# Velenta > Dydrogesteron · 10 mg · Tabletki powlekane ## Szczegóły leku - **Nazwa:** Velenta - **Nazwa powszechna:** Dydrogesteronum - **Substancja czynna:** [Dydrogesteron](https://apteka.online/odpowiedniki/dydrogesteronum) - **Moc:** 10 mg - **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane - **Droga podania:** doustna - **Kategoria dostępności:** Rp - **Kod ATC:** G03DB01 - **Liczba opakowań:** 5 - **Numer pozwolenia:** 29423 - **Podmiot odpowiedzialny:** Exeltis Poland Sp. z o.o. - **Status RPL:** Produkt aktywny - **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/hormony-plciowe-i-modulatory-ukladu-plciowego/velenta-tabl-powl-10-mg-exeltis - **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/hormony-plciowe-i-modulatory-ukladu-plciowego/velenta-tabl-powl-10-mg-exeltis.md ## Dokumenty PDF - Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/51497/leaflet - ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/51497/characteristic ## Dostępne opakowania (5) | Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz | |---|---|---|---|---|---| | 10 tabl. | 5908445453038 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — | | 20 tabl. | 5908445453045 | Rp | — | Dobrze dostępny (3/5) | — | | 28 tabl. | 5908445453052 | Rp | — | Brak danych | — | | 56 tabl. | 5908445453069 | Rp | — | Brak danych | — | | 84 tabl. | 5908445453076 | Rp | — | Brak danych | — | ## Wskaźnik dostępności Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece. - Bardzo dobrze dostępny (5/5) - Dobrze dostępny (4/5) - Trudno dostępny (2/5) - Niedostępny (1/5) - Brak danych Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta. ## Ulotka dla pacjenta ### 1. Co to jest lek Velenta i w jakim celu się go stosuje? Co to jest lek Velenta Velenta zawiera substancję czynną o nazwie dydrogesteron. • Dydrogesteron jest hormonem syntetycznym. • Jest on bardzo podobny do hormonu o nazwie progesteron, naturalnie wytwarzanego w organizmie. • Leki takie, jak Velenta nazywane są progestagenami. W jakim celu stosuje się lek Velenta Lek Velenta może być stosowany jako jedyny lek lub w połączeniu z estrogenem. Jednoczesne przyjmowanie estrogenu jest uzależnione od wskazania do stosowania tego leku. Lek Velenta jest stosowany w leczeniu: • Zaburzeń wywołanych niewystarczającym wytwarzaniem progesteronu przez organizm, takich jak: - nieregularne miesiączki - bolesne miesiączkowanie - endometrioza – stan, w którym błona śluzowa macicy występuje poza jamą macicy - wtórny brak miesiączki - krwawienie miesiączkowe, które jest nadmiernie obfite lub występuje w nieprawidłowym momencie cyklu (między okresami) - zespół napięcia przedmiesiączkowego - niepłodność spowodowana za niskim stężeniem progesteronu oraz w celu zmniejszenia ryzyka poronienia (leczenie poronień nawykowych i zagrażających). • Objawów menopauzy jako część leczenia o nazwie „hormonalna terapia zastępcza” lub w skrócie „HTZ”. Lek Velenta może być stosowany w połączeniu z estrogenem w celu leczenia objawów menopauzy, jeśli pacjentka ma zachowaną macicę. Objawy te różnią się u poszczególnych kobiet. Jak działa lek Velenta Zwykle organizm wytwarza progesteron oraz inny, główny żeński hormon estrogen w odpowiednich proporcjach. Lek Velenta jest stosowany w celu leczenia zaburzeń, które mogą wystąpić, jeśli organizm nie wytwarza wystarczającej ilości progesteronu. Lekarz może zlecić jednoczesne przyjmowanie estrogenu z lekiem Velenta w celu przywrócenia równowagi hormonów. U niektórych kobiet stosujących HTZ, przyjmowanie samego estrogenu może spowodować przerost błony śluzowej macicy. Przerost błony śluzowej może również dotyczyć zmian endometriotycznych stwierdzonych wcześniej poza macicą w przypadku, gdy pacjentce usunięto macicę. Przyjmowanie przez te pacjentki dydrogesteronu przez część cyklu zapobiega przerostowi błony śluzowej. ### 2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Velenta Kiedy nie przyjmować leku Velenta: • jeśli pacjentka ma uczulenie na dydrogesteron lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienione w punkcie 6) • jeśli u pacjentki występuje lub istnieje podejrzenie występowania u niej nowotworu (guza), którego wzrost jest uzależniony od progesteronu, takiego jak guz mózgu o nazwie „oponiak” • jeśli u pacjentki występują krwawienia z pochwy o nieznanej przyczynie • jeśli lek Velenta jest stosowany w połączeniu z estrogenem, należy przeczytać również punkt „Kiedy nie przyjmować” w ulotce informacyjnej dołączonej do leku zawierającego estrogen • w przypadku ciężkiej ostrej choroby wątroby lub zaburzeń wydalania barwnika żółciowego (zespół Dubin-Johnsona, zespół Rotora) lub w przypadku występowania tych chorób w wywiadzie • w przypadku wcześniej lub obecnie występujących guzów wątroby • jeśli pacjentka ma zakrzepowe zapalenie żył lub chorobę zakrzepowo-zatorową (patologiczne tworzenie się skrzepów krwi w naczyniach) • oponiak lub oponiak w wywiadzie. Ostrzeżenia i środki ostrożności W przypadku konieczności przyjmowania leku Velenta z powodu nieprawidłowego krwawienia, lekarz ustali przyczynę krwawienia przed rozpoczęciem stosowania tego leku. Zwykle wystąpienie niespodziewanego krwawienia lub plamienia z pochwy nie stanowi powodu do niepokoju. Zdarza się to zwłaszcza podczas pierwszych miesięcy przyjmowania leku Velenta. Jednak, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli krwawienie lub plamienie: • występuje dłużej niż przez kilka miesięcy • pojawia się po pewnym czasie od rozpoczęcia leczenia • występuje nawet po zaprzestaniu leczenia. Mogą to być objawy przerostu błony śluzowej wyściełającej macicę. Lekarz będzie szukał przyczyny krwawienia lub plamień i może zlecić wykonanie badania w kierunku występowania raka błony śluzowej macicy. Uwaga: Lek Velenta nie jest środkiem antykoncepcyjnym i nie zapobiega zajściu w ciążę. Należy przerwać przyjmowanie leku Velenta i natychmiast skontaktować się z lekarzem: Jeśli pacjentka zauważy którykolwiek z poniższych objawów: • wystąpienie stanu wymienionego w punkcie „Kiedy nie przyjmować leku Velenta” • zażółcenie skóry lub białkówek oczu (żółtaczka). Mogą to być objawy choroby wątroby • obrzęk twarzy, języka i (lub) gardła i (lub) trudności w połykaniu lub pokrzywka, którym towarzyszą trudności w oddychaniu, co może wskazywać na wystąpienie obrzęku naczynioruchowego • znaczne zwiększenie ciśnienia krwi (objawami mogą być ból głowy, zmęczenie, zawroty głowy) • ból głowy przypominający migrenę lub niezwykle silny ból głowy, występujący po raz pierwszy • ostre zaburzenia widzenia • jeśli pacjentka zauważy objawy zakrzepicy, takie jak: − bolesny obrzęk i zaczerwienienie nóg; − nagły ból w klatce piersiowej; − trudności w oddychaniu; Aby uzyskać więcej informacji, patrz punkt „Zakrzepy krwi w żyle (zakrzepica)”. Kiedy należy zachować szczególną ostrożność stosując lek Velenta Należy poinformować lekarza przed rozpoczęciem leczenia, jeśli pacjentka kiedykolwiek miała którykolwiek z niżej wymienionych problemów zdrowotnych, ponieważ mogą one nawrócić lub zaostrzyć się podczas leczenia lekiem Velenta. Jeśli dotyczy to pacjentki, należy częściej zgłaszać się na wizytę do lekarza na badania kontrolne: − porfiria (dziedziczna choroba metaboliczna z zaburzeniami tworzenia czerwonego barwnika krwi) − depresja − nieprawidłowe wartości badań czynności wątroby z powodu ostrej lub przewlekłej choroby wątroby − żółtaczka cholestatyczna i (lub) świąd. Należy poinformować lekarza w przypadku występowania: − udaru mózgu (również w przeszłości) − wysokiego ciśnienia krwi. Lek Velenta i HTZ HTZ oprócz korzyści niesie pewne ryzyko, które pacjentka i lekarz muszą rozważyć przed rozpoczęciem leczenia. W przypadku przyjmowania leku Velenta jednocześnie z estrogenem w ramach HTZ, ważne są poniższe informacje. Należy również zapoznać się z ulotką dla pacjenta, dołączoną do leku zawierającego estrogen. Wczesna menopauza Dostępne są ograniczone dane dotyczące ryzyka stosowania HTZ u kobiet z przedwczesną menopauzą (spowodowaną niewydolnością jajników lub zabiegiem chirurgicznym). Ryzyko jest mniejsze w przypadku młodszych kobiet. Oznacza to, że u młodszych kobiet stosujących HTZ relacja pomiędzy korzyściami a ryzykiem może być korzystniejsza niż u kobiet starszych. Badania lekarskie Przed rozpoczęciem (lub powtórnym zastosowaniem) HTZ, lekarz przeprowadzi wywiad dotyczący pacjentki i jej rodziny. Lekarz może zdecydować o przeprowadzeniu badania fizykalnego. Może ono obejmować badanie piersi i (lub) badanie narządów wewnętrznych, jeśli będzie to konieczne. Po rozpoczęciu stosowania HTZ, lekarz może zlecić badania kontrolne (przynajmniej raz w roku). Podczas tych badań kontrolnych lekarz omówi korzyści i ryzyka związane z kontynuowaniem stosowania HTZ. Należy regularnie badać piersi, zgodnie z zaleceniami lekarza. Nadmierne pogrubienie błony śluzowej wyściełającej macicę (przerost endometrium) i rak błony śluzowej wyściełającej macicę (rak endometrium): Przyjmowanie HTZ z zastosowaniem wyłącznie estrogenu, zwiększa ryzyko nadmiernego pogrubienia błony śluzowej macicy (przerost endometrium) i raka błony śluzowej macicy (rak endometrium) u kobiet z zachowaną macicą. Przyjmowanie leku Velenta jednocześnie z estrogenem (przez przynajmniej 12 dni w miesiącu w 28-dniowym cyklu) lub jako terapia ciągła złożona z estrogenu i progestagenu może zapobiec temu dodatkowemu ryzyku. Rak piersi Dane potwierdzają, że przyjmowanie hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) złożonej z estrogenu i progestagenu lub samego estrogenu zwiększa ryzyko wystąpienia raka piersi. Dodatkowe ryzyko zależy od długości stosowania HTZ. To dodatkowe ryzyko ujawnia się po około 3 latach (1-4) stosowania HTZ. Po zakończeniu HTZ, dodatkowe ryzyko będzie się z czasem zmniejszać, ale ryzyko może się utrzymywać przez 10 lat lub dłużej, jeśli HTZ trwała ponad 5 lat. Porównanie U kobiet w wieku od 50 do 54 lat, które nie stosują HTZ, rak piersi zostanie rozpoznany w okresie 5 lat średnio u 13 do 17 kobiet na 1000. U kobiet w wieku 50 lat, które rozpoczną stosowanie HTZ składającej się tylko z estrogenu przez 5 lat, wystąpi 16-17 przypadków na 1000 użytkowniczek (tj. dodatkowe 0 do 3 przypadków). U kobiet w wieku 50 lat, które rozpoczną stosowanie HTZ składającej się z estrogenu i progestagenu przez 5 lat, wystąpi 21 przypadków na 1000 użytkowniczek (tj. dodatkowe 4 do 8 przypadków). U kobiet w wieku od 50 do 59 lat, które nie stosują HTZ, rak piersi zostanie rozpoznany w okresie 10 lat średnio u 27 kobiet na 1000. U kobiet w wieku 50 lat, które rozpoczną przyjmowanie HTZ składającej się tylko z estrogenu przez 10 lat, wystąpią 34 przypadki na 1000 użytkowniczek (czyli dodatkowe 7 przypadków). U kobiet w wieku 50 lat, które rozpoczną przyjmowanie HTZ składającej się z estrogenu i progestagenu przez 10 lat, wystąpi 48 przypadków na 1000 użytkowniczek (czyli dodatkowe 21 przypadków). Należy regularnie badać piersi. Należy skonsultować się z lekarzem w przypadku zauważenia jakiejkolwiek zmiany, takiej jak: • wgłębienie skóry; • zmiany w brodawce sutkowej; • wszelkie widoczne lub wyczuwalne guzki. Ponadto, zaleca się przystąpienie do programów przesiewowych badań mammograficznych, jeśli są one dostępne. W przypadku badań mammograficznych ważne jest, aby poinformować personel, który wykonuje zdjęcie rentgenowskie o stosowaniu HTZ, ponieważ lek ten może zwiększyć gęstość piersi, co może mieć wpływ na wynik mammografii. W przypadku zwiększonej gęstości piersi mammografia może nie wykryć wszystkich guzków. Nowotwór jajnika Nowotwór jajnika występuje rzadko – znacznie rzadziej niż nowotwór piersi. Stosowanie HTZ składającej się tylko z estrogenu lub złożonej z estrogenów i progestagenów wiąże się z nieznacznie zwiększonym ryzykiem nowotworu jajnika. Ryzyko nowotworu jajnika zależy od wieku. Na przykład, u kobiet w wieku 50 do 54 lat, które nie stosują HTZ, nowotwór jajnika zostanie rozpoznany w okresie 5 lat u około 2 kobiet na 2000. U kobiet, które przyjmowały HTZ przez 5 lat, wystąpi on u około 3 kobiet na 2000 użytkowniczek (tj. około jeden dodatkowy przypadek). Oponiak Stosowanie leku Velenta wiąże się z rozwojem zwykle łagodnego guza warstwy tkanki między mózgiem a czaszką (oponiak). Jeśli u pacjentki zostanie rozpoznany oponiak, lekarz przerwie leczenie lekiem Velenta (patrz punkt „Kiedy nie przyjmować leku Velenta”). Jeśli pacjentka zaobserwuje u siebie jakiekolwiek objawy, takie jak zaburzenia widzenia (np. widzenie podwójne lub niewyraźne), utratę słuchu lub dzwonienie w uszach, utratę węchu, nasilające się z czasem bóle głowy, utratę pamięci, drgawki, osłabienie rąk lub nóg, powinna natychmiast powiadomić o tym lekarza. Zakrzepy krwi w żyłach (zakrzepica) HTZ zwiększa ryzyko wystąpienia zakrzepów krwi w żyłach. Ryzyko to jest 3 razy większe niż u kobiet nie stosujących HTZ. Ryzyko jest największe w pierwszym roku stosowania HTZ. Zakrzepy krwi mogą być groźne, a jeśli zakrzep przemieści się do płuc, może spowodować ból w klatce piersiowej, duszność, omdlenia, a nawet śmierć. Prawdopodobieństwo powstania zakrzepu krwi w żyłach zwiększa się wraz z wiekiem i jeśli występuje którakolwiek z wymienionych poniżej sytuacji. Należy poinformować lekarza, jeśli którakolwiek z poniższych sytuacji dotyczy pacjentki: • jeśli pacjentka jest długotrwale unieruchomiona z powodu dużego zabiegu chirurgicznego, urazu lub choroby; • jeśli pacjentka ma znaczną nadwagę (BMI > 30 kg/m2); • jeśli pacjentka ma jakiekolwiek problemy z krzepnięciem krwi, które wymagają długotrwałego leczenia lekami przeciwkrzepliwymi; • bliski krewny miał kiedykolwiek zakrzep krwi w nodze, płucach lub innym narządzie; • jeśli pacjentka ma toczeń rumieniowaty układowy (ang. Systemic Lupus Erythematosus, SLE); • jeśli pacjentka ma raka; • przyjmowanie estrogenów; • jeśli pacjentka jest w podeszłym wieku; • ciąża lub czas zaraz po urodzeniu dziecka. Porównanie U kobiet w wieku 50 lat, które nie stosują HTZ, można spodziewać się, że średnio, u 4 do 7 kobiet na 1000 wystąpi zakrzep krwi w żyle w okresie 5 lat. U kobiet w wieku 50 lat, które stosują HTZ złożoną z estrogenu i progestagenu przez ponad 5 lat, wystąpi 9 do 12 przypadków na 1000 użytkowniczek (tj. dodatkowe 5 przypadków). W przypadku wystąpienia bolesnego obrzęku nóg, nagłego bólu w klatce piersiowej lub trudności w oddychaniu należy: - natychmiast skontaktować się z lekarzem - zaprzestać stosowania HTZ do czasu decyzji lekarza dotyczącej wznowienia leczenia. Mogą to być objawy zakrzepów krwi. Należy również poinformować lekarza lub farmaceutę o przyjmowaniu leków zapobiegających wystąpieniu zakrzepów krwi (przeciwzakrzepowych), takich jak warfaryna. Lekarz zwróci szczególną uwagę na korzyści i ryzyko stosowania HTZ. Planowany zabieg chirurgiczny Jeśli u pacjentki planowany jest zabieg chirurgiczny, należy poinformować chirurga o przyjmowaniu leku Velenta. Może być konieczne przerwanie przyjmowania leku Velenta około 4 do 6 tygodni przed zabiegiem chirurgicznym, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia zakrzepu krwi (patrz punkt 2, „Zakrzepy krwi w żyłach (zakrzepica)”). Lekarz poinformuje pacjentkę, kiedy może ponownie rozpocząć przyjmowanie leku Velenta. Choroba serca HTZ nie zapobiega chorobom serca. U kobiet przyjmujących estrogen i progesteron w ramach HTZ istnieje niewiele większe prawdopodobieństwo wystąpienia chorób serca niż u kobiet nie stosujących HTZ. Ryzyko chorób serca wzrasta wraz z wiekiem. Ilość dodatkowych przypadków wystąpienia chorób serca z powodu stosowania HTZ estrogenem z progestagenem jest bardzo mała u zdrowych kobiet z pierwszymi objawami przekwitania, ale przed menopauzą. Liczba dodatkowych przypadków wzrasta wraz z wiekiem. W przypadku wystąpienia bólu w klatce piersiowej, który sięga do ramienia lub szyi należy: - natychmiast skontaktować się z lekarzem - zaprzestać stosowania HTZ do czasu wznowienia leczenia przez lekarza. Ból ten może być objawem zawału mięśnia sercowego. Udar mózgu Stosowanie HTZ w postaci terapii estrogenem z progestagenem lub w postaci terapii samym estrogenem zwiększa ryzyko wystąpienia udaru mózgu. Ryzyko to jest do 1,5-raza większe niż u osób nie stosujących HTZ. Zwiększenie ryzyka u stosujących HTZ w porównaniu do niestosujących nie zmienia się z wiekiem i czasem który upłynął od wystąpienia menopauzy. Jednakże, w związku z tym, że ryzyko wystąpienia udaru mózgu jest silnie zależne od wieku, całkowite ryzyko udaru mózgu u kobiet stosujących HTZ zwiększa się wraz z wiekiem. Porównanie U kobiet po 50. roku życia, które nie stosują HTZ, można spodziewać się, że średnio 8 kobiet na 1000 będzie miało udar mózgu w okresie 5 lat. U kobiet po 50. roku życia, które stosują HTZ, wystąpi 11 przypadków na 1000 użytkowniczek stosujących HTZ w okresie 5 lat (tj. dodatkowe 3 przypadki). Należy natychmiast powiadomić lekarza, jeśli pacjentka zauważy pierwsze objawy działań niepożądanych, zajdzie w ciążę lub wystąpi u niej nieprawidłowe krwawienie. Stosowanie u dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat Lek Velenta nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci przed wystąpieniem pierwszego krwawienia miesiączkowego. Lek Velenta nie jest zalecany u młodzieży w wieku od 12 do 18 lat ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Lek Velenta a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjentkę obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjentka planuje przyjmować, również tych wydawanych bez recepty oraz lekach ziołowych. Niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Velenta. Może to prowadzić do zmniejszenia skuteczności leku Velenta. Dotyczy to następujących leków: − Leki przeciwdrgawkowe stosowane w leczeniu padaczki (np. fenobarbital, karbamazepina, fenytoina) − Leki stosowane w leczeniu zakażeń (np. ryfampicyna, ryfabutyna, newirapina, efawirenz) − Leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV [AIDS] (np. rytonawir, nelfinawir) − Leki roślinne zawierające ziele dziurawca (Hypericum perforatum), szałwię lub miłorząb. Progesteron z kolei może osłabiać działanie leków zmniejszających stężenie cukru we krwi. Velenta z jedzeniem i piciem Lek Velenta można przyjmować z jedzeniem lub bez jedzenia. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Ciąża Dotychczas, brak jest dowodów, że stosowanie leku Velenta w czasie ciąży jest szkodliwe. - Jeśli pacjentka jest w ciąży, przed przyjęciem leku Velenta powinna skonsultować się z lekarzem. - Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę lub podejrzewa, że jest w ciąży, powinna skontaktować się z lekarzem. Lekarz omówi z pacjentką korzyści i ryzyko przyjmowania leku Velenta w czasie ciąży. Być może, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia spodziectwa (wrodzona wada prącia polegająca na występowaniu ujścia cewki moczowej w nieprawidłowym miejscu) u dzieci, których matki przyjmowały pewne progestageny. Jednakże, to zwiększenie ryzyka nie zostało dotychczas potwierdzone. Szacuje się, że dydrogesteron przyjmowało ponad 10 milionów kobiet w ciąży. Karmienie piersią Nie należy przyjmować leku Velenta w okresie karmienia piersią. Nie wiadomo czy lek Velenta przenika do mleka kobiet karmiących i czy ma wpływ na dziecko. Badania dotyczące innych progestagenów wykazały, że przenikają one w niewielkiej ilości do mleka ludzkiego. Płodność Brak dowodów potwierdzających, że dydrogesteron zmniejsza płodność w przypadku przyjmowania zgodnie z zaleceniami lekarza. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Po przyjęciu leku Velenta może wystąpić niewielka senność lub zawroty głowy. Jest to bardziej prawdopodobne w czasie pierwszych kilku godzin po przyjęciu leku. W razie wystąpienia tych objawów, nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać narzędzi lub maszyn. Pacjentka powinna poczekać i zaobserwować, jak lek na nią wpływa, zanim zdecyduje się na prowadzenie pojazdu lub obsługiwanie narzędzi lub maszyn. Lek Velenta zawiera laktozę Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjentki nietolerancję niektórych cukrów, pacjentka powinna skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku. ### 3. Jak przyjmować lek Velenta? Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza. Lekarz dostosuje dawkę w zależności od potrzeb. Przyjmowanie tego leku Tabletkę należy połknąć popijając wodą. Tabletkę można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku. Jeśli pacjentka przyjmuje więcej niż jedną tabletkę na dobę, należy rozłożyć przyjmowanie tabletek równomiernie w ciągu dnia, np. należy przyjmować jedną tabletkę rano i jedną wieczorem. Należy starać się przyjmować tabletki o tej samej porze każdego dnia. Pozwoli to zapewnić stałą ilość leku w organizmie. Pomoże to również pamiętać o przyjmowaniu tabletek. Ile leku należy przyjmować Liczba przyjmowanych tabletek i dni, w których lek jest zażywany zależą od wskazania. Lekarz zdecyduje, kiedy najlepiej jest przyjmować lek Velenta. Jeśli pacjentka wciąż miesiączkuje, to 1. dniem cyklu jest dzień rozpoczęcia krwawienia. Jeśli pacjentka nie ma już naturalnych miesiączek, lekarz zdecyduje, kiedy przypada 1. dzień cyklu i kiedy rozpocząć przyjmowanie tabletek. Stosowanie w leczeniu bolesnego miesiączkowania • Przyjąć 1 lub 2 tabletki na dobę. • Stosować tylko od 5. do 25. dnia cyklu. Stosowanie w leczeniu endometriozy • Przyjąć 1 do 3 tabletek na dobę. • Lekarz zleci przyjmowanie tabletek: - Każdego dnia cyklu lub - Tylko od 5. do 25. dnia cyklu. Stosowanie w leczeniu wtórnego braku miesiączki • Przyjąć 1 lub 2 tabletki na dobę. • Stosować przez 14 dni drugiej połowy spodziewanego cyklu. Stosowanie w leczeniu nieregularnego miesiączkowania • Należy przyjmować 1 lub 2 tabletki leku Velenta na dobę. • Lek należy stosować od drugiej połowy cyklu, do pierwszego dnia następnej miesiączki. • Dzień rozpoczęcia przyjmowania leku i liczba dni, w których lek jest zażywany zależą od długości cyklu. Stosowanie w leczeniu nieprawidłowych krwawień z macicy • W przypadku leczenia w celu zatrzymania krwawienia - Przyjąć 2 lub 3 tabletki na dobę. - Stosować do 10 dni. • Stosowanie w leczeniu ciągłym - Przyjąć 1 lub 2 tabletki na dobę. - Stosować w drugiej połowie cyklu. • Dzień rozpoczęcia przyjmowania leku i ilość dni, w których lek jest zażywany zależy od długości cyklu. Stosowanie w leczeniu zespołu napięcia przedmiesiączkowego • Przyjąć 2 tabletki na dobę. • Stosować od drugiej połowy cyklu do pierwszego dnia następnego cyklu. • Dzień rozpoczęcia przyjmowania leku i ilość dni, w których lek jest zażywany zależy od długości cyklu. Stosowanie w celu zmniejszenia ryzyka poronienia (leczenie poronień nawykowych i zagrażających) • W przypadku gdy pacjentka nie poroniła w przeszłości: - Przyjąć jedną dawkę zawierającą do 4 tabletek. - Następnie przyjmować 2 lub 3 tabletki na dobę do czasu ustąpienia objawów. • W przypadku gdy pacjentka poroniła w przeszłości: - Przyjąć 2 tabletki na dobę. - Stosować do 12 tygodnia ciąży. Stosowanie w niepłodności spowodowanej zbyt małym stężeniem progesteronu • Przyjąć 1 lub 2 tabletki na dobę. • Stosować od drugiej połowy cyklu do pierwszego dnia następnego cyklu. • Dzień rozpoczęcia przyjmowania leku i ilość dni, w których lek jest zażywany zależy od długości cyklu. • Leczenie kontynuować przez przynajmniej 3 kolejne cykle. Stosowanie w celu leczenia objawów menopauzy (HTZ) W przypadku hormonalnej terapii zastępczej w połączeniu z lekiem zawierającym estrogen: • W przypadku gdy pacjentka stosuje HTZ w sposób „ciągły sekwencyjny” (przyjmuje tabletkę lub stosuje plaster lub żel z estrogenem przez cały 28-dniowy cykl) − 1 tabletkę leku Velenta należy przyjmować raz na dobę przez ostatnie 14 dni każdego 28-dniowego cyklu. • W przypadku gdy pacjentka stosuje HTZ w sposób „cykliczny” (przyjmuje tabletkę lub stosuje plaster lub żel z estrogenem zwykle przez 21 dni, po których następuje 7-dniowa przerwa w stosowaniu leku) − 1 tabletkę na dobę leku Velenta należy przyjmować przez ostatnie 12 do 14 dni stosowania estrogenu. • W razie konieczności, lekarz może zwiększyć dawkę do 2 tabletek powlekanych na dobę. Po zażyciu ostatniej tabletki powlekanej leku Velenta, występuje krwawienie przypominające miesiączkę. Lekarz będzie przepisywał najmniejszą możliwą dawkę, a leczenie objawów będzie możliwie jak najkrótsze. Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli pacjentka uważa, że dawka jest zbyt silna lub zbyt słaba. Stosowanie u dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat Lek Velenta nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci przed wystąpieniem pierwszego krwawienia miesiączkowego. Lek Velenta nie jest zalecany u młodzieży w wieku od 12 do 18 lat ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Velenta Jest mało prawdopodobne, aby przyjęcie przez pacjentkę (lub inną osobę) zbyt dużej ilości tabletek leku Velenta było szkodliwe. W razie wątpliwości, należy skontaktować się z lekarzem. Pominięcie przyjęcia leku Velenta • Jeśli pacjentka zapomni przyjąć tabletkę w danym dniu, a od czasu kiedy powinna być ona przyjęta minęło mniej niż 12 godzin, należy przyjąć tabletkę, gdy tylko pacjentka sobie o tym przypomni. Następną tabletkę należy przyjąć następnego dnia o zwykłej porze. • Jeśli pacjentka zapomni przyjąć tabletkę w danym dniu, a od czasu kiedy powinna być ona przyjęta minęło więcej niż 12 godzin, należy pominąć tę tabletkę. Następną tabletkę należy przyjąć następnego dnia o zwykłej porze i kontynuować przyjmowanie tabletek jak zwykle. • Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. • W przypadku pominięcia dawki, istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia nieregularnego krwawienia lub plamienia. Przerwanie przyjmowania leku Velenta Nie należy przerywać stosowania leku Velenta bez konsultacji z lekarzem. W razie jakichkolwiek dalszych pytań dotyczących stosowania tego leku, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. ### 4. Możliwe działania niepożądane Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. W czasie przyjmowania leku mogą wystąpić następujące działania niepożądane. Działania niepożądane występujące podczas przyjmowania samego leku Velenta W przypadku wystąpienia któregokolwiek z wymienionych działań niepożądanych, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku Velenta i skontaktować się z lekarzem: − zaburzenia wątroby – objawy mogą obejmować zażółcenie skóry lub białkówek oczu (żółtaczka), osłabienie, ogólne uczucie mdłości lub ból brzucha (może wystąpić rzadziej niż 1 na 100 pacjentek) − reakcje uczuleniowe – objawy mogą obejmować trudności w oddychaniu lub objawy dotyczące całego ciała, takie jak nudności, wymioty, biegunka lub niskie ciśnienie tętnicze (może wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentek) − obrzęk skóry w okolicy twarzy i gardła, który może spowodować trudności w oddychaniu (może wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentek) Jeśli wystąpi którekolwiek z wyżej wymienionych działań niepożądanych, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku Velenta i skontaktować się z lekarzem. Inne działania niepożądane występujące podczas przyjmowania samego leku Velenta Często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 pacjentek) Migrena, ból głowy, nudności, tkliwość lub bolesność piersi, zaburzenia dotyczące krwawienia: nieregularne, obfite lub bolesne krwawienia miesiączkowe, brak miesiączki lub krwawienia miesiączkowe występujące rzadziej niż zwykle. Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 pacjentek) Zwiększenie masy ciała, zawroty głowy, nastrój depresyjny, wymioty, skórne reakcje uczuleniowe takie, jak wysypka, silne swędzenie lub pokrzywka. Rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentek) Senność, obrzęk piersi, niedokrwistość spowodowana zwiększonym rozpadem krwinek czerwonych (niedokrwistość hemolityczna), obrzęki spowodowane zatrzymaniem płynów, często dotyczące podudzi lub okolic kostek, zwiększenie rozmiaru guzów zależnych od progestagenów (takich, jak oponiak). U młodszych pacjentek spodziewane są podobne działania niepożądane do tych, które wystąpiły u dorosłych kobiet. Działania niepożądane występujące podczas przyjmowania leku Velenta z estrogenem (HTZ - estrogen z progestagenem) W przypadku przyjmowania leku Velenta z estrogenem, należy również zapoznać się z ulotką dla pacjenta dołączoną do leku zawierającego estrogen. W celu uzyskania dalszych informacji dotyczących wymienionych działań niepożądanych, patrz punkt „Informacje ważne przed zastosowaniem leku Velenta”. W przypadku wystąpienia któregokolwiek z wymienionych działań niepożądanych należy natychmiast przerwać przyjmować lek Velenta i skontaktować się z lekarzem − bolesny obrzęk nóg, nagły ból w klatce piersiowej lub trudności w oddychaniu. Mogą to być objawy zakrzepów krwi; − ból w klatce piersiowej promieniujący do ramienia lub szyi. Mogą to być objawy zawału mięśnia sercowego; − silne, nieuzasadnione bóle głowy lub migrena (mogą im towarzyszyć zaburzenia widzenia). Mogą to być objawy udaru mózgu. Jeśli wystąpi którekolwiek z wymienionych działań niepożądanych, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku Velenta i skontaktować się z lekarzem. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli pacjentka zaobserwuje: − wgłębienia skóry na piersi/piersiach, zmiany w brodawce, widoczne lub wyczuwalne guzki. Mogą to być objawy raka piersi. Inne działania niepożądane występujące w czasie przyjmowania leku Velenta z estrogenem to: - nadmierny przerost błony śluzowej wyściełającej macicę - rak błony śluzowej wyściełającej macicę - rak jajnika. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301; faks: + 48 22 49 21 309; strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. ### 5. Jak przechowywać lek Velenta? Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania tego leku. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. ### 6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek Velenta − Substancją czynną leku jest dydrogesteron. − Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg dydrogesteronu. − Pozostałe składniki to: Rdzeń tabletki: laktoza jednowodna, hypromeloza, skrobia kukurydziana, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian. Otoczka tabletki: hypromeloza, makrogol 400 i tytanu dwutlenek (E 171). Jak wygląda lek Velenta i co zawiera opakowanie Biała, okrągła (średnica około 7 mm), obustronnie wypukła tabletka powlekana, z oznakowaniem „L1” po jednej stronie tabletki i bez oznakowania po drugiej stronie. Tabletki są pakowane w blistry PVC/PVDC/Aluminium, w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera 10, 20, 28, 56 i 84 tabletek powlekanych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca Podmiot odpowiedzialny Exeltis Poland Sp. z o.o. ul. Szamocka 8 01-748 Warszawa e-mail: biuro@exeltis.com Wytwórca Cyndea Pharma S.L. Polígono Industrial Emiliano Revilla Sanz Avenida Agreda 31, Ólvega 42110 Soria Hiszpania ## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO ### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Velenta, 10 mg, tabletki powlekane ### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg dydrogesteronu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda tabletka zawiera 105,5 mg laktozy. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. ### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana Biała, okrągła (średnica około 7 mm), obustronnie wypukła tabletka powlekana, z oznakowaniem „L1” po jednej stronie tabletki i bez oznakowania po drugiej stronie. ### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE #### 4.1 Wskazania do stosowania Niedobory progesteronu: • leczenie nieregularnych cykli miesiączkowych • leczenie bolesnego miesiączkowania • leczenie endometriozy • leczenie wtórnego braku miesiączki • leczenie nieprawidłowych krwawień z macicy • leczenie zespołu napięcia przedmiesiączkowego • leczenie poronień zagrażających • leczenie poronień nawykowych • leczenie bezpłodności związanej z niewydolnością ciałka żółtego. Hormonalna terapia zastępcza Dydrogesteron może być stosowany w skojarzeniu z estrogenem u kobiet z zachowaną macicą, z zaburzeniami spowodowanymi naturalną lub wywołaną chirurgicznie menopauzą. Dydrogesteron równoważy działanie estrogenu na endometrium macicy podczas hormonalnej terapii zastępczej. #### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawkowanie, schemat podawania i czas trwania leczenia mogą być dostosowane do ciężkości zaburzenia i odpowiedzi klinicznej. Nieregularne cykle: 10 mg do 20 mg (1 do 2 tabletek) na dobę, rozpoczynając podawanie od drugiej połowy cyklu miesiączkowego do 1. dnia następnego cyklu miesiączkowego. Dzień rozpoczęcia i liczba dni leczenia będą zależeć od indywidualnej długości cyklu. Bolesne miesiączkowanie: 10 mg lub 20 mg na dobę od 5. do 25. dnia cyklu. Endometrioza: 10 mg do 30 mg na dobę od 5. do 25. dnia cyklu lub w sposób ciągły. Nieprawidłowe krwawienie z macicy: jeśli leczenie jest rozpoczynane w celu zatrzymania krwawienia, należy podawać 20 mg lub 30 mg dydrogesteronu na dobę przez okres do 10 dni. Przy podawaniu w sposób ciągły, należy stosować 10 mg lub 20 mg dydrogesteronu na dobę w czasie drugiej części cyklu miesiączkowego. Dzień rozpoczęcia leczenia i ilość dni, w których produkt leczniczy będzie podawany zależą od indywidualnej długości cyklu miesiączkowego każdej pacjentki. Krwawienie z odstawienia występuje, jeśli wzrost endometrium został wcześniej wystarczająco pobudzony przez endogenny lub egzogenny estrogen. Wtórny brak miesiączki: należy podawać 10 mg lub 20 mg dydrogesteronu na dobę przez 14 dni drugiej części założonego cyklu miesiączkowego w celu uzyskania optymalnej przemiany wydzielniczej endometrium, wcześniej wystarczająco pobudzonego przez endogenny lub egzogenny estrogen. Zespół napięcia przedmiesiączkowego: 10 mg dwa razy na dobę rozpoczynając od drugiej połowy cyklu miesiączkowego do pierwszego dnia kolejnego cyklu. Dzień rozpoczęcia leczenia i ilość dni, w których produkt leczniczy będzie podawany zależą od długości cyklu miesiączkowego pacjentki. Poronienie zagrażające: dawka początkowa do 40 mg w pojedynczej dawce, a następnie 20 mg lub 30 mg na dobę do ustąpienia objawów. Poronienie nawykowe: 10 mg dydrogesteronu dwa razy na dobę do 12 tygodnia ciąży. Bezpłodność związana z niewydolnością ciałka żółtego: 10 mg lub 20 mg dydrogesteronu na dobę rozpoczynając od drugiej połowy cyklu miesiączkowego do pierwszego dnia kolejnego cyklu. Leczenie należy kontynuować przez co najmniej trzy kolejne cykle. Hormonalna terapia zastępcza, tj. w połączeniu z estrogenem u kobiet z zachowaną macicą, z zaburzeniami spowodowanymi naturalną lub wywołaną chirurgicznie menopauzą: • Terapia ciągła sekwencyjna: estrogen podawany jest w sposób ciągły i dodawana jest jedna tabletka 10 mg dydrogesteronu na dobę w trakcie ostatnich 14 dni każdego 28-dniowego cyklu, w sposób sekwencyjny. • Terapia cykliczna: estrogen jest podawany cyklicznie z przerwami w jego podawaniu, zwykle estrogen jest stosowany przez 21 dni po czym następuje 7 dni przerwy w stosowaniu. Jedna tabletka dydrogesteronu 10 mg na dobę jest stosowana przez ostatnie 12-14 dni leczenia estrogenem. • W zależności od odpowiedzi klinicznej, dawka może być zwiększona do 20 mg dydrogesteronu na dobę. Krwawienie z odstawienia zwykle zaczyna się po zaprzestaniu stosowania dydrogesteronu. W celu rozpoczęcia i kontynuacji leczenia objawów pomenopauzalnych, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas (patrz również punkt 4.4). Dzieci i młodzież Nie ma właściwego wskazania do stosowania dydrogesteronu przed pierwszą miesiączką. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania dydrogesteronu u młodzieży w wieku 12-18 lat. Obecnie dostępne dane przedstawiono w punktach 4.8 i 5.1, jednak nie można określić zaleceń dotyczących dawkowania w tej grupie wiekowej. Sposób podawania Podanie doustne. W przypadku przyjmowania większych dawek, tabletki należy zażywać w równych dawkach, podzielonych w ciągu dnia. #### 4.3 Przeciwwskazania − Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. − Rozpoznanie lub podejrzenie nowotworu zależnego od progestagenów (np. oponiak). − Krwawienie z pochwy o nieustalonej przyczynie. − Należy wziąć pod uwagę przeciwwskazania do stosowania estrogenów podczas jednoczesnego stosowania estrogenu z dydrogesteronem. − Ciężka, ostra choroba wątroby lub zaburzenie metaboliczne barwników żółciowych (zespół Dubin-Johnsona, zespół Rotora) lub występowanie tych chorób w wywiadzie. − Ostry guz wątroby lub guz wątroby w wywiadzie. − Zakrzepowe zapalenie żył i choroba zakrzepowo-zatorowa. − Oponiak lub oponiak w wywiadzie. #### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Przed rozpoczęciem leczenia nieprawidłowych krwawień z pochwy dydrogesteronem, należy wyjaśnić ich etiologię. W trakcie pierwszych miesięcy leczenia mogą wystąpić krwawienia lub plamienia międzymiesiączkowe. Jeżeli krwawienia lub plamienia międzymiesiączkowe pojawią się dopiero po pewnym czasie stosowania leczenia lub utrzymują się po przerwaniu leczenia, należy przeprowadzić diagnostykę w celu ustalenia ich przyczyny. Diagnostyka może obejmować wykonanie biopsji endometrium w celu wykluczenia nowotworu złośliwego endometrium. Powody natychmiastowego przerwania leczenia Leczenie należy przerwać, jeśli wystąpią przeciwwskazania oraz w następujących sytuacjach: • ból głowy podobny do migreny lub niezwykle silny ból głowy • ostre zaburzenia widzenia. Stany wymagające obserwacji Pacjentkę należy dokładnie obserwować, jeśli którykolwiek z wymienionych stanów chorobowych występuje u pacjentki obecnie, występował w przeszłości, uległ nasileniu w czasie ciąży lub podczas wcześniejszego leczenia hormonalnego. Należy wziąć pod uwagę, że w trakcie leczenia dydrogesteronem może dojść do nawrotu lub pogorszenia następujących stanów chorobowych, w przypadku których należy rozważyć przerwanie leczenia. Szczególnie istotne są następujące stany: • porfiria • depresja • nieprawidłowe wartości wyników badań czynnościowych wątroby z powodu ostrej lub przewlekłej choroby wątroby • żółtaczka cholestatyczna i (lub) świąd. Ogólnie, wydaje się, że dydrogesteron nie ma żadnego wpływu na ciśnienie tętnicze krwi u kobiet z prawidłowym ciśnieniem tętniczym. Jednakże, jeśli podczas stosowania dydrogesteronu wystąpi trwałe, klinicznie istotne nadciśnienie, należy przerwać stosowanie dydrogesteronu i rozpocząć leczenie nadciśnienia tętniczego. W przypadku stosowania większych dawek, zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentek z udarem mózgu (również w wywiadzie). Stany wymagające szczególnego nadzoru Pacjentkę należy obserwować szczególnie starannie, jeśli któryś z niżej wymienionych stanów występuje obecnie, miał miejsce w przeszłości i (lub) nasilił się w okresie ciąży albo prowadzonej wcześniej terapii hormonalnej. Należy pamiętać, że produkt leczniczy Velenta może spowodować ponowne pojawienie się lub nasilenie tych stanów, do których w szczególności należą: Oponiak Zgłaszano występowanie oponiaków (pojedynczych i mnogich) w związku ze stosowaniem produktu leczniczego zawierającego dydrogesteron. Należy obserwować zgodnie z praktyką kliniczną, czy u pacjentki nie występują objawy przedmiotowe i podmiotowe oponiaków. Jeśli u pacjentki zostanie zdiagnozowany oponiak, należy przerwać leczenie produktem leczniczym Velenta (patrz punkt 4.3). Po przerwaniu leczenia obserwowano zmniejszenie się guza. Inne stany Następujące ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczą stosowania dydrogesteronu w skojarzeniu z estrogenem w ramach hormonalnej terapii zastępczej (HTZ): Patrz również ostrzeżenia i środki ostrożności w Charakterystyce produktu leczniczego zawierającego estrogen. W leczeniu objawów związanych z przekwitaniem, HTZ należy rozpocząć jedynie wtedy, gdy objawy te powodują pogorszenie jakości życia. Zawsze należy dokładnie rozważyć ryzyko i spodziewane korzyści związane z leczeniem. Oceny takiej należy dokonywać przynajmniej raz w roku, a HTZ powinna być kontynuowana, tak długo, jak długo korzyści przeważają nad ryzykiem. Dane dotyczące ryzyka związanego z HTZ w leczeniu przedwczesnej menopauzy są ograniczone. Jednakże, ze względu na małe bezwzględne ryzyko u młodszych kobiet, stosunek korzyści do ryzyka w tej grupie pacjentek może być korzystniejszy niż u starszych kobiet. Badanie lekarskie/obserwacja Przed pierwszym lub ponownym zastosowaniem HTZ należy przeprowadzić dokładny wywiad medyczny dotyczący pacjentki oraz jej rodziny. Należy przyprowadzić badanie przedmiotowe (w tym narządów miednicy i piersi) w celu zidentyfikowania przeciwwskazań lub stanów wymagających zachowania szczególnej ostrożności. W trakcie leczenia zaleca się przeprowadzanie badań okresowych, których częstość i zakres powinny być dostosowane indywidualnie do stanu pacjentki. Kobiety powinny zostać poinformowane, jakie zmiany w obrębie piersi należy zgłosić lekarzowi lub pielęgniarce (patrz „Rak piersi” poniżej). Badania diagnostyczne, w tym odpowiednie badania obrazowe np. mammografia, powinny być wykonywane zgodnie z aktualnie obowiązującymi zasadami dotyczącymi badań przesiewowych, dostosowanymi do potrzeb klinicznych danej pacjentki. Przerost i nowotwór endometrium W przypadku długotrwałego stosowania samych estrogenów u kobiet z zachowaną macicą, zwiększa się ryzyko przerostu endometrium i wystąpienia nowotworu endometrium. U kobiet z zachowaną macicą, cykliczne dodanie progestagenu, takiego jak dydrogesteron, przez co najmniej 12 dni w miesiącu w cyklu 28-dniowym lub leczenie ciągłe połączeniem estrogenu z progestagenem może zapobiec zwiększeniu ryzyka wystąpienia raka endometrium związanego z HTZ z zastosowaniem samych estrogenów. Rak piersi Ogólne dane sugerują zwiększone ryzyko wystąpienia raka piersi u kobiet stosujących leczenie skojarzone estrogenem i progestagenem lub HTZ zawierającą sam estrogen, w zależności od czasu trwania HTZ. Leczenie skojarzone estrogenem i progestagenem: Randomizowane, kontrolowane placebo badanie Women’s Health Initiative (WHI) oraz metaanaliza prospektywnych badań epidemiologicznych potwierdzają zwiększone ryzyko raka piersi u kobiet stosujących skojarzoną estrogenowo-progestagenową HTZ, co uwidacznia się po około 3 (1-4) latach. Wyniki dużej metaanalizy wykazały, że po zaprzestaniu leczenia, dodatkowe ryzyko zmniejsza się z czasem, a czas powrotu do poziomu początkowego zależy od czasu trwania HTZ. Jeśli HTZ trwała ponad 5 lat, ryzyko może się utrzymywać przez 10 lat lub dłużej. HTZ, szczególnie obejmująca skojarzone stosowanie estrogenów i progestagenów, prowadzi do zwiększenia gęstości obrazów mammograficznych, co może utrudnić wykrywanie raka piersi metodą radiologiczną. Nowotwór jajnika Nowotwór jajnika występuje znacznie rzadziej niż nowotwór piersi. Z danych epidemiologicznych z dużej metaanalizy wynika nieznacznie zwiększone ryzyko u kobiet przyjmujących HTZ w postaci samych estrogenów lub skojarzenia estrogenów i progestagenów. Ryzyko uwidacznia się w ciągu 5 lat i stopniowo zmniejsza się po zakończeniu leczenia. Z niektórych innych badań, w tym badania WHI wynika, że stosowanie skojarzonej HTZ może wiązać się z podobnym lub nieznacznie mniejszym ryzykiem (patrz punkt 4.8). Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa HTZ wiąże się z 1,3-3 krotnym zwiększeniem ryzyka wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), tzn. zakrzepicy żył głębokich lub zatorowości płucnej. Prawdopodobieństwo wystąpienia epizodu ŻChZZ jest znacznie większe w czasie pierwszego roku stosowania HTZ niż w latach późniejszych. U pacjentek ze skłonnością do zakrzepów w wywiadzie, ryzyko wystąpienia ŻChZZ jest zwiększone, a HTZ może dodatkowo zwiększyć to ryzyko. Dlatego też, HTZ jest przeciwwskazana w tej grupie pacjentek. Uznane czynniki ryzyka ŻChZZ obejmują: stosowanie estrogenów, podeszły wiek, duże zabiegi chirurgiczne, długotrwałe unieruchomienie, otyłość (wskaźnik masy ciała (ang. body mass index, BMI) > 30 kg/m2), ciążę, okres połogu, toczeń rumieniowaty układowy (ang. systemic lupus erythematosus, SLE) i nowotwór złośliwy. Nie ma zgodnego poglądu dotyczącego możliwego wpływu żylaków na wystąpienie epizodu ŻChZZ. Tak jak u wszystkich pacjentek po zabiegu operacyjnym, należy rozważyć zastosowanie leczenia profilaktycznego w celu zapobiegania ŻChZZ. W przypadku przewidywanego długotrwałego unieruchomienia po planowym zabiegu operacyjnym, zaleca się odstawienie HTZ na 4 do 6 tygodni przed tym zabiegiem. Leczenie można wznowić po powrocie pacjentki do pełnej aktywności ruchowej. U pacjentek bez ŻChZZ w wywiadzie, u których wystąpiły przypadki zakrzepicy u krewnych w pierwszej linii pokrewieństwa w młodym wieku, można zaproponować badania przesiewowe, po dokładnym przedstawieniu ich ograniczeń (badania przesiewowe wykrywają tylko pewien odsetek zaburzeń zakrzepowych). HTZ jest przeciwwskazana, jeśli wśród członków najbliższej rodziny stwierdzono zaburzenie, związane z występowaniem zakrzepicy lub jeśli zaburzenie jest ciężkie (np. niedobór antytrombiny, białka S, białka C lub kombinacja tych zaburzeń). U kobiet stosujących przewlekle leczenie przeciwzakrzepowe, należy szczególnie dokładnie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka związanego z HTZ. W przypadku wystąpienia ŻChZZ po rozpoczęciu HTZ należy przerwać przyjmowanie produktu leczniczego. Należy zalecić pacjentce jak najszybsze skontaktowanie się z lekarzem w przypadku stwierdzenia jakichkolwiek objawów, mogących świadczyć o rozwoju ŻChZZ (np. bolesny obrzęk nóg, nagły ból w klatce piersiowej, duszność). Choroba niedokrwienna serca Randomizowane, kontrolowane badania nie potwierdziły ochronnego wpływu stosowania leczenia skojarzonego estrogenem i progestagenem lub wyłącznie estrogenowej HTZ na zmniejszenie ryzyka zawału mięśnia sercowego u kobiet z lub bez współistniejącej choroby niedokrwiennej serca. Leczenie skojarzone estrogenem i progestagenem: względne ryzyko choroby niedokrwiennej serca w czasie stosowania HTZ z zastosowaniem estrogenu w skojarzeniu z progestagenem jest nieznacznie zwiększone. Ponieważ wyjściowe, bezwzględne ryzyko choroby niedokrwiennej serca jest silnie związane z wiekiem, liczba przypadków choroby niedokrwiennej serca, spowodowanej stosowaniem estrogenów z progestagenami jest bardzo mała u zdrowych kobiet w okresie przedmenopauzalnym, ale zwiększa się wraz z wiekiem. Udar niedokrwienny mózgu Leczenie skojarzone estrogenem i progestagenem i samym estrogenem jest związane z maksymalnie 1,5-krotnym zwiększeniem ryzyka udaru niedokrwiennego mózgu. Ryzyko względne nie zmienia się wraz z wiekiem lub czasem od menopauzy. Jednakże, w związku z tym, że wyjściowe ryzyko wystąpienia udaru jest ściśle zależne od wieku, ogólne ryzyko udaru mózgu u kobiet stosujących HTZ zwiększa się wraz z wiekiem. Substancje pomocnicze: Ten produkt leczniczy zawiera laktozę jednowodną. Ten produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. #### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Dane z badań in vitro wskazują, że główny szlak metaboliczny prowadzący do powstania głównego czynnego farmakologicznie metabolitu 20-dihydrodydrogesteronu (DHD) jest katalizowany przez aldo-keto reduktazę 1C (AKR 1C) w ludzkim cytozolu. Obok metabolizmu cytozolowego, istnieje metabolizm z udziałem izoenzymów cytochromu P450 (CYP), zachodzący prawie wyłącznie poprzez CYP3A4. W wyniku przemian powstaje kilka innych metabolitów. Główny czynny metabolit DHD jest substratem do przemian metabolicznych zachodzących poprzez izoenzym CYP3A4. Z tego powodu, metabolizm dydrogesteronu i DHD może ulec przyspieszeniu podczas jednoczesnego stosowania substancji indukujących aktywność enzymów cytochromu, takich jak: produkty lecznicze przeciwdrgawkowe (np. fenobarbital, fenytoina, karbamazepina), przeciwzakaźne (np. ryfampicyna, ryfabutyna, newirapina, efawirenz) i produkty roślinne, zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum), szałwię i miłorząb. Rytonawir i nelfinawir, chociaż są znane jako silne inhibitory enzymów cytochromu, to stosowane jednocześnie z hormonami steroidowymi wykazują właściwości indukujące. Skutkiem klinicznym zwiększonego metabolizmu dydrogesteronu może być zmniejszenie jego skuteczności. Badania in vitro wykazały, że dydrogesteron i DHD w istotnych klinicznie stężeniach, nie hamują ani nie pobudzają izoenzymów cytochromu, odpowiadających za metabolizm innych produktów leczniczych. Ponieważ progesteron może wpływać na kontrolę cukrzycy, może być konieczne dostosowanie dawkowania leków przeciwcukrzycowych. #### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Szacuje się, że na działanie dydrogesteronu w czasie ciąży było eksponowanych ponad 10 milionów kobiet. Dotychczas nie uzyskano żadnych danych, wskazujących na szkodliwy wpływ stosowania dydrogesteronu w okresie ciąży. Istnieją doniesienia literaturowe wskazujące, że stosowanie niektórych progestagenów zwiększa ryzyko spodziectwa. Jednakże, z powodu występowania innych czynników występujących w czasie ciąży, nie można wyciągnąć jednoznacznych wniosków dotyczących wpływu stosowania progestagenów na występowanie spodziectwa. Badania kliniczne z udziałem ograniczonej liczby kobiet leczonych dydrogesteronem we wczesnej ciąży, nie wykazały zwiększenia ryzyka spodziectwa. Dotychczas, nie są dostępne żadne inne dane epidemiologiczne na ten temat. Wyniki nieklinicznych badań dotyczących rozwoju zarodka i płodu i rozwoju pourodzeniowego są zgodne z profilem farmakologicznym dydrogesteronu. Działania niepożądane wystąpiły tylko w przypadku dawek znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi, co wskazuje na niewielkie znaczenie w zastosowaniu klinicznym (patrz punkt 5.3). Dydrogesteron może być przepisywany kobietom w czasie ciąży, jeżeli występują wskazania do stosowania. Karmienie piersią Brak danych dotyczących przenikania dydrogesteronu do mleka kobiet karmiących piersią. Badania dotyczące innych progestagenów wykazują, że progestageny i ich metabolity przenikają w niewielkiej ilości do mleka ludzkiego. Nie wiadomo czy istnieje jakiekolwiek ryzyko dla dziecka. Dlatego, dydrogesteronu nie należy stosować w okresie karmienia piersią. Płodność Brak dowodów świadczących, że dydrogesteron stosowany w dawkach leczniczych zmniejsza płodność. #### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Dydrogesteron wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwanie maszyn. Dydrogesteron może rzadko powodować niewielką senność i (lub) zawroty głowy, zwłaszcza w ciągu pierwszych kilku godzin po zastosowaniu. Dlatego też, należy zachować ostrożność w czasie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. #### 4.8 Działania niepożądane Najczęściej zgłaszane działania niepożądane u pacjentek przyjmujących dydrogesteron w czasie badań klinicznych we wskazaniach do stosowania bez estrogenu to: migrena, bóle głowy, nudności, zaburzenia miesiączkowania, bolesność i (lub) tkliwość piersi. W czasie badań klinicznych z zastosowaniem dydrogesteronu (n=3483) we wskazaniach do stosowania bez estrogenu oraz ze zgłoszeń spontanicznych zaobserwowano następujące działania niepożądane z częstością podaną poniżej: Klasyfikacja układów narządowych wg MedDRA Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy) Zwiększenie wielkości nowotworów zależnych od progestagenów (np. oponiak)* Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niedokrwistość hemolityczna* Zaburzenia psychiczne Obniżony nastrój Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje nadwrażliwości Zaburzenia układu nerwowego Migrena, bóle głowy Zawroty głowy Senność Zaburzenia żołądka i jelit Nudności Wymioty Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zaburzenia czynności wątroby (z osłabieniem lub złym samopoczuciem, żółtaczką i bólami brzucha) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Alergiczne reakcje skórne (np. wysypka, świąd, pokrzywka) Obrzęk naczynioruchowy* Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Zaburzenia miesiączkowania (w tym: krwotok maciczny, obfite krwawienie miesiączkowe, skąpe miesiączki, brak miesiączki, bolesne miesiączkowanie, nieregularne miesiączki) Bolesność i (lub) tkliwość piersi Obrzęk piersi Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Obrzęki Badania diagnostyczne Zwiększenie masy ciała * Działania niepożądane pochodzące ze zgłoszeń spontanicznych, których nie obserwowano w trakcie badań klinicznych, zostały zakwalifikowane do częstości „rzadko”, ponieważ oszacowana częstość ich występowania była mniejsza od górnej granicy 95% przedziału ufności, który wynosił 3/x, gdzie x=3483 (całkowita liczba pacjentek biorących udział w badaniach klinicznych). Działania niepożądane w populacji młodzieży Na podstawie zgłoszeń spontanicznych i ograniczonych danych z badań klinicznych wydaje się, że profil bezpieczeństwa u młodzieży będzie podobny do obserwowanego u dorosłych. Działania niepożądane związane z leczeniem skojarzonym estrogenem i progestagenem (patrz także punkt 4.4 i Charakterystyka produktu leczniczego zawierającego estrogen): • Rak piersi, przerost endometrium, rak endometrium, rak jajnika • Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (ŻChZZ) • Zawał mięśnia sercowego, choroba niedokrwienna serca, udar niedokrwienny mózgu. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych; Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa; tel.: + 48 22 49 21 301; faks: + 48 22 49 21 309; strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. #### 4.9 Przedawkowanie Istnieje niewiele danych dotyczących przedawkowania tego produktu leczniczego u ludzi. Dydrogesteron był dobrze tolerowany po podaniu doustnym (maksymalna dawka dobowa, która została dotychczas przyjęta przez człowieka wynosi 360 mg). Nie istnieją swoiste odtrutki, a leczenie jest objawowe. Informacja ta dotyczy również przedawkowania u dzieci. ### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE. #### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: układ moczowo-płciowy i hormony płciowe i modulatory układu płciowego, pochodne pregnadienu, dydrogesteron, kod ATC: G03DB01 Dydrogesteron jest doustnym, czynnym progestagenem, który powoduje przejście endometrium aktywowanego działaniem estrogenów do fazy wydzielniczej. Dzięki czemu chroni przed zwiększonym ryzykiem przerostu endometrium i (lub) raka endometrium związanego z działaniem estrogenów. Dydrogesteron nie wywiera działania estrogenowego, androgenowego, termogennego, anabolicznego i kortykosteroidowego. Populacja młodzieży Ograniczone dane z badań klinicznych wskazują, że w populacji pacjentek w wieku < 18 lat dydrogesteron jest równie skuteczny jak u dorosłych w łagodzeniu objawów bolesnego miesiączkowania, zespołu napięcia przedmiesiączkowego, nieprawidłowych krwawień z macicy i nieregularnych cykli miesiączkowych. #### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie: Po podaniu doustnym dydrogesteron ulega szybkiemu wchłanianiu. Tmax wynosi między 0,5 i 2,5 godziny. Całkowita biodostępność dydrogesteronu (podanie doustne 20 mg vs podanie dożylne 7,8 mg) wynosi 28%. Poniższa tabela przedstawia średnie wartości farmakokinetyczne dla dydrogesteronu (D) i 20α-dihydrodydrogesteronu (DHD) po podaniu pojedynczej dawki 10 mg: D DHD Cmax (ng/mL) 2,1 53,0 AUCinf (ng.h/mL) 7,7 322,0 Dystrybucja Po podaniu dożylnym dydrogesteronu objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi około 1400 L. Dydrogesteron i DHD wiążą się z białkami osocza w ponad 90%. Metabolizm Po podaniu doustnym, dydrogesteron jest szybko metabolizowany do DHD. Najwyższe stężenie głównego czynnego metabolitu 20α-dihydrodydrogesteronu (DHD) występuje po około 1,5 godziny po przyjęciu produktu leczniczego. Stężenie DHD w osoczu jest znacznie większe niż dydrogesteronu. Stosunek AUC i Cmax DHD do AUC i Cmax dydrogesteronu wynosi odpowiednio 40 i 25. Średni okres półtrwania dydrogesteronu i DHD wynosi odpowiednio: od 5 do 7 oraz od 14 do 17 godzin. Wspólną cechą wszystkich metabolitów jest zachowanie konfiguracji 4,6-dien-3-on i brak 17α-hydroksylacji. Dzięki temu dydrogesteron nie wykazuje aktywności estrogenowej i androgenowej. Eliminacja Po podaniu doustnym znakowanego dydrogesteronu, średnio 63% dawki jest wydalane z moczem. Całkowity klirens osoczowy wynosi 6,4 L/min. W ciągu 72 godzin produkt leczniczy zostaje wydalony całkowicie. W moczu DHD jest obecny głównie w postaci sprzężonej z kwasem glukuronowym. Liniowość lub nieliniowość Farmakokinetyka po podaniu doustnym dawki pojedynczej i wielokrotnej w zakresie od 2,5 mg do 10 mg jest liniowa. Porównanie kinetyki po podaniu dawki pojedynczej i wielokrotnej wykazało, że farmakokinetyka dydrogesteronu i DHD nie zmienia się w wyniku wielokrotnego podawania produktu leczniczego. Stan stacjonarny został osiągnięty po 3 dniach od rozpoczęcia leczenia. #### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane uzyskane ze standardowych badań przedklinicznych dotyczących toksyczności dawki pojedynczej i wielokrotnej, genotoksyczności i potencjalnego działania rakotwórczego nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania dotyczące toksycznego wpływu na rozród u szczurów wykazały zwiększenie częstości występowania powiększonych brodawek sutkowych (pomiędzy 11. a 19. dniem życia) i spodziectwa u potomstwa płci męskiej po podaniu dawek znacznie większych niż dawki stosowane u ludzi. Obecnie nie jest możliwe określenie ryzyka występowania spodziectwa u ludzi na podstawie badań na zwierzętach z powodu dużych różnic w metabolizmie u szczurów i ludzi (patrz punkt 4.6). Ograniczone dane z badań na zwierzętach dotyczących bezpieczeństwa sugerują, że dydrogesteron wydłuża akcję porodową, co jest zgodne z danymi dotyczącymi jego działania progestagennego. Ocena ryzyka dla środowiska Badania oceniające ryzyko dla środowiska wykazały, że dydrogesteron może stanowić zagrożenie dla środowiska wodnego. ### 6. DANE FARMACEUTYCZNE #### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń tabletki: Laktoza jednowodna Hypromeloza Skrobia kukurydziana Krzemionka koloidalna bezwodna Magnezu stearynian Otoczka tabletki: Hypromeloza Makrogol 400 Tytanu dwutlenek (E 171) #### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. #### 6.3 Okres ważności 4 lata. #### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. #### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Lek Velenta jest pakowany w blistry PVC/PVDC/Aluminium, w tekturowym pudełku Zawartość opakowania: 10, 20, 28, 56 i 84 tabletek powlekanych. Nie wszystkie wielkości opakowań mogą być wprowadzone do obrotu. #### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Ten produkt leczniczy może stanowić zagrożenie dla środowiska wodnego. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. ### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU Exeltis Poland Sp. z o. o. ul. Szamocka 8 01-748 Warszawa ### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU Pozwolenie nr 29423 ### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 23.12.2025 r. ### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO --- > Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.