# Glandex

> Eksemestan · 25 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Glandex
- **Nazwa powszechna:** Exemestanum
- **Substancja czynna:** [Eksemestan](https://apteka.online/odpowiedniki/exemestanum)
- **Moc:** 25 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** L02BG06
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 17249
- **Podmiot odpowiedzialny:** Przedsiębiorstwo Produkcji Farmaceutycznej HASCO-LEK S.A.
- **Producent:** Przedsiębiorstwo Produkcji Farmaceutycznej HASCO-LEK S.A., Polska
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/hormonoterapia/glandex-tabl-powl-25-mg-przedsiebiorstwo
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/hormonoterapia/glandex-tabl-powl-25-mg-przedsiebiorstwo.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/23441/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/23441/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 30 tabl. | 5909990812202 | Rp | 76,51 zł (dopłata od 24,48 zł) | Dobrze dostępny (4/5) | — |

## Leki refundowane

### 30 tabl. — EAN 5909990812202 · cena jedn. 2,55 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| Nowotwory złośliwe - Rak piersi w II rzucie hormonoterapii;\<2\>W leczeniu zaawansowanego raka piersi u kobiet w okresie naturalnego lub wywołanego leczeniem stanu po menopauzie, u których choroba uległa postępowi po zastosowaniu terapii antyestrogenowej; | \(B\) Bezpłatny do limitu | 76,51 zł | 24,48 zł | 52,03 zł | 52,03 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Glandex i w jakim celu się go stosuje?
Glandex to lek zawierający substancję czynną należącą do tzw. inhibitorów aromatazy.
Substancja ta hamuje działanie enzymu aromatazy niezbędnego do wytwarzania żeńskich hormonów
płciowych - estrogenów, zwłaszcza u kobiet po menopauzie. Zmniejszenie ilości estrogenów w
organizmie kobiety jest sposobem leczenia tzw. hormonozależnego raka piersi.

Glandex jest przeznaczony do leczenia wczesnego hormonozależnego raka piersi u kobiet po
menopauzie, po 2-3 latach początkowego leczenia tamoksyfenem. Lek jest stosowany także do
leczenia zaawansowanego raka piersi u kobiet po menopauzie, u których choroba uległa postępowi
mimo podawania innych leków hormonalnych.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Glandex

Kiedy nie stosować leku Glandex:

• jeśli pacjent ma uczulenie na eksemestan lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6);
• u kobiet przed menopauzą, tj. które nadal miesiączkują;
• u kobiet planujących zajść w ciążę lub ciężarnych;
• u kobiet karmiących piersią.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem podawania leku Glandex należy to omówić z lekarzem lub farmaceutą.
• Lekarz prowadzący zleci badanie aktywności hormonalnej w próbce krwi pobranej od
pacjentki, aby ustalić czy jest ona w okresie naturalnego lub wywołanego leczeniem stanu po
menopauzie;

2/5

• Należy zgłosić lekarzowi prowadzącemu wszystkie niepokojące objawy dotyczące wątroby
lub nerek;
• Należy zgłosić lekarzowi prowadzącemu wszystkie zdarzenia lub fakty mogące mieć
znaczenie dla oceny stanu układu kostnego i ryzyka związanego z tzw. osteoporozą. Tego
rodzaju leki znacznie obniżają aktywność żeńskich hormonów płciowych, dlatego u pacjentek
przyjmujących ten lek można spodziewać się zmniejszenia wytrzymałości mechanicznej
kości. Rozpoczynając leczenie oraz podczas leczenia należy kontrolować stan kości
(wykonywać tzw. badanie densytometryczne);
• Przed rozpoczęciem leczenia lekarz może zalecić oznaczanie stężenia witaminy D, ponieważ
u kobiet z wczesnym rakiem piersi często notuje się jej znaczny niedobór. W przypadku
stwierdzenia niedoboru lekarz zaleci przyjmowanie witaminy D.

Lek Glandex a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Leku Glandex nie należy stosować jednocześnie z lekami zawierającymi estrogeny, stosowanymi np.
podczas prowadzenia tzw. hormonalnej terapii zastępczej (HTZ).

Ostrożności wymaga stosowanie leku Glandex z:
• niektórymi antybiotykami (ryfampicyną);
• niektórymi lekami przeciwpadaczkowymi stosowanymi do leczenia epilepsji (karbamazepiną,
fenytoiną);
• lekami i innymi produktami zawierającymi przetwory dziurawca (Hypericum perforatum).

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie stosować leku Glandex u kobiet w ciąży.

Nie stosować leku Glandex u kobiet karmiących piersią, ze względu na brak pełnych danych
dotyczących przenikania eksemestanu do mleka kobiecego.

Należy razem z lekarzem rozważyć zastosowanie odpowiedniej antykoncepcji u kobiet mogących
zajść w ciążę (włącznie z pacjentkami w okresie okołomenopauzalnym oraz u kobiet, które niedawno
przestały miesiączkować, aż do czasu, gdy cykl trwale ustanie).

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Stwierdzono, że niekiedy podawanie leku Glandex może wywoływać osłabienie, senność, zawroty
głowy oraz zmniejszoną wydolność organizmu objawiającą się uczuciem zmęczenia i wyczerpania
(tzw. astenię), co może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

### 3. Jak stosować lek Glandex?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza. Lekarz poinformuje, jak przyjmować lek Glandex i jak długo ma trwać leczenie.

Dorośli i pacjentki w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)
Zaleca się podawanie jednej tabletki powlekanej (tj. 25 mg) raz na dobę.
Tabletki powlekane Glandex należy stosować po posiłku, o tej samej porze każdego dnia.
Lekarz poinformuje o długości trwania leczenia.

3/5

W przypadku konieczności hospitalizacji podczas stosowania leku Glandex, należy powiadomić
personel szpitala o przyjmowaniu tego leku.

U pacjentek z wczesnym rakiem piersi lek Glandex należy stosować przez okres 2 do 3 lat, jako
uzupełnienie wcześniejszej terapii tamoksyfenem, tak by łączny czas leczenia wyniósł 5 lat. Jeśli
dojdzie do nawrotu guza, leczenie lekiem Glandex można zakończyć wcześniej.
U pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi przyjmowanie leku Glandex należy kontynuować do
czasu stwierdzenia wyraźnego postępu choroby.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży.

Stosowanie u pacjentek z zaburzeniami czynności nerek i wątroby
Lek należy stosować ostrożnie u pacjentek z zaburzeniami czynności nerek i wątroby.
Nie są wymagane zmiany dawkowania u pacjentek z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.

Stosowanie u pacjentek w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)
Nie jest wymagana zmiana dawkowania u pacjentek w podeszłym wieku.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Glandex
Nie należy przyjmować większej dawki leku niż została zalecona przez lekarza.
W przypadku przedawkowania leku należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem okazując mu
opakowanie leku lub jego ulotkę informacyjną. W zależności od występujących objawów lekarz
zastosuje odpowiednie leczenie.

Pominięcie zastosowania leku Glandex
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Należy przyjąć lek najszybciej jak to możliwe, jednak jeśli pozostało już niewiele czasu do zwykłej
pory przyjęcia kolejnej dawki leku, należy przyjąć lek zgodnie z planem.

Przerwanie stosowania leku Glandex
O przerwaniu leczenia eksemestanem decyduje lekarz.
Nie należy przerywać leczenia bez porozumienia z lekarzem. Nie należy przerywać przyjmowania
leku w przypadku poprawy samopoczucia, bez konsultacji z lekarzem.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Lek Glandex jest dobrze tolerowany, a działania niepożądane zgłaszane przez pacjentów związane z
podawaniem leku Glandex były łagodne lub umiarkowane. Większość działań niepożądanych jest
związana ze skutkami obniżenia stężenia estrogenów (np. uderzenia gorąca).

Bardzo często występujące działania niepożądane (u więcej niż 1 pacjenta na 10):
• bezsenność,
• bóle głowy,
• uderzenia gorąca,
• nudności,
• zwiększona potliwość,

4/5

• bóle stawów i bóle mięśniowo-szkieletowe (w tym bóle stawowe, rzadziej bóle kończyn,
choroba zwyrodnieniowa stawów, bóle kręgosłupa, zapalenie stawów, bóle mięśniowe i
sztywność stawów),
• uczucie nadmiernego zmęczenia.

Często występujące działania niepożądane (u 1 do 10 pacjentów na 100):
• jadłowstręt,
• stany depresji,
• zespół cieśni kanału nadgarstka (uczucie kłucia w niemal całej dłoni z wyjątkiem małego
palca), parestezje (nieprzyjemne odczucia zwykle przypominające mrowienie lub drętwienie),
• zawroty głowy,
• wymioty, biegunka, zaparcia, dyspepsja, bóle brzucha,
• łysienie, wysypka, pokrzywka, świąd,
• złamania kości, osteoporoza (zmniejszona mineralizacja i gęstość kości),
• ból, obrzęki dłoni i stóp.

Niezbyt często występujące działania niepożądane ( u 1 do 10 pacjentów na 1 000):
• leukopenia (zmniejszenie ilości krwinek białych),
• nadwrażliwość,
• senność,
• zapalenie wątroby, cholestatyczne zapalenie wątroby (zapalenie wątroby wywołane zastojem
żółci), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny i
fosfatazy alkalicznej we krwi,
• ostra uogólniona osutka krostkowa,
• osłabienie.

Rzadko występujące działania niepożądane (u 1 do 10 pacjentów na 10 000):
• trombocytopenia (zmniejszenie ilości płytek krwi).

Nieznana częstość występowania działań niepożądanych (częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych):
• limfopenia (zmniejszenie ilości limfocytów we krwi).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Aleje Jerozolimskie 181C, 02 - 222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309,
e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Glandex?
Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania leku.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

5/5

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Glandex

- Substancją czynną leku jest eksemestan. Jedna tabletka powlekana zawiera 25 mg eksemestanu.

- Pozostałe substancje pomocnicze to: mannitol, kopowidon (K=28), krospowidon, celuloza
mikrokrystaliczna krzemowana (celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna),
karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), magnezu stearynian oraz otoczka (hypromeloza, makrogol
400, tytanu dwutlenek - E 171).

Jak wygląda lek Glandex i co zawiera opakowanie
Lek Glandex to okrągłe dwuwypukłe tabletki powlekane koloru białego lub zbliżonego do białego,
oznakowane jednostronnie liczbą 25 i gładkie na odwrocie.
Jedno opakowanie zawiera 30 tabletek powlekanych (3 blistry po 10 szt.) w tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
„PRZEDSIĘBIORSTWO PRODUKCJI FARMACEUTYCZNEJ HASCO-LEK” S.A.
51-131 Wrocław, ul. Żmigrodzka 242 E
Informacja o leku
tel.: + 48 (22) 742 00 22
e-mail: informacjaoleku@hasco-lek.pl

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach czonkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Polska – Glandex

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 12.02.2019 r.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

1/12

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Glandex, 25 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Jedna tabletka powlekana zawiera 25 mg eksemestanu (Exemestanum).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana

Okrągłe dwuwypukłe tabletki powlekane koloru białego lub zbliżonego do białego, oznakowane
jednostronnie liczbą 25 i gładkie na odwrocie.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Glandex jest przeznaczony do uzupełniającego leczenia raka piersi u kobiet po menopauzie w
przypadku inwazyjnego wczesnego raka piersi, w którego komórkach wykryto obecność receptorów
estrogenowych, po 2-3 latach początkowego leczenia uzupełniającego tamoksyfenem.

Glandex jest przeznaczony do leczenia przypadków zaawansowanego raka piersi u kobiet w okresie
naturalnego lub wywołanego leczeniem stanu po menopauzie, u których choroba uległa postępowi
mimo podawania antyestrogenów. Nie wykazano skuteczności podawania eksemestanu pacjentkom, u
których w komórkach guza nie wykryto receptorów estrogenowych.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorośli, również pacjentki w wieku podeszłym (powyżej 65 lat)

Zaleca się podawanie produktu Glandex po jednej tabletce 25 mg raz na dobę, najlepiej po posiłku.

W przypadkach wczesnych stadiów raka piersi eksemestan należy podawać przez okres od 2 do 3 lat
tak, by łączny czas leczenia uzupełniającego wyniósł 5 lat, jako uzupełnienie kombinowanego
sekwencyjnego leczenia hormonalnego (tamoksyfenem), bądź zakończyć leczenie wcześniej, jeżeli
dojdzie do nawrotu guza.

W przypadkach zaawansowanego raka piersi podawanie eksemestanu należy kontynuować do czasu
stwierdzenia wyraźnej progresji guza.

Niewydolność wątroby lub nerek
Nie jest wymagana zmiana dawkowania u pacjentek z niewydolnością wątroby lub nerek (patrz punkt
5.2).

2/12

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się podawania eksemestanu dzieciom i młodzieży.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1, u kobiet przed menopauzą, u kobiet w ciąży lub karmiących piersią.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Produktu Glandex nie należy podawać kobietom przed menopauzą. Dlatego przed rozpoczęciem
leczenia należy oznaczyć aktywność LH, FSH oraz estradiolu, aby upewnić się, że pacjentka jest w
okresie postmenopauzalnym.

Eksemestan należy stosować ostrożnie u pacjentek z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek.

Eksemestan znacznie obniża aktywność estrogenów, dlatego podczas leczenia zauważono
zmniejszenie gęstości mineralnej kości i zwiększoną częstość występowania przypadków złamań
kości (patrz punkt 5.1).
Rozpoczynając leczenie uzupełniające produktem Glandex u kobiet z osteoporozą lub należących do
grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia osteoporozy, należy ocenić gęstość mineralną kości metodą
densytometrii. Mimo, że nie są dostępne wystarczające dane potwierdzające związek leczenia
eksemestanem i zmniejszenia gęstości mineralnej kości, należy obserwować stan układu kostnego
pacjentek otrzymujących eksemestan, a w razie potrzeby u kobiet należących do grupy zwiększonego
ryzyka należy rozpocząć leczenie lub profilaktykę osteoporozy.

Przed rozpoczęciem leczenia eksemestanem, który jest inhibitorem aromatazy, należy rozważyć
przeprowadzenie rutynowego oznaczenia stężenia 25-hydroksy-witaminy D, ze względu na dużą
częstość występowania ciężkiej hipowitaminozy u kobiet z wczesnym rakiem piersi. U kobiet z
niedoborem witaminy D należy zastosować suplementację witaminy D.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Wyniki badań in vitro wykazują, że eksemestan jest metabolizowany przy udziale układu enzymów
cytochromu P 450 (CYP) 3A4 oraz aldoketoreduktazy (patrz punkt 5.2), lecz równocześnie nie
hamuje działania żadnego z głównych izoenzymów CYP. Wyniki klinicznych badań farmakokinetyki
dowodzą, że wybiórcze hamowanie CYP 3A4 przez ketokonazol nie wywarło istotnego wpływu na
farmakokinetykę eksemestanu.

Oceniając interakcje eksemestanu i ryfampicyny, silnego induktora izoenzymu CYP450, wykazano, że
jednorazowe podanie 600 mg ryfampicyny razem z pojedynczą dawką 25 mg eksemestanu prowadziło
do obniżenia wielkości AUC eksemestanu o 54% oraz obniżenia Cmax o 41 %. Nie oceniono
znaczenia klinicznego powyższej interakcji, jednak wydaje się, iż równoczesne podawanie takich
leków jak ryfampicyna, leki przeciwdrgawkowe (np. fenytoina i karbamazepina), produktów
ziołowych zawierających przetwory dziurawca (Hypericum perforatum) o stwierdzonym działaniu
indukującym izoenzym CYP3A4, może powodować zmniejszenie skuteczności leczenia
eksemestanem.
Należy zachować ostrożność stosując eksemestan równocześnie z lekami, które są metabolizowane
przez izoenzym CYP 3A4 i mają wąski indeks terapeutyczny. Brak klinicznej oceny jednoczesnego
stosowania eksemestanu z innymi lekami przeciwnowotworowymi.

Nie stosować eksemestanu jednocześnie z innymi lekami zawierającymi estrogeny, ponieważ mogą
osłabić jego działanie farmakologiczne.

3/12

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Brak danych klinicznych dotyczących podawania eksemestanu u kobiet podczas ciąży. Wykazano
toksyczny wpływ eksemestanu na zdolność rozrodczą zwierząt (patrz punkt 5.3). Brak oceny
potencjalnego ryzyka stosowania eksemestanu u kobiet w ciąży, dlatego produktu Glandex nie należy
stosować u kobiet w ciąży.

Karmienie piersią
Brak danych odnośnie przenikania eksemestanu do mleka kobiecego. Produktu Glandex nie należy
stosować u kobiet karmiących piersią.

Wpływ na płodność
Stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym lub w okresie okołomenopauzalnym
Lekarz powinien ocenić zasadność zalecenia zastosowania odpowiedniej antykoncepcji u kobiet
mogących zajść w ciążę włącznie z pacjentkami w okresie okołomenopauzalnym oraz u kobiet, które
niedawno przestały miesiączkować, aż do czasu, gdy cykl trwale ustanie (patrz punkt 4.3 oraz 4.4).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Podawanie eksemestanu może wywoływać senność, ospałość, astenię i zawroty głowy. Należy
poinformować pacjentki, że wystąpienie tego typu objawów może upośledzać zdolność prowadzenia
pojazdów lub obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Eksemestan podawany w dawce dobowej 25 mg jest zwykle dobrze tolerowany, a działania
niepożądane zgłaszane podczas badań klinicznych związane z jego podawaniem były łagodne lub
umiarkowane.
Z powodu wystąpienia działań niepożądanych leczenie przerwało 7,4% pacjentek z wczesnym rakiem
piersi, u których prowadzono leczenie uzupełniające eksemestanem po uprzednim podawaniu
tamoksifenu. Najczęstszymi zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były uderzenia gorąca (22%),
bóle stawów (18%) i zmęczenie (16%).
Z powodu wystąpienia działań niepożądanych leczenie przerwało 2,8% kobiet z populacji z
zaawansowanym rakiem piersi. Najczęstszymi zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były
uderzenia gorąca (14%) i nudności (12%).

Większość działań niepożądanych można przypisać farmakologicznym skutkom obniżenia aktywności
estrogenów (np. uderzenia gorąca).

Częstość występowania działań niepożądanych określono zgodnie z konwencją MedDRA:
bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko
(≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).

Rodzaj Bardzo często
(≥1/10)
Często
(≥1/100 do <1/10)
Niezbyt
często
(≥1/1000
do <1/100)

Rzadko
(≥1/10 000
do <1/1000)

Bardzo rzadko
(<1/10 000)
Cżęstość
nieznana

Zaburzenia krwi
i układu
chłonnego

Leukopenia
(**)
Trombocyto
penia (**)
Limfopenia
(**)

Zaburzenia
układu
immunologicznego

Nadwrażliwość (**)

4/12

Zaburzenia
metabolizmu i
odżywiania

Jadłowstręt

Zaburzenia
psychiczne
Bezsenność Depresja

Zaburzenia
układu
nerwowego

Bóle głowy Zespół cieśni
kanału nadgarstka,
parestezje,
zawroty głowy

Senność

Zaburzenia
naczyniowe
Uderzenia
gorąca
Zaburzenia
żołądka i jelit
Nudności Wymioty,
biegunka,
zaparcia,
dyspepsja,
bóle brzucha,
Zaburzenia
wątroby i dróg
żółciowych

Zapalenie
wątroby(†),
cholestatyczne
zapalenie
wątroby(†),
zwiększeni
a
aktywności
enzymów
wątrobowy
ch(†),
zwiększeni
e stężenia
bilirubiny
we krwi(†),
zwiększeni
e
aktywności
fosfatazy
zasadowej
we krwi(†)

Zaburzenia
skóry i tkanki
podskórnej

Zwiększona
potliwość
Łysienie, wysypka,
pokrzywka, świąd
Ostra
uogólniona
osutka
kriostkowa(
†)
Zaburzenia
mięśniowoszkieletowe i
tkanki łącznej

Bóle stawów i
bóle mięśniowoszkieletowe (*)

Złamania,
osteoporoza.

Zaburzenia
ogólne i stany w
miejscu podania

Uczucie
nadmiernego
zmęczenia

Obrzęki
obwodowe, ból
Osłabienie

(*) W tym ból stawów, a rzadziej występujące bóle kończyn, choroba zwyrodnieniowa stawów, bóle
kręgosłupa, zapalenie stawów, ból mięśni i sztywność stawów.

(**) U pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi rzadko stwierdzano trombocytopenię i leukopenię.
Sporadyczne zmniejszenie ilości limfocytów we krwi odnotowano u około 20% pacjentek,
szczególnie u osób z limfopenią występującą przed leczeniem, jakkolwiek średnia liczba limfocytów u
tych pacjentek nie zmieniała się jednak znacząco w czasie i nie odnotowano też zwiększenia częstości

5/12

współwystępujących zakażeń wirusowych. Tego typu działań nie obserwowano u pacjentek leczonych
we wczesnych stadiach rozwoju raka piersi.

(†) Częstość obliczona na podstawie reguły trzech sigm 3/X

W tabeli poniżej przedstawiono częstość określonych zdarzeń niepożądanych i chorób, bez względu
na ich przyczyny, w badaniu wczesnego raka piersi (Intergroup Exemestane Study - IES),
stwierdzonych u pacjentek w trakcie leczenia i do 30 dni po jego zakończeniu.

Działania niepożądane i choroby Eksemestan
(N = 2249)
Tamoksyfen
(N = 2279)
Uderzenia gorąca 491 (21,8%) 457 (20,1%)
Uczucie nadmiernego zmęczenia 367 (16,3%) 344 (15,1%)
Bóle głowy 305 (13,6%) 255 (11,2%)
Bezsenność 290 (12,9%) 204 (9,0%)
Zwiększona potliwość 270 (12,0%) 242 (10,6%)
Ginekologiczne 235 (10,5%) 340 (14,9%)
Zawroty głowy 224 (10,0%) 200 (8,8%)
Nudności 200 (8,9%) 208 (9,1%)
Osteoporoza 116 (5,2%) 66 (2,9%)
Krwotok z pochwy 90 (4,0%) 121 (5,3%)
Inny nowotwór pierwotny 84 (3,6%) 125 (5,3%)
Wymioty 50 (2,2%) 54 (2,4%)
Zaburzenia widzenia 45 (2,0%) 53 (2,3%)
Powikłania zakrzepowo-zatorowe 16 (0,7%) 42 (1,8%)
Złamania osteoporotyczne 14 (0,6%) 12 (0,5%)
Zawał serca 13 (0,6%) 4 (0,2%)

Podczas badania IES niedokrwienne incydenty sercowe stwierdzono u 4,5% pacjentek otrzymujących
eksemestan oraz u 4,2% otrzymujących tamoksifen. Nie odnotowano również różnic w częstości
występowania jakichkolwiek pojedynczych incydentów sercowych włącznie z przypadkami
nadciśnienia (odpowiednio 9,9% i 8,4%), zawałów mięśnia sercowego (0,6% i 0,2%) oraz
niewydolności serca (1,1% i 0,7%).
Podczas badania IES u pacjentek otrzymujących eksemestan zauważono więcej przypadków
hipercholesterolemii w porównaniu do grupy otrzymującej tamoksifen (3,7% i 2,1%).
Podczas 24-miesięcznego, oddzielnego, randomizowanego badania, z udziałem kobiet po menopauzie
z wczesnymi stadiami raka piersi (N=73) wobec podwójnej ślepej próby i grupy kontrolnej
otrzymującej placebo (N=73) stwierdzono obniżenie stężenia frakcji HDL cholesterolu w osoczu krwi
o przeciętnie 7-9%, podczas gdy w grupie otrzymującej placebo zauważono wzrost o 1%.
Ponadto u pacjentek otrzymujących eksemestan stwierdzono obniżenie o 5-6% stężenia
apolipoproteiny A1 w porównaniu do 0-2% w grupie otrzymującej placebo. Wpływ na inne
parametry gospodarki lipidowej (stężenie cholesterolu całkowitego, frakcji LDL cholesterolu,
trójgliceridów, apolipoproteiny-B i lipoproteiny-a) był podobny w obu grupach pacjentek. Nie jest
jasne znaczenie kliniczne uzyskanych wyników.
Podczas badania IES odnotowano zwiększoną liczbę przypadków owrzodzeń żołądka (0,7% w
grupie pacjentek otrzymujących eksemestan i <0,1% w grupie otrzymującej tamoksifen). Większość
pacjentek otrzymujących eksemestan, u których stwierdzono owrzodzenie żołądka otrzymywała
równocześnie niesteroidowe leki przeciwzapalne lub wcześniej zgłaszała przebytą chorobę wrzodową
żołądka.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania

6/12

Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Aleje Jerozolimskie 181C, 02 - 222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309,
e-mail: ndl@urpl.gov.pl.

#### 4.9 Przedawkowanie

Stwierdzono, że zdrowe ochotniczki dobrze tolerują jednorazowe podanie do 800 mg eksemestanu, a
kobiety po menopauzie, z zaawansowanym rakiem piersi, dobrze tolerują dawki dobowe do 600 mg.
Nie jest znana wielkość pojedynczej dawki eksemestanu, która mogłaby wywołać objawy zagrażające
życiu. Jednorazowa doustna dawka śmiertelna eksemestanu dla szczurów i psów przekracza
odpowiednio 2 000 i 4 000 razy dawkę zalecaną u ludzi w przeliczeniu mg/m2 powierzchni ciała. Brak
swoistej odtrutki, w razie przedawkowania eksemestanu stosuje się leczenie objawowe (wskazane jest
ogólne leczenie podtrzymujące i dokładna obserwacja pacjenta z częstym monitorowaniem
podstawowych parametrów życiowych).

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: steroidowy inhibitor aromatazy, lek przeciwnowotworowy,
kod ATC: L02BG06

Mechanizm działania
Eksemestan jest nieodwracalnym steroidowym inhibitorem aromatazy, zbliżonym strukturalnie do
naturalnie występującego androstendionu. U kobiet po menopauzie estrogeny są wytwarzane głównie
w tkankach obwodowych z androgenów w wyniku ich konwersji z udziałem enzymu aromatazy.
Zmniejszenie stężenia estrogenów przez hamowanie aromatazy stanowi skuteczny i wybiórczy sposób
leczenia hormonozależnego raka piersi u kobiet po menopauzie. U kobiet po menopauzie eksemestan
od dawki 5 mg istotnie zmniejsza stężenie estrogenów w surowicy, powodując maksymalną supresję
(>90%) po podaniu w dawce 10-25 mg. W organizmie kobiet po menopauzie z rakiem piersi,
leczonych dawką 25 mg na dobę całkowita aromatyzacja uległa zmniejszeniu o 98%.

Eksemestan nie wykazuje żadnej aktywności estrogennej lub progestagenowej. Po podaniu wysokich
dawek eksemestanu obserwowano niewielką aktywność androgenną, związaną prawdopodobnie z
działaniem 17-hydro-pochodnej eksemestanu. Podczas badań klinicznych, gdy eksemestan podawano
wielokrotnie w ciągu doby, nie wykazywał on wykrywalnego wpływu na nadnerczową syntezę
kortyzolu lub aldosteronu, mierzoną przed i po teście prowokacji ACTH, co świadczy o wybiórczym
działaniu na inne enzymy uczestniczące w procesie steroidogenezy.

Dlatego nie jest konieczna substytucja glikokortykosteroidów i mineralokortykosteroidów. Nawet po
podaniu małych dawek produktu obserwowano niezależne od dawki, niewielkie zwiększenie stężeń
LH i FSH w surowicy, jednakże jest to spodziewany efekt farmakologiczny występujący po podaniu
substancji z tej grupy farmakologicznej, wynikający prawdopodobnie ze sprzężenia zwrotnego na
poziomie przysadki, wskutek którego zmniejszenie stężenia estrogenów stymuluje wydzielanie
gonadotropin również u kobiet po menopauzie.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Leczenie uzupełniające wczesnych stadiów raka piersi
Podczas wieloośrodkowego randomizowanego badania klinicznego przeprowadzonego wobec
podwójnie ślepej próby (Intergroup Exemestane Study - IES), wykonanego na grupie 4724 pacjentek
po menopauzie, z pierwotnym rakiem piersi, z potwierdzoną lub nieznaną obecnością receptorów

7/12

estrogenowych, u których nie stwierdzono objawów choroby po leczeniu uzupełniającym
tamoksyfenem przez okres 2 do 3 lat, podawano eksemestan (w dawce 25 mg na dobę) lub
tamoksyfen (w dawce 20 lub 30 mg na dobę) tak, aby łączny okres leczenia hormonalnego wynosił
5 lat.

52-miesięczny (mediana) okres obserwacji podczas badania IES

Po około 30 miesięcznym (mediana) okresie leczenia i około 52 miesięcznym (mediana) okresie
obserwacji stwierdzono, że sekwencyjne podawane eksemestanu po 2 do 3 latach leczenia
uzupełniającego tamoksyfenem wiązało się z klinicznie i statystycznie istotnym wydłużeniem okresu
przeżycia bez objawów chorobowych (DFS) w porównaniu do leczenia wyłącznie tamoksyfenem.
Analiza wykazała, że w objętym badaniem okresie obserwacji stosowanie eksemestanu zmniejszało
ryzyko nawrotu raka piersi o 24% w porównaniu z tamoksyfenem (współczynnik ryzyka: 0,76;
p=0,00015). Korzystny wpływ eksemestanu na DFS w porównaniu z tamoksyfenem był widoczny
niezależnie od tego, czy i w jakim stopniu zajęte były węzły chłonne oraz czy pacjentka otrzymywała
wcześniej chemioterapię, czy nie.

Eksemestan zmniejszał również istotnie ryzyko rozwoju raka w drugiej piersi (współczynnik ryzyka:
0,57 p=0,04158).
W momencie przeprowadzania analizy ogólne przeżycie w obu grupach nie różniło się istotnie
statystycznie: w grupie stosującej eksemestan stwierdzono 222 zgony, a w grupie leczonej
tamoksyfenem – 262 (współczynnik ryzyka: 0,85; logarytmiczny test rang p=0,07362), co wskazuje
na 15% obniżenie ryzyka zgonu w przypadku leczenia eksemestanem. Po uwzględnieniu
nieokreślanych z góry czynników prognostycznych (np. stanu receptorów estrogenowych, węzłów
chłonnych, prowadzenia hormonalnej terapii zastępczej lub podawania bifosfonianów), w grupie
otrzymującej eksemestan zauważono statystycznie istotne obniżenie o 23% ryzyka zgonu
(współczynnik ryzyka: 0,77 p=0,0069; w porównaniu do grupy otrzymującej tamoksifen), po
uwzględnieniu wcześniej wyszczególnionych czynników prognostycznych (tj. status receptorów
estrogenowych, stan zajęcia węzłów chłonnych, wcześniejsza chemioterapia, stosowanie hormonalnej
terapii zastępczej i bisfosfonianów).

W tabeli poniżej przedstawiono podstawowe dane dotyczące skuteczności terapii eksamestanem u
wszystkich pacjentek (populacja wybrana zgodnie z zamiarem leczenia - ITT) i pacjentek u których
stwierdzono obecność receptorów estrogenowych po 52 miesiącach:

Punkt końcowy
Populacja
Eksemestan
Zdarzenia/N (%)
Tamoksyfen
Zdarzenia /N (%)
Współczynnik ryzyka
(95% CI)
Poziom istotności
(p)*
Przeżycie bez objawów chorobya
Wszystkie pacjentki 354 /2352 (15,1%)453 /2372 (19,1%) 0.76 (0,67-0.88) 0,00015

Pacjentki ER+ 289 /2023 (14,3%) 370 /2021 (18,3%) 0,75 (0,65-0,88) 0,00030
Rak drugiej piersi
Wszystkie pacjentki 20 /2352 (0,9%) 35 /2372 (1,5%) 0,57 (0,33-0,99) 0,04158
Pacjentki ER+ 18 /2023 (0,9%) 33 /2021 (1,6%) 0,54 (0,30-0,95) 0,03048
Przeżycie bez raka piersib
Wszystkie pacjentki 289 /2352 (12,3%) 373 /2372 (15,7%) 0,76 (0,65-0,89) 0,00041
Pacjentki ER+ 232 /2023 (11,5%) 305 /2021 (15,1%) 0,73 (0,62-0,87) 0,00038
Przeżycie bez nawrotów odległychc
Wszystkie pacjentki 248 /2352 (10,5%) 297 /2372 (12,5%) 0,83 (0,70-0,98) 0,02621
Pacjentki ER+ 194 /2023 (9,6%) 242 /2021 (12,0%) 0,78 (0,65-0,95) 0,01123
Ogólne przeżycied
Wszystkie pacjentki 222 /2352 (9,4%) 262 /2372 (11,0%) 0,85 (0,71-1,02) 0,07362
Pacjentki ER+ 178 /2023 (8,8%) 211 /2021 (10,4%) 0,84 (0,68-1,02) 0,07569

8/12

* Logarytmiczny test rang; pacjentki ER+ = pacjentki z guzem ze stwierdzoną obecnością receptorów
estrogenowych;
a Przeżycie bez objawów choroby (ang. Disease-Free Survival, DFS) definiuje się jako przeżycie do
pierwszego nawrotu choroby miejscowego lub odległego, raka drugiej piersi lub zgonu z dowolnej
przyczyny.
b Przeżycie bez raka piersi (ang. Breast Cancer Free Survival) definiuje się jako przeżycie do
pierwszego nawrotu miejscowego lub odległego, raka drugiej piersi lub zgonu z powodu raka piersi.
c Przeżycie bez nawrotów odległych (ang. Distant Recurrence Free Survival) definiuje się jako
przeżycie do pierwszego nawrotu odległego lub do zgonu z powodu raka piersi.
d Ogólne przeżycie (ang. Overall Survival, OS) definiuje się jako przeżycie do wystąpienia zgonu z
dowolnej przyczyny.

Podczas dodatkowej oceny podgrupy pacjentek z guzem ze stwierdzoną obecnością receptorów
estrogenowych lub z guzem o nieznanym statusie receptorów estrogenowych nieuregulowany
współczynnik przeżycia do wystąpienia zgonu z dowolnej przyczyny określono na 0,83
(logarytmiczny test rang p=0,04250), co oznacza istotne klinicznie i statystycznie obniżenie ryzyka
zgonu o 17%.

Wyniki uzyskane w podgrupie badania IES, w której oceniano wpływ leku na stan kośćca, wykazały u
kobiet leczonych eksemestanem po wcześniejszym 2-3 letnim stosowaniu tamoksyfenu umiarkowane
zmniejszenie gęstości mineralnej kości. W podstawowym badaniu u pacjentek po 30 miesiącach
leczenia częstość złamań kostnych była większa w grupie otrzymującej eksemestan niż w grupie
otrzymującej tamoksifen (odpowiednio 4,5% i 3,3%; p=0,038).

Wyniki uzyskane w podgrupie badania IES, w której oceniano wpływ produktu na stan błony
śluzowej macicy, wskazują na zmniejszenie się jej grubości po 2 latach leczenia, mediana
zmniejszenia grubości błony śluzowej macicy wyniosła 33% w porównaniu do pacjentek leczonych
tamoksyfenem. U 54% pacjentek leczonych eksemestanem doszło do normalizacji grubości błony
śluzowej macicy (< 5 mm) po jej wstępnym pogrubieniu stwierdzonym na początku badania z
zastosowaniem produktu Glandex.

87-miesięczny (mediana) okres obserwacji podczas badania IES

Po około 30-miesięcznym (mediana) okresie leczenia i około 87-miesięcznym (mediana) okresie
obserwacji stwierdzono, że sekwencyjne leczenie eksemestanem po 2 do 3 latach leczenia
uzupełniającego tamoksyfenem wiązało się z klinicznie i statystycznie istotnym wydłużeniem okresu
przeżycia bez objawów chorobowych (DFS) w porównaniu do leczenia wyłącznie tamoksyfenem.
Analiza wykazała, że w objętym badaniem okresie obserwacji stosowanie eksemestanu znacząco
zmniejszało ryzyko nawrotu raka piersi o 16% w porównaniu do leczenia tamoksyfenem
(współczynnik ryzyka 0,84; p = 0,002).
Korzystny wpływ eksemestanu na okres przeżycia bez objawów chorobowych (DFS) w porównaniu
od grupy otrzymującej tamoksifen, był widoczny niezależnie od tego, czy i w jakim stopniu zajęte
były węzły chłonne oraz czy pacjentka otrzymywała wcześniej chemioterapię lub leczenie
hormonalne, czy nie. W kilku podgrupach o malej liczebności pacjentów nie została utrzymana
statystycznie znacząca różnica. Wskazuje to na korzystny trend w efektach stosowania eksemestanu u
pacjentów z więcej niż 9 zajętymi węzłami chłonnymi lub wcześniejszą chemioterapią z użyciem tzw.
CMF (cyklofosfamidu, metotreksatu i fluorouracylu). U pacjentów z nieznanym stanem węzłów
chłonnych, oraz o których nie wiadomo, czy byli uprzednio poddani innej chemioterapii lub terapii
hormonalnej, zaobserwowano statystycznie nieistotny korzystny trend w grupie otrzymującej
tamoksyfen.
Ponadto podawanie eksemestanu wydłużało również istotnie okres przeżycia bez raka piersi
(współczynnik ryzyka 0,82, p = 0,00263) oraz przeżycia bez nawrotów odległych (współczynnik
ryzyka 0,85, p = 0,02425).

9/12

Podawanie eksemestanu zmniejszało także ryzyko rozwoju raka w drugiej piersi, jednak redukcja
ryzyka nie była istotna statystycznie w tym okresie obserwacji (współczynnik ryzyka 0,74, p =
0,12983).
W całkowitej badanej populacji zaobserwowano trend w kierunku poprawy okresu przeżycia
całkowitego w podgrupie pacjentek otrzymujących eksemestan (373 odnotowane zgony), w
porównaniu do podgrupy leczonej tamoksyfenem (420 zgonów), przy współczynniku ryzyka
wynoszącym 0,89 (test log-rank: p = 0,08972), co stanowi 11% zmniejszenie ryzyka zgonu na korzyść
grupy poddanej terapii eksemestanem. W całej badanej populacji zaobserwowano statystycznie
znamienną 18% redukcję ryzyka zgonu (współczynnik ryzyka dla całkowitego przeżycia 0,82; test
zgodności Wald chi-kwadrat: p = 0,0082) u pacjentek leczonych eksemestanem, w porównaniu do
podgrupy otrzymującej tamoksyfenem - po uwzględnieniu wcześniej wyszczególnionych czynników
prognostycznych (tj. status receptorów estrogenowych, stan zajęcia węzłów chłonnych, wcześniejsza
chemioterapia, stosowanie hormonalnej terapii zastępczej i bisfosfonianów).
Wyniki dodatkowej analizy dotyczącej podgrupy pacjentek u których wykazano obecność receptorów
estrogenowych lub o nieznanym statusie receptorów estrogenowych, wskazują, że nieskorygowany
współczynnik ryzyka dla całkowitego przeżycia wyniósł 0,86 (test log-rank: p = 0,04262), co stanowi
klinicznie i statystycznie znamienną redukcję ryzyka zgonu o 14%.
Wyniki uzyskane w podgrupie badania, w którym oceniano wpływ eksemestanu na stan kośćca,
wskazują, że u kobiet leczonych eksemestanem przez 2-3 lata po wcześniejszym 2-3 letnim
stosowaniu tamoksyfenu, wystąpiło zmniejszenie gęstości mineralnej kości (średnia zmiana wartości
współczynnika mineralnej gęstości kości (BMD- Bone Mineral Density w %) od wartości
początkowej, a po 36 miesiącach stwierdzono następujące wartości BMD: -3,37 [kręgosłup], -2,96
[biodra] w przypadku eksemestanu oraz -1,29 [kręgosłup], -2,02 [biodra] w przypadku tamoksyfenu.
Jednakże, pod koniec 24-miesięcznego okresu obserwacji tj. już po zakończeniu leczenia, zauważono
minimalne różnice dotyczące zmiany gęstości mineralnej kości w stosunku do wartości początkowej
dla obu porównywanych grup. W grupie pacjentek leczonych tamoksyfenem końcowe zmniejszenie
wartości współczynnika BMD było nieznacznie większe we wszystkich miejscach (średnia zmiana
BMD w %], w porównaniu do wartości początkowej po 24 miesiącach wyniosła: -2,17 [kręgosłup], -
3,06 [biodra] w przypadku eksemestanu oraz -3,44 [kręgosłup], -4,15 [biodra] w przypadku
tamoksyfenu).
Liczba zgłoszonych złamań w trakcie leczenia i podczas okresu obserwacji była znacząco wyższa w
grupie pacjentek leczonych eksemestanem niż tamoksyfenem (169 [7,3%] w porównaniu do 122
[5,2%]; p = 0,004), ale nie zauważono żadnej różnicy w liczbie złamań zgłaszanych jako
osteoporotyczne.

Leczenie zaawansowanego raka piersi
Wyniki randomizowanego, kontrolowanego, recenzowanego badania klinicznego wskazują, że
eksemestan podawany w dawce dobowej 25 mg statystycznie istotnie wydłużał okres przeżycia, czas
do wystąpienia progresji choroby (ang. Time to Progression, TTP) i czas do stwierdzenia
niepowodzenia leczenia (ang. Time to Treatment Failure, TTF) w porównaniu ze standardowym
leczeniem hormonalnym octanem megestrolu u kobiet po menopauzie z zaawansowanym rakiem
piersi, który uległ progresji po lub w trakcie leczenia tamoksyfenem stosowanym jako leczenie
uzupełniające lub jako leczenie pierwszego rzutu zaawansowanej choroby.

#### 5.2. Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Po podaniu doustnym eksemestan jest szybko wchłaniany, a z przewodu pokarmowego wchłania się
znaczna część podanej dawki. Całkowita dostępność biologiczna u ludzi jest nieznana, chociaż
najprawdopodobniej ogranicza ją silny efekt pierwszego przejścia. U szczurów i psów w jego
rezultacie bezwzględna biodostępność eksemestanu wynosi jedynie 5%. Najwyższe stężenie
eksemestanu w osoczu krwi wynoszące 18 ng/ml stwierdzono po 2 godzinach od podania
jednorazowej dawki 25 mg. Podanie eksemestanu wraz z pokarmem zwiększa jego dostępność
biologiczną o 40%.

10/12

Dystrybucja
Objętość dystrybucji eksemestanu, bez korekty uwzględniającej dostępność biologiczną po podaniu
doustnym, wynosi ok. 20 000 1. Kinetyka ma przebieg liniowy, okres półtrwania wynosi 24 godziny.
Lek wiąże się z białkami osocza w 90% niezależnie od stężenia. Eksemestan i jego metabolity nie
wiążą się z czerwonymi krwinkami.
Eksemestan nie kumuluje się w sposób nieoczekiwany po wielokrotnym podaniu.

Metabolizm i eliminacja
Eksemestan jest metabolizowany przez utlenienie grupy metylenowej w pozycji 6 w wyniku działania
izoenzymu CYP 3A4 i (lub) poprzez redukcję grupy ketonowej w pozycji 17 przez aldoketoreduktazę,
po czym następuje proces sprzęgania. Klirens eksemestanu bez korekty uwzględniającej dostępność
biologiczną po podaniu doustnym wynosi 500 l/h.
Metabolity eksemestanu są nieaktywne lub słabiej hamują działanie aromatazy niż związek
macierzysty.
1% podanej dawki leku jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. W ciągu tygodnia po
podaniu, równe ilości eksemestanu znakowanego izotopem węgla 14C (40%) zostały usunięte z
organizmu z moczem i z kałem.

Szczególne grupy pacjentów

Wiek
Nie zaobserwowano istotnej zależności między ekspozycją ogólnoustrojową na produkt Glandex, a
wiekiem pacjentek.

Niewydolność nerek
U pacjentek z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤30 ml/min) ogólnoustrojowe działanie
eksemestanu było 2 razy większe niż u zdrowych ochotników.
Biorąc pod uwagę profil bezpieczeństwa eksemestanu nie jest konieczne dostosowanie dawkowania u
tych pacjentek.

Niewydolność wątroby
U pacjentek z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby ogólnoustrojowe działanie
eksemestanu jest 2-3 razy większe niż u zdrowych ochotniczek. Biorąc pod uwagę profil
bezpieczeństwa eksemestanu nie jest konieczne dostosowanie dawkowania.

#### 5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Badania toksykologiczne
Wielokrotne podawanie eksemestanu szczurom i psom prowadzi do ujawnienia głównie jego działania
farmakologicznego i dotyczy wpływu na narządy rozrodcze. Inne skutki toksyczne (wpływ na
wątrobę, nerki lub ośrodkowy układ nerwowy) obserwowano wyłącznie po zastosowaniu dawek
eksemestanu znacznie przekraczających maksymalne podawane ludziom, co wskazuje na niewielkie
znaczenie dla klinicznego stosowania eksemestanu.

Mutagenność
Nie wykazano działania genotoksycznego eksemestanu wobec bakterii (test Amesa), na komórkach
V79 chińskich chomików, w hodowli hepatocytów szczurów, ani w teście jąderkowym u myszy.
Chociaż eksemestan działał klastogennie na limfocyty in vitro, nie stwierdzono takiego działania
podczas dwóch badań in vivo.

Toksyczny wpływ na rozród
Eksemestan działał embriotoksycznie u szczurów i królików podawany w dawce, odpowiadającej 25
mg/dobę stosowanej u ludzi. Brak dowodów na działanie teratogenne eksemestanu.

11/12

Działanie rakotwórcze
Podczas dwuletniego badania rakotwórczości u samic szczurów nie zaobserwowano wystąpienia
przypadków nowotworów związanych z podawaniem eksemestanu. U samców szczurów badanie
zakończono po 92 tygodniach z powodu wczesnych zgonów na skutek przewlekłej nefropatii. W
dwuletnim badaniu działania rakotwórczego u myszy stwierdzono zwiększenie częstości
występowania nowotworów wątroby u samic i samców po średnich i dużych dawkach (150 i 450
mg/kg m.c./dobę). Uważa się, że było to związane z indukcją wątrobowych enzymów
mikrosomalnych. Działanie takie obserwowano u myszy, ale nie podczas badań klinicznych. Po
zastosowaniu dużych dawek (450 mg/kg m.c./dobę) zaobserwowano też u samców myszy zwiększoną
częstość występowania gruczolaka nerki. Uważa się, że ta zmiana jest zależna od płci oraz gatunku i
występuje po dawce stanowiącej 63-krotność dawki stosowanej u ludzi. Żadne z zaobserwowanych
działań nie ma znaczenia klinicznego w stosowaniu eksemestanu u ludzi.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1. Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki:
Mannitol
Kopowidon (K=28)
Krospowidon
Celuloza mikrokrystaliczna krzemowana:
Celuloza mikrokrystaliczna
Krzemionka koloidalna bezwodna
Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A)
Magnezu stearynian

Składniki otoczki:
Hypromeloza
Makrogol 400
Tytanu dwutlenek (E171)

#### 6.2. Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3. Okres ważności

3 lata

#### 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania.

#### 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry z folii PVC/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku.
30 tabletek powlekanych (3 blistry po 10 szt.)

#### 6.6. Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

12/12

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

„PRZEDSIĘBIORSTWO PRODUKCJI FARMACEUTYCZNEJ HASCO-LEK” S.A.
51-131 Wrocław, ul. Żmigrodzka 242 E
tel. (71) 352 95 22
fax. (71) 352 76 36

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 17249

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 6 września 2010 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 21 sierpnia 2015 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

2 kwietnia 2026 r.

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.