# Abiraterone G.L. Pharma

> Abirateron · 250 mg · Tabletki

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Abiraterone G.L. Pharma
- **Nazwa powszechna:** Abirateroni acetas
- **Substancja czynna:** [Abirateron](https://apteka.online/odpowiedniki/abirateroni-acetas)
- **Moc:** 250 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** L02BX03
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 26862
- **Podmiot odpowiedzialny:** G.L. Pharma GmbH
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/hormonoterapia/abiraterone-g-l-pharma-tabl-250-mg-pharma
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/hormonoterapia/abiraterone-g-l-pharma-tabl-250-mg-pharma.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/42640/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/42640/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 120 tabl. | 9008732014020 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Abiraterone G.L. Pharma i w jakim celu się go stosuje?
Abiraterone G.L. Pharma jest lekiem zawierającym abirateronu octan. Jest stosowany u dorosłych
mężczyzn w leczeniu raka gruczołu krokowego z przerzutami do innych części ciała. Abiraterone G.L.
Pharma hamuje wytwarzanie testosteronu w organizmie; to może spowolnić rozwój raka gruczołu
krokowego - prostaty.

Gdy lek Abiraterone G.L. Pharma jest stosowany na wczesnym etapie choroby reagującej na terapię
hormonalną, jest on podawany razem z terapią zmniejszającą stężenie testosteronu (terapia supresji
androgenowej).

W trakcie stosowania tego leku lekarz prowadzący zaleci także stosowanie innego leku o nazwie
prednizon lub prednizolon. Ma to na celu zmniejszenie prawdopodobieństwa wystąpienia nadciśnienia
tętniczego krwi, gromadzenia nadmiaru wody w organizmie (zastoju płynów) lub zmniejszenia
stężenia potasu we krwi.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Abiraterone G.L. Pharma

Kiedy nie stosować leku Abiraterone G.L. Pharma:
− jeśli pacjent ma uczulenie na abirateron lub którykolwiek z pozostałych składników leku
(wymienione w punkcie 6);
− u kobiet, szczególnie w ciąży. Lek Abiraterone G.L. Pharma stosuje się wyłącznie u mężczyzn;
− jeśli pacjent ma ciężkie uszkodzenie wątroby;
− w skojarzeniu z lekiem Ra-223 (stosowanym w leczeniu raka gruczołu krokowego).

Nie należy stosować tego leku, jeśli którakolwiek powyższa sytuacja dotyczy pacjenta. W razie
wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania tego leku należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
− jeśli pacjent ma choroby wątroby;

− jeśli pacjent ma nadciśnienie, niewydolność serca lub małe stężenie potasu we krwi (małe stężenie
potasu we krwi może zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzenia rytmu serca);
− jeśli pacjent miał inne choroby serca lub naczyń krwionośnych;
− jeśli pacjent ma nieregularny lub przyspieszony rytm serca;
− jeśli pacjent ma duszność;
− jeśli masa ciała pacjenta zwiększyła się w krótkim czasie;
− jeśli pacjent ma obrzęk stóp, kostek lub nóg;
− jeśli pacjent przyjmował w przeszłości lek ketokonazol w leczeniu raka gruczołu krokowego;
− konieczność przyjmowania tego leku z prednizonem lub prednizolonem;
− możliwość wystąpienia działań niepożądanych dotyczących kości;
− jeśli pacjent ma duże stężenie cukru we krwi.

Należy powiedzieć lekarzowi jeśli pacjent ma jakiekolwiek zaburzenia serca lub naczyń
krwionośnych, w tym zaburzenia rytmu serca (arytmia), lub stosuje leki na te stany.

Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent ma zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz, ciężkie
nudności lub wymioty, które mogą być objawami zaburzeń czynności wątroby. Rzadko może
wystąpić ostra niewydolność wątroby, która może prowadzić do zgonu.

Może wystąpić zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, zmniejszenie popędu płciowego, osłabienie
mięśni i (lub) ból mięśni.

Lek Abiraterone G.L. Pharma nie może być podawany w skojarzeniu z Ra-223 z powodu możliwego
zwiększenia ryzyka złamań kości lub zgonu.

Jeśli pacjent ma zamiar przyjmować Ra-223 po terapii lekiem Abiraterone G.L. Pharma i
prednizonem/prednizolonem, należy odczekać 5 dni zanim rozpocznie się leczenie Ra-223.

W razie wątpliwości czy którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Badania krwi
Abiraterone G.L. Pharma może wpływać na czynność wątroby, a pacjent może nie mieć żadnych
objawów. Podczas stosowania leku lekarz prowadzący będzie okresowo zlecał badania krwi w celu
sprawdzenia wpływu leku na wątrobę.

Dzieci i młodzież
Tego leku nie stosuje się u dzieci i młodzieży. Jeśli lek Abiraterone G.L. Pharma zostanie
przypadkowo połknięty przez dziecko, należy niezwłocznie udać się do szpitala zabierając ze sobą
ulotkę dla pacjenta, by pokazać ją lekarzowi na izbie przyjęć.

Abiraterone G.L. Pharma a inne leki
Przed zażyciem jakiegokolwiek leku należy zasięgnąć porady u lekarza lub farmaceuty. Należy
powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Jest to ważne, gdyż Abiraterone G.L.
Pharma może nasilać działanie wielu leków, w tym leków nasercowych, uspokajających, niektórych
leków przeciwcukrzycowych, leków ziołowych (np. ziele dziurawca zwyczajnego) i innych. Lekarz
może zmienić dawki tych leków. Również inne leki mogą zwiększać lub zmniejszać działanie leku
Abiraterone G.L. Pharma. Może to skutkować działaniami niepożądanymi lub niewłaściwym
działaniem leku Abiraterone G.L. Pharma.

Supresja androgenowa może zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca. Należy powiedzieć lekarzowi
jeśli pacjent przyjmuje leki:
− stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca (np. chinidyna, prokainamid, amiodaron i sotalol);

− mogące zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca [np. metadon (lek przeciwbólowy i stosowany w
leczeniu uzależnień), moksyfloksacyna (antybiotyk), leki przeciwpsychotyczne (stosowane w
ciężkich zaburzeniach psychicznych)].
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z wyżej wymienionych leków.

Stosowanie leku Abiraterone G.L. Pharma z jedzeniem
Leku nie wolno zażywać razem z jedzeniem (patrz punkt 3, „Jak stosować lek Abiraterone G.L.
Pharma”).
Zażycie leku Abiraterone G.L. Pharma z jedzeniem może powodować działania niepożądane.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Leku Abiraterone G.L. Pharma nie stosuje się u kobiet.
Kobiety, które są w ciąży lub mogą być w ciąży, powinny stosować rękawiczki ochronne, gdy muszą
dotykać lub obchodzić się lekiem Abiraterone G.L. Pharma.
Lek może zaszkodzić nienarodzonemu dziecku, jeśli jest przyjmowany przez kobietę w ciąży.
Jeśli pacjent odbywa stosunki płciowe z kobietą, która może zajść w ciążę, należy używać
prezerwatywy i innej skutecznej metody antykoncepcji.
Jeśli pacjent odbywa stosunki płciowe z kobietą będącą w ciąży, należy używać prezerwatywy, by
chronić nienarodzone dziecko.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jest mało prawdopodobne, aby ten lek wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów, posługiwania się
narzędziami i obsługiwania maszyn.

Lek Abiraterone G.L. Pharma zawiera laktozę i sód
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w dawce czterech tabletek 250 mg, to znaczy lek
uznaje się za „wolny od sodu”.

### 3. Jak przyjmować lek Abiraterone G.L. Pharma?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

Ile leku należy zażywać
Zalecana dawka to 1000 mg (cztery tabletki 250 mg) przyjmowane raz na dobę.

Stosowanie leku
Lek Abiraterone G.L. Pharma należy przyjmować doustnie.
Leku Abiraterone G.L. Pharma nie wolno zażywać razem z jedzeniem.
Należy przyjąć lek Abiraterone G.L. Pharma co najmniej jedną godzinę przed lub co najmniej dwie
godziny po jedzeniu (patrz punkt 2, „Stosowanie leku Abiraterone G.L. Pharma z jedzeniem ”).
Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą.
Nie należy rozkruszać tabletek.
Lek Abiraterone G.L. Pharma przyjmuje się razem z lekiem o nazwie prednizon lub prednizolon.
Należy zażywać prednizon lub prednizolon zgodnie z zaleceniami lekarza.
Należy przyjmować prednizon lub prednizolon codziennie podczas stosowania leku Abiraterone G.L.
Pharma.
Ilość stosowanego prednizonu lub prednizolonu może być zmieniona w razie nagłej potrzeby. Lekarz
prowadzący poinformuje pacjenta, jeśli zajdzie konieczność zmiany dawki przyjmowanego
prednizonu lub prednizolonu. Nie należy przerywać zażywania prednizonu lub prednizolonu bez
konsultacji z lekarzem.

Lekarz prowadzący może przepisać także inne leki pacjentowi, który przyjmuje lek Abiraterone G.L.
Pharma i prednizon lub prednizolon.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Abiraterone G.L. Pharma
Jeśli pacjent zażyje więcej leku niż powinien zażyć, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem
prowadzącym lub udać się do szpitala.

Pominięcie zastosowania leku Abiraterone G.L. Pharma
Jeśli pacjent zapomni zażyć lek Abiraterone G.L. Pharma, prednizon lub prednizolon, należy zażyć
zwykłą dawkę następnego dnia.
Jeśli pacjent zapomni zażyć lek Abiraterone G.L. Pharma, prednizon lub prednizolon przez okres
dłuższy niż jeden dzień, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym.

Przerwanie stosowania leku Abiraterone G.L. Pharma
Nie należy przerywać zażywania leku Abiraterone G.L. Pharma lub prednizonu lub prednizolonu bez
konsultacji z lekarzem.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy przerwać zażywanie leku Abiraterone G.L. Pharma i natychmiast skontaktować się z
lekarzem, jeśli pacjent zauważy którykolwiek z objawów:
− osłabienie siły mięśni, drżenie (drgania) mięśni lub kołatanie serca (palpitacje). Mogą być to
objawy małego stężenia potasu we krwi.

Inne działania niepożądane stwierdzane:
Bardzo często (mogą występować częściej niż u 1 na 10 pacjentów):
− obrzęki nóg lub stóp
− małe stężenie potasu we krwi
− podwyższone wyniki testów czynnościowych wątroby
− wysokie ciśnienie tętnicze
− zakażenia dróg moczowych
− biegunka

Często (mogą występować nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów):
− duże stężenie lipidów we krwi
− ból w klatce piersiowej, zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków), niewydolność serca,
szybki rytm serca
− ciężkie zakażenie - posocznica (sepsa)
− złamania kości
− niestrawność
− krew w moczu
− wysypka

Niezbyt często (mogą występować nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów):
− zaburzenia czynności nadnerczy (związane z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej)
− nieprawidłowy rytm serca (arytmia)
− osłabienie mięśni i (lub) ból mięśni

Rzadko (mogą występować u najwyżej 1 na 1000 pacjentów):
− podrażnienie płuc (zwane także alergicznym zapaleniem pęcherzyków płucnych)

− ostra niewydolność wątroby

Częstość nieznana (nie można określić częstości na podstawie dostępnych danych):
− zawał serca, zmiany w EKG (wydłużenie odstępu QT)
− ciężkie reakcje alergiczne, powodujące trudności z przełykaniem lub oddychaniem, obrzęk
twarzy, warg, języka lub gardła, lub swędzącą wysypkę.

Może nastąpić utrata masy kostnej u mężczyzn leczonych z powodu raka gruczołu krokowego. Lek
Abiraterone G.L. Pharma w skojarzeniu z prednizonem i prednizolonem może nasilać to działanie.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Abiraterone G.L. Pharma?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na butelce i tekturowym
pudełku po: „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Abiraterone G.L. Pharma

− Substancją czynną leku jest abirateronu octan.
− Każda tabletka zawiera 250 mg abirateronu octanu.
− Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna typ 102, kroskarmeloza
sodowa, powidon K29/32, sodu laurylosiarczan, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu
stearynian.

Jak wygląda lek Abiraterone G.L. Pharma i co zawiera opakowanie
Białe lub białawe owalne tabletki, o długości około 16 mm i szerokości 9,5 mm z
wytłoczonym oznakowaniem „ATN” po jednej stronie i „250” po drugiej stronie.
Okrągła, biała butelka z HDPE, z zakrętką z polipropylenu, z zamknięciem zabezpieczającym przed
otwarciem przez dzieci, zawierająca 120 tabletek, w tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny
G.L. Pharma GmbH
Schlossplatz 1
8502 Lannach
Austria

Wytwórca
Synthon Hispania S.L.
Castelló 1
08830 Sant Boi de Llobregat
Barcelona
Hiszpania

Synthon B.V.
Microweg 22
6545 CM Nijmegen
Holandia

G.L. Pharma GmbH
Schlossplatz 1
8502 Lannach
Austria

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do
przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
G.L. PHARMA POLAND Sp. z o.o.
Al. Jana Pawła II 61/313
01-031 Warszawa, Polska
Tel: 022/ 636 52 23; 636 53 02
biuro@gl-pharma.pl

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Abiraterone G.L. Pharma, 250 mg, tabletki

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka zawiera 250 mg abirateronu octanu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu
Każda tabletka zawiera 180 mg laktozy.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka
Białe lub białawe, owalne tabletki, o długości około 16 mm i szerokości 9,5 mm z
wytłoczonym oznakowaniem „ATN” po jednej stronie i „250” po drugiej stronie.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Abiraterone G.L. Pharma jest wskazany w skojarzeniu z prednizonem lub
prednizolonem do:
− leczenia nowo rozpoznanego hormonowrażliwego raka gruczołu krokowego wysokiego ryzyka z
przerzutami (ang. metastatic hormone sensitive prostate cancer, mHSPC) u dorosłych mężczyzn
w skojarzeniu z terapią supresji androgenowej (ang. Androgen Deprivation Therapy, ADT) (patrz
punkt 5.1)
− leczenia opornego na kastrację, raka gruczołu krokowego z przerzutami (ang. Metastatic
castration resistant prostate cancer, mCRPC) u dorosłych mężczyzn, bez objawów lub z
objawami o niewielkim nasileniu, po niepowodzeniu terapii supresji androgenowej, u których
zastosowanie chemioterapii nie jest jeszcze wskazane klinicznie (patrz punkt 5.1)
− leczenia mCRPC u dorosłych mężczyzn, u których choroba postępuje w trakcie lub po
chemioterapii zawierającej docetaksel.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Ten produkt leczniczy powinien być zalecany przez lekarza z odpowiednią specjalizacją.

Dawkowanie
Zalecana dawka wynosi 1000 mg (cztery tabletki 250 mg) podawana jednorazowo raz na dobę.
Produktu leczniczego nie wolno przyjmować razem z jedzeniem (patrz poniżej „Sposób podawania”).
Przyjmowanie produktu leczniczego z jedzeniem zwiększa całkowite narażenie organizmu na
abirateron (patrz punkty 4.5 i 5.2).

Dawkowanie prednizonu lub prednizolonu
W leczeniu mHSPC produkt leczniczy Abiraterone G.L. Pharma stosuje się w skojarzeniu z 5 mg
prednizonu lub prednizolonu na dobę.

W leczeniu mCRPC produkt leczniczy Abiraterone G.L. Pharma stosuje się w skojarzeniu z 10 mg
prednizonu lub prednizolonu na dobę.

U pacjentów niekastrowanych chirurgicznie należy w trakcie leczenia kontynuować farmakologiczną
kastrację analogami gonadoliberyny (ang. luteinising hormone releasing hormone, LHRH).

Zalecana obserwacja
Należy oceniać aktywność aminotransferaz w surowicy przed rozpoczęciem leczenia, co dwa tygodnie
przez pierwsze trzy miesiące leczenia, a następnie co miesiąc. Ciśnienie tętnicze krwi, stężenie potasu
w surowicy i zastój płynów należy oceniać co miesiąc. Jednakże, pacjentów z istotnym ryzykiem
zastoinowej niewydolności serca należy badać co 2 tygodnie przez pierwsze 3 miesiące terapii, a
następnie co miesiąc (patrz punkt 4.4).

U pacjentów z występującą wcześniej hipokaliemią lub z hipokaliemią, która rozwinęła się w trakcie
leczenia produktem Abiraterone G.L. Pharma, należy utrzymywać stężenie potasu na poziomie ≥ 4,0
mM.
U pacjentów, u których wystąpią objawy toksyczności stopnia ≥ 3. w tym nadciśnienie, hipokaliemia,
obrzęk i inne działania niezwiązane z mineralokortykosteroidami, należy wstrzymać leczenie i
wdrożyć odpowiednie postępowanie. Nie należy wznawiać leczenia produktem Abiraterone G.L.
Pharma, aż nasilenie objawów zmniejszy się do stopnia 1. lub wartości wyjściowych.
W przypadku pominięcia dawki dobowej, zarówno produktu leczniczego Abiraterone G.L. Pharma,
jak i prednizonu lub prednizolonu, należy wznowić leczenie zwykle stosowaną dawką dobową
następnego dnia.

Hepatotoksyczność
U pacjentów, u których wystąpi działanie hepatotoksyczne podczas leczenia (zwiększy się aktywność
aminotransferazy alaninowej [AlAT] lub zwiększy się aktywność aminotransferazy asparaginianowej
[AspAT] ponad pięciokrotnie powyżej górnej granicy normy [GGN] ), należy natychmiast wstrzymać
leczenie (patrz punkt 4.4). Wznowienie leczenia po powrocie testów czynnościowych wątroby do
wartości wyjściowych może być kontynuowane w zmniejszonej dawce 500 mg (dwie tabletki) raz na
dobę. U pacjentów, u których wznowiono leczenie, należy badać aktywność aminotransferaz w
surowicy przynajmniej co dwa tygodnie przez trzy miesiące, a następnie co miesiąc. W razie nawrotu
hepatotoksyczności podczas stosowania zmniejszonej dawki 500 mg na dobę, należy przerwać
leczenie.

W przypadku wystąpienia ciężkiej hepatotoksyczności (aktywność AlAT lub AspAT zwiększona
ponad 20 razy powyżej GGN) kiedykolwiek podczas terapii, należy przerwać leczenie i nie
rozpoczynać go ponownie.

Zaburzenia czynności wątroby
Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z występującymi wcześniej łagodnymi
zaburzeniami czynności wątroby, klasy A wg Child-Pugh. U pacjentów z umiarkowanymi
zaburzeniami czynności wątroby (klasa B wg Child-Pugh) wykazano około 4-krotne zwiększenie
całkowitego wpływu abirateronu na organizm po jednorazowej dawce doustnej 1000 mg abirateronu
octanu (patrz punkt 5.2). Brak danych dotyczących bezpieczeństwa klinicznego i skuteczności
wielokrotnych dawek abirateronu octanu podawanych pacjentom z umiarkowanymi lub ciężkimi
zaburzeniami czynności wątroby (klasa B lub C wg Child-Pugh). Nie można określić zaleceń
dotyczących dostosowania dawki. Zastosowanie produktu Abiraterone G.L. Pharma należy rozważnie
ocenić u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, u których korzyści powinny
wyraźnie przeważać nad możliwym ryzykiem (patrz punkty 4.2 i 5.2). Nie należy stosować produktu
Abiraterone G.L. Pharma u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3,
#### 4.4 i 5.2).

Zaburzenia czynności nerek
Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2).
Brak danych klinicznych u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego i ciężkimi zaburzeniami
czynności nerek. Należy zachować ostrożność u tych pacjentów (patrz punkt 4.4).

Dzieci i młodzież
Nie istnieje odpowiednie zastosowanie produktu leczniczego Abiraterone G.L. Pharma u dzieci i
młodzieży.

Sposób podawania
Produkt leczniczy Abiraterone G.L. Pharma podaje się doustnie.
Tabletki należy przyjmować co najmniej jedną godzinę przed lub co najmniej dwie godziny po
posiłku. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą.

#### 4.3 Przeciwwskazania

− Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
− Kobiety, które są lub mogą prawdopodobnie być w ciąży (patrz punkt 4.6).
− Ciężkie zaburzenia czynności wątroby [klasa C wg Child-Pugh (patrz punkty 4.2, 4.4 i 5.2)].
− Stosowanie produktu leczniczego Abiraterone G.L. Pharma z prednizonem lub prednizolonem w
skojarzeniu z Ra-223 jest przeciwwskazane.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Nadciśnienie, hipokaliemia, zastój płynów i niewydolność serca wynikające z nadmiaru
mineralokortykosteroidów
Produkt Abiraterone G.L. Pharma może powodować nadciśnienie, hipokaliemię i zastój płynów (patrz
punkt 4.8) jako następstwa zwiększenia stężeń mineralokortykosteroidów, wynikającego z hamowania
CYP17 (patrz punkt 5.1). Jednoczesne podawanie kortykosteroidu hamuje wydzielanie hormonu
adrenokortykotropowego (ACTH), co skutkuje zmniejszeniem częstości i nasilenia tych działań
niepożądanych. Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów, u których stan chorób
współistniejących może ulec pogorszeniu w wyniku zwiększenia ciśnienia tętniczego, hipokaliemii
(np. u stosujących glikozydy nasercowe) lub zastoju płynów (np. u pacjentów z niewydolnością serca,
ciężką lub niestabilną dławicą piersiową, niedawno przebytym zawałem serca lub arytmią komorową
oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek).

Produkt Abiraterone G.L. Pharma należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobami sercowonaczyniowymi w wywiadzie. Badania fazy 3 abirateronu octanu nie obejmowały pacjentów z
niepoddającym się leczeniu nadciśnieniem tętniczym, istotną klinicznie chorobą serca, potwierdzoną
zawałem mięśnia sercowego lub tętniczymi zdarzeniami zakrzepowymi w okresie ostatnich 6
miesięcy, z ciężką lub niestabilną dusznicą bolesną lub niewydolnością serca klasy III lub IV wg
NYHA (ang. New York Heart Association) (badanie 301) lub niewydolnością serca klasy II do IV
(badania 3011 i 302) lub pacjentów z frakcją wyrzutową serca < 50%. Z badań 3011 i 302 wykluczono
pacjentów z migotaniem przedsionków lub innymi arytmiami komorowymi, wymagającymi leczenia.
Nie określono bezpieczeństwa u pacjentów z frakcją wyrzutową lewej komory (ang. Left Ventricular
Ejection Fraction, LVEF) < 50% lub z niewydolnością serca klasy III lub IV wg NYHA (w badaniu
301) lub niewydolnością serca klasy II do IV (w badaniach 3011 i 302) (patrz punkty 4.8 i 5.1).

Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z istotnym ryzykiem zastoinowej niewydolności serca (np.
niewydolność serca w wywiadzie, nieopanowane nadciśnienie lub zdarzenia sercowe, takie jak
choroba niedokrwienna serca) należy rozważyć wykonanie badań oceniających czynność serca (np.
echokardiografię). Przed rozpoczęciem leczenia produktem Abiraterone G.L. Pharma należy leczyć
niewydolność serca i zoptymalizować czynność serca. Należy wyrównać i kontrolować nadciśnienie,
hipokaliemię i zastój płynów. Podczas leczenia należy co 2 tygodnie przez 3 miesiące, a następnie co
miesiąc monitorować ciśnienie krwi, stężenie potasu w osoczu, zastój płynów (przyrost masy ciała,
obrzęki obwodowe) i inne objawy przedmiotowe i podmiotowe zastoinowej niewydolności serca i
korygować nieprawidłowości. U pacjentów z hipokaliemią, podczas leczenia abirateronu octanem,
stwierdzano wydłużenie odstępu QT. Należy oceniać czynność serca zgodnie ze wskazaniami
klinicznymi, ustalić właściwe postępowanie i rozważyć odstawienie tego leczenia, gdy nastąpi
znaczne pogorszenie czynności serca (patrz punkt 4.2).

Hepatotoksyczność i zaburzenia czynności wątroby
W kontrolowanych badaniach klinicznych stwierdzono znaczne zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych, prowadzące do przerwania leczenia lub zmiany dawki (patrz punkt 4.8). Należy oceniać
aktywność aminotransferaz w surowicy przed rozpoczęciem leczenia, co dwa tygodnie przez pierwsze
trzy miesiące leczenia, a następnie co miesiąc. Jeśli kliniczne objawy podmiotowe i przedmiotowe
wskazują na hepatotoksyczność, należy natychmiast dokonać pomiaru aktywności aminotransferaz w
surowicy. Jeśli kiedykolwiek aktywność AlAT lub AspAT zwiększy się ponad 5-krotnie powyżej
GGN, należy natychmiast przerwać leczenie i szczegółowo monitorować czynność wątroby. Wznowić
leczenie w zmniejszonej dawce można tylko po powrocie testów czynnościowych wątroby do wartości
wyjściowych (patrz punkt 4.2).

W przypadku wystąpienia ciężkiej hepatotoksyczności (aktywność AlAT lub AspAT zwiększona
ponad 20 razy powyżej GGN) kiedykolwiek podczas terapii, należy przerwać leczenie i nie
rozpoczynać ponownie terapii.

Pacjentów z czynnym lub objawowym wirusowym zapaleniem wątroby nie włączono do badań
klinicznych; dlatego nie ma danych potwierdzających celowość zastosowania produktu leczniczego
Abiraterone G.L. Pharma w tej populacji.

Nie ma danych dotyczących bezpieczeństwa klinicznego i skuteczności wielokrotnych dawek
abirateronu octanu stosowanego u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności
wątroby (Klasa B lub C wg Child-Pugh). Zastosowanie produktu Abiraterone G.L. Pharma należy
rozważnie ocenić u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, u których korzyści
powinny jasno przeważać nad możliwym ryzykiem (patrz punkty 4.2 i 5.2). Nie należy stosować
produktu Abiraterone G.L. Pharma u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz
punkty 4.2, 4.3 i 5.2).

Po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego abirateronu octan do obrotu zgłaszano rzadkie
przypadki ostrej niewydolności wątroby i nadostrego zapalenia wątroby, niektóre zakończone zgonem
(patrz punkt 4.8).

Odstawianie kortykosteroidów i zabezpieczenie sytuacji stresogennych
Zaleca się zachowanie ostrożności i obserwację w kierunku występowania objawów niewydolności
nadnerczy, gdy pacjentom odstawia się prednizon lub prednizolon. Jeśli stosowanie produktu
leczniczego Abiraterone G.L. Pharma jest kontynuowane po odstawieniu kortykosteroidów, pacjentów
należy obserwować w kierunku występowania objawów nadmiaru mineralokortykosteroidów (patrz
informacja powyżej).

Jeśli pacjenci stosujący prednizon lub prednizolon mogą być narażeni na wyjątkowy stres, może być
wskazane zwiększenie dawki kortykosteroidów przed, w trakcie i po sytuacji stresogennej.

Gęstość kości
U mężczyzn z zaawansowanym rakiem gruczołu krokowego z przerzutami może wystąpić
zmniejszenie gęstości kości. Stosowanie produktu leczniczego Abiraterone G.L. Pharma w
skojarzeniu z glikokortykosteroidami może nasilić to działanie.

Wcześniejsze stosowanie ketokonazolu
U pacjentów, którzy stosowali wcześniej ketokonazol w leczeniu raka gruczołu krokowego można
spodziewać się słabszej odpowiedzi na leczenie.

Hiperglikemia
Stosowanie glikokortykosteroidów może nasilać hiperglikemię, dlatego należy często badać stężenie
glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą.

Hipoglikemia

Zgłaszano przypadki hipoglikemii po podaniu abirateronu octanu z prednizonem/prednizolonem
pacjentom z istniejącą wcześniej cukrzycą, otrzymującym pioglitazon lub repaglinid (patrz punkt 4.5);
dlatego u pacjentów z cukrzycą należy monitorować stężenie cukru we krwi.

Stosowanie podczas chemioterapii
Nie określono bezpieczeństwa ani skuteczności abirateronu octanu jednocześnie stosowanego z
cytotoksyczną chemioterapią (patrz punkt 5.1).

Ryzyko związane ze stosowaniem
U mężczyzn z rakiem gruczołu krokowego z przerzutami, w tym u pacjentów przyjmujących produkt
Abiraterone G.L. Pharma, mogą wystąpić niedokrwistość i zaburzenia czynności seksualnych.

Wpływ na mięśnie szkieletowe
U pacjentów leczonych produktem Abiraterone G.L. Pharma zgłaszano przypadki miopatii i
rabdomiolizy. Większość przypadków wystąpiła w ciągu pierwszych 6 miesięcy leczenia, a po
odstawieniu produktu Abiraterone G.L. Pharma rabdomioliza ustąpiła. Należy zachować ostrożność u
pacjentów leczonych jednocześnie produktami leczniczymi związanymi z występowaniem miopatii i
(lub) rabdomiolizy.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Ze względu na ryzyko zmniejszenia ekspozycji na abirateron należy unikać jednoczesnego stosowania
silnych induktorów CYP3A4, chyba że nie istnieje alternatywne leczenie (patrz punkt 4.5).

Skojarzenie abirateronu i prednizonu/prednizolonu z Ra-223
W badaniach klinicznych stwierdzono, że leczenie abirateronem i prednizonem/prednizolonem, w
skojarzeniu z Ra-223 jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3) ze względu na zwiększone ryzyko
złamań i tendencję do zwiększonej śmiertelności u pacjentów z bezobjawowym lub skąpoobjawowym
rakiem gruczołu krokowego.

Zaleca się, aby kolejna terapia Ra-223 nie była rozpoczynana przez co najmniej 5 dni po ostatnim
podaniu produktu leczniczego Abiraterone G.L. Pharma w skojarzeniu z prednizonem/prednizolonem.

Substancje pomocnicze
Ten produkt leczniczy zawiera laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko
występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania
glukozy-galaktozy.

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w dawce czterech tabletek 250 mg, co
oznacza, że lek uznaje się za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Wpływ jedzenia na abirateronu octan
Podawanie z jedzeniem znacząco zwiększa wchłanianie abirateronu octanu. Nie ustalono skuteczności
i bezpieczeństwa stosowania abirateronu podawanego razem z jedzeniem, dlatego nie wolno tego
produktu leczniczego podawać razem z jedzeniem (patrz punkty 4.2 i 5.2).

Interakcje z innymi produktami leczniczymi
Możliwość wpływu innych produktów leczniczych na ekspozycję na abirateron
W badaniu klinicznym interakcji farmakokinetycznych, przeprowadzonym u zdrowych osób
otrzymujących wcześniej ryfampicynę – silny induktor CYP3A4 w dawce 600 mg na dobę przez 6
dni, podanie pojedynczej dawki 1000 mg abirateronu octanu, skutkowało zmniejszeniem średniego
AUC∞ abirateronu w osoczu o 55%.

Podczas terapii należy unikać stosowania silnych induktorów CYP3A4 (np.: fenytoiny,
karbamazepiny, ryfampicyny, ryfabutyny, ryfapentyny, fenobarbitalu, ziela dziurawca zwyczajnego
[Hypericum perforatum]), chyba że nie istnieje alternatywne leczenie.

W innym badaniu klinicznym interakcji farmakokinetycznych przeprowadzonym u zdrowych osób,
jednoczesne podawanie ketokonazolu, silnego inhibitora CYP3A4, nie miało istotnego klinicznego
wpływu na farmakokinetykę abirateronu.

Możliwość wpływu na ekspozycję na inne produkty lecznicze
Abirateron jest inhibitorem metabolizmu wątrobowych enzymów CYP2D6 i CYP2C8. W badaniu
określającym wpływ abirateronu octanu (w skojarzeniu z prednizonem) na pojedynczą dawkę
dekstrometorfanu będącego substratem CYP2D6, całkowite narażenie na dekstrometorfan (AUC)
zwiększyło się około 2,9 razy. AUC24 dekstrorfanu, czynnego metabolitu dekstrometorfanu,
zwiększyło się o około 33%.

Zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego podawania z produktami leczniczymi
aktywowanymi lub metabolizowanymi przez CYP2D6, szczególnie z produktami leczniczymi z
wąskim indeksem terapeutycznym. Należy rozważyć zmniejszenie dawki produktów leczniczych z
wąskim indeksem terapeutycznym metabolizowanych przez CYP2D6. Przykłady produktów
leczniczych metabolizowanych przez CYP2D6: metoprolol, propranolol, dezypramina, wenlafaksyna,
haloperydol, rysperydon, propafenon, flekainid, kodeina, oksykodon i tramadol (ostatnie trzy produkty
lecznicze wymagają CYP2D6 do wytworzenia metabolitów czynnych przeciwbólowo).

W badaniu interakcji lekowych dotyczących cytochromu CYP2C8, przeprowadzonym u zdrowych
osób, AUC pioglitazonu zwiększyło się o 46%, a AUC czynnych metabolitów pioglitazonu M-III i MIV zmniejszyły się o 10%, gdy pioglitazon podawano z pojedynczą dawką 1000 mg abirateronu
octanu. Należy obserwować pacjentów czy nie występują u nich objawy toksyczności, związane z
jednocześnie stosowanymi substratami CYP2C8 z wąskim indeksem terapeutycznym. Przykładami
produktów leczniczych metabolizowanych przez CYP2C8 są pioglitazon i repaglinid (patrz punkt
4.4).

W warunkach in vitro, główne metabolity: siarczan abirateronu i siarczan N-tlenku abirateronu,
hamowały wychwyt wątrobowy nośnikiem OATP1B1, co może skutkować zwiększeniem stężeń
produktów leczniczych eliminowanych przez OATP1B1. Brak dostępnych danych klinicznych
potwierdzających interakcje z tym nośnikiem.

Stosowanie z produktami leczniczymi, które mogą wydłużać odstęp QT
Ponieważ terapia supresji androgenowej może powodować wydłużenie odstępu QT, należy zachować
ostrożność podczas stosowania produktu Abiraterone G.L. Pharma z produktami leczniczymi, które
mogą wydłużać odstęp QT lub produktami leczniczymi, które mogą wywoływać częstoskurcz
komorowy typu torsades de pointes, takimi jak: leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna,
dyzopiramid) lub klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), metadon, moksyfloksacyna,
leki przeciwpsychotyczne, itp.

Stosowanie ze spironolaktonem
Spironolakton wiąże się z receptorem androgenowym i może zwiększać stężenie swoistego antygenu
gruczołu krokowego (ang. prostate specific antygen, PSA). Nie zaleca się stosowania z produktem
Abiraterone G.L. Pharma (patrz punkt 5.1).

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym
Nie ma danych dotyczących stosowania produktu leczniczego Abiraterone G.L. Pharma u kobiet w
ciąży. Produktu leczniczego Abiraterone G.L. Pharma nie stosuje się u kobiet w wieku rozrodczym.

Antykoncepcja mężczyzn i kobiet

Nie wiadomo czy abirateron lub jego metabolity są wykrywalne w nasieniu. Konieczne jest
stosowanie prezerwatywy w przypadku aktywności seksualnej pacjenta z kobietą będącą w ciąży.
W przypadku aktywności seksualnej pacjenta z kobietą w okresie rozrodczym, konieczne jest
stosowanie prezerwatywy jednocześnie z inną skuteczną metodą antykoncepcyjną. Badania na
zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).

Ciąża
Produktu leczniczego Abiraterone G.L. Pharma nie stosuje się u kobiet i jest przeciwwskazany u
kobiet w ciąży lub mogących zajść w ciążę (patrz punkty 4.3 i 5.3).

Karmienie piersią
Produktu leczniczego Abiraterone G.L. Pharma nie stosuje się u kobiet.

Płodność
Abirateron wpływał na płodność u samców i samic szczurów, lecz te działania były całkowicie
przemijające (patrz punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Produkt leczniczy Abiraterone G.L. Pharma nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na
zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Charakterystyka profilu bezpieczeństwa
W analizie działań niepożądanych połączonych danych z badań fazy 3 abirateronu octanu, działania
niepożądane, które stwierdzono u ≥10% pacjentów to: obrzęk obwodowy, hipokaliemia, nadciśnienie
tętnicze, zakażenia dróg moczowych i zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej i (lub)
zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej.
Inne ważne działania niepożądane to: choroby serca, hepatotoksyczność, złamania i alergiczne
zapalenie pęcherzyków płucnych.

Produkt Abiraterone G.L. Pharma może wywoływać nadciśnienie, hipokaliemię i zastój płynów w
następstwie swojego mechanizmu działania. W badaniach fazy 3 oczekiwane działania niepożądane
mineralokortykosteroidowe stwierdzano częściej u pacjentów leczonych abirateronu octanem niż u
pacjentów otrzymujących placebo odpowiednio: hipokaliemia 18% vs. 8%, nadciśnienie 22% vs. 16%
i zastój płynów (obrzęk obwodowy) 23% vs. 17%. U pacjentów leczonych abirateronu octanem w
porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo: stwierdzano hipokaliemię stopnia 3. i 4. wg
CTCAE (wersja 4.0) (ang. Common Terminology Criteria for Adverse Events) u odpowiednio 6% vs.
1%, nadciśnienie stopnia 3. i 4. wg CTCAE (wersja 4.0) u odpowiednio 7% i 5% oraz zastój płynów
(obrzęk obwodowy) stopnia 3. i 4. u odpowiednio 1% vs. 1%.
Reakcje mineralokortykosteroidowe zwykle można było skutecznie leczyć. Jednoczesne zastosowanie
kortykosteroidów zmniejsza częstość i nasilenie tych działań niepożądanych (patrz punkt 4.4).

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
W badaniach klinicznych pacjentom z zaawansowanym rakiem gruczołu krokowego z przerzutami,
którzy stosowali analogi LHRH lub byli wcześniej leczeni za pomocą orchidektomii, podawano
abirateronu octan w dawce 1000 mg na dobę, w skojarzeniu z małą dawką prednizonu lub
prednizolonu (5 lub 10 mg na dobę, w zależności od wskazania).

Działania niepożądane stwierdzone podczas badań klinicznych oraz po wprowadzeniu produktu
leczniczego zawierającego abirateronu octan do obrotu przedstawiono poniżej wg kategorii częstości
występowania. Kategorie częstości zdefiniowano następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100
do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (<
1/10 000) i częstość nieznana (nie można określić częstości na podstawie dostępnych danych).

W obrębie każdej kategorii o określonej częstości występowania, działania niepożądane są
wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

Tabela 1 Działania niepożądane stwierdzone podczas badań klinicznych oraz po
wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego abirateronu octan do obrotu
Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane i częstość
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze bardzo często: zakażenie dróg moczowych
często: posocznica
Zaburzenia układu immunologicznego częstość nieznana: reakcje anafilaktyczne
Zaburzenia endokrynologiczne niezbyt często: niewydolność nadnerczy
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania bardzo często: hipokaliemia
często: hipertriglicerydemia
Zaburzenia serca często: niewydolność serca*, dusznica bolesna,
migotanie przedsionków, częstoskurcz
niezbyt często: inne arytmie
częstość nieznana: zawał mięśnia sercowego,
wydłużenie odstępu QT (patrz punkty 4.4 i 4.5)
Zaburzenia naczyniowe bardzo często: nadciśnienie tętnicze krwi
Zaburzenia układu oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia
rzadko: alergiczne zapalenie pęcherzyków
płucnycha
Zaburzenia żołądka i jelit bardzo często: biegunka
często: niestrawność
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych bardzo często: zwiększenie aktywności
aminotransferazy alaninowej i (lub)
zwiększenie aktywności aminotransferazy
asparaginianowejb
rzadko: nadostre zapalenie wątroby, ostra
niewydolność wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej często: wysypka
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki
łącznej
niezbyt często: miopatia, rabdomioliza

Zaburzenia nerek i dróg moczowych często: krwiomocz
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania bardzo często: obrzęk obwodowy
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach często: złamania**
* Niewydolność serca obejmuje także: zastoinową niewydolność serca, dysfunkcję lewej komory
i zmniejszenie frakcji wyrzutowej
** Złamania obejmują osteoporozę i wszystkie złamania poza złamaniami patologicznymi
a Zgłoszenia spontaniczne po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego abirateronu
octan do obrotu
b Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej i (lub) zwiększenie aktywności
aminotransferazy asparaginianowej obejmuje zwiększenie aktywności AlAT, AspAT i
nieprawidłową czynność wątroby.

Następujące działania niepożądane stopnia 3. wg CTCAE (wersja 4.0) wystąpiły u pacjentów
leczonych abirateronu octanem: hipokaliemia u 5%; zakażenia dróg moczowych u 2%; zwiększenie
aktywności AlAT i (lub) AspAT u 4%; nadciśnienie tętnicze u 6%; złamania u 2%; oraz następujące u
1% pacjentów: obrzęk obwodowy, niewydolność serca i migotanie przedsionków.
Hipertriglicerydemia stopnia 3. wg CTCAE (wersja 4.0) i dusznica bolesna wystąpiły u < 1%
pacjentów. Zakażenia dróg moczowych stopnia 4. wg CTCAE (wersja 4.0), zwiększenie aktywności
AlAT i (lub) AspAT, hipokaliemia, niewydolność serca, migotanie przedsionków i złamania wystąpiły
u < 1% pacjentów.

Większą częstość występowania nadciśnienia tętniczego i hipokaliemii obserwowano w populacji
wrażliwej na hormony (badanie 3011). Nadciśnienie tętnicze stwierdzono u 36,7% pacjentów w
populacji wrażliwej na hormony (badanie 3011) w porównaniu do 11,8% i 20,2%, odpowiednio, w

badaniach 301 i 302. Hipokaliemię zaobserwowano u 20,4% pacjentów w populacji wrażliwej na
hormony (badanie 3011), w porównaniu do 19,2% i 14,9%, odpowiednio, w badaniach 301 i 302.

Częstość i nasilenie działań niepożądanych były większe w podgrupie pacjentów z wyjściowym
statusem wydolności ECOG2, a także u pacjentów w podeszłym wieku (≥75 lat).

Opis wybranych działań niepożądanych
Sercowo-naczyniowe działania niepożądane
Trzy badania fazy 3 przeprowadzono z wyłączeniem pacjentów z niepoddającym się leczeniu
nadciśnieniem tętniczym, istotną klinicznie chorobą serca, potwierdzoną zawałem mięśnia sercowego
lub tętniczymi zdarzeniami zakrzepowymi w okresie ostatnich 6 miesięcy, z ciężką lub niestabilną
dusznicą bolesną lub niewydolnością serca klasy III lub IV (badanie 301) lub niewydolnością serca
klasy II do IV (badania 3011 i 302) wg NYHA lub frakcją wyrzutową serca wynoszącą < 50%.
Wszyscy włączeni pacjenci (zarówno w grupie czynnie leczonej oraz w grupie placebo) otrzymywali
jednocześnie supresję androgenową, głównie z zastosowaniem analogów LHRH, których stosowanie
wiązało się z wystąpieniem cukrzycy, zawału mięśnia sercowego, incydentów mózgowonaczyniowych i nagłego zgonu z przyczyn kardiologicznych. Częstość sercowo-naczyniowych działań
niepożądanych w badaniach 3 fazy u pacjentów stosujących abirateronu octan, w porównaniu z
pacjentami przyjmującymi placebo była następująca: migotanie przedsionków 2,6% vs. 2,0%,
tachykardia 1,9% vs. 1,0%, dusznica bolesna 1,7% vs. 0,8%, niewydolność serca 0,7% vs. 0,2% i
arytmia 0,7% vs. 0,5%.

Hepatotoksyczność
U pacjentów stosujących abirateronu octan stwierdzano hepatotoksyczność ze zwiększoną
aktywnością AlAT, AspAT i zwiększeniem stężenia całkowitego bilirubiny. W badaniach klinicznych
fazy 3, stwierdzano hepatotoksyczność stopnia 3 i 4 (np. AlAT lub AspAT zwiększone o > 5 x
powyżej górnej granicy normy [GGN] lub bilirubina zwiększona o > 1,5 x GGN) u około 6%
pacjentów, którzy otrzymywali abirateronu octan, zwykle podczas pierwszych 3 miesięcy od
rozpoczęcia terapii. W badaniu 3011, stwierdzano hepatotoksyczność stopnia 3. lub 4. u 8,4%
pacjentów leczonych abirateronu octanem. Dziesięciu pacjentów przerwało stosowanie abirateronu
octanu z powodu hepatotoksyczności; dwóch miało hepatotoksyczność stopnia 2., sześciu
hepatotoksyczność stopnia 3., a dwóch hepatotoksyczność stopnia 4. Nie było zgonu z powodu
hepatotoksyczności w badaniu 3011. W badaniach fazy 3, pacjenci, u których wyjściowe wartości
AlAT lub AspAT były podwyższone, częściej doświadczali zwiększenia testów czynnościowych
wątroby, niż pacjenci rozpoczynający leczenie z prawidłowymi wartościami. Gdy stwierdzano
zwiększenie AlAT lub AspAT o > 5 x GGN lub zwiększenie bilirubiny o > 3 x GGN, stosowanie
abirateronu octanu było wstrzymywane lub przerywane. W dwóch przypadkach wystąpiło znaczne
zwiększenie wyników testów czynnościowych wątroby (patrz punkt 4.4). Tych dwóch pacjentów z
prawidłową wyjściową czynnością wątroby doświadczyło zwiększenia AlAT lub AspAT od 15 do 40
x GGN i zwiększenia bilirubiny od 2 do 6 x GGN. Po odstawieniu abirateronu octanu, u obu
pacjentów testy czynnościowe wątroby powróciły do normy, a u jednego pacjenta wznowiono
leczenie bez ponownego zwiększania się wyników testów. W badaniu 302 stwierdzono zwiększenie
AlAT lub AspAT stopnia 3. lub 4. u 35 (6,5%) pacjentów leczonych abirateronu octanem.
Zwiększenie aktywności aminotransferaz ustąpiło u wszystkich z wyjątkiem 3 pacjentów (u 2 z
nowymi przerzutami do wątroby, a u 1 ze zwiększeniem AspAT, po około 3 tygodniach od podania
ostatniej dawki abirateronu octanu). W badaniach fazy 3, rezygnacje z leczenia z powodu zwiększenia
AlAT i AspAT lub nieprawidłowej czynności wątroby stwierdzono u 1,1% pacjentów leczonych
abirateronu octanem i u 0,6% pacjentów otrzymujących placebo. Nie było przypadków zgonów z
powodu hepatotoksyczności.
Ryzyko wystąpienia hepatotoksyczności było w badaniach klinicznych zmniejszone wskutek
wyłączenia pacjentów z wyjściowym zapaleniem wątroby lub znaczącymi odstępstwami od normy
testów czynnościowych wątroby. Z badania 3011 wykluczano pacjentów z wyjściowymi wartościami
AlAT i AspaT ≥ 2,5 x GGN, bilirubiny > 1,5 x GGN oraz pacjentów z czynnym lub objawowym
wirusowym zapaleniem wątroby lub przewlekłą chorobą wątroby; wodobrzusze lub zaburzenia
krwotoczne jako następstwa dysfunkcji wątroby były wykluczane z badania. Z badania 301
wykluczano pacjentów z wyjściowymi wartościami AlAT i AspaT ≥ 2,5 x GGN w przypadku braku

przerzutów do wątroby i > 5 x GGN w razie obecności przerzutów do wątroby. Z badania 302
wykluczano pacjentów z przerzutami do wątroby oraz z wyjściowymi wartościami AlAT i AspAT ≥
2,5 x GGN. Ujawnienie się nieprawidłowych wyników testów czynnościowych wątroby u pacjentów
uczestniczących w badaniach klinicznych skutkowało zdecydowanym postępowaniem, wymagającym
przerwania leczenia i zezwoleniem na wznowienie terapii dopiero po powrocie wyników testów
czynnościowych wątroby do wartości wyjściowych (patrz punkt 4.2). Pacjentów ze zwiększeniem
AlAT lub AspAT o > 20 x GGN nie leczono ponownie. Nieznane jest bezpieczeństwo ponownego
rozpoczęcia terapii u tych pacjentów. Mechanizm hepatotoksyczności nie jest poznany.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące przedawkowania abirateronu octanu u ludzi.

Nie ma swoistego antidotum. W razie przedawkowania, leczenie należy przerwać i zastosować ogólne
leczenie podtrzymujące, w tym obserwację czynności serca w kierunku niemiarowości, hipokaliemii i
objawów przedmiotowych i podmiotowych zastoju płynów. Należy również ocenić czynność wątroby.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki stosowane w terapii hormonalnej, inni antagoniści hormonów i ich
pochodne, Kod ATC: L02BX03

Mechanizm działania
Abirateronu octan (Abiraterone G.L. Pharma) jest zamieniany in vivo do abirateronu, inhibitora
biosyntezy androgenów. Abirateron wybiórczo hamuje aktywność enzymu CYP17 (o aktywności 17αhydroksylazy i C17,20-liazy). Enzym ten wykazuje swoje działanie i jest niezbędny do biosyntezy
androgenów w jądrach, nadnerczach i tkankach nowotworowych gruczołu krokowego. CYP17 jest
katalizatorem przemiany pregnenolonu i progesteronu do prekursorów testosteronu, DHEA i
androstendionu, odpowiednio, w reakcji 17α-hydroksylacji i rozerwania wiązania C17,20. Hamowanie
CYP17 skutkuje także zwiększonym wytwarzaniem mineralokortykosteroidów w nadnerczach (patrz
punkt 4.4).

Rak gruczołu krokowego, który jest wrażliwy na androgeny, reaguje na leczenie zmniejszające
stężenia androgenów. Terapie supresji androgenowej, takie jak leczenie analogami LHRH lub
orchidektomia, zmniejszają wytwarzanie androgenów w jądrach, lecz nie wpływają na wytwarzanie
androgenów w nadnerczach lub przez nowotwór. Leczenie produktem leczniczym Abiraterone G.L.
Pharma zmniejsza stężenie testosteronu w osoczu do wartości nieoznaczalnych (przy zastosowaniu
testów komercyjnych), gdy jest stosowany z analogami LHRH (lub orchidektomią).

Działanie farmakodynamiczne
Produkt Abiraterone G.L. Pharma zmniejsza stężenie testosteronu i innych androgenów w surowicy do
wartości niższych niż uzyskiwane po zastosowaniu samych analogów LHRH lub za pomocą
orchidektomii. Wynika to z wybiórczego hamowania enzymu CYP17 niezbędnego do biosyntezy
androgenów. PSA służy jako biomarker u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego. W badaniu
klinicznym fazy 3, u pacjentów którzy mieli niepowodzenie wcześniejszej chemioterapii z
zastosowaniem taksanów, 38% pacjentów leczonych abirateronu octanem, versus 10% otrzymujących
placebo, uzyskało co najmniej 50% zmniejszenie wartości PSA w porównaniu do wartości
wyjściowych.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Skuteczność oceniano w trzech randomizowanych, wieloośrodkowych badaniach klinicznych 3 fazy z
kontrolą placebo (badania 3011, 302 i 301) u pacjentów z mHSPC i mCRPC. Do badania 3011
włączono pacjentów z nowym rozpoznaniem mHSPC (w okresie 3 miesięcy od randomizacji), którzy
mieli czynniki prognostyczne wysokiego ryzyka. Czynniki wysokiego ryzyka określono jako
posiadanie co najmniej 2 z 3 następujących czynników ryzyka: (1) suma Gleason’a ≥8; (2) obecność 3
lub więcej zmian w Rtg kości; (3) obecność mierzalnych przerzutów trzewnych (z wyłączeniem
węzłów chłonnych). W ramieniu z czynnym leczeniem podawano abirateronu octan w dawce 1000 mg
na dobę, w skojarzeniu z małą dawką prednizonu 5 mg raz na dobę i supresją androgenową (agonista
LHRH lub orchidektomia), co było standardem leczenia. Pacjenci w grupie kontrolnej otrzymywali
supresję androgenową i placebo zamiast abirateronu octanu i prednizonu. Do badania 302 włączono
pacjentów, którzy wcześniej nie otrzymywali docetakselu; podczas gdy do badania 301 włączono
pacjentów, którzy wcześniej otrzymywali docetaksel. Pacjenci stosowali analogi LHRH lub mieli
wykonaną wcześniej orchidektomię. W czynnie leczonej grupie badanych, abirateronu octan
podawano w dawce 1000 mg na dobę, w skojarzeniu z małą dawką prednizonu lub prednizolonu 5 mg
dwa razy na dobę. Grupa kontrolna otrzymywała placebo i małą dawkę prednizonu lub prednizolonu 5
mg dwa razy na dobę.

Zmiany stężenia PSA w osoczu, niezależnie od parametru, nie zawsze wskazują na korzystne rezultaty
kliniczne. Dlatego we wszystkich badaniach zalecano, aby pacjenci kontynuowali leczenie do
momentu spełnienia kryteriów wykluczenia, podanych poniżej dla każdego badania.

Stosowanie spironolaktonu było niedozwolone we wszystkich badaniach, gdyż spironolakton wiąże
się z receptorem androgenowym i może zwiększać stężenie PSA.

Badanie 3011 (pacjenci z nowym rozpoznaniem mHSPC wysokiego ryzyka)
W badaniu 3011 (n=1199), mediana wieku pacjentów włączonych do badania wynosiła 67 lat. Liczba
pacjentów leczonych abirateronu octanem wg grup rasowych była następująca: biała 832 (69,4%),
azjatycka 246 (20,5%), czarna lub afroamerykańska 25 (2,1%), inna 80 (6,7%), nieznana/niezgłoszona
13 (1,1%) oraz Indianie amerykańscy lub rdzenni mieszkańcy Alaski 3 (0,3%). Status wydolności
ECOG wynosił 0 lub 1 u 97% pacjentów. Pacjenci ze stwierdzonymi przerzutami do mózgu,
niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, poważną chorobą serca lub niewydolnością serca klasy
II do IV NYHA zostali wykluczeni z badania. Pacjenci wcześniej leczeni na raka gruczołu krokowego
farmakoterapią, radioterapią lub chirurgicznie, zostali wykluczeni z badania, z wyjątkiem tych
poddanych terapii ADT do 3 miesięcy lub 1 cyklowi radioterapii paliatywnej lub terapii chirurgicznej,
w celu leczenia objawów wynikających z przerzutów. Równorzędnymi, pierwszorzędowymi punktami
końcowymi skuteczności były przeżycie całkowite (ang. overall survival - OS), przeżycie bez
progresji radiograficznej (ang. radiographic progression-free survival- rPFS). Mediana wyjściowej
skali bólu, oceniana za pomocą skróconego formularza bólu (ang. Brief Pain Inventory Short Form -
BPI-SF), wyniosła 2,0 w obu grupach terapeutycznych i w grupie placebo. Oprócz powyższych
punktów końcowych, oceniono także korzyści w zakresie czasu do wystąpienia zdarzenia związanego
z kośćcem (ang. skeletal-related event - SRE), czasu do następnej terapii raka gruczołu krokowego,
czasu do rozpoczęcia chemioterapii, czasu do progresji bólowej i czasu do progresji PSA. Leczenie
kontynuowano do czasu progresji choroby, wycofania zgody na udział w badaniu, wystąpienia
nietolerowanej toksyczności lub zgonu.

Przeżycie bez progresji radiograficznej definiowano jako czas od randomizacji do wystąpienia
progresji radiograficznej lub zgonu z jakiejkolwiek przyczyny.
Progresja radiograficzna obejmowała progresję w RTG kości (zgodnie ze zmodyfikowanym PCWG2)
lub progresję zmian w tkankach miękkich w TK lun NMR (zgodnie z RECIST 1.1).
Stwierdzono istotną różnicę w rPFS pomiędzy grupami terapeutycznymi (patrz Tabela 2 i Wykres 1).

Tabela 2 Przeżycie bez progresji radiograficznej - analiza stratyfikacyjna: populacja z
zamiarem leczenia (ang. intent-to-treat - ITT) (badanie PCR 3011)
abirateronu octan i prednizon
(AA-P)
Placebo

Osoby randomizowane 597 602
Zdarzenie 239 (40,0%) 354 (58,8%)
Ocenzurowano 358 (60,0%) 248 (41,2%)

Czas do zdarzenia (miesiące)
Mediana (95% CI) 33,02 (29,57; NE) 14,78 (14,69; 18,27)
Zakres (0,0+; 41,0+) (0,0+; 40,6+)

Wartość pa < 0,0001

Współczynnik ryzyka
(95% CI)b
0,466 (0,394; 0,550)

Uwaga: += obserwacja ocenzurowana, NE= brak możliwości oceny. Progresja radiograficzna i zgon
były brane pod uwagę w definiowaniu zdarzenia rPFS. AA-P = Osoby, które otrzymywały abirateronu
octan i prednizon.
a Wartość p pochodzi z logarytmicznego testu rang stratyfikowanego według punktacji ECOG PS
(0/1 lub 2) i zmian trzewnych (nieobecność lub obecność).
b Współczynnik ryzyka pochodzi ze stratyfikowanego proporcjonalnego modelu ryzyka.
Współczynnik ryzyka <1 na korzyść AA-P.

Wykres 1 Krzywa przeżycia Kaplana-Meiera bez progresji radiograficznej; populacja ITT
(badanie PCR 3011)

Stwierdzono statystycznie znamienną poprawę OS na korzyść AA-P plus ADT z 34% zmniejszeniem
ryzyka zgonu w porównaniu do placebo plus ADT (HR=0,66; 95% CI: 0,56; 0,78; p<0,0001) (patrz
Tabela 3 i Wykres 2).

Tabela 3 Całkowite przeżycie pacjentów otrzymujących abirateronu octan lub placebo w
badaniu PCR3011 (analiza z zamiarem leczenia)
Całkowite przeżycie Abirateron z prednizonem
(N=597)
Placebo
(N=602)
Zgony (%) 275 (46%) 343 (57%)
Mediana przeżycia
(miesiące)
53,3 36,5

(95% CI) (48,2; NE) (33,5; 40,0)
Iloraz ryzyka (95% CI)1 0,66 (0,56; 0,78)
NE= brak możliwości oceny
1 Współczynnik ryzyka pochodzi ze stratyfikowanego proporcjonalnego modelu ryzyka.
Współczynnik ryzyka <1 na korzyść abirateronu z prednizonem.

Wykres 2 Krzywa Kaplana-Meiera całkowitego przeżycia; Populacja ITT z analizy
badania PCR3011

Analizy podgrup spójnie wykazują korzyści leczenia abirateronu octanem. Wyniki leczenia AA-P na
rPFS i OS w ustalonych wcześniej podgrupach były korzystne i spójne z całkowitą populacją badania,
z wyjątkiem podgrupy z wynikiem 2 ECOG, gdzie nie stwierdzono korzystnego trendu, jednakże
niewielka liczba badanych (n=40) ogranicza możliwości wyciągnięcia wiążących wniosków.

Oprócz stwierdzonej poprawy w przeżyciu całkowitym i rPFS, wykazano korzyści stosowania
abirateronu octanu w porównaniu z placebo, we wszystkich prospektywnie zdefiniowanych
drugorzędowych punktach końcowych.

Badanie 302 (pacjenci, którzy wcześniej nie otrzymywali chemioterapii)
Do badania włączono pacjentów bez objawów lub z objawami o niewielkim nasileniu, którzy
wcześniej nie stosowali chemioterapii i u których zastosowanie chemioterapii nie było jeszcze
wskazane klinicznie. Wynik 0-1 w skali BPI-SF (ang. Brief Pain Inventory-Short Form) dla
najsilniejszego bólu w ciągu ostatnich 24 godzin uznawano za brak objawów, a wynik 2-3 uznawano
za objawy o nieznacznym/niewielkim nasileniu.

W badaniu 302 (n=1088) mediana wieku włączonych pacjentów wyniosła 71 lat dla pacjentów
leczonych abirateronu octanem z prednizonem lub prednizolonem oraz 70 lat dla pacjentów

otrzymujących placebo z prednizonem lub prednizolonem. Liczby pacjentów leczonych abirateronu
octanem wg ras były następujące: biała 520 (95,4%), czarna 15 (2,8%), azjatycka 4 (0,7%) i inne 6
(1,1%). Status wydolności ECOG (ang. Eastern Cooperative Oncology Group) wynosił 0 dla 76%
pacjentów i 1 dla 24% pacjentów w obu grupach. 50% pacjentów miało tylko przerzuty do kości,
dodatkowe 31% pacjentów miało przerzuty do kości i tkanek miękkich lub do węzłów chłonnych, a
19% pacjentów miało tylko przerzuty do tkanek miękkich lub do węzłów chłonnych. Wykluczano
pacjentów z przerzutami trzewnymi. Współtowarzyszące pierwszorzędowe punkty końcowe to
całkowite przeżycie i przeżycie bez radiograficznej progresji (rPFS). Ponadto, oprócz oceny
współtowarzyszących pierwszorzędowych punktów końcowych, oceniano także korzyści z
wykorzystaniem czasu do zastosowania opioidów w bólu nowotworowym, czasu do włączenia
chemioterapii cytotoksycznej, czasu do pogorszenia punktacji wydolności ECOG o ≥1 punkt i czasu
do progresji PSA, w oparciu o kryteria PCWG2 (ang. Prostate Cancer Working Group-2). Leczenie
odstawiano w momencie stwierdzenia ewidentnej progresji klinicznej. Leczenie mogło być także
odstawione w momencie potwierdzonej progresji radiograficznej wg uznania badacza.

Przeżycie bez radiograficznej progresji (rPFS) oceniano z zastosowaniem sekwencyjnych badań
obrazowych, definiowanych za pomocą kryteriów PCWG2 (dla uszkodzeń kości) i modyfikowanych
kryteriów RECIST (ang. Response Evaluation Criteria In Solid Tumors) (dla uszkodzeń tkanek
miękkich). W analizie rPFS wykorzystywano rewidowaną centralnie radiograficzną ocenę progresji.

W zaplanowanej analizie rPFS było 401 zdarzeń, 150 (28%) pacjentów leczonych abirateronu
octanem i 251 (46%) pacjentów otrzymujących placebo miało radiograficzne potwierdzenie progresji
lub zmarło. Stwierdzono pomiędzy grupami istotne różnice w rPFS (patrz Tabela 4. i Wykres 3.).

Tabela 4 Badanie 302: Przeżycie bez progresji radiograficznej u pacjentów otrzymujących
abirateronu octan lub placebo w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem oraz
analogami LHRH lub po wcześniejszej orchidektomii
Abirateronu octan
(N = 546)
Placebo
(N = 542)
Przeżycie bez
radiograficznej progresji
(rPFS)
Progresja lub zgon 150 (28%) 251 (46%)
Mediana rPFS w miesiącach nie osiągnięto 8,3
(95% CI) (11,66; NE) (8,12; 8,54)
Wartość p * < 0,0001
Współczynnik ryzyka
** (95% CI)
0,425 (0,347; 0,522)

NE = nie oceniono
* wartość p pochodzi z logarytmicznego testu rang stratyfikowanego wg punktacji skali
sprawności ECOG (0 lub 1)
** Współczynnik ryzyka < 1 na korzyść abirateronu octanu

Wykres 3 Krzywe Kaplana-Meiera przeżycia bez progresji radiograficznej u pacjentów
otrzymujących abirateronu octan lub placebo w skojarzeniu z prednizonem lub
prednizolonem oraz analogami LHRH lub po wcześniejszej orchidektomii

AA = abirateronu octan

Nadal kontynuowano zbieranie danych od osób badanych do daty drugiej analizy pośredniej
całkowitego przeżycia (ang. Overall survival, OS). Radiograficzny przegląd rPFS, przeprowadzony
przez badaczy jako kontynuacja analizy czułości przedstawia Tabela 5 i Wykres 4.

607 badanych miało progresję radiograficzną lub zmarło: 271 (50%) w grupie abirateronu octanu i 336
(62%) w grupie placebo. Leczenie abirateronu octanem zmniejszyło ryzyko progresji radiograficznej
lub zgonu o 47% w porównaniu z placebo (HR=0,530; 95% CI: [0,451; 0,623]; p < 0,0001). Mediana
rPFS wyniosła 16,5 miesięcy w grupie abirateronu octanu i 8,3 miesięcy w grupie placebo.

Tabela 5 Badanie 302: Przeżycie bez progresji radiograficznej u pacjentów otrzymujących
abirateronu octan lub placebo w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem
oraz analogami LHRH lub po wcześniejszej orchidektomii (Podczas drugiej
analizy pośredniej OS-Rewizja Badacza)
Abirateronu octan
(N = 546)
Placebo
(N = 542)
Przeżycie bez radiograficznej
progresji (rPFS)
Progresja lub zgon 271 (50%) 336 (62%)
Mediana rPFS w miesiącach 16,5 8,3
(95% CI) (13,80; 16,79) (8,05; 9,43)
wartość p * < 0,0001
Współczynnik ryzyka
** (95% CI)
0,530 (0,451; 0,623)

* wartość p pochodzi z logarytmicznego testu rang stratyfikowanego wg punktacji skali
sprawności ECOG (0 lub 1)
** Współczynnik ryzyka < 1 na korzyść abirateronu octanu

Wykres 4 Krzywe Kaplana-Meiera przeżycia bez progresji radiograficznej u pacjentów
otrzymujących abirateronu octan lub placebo w skojarzeniu z prednizonem lub
prednizolonem oraz analogami LHRH lub po wcześniejszej orchidektomii (Podczas
drugiej analizy pośredniej OS-Rewizja Badacza)

AA = abirateronu octan

Planową analizę pośrednią (ang. interim analysis - IA) dla OS przeprowadzono po stwierdzeniu 333
zgonów. Badanie zostało odkodowane na podstawie ważności stwierdzonych korzyści klinicznych, a
pacjentom z grupy placebo zaproponowano leczenie abirateronu octanem. Całkowity czas przeżycia
był dłuższy dla abirateronu octanu niż placebo, z 25% redukcją ryzyka zgonu (HR = 0,752; 95 % CI:
[0,606; 0,934], p = 0,0097), lecz nie osiągnięto OS, a wyniki pośrednie nie osiągnęły zamierzonej
wartości granicznej dla znamienności statystycznej (patrz Tabela 6). Przeżycie będzie nadal
obserwowane po tej analizie pośredniej.

Planową analizę końcową OS przeprowadzono po stwierdzeniu 741 zgonów (mediana obserwacji – 49
miesięcy). Zmarło 65% (354 z 546) pacjentów leczonych abirateronu octanem, w porównaniu z 71%
(387 z 542) pacjentów otrzymujących placebo. Wykazano statystycznie znamienną różnicę w OS na
korzyść grupy leczonej abirateronu octanem z 19,4% zmniejszeniem ryzyka zgonu (HR = 0,806; 95%
CI: [0,697; 0,931], p = 0,0033) oraz poprawą średniego OS o 4,4 miesiące (abirateronu octan 34,7
miesięcy, placebo 30,3 miesięcy), (patrz Tabela 6 i Wykres 5). Tę poprawę wykazano także u 44%
pacjentów z grupy placebo, którzy następnie otrzymywali abirateronu octan.

Tabela 6 Badanie 302: Całkowite przeżycie u pacjentów otrzymujących abirateronu octan lub
placebo w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem oraz analogami LHRH lub
po wcześniejszej orchidektomii
Abirateronu octan
(N = 546)
Placebo
(N = 542)
Analiza pośrednia przeżycia
Zgony (%) 147 (27%) 186 (34%)
Mediana przeżycia w
miesiącach
Nie oceniono 27,2

(95% CI) (NE; NE) (25,95; NE)
wartość p * 0,0097
Współczynnik ryzyka
** (95% CI)
0,752 (0,606; 0,934)

Analiza końcowa przeżycia
Zgony (%) 354 (65%) 387 (71%)
Mediana całkowitego przeżycia 34,7 (32,7; 36,8) 30,3 (28,7; 33,3)

w miesiącach (95% CI)
wartość p* 0,0033
Współczynnik ryzyka** (95%
CI)
0,806 (0,697; 0,931)

NE = nie oceniono
* wartość p pochodzi z logarytmicznego testu rang stratyfikowanego wg punktacji skali
sprawności ECOG (0 lub 1)
** Współczynnik ryzyka < 1 na korzyść abirateronu octanu.

Wykres 5 Krzywe przeżycia Kaplana-Meiera u pacjentów otrzymujących abirateronu octan
lub placebo w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem oraz analogami LHRH
lub po wcześniejszej orchidektomii, analiza końcowa

AA = abirateronu octan

Oprócz stwierdzonej poprawy w całkowitym czasie przeżycia i rPFS, wykazano korzyści z terapii
abirateronu octanem vs. placebo we wszystkich drugorzędowych punktach końcowych zgodnie z
poniższym:

Czas do progresji PSA wg kryteriów PCWG2: mediana czasu do progresji PSA wyniosła 11,1
miesięcy dla pacjentów otrzymujących abirateronu octan i 5,6 miesięcy dla pacjentów otrzymujących
placebo (HR=0,488; 95% CI: [0,420, 0,568], p < 0,0001). Czas do progresji PSA był około
dwukrotnie dłuższy podczas terapii abirateronu octanem (HR=0,488). Odsetek pacjentów z
potwierdzoną odpowiedzią PSA był większy w grupie stosującej abirateronu octan niż w grupie
placebo (62% vs. 24%; p < 0,0001). U pacjentów z mierzalną chorobą tkanek miękkich, podczas
leczenia abirateronu octanem zaobserwowano znaczące zwiększenie liczby całkowitych lub
częściowych odpowiedzi guzów na leczenie.

Czas do zastosowania opioidów w bólu nowotworowym: mediana czasu do zastosowania opioidów w
bólu nowotworowym gruczołu krokowego w czasie analizy końcowej wyniosła 33,4 miesiące u

pacjentów stosujących abirateronu octan, a u pacjentów otrzymujących placebo wyniosła 23,4
miesiące (HR=0,721; 95% CI: [0,614; 0,846]; p < 0,0001).

Czas do włączenia cytotoksycznej chemioterapii: mediana czasu do włączenia cytotoksycznej
chemioterapii wyniosła 25,2 miesięcy u pacjentów stosujących abirateronu octan, a u pacjentów
otrzymujących placebo wyniosła 16,8 miesięcy (HR = 0,580; 95% CI: [0,487; 0,691], p < 0,0001).

Czas do pogorszenia punktacji wydolności ECOG o ≥ 1 punkt: mediana czasu do pogorszenia
punktacji wydolności ECOG o ≥ 1 punkt wyniosła 12,3 miesięcy u pacjentów stosujących abirateronu
octan, a u pacjentów otrzymujących placebo wyniosła 10,9 miesięcy (HR = 0,821; 95% CI: [0,714;
0,943], p = 0,0053).

Następujące punkty końcowe wykazały statystycznie znamienną przewagę terapii abirateronu
octanem:

Obiektywna odpowiedź: obiektywną odpowiedź definiuje się jako proporcja badanych osób z
mierzalną chorobą, uzyskujących całkowitą lub częściową odpowiedź zgodnie z kryteriami RECIST
(wymagana wyjściowa wielkość węzła chłonnego ≥ 2 cm, by uznać ją za zmianę docelową). Odsetek
badanych z mierzalną chorobą w punkcie wyjścia, którzy mieli obiektywną odpowiedź, wyniósł 36%
w grupie stosującej abirateronu octan i 16% w grupie placebo (p < 0,0001).

Ból: leczenie abirateronu octanem znacząco zmniejszyło ryzyko progresji średniego nasilenia bólu o
18% w porównaniu z placebo (p=0,0490). Mediana czasu do progresji wyniosła 26,7 miesięcy w
grupie stosującej abirateronu octan i 18,4 miesięcy w grupie placebo.

Czas do pogorszenia FACT-P (całkowitego wyniku): leczenie abirateronu octanem zmniejszyło
ryzyko pogorszenia FACT-P (całkowitego wyniku) o 22% w porównaniu z placebo (p=0,0028).
Mediana czasu do pogorszenia FACT-P (całkowitego wyniku) wyniosła 12,7 miesięcy w grupie
stosującej abirateronu octan i 8,3 miesięcy w grupie placebo.

Badanie 301 (pacjenci otrzymujący wcześniej chemioterapię)
Do badania 301 włączono pacjentów, którzy otrzymywali wcześniej docetaksel. Nie było wymagane,
by pacjenci wykazywali progresję choroby w trakcie leczenia docetakselem, gdyż toksyczność tej
chemioterapii może skutkować przerwaniem leczenia. U pacjentów kontynuowano podawanie
badanych leków aż do progresji PSA (potwierdzone 25% zwiększenie wartości w stosunku do
wartości wyjściowych/najniższych [nadir]) wspólnie z progresją radiograficzną, definiowaną wg
protokołu i progresją w zakresie objawów klinicznych. Pacjentów z wcześniejszą terapią raka
gruczołu krokowego ketokonazolem wyłączono z badania. Pierwszorzędowym punktem końcowym
skuteczności był całkowity czas przeżycia.

Mediana wieku włączonych pacjentów wyniosła 69 lat (zakres 39 – 95). Liczba pacjentów leczonych
abirateronu octanem wg grup rasowych była następująca: rasa biała 737 (93,2%), rasa czarna 28
(3,5%), rasa azjatycka 11 (1,4%) i inni 14 (1,8%). Jedenaście procent włączonych pacjentów miało
punktację wydolności w skali ECOG wynoszącą 2; 70% miało wyniki radiograficzne wskazujące na
postęp choroby z lub bez progresji PSA; 70% otrzymało wcześniej jeden cykl cytotoksycznej
chemioterapii, a 30% otrzymało dwa cykle. U 11% pacjentów leczonych abirateronu octanem
występowały przerzuty do wątroby.

W planowej analizie przeprowadzonej po 552 zgonach stwierdzono, że zmarło 42% (333 z 797)
pacjentów leczonych abirateronu octanem w porównaniu z 55% (219 z 398) pacjentów otrzymujących
placebo. Wykazano istotną statystycznie poprawę w medianie całkowitego czasu przeżycia u
pacjentów leczonych abirateronu octanem (patrz Tabela 7).

Tabela 7 Całkowity czas przeżycia pacjentów otrzymujących abirateronu octan lub placebo w
skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem oraz analogami LHRH lub po
wcześniejszej orchidektomii
Abirateronu octan
(N = 797)
Placebo
(N = 398)
Pierwotna analiza
przeżywalności
Zgony (%) 333 (42%) 219 (55%)
Mediana całkowitego czasu
przeżycia
w miesiącach

14,8 (14,1; 15,4) 10,9 (10,2; 12,0)

(95% CI)
Wartość p a < 0.0001
Współczynnik ryzyka (95% CI)b 0,646 (0,543; 0,768)
Zaktualizowana pierwotna
analiza
przeżywalności
Zgony (%) 501 (63%) 274 (69%)
Mediana całkowitego czasu
przeżycia w miesiącach (95%
CI)
15,8 (14,8; 17,0) 11,2 (10,4; 13,1)

Współczynnik ryzyka (95% CI)b 0,740 (0,638; 0,859)
a wartość p pochodzi z logarytmicznego testu rang stratyfikowanego wg punktacji skali
wydolności ECOG (0-1 vs. 2), punktacji bólu (nieobecny vs. obecny), liczby wcześniejszych
schematów chemioterapii (1 vs. 2), i rodzaju progresji choroby (tylko PSA vs. radiograficzna).
b Współczynnik ryzyka pochodzi ze stratyfikowanego proporcjonalnego modelu ryzyka.
Współczynnik ryzyka < 1 na korzyść abirateronu octanu

We wszystkich ocenianych punktach czasowych, po kilku początkowych miesiącach leczenia,
większy odsetek pacjentów leczonych abirateronu octanem pozostawał przy życiu w porównaniu z
pacjentami otrzymującymi placebo (patrz Wykres 6).

Wykres 6 Krzywe przeżycia Kaplana-Meiera u pacjentów otrzymujących abirateronu octan
lub placebo w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem oraz analogami LHRH
lub po wcześniejszej orchidektomii

AA = abirateronu octan

Analizy przeżycia w podgrupach zgodnie wykazały korzyści z terapii abirateronu octanem (Patrz
Wykres 7).

Wykres 7 Całkowity czas przeżycia w podgrupach: współczynnik ryzyka i 95% przedział
ufności

AA= abirateronu octan; BPI = Skala bólu; CI = przedział ufności; ECOG = skala wydolności ECOG
(ang. Eastern Cooperative Oncology Group); HR = współczynnik ryzyka; NE = brak możliwości
oceny

Oprócz stwierdzonej poprawy całkowitego czasu przeżycia, wszystkie drugorzędowe punkty końcowe
badania faworyzowały abirateronu octan i były znamienne statystycznie po dostosowaniu do testów
wielokrotnych, jak następuje:

Pacjenci otrzymujący abirateronu octan wykazali znacznie większą całkowitą częstość odpowiedzi
PSA (definiowaną jako ≥ 50% zmniejszenie z punktu wyjścia) w porównaniu do pacjentów
otrzymujących placebo, 38% vs. 10%, p < 0,0001.

Mediana czasu do progresji PSA wynosiła 10,2 miesięcy dla pacjentów leczonych abirateronu
octanem i 6,6 miesięcy dla pacjentów otrzymujących placebo (HR = 0,580; 95% CI: [0,462; 0,728], p
< 0,0001).

Mediana czasu przeżycia bez radiograficznej progresji wynosiła 5,6 miesięcy dla pacjentów leczonych
abirateronu octanem i 3,6 miesięcy dla pacjentów otrzymujących placebo (HR = 0,673; 95% CI:
[0,585; 0,776], p < 0,0001).

Ból
Odsetek pacjentów z paliacją objawów bólowych był znamiennie statystycznie większy w grupie
abirateronu octanu niż w grupie placebo (44% vs. 27%, p=0,0002). Respondent paliacji objawów
bólowych był definiowany jako pacjent, który uzyskiwał co najmniej 30% zmniejszenie wyniku BPISF nasilenia najgorszego bólu w porównaniu do wartości wyjściowych, w ciągu ostatnich 24 godzin,
bez żadnego zwiększenia punktacji zastosowania leków przeciwbólowych, stwierdzane w dwu
następujących po sobie badaniach w odstępie czterotygodniowym. Paliację objawów bólowych
analizowano tylko u pacjentów (n=512) z wyjściową punktacją bólu ≥ 4 i co najmniej jednym
wynikiem oceny bólu uzyskanym po badaniu wstępnym.

Mniejszy odsetek pacjentów leczonych abirateronu octanem miał progresję bólu w porównaniu do
pacjentów otrzymujących placebo w 6 (22% vs. 28%), 12 (30% vs. 38%) i 18 miesiącu (35% vs.
46%). Progresję bólu definiowano jako zwiększenie z punktu wyjścia o ≥ 30% wyniku BPI-SF
nasilenia najgorszego bólu w ciągu ostatnich 24 godzin, bez zmniejszenia punktacji zastosowania
leków przeciwbólowych, stwierdzane w dwu następujących po sobie wizytach lub zwiększenie o ≥
30% punktacji zastosowania leków przeciwbólowych, stwierdzane w dwu następujących po sobie
wizytach. Czas do progresji bólu w 25. percentylu wynosił 7,4 miesięcy w grupie abirateronu octanu,
w porównaniu do 4,7 miesięcy w grupie placebo.

Zdarzenia dotyczące kośćca
U mniejszego odsetka pacjentów w grupie abirateronu octanu występowały zdarzenia dotyczące
kośćca w porównaniu do grupy placebo po 6 miesiącach (18% vs. 28%), 12 miesiącach (30% vs.
40%), i 18 miesiącach (35% vs. 40%) terapii. Czas do wystąpienia pierwszego zdarzenia dotyczącego
kośćca w 25-tym percentylu w grupie abirateronu octanu był dwukrotnie dłuższy niż w grupie
kontrolnej: 9,9 miesięcy w porównaniu do 4,9 miesięcy. Zdarzenia dotyczące kośćca obejmowały:
złamania patologiczne, ucisk rdzenia kręgowego, paliatywną radioterapię kości lub zabiegi
chirurgiczne kości.

Dzieci i młodzież
Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań referencyjnego produktu
leczniczego zawierającego abirateronu octan we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży
w zaawansowanym raku gruczołu krokowego. Zastosowanie u dzieci i młodzieży patrz punkt 4.2.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Zbadano farmakokinetykę abirateronu i abirateronu octanu po podaniu abirateronu octanu u zdrowych
osób, pacjentów z zaawansowanym rakiem gruczołu krokowego z przerzutami oraz u osób bez raka z
zaburzeniami czynności wątroby i nerek. Abirateronu octan jest szybko zamieniany in vivo do
abirateronu, inhibitora biosyntezy androgenów (patrz punkt 5.1).

Wchłanianie
Po doustnym podaniu na czczo abirateronu octanu, czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia w
osoczu wynosił około 2 godziny.

Podawanie abirateronu octanu z jedzeniem w porównaniu do podawania na czczo skutkowało nawet
10-krotnym zwiększeniem [AUC] i 17-krotnym [Cmax] zwiększeniem średniego całkowitego wpływu
abirateronu na organizm, zależnego od zawartości tłuszczu w posiłku. Biorąc pod uwagę różnorodność
zawartości i składu posiłków, przyjmowanie abirateronu octanu z posiłkami może potencjalnie
skutkować dużą zmiennością ekspozycji. Dlatego produktu Abiraterone G.L. Pharma nie wolno
przyjmować razem z jedzeniem. Należy go przyjmować, co najmniej jedną godzinę przed lub co
najmniej dwie godziny po posiłku. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą (patrz punkt
4.2).

Dystrybucja
Znakowany 14C-abirateron wiąże się z ludzkimi białkami osocza w 99,8%. Pozorna objętość
dystrybucji wynosi około 5 630 l, co sugeruje, że abirateron podlega znacznej dystrybucji w tkankach
obwodowych.

Metabolizm
Po doustnym podaniu znakowanego octanu 14C- abirateronu w kapsułkach, abirateronu octan jest
hydrolizowany do abirateronu, który następnie podlega metabolizmowi m.in. sulfuryzacji,
hydroksylacji i utlenianiu, głównie w wątrobie. Większość krążącej promieniotwórczości (około 92%)
jest znajdowane w postaci metabolitów abirateronu. Z 15 wykrytych metabolitów, 2 podstawowe
metabolity, siarczan abirateronu i siarczan N-tlenku abirateronu, stanowią około 43% całkowitej
promieniotwórczości każdy.

Eliminacja
Na podstawie danych uzyskanych od zdrowych osób średni okres półtrwania abirateronu w osoczu
wynosi około 15 godzin. Po doustnym podaniu dawki 1000 mg znakowanego octanu 14C- abirateronu
około 88% dawki promieniotwórczej znajduje się w kale, a około 5% w moczu. Większość
składników znalezionych w kale stanowi niezmieniony abirateronu octan i abirateron (odpowiednio
około 55% i 22% podanej dawki).

Zaburzenia czynności wątroby
Zbadano farmakokinetykę abirateronu octanu u osób z istniejącymi wcześniej łagodnymi lub
umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (odpowiednio klasa Child-Pugh A i B) oraz w
grupie kontrolnej zdrowych osób. Całkowite narażenie organizmu na abirateron po pojedynczym
doustnym podaniu dawki 1000 mg zwiększało się odpowiednio o 11% i 260% u osób z łagodnymi i
umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Średni okres półtrwania abirateronu wydłużył się
do około 18 godzin u osób z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby i do około 19 godzin u osób
z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby.

W innym badaniu oceniano farmakokinetykę abirateronu u osób (n=8) z wcześniej występującymi
ciężkimi zaburzeniami wątroby (klasa C Child-Pugh) oraz w grupie kontrolnej u 8 zdrowych osób z
prawidłową czynnością wątroby. AUC abirateronu zwiększyła się o około 600%, a wolna frakcja leku
zwiększyła się o 80% u osób z ciężkimi zaburzeniami wątroby w porównaniu z osobami z prawidłową
czynnością wątroby.

Nie jest konieczne dostosowywanie dawki u pacjentów z występującymi wcześniej łagodnymi
zaburzeniami czynności wątroby.
Zastosowanie abirateronu octanu należy rozważnie ocenić u pacjentów z umiarkowanymi
zaburzeniami czynności wątroby, u których korzyści powinny jasno przeważać nad ryzykiem (patrz
punkty 4.2 i 4,4). Nie należy stosować abirateronu octanu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami
czynności wątroby (patrz punkty 4.2, 4.3 i 4.4).

U pacjentów, u których wystąpi hepatotoksyczność podczas leczenia, może być konieczne
zawieszenie leczenia lub dostosowanie dawki (patrz punkty 4.2 i 4.4).

Zaburzenia czynności nerek
Porównano farmakokinetykę abirateronu octanu u pacjentów z krańcowym stadium choroby nerek,
stabilnych na hemodializie z dopasowaną grupą kontrolną osób z prawidłową czynnością nerek.
Całkowite narażenie organizmu na abirateron po pojedynczym doustnym podaniu dawki 1000 mg nie
zwiększyło się u dializowanych pacjentów z krańcowym stadium choroby nerek. Nie jest konieczne
zmniejszanie podawanej dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w tym z ciężkimi
zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.2). Brak danych klinicznych u pacjentów z rakiem
gruczołu krokowego i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Należy zachować ostrożność u tych
pacjentów.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

We wszystkich badaniach toksyczności u zwierząt stwierdzano znaczne zmniejszenie stężeń
krążącego testosteronu. Skutkiem czego, występowało zmniejszenie masy narządów oraz zmiany
morfologiczne i (lub) histopatologiczne w narządach rozrodczych, nadnerczach, przysadce i sutkach.
Wszystkie zmiany były całkowicie lub częściowo odwracalne. Zmiany w narządach rozrodczych oraz
narządach wrażliwych na androgeny są zgodne z farmakologią abirateronu. Wszystkie związane z
leczeniem zmiany hormonalne były odwracalne lub ustępowały po okresie 4 tygodni.

W badaniach nad płodnością, zarówno u samców jak i samic szczurów, abirateronu octan zmniejszał
płodność, co było całkowicie odwracalne w ciągu 4 do 16 tygodni od przerwania podawania
abirateronu octanu.

W badaniu toksycznego wpływu na rozwój u szczurów, abirateronu octan wpływał na ciążę, m.in.
skutkował zmniejszeniem masy płodu i przeżycia. Stwierdzano wpływ na zewnętrzne narządy
płciowe, chociaż abirateronu octan nie był teratogenny.

W tych badaniach płodności i toksycznego wpływu na rozwój, przeprowadzonych na szczurach,
wszystkie działania były związane z farmakologicznym działaniem abirateronu.

Oprócz zmian w narządach rozrodczych, stwierdzonych we wszystkich badaniach toksyczności u
zwierząt, nie ujawniono szczególnego zagrożenia dla człowieka w oparciu o dane niekliniczne,
wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań
toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności i rakotwórczości. Abirateronu octan nie
wykazywał działania rakotwórczego w 6-miesięcznym badaniu u transgenicznych myszy (Tg.rasH2).
W 24-miesięcznym badaniu rakotwórczości u szczurów, abirateronu octan zwiększał częstość
występowania nowotworów komórek interstycjalnych w jądrach. To odkrycie uważa się za związane z
działaniem farmakologicznym abirateronu i specyficzne dla szczurów. Abirateronu octan nie był
rakotwórczy u samic szczurów.

Substancja czynna, abirateron stanowi zagrożenie dla środowiska wodnego, w szczególności dla ryb.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Laktoza jednowodna
Celuloza mikrokrystaliczna typ 102
Kroskarmeloza sodowa
Powidon K29/32
Sodu laurylosiarczan
Krzemionka koloidalna bezwodna
Magnezu stearynian

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Okrągła, biała butelka z HDPE, z zakrętką z polipropylenu, z zamknięciem zabezpieczającym przed
otwarciem przez dzieci, zawierająca 120 tabletek, w tekturowym pudełku.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

W oparciu o mechanizm działania, ten produkt leczniczy może działać szkodliwie na płód; dlatego
kobiety w ciąży lub mogące zajść w ciążę nie powinny dotykać produktu bez środków ochronnych,
np. rękawiczek.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami. Ten produkt leczniczy może stanowić zagrożenie dla środowiska wodnego
(patrz punkt 5.3).

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

G.L. Pharma GmbH
Schlossplatz 1
8502 Lannach
Austria

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.