# Vastaloma

> Fulwestrant · 250 mg/5 ml · Roztwór do wstrzykiwań

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Vastaloma
- **Nazwa powszechna:** Fulvestrantum
- **Substancja czynna:** [Fulwestrant](https://apteka.online/odpowiedniki/fulvestrantum)
- **Moc:** 250 mg/5 ml
- **Postać farmaceutyczna:** Roztwór do wstrzykiwań
- **Droga podania:** domięśniowa
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** L02BA03
- **Liczba opakowań:** 3
- **Numer pozwolenia:** 26127
- **Podmiot odpowiedzialny:** Alvogen Pharma Trading Europe EOOD
- **Producent:** Laboratorios Farmalán, S.A., Hiszpania
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/hormonoterapia/vastaloma-rozt-wstrz-250-mg-5-ml-alvogen
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/hormonoterapia/vastaloma-rozt-wstrz-250-mg-5-ml-alvogen.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/42200/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/42200/characteristic

## Dostępne opakowania (3)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 amp.-strzyk.  z zabezpieczeniem | 5909991441586 | Rp | — | Brak danych | — |
| 2 amp.-strzyk.  z zabezpieczeniem | 5909991441593 | Rp | — | Brak danych | — |
| 6 amp.-strzyk.  z zabezpieczeniem | 5909991441609 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Vastaloma i w jakim celu się go stosuje?
Lek Vastaloma zawiera substancję czynną fulwestrant, która należy do leków blokujących działanie
receptorów estrogenowych. Estrogeny, żeńskie hormony płciowe, mogą czasami mieć wpływ na
rozwój raka piersi.

Lek Vastaloma jest stosowany:
- jako jedyny lek, w leczeniu kobiet po menopauzie z pewnym rodzajem raka piersi zwanym rakiem
piersi z obecnością receptorów estrogenowych, który jest miejscowo zaawansowany lub
rozprzestrzenił się do innych części ciała (przerzuty) lub
- w skojarzeniu z palbocyklibem w leczeniu kobiet z pewnym rodzajem raka piersi zwanego rakiem
piersi z obecnością receptorów hormonalnych, bez nadmiernej ekspresji receptora ludzkiego
naskórkowego czynnika wzrostu 2, który jest miejscowo zaawansowany lub rozprzestrzenił się do
innych części ciała (przerzuty). Kobiety, które nie osiągnęły jeszcze menopauzy będą również
otrzymywać lek zwany agonistą hormonu uwalniającego hormon luteinizujący (LHRH).

Gdy Lek Vastaloma jest podawany w skojarzeniu z palbocyklibem, ważne jest, by także przeczytać
ulotkę dołączoną do opakowania z palbocyklibem. W razie jakichkolwiek pytań dotyczących
palbocyklibu należy zwrócić się do lekarza prowadzącego.

### 2. Informacje ważne przed podaniem leku Vastaloma

Kiedy NIE podawać leku Vastaloma
- jeśli pacjentka ma uczulenie na fulwestrant lub którykolwiek z pozostałych składników leku
Vastaloma (wymienionych w punkcie 6)
- jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią
- jeśli u pacjentki występują ciężkie zaburzenia czynności wątroby

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę lub pielęgniarkę przed podaniem leku Vastaloma, jeśli
kiedykolwiek występowały poniższe problemy zdrowotne:
- jeśli kiedykolwiek stwierdzono choroby nerek lub wątroby
- jeśli stwierdzono zmniejszoną liczbę płytek krwi (które umożliwiają krzepnięcie krwi) lub skazę
krwotoczną
- jeśli kiedykolwiek występowała choroba zakrzepowa
- jeśli kiedykolwiek występowały problemy dotyczące zmniejszenia wysycenia mineralnego kości
(osteoporoza)
- uzależnienie od alkoholu.

Dzieci i młodzież
Leku Vastaloma nie stosuje się u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Lek Vastaloma a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
W szczególności należy poinformować lekarza, jeśli pacjentka przyjmuje leki przeciwzakrzepowe
(leki zapobiegające powstawaniu zakrzepów krwi).

Ciąża i karmienie piersią
Leku Vastaloma nie wolno stosować w ciąży. Jeśli pacjentka może zajść w ciążę powinna stosować
skuteczną antykoncepcję podczas leczenia lekiem Vastaloma i przez 2 lata po przyjęciu ostatniej
dawki.

Podczas leczenia lekiem Vastaloma nie wolno karmić piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie stwierdzono, aby lek Vastaloma wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie
maszyn. Jeśli po zastosowaniu leku Vastaloma wystąpi uczucie zmęczenia, nie wolno prowadzić
pojazdów i obsługiwać maszyn.

Lek Vastaloma zawiera etanol (alkohol)
Lek Vastaloma zawiera 500 mg etanolu w każdym wstrzyknięciu, co odpowiada 100 mg/ml (10%
m/v). Ta ilość w każdym wstrzyknięciu tego leku odpowiada 13 ml piwa lub 5 ml wina.

Jest mało prawdopodobne, aby ilość alkoholu zawarta w tym leku miała wpływ na dorosłych i
młodzież.
Alkohol zawarty w tym leku może wpływać na działanie innych leków. Jeśli pacjentka przyjmuje inne
leki, należy porozmawiać o tym z lekarzem lub farmaceutą.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przed zastosowaniem tego leku powinna powiadomić o
tym lekarza lub farmaceutę.

Jeśli pacjentka jest uzależniona od alkoholu, przed zastosowaniem tego leku powinna powiadomić o
tym lekarza lub farmaceutę.

Lek Vastaloma zawiera 500 mg alkoholu benzylowego
Lek Vastaloma zawiera 500 mg alkoholu benzylowego w każdej ampułko-strzykawce,
co odpowiada 100 mg/ml. Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne.

Lek Vastaloma zawiera 750 mg benzylu benzoesan
Lek Vastaloma zawiera 750 mg benzylu benzoesanu w każdej ampułko-strzykawce, co odpowiada
150 mg/ml.

### 3. Jak podaje się lek Vastaloma?
Lek Vastaloma jest podawany przez lekarza lub pielęgniarkę. Lek zostanie powoli wstrzyknięty
domięśniowo w dwóch kolejnych wstrzyknięciach po 5 ml, każde w inny pośladek.

Zalecana dawka to 500 mg fulwestrantu (dwa wstrzyknięcia 250 mg/5 ml), podawane raz na miesiąc
oraz dodatkowa dawka 500 mg podana po 2 tygodniach od pierwszej dawki.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Ciężkie działania niepożądane

W przypadku wystąpienia następujących działań niepożądanych należy koniecznie i
niezwłocznie skontaktować się z lekarzem:
- reakcje uczuleniowe (nadwrażliwość), w tym obrzęki twarzy, warg, języka i (lub) gardła, które
mogą być objawami reakcji anafilaktycznych
- choroba zakrzepowo-zatorowa (zwiększone ryzyko tworzenia się skrzeplin żylnych)*
- zapalenie wątroby
- niewydolność wątroby

Jeśli wystąpi którekolwiek z wymienionych poniżej działań niepożądanych należy powiadomić
lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę:

Działania niepożądane występujące bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)
- objawy w miejscu podania leku, tj. ból i (lub) stan zapalny
- zmiany aktywności enzymów wątrobowych (w badaniu krwi)*
- nudności
- uczucie osłabienia, zmęczenie*
- ból stawów i bóle mięśniowo-szkieletowe
- uderzenia gorąca
- wysypka skórna
- reakcje uczuleniowe (nadwrażliwość), w tym obrzęki twarzy, warg, języka i (lub) gardła

Wszystkie pozostałe działania niepożądane:

Działania niepożądane występujące często (mogą wystąpić u najwyżej 1 na 10 osób)
- bóle głowy
- wymioty, biegunka lub utrata apetytu*
- infekcje układu moczowego
- bóle pleców*
- zwiększone stężenie bilirubiny (barwnik wytwarzany przez wątrobę)
- choroba zakrzepowo-zatorowa (zwiększone ryzyko tworzenia się skrzeplin żylnych)*
- zmniejszona liczba płytek krwi (małopłytkowość)
- krwawienia z pochwy
- ból w dolnej części pleców promieniujący do nogi z jednej strony ciała (rwa kulszowa)
- nagłe osłabienie, drętwienie, mrowienie lub utrata ruchomości w nodze, zwłaszcza z jednej strony
ciała, nagłe trudności z chodzeniem lub utrzymaniem równowagi (neuropatia obwodowa)

Działania niepożądane występujące niezbyt często (mogą wystąpić u najwyżej 1 na 100 osób)
- gęste, białawe upławy z pochwy i kandydoza pochwy (zakażenie)
- zasinienie i krwawienie w miejscu wstrzyknięcia
- wzrost aktywności gamma-glutamylotransferazy, enzymu wątrobowego oznaczanego w badaniach
krwi

- zapalenie wątroby (hepatitis)
- niewydolność wątroby
- drętwienie, mrowienie i ból
- reakcje anafilaktyczne

* Obejmuje działania niepożądane, w przypadku których wpływ leku Vastaloma nie może zostać
oceniony z powodu istnienia choroby zasadniczej.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Departament
Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów
Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Vastaloma?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku lub etykiecie na
strzykawce po skrócie: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać i przewozić w stanie schłodzonym (2°C - 8°C).

Należy ograniczyć przechowywanie produktu w temperaturze innej niż 2°C - 8°C. Należy unikać
przechowywania w temperaturze wyższej niż 30°C i nie przekraczać okresu 28 dni ze średnią
temperaturą przechowywania poniżej 25°C (ale powyżej zakresu 2°C - 8°C). Jeśli zakres temperatur
zostanie przekroczony, należy natychmiast zastosować zalecane warunki przechowywania
(przechowywać i przewozić w stanie schłodzonym 2°C - 8°C). Przekroczenie właściwej temperatury
przechowywania może mieć skumulowany wpływ na jakość produktu a 28-dniowy okres nie może
być przekroczony w ciągu okresu ważności leku Vastaloma. Ekspozycja na temperaturę poniżej 2°C
nie powoduje uszkodzenia produktu, jeśli nie jest on przechowywany w temperaturze poniżej -20°C.

Przechowywać ampułko-strzykawkę w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Personel medyczny jest odpowiedzialny za właściwe przechowywanie, sposób użycia i zniszczenie
opakowania po zużytym leku Vastaloma.

Ten lek może stanowić zagrożenie dla środowiska wodnego. Leków nie należy wyrzucać do
kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki,
których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Vastaloma

Substancją czynną jest fulwestrant. Każda ampułko-strzykawka (5 ml) zawiera 250 mg fulwestrantu.
Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: etanol (96 procent), alkohol benzylowy (E1519),
benzoesan benzylu, olej rycynowy oczyszczony.

Jak wygląda Vastaloma i co zawiera opakowanie
Lek Vastaloma to przezroczysty, bezbarwny do żółtego, lepki roztwór w ampułko-strzykawce z
bezbarwnego szkła typu I, z tłokiem z polistyrenu zakończonym korkiem z elastomeru, z końcówką
zabezpieczającą w tekturowym pudełku, zawierającej 5 ml roztworu fulwestrantu. Należy zastosować
2 ampułko-strzykawki w celu podania zalecanej miesięcznej dawki 500 mg.

Dostępne są 3 wielkości opakowań produktu leczniczego Vastaloma, zawierające po 1, 2 lub 6
ampułko-strzykawek. Opakowania zawierają także 1, 2 lub 6 igieł do podawania produktu leczniczego
z systemem zabezpieczającym (BD SafetyGlide).

Podmiot odpowiedzialny
Alvogen Pharma Trading Europe EOOD
86 Bulgaria blvd.,
1680 Sofia
Bułgaria

Wytwórca
Laboratorios Farmalán, S.A.
Calle La Vallina, s/n, Edificio 2
Polígono Industrial Navatejera
24193 Villaquilambre, León
Hiszpania

Lek ten jest dopuszczony do obrotu w następujących państwach członkowskich Unii
Europejskiej pod następującymi nazwami:

Holandia Vastaloma 250 mg oplossing voor injectie in een voorgevulde spuit
Bułgaria Васталома 250 mg инжекционен разтвор в предварително напълнена
спринцовка
Węgry Vastaloma 250mg oldatos injekció előretöltött fecskendőben
Islandia Vastaloma
Polska Vastaloma
Rumunia Vastaloma 250 mg soluție injectabilă seringa preumpluta

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Vastaloma, 500 mg (2 x 250 mg/5 ml, roztwór do wstrzykiwań) powinien być podawany przy użyciu
dwóch ampułko-strzykawek (patrz punkt 3).

Instrukcja podawania

Uwaga – Nie należy umieszczać w autoklawie igły z systemem zabezpieczającym (BD SafetyGlide,
Safety Hypodermic Needle) przed jej zastosowaniem. Podczas stosowania leku i usuwania jego
pozostałości należy unikać kontaktu rąk z igłą.

Dotyczy obu strzykawek:
− Należy wyjąć szklaną ampułkę z pojemnika i sprawdzić, czy nie jest uszkodzona.
− Otworzyć opakowanie zewnętrzne igły z systemem zabezpieczającym (BD SafetyGlide).
− Przed podaniem roztworów parenteralnych należy dokonać ich wizualnej oceny w celu
wykrycia obecności cząstek stałych i zmiany barwy.
− Trzymać strzykawkę pionowo w części prążkowanej (C). Drugą ręką chwycić nasadkę (A) i
ostrożnie przekręcać sztywną plastikową nasadkę końcówki w kierunku przeciwnym do ruchu
wskazówek zegara (patrz Rysunek nr 1).

Rysunek 1

− Usunąć sztywną plastikową nasadkę końcówki (A) w pozycji pionowej ku górze. W celu
zachowania sterylności nie dotykać końcówki strzykawki (B) (patrz Rysunek nr 2).

Rysunek 2

− Dołączyć igłę z systemem zabezpieczającym do końcówki Luer-Lock i dokręcić w celu trwałego
umocowania (patrz Rysunek nr 3).
− Sprawdzić czy igła jest połączona z końcówką Luer przed przejściem do pozycji pionowej.
− Napełnioną igłę zbliżyć do miejsca podania.
− Zdjąć nasadkę z igły.

− Usunąć nadmiar gazu ze strzykawki.

Rysunek 3

− Lek należy podawać domięśniowo, powoli (1- 2 minuty/wstrzyknięcie), w mięsień
pośladkowy (miejsce na pośladku). Dla wygody osoby podającej ścięcie igły znajduje się na
tej samej powierzchni igły, co dźwignia systemu zabezpieczającego igłę (patrz Rysunek nr 4)

Rysunek 4

− Natychmiast po wstrzyknięciu należy uruchomić (aktywować) jednym ruchem palca do przodu
ramię dźwigni systemu wspomagającego zabezpieczenie igły (patrz Rysunek nr 5).

Uwaga: postępuj tak, aby zapewnić bezpieczeństwo sobie i innym. Nasłuchuj kliknięcia i wizualnie
potwierdź, czy końcówka igły jest całkowicie ukryta.

Rysunek 5

Usuwanie pozostałości
Ampułko-strzykawka służy do jednorazowego użycia.
Ten lek może stanowić zagrożenie dla środowiska wodnego. Wszelkie niewykorzystane resztki lub
jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Vastaloma, 250 mg/5 ml, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Jedna ampułko-strzykawka zawiera 250 mg fulwestrantu w 5 ml roztworu.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu (w 5 ml)
Etanol 96%, 500 mg
Alkohol benzylowy, 500 mg
Benzylu benzoesan, 750 mg

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce.

Przezroczysty, bezbarwny do żółtego, lepki roztwór, bez widocznych cząstek.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Fulwestrant jest wskazany:
− w monoterapii do leczenia raka piersi z obecnymi receptorami estrogenowymi, miejscowo
zaawansowanego lub z przerzutami, u kobiet po menopauzie:
o wcześniej nieleczonych terapią hormonalną lub
o z nawrotem choroby podczas lub po zakończeniu leczenia uzupełniającego lekiem z grupy
antyestrogenów lub, gdy nastąpiła progresja choroby podczas leczenia lekiem z grupy
antyestrogenów.
− w skojarzeniu z palbocyklibem w leczeniu miejscowo zaawansowanego lub rozsianego raka
piersi z obecnością receptorów hormonalnych (ang. hormone receptor, HR), bez nadmiernej
ekspresji receptora ludzkiego naskórkowego czynnika wzrostu 2 (ang. human epidermal growth
factor receptor 2, HER2) u kobiet, które wcześniej otrzymały leczenie hormonalne (patrz punkt
5.1).

U kobiet przed menopauzą i w okresie okołomenopauzalnym leczenie skojarzone z palbocyklibem
należy stosować jednocześnie z agonistą hormonu uwalniającego hormon luteinizujący (ang.
luteinizing hormone releasing hormone, LHRH).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorosłe pacjentki (także pacjentki w podeszłym wieku)
Zalecana dawka leku to 500 mg, podawana w odstępach jednomiesięcznych z dodatkową dawką 500 mg
po upływie 2 tygodni od podania pierwszej dawki.

Gdy fulwestrant jest stosowany w skojarzeniu z palbocyklibem, należy zapoznać się z Charakterystyką
Produktu Leczniczego palbocyklibu.

Przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego fulwestrantem z palbocyklibem i przez
cały czas jego trwania pacjentki w wieku przed- i okołomenopauzalnym powinny otrzymywać
leczenie agonistami LHRH zgodnie z lokalnie przyjętą praktyką kliniczną.

Specjalne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności nerek
Nie ma konieczności zmiany dawki produktu u pacjentek z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami
czynności nerek (klirens kreatyniny ≥30 ml/min). Nie badano skuteczności i bezpieczeństwa
stosowania produktu u pacjentek z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny
<30 ml/min), dlatego zaleca się ostrożność podczas stosowania w tej grupie pacjentek (patrz
punkt 4.4).

Zaburzenia czynności wątroby
Nie ma konieczności zmiany dawki produktu u pacjentek z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami
czynności wątroby. Jednak u tej grupy pacjentek fulwestrant należy stosować ostrożnie ze względu na
możliwość zwiększenia ekspozycji na fulwestrant. Brak danych dotyczących stosowania produktu
u pacjentek z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2).

Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność działania fulwestrantu u dzieci i młodzieży w wieku
do 18 lat nie zostały ustalone. Obecnie dostępne dane są opisane w punkcie 5.1 i 5.2, ale niemożliwe
jest ustalenie dawkowania.

Sposób podawania
Produkt Vastaloma należy podawać powoli (czas jednego wstrzyknięcia 1-2 minuty), domięśniowo
w dwóch kolejnych wstrzyknięciach po 5 ml, każde w inny pośladek (miejsce na pośladku).

Należy zachować ostrożność podczas podawania fulwestrantu w górno-boczną okolicę pośladka ze
względu na bliskość nerwu kulszowego.

Pełna instrukcja podawania patrz punkt 6.6.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie
#### 6.1. Ciąża i okres karmienia piersią (patrz punkt 4.6).
Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (patrz punkty 4.4 i 5.2).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Fulwestrant należy stosować ostrożnie u pacjentek z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami
czynności wątroby (patrz punkt 4.2, 4.3 i 5.2).

Fulwestrant należy stosować ostrożnie u pacjentek z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek
(klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min).

Ze względu na domięśniową drogę podania, fulwestrant należy stosować ostrożnie u pacjentek
ze skazą krwotoczną, trombocytopenią lub u pacjentek stosujących leki przeciwzakrzepowe.

U pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi często występują zaburzenia zatorowo-zakrzepowe.
Zaburzenia te obserwowano także u pacjentek w badaniach klinicznych z zastosowaniem fulwestrantu
(patrz punkt 4.8). Należy wziąć to pod uwagę stosując fulwestrant u pacjentek z grupy
ryzyka.

W związku ze wstrzyknięciem fulwestrantu zgłaszano reakcje w miejscu wstrzyknięcia takie jak

rwa kulszowa, nerwoból, ból neuropatyczny i neuropatia obwodowa. Należy zachować ostrożność
podczas podawania fulwestrant w górno-boczną okolicę pośladka ze względu na bliskość nerwu
kulszowego (patrz punkty 4.2 i 4.8).

Brak jest danych dotyczących odległych skutków działania fulwestrantu na kości. W związku
z mechanizmem działania fulwestrantu istnieje potencjalne ryzyko wystąpienia osteoporozy.

Nie badano skuteczności i bezpieczeństwa stosowania fulwestrantu (podawanego w monoterapii
lub w skojarzeniu z palbocyklibem) u pacjentek z masywnymi przerzutami do narządów miąższowych.

Gdy fulwestrant jest stosowany w skojarzeniu z palbocyklibem, należy zapoznać się także
z Charakterystyką Produktu Leczniczego palbocyklibu.

Interakcje z testami przeciwciał estradiolu
Ze względu na podobieństwo struktury fulwestrantu i estradiolu, fulwestrant może wpływać na wyniki
testów wykrywających poziom estradiolu a opartych na przeciwciałach oraz może powodować fałszywie
dodatnie wyniki wskazujące na wysoki poziomu estradiolu.

Etanol
Ten produkt leczniczy zawiera 500 mg alkoholu (etanolu) w każdej ampułko-strzykawce, co jest
równoważne 100 mg/ml (10% w/v). Ilość alkoholu w każdym wstrzyknięciu tego produktu leczniczego
jest równoważna 13 ml piwa lub 5 ml wina.

Dawka 500 mg tego produktu leczniczego (2 ampułko-strzykawki) podana dorosłej kobiecie o masie
ciała 70 kg spowoduje narażenie na etanol wynoszące 14,3 mg/kg mc., co może spowodować
zwiększenie stężenia alkoholu we krwi (ang. blood alcohol concentration, BAC) o około 2,4 mg/100 ml
(patrz załącznik I do raportu EMA/CHMP/43486/2018).
Dla porównania, u osoby dorosłej pijącej kieliszek wina lub 500 ml piwa, stężenie alkoholu we krwi
wyniesie prawdopodobnie około 50 mg/100 ml.

Jednoczesne stosowanie z produktami leczniczymi zawierającymi np.: glikol propylenowy lub etanol
może prowadzić do kumulacji etanolu i spowodować działania niepożądane.

Alkohol benzylowy
Ten produkt leczniczy zawiera alkohol benzylowy jako substancję pomocniczą, który może powodować
reakcje alergiczne.

Dzieci i młodzież
Fulwestrant nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży ponieważ nie zostało ustalone
bezpieczeństwo stosowania i skuteczność w tej grupie pacjentów (patrz punkt 5.1).

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Wyniki badania klinicznego nad interakcją z midazolamem (substratem CYP 3A4) wykazują, że
fulwestrant nie wpływa hamująco na CYP 3A4. W przeprowadzonych badaniach klinicznych nad
interakcją z ryfampicyną (działa pobudzająco na CYP 3A4) i ketokonazolem (działa hamująco na
CYP 3A4), nie stwierdzono istotnej klinicznie zmiany klirensu fulwestrantu. W związku z powyższym
nie ma konieczności zmiany dawki fulwestrantu, jeśli jest on stosowany jednocześnie z innymi lekami
o działaniu hamującym lub pobudzającym aktywność CYP 3A4.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym
Pacjentki w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie leczenia
produktem Vastaloma i przez 2 lata po przyjęciu ostatniej dawki.

Ciąża

Fulwestrant jest przeciwwskazany do stosowania w ciąży (patrz punkt 4.3). W badaniach na szczurach i
królikach wykazano, że fulwestrant po podaniu pojedynczej dawki domięśniowej przenika przez
łożysko. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję, w tym zwiększoną
liczbę nieprawidłowości i zgonów płodów (patrz punkt 5.3). Jeśli podczas stosowania fulwestrantu
zostanie stwierdzona ciąża, pacjentkę należy niezwłocznie poinformować o potencjalnym
ryzyku uszkodzenia płodu i utraty ciąży.

Karmienie piersią
W przypadku konieczności rozpoczęcia leczenia fulwestrantem należy przerwać karmienie piersią.
Fulwestrant przenika do mleka karmiących samic szczura. Nie wiadomo, czy fulwestrant przenika do
mleka ludzkiego. W związku z możliwością wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u karmionego
piersią dziecka, którego matka jest leczona fulwestrantem, stosowanie leku w okresie karmienia piersią
jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Płodność
Nie badano wpływu stosowania fulwestrantu na płodność u ludzi.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Fulwestrant nie ma wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn. Jednak w trakcie stosowania fulwestrantu bardzo często występuje astenia.
Pacjenci, u których występuje to działanie niepożądane, powinni zachować szczególną ostrożność
podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Monoterapia
W tym punkcie przedstawiono informacje dotyczące wszystkich działań niepożądanych, uzyskane
podczas badań klinicznych, stosowania klinicznego po wprowadzeniu fulwestrantu do obrotu lub
pochodzące ze zgłoszeń spontanicznych. W zbiorczej grupie danych dotyczących stosowania
fulwestrantu w monoterapii, do najczęściej opisywanych działań niepożądanych należały odczyny w
miejscu podania, astenia, nudności i zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT,
fosfataza alkaliczna).

Kategorie częstości występowania działań niepożądanych podane w Tabeli 1 zostały zdefiniowane
w oparciu o zbiorcze analizy bezpieczeństwa stosowania w grupie terapeutycznej fulwestrantu w dawce
500 mg w badaniach porównujących fulwestrant 500 mg z fulwestrantem 250 mg [CONFIRM
(badanie D6997C00002), FINDER 1 (badanie D6997C00004), FINDER 2 (badanie D6997C00006),
NEWEST (badanie D6997C00003)] lub tylko z badania FALCON (badanie D699BC00001), w którym
porównywano fulwestrant w dawce 500 mg z anastrozolem w dawce 1 mg. W przypadku różnic
w częstości występowania między zbiorczą analizą bezpieczeństwa a badaniem FALCON,
przedstawiono największą częstość występowania. Częstości wymienione w Tabeli 1 są podane w
oparciu o wszystkie zgłoszone zdarzenia niepożądane niezależnie od oceny związku przyczynowoskutkowego przez badacza. Mediana czasu trwania leczenia fulwestrantem w dawce 500 mg dla
zbiorczej grupy danych (w tym w badaniach wymienionych wyżej i w badaniu FALCON) wyniosła 6,5
miesiąca.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Działania niepożądane przedstawiono według klasyfikacji układów i narządów (ang. SOC) oraz częstości
ich występowania. Częstość występowania działań niepożądanych: bardzo często ≥1/10), często (≥1/100
do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). W każdej grupie o określonej częstości występowania
działania niepożądane zostały wymienione według zmniejszającego się nasilenia.

Tabela 1: Działania niepożądane zgłaszane u pacjentek leczonych fulwestrantem w monoterapii.
Działania niepożądane zgodnie z częstością ich występowania w poszczególnych układach
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Często Zakażenia dróg moczowych
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Często Zmniejszenie liczby płytek krwie

Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo często Reakcje nadwrażliwoście
Niezbyt często Reakcje anafilaktyczne
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często Jadłowstręta
Zaburzenia układu nerwowego Często Ból głowy
Zaburzenia naczyniowe Bardzo często Uderzenia gorącae
Często Żylna choroba zakrzepowozatorowaa
Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często Nudności
Często Wymioty, biegunka
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Bardzo często Zwiększenie aktywności
enzymów wątrobowych (AlAT,
AspAT, fosfataza zasadowa)a
Często Zwiększenie stężenia bilirubinya
Niezbyt często Niewydolność wątrobyc, f,
zapalenie wątrobyf, zwiększenie
aktywności gammaglutamylotranspeptydazy (GGTP)f

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo często Wysypkae
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i
tkanki łącznej
Bardzo często Bóle mięśniowo-szkieletowe i
stawówd
Często Bóle plecówa
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Często Krwawienia z pochwye
Niezbyt często Kandydoza pochwyf , obfite białe
upławyf
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu
podania
Bardzo często Asteniaa, reakcje w miejscu
podaniab
Często Neuropatia obwodowae, rwa
kulszowae
Niezbyt często Krwotok z miejsca podaniaf,
krwiak w miejscu podaniaf,
nerwobólc, f
a Dotyczy działań niepożądanych, dla których dokładny zakres udziału fulwestrantu nie może
być określony z powodu istnienia choroby podstawowej.
b Termin reakcje w miejscu podania nie obejmuje terminów krwotok z miejsca podania, krwiak
w miejscu podania, rwa kulszowa, nerwobólc, neuropatia obwodowa.
c Zdarzenia nie obserwowano podczas dużych badań klinicznych (CONFIRM, FINDER 1,
FINDER 2, NEWEST). Częstość występowania zdarzenia obliczono przyjmując górną granicę
95% przedziału ufności dla estymacji w punkcie. Uzyskano wartość 3/560 (gdzie 560 to liczba
pacjentów w dużych badaniach klinicznych), co odpowiada przedziałowi „niezbyt często” dla
częstości występowania zdarzeń niepożądanych.
d Obejmuje: ból stawów i rzadziej bóle mięśniowo-szkieletowe, ból mięśni oraz ból kończyny.
e Kategoria częstości różni się między danymi pochodzącymi ze zbiorczej analizy bezpieczeństwa
a badaniem FALCON.
f Tego działania niepożądanego nie obserwowano w badaniu FALCON.

Opis wybranych działań niepożądanych

Podane niżej opisy opierają się na analizie bezpieczeństwa obejmującej 228 pacjentek, które
otrzymały przynajmniej jedną (1) dawkę fulwestrantu i 232 pacjentek, które otrzymały
przynajmniej jedną (1) dawkę anastrozolu w badaniu III fazy FALCON.

Bóle mięśniowo-szkieletowe i stawów
W badaniu FALCON liczba pacjentek zgłaszających działanie niepożądane w postaci bólów
mięśniowo-szkieletowych i stawów wyniosła 65 (31,2%) i 48 (24,1%) odpowiednio w grupie

fulwestrantu i anastrozolu. Czterdzieści procent (40%) pacjentek (26/65) spośród 65 z grupy
otrzymującej fulwestrant zgłaszało bóle mięśniowo-szkieletowe i stawów w pierwszym miesiącu
leczenia, a 66,2% (43/65) pacjentek zgłaszało te bóle w pierwszych 3 miesiącach leczenia. Żadna
z pacjentek nie zgłosiła zdarzeń o stopniu nasilenia ≥ 3 wg CTCAE lub wymagających
zmniejszenia dawki, przerwania podawania leku bądź zakończenia leczenia z powodu tych działań
niepożądanych.

Leczenie skojarzone z palbocyklibem
Ogólny profil bezpieczeństwa fulwestrantu stosowanego w skojarzeniu z palbocyklibem opiera się
na danych pochodzących od 517 pacjentek z miejscowo zaawansowanym lub rozsianym rakiem
piersi z obecnością receptorów hormonalnych, bez nadmiernej ekspresji receptora ludzkiego
naskórkowego czynnika wzrostu 2, uczestniczących w randomizowanym badaniu PALOMA3
(patrz punkt 5.1). Najczęstszymi (≥20%) działaniami niepożądanymi dowolnego stopnia nasilenia,
zgłaszanymi u pacjentek otrzymujących fulwestrant w skojarzeniu z palbocyklibem były
neutropenia, leukopenia, zakażenia, uczucie zmęczenia, nudności, niedokrwistość, zapalenie jamy
ustnej, biegunka, małopłytkowość i wymioty. Najczęstszymi (≥2%) działaniami niepożądanymi w
stopniu nasilenia ≥3 były neutropenia, leukopenia, zakażenia, niedokrwistość, zwiększenie
aktywności AspAT, małopłytkowość i uczucie zmęczenia.

W Tabeli 2. przedstawiono działania niepożądane występujące w badaniu PALOMA3.
Mediana czasu trwania ekspozycji na fulwestrant wyniosła 11,2 miesiąca w grupie otrzymującej
fulwestrant w skojarzeniu z palbocyklibem oraz 4,8 miesiąca w grupie otrzymującej fulwestrant
plus placebo. Mediana czasu trwania ekspozycji na palbocyklib w grupie otrzymującej fulwestrant
w skojarzeniu z palbocyklibem wyniosła 10,8 miesiąca.

Tabela 2 Działania niepożądane na podstawie danych z badania PALOMA3 (N=517)

Klasyfikacja układów i narządów
Częstość występowania
Preferowana terminologiaa

Fulwestrant + Palbocyklib
(N=345)
Fulwestrant +
placebo (N=172)

(N=172)
Wszystkich
stopni nasilenia
n (%)
Stopnia ≥ 3.
n (%)

Wszystkich
stopni
nasilenia
n (%)

Stopnia ≥ 3.
n (%)

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Bardzo często
Zakażeniab 188 (54,5) 19 (5,5) 60 (34,9) 6 (3,5)
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo często
Neutropeniac 290 (84,1) 240 (69,6) 6 (3,5) 0
Leukopeniad 207 (60,0) 132 (38,3) 9 (5,2) 1 (0,6)
Niedokrwistośće 109 (31,6) 15 (4,3) 24 (14,0) 4 (2,3)
Małopłytkowośćf 88 (25,5) 10 (2,9) 0 0
Niezbyt często
Gorączka neutropeniczna 3 (0,9) 3 (0,9) 0 0
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często
Zmniejszenie apetytu 60 (17,4) 4 (1,2) 18 (10,5) 1 (0,6)
Zaburzenia układu nerwowego
Często
Zaburzenia smaku 27 (7,8) 0 6 (3,5) 0

Zaburzenia oka
Często

Nasilone łzawienie 25 (7,2) 0 2 (1,2) 0
Nieostre widzenie 24 (7,0) 0 3 (1,7) 0
Suchość oka 15 (4,3) 0 3 (1,7) 0
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często
Krwawienie z nosa 25 (7,2) 0 4 (2,3) 0
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często
Nudności 124 (35,9) 2 (0,6) 53 (30,8) 1 (0,6)
Zapalenie jamy ustnejg 104 (30,1) 3 (0,9) 24 (14,0) 0
Biegunka 94 (27,2) 0 35 (20,3) 2 (1,2)
Wymioty 75 (21,7) 2 (0,6) 28 (16,3) 1 (0,6)
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo często
Łysienie 67 (19,4) NA 11 (6,4) NA
Wysypkah 63 (18,3) 3 (0,9) 10 (5,8) 0
Często
Suchość skóry 28 (8,1) 0 3 (1,7) 0
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często
Uczucie zmęczenia 152 (44,1) 9 (2,6) 54 (31,4) 2 (1,2)
Gorączka 47 (13,6) 1 (0,3) 10 (5,8) 0
Często
Osłabienie 27 (7,8) 1 (0,3) 13 (7,6) 2 (1,2)
Badania diagnostyczne
Bardzo często
Zwiększenie aktywności AspAT 40 (11,6) 11 (3,2) 13 (7,6) 4 (2,3)
Często
Zwiększenie aktywności AlAT 30 (8,7) 7 (2,0) 10 (5,8) 1 (0,6)

AlAT=aminotransferaza alaninowa; AspAT=aminotransferaza asparaginianowa; N/n=liczba pacjentów;
NA=nie dotyczy
a Preferowana terminologia (PT) podana zgodnie z MedDRA 17.1.
b Zakażenia obejmują wszystkie PT należące do zakażeń i zarażeń pasożytniczych w
klasyfikacji układów i narządów.
c Neutropenia obejmuje następujące PT: neutropenię, zmniejszoną liczbę neutrofilów.
d Leukopenia obejmuje następujące PT: leukopenię, zmniejszoną liczbę białych krwinek.
e Niedokrwistość obejmuje następujące PT: niedokrwistość, zmniejszenie stężenia
hemoglobiny, zmniejszenie wartości hematokrytu.
f Małopłytkowość obejmuje następujące PT: małopłytkowość, zmniejszoną liczbę płytek krwi.
g Zapalenie jamy ustnej obejmuje następujące PT: aftowe zapalenie jamy ustnej, zapalenie
czerwieni warg, zapalenie języka, ból języka, owrzodzenie jamy ustnej, zapalenie błony
śluzowej, ból jamy ustnej, uczucie dyskomfortu w jamie ustnej i gardle, ból jamy ustnej i
gardła, zapalenie jamy ustnej.
h Wysypka obejmuje następujące PT: wysypkę, wysypkę grudkowo-plamkową, wysypkę ze
świądem, wysypkę z rumieniem, wysypkę grudkową, zapalenie skóry, trądzikopodobne
zapalenie skóry, toksyczne wykwity skórne.

Opis wybranych działań niepożądanych
Neutropenia
U pacjentek otrzymujących fulwestrant w skojarzeniu z palbocyklibem w badaniu PALOMA3
neutropenię dowolnego stopnia zgłaszano u 290 (84,1%) pacjentek, przy czym neutropenię w 3.

stopniu nasilenia zgłoszono u 200 (58,0%) pacjentek, a neutropenię w 4. stopniu nasilenia zgłoszono u
40 (11,6%) pacjentek. W grupie otrzymującej fulwestrant w skojarzeniu z placebo (n=172) neutropenię
dowolnego stopnia zgłaszano u 6 (3,5%) pacjentek. Nie zgłaszano występowania neutropenii w 3. i 4.
stopniu nasilenia w grupie otrzymującej fulwestrant w skojarzeniu z placebo.

U pacjentek otrzymujących fulwestrant w skojarzeniu z palbocyklibem mediana czasu do wystąpienia
pierwszego epizodu neutropenii dowolnego stopnia nasilenia wyniosła 15 dni (zakres: 13-512), a
mediana czasu trwania neutropenii stopnia ≥3 wyniosła 16 dni. Gorączkę neutropeniczną zgłaszano u 3
(0,9%) pacjentek otrzymujących fulwestrant w skojarzeniu z palbocyklibem.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania:
Departament Monitorowania Niepożądanych Działań produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel. +48 22 49 29 301
Faks: +48 22 49 29 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Zgłoszono pojedyncze przypadki przedawkowania fulwestrantu u ludzi. W przypadku
przedawkowania należy zastosować objawowe leczenie wspomagające. Z badań przeprowadzonych
na zwierzętach wynika, że w przypadku stosowania fulwestrantu w dawkach większych niż zalecane
należy oczekiwać objawów związanych z bezpośrednim lub pośrednim działaniem
antyestrogenowym (patrz punkt 5.3).

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki stosowane w terapii hormonalnej, antyestrogeny, kod ATC:
L02BA03

Mechanizm działania i aktywność farmakodynamiczna
Fulwestrant jest kompetycyjnym antagonistą receptora estrogenowego (ER), wykazując
porównywalne z estradiolem powinowactwo. Fulwestrant blokuje troficzne działanie estrogenów nie
wykazując nawet częściowego (estrogenopodobnego) działania agonistycznego. Mechanizm działania
polega na zmniejszeniu ilości (ang. down-regulation) białka receptorowego receptora estrogenowego.
W badaniach klinicznych, u kobiet po menopauzie, z pierwotnym rakiem piersi, stwierdzono, że
fulwestrant w porównaniu z placebo znacząco zmniejszał ilość (down-regulation) białka receptora
estrogenowego w guzach zawierających receptory estrogenowe (ER). Stwierdzono także, że w
znaczącym stopniu zmniejszyła się ekspresja receptora progesteronowego, co potwierdza brak
wewnętrznej aktywności estrogenowej. W przypadku leczenia neoadjuwantowego guzów piersi
u kobiet po menopauzie wykazano także, że fulwestrant w dawce 500 mg w większym stopniu
ogranicza ekspresję receptora estrogenowego i markera proliferacji Ki67 niż fulwestrant w dawce
250 mg.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo w zaawansowanym raku piersi

Monoterapia
Przeprowadzono badanie kliniczne trzeciej fazy u 736 kobiet po menopauzie z zaawansowanym
rakiem piersi, u których doszło do nawrotu w trakcie lub po zakończeniu hormonalnego leczenia
uzupełniającego, albo do progresji po leczeniu hormonalnym nowotworu zaawansowanego. Do

badania włączono 423 pacjentki, u których doszło do nawrotu albo do progresji w trakcie leczenia
antyestrogenami (podgrupa antyestrogenów) i 313 pacjentek, u których doszło do nawrotu albo do
progresji w trakcie leczenia inhibitorami aromatazy (podgrupa inhibitorów aromatazy). Celem tego
badania było porównanie skuteczności i bezpieczeństwa fulwestrantu w dawce 500 mg (n=362) i w
dawce 250 mg (n=374). Pierwszorzędowym punktem końcowym był czas wolny od progresji choroby
(PFS), najważniejsze drugorzędowe punkty końcowe, które miały na celu ocenę skuteczności leczenia,
objęły odsetek odpowiedzi obiektywnych (ORR), odsetek chorych, u których stwierdzono korzyść
kliniczną (CBR) i przeżycie całkowite (OS). Wyniki badania CONFIRM, dotyczące skuteczności
leczenia podsumowano w tabeli 3.

Tabela 3 Podsumowanie wyników skuteczności leczenia w badaniu CONFIRM:
pierwszorzędowy punkt końcowy (PFS) i najważniejsze drugorzędowe
punkty końcowe.

Zmienna Sposób oceny
Porównanie leczenia
Fulwestrant
500 mg
(N=362)

Fulwestrant
250 mg
(N=374)

Porównanie między grupami
(fulwestrant 500 mg/fulwestrant 250
mg)
Współczynnik
ryzyka
95% Cl Wartość p

PFS Mediana
wyznaczona na
postawie
wykresu K-M
Współczynnik
ryzyka

Wszystkie pacjentki
Podgrupa AE (n=423)
Podgrupa IA (n=313)a

6,5
8,6
5,4

5,5
5,8
4,1

0,80
0,76
0,85

0,68;0,94
0,62;0,94
0,67;1,08

0,006
0,013
0,195

OSb
Mediana
wyznaczona
na
podstawie
wykresu K-M
Współczynnik
ryzyka
Wszystkie
pacjentki
26,4 22,3 0,81 0,69;0.96 0,16c

Podgrupa AE (n=423) 30,6

24,1

23,9

20,8

0,79

0,86

0,63;0,99

0,67;1,11

0,038c

0,241cPodgrupaIA (n=313)a

Porównanie między grupami
Zmienna Sposób oceny;
Porównanie
leczenia

Fulwestrant
500 mg
(N=362)

Fulwestrant
250 mg
(N=374)

(Fulwestrant500mg/Fulwestrant250mg)
Bezwzględna
Różnica w %
95% Cl

ORRd % pacjentek
z odpowiedzią
obiektywną
Bezwzględna różnica
odsetka
w %

Wszystkie pacjentki 13,8 14,6 -0,8 -5,8; 6,3
Podgrupa AE (n=296) 18,1 19,1 -1,0 -8,2; 9,3
Podgrupa IA (n=205)a 7,3 8,3 -1,0 -5,5; 9,8
CBRe % pacjentek z
korzyścią kliniczną
Bezwzględna różnica
odsetka
w %
Wszystkie pacjentki 45,6 39,6 6,0 -1,1; 13,3
Podgrupa AE (n=423) 52,4 45,1 7,3 -2,2; 16,6
Podgrupa IA (n=313)a 36,2 32,3 3,9 -6,1; 15,2
a Fulwestrant jest wskazany u pacjentek, u których nastąpił nawrót lub progresja choroby podczas
leczenia lekami z grupy antyestrogenów. Wyniki w podgrupie inhibitorów aromatazy nie są
rozstrzygające.
b OS (przeżycie całkowite) dla końcowej analizy przeżycia przy 75% dojrzałości wyników.
c Wartość p bez korekty poziomu istotności dla testów wielokrotnych (dwa testy: przy 50% i 75%
dojrzałości wyników).
d ORR oceniano u pacjentek, które na wstępie zakwalifikowano do grupy podlegającej ocenie
odpowiedzi na leczenie (tzn. do grupy pacjentek, u których na początku badania możliwa była
ocena wielkości zmian nowotworowych: 240 pacjentek w grupie leczonej produktem fulwestrant
w dawce 500 mg i 261 pacjentek w grupie leczonej produktem fulwestrant w dawce 250 mg).
e Pacjentki z odpowiedzią obiektywną całkowitą, częściową lub korzyścią kliniczną ≥24 tygodni.
PFS: czas wolny od progresji choroby; ORR: odsetek odpowiedzi obiektywnych; OR: odpowiedź
obiektywna; CRB: odsetek korzyści klinicznych; CB: korzyść kliniczna; OS: przeżycie
całkowite; K-M: Kaplan-Meier; CI: przedział ufności, IA; inhibitory aromatazy; AE:
antyestrogeny.

Przeprowadzono randomizowane, podwójnie zaślepione, podwójnie pozorowane, wieloośrodkowe
badanie trzeciej fazy porównujące fulwestrant 500 mg z anastrozolem 1 mg u kobiet po menopauzie
z ER-dodatnim i (lub) PgR-dodatnim miejscowo zaawansowanym lub rozsianym rakiem piersi, które
wcześniej nie otrzymywały żadnej terapii hormonalnej. Łącznie 462 pacjentki były sekwencyjnie
losowo przydzielane w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej fulwestrant w dawce 500 mg lub do
grupy otrzymującej anastrozol w dawce 1 mg.

Randomizacja była stratyfikowana według stopnia zaawansowania choroby (miejscowo
zaawansowana lub rozsiana), wcześniejszej chemioterapii z powodu choroby zaawansowanej
i obecności zmian, których wielkość była możliwa do oceny.

Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności w tym badaniu było przeżycie wolne
od progresji choroby (PFS) oceniane przez badacza według kryteriów RECIST 1.1 (ang. Response
Evaluation Criteria in Solid Tumours; kryteria oceny odpowiedzi w guzach litych). Najważniejsze
drugorzędowe punkty końcowe oceny skuteczności obejmowały przeżycie całkowite (OS) i odsetek
odpowiedzi obiektywnych (ORR).

Mediana wieku pacjentek włączonych do tego badania wyniosła 63 lata (zakres 36-90). U
większości pacjentek (87,0%) przed rozpoczęciem badania występowały przerzuty. U pięćdziesięciu
pięciu procent (55,0%) pacjentek przed rozpoczęciem badania występowały przerzuty do narządów
miąższowych. Łącznie 17,1% pacjentek otrzymało wcześniej chemioterapię z powodu choroby
zaawansowanej; u 84,2% pacjentek możliwa była ocena wielkości zmian nowotworowych.

W większości predefiniowanych podgrup pacjentek otrzymane wyniki były spójne. W podgrupie
pacjentek z chorobą ograniczoną do przerzutów innych niż przerzuty do narządów miąższowych
(n=208), HR wyniósł 0,592 (95% CI: 0,419; 0,837) w grupie otrzymującej fulwestrant w
porównaniu z grupą leczoną anastrozolem. W podgrupie pacjentek z przerzutami do narządów
miąższowych (n=254) HR wyniósł 0,993 (95% CI: 0,740; 1,331) w grupie otrzymującej
fulwestrant w porównaniu z grupą leczoną anastrozolem. Wyniki dotyczące skuteczności
w badaniu FALCON zostały przedstawione w Tabeli 4. i na Rycinie 1.

Tabela 4. Podsumowanie wyników dotyczących pierwszorzędowego punktu końcowego oceny
skuteczności (PFS) i najważniejszych drugorzędowych punktów końcowych oceny
skuteczności (ocena badacza, populacja zgodna z zaplanowanym leczeniem) –
badanie FALCON
Fulwestrant
500 mg
(N=230)

Anastrozol
1 mg
(N=232)

Przeżycie wolne od progresji choroby (ang. PFS)
Liczba zdarzeń PFS (%) 143 (62,2%) 166 (71,6%)
Współczynnik ryzyka (95%
CI) i wartość p dla PFS
HR 0,797 (0,637 –
0,999)
p = 0,0486
Mediana PFS [miesiące
(95% CI)]
16,6 (13,8; 21,0) 13,8 (12,0; 16,6)

Liczba zdarzeń OS* 67 (29,1%) 75 (32,3%)
Współczynnik ryzyka (95%
CI) i wartość p dla OS
HR 0,875 (0,629 –
1,217)
p = 0,4277

ORR** 89 (46,1%) 88 (44,9%)
Iloraz szans (95% CI)
i wartość p dla ORR
OR 1,074 (0,716 –
1,614)
p = 0,7290Mediana DoR (miesiące) 20,0 13,2
CBR 180 (78,3%) 172 (74,1%)
Iloraz szans (95% CI)
i wartość p dla CBR
OR 1,253 (0,815 –
1,932)
p = 0,3045*(31% dojrzałość danych) - nieostateczna analiza OS
**u pacjentek ze zmianami mierzalnymi

Rycina 1. Wykres Kaplana-Meiera dla przeżycia wolnego od progresji choroby (ocena
badacza, populacja zgodna z zaplanowanym leczeniem) ─ badanie FALCON

Przeprowadzono dwa badania kliniczne III fazy, w których udział wzięło 851 kobiet po menopauzie z
zaawansowanym rakiem piersi, u których nastąpił nawrót choroby w trakcie lub po zakończeniu
hormonalnego leczenia uzupełniającego, lub doszło do progresji choroby podczas leczenia
hormonalnego zaawansowanego raka piersi. U siedemdziesięciu siedmiu procent pacjentek (77%)
biorących udział w badaniach wykazano obecność receptora estrogenowego w komórkach raka piersi.
W badaniach tych porównywano bezpieczeństwo stosowania i skuteczność fulwestrantu, podawanego
w dawce 250 mg raz na miesiąc i anastrozolu, inhibitora aromatazy, podawanego raz na dobę w dawce
1 mg. Stwierdzono, że fulwestrant podawany w dawce 250 mg raz na miesiąc jest co najmniej tak
skuteczny jak anastrozol, pod względem czasu wolnego od progresji choroby, obiektywnej odpowiedzi
na leczenie i czasu do zgonu. Nie stwierdzono istotnej statystycznie różnicy w żadnym z punktów
końcowych badania w obu badanych grupach. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania był
czas wolny od progresji choroby. Analiza łączna wyników uzyskanych w obu badaniach wykazała, że
u 83% pacjentek otrzymujących fulwestrant obserwowano progresję w porównaniu z 85% pacjentek
otrzymujących anastrozol. Analiza łączna wyników uzyskanych w obu badaniach wykazała, że
współczynnik ryzyka dla porównania fulwestrantu 250 mg do anastrozolu pod względem czasu
wolnego od progresji choroby wynosi 0,95 (95,14% CI 0,82 do 1,10). Obiektywny odsetek odpowiedzi
dla fulwestrantu 250 mg wynosił 19,2% w porównaniu z 16,5% dla anastrozolu. Mediana czasu do
wystąpienia zgonu wynosiła 27,4 miesiąca dla pacjentek leczonych fulwestrantem i 27,6 miesiąca dla
pacjentek leczonych anastrozolem. Współczynnik ryzyka dla porównania fulwestrantu 250 mg
fulwestrantu do anastrozolu pod względem czasu do wystąpienia zgonu wynosił 1,01 (95% CI 0,86 do
1,19).

Leczenie skojarzone palbocyklibem
Przeprowadzono międzynarodowe, randomizowane, podwójnie zaślepione, wieloośrodkowe badanie
III fazy w grupach równoległych, porównujące leczenie fulwestrantem 500 mg w skojarzeniu
z palbocyklibem w dawce 125 mg z leczeniem fulwestrantem 500 mg w skojarzeniu z placebo u
kobiet z hormonozależnym rakiem piersi, bez nadmiernej ekspresji HER2, miejscowo
zaawansowanym, niekwalifikującym się do leczenia chirurgicznego ani radioterapii z intencją
wyleczenia, lub z rozsianym rakiem piersi, niezależnie od statusu menopauzy, u których doszło do
progresji choroby po wcześniejszej terapii hormonalnej w leczeniu (neo) adjuwantowym lub
w chorobie rozsianej.

Łącznie 521 kobiet w okresie przed-/około- i pomenopauzalnym, u których doszło do progresji
choroby w trakcie lub w ciągu 12 miesięcy od zakończenia uzupełniającej terapii hormonalnej, lub
podczas albo w ciągu 1 miesiąca od wcześniejszej terapii hormonalnej z powodu choroby
zaawansowanej, zostało losowo przydzielonych w stosunku 2:1 do grupy otrzymującej fulwestrant
w skojarzeniu z palbocyklibem lub do grupy otrzymującej fulwestrant w skojarzeniu z placebo.
Randomizację stratyfikowano według udokumentowanej wrażliwości na wcześniejszą terapię
hormonalną, okresu menopauzy w chwili przystąpienia do badania (okres przed-
/okołomenopauzalny w porównaniu z okresem pomenopauzalnym) i obecności przerzutów do
narządów miąższowych. Kobiety w okresie przed-/okołomenopauzalnym otrzymywały agonistę
LHRH, goserelinę. Pacjentki z chorobą zaawansowaną/rozsianą, objawową, z zajęciem narządów
miąższowych, u których istniało ryzyko wystąpienia w krótkim czasie powikłań zagrażających
życiu (w tym pacjentki z masywnymi niekontrolowanymi wysiękami [opłucnowymi,
osierdziowymi, otrzewnowymi], zapaleniem naczyń chłonnych płuc i zajęciem ponad 50% miąższu
wątroby) nie spełniały kryteriów włączenia do tego badania.

Pacjentki kontynuowały przydzielone leczenie do chwili wystąpienia obiektywnej progresji choroby,
nasilenia objawów, wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania objawów toksyczności, zgonu lub
wycofania zgody na udział w badaniu, w zależności od tego, które z tych zdarzeń wystąpiło jako
pierwsze. Zmiana grup leczenia nie była dozwolona.

Pacjentki z grupy otrzymującej fulwestrant w skojarzeniu z palbocyklibem i pacjentki z grupy
otrzymującej fulwestrant w skojarzeniu z placebo były dobrze dobrane pod względem wyjściowych
danych demograficznych i cech prognostycznych. Mediana wieku pacjentek włączonych do tego
badania wyniosła 57 lat (zakres 29, 88). W każdej grupie badanej większość stanowiły kobiety rasy
białej, z udokumentowaną wrażliwością na wcześniejszą terapię hormonalną i w okresie
pomenopauzalnym. Około 20% pacjentek stanowiły kobiety w okresie przed-/okołomenopauzalnym.

Wszystkie pacjentki otrzymały wcześniej leczenie systemowe i większość pacjentek z każdej grupy
terapeutycznej była poddana wcześniej chemioterapii z powodu pierwotnego rozpoznania. U ponad
połowy (62%) stan sprawności wg ECOG wyniósł 0, u 60% występowały przerzuty do narządów
miąższowych, a 60% otrzymało wcześniej więcej niż 1 linię hormonoterapii z powodu pierwotnego
rozpoznania.

Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniu było PFS oceniane przez badacza według
kryteriów RECIST 1.1. Wspomagające analizy PFS opierały się na niezależnej, centralnej ocenie
radiologicznej. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały OR, CBR, czas przeżycia całkowitego
(OS), bezpieczeństwo stosowania i czas do pogorszenia (ang. time-to-deterioration, TTD) punktu
końcowego dotyczącego bólu.

W badaniu osiągnięto pierwszorzędowy punkt końcowy, uzyskano wydłużenie PFS wg oceny badacza
w analizie etapowej przeprowadzonej po wystąpieniu 82% planowanych zdarzeń PFS; wyniki
przekroczyły predefiniowaną granicę skuteczności Haybittle-Peto (α =0,00135) wykazując
statystycznie znamienne wydłużenie PFS i klinicznie znaczący efekt leczenia. Bardziej dojrzałą
aktualizację danych dotyczących skuteczności przedstawiono w Tabeli 5.

Po obserwacji o medianie czasu trwania wynoszącej 45 miesięcy przeprowadzono końcową analizę
OS na podstawie 310 zdarzeń (60% zrandomizowanych pacjentek). Zaobserwowano różnicę w
medianie OS wynoszącą 6,9 miesiąca między grupą otrzymującą palbocyklib w skojarzeniu z
fulwestrantem a grupą otrzymującą placebo w skojarzeniu z fulwestrantem; ten wynik nie był
statystycznie znamienny przy określonym a priori poziomie istotności wynoszącym 0,0235 (test 1-
stronny). W grupie leczonej placebo w skojarzeniu z fulwestrantem 15,5% zrandomizowanych
pacjentek otrzymało następnie palbocyklib lub inne inhibitory CDK w ramach kolejnych linii leczenia
po progresji choroby.

Wyniki dotyczące danych o PFS według oceny badaczy i końcowych danych o OS w badaniu
PALOMA3 przedstawiono w Tabeli 5. Odpowiednie wykresy Kaplana-Meiera pokazano na Rycinach 2
i 3.

Tabela 5 Wyniki dotyczące skuteczności – badanie PALOMA3 (ocena badacza,
populacja zgodna z zaplanowanym leczeniem)
Aktualizacja analizy
(data odcięcia danych: 23 października 2015
r.)fulwestrant +
palbocyklib (N=347)
(N=347)

fulwestrant +
placebo (N=174)
(N=174)Przeżycie wolne od
progresji choroby
Mediana [miesiące (95%
CI)]
11,2 (9,5; 12,9) 4,6 (3,5; 5,6)

Współczynnik ryzyka (95%
CI) i wartość p
0,497 (0,398; 0,620), p <0,000001

Drugorzędowe punkty końcowe*
OR [% (95% CI)] 26,2 (21,7; 31,2) 13,8 (9,0; 19,8)
OR (zmiany mierzalne) [%
(95% CI)]
33,7 (28,1; 39,7) 17,4 (11,5; 24,8)

CBR [% (95% CI)] 68,0 (62,8; 72,9) 39,7 (32,3; 47,3)
Przeżycie całkowite (OS) w analizie końcowej
(data odcięcia danych: 13 kwietnia 2018 r.)
Liczba zdarzeń (%) 201 (57,9) 109 (62,6)
Mediana [miesiące (95%
CI)] 34,9 (28,8; 40,0) 28,0 (23,6; 34,6)
Współczynnik ryzyka (95%
CI) i wartość p†
0,814 (0,644; 1,029)
p=0,0429†*
CBR=korzyść kliniczna; CI=przedział ufności; N=liczba pacjentek OR=odpowiedź obiektywna
Wyniki dotyczące drugorzędowych punktów końcowych opierają się na potwierdzonych i
niepotwierdzonych odpowiedziach według RECIST 1.1.

* Nieistotne statystycznie.
† 1-stronna wartość p w logarytmicznym teście rang ze stratyfikacją uwzględniającą obecność
przerzutów do narządów trzewnych i wrażliwość na wcześniejszą terapię hormonalną według
randomizacji.

Rycina 2 Wykres Kaplana-Meiera dla przeżycia wolnego od progresji choroby (ocena badacza,
populacja zgodna z zaplanowanym leczeniem) – badanie PALOMA3

Zmniejszenie ryzyka progresji choroby lub zgonu w grupie otrzymującej fulwestrant w skojarzeniu
z palbocyklibem obserwowano we wszystkich poszczególnych podgrupach pacjentek definiowanych
w oparciu o czynniki stratyfikacji i charakterystykę wyjściową. Redukcję ryzyka wykazano u kobiet w
okresie przed-/okołomenopauzalnym (HR=0,46 [95% CI: 0,28; 0,75]), u kobiet w okresie
pomenopauzalnym (HR=0,52 [95% CI: 0,40; 0,66]), u pacjentek z lokalizacją przerzutów w narządach
miąższowych (HR=0,50 [95% CI: 0,38; 0,65]) i lokalizacją przerzutów poza narządami miąższowymi
(HR=0,48 [95% CI: 0,33; 0,71]). Korzyści również obserwowano niezależnie od liczby linii
wcześniejszych terapii z powodu choroby rozsianej, niezależnie od tego, czy było to 0 (HR=0,59 [95%
CI: 0,37; 0,93]), 1 (HR=0,46 [95% CI: 0,32; 0,64]), 2 (HR=0,48 [95% CI: 0,30; 0,76]) lub ≥3 linie
leczenia (HR=0,59 [95% CI: 0,28; 1,22]).

Rycina 3. Wykres Kaplana-Meiera dla przeżycia całkowitego (populacja zgodna z
zaplanowanym leczeniem) – badanie PALOMA3 (data odcięcia danych: 13 kwietnia 2018
r.)

Dodatkowe miary skuteczności (OR i TTR) oceniane w podgrupach pacjentek z zajęciem
narządów miąższowych lub bez zostały przedstawione w Tabeli 6.

Tabela 6 Wyniki dotyczące skuteczności u pacjentek z zajęciem narządów miąższowych
lub bez, w badaniu PALOMA3 (populacja zgodna z zaplanowanym leczeniem)

Przerzuty do narządów miąższowych Brak przerzutów do narządów
miąższowych
Fulwestrant +
palbocyklib
(N=206)

Fulwestrant +
placebo
(N=105)

Fulwestrant +
palbocyklib
(N=141)

Fulwestrant +
placebo
(N=69)
OR [% (95% CI)] 35,0
(28,5; 41,9)
13,3
(7,5; 21,4)
13,5
(8,3; 20,2)
14,5
(7,2; 25,0)
TTR*, Mediana
[miesiące
(zakres)]

3,8
(3,5; 16,7)
5,4
(3,5; 16,7)
3,7
(1,9; 13,7)
3,6
(3,4; 3,7)

*Wyniki dotyczące odpowiedzi na leczenie na podstawie potwierdzonych i niepotwierdzonych
odpowiedzi.
N=liczba pacjentek; CI=przedział ufności; OR= odpowiedź obiektywna; TTR=czas do pierwszej
odpowiedzi ze strony guza.

Objawy zgłaszane przez pacjentki były oceniane za pomocą kwestionariusza jakości życia (QLQ)-C30
Europejskiej Organizacji na rzecz Badań i Leczenia Raka (EORTC) i jego modułu dotyczącego raka
piersi (EORTC QLQ-BR23). Łącznie 335 pacjentek z grupy otrzymującej fulwestrant w skojarzeniu
z palbocyklibem i 166 pacjentek w grupie otrzymującej fulwestrant w skojarzeniu z placebo
wypełniło kwestionariusz przy rozpoczęciu badania i przynajmniej 1 raz na wizycie po rozpoczęciu
udziału w badaniu.
Czas do pogorszenia objawów został wcześniej określony jako czas między wynikiem
wyjściowym a pierwszym wystąpieniem zwiększenia o ≥10 punktów w wynikach dotyczących
objawów bólowych względem stanu wyjściowego. Dołączenie palbocyklibu do leczenia
fulwestrantem miało korzystny wpływ na objawy przez istotne wydłużenie czasu do nasilenia
objawów bólowych w porównaniu z leczeniem fulwestrantem w skojarzeniu z placebo
(mediana 8,0 miesięcy w porównaniu z 2,8 miesiąca; HR=0,64 [95% CI: 0,49; 0,85]; p<0,001).

Wpływ na endometrium w okresie po menopauzie
Na podstawie wyników badań nieklinicznych nie można sądzić, że fulwestrant wpływa pobudzająco

na błonę śluzową macicy po menopauzie (patrz punkt 5.3). W 2-tygodniowym badaniu klinicznym z
udziałem zdrowych ochotniczek po menopauzie stwierdzono, że w porównaniu z placebo leczenie
wstępne fulwestrantem w dawce 250 mg powoduje istotne osłabienie działania pobudzającego na
błonę śluzową macicy etynyloestradiolu podawanego w dawce 20 mikrogramów. Działanie
pobudzające oceniano, mierząc grubość endometrium ultrasonograficznie.

Leczenie neoadjuwantowe u pacjentek z rakiem piersi trwające do 16 tygodni, zarówno
fulwestrantem w dawce 500 mg jak i fulwestrantem w dawce 250 mg nie spowodowało znaczącej
klinicznie zmiany grubości śluzówki macicy, co wskazuje na brak działania agonistycznego. Nie ma
dowodów na niekorzystny wpływ na śluzówkę macicy u badanych pacjentek z rakiem piersi.
Nie ma danych dotyczących wpływu na budowę błony śluzowej macicy.

W dwóch krótkoterminowych badaniach klinicznych (trwających 1 i 12 tygodni) przeprowadzonych
u pacjentek w okresie przed menopauzą z łagodnymi schorzeniami ginekologicznymi nie stwierdzono
znaczącej różnicy grubości endometrium (mierzonego ultrasonograficznie) między grupą otrzymującą
fulwestrant i placebo.

Wpływ na kości
Nie ma danych dotyczących odległych skutków działania fulwestrantu na kości. Leczenie
neoadjuwantowe u pacjentek z rakiem piersi trwające do 16 tygodni, zarówno fulwestrantem
w dawce 500 mg jak i fulwestrantem w dawce 250 mg nie spowodowało znaczącej klinicznie
zmiany w stężeniach markerów metabolizmu kości w surowicy.

Dzieci i młodzież
Fulwestrant nie jest wskazany do stosowania u dzieci. Europejska Agencja Leków uchyliła
obowiązek dołączania wyników badań referencyjnego produktu leczniczego we wszystkich
podgrupach populacji dzieci i młodzieży we wskazaniu rak piersi (stosowanie u dzieci i młodzieży,
patrz punkt 4.2).

W otwartym badaniu klinicznym II fazy oceniano bezpieczeństwo stosowania, skuteczność oraz
parametry farmakokinetyczne fulwestrantu, wśród 30 dziewcząt w wieku od 1 do 8 lat z
przedwczesnym dojrzewaniem płciowym (ang. Progressive Precocious Puberty) związanym
z zespołem McCune Albrighta (MAS). Dzieci otrzymywały domięśniowo fulwestrant w dawce
4 mg/kg masy ciała co miesiąc. To 12-miesięczne badanie pozwoliło na ocenę wielu punktów
końcowych istotnych dla leczenia MAS i wykazało zmniejszenie częstości krwawień z dróg rodnych
oraz zmniejszenie wskaźnika zaawansowania wieku kostnego. W stanie stacjonarnym wartości
minimalnych stężeń fulwestrantu ocenione w tym badaniu w osoczu u dzieci odpowiadały wartościom
stwierdzanym u pacjentów dorosłych (patrz punkt 5.2). To małe badanie nie ujawniło żadnych nowych
doniesień dotyczących bezpieczeństwa stosowania, ale dane z 5–letniej obserwacji nie są jeszcze
dostępne.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Po podaniu fulwestrantu, w postaci roztworu do wstrzykiwań domięśniowych o długotrwałym
działaniu, fulwestrant jest powoli wchłaniany i osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po mniej
więcej 5 dniach. Podawanie fulwestrantu w dawce 500 mg powoduje osiąganie stałych lub w
przybliżeniu stałych wartości ekspozycji przez pierwszy miesiąc stosowania (średnie wartości
odpowiednio: AUC 475 [33,4%] ng.dni/ml, Cmax 25,1 [35,3%] ng/ml, Cmin 16,3 [25.9%] ng/ml). W
stanie stacjonarnym wartości stężeń fulwestrantu w osoczu mieszczą się w stosunkowo wąskim
zakresie, dla którego stężenie maksymalne jest do 3 razy większe niż różnica stężeń w stanie
stacjonarnym. Po podaniu domięśniowym w zakresie dawek od 50 do 500 mg, ekspozycja jest w
przybliżeniu proporcjonalnie zależna od dawki.

Dystrybucja
Fulwestrant jest rozlegle i szybko rozmieszczany w tkankach. Duża pozorna objętość dystrybucji
w stanie stacjonarnym (Vdss) (wynosi około 3 do 5 l/kg), sugeruje, że lek znajduje się głównie
w przestrzeni pozanaczyniowej. Fulwestrant wiąże się z białkami osocza w 99%. Fulwestrant wiąże

się przede wszystkim z frakcjami lipoprotein o bardzo małej (VLDL), małej (LDL) i dużej gęstości
(HDL). Nie badano interakcji dotyczących kompetycyjnego mechanizmu wiązania z białkami. Nie
określono wiązania z globuliną wiążącą hormony płciowe (SHBP).

Metabolizm
Metabolizm fulwestrantu nie został w pełni poznany i zachodzi na drodze wielu przemian
biologicznych, w sposób podobny jak w przypadku endogennych steroidów. Wykryte metabolity
(włączając 17-keton, sulfony, 3-siarczan, 3- i 17-glukuroniany) mają mniejszą niż fulwestrant lub
porównywalną z nim aktywność antyestrogenową. W badaniach z wykorzystaniem ludzkich
komórek wątroby i rekombinowanych ludzkich enzymów wątrobowych stwierdzono, że CYP
3A4 jest jedynym izoenzymem cytochromu P-450 biorącym udział w procesie oksydacji
fulwestrantu, natomiast w warunkach in vivo główną rolę wydają się pełnić enzymy nienależące
do grupy cytochromu P-450. Na podstawie badań in vitro można sądzić, że fulwestrant nie
wpływa hamująco na izoenzymy układu cytochromu CYP450.

Eliminacja
Fulwestrant jest wydalany głównie w postaci zmetabolizowanej. Fulwestrant jest wydalany przede
wszystkim z kałem, mniej niż 1% jest wydalany w moczu. Fulwestrant ma duży klirens,
11±1,7 ml/min/kg, co może świadczyć o dużym udziale wątroby w wydalaniu leku. Końcowy okres
półtrwania (t1/2) po podaniu domięśniowym zależy przede wszystkim od szybkości wchłaniania
i wynosi około 50 dni.

Specjalne grupy pacjentów
Z analizy farmakokinetyki populacyjnej przeprowadzonej na danych pochodzących z badań III fazy
wynika, że nie ma różnic w farmakokinetyce leku stosowanego u pacjentek z różnych grup
wiekowych (pacjentki w wieku 33 do 89 lat), o różnej masie ciała (40-127 kg) lub u pacjentek
różnych ras.

Zaburzenia czynności nerek
Łagodne i umiarkowane zaburzenia czynności nerek nie wpływają na farmakokinetykę fulwestrantu
w stopniu istotnym klinicznie.

Zaburzenia czynności wątroby
Farmakokinetykę fulwestrantu oceniono w badaniu klinicznym u kobiet z łagodnymi do
umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby (grupa A i B według skali Child-Pugh) po podaniu
pojedynczej dawki produktu. W badaniu stosowano dużą dawkę produktu o krótkim działaniu
podawaną domięśniowo. W grupie kobiet z zaburzeniami czynności wątroby obserwowano mniej
więcej 2,5-krotne zwiększenie AUC w porównaniu do wartości uzyskanych w grupie zdrowych
uczestników badania. Oczekuje się, że takie zwiększenie ekspozycji u pacjentek otrzymujących
fulwestrant będzie dobrze tolerowane. Nie badano kobiet z ciężkimi zaburzeniami wątroby (grupa C
według skali Child-Pugh).

Dzieci i młodzież:
Farmakokinetykę fulwestrantu oceniono w badaniu klinicznym przeprowadzonym wśród 30 dziewcząt
w wieku od 1 do 8 lat z przedwczesnym dojrzewaniem płciowym związanym z zespołem McCune
Albrighta (patrz punkt 5.1). Pacjentki otrzymywały fulwestrant domięśniowo w dawce
4 mg/kg masy ciała co miesiąc. Geometryczna mediana (SD) wartości minimalnych stężeń fulwestrantu
w osoczu w stanie stacjonarnym (Cmin, ss) i powierzchnia pola pod krzywą AUC wynosiły
odpowiednio: 4,2 (0,9) ng/ml i 3680 (1020) ng*hr/ml. Pomimo, iż zebrane dane są ograniczone,
wartości minimalnych stężeń fulwestrantu w stanie stacjonarnym w osoczu u dzieci wydają się
odpowiadać wartościom stwierdzanym u pacjentów dorosłych.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Fulwestrant wykazuje niewielką toksyczność po podaniu jednorazowym (ostrą).

Referencyjny produkt leczniczy oraz fulwestrant w innych postaciach był dobrze tolerowany przez
wszystkie gatunki zwierząt, na których wykonano badania po podaniu wielokrotnym. Reakcje

obserwowane w miejscu podania, tj. zapalenie mięśni i ziarniniaki wynikały z działania substancji
pomocniczych leku. Jednakże w badaniach przeprowadzonych na królikach zaobserwowano, że
zapalenie mięśni było bardziej nasilone w miejscu podania fulwestrantu niż w miejscu podania próbki
kontrolnej, która zawierała sól fizjologiczną. Badania przeprowadzone na szczurach i psach wykazały,
że po podaniu wielokrotnych dawek fulwestrantu w postaci wstrzyknięcia domięśniowego występują
objawy związane z działaniem antyestrogenowym leku. Przede wszystkim obserwowano wpływ na
żeński układ rozrodczy oraz na te narządy, które są wrażliwe na działanie hormonów u obu płci. U
niektórych psów, które przyjmowały lek długotrwale (12 miesięcy), obserwowano zapalenie tętnic
obejmujące różne tkanki.

W badaniach na psach, gdy fulwestrant był podawany doustnie i dożylnie, stwierdzono, że wpływa on
na układ sercowo-naczyniowy (niewielkie uniesienie odcinka ST w badaniu EKG [podanie doustne],
zahamowanie zatokowe u jednego psa [podanie dożylne]). Reakcje te wystąpiły, gdy stężenia leku
stwierdzane u zwierząt były wielokrotnie większe niż stwierdzone u ludzi (Cmax >15 razy).
Należy zatem uznać, że w praktyce klinicznej ma to niewielkie znaczenie dla bezpieczeństwa ludzi.

Badania fulwestrantu nie wykazały jego potencjału genotoksycznego.

Wpływ fulwestrantu na reprodukcję i działanie uszkadzające na zarodek/płód, gdy był on podawany w
dawkach zbliżonych do dawek terapeutycznych, wynika z jego działania antyestrogenowego.
Fulwestrant podawany szczurom powodował odwracalne zmniejszenie płodności samic i zmniejszone
przeżycie zarodków, a także dystocję i zwiększoną ilość różnych zaburzeń u płodu, w tym
patologiczne zgięcie śródstopia. U samic królików, którym podawano fulwestrant występowały
poronienia. Obserwowano zwiększoną masę łożyska i obumieranie zarodków po zagnieżdżeniu.
Stwierdzono zwiększoną liczbę nieprawidłowości u płodów (w tym wsteczne przesunięcie obręczy
miednicy i 27. kręgu przedkrzyżowego).

W dwuletnim badaniu działania rakotwórczego u szczurów (domięśniowe podanie fulwestrantu)
wykazano zwiększoną częstość występowania łagodnych ziarniszczaków w jajniku u samic szczurów
po podaniu dużych dawek, 10 mg/szczur/15 dni oraz zwiększoną częstość występowania nowotworów
z komórek Leydiga w jądrach u samców. Podczas dwuletniego badania rakotwórczości u myszy po
podaniu dawek 150 mg/kg/dobę i 500 mg/kg/dobę (doustnie, codziennie) stwierdzono zwiększoną
częstość występowania nowotworów sznura płciowego i zrębu jajnika (zarówno łagodnych jak i
złośliwych). Wyniki ekspozycji układowej (AUC), obserwowane po podaniu największej dawki bez
obserwowanego działania (NOEL), były u szczurów w przybliżeniu 1,5-krotnością, oczekiwanej
ekspozycji u kobiet i 0,8-krotnością ekspozycji u mężczyzn, a u myszy w przybliżeniu 0,8-krotnością,
oczekiwanej ekspozycji zarówno u kobiet jak i u mężczyzn. Indukcja takich nowotworów jest związana
z farmakologicznymi zaburzeniami hormonalnego sprzężenia zwrotnego dla stężenia gonadotropin,
spowodowanymi przez antyestrogeny u zwierząt czynnych rozrodczo. W związku z tym wyniki tych
badań nie są uznane za odpowiednie do zalecenia stosowania fulwestrantu w leczeniu
zaawansowanego raka piersi u kobiet po menopauzie.

Ocena ryzyka dla środowiska

Badania oceny ryzyka dla środowiska wykazały, że fulwestrant ma potencjał do powodowania działań
niepożądanych w środowisku wodnym (patrz punkt 6.6).

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Etanol 96%
Alkohol benzylowy

Benzylu benzoesan
Olej rycynowy oczyszczony

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności, produktu leczniczego nie wolno mieszać
z innymi produktami.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać i przewozić w stanie schłodzonym (2˚C - 8˚C).

Należy ograniczyć przechowywanie produktu w temperaturze innej niż 2°C - 8°C. Należy unikać
przechowywania w temperaturze wyższej niż 30°C i nie przekraczać okresu 28 dni ze średnią
temperaturą przechowywania poniżej 25°C (ale powyżej zakresu 2°C - 8°C). Jeśli zakres temperatur
zostanie przekroczony, należy natychmiast zastosować zalecane warunki przechowywania
(przechowywać i transportować w lodówce 2°C - 8°C). Przekroczenie właściwej temperatury
przechowywania może mieć skumulowany wpływ na jakość produktu, a 28-dniowy okres nie może
być przekroczony w ciągu 4 lat ważności produktu Vastaloma (patrz punkt 6.3). Ekspozycja na
temperaturę poniżej 2°C nie powoduje uszkodzenia produktu, jeśli nie jest on przechowywany w
temperaturze poniżej -20°C.

W celu ochrony przed światłem należy przechowywać ampułko-strzykawkę w oryginalnym opakowaniu.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Zestaw zawierający igłę z systemem osłaniającym składa się z:

Jednej ampułko-strzykawki wykonanej z bezbarwnego szkła (typ I) z tłokiem z polistyrenu
zakończonym korkiem z elastomeru, z końcówką zabezpieczającą w tekturowym pudełku, zawierającej
5 ml roztworu fulwestrantu do wstrzykiwań.
W opakowaniu znajduje się również igła z systemem zabezpieczającym (BD SafetyGlide), do
podawania produktu leczniczego.

lub

Dwóch ampułko-strzykawek wykonanych z bezbarwnego szkła (typ I) z tłokiem z polistyrenu,
zakończonym korkiem z elastomeru, z końcówką zabezpieczającą w tekturowym pudełku, zawierającej
5 ml roztworu fulwestrantu do wstrzykiwań.
W opakowaniu znajduje się również igła z systemem zabezpieczającym (BD SafetyGlide), do
podawania produktu leczniczego.

lub

Sześciu ampułko-strzykawek wykonanych z bezbarwnego szkła (typ I) z tłokiem z polistyrenu,
zakończonym korkiem z elastomeru, z końcówką zabezpieczającą w tekturowym pudełku, zawierającej
5 ml roztworu fulwestrantu do wstrzykiwań.
W opakowaniu znajduje się również igła z systemem zabezpieczającym (BD SafetyGlide), do
podawania produktu leczniczego.

Nie wszystkie rodzaje opakowań znajdują się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Instrukcja podawania:

Wstrzyknięcie należy wykonać zgodnie z lokalnymi wytycznymi dotyczącymi wykonywania wstrzyknięć
domięśniowych o dużej objętości.

UWAGA: należy zachować ostrożność, jeśli produkt leczniczy Vastaloma jest podawany w górno-boczną
okolicę pośladka ze względu na bliskość nerwu kulszowego (patrz punkt 4.4).

Uwaga – nie należy umieszczać w autoklawie igły z systemem zabezpieczającym (BD SafetyGlide,
Safety Hypodermic Needle) przed jej zastosowaniem. Podczas stosowania leku i usuwania
pozostałości należy unikać kontaktu rąk z igłą.

Dotyczy obu strzykawek:
− Należy wyjąć szklaną ampułkę z pojemnika i sprawdzić, czy nie jest uszkodzona.
− Otworzyć opakowanie zewnętrzne igły z systemem zabezpieczającym (BD SafetyGlide).
− Przed podaniem roztworów parenteralnych należy dokonać ich wizualnej oceny w celu
wykrycia obecności cząstek stałych i zmiany barwy.
− Trzymać strzykawkę pionowo w części prążkowanej (C). Drugą ręką chwycić nasadkę (A) i
ostrożnie przekręcać. Drugą ręką chwycić nasadkę (A) i ostrożnie przekręcać sztywną
plastikową nasadkę końcówki w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. (patrz
Rysunek nr 1).

Rysunek 1

− Usunąć nasadkę (A) w pozycji pionowej ku górze. W celu zachowania sterylności nie dotykać
końcówki strzykawki (B) (patrz rysunek nr 2).

Rysunek 2

− Dołączyć igłę z systemem zabezpieczającym do końcówki Luer-Lock i dokręcić w celu trwałego
umocowania (patrz Rysunek nr 3).
− Sprawdzić czy igła jest połączona z końcówką Luer przed przejściem do pozycji pionowej.
− Zdjąć osłonkę prosto z igły, aby uniknąć uszkodzenia czubka igły.
− Napełnioną igłę zbliżyć do miejsca podania.
− Zdjąć nasadkę z igły.
− Usunąć nadmiar gazu ze strzykawki.

Rysunek 3

− Lek należy podawać domięśniowo, powoli (1- 2 minuty/wstrzyknięcie), w mięsień
pośladkowy (miejsce na pośladku). Dla wygody osoby podającej ścięcie igły znajduje się na
tej samej powierzchni igły, co dźwignia systemu zabezpieczającego igłę (patrz Rysunek nr 4)

Rysunek 4

− Natychmiast po wstrzyknięciu należy uruchomić (aktywować) jednym ruchem palca do przodu ramię
dźwigni systemu wspomagającego zabezpieczenie igły (patrz Rysunek nr 5).

Uwaga: postępuj tak, aby zapewnić bezpieczeństwo sobie i innym. Nasłuchuj kliknięcia i wizualnie
potwierdź, czy końcówka igły jest całkowicie ukryta.

Rysunek 5

Usuwanie pozostałości
Ampułko-strzykawka służy do jednorazowego użycia.
Ten lek może stanowić zagrożenie dla środowiska wodnego. Wszelkie niewykorzystane resztki lub
jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Alvogen Pharma Trading Europe EOOD
86 Bulgaria blvd.,
1680 Sofia, Bułgaria

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.