# Terlipressin acetate Altan

> Terlipresyna · 0,12 mg/ml · Roztwór do wstrzykiwań

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Terlipressin acetate Altan
- **Nazwa powszechna:** Terlipressini acetas
- **Substancja czynna:** [Terlipresyna](https://apteka.online/odpowiedniki/terlipressini-acetas)
- **Moc:** 0,12 mg/ml
- **Postać farmaceutyczna:** Roztwór do wstrzykiwań
- **Droga podania:** dożylna
- **Kategoria dostępności:** Lz
- **Kod ATC:** H01BA04
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 26049
- **Podmiot odpowiedzialny:** Altan Pharmaceuticals, S.A.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/hormony-przysadki-i-podwzgorza-oraz-ich-analogi/terlipressin-acetate-altan-rozt-wstrz-0-12-mg-ml-altan
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/hormony-przysadki-i-podwzgorza-oraz-ich-analogi/terlipressin-acetate-altan-rozt-wstrz-0-12-mg-ml-altan.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/42548/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/42548/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 5 amp. 8,5 ml | 5909991437633 | Lz | — | Trudno dostępny (2/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Terlipressin acetate Altan i w jakim celu się go stosuje?
Lek Terlipressin acetate Altan zawiera substancję czynną terlipresynę, która jest syntetycznym
hormonem przysadki mózgowej (ten hormon jest zazwyczaj wytwarzany przez przysadkę mózgową,
znajdującą się w mózgu).

Lek Terlipressin acetate Altan stosuje się w leczeniu:
• krwawienia z poszerzonych żył w części przewodu pokarmowego prowadzącej do żołądka
(krwawienie z żylaków przełyku).
Terlipresyna działa na ściany naczyń krwionośnych, powodując ich zwężenie i ograniczenie
napływu krwi do żylaków, przez co krwawienie ulega zmniejszeniu.
• doraźne leczenie niewydolności nerek u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności
wątroby (zespół wątrobowo-nerkowy typu 1).
Terlipresyna zmniejsza ciśnienie w żyłach wątroby (ciśnienie w żyle wrotnej) u pacjentów z
wysokim ciśnieniem krwi (nadciśnienie wrotne), a także przyczynia się do poprawy krążenia
krwi w nerkach, pomagając przywrócić czynność nerek.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Terlipressin acetate Altan

Kiedy nie stosować leku Terlipressin acetate Altan:
• jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6);

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Stosowania leku Terlipressin acetate Altan należy omówić to z lekarzem:
• jeśli pacjent ma wysokie ciśnienie tętnicze krwi (nadciśnienie)
• jeśli pacjent ma nieregularną czynność serca (zaburzenia rytmu serca) lub ma zwężenie
naczyń krwionośnych (miażdżyca)
- ponieważ istnieje zwiększone ryzyko zdarzeń niepożądanych związanych z sercem;

• jeśli pacjent ma słabe krążenie krwi w mózgu (np. pacjent miał udar mózgu) lub w
kończynach (choroba naczyń obwodowych) lub niedokrwienie jelit
- ponieważ istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych
związanych z brakiem przepływu krwi w tych okolicach;
• jeśli u pacjenta występują obrzęki nóg z powodu słabego krążenia w żyłach lub nadwaga
(otyłość)
- ponieważ istnieje zwiększone ryzyko niedokrwienia skóry, a w pojedynczych
przypadkach nawet (martwica skóry;
• jeśli u pacjenta występuje ciężkie zakażenie zwane wstrząsem septycznym
• jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek (niewydolność nerek)
• jeśli pacjent ma astmę lub inne choroby wpływające na oddychanie
• jeśli pacjent jest w wieku powyżej 70 lat z chorobą sercowo-naczyniową obecną bądź
przebytą
• u dzieci, ponieważ doświadczenie w tych grupach wiekowych jest ograniczone.
• u kobiet w ciąży.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Terlipressin acetate Altan należy omówić to z lekarzem,
farmaceutą lub pielęgniarką.

Lek Terlipressin acetate Altan powinien być stosowany pod specjalistycznym nadzorem w
placówkach wyposażonych w odpowiednie urządzenia pozwalające stale kontrolować ciśnienie
krwi, czynność serca, parametry krwi i stężenia elektrolitów.

Aby uniknąć martwicy skóry w wyniku przedostania się leku do skóry, wstrzyknięcie należy podawać
wyłącznie dożylnie.

Terlipressin acetate Altan może zwiększać ryzyko rozwoju niewydolności oddechowej, która może
zagrażać życiu pacjenta. Jeśli przed podaniem leku Terlipressin acetate Altan lub w trakcie leczenia
wystąpią trudności w oddychaniu lub objawy nadmiernej ilości płynu w organizmie, należy
natychmiast poinformować o tym lekarza.

Jeśli pacjent jest leczony z powodu bardzo ciężkiej choroby wątroby i nerek (zespół wątrobowonerkowy typu 1.), lekarz powinien upewnić się, że podczas leczenia kontrolowana jest czynność serca
oraz równowaga wodno-elektrolitowa. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku
przebytej choroby serca lub płuc, ponieważ Terlipressin acetate Altan może powodować
niedokrwienie serca (zmniejszenie dopływu krwi do serca) i niewydolność oddechową (bardzo
nasilone trudności w oddychaniu). Należy unikać leczenia lekiem Terlipressin acetate Altan, jeśli u
pacjenta występuje niewydolność wątroby z niewydolnością wielonarządową i (lub) niewydolność
nerek z bardzo dużym stężeniem kreatyniny we krwi (produkt powstający w wyniku metabolizmu w
organizmie), ponieważ zwiększa to ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Jeśli pacjent jest leczony z powodu bardzo ciężkiej choroby wątroby i nerek, Terlipressin acetate
Altan może zwiększać ryzyko rozwoju sepsy (obecność bakterii we krwi i silna reakcja organizmu na
zakażenie) oraz wstrząsu septycznego (ciężka choroba występująca, gdy ciężkie zakażenie prowadzi
do zmniejszenia ciśnienia tętniczego krwi i małego przepływu krwi). Jeśli powyższe sytuacje dotyczą
pacjenta, lekarz zastosuje dodatkowe środki ostrożności.

Lek Terlipressin acetate Altan a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych
przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje ktorykolwiek z następujących
leków:
- leki wpływające na rytm serca (np. tzw. beta-blokery, ponieważ ich działanie może być nasilone,
jeśli są stosowane jednocześnie z lekiem Terlipressin acetate Altan;
- leki przeciwarytmiczne (stosowane w leczeniu nieregularnego rytmu serca takie jak chinidyna lub
amiodaron;

- leki moczopędne (zwiększające wydalanie moczu, np. z grupy furosemidu).

Należy poinformować lekarza, jeśli w przeszłości wystąpiło nagłe spowolnienie bicia serca po
zastosowaniu niektórych leków znieczulających (propofol, sulfentanyl). Lek Terlipressin acetate Altan
może nasilać działanie tych leków, jeśli zostaną podane ponownie.

Ciąża i karmienie piersią
Lek Terlipressin acetate Altan można stosować tylko wtedy, gdy lekarz uzna to za konieczne.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Leku Terlipressin acetate Altan nie należy stosować w okresie karmienia piersią, ponieważ nie
wiadomo, czy nie przenika do mleka kobiecego.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn. Jednakże, jeśli pacjent czuje się źle po podaniu wstrzyknięcia, nie powinien
prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Pacjenci w podeszłym wieku
Lek Terlipressin acetate Altan należy stosować ostrożnie u pacjentów w wieku powyżej 70 lat z
chorobą sercowo-naczyniową obecną bądź przebytą.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Lek Terlipressin Acetate nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży, ze względu na
niewystarczające doświadczenia w tej grupie wiekowej.

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
Nie jest wymagane dostosowanie dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby.

Lek Terlipressin acetate Altan zawiera sód
Ten lek zawiera 30,6 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej ampułce po 8,5 ml.
Odpowiada to 1,53% zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.

### 3. Jak stosować lek Terlipressin acetate Altan?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

Stosowanie u dorosłych

Krwawienia z poszerzonych żył (żylaków) w części przewodu pokarmowego prowadzącej do żołądka

Lekarz na podstawie masy ciała pacjenta ustali, jaka dawka jest najbardziej odpowiednia.
Zazwyczaj, pacjentom o masie ciała poniżej 50 kg podaje się 1 mg (1 ampułka 8,5 ml) co 4 godziny.
Pacjentom o masie ciała od 50 do 70 kg należy podawać 1,5 mg (1,5 ampułki po 8,5 ml) co cztery
godziny.
Pacjentom o masie ciała powyżej 70 kg należy podawać 2 mg (2 ampułki po 8,5 ml) co 4 godziny.
Leczenie należy kontynuować przez kolejne 24 godziny, aż do czasu opanowania krwawienia.
Leczenie powinno trwać maksymalnie 48 godzin.
Po podaniu dawki początkowej, jeśli jest to konieczne, np. w przypadku wystąpienia działań
niepożądanych, kolejne dawki leku Terlipressin acetate Altan można zmniejszyć do 1 mg
(1 ampułka).

Zespół wątrobowo-nerkowy

Zwykle stosowana dawka wynosi 1 mg (1 ampułka) octanu terlipresyny co 6 godzin, przez co
najmniej 3 dni. Jeśli po 3 dniach leczenia obniżenie stężenia kreatyniny w surowicy jest mniejsze niż
30% w stosunku do wartości wyjściowej, należy rozważyć zwiększenie dawki do 2 mg (2 ampułki) co
6 godzin.

Leczenie terlipresyną należy przerwać w przypadku braku odpowiedzi na leczenie (zdefiniowanego
jako obniżenie stężenia kreatyniny w surowicy krwi w dniu 7. mniejsze niż 30% w stosunku do
wartości wyjściowej), lub u pacjentów z pełną odpowiedzią (stężenie kreatyniny w surowicy krwi
mniejsze niż 1,5 mg/dl przez co najmniej dwa kolejne dni).

W przypadku pacjentów wykazujących niepełną odpowiedź (obniżenie stężenia kreatyniny w
surowicy krwi co najmniej o 30% w stosunku do wartości wyjściowej, ale bez uzyskania wartości
poniżej 1,5 mg/dl w dniu 7.), leczenie terlipresyną można kontynuować maksymalnie przez 14 dni.

W przypadku nawrotu zespołu wątrobowo-nerkowego po całkowitej odpowiedzi, leczenie terlipresyną
można wznowić zgodnie z zaleceniem medycznym.

Leczenie zespołu wątrobowo-nerkowego trwa zazwyczaj 7 dni, a maksymalny zalecany czas trwania
to 14 dni.

Zespół wątrobowo-nerkowy typu 1
Terlipressin acetate Altan może być również podawany pacjentowi w kroplówce (ciągła infuzja
dożylna), zazwyczaj w dawce początkowej wynoszącej 2 mg octanu terlipresyny na dobę, która będzie
następnie stopniowo zwiększana do maksymalnej dawki 12 mg octanu terlipresyny na dobę.

Sposób i droga podania
Podawanie leku Terlipressin acetate Altan powinno być wykonywane przez wykwalifikowany
personel medyczny.

Wyjąć ampułkę z opakowania i upewnić się, że w górnej części ampułki nie pozostał żaden płyn.

Po otwarciu ampułki nabrać roztwór strzykawką i podać we wstrzyknięciu dożylnym.

Po otwarciu lek należy natychmiast zużyć.

Terlipressin acetate Altan jest podawany we wstrzyknięciu lub infuzji dożylnej.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Terlipressin acetate Altan
W przypadku zastosowania zbyt dużej dawki może wystąpić gwałtowne zwiększenie ciśnienia
tętniczego krwi.

Pominięcie przyjęcia leku Terlipressin acetate Altan
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

W przypadku dalszych pytań dotyczących stosowania tego leku należy zwrócić się do lekarza,
farmaceuty lub pielęgniarki.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi lub innej osobie należącej do fachowego personelu
medycznego:
- Jeśli u pacjenta wystąpią trudności z oddychaniem lub pogorszenie możliwości oddychania
(objawy niewydolności oddechowej). Te działania niepożądane występują bardzo często u

pacjentów leczonych z powodu zespołu wątrobowo-nerkowego typu 1. – mogą dotyczyć więcej
niż 1 na 10 osób.
- Jeśli u pacjenta wystąpią objawy zakażenia krwi (sepsa i (lub) wstrząs septyczny), które mogą
obejmować gorączkę i dreszcze lub bardzo niską temperaturę ciała, bladość i (lub) zasinienie
skóry, silną duszność, rzadsze oddawanie moczu, szybkie bicie serca, nudności i wymioty,
biegunkę, zmęczenie i osłabienie oraz zawroty głowy. Te działania niepożądane występują często
u pacjentów leczonych z powodu zespołu wątrobowo-nerkowego typu 1. – mogą dotyczyć do 1
na 10 osób.

Inne działania niepożądane, które mogą występować z różną częstością, w zależności od choroby
pacjenta.

Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 leczonych pacjentów):
Jeśli pacjent ma zespół wątrobowo-nerkowy typu 1:
• Skrócenie oddechu (duszność)

Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów)
• ból głowy
• bradykardia (bardzo wolna czynność serca)
• zwiększone ciśnienie krwi
• skurcz naczyń obwodowych (niewystarczający dopływ krwi do tkanek) powodujący bladość
• przemijający ból brzucha
• przemijająca biegunka

Jeśli pacjent ma zespół wątrobowo-nerkowy typu 1:
• obecność płynu w płucach (obrzęk płuc)
• trudności w oddychaniu (zespół ostrego wyczerpania oddechowego)

Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów)
• małe stężenie sodu we krwi jeśli brak kontroli bilansu płynów
• nieregularne bicie serca
• przyspieszony puls
• ból w klatce piersiowej
• zawał mięśnia sercowego (atak serca)
• niewystarczający dopływ krwi do jelit
• sinica obwodowa (niebieskawe przebarwienie skóry spowodowane brakiem tlenu)
• uderzenia gorąca
• przemijające nudności
• przemijające wymioty
• martwica skóry (uszkodzenie tkanek) w miejscu wstrzyknięcia

Jeśli u pacjenta wystepują krwotoki z przewodu pokarmowego z pękniętych żylaków przełykowożołądkowych:
• Obecność płynu w płucach (obrzęk płuc)
• Trudności z oddychaniem (zespół ostrego wyczerpania oddechowego)

Rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 pacjentów)
Jeśli u pacjenta wystepują krwotoki z przewodu pokarmowego z pękniętych żylaków przełykowożołądkowych:
• Skrócenie oddechu (duszność)

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
• niewydolność serca. Objawy obejmują duszność, zmęczenie i obrzęk kostek
• zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes
• martwica skóry (uszkodzenie tkanek)

• skurcze macicy
• zmniejszenie dopływu krwi do macicy

Działanie antydiuretyczne leku (zmniejszenie ilości wydalanego moczu) może powodować
zmniejszenie stężenia sodu we krwi (hiponatremia), o ile nie jest kontrolowana równowaga płynów.

Podczas badań klinicznych u pacjentów z zespołem wątrobowo-nerkowym leczonych terlipresyną
zwiększyło się ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego,
takich jak zmniejszony przepływ krwi w sercu (niedokrwienie mięśnia sercowego), nieregularne bicie
serca (arytmia), zmniejszony przepływ krwi w jelitach (niedokrwienie jelit) lub przeciążenie układu
krążenia (objawiające się zwiększonym ciśnienie krwi, bólem głowy, trudnością w oddychaniu lub
poszerzeniem żył szyjnych).

Podczas badań klinicznych i po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu, zgłoszono kilka
przypadków zaburzeń rytmu serca (arytmia).

Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu, zgłoszono kilka przypadków niedokrwienia i
martwicy skóry, niezwiązanych z miejscem wstrzyknięcia

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Terlipressin acetate Altan?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w lodówce (2˚C – 8˚C).
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
Nie zamrażać.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Po pierwszym otwarciu produkt należy natychmiast zużyć.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Terlipressin acetate Altan
- Substancją czynną leku jest terlipresyny octan.
Jedna ampułka 8,5 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 1 mg terlipresyny octanu, co odpowiada
0,85 mg terlipresyny.

1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 0,12 mg terlipresyny octanu, co odpowiada 0,1 mg
terlipresyny.

- Pozostałe składniki to: sodu chlorek, kwas octowy lodowaty, sodu octan trójwodny, woda do
wstrzykiwań.

Jak wygląda lek Terlipressin acetate Altan i co zawiera opakowanie

Produkt leczniczy Terlipressin acetate Altan to przejrzysty, bezbarwny roztwór do wstrzykiwań.

Jedno opakowanie zawiera 5 ampułek z bezbarwnego szkła (typ I) po 8,5 mL roztworu, w tekturowym
pudełku.

Podmiot odpowiedzialny:
Altan Pharmaceuticals, S.A.
C/ Cólquide Nº 6, Portal 2, 1ª Planta, Oficina F. Edificio Prisma
Las Rozas, 28230 Madryt
Hiszpania

Wytwórca:
Altan Pharmaceuticals S.A.
Avda. de la Constitución, 198-199
Polígono Industrial Monte Boyal
45950 Casarrubios del Monte (Toledo)
Hiszpania

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Terlipressin acetate Altan, 0,12 mg/ 1 mL, roztwór do wstrzykiwań

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Jedna ampułka 8,5 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 1 mg terlipresyny octanu, co odpowiada
0,85 mg terlipresyny.

Każdy ml zawiera 0,12 mg terlipresyny octanu, co odpowiada 0,1 mg terlipresyny.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: sód.

Jedna ampułka zawiera 1,33 mmol (30,6 mg) sodu.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwór do wstrzykiwań
Przejrzysty, bezbarwny roztwór wodny o pH 3,0-4,5 i osmolalności 290-360 mOsm/kg.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

- Leczenie krwawienia z żylaków przełyku
- Leczenie doraźne zespołu wątrobowo-nerkowego typu 1, zdefiniowanego zgodnie z kryterium
ICA (International Club of Ascites)

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dorośli

Leczenie krwawienia z żylaków przełyku

Zalecana dawka produktu leczniczego Terlipressin acetate Altan podawana w powolnym
wstrzyknięciu dożylnym (bolusie) co 4 godziny, w zależności od masy ciała pacjenta, dawkę można
dostosować w następujący sposób:

- masa ciała poniżej 50 kg: 1 mg (1 ampułka 8,5 ml);
- masa ciała od 50 kg do 70 kg: 1,5 mg (1,5 ampułki po 8,5 ml);
- masa ciała powyżej 70 kg: 2 mg (2 ampułki po 8,5 ml).

Leczenie należy kontynuować przez kolejne 24 godziny do momentu opanowania krwawienia lub
przez maksymalny okres 48 godzin.

Ze względu na działania niepożądane, jeśli to konieczne, po podaniu początkowego wstrzyknięcia
dawkę octanu terlipresyny można zmniejszyć do 1 mg (1 ampułka) co 4 godziny.
Przybliżona wartość maksymalnej dawki dobowej produktu leczniczego Terlipressin acetate

Altan wynosi 120 mikrogramów octanu terlipresyny na kg masy ciała.

Wstrzyknięcie dożylne należy wykonywać w ciągu jednej minuty.

Terlipresynę podaje się w nagłych przypadkach ostrego krwawienia z żylaków przełyku, do czasu
dostępności terapii endoskopowej. Później, podawanie terlipresyny w leczeniu
żylaków przełyku jest zwykle leczeniem uzupełniającym do hemostazy endoskopowej.

Zespół wątrobowo-nerkowy typu 1:

Zalecana dawka to 1 mg (1 ampułka) octanu terlipresyny we wstrzyknięciu dożylnym co 6 godzin,
przez co najmniej 3 dni. Jeśli po 3 dniach leczenia obniżenie stężenia kreatyniny w surowicy jest
mniejsze niż 30% w stosunku do wartości wyjściowej, należy rozważyć zwiększenie dawki do 2 mg (2
ampułki) co 6 godzin.

Leczenie terlipresyną należy przerwać w przypadku braku odpowiedzi na leczenie (zdefiniowanego
jako obniżenie stężenia kreatyniny w surowicy krwi w dniu 7. mniejsze niż 30% w stosunku do
wartości wyjściowej), lub u pacjentów z pełną odpowiedzią (stężenie kreatyniny w surowicy krwi
mniejsze niż 1,5 mg/dl przez co najmniej dwa kolejne dni).

W przypadku pacjentów wykazujących niepełną odpowiedź (obniżenie stężenia kreatyniny w surowicy
krwi co najmniej o 30% w stosunku do wartości wyjściowej, ale bez uzyskania wartości poniżej 1,5
mg/dl w dniu 7.), leczenie terlipresyną można kontynuować maksymalnie przez 14 dni.

W przypadku nawrotu zespołu wątrobowo-nerkowego po całkowitej odpowiedzi, leczenie terlipresyną
można wznowić zgodnie z zaleceniem medycznym.

W większości badań klinicznych uzasadniających stosowanie terlipresyny w leczeniu zespołu
wątrobowo-nerkowego, podawano jednocześnie ludzką albuminę w dawce 1 g/kg masy ciała w
pierwszym dniu, a następnie w dawce 20 - 40 g/dobę.

Zwykle czas trwania leczenia zespołu wątrobowo-nerkowego wynosi 7 dni, a maksymalny, zalecany
czas trwania leczenia wynosi 14 dni.

Jako alternatywę do podawania w powolnym wstrzyknięciu dożylnym (bolusie), terlipresynę można
stosować w ciągłej infuzji dożylnej (iv.), rozpoczynając od dawki wynoszącej 2 mg octanu
terlipresyny, podawanej przez 24 godziny i zwiększając ją do dawki maksymalnej 12 mg octanu
terlipresyny, podawanej przez 24 godziny. Podawanie terlipresyny w postaci ciągłej infuzji dożylnej
może wiązać się z mniejszą częstością występowania ciężkich działań niepożądanych niż po podaniu w
powolnym wstrzyknięciu dożylnym (bolusie) (patrz punkt 5.1).

Specjalne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku
Produkt leczniczy Terlipressin acetate Altan należy stosować ostrożnie u osób w wieku powyżej 70 lat
(patrz punkt 4.4) z chorobą sercowo-naczyniową obecną bądź przebytą.

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Terlipressin acetate Altan u dzieci i młodzieży, ze
względu na brak wystarczających badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności (patrz
punkt 4.4).

Niewydolność nerek
Produkt leczniczy Terlipressin acetate Altan należy stosować ostrożnie u pacjentów z
przewlekłą niewydolnością nerek (patrz punkt 4.4).

Niewydolność wątroby
Nie jest wymagane dostosowywanie dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby.

Zespół wątrobowo-nerkowy typu 1

Zaburzenie czynności nerek
Należy unikać stosowania terlipresyny u pacjentów z zaawansowanym zaburzeniem czynności nerek,
tj. z wyjściowym stężeniem kreatyniny w surowicy krwi ≥ 442 μmol/L (5,0 mg/dL), chyba że
przewidywane korzyści z leczenia przewyższają ryzyko (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia czynności wątroby
Należy unikać stosowania terlipresyny u pacjentów z ciężką chorobą wątroby, zdefiniowaną jako stan
ostry, nałożoną na przewlekłą niewydolność wątroby (ang. Acute-on-Chronic Liver Failure, ACLF)
stopnia 3. i (lub) z liczbą punktów w skali MELD (ang. Model for End-stage Liver Disease) wynoszącą
≥ 39, chyba że przewidywane korzyści z leczenia przewyższają ryzyko (patrz punkt 4.4).

Sposób podawania
Zespół wątrobowo-nerkowy typu 1: wstrzyknięcie dożylne lub wlew dożylny

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

W celu uniknięcia miejscowej martwicy w miejscu podania, wstrzyknięcie musi być wykonywane
wyłącznie dożylnie.

Terlipresynę należy stosować z ostrożnością w leczeniu pacjentów z:
- nadciśnieniem tętniczym,
- zaburzeniami rytmu serca,
- chorobami naczyń mózgowych, naczyń wieńcowych lub naczyń obwodowych,
- niewydolnością serca,
- przewlekłą niewydolnością nerek,
- astmą lub zaburzeniami układu oddechowego,
- u pacjentów w podeszłym wieku powyżej 70 lat.

Nie należy podawać terlipresyny pacjentom we wstrząsie septycznym z niskim rzutem serca.

Zaleca się specjalistyczny nadzór z ciągłym monitorowaniem czynności układu sercowonaczyniowego, parametrów hematologicznych i stężenia elektrolitów we krwi, w placówkach
wyposażonych w odpowiednie urządzenia.

Monitorowanie podczas leczenia
Podczas leczenia należy regularnie monitorować ciśnienie tętnicze krwi, czynność serca, wysycenie
krwi tlenem (saturację), stężenie sodu i potasu w surowicy krwi oraz równowagę płynów.
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu krążenia lub płuc,
ponieważ terlipresyna może powodować niedokrwienie i przekrwienie naczyń płucnych.

Dzieci i osoby w podeszłym wieku: należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia
dzieci, młodzieży i osób w podeszłym wieku, ponieważ doświadczenie w tych grupach wiekowych
jest ograniczone. Nie ma danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności, aby
można było określić zalecane dawkowanie w tych grupach pacjentów.

Przed zastosowaniem terlipresyny w leczeniu zespołu wątrobowo-nerkowego (HRS) należy
potwierdzić, że pacjent ma ostrą, czynnościową niewydolność nerek nie reagującą na odpowiednie
leczenie zwiększające objętość osocza.

Zdarzenia sercowo-naczyniowe
U pacjentów z zespołem wątrobowo-nerkowym (HRS) leczonych terlipresyną występowało
większe ryzyko działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego, takich jak
niedokrwienie mięśnia sercowego, arytmia, niedokrwienie jelit lub przeciążenie układu krążenia
(patrz punkt 4.8). W związku z tym, należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania
terlipresyny u pacjentów z chorobami serca lub niedokrwieniem jelit w wywiadzie. Pacjenci
leczeni terlipresyną z zespołem wątrobowo-nerkowym (HRS) powinni być ściśle monitorowani w
celu wykrycia wczesnych oznak wystąpienia niedokrwienia lub niewydolności serca, arytmii i
niedokrwienia jelit. Ponadto, ponieważ większość pacjentów z zespołem wątrobowo-nerkowym
HRS będzie leczonych jednocześnie albuminą, pacjenci powinni być również ściśle monitorowani
w celu wykrycia jak najwcześniejszych objawów przeciążenia układu krążenia.

Torsade de pointes:
Podczas badań klinicznych i po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu, zgłaszano kilka
przypadków wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes
(patrz punkt 4.8). W większości przypadków u pacjentów występowały czynniki predysponujące,
takie jak wyjściowe wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia,
hipomagnezemia) lub jednoczesne stosowanie leków powodujących wydłużenie odstępu QT. W
związku z tym, należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania terlipresyny u
pacjentów z wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie, zaburzeniami równowagi elektrolitowej,
stosujących jednocześnie leki, które mogą powodować wydłużenie odstępu QT, takie jak leki
przeciwarytmiczne klasy IA i III, erytromycyna, niektóre leki przeciwhistaminowe i
trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne lub leki, które mogą powodować hipokaliemię albo
hipomagnezemię (np. niektóre leki moczopędne) (patrz punkt 4.5).

Martwica skóry:
Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłoszono kilka przypadków niedokrwienia i
martwicy skóry niezwiązanych z miejscem wstrzyknięcia (patrz punkt 4.8). Wydaje się, że u
pacjentów z obwodowym nadciśnieniem żylnym lub z chorobliwą otyłością występuje większa
skłonność do tej reakcji. W związku z tym należy zachować szczególną ostrożność podczas
stosowania terlipresyny u tych pacjentów.

Zespół wątrobowo-nerkowy typu 1

Zaburzenia czynności nerek
Należy unikać stosowania terlipresyny u pacjentów z zaawansowanym zaburzeniem czynności
nerek, tj. z wyjściowym stężeniem kreatyniny w surowicy ≥ 442 μmoL/l (5,0 mg/dL), leczonych
terlipresyną z powodu zespołu wątrobowo-nerkowego typu 1., chyba że przewidywane korzyści z
leczenia przewyższają ryzyko. W badaniach klinicznych obserwowano zmniejszoną skuteczność w
ustępowaniu zespołu wątrobowo-nerkowego, zwiększone ryzyko występowania działań
niepożądanych i zwiększoną śmiertelność w tej grupie pacjentów (patrz punkt 4.2).

Zaburzenia czynności wątroby
Należy unikać stosowania terlipresyny u pacjentów z ciężką chorobą wątroby, zdefiniowaną jako
stan ostry, nałożoną na przewlekłą niewydolność wątroby (ang. Acute-on-Chronic Liver Failure,
ACLF) stopnia 3. i (lub) z liczbą punktów w skali MELD (Model for End-stage Liver Disease)
wynoszącą ≥ 39, leczonych terlipresyną z powodu zespołu wątrobowo-nerkowego typu 1., chyba że
przewidywane korzyści z leczenia przewyższają ryzyko. W badaniach klinicznych obserwowano
zmniejszoną skuteczność w ustępowaniu zespołu wątrobowo-nerkowego, zwiększone ryzyko
niewydolności oddechowej i zwiększoną śmiertelność w tej grupie pacjentów (patrz punkt 4.2).

Zdarzenia ze strony układu oddechowego
U pacjentów leczonych terlipresyną z powodu zespołu wątrobowo-nerkowego typu 1., zgłaszano
przypadki niewydolności oddechowej zakończonej zgonem, w tym niewydolność oddechową
spowodowaną przeciążeniem objętościowym płynami.

Pacjentów, u których wystąpiły trudności z oddychaniem lub nasilenie choroby układu oddechowego,
należy ustabilizować przed podaniem pierwszej dawki terlipresyny.

Należy zachować ostrożność podczas podawania terlipresyny jednocześnie z albuminą ludzką
stosowaną jako standardowe leczenie zespołu wątrobowo-nerkowego typu 1. W razie wystąpienia
objawów przedmiotowych lub podmiotowych niewydolności oddechowej lub przeciążenia
objętościowego płynami, należy rozważyć zmniejszenie dawki albuminy ludzkiej. Jeśli objawy ze
strony układu oddechowego są ciężkie lub nie ustępują, należy przerwać leczenie terlipresyną.

Posocznica i (lub) wstrząs septyczny
U pacjentów leczonych terlipresyną z powodu zespołu wątrobowo-nerkowego typu 1. zgłaszano
przypadki posocznicy i (lub) wstrząsu septycznego, w tym przypadki zakończone zgonem.
Pacjentów należy codziennie monitorować w celu wykrycia wszelkich objawów przedmiotowych
lub podmiotowych, które mogą wskazywać na rozwój zakażenia.

Ciąża
Podczas ciąży terlipresynę należy stosować tylko w przypadku zdecydowanej konieczności i zawsze
pod ścisłą kontrolą lekarską (patrz punkt 4.6).

Ten produkt leczniczy zawiera 1,33 mmol (30,6 mg) sodu w pojedynczej dawce (1 ampułka 8,5 ml).
Odpowiada to 1,53% zalecanego maksymalnego dziennego spożycia sodu przez osobę dorosłą.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Terlipresyna nasila działanie hipotensyjne nieselektywnych beta-adrenolityków w obrębie żyły
wrotnej. Zmniejszenie częstości akcji serca i pojemności minutowej serca wywołane leczeniem można
przypisać hamowaniu odruchowej aktywności serca przez nerw błędny w wyniku zwiększonego
ciśnienia tętniczego krwi. Skojarzone leczenie lekami, o których wiadomo, że wywołują bradykardię
(np. propofol, sufentanyl) może spowodować ciężką bradykardię.

Terlipresyna może wywołać komorowe zaburzenia rytmu serca, w tym torsade de pointes (patrz
punkty 4.4 i 4.8). W związku z tym, należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania
terlipresyny u pacjentów z wydłużenia odstępu QT w wywiadzie, zaburzeniami równowagi
elektrolitowej, stosujących jednocześnie leki, które mogą powodować wydłużenie odstępu QT, takie
jak leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, erytromycyna, niektóre leki przeciwhistaminowe i
trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne lub leki, które mogą powodować hipokaliemię albo
hipomagnezemię (np. niektóre leki moczopędne).

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Płodność
Brak danych dotyczących płodności.

Ciąża
Stosowanie terlipresyny nie jest zalecane w okresie ciąży, ponieważ wykazano, że wywołuje
skurcze macicy i zwiększa ciśnienie wewnątrzmaciczne we wczesnej ciąży oraz może zmniejszać
przepływ krwi w macicy. Produkt leczniczy Terlipressin acetate Altan może mieć szkodliwy
wpływ na przebieg ciąży i płód.

U królików, którym podawano terlipresynę, stwierdzono samoistne poronienia i zniekształcenie
płodu (patrz punkt 5.3).

Terlipresyna powinna być stosowana wyłącznie w istotnych wskazaniach, indywidualnie do
każdego przypadku, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży kiedy krwawienia nie można
opanować za pomocą terapii endoskopowej.

Karmienie piersią
Informacje o tym, czy terlipresyna przenika do mleka kobiecego, są niewystarczające.
Produktu leczniczego Terlipressin acetate Altan nie należy stosować u kobiet karmiących piersią.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Częstość występowania działań niepożądanych określono następująco:

bardzo często ≥1/10;
często ≥1/100 do <1/10;
niezbyt często ≥1/1000 do <1/100;
rzadko ≥10 000 do <1/1000.
bardzo rzadko <1/10 000
nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane w badaniach klinicznych (częstość 1-10%) bladość,
podwyższone ciśnienie krwi, ból brzucha, nudności, biegunka i ból głowy są spowodowane
działaniem leku zwężającym naczynia krwionośne.
Działanie antydiuretyczne tego leku może powodować hiponatremię, jeśli nie kontroluje się
równowagi płynów.

W tabeli znajdują się działania niepożądane, które wymienione są dwukrotnie, ponieważ określone
częstości ich występowania są różne, w zależności od wskazań.

Klasyfikacja
układów i
narządów
(MedDRA)

Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość
nieznana

Zakażenia i
zarażenia
pasożytnicze

Posocznica i
(lub) wstrząs
septycznya
Zaburzenia
metabolizmu
i odżywiania

Hiponatremia jeśli
brak kontroli
równowagi płynów
Zaburzenia
układu
nerwowego

Ból głowy

Zaburzenia serca Bradykardia ◦ Migotanie
przedsionków
◦ Skurcze dodatkowe
komorowe
◦ Tachykardia
◦ Ból w klatce
piersiowej
◦ Zawał mięśnia
sercowego
◦ Przeładowanie
płynami z obrzękiem
płuc

◦ Zaburzenia
rytmu typu
torsade de
pointes
◦ Niewydolność
serca

Zaburzenia
naczyniowe
◦ Skurcz naczyń
obwodowych
◦ Niedokrwienie
obwodowe
◦ Bladość twarzy
◦ Nadciśnienie

◦ Niedokrwienie jelit
◦ Sinica obwodowa
◦ Uderzenia gorąca

Zaburzenia
układu
oddechowego,
klatki piersiowej
i śródpiersia

◦ Niewydolność
oddechowaa
◦ Dusznośća

◦ Obrzęk płuca
◦ Zespół ostrego
wyczerpania
oddechowegoa

◦ Zespół ostrego
wyczerpania
oddechowegob
◦ Niewydolność
oddechowab
◦ Obrzęk płucb

◦ Dusznośćb

Zaburzenia
żołądka
i jelit

◦ Przemijające
skurcze brzuszne
◦ Przemijająca
biegunka

◦ Przemijające
nudności
◦ Przemijające
wymioty
Zaburzenia
skóry
i tkanki
podskórnej

◦ Martwica skóry

Ciąża, połóg i
okres
okołoporodowy

◦ Skurcz macicy
◦ Zmniejszony
przepływ krwi
w macicy
Zaburzenia
ogólne
i stany w miejscu
podania

◦ Martwica w
miejscu
wstrzyknięcia

a Dotyczy zespołu wątrobowo-nerkowego typu 1. Częstości występowania oszacowano na
podstawie zbiorczej analizy populacyjnej danych dotyczących bezpieczeństwa w badaniach
klinicznych OT-0401, REVERSE i CONFIRM.
b Dotyczy leczenia krwotoków z przewodu pokarmowego z pękniętych żylaków przełykowożołądkowych.

Podczas badań klinicznych u pacjentów z zespołem wątrobowo-nerkowym (HRS) leczonych
terlipresyną zaobserwowano zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych sercowonaczyniowych, takich jak niedokrwienie mięśnia sercowego, arytmia, niedokrwienie jelit lub
przeciążenie układu krążenia (patrz punkt 4.4).

Podczas badań klinicznych i po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu, zgłoszono kilka
przypadków wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de

pointes (patrz punkty 4.4 i 4.5).

Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu, zgłoszono kilka przypadków niedokrwienia
skóry i martwicy, niezwiązanych z miejscem wstrzyknięcia (patrz punkt 4.4).

Bezpieczeństwo związane ze sposobem podawania
Wyniki dedykowanego, randomizowanego, kontrolowanego, wieloośrodkowego badania klinicznego
wskazują, że podawanie terlipresyny w postaci ciągłej infuzji dożylnej może być związane z mniejszą
częstością występowania ciężkich działań niepożądanych niż po podaniu w powolnym wstrzyknięciu
dożylnym (bolusie) (patrz punkty 4.2 i 5.1).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Nigdy nie należy przekraczać zalecanej dawki, ponieważ ryzyko poważnych działań niepożądanych
ze strony układy krążenia zależy od wielkości dawki.

W przypadku ostrego przełomu nadciśnieniowego, zwłaszcza u pacjentów z rozpoznanym wcześniej
nadciśnieniem tętniczym krwi, należy podać rozszerzające naczynia leki alfa- adrenolityczne, np.
150 mg klonidyny dożylnie.

W przypadku wystąpienia bradykardii należy podać atropinę.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: wazopresyna i jej analogi. Kod ATC: H01BA04

Po wstrzyknięciu terlipresyna wywiera początkowe działanie własne, a następnie w wyniku
enzymatycznego odszczepienia reszt glicyny, ulega przekształceniu do lizynowazopresyny.
Uważa się, że dawki 1 mg i 2 mg skutecznie zmniejszają ciśnienie krwi w żyle wrotnej i wywołują
wyraźne zwężenie naczyń. Obniżenie ciśnienia wrotnego i przepływu krwi w żyle nieparzystej, która
łączy się z dwiema żyłami głównymi, zachodzi stopniowo. Efekt mniejszej dawki zaczyna zanikać po
trzech godzinach, natomiast dane hemodynamiczne pokazują, że dawka 2 mg jest skuteczniejsza niż 1
mg, ponieważ daje bardziej niezawodny efekt utrzymujący się do 4 godzin po podaniu.

Wydaje się, że terapeutyczne działanie terlipresyny w odwracaniu zespołu wątrobowo-nerkowego jest
związane ze skurczem naczyń splanchnicznych, który zwiększa objętość krążącego osocza i perfuzję
nerek u takich pacjentów.

Ocenia się, że swoiste działania terlipresyny przedstawiają się w następujący sposób:
Układ pokarmowy:
Terlipresyna zwiększa napięcie komórek mięśni gładkich w naczyniach i poza naczyniami
krwionośnymi. Wzrost oporu naczyniowego w tętnicach prowadzi do zmniejszenia ilości krwi
przepływającej przez obszar trzewny. Zmniejszenie dopływu krwi tętniczej prowadzi do zmniejszenia
przepływu krwi przez naczynia krążenia wrotnego. Jednocześnie, terlipresyna powoduje skurcz
mięśni jelit, co zwiększa ruchliwość jelit. Skurczowi ulegają także mięśnie ściany przełyku, co
prowadzi do zamknięcia żylaków wywołanych doświadczalnie.

Nerki:
Terlipresyna wykazuje tylko 3% antydiuretycznego działania naturalnej wazopresyny. Ta
szczątkowa aktywność nie ma znaczenia klinicznego. Krążenie krwi w nerkach nie ulega
znaczącym zmianom w stanie normowolemii. Jednakże, krążenie krwi w nerkach zmniejsza się w
przypadku hiperwolemii.

Ciśnienie krwi:
Terlipresyna wykazuje powolne działanie hemodynamiczne, które trwa 2-4 godziny. Powoduje
łagodne zwiększenie skurczowego i rozkurczowego ciśnienia krwi. Większy wzrost ciśnienia
tętniczego krwi obserwowano u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym nerkopochodnym i
uogólnioną miażdżycą naczyń krwionośnych.

Serce:
W żadnym z badań nie obserwowano toksycznego działania na serce, nawet po zastosowaniu
największej dawki terlipresyny. Działania na serce, takie jak bradykardia, zaburzenia rytmu
serca, niewydolność wieńcowa, wynikają prawdopodobnie z mechanizmów odruchowych lub
bezpośredniego, zwężającego naczynia działania terlipresyny.

Macica:
Terlipresyna powoduje znaczne zmniejszenie przepływu krwi przez mięśniówkę macicy
i endometrium.

Skóra:
Zwężające naczynia krwionośne działanie terlipresyny powoduje znaczne zmniejszenie
przepływu krwi w skórze. We wszystkich badaniach zgłaszano widoczną bladość twarzy i ciała.

Podsumowując, główne właściwości farmakologiczne terlipresyny to jej działanie hemodynamiczne
i wpływ na mięśnie gładkie. Działanie w postaci centralizacji krążenia w przypadku hipowolemii
jest pożądanym skutkiem ubocznym u pacjentów z krwawieniem z żylaków przełyku.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Porównanie podawania w ciągłej infuzji dożylnej oraz powolnym wstrzyknięciu dożylnym (bolus)
podczas leczenia zespołu wątrobowo-nerkowego typu 1. u pacjentów z marskością wątroby

W otwartym, randomizowanym, kontrolowanym, wieloośrodkowym badaniu klinicznym oceniano
bezpieczeństwo stosowania terlipresyny w ciągłej infuzji dożylnej w porównaniu z podawaniem w
powolnym wstrzyknięciu dożylnym (bolusie). Siedemdziesięciu ośmiu pacjentów z zespołem
wątrobowo-nerkowym typu 1. przydzielono losowo do grupy, w której podawano ciągłą infuzję
dożylną octanu terlipresyny w początkowej dawce 2 mg/dobę lub do grupy otrzymującej powolne
wstrzyknięcie dożylne (bolus) octanu terlipresyny w dawce początkowej 0,5 mg co 4 godziny. W
przypadku braku odpowiedzi, w obu grupach dawkę zwiększano stopniowo do dawki końcowej
12 mg/dobę. Albuminę podawano w tej samej dawce w obu grupach. Pierwszorzędowy punkt
końcowy zdefiniowano jako występowanie zdarzeń niepożądanych związanych z leczeniem w obu
badanych grupach. Zarówno częstość występowania wszystkich zdarzeń niepożądanych
związanych z leczeniem, jak i częstość występowania ciężkich zdarzeń niepożądanych
związanych z leczeniem były mniejsze w grupie pacjentów, którym podawano ciągłą infuzję

dożylną niż w grupie otrzymującej powolne wstrzyknięcie dożylne (bolus) (wszystkie zdarzenia
niepożądane związane z leczeniem: 12/34 pacjentów (35%) vs 23/37 pacjentów (62%), p<0,025;
ciężkie zdarzenia niepożądane związane z leczeniem: 7/34 pacjentów (21%) vs 16/37 pacjentów
(43%); p<0,05). Wskaźnik odpowiedzi na terlipresynę nie różnił się istotnie statystycznie między
grupami otrzymującymi ciągłą infuzję dożylną lub powolne wstrzyknięcie dożylne (bolus) (76%
vs 65%). Prawdopodobieństwo 90-dniowego przeżycia bez przeszczepu wątroby nie różniło się
istotnie między grupą otrzymującą ciągłą infuzję dożylną, a grupą otrzymującą powolne
wstrzyknięcie dożylne (bolus) (53% vs 69%).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Farmakokinetyka przebiega według modelu dwukompartmentowego. Stwierdzono, że okres
półtrwania wynosi około 40 minut, klirens metaboliczny około 9 ml/kg/min. a objętość dystrybucji
około 0,5 l/kg.
Pożądane stężenie lizynowazopresyny pojawia się w osoczu po około 30 minutach i osiąga wartość
maksymalną po 60 - 120 minutach od podania produktu leczniczego Terlipressin acetate Altan.

Z uwagi na 100% reakcji krzyżowych, nie są dostępne metody analizy radioimmunologicznej
odróżniające terlipresynę od lizynowazopresyny.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań toksyczności po podaniu pojedynczym i
wielokrotnym oraz genotoksyczności nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka.
Nie przeprowadzono badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego terlipresyny w
dawkach zalecanych u ludzi, po zastosowaniu u zwierząt stwierdzono jedynie objawy wynikające z
działania farmakologicznego terlipresyny.

W badaniach na zwierzętach obserwowano następujące działania niepożądane, które mogą mieć
wpływ na zastosowanie kliniczne produktu:

Ze względu na farmakologiczne działanie na mięśnie gładkie, terlipresyna może wywoływać
poronienie w pierwszym trymestrze ciąży.

Badania nad zarodkami i płodami szczurów nie wykazały żadnych działań niepożądanych
terlipresyny. U królików zdarzały się poronienia, prawdopodobnie związane z toksycznym
wpływem na samice, a także zaburzenia kostnienia u małej liczby płodów oraz jeden odosobniony
przypadek rozszczepienia podniebienia.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Sodu chlorek
Kwas octowy lodowaty
Sodu octan trójwodny
Woda do wstrzykiwań

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

– Roztwory zasadowe
– Roztwory cukrów o właściwościach redukujących

#### 6.3 Okres ważności

18 miesięcy.
Produkt powinien być użyty natychmiast po pierwszym otwarciu.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C).
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
Nie zamrażać.

Warunki przechowywania po otwarciu produktu leczniczego, patrz punkt 6.3.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Produkt leczniczy Terlipressin acetate Altan, 0,12 mg/ 1 mL, roztwór do
wstrzykiwań jest pakowany w ampułki z bezbarwnego szkła (typ I) o pojemności 10
ml zawierające 8,5 ml roztworu i 1 mg terlipresyny octanu.

Opakowanie zawiera 5 ampułek po 8,5 mL roztworu, w tekturowym pudełku.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego
do stosowania

Wyłącznie do podania dożylnego.
Zużyć natychmiast po otwarciu ampułki.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

Altan Pharmaceuticals, S.A.
C/ Cólquide Nº 6, Portal 2, 1ª Planta, Oficina F. Edificio Prisma
Las Rozas, 28230 Madryt
Hiszpania

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 26049

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 09.10.2020

### 10. DATA ZATWIERDZENIA CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.