# Symapamid SR

> Indapamid · 1,5 mg · Tabletki o przedłużonym uwalnianiu

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Symapamid SR
- **Nazwa powszechna:** Indapamidum
- **Substancja czynna:** [Indapamid](https://apteka.online/odpowiedniki/indapamidum)
- **Moc:** 1,5 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki o przedłużonym uwalnianiu
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** C03BA11
- **Liczba opakowań:** 3
- **Numer pozwolenia:** 16036
- **Podmiot odpowiedzialny:** Farmak International Sp. z o.o.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/diuretyki/symapamid-sr-tabl-pu-1-5-mg-farmak
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/diuretyki/symapamid-sr-tabl-pu-1-5-mg-farmak.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/21723/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/21723/characteristic

## Dostępne opakowania (3)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 30 tabl. | 5909990734993 | Rp | 8,20 zł (dopłata od 2,46 zł) | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 60 tabl. | 5909990735006 | Rp | — | Brak danych | — |
| 90 tabl. | 5909990735020 | Rp | — | Brak danych | — |

## Leki refundowane

### 30 tabl. — EAN 5909990734993 · cena jedn. 0,27 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| We wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji | 30% | 8,20 zł | 2,46 zł | 5,74 zł | 8,20 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Symapamid SR i w jakim celu się go stosuje?
Lek Symapamid SR to tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zawierająca indapamid jako substancję
czynną. Indapamid jest lekiem moczopędnym. Większość leków moczopędnych zwiększa objętość
moczu wydzielanego przez nerki. Indapamid różni się jednak od innych leków moczopędnych, gdyż
powoduje jedynie lekkie zwiększenie objętości wytwarzanego moczu.

Lek Symapamid SR jest stosowany w leczeniu podwyższonego ciśnienia tętniczego (nadciśnienia).

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Symapamid SR

Kiedy nie stosować leku Symapamid SR
− jeśli pacjent ma uczulenie na indapamid, sulfonamidy lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
− jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek;
− jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby lub zaburzenia czynności mózgu wywołane
chorobą wątroby, zwane encefalopatią wątrobową;
− jeśli u pacjenta występuje za małe stężenie potasu we krwi.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Symapamid SR należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
− jeśli u pacjenta występują problemy dotyczące wątroby;
− jeśli u pacjenta występuje cukrzyca;
− jeśli u pacjenta występuje dna moczanowa;
− jeśli u pacjenta występują jakiekolwiek zaburzenia rytmu serca lub problemy dotyczące nerek;
− jeśli u pacjenta wystąpi pogorszenie widzenia lub ból oka. Mogą to być objawy gromadzenia się
płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między
naczyniówką a twardówką) lub zwiększonego ciśnienia w oku, mogą wystąpić w ciągu kilku
godzin lub tygodni od przyjęcia leku Symapamid SR. Nieleczone objawy mogą prowadzić do
trwałej utraty wzroku. Jeśli pacjent miał wcześniej uczulenie na penicylinę lub sulfonamidy,
istnieje większe ryzyko wystąpienia tych zaburzeń.

PL/H/0252/001/II/023 2

− jeśli pacjent ma zaburzenia dotyczące mięśni, w tym ból, tkliwość, osłabienie lub kurcze mięśni,
− jeśli u pacjenta ma zostać przeprowadzone badanie oceniające czynność przytarczyc.

Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje reakcja uczuleniowa na światło.
Lekarz może zalecić przeprowadzenie badań oceniających obniżenie stężenia potasu lub sodu, lub
podwyższenie stężenia wapnia.

Jeśli pacjent uważa, że dotyczy go którakolwiek z sytuacji wymienionych powyżej, lub ma pytania
albo wątpliwości dotyczące stosowania leku, powinien skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Sportowcy powinni wziąć pod uwagę, że lek Symapamid SR zawiera substancję czynną, która może
powodować pozytywny wynik testu antydopingowego.

Lek Symapamid SR a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Nie należy stosować leku Symapamid SR jednocześnie z litem (stosowanym w leczeniu depresji)
z powodu ryzyka zwiększenia stężenia litu we krwi.

Należy upewnić się, że lekarz został poinformowany o stosowaniu przez pacjenta następujących
leków, ponieważ może być konieczne zachowanie szczególnej ostrożności:
− leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopyramid,
amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid, preparaty naparstnicy, bretylium);
− leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych, takich jak depresja, niepokój, schizofrenia
[np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, neuroleptyki (takie
jak amisulpryd, sulpiryd, sultopryd, tiapiryd, haloperydol, droperydol)];
− beprydyl (stosowany w leczeniu choroby niedokrwiennej serca, powodującej ból w klatce
piersiowej);
− cyzapryd, difemanil (stosowane w leczeniu zaburzeń żołądkowo-jelitowych);
− antybiotyki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych (np. sparfloksacyna, moksyfloksacyna,
erytromycyna podawana we wstrzyknięciu);
− winkamina podawana we wstrzyknięciu (stosowana w leczeniu objawowych zaburzeń
poznawczych u pacjentów w podeszłym wieku, w tym utraty pamięci);
− halofantryna (lek przeciwpasożytniczy stosowany w leczeniu niektórych rodzajów malarii);
− pentamidyna (stosowana w leczeniu niektórych rodzajów zapalenia płuc);
− leki przeciwhistaminowe stosowane w leczeniu reakcji alergicznych, takich jak gorączka sienna
(np. mizolastyna, astemizol, terfenadyna);
− niesteroidowe leki przeciwzapalne o działaniu przeciwbólowym (np. ibuprofen) lub duże dawki
kwasu acetylosalicylowego;
− inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) (stosowane w leczeniu podwyższonego
ciśnienia tętniczego i niewydolności serca);
− amfoterycyna B podawana we wstrzyknięciu (lek stosowany w zakażeniach grzybiczych);
− doustnie podawane kortykosteroidy, stosowane w leczeniu różnych chorób, w tym ciężkiej
astmy i reumatoidalnego zapalenia stawów;
− leki przeczyszczające pobudzające perystaltykę;
− baklofen (stosowany w leczeniu sztywności mięśni, występującej w takich chorobach, jak
stwardnienie rozsiane);
− allopurynol (stosowany w leczeniu dny moczanowej);
− leki moczopędne oszczędzające potas (np. amiloryd, spironolakton, triamteren);
− metformina (stosowana w leczeniu cukrzycy);
− środki cieniujące zawierające jod (stosowane podczas badań diagnostycznych z zastosowaniem
promieni Roentgena);
− tabletki zawierające wapń lub inne środki uzupełniające niedobór wapnia;

PL/H/0252/001/II/023 3

− cyklosporyna, takrolimus lub inne leki hamujące czynność układu odpornościowego po
przeszczepieniu narządów lub stosowane w leczeniu chorób z autoagresji lub ciężkich chorób
reumatycznych lub dermatologicznych;
− tetrakozaktyd (stosowany w leczeniu choroby Crohna);
− metadon (stosowany w leczeniu uzależnienia).

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Nie zaleca się stosowania tego leku w czasie ciąży. Kiedy jest planowana ciąża lub ciąża jest
potwierdzona, należy najszybciej jak to możliwe rozpocząć alternatywne leczenie. Należy powiedzieć
lekarzowi, że pacjentka jest w ciąży lub planuje ciążę.
Substancja czynna przenika do mleka ludzkiego. Nie zaleca się stosowania tego leku podczas
karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Symapamid SR może powodować działania niepożądane, związane z obniżaniem się ciśnienia
krwi, takie jak zawroty głowy lub uczucie zmęczenia (patrz punkt 4). Te działania niepożądane
częściej występują na początku leczenia oraz po zwiększeniu dawki.
W takiej sytuacji należy zrezygnować z prowadzenia pojazdu lub wykonywania innych czynności
wymagających koncentracji.
Objawy te jednak występują rzadko, jeśli leczenie prowadzone jest pod dobrą kontrolą.

Lek Symapamid SR zawiera laktozę jednowodną
Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania tego leku.

### 3. Jak stosować lek Symapamid SR?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zalecana dawka to jedna tabletka na dobę, przyjmowana najlepiej rano.
Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków. Tabletkę należy połknąć w całości, popijając
wodą. Nie należy jej łamać ani żuć.
Leczenie nadciśnienia zazwyczaj jest długotrwałe.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Nie zaleca się stosowania leku Symapamid SR u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Nie zaleca się stosowania leku Symapamid SR u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

Pacjenci w podeszłym wieku
Symapamid SR może być stosowany u pacjentów w podeszłym wieku pod warunkiem, że nie
występują u nich zaburzenia czynności nerek.

Dzieci i młodzież (w wieku do 18 lat)
Nie zaleca się stosowania leku Symapamid SR u dzieci i młodzieży.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Symapamid SR
W przypadku przyjęcia za dużej liczby tabletek, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty.
Bardzo duże dawki indapamidu mogą powodować nudności, wymioty, małe ciśnienie tętnicze, kurcze
mięśni, zawroty głowy, senność, dezorientację oraz zmiany ilości moczu wytwarzanego w nerkach.

PL/H/0252/001/II/023 4

Pominięcie zastosowania leku Symapamid SR
W przypadku pominięcia dawki leku, następną dawkę należy przyjąć jak zazwyczaj. Nie należy
stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki.

Przerwanie stosowania leku Symapamid SR
Ponieważ leczenie podwyższonego ciśnienia tętniczego krwi trwa zazwyczaj do końca życia, należy
skontaktować się z lekarzem przed przerwaniem stosowania leku.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z następujących objawów niepożądanych, które mogą być
ciężkie, należy przerwać stosowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem:
− obrzęk naczynioruchowy i (lub) pokrzywka. Obrzęk naczynioruchowy charakteryzuje się
opuchlizną skóry kończyn lub twarzy, warg lub języka, błon śluzowych gardła lub dróg
oddechowych, co powoduje duszność lub trudności w przełykaniu. Jeśli wystąpią takie objawy,
należy natychmiast zgłosić się do lekarza (bardzo rzadko - mogą wystąpić maksymalnie u 1 na
10 000 pacjentów);
− ciężkie reakcje skórne, w tym nasilona wysypka, zaczerwienienie skóry całego ciała, nasilone
swędzenie, powstawanie pęcherzy, łuszczenie i obrzęk skóry, zapalenie błon śluzowych (zespół
Stevensa-Johnsona) lub inne reakcje alergiczne (bardzo rzadko - mogą wystąpić maksymalnie u
1 na 10 000 pacjentów;
− zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca (częstość nieznana);
− zapalenie trzustki, które może powodować silny ból w nadbrzuszu, promieniujący do pleców
oraz bardzo złe samopoczucie (bardzo rzadko - może wystąpić maksymalnie u 1 na 10 000
pacjentów);
− choroba mózgu spowodowana przez schorzenie wątroby (encefalopatia wątrobowa; częstość
nieznana);
− zapalenie wątroby (częstość nieznana);
− osłabienie mięśni, kurcze, tkliwość lub ból mięśni, szczególnie, gdy w tym samym czasie
pacjent źle się czuje lub ma wysoką temperaturę, co może być spowodowane przez
nieprawidłowy rozpad mięśni (częstość nieznana).

Inne działania niepożądane, pogrupowane według zmniejszającej się częstości występowania:

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 10 pacjentów):
− czerwona, uwypuklająca się wysypka;
− reakcje alergiczne, głównie dotyczące skóry, u osób skłonnych do alergii i reakcji
astmatycznych;
− małe stężenie potasu we krwi.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 100 pacjentów):
− wymioty;
− czerwone punkciki na skórze (plamica);
− małe stężenie sodu we krwi, co może powodować odwodnienie i obniżenie ciśnienia tętniczego;
− impotencja (niezdolność osiągnięcia lub utrzymania erekcji).

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 1 000 pacjentów):
− uczucie zmęczenia, ból głowy, mrowienie (parestezje), zawroty głowy;
− zaburzenia żołądkowo-jelitowe (takie jak nudności, zaparcia), suchość w jamie ustnej;
− małe stężenie chlorków we krwi;

PL/H/0252/001/II/023 5

− małe stężenie magnezu we krwi.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 10 000 pacjentów):
− zmiany w liczbie komórek krwi, takie jak małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi, co
powoduje łatwe tworzenie się siniaków oraz krwawienia z nosa), leukopenia (zmniejszenie
liczby krwinek białych, co może powodować występowanie niewyjaśnionej gorączki, ból gardła
lub inne objawy podobne jak w grypie – w przypadku ich pojawienia należy skontaktować się z
lekarzem) i niedokrwistość (zmniejszenie liczby krwinek czerwonych);
− zaburzenia rytmu serca, obniżenie ciśnienia tętniczego;
− choroba nerek;
− nieprawidłowa czynność wątroby.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
− omdlenie;
− w przypadku występowania tocznia rumieniowatego układowego (rodzaj kolagenozy) może
nastąpić nasilenie się objawów;
− odnotowano również przypadki reakcji uczuleniowych na światło (zmiana wyglądu skóry) po
ekspozycji na promieniowanie słoneczne lub sztuczne promieniowanie UVA;
− krótkowzroczność;
− zamazane widzenie;
− zaburzenie widzenia;
− pogorszenie widzenia lub ból oczu z powodu wysokiego ciśnienia [możliwe objawy
gromadzenia się płynu w warstwie naczyniowej oka (nadmiernego nagromadzenia płynu
między naczyniówką a twardówką) lub ostrej jaskry zamkniętego kąta];
− mogą pojawić się zmiany w wynikach badań laboratoryjnych (badań krwi) i lekarz może zalecić
badanie krwi. Mogą wystąpić następujące zmiany w wynikach badań laboratoryjnych:
− zwiększenie stężenia kwasu moczowego, substancji, która może powodować wystąpienie lub
nasilenie dny moczanowej (bolesność stawu lub stawów, szczególnie stóp);
− zwiększenie stężenia glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą;
− duże stężenia wapnia we krwi;
− zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych;
− nieprawidłowy zapis czynności serca w badaniu EKG.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu
działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa
stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Symapamid SR?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku oraz blistrze po
skrócie EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.

PL/H/0252/001/II/023 6

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Symapamid SR
− Substancją czynną leku jest indapamid. Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera
1,5 mg indapamidu.
− Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, skrobia żelowana, kukurydziana, hypromeloza,
krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, makrogol 6000, tytanu dwutlenek
(E171).

Jak wygląda lek Symapamid SR i co zawiera opakowanie
Białe, okrągłe tabletki o przedłużonym uwalnianiu substancji czynnej.
30, 60, 90 tabletek o przedłużonym uwalnianiu w opakowaniach blistrowych (PVC/aluminium).

Podmiot odpowiedzialny
Farmak International Sp. z o.o.
ul. Koszykowa 65
00-667 Warszawa
tel.: +48 22 822 93 06

Importer
Farmak International Sp. z o.o.
ul. Chełmżyńska 249
04-458 Warszawa

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

PL: Symapamid SR

Data ostatniej aktualizacji ulotki: lipiec 2025

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

PL/H/0252/001/II/023

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Symapamid SR, 1,5 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 1,5 mg indapamidu (Indapamidum).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 144,22 mg laktozy jednowodnej w każdej tabletce
o przedłużonym uwalnianiu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka o przedłużonym uwalnianiu.
Biała, okrągła tabletka o przedłużonym uwalnianiu.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Nadciśnienie tętnicze samoistne.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Jedną tabletkę na dobę, najlepiej rano, połknąć w całości popijając wodą. Tabletki nie należy żuć.
W większych dawkach indapamid nie wykazuje silniejszego działania przeciwnadciśnieniowego,
natomiast występuje nasilone działanie saluretyczne.

Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.3 i 4.4)
W ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min), stosowanie leku jest
przeciwwskazane.
Leki moczopędne tiazydowe i leki o podobnym działaniu są w pełni skuteczne, kiedy czynność nerek
jest prawidłowa lub zaburzona jedynie w niewielkim stopniu.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 4.4)
W przypadku ciężkiej niewydolności wątroby stosowanie produktu jest przeciwwskazane.

Pacjenci w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4)
U pacjentów w podeszłym wieku stężenia kreatyniny w osoczu należy skorygować uwzględniając
wiek, masę ciała i płeć. U pacjentów w podeszłym wieku można stosować produkt leczniczy
Symapamid SR, kiedy czynność nerek jest prawidłowa lub zaburzona jedynie w niewielkim stopniu.

Dzieci i młodzież
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Symapamid SR u dzieci
oraz młodzieży. Dane nie są dostępne.

Sposób podawania

PL/H/0252/001/II/023

Podanie doustne.

#### 4.3 Przeciwwskazania

− nadwrażliwość na substancję czynną, inne sulfonamidy lub na którąkolwiek substancję
pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1,
− ciężka niewydolność nerek,
− encefalopatia wątrobowa lub inne ciężkie zaburzenia czynności wątroby,
− hipokaliemia.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Specjalne ostrzeżenia
W przypadku zaburzenia czynności wątroby, leki moczopędne o działaniu podobnym do tiazydów
mogą powodować, szczególnie w przypadku zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, wystąpienie
encefalopatii wątrobowej, która może prowadzić do śpiączki wątrobowej. Stosowanie tych leków
moczopędnych należy natychmiast przerwać w przypadku wystąpienia objawów encefalopatii
wątrobowej.

Nadwrażliwość na światło
Opisywano przypadki reakcji uczuleniowych na światło, związanych ze stosowaniem tiazydowych
leków moczopędnych oraz leków o podobnym działaniu (patrz punkt 4.8). Jeśli reakcja
nadwrażliwości na światło wystąpi podczas leczenia, zaleca się odstawienie leku. Jeżeli ponowne
zastosowanie leku moczopędnego okaże się konieczne, zaleca się ochronę powierzchni skóry
narażonej na działanie promieni słonecznych lub sztucznego promieniowania UVA.

Substancje pomocnicze
Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem
złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego produktu.

Środki ostrożności dotyczące stosowania

- Równowaga wodno-elektrolitowa
• Stężenie sodu w osoczu
Przed rozpoczęciem leczenia należy ocenić stężenie sodu, a następnie regularnie je kontrolować.
Każde leczenie moczopędne może powodować hiponatremię, czasem z poważnymi jej
konsekwencjami. Zmniejszenie stężenia sodu może być w początkowym okresie bezobjawowe,
dlatego też konieczna jest regularna kontrola, częstsza u osób w podeszłym wieku lub pacjentów
z marskością wątroby (patrz punkty 4.8 i 4.9).

• Stężenie potasu w osoczu
Utrata potasu z hipokaliemią stanowi duże ryzyko związane z leczeniem tiazydowymi lekami
moczopędnymi i lekami o podobnym działaniu. Hipokaliemia może powodować zaburzenia dotyczące
mięśni. Zgłaszano przypadki rabdomiolizy, głównie w związku z ciężką hipokaliemią. Należy
zapobiegać rozwojowi hipokaliemii (<3,4 mmol/l) szczególnie u pacjentów, u których ryzyko jej
wystąpienia jest największe, tj. u pacjentów w podeszłym wieku, niedożywionych, leczonych wieloma
lekami, u pacjentów z marskością wątroby z obrzękami i wodobrzuszem, z chorobą naczyń
wieńcowych i niewydolnością serca. W takiej sytuacji hipokaliemia zwiększa kardiotoksyczność
produktów zawierających glikozydy naparstnicy oraz ryzyko zaburzeń rytmu serca.

W grupie ryzyka znajdują się także pacjenci z wydłużonym odstępem QT, bez względu na to, czy jest
to zaburzenie wrodzone, czy jatrogenne. Hipokaliemia, podobnie jak i bradykardia, jest czynnikiem
predysponującym do rozwoju ciężkich zaburzeń rytmu serca, szczególnie, do potencjalnie
śmiertelnego częstoskurczu typu torsades de pointes.

Częstsze oznaczanie stężenia potasu w osoczu jest wymagane we wszystkich przedstawionych
powyżej sytuacjach. Pierwsze oznaczenie stężenia potasu w osoczu należy wykonać w pierwszym

PL/H/0252/001/II/023

tygodniu leczenia. W razie wykrycia hipokaliemii należy wyrównać niedobór potasu. Hipokaliemia
występująca w powiązaniu z małym stężeniem magnezu w surowicy może powodować oporność na
leczenie, chyba, że stężenie magnezu w surowicy zostanie skorygowane.

• Stężenie magnezu w osoczu
Wykazano, że leki moczopędne z grupy tiazydów i ich analogi, w tym indapamid, zwiększają
wydalanie magnezu z moczem, co może powodować hipomagnezemię (patrz punkty 4.5 i 4.8).

• Stężenie wapnia w osoczu
Leki moczopędne tiazydowe i leki o podobnym działaniu mogą zmniejszać wydalanie wapnia
z moczem powodując nieznaczne i przemijające zwiększenie stężenia wapnia w osoczu. Znaczna
hiperkalcemia może być skutkiem nierozpoznanej nadczynności przytarczyc. Należy przerwać
leczenie powyższymi lekami przed przeprowadzeniem badania oceniającego czynność przytarczyc.

- Stężenie glukozy we krwi
Monitorowanie stężenia glukozy we krwi jest ważne u osób chorych na cukrzycę, szczególnie
u pacjentów ze współistniejącą hipokaliemią.

- Kwas moczowy
U pacjentów z hiperurykemią istnieje tendencja do zwiększania częstości napadów dny.

- Czynność nerek a leki moczopędne
Leki moczopędne tiazydowe i leki o podobnym działaniu są w pełni skuteczne u pacjentów
z prawidłową lub tylko w niewielkim stopniu zaburzoną czynnością nerek (stężenie kreatyniny
w osoczu poniżej 2,5 mg/dl, tj. 220 μmol/l u pacjentów dorosłych). U pacjentów w podeszłym wieku
podczas oceny czynności nerek na podstawie stężenia kreatyniny, należy wziąć pod uwagę wiek, masę
ciała oraz płeć.
Hipowolemia, wtórna do utraty wody i sodu, wywołana przez leki moczopędne, na początku leczenia
powoduje zmniejszenie przesączania kłębuszkowego. Może to powodować zwiększenie stężenia
mocznika we krwi i kreatyniny w osoczu. Ta przemijająca czynnościowa niewydolność nerek nie
powoduje żadnych następstw u osób z prawidłową czynnością nerek, natomiast może nasilić już
istniejącą niewydolność nerek.

- Sportowcy
Sportowcy powinni wziąć pod uwagę, że ten produkt leczniczy zawiera substancję czynną, która może
powodować pozytywny wynik testu antydopingowego.

- Nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, ostra
krótkowzroczność i wtórna jaskra zamkniętego kąta
Sulfonamid lub pochodne sulfonamidu mogą powodować reakcję idiosynkratyczną wywołującą
nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką z ograniczeniem pola widzenia,
przemijającą krótkowzroczność i ostrą jaskrę zamkniętego kąta. Do objawów należą nagłe
pogorszenia ostrości wzroku lub ból oka, zwykle występują w ciągu kilku godzin lub tygodni od
rozpoczęcia leczenia. Nieleczona ostra jaskra zamkniętego kąta może prowadzić do trwałej utraty
wzroku. Podstawowym sposobem leczenia jest jak najszybsze zaprzestanie podawania leku. Jeśli
ciśnienie wewnątrzgałkowe pozostaje niekontrolowane, należy rozważyć natychmiastowe leczenie
farmakologiczne lub chirurgiczne. Czynnikami ryzyka rozwoju ostrej jaskry zamkniętego kąta mogą
być: alergia na sulfonamidy lub penicylinę w wywiadzie.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Leki, które nie są zalecane do jednoczesnego stosowania

Lit
Następuje zwiększenie stężenia litu w osoczu z objawami przedawkowania, tak jak w przypadku diety
ubogosodowej (zmniejszone wydalanie litu z moczem). Jeżeli jednak konieczne jest zastosowanie

PL/H/0252/001/II/023

leków moczopędnych, należy uważnie monitorować stężenia litu w osoczu i jeśli jest to konieczne,
odpowiednio dostosować dawkę.

Należy zachować ostrożność stosując jednocześnie następujące leki

Leki indukujące torsades de pointes, takie jak (ale nie ograniczają się do nich):
- leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid),
- leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid, bretylium),
- niektóre leki przeciwpsychotyczne:
pochodne fenotiazyny (np. chloropromazyna, cyjamemazyna, lewomepromazyna, tiorydazyna,
trifluoperazyna),
pochodne benzamidu (np. amisulpiryd, sulpiryd, sultopiryd, triapryd),
pochodne butyrofenonu (np. droperydol, haloperydol),
inne leki przeciwpsychotyczne (np. pimozyd),
inne substancje: np. beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna podawana dożylnie,
halofantryna, mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, moksyfloksacyna, winkamina
podawana dożylnie, metadon, astemizol, terfenadyna.
Hipokaliemia jest czynnikiem predysponującym do zwiększania ryzyka arytmii komorowych,
szczególnie torsade de pointes.
Jeżeli jednoczesne zastosowanie tych leków jest konieczne, należy obserwować, czy u pacjenta nie
rozwija się hipokaliemia i w razie konieczności korygować stężenie potasu. Należy kontrolować
stężenie elektrolitów w osoczu oraz wykonywać badanie EKG.

W przypadku hipokaliemii należy stosować substancje niepowodujące ryzyka torsades de pointes.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (stosowane ogólnie), w tym selektywne inhibitory COX-2, duże
dawki kwasu salicylowego (≥ 3 g/dobę)
Możliwość zmniejszenia przeciwnadciśnieniowego działania indapamidu. Zwiększa się ryzyko ostrej
niewydolności nerek u pacjentów odwodnionych (zmniejszone przesączanie kłębuszkowe). Od
początku leczenia należy kontrolować czynność nerek oraz dbać o nawodnienie pacjenta.

Inhibitory konwertazy angiotensyny (inhibitory ACE)
Ryzyko nagłego niedociśnienia tętniczego i (lub) ostrej niewydolności nerek, kiedy leczenie
inhibitorem konwertazy angiotensyny rozpoczynane jest w sytuacji utrzymującego się niedoboru sodu
(szczególnie u pacjentów ze zwężeniem tętnicy nerkowej).

U pacjentów z nadciśnienieniem tętniczym ze względu na fakt, że uprzednie leczenie moczopędne
może spowodować niedobór sodu, dlatego należy:
- odstawić lek moczopędny na 3 dni przed rozpoczęciem stosowania inhibitora ACE, a następnie,
jeżeli jest to konieczne, powrócić do leczenia lekiem moczopędnym nieoszczędzającym potasu;
- lub rozpocząć leczenie małymi dawkami inhibitora ACE i stopniowo je zwiększać.

U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca należy rozpocząć leczenie od bardzo małych dawek
inhibitora ACE, jeżeli to możliwe po zmniejszeniu dawki leku moczopędnego nieoszczędzającego
potasu.

We wszystkich przypadkach należy monitorować czynność nerek (stężenie kreatyniny) przez pierwsze
tygodnie leczenia inhibitorem ACE.

Inne leki powodujące hipokaliemię: amfoterycyna B (iv.), gliko- i mineralokortykosteroidy (stosowane
ogólnie), tetrakozaktyd, leki przeczyszczające o działaniu pobudzającym perystaltykę jelit
Zwiększone ryzyko hipokaliemii (działanie addycyjne). Należy monitorować oraz korygować stężenie
potasu w osoczu, zwłaszcza podczas równoczesnego leczenia glikozydami naparstnicy.
Należy stosować leki przeczyszczające niepobudzające perystaltyki jelit.

Baklofen

PL/H/0252/001/II/023

Nasila przeciwnadciśnieniowe działanie indapamidu. Należy nawodnić pacjenta oraz na początku
leczenia kontrolować czynność nerek.

Glikozydy naparstnicy
Hipokaliemia i (lub) hipomagnezemia nasila toksyczne działanie glikozydów naparstnicy. Należy
monitorować stężenie potasu i magnezu w osoczu oraz zapis EKG i ponownie rozważyć sposób
leczenia, jeżeli jest to konieczne.

Jednoczesne stosowanie leków wymagające szczególnej ostrożności
Allopurynol
Jednoczesne leczenie indapamidem może zwiększyć częstość reakcji nadwrażliwości na allopurynol.

Należy rozważyć jednoczesne stosowanie następujących produktów leczniczych

Leki moczopędne oszczędzające potas (amiloryd, spironolakton, triamteren)
Racjonalne kojarzenie tych leków, korzystne dla niektórych pacjentów, nie eliminuje ryzyka
hipokaliemii lub hiperkaliemii (zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek lub chorych na
cukrzycę). Należy kontrolować stężenie potasu w osoczu i EKG, a jeżeli jest to konieczne, należy
ponownie rozważyć sposób leczenia.

Metformina
Zwiększenie ryzyka wystąpienia indukowanej przez metforminę kwasicy mleczanowej, z powodu
możliwości rozwoju czynnościowej niewydolności nerek związanej ze stosowaniem leków
moczopędnych, zwłaszcza diuretyków pętlowych. Nie należy stosować metforminy, jeżeli stężenie
kreatyniny w osoczu jest większe niż 1,5 mg/dl (135 μmol/l) u mężczyzn oraz 1,2 mg/dl (110 μmol/l)
u kobiet.

Jodowe środki kontrastujące
W przypadku odwodnienia spowodowanego lekami moczopędnymi istnieje zwiększone ryzyko
rozwoju ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza, jeżeli zastosowano duże dawki jodowego środka
kontrastującego. Przed zastosowaniem takiego środka należy odpowiednio nawodnić pacjenta.

Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki
Działanie przeciwnadciśnieniowe oraz zwiększone ryzyko wystąpienia hipotonii ortostatycznej
(działanie addytywne).

Wapń (sole wapnia)
Ryzyko hiperkalcemii w wyniku zmniejszonego wydalania wapnia przez nerki.

Cyklosporyna, takrolimus
Ryzyko zwiększenia stężenia kreatyniny w osoczu, bez zmiany stężenia cyklosporyny, nawet, jeżeli
nie występuje utrata wody i (lub) sodu.

Kortykosteroidy, tetrakozaktyd (stosowane ogólnie)
Zmniejszone działanie przeciwnadciśnieniowe (zatrzymanie wody i (lub) sodu w wyniku działania
kortykosteroidów).

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Nie ma danych lub istnieją ograniczone dane (dotyczące mniej niż 300 ciąż) odnośnie stosowania
indapamidu u kobiet w ciąży. Przedłużone narażenie na lek tiazydowy podczas trzeciego trymestru
ciąży może zmniejszyć objętość osocza u matki, jak również przepływ maciczno-łożyskowy krwi, co
może powodować niedokrwienie łożyska i płodu oraz opóźnienie wzrostu.

Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ w odniesieniu do
toksycznego wpływu na rozród (patrz punkt 5.3).

PL/H/0252/001/II/023

W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania indapamidu podczas ciąży.

Karmienie piersią
Istnieją niewystarczające informacje dotyczące przenikania indapamidu lub metabolitów do mleka
ludzkiego. Może wystąpić nadwrażliwość na pochodne sulfonamidów i hipokaliemia. Nie można
wykluczyć ryzyka dla noworodków lub niemowląt.

Indapamid jest podobny do tiazydowych leków moczopędnych, których stosowanie podczas
karmienia piersią było powiązane ze zmniejszeniem, a nawet zahamowaniem wydzielania mleka.

Nie zaleca się stosowania indapamidu podczas karmienie piersią.

Płodność
Badania toksycznego działania na rozrodczość nie wykazały wpływu na płodność samic i samców
szczurów (patrz punkt 5.3). Nie należy spodziewać się wpływu na płodność u ludzi.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Indapamid nie ma wpływu na szybkość reakcji, jednakże mogą wystąpić różne objawy związane ze
zmniejszeniem ciśnienia krwi, zwłaszcza na początku leczenia lub podczas stosowania dodatkowo
innego leku przeciwnadciśnieniowego.
W takiej sytuacji zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn może być zaburzona.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to: hipokaliemia, reakcje nadwrażliwości, głównie
dotyczące skóry, u osób skłonnych do alergii i reakcji astmatycznych, oraz wysypki grudkowoplamkowe.

Wykaz działań niepożądanych przedstawiony w postaci tabeli
Podczas leczenia indapamidem obserwowano następujące działania niepożądane uszeregowane
według następującej częstości występowania:
Bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko
(≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (≥1/100 000 do <1/10 000); częstość nieznana (częstość nie
może być określona na podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja układów
i narządów MedDRA
Działania niepożądane Częstość
występowania

Zaburzenia krwi
i układu chłonnego

agranulocytoza

bardzo rzadko
niedokrwistość aplastyczna
niedokrwistość hemolityczna
leukopenia
małopłytkowość

Zaburzenia metabolizmu
i odżywiania

hipokaliemia (patrz punkt 4.4) często
hiponatremia (patrz punkt 4.4) niezbyt często
hipochloremia rzadko
hipomagnezemia
hiperkalcemia bardzo rzadko

Zaburzenia układu
nerwowego

zawroty głowy
rzadkozmęczenie
ból głowy
parestezje

PL/H/0252/001/II/023

omdlenie nieznana

Zaburzenia oka
krótkowzroczność
nieznanazamazane widzenie
zaburzenie widzenia
ostra jaskra zamkniętego kąta
nadmierne nagromadzenie płynu między
naczyniówką a twardówką

Zaburzenia serca
zaburzenia rytmu bardzo rzadko
zaburzenia torsade de pointes (potencjalnie
śmiertelne, patrz punkty 4.4 i 4.5) nieznana

Zaburzenia naczyniowe niedociśnienie tętnicze
bardzo rzadko

Zaburzenia żołądka
i jelit

wymioty niezbyt często
nudności
rzadkozaparcia
suchość błony śluzowej jamy ustnej
zapalenie trzustki bardzo rzadko

Zaburzenia wątroby
i dróg żółciowych

nieprawidłowa czynność wątroby bardzo rzadko
możliwość rozwoju encefalopatii wątrobowej
w przebiegu niewydolności wątroby (patrz
punkty 4.3 i 4.4)
nieznana

zapalenie wątroby nieznana

Zaburzenia skóry
i tkanki podskórnej

reakcje nadwrażliwości często
wysypki grudkowo-plamkowe
plamica niezbyt często
obrzęk naczynioruchowy
bardzo rzadkopokrzywka
martwica toksyczna rozpływna naskórka
zespół Stevensa-Johnsona
możliwe nasilenie objawów współistniejącego
tocznia rumieniowatego układowego nieznana
reakcje nadwrażliwości na światło (patrz punkt
4.4)
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
niewydolność nerek bardzo rzadko

Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki
łącznej

kurcze mięśni

nieznana
osłabienie mięśni

ból mięśni

rabdomioliza

Zaburzenia układu
rozrodczego i piersi zaburzenie erekcji niezbyt często

Badania diagnostyczne

wydłużony odstęp QT w elektrokardiogramie
(patrz punkty 4.4 i 4.5)

nieznana
zwiększenie stężenia glukozy we krwi (patrz
punkt 4.4)
zwiększenie stężenia kwasu moczowego we
krwi (patrz punkt 4.4)

PL/H/0252/001/II/023

zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych

Opis wybranych działań niepożądanych
Podczas II i III fazy badań porównujących stosowanie indapamidu w dawce 1,5 mg i 2,5 mg, analiza
stężenia potasu w osoczu wykazała wpływ indapamidu zależny od dawki:
- indapamid w dawce 1,5 mg: stężenie potasu w osoczu <3,4 mm/l obserwowano u 10%
pacjentów i <3,2 mmol/l u 4% pacjentów po 4 do 6 tygodniach leczenia. Po 12 tygodniach
leczenia średnie zmniejszenie stężenia potasu w osoczu wynosiło 0,23 mmol/l.
- indapamid w dawce 2,5 mg: stężenie potasu w osoczu <3,4 mmol/l) obserwowano u 25%
pacjentów i <3,2 mmol/l u 10% pacjentów po 4 do 6 tygodniach leczenia. Po 12 tygodniach
leczenia średnie zmniejszenie stężenia potasu w osoczu wynosiło 0,41 mmol/l.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy
Nie stwierdzono toksyczności indapamidu w dawkach do 40 mg, czyli ok. 27-krotnie większych niż
dawka terapeutyczna. Objawy ostrego zatrucia indapamidem mają postać przede wszystkim zaburzeń
wodno-elektrolitowych (hiponatremia, hipokaliemia). Mogą wystąpić nudności, wymioty,
niedociśnienie tętnicze, kurcze mięśni, zawroty głowy, senność, dezorientacja, poliuria lub oligouria
z możliwością zaostrzenia do anurii (w wyniku hipowolemii).

Leczenie
Na początku konieczna jest szybka eliminacja połkniętej substancji poprzez płukanie żołądka i (lub)
podanie węgla aktywnego, następnie zapewnienie prawidłowej równowagi wodno-elektrolitowej w
specjalistycznym ośrodku.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: sulfonamidy, kod ATC: C03BA11

Mechanizm działania
Indapamid jest pochodną sulfonamidową zawierającą pierścień indolowy, o właściwościach
farmakologicznych podobnych do tiazydowych leków moczopędnych, działających poprzez
hamowanie wchłaniania zwrotnego sodu w części korowej nerki. Powoduje to zwiększenie wydalania
sodu i chlorków i w mniejszym stopniu potasu i magnezu, zwiększając w ten sposób objętość
wydalanego moczu i wywołując działanie przeciwnadciśnieniowe.

PL/H/0252/001/II/023

Działanie farmakodynamiczne
Badania II i III fazy z zastosowaniem indapamidu w monoterapii wykazały jego działanie
przeciwnadciśnieniowe trwające 24 godziny. Działanie to występowało po podaniu dawek, których
działanie moczopędne było średnio nasilone.
Właściwości przeciwnadciśnieniowe indapamidu są związane z poprawą podatności tętnic
i zmniejszeniem oporu naczyniowego i całkowitego oporu obwodowego.
Indapamid zmniejsza przerost lewej komory serca.
Leki moczopędne tiazydowe i o podobnym działaniu osiągają terapeutyczne plateau i powyżej
określonej dawki zwiększa się jedynie częstość występowania działań niepożądanych. Nie należy
zwiększać dawki, jeżeli leczenie jest nieskuteczne.

Podczas krótko-, średnio- i długoterminowego leczenia pacjentów z nadciśnieniem tętniczym
wykazano również, że indapamid:
- nie wpływa niekorzystnie na metabolizm lipidów: trójglicerydy, frakcję LDL cholesterolu oraz
frakcję HDL cholesterolu,
- nie wpływa niekorzystnie na metabolizm węglowodanów, nawet u pacjentów z nadciśnieniem
tętniczym chorych na cukrzycę.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Produkt leczniczy Symapamid SR 1,5 mg jest dostarczany w postaci tabletek o przedłużonym
uwalnianiu dzięki systemowi macierzy, w której substancja czynna jest utrzymywana we wnętrzu
tabletki w rozproszeniu, co zapewnia powolne uwalnianie indapamidu.

Wchłanianie
Część indapamidu uwalnia się szybko i jest całkowicie wchłaniana w przewodzie pokarmowym.
Spożycie posiłku nieznacznie przyspiesza wchłanianie, nie wpływa jednak na ilość wchłoniętego leku.
Maksymalne stężenie w surowicy po podaniu pojedynczej dawki występuje po ok. 12 godzinach.
Wielokrotne podawanie dawek zmniejsza różnice w stężeniach występujących w surowicy pomiędzy
dwiema dawkami. Istnieją różnice indywidualne.

Dystrybucja
Indapamid wiąże się z białkami osocza w 79%. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi od 14 do
24 godzin (średnio 18 godzin). Stan stacjonarny jest osiągany po 7 dniach. Wielokrotne podawanie
dawek nie prowadzi do kumulacji.

Metabolizm
Indapamid jest wydalany głównie z moczem (70% dawki) oraz z kałem (22%) w postaci nieczynnych
metabolitów.

Pacjenci z grup dużego ryzyka
Parametry farmakokinetyczne pozostają niezmienione u pacjentów z niewydolnością nerek.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Indapamid nie wykazuje działania mutagennego ani rakotwórczego.
Zastosowanie doustne dużych dawek (od 40 do 8000 razy większych od dawki terapeutycznej)
u zwierząt różnych gatunków wykazało nasilenie działania moczopędnego indapamidu. Główne
objawy zatrucia indapamidem podczas badań ostrej toksyczności po podaniu dożylnym lub
dootrzewnowym, np. spowolnienie oddechu i rozszerzenie naczyń obwodowych, były związane
z właściwościami farmakologicznymi indapamidu.
Badania toksycznego wpływu na rozród nie wykazały toksycznego wpływu na zarodki ani działania
teratogennego.
Płodność nie była zaburzona u samców i u samic szczurów.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

PL/H/0252/001/II/023

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń:
Laktoza jednowodna
Skrobia żelowana, kukurydziana
Hypromeloza
Krzemionka koloidalna bezwodna
Magnezu stearynian (EP)

Otoczka:
Hypromeloza
Makrogol 6000
Tytanu dwutlenek (E171)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Tabletki w blistrach (PVC/Aluminium) w tekturowym pudełku.
Wielkości opakowań:
10, 20, 30, 50, 60, 90 i 100 tabletek w blistrach po 10 sztuk.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Bez specjalnych wymagań.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Farmak International Sp. z o.o.
ul. Koszykowa 65
00-667 Warszawa

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 07/10/2009
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 20/04/2015

PL/H/0252/001/II/023

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

07/2025

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.