# Empesin

> Argipresyna · 40 IU/2 ml · Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Empesin
- **Nazwa powszechna:** Argipressinum
- **Substancja czynna:** [Argipresyna](https://apteka.online/odpowiedniki/argipressinum)
- **Moc:** 40 IU/2 ml
- **Postać farmaceutyczna:** Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji
- **Droga podania:** dożylna
- **Kategoria dostępności:** Lz
- **Kod ATC:** H01BA01
- **Liczba opakowań:** 2
- **Numer pozwolenia:** 24720
- **Podmiot odpowiedzialny:** Orpha-Devel Handels und Vertriebs GmbH
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/hormony-przysadki-i-podwzgorza-oraz-ich-analogi/empesin-konc-inf-40-iu-2-ml-orpha
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/hormony-przysadki-i-podwzgorza-oraz-ich-analogi/empesin-konc-inf-40-iu-2-ml-orpha.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/40205/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/40205/characteristic

## Dostępne opakowania (2)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 5 amp. 2 ml | 5909991368548 | Lz | — | Trudno dostępny (2/5) | — |
| 10 amp. 2 ml | 5909991368555 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Empesin i w jakim celu się go stosuje?
Lek Empesin to sztucznie wytwarzana substancja czynna odpowiadająca naturalnemu hormonowi –
wazopresynie. Reguluje on gospodarkę wodną organizmu i zmniejsza wydalanie moczu. Lek Empesin
jest stosowany przy stanach wstrząsu septycznego, po nieudanym zastosowaniu innych właściwych
metod celem uzyskania docelowych wartości ciśnienia tętniczego krwi wyznaczonych przez lekarza.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Empesin

Kiedy nie stosować leku Empesin
- jeśli pacjent ma uczulenie na argipresynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Środki ostrożności podczas stosowania leku Empesin są konieczne:
- jeśli jest używany do zwiększenia ciśnienia tętniczego krwi w przypadku wstrząsu po
zastosowaniu innych metod. Podanie leku musi się odbywać pod ścisłą kontrolą parametrów
czynności życiowych;
- jeśli jest stosowany u pacjentów z chorobami układu krążenia;
- jeśli jest podawany pacjentom z padaczką, migreną, astmą, niewydolnością serca lub z chorobą,
przy której nagłe zwiększenie objętości wody pozakomórkowej stanowi ryzyko;
- jeśli pacjent choruje na przewlekłe zapalenie nerek.

Dzieci i młodzież
Nie jest zalecane stosowanie leku Empesin w tym wskazaniu u dzieci i noworodków.

Lek Empesin a inne leki
Należy zachować ostrożność podczas podawania leku Empesin razem z karbamazepiną,
chloropropamidem, klofibratem, mocznikiem, fludrokortyzonem lub trójpierścieniowymi lekami

przeciwdepresyjnymi, ponieważ mogą one nasilać działanie leku Empesin. Należy zachować
ostrożność podczas podawania leku Empesin razem z demeklocykliną, noradrenaliną, związkami litu,
heparyną lub alkoholem, ponieważ może dojść do osłabienia jego działania. Jednoczesne stosowanie
leku Empesin z lekami zmieniającymi ciśnienie tętnicze krwi może zwiększyć lub zmniejszyć wzrost
ciśnienia krwi wywołany przez lek Empesin. Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie
o wszystkich lekach przyjmowanych lub stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także
o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to także leków wydawanych bez recepty.

Stosowanie leku Empesin z jedzeniem i piciem
Nie wolno stosować leku Empesin w połączeniu z alkoholem.

Ciąża i karmienie piersią
Lek Empesin może powodować skurcze macicy i zwiększone ciśnienie wewnątrzmaciczne podczas
ciąży i może zmniejszać przepływ krwi w macicy. Nie należy stosować leku Empesin podczas ciąży,
o ile nie jest to bezwzględnie konieczne.
Nie wiadomo, czy Empesin przenika do mleka ludzkiego.

Nie jest zalecane stosowanie leku Empesin w okresie ciąży i karmienia piersią.
Przed przyjęciem jakichkolwiek leków należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn.

Ważne informacje na temat niektórych substancji pomocniczych leku Empesin
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu".

### 3. Jak stosować lek Empesin?
Empesin podaje lekarz.

Empesin powinno się stosować wyłącznie dodatkowo do leczenia zwykle stosowanego. Początkowo
podaje się 0,01 j.m. leku Empesin na minutę w postaci infuzji. Dawkę można zwiększać co
15-20 minut do maksymalnie 0,03 j.m. leku Empesin na minutę. Większe dawki powinno się stosować
wyłącznie w nagłym przypadku.

Lek Empesin jest podawany jako infuzja długookresowa i musi być rozcieńczony roztworem
fizjologicznym soli.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Lek Empesin był stosowany do leczenia określonych stanów wstrząsu u niemowląt, małych dzieci
i dzieci starszych na oddziale intensywnej opieki medycznej i na sali operacyjnej. Jednakże nie jest
zalecane stosowanie leku Empesin w tym wskazaniu u dzieci i noworodków.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Empesin
Ten lek podaje lekarz. Jeśli zdaniem pacjenta podano mu zbyt dużą dawkę leku, należy natychmiast
zwrócić się do lekarza.

Przerwanie stosowania leku Empesin
Odstawienie leczenia tym lekiem musi się odbywać stopniowo, co oznacza, że leczenia nie wolno
przerwać nagle. Jeśli zdaniem pacjenta stosowanie leku zostało zaprzestane za wcześnie, należy
natychmiast zwrócić się do lekarza. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze
stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób):
- zaburzenia rytmu serca,
- ucisk w klatce piersiowej,
- zaburzenia krążenia w mięśniu sercowym, jelitach lub końcach palców,
- obwodowe zwężenie naczyń krwionośnych,
- martwica tkanki,
- skurcze w jamie brzusznej,
- bladość wokół ust,
- martwica tkanki skórnej.

Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób):
- niskie stężenie sodu we krwi,
- drżenie,
- zawroty głowy,
- ból głowy,
- zmniejszony rzut serca,
- zagrażająca życiu zmiana rytmu serca,
- zatrzymanie krążenia,
- trudności oddechowe spowodowane zwężeniem dróg oddechowych,
- nudności,
- wymioty,
- wzdęcia,
- martwica tkanki jelit,
- potliwość,
- wysypka,
- zmiany niektórych wyników badań laboratoryjnych krwi.

Rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób):
- ciężka, zagrażająca życiu reakcja alergiczna.

Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- zatrucie wodne,
- moczówka prosta po odstawieniu.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań
Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa; tel.: + 48 22 49 21 301,
faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi
odpowiedzialnemu.

### 5. Jak przechowywać lek Empesin?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w lodówce (2°C - 8°C).

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie i pudełku po: EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Po otwarciu rozcieńczyć i natychmiast zużyć.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Empesin
- Substancją czynną leku jest argipresyna.
1 ampułka zawierająca 2 mL koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 40 j.m.
argipresyny (co odpowiada 133 mikrogramom), w postaci argipresyny octanu.
- Pozostałe składniki to: sodu chlorek, kwas octowy lodowaty (do ustalenia pH), woda do
wstrzykiwań.

Jak wygląda lek Empesin i co zawiera opakowanie
Empesin to klarowny, bezbarwny koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji.
Każde opakowanie zawiera 5 lub 10 ampułek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny
Orpha-Devel Handels und Vertriebs GmbH
Wintergasse 85/1B
3002 Purkersdorf
Austria

Wytwórca
AOP Orphan Pharmaceuticals GmbH
Leopold-Ungar-Platz 2
1190 Wiedeń
Austria

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do
miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
AOP Orphan Pharmaceuticals Poland Sp. z o.o.
office.pl@aoporphan.com
Tel. +48 22 542 81 80

Ten lek został dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Austria Empesin 40 I.E./2 ml Konzentrat zur Herstellung einer Infusionslösung
Belgia Reverpleg 40 I.E./2 ml concentraat voor oplossing voor infusie
Bułgaria Емпресин 40 IU/2ml Концентрат за инфузионен разтвор
Chorwacja Empressin 40 IU/ 2 ml koncentrat za otopinu za infuziju
Republika Czeska Embesin
Dania Empressin
Estonia Empesin
Finlandia Empressin 40 I.U./2 ml infuusiokonsentraatti, liuosta varten
Francja Reverpleg 40 U.I./2ml solution á diluer pour perfusion

Grecja Empressin 40 I.U./2 ml Πυκνό διάλυμα για παρασκευή διαλύματος προς
έγχυση
Hiszpania Empressin 40 I.U./2 ml concentrado para solución para perfusión
Holandia Empressine 40 I.E./2ml, concentraat voor oplossing voor infusie
Irlandia Embesin
Litwa Empesin
Luksemburg Reverpleg 40 I.U./2 ml solution à diluer pour perfusion
Łotwa Empesin 40 SV/2 ml koncentrāts infūziju šķīduma pagatavošanai
Niemcy Empressin 40 I.E./2 ml Konzentrat zur Herstellung einer Infusionslösung
Norwegia Empressin
Polska Empesin
Portugalia Empressin 40 U.I./2ml concentrado para solução para perfusão
Rumunia Reverpleg
Słowacja Embesin 40 I.U./2 mL infúzny koncentrát
Słowenia Empesin 40 I.E./2 ml koncentrat za raztopino za infundiranje
Szwecja Empressin 40 I.E./2 ml koncentrat till infusionsvätska, lösning
Węgry Embesyn 40 N.E./2ml koncentrátum oldatus infúzióhoz
Włochy Empressin 40 U.I. /2 ml concentrato per soluzione per infusione

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie argipresyną u pacjentów z niedociśnieniem opornym na katecholaminę najlepiej rozpocząć w
ciągu pierwszych sześciu godzin od wystąpienia wstrząsu septycznego albo w ciągu 3 godzin od
wystąpienia wstrząsu u pacjentów otrzymujących wysokie dawki katecholamin (patrz punkt 5.1
ChPL). Argipresynę należy podawać w ciągłej infuzji dożylnej w dawce 0,01 j.m. na minutę za
pomocą pompy infuzyjnej/mechanicznej. W zależności od odpowiedzi klinicznej dawkę można
zwiększać co 15-20 minut do 0,03 j.m. na minutę. W przypadku pacjentów oddziału intensywnej
terapii, zwykle docelowe ciśnienie krwi to 65-75 mmHg. Argipresynę należy stosować wyłącznie
dodatkowo do konwencjonalnej terapii wazopresyjnej katecholaminami. Dawki powyżej 0,03 j.m. na
minutę należy stosować wyłącznie jako leczenie ratunkowe, gdyż może to powodować martwicę jelit
i skóry oraz zwiększać ryzyko zatrzymania krążenia (patrz punkt 4.4 ChPL). Czas trwania leczenia
należy dobrać zależnie od indywidualnego obrazu klinicznego, ale najlepiej, aby trwało ono co
najmniej 48 godzin. Nie wolno nagle odstawiać leczenia argipresyną. Należy to robić stopniowo,
zgodnie z klinicznym stanem pacjenta. Łączny czas trwania leczenia argipresyną zależy od decyzji
lekarza prowadzącego.

Przygotować roztwór do infuzji poprzez rozcieńczenie 2 mL koncentratu w 48 mL roztworu chlorku
sodu 9 mg/mL (0.9%) (co odpowiada 0,8 j.m. argipresyny na mL). Łączna objętość po rozcieńczeniu
powinna wynosić 50 mL.

Tempo infuzji zależnie od zalecanych dawek:
Dawka leku Empesin/min Dawka leku Empesin/godz. Tempo infuzji
0,01 j.m. 0,6 j.m. 0,75 mL/godz.
0,02 j.m. 1,2 j.m. 1,50 mL/godz.
0,03 j.m. 1,8 j.m. 2,25 mL/godz.

Dzieci i młodzież
Argipresyna była stosowana do leczenia wstrząsu wazodylatacyjnego u dzieci i niemowląt na oddziale
intensywnej terapii i podczas zabiegu chirurgicznego. Ponieważ argipresyna w porównaniu ze
standardowym leczeniem nie prowadziła do poprawy przeżycia i wykazano dla niej większe
wskaźniki zdarzeń niepożądanych, jej stosowanie u dzieci i niemowląt nie jest zalecane.

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1 ChPL.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Tego produktu nie należy stosować zamiennie z innymi produktami leczniczymi zawierającymi
argipresynę wyrażoną w innych jednostkach (na przykład Pressor Units P.U.).
Nie należy podawać argipresyny w bolusie w ramach leczenia wstrząsu opornego na katecholaminę.
Argipresynę wolno podawać wyłącznie pod ścisłą i ciągłą obserwacją parametrów
hemodynamicznych i specyficznych dla narządów.
Leczenie argipresyną należy rozpocząć wyłącznie, jeśli nie można utrzymać wystarczającego ciśnienia
perfuzyjnego pomimo odpowiedniej substytucji objętości i podania katecholaminergicznych
wazopresorów.
Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania argipresyny u pacjentów z chorobami
serca lub naczyń. Zgłaszano, że podanie dużych dawek argipresyny w innych wskazaniach powoduje
niedokrwienie mięśnia sercowego i jelit, zawał mięśnia sercowego i jelit oraz zmniejszoną perfuzję
kończyn.
Argipresyna może w rzadkich przypadkach powodować zatrucie wodne. Należy w porę rozpoznać
wczesne oznaki w postaci senności, apatii i bólu głowy, aby zapobiec śpiączce terminalnej i
drgawkom.
Argipresynę należy stosować z zachowaniem ostrożności przy występowaniu padaczki, migreny,
astmy, niewydolności serca lub przy innym stanie, przy którym nagłe zwiększenie objętości wody
pozakomórkowej może stanowić ryzyko dla już przeciążonego układu.
W populacji pediatrycznej nie wykazano pozytywnego stosunku korzyści do ryzyka. Nie jest zalecane
stosowanie argipresyny w tym wskazaniu u dzieci i noworodków (patrz punkt 5.1 ChPL).

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Empesin, 40 IU/2 mL, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Jedna ampułka zawierająca 2 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera octan argipresyny
odpowiadający 40 j.m. argipresyny (co odpowiada 133 mikrogramom).
1 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera octan argipresyny odpowiadający 20 j.m.
argipresyny (co odpowiada 66,5 mikrogramom).

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Roztwór klarowny, bezbarwny i wolny od widocznych
cząsteczek o pH pomiędzy 2,5 a 4,5.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Empesin jest wskazany do leczenia niedociśnienia opornego na katecholaminę po wstrząsie septycznym
u pacjentów w wieku powyżej 18 lat. Niedociśnienie oporne na katecholaminę występuje, jeśli nie można
wyrównać średniego ciśnienia tętniczego krwi do wartości docelowej, mimo odpowiedniej substytucji
objętości i podania katecholamin (patrz punkt 5.1).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Sposób podawania
Leczenie argipresyną u pacjentów z niedociśnieniem opornym na katecholaminę najlepiej jest rozpocząć w
ciągu pierwszych sześciu godzin od wystąpienia wstrząsu septycznego albo w ciągu 3 godzin od wystąpienia
wstrząsu u pacjentów otrzymujących wysokie dawki katecholamin (patrz punkt 5.1). Argipresynę należy
podawać w ciągłej infuzji dożylnej w dawce 0,01 j.m. na minutę za pomocą pompy perfuzyjnej/motopompy.
W zależności od odpowiedzi klinicznej dawkę można zwiększać co 15-20 minut do 0,03 j.m. na minutę.
W przypadku pacjentów oddziału intensywnej terapii zwykle docelowe ciśnienie krwi to 65-75 mmHg.
Argipresynę należy stosować wyłącznie dodatkowo do konwencjonalnej terapii wazopresyjnej
katecholaminami. Dawki powyżej 0,03 j.m. na minutę należy stosować wyłącznie jako leczenie ratunkowe,
gdyż może to powodować martwicę jelit i skóry oraz zwiększać ryzyko zatrzymania krążenia (patrz punkt
4.4). Czas trwania leczenia należy dobrać zależnie od indywidualnego obrazu klinicznego, ale najlepiej, aby
potrwało co najmniej 48 godzin. Nie wolno nagle odstawiać leczenia argipresyną. Należy to robić stopniowo
zgodnie ze stanem klinicznym pacjenta. Łączny czas trwania leczenia argipresyną zależy od decyzji danego
lekarza.

Dawkowanie
Tempo infuzji zależnie od zalecanych dawek:
Dawka leku Empesin/min Dawka leku Empesin/godz. Tempo infuzji
0,01 j.m. 0,6 j.m. 0,75 ml/godz.
0,02 j.m. 1,2 j.m. 1,50 ml/godz.
0,03 j.m. 1,8 j.m. 2,25 ml/godz.

Dzieci i młodzież

Argipresyna była stosowana do leczenia wstrząsu wazodylatacyjnego u dzieci i niemowląt na oddziale
intensywnej terapii i podczas zabiegu chirurgicznego. Jednak nie jest zalecane jej stosowanie u dzieci
i niemowląt, ponieważ argipresyna w porównaniu ze standardowym leczeniem nie prowadziła do poprawy
przeżycia i wykazano dla niej większe wskaźniki zdarzeń niepożądanych.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie
#### 6.1. 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Tego produktu nie należy stosować zamiennie z innymi produktami leczniczymi zawierającymi argipresynę
wyrażoną w innych jednostkach (na przykład Pressor Units P.U.).

Argipresyny nie należy podawać w bolusie w ramach leczenia wstrząsu opornego na katecholaminę.

Argipresynę wolno podawać wyłącznie pod ścisłą i ciągłą obserwacją parametrów hemodynamicznych
i parametrów danych narządów.

Leczenie argipresyną należy rozpocząć wyłącznie, jeśli nie można utrzymać wystarczającego ciśnienia
perfuzyjnego, pomimo odpowiedniej substytucji objętości i podania wazopresorów katecholaminergicznych.

Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania argipresyny u pacjentów z chorobami serca lub
naczyń. Podawanie dużych dawek argipresyny w innych wskazaniach powoduje, według doniesień,
niedokrwienie mięśnia sercowego i jelit, zawał mięśnia sercowego i jelit, i ograniczoną perfuzję kończyn.

Argipresyna może w rzadkich przypadkach powodować zatrucie wodne. Należy w porę rozpoznać wczesne
oznaki w postaci senności, apatii i bólu głowy, aby zapobiec śpiączce terminalnej i drgawkom.
Argipresynę należy stosować z zachowaniem ostrożności przy występowaniu padaczki, migreny, astmy,
niewydolności serca lub przy innym stanie, przy którym nagłe zwiększenie objętości wody pozakomórkowej
może stanowić ryzyko dla już przeciążonego układu.
W populacji pediatrycznej nie wykazano pozytywnego stosunku korzyści do ryzyka. Stosowanie argipresyny
u dzieci i noworodków (patrz punkt 5.1) nie jest zalecane w tym wskazaniu.

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na ml, co oznacza, że jest "wolny od sodu".

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Jednoczesne stosowanie z karbamazepiną, chlorpropamidem, klofibratem, karbamidem, fludrokortyzonem
lub trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi może nasilać antydiuretyczne działanie argipresyny.

Jednoczesne stosowanie z demeklocykliną, noradrenaliną, związkami litu, heparyną lub alkoholem może
osłabiać antydiuretyczne działanie argipresyny.

Furosemid zwiększa klirens osmolalny i zmniejsza klirens nerkowy wazopresyny. Poziomy wazopresyny
w osoczu pozostają bez zmian, dlatego kliniczna istotność tej interakcji jest mała.

Leki ganglioplegiczne mogą powodować znaczące zwiększenie wrażliwości na działanie zwiększające
ciśnienie tętnicze krwi argipresyny.

Tolwaptan i argipresyna mogą zmniejszać, odpowiednio, swoje indywidualne działanie moczopędne lub
antydiuretyczne.
Leki zwiększające ciśnienie krwi mogą zwiększać podniesione ciśnienie krwi wywołane przez argipresynę.

Leki zmniejszające ciśnienie krwi mogą obniżać podniesione ciśnienie krwi wywołane przez argipresynę.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Nie przeprowadzono badań na zwierzętach dotyczących wpływu argipresyny na reprodukcję. W badaniach
dotyczących toksycznego wpływu na reprodukcję z podobnymi substancjami obserwowano poronienia
i wady wrodzone. Argipresyna może powodować skurcze macicy i zwiększone ciśnienie wewnątrzmaciczne
podczas ciąży i może zmniejszać perfuzję macicy. Nie należy stosować argipresyny w czasie ciąży, o ile nie
jest to wyraźnie konieczne.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy argipresyna przenika do mleka ludzkiego i wpływa na dziecko. Należy zachować
ostrożność podczas podawania argipresyny pacjentkom karmiącym piersią.

Płodność
Brak dostępnych danych.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań dotyczących oceny wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Reakcje niepożądane wymienione poniżej, uważane za możliwie lub prawdopodobnie związane
z podawaniem argipresyny, zgłoszono u 1588 pacjentów z niedociśnieniem po wstrząsie septycznym,
z czego 909 pacjentów włączono do kontrolowanych badań klinicznych.
Najczęstsze poważne reakcje niepożądane (częstość występowania poniżej 10%) to: arytmia zagrażająca
życiu, niedokrwienie krezki jelita, niedokrwienie palców i ostre niedokrwienie mięśnia sercowego.

Tabelaryczny wykaz reakcji niepożądanych
Reakcje niepożądane, jakie mogą wystąpić podczas leczenia produktem Empesin podsumowano poniżej
według klasyfikacji układów i narządów oraz kategorii częstości.
Bardzo często (≥1/10)
Często (≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100)
Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000)
Bardzo rzadko (<1/10 000)
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

Klasyfikacja układów i
narządów MedDRA
Częstość występowania reakcji niepożądanej

Zaburzenia metabolizmu
i odżywiania
Niezbyt często: hiponatremia
Nieznana: zatrucie wodne, moczówka prosta po odstawieniu
Zaburzenia układu
nerwowego
Niezbyt często: drżenie, zawroty głowy, ból głowy

Zaburzenia serca Często: arytmia, dławica piersiowa, niedokrwienie mięśnia sercowego
Niezbyt często: zmniejszony rzut serca, arytmia zagrażająca życiu,
zatrzymanie krążenia
Zaburzenia naczyniowe Często: zwężenie naczyń obwodowych, martwica, bladość okołoustna
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia

Niezbyt często: skurcz oskrzeli

Zaburzenia żołądka i
jelit
Często: skurcze brzucha, niedokrwienie jelit
Niezbyt często: nudności, wymioty, wzdęcia, martwica jelit
Zaburzenia skóry i
tkanki podskórnej
Często: martwica skóry, niedokrwienie palców*
Niezbyt często: potliwość, pokrzywka
Zaburzenia ogólne
i stany w miejscu
podania

Rzadko: anafilaksja (zatrzymanie krążenia i (lub) wstrząs) była obserwowana
niedługo po wstrzyknięciu argipresyny

Badania diagnostyczne Niezbyt często: w dwóch badaniach klinicznych niektórzy pacjenci z
wstrząsem wazodylatacyjnym wykazali zwiększony poziom bilirubiny
i transaminaz w osoczu i zmniejszoną liczbę trombocytów podczas leczenia
argipresyną.
* Niedokrwienie palców może wymagać interwencji chirurgicznej u pojedynczych pacjentów.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22
49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.

#### 4.9 Przedawkowanie

Jeśli wystąpi zatrucie wodne, nie należy podawać żadnych płynów, zaś leczenie argipresyną można
tymczasowo przerwać do momentu wystąpienia wielomoczu. W ciężkich przypadkach można przeprowadzić
diurezę osmotyczną przy użyciu mannitolu, hipertonicznego roztworu dekstrozy, mocznika z furosemidem
lub bez.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Wazopresyna i jej analogi, kod ATC: H01BA01

Mechanizm działania
Argipresyna (argininowazopresyna) to hormon endogenny o działaniu osmoregulacyjnym, obkurczającym
naczynia krwionośne, hemostatycznym i wpływającym na ośrodkowy układ nerwowy. W obwodowym
działaniu argipresyny pośredniczą różne receptory wazopresyny, a dokładnie receptory V1a, V1b i V2.
Receptory V1a występujące w tętniczych naczyniach krwionośnych; ich pobudzenie wywołuje zwężenie
naczyń na skutek zwiększenia stężenia cytoplazmatycznego wapnia zjonizowanego poprzez kaskadę
fosfatydylo-inozytolo-bisfosfonianiu, co jest najbardziej znaczącym działaniem argipresyny.
Podczas infuzji wazopresyny można zauważyć liniową odpowiedź ciśnienia krwi u pacjentów ze wstrząsem
wazodylatacyjnym (wstrząs septyczny, wstrząs wazoplegiczny i SIRS = zespół ogólnoustrojowej reakcji
zapalnej). Konkretnie istotną zależność wykazano pomiędzy skorygowanymi wartościami początkowymi
średniego ciśnienia tętniczego (ang. mean arterial pressure, MAP) a dawką wazopresyny. Wykazano
porównywalną istotną zależność liniową między dawkami wazopresyny a wzrostem oporności obwodowej,
a także spadkiem zapotrzebowania na noradrenalinę.
Gdy równolegle inicjowano leczenie wazopresyną i ograniczano leczenie katecholaminami, u pacjentów ze
wstrząsem septycznym obserwowano zmniejszenie częstości akcji serca. W badaniu z udziałem ochotników
prowadzonym w celu oceny wpływu infuzji wazopresyny po lizynoprylu częstość akcji serca spadła
z 67 +/- 6,5 do 62 +/- 4,5 uderzeń/min (p < 0,05). Zmniejszenia częstości akcji serca i wskaźnika sercowego
(CI) można się spodziewać tylko w zakresie dawek 0,1 j.m./min i większych.

Skuteczność kliniczna
Dowody kliniczne skuteczności argipresyny we wskazaniu leczenie niedociśnienia po wstrząsie septycznym
opornym na katecholaminę oparte są na analizie kilku badań klinicznych i publikacji. W analizie tej ujęto
łącznie 1588 pacjentów ze wstrząsem septycznym leczonych wazopresyną w warunkach kontrolowanych.
Największym badaniem nad wazopresyną stosowaną w przypadku wstrząsu septycznego było
wieloośrodkowe, randomizowane, podwójnie zaślepione badanie (badanie VASST), w którym łącznie
778 pacjentów ze wstrząsem septycznym zostało losowo przydzielonych do grupy otrzymującej
wazopresynę w małej dawce (0,01 do 0,03 j.m./min) albo noradrenalinę (5 do 15 μg/min) oprócz
wazopresorów podawanych metodą otwartą. Podczas rekrutacji pod uwagę byli brani pacjenci w wieku co
najmniej 16 lat ze wstrząsem septycznym opornym na płyny, zdefiniowanym jako brak odpowiedzi na
500 ml normalnej soli fizjologicznej lub konieczność podania wazopresorów lub noradrenaliny w małej
dawce. Pacjenci musieli otrzymywać ≥ 5 μg/min noradrenaliny lub odpowiednika przez co najmniej
6 kolejnych godzin w czasie poprzedzających 24 godzin oraz co najmniej 5 μg/min w ciągu ostatniej godziny
przed randomizacją albo odpowiednik noradrenaliny > 15μg/h przez trzy kolejne godziny. Głównym
punktem końcowym był zgon z dowolnej przyczyny oceniany 28 dni po wdrożeniu leku badanego. Nie było
znaczącej różnicy pomiędzy grupą wazopresyny (35,4%) a noradrenaliny (39,3%) (95% przedział ufności -
2,9% do +10,7%; p=0,26). Podobnie nie było istotnej różnicy we wskaźniku śmiertelności po 90 dniach
(odpowiednio 43,9% i 49,6%; p=0,11).
W niedawnym podwójnie zaślepionym badaniu randomizowanym (VANISH) porównującym noradrenalinę
z wczesną argipresyną (do 0,06 U/min), śmiertelność w grupie argipresyny wynosiła 30,9%, zaś w grupie
noradrenaliny 27,5%. Co najmniej jedno ciężkie zdarzenie niepożądane zaobserwowano u 10,7% pacjentów
z grupy leczonej argipresyną i u 8,3% pacjentów z grupy leczonej noradrenaliną. Liczba przypadków
wymagających leczenia nerkozastępczego była znacznie mniejsza w grupie argipresyny niż w grupie
noradrenaliny (25,4% w porównaniu z 35,3%).

Wpływ na odstęp QT i QTc
Eksperymentalnie wykazano, że wysokie dawki wazopresyny powodowały arytmie komorowe u zwierząt.
W planowanym zakresie dawek i formach podania (infuzja przewlekła) nie opisywano przypadków
wydłużenia odstępu QT i QTc. Opisano pojedyncze przypadki tachykardii typu torsade de pointes u
pacjentów otrzymujących wazopresynę w leczeniu krwawień z żylaków przełyku w dawkach
przekraczających 10-krotność zalecanego poziomu, ale nie są możliwe ostateczne wnioski dotyczące
potencjału torsadogennego.

Dzieci i młodzież
W randomizowanym podwójnie zaślepionym badaniu kontrolowanym placebo (Choong i wsp., 2009)
obejmującym 69 pacjentów pediatrycznych ze wstrząsem wazodylatacyjnym (przedział wieku 4-14 lat, 54 ze
wstrząsem septycznym), 35 pacjentów otrzymywało wazopresynę (dawka początkowa 0,0005 U/kg/min
zwiększona do 0,002 U/kg/min), a 34 otrzymywało placebo. Nie było różnicy pomiędzy wazopresyną
a placebo w odniesieniu do pierwszorzędowego kryterium oceny skuteczności (czas do stabilności
hemodynamicznej wolnej od związków wazoaktywnych, 49,7 godzin w grupie wazopresyny i 47,1 w grupie
placebo) i w odniesieniu do drugorzędowego kryterium oceny skuteczności w postaci dni bez użycia
respiratora itd. W grupie wazopresyny zmarło 10 pacjentów (30,3%), zaś w grupie placebo 5 (15,6%). Nie
jest jasne, w jakim stopniu ten wynik był związany z różnicami początkowymi.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Stężenia w osoczu w stanie stacjonarnym uzyskano po 30 minutach infuzji ciągłej dawek pomiędzy 10 a 350
μU/kg/min (tzn. 0,007-0,0245 j.m./min), co odpowiada okresowi półtrwania poniżej 10 minut. Ekspozycja
w osoczu była zbliżona do liniowości dawki w tym zakresie dawek.

Metabolizm
Metabolizm wazopresyny wykazano w homogenatach ludzkiej wątroby i nerki.

Nie przeprowadzono żadnych konkretnych badań dotyczących farmakokinetyki u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek lub wątroby.
Brak informacji na temat wpływu wieku, płci i rasy na działanie farmakokinetyczne. Brak dostępnych
danych PK dla populacji pediatrycznej.

Wydalanie
Około 5% dawki podskórnej argipresyny jest wydzielane w postaci niezmienionej z moczem cztery godziny
od podania.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Brak dostępnych wyników badań systematycznych dotyczących bezpieczeństwa nieklinicznego,
toksyczności po podaniu wielokrotnym, toksycznego wpływu na reprodukcję, genotoksyczności
i rakotwórczości. Doświadczenie kliniczne związane ze stosowaniem argipresyny nie wykazuje
szczególnego ryzyka dla ludzi.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Sodu chlorek, kwas octowy lodowaty do ustalenia pH, woda do wstrzykiwań.

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie wolno mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych
w punkcie 6.6.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata.
Po otwarciu rozcieńczyć i natychmiast zużyć.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w lodówce (2-8°C).
Warunki przechowywania produktu leczniczego po pierwszym otwarciu, patrz punkt 6.3.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Ampułki z bezbarwnego szkła typu I (z obwódką do złamania na wąskiej części ampułki) z 2 ml koncentratu
do sporządzania roztworu do infuzji.
Wielkość opakowań: 5 i 10 ampułek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Koncentrat produktu Empesin należy podawać po rozcieńczeniu.

Przed użyciem należy sprawdzić roztwór pod kątem widocznych cząsteczek i przebarwień. Należy stosować
jedynie klarowny i bezbarwny roztwór.

Przygotować roztwór do infuzji poprzez rozcieńczenie 2 ml koncentratu w 48 ml roztworu chlorku sodu
9 mg/ml (0.9%) (co odpowiada 0,8 j.m. argipresyny na ml). Łączna objętość po rozcieńczeniu powinna
wynosić 50 ml.

Ampułki do użytku jednorazowego, wyrzucić pozostałą ilość roztworu. Wszelkie niewykorzystane resztki
produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU

Orpha-Devel Handels und Vertriebs GmbH
Wintergasse 85/1B
3002 Purkersdorf
Austria

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 24720

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 11.05.2018
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 14.04.2022

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI
PRODUKTU LECZNICZEGO

23.11.2023

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.