# Etadron

> Eksemestan · 25 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Etadron
- **Nazwa powszechna:** Exemestanum
- **Substancja czynna:** [Eksemestan](https://apteka.online/odpowiedniki/exemestanum)
- **Moc:** 25 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** L02BG06
- **Liczba opakowań:** 6
- **Numer pozwolenia:** 17330
- **Podmiot odpowiedzialny:** Krka, d.d., Novo mesto
- **Producent:** Krka, d.d., Novo mesto, Słowenia
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/hormonoterapia/etadron-tabl-powl-25-mg-krka
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/hormonoterapia/etadron-tabl-powl-25-mg-krka.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/23130/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/23130/characteristic

## Dostępne opakowania (6)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 15 tabl. | 5909990798070 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 20 tabl. | 5909990798087 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 30 tabl. | 5909990798094 | Rp | — | Trudno dostępny (2/5) | — |
| 90 tabl. | 5909990798100 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 100 tabl. | 5909990798131 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 120 tabl. | 5909990798148 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Etadron i w jakim celu się go stosuje?
Eksemestan należy do grupy leków znanych jako inhibitory aromatazy. Leki te oddziałują z substancją
zwaną aromatazą, której obecność jest niezbędna do wytwarzania żeńskich hormonów płciowych,
estrogenów, szczególnie u kobiet po menopauzie. Zmniejszenie stężenia estrogenów w organizmie to
sposób na leczenie hormonozależnego raka piersi.

Eksemestan stosowany jest w leczeniu wczesnej postaci hormonozależnego raka piersi u kobiet po
menopauzie, które ukończyły 2-3-letni okres leczenia tamoksyfenem.

Eksemestan stosowany jest również w leczeniu zaawansowanej postaci hormonozależnego raka piersi
u kobiet po menopauzie, u których stosowanie różnych leków hormonalnych nie przyniosło
oczekiwanych rezultatów.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Etadron

Kiedy nie stosować leku Etadron
- jeśli pacjentka ma uczulenie na eksemestan lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6),
- jeśli pacjentka nie przeszła jeszcze menopauzy, tzn. jeśli wciąż miesiączkuje,
- jeśli pacjentka jest w ciąży, podejrzewa, że może być w ciąży lub jeśli karmi piersią.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Etadron należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
- Przed rozpoczęciem podawania leku Etadron, lekarz może pobrać próbki krwi, w celu
upewnienia się, że pacjentka przeszła już menopauzę.
- Przed rozpoczęciem leczenia lekarz może zalecić rutynowe oznaczenie stężenia witaminy D,
ponieważ jej stężenie może być bardzo małe we wczesnym stadium raka piersi. Kobiety z
niedoborem witaminy D powinny otrzymywać leczenie uzupełniające niedobór tej witaminy.

- Przed zastosowaniem leku Etadron należy poinformować lekarza o występujących zaburzeniach
czynności wątroby lub nerek.
- Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjentki kiedykolwiek w przeszłości występował lub
występuje obecnie jakikolwiek stan chorobowy wpływający na wytrzymałość kości. Lekarz
może zlecić wykonanie pomiaru gęstości kości przed rozpoczęciem leczenia jak i w trakcie
terapii lekiem Etadron. Pomiar taki wykonuje się, ponieważ leki tej grupy zmniejszają stężenie
żeńskich hormonów w organizmie, co może prowadzić do utraty minerałów zawartych w
kościach i zmniejszenia ich wytrzymałości.

Etadron a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również tych, które są
wydawane bez recepty.

Leku Etadron nie należy podawać równocześnie z hormonalną terapią zastępczą (HTZ).

Należy zachować ostrożność podczas stosowania poniższych leków, jeśli przyjmuje się je
jednocześnie z lekiem Etadron. Należy poinformować lekarza, jeśli pacjentka stosuje leki, takie jak:
- ryfampicyna (antybiotyk),
- karbamazepina, fenytoina (leki przeciwdrgawkowe stosowane w leczeniu padaczki),
- leki ziołowe stosowane przeciw depresji (zawierające dziurawiec zwyczajny, czyli Hypericum
perforatum).

Etadron z jedzeniem i piciem
Etadron należy stosować po posiłku, mniej więcej o tej samej porze dnia.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie należy stosować leku Etadron, jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią. Jeśli pacjentka jest w
ciąży lub podejrzewa, że jest w ciąży powinna poinformować o tym lekarza.
Należy przedyskutować z lekarzem rodzaj antykoncepcji, jeśli istnieje możliwość zajścia przez
pacjentkę w ciążę.

Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jeśli pacjentka czuje się senna, ma zawroty głowy lub czuje się osłabiona podczas stosowania leku
Etadron nie powinna prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn.

Lek Etadron zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

### 3. Jak stosować lek Etadron?
Dorośli i pacjentki w podeszłym wieku
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

Etadron należy przejmować doustnie, po posiłku, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia. Lekarz
poinformuje jak przyjmować oraz jak długo należy przyjmować ten lek. Zazwyczaj stosowana dawka
leku Etadron, to jedna tabletka 25 mg na dobę.

Jeśli pacjentka musi zostać przyjęta do szpitala, powinna poinformować personel medyczny, iż
przyjmuje lek Etadron.

Stosowanie u dzieci
Etadron nie jest odpowiedni do stosowania u dzieci.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Etadron
W przypadku nieumyślnego zastosowania większej niż zalecana ilość tabletek, należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem lub udać do izby przyjęć najbliższego szpitala. Lekarzowi należy
pokazać opakowanie leku Etadron.

Pominięcie zastosowania leku Etadron
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki.
W przypadku pominięcia tabletki, należy ją zastosować niezwłocznie po przypomnieniu sobie o tym.
Jeżeli zbliża się pora zastosowania kolejnej dawki, należy ją przyjąć o zwykłej porze.

Przerwanie stosowania leku Etadron
Nie należy przerywać stosowania tabletek, nawet jeżeli pacjentka poczuje się lepiej, chyba że lekarz
zdecyduje inaczej.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Ogólnie Etadron jest dobrze tolerowany a poniższe działania niepożądane obserwowane u pacjentek
stosujących lek Etadron mają zazwyczaj przebieg łagodny lub umiarkowany. Większość działań
niepożądanych związana jest z niedoborem estrogenu (np. uderzenia gorąca).

Mogą wystąpić następujące działania niepożądane: reakcje nadwrażliwości, zapalenie wątroby i
zapalenie przewodów żółciowych, które powoduje zażółcenie skóry (zapalenie wątroby z cholestazą).
Objawy zapalenia wątroby to: ogólne złe samopoczucie, nudności, żółtaczka (zażółcenie skóry i
oczu), świąd, ból brzucha po prawej stronie i utrata apetytu. Jeżeli pacjentka zaobserwuje
którykolwiek z tych objawów powinna niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w celu uzyskania
pomocy medycznej.

U osób przyjmujących eksemestan w postaci tabletek obserwowano następujące działania
niepożądane:

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 pacjentki na 10):
- depresja,
- bezsenność,
- bóle głowy,
- uderzenia gorąca,
- zawroty głowy,
- nudności,
- zwiększone pocenie,
- bole mięśni i stawów (w tym zapalenie kości i stawów, ból pleców, zapalenie i sztywność
stawów),
- zmęczenie,
- zmniejszenie liczby białych komórek krwi,
- ból brzucha,
- zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych,

- zwiększenie stężenia produktów rozkładu hemoglobiny we krwi,
- zwiększenie stężenia enzymów we krwi z powodu uszkodzenia wątroby,
- ból.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjentki na 10):
- utrata apetytu,
- zespół cieśni nadgarstka (jednoczesne mrowienie, drętwienie i ból całej dłoni z wyjątkiem
małego palca) lub mrowienie/uczucie kłucia na skórze,
- ból brzucha, wymioty, zaparcia, niestrawność, biegunka,
- utrata włosów,
- wysypka, pokrzywka i swędzenie,
- rozrzedzenie struktury kości, które może powodować ich mniejszą wytrzymałość (osteoporoza),
prowadzące w niektórych przypadkach do złamań (złamania lub pęknięcia),
- ból, obrzęk dłoni i stóp,
- zmniejszenie liczby płytek krwi
- osłabienie mięśni.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjentki na 100):
- nadwrażliwość.

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 pacjentki na 1000):
- przekształcenie małych pęcherzy na powierzchni skóry w wysypkę,
- senność,
- zapalenie wątroby,
- zapalenie przewodów żółciowych powodujących zażółcenie skóry.

Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- zmniejszenie liczby niektórych rodzajów komórek krwi.

Mogą również wystąpić zmiany we krwi obwodowej: w ilości niektórych krwinek (limfocytów) oraz
płytek krwi, szczególnie u pacjentek, u których przed rozpoczęciem leczenia występowała limfopenia
(zmniejszona liczba limfocytów we krwi).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Etadron?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i na blistrach po
skrócie „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Numer serii podany jest na pudełku po skrócie ,,Lot”.

Brak specjalnych warunków przechowywania.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Etadron
- Substancją czynną leku jest eksemestan. Każda tabletka powlekana zawiera 25 mg
eksemestanu.
- Pozostałe składniki to: mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon,
karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), hypromeloza, polisorbat 80, krzemionka koloidalna
bezwodna, magnezu stearynian w rdzeniu tabletki oraz hypromeloza, tytanu dwutlenek (E 171),
makrogol 400 w otoczce tabletki.
Patrz punkt 2 „Lek Etadron zawiera sód”.

Jak wygląda lek Etadron i co zawiera opakowanie
Tabletki leku Etadron są białe lub prawie białe, okrągłe (średnica: 7,2 mm), obustronnie wypukłe,
powlekane z wytłoczonym ‘E25’na jednej stronie oraz gładkie z drugiej strony.

Opakowania: 15, 20, 30, 90, 100 i 120 tabletek powlekanych w blistrach, w pudełku tekturowym.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
KRKA, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Bułgaria ЕСКЕПРАН 25 mg филмирани таблетки
Czechy ESCEPRAN 25 MG
Dania Etadron
Estonia ESCEPRAN
Litwa Escepran 25 mg plėvele dengtos tabletės
Łotwa Escepran 25 mg apvalkotās tabletes
Polska Etadron
Rumunia Escepran 25 mg comprimate filmate
Słowacja Escepran 25 mg filmom obalené tablety
Węgry Etadron 25 mg filmtabletta

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 13.01.2021 r.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Etadron, 25 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera 25 mg eksemestanu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana

Okrągłe (średnica 7,2 mm), obustronnie wypukłe tabletki powlekane koloru białego lub prawie
białego, z wytłoczonym ‘E25’ na jednej stronie oraz gładkie z drugiej strony

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Eksemestan jest wskazany w leczeniu uzupełniającym u kobiet po menopauzie z inwazyjnym
wczesnym rakiem piersi (EBC, ang. early breast cancer) z obecnością receptorów estrogenowych po
2-3 latach początkowego leczenia uzupełniającego tamoksyfenem.

Eksemestan jest wskazany w leczeniu zaawansowanego raka piersi u kobiet po naturalnej lub
wywołanej leczeniem menopauzie, u których choroba postępuje po zastosowaniu terapii
przeciwestrogenowej. Nie wykazano skuteczności eksemestanu u pacjentek, u których nie wykryto
receptorów estrogenowych w komórkach guza.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Pacjentki dorosłe oraz w podeszłym wieku
Zalecana dawka eksemestanu to jedna tabletka 25 mg raz na dobę, najlepiej przyjmowana po posiłku.

U pacjentek z wczesnym rakiem piersi leczenie eksemestanem należy prowadzić tak, by łączny czas
hormonalnego leczenia skojarzonego (tamoksyfen a następnie eksemestan) wynosił 5 lat, bądź też
krócej, jeżeli dojdzie do nawrotu guza.

U pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi leczenie eksemestanem należy kontynuować do czasu
stwierdzenia wyraźnej progresji guza.

Nie jest wymagana zmiana dawki u pacjentek z niewydolnością wątroby lub nerek (patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież
Produkt leczniczy nie jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Eksemestan jest przeciwwskazany u pacjentek z nadwrażliwością na substancję czynną lub na
którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, u kobiet przed menopauzą, jak
również u kobiet w ciąży lub karmiących piersią.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Eksemestanu nie należy podawać kobietom przed menopauzą. Dlatego, gdy jest to konieczne z
klinicznego punktu widzenia, przed rozpoczęciem leczenia należy oznaczyć LH, FSH oraz estradiol,
aby upewnić się, że pacjentka jest po menopauzie.

Eksemestan należy stosować ostrożnie u pacjentek z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek.

Eksemestan jest związkiem silnie obniżającym stężenie estrogenów, dlatego też w czasie stosowania
zaobserwowano u pacjentek zmniejszenia gęstości mineralnej kości (BMD, ang. bone mineral density)
oraz zwiększenie częstości złamań (patrz punkt 5.1). Podczas rozpoczynania uzupełniającego leczenia
eksemestanem, u pacjentek z osteoporozą lub z grupy ryzyka wystąpienia osteoporozy, należy
oznaczyć gęstość mineralną kości na podstawie aktualnych wytycznych klinicznych oraz praktyki. U
pacjentek z zaawansowaną chorobą należy indywidualnie oznaczać gęstość mineralną kości. Chociaż
nie są dostępne pełne dane, które potwierdzałyby wpływ leczenia eksemestanem na utratę gęstości
mineralnej kości, należy pacjentki leczone eksemestanem uważnie monitorować i wdrożyć leczenie lub
profilaktykę osteoporozy u pacjentek z grupy ryzyka.

Przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem aromatazy należy rozważyć rutynowe oznaczenie stężenia 25-
hydroksycholekalcyferolu (witamina D3) ze względu na dużą częstość występowania ciężkiego
niedoboru u kobiet z wczesnym rakiem piersi. Kobiety z niedoborem witaminy D powinny otrzymywać
leczenie uzupełniające niedobór tej witaminy.

Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za
„wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Z badań in vitro wynika, że produkt leczniczy jest metabolizowany przez cytochrom P 450 CYP3A4
oraz aldoketoreduktazy (patrz punkt 5.2) i nie hamuje działania żadnego z głównych izoenzymów CYP.
W klinicznym badaniu farmakokinetyki produktu leczniczego, wybiórcze hamowanie CYP3A4 przez
ketokonazol nie wywarło istotnego wpływu na farmakokinetykę eksemestanu.

W badaniach interakcji z ryfampicyną, silnym induktorem izoenzymu CYP450, jej zastosowanie w
dawce 600 mg na dobę jednocześnie z pojedynczą dawką 25 mg eksemestanu doprowadziło do
zmniejszenia wartości AUC tego ostatniego o 54%, a Cmax o 41 %. Chociaż nie oceniono znaczenia
klinicznego powyższej interakcji, równoczesne podawanie takich leków, jak ryfampicyna, leki
przeciwdrgawkowe (np. fenytoina i karbamazepina), leków ziołowych zawierających ziele dziurawca
(Hypericum perforatum) o stwierdzonym działaniu indukującym izoenzym CYP3A4, może
powodować zmniejszenie skuteczności eksemestanu.

Należy zachować ostrożność stosując eksemestan równocześnie z lekami, które są metabolizowane za
pośrednictwem izoenzymu CYP3A4 i mają wąski indeks terapeutyczny. Nie ma doświadczenia
klinicznego z jednoczesnym stosowaniem eksemestanu z innymi lekami przeciwnowotworowymi.

Eksemestanu nie należy stosować jednocześnie z lekami zawierającymi estrogeny, ponieważ mogą
osłabić jego działanie farmakologiczne.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Brak danych klinicznych na temat stosowania eksemestanu podczas ciąży. Badania na zwierzętach
wykazały szkodliwy wpływ na zdolność do rozrodu (patrz punkt 5.3). Dlatego też stosowanie
eksemestanu jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy eksemestan przenika do mleka kobiecego. Eksemestanu nie należy stosować u
kobiet karmiących piersią.

Kobiety w okresie okołomenopauzalnym lub mogące zajść w ciążę
Lekarz prowadzący musi omówić konieczność stosowania odpowiednich metod antykoncepcji u
kobiet, które mogą zajść w ciążę, w tym kobiet w okresie okołomenopauzalnym lub kobiet, które
niedawno przeszły menopauzę, dopóki ich stan pomenopauzalny nie zostanie całkowicie potwierdzony
(patrz punkty 4.3 i 4.4).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Istnieją doniesienia o wystąpieniu senności, astenii oraz zawrotów głowy po zastosowaniu produktu
leczniczego. Należy poinformować pacjentki, że wystąpienie tego typu objawów może zmniejszyć
sprawność fizyczną i (lub) umysłową, niezbędną do obsługiwania maszyn lub prowadzenia samochodu.

#### 4.8 Działania niepożądane

We wszystkich badaniach klinicznych eksemestan w dawce standardowej 25 mg/dobę był zazwyczaj
dobrze tolerowany, a występujące działania niepożądane były łagodne do umiarkowanych.

Współczynnik przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych u pacjentek z wczesnym rakiem
piersi, otrzymujących leczenie uzupełniające eksemestanem po początkowym leczeniu uzupełniającym
tamoksyfenem wynosił 7,4%. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: uderzenia
gorąca (22%), bóle stawów (18%) i zmęczenie (16%).

Współczynnik przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych u pacjentek z zaawansowanym
rakiem piersi wynosił 2,8%. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: uderzenia
gorąca (14%) i nudności (12%).

Większość działań niepożądanych można przypisać zmniejszeniu stężenia estrogenów (np. uderzenia
gorąca).

Działania niepożądane zgłaszane podczas badań klinicznych i po wprowadzeniu produktu do obrotu
wymieniono poniżej wg klasyfikacji układów i narządów oraz zgodnie z częstością występowania.

Częstość występowania jest zdefiniowana jako: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ l/100 do 90%) po podaniu w dawce 10-25 mg. W organizmie kobiet po menopauzie z
rakiem piersi, leczonych dawką 25 mg na dobę całkowita aromatyzacja uległa zmniejszeniu o 98%.

Eksemestan nie wykazuje żadnej aktywności estrogennej ani progestagenowej. Po podaniu głównie
dużych dawek leku obserwowano niewielką aktywność androgenną, związaną prawdopodobnie z
działaniem 17-hydro-pochodnej eksemestanu. W badaniach klinicznych, w których podawano
eksemestan wielokrotnie w ciągu doby, nie wykazywał on wykrywalnego wpływu na nadnerczową
syntezę kortyzolu lub aldosteronu, mierzoną przed i po teście prowokacji ACTH. Świadczy to o
wybiórczym działaniu w odniesieniu do innych enzymów uczestniczących w procesie steroidogenezy.

W związku z powyższym nie jest konieczna substytucja glikokortykosteroidów i
mineralokortykosteroidów. Nawet po małych dawkach eksemestanu obserwowano niezależne od
dawki, niewielkie zwiększenie stężeń LH i FSH w surowicy. Dla leków tej grupy farmakologicznej jest
to jednak spodziewane działanie, wynikające prawdopodobnie z pętli sprzężenia zwrotnego na
poziomie przysadki, kiedy to zmniejszenie stężenia estrogenów stymuluje wydzielanie gonadotropin,
również u kobiet po menopauzie.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Leczenie uzupełniające wczesnego raka piersi
W wieloośrodkowym randomizowanym badaniu klinicznym z podwójnie ślepą próbą (IES),
przeprowadzonym w grupie 4724 pacjentek po menopauzie z pierwotnym rakiem piersi z potwierdzoną
lub nieznaną obecnością receptorów estrogenowych, u których nie stwierdzono objawów choroby po
leczeniu uzupełniającym tamoksyfenem przez okres 2 do 3 lat, podawano w sposób randomizowany
eksemestan (w dawce 25 mg na dobę) przez 2 do 3 lat lub tamoksyfen (w dawce 20 lub 30 mg na dobę)
tak, aby łączny okres leczenia hormonalnego wynosił 5 lat.

52 miesięczny (mediana) okres obserwacji w badaniu IES
Po około 30 miesięcznym (mediana) okresie leczenia i około 52 miesięcznym (mediana) okresie
obserwacji stwierdzono, że sekwencyjne leczenie eksemestanem po 2 do 3 latach leczenia
uzupełniającego tamoksyfenem wiązało się z klinicznie i statystycznie istotnym wydłużeniem okresu
przeżycia bez objawów chorobowych (DFS, ang. disease-free survival) w porównaniu do leczenia
wyłącznie tamoksyfenem. Analiza wykazała, że w objętym badaniem okresie obserwacji stosowanie
eksemestanu zmniejszało ryzyko nawrotu raka piersi o 24% w porównaniu z tamoksyfenem
(współczynnik ryzyka: 0,76; p = 0,00015). Korzystny wpływ eksemestanu na DFS w porównaniu z
tamoksyfenem był widoczny niezależnie od tego, czy i w jakim stopniu zajęte były węzły chłonne oraz
czy pacjentka otrzymywała wcześniej chemioterapię, czy nie.

Eksemestan zmniejszał również istotnie ryzyko raka w drugiej piersi (współczynnik ryzyka: 0,57, p =
0,04158).

W całkowitej populacji badania, zaobserwowano tendencję do poprawy całkowitego czasu przeżycia w
grupie leczonej eksemestanem (222 zgony) w porównaniu do tamoksyfenu (262 zgony), przy
współczynniku ryzyka wynoszącym 0,85 (test logarytmiczny rank: p = 0,07362), co stanowiło
zmniejszenie ryzyka zgonu o 15% na korzyść eksemestanu. Zaobserwowano również statystycznie

istotne zmniejszenie ryzyka zgonu o 23% (współczynnik ryzyka dla całkowitego przeżycia 0,77; test
Walda chi-kwadrat: p = 0,0069) dla eksemestanu w porównaniu do tamoksyfenu, po uwzględnieniu
czynników prognostycznych (tzn. występowanie receptora estrogenowego, stan węzłów chłonnych,
wcześniejsza chemioterapia, zastosowanie hormonalnej terapii zastępczej oraz zastosowanie
bisfosfonianów).

52 miesięczne główne dane na temat skuteczności u wszystkich pacjentek (w populacji zgodnej z
zamiarem leczenia - ITT) i pacjentek ze stwierdzoną obecnością receptorów estrogenowych:

Punkt końcowy

Populacja

Eksemestan

Zdarzenia/N (%)

Tamoksyfen

Zdarzenia/N (%)

Współczynnik
ryzyka
(95% CI)

Poziom
istotności
(p)*
Przeżycie bez objawów choroby a
Wszystkie pacjentki 354 /2352 (15,1%) 453 /2372 (19,1%) 0,76 (0,67-0,88) 0,00015
Pacjentki ER+ 289 /2023 (14,3%) 370 /2021 (18,3%) 0,75 (0,65-0,88) 0,00030
Rak drugiej piersi
Wszystkie pacjentki 20 /2352 (0,9%) 35 /2372 (1,5%) 0,57 (0,33-0,99) 0,04158
Pacjentki ER+ 18 /2023 (0,9%) 33 /2021 (1,6%) 0,54 (0,30-0,95) 0,03048
Przeżycie bez raka piersib
Wszystkie pacjentki 289 /2352 (12,3%) 373 /2372 (15,7%) 0,76 (0,65-0,89) 0,00041
Pacjentki ER+ 232 /2023 (11,5%) 305 /2021 (15,1%) 0,73 (0,62-0,87) 0,00038
Przeżycie bez nawrotów odległychc
Wszystkie pacjentki 248 /2352 (10,5%) 297 /2372 (12,5%) 0,83 (0,70-0,98) 0,02621
Pacjentki ER+ 194 /2023 (9,6%) 242 /2021 (12,0%) 0,78 (0,65-0,95) 0,01123
Ogólne przeżycied
Wszystkie pacjentki 222 /2352 (9,4%) 262 /2372 (11,0%) 0,85 (0,71-1,02) 0,07362
Pacjentki ER+ 178 /2023 (8,8%) 211 /2021 (10,4%) 0,84 (0,68-1,02) 0,07569
* Test logarytmicznych rank; pacjentki ER+ = pacjentki z guzem ze stwierdzoną obecnością
receptorów estrogenowych;
a Przeżycie bez objawów choroby (DFS, ang. Disease-Free Survival) definiuje się jako przeżycie do
pierwszego nawrotu choroby miejscowego lub odległego, raka drugiej piersi lub zgonu z dowolnej
przyczyny;
b Przeżycie bez raka piersi (ang. Breast Cancer Free Survival) definiuje się jako przeżycie do
pierwszego nawrotu miejscowego lub odległego, raka drugiej piersi lub zgonu z powodu raka piersi;
c Przeżycie bez nawrotów odległych (ang. Distant Recurrence Free Survival) definiuje się jako
przeżycie do pierwszego nawrotu odległego lub do zgonu z powodu raka piersi;
d Ogólne przeżycie (OS, ang. Overall Survival) definiuje się jako przeżycie do wystąpienia zgonu z
dowolnej przyczyny.

W dodatkowej analizie w podgrupie pacjentek z guzem ze stwierdzoną obecnością receptorów
estrogenowych lub o nieznanym statusie, nieskorygowany współczynnik ryzyka dla ogólnego
przeżycia wynosił 0,83 (test logarytmicznych rank: p + 0,04250), oznaczając znaczące klinicznie i
statystycznie 17% zmniejszenie ryzyka zgonu.

Wstępne wyniki uzyskane w podgrupie badania IES, w której oceniano wpływ na stan kości, wykazały
u kobiet leczonych eksemestanem, po wcześniejszym 2-3 letnim stosowaniu tamoksyfenu,
umiarkowane zmniejszenie gęstości mineralnej kości. W podstawowym badaniu u pacjentek po 30
miesiącach leczenia częstość złamań kostnych związanych z zastosowaną terapią była większa u
pacjentek leczonych eksemestanem w porównaniu do grupy przyjmującej tamoksyfen (wynosiła
odpowiednio 4,5% i 3,3%, p = 0,038).

Wstępne wyniki uzyskane w podgrupie badania IES, w której oceniano wpływ na stan błony śluzowej
macicy, wskazują na zmniejszenie się jej grubości o 33% (mediana) po 2 latach leczenia u pacjentek
leczonych eksemestanem, w porównaniu z brakiem istotnych zmian u pacjentek przyjmujących

tamoksyfen. U 54% pacjentek leczonych eksemestanem doszło do normalizacji grubości błony
śluzowej macicy (<5 mm) po jej wstępnym pogrubieniu stwierdzonym na początku badania.

87 miesięczny (mediana) okres obserwacji w badaniu IES
Po około 30 miesięcznym (mediana) okresie leczenia i około 87 miesięcznym (mediana) okresie
obserwacji stwierdzono, że sekwencyjne leczenie eksemestanem po 2 do 3 latach leczenia
uzupełniającego tamoksyfenem wiązało się z klinicznie i statystycznie istotnym wydłużeniem okresu
przeżycia bez objawów chorobowych (DFS) w porównaniu do leczenia wyłącznie tamoksyfenem.
Analiza wykazała, że w objętym badaniem okresie obserwacji stosowanie eksemestanu znacząco
zmniejszało ryzyko nawrotu raka piersi (o 16%) w porównaniu z tamoksyfenem (współczynnik ryzyka:
0,84; p = 0,002).

Korzystny wpływ eksemestanu na DFS w porównaniu z tamoksyfenem był widoczny niezależnie od
tego, czy i w jakim stopniu zajęte były węzły chłonne oraz czy pacjentka otrzymywała lub nie
wcześniej chemioterapię lub terapię hormonalną. Nie wykazano statystycznego znaczenia tego
działania w kilku podgrupach biorących udział w badaniu z uwagi na małą liczebność próby. Wyniki te
pokazują tendencję do korzystniejszego działania eksemestanu u pacjentek z więcej niż 9 zajętymi
węzłami chłonnymi lub po wcześniej przebytej chemioterapii w schemacie CMF. U pacjentek, u
których stopień zajęcia węzłów chłonnych jest nieznany lub nie wiadomo też czy przechodziły
chemioterapię lub terapię hormonalną, obserwowano statystycznie nieistotną tendencję do
korzystniejszego działania tamoksyfenu.

Ponadto eksemestan również znacząco wydłużał przeżycie bez raka piersi (ang. Breast Cancer Free
Survival) (współczynnik ryzyka: 0,82, p = 0,00263) oraz przeżycie bez nawrotów odległych (ang.
Distant Recurrence Free Survival) (współczynnik ryzyka: 0,85, p = 0,02425).

Eksemestan zmniejszał również ryzyko raka drugiej piersi, jednakże działanie to było statystycznie
nieistotne w czasie okresu obserwacji podczas tego badania (współczynnik ryzyka 0,74, p=0,12983). W
całkowitej populacji badania, zaobserwowano tendencję do poprawy całkowitego czasu przeżycia w
grupie leczonej eksemestanem (373 zgony) w porównaniu do tamoksyfenu (420 zgonów), przy
współczynniku ryzyka wynoszącym 0,89 (test logarytmiczny rank: p=0,08972), co stanowiło
zmniejszenie ryzyka zgonu o 11% na korzyść eksemestanu. Zaobserwowano również statystycznie
istotne zmniejszenie ryzyka zgonu o 18% (współczynnik ryzyka dla całkowitego przeżycia: 0,82; test
Walda chi-kwadrat: p = 0,0082) dla eksemestanu w porównaniu do tamoksyfenu, po uwzględnieniu
czynników prognostycznych (tzn. występowanie receptora estrogenowego, stan węzłów chłonnych,
wcześniejsza chemioterapia, zastosowanie hormonalnej terapii zastępczej oraz zastosowanie
bisfosfonianów).

W dodatkowym wyniku uzyskanym w badanej podgrupie pacjentek z potwierdzoną lub nieznaną
obecnością receptorów estrogenowych, niedostosowany współczynnik ryzyka dla ogólnego okresu
przeżycia wynosił 0,86 (test logarytmiczny rank: p = 0,04262), co stanowiło klinicznie i statystycznie
znaczące zmniejszenie ryzyka zgonu o 14%.

Wyniki uzyskane w podgrupie badania, w której oceniano wpływ na stan kości, wykazały u kobiet
leczonych eksemestanem przez 2 do 3 lat, po wcześniejszym 2-3 letnim stosowaniu tamoksyfenu,
zmniejszenie gęstości mineralnej kości (BMD) podczas leczenia (średnia zmiana BMD w % w
porównaniu do wartości wyjściowych w 36 miesiącu leczenia: -3,37 [kręgosłup], -2,96 [biodra] dla
eksemestanu oraz -1,29 [kręgosłup], -2,02 [biodra] dla tamoksyfenu). Jednakże pod koniec 24 miesiąca
po okresie leczenia występowały tylko niewielkie różnice w BMD w odniesieniu do wartości
wyjściowych dla obu grup, grupa leczona tamoksyfenem wykazywała nieznacznie większe
zmniejszenie BMD w każdym badanym punkcie (średnia zmiana BMD w % w odniesieniu do wartości
wyjściowych w 24 miesiącu po leczeniu: -2,17 [kręgosłup], -3,06 [biodra] dla eksemestanu oraz -3,44
[kręgosłup], -4,15 [biodra] dla tamoksyfenu).

Częstość złamań kostnych zgłaszanych w czasie leczenia oraz w okresie obserwacji była znacząco
większa dla pacjentek leczonych eksemestanem niż w porównaniu do grupy przyjmującej tamoksyfen

(169 [7,3%] vs. 122 [5,2%]; p = 0,004), jednakże nie było różnic z liczbie złamań kostnych związanych
z osteoporozą.

119 miesięczny (końcowy) okres obserwacji w badaniu IES
Po około 30 miesięcznym (mediana) okresie leczenia i po około 119 miesięcznym (mediana) okresie
obserwacji stwierdzono, że sekwencyjne leczenie eksemestanem po 2 do 3 latach leczenia
uzupełniającego tamoksyfenem wiązało się z klinicznie i statystycznie istotnym wydłużeniem okresu
przeżycia bez objawów chorobowych (DFS, ang. disease-free survival) w porównaniu do
kontynuowania leczenia wyłącznie tamoksyfenem. Analiza wykazała, że w objętym badaniem okresie
obserwacji stosowanie eksemestanu zmniejszało ryzyko nawrotu raka piersi o 14% w porównaniu z
tamoksyfenem (współczynnik ryzyka: 0,86, p = 0,00393). Korzystny wpływ eksemestanu na DFS w
porównaniu z tamoksyfenem był widoczny niezależnie od tego, czy i w jakim stopniu zajęte były węzły
chłonne oraz czy pacjentka otrzymywała lub nie wcześniej chemioterapię.

Eksemestan również znacząco wydłużał przeżycie bez raka piersi (współczynnik ryzyka: 0,83, p
<0,00152) oraz przeżycie bez nawrotów odległych (ang. distant recurrence free survival)
(współczynnik ryzyka: 0,86, p = 0,02213). Eksemestan zmniejszał również ryzyko raka drugiej piersi,
jednakże działanie to było statystycznie nieistotne (współczynnik ryzyka: 0,75, p = 0,10707).

W całkowitej populacji badania, ogólne przeżycie nie różniło się statystycznie pomiędzy obiema
grupami – 467 zgonów (19,9%) występujących w grupie przyjmującej eksemestan i 510 zgonów
(21,5%) w grupie otrzymującej tamoksyfen (współczynnik ryzyka: 0,91, p = 0,15737, nieskorygowany
dla wielokrotnego badania). Dla podgrupy pacjentek z guzem ze stwierdzoną obecnością receptorów
estrogenowych lub o nieznanym statusie, nieskorygowany współczynnik ryzyka dla ogólnego przeżycia
wynosił 0,89 (test logarytmiczny rank: p= 0,07881) w grupie otrzymującej eksemestan względem
grupy otrzymującej tamoksyfen.

W całkowitej populacji badania zaobserwowano istotne statystycznie zmniejszenie ryzyka zgonu o
14% (współczynnik ryzyka dla całkowitego przeżycia (OS): 0,86; test Walda chi-kwadrat: p = 0,0257)
dla eksemestanu w porównaniu z tamoksyfenem, po uwzględnieniu czynników prognostycznych (tzn.
występowanie receptora estrogenowego, stan węzłów chłonnych, wcześniejsza chemioterapia,
zastosowanie hormonalnej terapii zastępczej oraz zastosowanie bisfosfonianów).

U pacjentek leczonych eksemestanem zaobserwowano zmniejszenie częstości występowania innych
drugich pierwotnych nowotworów (narządu innego niż pierś) w porównaniu do pacjentek leczonych
tamoksyfenem w monoterapii (9,9% i 12,4%).

W głównym badaniu, obejmującym wszystkie pacjentki biorące udział w trwającym 119 miesięcy
(mediana) okresie obserwacji (0 - 163,94) i trwającym 30 miesięcy (mediana) okresie leczenia
eksemestanem (0 - 40,41) zgłaszano występowanie przypadków złamań kości u 169 pacjentek (7,3%) z
grupy otrzymującej eksemestan w porównaniu do 122 (5,2%) pacjentek z grupy otrzymującej
tamoksyfen (p = 0,004).

Wyniki skuteczności w badaniu IES u kobiet po menopauzie z wczesnym rakiem piersi (ITT)
Liczba zdarzeń Współczynnik ryzka
Eksemestan Tamoksyfen Współczynnik ryzyka Wartość
p
30 miesięczny (mediana) okres leczenia i 34,5 miesięczny (mediana) okres obserwacji
Przeżycie bez objawów
chorobya
213 306 0,69 (95% CI: 0,58-0,82) 0,00003

Przeżycie bez raka piersib 171 262 0,65 (95% CI: 0,54-0,79) <0,00001
Rak drugiej piersi 8 25 0,32 (95% CI: 0,15-0,72) 0,00340
Przeżycie bez nawrotów
odległychc
142 204 0,70 (95% CI: 0,56-0,86) 0,00083

Ogólne przeżycied 116 137 0,86 (95% CI: 0,67-1,10) 0,22962
30 miesięczny (mediana) okres leczenia i 52 miesięczny (mediana) okres obserwacji
Przeżycie bez objawów
chorobya
354 453 0,77 (95% CI: 0,67-0,88) 0,00015

Przeżycie bez raka piersib 289 373 0,76 (95% CI: 0,65-0,89) 0,00041
Rak drugiej piersi 20 35 0,57 (95% CI: 0,33-0,99) 0,04158
Przeżycie bez nawrotów
odległychc
248 297 0,83 (95% CI: 0,70-0,98) 0,02621

Ogólne przeżycied 222 262 0,85 (95% CI: 0,71-1,02) 0,07362
30 miesięczny (mediana) okres leczenia i 87 miesięczny (mediana) okres obserwacji
Przeżycie bez objawów
chorobya
552 641 0,84 (95% CI: 0,75-0,94) 0,002

Przeżycie bez raka piersib 434 513 0,82 (95% CI: 0,72-0,94) 0,00263
Rak drugiej piersi 43 58 0,74 (95% CI: 0,50-1,10) 0,12983
Przeżycie bez nawrotów
odległychc
353 409 0,85 ((95% CI: 0,74-0,98) 0,02425

Ogólne przeżycied 373 420 0,89 (95% CI: 0,77-1,02) 0,08972
30 miesięczny (mediana) okres leczenia i 119 miesięczny (mediana) okres obserwacji
Przeżycie bez objawów
chorobya
672 761 0,86 (95% CI: 0,77-0,95) 0,00393

Przeżycie bez raka piersib 517 608 0,83 (95% CI: 0,74-0,93) 0,00152
Rak drugiej piersi 57 75 0,75 (95% CI: 0,53-1.06) 0,10707
Przeżycie bez nawrotów
odległychc
411 472 0,86 (95% CI: 0,75-0,98) 0,02213

Ogólne przeżycied 467 510 0,91 (95% CI: 0,81-1,04) 0,15737
CI = przedział ufności (ang. confidence interval); IES = badanie kliniczne Intergroup Exemestane Study;
ITT = pacjenci zaplanowani do leczenia (ang. intention-to-treat).
a. Przeżycie bez objawów choroby definiuje się jako przeżycie do pierwszego nawrotu choroby
miejscowego lub odległego, raka drugiej piersi lub zgonu z dowolnej przyczyny.
b. Przeżycie bez raka piersi definiuje się jako przeżycie do pierwszego nawrotu miejscowego lub
odległego, raka drugiej piersi lub zgonu z powodu raka piersi.
c. Przeżycie bez nawrotów odległych definiuje się jako przeżycie do pierwszego nawrotu odległego lub
do zgonu z powodu raka piersi.
d. Ogólne przeżycie definiuje się jako przeżycie do wystąpienia zgonu z dowolnej przyczyny.

Leczenie zaawansowanego raka piersi
W randomizowanym, kontrolowanym, recenzowanym badaniu klinicznym wykazano, że eksemestan w
dawce dobowej 25 mg statystycznie istotnie wydłużał okres przeżycia, czas do wystąpienia progresji
choroby (TTP, ang. Time to Progression) i czas do stwierdzenia niepowodzenia leczenia (TTF, ang.
Time to Treatment Failure) w porównaniu ze standardowym leczeniem hormonalnym octanem
megestrolu u kobiet po menopauzie z zaawansowanym rakiem piersi, który uległ progresji po lub w
trakcie leczenia tamoksyfenem stosowanym jako leczenie uzupełniające lub jako leczenie pierwszego
wyboru zaawansowanej choroby.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Po podaniu doustnym eksemestan jest szybko wchłaniany. Z przewodu pokarmowego wchłania się
znaczna część podanej dawki. Całkowita dostępność biologiczna u ludzi jest nieznana, chociaż
najprawdopodobniej ogranicza ją silny efekt pierwszego przejścia. U szczurów i psów w jego

rezultacie bezwzględna biodostępność biologiczna eksemestanu wynosi jedynie 5%. Produkt podany
w pojedynczej dawce 25 mg osiąga po 2 godzinach maksymalne stężenie w osoczu wynoszące
18 ng/ml. Podanie leku wraz z pokarmem zwiększa dostępność biologiczną o 40%.

Dystrybucja
Objętość dystrybucji eksemestanu, bez korekty uwzględniającej dostępność biologiczną po podaniu
doustnym, wynosi około 20 000 l. Kinetyka ma przebieg liniowy, okres półtrwania w fazie eliminacji
wynosi 24 godziny. Lek wiąże się z białkami osocza w 90% niezależnie od stężenia. Eksemestan i
jego metabolity nie wiążą się z czerwonymi krwinkami.
Eksemestan nie kumuluje się w niekontrolowany sposób w organizmie po podaniu wielokrotnym.

Eliminacja
Eksemestan jest metabolizowany przez utlenienie grupy metylenowej w pozycji 6 w wyniku działania
izoenzymu CYP3A4 i (lub) redukcję grupy ketonowej w pozycji 17 przez aldoketoreduktazę, po czym
następuje proces sprzęgania. Klirens eksemestanu bez korekty uwzględniającej dostępność
biologiczną po podaniu doustnym wynosi około 500 l/h.
Metabolity eksemestanu są nieczynne lub słabiej hamują działanie aromatazy niż związek
macierzysty.
1% podanej dawki jest wydalany z moczem w postaci niezmienionej. W ciągu tygodnia po podaniu,
równe ilości eksemestanu znakowanego izotopem węgla 14C (40%) zostały usunięte z organizmu z
moczem i kałem.

Szczególne grupy pacjentek

Wiek
Nie zaobserwowano istotnej zależności między ekspozycją ogólnoustrojową na eksemestan a wiekiem
pacjentek.

Zaburzenia czynności nerek
U pacjentek z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (Clkr <30 ml/min) ogólnoustrojowa ekspozycja
na eksemestan była 2 razy większa niż u zdrowych ochotników.
Biorąc pod uwagę profil bezpieczeństwa eksemestanu nie jest konieczne dostosowanie dawki u tych
pacjentek.

Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentek z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby ogólnoustrojowa
ekspozycja na eksemestan jest 2-3 razy większa niż u zdrowych ochotniczek. Biorąc pod uwagę profil
bezpieczeństwa eksemestanu nie jest konieczne dostosowanie dawki u tych pacjentek.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Badania toksykologiczne
Wyniki, przeprowadzonych na szczurach i psach, badań toksykologicznych po wielokrotnym podaniu
dawek przypisywane były głównie działaniu farmakologicznemu eksemestanu i dotyczyły wpływu na
narządy rozrodcze. Inne działania toksyczne (na wątrobę, nerki lub ośrodkowy układ nerwowy)
obserwowano wyłącznie po dawkach znacznie przekraczających maksymalne ekspozycje u ludzi, co
wskazuje na niewielkie znaczenie dla stosowania klinicznego produktu.

Mutagenność
Eksemestan nie wykazywał działania genotoksycznego na bakterie (test Amesa), na komórki V79
chińskich chomików, hepatocyty szczurów ani w teście jąderkowym u myszy. Chociaż eksemestan
działał klastogennie na limfocyty in vitro, nie stwierdzono takiego działania w dwóch badaniach in
vivo.

Toksyczny wpływ na reprodukcję

Eksemestan działał embriotoksycznie u szczurów i królików podany w dawce odpowiadającej 25
mg/dobę stosowanej u ludzi. Brak dowodów na działanie teratogenne eksemestanu.

Rakotwórczość
W dwuletnim badaniu rakotwórczości u samic szczurów nie zaobserwowano nowotworów związanych
z leczeniem. U samców szczurów badanie zakończono po 92 tygodniach z powodu wczesnych zgonów
na skutek przewlekłej nefropatii. W dwuletnim badaniu działania rakotwórczego u myszy stwierdzono
zwiększenie częstości nowotworów wątroby u samic i samców po średnich i dużych dawkach (150 i
450 mg/kg mc./dobę). Uważa się, że było to związane z indukcją wątrobowych enzymów
mikrosomalnych. Działanie takie obserwowano u myszy, ale nie w badaniach klinicznych. Po
zastosowaniu dużych dawek (450 mg/kg mc./dobę) zaobserwowano też u samców myszy zwiększoną
częstość gruczolaka nerki. Uważa się, że ta zmiana jest zależna od płci oraz gatunku i występuje po
dawce stanowiącej 63-krotność dawki stosowanej w leczeniu ludzi. Żadne z zaobserwowanych działań
nie ma znaczenia klinicznego w stosowaniu eksemestanu u ludzi.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki:
Mannitol
Celuloza mikrokrystaliczna
Krospowidon
Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A)
Hypromeloza
Polisorbat 80
Krzemionka koloidalna, bezwodna
Magnezu stearynian

Otoczka tabletki:
Opadry 03B58900 White:
Hypromeloza
Makrogol 400
Tytanu dwutlenek (E 171)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

30 miesięcy

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych warunków przechowywania.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry z folii PVC/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku.

Opakowania: 15, 20, 30, 90, 100 oraz 120 tabletek powlekanych w blistrze, w tekturowym pudełku.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

KRKA, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr: 17330

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 06.07.2012 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 26.11.2015 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

##### 13.01.2021 r.

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.