# Lanreotide Zentiva > Lanreotyd · 90 mg · Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce ## Szczegóły leku - **Nazwa:** Lanreotide Zentiva - **Nazwa powszechna:** Lanreotidum - **Substancja czynna:** [Lanreotyd](https://apteka.online/odpowiedniki/lanreotidum) - **Moc:** 90 mg - **Postać farmaceutyczna:** Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce - **Droga podania:** podskórna - **Kategoria dostępności:** Rp - **Kod ATC:** H01CB03 - **Liczba opakowań:** 2 - **Numer pozwolenia:** 29076 - **Podmiot odpowiedzialny:** Zentiva, k.s. - **Status RPL:** Produkt aktywny - **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/hormony-przysadki-i-podwzgorza-oraz-ich-analogi/lanreotide-zentiva-rozt-amp-90-mg-zentiva - **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/hormony-przysadki-i-podwzgorza-oraz-ich-analogi/lanreotide-zentiva-rozt-amp-90-mg-zentiva.md ## Dokumenty PDF - Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/48993/leaflet - ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/48993/characteristic ## Dostępne opakowania (2) | Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz | |---|---|---|---|---|---| | 1 amp.-strzyk. 0,5 ml | 8594739275126 | Rp | — | Brak danych | — | | 3 amp.-strzyk. 0,5 ml | 5909991573713 | Rp | — | Brak danych | — | ## Wskaźnik dostępności Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece. - Bardzo dobrze dostępny (5/5) - Dobrze dostępny (4/5) - Trudno dostępny (2/5) - Niedostępny (1/5) - Brak danych Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta. ## Ulotka dla pacjenta ### 1. Co to jest lek Lanreotide Zentiva i w jakim celu się go stosuje? Co to jest lek Lanreotide Zentiva i jak działa Ten lek nosi nazwę Lanreotide Zentiva. Substancja czynna tego leku zapewnia długotrwałe działanie. Lanreotyd - substancja czynna - należy do grupy leków zwanych hormonami hamującymi wzrost. Jest on podobny do innej substancji (hormonu) o nazwie somatostatyna. Lanreotyd powoduje w organizmie zmniejszenie aktywności hormonów takich jak hormon wzrostu (GH) oraz insulinopodobnego czynnika wzrostu 1 (IGF-1), a także hamuje uwalnianie niektórych hormonów przewodu pokarmowego oraz wydzielanie jelitowe. Ponadto, wywiera również wpływ na niektóre zaawansowane rodzaje guzów (zwanych guzami neuroendokrynnymi) występujące w obrębie jelit i trzustki, poprzez zahamowanie lub opóźnienie ich wzrostu W jakim celu stosuje się lek Lanreotide Zentiva: - w długotrwałym leczeniu chorych na akromegalię (stan, w którym organizm wytwarza zbyt wiele hormonu wzrostu) - w łagodzeniu objawów związanych z akromegalią – takich jak zmęczenie, bóle głowy, pocenie się, ból stawów, uczucie drętwienia stóp i dłoni - w łagodzeniu objawów takich jak uderzenia gorąca i biegunka, które czasami występują u pacjentów z guzami neuroendokrynnymi (guzy NET) - w leczeniu i hamowaniu wzrostu niektórych zaawansowanych guzów występujących w obrębie jelit i trzustki, zwanych guzami neuroendokrynnymi żołądkowo-jelitowo-trzustkowymi (GEPNET). Jest stosowany, gdy tych guzów nie można usunąć operacyjnie. ### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Lanreotide Zentiva Kiedy nie stosować leku Lanreotide Zentiva - jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na lanreotyd, somatostatynę lub leki należące do tej samej grupy (analogi somatostatyny) lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem stosowania leku Lanreotide Zentiva należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą: - jeśli pacjent choruje na cukrzycę, ponieważ lanreotyd powoduje wahania stężenia cukru we krwi. Podczas stosowania lanreotydu lekarz może zalecić sprawdzanie stężenia cukru we krwi oraz prawdopodobnie zmienić schemat leczenia cukrzycy. - jeśli u pacjenta zdiagnozowano kamicę pęcherzyka żółciowego, ponieważ lanreotyd sprzyja tworzeniu kamieni w pęcherzyku żółciowym. W tym przypadku wskazane będzie okresowe badanie. Lekarz może zdecydować o przerwaniu leczenia lanreotydem, jeśli wystąpią powikłania wynikające z tworzenia się kamieni żółciowych. - jeśli u pacjenta występują jakiekolwiek zaburzenia czynności tarczycy, ponieważ lanreotyd może nieznacznie zaburzać czynność tego narządu. - jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności serca, ponieważ podczas stosowania lanreotydu może wystąpić bradykardia zatokowa (wolne bicie serca). W przypadku pacjentów z bradykardią, lanreotyd należy stosować szczególnie ostrożnie. Jeśli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy pacjenta, przed przyjęciem leku Lanreotide Zentiva należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą jeśli podczas leczenia: - U pacjenta występują stolce tłuszczowe, luźne stolce, wzdęcia brzucha lub utrata masy ciała, ponieważ lanreotyd może wpływać na wydzielanie enzymów trzustkowych biorących udział w trawieniu pokarmu. Dzieci i młodzież Lek Lanreotide Zentiva nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży. Lek Lanreotide Zentiva a inne leki Niektóre leki mają wpływ na działanie innych leków. Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Należy zachować szczególne środki ostrożności w przypadku równoczesnego stosowania z: - cyklosporyną (lekiem obniżającym odpowiedź układu odpornościowego, stosowanym po transplantacji lub w przypadku choroby autoimmunologicznej), - bromokryptyną (agonistą receptorów dopaminowych, stosowaną w leczeniu niektórych rodzajów guzów mózgu oraz choroby Parkinsona lub w celu zahamowania laktacji występującej po porodzie), - lekami przeciwcukrzycowymi (lekami obniżającymi duże stężenie glukozy we krwi), - lekami wywołującymi bradykardię (leki zwalniające akcję serca, np. beta-blokery). Lekarz może rozważyć modyfikację dawkowania powyższych leków stosowanych jednocześnie. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Lek Lanreotide Zentiva powinien być podawany tylko w przypadku wyraźnej konieczności. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Jest mało prawdopodobne, aby lek Lanreotide Zentiva wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn, jednak podczas stosowania leku Lanreotide Zentiva mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy. Jeżeli takie działanie niepożądane wystąpi u pacjenta, nie powinien on prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. ### 3. Jak stosować lek Lanreotide Zentiva? Lek Lanreotide Zentiva należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Zalecana dawka Leczenie akromegalii Zalecana dawka to jedno wstrzyknięcie co 28 dni. Dawka leku użyta do wstrzyknięcia zostanie dobrana przez lekarza spośród trzech dostępnych mocy leku Lanreotide Zentiva (60 mg, 90 mg lub 120 mg). W przypadku uzyskania pożądanej odpowiedzi, lekarz może zalecić zmianę częstości podawania wstrzyknięć leku Lanreotide Zentiva 120 mg na jedno wstrzyknięcie co 42 lub 56 dni. Lekarz zadecyduje również o czasie trwania leczenia. Łagodzenie objawów (takich jak uderzenia gorąca i biegunka) związanych z guzami neuroendokrynnymi Zalecana dawka to jedno wstrzyknięcie leku co 28 dni. Dawka leku użyta do wstrzyknięcia zostanie dobrana przez lekarza spośród trzech dostępnych mocy leku Lanreotide Zentiva (60 mg, 90 mg lub 120 mg). W przypadku uzyskania pożądanej odpowiedzi na leczenie analogiem somatostatyny lub lekiem Lanreotide Zentiva 60 mg lub 90 mg, lekarz może zalecić zmianę częstości podawania wstrzyknięć leku Lanreotide Zentiva 120 mg na jedno wstrzyknięcie co 42 lub 56 dni. Lekarz zadecyduje również o czasie trwania leczenia. Leczenie zaawansowanych guzów występujących w obrębie jelit i trzustki zwanych guzami neuroendokrynnymi żołądkowo-jelitowo-trzustkowymi (GEP-NET). Lek stosuje się wówczas, gdy guzów tych nie można usunąć operacyjnie. Zalecana dawka to 120 mg co 28 dni. Lekarz zadecyduje o czasie trwania leczenia lekiem Lanreotide Zentiva w celu hamowania wzrostu guza. Sposób podawania Lek Lanreotide Zentiva należy podawać w postaci głębokiego wstrzyknięcia podskórnego. Wstrzyknięcie powinno być wykonane przez pracownika służby zdrowia lub osobę przeszkoloną (członek rodziny lub przyjaciel) albo samodzielnie przez pacjenta po odpowiednim przeszkoleniu przez pracownika służby zdrowia. Decyzję dotyczącą samodzielnego podawania lub podawania przez inną przeszkoloną osobę powinien podjąć lekarz. Jeśli pacjent ma jakiekolwiek wątpliwości co do sposobu wstrzyknięcia leku, powinien poradzić się lekarza lub pracownika służby zdrowia w celu uzyskania porady lub dalszego szkolenia. W przypadku wykonywania wstrzyknięcia przez pracownika służby zdrowia lub osobę przeszkoloną (członek rodziny lub przyjaciel), zastrzyk powinien być podawany w górny, zewnętrzny kwadrant pośladka lub w górną, zewnętrzną część uda (patrz rys. 5a i 5b poniżej). W przypadku samodzielnego wykonywania zastrzyku po odpowiednim przeszkoleniu, zastrzyk należy podawać w górną, zewnętrzną część uda (patrz rys. 5b poniżej). Instrukcja stosowania Uwaga: Należy dokładnie zapoznać się z całą treścią instrukcji przed wykonaniem wstrzyknięcia. Głęboko podskórne wstrzyknięcie wymaga specjalnej techniki, różniącej się od tej stosowanej w przypadku standardowego wstrzyknięcia podskórnego. Poniższa instrukcja wyjaśnia jak wykonać wstrzyknięcie leku Lanreotide Zentiva. Lek Lanreotide Zentiva jest dostarczany w postaci gotowej do użycia ampułko-strzykawki, wyposażonej w automatyczny system zabezpieczający. Igła wycofa się automatycznie po dokonaniu pełnego wstrzyknięcia zawartości, aby zapobiec skaleczeniu pacjenta. 1. Wyjąć lek Lanreotide Zentiva z lodówki na 30 minut przed podaniem. Wstrzyknięcie zimnej zawartości może być bolesne. Przechowywać laminowaną torebkę szczelnie zamkniętą aż do momentu tuż przed wstrzyknięciem. 2. Uwaga: Przed otwarciem torebki należy sprawdzić czy jest ona nienaruszona oraz czy nie minęła data ważności leku. Nie należy używać ampułko-strzykawki: • Jeśli uległa uszkodzeniu lub jeśli ampułko-strzykawka albo jej opakowanie wydają się w jakikolwiek sposób uszkodzone. • Jeśli upłynęła data ważności leku; data ważności jest wydrukowana na torebce oraz pudełku. Jeśli występuje którakolwiek z powyższych sytuacji, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. 3. Umyj ręce mydłem. Po użyciu (zabezpieczenie igły)Korpus strzykawki Przed użyciem Ochraniacz igły Tacka 4. Otworzyć torebkę wzdłuż przerywanej linii i wyjąć ampułkostrzykawkę. Zawartość ampułko-strzykawki to półstała substancja przypominająca wyglądem lepki żel o barwie białej do jasnożółtej. Przesycony roztwór może również zawierać mikropęcherzyki, które mogą zniknąć podczas wstrzyknięcia. Różnice te są normalne i nie wpływają na jakość produktu. Po otwarciu laminowanej torebki ochronnej lek należy natychmiast podać. 5. Wybrać miejsce wstrzyknięcia: Jeśli wstrzyknięcie wykonuje pracownik służby zdrowia lub inny przeszkolony członek rodziny lub przyjaciel: górny zewnętrzny kwadrant pośladka (5a) lub górna zewnętrzna część uda (5b). Jeśli pacjent dokonuje samodzielnego wstrzyknięcia: górna zewnętrzna część uda (5b). • Miejsce wstrzyknięcia leku Lanreotide Zentiva należy zmieniać przy każdym podaniu, wstrzykując raz z jednej, raz z drugiej strony. Unikać miejsc, gdzie znajdują się pieprzyki, blizny, zaczerwienienia lub nierówności skóry. 6. Oczyścić miejsce wstrzyknięcia. 7. Przed wstrzyknięciem należy zdjąć ampułkostrzykawkę z tacki. Wyrzucić tackę. Podanie przez pracownika służby zdrowia lub przeszkoloną osobę lub Podanie samodzielne lub przez pracownika służby zdrowia 8. Pociągając, zdjąć ochraniacz igły i wyrzucić go. 9. Spłaszczyć skórę w miejscu wstrzyknięcia przy użyciu kciuka i palca wskazującego dłoni, w której nie jest trzymana ampułko-strzykawka, aby ją naciągnąć. Nie należy tworzyć fałdu skóry. Zdecydowanym, płynnym ruchem należy szybko wbić całą igłę prostopadle do powierzchni skóry (kąt 90º). Ważne jest, aby igła w całości znalazła się w ciele. Po wbiciu igły nie powinien być widoczny żaden jej fragment. Nie należy wyciągać igły. 10. Puścić miejsce wstrzyknięcia, które zostało spłaszczone przez twoją dłoń. Nacisnąć tłok jednostajnym, zdecydowanym ruchem. Lek jest gęstszy i trudniejszy do podania niż można by się spodziewać. Zazwyczaj wstrzyknięcie zawartości trwa 20 sekund. Należy wstrzyknąć pełną dawkę i dopchnąć tłok tak, aby upewnić się, że w opakowaniu nie pozostała żadna ilość leku. UWAGA: Nie zwalniać nacisku na tłok, aby zapobiec aktywacji automatycznego systemu zabezpieczającego. sekund Podanie przez pracownika służby zdrowia lub przeszkoloną osobę Podanie samodzielne lub 11. Bez zwalniania nacisku na tłok, wyciągnąć igłę z miejsca wstrzyknięcia. 12. Następnie zwolnić nacisk na tłok. Igła automatycznie schowa się do osłonki gdzie zostanie trwale zablokowana. 13. Delikatnie ucisnąć miejsce wstrzyknięcia suchym wacikiem lub jałowym gazikiem w celu zabezpieczenia przed krwawieniem. Nie pocierać i nie masować miejsca wstrzyknięcia. 14. Usunąć zużytą strzykawkę zgodnie z instrukcjami lekarza lub pracownika służby zdrowia. Nie należy wyrzucać strzykawki ani igły do domowego kosza na odpadki. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Lanreotide Zentiva Jeżeli doszło do wstrzyknięcia większej dawki leku Lanreotide Zentiva niż jest to zalecane, należy powiadomić lekarza. Jeżeli doszło do wstrzyknięcia większej dawki leku Lanreotide Zentiva niż zalecana, istnieje ryzyko wystąpienia dodatkowych lub bardziej nasilonych działań niepożądanych (patrz punkt 4. Możliwe działania niepożądane). Pominięcie zastosowania leku Lanreotide Zentiva Gdy tylko pacjent uświadomi sobie, że pominął wstrzyknięcie, należy skontaktować się ze swoim lekarzem, który udzieli informacji na temat terminu kolejnego podania leku. Nie należy samodzielnie wykonywać dodatkowych wstrzyknięć w celu uzupełnienia pominiętej dawki bez omówienia tego z lekarzem. Przerwanie stosowania leku Lanreotide Zentiva Pominięcie więcej niż jednej dawki lub wcześniejsze zakończenie stosowania leku Lanreotide Zentiva może wpłynąć na skuteczność terapii. Należy porozumieć się z lekarzem przed zaprzestaniem przyjmowania leku. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. ### 4. Możliwe działania niepożądane Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z poniższych działań niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem: • uczucie większego niż zazwyczaj pragnienia lub zmęczenie oraz suchość w ustach – może to oznaczać, że u pacjenta występuje duże stężenie cukru we krwi lub rozwija się cukrzyca. • uczucie głodu, drżenie, nasilone pocenie się lub splątanie – mogą to być objawy małego stężenia cukru we krwi. Powyższe działania niepożądane obserwuje się często, mogą one wystąpić u 1 na 10 osób. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli pacjent zauważy: • zaczerwienienie lub obrzęk twarzy, wypryski lub wysypkę • ucisk w klatce piersiowej, duszność lub świszczący oddech • zasłabnięcie, które może wynikać ze spadku ciśnienia krwi. Mogą to być objawy reakcji alergicznej. Częstość występowania tego działania niepożądanego nie jest znana; nie można jej oszacować na podstawie dostępnych danych. Inne działania niepożądane Jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z poniższych działań niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Do najczęściej spodziewanych działań niepożądanych występujących podczas stosowania leku Lanreotide Zentiva należą zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia czynności pęcherzyka żółciowego oraz reakcje w miejscu podania. Poniżej przedstawiono działania niepożądane związane ze stosowaniem leku Lanreotide Zentiva z uwzględnieniem częstości ich występowania. Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób): • biegunka, luźne stolce, ból brzucha • kamica żółciowa oraz inne dolegliwości związane z pęcherzykiem żółciowym. Może wystąpić silny i nagły ból brzucha, wysoka gorączka, żółtaczka (zażółcenie skóry i białek oczu), dreszcze, utrata apetytu, swędzenie skóry. Często (mogą wystąpić nie więcej niż u 1 na 10 osób): • spadek masy ciała • brak energii • wolne bicie serca • uczucie silnego zmęczenia • zmniejszenie apetytu • ogólne osłabienie • nadmiar tłuszczu w stolcu • zawroty głowy, ból głowy • wypadanie włosów lub słabsze owłosienie ciała • ból mięśni, więzadeł, ścięgien i kości • reakcje w miejscu podania zastrzyku takie jak ból, stwardnienie skóry lub świąd • nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby i trzustki oraz zmiany stężenia cukru we krwi • nudności, wymioty, zaparcia, gazy, wzdęcia lub dyskomfort w jamie brzusznej, niestrawność • poszerzenie przewodów żółciowych (powiększenie przewodów żółciowych między wątrobą a pęcherzykiem żółciowym i jelitem). Może wystąpić ból brzucha, nudności, żółtaczka i gorączka. Niezbyt często (mogą wystąpić nie więcej niż u 1 na 100 osób): • uderzenia gorąca • trudności w zasypianiu • zmiana zabarwienia stolca • zmiany zawartości sodu i fosfatazy alkalicznej wykazane w badaniach krwi. Częstość nieznana: częstość nie może zostać oszacowana na podstawie dostępnych danych • nagły, silny ból w podbrzuszu – może to być objaw zapalenia trzustki • występujące w miejscu wstrzyknięcia zaczerwienienie, ból, ciepło, obrzęk, który po naciśnięciu może sprawiać wrażenie wypełnionego płynem, gorączka – mogą to być objawy ropnia • nagły, silny ból w prawej górnej lub środkowej części brzucha, promieniujący do ramienia lub pleców, nadwrażliwość brzucha, nudności, wymioty i wysoka gorączka – mogą to być objawy zapalenia pęcherzyka żółciowego • ból w prawej górnej części brzucha, gorączka, dreszcze, zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka), nudności, wymioty, stolce w kolorze gliny, ciemny mocz, zmęczenie - mogą to być objawy zapalenia dróg żółciowych • zmniejszenie aktywności enzymów trzustkowych. Ponieważ lanreotyd może wpływać na uwalnianie enzymów trzustkowych biorących udział w trawieniu pokarmu, u pacjenta mogą wystąpić objawy takie jak stolce tłuszczowe, luźne stolce, wzdęcia brzucha lub utrata masy ciała. Ponieważ lek Lanreotide Zentiva może powodować wahania stężenia cukru we krwi, lekarz może zalecić systematyczne badanie stężenia cukru, szczególnie na początku leczenia. Podobnie, z uwagi na możliwość występowania zaburzeń pęcherzyka żółciowego podczas stosowania tego typu leków, lekarz może zalecić systematyczne badanie pęcherzyka żółciowego na początku leczenia Lanreotide Zentiva, a następnie w określonych odstępach czasu. Jeśli wystąpi którekolwiek z powyższych działań niepożądanych, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego w Polsce. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. ### 5. Jak przechowywać Lanreotide Zentiva? Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i etykiecie po „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Lek Lanreotide Zentiva należy przechowywać w lodówce w temperaturze 2˚C - 8˚C w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Po wyjęciu z lodówki produkt pozostawiony w szczelnie zamkniętej torebce może być ponownie umieszczony w lodówce (liczba zmian temperatury nie może przekroczyć trzech razy) w celu dalszego przechowywania i późniejszego użycia, pod warunkiem, że był przechowywany nie dłużej niż łącznie 72 godziny w temperaturze poniżej 30°C. Każda strzykawka jest pakowana osobno. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. ### 6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek Lanreotide Zentiva Substancją czynną jest: lanreotyd 60 mg, 90 mg lub 120 mg Pozostałe składniki to: woda do wstrzykiwań kwas octowy lodowaty (do ustalenia pH) Jak wygląda lek Lanreotide Zentiva i co zawiera opakowanie Lek Lanreotide Zentiva to lepki roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce gotowej do użycia, zaopatrzonej w automatyczny system zabezpieczający. Lek ma postać półstałą o barwie białej do jasnożółtej. Każda ampułko-strzykawka jest zapakowana w laminowaną torebkę i tekturowe pudełko. Wielkości opakowań: Pudełko z 0,5 mL ampułko-strzykawką z automatycznym systemem zabezpieczającym i jedną igłą (1,2 mm x 20 mm). Pudełko z trzema torebkami, każda zawierająca jedną 0,5 mL ampułko-strzykawkę oraz jedną igłę (1,2 mm x 20 mm). 1 ampułko-strzykawka po 0,5 mL (60 mg), 3 ampułko-strzykawki po 0,5 mL (60 mg) 1 ampułko-strzykawka po 0,5 mL (90 mg), 3 ampułko-strzykawki po 0,5 mL (90 mg) 1 ampułko-strzykawka po 0,5 mL (120 mg), 3 ampułko-strzykawki po 0,5 mL (120 mg) Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny: Zentiva, k.s. U kabelovny 130 Dolní Měcholupy 102 37 Praga 10 Republika Czeska Importer: Terapia S.A. 124 Fabricii Street 400632 Cluj-Napoca Rumunia Sun Pharmaceutical Industries Europe B.V. Polarisavenue 87 2132 JH Hoofddorp Holandia Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: Republika Czeska, Dania, Finlandia, Norwegia, Szwecja: Lanreotid Zentiva Polska, Włochy: Lanreotide Zentiva Niemcy: Lanreotid Zentiva 60 mg, 90 mg, 120 mg Injektionslösung in einer Fertigspritze Estonia: Lanreotida Zentiva 60 mg, 90 mg, 120 mg solución inyectable en jeringa precargada EFG Francja: LANREOTIDE ZENTIVA LP 60 mg, 90 mg, 120 mg solution injectable à libération prolongée en seringue préremplie Rumunia: Lanreotidă Zentiva 120 mg soluţie injectabilă în seringă preumplută Słowacja: Lanreotid Zentiva 60 mg, 120 mg injekčný roztok v naplnenej injekčnej striekačke W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego: Zentiva Polska Sp. z.o.o. ul. Bonifraterska 17 00-203 Warszawa, Polska tel.: +48 22 375 92 00 ## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO ### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Lanreotide Zentiva, 60 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Lanreotide Zentiva, 90 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Lanreotide Zentiva, 120 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce ### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda ampułko-strzykawka zawiera przesycony roztwór lanreotydu octanu w postaci zasady, o stężeniu odpowiadającym 0,246 mg lanreotydu/mg roztworu, co zapewnia rzeczywistą dawkę lanreotydu w jednej iniekcji wynoszącą odpowiednio 60 mg, 90 mg i 120 mg. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. ### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Postać biała do jasnożółtej, o półstałej konsystencji o pH 5,5-6,5. ### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE #### 4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Lanreotide Zentiva jest wskazany w: • długotrwałym leczeniu chorych na akromegalię, gdy stężenie krążącego hormonu wzrostu (GH) i (lub) insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF-1) pozostają nieprawidłowe po operacji i (lub) radioterapii oraz u pacjentów, u których nie jest możliwe przeprowadzenie operacji chirurgicznej i (lub) zastosowanie radioterapii. Celem postępowania terapeutycznego w akromegalii jest obniżenie stężeń GH i IGF-1, i o ile jest to możliwe, doprowadzenie ich do wartości prawidłowych • leczeniu objawów związanych z akromegalią • leczeniu guzów neuroendokrynnych żołądkowo-jelitowo-trzustkowych (GEP-NET) G1 i części guzów G2 (indeks Ki67 do maksymalnie 10%) środkowej części prajelita, trzustki lub nieznanego pochodzenia, po wykluczeniu ognisk pierwotnych w końcowej części prajelita, u dorosłych pacjentów z nieoperacyjnymi guzami miejscowo zaawansowanymi lub z przerzutami (patrz punkt 5.1) • leczeniu objawów związanych z guzami neuroendokrynnymi (rakowiakami). #### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Akromegalia Zalecana dawka początkowa wynosi od 60 mg do 120 mg, podawana co 28 dni. Następnie należy dostosować dawkę indywidualnie w zależności od odpowiedzi pacjenta (mierzonej złagodzeniem objawów i (lub) obniżeniem stężeń GH i (lub) IGF-1). W przypadku nieuzyskania pożądanej odpowiedzi, dawkę leku można zwiększyć. Dawkę można zwiększyć, jeśli stężenie GH przekracza 2,5 ng/mL. W przypadku stężeń GH w zakresie pomiędzy 2,5 ng/mL a 1 ng/mL, dawkę można utrzymać, jeśli zależny od wieku poziom IGF-1 jest prawidłowy. W przypadku uzyskania całkowitej kontroli (obniżenie stężenia GH poniżej 1 ng/mL, normalizacja stężenia IGF-1 i (lub) ustąpienie objawów) dawkę leku można zmniejszyć. U pacjentów, u których analog somatostatyny zapewnia dobrą kontrolę objawów choroby, produkt leczniczy Lanreotide Zentiva można podawać w dawce 120 mg co 42 lub 56 dni. Na przykład, u pacjentów, u których uzyskano dobrą kontrolę za pomocą produktu leczniczego Lanreotide Zentiva w dawce 60 mg podawanej co 28 dni, można kontynuować leczenie produktem leczniczym Lanreotide Zentiva w dawce 120 mg podawanej co 56 dni, a u pacjentów, u których uzyskano dobrą kontrolę podając produkt leczniczy Lanreotide Zentiva w dawce 90 mg co 28 dni, można kontynuować leczenie produktem leczniczym Lanreotide Zentiva w dawce 120 mg co 42 dni. Długoterminowe monitorowanie objawów oraz stężeń GH i IGF-1 należy prowadzić zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Leczenie objawów związanych z guzami neuroendokrynnymi Zalecana dawka początkowa wynosi 60 mg do 120 mg podawana co 28 dni. Następnie należy dostosować dawkę indywidualnie w zależności od stopnia ustąpienia objawów. Maksymalna zalecana dawka to 120 mg produktu leczniczego Lanreotide Zentiva co 28 dni. U pacjentów, u których analog somatostatyny zapewnia dobrą kontrolę objawów choroby, produkt leczniczy Lanreotide Zentiva można wstrzykiwać w dawce 120 mg co 42 lub 56 dni. Na przykład, u pacjentów, u których uzyskano dobrą kontrolę za pomocą produktu leczniczego Lanreotide Zentiva w dawce 60 mg podawanej co 28 dni, można kontynuować leczenie produktem leczniczym Lanreotide Zentiva w dawce 120 mg podawanej co 56 dni, a u pacjentów, u których uzyskano dobrą kontrolę podając produkt leczniczy Lanreotide Zentiva w dawce 90 mg co 28 dni, można kontynuować leczenie produktem leczniczym Lanreotide Zentiva w dawce 120 mg co 42 dni. Należy ściśle monitorować objawy po zmianie leczenia obejmującej dłuższe odstępy między dawkami. Leczenie guzów neuroendokrynnych żołądkowo-jelitowo-trzustkowych (GEP-NET) G1 i części guzów G2 (indeks Ki67 do maksymalnie 10%) środkowej części prajelita, trzustki lub nieznanego pochodzenia, po wykluczeniu ognisk pierwotnych w końcowej części prajelita, u dorosłych pacjentów z nieoperacyjnymi guzami miejscowo zaawansowanymi lub z przerzutami Zalecana dawka to jedno wstrzyknięcie produktu leczniczego Lanreotide Zentiva 120 mg podawane co 28 dni. Leczenie produktem leczniczym Lanreotide Zentiva 120 mg należy prowadzić tak długo, jak jest to konieczne w celu kontroli guza. Zaburzenia czynności nerek i (lub) wątroby: U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek lub wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki ze względu na szeroki zakres dawek terapeutycznych lanreotydu (patrz punkt 5.2). Pacjenci w podeszłym wieku: U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawki ze względu na szeroki zakres dawek terapeutycznych lanreotydu (patrz punkt 5.2) Dzieci i młodzież: Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Lanreotide Zentiva u dzieci i młodzieży. Sposób podawania Produkt leczniczy Lanreotide Zentiva należy wstrzykiwać głęboko podskórnie w górny zewnętrzny kwadrant pośladka lub w górną zewnętrzną część uda. W przypadku pacjentów, którzy otrzymują stałą dawkę produktu Lanreotide Zentiva oraz po odpowiednim przeszkoleniu, produkt może być podany samodzielnie przez pacjenta lub przez przeszkoloną osobę. W przypadku samodzielnego podania leku, iniekcje należy podawać w górną zewnętrzną powierzchnię uda. Decyzję dotyczącą tego, czy pacjent może wykonywać iniekcje samodzielnie, czy powinna je podawać przeszkolona osoba, powinien podjąć pracownik ochrony zdrowia. Niezależnie od miejsca wykonania iniekcji, nie należy przy tym tworzyć fałdu skóry, a igłę należy wprowadzać w sposób zdecydowany, na całą jej długość, prostopadle do powierzchni skóry. Iniekcje należy podawać naprzemiennie po lewej i prawej stronie ciała. #### 4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną, somatostatynę lub pochodne peptydy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. #### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Kamica żółciowa i powikłania kamicy żółciowej Lanreotyd może hamować motorykę pęcherzyka żółciowego i przyczyniać się do powstawania kamieni żółciowych. Dlatego pacjenci mogą wymagać okresowego monitorowania. W przypadku długotrwałego leczenia zaleca się wykonywanie badania echograficznego pęcherzyka żółciowego przed leczeniem oraz co 6 miesięcy (patrz punkt 4.8). Po wprowadzeniu leku do obrotu, u pacjentów leczonych lanreotydem zgłaszano przypadki komplikacji związanych z tworzeniem się kamieni żółciowych takie jak zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie dróg żółciowych i zapalenie trzustki, wymagające cholecystektomii. W przypadku podejrzenia powikłań związanych z kamicą żółciową należy przerwać stosowanie lanreotydu i wdrożyć odpowiednie leczenie. Hiperglikemia i hipoglikemia Badania farmakologiczne przeprowadzone na zwierzętach i u ludzi wykazały, że lanreotyd, podobnie jak somatostatyna i jej analogi, hamuje wydzielanie insuliny i glukagonu. W związku z tym, u pacjentów leczonych lanreotydem może wystąpić hipoglikemia lub hiperglikemia. Rozpoczynając leczenie lanreotydem, należy kontrolować stężenie glukozy we krwi, a gdy dawka zostanie zmieniona, należy odpowiednio zmodyfikować leczenie przeciwcukrzycowe. Niedoczynność tarczycy W trakcie leczenia lanreotydem pacjentów z akromegalią obserwowano niewielkie zmniejszenie czynności gruczołu tarczowego, chociaż wystąpienie klinicznej niedoczynności tarczycy jest rzadkie. O ile jest to wskazanie kliniczne, należy przeprowadzić badania oceniające czynność tarczycy. Bradykardia Podczas leczenia lanreotydem u pacjentów bez wcześniejszych zaburzeń kardiologicznych może dojść do zwolnienia akcji serca, które jednak nie musi prowadzić do przekroczenia progu bradykardii. U pacjentów z chorobą serca przed włączeniem lanreotydu może wystąpić bradykardia zatokowa. U pacjentów z bradykardią należy zachować ostrożność przy rozpoczynaniu leczenia lanreotydem (patrz punkt 4.5). Czynność trzustki U niektórych pacjentów leczonych lanreotydem z powodu guzów neuroendokrynnych przewodu pokarmowego i trzustki obserwowano zewnątrzwydzielniczą niewydolność trzustki (ang. pancreatic exocrine insufficiency – PEI ). Objawy PEI mogą obejmować stolce tłuszczowe, luźne stolce, wzdęcia brzucha i utratę masy ciała. U pacjentów z tymi objawami należy rozważyć badania przesiewowe i odpowiednie leczenie PEI zgodnie z wytycznymi klinicznymi. Monitorowanie guza przysadki mózgowej U pacjentów z akromegalią stosowanie lanreotydu nie zwalnia z konieczności monitorowania objętości guza przysadki mózgowej. #### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Farmakologiczne działanie lanreotydu na układ pokarmowy może skutkować zmniejszeniem wchłaniania jelitowego innych leków stosowanych jednocześnie, w tym cyklosporyny. Jednoczesne podawanie cyklosporyny i lanreotydu może zmniejszać względną biodostępność cyklosporyny i dlatego może wymagać dostosowania dawki cyklosporyny dla zachowania jej stężeń terapeutycznych. Interakcje z lekami silnie wiążącymi się z białkami osocza są mało prawdopodobne ze względu na umiarkowane wiązanie się lanreotydu z białkami surowicy. Ograniczone dane literaturowe wskazują, że jednoczesne podawanie analogów somatostatyny i bromokryptyny może zwiększać dostępność bromokryptyny. W przypadku jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Lanreotide Zentiva z insuliną i lekami przeciwcukrzycowymi może być konieczne dostosowanie dawek insuliny i leków przeciwcukrzycowych: Ryzyko hipoglikemii lub hiperglikemii: zmniejszenie lub zwiększenie wydzielania endogennego glukagonu może zmniejszyć konieczność leczenia przeciwcukrzycowego. Podczas leczenia lanreotydem należy zwiększyć samokontrolę glikemii i w razie potrzeby dostosować dawkowanie leków przeciwcukrzycowych. Jednoczesne podawanie leków indukujących bradykardię (np. beta-adrenolityków) może wywierać addytywny efekt na czynność serca, nieco zwolnioną wskutek podawania lanreotydu. Konieczne może być dostosowanie dawki tych leków przy ich jednoczesnym stosowaniu. Ograniczone dane literaturowe wskazują, że analogi somatostatyny mogą zmniejszać klirens metaboliczny związków metabolizowanych przez enzymy cytochromu P450, co może wynikać z supresji hormonu wzrostu. Ponieważ nie można wykluczyć, że lanreotyd może wywierać takie działanie, inne leki metabolizowane głównie przez CYP3A4, o wąskim indeksie terapeutycznym, (np. chinidyna, terfenadyna), należy stosować z zachowaniem ostrożności. #### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją ograniczone dane (mniej niż 300 kobiet w ciąży) dotyczące stosowania lanreotydu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję, ale nie wykazały działania teratogennego (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest znane. W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania lanreotydu w okresie ciąży. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy produkt leczniczy Lanreotide Zentiva przenika do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Produktu leczniczego Lanreotide Zentiva nie należy stosować w okresie karmienia piersią. Płodność U samic szczurów zaobserwowano zmniejszoną płodność z powodu hamowania wydzielania hormonu wzrostu podczas podawania dawek przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. #### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy Lanreotide Zentiva wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zgłaszano jednak występowanie zawrotów głowy podczas stosowania produktu leczniczego Lanreotide Zentiva (patrz punkt 4.8). Jeżeli takie działanie niepożądane wystąpi u pacjenta, nie powinien on prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. #### 4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane, zgłaszane w badaniach klinicznych u pacjentów z akromegalią oraz guzami neuroendokrynnymi (GEP-NET), leczonych lanreotydem, wymieniono w tabeli z podziałem na odpowiednie układy i narządy, zgodnie z następującą klasyfikacją: Bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1000 do < 1/100); częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Najczęściej występujące działania niepożądane podczas leczenia lanreotydem to zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (najczęściej zgłaszano biegunkę i ból brzucha, przemijający, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego), kamicę żółciową (często bezobjawową) oraz reakcje w miejscu podania (ból, guzek lub stwardnienie). Profil działań niepożądanych jest podobny przy stosowaniu tego leku we wszystkich wskazaniach. Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Dane dotyczące bezpieczeństwa zgromadzone po wprowadzeniu produktu do obrotu (częstość nieznana) Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje alergiczne (w tym obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, nadwrażliwość) Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hipoglikemia, zmniejszenie apetytu**, hiperglikemia, cukrzyca Zaburzenia psychiczne Bezsenność* Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy, zawroty głowy, ospałość** Zaburzenia serca Bradykardia zatokowa* Zaburzenia naczyniowe Uderzenia gorąca* Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka, wolne stolce*, ból brzucha Nudności, wymioty, zaparcia, wzdęcia, uczucie pełności, uczucie dyskomfortu w brzuchu*, dyspepsja, biegunka tłuszczowa** Nieprawidłowe zabarwienie stolca* Zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki, zapalenie trzustki Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Kamica żółciowa Poszerzenie przewodów żółciowych* Zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie dróg żółciowych Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej Ból mięśniowoszkieletowy**, ból mięśniowy** Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Łysienie, hipotrychoza* Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Astenia, zmęczenie, reakcje w miejscu podania (ból, zgrubienie, stwardnienie, guzek, świąd) Ropień w miejscu wstrzyknięcia Badania diagnostyczne Wzrost aktywności ALAT*, nieprawidłowa aktywność AspAT*, nieprawidłowe stężenie ALAT*, wzrost stężenia bilirubiny we krwi*, wzrost stężenia glukozy we krwi*, wzrost stężenia hemoglobiny glikozylowanej*, zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie aktywności enzymów trzustkowych** Wzrost aktywności AspAT*, wzrost aktywności fosfatazy zasadowej we krwi*, nieprawidłowe stężenie bilirubiny we krwi*, spadek stężenia sodu we krwi* * na podstawie badań przeprowadzonych z udziałem pacjentów z akromegalią ** na podstawie badań przeprowadzonych z udziałem pacjentów z guzami GEP-NET Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub miejscowemu przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego. #### 4.9 Przedawkowanie W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie objawowe. ### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE #### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Hormony przysadki mózgowej i podwzgórza i ich analogi; somatostatyna i jej analogi. Kod ATC: H01CB03 Mechanizm działania Lanreotyd jest oktapeptydem, analogiem naturalnie występującej w organizmie somatostatyny. Podobnie jak somatostatyna, lanreotyd jest inhibitorem różnych funkcji endokrynnych, neuroendokrynnych, egzokrynnych i parakrynnych. Lanreotyd wykazuje wysokie powinowactwo do ludzkich receptorów somatostatyny (SSTR) 2 i 5 oraz obniżone powinowactwo do ludzkich receptorów SSTR 1, 3 i 4. Działanie produktu na ludzkie receptory SSTR 2 i 5 jest głównym mechanizmem odpowiedzialnym za zahamowanie wydzielania GH. Lanreotyd jest bardziej aktywny niż naturalna somatostatyna oraz wykazuje dłuższy czas działania. Lanreotyd, podobnie jak somatostatyna, wykazuje ogólne działanie hamujące czynność zewnątrzwydzielniczą. Hamuje podstawowe wydzielanie motyliny, GIP (żołądkowego peptydu hamującego) oraz polipeptydu trzustkowego, natomiast nie ma istotnego wpływu na wydzielanie sekretyny i gastryny na czczo. Ponadto zmniejsza stężenie chromograniny A w osoczu i 5-HIAA (kwas 5-hydroksyindolooctowy) w moczu u pacjentów z guzami GEP-NET i podwyższonym stężeniem tych markerów nowotworowych. Lanreotyd wyraźnie hamuje poposiłkowy wzrost przepływu w tętnicy krezkowej górnej i żyle wrotnej. Lanreotyd znacznie obniża stymulowane prostaglandyną E1 wydzielanie wody, sodu, potasu i chlorków do światła jelita czczego. Lanreotyd obniża stężenie prolaktyny u przewlekle leczonych pacjentów chorych na akromegalię. U pacjentów z akromegalią lanreotyd może powodować zmniejszenie objętości tkanki nowotworowej. W badaniu pojedynczo zaślepionym, bez grupy kontrolnej, podawano lanreotyd 120 mg co 28 dni przez okres 48 tygodni grupie 90 nieleczonych wcześniej pacjentów z akromegalią ze zdiagnozowanym makrogruczolakiem przysadki, u których nie zamierzano przeprowadzić operacji ani radioterapii. Chociaż wskaźnik odpowiedzi nie osiągnął istotności statystycznej, zmniejszenie objętości guza ≥ 20% zaobserwowano u 56/89 pacjentów (63%, 95% CI: 52%-73%) w 48. tygodniu. W 48 tygodniu objętość guza zmniejszona była średnio o 26,8%. W 48 tygodniu stężenie hormonu wzrostu wynosiło poniżej 2,5 μg/L u 77,8% pacjentów, a poziom IGF-1 unormował się u 50% pacjentów. U 43,5% pacjentów zaobserwowano normalizację stężenia IGF-1 przy równoczesnym stężeniu hormonu wzrostu poniżej 2,5 μg/L. Większość pacjentów zgłaszała wyraźne złagodzenie objawów akromegalii takich jak ból głowy (38,7%), zmęczenie (56,5%), nadmierna potliwość (66,1%), bóle stawów (59,7%) oraz obrzęk tkanek miękkich (66,1%). Zarówno szybkie jak i trwałe zmniejszenie objętości guza, a także obniżenie stężenia hormonu wzrostu oraz IGF-1 obserwowano począwszy od 12 tygodnia i utrzymywało się przez 48 tygodni. 96-tygodniowe, o wyznaczonym czasie trwania, randomizowane, podwójnie zaślepione, wieloośrodkowe, kontrolowane placebo badanie kliniczne fazy III z zastosowaniem lanreotydu przeprowadzono z udziałem pacjentów z guzami neuroendokrynnymi żołądkowo-jelitowotrzustkowymi w celu oceny antyproliferacyjnego działania lanreotydu. Pacjentów zrandomizowano w stosunku 1:1 do grupy przyjmującej lanreotyd w dawce 120 mg co 28 dni (n=101) lub do grupy placebo (n=103). Randomizację stratyfikowano w zależności od uprzedniego leczenia w chwili przystąpienia do badania oraz obecności/braku progresji w chwili rozpoczęcia badania wg kryteriów RECIST 1.0 (Response Evaluation Criteria in Solid Tumours) podczas fazy przesiewowej trwającej od 3 do 6 miesięcy. U pacjentów występowały przerzuty i (lub) miejscowo zaawansowane, nieoperacyjne guzy o histologicznie potwierdzonym wysokim lub umiarkowanie wysokim stopniu zróżnicowania, umiejscowione przede wszystkim w trzustce (44,6% pacjentów), środkowej części prajelita (35,8% pacjentów), końcowej części prajelita (6,9% pacjentów) lub w innej/nieznanej lokalizacji pierwotnej (12,7% pacjentów). U 69% pacjentów z guzami GEP-NET stwierdzono 1. stopień zaawansowania choroby (G1), zdefiniowany jako indeks proliferacyjny Ki67 ≤ 2% (50,5% całkowitej populacji pacjentów) lub indeks mitotyczny < 2 mitozy/10 HPF (18,5% całkowitej populacji pacjentów), a u 30% pacjentów stopień zaawansowania guzów GEP NET był niższy i mieścił się w dolnym zakresie 2. stopnia (G2) (zdefiniowany jako indeks Ki67 > 2% - ≤ 10%). W przypadku 1% pacjentów informacja dotycząca stopnia zaawansowania guza była niedostępna. Do badania nie włączono pacjentów z guzami GEP NET G2 z wyższym indeksem proliferacji komórkowej (Ki67 > 10% - ≤ 20%) oraz pacjentów z guzami neuroendokrynnymi GEP G3 (indeks Ki67 > 20%). Ogółem, u 52,5% pacjentów stopień zajęcia wątroby wynosił ≤ 10%, u 14,5% wynosił > 10 i ≤ 25%, a u 33% pacjentów wynosił on > 25%. Pierwszorzędowym punktem końcowym był czas wolny od progresji (PFS) zdefiniowany jako czas do wystąpienia progresji wg kryteriów RECIST 1.0 lub zgonu w okresie 96 tygodni od pierwszego podania produktu. Analiza PFS opierała się na niezależnej, radiologicznej ocenie progresji przeprowadzonej centralnie. Tabela 1: Dane skuteczności z badania fazy III Mediana czasu wolnego od progresji (tygodnie) Współczynnik ryzyka (95% CI) Zmniejszenie ryzyka progresji lub zgonu Wartość p Lanreotyd (n=101) Placebo (n=103) > 96 tygodni 72,00 tygodnie (95% CI: 48,57; 96,00) 0,470 (0,304; 0,729) 53% 0,0002 Rycina 1: Estymatory Kaplana-Meiera dla czasu do progresji guza Korzystne działanie lanreotydu w zmniejszeniu ryzyka progresji lub zgonu było spójne niezależnie od umiejscowienia guza pierwotnego, stopnia zajęcia wątroby, uprzedniej chemioterapii, wyjściowej wartości Ki67, stopnia zaawansowania guza lub innych parametrów przedstawionych na Ryc. 2. Klinicznie istotne korzyści z leczenia lanreotydem obserwowano u pacjentów z guzami trzustki, środkowej części prajelita i innym/nieznanym ogniskiem pierwotnym, jak i w całej populacji badania. Ograniczona liczba pacjentów z guzami końcowej części prajelita (14/204) przyczyniała się do trudności w interpretacji wyników w tej podgrupie. Dostępne dane wskazują na brak korzyści ze stosowania lanreotydu u tych pacjentów. Rycina 2: Wyniki analizy PFS metodą z zastosowaniem modelu proporcjonalnego hazardu Coxa Landreotyd Landreotyd (n = 101) Mediana= nieosiągnięta Na korzyść produktu z Landreotydem 120 mg Uwaga: Wszystkie HR są współczynnikami ryzyka dla lanreotydu względem placebo. Wyniki uzyskane dla współzmiennych pochodzą z osobnych modeli proporcjonalnego ryzyka Coxa uwzględniających terapię, progresję początkową, przebyte leczenie w chwili przystąpienia do badania oraz czynnik oznaczony na osi pionowej. Zmiana terapii z placebo na lanreotyd w otwartym przedłużeniu badania miała miejsce u 45,6% (47/103) pacjentów. Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań lanreotydu we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w akromegalii i gigantyzmie przysadkowym (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2). Europejska Agencja Leków wymieniła guzy neuroendokrynne żołądkowo-jelitowo-trzustkowe (z wyłączeniem nerwiaka płodowego, nerwiaka płodowego zwojowego i guza chromochłonnego nadnerczy) w wykazie klas objętych zwolnieniem. #### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne Po dożylnym podaniu lanreotydu zdrowym ochotnikom obserwuje się ograniczoną dystrybucję pozanaczyniową, przy czym objętość dystrybucji w stanie równowagi wynosiła 16,1 L. Całkowity klirens wynosił 23,7 L/godzinę, końcowy okres półtrwania 1,14 godziny, a średni czas pozostawania lanreotydu w organizmie 0,68 godziny. Badania oceniające wydalanie wskazują, że mniej niż 5% lanreotydu wydalane jest z moczem i mniej niż 0,5% w kale, co wskazuje na niewielkie wydalanie z żółcią. Po głębokim podskórnym podaniu lanreotydu w dawce 60 mg, 90 mg i 120 mg zdrowym ochotnikom stężenia lanreotydu wzrosły, osiągając przeciętne maksymalne stężenia w surowicy wynoszące 4,25, 8,39 i 6,79 ng/mL. Takie wartości Cmax osiągnięto w pierwszym dniu po podaniu leku po 8, 12 i 7 godzinach (wartości średnie). Od maksymalnych stężeń lanreotydu w surowicy jego stężenia zmniejszają się powoli według kinetyki pierwszego rzędu, z połowiczym okresem końcowej eliminacji, wynoszącym odpowiednio 23,3, 27,4 i 30,1 dni. 4 tygodnie po podaniu produktu średnie stężenia lanreotydu w surowicy wynosiły odpowiednio 0,9, 1,11 i 1,69 ng/mL. Bezwzględna biodostępność wynosiła 73,4, 69,0 i 78,4%. Po głębokim podskórnym podaniu lanreotydu w dawce 60 mg, 90 mg i 120 mg pacjentom z akromegalią, stężenia lanreotydu wzrosły, osiągając przeciętne maksymalne stężenia w surowicy wynoszące 1,6, 3,5 i 3,1 ng/mL. Takie wartości Cmax osiągnięto w pierwszym dniu po podaniu leku po 6, 6 i 24 godzinach. Od szczytowych stężeń lanreotydu w surowicy jego stężenia zmniejszają się powoli według kinetyki pierwszego rzędu. 4 tygodnie po podaniu średnie stężenia lanreotydu w surowicy wynosiły odpowiednio 0,7, 1,0 i 1,4 ng/mL. Stabilne stężenie lanreotydu zostaje osiągnięte przeciętnie po podaniu 4 iniekcji co 4 tygodnie. Po wielokrotnym podaniu dawki co 4 tygodnie przeciętne wartości Cmax w stanie stacjonarnym wynosiły 3,8, 5,7 i 7,7 ng/mL dla lanreotydu w dawce 60 mg, 90 mg i 120 mg, przeciętne uzyskane wartości Cmin wynosiły 1,8, 2,5 i 3,8 ng/mL. Wskaźnik fluktuacji “peak trough” był umiarkowany i mieścił się w zakresie od 81 do 108%. Obserwowano liniową kinetykę uwalniania lanreotydu po głębokim podskórnym podaniu lanreotydu w dawce 60 mg, 90 mg, 120 mg u pacjentów z akromegalią. W populacyjnej analizie farmakokinetycznej u 290 pacjentów z guzami GEP-NET przyjmujących lanreotyd w dawce 120 mg obserwowano początkowe szybkie uwalnianie ze średnimi wartościami Cmax wynoszącymi 7,49 ± 7,58 ng/mL już w pierwszym dniu po wykonaniu jednej iniekcji. Stężenia w fazie stacjonarnej były osiągane po wykonaniu 5 iniekcji lanreotydu w dawce 120 mg co 28 dni i utrzymywały się aż do końcowej oceny (maksymalnie 96 tygodni po pierwszej iniekcji). W stanie stacjonarnym średnie wartości Cmax wynosiły 13,9 ± 7,44 ng/mL, a średnie minimalne stężenia w surowicy wynosiły 6,56 ± 1,99 ng/mL. Średni pozorny okres półtrwania wynosił 49,8 ± 28,0 dni. Zaburzenia czynności nerek i (lub) wątroby: U osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek stwierdza się około 2-krotny spadek całkowitego klirensu lanreotydu w surowicy, a w konsekwencji wzrost okresu półtrwania i AUC. U osób z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby obserwuje się redukcję klirensu (30%). U osób z niewydolnością wątroby o wszystkich stopniach zaawansowania wzrasta objętość dystrybucji i średni czas obecności leku w organizmie. Nie zaobserwowano wpływu na klirens lanreotydu w populacyjnej analizie farmakokinetycznej pacjentów z guzami GEP-NET, w tym 165 osób z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (odpowiednio 106 i 59) leczonych lanreotydem. Nie badano pacjentów z guzami GEP-NET z ciężką niewydolnością nerek. Nie badano pacjentów z guzami GEP-NET z niewydolnością wątroby (wg klasyfikacji Child-Pugh). U pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby nie jest konieczna zmiana dawki początkowej, gdyż oczekiwane w tych populacjach stężenia lanreotydu w surowicy mieszczą się w zakresie bezpiecznie tolerowanym przez osoby zdrowe. Pacjenci w podeszłym wieku: U osób w podeszłym wieku stwierdza się wydłużenie okresu półtrwania i średniego czasu obecności leku w organizmie, w porównaniu do młodych, zdrowych osób. U osób w podeszłym wieku nie jest konieczna zmiana dawki początkowej, gdyż oczekiwane w tych populacjach stężenia lanreotydu w surowicy mieszczą się w zakresie bezpiecznie tolerowanym przez osoby zdrowe. Nie zaobserwowano wpływu wieku na klirens i objętość dystrybucji lanreotydu w populacyjnej analizie farmakokinetycznej pacjentów z guzami GEP-NET, w tym 122 osób w wieku 65 do 85 lat. #### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Efekty w badaniach nieklinicznych obserwowano tylko w przypadku ekspozycji uznawanych za wystarczająco przekraczające maksymalną ekspozycję u ludzi, co wskazuje na niewielkie znaczenie w praktyce klinicznej. W badaniach rakotwórczości, przeprowadzonych u szczurów i myszy, nie zaobserwowano zmian nowotworowych w dawkach przewyższających dawki terapeutyczne u ludzi. Zaobserwowano zwiększoną częstość występowania guzów podskórnych w miejscach iniekcji, prawdopodobnie wskutek zwiększonej częstości dawkowania u zwierząt (codziennie), w porównaniu do dawkowania co miesiąc u ludzi; stąd obserwacja ta może nie być istotna klinicznie. W standardowych zestawach testów in vitro i in vivo nie stwierdzono potencjału genotoksycznego lanreotydu. Lanreotyd nie wykazywał działania teratogennego u szczurów i królików. Działanie toksyczne względem zarodków lub płodów obserwowano u szczurów (zwiększona utrata przed implantacją) i królików (zwiększona utrata po implantacji). Badania reprodukcyjne przeprowadzone u ciężarnych samic szczura, którym podawano lanreotyd w dawce 30 mg/kg mc. we wstrzyknięciu podskórnym co 2 tygodnie (dawka pięciokrotnie większa od dawki stosowanej u ludzi, wyliczona na podstawie porównania względnej powierzchni ciała) wykazały zmniejszoną przeżywalność zarodków lub płodów. Badania na ciężarnych samicach królika, którym podawano lanreotyd w dawce 0,45 mg/kg mc. na dobę we wstrzyknięciu podskórnym (dawka dwukrotnie większa od dawki stosowanej u ludzi przy założeniu maksymalnej dawki zalecanej 120 mg, wyliczona na podstawie porównania względnej powierzchni ciała) wykazały zmniejszoną przeżywalność płodów i zwiększoną częstość występowania zaburzeń budowy tkanki szkieletowej lub tkanek miękkich płodu. ### 6. DANE FARMACEUTYCZNE #### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Woda do wstrzykiwań Kwas octowy lodowaty (do ustalenia pH) #### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. #### 6.3 Okres ważności 2 lata. Po otwarciu laminowanej torebki ochronnej produkt należy podać jak najszybciej. #### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2°C - 8°C). Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Po wyjęciu z lodówki produkt pozostawiony w zamkniętej torebce może zostać ponownie umieszczony w lodówce (liczba takich przekroczeń temperatury nie może być większa niż trzy razy) w celu dalszego przechowywania i późniejszego użycia, pod warunkiem, że produkt był przechowywany w temperaturze poniżej 30°C w sumie nie dłużej niż przez 72 godziny. #### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Produkt leczniczy Lanreotide Zentiva jest dostarczany w pojemniku z polipropylenu o pojemności 0,5 mL ze zintegrowaną igłą i zatyczką z LDPE, zamkniętą szarym korkiem z gumy chlorobutylowej. Jedna oznakowana ampułko-strzykawka jest wyposażona w jeden tłok i urządzenie zabezpieczające igłę. Każda gotowa do użycia ampułko-strzykawka znajduje się na plastikowej tacce, zapakowanej w laminowaną torebkę oraz pudełko tekturowe. Wielkości opakowań: Pudełko zawierające jedną ampułko-strzykawkę o pojemności 0,5 mL i jedną igłę (1,2 mm x 20 mm). Pudełko zawierające trzy torebki, każda zawierająca jedną ampułko-strzykawkę o pojemności 0,5 mL i jedną igłę (1,2 mm x 20 mm). 1 ampułko-strzykawka po 0,5 mL (60 mg), 3 ampułko-strzykawki po 0,5 mL (60 mg) 1 ampułko-strzykawka po 0,5 mL (90 mg), 3 ampułko-strzykawki po 0,5 mL (90 mg) 1 ampułko-strzykawka po 0,5 mL (120 mg), 3 ampułko-strzykawki po 0,5 mL (120 mg) Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. #### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce jest gotowy do użycia. Do natychmiastowego jednorazowego podania po pierwszym otwarciu. Ważne, aby iniekcje produktu leczniczego wykonywać dokładnie według instrukcji podanych w ulotce informacyjnej. Nie należy stosować produktu leczniczego, jeśli laminowana torebka jest uszkodzona lub otwarta. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. ### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU Zentiva k.s. U kabelovny 130 Dolni Měcholupy 102 37 Praga 10 Republika Czeska ### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU Lanreotide Zentiva, 60 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Pozwolenie nr: Lanreotide Zentiva, 90 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Pozwolenie nr: Lanreotide Zentiva, 120 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce Pozwolenie nr: ### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: ### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO --- > Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.