# Fulvestrant SUN

> Fulwestrant · 250 mg/5 ml · Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Fulvestrant SUN
- **Nazwa powszechna:** Fulvestrantum
- **Substancja czynna:** [Fulwestrant](https://apteka.online/odpowiedniki/fulvestrantum)
- **Moc:** 250 mg/5 ml
- **Postać farmaceutyczna:** Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce
- **Droga podania:** domięśniowa
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** L02BA03
- **Liczba opakowań:** 4
- **Numer pozwolenia:** 25039
- **Podmiot odpowiedzialny:** Sun Pharmaceutical Industries Europe B.V.
- **Producent:** Sun Pharmaceutical Industries Europe B.V., Holandia
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/hormonoterapia/fulvestrant-sun-rozt-amp-250-mg-5-ml-sun
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/hormonoterapia/fulvestrant-sun-rozt-amp-250-mg-5-ml-sun.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/38913/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/38913/characteristic

## Dostępne opakowania (4)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 2 amp.-strzyk. 5 ml ¦ 2 igły | 5909991389765 | Rp | bezpłatnie w placówce | Trudno dostępny (2/5) | — |
| 4 amp.-strzyk.  ¦ 4 igły  z systemem zabezpieczającym | 5909991436506 | Rp | — | Brak danych | — |
| 1 amp.-strzyk. 5 ml ¦ 1 igła | 5909991389758 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 6 amp.-strzyk.  ¦ 6 igieł  z systemem zabezpieczającym | 5909991436513 | Rp | — | Brak danych | — |

## Leki refundowane

### 2 amp.-strzyk. 5 ml ¦ 2 igły — EAN 5909991389765

Lek refundowany wydawany bezpłatnie w placówce (brak ceny detalicznej w obwieszczeniu).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie.

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Fulvestrant SUN i w jakim celu się go stosuje?
Lek ten zawiera substancję czynną fulwestrant, która blokuje działanie receptorów estrogenowych.
Estrogeny, żeńskie hormony płciowe, mogą mieć wpływ na rozwój raka piersi.

Lek Fulvestrant SUN jest stosowany:
- jako jedyny lek w leczeniu raka piersi (z obecnością receptorów estrogenowych), który jest miejscowo
zaawansowany lub rozprzestrzenił się do innych części organizmu (przerzuty) u kobiet po
menopauzie,
lub
- w skojarzeniu z palbocyklibem w leczeniu raka piersi z obecnością receptorów hormonalnych, bez
nadmiernej ekspresji receptora ludzkiego naskórkowego czynnika wzrostu 2. Leki te stosuje się, gdy
nowotwór jest miejscowo zaawansowany lub rozprzestrzenił się do innych części organizmu
(przerzuty). Kobiety przed menopauzą będą również otrzymywać lek zwany agonistą hormonu
uwalniającego hormon luteinizujący (LHRH).

Gdy lek Fulvestrant SUN jest podawany w skojarzeniu z palbocyklibem, ważne jest, by przeczytać ulotki
obu leków. W razie jakichkolwiek pytań dotyczących palbocyklibu należy zwrócić się do lekarza.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Fulvestrant SUN

Kiedy NIE stosować leku Fulvestrant SUN
- jeśli pacjentka ma uczulenie na fulwestrant lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią;
- jeśli pacjentka ma ciężkie zaburzenia czynności wątroby.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy poinformować lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę przed zastosowaniem leku Fulvestrant SUN, jeśli
kiedykolwiek występowały:
- choroby nerek lub wątroby;
- zmniejszona liczba płytek krwi (które umożliwiają krzepnięcie krwi), lub skazy krwotoczne;
- zaburzenia krzepnięcia krwi;
- osteoporoza (ubytek masy kostnej);
- uzależnienie od alkoholu.

Dzieci i młodzież
Ten lek nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.

Fulvestrant SUN a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a
także o lekach, które pacjentka planuje przyjmować.
W szczególności należy poinformować lekarza, jeśli pacjentka przyjmuje leki przeciwzakrzepowe (leki
zapobiegające powstawaniu zakrzepów krwi).

Ciąża i karmienie piersią
Leku Fulvestrant SUN nie wolno stosować w ciąży. Jeśli pacjentka może zajść w ciążę powinna stosować
skuteczną antykoncepcję podczas leczenia lekiem Fulvestrant SUN i przez 2 lata po przyjęciu ostatniej
dawki.

Podczas leczenia nie wolno karmić piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie stwierdzono, aby lek Fulvestrant SUN wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych lub
obsługę urządzeń mechanicznych. Jeśli po zastosowaniu tego leku wystąpi uczucie zmęczenia, nie wolno
prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać maszyn.

Lek Fulvestrant SUN zawiera 10% w/v etanolu (alkoholu), tj. do 1 g na dawkę, co odpowiada 20 mL
piwa lub 8 mL wina na dawkę. Jest szkodliwy dla osób uzależnionych od alkoholu.
Należy to wziąć pod uwagę podczas stosowania u kobiet w ciąży lub karmiących piersią i osób z grup
wysokiego ryzyka, takich jak pacjentki z chorobami wątroby lub padaczką.

Lek Fulvestrant SUN zawiera olej rycynowy, który może powodować ciężkie reakcje alergiczne.

Lek Fulvestrant SUN zawiera alkohol benzylowy
Ten lek zawiera 1 g alkoholu benzylowego, co odpowiada 100 mg/mL.
Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne.
Kobiety w ciąży lub karmiące piersią i pacjentki z chorobami wątroby lub nerek powinny skontaktować się z
lekarzem przed zastosowaniem leku, gdyż duża ilość alkoholu benzylowego może gromadzić się w
organizmie i powodować działania niepożądane (tzw. kwasicę metaboliczną)

### 3. Jak stosować lek Fulvestrant SUN?
Lek Fulvestrant SUN jest podawany przez lekarza lub pielęgniarkę w dwóch powolnych domięśniowych
wstrzyknięciach, każde w inny pośladek.

Zalecana dawka to 500 mg fulwestrantu (dwa wstrzyknięcia po 250 mg) podawane raz na miesiąc oraz
dodatkowo 500 mg podane po 2 tygodniach od pierwszej dawki.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do
lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Ciężkie działania niepożądane
W przypadku wystąpienia następujących działań niepożądanych należy niezwłocznie skontaktować się
z lekarzem:

- reakcje uczuleniowe (alergiczne), w tym obrzęki twarzy, warg, języka i (lub) gardła (działania
niepożądane występujące często), które mogą być objawami reakcji anafilaktycznych;
- choroba zakrzepowa (zwiększone ryzyko tworzenia się zakrzepów) * (działanie niepożądane
występujące często). Objawy mogą obejmować bolesność, głęboki ból i obrzęk w określonym
obszarze (szczególnie w jednej nodze), duszność i ból w klatce piersiowej (jeśli zakrzep przemieści się
do płuc).
- zapalenie wątroby (działanie niepożądane występujące niezbyt często). Objawy mogą obejmować
nudności, biegunkę, żółtaczkę (żółte zabarwienie skóry lub oczu), ciemne zabarwienie moczu, jasne
stolce, łatwe krwawienie, swędzenie lub dreszcze.
- niewydolność wątroby (działanie niepożądane występujące niezbyt często). Objawy mogą obejmować
nudności, biegunkę, żółtaczkę (zażółcenie skóry lub białkówek oczu).

Inne działania niepożądane
Jeśli wystąpi którekolwiek z wymienionych poniżej działań niepożądanych należy powiadomić
lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę

Bardzo częste działania niepożądane (występujące u ponad 1 na 10 osób):
- objawy w miejscu podania leku, takie jak ból i (lub) stan zapalny;
- zmiany aktywności enzymów wątrobowych (w badaniach krwi)*;
- nudności;
- uczucie osłabienia, zmęczenie*;
- ból stawów i bóle mięśniowo-szkieletowe;
- uderzenia gorąca;
- wysypka.

Częste działania niepożądane (występujące rzadziej niż u 1 na 10 osób):
- bóle głowy;
- wymioty, biegunka lub utrata apetytu*;
- stany zapalne układu moczowego;
- bóle pleców*;
- zwiększone stężenie bilirubiny (barwnika wytwarzanego przez wątrobę);
- zmniejszenie liczby płytek krwi;
- krwawienie z pochwy;
- ból dolnej części pleców promieniujący do nogi (rwa kulszowa);
- nagłe osłabienie, drętwienie, mrowienie lub utrata możliwości poruszania nogą, zwłaszcza, jeśli
występują tylko po jednej stronie ciała, nagłe trudności z chodzeniem lub utrzymaniem równowagi
(neuropatia obwodowa).

Niezbyt częste działania niepożądane (występujące rzadziej niż u 1 na 100 osób)
- gęste, białawe upławy z pochwy i grzybica pochwy (zakażenie);
- zasinienie i krwawienie w miejscu wstrzyknięcia;
- wzrost aktywności gamma-glutamylotransferazy, enzymu wątrobowego oznaczanego w badaniach
krwi;
- drętwienie, mrowienie i ból;
- reakcje anafilaktyczne.

*Obejmuje działania niepożądane, w przypadku których wpływ leku Fulvestrant SUN nie może zostać
oceniony z powodu istnienia choroby zasadniczej.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w
ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Fulvestrant SUN?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie należy stosować tego leku po upływie terminu ważności (EXP) zamieszczonego na pudełku i blistrze.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać i przewozić w stanie schłodzonym (2°C - 8°C).
Przechowywać ampułko-strzykawkę w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Należy ograniczyć przechowywanie produktu w temperaturze innej niż 2°C - 8°C. Należy unikać
przechowywania w temperaturze wyższej niż 30°C i nie przekraczać 28 dni ze średnią temperaturą
przechowywania poniżej 25°C (ale powyżej 2°C - 8°C).

Jeśli zakres temperatur zostanie przekroczony, należy natychmiast zastosować zalecane warunki
przechowywania (przechowywać i transportować w stanie schłodzonym (2°C - 8°C). Przekroczenie
właściwej temperatury przechowywania może mieć skumulowany wpływ na jakość produktu i nie wolno
przekroczyć czasu 28 dni w ciągu okresu ważności. Ekspozycja na temperaturę poniżej 2°C nie szkodzi, o ile
lek nie jest przechowywany poniżej -20°C.

Przechowywać ampułko-strzykawkę w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Personel medyczny jest odpowiedzialny za właściwe przechowywanie, sposób użycia i zniszczenie
opakowania po zużytym leku Fulvestrant SUN.

Ten lek może stanowić zagrożenie dla środowiska wodnego. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani
domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa.
Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Fulvestrant SUN
- Substancją czynną jest fulwestrant. Jedna ampułko-strzykawka (5 mL) zawiera 250 mg fulwestrantu.
- Ponadto lek zawiera: etanol (96 %), alkohol benzylowy (E 1519), benzylu benzoesan i olej rycynowy
oczyszczony.

Jak wygląda lek Fulvestrant SUN i co zawiera opakowanie
Przezroczysty, bezbarwny do żółtego, lepki roztwór w ampułko-strzykawce wyposażonej w system
identyfikacji otwarcia, zawierającej 5 ml roztworu do wstrzyknięć.
W celu podania zalecanej miesięcznej dawki 500 mg należy wstrzyknąć zawartość dwóch ampułkostrzykawek.

Lek Fulvestrant SUN posiada 4 rodzaje opakowań, zawierające 1, 2, 4 lub 6 ampułko-strzykawek oraz
odpowiednio 1, 2, 4 lub 6 igieł z systemem zabezpieczającym.

Nie wszystkie rodzaje opakowań znajdują się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny/ Wytwórca/Importer
Sun Pharmaceutical Industries Europe B.V.
Polarisavenue 87
2132 JH Hoofddorp
Holandia

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującą nazwą:
Dania, Niemcy, Francja, Włochy, Holandia, Norwegia, Rumunia, Hiszpania, Szwecja, Wielka Brytania:
Fulvestrant SUN

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 17.12.2020 r.

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego

Lek Fulvestrant SUN powinien być podawany przy użyciu dwóch ampułko-strzykawek (patrz punkt 3).

Instrukcja podawania
Uwaga – nie wyjaławiać w autoklawie igły z systemem zabezpieczającym (BD SafetyGlide Shielding
Hypodermic Needle). Podczas użycia i usuwania ręce powinny cały czas pozostawać z tyłu igły.

Dotyczy strzykawek:
- Wyjąć szklany korpus ampułko-strzykawki z pojemnika i sprawdzić, czy nie jest uszkodzony.
- Otworzyć opakowania zewnętrzne igieł.
- Przed podaniem roztworów pozajelitowych należy je obejrzeć w celu wykrycia obecności cząstek
stałych i zmiany barwy.
- Trzymać strzykawkę pionowo za część żeberkowaną (C). Drugą ręką chwycić nasadkę (A) i ostrożnie
przekręcić nasadkę końcówki z twardego plastiku w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek
zegara (patrz rysunek 1).

Rysunek 1.

- Zdjąć nasadkę (A) w kierunku pionowo ku górze. W celu zachowania sterylności nie dotykać
końcówki strzykawki (B) (patrz rysunek 2).

Rysunek 2

- Dołączyć igłę z systemem osłaniającym do końcówki Luer-Lok i dokręcić aż do trwałego umocowania
(patrz rysunek 3).
- Sprawdzić, czy igła jest połączona z końcówką Luer przed odchyleniem od pionu.
- Pociągnąć nasadkę wzdłuż igły tak, aby nie uszkodzić jej ostrego końca.
- Igłę z nasadką zbliżyć do miejsca podania.
- Zdjąć nasadkę z igły.
- Usunąć nadmiar powietrza ze strzykawki.

Rysunek 3

- Lek należy podawać domięśniowo, powoli (1-2 minuty/wstrzyknięcie) w mięsień pośladkowy. Dla
wygody osoby podającej, ścięcie igły znajduje się w tej samej płaszczyźnie co dźwignia systemu
osłaniającego igłę (patrz rysunek 4).

Rysunek 4

- Natychmiast po podaniu leku należy uruchomić system zabezpieczający igłę, przez popchnięcie
jednym palcem do przodu jego dźwigni (patrz rysunek 5).

UWAGA: Uruchamiać tak, aby zapewnić bezpieczeństwo sobie i innym. Nasłuchiwać kliknięcia i wizualnie
potwierdzić, że końcówka igły jest całkowicie ukryta.

Rysunek 5

Usuwanie pozostałości
Ampułkostrzykawki są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użycia.
Ten lek może stanowić zagrożenie dla środowiska wodnego. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu
leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

V009

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Fulvestrant SUN, 250 mg/ 5 mL, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Jedna ampułko-strzykawka zawiera 250 mg fulwestrantu w 5 ml roztworu. Każdy ml zawiera 50 mg
fulwestrantu.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Jedna ampułko-strzykawka zawiera 500 mg etanolu 96% (alkohol), 500 mg alkoholu benzylowego (E 1519),
750 mg benzylu benzoesanu i do 5 ml oleju rycynowego oczyszczonego.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce.

Przezroczysty, bezbarwny do żółtego, lepki roztwór bez widocznych cząstek.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Fulwestrant jest wskazany:
- w monoterapii do leczenia raka piersi z obecnymi receptorami estrogenowymi, miejscowo
zaawansowanego lub z przerzutami, u kobiet po menopauzie:
• wcześniej nieleczonych terapią hormonalną lub
• z nawrotem choroby podczas lub po zakończeniu leczenia uzupełniającego lekiem z grupy
antyestrogenów, lub gdy nastąpiła progresja choroby podczas podawania leku z grupy
antyestrogenów;
- w skojarzeniu z palbocyklibem w leczeniu miejscowo zaawansowanego lub rozsianego raka piersi z
obecnością receptorów hormonalnych (ang. hormone receptor, HR), bez obecności receptora
ludzkiego naskórkowego czynnika wzrostu 2 (ang. human epidermal growth factor receptor 2, HER2)
u kobiet, które wcześniej otrzymały leczenie hormonalne (patrz punkt 5.1).

U kobiet przed menopauzą i w okresie okołomenopauzalnym leczenie skojarzone z palbocyklibem należy
stosować jednocześnie z agonistą gonadoliberyny - hormonu uwalniającego hormon luteinizujący (ang.
luteinizing hormone releasing hormone, LHRH).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorosłe pacjentki (także w podeszłym wieku)
Zalecana dawka wynosi 500 mg w odstępach jednomiesięcznych, z dodatkową dawką 500 mg po upływie 2
tygodni od podania pierwszej dawki.

Gdy fulwestrant stosuje się w skojarzeniu z palbocyklibem, należy zapoznać się z charakterystyką produktu
leczniczego palbocyklibu.

Przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego fulwestrantem z palbocyklibem i przez cały czas jego trwania
pacjentki w wieku przed- i okołomenopauzalnym powinny otrzymywać leczenie agonistami LHRH zgodnie
z lokalnie przyjętą praktyką kliniczną.

Szczególne grupy pacjentek

Zaburzenia czynności nerek
Nie ma konieczności zmiany dawki u pacjentek z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności
nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 ml/min). Nie badano skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u pacjentek z
ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), dlatego zaleca się ostrożność
podczas stosowania w tej grupie chorych (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia czynności wątroby
Nie ma konieczności zmiany dawki produktu u pacjentek z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami
czynności wątroby. Jednakże, z powodu zwiększonej ekspozycji fulwestrant należy stosować z
zachowaniem ostrożności. Nie ma danych dotyczących pacjentek z ciężkimi zaburzeniami czynności
wątroby (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2).

Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność działania fulwestrantu u dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat nie
zostały ustalone. Obecnie dostępne dane są opisane w punkcie 5.1 i 5.2, ale niemożliwe jest ustalenie
dawkowania.

Sposób podawania
Fulwestrant należy podawać w dwóch kolejnych wstrzyknięciach po 5 ml, powoli domięśniowo (czas
wstrzykiwania 1-2 minuty), każde w inny pośladek,

Należy zachować ostrożność podczas podawania fulwestrantu w górno-boczną okolicę pośladka, ze względu
na bliskość nerwu kulszowego.

Pełna instrukcja podawania patrz punkt 6.6.

#### 4.3 Przeciwwskazania

- nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą, wymienioną
w punkcie 6.1;
- ciąża i okres karmienia piersią (patrz punkt 4.6);
- ciężkie zaburzenia czynności wątroby (patrz punkty 4.4 i 5.2).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Fulwestrant należy stosować ostrożnie u pacjentek z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności
wątroby (patrz punkt 4.2, 4.3 i 5.2).

Fulwestrant należy stosować ostrożnie u pacjentek z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens
kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min).

Ze względu na domięśniową drogę podania, fulwestrant należy stosować ostrożnie u pacjentek ze skazą
krwotoczną, małopłytkowością lub stosujących leki przeciwzakrzepowe.

U pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi często występują zaburzenia zatorowo-zakrzepowe. Zaburzenia
te obserwowano także w badaniach klinicznych z zastosowaniem fulwestrantu (patrz punkt 4.8). Należy
wziąć to pod uwagę stosując fulwestrant u pacjentek z grupy ryzyka.

W związku ze wstrzyknięciem fulwestrantu zgłaszano reakcje w miejscu wstrzyknięcia takie jak rwa
kulszowa, nerwoból, ból neuropatyczny i neuropatia obwodowa. Należy zachować ostrożność podczas

podawania fulwestrantu w górno-boczną okolicę pośladka, ze względu na bliskość nerwu kulszowego (patrz
punkty 4.2 i 4.8).

Nie ma danych dotyczących odległych skutków działania fulwestrantu na kości. W związku z mechanizmem
działania fulwestrantu istnieje potencjalne ryzyko wystąpienia osteoporozy.

Nie badano skuteczności i bezpieczeństwa stosowania fulwestrantu (podawanego w monoterapii lub w
skojarzeniu z palbocyklibem) u pacjentek z masywnymi przerzutami do narządów miąższowych.

Gdy fulwestrant jest stosowany w skojarzeniu z palbocyklibem, należy zapoznać się także z charakterystyką
produktu leczniczego palbocyklibu.

Interakcje z testami przeciwciał estradiolu
Ze względu na podobieństwo struktury fulwestrantu i estradiolu, fulwestrant może zakłócać oznaczenia
estradiolu oparte na przeciwciałach oraz powodować fałszywie wysokie odczyty stężenia estradiolu.

Dzieci i młodzież
Fulwestrant nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży, ponieważ nie ustalono bezpieczeństwa
stosowania i skuteczności w tej grupie pacjentów (patrz punkt 5.1).

Wykaz substancji pomocniczych
Ten produkt leczniczy zawiera 10% w/v etanolu (alkohol), do 1 g na dawkę, co odpowiada 20 mL piwa lub 8
mL wina. Może być szkodliwy dla osób uzależnionych od alkoholu. Należy to rozważyć podczas stosowania
u kobiet w ciąży lub karmiących piersią i chorych z grup wysokiego ryzyka, takich jak pacjentki z
chorobami wątroby lub padaczką.

Ten produkt leczniczy zawiera olej rycynowy, który może powodować ciężkie reakcje alergiczne.

Ten produkt leczniczy zawiera 1 g alkoholu benzylowego, co odpowiada 100 mg/mL.
Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne.
Duże objętości należy podawać z ostrożnością i tylko w razie konieczności, zwłaszcza u kobiet w ciąży lub
karmiących piersią i u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, z powodu ryzyka kumulacji i
toksyczności (kwasica metaboliczna).

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Badanie klinicznej interakcji z midazolamem (substratem CYP 3A4) wykazało, że fulwestrant nie hamuje
CYP 3A4. Badanie klinicznej interakcji z ryfampicyną (induktor CYP 3A4) i ketokonazolem (inhibitor CYP
3A4), nie wykazało istotnej klinicznie zmiany klirensu fulwestrantu. Nie jest więc konieczne dostosowanie
dawki u pacjentów otrzymujących fulwestrant i inhibitory lub induktory CYP 3A4.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym
Pacjentki w wieku rozrodczym powinny być poinformowane o konieczności stosowania skutecznych metod
antykoncepcji w trakcie leczenia fulwestrantem i przez 2 lata po przyjęciu ostatniej dawki.

Ciąża
Fulwestrant jest przeciwwskazany do stosowania w ciąży (patrz punkt 4.3). W badaniach na szczurach i
królikach wykazano, że fulwestrant po podaniu pojedynczej dawki domięśniowej przenika przez łożysko.
Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję, w tym zwiększoną liczbę
nieprawidłowości i śmierci płodów (patrz punkt 5.3). Jeśli podczas stosowania fulwestrantu zostanie
stwierdzona ciąża, pacjentkę należy niezwłocznie poinformować o potencjalnym ryzyku uszkodzenia płodu i
poronienia.

Karmienie piersią

W przypadku konieczności rozpoczęcia leczenia fulwestrantem należy przerwać karmienie piersią.
Fulwestrant przenika do mleka karmiących samic szczura. Nie wiadomo, czy fulwestrant przenika do mleka
kobiecego. W związku z możliwością wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u dziecka, którego matka
jest leczona fulwestrantem, stosowanie leku w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane (patrz punkt
4.3).

Płodność
Nie badano wpływu fulwestrantu na płodność u ludzi.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Fulwestrant nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn. Jednak w trakcie stosowania fulwestrantu bardzo często występuje astenia. Pacjentki, u których
występuje to działanie niepożądane, powinny zachować szczególną ostrożność podczas prowadzenia
pojazdów i obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Monoterapia
W tym punkcie przedstawiono informacje dotyczące wszystkich działań niepożądanych, uzyskane podczas
badań klinicznych, badań po wprowadzenia do obrotu lub ze zgłoszeń spontanicznych. W zbiorczej grupie
danych dotyczących stosowania fulwestrantu w monoterapii, do najczęściej opisywanych działań
niepożądanych należały odczyny w miejscu podania, astenia, nudności i zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna).

Kategorie częstości występowania działań niepożądanych podane w Tabeli 1 określono w oparciu o zbiorcze
analizy bezpieczeństwa stosowania w grupie terapeutycznej fulwestrantu 500 mg w badaniach
porównujących fulwestrant 500 mg z fulwestrantem 250 mg [CONFIRM (badanie D6997C00002), FINDER
1 (badanie D6997C00004), FINDER 2 (badanie D6997C00006), NEWEST (badanie D6997C00003)] lub
tylko z badania FALCON (badanie D699BC00001), w którym porównywano fulwestrant 500 mg z
anastrozolem 1 mg. W przypadku różnic w częstości występowania między zbiorczą analizą bezpieczeństwa
a badaniem FALCON, przedstawiono największą częstość występowania. Częstości wymienione w tabeli są
podane w oparciu o wszystkie zgłoszone incydenty, niezależnie od oceny związku przyczynowo skutkowego
przez badacza. Mediana czasu trwania leczenia fulwestrantem w dawce 500 mg dla zbiorczej grupy danych
(w tym w badaniach wymienionych wyżej i w badaniu FALCON) wyniosła 6,5 miesiąca.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Wymienione poniżej działania niepożądane uszeregowano zgodnie z częstością występowania oraz
klasyfikacją układów i narządów. Częstość występowania określono następująco: bardzo często (≥1/10),
często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). W każdej grupie o określonej częstości
występowania działania niepożądane zostały wymienione według zmniejszającego się nasilenia.

Tabela 1 Działania niepożądane zgłaszane u pacjentek leczonych fulwestrantem w monoterapii

Działania niepożądane według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Często Zakażenia dróg moczowych

Zaburzenia krwi i układu chłonnego Często Zmniejszenie liczby płytek krwi e

Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo często Reakcje nadwrażliwości e

Niezbyt często Reakcje anafilaktyczne

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często Anoreksja a

Zaburzenia układu nerwowego Często Ból głowy

Zaburzenia naczyniowe Bardzo często Uderzenia gorąca e

Często Żylna choroba zakrzepowozatorowa a

Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często Nudności

Często Wymioty, biegunka

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Bardzo często Zwiększenie aktywności
enzymów wątrobowych (AlAT,
AspAT, fosfataza zasadowa)a

Często Zwiększenie stężenia bilirubiny a

Niezbyt często Niewydolność wątroby c, f,
zapalenie wątroby f, zwiększenie
aktywności gammaglutamylotranspeptydazy
(GGTP)f

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo często Wysypka e

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i
tkanki łącznej
Bardzo często Bóle mięśniowo-szkieletowe
i stawów d

Często Bóle pleców a

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Często Krwawienia z pochwy e

Niezbyt często Kandydoza pochwy f, obfite białe
upławy f

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu
podania
Bardzo często Astenia a, reakcje w miejscu
podania b

Często Neuropatia obwodowa e, rwa
kulszowa e

Niezbyt często Krwotok z miejsca podania f,
krwiak w miejscu podania f,
nerwoból c, f

a Dotyczy działań niepożądanych, dla których dokładny zakres udziału fulwestrantu nie może być określony z
powodu istnienia choroby podstawowej.
b Termin „reakcje w miejscu podania” nie obejmuje terminów: krwotok z miejsca podania, krwiak w miejscu
podania, rwa kulszowa, nerwobóle, neuropatia obwodowa.
c Zdarzenia nie obserwowano podczas dużych badań klinicznych (CONFIRM, FINDER 1, FINDER 2,
NEWEST). Częstość występowania zdarzenia obliczono przyjmując górną granicę 95% przedziału ufności dla
estymacji w punkcie. Uzyskano wartość 3/560 (gdzie 560 to liczba pacjentów w dużych badaniach klinicznych),
co odpowiada przedziałowi „niezbyt często” dla częstości występowania zdarzeń niepożądanych.
d Obejmuje: ból stawów i rzadziej bóle mięśniowo-szkieletowe, ból mięśni oraz ból kończyny.
e Kategoria częstości różni się między danymi ze zbiorczej analizy bezpieczeństwa a badaniem FALCON.
f Tego działania niepożądanego nie obserwowano w badaniu FALCON.

Opis wybranych działań niepożądanych
Podane niżej opisy opierają się na analizie bezpieczeństwa obejmującej 228 pacjentek, które otrzymały
przynajmniej jedną (1) dawkę fulwestrantu i 232 pacjentek, które otrzymały przynajmniej jedną (1) dawkę
anastrozolu w badaniu III fazy FALCON.

Bóle mięśniowo-szkieletowe i stawów
W badaniu FALCON liczba pacjentek zgłaszających działanie niepożądane w postaci bólów mięśniowoszkieletowych i stawów wyniosła 65 (31,2%) i 48 (24,1%) odpowiednio w grupie fulwestrantu i anastrozolu.
Spośród 65 pacjentek z grupy otrzymującej fulwestrant 40% (26/65) zgłaszało bóle mięśniowo-szkieletowe i
stawów w pierwszym miesiącu leczenia, a 66,2% (43/65) pacjentek zgłaszało te bóle w pierwszych 3
miesiącach leczenia. Żadna z pacjentek nie zgłosiła zdarzeń o stopniu nasilenia ≥3 wg. CTCAE lub
wymagających zmniejszenia dawki, przerwania podawania leku bądź zakończenia leczenia z powodu tych
działań niepożądanych.

Leczenie skojarzone z palbocyklibem
Ogólny profil bezpieczeństwa fulwestrantu stosowanego w skojarzeniu z palbocyklibem opiera się na
danych pochodzących od 517 pacjentek z miejscowo zaawansowanym lub rozsianym rakiem piersi z
obecnością receptorów hormonalnych, bez nadmiernej ekspresji receptora ludzkiego naskórkowego czynnika
wzrostu 2, uczestniczących w randomizowanym badaniu PALOMA3 (patrz punkt 5.1). Najczęstszymi
(≥20%) działaniami niepożądanymi dowolnego stopnia nasilenia, zgłaszanymi u pacjentek otrzymujących
fulwestrant w skojarzeniu z palbocyklibem były neutropenia, leukopenia, zakażenia, uczucie zmęczenia,
nudności, niedokrwistość, zapalenie jamy ustnej, biegunka, małopłytkowość i wymioty. Najczęstszymi
(≥2%) działaniami niepożądanymi w stopniu nasilenia ≥3 były neutropenia, leukopenia, niedokrwistość,
zakażenia, zwiększenie aktywności AspAT, małopłytkowość i uczucie zmęczenia.

W Tabeli 2. przedstawiono działania niepożądane występujące w badaniu PALOMA3.
Mediana czasu trwania ekspozycji na fulwestrant wyniosła 11,2 miesiąca w grupie otrzymującej fulwestrant
w skojarzeniu z palbocyklibem oraz 4,8 miesiąca w grupie otrzymującej fulwestrant plus placebo. Mediana
czasu trwania ekspozycji na palbocyklib w grupie otrzymującej fulwestrant w skojarzeniu z palbocyklibem
wyniosła 10,8 miesiąca.

Tabela 2 Działania niepożądane na podstawie danych z badania PALOMA3 (N=517)

Klasyfikacja układów i narządów
Częstość występowania
Preferowana terminologiaa

Fulwestrant + Palbocyklib
(N=345)
Fulwestrant + placebo
(N=172)
Wszystkich
stopni
nasilenia
n (%)

Stopnia ≥3
n (%)
Wszystkich
stopni
nasilenia
n (%)

Stopnia ≥3
n (%)

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Bardzo często
Zakażeniab 188 (54,5) 19 (5,5) 60 (34,9) 6 (3,5)
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo często
Neutropeniac 290 (84,1) 240 (69,6) 6 (3,5) 0
Leukopeniad 207 (60,0) 132 (38,3) 9 (5,2) 1 (0,6)
Niedokrwistośće 109 (31,6) 15 (4,3) 24 (14,0) 4 (2,3)
Małopłytkowośćf 88 (25,5) 10 (2,9) 0 0
Niezbyt często
Gorączka neutropeniczna 3 (0,9) 3 (0,9) 0 0
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często
Zmniejszenie apetytu 60 (17,4) 4 (1,2) 18 (10,5) 1 (0,6)
Zaburzenia układu nerwowego
Często

Zaburzenia smaku 27 (7,8) 0 6 (3,5) 0
Zaburzenia oka
Często
Nasilone łzawienie 25 (7,2) 0 2 (1,2) 0
Nieostre widzenie 24 (7,0) 0 3 (1,7) 0
Suchość oka 15 (4,3) 0 3 (1,7) 0
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często
Krwawienie z nosa 25 (7,2) 0 4 (2,3) 0
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często
Nudności 124 (35,9) 2 (0,6) 53 (30,8) 1 (0,6)
Zapalenie jamy ustnejg 104 (30,1) 3 (0,9) 24 (14,0) 0
Biegunka 94 (27,2) 0 35 (20,3) 2 (1,2)
Wymioty 75 (21,7) 2 (0,6) 28 (16,3) 1 (0,6)
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo często
Łysienie 67 (19,4) NA 11 (6,4) NA
Wysypkah 63 (18,3) 3 (0,9) 10 (5,8) 0
Często
Suchość skóry 28 (8,1) 0 3 (1,7) 0
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często
Uczucie zmęczenia 152 (44,1) 9 (2,6) 54 (31,4) 2 (1,2)
Gorączka 47 (13,6) 1 (0,3) 10 (5,8) 0
Często
Osłabienie 27 (7,8) 1 (0,3) 13 (7,6) 2 (1,2)
Badania diagnostyczne
Bardzo często
Zwiększenie aktywności AspAT 40 (11,6) 11 (3,2) 13 (7,6) 4 (2,3)
Często
Zwiększenie aktywności AlAT 30 (8,7) 7 (2,0) 10 (5,8) 1 (0,6)
AlAT=aminotransferaza alaninowa; AspAT=aminotransferaza asparaginianowa; N/n=liczba pacjentów; NA=nie
dotyczy
a Preferowana terminologia (PT) podana zgodnie z MedDRA 17.1.
b Zakażenia obejmują wszystkie PT należące do zakażeń i zarażeń pasożytniczych w klasyfikacji układów i
narządów.
c Neutropenia obejmuje następujące PT: neutropenię, zmniejszoną liczbę neutrofilów.
d Leukopenia obejmuje następujące PT: leukopenię, zmniejszoną liczbę białych krwinek.
e Niedokrwistośc obejmuje następujące PT: niedokrwistość, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie
wartości hematokrytu.
f Małopłytkowość obejmuje następujące PT: małopłytkowość, zmniejszoną liczbę płytek krwi.
g Zapalenie jamy ustnej obejmuje następujące PT: aftowe zapalenie jamy ustnej, zapalenie czerwieni warg,
zapalenie języka, ból języka, owrzodzenie jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej, ból jamy ustnej, uczucie
dyskomfortu w jamie ustnej i gardle, ból jamy ustnej i gardła, zapalenie jamy ustnej.
h Wysypka obejmuje następujące PT: wysypkę, wysypkę grudkowo-plamkową, wysypkę ze świądem, wysypkę
z rumieniem, wysypkę grudkową, zapalenie skóry, trądzikopodobne zapalenie skóry, toksyczne wykwity
skórne.

Opis wybranych działań niepożądanych
Neutropenia
U pacjentek otrzymujących fulwestrant w skojarzeniu z palbocyklibem w badaniu PALOMA3 neutropenię
dowolnego stopnia zgłaszano u 290 (84,1%) pacjentek, przy czym neutropenię w 3. stopniu nasilenia
zgłoszono u 200 (58,0%) pacjentek, a neutropenię w 4. stopniu nasilenia zgłoszono u 40 (11,6%) pacjentek.
W grupie otrzymującej fulwestrant w skojarzeniu z placebo (n=172) neutropenię dowolnego stopnia
zgłaszano u 6 (3,5%) pacjentek. Nie zgłaszano występowania neutropenii w 3. i 4. stopniu nasilenia w grupie
otrzymującej fulwestrant w skojarzeniu z placebo.

U pacjentek otrzymujących fulwestrant w skojarzeniu z palbocyklibem mediana czasu do wystąpienia
pierwszego epizodu neutropenii dowolnego stopnia nasilenia wyniosła 15 dni (zakres: 13-512), a mediana
czasu trwania neutropenii stopnia ≥3 wyniosła 16 dni. Gorączkę neutropeniczną zgłaszano u 3 (0,9%)
pacjentek otrzymujących fulwestrant w skojarzeniu z palbocyklibem.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309.
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Zgłoszono pojedyncze przypadki przedawkowania fulwestrantu u ludzi. W przypadku przedawkowania
należy zastosować objawowe leczenie wspomagające. Z badań przeprowadzonych na zwierzętach wynika,
że w przypadku stosowania fulwestrantu w dawkach większych niż zalecane należy oczekiwać objawów
związanych z bezpośrednim lub pośrednim działaniem antyestrogenowym (patrz punkt 5.3).

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki stosowane w terapii hormonalnej, antyestrogeny, kod ATC: L02BA 03

Mechanizm działania i aktywność farmakodynamiczna
Fulwestrant jest kompetycyjnym antagonistą receptora estrogenowego (ER), wykazując porównywalne z
estradiolem powinowactwo. Fulwestrant blokuje troficzne działanie estrogenów nie wykazując nawet
częściowego (estrogenopodobnego) działania agonistycznego. Mechanizm działania polega na zmniejszeniu
ilości (ang. down-regulation) białka receptora estrogenowego.
W badaniach klinicznych, u kobiet po menopauzie, z pierwotnym rakiem piersi, stwierdzono, że fulwestrant
w porównaniu z placebo znacząco zmniejszał ilość białka receptora estrogenowego w guzach zawierających
receptory estrogenowe.
Stwierdzono także, że w znaczącym stopniu zmniejszyła się ekspresja receptora progesteronowego, co
potwierdza brak wewnętrznej aktywności estrogenowej. W przypadku leczenia neoadjuwantowego guzów
piersi u kobiet po menopauzie wykazano także, że fulwestrant w dawce 500 mg w większym stopniu
ogranicza ekspresję receptora estrogenowego i markera proliferacji Ki67 niż fulwestrant w dawce 250 mg.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo w zaawansowanym raku piersi

Monoterapia
Przeprowadzono badanie kliniczne trzeciej fazy u 736 kobiet po menopauzie z zaawansowanym rakiem
piersi, u których doszło do nawrotu w trakcie lub po zakończeniu hormonalnego leczenia uzupełniającego,
albo do progresji po leczeniu hormonalnym nowotworu zaawansowanego. Do badania włączono 423
pacjentki, u których doszło do nawrotu albo do progresji w trakcie leczenia antyestrogenami (podgrupa
antyestrogenów) i 313 pacjentek, u których doszło do nawrotu albo do progresji w trakcie leczenia
inhibitorami aromatazy (podgrupa inhibitorów aromatazy). Celem tego badania było porównanie
skuteczności i bezpieczeństwa fulwestrantu w dawce 500 mg (n=362) i w dawce 250 mg (n=374).
Pierwszorzędowym punktem końcowym był czas wolny od progresji choroby (PFS), do najważniejszych
drugorzędowych punktów końcowych oceny skuteczności leczenia, należał odsetek odpowiedzi

obiektywnych (ORR), odsetek chorych, u których stwierdzono korzyść kliniczną (CBR) i przeżycie
całkowite (OS). Wyniki badania CONFIRM, dotyczące skuteczności leczenia podsumowano w tabeli 3.

Tabela 3 Podsumowanie wyników skuteczności leczenia w badaniu CONFIRM:
pierwszorzędowy punkt końcowy (PFS) i najważniejsze drugorzędowe punkty
końcowe.

Zmienna Sposób
oceny;
porównanie
leczenia

fulwestrant
500 mg
(N=362)

fulwestrant
250 mg
(N=374)

Porównanie między grupami
(fulwestrant 500 mg/fulwestrant 250 mg)
Współczynnik
ryzyka
95% CI Wartość p

PFS Mediana
wyznaczona
na
postawie
wykresu K-M
Współczynnik
ryzyka
Wszystkie pacjentki 6,5 5,5 0,80 0,68, 0,94 0,006
Podgrupa AE (n=423) 8,6 5,8 0,76 0,62, 0,94 0,013
Podgrupa IA (n=313)a 5,4 4,1 0,85 0,67, 1,08 0,195
OSb Mediana
wyznaczona
na
podstawie
wykresu K-M
Współczynnik
ryzyka
Wszystkie pacjentki 26,4 22,3 0,81 0,69, 0,96 0,016c
Podgrupa AE (n=423) 30,6 23,9 0,79 0,63, 0,99 0,038c
Podgrupa IA (n=313)a 24,1 20,8 0,86 0,67, 1,11 0,241c
Zmienna Sposób
oceny;
porównanie
leczenia

fulwestrant
500 mg
(N=362)

fulwestrant
250 mg
(N=374)

Porównanie między grupami
(fulwestrant 500 mg/fulwestrant 250 mg)
Bezwzględna
różnica w %
95% CI

ORRd % pacjentek
z odpowiedzią
obiektywną
Bezwzględna
różnica
odsetka
w %
Wszystkie pacjentki 13,8 14,6 -0,8 -5,8, 6,3
Podgrupa AE (n=296) 18,1 19,1 -1,0 -8,2, 9,3
Podgrupa IA (n=205)a 7,3 8,3 -1,0 -5,5, 9,8
CBRe % pacjentek
z korzyścią
kliniczną;
Bezwzględna
różnica
odsetka
w %
Wszystkie pacjentki 45,6 39,6 6,0 -1,1, 13,3
Podgrupa AE (n=423) 52,4 45,1 7,3 -2,2, 16,6
Podgrupa IA (n=313)a 36,2 32,3 3,9 -6,1, 15,2
a Fulwestrant jest wskazany u pacjentek, u których nastąpił nawrót lub progresja choroby podczas leczenia lekami z
grupy antyestrogenów. Wyniki w podgrupie inhibitorów aromatazy nie są rozstrzygające.
b OS (przeżycie całkowite) dla końcowej analizy przeżycia przy 75% dojrzałości wyników.
c Wartość p bez korekty poziomu istotności dla testów wielokrotnych (dwa testy: przy 50% i 75% dojrzałości
wyników).
d ORR oceniano u pacjentek, które na wstępie zakwalifikowano do grupy podlegającej ocenie odpowiedzi na leczenie
(tzn. do grupy pacjentek, u których na początku badania możliwa była ocena wielkości zmian nowotworowych: 240

pacjentek w grupie leczonej fulwestrantem w dawce 500 mg i 261 pacjentek w grupie leczonej fulwestrantem w dawce
250 mg).
e Pacjentki z odpowiedzią obiektywną całkowitą, częściową lub korzyścią kliniczną ≥24 tygodni.
PFS: czas wolny od progresji choroby; ORR: odsetek odpowiedzi obiektywnych; OR: odpowiedź obiektywna; CRB:
odsetek korzyści klinicznych; CB: korzyść kliniczna; OS: całkowite przeżycie; K-M: Kaplan-Meier; CI: przedział
ufności, IA: inhibitory aromatazy; AE: antyestrogeny.

Przeprowadzono randomizowane, podwójnie zaślepione, podwójnie pozorowane, wieloośrodkowe badanie
trzeciej fazy porównujące fulwestrant 500 mg z anastrazolem 1 mg u kobiet po menopauzie z ER-dodatnim i
(lub) PgR-dodatnim miejscowo zaawansowanym lub rozsianym rakiem piersi, które wcześniej nie
otrzymywały żadnej terapii hormonalnej. Łącznie 462 pacjentki były sekwencyjnie losowo przydzielane w
stosunku 1:1 do grupy otrzymującej fulwestrant 500 mg lub do grupy otrzymującej anastrazol 1 mg.

Randomizacja była stratyfikowana według stopnia zaawansowania choroby (miejscowo zaawansowana lub
rozsiana), wcześniejszej chemioterapii z powodu choroby zaawansowanej i obecności zmian, których
wielkość była możliwa do oceny.

Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności w tym badaniu było przeżycie wolne od
progresji choroby (PFS) oceniane przez badacza według RECIST 1.1 kryteriów oceny odpowiedzi w guzach
litych (ang. Response Evaluation Criteria in Solid Tumours). Najważniejsze drugorzędowe punkty końcowe
oceny skuteczności obejmowały przeżycie całkowite (OS) i odsetek odpowiedzi obiektywnych (ORR).

Mediana wieku pacjentek włączonych do tego badania wyniosła 63 lata (zakres 36-90). U większości
pacjentek (87,0%) przed rozpoczęciem badania występowały przerzuty. U pięćdziesięciu pięciu procent
(55,0%) pacjentek przed rozpoczęciem badania występowały przerzuty do narządów miąższowych. Łącznie
17,1% pacjentek otrzymało wcześniej chemioterapię z powodu choroby zaawansowanej; u 84,2% pacjentek
możliwa była ocena wielkości zmian nowotworowych.

W większości predefiniowanych podgrup pacjentek otrzymane wyniki były spójne. W podgrupie pacjentek z
chorobą ograniczoną do przerzutów innych niż przerzuty do narządów miąższowych (n=208), HR wyniósł
0,592 (95% CI: 0,419; 0,837) w grupie otrzymującej fulwestrant w porównaniu z grupą leczoną
anastrozolem. W podgrupie pacjentek z przerzutami do narządów miąższowych (n=254) HR wyniósł 0,993
(95% CI: 0,740; 1,331) w grupie otrzymującej fulwestrant w porównaniu z grupą leczoną anastrozolem.
Wyniki dotyczące skuteczności w badaniu FALCON przedstawiono w Tabeli 4. i na Schemacie 1.

Tabela 4. Podsumowanie wyników dotyczących pierwszorzędowego punktu końcowego oceny
skuteczności (PFS) i najważniejszych drugorzędowych punktów końcowych oceny
skuteczności (ocena badacza, populacja zgodna z intencją leczenia) – badanie FALCON

Fulwestrant
500 mg
(N=230)

Anastrozol
1 mg
(N=232)
Przeżycie wolne od progresji choroby
Liczba zdarzeń PFS (%) 143 (62,2%) 166 (71,6%)
Współczynnik ryzyka (95% CI)
i wartość p dla PFS
HR 0,797 (0,637 – 0,999)
p = 0,.0486
Mediana PFS [miesiące (95%
CI)]
16,6 (13,8, 21,0) 13,8 (12,0, 16,6)

Liczba zdarzeń OS* 67 (29,1%) 75 (32,3%)
Współczynnik ryzyka (95% CI)
i wartość p dla OS
HR 0,875 (0,629 – 1,217)
p = 0,4277
ORR** 89 (46,1%) 88 (44,9%)
Iloraz szans (95% CI) i wartość
p dla ORR
OR 1,074 (0,716 – 1,614) p = 0,7290

Mediana DoR (miesiące) 20,0 13,2
CBR 180 (78,3%) 172 (74,1%)
Iloraz szans (95% CI) i wartość OR 1,253 (0,815 – 1,932)

p dla CBR p = 0,3045
*(31% dojrzałość danych) - nieostateczna analiza OS
**u pacjentek ze zmianami mierzalnymi

Schemat 1. Wykres Kaplana-Meiera dla przeżycia wolnego od progresji choroby (ocena badacza,
populacja zgodna z intencją leczenia) ─ badanie FALCON

Przeprowadzono dwa badania kliniczne III fazy, w których udział wzięło 851 kobiet po menopauzie z
zaawansowanym rakiem piersi, u których nastąpił nawrót choroby w trakcie lub po zakończeniu
hormonalnego leczenia uzupełniającego, lub doszło do progresji choroby podczas leczenia hormonalnego
zaawansowanego raka piersi. U siedemdziesięciu siedmiu procent pacjentek (77%) biorących udział w
badaniach wykazano obecność receptora estrogenowego w komórkach raka piersi. W badaniach tych
porównywano bezpieczeństwo stosowania i skuteczność fulwestrantu, podawanego w dawce 250 mg raz na
miesiąc i anastrozolu, inhibitora aromatazy, podawanego raz na dobę w dawce 1 mg. Stwierdzono, że
fulwestrant podawany w dawce 250 mg raz na miesiąc jest co najmniej tak skuteczny jak anastrozol, pod
względem czasu wolnego od progresji choroby, obiektywnej odpowiedzi na leczenie i czasu do zgonu. Nie
stwierdzono istotnej statystycznie różnicy w żadnym z punktów końcowych badania w obu badanych
grupach. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania był czas wolny od progresji choroby. Analiza
łączna wyników uzyskanych w obu badaniach wykazała, że u 83% pacjentek otrzymujących fulwestrant
obserwowano progresję w porównaniu z 85% pacjentek otrzymujących anastrozol. Analiza łączna wyników
uzyskanych w obu badaniach wykazała, że współczynnik ryzyka dla porównania fulwestrant w dawce 250
mg do anastrozolu pod względem czasu wolnego od progresji choroby wynosi 0,95 (95% CI 0,82 do 1,10).
Obiektywny odsetek odpowiedzi dla fulwestrantu 250 mg wynosił 19,2% w porównaniu z 16,5% dla
anastrozolu. Mediana czasu do wystąpienia zgonu wynosiła 27,4 miesiąca dla pacjentek leczonych
fulwestrantem i 27,6 miesiąca dla pacjentek leczonych anastrozolem. Współczynnik ryzyka dla porównania
fulwestrant 250 mg do anastrozolu pod względem czasu do wystąpienia zgonu wynosił 1,01 (95% CI 0,86 do
1,19).

Leczenie skojarzone palbocyklibem
Przeprowadzono międzynarodowe, randomizowane, podwójnie zaślepione, wieloośrodkowe badanie III fazy
w grupach równoległych, porównujące leczenie fulwestrantem 500 mg w skojarzeniu z palbocyklibem w
dawce 125 mg z leczeniem fulwestrantem 500 mg w skojarzeniu z placebo u kobiet z hormonozależnym
rakiem piersi, bez nadmiernej ekspresji HER2, miejscowo zaawansowanym, niekwalifikującym się do
leczenia chirurgicznego ani radioterapii z intencją wyleczenia, lub z rozsianym rakiem piersi, niezależnie od

statusu menopauzy, u których doszło do progresji choroby po wcześniejszej terapii hormonalnej w leczeniu
(neo) adjuwantowym lub w chorobie rozsianej.

Łącznie 521 kobiet w okresie przed-/około- i pomenopauzalnym, u których doszło do progresji choroby w
trakcie lub w ciągu 12 miesięcy od zakończenia uzupełniającej terapii hormonalnej, lub podczas albo w
ciągu 1 miesiąca od wcześniejszej terapii hormonalnej z powodu choroby zaawansowanej, zostało losowo
przydzielonych w stosunku 2:1 do grupy otrzymującej fulwestrant w skojarzeniu z palbocyklibem lub do
grupy otrzymującej fulwestrant w skojarzeniu z placebo. Randomizację stratyfikowano według
udokumentowanej wrażliwości na wcześniejszą terapię hormonalną, okresu menopauzy w chwili
przystąpienia do badania (okres przed-/okołomenopauzalny w porównaniu z okresem pomenopauzalnym) i
obecności przerzutów do narządów miąższowych. Kobiety w okresie przed-/okołomenopauzalnym
otrzymywały agonistę LHRH, goserelinę. Pacjentki z chorobą zaawansowaną/rozsianą, objawową, z
zajęciem narządów miąższowych, u których istniało ryzyko wystąpienia w krótkim czasie powikłań
zagrażających życiu (w tym pacjentki z masywnymi niekontrolowanymi wysiękami [opłucnowymi,
osierdziowymi, otrzewnowymi], zapaleniem naczyń chłonnych płuc i zajęciem ponad 50% miąższu wątroby)
nie spełniały kryteriów włączenia do tego badania.

Pacjentki kontynuowały przydzielone leczenie do chwili wystąpienia obiektywnej progresji choroby,
nasilenia objawów, wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania objawów toksyczności, zgonu lub
wycofania zgody na udział w badaniu, w zależności od tego, które z tych zdarzeń wystąpiło jako pierwsze.
Zmiana grup leczenia nie była dozwolona.

Pacjentki z grupy otrzymującej fulwestrant w skojarzeniu z palbocyklibem i pacjentki z grupy otrzymującej
fulwestrant w skojarzeniu z placebo były dobrze dobrane pod względem wyjściowych danych
demograficznych i cech prognostycznych. Mediana wieku pacjentek włączonych do tego badania wyniosła
57 lat (zakres 29 - 88). W każdej grupie badanej większość stanowiły kobiety rasy białej, z udokumentowaną
wrażliwością na wcześniejszą terapię hormonalną i w okresie pomenopauzalnym. Około 20% pacjentek
stanowiły kobiety w okresie przed-/okołomenopauzalnym. Wszystkie pacjentki otrzymały wcześniej
leczenie systemowe i większość pacjentek z każdej grupy terapeutycznej była poddana wcześniej
chemioterapii z powodu pierwotnego rozpoznania. U ponad połowy (62%) stan sprawności wg ECOG
wyniósł 0, u 60% występowały przerzuty do narządów miąższowych, a 60% otrzymało wcześniej więcej niż
1 linię hormonoterapii z powodu pierwotnego rozpoznania.

Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu było PFS oceniane przez badacza według kryteriów
RECIST 1.1. Wspomagające analizy PFS opierały się na niezależnej, centralnej ocenie radiologicznej.
Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały OR, CBR, czas przeżycia całkowitego (OS), bezpieczeństwo
stosowania i czas do pogorszenia (ang. time-to-deterioration, TTD) punktu końcowego dotyczącego bólu.

W badaniu osiągnięto pierwszorzędowy punkt końcowy, uzyskano wydłużenie PFS wg oceny badacza w
analizie etapowej przeprowadzonej po wystąpieniu 82% planowanych zdarzeń PFS; wyniki przekroczyły
predefiniowaną granicę skuteczności Haybittle-Peto (α=0,00135) wykazując statystycznie znamienne
wydłużenie PFS i klinicznie znaczący efekt leczenia. Bardziej dojrzałą aktualizację danych dotyczących
skuteczności przedstawiono w Tabeli 5.

Po obserwacji o medianie czasu trwania wynoszącej 45 miesięcy przeprowadzono końcową analizę
OS na podstawie 310 zdarzeń (60% zrandomizowanych pacjentek). Zaobserwowano różnicę w
medianie OS wynoszącą 6,9 miesiąca między grupą otrzymującą palbocyklib w skojarzeniu z
fulwestrantem a grupą otrzymującą placebo w skojarzeniu z fulwestrantem; ten wynik nie był
statystycznie znamienny przy określonym a priori poziomie istotności wynoszącym 0,0235 (test 1-
stronny). W grupie leczonej placebo w skojarzeniu z fulwestrantem 15,5% zrandomizowanych
pacjentek otrzymało następnie palbocyklib lub inne inhibitory CDK w ramach kolejnych linii leczenia
po progresji choroby.

Wyniki dotyczące danych o PFS według oceny badaczy i końcowych danych o OS w badaniu
PALOMA3 przedstawiono w Tabeli 5. Odpowiednie wykresy Kaplana-Meiera pokazano na Rycinach
2 i 3.

Tabela 5 Wyniki dotyczące skuteczności – badanie PALOMA3 (ocena badacza, populacja
zgodna z intencją leczenia)

Aktualizacja analizy
(data ucięcia danych: 23 października 2015 r.)
Fulwestrant + palbocyklib
(N=347)
Fulwestrant + placebo
(N=174)
Przeżycie wolne od
progresji choroby
Mediana [miesiące (95%
CI)]
11,2 (9,5, 12,9) 4,6 (3,5, 5,6)

Współczynnik ryzyka (95%
CI) i wartość p
0,497 (0,398, 0,620), p <0,000001

Drugorzędowe punkty końcowe
OR [% (95%CI)] 26,2 (21,7, 31,2) 13,8 (9,0, 19,8)
OR (zmiany mierzalne) [%
(95% CI)]
33,7 (28,1, 39,7) 17,4 (11,5, 24,8)

CBR [% (95% CI)] 68,0 (62,8, 72,9) 39,7 (32,3, 47,3)
Przeżycie całkowite (OS) w analizie końcowej
(data ucięcia danych: 13 kwietnia 2018 r.)
Liczba zdarzeń (%) 201 (57,9) 109 (62,6)
Mediana [miesiące (95%
CI)]
34,9 (28,8; 40,0) 28,0 (23,6; 34,6)

Współczynnik ryzyka (95%
CI) i wartość p†
0,814 (0,644; 1,029)
p=0,0429†*
CBR=korzyść kliniczna; CI=przedział ufności; N=liczba pacjentek OR=odpowiedź obiektywna
Wyniki dotyczące drugorzędowych punktów końcowych opierają się na potwierdzonych i niepotwierdzonych
odpowiedziach według RECIST 1.1.
* Nieznamienne statystycznie.
† 1-stronna wartość p w logarytmicznym teście rang ze stratyfikacją uwzględniającą obecność przerzutów do
narządów trzewnych i wrażliwość na wcześniejszą terapię hormonalną według randomizacji.

Schemat 2 Wykres Kaplana-Meiera dla przeżycia wolnego od progresji choroby (ocena badacza,
populacja zgodna z intencją leczenia) – badanie PALOMA3 (data ucięcia danych: 23 października
2015 r.)

FUL=fulwestrant; PAL=palbocyklib; PCB=placebo

Zmniejszenie ryzyka progresji choroby lub zgonu w grupie otrzymującej fulwestrant w skojarzeniu z
palbocyklibem obserwowano we wszystkich poszczególnych podgrupach pacjentek definiowanych w
oparciu o czynniki stratyfikacji i charakterystykę wyjściową. Zmniejszenie ryzyka wykazano u kobiet w
okresie przed-/okołomenopauzalnym (HR=0,46 [95% CI: 0,28; 0,75]), u kobiet w okresie pomenopauzalnym
(HR=0,52 [95% CI: 0,40; 0,66]), u pacjentek z lokalizacją przerzutów w narządach miąższowych (HR=0,50
[95% CI: 0,38; 0,65]) i lokalizacją przerzutów poza narządami miąższowymi (HR=0,48 [95% CI: 0,33;
0,71]). Korzyści obserwowano również niezależnie od liczby linii wcześniejszych terapii z powodu choroby
rozsianej, niezależnie od tego, czy było to 0 (HR=0,59 [95% CI: 0,37; 0,93]), 1 (HR=0,46 [95% CI: 0,32;
0,64]), 2 (HR=0,48 [95% CI: 0,30; 0,76]) lub ≥3 linie leczenia (HR=0,59 [95% CI: 0,28; 1,22]).

Rycina 3. Wykres Kaplana-Meiera dla przeżycia całkowitego (populacja zgodna z intencją
leczenia) – badanie PALOMA3 (data ucięcia danych: 13 kwietnia 2018 r.)

FUL=fulwestrant; PAL=palbocyklib; PCB=placebo.

Dodatkowe miary skuteczności (OR i TTR) oceniane w podgrupach pacjentek z zajęciem narządów
miąższowych lub bez przedstawiono w Tabeli 6.

Tabela 6 Wyniki dotyczące skuteczności u pacjentek z zajęciem narządów miąższowych lub bez,
w badaniu PALOMA3 (populacja zgodna z intencją leczenia)

Przerzuty do narządów
miąższowych
Brak przerzutów do narządów
miąższowych
Fulwestrant +
palbocyklib
(N=206)

Fulwestrant +
placebo
(N=105)

Fulwestrant +
palbocyklib
(N=141)

Fulwestrant +
placebo
(N=69)
OR [% (95% CI)] 35,0
(28,5, 41,9)
13,3
(7,5, 21,4)
13,5
(8,3, 20,2)
14,5
(7,2, 25,0)
TTR*, Mediana
[miesiące
(zakres)]

3,8
(3,5, 16,7)
5,4
(3,5, 16,7)
3,7
(1,9, 13,7)
3,6
(3,4, 3,7)

*Wyniki dotyczące odpowiedzi na leczenie na podstawie potwierdzonych i niepotwierdzonych odpowiedzi.
N=liczba pacjentek; CI=przedział ufności; OR= odpowiedź obiektywna; TTR=czas do pierwszej odpowiedzi ze strony
guza.

Objawy zgłaszane przez pacjentki były oceniane za pomocą kwestionariusza jakości życia (QLQ)-C30
Europejskiej Organizacji na rzecz Badań i Leczenia Raka (EORTC) i jego modułu dotyczącego raka piersi
(EORTC QLQ-BR23). Łącznie 335 pacjentek z grupy otrzymującej fulwestrant w skojarzeniu z
palbocyklibem i 166 pacjentek w grupie otrzymującej fulwestrant w skojarzeniu z placebo wypełniło
kwestionariusz przy rozpoczęciu badania i przynajmniej 1 raz na wizycie po rozpoczęciu udziału w badaniu.

Czas do pogorszenia objawów został wcześniej określony jako czas między wynikiem wyjściowym a
pierwszym wystąpieniem zwiększenia o ∀10 punktów w wynikach dotyczących objawów bólowych
względem stanu wyjściowego. Dołączenie palbocyklibu do leczenia fulwestrant miało korzystny wpływ na
objawy przez istotne wydłużenie czasu do nasilenia objawów bólowych w porównaniu z leczeniem
fulwestrantem w skojarzeniu z placebo (mediana 8,0 miesięcy w porównaniu z 2,8 miesiąca; HR=0,64 [95%
CI: 0,49; 0,85]; p<0,001).

Wpływ na endometrium w okresie po menopauzie
Na podstawie wyników badań nieklinicznych nie można sądzić, że fulwestrant wpływa pobudzająco na
błonę śluzową macicy po menopauzie (patrz punkt 5.3). W 2-tygodniowym badaniu klinicznym z udziałem
zdrowych ochotniczek po menopauzie stwierdzono, że w porównaniu z placebo leczenie wstępne
fulwestrantem w dawce 250 mg powoduje istotne osłabienie działania pobudzającego na błonę śluzową
macicy etynyloestradiolu podawanego w dawce 20 mikrogramów. Działanie pobudzające oceniano, mierząc
grubość endometrium ultrasonograficznie.

Leczenie neoadjuwantowe u pacjentek z rakiem piersi trwające do 16 tygodni, zarówno fulwestrantem 500
mg jak i fulwestrantem 250 mg nie spowodowało znaczącej klinicznie zmiany grubości śluzówki macicy, co
wskazuje na brak działania agonistycznego. Nie ma dowodów na niekorzystny wpływ na śluzówkę macicy u
badanych pacjentek z rakiem piersi. Nie ma danych dotyczących wpływu na budowę błony śluzowej macicy.

W dwóch krótkotrwałych badaniach klinicznych (1 i 12 tygodni) u pacjentek przed menopauzą z łagodnymi
schorzeniami ginekologicznymi nie stwierdzono znaczącej różnicy grubości endometrium (mierzonego
ultrasonograficznie) między grupą otrzymującą fulwestrant i placebo.

Wpływ na kości
Nie ma danych dotyczących odległych skutków działania fulwestrantu na kości. Leczenie neoadjuwantowe u
pacjentek z rakiem piersi trwające do 16 tygodni, zarówno fulwestrantem 500 mg jak i fulwestarantem 250
mg nie spowodowało znaczącej klinicznie zmiany w stężeniach markerów metabolizmu kości w surowicy.

Dzieci i młodzież

Fulwestrant nie jest wskazany do stosowania u dzieci. Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek
dołączania wyników badań fulwestrantu we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży we
wskazaniu raka piersi (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

W otwartym badaniu klinicznym II fazy oceniano bezpieczeństwo stosowania, skuteczność oraz parametry
farmakokinetyczne fulwestrantu, wśród 30 dziewcząt w wieku od 1 do 8 lat z przedwczesnym dojrzewaniem
płciowym (ang. Progressive Precocious Puberty) związanym z zespołem McCune Albrighta (MAS). Dzieci
otrzymywały domięśniowo fulwestrant w dawce 4 mg/kg masy ciała co miesiąc. To 12-miesięczne badanie
pozwoliło na ocenę wielu punktów końcowych istotnych dla leczenia MAS i wykazało zmniejszenie
częstości krwawień z dróg rodnych oraz zmniejszenie wskaźnika zaawansowania wieku kostnego. W stanie
stacjonarnym wartości minimalnych stężeń fulwestrantu ocenione w tym badaniu w osoczu u dzieci
odpowiadały wartościom stwierdzanym u pacjentów dorosłych (patrz punkt 5.2). To małe badanie nie
ujawniło żadnych nowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, jednak nie są jeszcze dostępne
dane z 5–letniej obserwacji.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Po podaniu we wstrzyknięciu domięśniowym o długotrwałym działaniu, fulwestrant wchłania się powoli i
osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po mniej więcej 5 dniach. Podawanie fulwestrantu w dawce
500 mg powoduje osiąganie stałych lub w przybliżeniu stałych wartości ekspozycji w ciągu pierwszego
miesiąca stosowania (średnie wartości odpowiednio: AUC 475 [33,4%] ng.dni/ml, Cmax 25,1 [35,3%] ng/ml,
Cmin 16,3 [25,9%] ng/ml). W stanie stacjonarnym wartości stężeń fulwestrantu w osoczu mieszczą się w
stosunkowo wąskim zakresie, z około 3-krotną różnicą między stężeniami najwyższymi a najniższymi. Po
podaniu domięśniowym, ekspozycja jest w przybliżeniu proporcjonalna do dawki w zakresie dawek od 50 do
500 mg.

Dystrybucja
Fulwestrant rozlegle i szybko jest rozmieszczany w tkankach. Duża pozorna objętość dystrybucji w stanie
stacjonarnym (Vdss) (wynosi około 3 do 5 l/kg), wskazuje, że lek znajduje się głównie w przestrzeni
pozanaczyniowej. Fulwestrant wiąże się z białkami osocza w 99%. Fulwestrant wiąże się przede wszystkim
z frakcjami lipoprotein o bardzo małej (VLDL), małej (LDL) i dużej gęstości (HDL). Nie badano interakcji
dotyczących kompetycyjnego mechanizmu wiązania z białkami. Nie określono wiązania z globuliną wiążącą
hormony płciowe (SHBP).

Metabolizm
Metabolizm fulwestrantu nie został w pełni poznany, jednak uczestniczy w nim łącznie szereg możliwych
przemian biologicznych, analogicznie jak w przypadku endogennych steroidów. Wykryte metabolity
(włączając 17-keton, sulfoniany, 3-siarczan, 3- i 17-glukuroniany) mają mniejszą niż fulwestrant lub
porównywalną z nim aktywność antyestrogenową. W badaniach z wykorzystaniem ludzkich komórek
wątroby i rekombinowanych ludzkich enzymów wątrobowych stwierdzono, że CYP 3A4 jest jedynym
izoenzymem cytochromu P-450 biorącym udział w utlenianiu fulwestrantu, natomiast w warunkach in vivo
główną rolę wydają się pełnić enzymy nienależące do grupy cytochromu P-450. Na podstawie badań in vitro
można sądzić, że fulwestrant nie hamuje izoenzymów układu cytochromu CYP450.

Eliminacja
Fulwestrant jest wydalany głównie w postaci zmetabolizowanej. Fulwestrant jest wydalany przede
wszystkim z kałem, mniej niż 1% wydala się w moczu. Fulwestrant ma duży klirens, 11± 1,7 ml/min/kg, co
może świadczyć o dużym udziale wątroby w wydalaniu. Końcowy okres półtrwania (t 0,5) po podaniu
domięśniowym zależy przede wszystkim od szybkości wchłaniania i wynosi około 50 dni.

Specjalne grupy pacjentów
W analizie farmakokinetyki populacyjnej danych z badań III fazy nie wykryto różnic w farmakokinetyce u
pacjentek z różnych grup wiekowych (zakres 33 do 89 lat), o różnej masie ciała (40-127 kg) lub różnych ras.

Zaburzenia czynności nerek

Łagodne do umiarkowanych zaburzenia czynności nerek nie wpływają na farmakokinetykę fulwestrantu
w jakimkolwiek klinicznie istotnym zakresie.

Zaburzenia czynności wątroby
Farmakokinetykę fulwestrantu oceniono w badaniu klinicznym u kobiet z łagodnymi do umiarkowanych
zaburzeniami czynności wątroby (grupa A i B według skali Child-Pugh) po podaniu pojedynczej dawki.
Stosowano dużą dawkę postaci leku o krótszym działaniu podawaną domięśniowo. U kobiet z zaburzeniami
czynności wątroby obserwowano około 2,5-krotne zwiększenie AUC w porównaniu do zdrowych
uczestniczek. Oczekuje się, że takie zwiększenie ekspozycji u pacjentek otrzymujących fulwestrant będzie
dobrze tolerowane. Nie badano kobiet z ciężkimi zaburzeniami wątroby (grupa C według skali Child-Pugh).

Dzieci i młodzież
Farmakokinetykę fulwestrantu oceniono w badaniu klinicznym przeprowadzonym wśród 30 dziewcząt w
wieku od 1 do 8 lat z przedwczesnym dojrzewaniem płciowym związanym z zespołem McCune Albrighta
(patrz punkt 5.1). Pacjentki otrzymywały flulwestrant domięśniowo w dawce 4 mg/kg masy ciała co miesiąc.
Średnia geometryczna (SD) wartości minimalnych stężeń fulwestrantu w osoczu w stanie stacjonarnym
(Cmin, ss) i powierzchnia pola pod krzywą AUC wynosiły odpowiednio: 4,2 (0,9) ng/ml i 3680 (1020)
ng*hr/ml. Chociaż zebrane dane są ograniczone, minimalne stężenia fulwestrantu w stanie stacjonarnym u
dzieci wydają się być zgodne z tymi wartościami u dorosłych.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Fulwestrant wykazuje niewielką toksyczność ostrą.

Fulwestrant w postaci roztworu do wstrzykiwań i w innych postaciach był dobrze tolerowany przez
wszystkie gatunki zwierząt, na których wykonano badania po podaniu wielokrotnym. Reakcje miejscowe, w
tym zapalenie mięśni i ziarniniaki w miejscu wstrzyknięcia przypisywano rozpuszczalnikowi, jednak
nasilenie zapalenie mięśni u królików było większe dla fulwestrantu niż dla próby kontrolnej z
fizjologicznym roztworem soli. W badaniach toksyczności wielokrotnych dawek domięśniowych
fulwestrantu u szczurów i psów, działanie antyestrogenowe fulwestrantu odpowiadało za większość
obserwowanych skutków, szczególnie w żeńskim układzie rozrodczym, jednak także w innych narządach
wrażliwych na hormony u obu płci. U niektórych psów, po długotrwałym (12 miesięcy) podawaniu,
obserwowano zapalenie tętnic obejmujące różne tkanki.

U psów, po podawaniu doustnym i dożylnym obserwowano wpływ na układ sercowo-naczyniowy
(niewielkie uniesienie odcinka S-T w badaniu EKG [podanie doustne] i zahamowanie zatokowe u jednego
psa [podanie dożylne]). Reakcje te wystąpiły przy ekspozycji wielokrotnie większej niż u pacjentek (Cmax
>15 razy) i prawdopodobnie mają niewielkie znaczenie przy dawkach klinicznych.

Fulwestrant nie wykazywał działania genotoksycznego.

Fulwestrant wykazywał wpływ na reprodukcję oraz rozwój zarodka/płodu zgodny z działaniem
antyestrogenowym, w dawkach zbliżonych do dawek terapeutycznych. U szczurów obserwowano
odwracalne zmniejszenie płodności samic i przeżycia zarodków, a także dystocję i zwiększoną ilość wad u
płodów, w tym patologiczne zgięcie śródstopia. U królików, którym podawano fulwestrant występowały
poronienia. Obserwowano zwiększoną masę łożyska i obumieranie zarodków po zagnieżdżeniu.
Stwierdzono zwiększoną liczbę nieprawidłowości u płodów (w tym wsteczne przesunięcie obręczy miednicy
i 27. kręgu przedkrzyżowego).

W dwuletnim badaniu działania rakotwórczego u szczurów (domięśniowe podawanie fulwestrantu)
wykazano zwiększoną częstość występowania łagodnych ziarniszczaków w jajniku u samic szczurów po
dużych dawkach, 10 mg/szczur/15 dni oraz zwiększoną częstość występowania nowotworów z komórek
Leydiga w jądrach u samców. Podczas dwuletniego badania rakotwórczości u myszy po podaniu dawek 150
mg/kg/dobę i 500 mg/kg/dobę (doustnie, codziennie) stwierdzono zwiększoną częstość występowania
nowotworów sznura płciowego i zrębu jajnika (zarówno łagodnych jak i złośliwych). Przy największej
dawce bez obserwowanego działania (NOEL) w tych badaniach, ekspozycja układowa (AUC) była u samic

szczurów w przybliżeniu 1,5-krotnością a u samców 0,8-krotnością oczekiwanej ekspozycji ludzkiej, zaś u
myszy, zarówno samic jak i samców, w przybliżeniu 0,8-krotnością oczekiwanej ekspozycji ludzkiej,.
Indukcja takich nowotworów jest zgodna z farmakologicznie powiązanymi zmianami
wewnątrzwydzielniczego sprzężenia zwrotnego w poziomach gonadotropin, spowodowanymi przez
antyestrogeny u zwierząt czynnych rozrodczo. Dlatego też nie uważa się, by wyniki tych badań miały
związek ze stosowaniem fulwestrantu w leczeniu zaawansowanego raka piersi u kobiet po menopauzie.

Ocena ryzyka dla środowiska
Badania oceny ryzyka dla środowiska wykazały, że możliwy jest szkodliwy wpływ fulwestrantu na
środowisko wodne (patrz punkt 6.6).

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Etanol 96%
Alkohol benzylowy (E 1519)
Benzylu benzoesan
Olej rycynowy oczyszczony

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi lekami, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących
zgodności.

#### 6.3 Okres ważności

4 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać i przewozić w stanie schłodzonym (2°C - 8°C).
Przechowywać ampułko-strzykawkę w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Należy ograniczyć przechowywanie produktu w temperaturze innej niż 2°C - 8°C. Należy unikać
przechowywania w temperaturze wyższej niż 30°C i nie przekraczać 28 dni ze średnią temperaturą
przechowywania poniżej 25°C (ale powyżej zakresu 2°C - 8°C). Jeśli zakres temperatur zostanie
przekroczony, należy natychmiast przywrócić zalecane warunki przechowywania (przechowywać i
przewozić w stanie schłodzonym (2°C - 8°C). Przekraczanie właściwej temperatury przechowywania może
mieć skumulowany wpływ na jakość produktu i nie wolno przekroczyć czasu 28 dni w ciągu 4 lat okresu
ważności fulwestrantu (patrz punkt 6.3). Ekspozycja na temperaturę poniżej 2°C nie powoduje uszkodzenia
produktu leczniczego, o ile nie jest on przechowywany w temperaturze poniżej -20°C.

Przechowywać ampułko-strzykawki w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Opakowanie zawiera:

1, 2, 4, lub 6 ampułko-strzykawek wykonanych z bezbarwnego szkła (typu I) z tłokiem z polistyrenu
zakończonym korkiem z elastomeru, z plastikowym zabezpieczeniem końcowym (PRTC) oraz 1, 2, 4 lub 6
igieł z systemem zabezpieczającym, w tekturowym pudełku.

Nie wszystkie rodzaje opakowań znajdują się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Instrukcja podawania
Należy podawać wstrzyknięcie zgodnie z lokalnymi wytycznymi dotyczącymi wykonywania wstrzyknięć
domięśniowych o dużej objętości.

UWAGA: Należy zachować ostrożność, jeśli fulwestrant jest podawany w górnoboczną okolicę pośladka ze
względu na bliskość nerwu kulszowego (patrz punkt 4.4).

Uwaga – nie wyjaławiać w autoklawie igły z systemem zabezpieczającym (BD SafetyGlide Shielding
Hypodermic Needle) przed zastosowaniem. Podczas użycia i usuwania ręce powinny cały czas pozostawać z
tyłu igły.

Dotyczy obu strzykawek:
- Wyjąć szklany korpus ampułko-strzykawki z pojemnika i sprawdzić, czy nie jest uszkodzony.
- Otworzyć opakowanie zewnętrzne igły z systemem osłaniającym (SafetyGlide).
- Przed podaniem roztworów pozajelitowych należy je obejrzeć w celu wykrycia obecności cząstek
stałych i zmiany barwy.
- Trzymać strzykawkę pionowo za część żeberkowaną (C). Drugą ręką chwycić nasadkę (A) i ostrożnie
przekręcić nasadkę końcówki z twardego plastiku w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek
zegara, patrz rysunek 1.

Rysunek 1.
- Zdjąć nasadkę (A) w kierunku pionowo ku górze. W celu zachowania sterylności nie dotykać
końcówki strzykawki (B) (patrz rysunek 2).

Rysunek 2

- Dołączyć igłę z systemem osłaniającym do końcówki Luer-Lok i dokręcić aż do trwałego umocowania
(patrz rysunek 3).
- Sprawdzić, czy igła jest połączona z końcówką Luer przed odchyleniem od pionu.
- Pociągnąć nasadkę wzdłuż igły tak, aby nie uszkodzić jej ostrego końca.
- Igłę z nasadką zbliżyć do miejsca podania.
- Zdjąć nasadkę z igły.
- Usunąć nadmiar powietrza ze strzykawki.

Rysunek 3

Lek należy podawać domięśniowo, powoli (1-2 minuty/wstrzyknięcie) w mięsień pośladkowy (miejsce na
pośladku). Dla wygody osoby podającej, ścięcie igły znajduje się w tej samej płaszczyźnie co dźwignia
systemu osłaniającego igłę (patrz rysunek 4).

Rysunek 4

Natychmiast po podaniu leku należy uruchomić system zabezpieczający igłę, przez popchnięcie jednym
palcem do przodu jego dźwigni (patrz rysunek 5).

UWAGA: Uruchamiać tak, aby zapewnić bezpieczeństwo sobie i innym. Nasłuchiwać kliknięcia i wizualnie
potwierdzić, że końcówka igły jest całkowicie ukryta.

Rysunek 5

Usuwanie pozostałości
Ampułko-strzykawki są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użycia.
Ten lek może stanowić zagrożenie dla środowiska wodnego. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu
leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami (patrz punkt 5.3).

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU

Sun Pharmaceutical Industries Europe B.V.
Polarisavenue 87
2132 JH Hoofddorp
Holandia

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 25039

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I
DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 21/12/2018
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 05/09/2024

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI
PRODUKTU LECZNICZEGO

06/11/2024

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.