# Atrozol

> Anastrozol · 1 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Atrozol
- **Nazwa powszechna:** Anastrozolum
- **Substancja czynna:** [Anastrozol](https://apteka.online/odpowiedniki/anastrozolum)
- **Moc:** 1 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** L02BG03
- **Liczba opakowań:** 2
- **Numer pozwolenia:** 10900
- **Podmiot odpowiedzialny:** Vipharm S.A.
- **Producent:** Vipharm S.A., Polska
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/hormonoterapia/atrozol-tabl-powl-1-mg-vipharm
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/hormonoterapia/atrozol-tabl-powl-1-mg-vipharm.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/12839/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/12839/characteristic

## Dostępne opakowania (2)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 28 tabl. | 5909991090029 | Rp | 56,50 zł (dopłata od 7,15 zł) | Dobrze dostępny (4/5) | — |
| 30 tabl. | 5909991090012 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Leki refundowane

### 28 tabl. — EAN 5909991090029 · cena jedn. 2,02 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| Nowotwory złośliwe - Rak piersi w II rzucie hormonoterapii; \<2\>Wczesny rak piersi w I rzucie hormonoterapii | \(B\) Bezpłatny do limitu | 56,50 zł | 7,15 zł | 49,35 zł | 48,56 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Atrozol i w jakim celu się go stosuje?
Anastrozol, substancja czynna leku Atrozol, należy do grupy leków nazywanych inhibitorami
aromatazy. Anastrozol jest stosowany w leczeniu kobiet po menopauzie, chorych na raka piersi.

Anastrozol hamuje działanie aromatazy - enzymu biorącego udział w syntezie żeńskich hormonów
płciowych, takich jak estrogeny. Następuje to w wyniku hamowania działania substancji (enzymu),
nazywanej aromatazą.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Atrozol

Kiedy nie stosować leku Atrozol
- jeśli pacjentka ma uczulenie na anastrozol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią (patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”).

Jeżeli któraś z wymienionych powyżej sytuacji dotyczy pacjentki, nie należy stosować leku Atrozol.
W razie wątpliwości należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Atrozol należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
pielęgniarką, jeżeli:
- pacjentka nadal miesiączkuje (nie wystąpiła jeszcze menopauza);
- pacjentka stosuje lek zawierający tamoksyfen lub leki zawierające estrogeny (patrz „Lek
Atrozol a inne leki”);
- u pacjentki kiedykolwiek stwierdzono zaburzenie wpływające na wytrzymałość kości
(osteoporoza);
- u pacjentki występują choroby nerek lub wątroby.

W razie wątpliwości dotyczących informacji umieszczonych powyżej należy poradzić się lekarza lub
farmaceuty przed przyjęciem leku Atrozol.

W razie przyjęcia do szpitala należy poinformować personel o stosowaniu leku Atrozol.

Lek Atrozol a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to również leków, które
wydawane są bez recepty, oraz preparatów ziołowych, ponieważ lek Atrozol może wpływać na sposób
działania niektórych leków, a także niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Atrozol.

Nie należy stosować leku Atrozol, jeżeli pacjentka stosuje już którykolwiek spośród następujących
leków:
- niektóre leki stosowane do leczenia raka piersi (selektywne modulatory receptora
estrogenowego), np. leki zawierające tamoksyfen, ponieważ lek Atrozol może przestać działać
prawidłowo;
- leki zawierające estrogen, takie jak hormonalna terapia zastępcza (HTZ).
Jeśli powyższa sytuacja dotyczy pacjentki, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Należy powiedzieć lekarzowi jeśli:
- pacjentka stosuje jakikolwiek lek z grupy analogów LHRH, taki jak: gonadorelina, buserelina,
goserelina, leuprorelina oraz tryptorelina. Są to leki stosowane w leczeniu raka piersi,
niektórych chorób kobiecych (ginekologicznych) i niepłodności.

Ciąża i karmienie piersią
Nie należy stosować leku Atrozol podczas ciąży i w okresie karmienia piersią. Należy przerwać
stosowanie leku Atrozol i skonsultować się z lekarzem w przypadku zajścia w ciążę.

Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jest mało prawdopodobne, aby lek Atrozol zaburzał zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn. Niemniej jednak, u niektórych osób stosujących anastrozol obserwowano przypadki
osłabienia i senności. W przypadku wystąpienia tych objawów należy skontaktować się z lekarzem lub
farmaceutą.

Lek Atrozol zawiera laktozę jednowodną
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Lek Atrozol zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

### 3. Jak stosować lek Atrozol?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
• Zalecana dawka leku Atrozol to 1 tabletka raz na dobę.
• Lek należy zażywać regularnie, każdego dnia o tej samej porze.
• Tabletkę należy połknąć w całości, popijając wodą.
• Lek Atrozol można przyjmować przed, w trakcie lub po spożyciu posiłku.

Lek Atrozol należy przyjmować tak długo, jak zaleci lekarz. Leczenie lekiem Atrozol jest długotrwałe
i może trwać nawet kilka lat. W przypadku wątpliwości należy porozmawiać z lekarzem lub
farmaceutą.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Nie należy stosować leku Atrozol u dzieci i młodzieży.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Atrozol
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza.

Pominięcie zastosowania leku Atrozol
W przypadku pominięcia dawki leku następną należy przyjąć następnego dnia o zwykłej porze. Nie
należy stosować dawki podwójnej (dwie dawki w tym samym czasie) w celu uzupełnienia pominiętej
dawki.

Przerwanie stosowania leku Atrozol
Nie należy przerywać stosowania leku Atrozol bez konsultacji z lekarzem.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeżeli u pacjenta wystąpią którekolwiek z poniższych ciężkich, ale bardzo rzadkich działań
niepożądanych, należy przerwać przyjmowanie leku Atrozol i pilnie zgłosić się do lekarza:
• niezwykle ciężkie reakcje skórne z występowaniem owrzodzeń lub pęcherzy na skórze, znane
jako zespół Stevensa-Johnsona;
• reakcje alergiczne (z nadwrażliwości) z obrzękiem gardła i krtani, które mogą powodować
trudności w połykaniu i oddychaniu, znane jako obrzęk naczynioruchowy.

Bardzo często (u więcej niż u 1 na 10 pacjentów):
• ból głowy
• uderzenia gorąca
• nudności
• wysypka
• bóle lub sztywność stawów
• zapalenie stawów
• osłabienie
• odwapnienie kości (osteoporoza)
• depresja

Często (u 1 do 10 na 100 pacjentów):
• utrata apetytu
• zwiększenie stężenia cholesterolu (substancji tłuszczowej) w surowicy (wykażą to badania
krwi)
• senność
• zespół cieśni nadgarstka (mrowienie, ból, mniejsza ciepłota, osłabienie w części ręki)
• łaskotanie, mrowienie lub drętwienie w obrębie skóry, utrata lub brak smaku
• biegunka
• wymioty
• zmiany wyników badań krwi dotyczących funkcjonowania wątroby (parametrów czynności
wątroby)
• przerzedzenie włosów (wypadanie włosów)
• reakcje alergiczne (nadwrażliwość) występujące na twarzy, ustach, języku
• ból kości
• suchość pochwy
• krwawienia z pochwy (obserwowane głównie w pierwszych tygodniach leczenia – jeżeli
krwawienie się przedłuża, należy skontaktować się z lekarzem)
• ból mięśni

Niezbyt często (u 1 do 10 na 1000 pacjentów):

• zmiany wyników badań krwi dotyczących funkcjonowania wątroby (parametrów czynności
wątroby: gamma-glutamylotransferazy [gamma-GT] i stężenia bilirubiny w surowicy);
• zapalenie wątroby;
• pokrzywka;
• trzaskający palec (zaburzenie, w którym palec lub kciuk zatrzaskuje się w pozycji zgiętej a jego
wyprostowanie jest utrudnione);
• zwiększona zawartość wapnia we krwi; w przypadku wystąpienia nudności, wymiotów
i wzmożonego pragnienia należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą lub pielęgniarką,
ponieważ może być konieczne wykonanie badań krwi.

Rzadko (u 1 do 10 na 10000 pacjentów):
• stany zapalne skóry, w których mogą pojawiać się czerwone plamy lub pęcherze
• wysypki skórne spowodowane nadwrażliwością (z powodu uczulenia lub reakcji
anafilaktoidalnej)
• zapalenie małych naczyń krwionośnych powodujące czerwone lub purpurowe zabarwienie
skóry. Bardzo rzadko mogą się pojawić bóle stawów, brzucha i nerek, znane jako plamica
Henocha-Schönleina.

Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania (częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych):
• Zespół suchego oka
• Wysypka liszajowata (małe, czerwone lub fioletowe swędzące grudki na skórze)
• Zapalenie ścięgna (tkanki łącznej łączącej mięśnie z kośćmi)
• Zerwanie ścięgna (tkanki łącznej łączącej mięśnie z kośćmi)
• Osłabienie pamięci

Działanie na kości
Lek Atrozol zmniejsza stężenie estrogenów we krwi, co może powodować zmniejszenie zawartości
składników mineralnych w kościach. To może skutkować zmniejszeniem wytrzymałości kości
i zwiększeniem ryzyka złamań kości. Lekarz będzie podejmować odpowiednie działania
zapobiegawcze i lecznicze mające na celu zmniejszenie tych zagrożeń, zgodnie z wytycznymi
terapeutycznymi dotyczącymi prewencji i leczenia problemów kostnych u kobiet po menopauzie.
O tych zagrożeniach i możliwościach leczenia problemów kostnych należy porozmawiać z lekarzem.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301,
faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

### 5. Jak przechowywać lek Atrozol?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Przechowywać w temperaturze poniżej 25 ºC.

Nie stosować tego leku Atrozol po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Dwa
pierwsze znaki wskazują miesiąc, a cztery ostatnie rok. Termin ważności oznacza ostatni dzień
podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Atrozol
- Substancją czynną leku jest anastrozol. Jedna tabletka zawiera 1 mg anastrozolu.
- Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, powidon, karboksymetyloskrobia sodowa,
magnezu stearynian.
Skład otoczki: alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E 171), talk, makrogol, żółcień
chinolinowa, lak (E 104), żelaza tlenek żółty (E 172).

Jak wygląda lek Atrozol i co zawiera opakowanie
Lek Atrozol ma postać tabletek powlekanych żółtej barwy.
Lek jest dostępny w następujących opakowaniach:
- 28 tabletek powlekanych w plastikowym pojemniku umieszczonym w tekturowym pudełku;
- 30 tabletek powlekanych w blistrach umieszczonych w tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Vipharm S.A.
ul. A. i F. Radziwiłłów 9
05-850 Ożarów Mazowiecki
tel.: +48 22 679 51 35
fax: +48 22 678 92 87
e-mail: vipharm@vipharm.com.pl

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 10.07.2025

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Atrozol, 1 mg, tabletki powlekane
Anastrozolum
Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona
informacje ważne dla pacjenta.
- Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
- W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
- Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może
zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
- Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy
niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi farmaceucie lub
pielęgniarce. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

1. Co to jest lek Atrozol i w jakim celu się go stosuje
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Atrozol
3. Jak stosować lek Atrozol
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać lek Atrozol
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest lek Atrozol i w jakim celu się go stosuje

Anastrozol, substancja czynna leku Atrozol, należy do grupy leków nazywanych inhibitorami
aromatazy. Anastrozol jest stosowany w leczeniu kobiet po menopauzie, chorych na raka piersi.

Anastrozol hamuje działanie aromatazy - enzymu biorącego udział w syntezie żeńskich hormonów
płciowych, takich jak estrogeny. Następuje to w wyniku hamowania działania substancji (enzymu),
nazywanej aromatazą.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Atrozol

Kiedy nie stosować leku Atrozol
- jeśli pacjentka ma uczulenie na anastrozol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią (patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”).

Jeżeli któraś z wymienionych powyżej sytuacji dotyczy pacjentki, nie należy stosować leku Atrozol.
W razie wątpliwości należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Atrozol należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
pielęgniarką, jeżeli:
- pacjentka nadal miesiączkuje (nie wystąpiła jeszcze menopauza);
- pacjentka stosuje lek zawierający tamoksyfen lub leki zawierające estrogeny (patrz „Lek
Atrozol a inne leki”);
- u pacjentki kiedykolwiek stwierdzono zaburzenie wpływające na wytrzymałość kości
(osteoporoza);
- u pacjentki występują choroby nerek lub wątroby.

W razie wątpliwości dotyczących informacji umieszczonych powyżej należy poradzić się lekarza lub
farmaceuty przed przyjęciem leku Atrozol.

W razie przyjęcia do szpitala należy poinformować personel o stosowaniu leku Atrozol.

Lek Atrozol a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to również leków, które
wydawane są bez recepty, oraz preparatów ziołowych, ponieważ lek Atrozol może wpływać na sposób
działania niektórych leków, a także niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Atrozol.

Nie należy stosować leku Atrozol, jeżeli pacjentka stosuje już którykolwiek spośród następujących
leków:
- niektóre leki stosowane do leczenia raka piersi (selektywne modulatory receptora
estrogenowego), np. leki zawierające tamoksyfen, ponieważ lek Atrozol może przestać działać
prawidłowo;
- leki zawierające estrogen, takie jak hormonalna terapia zastępcza (HTZ).
Jeśli powyższa sytuacja dotyczy pacjentki, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Należy powiedzieć lekarzowi jeśli:
- pacjentka stosuje jakikolwiek lek z grupy analogów LHRH, taki jak: gonadorelina, buserelina,
goserelina, leuprorelina oraz tryptorelina. Są to leki stosowane w leczeniu raka piersi,
niektórych chorób kobiecych (ginekologicznych) i niepłodności.

Ciąża i karmienie piersią
Nie należy stosować leku Atrozol podczas ciąży i w okresie karmienia piersią. Należy przerwać
stosowanie leku Atrozol i skonsultować się z lekarzem w przypadku zajścia w ciążę.

Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jest mało prawdopodobne, aby lek Atrozol zaburzał zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn. Niemniej jednak, u niektórych osób stosujących anastrozol obserwowano przypadki
osłabienia i senności. W przypadku wystąpienia tych objawów należy skontaktować się z lekarzem lub
farmaceutą.

Lek Atrozol zawiera laktozę jednowodną
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Lek Atrozol zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

3. Jak stosować lek Atrozol

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
• Zalecana dawka leku Atrozol to 1 tabletka raz na dobę.
• Lek należy zażywać regularnie, każdego dnia o tej samej porze.
• Tabletkę należy połknąć w całości, popijając wodą.
• Lek Atrozol można przyjmować przed, w trakcie lub po spożyciu posiłku.

Lek Atrozol należy przyjmować tak długo, jak zaleci lekarz. Leczenie lekiem Atrozol jest długotrwałe
i może trwać nawet kilka lat. W przypadku wątpliwości należy porozmawiać z lekarzem lub
farmaceutą.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Nie należy stosować leku Atrozol u dzieci i młodzieży.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Atrozol
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza.

Pominięcie zastosowania leku Atrozol
W przypadku pominięcia dawki leku następną należy przyjąć następnego dnia o zwykłej porze. Nie
należy stosować dawki podwójnej (dwie dawki w tym samym czasie) w celu uzupełnienia pominiętej
dawki.

Przerwanie stosowania leku Atrozol
Nie należy przerywać stosowania leku Atrozol bez konsultacji z lekarzem.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeżeli u pacjenta wystąpią którekolwiek z poniższych ciężkich, ale bardzo rzadkich działań
niepożądanych, należy przerwać przyjmowanie leku Atrozol i pilnie zgłosić się do lekarza:
• niezwykle ciężkie reakcje skórne z występowaniem owrzodzeń lub pęcherzy na skórze, znane
jako zespół Stevensa-Johnsona;
• reakcje alergiczne (z nadwrażliwości) z obrzękiem gardła i krtani, które mogą powodować
trudności w połykaniu i oddychaniu, znane jako obrzęk naczynioruchowy.

Bardzo często (u więcej niż u 1 na 10 pacjentów):
• ból głowy
• uderzenia gorąca
• nudności
• wysypka
• bóle lub sztywność stawów
• zapalenie stawów
• osłabienie
• odwapnienie kości (osteoporoza)
• depresja

Często (u 1 do 10 na 100 pacjentów):
• utrata apetytu
• zwiększenie stężenia cholesterolu (substancji tłuszczowej) w surowicy (wykażą to badania
krwi)
• senność
• zespół cieśni nadgarstka (mrowienie, ból, mniejsza ciepłota, osłabienie w części ręki)
• łaskotanie, mrowienie lub drętwienie w obrębie skóry, utrata lub brak smaku
• biegunka
• wymioty
• zmiany wyników badań krwi dotyczących funkcjonowania wątroby (parametrów czynności
wątroby)
• przerzedzenie włosów (wypadanie włosów)
• reakcje alergiczne (nadwrażliwość) występujące na twarzy, ustach, języku
• ból kości
• suchość pochwy
• krwawienia z pochwy (obserwowane głównie w pierwszych tygodniach leczenia – jeżeli
krwawienie się przedłuża, należy skontaktować się z lekarzem)
• ból mięśni

Niezbyt często (u 1 do 10 na 1000 pacjentów):

• zmiany wyników badań krwi dotyczących funkcjonowania wątroby (parametrów czynności
wątroby: gamma-glutamylotransferazy [gamma-GT] i stężenia bilirubiny w surowicy);
• zapalenie wątroby;
• pokrzywka;
• trzaskający palec (zaburzenie, w którym palec lub kciuk zatrzaskuje się w pozycji zgiętej a jego
wyprostowanie jest utrudnione);
• zwiększona zawartość wapnia we krwi; w przypadku wystąpienia nudności, wymiotów
i wzmożonego pragnienia należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą lub pielęgniarką,
ponieważ może być konieczne wykonanie badań krwi.

Rzadko (u 1 do 10 na 10000 pacjentów):
• stany zapalne skóry, w których mogą pojawiać się czerwone plamy lub pęcherze
• wysypki skórne spowodowane nadwrażliwością (z powodu uczulenia lub reakcji
anafilaktoidalnej)
• zapalenie małych naczyń krwionośnych powodujące czerwone lub purpurowe zabarwienie
skóry. Bardzo rzadko mogą się pojawić bóle stawów, brzucha i nerek, znane jako plamica
Henocha-Schönleina.

Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania (częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych):
• Zespół suchego oka
• Wysypka liszajowata (małe, czerwone lub fioletowe swędzące grudki na skórze)
• Zapalenie ścięgna (tkanki łącznej łączącej mięśnie z kośćmi)
• Zerwanie ścięgna (tkanki łącznej łączącej mięśnie z kośćmi)
• Osłabienie pamięci

Działanie na kości
Lek Atrozol zmniejsza stężenie estrogenów we krwi, co może powodować zmniejszenie zawartości
składników mineralnych w kościach. To może skutkować zmniejszeniem wytrzymałości kości
i zwiększeniem ryzyka złamań kości. Lekarz będzie podejmować odpowiednie działania
zapobiegawcze i lecznicze mające na celu zmniejszenie tych zagrożeń, zgodnie z wytycznymi
terapeutycznymi dotyczącymi prewencji i leczenia problemów kostnych u kobiet po menopauzie.
O tych zagrożeniach i możliwościach leczenia problemów kostnych należy porozmawiać z lekarzem.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301,
faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

5. Jak przechowywać lek Atrozol

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Przechowywać w temperaturze poniżej 25 ºC.

Nie stosować tego leku Atrozol po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Dwa
pierwsze znaki wskazują miesiąc, a cztery ostatnie rok. Termin ważności oznacza ostatni dzień
podanego miesiąca.

— sformatowano: Czcionka: Pogrubienie

— sformatowano: Czcionka: Nie Pogrubienie

Sformatowano: Akapit z listą, Wcięcie: Z lewej: 0 cm,
Wysunięcie: 1 cm, Punktowane + Poziom: 1 + Wyrównanie:
0,63 cm + Wcięcie: 1,27 cm

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Atrozol
- Substancją czynną leku jest anastrozol. Jedna tabletka zawiera 1 mg anastrozolu.
- Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, powidon, karboksymetyloskrobia sodowa,
magnezu stearynian.
Skład otoczki: alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E 171), talk, makrogol, żółcień
chinolinowa, lak (E 104), żelaza tlenek żółty (E 172).

Jak wygląda lek Atrozol i co zawiera opakowanie
Lek Atrozol ma postać tabletek powlekanych żółtej barwy.
Lek jest dostępny w następujących opakowaniach:
- 28 tabletek powlekanych w plastikowym pojemniku umieszczonym w tekturowym pudełku;
- 30 tabletek powlekanych w blistrach umieszczonych w tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Vipharm S.A.
ul. A. i F. Radziwiłłów 9
05-850 Ożarów Mazowiecki
tel.: +48 22 679 51 35
fax: +48 22 678 92 87
e-mail: vipharm@vipharm.com.pl

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 10.07.2025 — usunięto: 21.10.2021

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Atrozol, 1 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera 1 mg anastrozolu (Anastrozolum).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:
Każda tabletka zawiera 90 mg laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletki powlekane.
Okrągłe, żółte, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy 6 mm.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Atrozol jest wskazany w:

• leczeniu zaawansowanego raka piersi u kobiet po menopauzie, u których stwierdzono w guzie
obecność receptora estrogenowego;
• leczeniu uzupełniającym wczesnego raka piersi u kobiet po menopauzie, u których
stwierdzono w guzie obecność receptora estrogenowego;
• leczeniu uzupełniającym wczesnego raka piersi u kobiet po menopauzie, u których
stwierdzono w guzie obecność receptora estrogenowego, po 2 do 3 latach leczenia
uzupełniającego tamoksyfenem.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Zalecana dawka produktu leczniczego Atrozol u pacjentek dorosłych, w tym w podeszłym wieku, to
jedna tabletka 1 mg doustnie raz na dobę.
U pacjentek po menopauzie z wczesnym rakiem piersi, u których stwierdzono w guzie obecność
receptora estrogenowego, zaleca się hormonalne leczenie uzupełniające przez 5 lat.

Szczególne grupy pacjentów

Dzieci i młodzież
Anastrozol nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży ze względu na niewystarczające dane
dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności (patrz punkty 4.4 i 5.1).

Zaburzenia czynności nerek
Nie jest konieczna zmiana dawkowania u pacjentek z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami
czynności nerek. W przypadku stosowania u pacjentek z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek
należy zachować ostrożność (patrz punkty 4.4 i 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby
Nie jest konieczna zmiana dawkowania u pacjentek z łagodną niewydolnością wątroby. Zaleca się
zachowanie ostrożności w przypadku stosowania u pacjentek z umiarkowanymi do ciężkich
zaburzeniami wątroby (patrz punkt 4.4).

Sposób podawania

Produkt leczniczy Atrozol jest przeznaczony do stosowania doustnego.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Produkt leczniczy Atrozol jest przeciwwskazany:
• u pacjentek w okresie ciąży i karmienia piersią,
• u pacjentek ze stwierdzoną nadwrażliwością na anastrozol lub na którąkolwiek substancję
pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Ogólne

Produkt leczniczy Atrozol nie powinien być stosowany u pacjentek przed menopauzą. W przypadku
wątpliwości dotyczących stanu hormonalnego pacjentek należy wykonać oznaczenie stężenia
hormonów: hormonu luteinizującego [LH], hormonu stymulującego wydzielanie folikuliny [FSH]
i (lub) estradiolu w celu potwierdzenia menopauzy. Nie ma danych dotyczących jednoczesnego
stosowania anastrozolu z analogami LHRH.

Należy unikać jednoczesnego stosowania tamoksyfenu lub leków zawierających estrogeny
z produktem leczniczym Atrozol, ponieważ zmniejsza to jego działanie farmakologiczne (patrz punkty
#### 4.5 i 5.1).

Wpływ na gęstość mineralną kości

Anastrozol powoduje zmniejszenie stężenia estrogenów we krwi i może powodować zmniejszenie
gęstości mineralnej kości, co może skutkować zwiększeniem ryzyka wystąpienia złamań kości (patrz
punkt 4.8).

Kobiety z rozpoznaną osteoporozą lub ryzykiem wystąpienia osteoporozy powinny mieć wykonane
badanie densytometryczne kości przed rozpoczęciem leczenia. Badanie to należy regularnie powtarzać
podczas leczenia. Jeżeli istnieją wskazania, należy rozpocząć leczenie lub profilaktykę osteoporozy
i regularnie monitorować ich skuteczność. Należy rozważyć zastosowanie leków specjalistycznych,
np. bisfosfonianów, które mogą zahamować dalszą utratę składników mineralnych kości
spowodowaną stosowaniem anastrozolu u pacjentek po menopauzie (patrz punkt 4.8).

Pacjentki z zaburzeniami czynności wątroby

Anastrozol nie był badany u pacjentek z rakiem piersi, z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami
czynności wątroby. U pacjentek z niewydolnością wątroby może się zwiększyć ekspozycja na
anastrozol (patrz punkt 5.2); podczas stosowania produktu leczniczego Atrozol u pacjentek
z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby należy zachować ostrożność (patrz
punkt 4.2). Leczenie powinno być oparte na ocenie stosunku korzyści do ryzyka oszacowanego
indywidualnie dla każdej pacjentki.

Pacjentki z zaburzeniami czynności nerek

Anastrozol nie był badany u pacjentek z rakiem piersi, z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
U pacjentek z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie zwiększa się ekspozycja na anastrozol

(GRF<30 ml/min., patrz punkt 5.2.); u pacjentek z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek produkt
leczniczy Atrozol należy stosować ostrożnie (patrz punkt 4.2).

Dzieci i młodzież

Anastrozol nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży ze względu na niewystarczające dane
dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności w tej grupie pacjentów (patrz punkt 5.1).

Produkt leczniczy Atrozol nie powinien być stosowany u chłopców z niedoborem hormonu wzrostu
w połączeniu z terapią hormonem wzrostu. W głównym badaniu klinicznym nie wykazano
skuteczności i nie ustalono bezpieczeństwa stosowania (patrz punkt 5.1). Ponieważ anastrozol
zmniejsza stężenie estradiolu, produktu leczniczego Atrozol nie wolno stosować u dziewcząt
z niedoborem hormonu wzrostu jako uzupełnienia leczenia hormonem wzrostu. Długoterminowe dane
dotyczące bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży są niedostępne.

Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Laktoza jednowodna
Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentek z rzadko występującą dziedziczną
nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Sód
Produkt leczniczy Atrozol zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt
uznaje się za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Anastrozol in vitro hamuje aktywność izoenzymów CYP 1A2, 2C8/9 i 3A4. Badania kliniczne
z antypiryną i warfaryną wykazały, że anastrozol w dawce 1 mg nie hamował znacząco metabolizmu
antypiryny i R- i S-warfaryny, co wskazuje, że jednoczesne podawanie anastrozolu z innymi
produktami leczniczymi nie wydaje się powodować klinicznie istotnych interakcji lekowych
z udziałem izoenzymów CYP.

Enzymy biorące udział w procesie metabolizmu anastrozolu nie zostały zidentyfikowane.
Cymetydyna, która jest słabym niespecyficznym inhibitorem izoenzymów CYP nie ma wpływu na
stężenie anastrozolu w osoczu. Nie jest znany wpływ silnych inhibitorów CYP.

W analizie danych z badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku nie stwierdzono
występowania klinicznie istotnych interakcji u pacjentek zażywających jednocześnie anastrozol i Inne,
często stosowane produkty lecznicze. Nie obserwowano klinicznie istotnych interakcji
z bisfosfonianami (patrz punkt 5.1).

Należy unikać jednoczesnego stosowania tamoksyfenu lub leków zawierających estrogeny
z anastrozolem, ponieważ zmniejsza to jego działanie farmakologiczne (patrz punkty 4.4 i 5.1).

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Nie ma danych na temat stosowania anastrozolu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały
szkodliwy wpływ na płodność (patrz punkt 5.3). Anastrozol jest przeciwwskazany u kobiet w okresie
ciąży (patrz punkt 4.3).

Karmienie piersią

Nie ma danych na temat stosowania anastrozolu w okresie karmienia piersią. Produkt leczniczy
Atrozol jest przeciwwskazany u kobiet w okresie karmienia piersią (patrz punkt 4.3).

Płodność

Wpływ stosowania anastrozolu na płodność ludzi nie był badany. Badania na zwierzętach wykazały
szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Anastrozol nie wykazuje żadnego lub wykazuje jedynie nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia
pojazdów i obsługiwania maszyn. U kobiet stosujących produkt leczniczy Atrozol może wystąpić
osłabienie i senność. Jeżeli takie objawy utrzymują się, należy zachować ostrożność podczas
prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane zgłaszane z badań klinicznych, badań po
wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu lub raportów spontanicznych. O ile nie zaznaczono
inaczej, wyszczególnione kategorie częstości występowania zostały skalkulowane na podstawie liczby
zdarzeń niepożądanych zaobserwowanych w dużym badaniu III fazy [ATAC], przeprowadzonym
u 9 366 pacjentek po menopauzie z operacyjnym rakiem piersi, leczonych uzupełniająco przez 5 lat
(anastrozol, tamoksyfen w monoterapii lub stosowane jednocześnie, badanie ATAC).

Wymienione poniżej działania niepożądane są uporządkowane zgodnie z klasyfikacją układów
i narządów (ang. System Organ Class – SOC) i częstością zdefiniowaną jako: bardzo często (≥1/10),
często (≥1/100, <1/10), niezbyt często (≥1/1000, <1/100), rzadko (≥1/10000, <1/1000), bardzo rzadko
(<1/10000). Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: bóle głowy, uderzenia gorąca,
nudności, wysypka, bóle i sztywność stawów, zapalenie stawów oraz osłabienie.

Tabela 1 Działania niepożądane według klasyfikacji układów i narządów (SOC) oraz częstości
Działania niepożądane według SOC i częstości

Zaburzenia metabolizmu
i odżywiania
Często Brak łaknienia
Hipercholesterolemia
Niezbyt często Hiperkalcemia (z towarzyszącym
zwiększeniem stężenia parathormonu lub
bez)
Zaburzenia psychiczne Bardzo często Depresja

Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często Ból głowy

Często Senność
Zespół cieśni nadgarstka*
Zaburzenia czucia (w tym parestezje, utrata
smaku i zaburzenia smaku)

Częstość nieznana Osłabienie pamięci

Zaburzenia oka Częstość nieznana Zespół suchego oka

Zaburzenia naczyniowe Bardzo często Uderzenia gorąca

Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często Nudności

Często Biegunka
Wymioty

Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Często Zwiększenie aktywności fosfatazy
zasadowej, aminotransferazy alaninowej
(AlAT) i aminotransferazy asparaginowej
(AspAT) w surowicy
Niezbyt często Zwiększenie aktywności
gammaglutamylotransferazy (gamma-GT)
i stężenia bilirubiny w surowicy
Zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Bardzo często Wysypka

Często Ścieńczenie i przerzedzenie włosów
Reakcje alergiczne
Niezbyt często Pokrzywka
Rzadko Rumień wielopostaciowy
Reakcje anafilaktoidalne
Zapalenie naczyń skórnych, w tym
przypadki plamicy Henocha-Schönleina**
Częstość nieznana Wysypka liszajowata

Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często Bóle i sztywność stawów
Zapalenie stawów
Osteoporoza
Często Bóle kości
Bóle mięśni
Niezbyt często Palec trzaskający
Częstość nieznana Zapalenie ścięgna
Zerwanie ścięgna
Zaburzenia układu rozrodczego
i piersi
Często Suchość pochwy
Krwawienia z pochwy***
Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
Bardzo często Osłabienie

* Przypadki zespołu cieśni nadgarstka zgłaszane były w większej liczbie u pacjentek stosujących anastrozol
w trakcie badań klinicznych niż u tych stosujących tamoksyfen. Jednak większość tych przypadków jest
zgłaszana u pacjentek posiadających predyspozycje do tego schorzenia.
** Zapalenie naczyń skórnych i przypadki plamicy Henocha-Schönleina nie były obserwowane u pacjentek
w badaniu ATAC, dlatego częstość tego zdarzenia można określić jako “rzadko” (≥1/10 000, <1/1000)
w oparciu o najmniej korzystną wartość estymacji punktowej.
*** Krwawienia z pochwy obserwowano często, zwykle u pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi,
podczas pierwszych kilku tygodni po zmianie terapii z hormonalnej na terapię anastrozolem. Jeśli
krwawienie się przedłuża należy rozważyć zmianę leczenia.

Zamieszczona poniżej tabela przedstawia częstość występowania określonych działań niepożądanych
w badaniu ATAC dla mediany okresu obserwacji wynoszącej 68 miesięcy, niezależnie od ich związku
przyczynowo-skutkowego ze stosowaniem leku, zgłaszanych u pacjentek w czasie przyjmowania
terapii w ramach badania oraz do 14 dni po zakończeniu podawania produktu w tym badaniu.

Tabela 2 Określone działania niepożądane w badaniu ATAC
Działania niepożądane Anastrozol
(N=3092)
Tamoksyfen
(N=3094)
Uderzenia gorąca 1104 (35,7%) 1264 (40,9%)
Bóle i sztywność stawów 1100 (35,6%) 911 (29,4%)
Zaburzenia nastroju 597 (19,3%) 554 (17,9%)

Zmęczenie/osłabienie 575 (18,6%) 544 (17,6%)
Nudności i wymioty 393 (12,7%) 384 (12,4%)
Złamania kości 315 (10,2%) 209 (6,8%)
Złamania kręgosłupa, bliższej nasady kości udowej
lub nadgarstka/złamanie Collesa
133 (4,3%) 91 (2,9%)

Złamania nadgarstka/złamania Collesa 67 (2,2%) 50 (1,6%)
Złamania kręgosłupa 43 (1,4%) 22 (0,7%)
Złamania bliższej nasady kości udowej 28 (0,9%) 26 (0,8%)
Zaćma 182 (5,9%) 213 (6,9%)
Krwawienia z pochwy 167 (5,4%) 317 (10,2%)
Choroba niedokrwienna serca 127 (4,1%) 104 (3,4%)
Dławica piersiowa 71 (2,3%) 51 (1,6%)
Zawał mięśnia sercowego 37 (1,2%) 34 (1,1%)
Zaburzenia dotyczące tętnic wieńcowych 25 (0,8%) 23 (0,7%)
Niedokrwienie mięśnia sercowego 22 (0,7%) 14 (0,5%)
Wydzielina z pochwy 109 (3,5%) 408 (13,2%)
Zdarzenia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej 87 (2,8%) 140 (4,5%)
Powikłania zakrzepowo-zatorowe dotyczące żył
głębokich w tym zatorowość płucna
48 (1,6%) 74 (2,4%)

Niedokrwienne incydenty mózgowo-naczyniowe 62 (2,0%) 88 (2,8%)
Rak endometrium 4 (0,2%) 13 (0,6%)

Dla mediany okresu obserwacji wynoszącej 68 miesięcy częstość złamań w grupie otrzymującej
anastrozol i w grupie otrzymującej tamoksyfen wynosiła odpowiednio 22 na 1000 pacjento-lat i 15 na
1000 pacjento-lat. Częstość złamań obserwowana w grupie stosującej anastrozol była zbliżona do
częstości obserwowanej w populacji pacjentek po menopauzie o podobnym rozkładzie grup
wiekowych. Częstość występowania osteoporozy wynosiła 10,5% u pacjentek leczonych anastrozolem
oraz 7,3% u pacjentek leczonych tamoksyfenem.

Nie ma danych potwierdzających, że częstość złamań i występowania osteoporozy obserwowana
w badaniu ATAC wśród pacjentek przyjmujących anastrozol wskazuje na ochronne działanie
tamoksyfenu, swoiste działanie anastrozolu, czy też oba wymienione działania.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Dane kliniczne dotyczące przypadkowego przedawkowania anastrozolu są ograniczone. W badaniach
na zwierzętach anastrozol wykazuje niewielką ostrą toksyczność. W badaniach klinicznych stosowano
różne dawki leku. U mężczyzn, zdrowych ochotników, podawano do 60 mg jednorazowo, a u kobiet
po menopauzie z zaawansowanym rakiem piersi do 10 mg na dobę codziennie. Dawki te były dobrze
tolerowane. Nie ustalono wielkości jednorazowej dawki anastrozolu, która może wywołać zagrożenie

życia. Nie istnieje specyficzna odtrutka dla anastrozolu. W razie przedawkowania należy stosować
leczenie objawowe.

W przypadku przedawkowania należy wziąć pod uwagę możliwość zatrucia wieloma substancjami.
U osoby przytomnej można wywołać wymioty. Ze względu na niewielki stopień wiązania się
anastrozolu z białkami skutecznym sposobem leczenia przedawkowania może być dializa. Należy
stosować ogólne leczenie wspomagające, w tym często monitorować istotne parametry fizjologiczne
i starannie obserwować stan pacjentki.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: inhibitory enzymów, kod ATC: L02B G03

Mechanizm działania i działanie farmakodynamiczne

Anastrozol jest silnym i wysoce selektywnym niesteroidowym inhibitorem aromatazy. U kobiet po
menopauzie estradiol jest głównie produkowany w tkankach obwodowych na drodze przekształcenia
androstendionu do estronu z udziałem kompleksu enzymatycznego aromatazy. Estron ulega następnie
przekształceniu do estradiolu. Wykazano, że u kobiet z rakiem piersi poprawę wywołuje zmniejszenie
stężenia estradiolu we krwi. Stosując bardzo czułe testy stwierdzono, że u kobiet po menopauzie
stosowanie anastrozolu w dawce 1 mg na dobę powoduje zahamowanie wytwarzania estradiolu
o ponad 80%.

Anastrozol nie wykazuje aktywności progestagenowej, androgenowej i estrogenowej.

Anastrozol podawany w dawce do 10 mg na dobę nie wpływa na wydzielanie kortyzolu i aldosteronu
zarówno bez, jak i po stymulacji wydzielania przez ACTH. Dlatego w czasie leczenia anastrozolem
nie jest konieczna suplementacja kortykosteroidów.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Zaawansowany rak piersi

Terapia pierwszego rzutu w leczeniu zaawansowanego raka piersi u pacjentek po menopauzie
Dwa podobne, podwójnie zaślepione, kontrolowane badania kliniczne (badanie 1033IL/0030 i badanie
1033IL/0027) przeprowadzono w celu zbadania skuteczności anastrozolu w porównaniu
z tamoksyfenem jako terapii pierwszego rzutu raka piersi miejscowo zaawansowanego lub
z przerzutami u pacjentek po menopauzie z potwierdzoną lub nieznaną obecnością receptorów dla
hormonów płciowych. Wszystkie z 1021 pacjentek zrandomizowano do grupy otrzymującej 1 mg
anastrozolu raz na dobę lub 20 mg tamoksyfenu raz na dobę. Pierwszorzędowymi punktami
końcowymi w obu badaniach były: czas do progresji guza, odsetek obiektywnych odpowiedzi guza na
leczenie oraz bezpieczeństwo leczenia.

Pod względem pierwszorzędowych punktów końcowych w badaniu 1033IL/0030 wykazano, że
anastrozol miał statystycznie znamienną przewagę nad tamoksyfenem w zakresie czasu do progresji
guza (współczynnik ryzyka, HR) 1,42, a 95% przedział ufności (CI) [1,11; 1,82] mediana czasu do
progresji 11,1 i 5,6 miesięcy odpowiednio dla anastrozolu i dla tamoksyfenu, p=0,006); odsetki
obiektywnych odpowiedzi guza na leczenie były podobne dla anastrozolu i tamoksyfenu. Badanie
1033IL/0027 wykazało, że anastrozol i tamoksyfen wykazały podobny odsetek obiektywnych
odpowiedzi guza i czasu do progresji guza. Wyniki drugorzędowych punktów końcowych
potwierdziły wyniki pierwszorzędowych punktów końcowych. W grupach terapeutycznych w obu
badaniach liczba zgonów była bardzo mała, co nie pozwalało wyciągnąć wniosków na temat różnic
między tymi lekami pod względem wskaźników przeżycia całkowitego.

Terapia drugiego rzutu w leczeniu zaawansowanego raka piersi u pacjentek po menopauzie
Anastrozol był badany w dwóch kontrolowanych badaniach klinicznych (badanie 0004 i badanie
0005) u pacjentek po menopauzie z zaawansowanym rakiem piersi, u których nastąpiła progresja po
leczeniu tamoksyfenem zarówno zaawansowanego, jak i wczesnego raka piersi. Wszystkie z 764
pacjentek zostały zrandomizowane do otrzymywania pojedynczej dawki dobowej 1 mg lub 10 mg
anastrozolu lub octanu megestrolu w dawce 40 mg cztery razy na dobę. Pierwszorzędowymi
zmiennymi skuteczności były czas do wystąpienia progresji oraz odsetek obiektywnych odpowiedzi
na leczenie. Obliczano również odsetek występowania dłuższych okresów stabilizacji choroby
(trwających dłużej niż 24 tygodnie), odsetek progresji i odsetek przeżycia. W obu badaniach nie było
istotnych różnic między grupami terapeutycznymi w odniesieniu do któregokolwiek z parametrów
skuteczności.

Leczenie uzupełniające wczesnego raka piersi u pacjentek z potwierdzoną obecnością receptorów dla
hormonów płciowych

W dużym badaniu fazy III z udziałem 9366 pacjentek po menopauzie z operacyjnym rakiem piersi
leczonych przez 5 lat (patrz poniżej) wykazano statystycznie znamienną przewagę leczenia
uzupełniającego anastrozolem nad leczeniem tamoksyfenem pod względem czasu przeżycia wolnego
od choroby. Jeszcze większą korzyść u chorych otrzymujących anastrozol w porównaniu
z tamoksyfenem obserwowano dla tego parametru w odniesieniu do prospektywnie zdefiniowanej
populacji pacjentek z potwierdzoną obecnością receptorów dla hormonów płciowych.

Tabela 3 Zestawienie punktów końcowych w badaniu ATAC: analiza po zakończeniu
5-letniego okresu leczenia
Punkty końcowe
dotyczące
skuteczności terapii

Liczba zdarzeń (częstość)
Populacja ITT (pacjentki
zakwalifikowane do badania)
Pacjentki z guzem z ekspresją
receptorów dla hormonów
płciowych
Anastrozol
(N=3125)
Tamoksyfen
(N=3116)
Anastrozol
(N=2618)
Tamoksyfen
(N=2598)
Przeżycie wolne od
choroby a
575 (18,4) 651 (20,9) 424 (16,2) 497 (19,1)

Współczynnik
ryzyka
0,87 0,83

Dwustronny 95%
przedział ufności
0,78 do 0,97 0,73 do 0,94

Wartość p 0,0127 0,0049
Przeżycie wolne od
wznowy odległej b
500 (16,0) 530 (17,0) 370 (14,1) 394 (15,2)

Współczynnik
ryzyka
0,94 0,93

Dwustronny 95%
przedział ufności
0,83 do 1,06 0,80 do 1,07

Wartość p 0,2850 0,2838
Czas do nawrotu c 402 (12,9) 498 (16,0) 282 (10,8) 370 (14,2)
Współczynnik
ryzyka
0,79 0,74

Dwustronny 95%
przedział ufności
0,70 do 0,90 0,64 do 0,87

Wartość p 0,0005 0,0002
Czas do wznowy
odległej d
324 (10,4) 375 (12,0) 226 (8,6) 265 (10,2)

Współczynnik
ryzyka
0,86 0,84

Dwustronny 95%
przedział ufności
0,74 do 0,99 0,70 do 1,00

Wartość p 0,0427 0,0559
Pierwotny rak
drugiej piersi
35 (1,1) 59 (1,9) 26 (1,0) 54 (2,1)

Iloraz szans 0,59 0,47
Dwustronny 95%
przedział ufności
0,39 do 0,89 0,30 do 0,76

Wartość p 0,0131 0,0018
Całkowite
przeżycie e
411 (13,2) 420 (13,5) 296 (11,3) 301 (11,6)

Współczynnik
ryzyka
0,97 0,97

Dwustronny 95%
przedział ufności
0,85 do 1,12 0,83 do 1,14

Wartość p 0,7142 0,7339
a Przeżycie wolne od choroby − uwzględnia wszystkie przypadki nawrotu choroby w postaci wznowy
miejscowej lub regionalnej, nowego guza drugiej piersi, wznowy odległej lub zgonu (niezależnie od
przyczyny).
b Przeżycie wolne od wznowy odległej − jest definiowane jako czas do pierwszego wystąpienia wznowy
odległej lub zgonu (niezależnie od przyczyny).
c Czas do nawrotu choroby jest definiowany jako czas do pierwszego wystąpienia wznowy miejscowej lub
regionalnej, nowego raka drugiej piersi, wznowy odległej lub zgonu z powodu raka piersi.
d Czas do wznowy odległej jest definiowany jako czas do pierwszego wystąpienia wznowy odległej lub
zgonu z powodu raka piersi.
e Liczba pacjentek (wyrażona jako odsetek %), które zmarły.

Jednoczesne podawanie anastrozolu i tamoksyfenu nie wykazało zwiększenia skuteczności
w porównaniu z leczeniem samym tamoksyfenem zarówno u wszystkich pacjentek jak i u pacjentek
z obecnością receptora estrogenowego w guzie. Grupa leczona w ten sposób została wyłączona
z badania.

Przy medianie okresu obserwacji wynoszącej 10 lat w wyniku długotrwałej obserwacji porównawczej
skutków leczenia anastrozolem i tamoksyfenem wykazano zgodność wyników z poprzednimi
analizami.

Leczenie uzupełniające wczesnego raka piersi u pacjentek z potwierdzoną obecnością receptorów dla
hormonów płciowych, które wcześniej były leczone tamoksyfenem w leczeniu uzupełniającym.

W badaniu fazy III (ABCSG 8) z udziałem 2579 pacjentek po menopauzie z wczesnym rakiem piersi,
u których stwierdzono w guzie obecność receptora estrogenowego, i które zostały poddane zabiegowi
chirurgicznemu z następczym napromienianiem lub bez napromieniania, oraz które nie otrzymywały
chemioterapii, zmiana leczenia na anastrozol po wcześniejszym, 2 letnim leczeniu uzupełniającym
tamoksyfenem wykazała statystycznie znamienną przewagę anastrozolu pod względem czasu
przeżycia wolnego od choroby, w porównaniu z leczeniem tamoksyfenem, przy medianie okresu
obserwacji wynoszącej 24 miesiące.

Tabela 4 Zestawienie punktów końcowych w badaniu ABCSG 8: analiza danych
Punkty końcowe
dotyczące
skuteczności
terapii

Liczba incydentów (częstość)
Anastrozol
(n=1297)
Tamoksyfen
(n=1282)

Przeżycie wolne od
choroby
65 (5,0) 93 (7,3)

Współczynnik
ryzyka
0,67

Dwustronny 95%
przedział ufności
0,49 do 0,92

Wartość p 0,014
Czas do nawrotu
choroby
36 (2,8) 66 (5,1)

Współczynnik
ryzyka
0,53

Dwustronny 95%
przedział ufności
0,35 do 0,79

Wartość p 0,002
Czas do wznowy
odległej
22 (1,7) 41 (3,2)

Współczynnik
ryzyka
0,52

Dwustronny 95%
przedział ufności
0,31 do 0,88

Wartość p 0,015
Pierwotny rak
drugiej piersi
7 (0,5) 15 (1,2)

Iloraz szans 0,46
Dwustronny 95%
przedział ufności
0,19 do 1,13

Wartość p 0,090
Przeżycie całkowite 43 (3,3) 45 (3,5)

Współczynnik
ryzyka
0,96

Dwustronny 95%
przedział ufności
0,63 do 1,46

Wartość p 0,840

Dwa kolejne, podobne badania (GABG/ARNO 95 i ITA), z których w jednym pacjentki były
poddawane zarówno zabiegowi chirurgicznemu jak i chemioterapii, a także łączna analiza badań
ABCSG 8 i GABG/ARNO 95, potwierdziły te wyniki.

Profil bezpieczeństwa anastrozolu w tych 3 badaniach był zgodny z obserwowanym wcześniej,
u pacjentek po menopauzie z wczesnym rakiem piersi, u których stwierdzono w guzie obecność
receptora estrogenowego.

Gęstość mineralna kości (ang. Bone Mineral Density, BMD)

W badaniu klinicznym III/IV fazy (Badanie nad zastosowaniem anastrozolu z bisfosfonianami –
ryzedronianem [ang. Study of anastrozole with the bisphosphonate risedronate SABRE]), 234 kobiety
po menopauzie z wczesnym rakiem piersi, z obecnością receptora estrogenowego w guzie, u których
zaplanowano leczenie anastrozolem w dawce 1 mg na dobę zostały zakwalifikowane do grupy
małego, umiarkowanego lub dużego ryzyka, zgodnie z występującym u nich ryzykiem złamań
niskoenergetycznych. Pierwszorzędowym parametrem skuteczności była analiza gęstości masy
kostnej w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, przeprowadzona metodą DEXA. Wszystkie pacjentki
otrzymywały leczenie witaminą D i wapniem. Pacjentki w grupie małego ryzyka otrzymywały
wyłącznie anastrozol (N=42), pacjentki z grupy umiarkowanego ryzyka były randomizowane do
leczenia anastrozolem i ryzedronianem w dawce 35 mg, raz na tydzień (N=77) lub anastrozolem
i placebo (N=77), a pacjentki z grupy dużego ryzyka otrzymywały anastrozol i ryzedronian w dawce
35 mg, raz na tydzień (N=38). Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana gęstości kości
w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, po 12 miesiącach w stosunku do wartości w chwili rozpoczęcia
badania.

Główna analiza 12-miesięczna wykazała, że u pacjentek ze stwierdzonym wcześniej umiarkowanym
do dużego ryzykiem złamań niskoenergetycznych, otrzymujących anastrozol w dawce 1 mg na dobę
w połączeniu z ryzedronianem w dawce 35 mg, raz na tydzień, nie wystąpiło zmniejszenie gęstości
masy kostnej (oceniane w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, metodą DEXA). Dodatkowo,
nieznamienne statystycznie zmniejszenie BMD obserwowano w grupie małego ryzyka otrzymującej
tylko anastrozol w dawce 1 mg na dobę. Wyniki te były jednakowe dla zmiany BMD całego stawu
biodrowego po 12 miesiącach względem wyniku w warunkach wyjściowych, tj. drugiej zmiennej
służącej do oceny skuteczności.

Wyniki badania dowodzą, że stosowanie bisfosfonianów można rozważyć w leczeniu i zapobieganiu
możliwej demineralizacji kości u kobiet po menopauzie z wczesnym rakiem piersi, u których
planowane jest leczenie anastrozolem.

Dzieci i młodzież

Anastrozol nie jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży. Nie ustalono skuteczności
w badanej populacji dzieci i młodzieży (patrz poniżej). Liczba leczonych dzieci była zbyt mała, aby
można było wyciągnąć wiarygodne wnioski na temat bezpieczeństwa stosowania. Brak danych
dotyczących możliwego, odległego wpływu leczenia anastrozolem u dzieci i młodzieży (patrz punkt
5.3).

Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dostarczenia wyników badań z anastrozolem w jednej
lub kilku podgrupach pacjentów pediatrycznych z niskim wzrostem, spowodowanym niedoborem
hormonu wzrostu (ang. Growth Hormone Deficiency - GHD), testotoksykozą, ginekomastią
i zespołem McCune-Albright (patrz punkt 4.2).

Niski wzrost spowodowany niedoborem hormonu wzrostu
W randomizowanym, podwójnie zaślepionym, wieloośrodkowym badaniu klinicznym oceniono
52 chłopców z GHD w okresie pokwitania (w wieku 11-16 lat włącznie) leczonych przez 12 do
36 miesięcy anastrozolem, w dawce 1 mg/dobę lub placebo jednocześnie z hormonem wzrostu. Tylko
14 pacjentów otrzymujących anastrozol ukończyło 36 miesięczny okres badania.

Nie zaobserwowano statystycznie znamiennej różnicy w porównaniu do placebo dla takich
parametrów wzrostu, jak przewidywany wzrost docelowy, wzrost faktyczny, wzrost SDS (ang.
Standard Deviation Score) i szybkość wzrostu. Brak danych o końcowym wzroście. Chociaż liczba
leczonych dzieci była zbyt mała, aby wyciągnąć wiarygodne wnioski dotyczące bezpieczeństwa,
w grupie anastrozolu w porównaniu do placebo odsetek złamań był zwiększony i występował trend
zmniejszenia gęstości mineralnej kości.

Testotoksykoza
W otwartym, nieporównawczym, wieloośrodkowym badaniu oceniono 14 pacjentów płci męskiej
(w wieku 2-9 lat) z rodzinnym przedwczesnym dojrzewaniem męskim, nazywanym także
testotoksykozą, leczonych jednocześnie anastrozolem i bikalutamidem. Celem pierwszorzędowym
badania była ocena skuteczności i bezpieczeństwa stosowania tego leczenia skojarzonego w okresie
12 miesięcy. Trzynastu z 14 włączonych pacjentów ukończyło 12 miesięcy leczenia skojarzonego
(jeden z pacjentów nie odbył obserwacji po zakończeniu badania). Nie stwierdzono znamiennej
różnicy we wskaźnikach wzrostu po 12 miesiącach leczenia, w odniesieniu do wartości z okresu
6 miesięcy poprzedzających rozpoczęcie badania.

Badania nad ginekomastią
Badanie 0006 to randomizowane, podwójnie zaślepione, wieloośrodkowe badanie z udziałem
82 chłopców w okresie dojrzewania (w wieku od 11 do 18 lat włącznie) z ginekomastią trwającą
dłużej niż 12 miesięcy, leczonych anastrozolem przez okres do 6 miesięcy, w dawce 1 mg na dobę lub
otrzymujących codziennie placebo. Nie stwierdzono istotnej statystycznie różnicy między liczbą
pacjentów, u których zmniejszenie całkowitej masy piersi wyniosło 50% lub więcej po 6 miesiącach
leczenia, pomiędzy grupą leczoną anastrozolem i otrzymującą placebo.

Badanie 0001 to otwarte badanie nad farmakokinetyką anastrozolu w dawce 1 mg na dobę, podawanej
wielokrotnie, przeprowadzone z udziałem 36 chłopców w wieku dojrzewania z ginekomastią trwającą
krócej niż 12 miesięcy. Drugorzędowym punktem końcowym było zbadanie odsetka pacjentów,
u których doszło do zmniejszenia wyliczonej łącznej objętości obu piersi przynajmniej o 50%, a także
tolerancja przez pacjentów i bezpieczeństwo. U 56% (20/36) chłopców, którzy ukończyli 6 miesięcy
zaobserwowano zmniejszenie łącznej objętości obu piersi o 50% lub więcej.

Badanie zespołu McCune-Albright
Badanie 0046 to międzynarodowe, wieloośrodkowe, otwarte, poznawcze badanie z udziałem
28 dziewcząt (w wieku od 2 do ≤10 lat) z zespołem McCune-Albright (ang. MAS).
Pierwszorzędowym punktem końcowym było zbadanie skuteczności i bezpieczeństwa anastrozolu
w dawce 1 mg, na dobę u pacjentów z MAS. Skuteczność badanego leczenia oceniano na podstawie
odsetka pacjentów spełniających wcześniej określone kryteria odnoszące się do krwawień z pochwy,
wieku kostnego i szybkości wzrostu. Nie stwierdzono znamiennej statystycznie zmiany częstości
występowania krwawień w czasie leczenia. Nie stwierdzono istotnych klinicznie zmian w skali
Tannera, średniej objętości jajników lub średniej objętości macicy. Nie stwierdzono statystycznie
znamiennej zmiany wskaźnika zwiększenia wieku kostnego w czasie leczenia w porównaniu do
wartości tego wskaźnika w momencie rozpoczęcia badania. Wskaźnik wzrostu (w cm/rok) był
znacząco zmniejszony (p<0,05) w 12. miesiącu w porównaniu okresu sprzed leczenia i w miesiącu 0,
a także w okresie drugich 6 miesięcy (miesiące 7. do 12.).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Anastrozol wchłania się szybko z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu występuje
zwykle w ciągu 2 godzin od zażycia (na czczo). Pokarm zmniejsza nieco szybkość wchłaniania, ale
nie wpływa na stopień wchłaniania. Nie wydaje się, aby niewielkie zmiany szybkości wchłaniania
miały klinicznie istotny wpływ na stężenie anastrozolu w stanie stacjonarnym podczas podawania raz
na dobę. Stężenie anastrozolu w osoczu osiąga 90-95% stężenia w stanie stacjonarnym po siedmiu
dawkach dobowych, a kumulacja jest 3 do 4 razy większa. Brak danych świadczących, że kinetyka
anastrozolu zależy od wielkości dawki lub czasu podawania leku.

U kobiet po menopauzie farmakokinetyka anastrozolu nie zależy od wieku.

Dystrybucja

Anastrozol wiąże się z białkami osocza tylko w 40%.

Eliminacja

Anastrozol jest wydalany powoli, a jego okres półtrwania w osoczu wynosi 40 do 50 godzin. U kobiet
po menopauzie anastrozol jest w znacznym stopniu metabolizowany, mniej niż 10% dawki jest
wydalane z moczem w postaci niezmienionej w ciągu 72 godzin od przyjęcia dawki. Anastrozol ulega
metabolizmowi na drodze N-dealkilacji, hydroksylacji i glukuronizacji. Metabolity są wydalane
głównie z moczem. Triazol, który jest głównym metabolitem występującym w osoczu, nie hamuje
aktywności aromatazy.

Zaburzenia czynności nerek lub wątroby

Klirens pozorny (CL/F) anastrozolu po podaniu doustnym miał wartość w przybliżeniu o 30%
mniejszą u ochotników ze stabilną marskością wątroby niż u grupy kontrolnej (badanie 1033IL/0014).
Jednak u ochotników z marskością wątroby stężenia anastrozolu w osoczu były podobne do
obserwowanych u zdrowych ochotników. Stężenia anastrozolu w osoczu obserwowane podczas
długoterminowych badań skuteczności u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby mieściły się
w zakresie wartości obserwowanych u pacjentów bez zaburzeń czynności wątroby.

Klirens pozorny (CL/F) anastrozolu po podaniu doustnym nie różnił się u ochotników z ciężką
niewydolnością nerek (GFR<30ml/min) w badaniu 1033IL/0018 z uwagi na fakt, że anastrozol jest
eliminowany głównie przez metabolizm. Stężenia anastrozolu w osoczu obserwowane u pacjentów
z zaburzeniami czynności nerek w długotrwałych badaniach skuteczności mieściły się w zakresie
wartości obserwowanych u pacjentów bez zaburzeń czynności nerek. U pacjentów z ciężkim
upośledzeniem czynności nerek anastrozol powinien być stosowany ostrożnie (patrz punkt 4.2 i 4.4).

Dzieci i młodzież

U chłopców z ginekomastią w okresie pokwitania (10 do 17 lat), anastrozol był szybko wchłaniany,
rozlegle dystrybuowany i wydalany powoli, z okresem półtrwania około 2 dni. Klirens anastrozolu był
mniejszy u dziewcząt (3 do 10 lat) niż u starszych chłopców, a ekspozycja większa. U dziewcząt
anastrozol był rozlegle dystrybuowany i wydalany powoli.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Na podstawie danych z nieklinicznych konwencjonalnych badań dotyczących bezpieczeństwa
farmakologicznego, nie wykazano szczególnego ryzyka dla ludzi odnośnie toksyczności
wielokrotnych dawek, genotoksyczności, potencjalnej rakotwórczości, toksycznego oddziaływania na
płodność dla wskazanej populacji.

Toksyczność ostra

W badaniach na zwierzętach toksyczność była obserwowana tylko po zastosowaniu dużych dawek.
W badaniach toksyczności ostrej u gryzoni mediana dawki śmiertelnej anastrozolu podawanego
doustnie była większa niż 100 mg/kg mc./dobę, a podawanego dootrzewnowo 50 mg/kg mc./dobę.
W badaniach toksyczności ostrej na psach mediana doustnej śmiertelnej dawki była większa niż
45 mg/kg mc./dobę.

Toksyczność przewlekła

W badaniach na zwierzętach działania niepożądane były obserwowane tylko po zastosowaniu dużych
dawek. Badanie toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek anastrozolu przeprowadzono na
szczurach i psach. Nie ustalono granicznego poziomu nie powodującego działań toksycznych, lecz
objawy występujące po małych dawkach (1 mg/kg mc./dobę) i średnich (u psów 3 mg/kg mc./dobę,
u szczurów 5 mg/kg mc./dobę) były związane z właściwościami farmakologicznymi anastrozolu lub
indukowaniem enzymów na skutek działania anastrozolu. Po podaniu wyżej wymienionych dawek
produktu nie obserwowano zmian zwyrodnieniowych i istotnej toksyczności.

Mutagenność

W badaniach mutagenności wykazano, że anastrozol nie działa mutagennie i klastogennie.

Wpływ na płodność

W badaniu nad wpływem na płodność, samcom szczura, odstawionym od karmienia przez samice,
podawano doustnie, w wodzie do picia 50 lub 400 mg/l anastrozolu przez 10 tygodni. Średnie
zmierzone stężenie w osoczu wynosiło odpowiednio 44,4 (±14,7) ng/ml i 165 (±90) ng/ml. Wskaźniki
łączenia się w pary były niekorzystne w grupach obu dawek, podczas gdy zmniejszenie płodności było
oczywiste tylko w grupie otrzymującej dawkę 400 mg/l. Zmniejszenie było przemijające, a wszystkie
parametry dotyczące łączenia się w pary i płodności były podobne jak wartości w grupie kontrolnej po
upływie 9 tygodni od zakończenia podawania leku.

Doustne podawanie anastrozolu samicom szczurów w dawce 1 mg/kg mc./dobę powodowało znaczącą
niepłodność i zwiększone niepowodzenie implantacji zarodków po dawce przynajmniej
0,02 mg/kg mc./dobę. Działanie to obserwowano po stosowaniu dawek istotnych klinicznie. Nie

można wykluczyć podobnego wpływu u ludzi. Działanie to było zależne od farmakologicznych
właściwości leku i całkowicie ustępowało po 5 tygodniach od przerwania stosowania leku.

Doustne podawanie anastrozolu ciężarnym samicom szczurów w dawce do 1 mg/kg mc./dobę
i królikom w dawce do 0,2 mg/kg mc./dobę nie wywoływało zmian teratogennych. Zaobserwowane
zmiany, takie jak nadmierne powiększenie się łożyska u szczurów i poronienie u królików, były
związane z właściwościami farmakologicznymi produktu.

Przeżycie u potomstwa szczurów, którym podawano anastrozol w dawce co najmniej
0,02 mg/kg mc./dobę począwszy od 17. dnia ciąży do 22. dnia po porodzie, było zagrożone w związku
z oddziaływaniem farmakologicznym anastrozolu w trakcie porodu. W pierwszym pokoleniu
potomstwa matek szczurów, którym podawano anastrozol, nie zaobserwowano działań niepożądanych
w postaci zaburzeń zachowania lub zaburzenia zdolności rozrodczych.

Rakotwórczość

Wyniki dwuletnich badań rakotwórczości na szczurach wykazują zwiększenie częstości występowania
nowotworów wątroby i polipów zrębowych macicy u samic oraz gruczolaków tarczycy u samców
tylko po zastosowaniu dużych dawek (25 mg/kg mc./dobę). Zmiany te wystąpiły po dawkach
100-krotnie większych niż dawki lecznicze stosowane u ludzi i dlatego uważa się, że nie mają one
znaczenia klinicznego u ludzi.

W dwuletnich badaniach rakotwórczości na myszach stwierdzono indukcję łagodnych nowotworów
jajnika i zmianę w częstości występowania nowotworów tkanki limfatycznej (rzadziej obserwowano
u samic mięsaki histiocytarne, ale jednocześnie wykazano zwiększenie liczby zgonów z powodu
chłoniaków). Uznano, że zmiany te są specyficznym dla myszy skutkiem zahamowania aromatazy
i nie mają znaczenia klinicznego dla stosowania produktu u ludzi.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Laktoza jednowodna
Powidon
Karboksymetyloskrobia sodowa
Magnezu stearynian

Skład otoczki:
Alkohol poliwinylowy
Tytanu dwutlenek (E 171),
Talk
Makrogol
Żółcień chinolinowa, lak (E 104)
Żelaza tlenek żółty (E 172).

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy

#### 6.3 Okres ważności

2 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 25 °C.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Pojemnik plastikowy z HDPE z zakrętką, w tekturowym pudełku.
28 szt. – 1 pojemnik po 28 szt.

Blistry z folii Aluminium/PCW w tekturowym pudełku.
30 szt. – 3 blistry po 10 szt.

#### 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Brak szczególnych wymagań dotyczących usuwania.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Vipharm S.A.
ul. A. i F. Radziwiłłów 9
05-850 Ożarów Mazowiecki
tel.: +48 22 679 51 35
fax: +48 22 678 92 87
e-mail: vipharm@vipharm.com.pl

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 10900

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 30 kwietnia 2004 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 13 grudnia 2013 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

##### 10.07.2025 CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Atrozol, 1 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera 1 mg anastrozolu (Anastrozolum).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:
Każda tabletka zawiera 90 mg laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletki powlekane.
Okrągłe, żółte, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy 6 mm.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Atrozol jest wskazany w:

• leczeniu zaawansowanego raka piersi u kobiet po menopauzie, u których stwierdzono w guzie
obecność receptora estrogenowego;
• leczeniu uzupełniającym wczesnego raka piersi u kobiet po menopauzie, u których
stwierdzono w guzie obecność receptora estrogenowego;
• leczeniu uzupełniającym wczesnego raka piersi u kobiet po menopauzie, u których
stwierdzono w guzie obecność receptora estrogenowego, po 2 do 3 latach leczenia
uzupełniającego tamoksyfenem.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Zalecana dawka produktu leczniczego Atrozol u pacjentek dorosłych, w tym w podeszłym wieku, to
jedna tabletka 1 mg doustnie raz na dobę.
U pacjentek po menopauzie z wczesnym rakiem piersi, u których stwierdzono w guzie obecność
receptora estrogenowego, zaleca się hormonalne leczenie uzupełniające przez 5 lat.

Szczególne grupy pacjentów

Dzieci i młodzież
Anastrozol nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży ze względu na niewystarczające dane
dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności (patrz punkty 4.4 i 5.1).

Zaburzenia czynności nerek
Nie jest konieczna zmiana dawkowania u pacjentek z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami
czynności nerek. W przypadku stosowania u pacjentek z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek
należy zachować ostrożność (patrz punkty 4.4 i 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby
Nie jest konieczna zmiana dawkowania u pacjentek z łagodną niewydolnością wątroby. Zaleca się
zachowanie ostrożności w przypadku stosowania u pacjentek z umiarkowanymi do ciężkich
zaburzeniami wątroby (patrz punkt 4.4).

Sposób podawania

Produkt leczniczy Atrozol jest przeznaczony do stosowania doustnego.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Produkt leczniczy Atrozol jest przeciwwskazany:
• u pacjentek w okresie ciąży i karmienia piersią,
• u pacjentek ze stwierdzoną nadwrażliwością na anastrozol lub na którąkolwiek substancję
pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Ogólne

Produkt leczniczy Atrozol nie powinien być stosowany u pacjentek przed menopauzą. W przypadku
wątpliwości dotyczących stanu hormonalnego pacjentek należy wykonać oznaczenie stężenia
hormonów: hormonu luteinizującego [LH], hormonu stymulującego wydzielanie folikuliny [FSH]
i (lub) estradiolu w celu potwierdzenia menopauzy. Nie ma danych dotyczących jednoczesnego
stosowania anastrozolu z analogami LHRH.

Należy unikać jednoczesnego stosowania tamoksyfenu lub leków zawierających estrogeny
z produktem leczniczym Atrozol, ponieważ zmniejsza to jego działanie farmakologiczne (patrz punkty
#### 4.5 i 5.1).

Wpływ na gęstość mineralną kości

Anastrozol powoduje zmniejszenie stężenia estrogenów we krwi i może powodować zmniejszenie
gęstości mineralnej kości, co może skutkować zwiększeniem ryzyka wystąpienia złamań kości (patrz
punkt 4.8).

Kobiety z rozpoznaną osteoporozą lub ryzykiem wystąpienia osteoporozy powinny mieć wykonane
badanie densytometryczne kości przed rozpoczęciem leczenia. Badanie to należy regularnie powtarzać
podczas leczenia. Jeżeli istnieją wskazania, należy rozpocząć leczenie lub profilaktykę osteoporozy
i regularnie monitorować ich skuteczność. Należy rozważyć zastosowanie leków specjalistycznych,
np. bisfosfonianów, które mogą zahamować dalszą utratę składników mineralnych kości
spowodowaną stosowaniem anastrozolu u pacjentek po menopauzie (patrz punkt 4.8).

Pacjentki z zaburzeniami czynności wątroby

Anastrozol nie był badany u pacjentek z rakiem piersi, z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami
czynności wątroby. U pacjentek z niewydolnością wątroby może się zwiększyć ekspozycja na
anastrozol (patrz punkt 5.2); podczas stosowania produktu leczniczego Atrozol u pacjentek
z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby należy zachować ostrożność (patrz
punkt 4.2). Leczenie powinno być oparte na ocenie stosunku korzyści do ryzyka oszacowanego
indywidualnie dla każdej pacjentki.

Pacjentki z zaburzeniami czynności nerek

Anastrozol nie był badany u pacjentek z rakiem piersi, z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.
U pacjentek z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie zwiększa się ekspozycja na anastrozol

(GRF<30 ml/min., patrz punkt 5.2.); u pacjentek z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek produkt
leczniczy Atrozol należy stosować ostrożnie (patrz punkt 4.2).

Dzieci i młodzież

Anastrozol nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży ze względu na niewystarczające dane
dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności w tej grupie pacjentów (patrz punkt 5.1).

Produkt leczniczy Atrozol nie powinien być stosowany u chłopców z niedoborem hormonu wzrostu
w połączeniu z terapią hormonem wzrostu. W głównym badaniu klinicznym nie wykazano
skuteczności i nie ustalono bezpieczeństwa stosowania (patrz punkt 5.1). Ponieważ anastrozol
zmniejsza stężenie estradiolu, produktu leczniczego Atrozol nie wolno stosować u dziewcząt
z niedoborem hormonu wzrostu jako uzupełnienia leczenia hormonem wzrostu. Długoterminowe dane
dotyczące bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży są niedostępne.

Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Laktoza jednowodna
Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentek z rzadko występującą dziedziczną
nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Sód
Produkt leczniczy Atrozol zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt
uznaje się za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Anastrozol in vitro hamuje aktywność izoenzymów CYP 1A2, 2C8/9 i 3A4. Badania kliniczne
z antypiryną i warfaryną wykazały, że anastrozol w dawce 1 mg nie hamował znacząco metabolizmu
antypiryny i R- i S-warfaryny, co wskazuje, że jednoczesne podawanie anastrozolu z innymi
produktami leczniczymi nie wydaje się powodować klinicznie istotnych interakcji lekowych
z udziałem izoenzymów CYP.

Enzymy biorące udział w procesie metabolizmu anastrozolu nie zostały zidentyfikowane.
Cymetydyna, która jest słabym niespecyficznym inhibitorem izoenzymów CYP nie ma wpływu na
stężenie anastrozolu w osoczu. Nie jest znany wpływ silnych inhibitorów CYP.

W analizie danych z badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku nie stwierdzono
występowania klinicznie istotnych interakcji u pacjentek zażywających jednocześnie anastrozol i Inne,
często stosowane produkty lecznicze. Nie obserwowano klinicznie istotnych interakcji
z bisfosfonianami (patrz punkt 5.1).

Należy unikać jednoczesnego stosowania tamoksyfenu lub leków zawierających estrogeny
z anastrozolem, ponieważ zmniejsza to jego działanie farmakologiczne (patrz punkty 4.4 i 5.1).

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Nie ma danych na temat stosowania anastrozolu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały
szkodliwy wpływ na płodność (patrz punkt 5.3). Anastrozol jest przeciwwskazany u kobiet w okresie
ciąży (patrz punkt 4.3).

Karmienie piersią

Nie ma danych na temat stosowania anastrozolu w okresie karmienia piersią. Produkt leczniczy
Atrozol jest przeciwwskazany u kobiet w okresie karmienia piersią (patrz punkt 4.3).

Płodność

Wpływ stosowania anastrozolu na płodność ludzi nie był badany. Badania na zwierzętach wykazały
szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Anastrozol nie wykazuje żadnego lub wykazuje jedynie nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia
pojazdów i obsługiwania maszyn. U kobiet stosujących produkt leczniczy Atrozol może wystąpić
osłabienie i senność. Jeżeli takie objawy utrzymują się, należy zachować ostrożność podczas
prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane zgłaszane z badań klinicznych, badań po
wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu lub raportów spontanicznych. O ile nie zaznaczono
inaczej, wyszczególnione kategorie częstości występowania zostały skalkulowane na podstawie liczby
zdarzeń niepożądanych zaobserwowanych w dużym badaniu III fazy [ATAC], przeprowadzonym
u 9 366 pacjentek po menopauzie z operacyjnym rakiem piersi, leczonych uzupełniająco przez 5 lat
(anastrozol, tamoksyfen w monoterapii lub stosowane jednocześnie, badanie ATAC).

Wymienione poniżej działania niepożądane są uporządkowane zgodnie z klasyfikacją układów
i narządów (ang. System Organ Class – SOC) i częstością zdefiniowaną jako: bardzo często (≥1/10),
często (≥1/100, <1/10), niezbyt często (≥1/1000, <1/100), rzadko (≥1/10000, <1/1000), bardzo rzadko
(<1/10000). Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: bóle głowy, uderzenia gorąca,
nudności, wysypka, bóle i sztywność stawów, zapalenie stawów oraz osłabienie.

Tabela 1 Działania niepożądane według klasyfikacji układów i narządów (SOC) oraz częstości
Działania niepożądane według SOC i częstości

Zaburzenia metabolizmu
i odżywiania
Często Brak łaknienia
Hipercholesterolemia
Niezbyt często Hiperkalcemia (z towarzyszącym
zwiększeniem stężenia parathormonu lub
bez)
Zaburzenia psychiczne Bardzo często Depresja

Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często Ból głowy

Często Senność
Zespół cieśni nadgarstka*
Zaburzenia czucia (w tym parestezje, utrata
smaku i zaburzenia smaku)

Częstość nieznana Osłabienie pamięci

Zaburzenia oka Częstość nieznana Zespół suchego oka

Zaburzenia naczyniowe Bardzo często Uderzenia gorąca

Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często Nudności

Często Biegunka
Wymioty

Tabela sformatowana

Sformatowano: Wcięcie: Z lewej: 0 cm, Pierwszy wiersz: 0
cm

— sformatowano: Czcionka: 11 pkt, Nie Pogrubienie

Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Często Zwiększenie aktywności fosfatazy
zasadowej, aminotransferazy alaninowej
(AlAT) i aminotransferazy asparaginowej
(AspAT) w surowicy
Niezbyt często Zwiększenie aktywności
gammaglutamylotransferazy (gamma-GT)
i stężenia bilirubiny w surowicy
Zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Bardzo często Wysypka

Często Ścieńczenie i przerzedzenie włosów
Reakcje alergiczne
Niezbyt często Pokrzywka
Rzadko Rumień wielopostaciowy
Reakcje anafilaktoidalne
Zapalenie naczyń skórnych, w tym
przypadki plamicy Henocha-Schönleina**
Częstość nieznana Wysypka liszajowata

Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często Bóle i sztywność stawów
Zapalenie stawów
Osteoporoza
Często Bóle kości
Bóle mięśni
Niezbyt często Palec trzaskający
Częstość nieznana Zapalenie ścięgna
Zerwanie ścięgna
Zaburzenia układu rozrodczego
i piersi
Często Suchość pochwy
Krwawienia z pochwy***
Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
Bardzo często Osłabienie

* Przypadki zespołu cieśni nadgarstka zgłaszane były w większej liczbie u pacjentek stosujących anastrozol
w trakcie badań klinicznych niż u tych stosujących tamoksyfen. Jednak większość tych przypadków jest
zgłaszana u pacjentek posiadających predyspozycje do tego schorzenia.
** Zapalenie naczyń skórnych i przypadki plamicy Henocha-Schönleina nie były obserwowane u pacjentek
w badaniu ATAC, dlatego częstość tego zdarzenia można określić jako “rzadko” (≥1/10 000, <1/1000)
w oparciu o najmniej korzystną wartość estymacji punktowej.
*** Krwawienia z pochwy obserwowano często, zwykle u pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi,
podczas pierwszych kilku tygodni po zmianie terapii z hormonalnej na terapię anastrozolem. Jeśli
krwawienie się przedłuża należy rozważyć zmianę leczenia.

Zamieszczona poniżej tabela przedstawia częstość występowania określonych działań niepożądanych
w badaniu ATAC dla mediany okresu obserwacji wynoszącej 68 miesięcy, niezależnie od ich związku
przyczynowo-skutkowego ze stosowaniem leku, zgłaszanych u pacjentek w czasie przyjmowania
terapii w ramach badania oraz do 14 dni po zakończeniu podawania produktu w tym badaniu.

Tabela 2 Określone działania niepożądane w badaniu ATAC
Działania niepożądane Anastrozol
(N=3092)
Tamoksyfen
(N=3094)
Uderzenia gorąca 1104 (35,7%) 1264 (40,9%)
Bóle i sztywność stawów 1100 (35,6%) 911 (29,4%)
Zaburzenia nastroju 597 (19,3%) 554 (17,9%)

Zmęczenie/osłabienie 575 (18,6%) 544 (17,6%)
Nudności i wymioty 393 (12,7%) 384 (12,4%)
Złamania kości 315 (10,2%) 209 (6,8%)
Złamania kręgosłupa, bliższej nasady kości udowej
lub nadgarstka/złamanie Collesa
133 (4,3%) 91 (2,9%)

Złamania nadgarstka/złamania Collesa 67 (2,2%) 50 (1,6%)
Złamania kręgosłupa 43 (1,4%) 22 (0,7%)
Złamania bliższej nasady kości udowej 28 (0,9%) 26 (0,8%)
Zaćma 182 (5,9%) 213 (6,9%)
Krwawienia z pochwy 167 (5,4%) 317 (10,2%)
Choroba niedokrwienna serca 127 (4,1%) 104 (3,4%)
Dławica piersiowa 71 (2,3%) 51 (1,6%)
Zawał mięśnia sercowego 37 (1,2%) 34 (1,1%)
Zaburzenia dotyczące tętnic wieńcowych 25 (0,8%) 23 (0,7%)
Niedokrwienie mięśnia sercowego 22 (0,7%) 14 (0,5%)
Wydzielina z pochwy 109 (3,5%) 408 (13,2%)
Zdarzenia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej 87 (2,8%) 140 (4,5%)
Powikłania zakrzepowo-zatorowe dotyczące żył
głębokich w tym zatorowość płucna
48 (1,6%) 74 (2,4%)

Niedokrwienne incydenty mózgowo-naczyniowe 62 (2,0%) 88 (2,8%)
Rak endometrium 4 (0,2%) 13 (0,6%)

Dla mediany okresu obserwacji wynoszącej 68 miesięcy częstość złamań w grupie otrzymującej
anastrozol i w grupie otrzymującej tamoksyfen wynosiła odpowiednio 22 na 1000 pacjento-lat i 15 na
1000 pacjento-lat. Częstość złamań obserwowana w grupie stosującej anastrozol była zbliżona do
częstości obserwowanej w populacji pacjentek po menopauzie o podobnym rozkładzie grup
wiekowych. Częstość występowania osteoporozy wynosiła 10,5% u pacjentek leczonych anastrozolem
oraz 7,3% u pacjentek leczonych tamoksyfenem.

Nie ma danych potwierdzających, że częstość złamań i występowania osteoporozy obserwowana
w badaniu ATAC wśród pacjentek przyjmujących anastrozol wskazuje na ochronne działanie
tamoksyfenu, swoiste działanie anastrozolu, czy też oba wymienione działania.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Dane kliniczne dotyczące przypadkowego przedawkowania anastrozolu są ograniczone. W badaniach
na zwierzętach anastrozol wykazuje niewielką ostrą toksyczność. W badaniach klinicznych stosowano
różne dawki leku. U mężczyzn, zdrowych ochotników, podawano do 60 mg jednorazowo, a u kobiet
po menopauzie z zaawansowanym rakiem piersi do 10 mg na dobę codziennie. Dawki te były dobrze
tolerowane. Nie ustalono wielkości jednorazowej dawki anastrozolu, która może wywołać zagrożenie

życia. Nie istnieje specyficzna odtrutka dla anastrozolu. W razie przedawkowania należy stosować
leczenie objawowe.

W przypadku przedawkowania należy wziąć pod uwagę możliwość zatrucia wieloma substancjami.
U osoby przytomnej można wywołać wymioty. Ze względu na niewielki stopień wiązania się
anastrozolu z białkami skutecznym sposobem leczenia przedawkowania może być dializa. Należy
stosować ogólne leczenie wspomagające, w tym często monitorować istotne parametry fizjologiczne
i starannie obserwować stan pacjentki.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: inhibitory enzymów, kod ATC: L02B G03

Mechanizm działania i działanie farmakodynamiczne

Anastrozol jest silnym i wysoce selektywnym niesteroidowym inhibitorem aromatazy. U kobiet po
menopauzie estradiol jest głównie produkowany w tkankach obwodowych na drodze przekształcenia
androstendionu do estronu z udziałem kompleksu enzymatycznego aromatazy. Estron ulega następnie
przekształceniu do estradiolu. Wykazano, że u kobiet z rakiem piersi poprawę wywołuje zmniejszenie
stężenia estradiolu we krwi. Stosując bardzo czułe testy stwierdzono, że u kobiet po menopauzie
stosowanie anastrozolu w dawce 1 mg na dobę powoduje zahamowanie wytwarzania estradiolu
o ponad 80%.

Anastrozol nie wykazuje aktywności progestagenowej, androgenowej i estrogenowej.

Anastrozol podawany w dawce do 10 mg na dobę nie wpływa na wydzielanie kortyzolu i aldosteronu
zarówno bez, jak i po stymulacji wydzielania przez ACTH. Dlatego w czasie leczenia anastrozolem
nie jest konieczna suplementacja kortykosteroidów.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Zaawansowany rak piersi

Terapia pierwszego rzutu w leczeniu zaawansowanego raka piersi u pacjentek po menopauzie
Dwa podobne, podwójnie zaślepione, kontrolowane badania kliniczne (badanie 1033IL/0030 i badanie
1033IL/0027) przeprowadzono w celu zbadania skuteczności anastrozolu w porównaniu
z tamoksyfenem jako terapii pierwszego rzutu raka piersi miejscowo zaawansowanego lub
z przerzutami u pacjentek po menopauzie z potwierdzoną lub nieznaną obecnością receptorów dla
hormonów płciowych. Wszystkie z 1021 pacjentek zrandomizowano do grupy otrzymującej 1 mg
anastrozolu raz na dobę lub 20 mg tamoksyfenu raz na dobę. Pierwszorzędowymi punktami
końcowymi w obu badaniach były: czas do progresji guza, odsetek obiektywnych odpowiedzi guza na
leczenie oraz bezpieczeństwo leczenia.

Pod względem pierwszorzędowych punktów końcowych w badaniu 1033IL/0030 wykazano, że
anastrozol miał statystycznie znamienną przewagę nad tamoksyfenem w zakresie czasu do progresji
guza (współczynnik ryzyka, HR) 1,42, a 95% przedział ufności (CI) [1,11; 1,82] mediana czasu do
progresji 11,1 i 5,6 miesięcy odpowiednio dla anastrozolu i dla tamoksyfenu, p=0,006); odsetki
obiektywnych odpowiedzi guza na leczenie były podobne dla anastrozolu i tamoksyfenu. Badanie
1033IL/0027 wykazało, że anastrozol i tamoksyfen wykazały podobny odsetek obiektywnych
odpowiedzi guza i czasu do progresji guza. Wyniki drugorzędowych punktów końcowych
potwierdziły wyniki pierwszorzędowych punktów końcowych. W grupach terapeutycznych w obu
badaniach liczba zgonów była bardzo mała, co nie pozwalało wyciągnąć wniosków na temat różnic
między tymi lekami pod względem wskaźników przeżycia całkowitego.

Terapia drugiego rzutu w leczeniu zaawansowanego raka piersi u pacjentek po menopauzie
Anastrozol był badany w dwóch kontrolowanych badaniach klinicznych (badanie 0004 i badanie
0005) u pacjentek po menopauzie z zaawansowanym rakiem piersi, u których nastąpiła progresja po
leczeniu tamoksyfenem zarówno zaawansowanego, jak i wczesnego raka piersi. Wszystkie z 764
pacjentek zostały zrandomizowane do otrzymywania pojedynczej dawki dobowej 1 mg lub 10 mg
anastrozolu lub octanu megestrolu w dawce 40 mg cztery razy na dobę. Pierwszorzędowymi
zmiennymi skuteczności były czas do wystąpienia progresji oraz odsetek obiektywnych odpowiedzi
na leczenie. Obliczano również odsetek występowania dłuższych okresów stabilizacji choroby
(trwających dłużej niż 24 tygodnie), odsetek progresji i odsetek przeżycia. W obu badaniach nie było
istotnych różnic między grupami terapeutycznymi w odniesieniu do któregokolwiek z parametrów
skuteczności.

Leczenie uzupełniające wczesnego raka piersi u pacjentek z potwierdzoną obecnością receptorów dla
hormonów płciowych

W dużym badaniu fazy III z udziałem 9366 pacjentek po menopauzie z operacyjnym rakiem piersi
leczonych przez 5 lat (patrz poniżej) wykazano statystycznie znamienną przewagę leczenia
uzupełniającego anastrozolem nad leczeniem tamoksyfenem pod względem czasu przeżycia wolnego
od choroby. Jeszcze większą korzyść u chorych otrzymujących anastrozol w porównaniu
z tamoksyfenem obserwowano dla tego parametru w odniesieniu do prospektywnie zdefiniowanej
populacji pacjentek z potwierdzoną obecnością receptorów dla hormonów płciowych.

Tabela 3 Zestawienie punktów końcowych w badaniu ATAC: analiza po zakończeniu
5-letniego okresu leczenia
Punkty końcowe
dotyczące
skuteczności terapii

Liczba zdarzeń (częstość)
Populacja ITT (pacjentki
zakwalifikowane do badania)
Pacjentki z guzem z ekspresją
receptorów dla hormonów
płciowych
Anastrozol
(N=3125)
Tamoksyfen
(N=3116)
Anastrozol
(N=2618)
Tamoksyfen
(N=2598)
Przeżycie wolne od
choroby a
575 (18,4) 651 (20,9) 424 (16,2) 497 (19,1)

Współczynnik
ryzyka
0,87 0,83

Dwustronny 95%
przedział ufności
0,78 do 0,97 0,73 do 0,94

Wartość p 0,0127 0,0049
Przeżycie wolne od
wznowy odległej b
500 (16,0) 530 (17,0) 370 (14,1) 394 (15,2)

Współczynnik
ryzyka
0,94 0,93

Dwustronny 95%
przedział ufności
0,83 do 1,06 0,80 do 1,07

Wartość p 0,2850 0,2838
Czas do nawrotu c 402 (12,9) 498 (16,0) 282 (10,8) 370 (14,2)
Współczynnik
ryzyka
0,79 0,74

Dwustronny 95%
przedział ufności
0,70 do 0,90 0,64 do 0,87

Wartość p 0,0005 0,0002
Czas do wznowy
odległej d
324 (10,4) 375 (12,0) 226 (8,6) 265 (10,2)

Współczynnik
ryzyka
0,86 0,84

Dwustronny 95%
przedział ufności
0,74 do 0,99 0,70 do 1,00

Wartość p 0,0427 0,0559
Pierwotny rak
drugiej piersi
35 (1,1) 59 (1,9) 26 (1,0) 54 (2,1)

Iloraz szans 0,59 0,47
Dwustronny 95%
przedział ufności
0,39 do 0,89 0,30 do 0,76

Wartość p 0,0131 0,0018
Całkowite
przeżycie e
411 (13,2) 420 (13,5) 296 (11,3) 301 (11,6)

Współczynnik
ryzyka
0,97 0,97

Dwustronny 95%
przedział ufności
0,85 do 1,12 0,83 do 1,14

Wartość p 0,7142 0,7339
a Przeżycie wolne od choroby − uwzględnia wszystkie przypadki nawrotu choroby w postaci wznowy
miejscowej lub regionalnej, nowego guza drugiej piersi, wznowy odległej lub zgonu (niezależnie od
przyczyny).
b Przeżycie wolne od wznowy odległej − jest definiowane jako czas do pierwszego wystąpienia wznowy
odległej lub zgonu (niezależnie od przyczyny).
c Czas do nawrotu choroby jest definiowany jako czas do pierwszego wystąpienia wznowy miejscowej lub
regionalnej, nowego raka drugiej piersi, wznowy odległej lub zgonu z powodu raka piersi.
d Czas do wznowy odległej jest definiowany jako czas do pierwszego wystąpienia wznowy odległej lub
zgonu z powodu raka piersi.
e Liczba pacjentek (wyrażona jako odsetek %), które zmarły.

Jednoczesne podawanie anastrozolu i tamoksyfenu nie wykazało zwiększenia skuteczności
w porównaniu z leczeniem samym tamoksyfenem zarówno u wszystkich pacjentek jak i u pacjentek
z obecnością receptora estrogenowego w guzie. Grupa leczona w ten sposób została wyłączona
z badania.

Przy medianie okresu obserwacji wynoszącej 10 lat w wyniku długotrwałej obserwacji porównawczej
skutków leczenia anastrozolem i tamoksyfenem wykazano zgodność wyników z poprzednimi
analizami.

Leczenie uzupełniające wczesnego raka piersi u pacjentek z potwierdzoną obecnością receptorów dla
hormonów płciowych, które wcześniej były leczone tamoksyfenem w leczeniu uzupełniającym.

W badaniu fazy III (ABCSG 8) z udziałem 2579 pacjentek po menopauzie z wczesnym rakiem piersi,
u których stwierdzono w guzie obecność receptora estrogenowego, i które zostały poddane zabiegowi
chirurgicznemu z następczym napromienianiem lub bez napromieniania, oraz które nie otrzymywały
chemioterapii, zmiana leczenia na anastrozol po wcześniejszym, 2 letnim leczeniu uzupełniającym
tamoksyfenem wykazała statystycznie znamienną przewagę anastrozolu pod względem czasu
przeżycia wolnego od choroby, w porównaniu z leczeniem tamoksyfenem, przy medianie okresu
obserwacji wynoszącej 24 miesiące.

Tabela 4 Zestawienie punktów końcowych w badaniu ABCSG 8: analiza danych
Punkty końcowe
dotyczące
skuteczności
terapii

Liczba incydentów (częstość)
Anastrozol
(n=1297)
Tamoksyfen
(n=1282)

Przeżycie wolne od
choroby
65 (5,0) 93 (7,3)

Współczynnik
ryzyka
0,67

Dwustronny 95%
przedział ufności
0,49 do 0,92

Wartość p 0,014
Czas do nawrotu
choroby
36 (2,8) 66 (5,1)

Współczynnik
ryzyka
0,53

Dwustronny 95%
przedział ufności
0,35 do 0,79

Wartość p 0,002
Czas do wznowy
odległej
22 (1,7) 41 (3,2)

Współczynnik
ryzyka
0,52

Dwustronny 95%
przedział ufności
0,31 do 0,88

Wartość p 0,015
Pierwotny rak
drugiej piersi
7 (0,5) 15 (1,2)

Iloraz szans 0,46
Dwustronny 95%
przedział ufności
0,19 do 1,13

Wartość p 0,090
Przeżycie całkowite 43 (3,3) 45 (3,5)

Współczynnik
ryzyka
0,96

Dwustronny 95%
przedział ufności
0,63 do 1,46

Wartość p 0,840

Dwa kolejne, podobne badania (GABG/ARNO 95 i ITA), z których w jednym pacjentki były
poddawane zarówno zabiegowi chirurgicznemu jak i chemioterapii, a także łączna analiza badań
ABCSG 8 i GABG/ARNO 95, potwierdziły te wyniki.

Profil bezpieczeństwa anastrozolu w tych 3 badaniach był zgodny z obserwowanym wcześniej,
u pacjentek po menopauzie z wczesnym rakiem piersi, u których stwierdzono w guzie obecność
receptora estrogenowego.

Gęstość mineralna kości (ang. Bone Mineral Density, BMD)

W badaniu klinicznym III/IV fazy (Badanie nad zastosowaniem anastrozolu z bisfosfonianami –
ryzedronianem [ang. Study of anastrozole with the bisphosphonate risedronate SABRE]), 234 kobiety
po menopauzie z wczesnym rakiem piersi, z obecnością receptora estrogenowego w guzie, u których
zaplanowano leczenie anastrozolem w dawce 1 mg na dobę zostały zakwalifikowane do grupy
małego, umiarkowanego lub dużego ryzyka, zgodnie z występującym u nich ryzykiem złamań
niskoenergetycznych. Pierwszorzędowym parametrem skuteczności była analiza gęstości masy
kostnej w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, przeprowadzona metodą DEXA. Wszystkie pacjentki
otrzymywały leczenie witaminą D i wapniem. Pacjentki w grupie małego ryzyka otrzymywały
wyłącznie anastrozol (N=42), pacjentki z grupy umiarkowanego ryzyka były randomizowane do
leczenia anastrozolem i ryzedronianem w dawce 35 mg, raz na tydzień (N=77) lub anastrozolem
i placebo (N=77), a pacjentki z grupy dużego ryzyka otrzymywały anastrozol i ryzedronian w dawce
35 mg, raz na tydzień (N=38). Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana gęstości kości
w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, po 12 miesiącach w stosunku do wartości w chwili rozpoczęcia
badania.

Główna analiza 12-miesięczna wykazała, że u pacjentek ze stwierdzonym wcześniej umiarkowanym
do dużego ryzykiem złamań niskoenergetycznych, otrzymujących anastrozol w dawce 1 mg na dobę
w połączeniu z ryzedronianem w dawce 35 mg, raz na tydzień, nie wystąpiło zmniejszenie gęstości
masy kostnej (oceniane w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, metodą DEXA). Dodatkowo,
nieznamienne statystycznie zmniejszenie BMD obserwowano w grupie małego ryzyka otrzymującej
tylko anastrozol w dawce 1 mg na dobę. Wyniki te były jednakowe dla zmiany BMD całego stawu
biodrowego po 12 miesiącach względem wyniku w warunkach wyjściowych, tj. drugiej zmiennej
służącej do oceny skuteczności.

Wyniki badania dowodzą, że stosowanie bisfosfonianów można rozważyć w leczeniu i zapobieganiu
możliwej demineralizacji kości u kobiet po menopauzie z wczesnym rakiem piersi, u których
planowane jest leczenie anastrozolem.

Dzieci i młodzież

Anastrozol nie jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży. Nie ustalono skuteczności
w badanej populacji dzieci i młodzieży (patrz poniżej). Liczba leczonych dzieci była zbyt mała, aby
można było wyciągnąć wiarygodne wnioski na temat bezpieczeństwa stosowania. Brak danych
dotyczących możliwego, odległego wpływu leczenia anastrozolem u dzieci i młodzieży (patrz punkt
5.3).

Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dostarczenia wyników badań z anastrozolem w jednej
lub kilku podgrupach pacjentów pediatrycznych z niskim wzrostem, spowodowanym niedoborem
hormonu wzrostu (ang. Growth Hormone Deficiency - GHD), testotoksykozą, ginekomastią
i zespołem McCune-Albright (patrz punkt 4.2).

Niski wzrost spowodowany niedoborem hormonu wzrostu
W randomizowanym, podwójnie zaślepionym, wieloośrodkowym badaniu klinicznym oceniono
52 chłopców z GHD w okresie pokwitania (w wieku 11-16 lat włącznie) leczonych przez 12 do
36 miesięcy anastrozolem, w dawce 1 mg/dobę lub placebo jednocześnie z hormonem wzrostu. Tylko
14 pacjentów otrzymujących anastrozol ukończyło 36 miesięczny okres badania.

Nie zaobserwowano statystycznie znamiennej różnicy w porównaniu do placebo dla takich
parametrów wzrostu, jak przewidywany wzrost docelowy, wzrost faktyczny, wzrost SDS (ang.
Standard Deviation Score) i szybkość wzrostu. Brak danych o końcowym wzroście. Chociaż liczba
leczonych dzieci była zbyt mała, aby wyciągnąć wiarygodne wnioski dotyczące bezpieczeństwa,
w grupie anastrozolu w porównaniu do placebo odsetek złamań był zwiększony i występował trend
zmniejszenia gęstości mineralnej kości.

Testotoksykoza
W otwartym, nieporównawczym, wieloośrodkowym badaniu oceniono 14 pacjentów płci męskiej
(w wieku 2-9 lat) z rodzinnym przedwczesnym dojrzewaniem męskim, nazywanym także
testotoksykozą, leczonych jednocześnie anastrozolem i bikalutamidem. Celem pierwszorzędowym
badania była ocena skuteczności i bezpieczeństwa stosowania tego leczenia skojarzonego w okresie
12 miesięcy. Trzynastu z 14 włączonych pacjentów ukończyło 12 miesięcy leczenia skojarzonego
(jeden z pacjentów nie odbył obserwacji po zakończeniu badania). Nie stwierdzono znamiennej
różnicy we wskaźnikach wzrostu po 12 miesiącach leczenia, w odniesieniu do wartości z okresu
6 miesięcy poprzedzających rozpoczęcie badania.

Badania nad ginekomastią
Badanie 0006 to randomizowane, podwójnie zaślepione, wieloośrodkowe badanie z udziałem
82 chłopców w okresie dojrzewania (w wieku od 11 do 18 lat włącznie) z ginekomastią trwającą
dłużej niż 12 miesięcy, leczonych anastrozolem przez okres do 6 miesięcy, w dawce 1 mg na dobę lub
otrzymujących codziennie placebo. Nie stwierdzono istotnej statystycznie różnicy między liczbą
pacjentów, u których zmniejszenie całkowitej masy piersi wyniosło 50% lub więcej po 6 miesiącach
leczenia, pomiędzy grupą leczoną anastrozolem i otrzymującą placebo.

Badanie 0001 to otwarte badanie nad farmakokinetyką anastrozolu w dawce 1 mg na dobę, podawanej
wielokrotnie, przeprowadzone z udziałem 36 chłopców w wieku dojrzewania z ginekomastią trwającą
krócej niż 12 miesięcy. Drugorzędowym punktem końcowym było zbadanie odsetka pacjentów,
u których doszło do zmniejszenia wyliczonej łącznej objętości obu piersi przynajmniej o 50%, a także
tolerancja przez pacjentów i bezpieczeństwo. U 56% (20/36) chłopców, którzy ukończyli 6 miesięcy
zaobserwowano zmniejszenie łącznej objętości obu piersi o 50% lub więcej.

Badanie zespołu McCune-Albright
Badanie 0046 to międzynarodowe, wieloośrodkowe, otwarte, poznawcze badanie z udziałem
28 dziewcząt (w wieku od 2 do ≤10 lat) z zespołem McCune-Albright (ang. MAS).
Pierwszorzędowym punktem końcowym było zbadanie skuteczności i bezpieczeństwa anastrozolu
w dawce 1 mg, na dobę u pacjentów z MAS. Skuteczność badanego leczenia oceniano na podstawie
odsetka pacjentów spełniających wcześniej określone kryteria odnoszące się do krwawień z pochwy,
wieku kostnego i szybkości wzrostu. Nie stwierdzono znamiennej statystycznie zmiany częstości
występowania krwawień w czasie leczenia. Nie stwierdzono istotnych klinicznie zmian w skali
Tannera, średniej objętości jajników lub średniej objętości macicy. Nie stwierdzono statystycznie
znamiennej zmiany wskaźnika zwiększenia wieku kostnego w czasie leczenia w porównaniu do
wartości tego wskaźnika w momencie rozpoczęcia badania. Wskaźnik wzrostu (w cm/rok) był
znacząco zmniejszony (p<0,05) w 12. miesiącu w porównaniu okresu sprzed leczenia i w miesiącu 0,
a także w okresie drugich 6 miesięcy (miesiące 7. do 12.).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Anastrozol wchłania się szybko z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu występuje
zwykle w ciągu 2 godzin od zażycia (na czczo). Pokarm zmniejsza nieco szybkość wchłaniania, ale
nie wpływa na stopień wchłaniania. Nie wydaje się, aby niewielkie zmiany szybkości wchłaniania
miały klinicznie istotny wpływ na stężenie anastrozolu w stanie stacjonarnym podczas podawania raz
na dobę. Stężenie anastrozolu w osoczu osiąga 90-95% stężenia w stanie stacjonarnym po siedmiu
dawkach dobowych, a kumulacja jest 3 do 4 razy większa. Brak danych świadczących, że kinetyka
anastrozolu zależy od wielkości dawki lub czasu podawania leku.

U kobiet po menopauzie farmakokinetyka anastrozolu nie zależy od wieku.

Dystrybucja

Anastrozol wiąże się z białkami osocza tylko w 40%.

Eliminacja

Anastrozol jest wydalany powoli, a jego okres półtrwania w osoczu wynosi 40 do 50 godzin. U kobiet
po menopauzie anastrozol jest w znacznym stopniu metabolizowany, mniej niż 10% dawki jest
wydalane z moczem w postaci niezmienionej w ciągu 72 godzin od przyjęcia dawki. Anastrozol ulega
metabolizmowi na drodze N-dealkilacji, hydroksylacji i glukuronizacji. Metabolity są wydalane
głównie z moczem. Triazol, który jest głównym metabolitem występującym w osoczu, nie hamuje
aktywności aromatazy.

Zaburzenia czynności nerek lub wątroby

Klirens pozorny (CL/F) anastrozolu po podaniu doustnym miał wartość w przybliżeniu o 30%
mniejszą u ochotników ze stabilną marskością wątroby niż u grupy kontrolnej (badanie 1033IL/0014).
Jednak u ochotników z marskością wątroby stężenia anastrozolu w osoczu były podobne do
obserwowanych u zdrowych ochotników. Stężenia anastrozolu w osoczu obserwowane podczas
długoterminowych badań skuteczności u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby mieściły się
w zakresie wartości obserwowanych u pacjentów bez zaburzeń czynności wątroby.

Klirens pozorny (CL/F) anastrozolu po podaniu doustnym nie różnił się u ochotników z ciężką
niewydolnością nerek (GFR<30ml/min) w badaniu 1033IL/0018 z uwagi na fakt, że anastrozol jest
eliminowany głównie przez metabolizm. Stężenia anastrozolu w osoczu obserwowane u pacjentów
z zaburzeniami czynności nerek w długotrwałych badaniach skuteczności mieściły się w zakresie
wartości obserwowanych u pacjentów bez zaburzeń czynności nerek. U pacjentów z ciężkim
upośledzeniem czynności nerek anastrozol powinien być stosowany ostrożnie (patrz punkt 4.2 i 4.4).

Dzieci i młodzież

U chłopców z ginekomastią w okresie pokwitania (10 do 17 lat), anastrozol był szybko wchłaniany,
rozlegle dystrybuowany i wydalany powoli, z okresem półtrwania około 2 dni. Klirens anastrozolu był
mniejszy u dziewcząt (3 do 10 lat) niż u starszych chłopców, a ekspozycja większa. U dziewcząt
anastrozol był rozlegle dystrybuowany i wydalany powoli.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Na podstawie danych z nieklinicznych konwencjonalnych badań dotyczących bezpieczeństwa
farmakologicznego, nie wykazano szczególnego ryzyka dla ludzi odnośnie toksyczności
wielokrotnych dawek, genotoksyczności, potencjalnej rakotwórczości, toksycznego oddziaływania na
płodność dla wskazanej populacji.

Toksyczność ostra

W badaniach na zwierzętach toksyczność była obserwowana tylko po zastosowaniu dużych dawek.
W badaniach toksyczności ostrej u gryzoni mediana dawki śmiertelnej anastrozolu podawanego
doustnie była większa niż 100 mg/kg mc./dobę, a podawanego dootrzewnowo 50 mg/kg mc./dobę.
W badaniach toksyczności ostrej na psach mediana doustnej śmiertelnej dawki była większa niż
45 mg/kg mc./dobę.

Toksyczność przewlekła

W badaniach na zwierzętach działania niepożądane były obserwowane tylko po zastosowaniu dużych
dawek. Badanie toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek anastrozolu przeprowadzono na
szczurach i psach. Nie ustalono granicznego poziomu nie powodującego działań toksycznych, lecz
objawy występujące po małych dawkach (1 mg/kg mc./dobę) i średnich (u psów 3 mg/kg mc./dobę,
u szczurów 5 mg/kg mc./dobę) były związane z właściwościami farmakologicznymi anastrozolu lub
indukowaniem enzymów na skutek działania anastrozolu. Po podaniu wyżej wymienionych dawek
produktu nie obserwowano zmian zwyrodnieniowych i istotnej toksyczności.

Mutagenność

W badaniach mutagenności wykazano, że anastrozol nie działa mutagennie i klastogennie.

Wpływ na płodność

W badaniu nad wpływem na płodność, samcom szczura, odstawionym od karmienia przez samice,
podawano doustnie, w wodzie do picia 50 lub 400 mg/l anastrozolu przez 10 tygodni. Średnie
zmierzone stężenie w osoczu wynosiło odpowiednio 44,4 (±14,7) ng/ml i 165 (±90) ng/ml. Wskaźniki
łączenia się w pary były niekorzystne w grupach obu dawek, podczas gdy zmniejszenie płodności było
oczywiste tylko w grupie otrzymującej dawkę 400 mg/l. Zmniejszenie było przemijające, a wszystkie
parametry dotyczące łączenia się w pary i płodności były podobne jak wartości w grupie kontrolnej po
upływie 9 tygodni od zakończenia podawania leku.

Doustne podawanie anastrozolu samicom szczurów w dawce 1 mg/kg mc./dobę powodowało znaczącą
niepłodność i zwiększone niepowodzenie implantacji zarodków po dawce przynajmniej
0,02 mg/kg mc./dobę. Działanie to obserwowano po stosowaniu dawek istotnych klinicznie. Nie

można wykluczyć podobnego wpływu u ludzi. Działanie to było zależne od farmakologicznych
właściwości leku i całkowicie ustępowało po 5 tygodniach od przerwania stosowania leku.

Doustne podawanie anastrozolu ciężarnym samicom szczurów w dawce do 1 mg/kg mc./dobę
i królikom w dawce do 0,2 mg/kg mc./dobę nie wywoływało zmian teratogennych. Zaobserwowane
zmiany, takie jak nadmierne powiększenie się łożyska u szczurów i poronienie u królików, były
związane z właściwościami farmakologicznymi produktu.

Przeżycie u potomstwa szczurów, którym podawano anastrozol w dawce co najmniej
0,02 mg/kg mc./dobę począwszy od 17. dnia ciąży do 22. dnia po porodzie, było zagrożone w związku
z oddziaływaniem farmakologicznym anastrozolu w trakcie porodu. W pierwszym pokoleniu
potomstwa matek szczurów, którym podawano anastrozol, nie zaobserwowano działań niepożądanych
w postaci zaburzeń zachowania lub zaburzenia zdolności rozrodczych.

Rakotwórczość

Wyniki dwuletnich badań rakotwórczości na szczurach wykazują zwiększenie częstości występowania
nowotworów wątroby i polipów zrębowych macicy u samic oraz gruczolaków tarczycy u samców
tylko po zastosowaniu dużych dawek (25 mg/kg mc./dobę). Zmiany te wystąpiły po dawkach
100-krotnie większych niż dawki lecznicze stosowane u ludzi i dlatego uważa się, że nie mają one
znaczenia klinicznego u ludzi.

W dwuletnich badaniach rakotwórczości na myszach stwierdzono indukcję łagodnych nowotworów
jajnika i zmianę w częstości występowania nowotworów tkanki limfatycznej (rzadziej obserwowano
u samic mięsaki histiocytarne, ale jednocześnie wykazano zwiększenie liczby zgonów z powodu
chłoniaków). Uznano, że zmiany te są specyficznym dla myszy skutkiem zahamowania aromatazy
i nie mają znaczenia klinicznego dla stosowania produktu u ludzi.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Laktoza jednowodna
Powidon
Karboksymetyloskrobia sodowa
Magnezu stearynian

Skład otoczki:
Alkohol poliwinylowy
Tytanu dwutlenek (E 171),
Talk
Makrogol
Żółcień chinolinowa, lak (E 104)
Żelaza tlenek żółty (E 172).

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy

#### 6.3 Okres ważności

2 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 25 °C.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Pojemnik plastikowy z HDPE z zakrętką, w tekturowym pudełku.
28 szt. – 1 pojemnik po 28 szt.

Blistry z folii Aluminium/PCW w tekturowym pudełku.
30 szt. – 3 blistry po 10 szt.

#### 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Brak szczególnych wymagań dotyczących usuwania.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Vipharm S.A.
ul. A. i F. Radziwiłłów 9
05-850 Ożarów Mazowiecki
tel.: +48 22 679 51 35
fax: +48 22 678 92 87
e-mail: vipharm@vipharm.com.pl

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 10900

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 30 kwietnia 2004 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 13 grudnia 2013 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

##### 10.07.2025 — usunięto: ¶

— usunięto: 21.10.2021

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.