# Okteva

> Oktreotyd · 20 mg · Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Okteva
- **Nazwa powszechna:** Octreotidum
- **Substancja czynna:** [Oktreotyd](https://apteka.online/odpowiedniki/octreotidum)
- **Moc:** 20 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu
- **Droga podania:** domięśniowa
- **Kategoria dostępności:** Rpz
- **Kod ATC:** H01CB02
- **Liczba opakowań:** 2
- **Numer pozwolenia:** 25592
- **Podmiot odpowiedzialny:** Teva B.V.
- **Producent:** Merckle GmbH
Pharmathen International S.A.
PLIVA Hrvatska d.o.o. \(PLIVA Croatia Ltd.\)
Teva Pharmaceuticals Europe B.V., Niemcy
Grecja
Chorwacja
Holandia
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/hormony-przysadki-i-podwzgorza-oraz-ich-analogi/okteva-proszek-i-rozpuszczalnik-20-mg-teva
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/hormony-przysadki-i-podwzgorza-oraz-ich-analogi/okteva-proszek-i-rozpuszczalnik-20-mg-teva.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/39729/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/39729/characteristic

## Dostępne opakowania (2)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 fiol. 20 mg proszku ¦ 1 amp.-strzyk. 2 ml rozpuszczalnika | 5909991416485 | Rpz | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 3 fiol. 20 mg proszku ¦ 3 amp.-strzyk. 2 ml rozpuszczalnika | 5909991416492 | Rpz | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Okteva i w jakim celu się go stosuje?
Lek Okteva jest syntetyczną pochodną somatostatyny, substancji występującej w
organizmie ludzkim, która hamuje działanie niektórych hormonów, np. hormonu wzrostu. Lek Okteva
działa silniej niż somatostatyna i jego działanie utrzymuje się dłużej.

Lek Okteva jest stosowany

• w leczeniu akromegalii,
Akromegalia jest chorobą, w której organizm wytwarza zbyt wiele hormonu wzrostu. U osób
zdrowych hormon wzrostu wpływa na wzrost tkanek, narządów i kości. Zbyt duża ilość hormonu
wzrostu powoduje zwiększenie wymiarów kości i tkanek, zwłaszcza dłoni i stóp. Okteva znacząco
łagodzi objawy akromegalii, do których należy ból głowy, nadmierne pocenie się, drętwienie dłoni i
stóp, zmęczenie i ból stawów. W większości przypadków nadmierne wytwarzanie hormonu wzrostu
jest wynikiem powiększenia przysadki (gruczolak przysadki); leczenie lekiem Okteva może
zmniejszyć rozmiary gruczolaka.

Lek Okteva jest stosowany w leczeniu osób z akromegalią:
− u których inne rodzaje leczenia akromegalii (leczenie chirurgiczne lub radioterapia) są
niewskazane lub nieskuteczne;
− po radioterapii, będących w okresie przejściowym, przed wystąpieniem całkowitego efektu
działania radioterapii;

• w celu złagodzenia objawów związanych z nadmiernym wytwarzaniem pewnych
specyficznych hormonów i innych zbliżonych substancji przez żołądek, jelita i trzustkę;
Nadmierne wytwarzanie hormonów i innych zbliżonych substancji naturalnych może być
spowodowane pewnymi rzadkimi chorobami żołądka, jelit lub trzustki. Zaburza to naturalną
równowagę hormonalną organizmu i jest przyczyną wielu objawów, takich jak zaczerwienienie
twarzy, biegunka, niskie ciśnienie krwi, wysypka i utrata masy ciała. Stosowanie leku Okteva
pomaga łagodzić te objawy:
• w leczeniu guzów neuroendokrynnych zlokalizowanych w jelicie (np. w wyrostku
robaczkowym, jelicie cienkim lub okrężnicy);
Guzy neuroendokrynne są rzadko występującymi guzami, umiejscowionymi w różnych częściach
organizmu. Lek Okteva stosuje się również do hamowania wzrostu tego typu guzów, jeśli są one
zlokalizowane w jelicie (np. w wyrostku robaczkowym, jelicie cienkim lub okrężnicy);

• w leczeniu guzów przysadki wydzielających zbyt dużą ilość hormonu tyreotropowego (TSH);
Zbyt duża ilość hormonu tyreotropowego (TSH) prowadzi do nadczynności tarczycy. Lek Okteva
jest stosowany u osób z guzami przysadki wydzielającymi zbyt dużą ilość hormonu
tyreotropowego (TSH):
− gdy inne rodzaje leczenia (leczenie chirurgiczne lub radioterapia) są nieodpowiednie lub
nieskuteczne;
− po radioterapii w okresie przejściowym, zanim radioterapia osiągnie pełną skuteczność.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Okteva

Należy postępować zgodnie ze wszystkimi zaleceniami lekarza. Mogą one różnić się od informacji
zawartych w tej ulotce.

Należy zapoznać się z poniższymi informacjami przed zastosowaniem leku Okteva.

Kiedy nie stosować leku Okteva:
− jeśli pacjent ma uczulenie na oktreotyd lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Okteva, należy omówić to z lekarzem:
− jeżeli pacjent wie, że ma lub miał w przeszłości kamienie żółciowe; lub wystąpią jakiekolwiek
komplikacje, takie jak gorączka, dreszcze, ból brzucha lub zażółcenie skóry lub oczu; należy
powiedzieć o tym lekarzowi, ponieważ długotrwałe stosowanie leku Okteva może powodować
powstawanie
kamieni żółciowych. Lekarz może zlecić okresową kontrolę pęcherzyka żółciowego;
− jeśli pacjent choruje na cukrzycę, ponieważ lek Okteva może wpływać na stężenie cukru we
krwi. Jeśli pacjent choruje na cukrzycę, stężenie cukru we krwi powinno być u niego
regularnie kontrolowane;
− jeśli pacjent miał w przeszłości zmniejszone stężenie witaminy B12, lekarz może zlecić
okresową kontrolę stężenia witaminy B12.

Badania i wizyty kontrolne
Jeśli pacjent jest długotrwale leczony lekiem Okteva, lekarz może zlecić okresową kontrolę
czynności tarczycy.
Lekarz będzie kontrolował czynność wątroby pacjenta.

Lekarz może zlecić sprawdzenie działania enzymów trzustki.

Dzieci
Doświadczenie dotyczące stosowania leku Okteva u dzieci jest niewielkie.

Okteva a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Podczas leczenia lekiem Okteva można na ogół kontynuować przyjmowanie innych leków.
Zgłaszano jednak, że Okteva wpływa na działanie pewnych leków, takich jak cymetydyna,
cyklosporyna, bromokryptyna, chinidyna i terfenadyna.

Jeśli pacjent przyjmuje lek zmniejszający ciśnienie krwi (np. lek adrenolityczny - tzw. beta-bloker,
lub antagonistę wapnia) bądź lek utrzymujący równowagę wodno-elektrolitową, lekarz może
dostosować dawkowanie.

U pacjentów z cukrzycą może zajść konieczność dostosowania dawki insuliny przez lekarza.

Jeśli pacjent ma otrzymywać leczenie oksodotreotydem lutetu (177Lu), terapię radiofarmaceutyczną,
lekarz może przerwać i (lub) dostosować leczenie lekiem Okteva na krótki okres czasu.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Lek Okteva może być stosowany podczas ciąży tylko w razie wyraźnej konieczności.

Pacjentki w wieku rozrodczym powinny podczas leczenia stosować skuteczne metody zapobiegania
ciąży.

Nie należy karmić piersią podczas stosowania leku Okteva. Nie wiadomo, czy lek Okteva przenika do
mleka kobiecego.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Okteva nie ma wpływu lub wywiera znikomy wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn. Jednak pewne działania niepożądane mogące wystąpić podczas stosowania leku
Okteva, takie jak ból głowy i zmęczenie mogą zmniejszać zdolność pacjenta do bezpiecznego
prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Lek Okteva zawiera sód
Lek Okteva zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, tzn. zasadniczo jest „wolny od sodu”.

### 3. Jak stosować lek Okteva?
Lek Okteva należy podawać wyłącznie w postaci wstrzyknięcia domięśniowego w pośladek.
Podczas długotrwałego podawania należy wykonywać wstrzyknięcia na przemian raz w lewy, raz w
prawy pośladek.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Okteva
Po przedawkowaniu leku Okteva nie zgłaszano występowania reakcji zagrażających życiu.

Objawy przedawkowania to: uderzenia gorąca, częste oddawanie moczu, zmęczenie, depresja,
niepokój i brak koncentracji.

W przypadku odczucia, że doszło do przedawkowania i u pacjenta występują powyższe objawy,
należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi.

Pominięcie zastosowania leku Okteva
W przypadku, gdy wstrzyknięcie nie zostało wykonane w odpowiednim terminie, należy je wykonać
jak najszybciej, a następnie kontynuować leczenie jak poprzednio. Podanie dawki kilka dni później nie
jest szkodliwe, ale może spowodować czasowy nawrót objawów choroby do momentu powrotu do
zaplanowanego schematu leczenia.

Przerwanie stosowania leku Okteva
Po przerwaniu leczenia lekiem Okteva objawy choroby mogą nawrócić. Dlatego nie należy
przerywać stosowania leku Okteva bez porozumienia z lekarzem.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza, pielęgniarki lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie. Należy natychmiast poinformować lekarza,
jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych objawów:

Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):
• Kamica żółciowa powodująca nagły ból pleców
• Zbyt duże stężenie cukru we krwi

Często (mogą dotyczyć maksymalnie 1 na 10 osób):
• Niedoczynność tarczycy (hipotyroidyzm) wpływająca na zmiany rytmu serca, łaknienie lub
zmiany masy ciała; zmęczenie, uczucie zimna lub obrzęk przedniej części szyi
• Zmiany w wynikach testów czynności tarczycy
• Zapalenie pęcherzyka żółciowego; objawy mogą obejmować ból w prawej górnej części
brzucha, gorączkę, nudności, zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka)
• Zbyt małe stężenie cukru we krwi
• Zaburzona tolerancja glukozy
• Wolna akcja serca

Niezbyt często (mogą dotyczyć maksymalnie 1 na 100 osób):
• Pragnienie, mała ilość wydalanego moczu, ciemne zabarwienie moczu, sucha, zaczerwieniona
skóra
• Szybka akcja serca

Inne ciężkie działania niepożądane
• Reakcje nadwrażliwości (uczulenie), w tym wysypka skórna
• Rodzaj reakcji alergicznej (anafilaksja), która może powodować trudności w przełykaniu lub
oddychaniu, obrzęk i mrowienie, z możliwym obniżeniem ciśnienia krwi z zawrotami głowy
lub utratą przytomności.
• Zapalenie trzustki; objawy mogą obejmować nagły ból w górnej części brzucha, nudności,
wymioty, biegunkę
• Zapalenie wątroby; objawami może być zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka), nudności,
wymioty, brak apetytu, złe samopoczucie ogólne, świąd, jasne zabarwienie moczu
• Nieregularna akcja serca
• Mała liczba płytek krwi; może to spowodować nasilone krwawienie lub powstawanie sińców.

Jeśli pacjent zauważy u siebie którykolwiek z wymienionych wyżej objawów, należy natychmiast
powiedzieć o tym lekarzowi.

Inne działania niepożądane:
Jeśli pacjent zauważy u siebie którekolwiek z podanych niżej działań niepożądanych, należy
powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania te są zazwyczaj łagodne i mają
tendencję do ustępowania w miarę postępu leczenia.

Bardzo często (mogą dotyczyć ponad 1 na 10 osób):
• Biegunka
• Bóle brzucha
• Nudności
• Zaparcia
• Wzdęcia z oddawaniem gazów
• Bóle głowy
• Ból w miejscu wstrzyknięcia.

Często (mogą dotyczyć maksymalnie 1 na 10 osób):
• Dyskomfort w żołądku po posiłku (niestrawność)
• Wymioty
• Uczucie pełności w żołądku
• Stolce tłuszczowe
• Luźne stolce
• Odbarwienie kału
• Zawroty głowy
• Utrata apetytu
• Zmiany w wynikach testów czynnościowych wątroby
• Łysienie
• Duszność
• Osłabienie

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, należy powiedzieć o tym lekarzowi, pielęgniarce lub
farmaceucie.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: 22 49-21-301
fax: 22 49-21-309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Okteva?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać.
W dniu wykonania wstrzyknięcia lek Okteva można przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
Nie przechowywać leku Okteva po odtworzeniu. Przygotowaną zawiesinę trzeba zużyć natychmiast.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie i opakowaniu po
„EXP” i „Termin ważności (EXP)”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Nie stosować tego leku, jeśli zauważy się obce cząstki lub zmianę barwy.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Okteva

− Substancją czynną leku jest oktreotyd.
Jedna fiolka zawiera 10 mg, 20 mg lub 30 mg oktreotydu (w postaci oktreotydu octanu).
− Pozostałe składniki to:
w proszku (fiolka): kopolimer D,L-laktydu i glikolidu (55:45) i mannitol (E 421).
w rozpuszczalniku (ampułko-strzykawka): karmeloza sodowa, mannitol (E 421), poloksamer
188 i woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda lek Okteva i co zawiera opakowanie

Okteva 10 mg
Każde opakowanie jednostkowe zawiera: 1 szklaną fiolkę zawierającą 10 mg oktreotydu zamkniętą
korkiem z gumy i aluminiowym uszczelnieniem z ciemnoniebieskim wieczkiem typu flip-off, 1
szklaną ampułko-strzykawkę zawierającą 2 ml rozpuszczalnika, 1 bezpieczną igłę do wstrzykiwań i 1
łącznik fiolki lub,
3 szklane fiolki zawierające po 10 mg oktreotydu, 3 ampułko-strzykawki zawierające po 2 ml
rozpuszczalnika, 3 bezpieczne igły do wstrzykiwań i 3 łączniki do fiolek.

Okteva 20 mg
Każde opakowanie jednostkowe zawiera: 1 szklaną fiolkę zawierającą 20 mg oktreotydu zamkniętą
korkiem z gumy i aluminiowym kapslem z pomarańczowym wieczkiem typu flip-off, 1 szklaną
ampułko-strzykawkę zawierającą 2 ml rozpuszczalnika, 1 bezpieczną igłę do wstrzykiwań i 1 łącznik
fiolki lub,
3 szklane fiolki zawierające po 20 mg oktreotydu, 3 ampułko-strzykawki zawierające po 2 ml
rozpuszczalnika, 3 bezpieczne igły do wstrzykiwań i 3 łączniki do fiolek.

Okteva 30 mg
Każde opakowanie jednostkowe zawiera: 1 szklaną fiolkę zawierającą 30 mg oktreotydu zamkniętą
korkiem z gumy i aluminiowym kapslem z ciemnoczerwonym wieczkiem typu flip-off, 1 szklaną
ampułko-strzykawkę zawierającą 2 ml rozpuszczalnika, 1 bezpieczną igłę do wstrzykiwań i jeden
łącznik fiolki lub,
3 szklane fiolki zawierające po 30 mg oktreotydu, 3 ampułko-strzykawki zawierające po 2 ml
rozpuszczalnika, 3 bezpieczne igły do wstrzykiwań i 3 łączniki do fiolek.

Nie wszystkie wielkości opakowania muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny
Teva B.V.
Swensweg 5
2031 GA Haarlem
Holandia

Wytwórca

PLIVA HRVATSKA d.o.o. (PLIVA CROATIA Ltd.)
Prilaz baruna Filipovića 25
Zagreb 10000
Chorwacja

Merckle GmbH,
Ludwig-Merckle-Str. 3
Blaubeuren

Niemcy

Pharmathen International S.A
Industrial Park Sapes
Rodopi Prefecture, Block No 5
Rodopi 69300
Grecja

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji o leku oraz jego nazwach w innych
państwach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego należy zwrócić się do
przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o., ul. Emilii Plater 53, 00-113 Warszawa, tel. (22) 345 93 00.

Data ostatniej aktualizacji ulotki: luty 2024 r.

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Jaką ilość leku Okteva należy zastosować

Akromegalia
Zaleca się rozpoczęcie leczenia od podawania produktu Okteva w dawce 20 mg co 4 tygodnie
przez 3 miesiące. Pacjenci przyjmujący podskórnie (sc.) oktreotyd mogą rozpocząć leczenie
produktem Okteva następnego dnia po ostatnim podaniu podskórnym oktreotydu. Następnie należy
dostosować dawkę leku na podstawie stężenia w surowicy hormonu wzrostu (ang. GH - growth
hormone) i insulinopodobnego czynnika wzrostu 1/somatomedyny C (ang. IGF-1- insulin-like growth
factor) oraz objawów klinicznych.

U pacjentów, u których po 3 miesiącach objawy kliniczne i parametry biochemiczne (GH; IGF-1) nie
są całkowicie kontrolowane (stężenia GH nadal są większe niż 2,5 mikrograma/l), dawkę leku można
zwiększyć do 30 mg co 4 tygodnie. Jeśli po kolejnych 3 miesiącach parametry GH, IGF-1 i (lub) inne
objawy nadal są niewłaściwie kontrolowane podczas podawania dawki 30 mg, dawkę można
zwiększyć do 40 mg co 4 tygodnie.

U pacjentów, u których stężenie GH utrzymuje się stale poniżej 1 mikrograma/l, a stężenie IGF-1 w
surowicy uległo normalizacji oraz u których najszybciej ustępujące objawy przedmiotowe i
podmiotowe akromegalii cofnęły się po 3 miesiącach leczenia dawką 20 mg, można zastosować
produkt Okteva w dawce 10 mg co 4 tygodnie. Jednakże, szczególnie w tej grupie pacjentów,
wskazane jest ścisłe monitorowanie skuteczności leczenia przez oznaczanie stężeń GH i IGF-1 w
surowicy oraz ocenę klinicznych objawów przedmiotowych i podmiotowych podczas leczenia tą małą
dawką produktu Okteva.

U pacjentów otrzymujących ustaloną dawkę produktu leczniczego Okteva należy określać stężenie
GH i IGF-1 co 6 miesięcy.

Hormonalnie czynne guzy żołądka, jelit i trzustki

• Leczenie pacjentów z objawami związanymi z hormonalnie czynnymi guzami
neuroendokrynnymi żołądka, jelit i trzustki

Zaleca się rozpoczęcie leczenia od podawania produktu Okteva w dawce 20 mg co 4 tygodnie.
Pacjenci przyjmujący podskórnie oktreotyd powinni kontynuować to leczenie w dawce uprzednio
skutecznej przez 2 tygodnie po pierwszym wstrzyknięciu produktu Okteva.
U pacjentów, u których po 3 miesiącach leczenia wystąpiło zadowalające złagodzenie objawów i
poprawa wskaźników biologicznych, można zmniejszyć dawkę produktu leczniczego Okteva do 10
mg co 4 tygodnie.
U pacjentów, u których po 3 miesiącach leczenia wystąpiło tylko częściowe złagodzenie objawów
można zwiększyć dawkę produktu Okteva do 30 mg co 4 tygodnie.

W dniach, gdy mimo leczenia produktem Okteva, objawy związane z guzami żołądka, jelit i
trzustki są nasilone, zaleca się podać dodatkowo, podskórnie oktreotyd w dawce stosowanej przed
wprowadzeniem produktu leczniczego Okteva. Może się to zdarzyć szczególnie podczas pierwszych 2
miesięcy leczenia, zanim zostanie osiągnięte terapeutyczne stężenie oktreotydu.

• Leczenie pacjentów z zaawansowanymi guzami neuroendokrynnymi wywodzącymi się ze
środkowej części prajelita lub o nieznanym ognisku pierwotnym, w przypadku których
wykluczono ognisko pierwotne nieznajdujące się w środkowej części prajelita

Zalecana dawka produktu leczniczego Okteva wynosi 30 mg, podawane co 4 tygodnie. Leczenie
produktem Okteva w celu zahamowania rozwoju guza należy kontynuować w sytuacji braku
progresji guza.

• Leczenie gruczolaków wydzielających TSH

Leczenie produktem Okteva należy rozpoczynać od dawki 20 mg podawanej co 4 tygodnie
kontynuować przez 3 miesiące przed ewentualnym dostosowaniem dawki. Następnie dawkę można
dostosować w zależności od wydzielania TSH i hormonu tarczycy.

Instrukcja przygotowania i podawania domięśniowego (iniekcja) produktu leczniczego Okteva

WYŁĄCZNIE DO GŁĘBOKIEGO WSTRZYKNIĘCIA W MIĘŚNIE POŚLADKA

Zestaw:

a Jedna fiolka zawierająca produkt Okteva w postaci proszku
b Jedna ampułko-strzykawka zawierająca rozpuszczalnik do sporządzenia zawiesiny
c Jeden łącznik fiolki do odtworzenia produktu leczniczego
d Jedna bezpieczna igła do wstrzyknięć

Należy postępować zgodnie z podaną poniżej instrukcją, aby właściwie odtworzyć produkt leczniczy
Okteva przed wykonaniem głębokiego wstrzyknięcia do mięśnia pośladka.

Dla prawidłowego odtworzenia produktu leczniczego Okteva krytyczne znaczenie mają 3 wymagania.
Niespełnienie tych wymagań może być przyczyną niewłaściwego podania leku.
• Zestaw do wstrzyknięć musi osiągnąć temperaturę pokojową. Należy wyjąć zestaw do
wstrzyknięć z lodówki i przed odtworzeniem leku pozostawić go na minimum 30 minut w
temperaturze pokojowej, jednak nie dłużej niż na 24 godziny.
• Po dodaniu rozpuszczalnika należy odstawić fiolkę na 5 minut, aby zapewnić pełne
nasycenie proszku roztworem.
• Po nasyceniu należy wstrząsać fiolką z umiarkowaną siłą w płaszczyźnie poziomej przez
minimum 30 sekund do utworzenia jednolitej zawiesiny. Zawiesina produktu leczniczego
Okteva musi zostać przygotowana bezpośrednio przed podaniem.

Produkt leczniczy Okteva może być podawany wyłącznie przez wyszkolony personel
medyczny.

Krok 1
• Wyjąć zestaw do wstrzyknięć z produktem
Okteva z lodówki, w której był przechowywany.
UWAGA: Bardzo istotne jest, by rozpocząć
proces odtwarzania dopiero, gdy zestaw do
wstrzyknięć osiągnie temperaturę pokojową.
Należy pozostawić zestaw w temperaturze
pokojowej przez minimum 30 minut przed
odtworzeniem, jednak nie na dłużej niż przez 24
godziny.

Uwaga: Zestaw do wstrzyknięć można w razie
potrzeby ponownie włożyć do lodówki.

Krok 2
• Zdjąć z fiolki plastikowe wieczko i przetrzeć
gumowy korek fiolki wacikiem nasączonym
alkoholem.
• Oderwać folię pokrywającą opakowanie
łącznika fiolki, wyjąć łącznik fiolki z
opakowania, trzymając pomiędzy białym
łącznikiem Luera a kołnierzem. NIE
DOTYKAĆ końcówki łącznika w żadnym
punkcie.
• Postawić fiolkę na płaskiej powierzchni.
Umieścić łącznik fiolki na fiolce i docisnąć do
końca tak, by wsunął się na miejsce z głośnym
„kliknięciem”.
• Przetrzeć końcówkę łącznika fiolki wacikiem
nasączonym alkoholem.

Krok 3
• Zdjąć osłonę końcówki z ampułko-strzykawki
wypełnionej rozpuszczalnikiem i
przykręcić strzykawkę do łącznika fiolki.
• Powoli wcisnąć tłok do samego końca,
aby cały roztwór rozpuszczalnika
znalazł się w fiolce.

Krok 4
UWAGA: Bardzo istotne jest, by odstawić fiolkę
na 5 minut, aby zapewnić całkowite nasycenie
proszku rozpuszczalnikiem.

Uwaga: Tłok może zostać odepchnięty z powrotem
do góry, co jest normalne, z powodu niewielkiego
nadciśnienia w fiolce. Na tym etapie należy

przygotować pacjenta do wykonania
wstrzyknięcia.

Krok 5
• Po czasie wystarczającym do nasycenia
proszku, należy sprawdzić, czy tłok jest
dociśnięty w dół do samego końca strzykawki.

UWAGA: Trzymając tłok dociśnięty do samego
końca umiarkowanie wstrząsać fiolką w
płaszczyźnie poziomej przez minimum 30 sekund,
tak aby cały proszek utworzył zawiesinę
(jednorodna mleczna zawiesina). Jeśli część
proszku nie połączyła się z roztworem,
powtórzyć umiarkowane wstrząsanie przez
kolejne 30 sekund.

Krok 6
• Odwrócić strzykawkę z fiolką dnem do góry i
powoli odciągając tłok pobrać całą zawartość
fiolki do strzykawki.
• Odkręcić strzykawkę od łącznika fiolki.

Krok 7
• Przygotować miejsce wstrzyknięcia
przecierając je wacikiem nasączonym
alkoholem.
• Przykręcić bezpieczną igłę do wstrzyknięć
do strzykawki.
• Jeżeli natychmiastowe podanie nie jest
możliwe, ponownie delikatnie wstrząsać
strzykawką, aby uzyskać mleczną
jednorodną zawiesinę tuż przed podaniem.
• Zdjąć nakładkę ochronną z igły prostym
ruchem do góry.
• Delikatnie opukać palcami strzykawkę
powodując przesunięcie widocznych
pęcherzyków powietrza ku górze, a
następnie usunąć je ze strzykawki.
Przejść natychmiast do punktu Krok 8. Każde
opóźnienie może spowodować powstanie osadu.

Krok 8
• Produkt leczniczy Okteva musi być podawany

wyłącznie w głębokim wstrzyknięciu do
mięśnia pośladka, NIGDY dożylnie.
• Wprowadzić całą igłę w lewy lub prawy
pośladek pod kątem 90° do powierzchni skóry.
• Powoli odciągnąć tłok ampułko-strzykawki, aby
upewnić się, że igła nie znajduje się w naczyniu
krwionośnym (zmienić położenie igły, jeśli
znajduje się ona w naczyniu krwionośnym).
• Powoli, ze stałym naciskiem przesuwać tłok, aż
do opróżnienia strzykawki. Wyjąć igłę z miejsca
wkłucia i uruchomić nakładkę ochronną igły
(zgodnie ze wskazówkami podanymi w punkcie
Krok 9).

Krok 9
• Uruchomić nakładkę ochronną igły, stosując
jedną z 2 następujących metod:
− docisnąć składaną część osłonki do twardej
powierzchni (rysunek A)
− lub przycisnąć składaną część osłonki
palcem (rysunek B).
• Prawidłowe uruchomienie zostanie
potwierdzone głośnym kliknięciem.
• Uwaga: należy zapisać miejsce wstrzyknięcia na
karcie pacjenta, zmieniając je co miesiąc.
• Strzykawkę natychmiast wyrzucić (do
odpowiedniego pojemnika na ostre odpady).

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Okteva, 10 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o
przedłużonym uwalnianiu
Okteva, 20 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o
przedłużonym uwalnianiu
Okteva, 30 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o
przedłużonym uwalnianiu

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda fiolka zawiera 10 mg oktreotydu (w postaci oktreotydu octanu).
Każda fiolka zawiera 20 mg oktreotydu (w postaci oktreotydu octanu).
Każda fiolka zawiera 30 mg oktreotydu (w postaci oktreotydu octanu).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym
uwalnianiu.
Proszek: biały lub prawie biały proszek bez widocznych cząstek obcych.
Rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu:
przejrzysty, bezbarwny roztwór praktycznie bez widocznych cząstek stałych.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Leczenie pacjentów z akromegalią, u których leczenie chirurgiczne jest niewskazane lub
nieskuteczne, albo pacjentów będących w okresie przejściowym, przed wystąpieniem
całkowitego efektu działania radioterapii (patrz punkt 4.2).

Leczenie objawów u pacjentów z hormonalnie czynnymi guzami żołądka, jelit i trzustki, np.
rakowiakami z cechami zespołu rakowiaka (patrz punkt 5.1).

Leczenie pacjentów z zaawansowanymi guzami neuroendokrynnymi wywodzącymi się ze
środkowej części prajelita lub o nieznanym ognisku pierwotnym, w przypadku których
wykluczono ognisko pierwotne nieznajdujące się w środkowej części prajelita.

Leczenie gruczolaków przysadki wydzielających TSH:
• gdy nie doszło do normalizacji wydzielania po leczeniu chirurgicznym i (lub)
radioterapii;
• u pacjentów, dla których leczenie chirurgiczne nie jest odpowiednie;
• u pacjentów napromienianych, aż do chwili, gdy radioterapia osiągnie skuteczność.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Akromegalia
Zaleca się rozpoczęcie leczenia od podawania produktu Okteva w dawce 20 mg co 4 tygodnie
przez 3 miesiące. Pacjenci przyjmujący podskórnie (sc.) oktreotyd mogą rozpocząć leczenie
produktem Okteva następnego dnia po ostatnim podaniu podskórnym oktreotydu. Następnie
należy dostosować dawkę produktu na podstawie stężenia w surowicy hormonu wzrostu
(ang. GH - growth hormone) i insulinopodobnego czynnika wzrostu 1/somatomedyny C
(ang, IGF-1- insulin-like growth factor) oraz objawów klinicznych.

U pacjentów, u których po 3 miesiącach objawy kliniczne i parametry biochemiczne (GH;
IGF-1) nie są całkowicie kontrolowane (stężenia GH nadal są większe niż 2,5 mikrograma/l),
dawkę można zwiększyć do 30 mg co 4 tygodnie. Jeśli po 3 miesiącach parametry GH, IGF-1
i (lub) inne objawy nadal nie są właściwie kontrolowane podczas podawania dawki 30 mg,
dawkę można zwiększyć do 40 mg co 4 tygodnie.

U pacjentów, u których stężenie GH utrzymuje się stale poniżej 1 mikrograma/l, a stężenie
IGF-1 w surowicy uległo normalizacji oraz u których większość odwracalnych objawów
przedmiotowych i podmiotowych akromegalii cofnęła się po 3 miesiącach leczenia dawką 20
mg, można zastosować produkt leczniczy Okteva w dawce 10 mg co 4 tygodnie. Jednakże,
szczególnie w tej grupie pacjentów wskazane jest ścisłe monitorowanie skuteczności leczenia
przez oznaczanie stężeń GH i IGF-1 w surowicy oraz ocenę klinicznych objawów
przedmiotowych i podmiotowych podczas leczenia tą małą dawką produktu Okteva.

U pacjentów otrzymujących ustaloną dawkę produktu leczniczego Okteva należy określać
stężenie GH i IGF-1 co 6 miesięcy.

Hormonalnie czynne guzy żołądka, jelit i trzustki

Leczenie pacjentów z objawami związanymi z hormonalnie czynnymi guzami
neuroendokrynnymi żołądka, jelit i trzustki

Zaleca się rozpoczynanie leczenia od podawania dawki 20 mg produktu leczniczego Okteva
co 4 tygodnie. Pacjenci przyjmujący podskórnie oktreotyd powinni kontynuować to leczenie
w dawce uprzednio skutecznej przez 2 tygodnie po pierwszym wstrzyknięciu produktu
Okteva.

U pacjentów, u których po 3 miesiącach leczenia wystąpiło zadowalające złagodzenie
objawów i wskaźników biologicznych, dawkę produktu leczniczego Okteva można
zmniejszyć do 10 mg podawanych co 4 tygodnie.

U pacjentów, u których po 3 miesiącach leczenia wystąpiło tylko częściowe złagodzenie
objawów można zwiększyć dawkę produktu leczniczego Okteva do 30 mg podawanych co 4
tygodnie.

W dniach, gdy pomimo leczenia produktem Okteva objawy związane z guzami żołądka, jelit i
trzustki są nasilone, zaleca się podać dodatkowo podskórnie oktreotyd w dawce stosowanej
przed wprowadzeniem produktu leczniczego Okteva. Może się to zdarzyć szczególnie

podczas pierwszych 2 miesięcy leczenia, zanim zostanie osiągnięte terapeutyczne stężenie
oktreotydu.

Leczenie pacjentów z zaawansowanymi guzami neuroendokrynnymi wywodzącymi się ze
środkowej części prajelita lub o nieznanym ognisku pierwotnym, w przypadku których
wykluczono ognisko pierwotne nieznajdujące się w środkowej części prajelita

Zalecana dawka produktu leczniczego Okteva wynosi 30 mg, podawane co 4 tygodnie (patrz
punkt 5.1). Leczenie produktem Okteva w celu zahamowania rozwoju guza należy
kontynuować w sytuacji braku progresji guza.

Leczenie gruczolaków wydzielających TSH
Leczenie produktem Okteva należy rozpoczynać od dawki 20 mg podawanej co 4 tygodnie i
kontynuować przez 3 miesiące przed ewentualnym dostosowaniem dawki. Następnie dawkę
można dostosować w zależności od wartości TSH i odpowiedzi hormonu tarczycy.

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
Zaburzenia czynności nerek nie wpływały na wielkość pola pod krzywą (AUC) oktreotydu
podanego podskórnie, dlatego nie ma konieczności dostosowywania dawki produktu
leczniczego Okteva.

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
Badania oktreotydu podawanego podskórnie i dożylnie wykazały, że możliwości eliminacji
mogą być zmniejszone u pacjentów z marskością wątroby, lecz nie są zmniejszone u
pacjentów ze stłuszczeniem wątroby. W pewnych przypadkach pacjenci z zaburzeniami
czynności wątroby mogą wymagać dostosowania dawki.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku
W badaniu z oktreotydem podawanym podskórnie nie było konieczne dostosowanie
dawki u pacjentów w wieku ≥ 65 lat, dlatego nie ma konieczności dostosowania dawki
produktu leczniczego Okteva w tej grupie pacjentów.

Stosowanie u dzieci
Doświadczenie ze stosowaniem produktu leczniczego Okteva u dzieci jest ograniczone.

Sposób podawania
Produkt leczniczy Okteva może być podawany wyłącznie w głębokim wstrzyknięciu
domięśniowym. Kolejne wstrzyknięcia domięśniowe należy wykonywać naprzemiennie w
lewy lub prawy mięsień pośladkowy (patrz punkt 6.6).

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Ogólne
Guzy przysadki mózgowej wydzielające hormon wzrostu mogą się czasami rozrastać,
powodując poważne powikłania (np. ubytki w polu widzenia), dlatego ważne jest, aby

każdego pacjenta dokładnie obserwować. Jeżeli pojawią się cechy rozrostu guza, należy
rozważyć zastosowanie innych metod leczenia.
Terapeutyczne korzyści z leczenia polegające na zmniejszeniu stężenia hormonu wzrostu
(GH) oraz normalizacji insulinopodobnego czynnika wzrostu 1 (IGF-1) u pacjentek z
akromegalią mogą potencjalnie przywracać płodność. Pacjentki w wieku rozrodczym należy
poinformować o potrzebie stosowania odpowiedniej antykoncepcji podczas leczenia
oktreotydem, o ile jest to konieczne (patrz punkt 4.6).

U pacjentów poddanych długotrwałemu leczeniu oktreotydem należy kontrolować czynność
tarczycy.

U pacjentów leczonych oktreotydem należy kontrolować czynność wątroby.

Zdarzenia dotyczące układu sercowo-naczyniowego
Obserwowano częste przypadki bradykardii. Konieczne może być dostosowanie dawki takich
produktów leczniczych jak antagoniści receptorów beta-adrenergicznych, antagoniści
kanałów wapniowych czy leki stosowane do utrzymania równowagi wodno-elektrolitowej
(patrz punkt 4.5).

Objawy związane z pęcherzykiem żółciowym
Leczenie oktreotydem często powoduje kamicę żółciową, co może wiązać się z zapaleniem
pęcherzyka żółciowego i rozszerzeniem przewodu żółciowego (patrz punkt 4.8).
Ponadto po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki zapalenia
dróg żółciowych jako powikłania kamicy żółciowej u pacjentów przyjmujących oktreotyd we
wstrzyknięciach o przedłużonym uwalnianiu.
Zaleca się badanie ultrasonograficzne pęcherzyka żółciowego przed leczeniem i co mniej
więcej 6 miesięcy podczas leczenia wstrzyknięciami oktreotydu o przedłużonym uwalnianiu .

Metabolizm glukozy
Z powodu hamującego działania na hormon wzrostu, glukagon i insulinę, produkt leczniczy
Okteva może wpływać na regulację stężenia glukozy. Może wystąpić upośledzona
poposiłkowa tolerancja glukozy. Jak zgłaszano u pacjentów leczonych oktreotydem
podawanym podskórnie, w niektórych przypadkach może rozwinąć się stan trwałej
hiperglikemii w wyniku długotrwałego podawania. Zgłaszano również przypadki
hipoglikemii.

U pacjentów ze współistniejącą cukrzycą typu I, produkt leczniczy Okteva może wpływać na
regulację stężenia glukozy i zapotrzebowanie na insulinę może się zmniejszyć. U pacjentów
bez cukrzycy oraz pacjentów z cukrzycą typu II z częściowo zachowanymi rezerwami
insuliny, oktreotyd podawany podskórnie może zwiększać poposiłkowe stężenie glukozy we
krwi. Dlatego też zaleca się monitorowanie tolerancji glukozy i leczenia
przeciwcukrzycowego.

U pacjentów z guzem insulinowym oktreotyd może nasilać hipoglikemię i przedłużać czas jej
trwania z powodu silniejszego niż insulina hamowania wydzielania hormonu wzrostu i
glukagonu, a także z powodu krócej trwającego działania hamującego na insulinę. Pacjentów
tych należy starannie kontrolować.

Czynność trzustki

U niektórych pacjentów leczonych oktreotydem w związku z neuroendokrynnymi guzami
przewodu pokarmowego i trzustki obserwowano zewnątrzwydzielniczą niewydolność trzustki
(PEI, ang. pancreatic exocrine insufficiency). Objawy PEI mogą obejmować biegunkę
tłuszczową, luźne stolce, wzdęcia brzucha i zmniejszenie masy ciała. U pacjentów, u których
wystąpiły objawy choroby, należy rozważyć badania przesiewowe i odpowiednie leczenie
PEI zgodnie z wytycznymi klinicznymi.

Odżywianie
Oktreotyd może u niektórych pacjentów zmieniać wchłanianie spożywanych tłuszczów.

U niektórych pacjentów przyjmujących oktreotyd obserwowano zmniejszenie stężenia
witaminy B12 i nieprawidłowe wyniki testu Schillinga. Zaleca się monitorowanie stężenia
witaminy B12 w czasie leczenia produktem Okteva u pacjentów, u których występował
niedobór witaminy B12 w wywiadzie.

Zawartość sodu
Produkt leczniczy Okteva zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, tzn. zasadniczo
jest „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Okteva może zajść konieczność
dostosowania dawek takich produktów leczniczych jak środki beta-adrenolityczne,
antagoniści wapnia lub leki stosowane do utrzymania równowagi wodno-elektrolitowej (patrz
punkt 4.4).

Podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Okteva może zajść konieczność
dostosowania dawki insuliny i leków przeciwcukrzycowych (patrz punkt 4.4).

Stwierdzono, że oktreotyd zmniejsza jelitowe wchłanianie cyklosporyny i opóźnia
wchłanianie cymetydyny.

Jednoczesne podanie oktreotydu i bromokryptyny zwiększa biodostępność bromokryptyny.

Ograniczone opublikowane dane wskazują, że analogi somatostatyny mogą spowalniać
metabolizm związków, które są metabolizowane przez enzymy cytochromu P450. Może to
być spowodowane zmniejszonym wydzielaniem hormonu wzrostu. Ponieważ nie można
wykluczyć, że oktreotyd wywiera takie działanie, inne leki metabolizowane głównie przez
CYP3A4, które mają wąski przedział terapeutyczny należy stosować z zachowaniem
ostrożności (np. chinidyna, terfenadyna).

Jednoczesne stosowanie z radioaktywnymi analogami somatostatyny
Somatostatyna i jej analogi, takie jak oktreotyd, konkurencyjnie wiążą się z receptorami
somatostatyny i mogą wpływać na skuteczność radioaktywnych analogów somatostatyny.
Należy unikać podawania produktu leczniczego Okteva, przez co najmniej 4 tygodnie przed
podaniem lutetu (177 Lu) oksodotreotydu, radiofarmaceutyku wiążącego się z receptorami
somatostatyny. W razie potrzeby, pacjenci mogą być leczeni krótko działającymi analogami
somatostatyny do 24 godzin przed podaniem lutetu oksodotreotydu (177Lu).

Po podaniu lutetu oksodotreotydu (177Lu) leczenie produktem leczniczym Okteva można
wznowić w ciągu 4 do 24 godzin i należy je ponownie przerwać 4 tygodnie przed kolejnym
podaniem lutetu (177Lu) oksodotreotydu.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Istnieją tylko ograniczone dane (mniej niż 300 przypadków ciąży) dotyczące stosowania
oktreotydu u kobiet ciężarnych, przy czym w około jednej trzeciej przypadków wyniki ciąży
nie są znane. Większość zgłoszeń otrzymano po wprowadzeniu oktreotydu do obrotu, a ponad
50% pacjentek w ciąży narażonych na działanie leku było pacjentkami z akromegalią.
Większość kobiet była narażona na oktreotyd w pierwszym trymestrze ciąży, w zakresie
dawek 100 do 1200 mikrogramów oktreotydu podawanego podskórnie lub 10 do 40 mg na
miesiąc oktreotydu we wstrzyknięciach o przedłużonym uwalnianiu. Wady wrodzone
zgłoszono w około 4% ciąż o znanym wyniku. Nie podejrzewano, by w tych przypadkach
istniał związek przyczynowy z oktreotydem.

Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego toksycznego wpływu
na reprodukcję (patrz punkt 5.3).

W ramach środków ostrożności należy unikać stosowania produktu leczniczego Okteva
podczas ciąży (patrz punkt 4.4).

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy oktreotyd przenika do mleka ludzkiego. Badania na zwierzętach wykazały
przenikanie oktreotydu do mleka karmiących zwierząt. Podczas leczenia produktem
leczniczym Okteva nie należy karmić piersią.

Płodność
Nie wiadomo, czy oktreotyd ma wpływ na płodność ludzi. U męskiego potomstwa samic
leczonych w okresie ciąży i laktacji stwierdzono późne zstąpienie jąder. Oktreotyd nie
zaburzał jednak płodności u szczurów obu płci po podaniu dawek do 1 mg/kg mc. na dobę
(patrz punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Okteva nie ma wpływu lub wywiera znikomy wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn. Należy doradzić pacjentom zachowanie ostrożności podczas
prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, jeśli podczas leczenia produktem leczniczym
Okteva wystąpią u nich zawroty głowy, osłabienie/uczucie zmęczenia lub ból głowy.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Do najczęstszych działań niepożądanych zgłaszanych podczas leczenia oktreotydem należą
zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych oraz zaburzenia metabolizmu i odżywiania.

Do działań niepożądanych zgłaszanych najczęściej podczas badań klinicznych z
zastosowaniem oktreotydu należały: biegunka, bóle brzucha, nudności, wzdęcia, bóle głowy,

kamica żółciowa, hiperglikemia i zaparcia. Innymi, często zgłaszanymi działaniami
niepożądanymi były zawroty głowy, miejscowy ból, błotko żółciowe, zaburzenia czynności
tarczycy (np. zmniejszenie aktywności hormonu pobudzającego tarczycę [TSH], zmniejszenie
całkowitej T4 oraz zmniejszenie wolnej T4), luźne stolce, zaburzenia
tolerancji glukozy, wymioty, osłabienie i hipoglikemia.

Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych
Działania niepożądane wymienione w Tabeli 1 zostały zebrane w czasie badań klinicznych z
zastosowaniem oktreotydu:

Działania niepożądane (Tabela 1) uszeregowano zgodnie z częstością występowania, jako
pierwsze – najczęściej występujące, stosując następującą konwencję: bardzo często (≥1/10);
często (≥1/100, <1/10); niezbyt często (≥1/1 000, <1/100); rzadko (≥1/10 000, <1/1 000)
bardzo rzadko (<1/10 000), w tym pojedyncze doniesienia. W obrębie każdej grupy o
określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze
zmniejszającym się nasileniem.

Tabela 1 Działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często: Biegunka, bóle brzucha, nudności, zaparcia, gazy.
Często: Niestrawność, wymioty, wzdęcia, stolce tłuszczowe, luźne
stolce,
odbarwienie kału.
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: Bóle głowy
Często: Zawroty głowy
Zaburzenia endokrynologiczne
Często: Niedoczynność tarczycy, zaburzenia czynności tarczycy (np.
zmniejszenie aktywności TSH, zmniejszenie całkowitej T4 oraz
zmniejszenie stężenia wolnej T4)
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Bardzo często: Kamica żółciowa
Często: Zapalenie pęcherzyka żółciowego, błotko żółciowe,
hiperbilirubinemia
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często: Hiperglikemia
Często: Hipoglikemia, zaburzenia tolerancji glukozy, brak łaknienia
Niezbyt często: Odwodnienie
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często: Reakcje w miejscu wstrzyknięcia
Często: Osłabienie
Badania diagnostyczne
Często: Zwiększenie aktywności aminotransferaz
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: Świąd, wysypka, łysienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: Duszność
Zaburzenia serca
Często: Bradykardia

Niezbyt często: Tachykardia

Dane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu
O spontanicznie zgłaszanych działaniach niepożądanych, przedstawionych w Tabeli 2
informowano na zasadzie dobrowolności, a rzetelne ustalenie częstości ich występowania
oraz związku przyczynowego z narażeniem na działanie leku nie zawsze jest możliwe.

Tabela 2 Działania niepożądane pochodzące ze zgłoszeń spontanicznych

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego
Anafilaksja, reakcje alergiczne/nadwrażliwość.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Pokrzywka
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Ostre zapalenie trzustki, ostre zapalenie wątroby bez zastoju żółci, cholestatyczne zapalenie
wątroby, zastój żółci, żółtaczka, żółtaczka cholestatyczna
Zaburzenia serca
Arytmia
Badania diagnostyczne
Zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej, zwiększenie aktywności gamma
glutamylotransferazy.

Opis wybranych działań niepożądanych
Objawy związane z pęcherzykiem żółciowym
Wykazano, że analogi somatostatyny hamują kurczliwość pęcherzyka żółciowego i
zmniejszają wydzielanie żółci, co może prowadzić do nieprawidłowości pęcherzyka
żółciowego lub powstania błotka żółciowego. U 15 do 30% pacjentów, którym długotrwale
podawano podskórnie oktreotyd opisano powstawanie kamieni żółciowych. W populacji
ogólnej częstość występowania kamieni żółciowych (w grupie wiekowej 40 do 60 lat) wynosi
około 5 do 20%. Długotrwałe podawanie wstrzyknięć oktreotydu o przedłużonym uwalnianiu
pacjentom z akromegalią lub hormonalnie czynnymi guzami żołądka, jelit i trzustki wskazuje,
że wstrzyknięcia oktreotydu o przedłużonym uwalnianiu nie zwiększają częstości tworzenia
się kamieni żółciowych, w porównaniu z leczeniem podskórnym.
Powstające kamienie żółciowe zwykle nie wywoływały objawów klinicznych; kamicę
żółciową objawową należy leczyć metodą rozpuszczania kamieni żółciowych z
wykorzystaniem kwasów żółciowych lub chirurgicznie.

Zaburzenia żołądka i jelit
W rzadkich przypadkach niepożądane objawy ze strony żołądka i jelit mogą przypominać
ostrą niedrożność przewodu pokarmowego z postępującym rozdęciem brzucha, silnym bólem
w nadbrzuszu, tkliwością brzucha i obroną mięśniową.
Wiadomo, że częstość występowania zdarzeń niepożądanych ze strony żołądka i jelit
zmniejsza się z upływem czasu, w miarę kontynuowania leczenia.

Nadwrażliwość i reakcje anafilaktyczne
Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano występowanie reakcji
nadwrażliwości i reakcji alergicznych. Najczęściej dotyczyły one reakcji skórnych, rzadziej
ust i dróg oddechowych. Zgłaszano pojedyncze przypadku wstrząsu anafilaktycznego.

Reakcje w miejscu wstrzyknięcia
U pacjentów otrzymujących wstrzykiwania oktreotydu o przedłużonym uwalnianiu często
zgłaszano reakcje w miejscu wstrzyknięcia, w tym ból, zaczerwienienie, krwotok, świąd, obrzęk lub
stwardnienie; jednak w większości przypadków zdarzenia te nie wymagały interwencji klinicznej.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Chociaż może zwiększyć się wydzielanie tłuszczu w kale, brak jest danych wskazujących, że
długotrwałe leczenie oktreotydem może prowadzić do niedoborów odżywiania z powodu
złego wchłaniania pokarmu.

Enzymy trzustkowe
Bardzo rzadko obserwowano ostre zapalenie trzustki, które występowało w pierwszych
godzinach lub dniach podawania podskórnego oktreotydu i ustępowało po zaprzestaniu
podawania leku. Ponadto, u pacjentów leczonych długotrwale oktreotydem podawanym
podskórnie obserwowano zapalenie trzustki wywołane kamicą żółciową.

Zaburzenia serca
Częstym niepożądanym działaniem analogów somatostatyny jest bradykardia. Zarówno u
pacjentów z akromegalią, jak i z rakowiakami obserwowano zmiany w EKG, takie jak
wydłużenie odstępu QT, zmiany osi serca, wczesną repolaryzację, niski woltaż, zmiany
załamka R, przejście załamka R w S, wczesną progresję załamków R oraz niespecyficzne
zmiany odcinka ST-T. Jednakże nie udowodniono związku tych zmian ze stosowaniem
octanu oktreotydu, gdyż u wielu z tych pacjentów występują choroby serca, które mogą być
przyczyną takich zmian (patrz punkt 4.4).

Małopłytkowość
Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano małopłytkowość, zwłaszcza podczas
leczenia wstrzykiwaniami oktreotydu (i.v.) u pacjentów z marskością wątroby oraz podczas
leczenia wstrzykiwaniami oktreotydu o przedłużonym uwalnianiu. Jest to odwracalne po
przerwaniu leczenia.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych
działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do
ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu
medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za
pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Zgłaszano ograniczoną liczbę przypadków niezamierzonego przedawkowania wstrzykiwań
oktreotydu o przedłużonym uwalnianiu. Dawki wahały się od 100 mg do 163 mg na miesiąc
oktreotydu o przedłużonym uwalnianiu we wstrzyknięciu. Jedynym zgłaszanym zdarzeniem
niepożądanym były uderzenia gorąca.

Zgłaszano przypadki pacjentów z chorobą nowotworową otrzymujących dawki oktreotydu o
przedłużonym uwalnianiu we wstrzyknięciu do 60 mg/miesiąc oraz do 90 mg/2 tygodnie.
Dawki te były na ogół dobrze tolerowane; zgłaszano jednak następujące zdarzenia
niepożądane: częste oddawanie moczu, uczucie zmęczenia, depresję, niepokój i brak
koncentracji.

W przypadku przedawkowania stosuje się leczenie objawowe.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: somatostatyna i jej analogi, kod ATC: H01CB02

Mechanizm działania
Oktreotyd jest syntetycznym oktapeptydem, pochodną naturalnie występującej somatostatyny,
o podobnych właściwościach farmakologicznych, ale znacząco dłuższym okresie działania.
Hamuje on patologicznie zwiększone wydzielanie hormonu wzrostu (GH) oraz peptydów i
serotoniny, uwalnianych przez wewnątrzwydzielniczy układ żołądkowo-jelitowo-trzustkowy
(GEP).

U zwierząt oktreotyd silniej niż somatostatyna hamuje uwalnianie hormonu wzrostu,
glukagonu i insuliny, wykazując większą selektywność w hamowaniu hormonu wzrostu i
glukagonu.

U zdrowych ochotników wykazano, że oktreotyd, podobnie jak somatostatyna, hamuje:
• uwalnianie GH stymulowane argininą, wysiłkiem fizycznym i hipoglikemią wywołaną
przez podanie insuliny;
• poposiłkowe uwalnianie insuliny, glukagonu, gastryny i innych peptydów
wytwarzanych przez wewnątrzwydzielniczy układ GEP oraz uwalnianie insuliny i
glukagonu stymulowane przez argininę;
• uwalnianie hormonu tyreotropowego (TSH) stymulowane przez hormon uwalniający
tyreotropinę (TRH).

W przeciwieństwie do somatostatyny, oktreotyd hamuje przede wszystkim uwalnianie GH i w
mniejszym stopniu insuliny, a jego podanie nie powoduje efektu z odbicia wynikającego z
hipersekrecji hormonów (tj. GH u pacjentów z akromegalią).

U pacjentów z akromegalią produkt leczniczy Okteva, postać farmaceutyczna oktreotydu
przeznaczona do podawania w odstępach 4 tygodni, zapewnia stałe stężenie terapeutyczne
oktreotydu w surowicy, dzięki czemu równomiernie zmniejsza stężenie hormonu wzrostu i
normalizuje stężenie IGF 1 w surowicy u większości pacjentów. U większości pacjentów
oktreotyd w postaci wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu znacznie zmniejsza nasilenie
objawów chorobowych, takich jak: bóle głowy, nadmierne pocenie się, parestezje, zmęczenie,

bóle kości i stawów i zespół cieśni nadgarstka. W przypadku uprzednio nieleczonej
akromegalii u pacjentów z gruczolakiem przysadki wydzielającym hormon wzrostu
podawanie oktreotydu w postaci wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu
prowadziło do zmniejszenia objętości guza o >20% u znacznego odsetka pacjentów (50%).

Zgłaszano, że u poszczególnych pacjentów z gruczolakiem przysadki wydzielającym GH
wstrzyknięcia oktreotydu o przedłużonym uwalnianiu powodowały obkurczenie guza (przed
zabiegiem chirurgicznym). Nie należy jednak opóźniać leczenia chirurgicznego.

U pacjentów z hormonalnie czynnymi guzami żołądka, jelit i trzustki leczenie
wstrzyknięciami oktreotydem o przedłużonym uwalnianiu prowadziło do trwałego
opanowania objawów związanych z chorobą podstawową.
Działanie oktreotydu stosowanego w leczeniu różnych typów guzów żołądka, jelit i trzustki
jest następujące:

Rakowiaki
Stosowanie oktreotydu może doprowadzić do zmniejszenia objawów choroby, szczególnie
takich, jak nagłe zaczerwienienia skóry twarzy i biegunka. W wielu przypadkach towarzyszy
temu zmniejszenie stężenia serotoniny w osoczu i zmniejszenie wydalania kwasu 5-
hydroksyindolooctowego z moczem.

VIPoma
Pod względem biochemicznym guzy te charakteryzują się nadmiernym wytwarzaniem
wazoaktywnego peptydu jelitowego (ang. VIP - vasoactive intestinal peptide). W większości
przypadków stosowanie oktreotydu łagodzi przebieg ostrej biegunki wydzielniczej, będącej
typowym objawem tej choroby, co w rezultacie daje poprawę jakości życia. Jednocześnie
obserwuje się zmniejszenie zaburzeń elektrolitowych, np. hipokaliemii, co umożliwia
zaprzestanie podawania płynów i elektrolitów, zarówno dojelitowo, jak i pozajelitowo. U
niektórych pacjentów tomografia komputerowa wskazuje na spowolnienie lub zatrzymanie
wzrostu guza, a nawet zmniejszenie jego rozmiarów, co dotyczy zwłaszcza przerzutów do
wątroby.
Poprawie klinicznej z reguły towarzyszy zmniejszenie w osoczu stężenia wazoaktywnego
peptydu jelitowego, które może obniżyć się do wartości prawidłowych.

Glukagonoma
U większości pacjentów podawanie oktreotydu powoduje wyraźną poprawę zmian skórnych,
występujących w postaci charakterystycznego dla tej choroby nekrolitycznego rumienia
wędrującego. Oktreotyd w niewielkim stopniu wpływa na pojawiającą się często w tych
przypadkach łagodną cukrzycę i zazwyczaj jego stosowanie nie zmniejsza zapotrzebowania
na insulinę lub doustne leki przeciwcukrzycowe. Oktreotyd łagodzi przebieg biegunki, co
sprzyja zwiększeniu masy ciała. Podanie oktreotydu często prowadzi do natychmiastowego
zmniejszenia stężenia glukagonu w osoczu, jednak działanie to na ogół nie utrzymuje się
w czasie długotrwałego leczenia, mimo stałej poprawy klinicznej.

Gastrinoma/zespół Zollingera-Ellisona
Podawanie leków z grupy inhibitorów pompy protonowej lub leków blokujących receptor H2
pozwala na ogół opanować nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego. Jednak biegunka,
będąca częstym objawem może nie być wystarczająco łagodzona przez inhibitory pompy
protonowej lub leki blokujące receptor H2. Produkt Okteva może być pomocny w dalszym
zmniejszaniu nadmiernego wydzielania kwasu żołądkowego i łagodzeniu objawów choroby,

w tym biegunki, ponieważ u niektórych pacjentów zmniejsza podwyższoną aktywność
gastryny.

Insulinoma
Stosowanie oktreotydu prowadzi do zmniejszenia stężenia insuliny immunoreaktywnej. U
pacjentów z guzami, zakwalifikowanych do leczenia operacyjnego, oktreotyd może być
pomocny w przywracaniu i utrzymywaniu prawidłowego stężenia glukozy we krwi przed
operacją. U pacjentów z łagodnymi lub złośliwymi nieoperacyjnymi guzami można
skuteczniej utrzymywać właściwe stężenie glukozy we krwi, nawet bez jednoczesnego
trwałego zmniejszenia stężenia insuliny we krwi.

Zaawansowane guzy neuroendokrynne wywodzące się ze środkowej części prajelita lub o
nieznanym ognisku pierwotnym, w przypadku których wykluczono ognisko pierwotne
nieznajdujące się w środkowej części prajelita
Randomizowane, podwójnie ślepe badanie III fazy kontrolowane placebo (PROMID)
wykazało, że wstrzyknięcia oktreotydu o przedłużonym uwalnianiu hamują rozwój guza u
pacjentów z zaawansowanymi guzami neuroendokrynnymi środkowego odcinka prajelita. 85
pacjentów zrandomizowano do grupy otrzymującej oktreotyd w postaci wstrzyknięć o
przedłużonym uwalnianiu w dawce 30 mg podawanej co 4 tygodnie (n=42) lub placebo
(n=43) przez 18 miesięcy, bądź do stwierdzenia progresji guza lub zgonu pacjenta.

Głównymi kryteriami włączenia były: brak wcześniejszego leczenia; histologicznie
potwierdzone, miejscowo nieoperacyjne lub z przerzutami, dobrze zróżnicowane,
hormonalnie czynne lub nieczynne guzy/raki neuroendokrynne; z pierwotnym ogniskiem
guza zlokalizowanym w środkowym odcinku prajelita lub guzy nieznanego pochodzenia, o
których uważa się, że pochodzą ze środkowego odcinka jelita, jeśli wykluczono obecność
ogniska pierwotnego w trzustce, klatce piersiowej lub w innej lokalizacji.
Pierwszorzędowym punktem końcowym był czas do progresji guza (time to progression,
TTP) lub zgon związany z guzem.

W analizie populacji intent-to-treat (ITT) (wszyscy zrandomizowani pacjenci) odnotowano
26 i 41 progresji lub zgonów związanych z guzem odpowiednio w grupie otrzymującej
wstrzyknięcia oktreotydu o przedłużonym uwalnianiu i placebo (HR = 0,32; 95% CI, 0,19 do
0,55; wartość p =0,000015).

W konserwatywnej analizie populacji ITT (cITT), z której wykluczono 3 pacjentów w
momencie randomizacji, odnotowano 26 i 40 progresji lub zgonów związanych z guzem
odpowiednio w grupie otrzymującej oktreotyd w postaci wstrzyknięć o przedłużonym
uwalnianiu i placebo (HR=0,34; 95% CI, 0,20 do 0,59; wartość p =0,000072; Ryc. 1).
Mediana czasu do progresji guza wyniosła 14,3 miesięcy (95% CI, 11,0 do 28,8 miesięcy) w
grupie otrzymującej wstrzyknięcia oktreotydu o przedłużonym uwalnianiu oraz 6,0 miesięcy
(95% CI, 3,7 do 9,4 miesięcy) w grupie placebo.

W analizie populacji spełniającej kryteria protokołu badania (PP), z której pod koniec terapii
wykluczono dodatkowych pacjentów, progresję lub zgon związany z guzem odnotowano w
19 i 38 przypadkach odpowiednio w grupie otrzymującej oktreotyd w postaci wstrzyknięć o
przedłużonym uwalnianiu i w grupie placebo (HR = 0,24; 95% CI, 0,13 do 0,45; wartość p
=0,0000036).

Rycina 1 Estymatory Kaplana-Meiera dla czasu do progresji guza, porównujące Okteva
z placebo (populacja cITT)

*Logarytmiczny test rang ze stratyfikacją uwzgledniającą aktywność hormonalną:
p=0,000072, HR= 0,34 [95% CI, 0,20-0,59]

Tabela 3 Wyniki dotyczące czasu do progresji guza (TTP) w zależności od analizowanej
populacji
Zdarzenia TTP Mediana TTP w miesiącach
[95%
C.I.]

HR [95%
C.I.]
wartość p*
Oktreotyd o
przedłużonym
uwalnianiu
we
wstrzyknięciu

Placebo Oktreotyd o
przedłużonym
uwalnianiu
we
wstrzyknięciu

Placebo

ITT 26 41 NR NR 0,32
[95% CI,
0,19 do
0,55]
p=0,000015
cITT 26 40 14,3
[95% CI, 11,0
do 28,8]

6,0
[95% CI, 3,7
do
9,4]

0,34
[95% CI,
0,20 do
0,59]
p=0,000072
PP 19 38 NR NR 0,24

[95% CI,
0,13 do
0,45]
p=0,0000036
NR=niezgłaszane; HR=współczynnik ryzyka; TTP=czas do progresji guza; ITT=analiza
populacji intention to treat; cITT=konserwatywna analiza ITT; PP=analiza populacji
spełniającej kryteria protokołu
*Logarytmiczny test rang ze stratyfikacją uwzgledniającą aktywność hormonalną

Obserwowano podobny wynik leczenia u pacjentów z hormonalnie czynnymi (HR = 0,23;
95% CI, 0,09 do 0,57) i nieczynnymi guzami (HR = 0,25; 95% CI, 0,10 do 0,59).

Po 6 miesiącach leczenia stabilizację choroby obserwowano u 66% pacjentów z grupy
otrzymującej wstrzyknięcia oktreotydu o przedłużonym uwalnianiu i 37% pacjentów z grupy
placebo.

Z uwagi na istotne korzyści kliniczne wstrzyknięć oktreotydu o przedłużonym uwalnianiu
obserwowane w analizie przeprowadzonej przed planowaną analizą okresową, rekrutacja
została przerwana.

Bezpieczeństwo stosowania wstrzyknięć oktreotydu o przedłużonym uwalnianiu w tym
badaniu było zgodne z ustalonym profilem bezpieczeństwa produktu.

Leczenie gruczolaków przysadki wydzielających TSH
Wykazano, że podawanie wstrzyknięć oktreotydu o przedłużonym uwalnianiu, w dawce
jedno wstrzyknięcie domięśniowe co 4 tygodnie, zmniejsza podwyższone aktywności
hormonów tarczycy, normalizuje TSH oraz powoduje poprawę klinicznych przedmiotowych i
podmiotowych objawów nadczynności tarczycy u pacjentów z gruczolakami wydzielającymi
TSH. Wpływ leczenia oktreotydem w postaci wstrzyknięć o przedłużonym uwalnianiu
osiągnął znamienność statystyczną po 28 dniach, w porównaniu ze stanem początkowym, a
korzyści z leczenia utrzymywały się przez okres do 6 miesięcy.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Po jednorazowym domięśniowym podaniu wstrzyknięcia oktreotydu o przedłużonym
uwalnianiu, stężenie oktreotydu w surowicy osiąga przemijającą początkową maksymalną
wartość w ciągu 1 godziny. W ciągu 24 godzin następuje stopniowe zmniejszenie stężenia
oktreotydu do małych, nieoznaczalnych wartości. Po tym początkowym maksimum
pierwszego dnia, stężenie oktreotydu pozostaje na poziomie subterapeutycznym u większości
pacjentów przez następne 7 dni. Następnie stężenie oktreotydu ponownie zwiększa się,
osiągając stan równowagi około 14. dnia i pozostając na tym względnie stałym poziomie
przez następne 3 do 4 tygodni. Stężenie maksymalne, występujące 1. dnia, jest mniejsze niż
stężenie w stanie równowagi, a ilość leku uwalnianego w ciągu pierwszego dnia nie
przekracza 0,5% całej uwalnianej dawki. Po około 42 dniach stężenie oktreotydu zmniejsza
się powoli, jednocześnie z końcową fazą rozpadu matrycy polimerowej podanej postaci leku.

U pacjentów z akromegalią średnie stężenie oktreotydu w stanie równowagi po podaniu
pojedynczego wstrzyknięcia w dawce 10 mg, 20 mg lub 30 mg oktreotydu o przedłużonym

uwalnianiu wynosi odpowiednio 358 ng/l, 926 ng/l lub 1 710 ng/l. Stężenia oktreotydu w
surowicy w stanie równowagi, uzyskiwane po 3 iniekcjach podawanych co 4 tygodnie
są około 1,6 do 1,8 razy większe i wynoszą 1 557 ng/l i 2 384 ng/l po wielokrotnym podaniu
wstrzyknięć oktreotydu o przedłużonym uwalnianiu w dawkach odpowiednio 20 mg i 30 mg.

U pacjentów z rakowiakiem średnie wartości (oraz mediana) stężeń oktreotydu w surowicy w
stanie równowagi, po wielokrotnym wstrzyknięciu oktreotydu o przedłużonym uwalnianiu w
dawkach 10 mg, 20 mg i 30 mg co 4 tygodnie również zwiększały się wprost proporcjonalnie
do dawki i wynosiły odpowiednio 1 231 (894) ng/l, 2 620 (2 270) ng/l i 3 928 (3 010) ng/l.

W czasie stosowania 28 comiesięcznych wstrzykiwań oktreotydu w postaci wstrzyknięć o
przedłużonym uwalnianiu nie zaobserwowane zjawiska nagromadzenia się oktreotydu, z
wyjątkiem spodziewanego, spowodowanego powolnym uwalnianiem się leku.

Dystrybucja i metabolizm
Profil farmakokinetyczny oktreotydu po wstrzyknięciu oktreotydu o przedłużonym
uwalnianiu odpowiada profilowi uwalniania z matrycy polimerowej i jego biodegradacji. Po
uwolnieniu do krwi krążącej dystrybucja oktreotydu następuje zgodnie ze znanymi
właściwościami farmakokinetycznymi, opisanymi dla podania podskórnego. Objętość
dystrybucji oktreotydu w stanie stacjonarnym wynosi 0,27 l/kg, a całkowity klirens - 160
ml/min. Z białkami osocza wiąże się do 65% oktreotydu i lek w zasadzie nie wiąże
się z komórkami krwi.

Dane farmakologiczne z ograniczonej liczby próbek krwi pobranych od dzieci i młodzieży w
wieku 7–17 lat, chorych na otyłość podwzgórzową, którym podawano oktreotyd w postaci
wstrzyknięć o przedłużonym uwalnianiu w dawce 40 mg raz na miesiąc wykazały, że
najmniejsze stężenie oktreotydu w osoczu wynosi średnio 1395 ng/l po pierwszym
wstrzyknięciu oraz 2973 ng/l w stanie stacjonarnym. Obserwuje się dużą zmienność
międzyosobniczą.

Najmniejsze stężenia oktreotydu w stanie stacjonarnym nie korelowały z wiekiem i wartością
BMI, ale umiarkowanie korelowały z masą ciała (52,3–133 kg) i różniły się znamiennie w
zależności od płci pacjentów, tj. były o około 17% większe u dziewcząt.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Badania toksyczności ostrej i po podaniu wielokrotnych dawek, badania genotoksyczności,
rakotwórczości i toksycznego wpływu na reprodukcję prowadzone na zwierzętach nie
wykazały szczególnego zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi.

Badania reprodukcji prowadzone na zwierzętach nie wykazały teratogennego działania
oktreotydu, ani jego wpływu na zarodek/płód lub innego wpływu na reprodukcję zwierząt po
podaniu dawek wynoszących maksymalnie 1 mg/kg mc./dobę. Nieznaczne, przemijające
opóźnienia fizjologicznego wzrostu, zaobserwowane u potomstwa szczurów były wynikiem
zahamowania wydzielania hormonu wzrostu, które zostało spowodowane nadmierną
aktywnością farmakodynamiczną leku (patrz punkt 4.6).

Nie przeprowadzono specyficznych badań na młodych szczurach. W badaniach rozwoju
przed- i pourodzeniowego obserwowano spowolniony wzrost i dojrzewanie u potomstwa F1

samic, którym oktreotyd podawano przez całą ciążę i laktację. U męskiego potomstwa F1
obserwowano opóźnione zstąpienie jąder, jednak płodność tych osobników pozostała
prawidłowa. Z tego względu, wymienione wyżej objawy były przejściowe i uważane za
skutek zahamowania wydzielania hormonu wzrostu.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Proszek (fiolka):
Kopolimer D,L-laktydu i glikolidu (55:45)
Mannitol (E 421)

Rozpuszczalnik (ampułko-strzykawka):
Karmeloza sodowa
Mannitol (E 421)
Poloksamer 188
Woda do wstrzykiwań

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie
wykonywano badań dotyczących zgodności.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata
Nie przechowywać produktu leczniczego po odtworzeniu, (zużyć natychmiast).

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać.
W dniu wykonania wstrzyknięcia produkt Okteva można przechowywać w temperaturze
poniżej 25oC.

Warunki przechowywania po odtworzeniu, patrz punkt 6.3.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Okteva 10 mg:
Zestaw: opakowanie jednostkowe zawiera jedną szklaną fiolkę zamkniętą korkiem z gumy
chlorobutylowej z aluminiowym uszczelnieniem z ciemnoniebiskim wieczkiem typu flip-off,
zawierającą proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań, i jedną ampułko-strzykawkę
z bezbarwnego szkła z tłokiem z gumy bromobutylowej pełniącym również rolę korka
zawierającą 2 ml rozpuszczalnika, łącznie zapakowane na plastikowej tacce wraz z
łącznikiem fiolki oraz jedną bezpieczną igłą do wstrzykiwań.

Dostępne wielkości opakowań: 1 opakowanie jednostkowe i 3 opakowania jednostkowe.

Okteva 20 mg:
Zestaw: Opakowanie jednostkowe zawiera jedną szklaną fiolkę zamkniętą korkiem z gumy
chlorobutylowej, i aluminiowym uszczelnieniem z pomarańczowym wieczkiem typu flip-off,
zawierającą proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań, i jedną ampułko-strzykawkę
z bezbarwnego szkła z tłokiem z gumy bromobutylowej pełniącym również rolę korka
zawierającą 2 ml rozpuszczalnika, łącznie zapakowane na plastikowej tacce wraz z
łącznikiem fiolki oraz jedną bezpieczną igłą do wstrzykiwań.

Dostępne wielkości opakowań: 1 opakowanie jednostkowe i 3 opakowania jednostkowe.

Okteva 30 mg:
Zestaw: Opakowanie jednostkowe zawiera jedną szklaną fiolkę zamkniętą korkiem z gumy
chlorobutylowej, i aluminiowym uszczelnieniem zciemnoczerwonym wieczkiem typu flipoff, zawierającą proszek do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań, i jedną ampułkostrzykawkę z bezbarwnego szkła z tłokiem z gumy bromobutylowej pełniącym również rolę
korka j zawierającą 2 ml rozpuszczalnika, łącznie zapakowane na plastikowej tacce wraz z
łącznikiem fiolki oraz jedną bezpieczną igłą do wstrzykiwań.

Dostępne wielkości opakowań: 1 opakowanie jednostkowe i 3 opakowania jednostkowe.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu
leczniczego do stosowania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć
zgodnie z lokalnymi przepisami.

Instrukcja przygotowania i domięśniowego podania produktu leczniczego Okteva

WYŁĄCZNIE DO GŁĘBOKIEGO WSTRZYKNIĘCIA W MIĘŚNIE POŚLADKA

Zestaw:

a Jedna fiolka zawierająca produkt Okteva w postaci proszku
b Jedna ampułko-strzykawka zawierająca rozpuszczalnik do sporządzenia zawiesiny
c Jeden łącznik fiolki do odtworzenia produktu leczniczego

d Jedna bezpieczna igła do wstrzyknięć

Należy postępować zgodnie z podaną poniżej instrukcją, aby właściwie odtworzyć produkt
leczniczy Okteva przed wykonaniem głębokiego wstrzyknięcia do mięśnia pośladka.

Dla prawidłowego odtworzenia produktu leczniczego Okteva krytyczne znaczenie mają 3
wymagania. Niespełnienie tych wymagań może być przyczyną niewłaściwego podania
leku.

• Zestaw do wstrzyknięć musi osiągnąć temperaturę pokojową. Należy wyjąć
zestaw do wstrzyknięć z lodówki i przed odtworzeniem leku pozostawić go na
minimum 30 minut w temperaturze pokojowej, jednak nie dłużej niż na 24 godziny.
• Po dodaniu rozpuszczalnika należy odstawić fiolkę na 5 minut, aby zapewnić pełne
nasycenie proszku roztworem.
• Po nasyceniu należy wstrząsać fiolką z umiarkowaną siłą w płaszczyźnie poziomej
przez minimum 30 sekund, do utworzenia jednolitej zawiesiny. Zawiesina produktu
leczniczego Okteva musi zostać przygotowana bezpośrednio przed podaniem.

Produkt leczniczy Okteva może być podawany wyłącznie przez wyszkolony personel
medyczny.

Krok 1
• Wyjąć zestaw do wstrzyknięć z produktem
Okteva z lodówki, w której był
przechowywany.
UWAGA: Bardzo istotne jest, by rozpocząć
proces odtwarzania dopiero, gdy zestaw do
wstrzyknięć osiągnie temperaturę pokojową.
Należy pozostawić zestaw w temperaturze
pokojowej przez minimum 30 minut przed
odtworzeniem, jednak nie na dłużej niż
przez 24 godziny.

Uwaga: Zestaw do wstrzyknięć można w razie
potrzeby ponownie włożyć do lodówki.

Krok 2
• Zdjąć z fiolki plastikowe wieczko i
przetrzeć gumowy korek fiolki
wacikiem nasączonym alkoholem.
• Oderwać folię pokrywającą opakowanie
łącznika fiolki i wyjąć łącznik fiolki z
opakowania, trzymając pomiędzy
białym łącznikiem Luera a kołnierzem.
NIE DOTYKAĆ końcówki łącznika w
żadnym punkcie.
• Postawić fiolkę na płaskiej
powierzchni. Umieścić łącznik fiolki na
fiolce i docisnąć do końca tak, by

wsunął się na miejsce z głośnym
„kliknięciem”.
• Przetrzeć końcówkę łącznika fiolki
wacikiem nasączonym alkoholem.

Krok 3
• Zdjąć osłonkę końcówki
z ampułko-strzykawki
wypełnionej rozpuszczalnikiem
i przykręcić strzykawkę do łącznika fiolki.
• Powoli wcisnąć tłok do samego końca,
aby cały roztwór rozpuszczalnika
znalazł się w fiolce.

Krok 4
UWAGA: Bardzo istotne jest, by odstawić
fiolkę na 5 minut,
aby zapewnić całkowite nasycenie proszku
rozpuszczalnikiem.
Uwaga: Tłok może zostać odepchnięty z
powrotem do góry, co jest normalne z powodu
niewielkiego nadciśnienia w fiolce.
• Na tym etapie należy przygotować
pacjenta do wykonania wstrzyknięcia.

Krok 5
• Po czasie wystarczającym do nasycenia
proszku, należy sprawdzić, czy tłok jest
dociśnięty w dół do samego końca
strzykawki.

UWAGA: Trzymając tłok dociśnięty do
samego końca, umiarkowanie wstrząsać fiolką
w płaszczyźnie poziomej przez minimum 30
sekund, tak aby cały proszek utworzył
zawiesinę (jednorodna mleczna zawiesina).
Jeśli część proszku nie połączyła się z
roztworem, powtórzyć umiarkowane
wstrząsanie przez kolejne 30 sekund.

Krok 6
• Odwrócić strzykawkę z fiolką dnem do góry
i powoli odciągając tłok pobrać całą
zawartość fiolki do strzykawki.
• Odkręcić strzykawkę od łącznika fiolki.

Krok 7
• Przygotować miejsce wstrzyknięcia
przecierając je wacikiem nasączonym
alkoholem
• Przykręcić bezpieczną igłę do wstrzyknięć
do strzykawki.
• Jeżeli natychmiastowe podanie nie jest
możliwe, ponownie delikatnie wstrząsać
strzykawką, aby uzyskać mleczną
jednorodną zawiesinę tuż przed podaniem.
• Zdjąć nakładkę ochronną z igły prostym
ruchem do góry.
• Delikatnie opukać palcami strzykawkę
powodując przesunięcie widocznych
pęcherzyków powietrza ku górze, a
następnie usunąć je ze strzykawki.
• Przejść natychmiast do punktu Krok 8.
Każde opóźnienie może spowodować
powstanie osadu.

Krok 8
• Produkt leczniczy Okteva musi być
podawany wyłącznie w głębokim
wstrzyknięciu do mięśnia pośladka,
NIGDY dożylnie.
• Wprowadzić całą igłę w lewy lub prawy
pośladek pod kątem 90o do powierzchni
skóry.
• Powoli odciągnąć tłok ampułko-strzykawki,
aby upewnić się, że igła nie znajduje się w
naczyniu krwionośnym (zmienić położenie
igły, jeśli znajduje się ona w naczyniu
krwionośnym).
• Powoli, ze stałym naciskiem przesuwać
tłok, aż do opróżnienia strzykawki. Wyjąć

igłę z miejsca wkłucia i uruchomić nakładkę
ochronną igły (zgodnie ze wskazówkami
podanymi w punkcie Krok 9).

Krok 9
• Uruchomić nakładkę ochronną igły, stosując
jedną z 2 następujących metod:
- docisnąć składaną część osłonki do
twardej powierzchni (rysunek A)
- lub przycisnąć składaną część osłonki
palcem (rysunek B).
• Prawidłowe uruchomienie zostanie
potwierdzone głośnym kliknięciem.
• Uwaga: należy zapisać miejsce
wstrzyknięcia na karcie pacjenta,
zmieniając je co miesiąc.
• Strzykawkę natychmiast wyrzucić (do
odpowiedniego pojemnika na ostre odpady).

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Teva B.V.
Swensweg 5
2031 GA Haarlem
Holandia

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 25591, 25592, 25593

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 2019.10.15

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

2022.03.04

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.