# Plerixafor MSN

> Pleriksafor · 20 mg/ml · Roztwór do wstrzykiwań

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Plerixafor MSN
- **Nazwa powszechna:** Plerixaforum
- **Substancja czynna:** [Pleriksafor](https://apteka.online/odpowiedniki/plerixaforum)
- **Moc:** 20 mg/ml
- **Postać farmaceutyczna:** Roztwór do wstrzykiwań
- **Droga podania:** podskórna
- **Kategoria dostępności:** Rpz
- **Kod ATC:** L03AX16
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 27957
- **Podmiot odpowiedzialny:** MSN Labs Europe Limited
- **Producent:** MSN Labs Europe Limited
Pharmadox Healthcare Ltd., Malta
Malta
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/immunostymulanty/plerixafor-msn-rozt-wstrz-20-mg-ml-msn
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/immunostymulanty/plerixafor-msn-rozt-wstrz-20-mg-ml-msn.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/45654/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/45654/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 fiol. 1,2 ml | 5909991519049 | Rpz | bezpłatnie w placówce | Trudno dostępny (2/5) | — |

## Leki refundowane

### 1 fiol. 1,2 ml — EAN 5909991519049

Lek refundowany wydawany bezpłatnie w placówce (brak ceny detalicznej w obwieszczeniu).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie.

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Plerixafor MSN i w jakim celu się go stosuje?
Lek Plerixafor MSN zawiera substancję czynną pleryksafor, która blokuje białko na powierzchni
macierzystych komórek krwiotwórczych. To białko „wiąże” macierzyste komórki krwiotwórcze w
obrębie szpiku kostnego. Pleryksafor ułatwia uwalnianie (mobilizację) macierzystych komórek
krwiotwórczych do krwiobiegu. Macierzyste komórki krwiotwórcze pobiera się za pomocą urządzenia
służącego do oddzielania różnych składników krwi (urządzenie do aferezy), a następnie zamraża
i przechowuje aż do wykonania przeszczepu.

Lek Plerixafor MSN stosuje się w przypadku niewystarczającej mobilizacji, w celu ułatwienia
pobrania macierzystych komórek krwiotwórczych (do ich pobrania, przechowywania i
przeszczepienia),
• U dorosłych pacjentów z chłoniakiem (nowotwór białych krwinek) lub szpiczakiem mnogim
(nowotwór obejmujący komórki plazmatyczne w szpiku kostnym).
• U dzieci w wieku od 1 roku do mniej niż 18 lat z chłoniakiem lub guzami litymi.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Plerixafor MSN

Kiedy nie stosować leku Plerixafor MSN
• jeśli pacjent ma uczulenie na pleryksafor lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Plerixafor MSN należy omówić to z lekarzem.

Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli:
• pacjent w przeszłości chorował lub aktualnie choruje na choroby serca
• jeśli u pacjenta występują choroby nerek; lekarz może wówczas dostosować dawkę
• jeśli u pacjenta występuje duża liczba białych krwinek
• jeśli u pacjenta występuje mała liczba płytek krwi

• jeśli u pacjenta w przeszłości występowały omdlenia lub zawroty głowy podczas wstawania lub
siadania oraz przed wykonaniem lub w trakcie wykonywania zastrzyków.

Lekarz prowadzący może zlecić regularne badania krwi, aby kontrolować morfologię krwi pacjenta.
Nie zaleca się stosowania leku Plerixafor MSN w celu mobilizacji macierzystych komórek
krwiotwórczych u pacjentów z białaczką (nowotwór krwi lub szpiku kostnego).

Lek Plerixafor MSN a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Ciąża i karmienie piersią
Pacjentki w ciąży nie powinny stosować leku Plerixafor MSN, ponieważ nie ma wystarczającego
doświadczenia dotyczącego stosowania tego leku w ciąży. Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że
może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem
tego leku. Zaleca się, by pacjentki w wieku rozrodczym stosowały antykoncepcję.

Podczas stosowania leku Plerixafor MSN nie należy karmić piersią, ponieważ nie wiadomo, czy lek
Plerixafor MSN przenika do mleka ludzkiego.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Plerixafor MSN może wywoływać zawroty głowy oraz uczucie zmęczenia, zatem jeśli pacjent
odczuwa zawroty głowy, zmęczenie lub pogorszenie samopoczucia, nie powinien prowadzić
pojazdów.

Lek Plerixafor MSN zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

### 3. Jak stosować lek Plerixafor MSN?
Lek zostanie podany we wstrzyknięciu przez lekarza lub pielęgniarkę.

Najpierw zostanie podany G-CSF, a następnie lek Plerixafor MSN
Procedurę mobilizacji komórek rozpoczyna się od podania innego leku określanego jako G-CSF
(czynnik wzrostu kolonii granulocytów). G-CSF ułatwia działanie leku Plerixafor MSN. Jeśli
konieczne są dodatkowe informacje o G-CSF należy poradzić się lekarza i przeczytać odpowiednią
ulotkę informacyjną.

Jaka jest dawka leku Plerixafor MSN?
Zalecana dawka dla dorosłych to albo 20 mg (stała dawka) albo 0,24 mg na kilogram masy ciała na
dobę.
Zalecana dawka dla dzieci w wieku od 1 roku do mniej niż 18 lat to 0,24 mg na kilogram masy ciała
na dobę.

Dawkę leku dobiera się na podstawie masy ciała pacjenta, dlatego pacjent zostanie zważony
w tygodniu poprzedzającym podanie pierwszej dawki. Jeśli u pacjenta występują umiarkowane lub
ciężkie zaburzenia czynności nerek, lekarz zmniejszy dawkę.

W jaki sposób podaje się lek Plerixafor MSN?
Lek Plerixafor MSN podaje się we wstrzyknięciu podskórnym (pod powierzchnię skóry).

Kiedy po raz pierwszy podaje się lek Plerixafor MSN?
Pierwszą dawkę leku podaje się w okresie 6-11 godzin przed rozpoczęciem aferezy (pobierania
macierzystych komórek krwiotwórczych).

Jak długo będzie podawany lek Plerixafor MSN?
Lek będzie podawany przez 2 do 4 kolejne dni (niekiedy do 7 dni), do czasu aż zostanie pobrana
wystarczająca liczba komórek macierzystych w celu ich przeszczepienia. W nielicznych przypadkach
pobranie macierzystych komórek krwiotwórczych nie udaje się i konieczne jest zakończenie
procedury.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy jak najszybciej powiedzieć lekarzowi, jeśli:
• krótko po podaniu leku Plerixafor MSN wystąpi wysypka, obrzęk wokół oczu, duszność lub
brak tchu, zawroty głowy podczas siadania lub wstawania, stan bliski omdleniu lub omdlenie
• wystąpi ból w lewej górnej części brzucha lub w okolicy lewego barku

Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)
• biegunka, nudności (mdłości), zaczerwienienie lub podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia mała
liczba czerwonych krwinek w badaniu laboratoryjnym (niedokrwistość u dzieci)

Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)
• ból głowy
• zawroty głowy, uczucie zmęczenia lub pogorszenie samopoczucia
• trudności z zasypianiem
• wzdęcia, zaparcia, niestrawność, wymioty
• objawy brzuszne, np. ból, uczucie pełności lub dyskomfortu
• suchość w jamie ustnej, drętwienie wokół ust
• pocenie się, uogólnione zaczerwienienie skóry, bóle stawów, bóle mięśni i kości

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)
• reakcje uczuleniowe, np. wysypka skórna, obrzęk wokół oczu, duszność
• reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny
• nietypowe sny, koszmary senne

Rzadko mogą wystąpić ciężkie działania niepożądane ze strony układu pokarmowego (biegunka,
wymioty, ból brzucha i nudności).

Zawały serca
W badaniach klinicznych po podaniu leku Plerixafor MSN i G-CSF występowały niezbyt częste
przypadki zawałów serca u pacjentów z czynnikami ryzyka zawału. Należy jak najszybciej powiedzieć
lekarzowi, jeśli wystąpi uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej.

Mrowienie i kłucie oraz drętwienie
Mrowienie i kłucie oraz drętwienie często występują u pacjentów otrzymujących leczenie
przeciwnowotworowe. Te objawy stwierdzano u około co piątego pacjenta, jednak nie wydaje się, by
występowały częściej podczas stosowania leku Plerixafor MSN.
W badaniach krwi u pacjenta może wystąpić również wzrost liczby białych krwinek (leukocytoza).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania niepożądane można

zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21
309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Plerixafor MSN?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i etykiecie fiolki po:
EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC.

Lek Plerixafor MSN należy podać bezpośrednio po otwarciu opakowania.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Plerixafor MSN
- Substancją czynną leku jest pleryksafor. Każdy mL roztworu do wstrzykiwań zawiera 20 mg
pleryksaforu. Każda fiolka zawiera 24 mg pleryksaforu w 1,2 mL roztworu.
- Pozostałe składniki to: sodu chlorek, kwas solny (do ustalenia pH), sodu wodorotlenek (do
ustalenia pH) i woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda lek Plerixafor MSN i co zawiera opakowanie
Lek Plerixafor MSN to przejrzysty, bezbarwny do bladożółtego roztwór w szklanej fiolce.

Każde opakowanie zawiera 1 fiolkę z 1,2 mL roztworu.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny:
MSN Labs Europe Limited
KW20A, Corradino Park
Paola, PLA 3000
Malta
tel.: (+48) 699 711 147

Wytwórca/Importer:
Pharmadox Healthcare Limited
KW20A, Kordin Industrial Park
Paola, PLA 3000
Malta

MSN Labs Europe Limited

KW20A, Corradino Park
Paola, PLA 3000
Malta

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Niemcy: Plerixafor Vivanta Generics 20 mg/ml Injektionslösung, ENR: 7006277
Republika Czeska: Plerixafor MSN
Węgry: Plerixafor MSN 20 mg/ml oldatos injekció
Polska: Plerixafor MSN
Rumunia: Plerixafor MSN 20 mg/ml soluţie injectabilă
Słowacja: Plerixafor MSN
Bułgaria: Плериксафор MSN 20 mg/ml инжекционен разтвор

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Plerixafor MSN, 20 mg/mL, roztwór do wstrzykiwań

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Jeden mL roztworu zawiera 20 mg pleryksaforu.
Każda fiolka zawiera 24 mg pleryksaforu w 1,2 mL roztworu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwór do wstrzykiwań.

Przejrzysty, bezbarwny do jasnożółtego roztwór o pH 6,0-7,5 i osmolalności 260-320 mOsm/kg.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Dorośli
Produkt leczniczy Plerixafor MSN w skojarzeniu z czynnikiem wzrostu kolonii granulocytów (ang.
granulocyte-colony stimulating factor, G-CSF) jest stosowany do zwiększenia mobilizacji
macierzystych komórek krwiotwórczych we krwi obwodowej w celu ich pobrania, a następnie
autologicznego przeszczepienia dorosłym pacjentom z chłoniakiem lub szpiczakiem mnogim, u
których mobilizacja tych komórek jest niewystarczająca (patrz punkt 4.2).

Dzieci i młodzież (w wieku od 1 roku do mniej niż 18 lat)
Produkt leczniczy Plerixafor MSN w skojarzeniu z czynnikiem wzrostu kolonii granulocytów (GCSF) jest stosowany do zwiększenia mobilizacji macierzystych komórek krwiotwórczych we
krwi obwodowej w celu ich pobrania, a następnie autologicznego przeszczepienia dzieciom z
chłoniakiem lub złośliwymi guzami litymi, jak również:
- zapobiegawczo, gdy przewiduje się, że liczba krążących komórek macierzystych w
przewidywanym dniu pobrania, po odpowiedniej mobilizacji za pomocą G-CSF (z
chemioterapią lub bez chemioterapii) będzie niewystarczająca w odniesieniu do oczekiwanej
liczby macierzystych komórek krwiotwórczych,
- u pacjentów, u których uprzednio nie udało się pobrać wystarczającej liczby macierzystych
komórek krwiotwórczych (patrz punkt 4.2).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie produktem leczniczym Plerixafor MSN powinien rozpoczynać i nadzorować lekarz
dysponujący doświadczeniem w dziedzinie onkologii i (lub) hematologii. Procedury mobilizacji
komórek i aferezy należy wykonywać we współpracy z ośrodkiem onkologicznym lub
hematologicznym dysponującym odpowiednim doświadczeniem i możliwością prawidłowego
monitorowania krwiotwórczych komórek progenitorowych.

Wiek powyżej 60 lat i (lub) wcześniej stosowana chemioterapia mielosupresyjna i (lub) wcześniej

stosowana intensywna chemioterapia i (lub) maksymalna liczba krążących komórek macierzystych
poniżej 20/mikrolitr zostały zidentyfikowane jako czynniki predykcyjne wystąpienia słabej
mobilizacji.

Dawkowanie

Dorośli
Zalecana dobowa dawka pleryksaforu podawana we wstrzyknięciu podskórnym (sc.) wynosi:
• 20 mg – dawka stała lub 0,24 mg/kg mc. u pacjentów o masie ciała ≤ 83 kg (patrz punkt 5.2).
• 0,24 mg/kg mc. u pacjentów o masie ciała > 83 kg.

Dzieci i młodzież (w wieku od 1 roku do mniej niż 18 lat)
Zalecana dobowa dawka pleryksaforu podawana we wstrzyknięciu podskórnym (sc.) wynosi:
• 0,24 mg/kg masy ciała (patrz punkt 5.1).

Każda fiolka pleryksaforu zawiera 1,2 mL wodnego roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 20 mg/mL,
co odpowiada zawartości 24 mg pleryksaforu.
Pleryksafor należy sporządzić odpowiednio dobierając wielkość strzykawki do wagi pacjenta.
U pacjentów o małej masie ciała, do 45 kg, można używać strzykawki o pojemności 1 mL, do
stosowania u niemowląt. Ten typ strzykawki posiada dużą podziałkę na 0,1 mL i mniejszą podziałkę
na 0,01 mL, dlatego jest ona odpowiednia do podawania pleryksaforu w dawce 240 μg/kg mc. u dzieci
i młodzieży o masie ciała co najmniej 9 kg.
U pacjentów o masie ciała powyżej 45 kg, można używać strzykawki o pojemności 1 mL lub 2 mL z
podziałką pozwalającą na pomiar objętości do 0,1 mL.

Ten produkt leczniczy podaje się we wstrzyknięciu podskórnym na 6 do 11 godzin przed
rozpoczęciem każdej aferezy, po 4-dniowym leczeniu wprowadzającym G-CSF. W badaniach
klinicznych pleryksafor zwykle podawano przez 2 do 4 (i do 7) kolejnych dni.

Dawkę należy obliczać na podstawie masy ciała pacjenta zmierzonej w okresie 1 tygodnia przed
podaniem pierwszej dawki pleryksaforu. W badaniach klinicznych dawkę pleryksaforu obliczano dla
pacjentów o wadze do 175% należnej masy ciała. Nie prowadzono badań dotyczących dawkowania
ani leczenia pleryksaforem pacjentów o wadze przekraczającej 175% należnej masy ciała. Należną
masę ciała można obliczyć z poniższych równań:

Mężczyźni (kg): 50 + 2,3 x ((wzrost (cm) x 0,394) – 60)
Kobiety (kg): 45,5 + 2,3 x ((wzrost (cm) x 0,394) – 60)

Ponieważ większej masie ciała towarzyszy większa ekspozycja ogólnoustrojowa, nie należy stosować
pleryksaforu w dawkach przekraczających 40 mg/dobę.

Zalecane produkty lecznicze w leczeniu skojarzonym
W przełomowych badaniach klinicznych potwierdzających wskazania do stosowania produktu
leczniczego Plerixafor MSN wszyscy uczestnicy otrzymywali G-CSF raz na dobę rano w dawce
10 μg/kg mc. przez 4 kolejne dni przed podaniem pierwszej dawki pleryksaforu i codziennie rano
przed aferezą.

Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z klirensem kreatyniny 20-50 mL/min, dawkę pleryksaforu należy zmniejszyć o
jedną trzecią do 0,16 mg/kg mc. na dobę (patrz punkt 5.2). Istnieją niepełne dane kliniczne
dotyczące tej modyfikacji dawkowania. Aktualne niepełne doświadczenie kliniczne nie pozwala
na publikację innych zaleceń dotyczących dawkowania u pacjentów z klirensem kreatyniny
< 20 mL/min ani zaleceń dotyczących dawkowania u pacjentów hemodializowanych.

Ponieważ większej masie ciała towarzyszy większa ekspozycja ogólnoustrojowa, nie należy podawać
dobowej dawki pleryksaforu większej niż 27 mg u pacjentów, u których klirens kreatyniny jest
mniejszy niż 50 mL/min.

Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność pleryksaforu u dzieci (w wieku od 1 roku do mniej niż 18
lat) były oceniane w otwartym, wieloośrodkowym, kontrolowanym badaniu (patrz punkty 4.8, 5.1 i
5.2).

Pacjenci w podeszłym wieku (> 65 lat)
Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową
czynnością nerek. Zaleca się dostosowanie dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku z klirensem
kreatyniny ≤ 50 mL/min (patrz wyżej, Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek). Na ogół należy
zachować ostrożność podczas ustalania dawkowania dla pacjentów w podeszłym wieku, ponieważ
częstość występowania zaburzeń czynności nerek wrasta z wiekiem.

Sposób podawania
Produkt leczniczy Plerixafor MSN należy podawać podskórnie. Każda fiolka jest przeznaczona
wyłącznie do jednorazowego użycia.

Przed podaniem produktu leczniczego należy obejrzeć zawartość fiolki. Nie podawać tego produktu
leczniczego, jeśli widoczne są odbarwienia lub cząstki stałe. Ponieważ produkt leczniczy Plerixafor
MSN jest dostarczany w postaci jałowej, niezawierającej konserwantów, należy stosować aseptyczną
technikę pracy podczas pobierania zawartości fiolki do odpowiedniej strzykawki do wstrzyknięć
podskórnych (patrz punkt 6.3).

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Mobilizacja komórek nowotworowych u pacjentów z rozpoznaniem chłoniaka i szpiczaka mnogiego
Po zastosowaniu pleryksaforu w skojarzeniu z G-CSF w celu mobilizacji macierzystych komórek
krwiotwórczych u pacjentów z rozpoznaniem chłoniaka lub szpiczaka mnogiego podczas leukaferezy
może dojść do pobrania komórek nowotworowych uwolnionych ze szpiku kostnego.
Wyniki wskazują, że w przypadku mobilizacji komórek nowotworowych, liczba zmobilizowanych
komórek nowotworowych nie wzrasta po zastosowaniu pleryksaforu w skojarzeniu z G-CSF w
porównaniu do zastosowania samego G-CSF.

Mobilizacja komórek nowotworowych u pacjentów z rozpoznaniem białaczki
Produkt leczniczy Plerixafor MSN i G-CSF podawano pacjentom z rozpoznaniem ostrej białaczki
szpikowej i białaczki plazmatycznej w ramach programu rozszerzonego dostępu. W niektórych
przypadkach stwierdzono zwiększenie liczby komórek białaczkowych we krwi. Podczas
mobilizacji komórek krwiotwórczych pleryksafor może powodować mobilizację i przedostawanie
się komórek białaczkowych do produktu aferezy. Tak więc nie zaleca się stosowania pleryksaforu
w celu mobilizacji macierzystych komórek krwiotwórczych ani pobierania szpiku kostnego u
pacjentów z rozpoznaniem białaczki.

Efekty hematologiczne
Hiperleukocytoza
Stosowanie pleryksaforu w skojarzeniu z G-CSF powoduje zwiększenie puli krążących leukocytów
oraz macierzystych komórek krwiotwórczych. Podczas leczenia produktem leczniczym Plerixafor
MSN należy monitorować leukocytozę. W przypadku stosowania produktu leczniczego Plerixafor

MSN u pacjentów z neutrofilią krwi obwodowej przekraczającą 50 x 109/L należy uwzględnić
wszystkie przesłanki kliniczne.

Małopłytkowość
Małopłytkowość, znane powikłanie aferezy, obserwowano również u pacjentów otrzymujących
pleryksafor. Podczas stosowania pleryksaforu i aferezy należy monitorować liczbę płytek krwi.

Reakcje alergiczne
Stwierdzono niezbyt częste przypadki reakcji ogólnoustrojowych (np. pokrzywka, obrzęk
okołogałkowy, duszność lub niedotlenienie) związanych ze stosowaniem pleryksaforu we
wstrzyknięciach podskórnych (patrz punkt 4.8). Objawy ustępowały samoistnie lub pod wpływem
leczenia (stosowano np. leki przeciwhistaminowe, kortykosteroidy, nawodnienie lub tlenoterapię). Po
wprowadzeniu pleryksaforu do obrotu na całym świecie zgłaszano przypadki wystąpienia reakcji
anafilaktycznych, w tym wstrząsu anafilaktycznego. Ze względu na ryzyko tych reakcji należy
stosować odpowiednie środki ostrożności.

Reakcje wazowagalne
Po wstrzyknięciach podskórnych mogą wystąpić reakcje wazowagalne, niedociśnienie ortostatyczne i
(lub) omdlenia (patrz punkt 4.8). Ze względu na ryzyko wymienionych reakcji należy stosować
odpowiednie środki ostrożności.

Wpływ na śledzionę
W badaniach przedklinicznych stwierdzono związek pomiędzy hematopoezą pozaszpikową a większą
bezwzględną lub względną masą śledziony u szczurów, którym podawano pleryksaforu we
wstrzyknięciach podskórnych raz na dobę przez dłuższy okres (2 do 4 tygodni) w dawkach około
4-krotnie przekraczających zalecane dla ludzi.

W badaniach klinicznych nie prowadzono szczegółowych analiz rozmiarów śledziony u pacjentów
otrzymujących pleryksafor. W czasie podawania pleryksaforu w skojarzeniu z czynnikiem wzrostu GCSF zgłaszano przypadki powiększenia i (lub) pęknięcia śledziony. Należy wykonać badanie
śledziony, jeśli podczas stosowania pleryksaforu w skojarzeniu z G-CSF wystąpi ból w lewym
nadbrzuszu i (lub) okolicy łopatki lub barku.

Sód
Produkt leczniczy Plerixafor MSN zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy
produkt uznaje się za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. W badaniach in vitro nie stwierdzono udziału
enzymów CYP układu P-450 w metabolizmie pleryksaforu ani indukcji lub inhibicji enzymów CYP
P-450 pod wpływem pleryksaforu. W badaniu in vitro pleryksafor nie działał jako substrat ani
inhibitor glikoproteiny P.

W badaniach klinicznych po dodaniu rytuksymabu do schematu leczenia mobilizującego (pleryksafor i
G-CSF) pacjentów z chłoniakiem nieziarniczym nie stwierdzono wpływu na bezpieczeństwo
pacjentów ani uzysk komórek CD34+.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym
Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję w okresie leczenia.

Ciąża
Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania pleryksaforu u kobiet w ciąży.

Na podstawie mechanizmu działania farmakodynamicznego postuluje się występowanie wad
wrodzonych u dzieci kobiet, które przyjmowały pleryksafor w ciąży. W badaniach na zwierzętach
wykazano działanie teratogenne (patrz punkt 5.3). Nie należy stosować produktu leczniczego
Plerixafor MSN w ciąży, jeśli stan kliniczny kobiety nie wymaga leczenia pleryksaforem.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy pleryksafor przenika do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla
niemowlęcia karmionego piersią. Podczas stosowania produktu leczniczego Plerixafor MSN należy
przerwać karmienie piersią.

Płodność
Wpływ pleryksaforu na płodność mężczyzn i kobiet nie jest znany (patrz punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Produkt leczniczy Plerixafor MSN może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn. U niektórych pacjentów występowały zawroty głowy, przewlekłe zmęczenie lub reakcje
wazowagalne, dlatego zaleca się ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa stosowania
Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania pleryksaforu w skojarzeniu z G-CSF w leczeniu
pacjentów z rozpoznaniem chłoniaka i szpiczaka mnogiego pochodzą z dwóch badań III fazy (301
pacjentów) z grupą kontrolną otrzymującą placebo i 10 badań II fazy (242 pacjentów) bez grupy
kontrolnej. Początkowo pacjenci otrzymywali pleryksafor we wstrzyknięciach podskórnych w
dobowej dawce 0,24 mg/kg mc. Okres narażenia na pleryksafor wynosił od 1 do 7 kolejnych dni
(mediana = 2 dni).

W dwóch badaniach III fazy u pacjentów z chłoniakiem nieziarniczym (AMD3100-3101) i
szpiczakiem mnogim (AMD3100-3102) łącznie 301 pacjentów było w grupie otrzymującej
pleryksafor i G-CSF, a 292 pacjentów było w grupie otrzymującej placebo i G-CSF. Pacjenci
otrzymywali G-CSF w dawce 10 μg/kg mc. lub placebo codziennie rano przez 4 dni przed podaniem
pierwszej dawki pleryksaforu i codziennie rano przed aferezą. W tabeli 1 przedstawiono działania
niepożądane, które występowały częściej w grupie otrzymującej pleryksafor i G-CSF niż w grupie
otrzymującej placebo i G-CSF. Przedstawione działania niepożądane zostały uznane za związane z
leczeniem u ≥ 1% pacjentów otrzymujących pleryksafor podczas mobilizacji macierzystych komórek
krwiotwórczych i aferezy oraz przed chemioterapią lub leczenia ablacyjnego podczas przygotowania
do przeszczepienia komórek.

Przez 12 miesięcy obserwacji pacjentów po przeszczepieniu komórek nie obserwowano istotnych
różnic pod względem częstości występowania działań niepożądanych w grupach pacjentów
otrzymujących chemioterapię lub terapię ablacyjną jako przygotowanie do zabiegu przeszczepienia
komórek.

Tabela z wykazem działań niepożądanych
Działania niepożądane wymieniono z uwzględnieniem podziału na układ narządów i częstość
występowania. Częstość występowania podano zgodnie z następującym schematem: bardzo często
(≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do
< 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).

Tabela 1. Działania niepożądane, które występowały częściej w grupie otrzymującej pleryksafor
niż w grupie otrzymującej placebo podczas mobilizacji i aferezy w badaniach III fazy
(uznane za związane ze stosowaniem pleryksaforu)

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Częstość nieznana Splenomegalia, pęknięcie śledziony (patrz punkt 4.4)**
Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt często Reakcje alergiczne*
Reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny (patrz punkt 4.4)**
Zaburzenia psychiczne
Często Bezsenność
Niezbyt często Nietypowe sny, koszmary senne
Zaburzenia układu nerwowego
Często Zawroty głowy, ból głowy
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często Biegunka, nudności
Często Wymioty, ból brzucha, dolegliwości brzuszne, niestrawność, wzdęcia,
zaparcia, bębnica, niedoczulica w obrębie jamy ustnej, suchość w jamie
ustnej
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często Nadmierne wydzielanie potu, rumień
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często Bóle stawów, bóle kostno-mięśniowe
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często Reakcje w miejscu wstrzyknięcia
Często Zmęczenie, złe samopoczucie
* Przedstawiona częstość występowania reakcji alergicznych została wyznaczona na podstawie działań
niepożądanych, które wystąpiły podczas badań onkologicznych (obejmujących 679 pacjentów). Działania
obejmowały co najmniej jedno z następujących: pokrzywka (n=2), obrzęk okołogałkowy (n=2), duszność (n=1)
lub niedotlenienie (n=1). Działania miały na ogół łagodne lub umiarkowane nasilenie i występowały w ciągu
około 30 min od podania pleryksaforu.
** Dane po wprowadzeniu do obrotu

Podobne zdarzenia niepożądane zgłaszano u pacjentów z rozpoznaniem chłoniaka i szpiczaka
mnogiego, którzy otrzymywali pleryksafor w badaniach III fazy z grupą kontrolną oraz bez grupy
kontrolnej, w tym w badaniu II fazy oceniającym monoterapię pleryksaforem w celu mobilizacji
macierzystych komórek krwiotwórczych. U pacjentów z chorobą nowotworową nie obserwowano
istotnych różnic pod względem częstości występowania działań niepożądanych niezależnie od
rozpoznania, wieku lub płci.

Opis wybranych działań niepożądanych
Zawał mięśnia sercowego
W badaniach klinicznych zawał mięśnia sercowego wystąpił u 7 z 679 pacjentów z chorobą
nowotworową, którzy otrzymali pleryksafor i G-CSF w celu mobilizacji macierzystych komórek
krwiotwórczych. Wszystkie zdarzenia wystąpiły po upływie co najmniej 14 dni od podania ostatniej
dawki pleryksaforu. Poza tym zawał mięśnia sercowego wystąpił u dwóch pacjentek z chorobą
nowotworową, które otrzymywały pleryksafor i G-CSF w celu mobilizacji komórek krwiotwórczych
w ramach programu rozszerzonego dostępu. Jedno zdarzenie wystąpiło po upływie 4 dni od podania
ostatniej dawki pleryksaforu. Uwzględniając brak związku czasowego u 8 z 9 pacjentów oraz profil
ryzyka pacjentów, u których wystąpił zawał mięśnia sercowego nie wydaje się, aby produkt
pleryksafor stanowił niezależny czynnik ryzyka zawału mięśnia sercowego u pacjentów
otrzymujących G-CSF.

Hiperleukocytoza
W badaniach III fazy w dniu poprzedzającym aferezę lub w jej trakcie u 7% pacjentów otrzymujących
pleryksafor i 1% pacjentów otrzymujących placebo obserwowano leukocytozę o wartościach 100 x
109/L lub większych. Nie obserwowano powikłań ani objawów klinicznych leukostazy.

Reakcje wazowagalne
W badaniach klinicznych pleryksaforu wśród pacjentów z chorobą nowotworową lub zdrowych
ochotników reakcje wazowagalne (niedociśnienie ortostatyczne i (lub) omdlenie) występowały u
mniej niż 1% uczestników po podaniu podskórnym pleryksaforu w dawkach ≤ 0,24 mg/kg mc.
Większość tych zdarzeń występowała w ciągu pierwszej godziny od podania pleryksaforu.

Zaburzenia żołądka i jelit
W badaniach klinicznych pleryksaforu u pacjentów z chorobą nowotworową rzadko opisywano
ciężkie zdarzenia żołądkowo-jelitowe, w tym biegunkę, nudności, wymioty i ból brzucha.

Parestezje
Parestezje często obserwuje się u pacjentów z chorobą nowotworową otrzymujących wielodawkowe
schematy leczenia po autologicznym przeszczepieniu komórek. W badaniach III fazy z grupą
kontrolną otrzymującą placebo częstość występowania parestezji wynosiła 20,6% w grupie leczonej
pleryksaforem i 21,2% w grupie otrzymującej placebo.

Pacjenci w podeszłym wieku
Wśród uczestników dwóch badań klinicznych pleryksaforu z grupą kontrolną otrzymującą placebo
24% pacjentów miało ≥ 65 lat. Nie obserwowano istotnych różnic pod względem częstości
występowania działań niepożądanych pomiędzy grupą pacjentów w podeszłym wieku i pacjentów
młodszych.

Dzieci i młodzież
Trzydziestu pacjentów było leczonych pleryksaforem w dawce 0,24 mg/kg mc. w otwartym,
wieloośrodkowym, kontrolowanym badaniu (DFI 12860) (patrz punkt 5.1).
Profil bezpieczeństwa w tym badaniu dzieci i młodzieży był zgodny z profilem obserwowanym u
dorosłych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Nie zgłoszono żadnego przypadku przedawkowania. Na podstawie ograniczonych danych po podaniu
dawek przekraczających dawkę zalecaną (do 0,48 mg/kg mc.) wiadomo, że częściej mogą występować
następujące działania niepożądane: zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, reakcje
wazowagalne, niedociśnienie ortostatyczne i (lub) omdlenia.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki immunostymulujące; Kod ATC: L03AX16

Mechanizm działania

Pleryksafor jest pochodną bicyklamową, odwracalnym antagonistą receptora chemokinowego
CXCR4. Blokuje wiązanie ligandu macierzystego, zrębowego czynnika-1α (SDF-1α, inna nazwa
CXCL12). Przyjęto następujący mechanizm zwiększenia leukocytozy i liczby krążących
macierzystych komórek progenitorowych: po podaniu pleryksaforu następuje zerwanie wiązania
natywnego ligandu z receptorem chemokinowym CXCR4, co prowadzi do uwolnienia do krwi
krążącej komórek dojrzałych i multipotencjalnych. Po podaniu pleryksaforu dochodzi do mobilizacji
prawidłowych funkcjonalnie komórek CD34+ zdolnych do przejęcia funkcji krwiotwórczej
i repopulacji hematopoetycznej.

Działanie farmakodynamiczne
W badaniach farmakodynamicznych monoterapii u zdrowych ochotników maksymalna mobilizacja
komórek CD34+ występowała w ciągu 6-9 godzin od podania pleryksaforu. W badaniach
farmakodynamicznych pleryksaforu w skojarzeniu z G-CSF u zdrowych ochotników w dawce
identycznej jak w badaniach klinicznych obserwowano utrzymujące się zwiększenie liczby komórek
CD34+ we krwi obwodowej w ciągu 4 do 18 godzin po podaniu pleryksaforu (maksymalna
odpowiedź wystąpiła pomiędzy 10. a 14. godziną).

W celu porównania farmakokinetyki i farmakodynamiki pleryksaforu po podaniu w dawce 0,24 mg/kg
mc. oraz stałej (20 mg) dawki przeprowadzono badanie u pacjentów z chłoniakiem nieziarniczym
(N=61), którzy byli leczeni dawką 0,24 mg/kg mc. lub dawką 20 mg pleryksaforu. Badanie
przeprowadzono u pacjentów o masie ciała równej 70 kg lub mniejszej (średnia masa ciała: 63,7 kg,
minimalna: 34,2 kg, maksymalna: 70 kg). Stała dawka 20 mg skutkowała 1,43-krotnie zwiększoną
ekspozycją na produkt leczniczy (AUC0-10h) w stosunku do dawki 0,24 mg/kg mc. (tabela 2). Stała
dawka 20 mg wykazała również liczbowo wyższy wskaźnik odpowiedzi (5,2% [60,0% wobec 54,8%]
w oparciu o lokalne dane laboratoryjne oraz 11,7% [63,3% wobec 51,6%] w oparciu o centralne dane
laboratoryjne) w osiąganiu docelowego poziomu ≥ 5 x 106 komórek CD34+/kg mc. niż dawka
określana w mg/kg mc. Mediana czasu do osiągnięcia poziomu ≥ 5 x 106 komórek CD34+/kg mc.
wyniosła 3 dni w obu grupach badanych, a profil bezpieczeństwa pomiędzy grupami był podobny.
Masa ciała 83 kg została wybrana jako punkt odcięcia dla zmiany u pacjentów dawkowania ze stałej
dawki na dawkę bazującą na masie ciała (83 kg x 0,24 mg = 19,92 mg).

Tabela 2. Porównanie ekspozycji ogólnoustrojowej (AUC0-10h) po podaniu dawki stałej i dawki
bazującej na masie ciała

Dawkowanie Średnia geometryczna AUC
Stała dawka 20 mg (n=30) 3991,2
0,24 mg/kg mc. (n=31) 2792,7
Stosunek (90% CI) 1,43 (1,32; 1,54)

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
W dwóch badaniach III fazy z randomizacją i grupą kontrolną pacjenci z rozpoznaniem chłoniaka
nieziarniczego lub szpiczaka mnogiego otrzymywali pleryksafor w dawce 0,24 mg/kg mc. lub placebo
wieczorem, przed aferezą. Pacjenci otrzymywali G-CSF codziennie rano w dawce 10 μg/kg mc. przez
4 dni przed podaniem pierwszej dawki pleryksaforu lub placebo oraz codziennie rano przed aferezą.
W tabelach 3. i 5. przedstawiono optymalną (5 lub 6 x 106 komórek/kg) oraz minimalną (2 x 106
komórek/kg) liczbę komórek CD34+ w przeliczeniu na kilogram dla określonej liczby dni oraz główne
złożone punkty końcowe obejmujące udane wszczepienie. W tabelach 4. i 6. przedstawiono odsetek
pacjentów, którzy uzyskali optymalną liczbę komórek CD34+ w przeliczeniu na kilogram w kolejnych
dniach aferezy.

Tabela 3. Badanie AMD3100-3101: wyniki dotyczące skuteczności - mobilizacja komórek
CD34+ u pacjentów z rozpoznaniem chłoniaka nieziarniczego

Parametr skutecznościb
Pleryksafor i
G-CSF
(n=150)

Placebo i
G-CSF
(n=148)
wartość pa

Pacjenci, u których uzyskano ≥ 5 x 106 komórek/kg
w ciągu ≤ 4 dni aferezy po udanym wszczepieniu
86 (57,3%) 28 (18,9%) <0,001

Pacjenci, u których uzyskano ≥ 2 x 106 komórek/kg
w ciągu ≤ 4 dni aferezy po udanym wszczepieniu
126 (84,0%) 64 (43,2%) <0,001

a Wartość p obliczono na podstawie testu chi-kwadrat Pearsona
b Wartość ≥ 5 x 106 komórek/kg w ciągu ≤ 4 dni aferezy uzyskano u statystycznie istotnie większej liczby
pacjentów otrzymujących pleryksafor i G-CSF (n=89; 59,3%) niż otrzymujących placebo i G-CSF (n=29;
19,6%), p<0,001; Wartość ≥ 2 x 106 komórek/kg w ciągu ≤ 4 dni aferezy uzyskano u statystycznie istotnie
większej liczby pacjentów otrzymujących pleryksafor i G-CSF (n=130; 86,7%) niż otrzymujących placebo i GCSF (n=70; 47,3%), p<0,001.

Tabela 4. Badanie AMD3100-3101: odsetek pacjentów z rozpoznaniem chłoniaka
nieziarniczego, u których uzyskano ≥ 5 x 106 CD34+ komórek/kg z uwzględnieniem
kolejnego dnia aferezy

Dni Odseteka w grupie otrzymującej
pleryksafor i G-CSF (n=147b)
Odseteka w grupie otrzymującej
placebo i G-CSF (n=142b)
1 27,9% 4,2%
2 49,1% 14,2%
3 57,7% 21,6%
4 65,6% 24,2%
a wartości odsetkowe obliczono metodą Kaplana-Meiera
b n: wszyscy pacjenci, u których wykonano co najmniej 1 dzień aferezy

Tabela 5. Badanie AMD3100-3102: wyniki dotyczące skuteczności - mobilizacja komórek
CD34+ u pacjentów z rozpoznaniem szpiczaka mnogiego

Parametr skutecznościb
Pleryksafor i
G-CSF (n=148)
Placebo i
G-CSF
(n=154)
Wartość pa

Pacjenci, u których uzyskano ≥ 6 x 106 komórek/kg
w ciągu ≤ 2 dni aferezy po udanym wszczepieniu
104 (70,3%) 53 (34,4%) <0,001

a Wartość p obliczono metodą Cochrana-Mantel-Haenszela z uwzględnieniem początkowej liczby płytek.
b Wartość ≥ 6 x 106 komórek/kg w ciągu ≤ 2 dni aferezy uzyskano u statystycznie istotnie większej liczby
pacjentów otrzymujących pleryksafor i G-CSF (n=106; 71,6%) niż otrzymujących placebo i G-CSF (n=53;
34,4%), p<0,001; wynik ≥ 6 x 106 komórek/kg w ciągu ≤ 4 dni aferezy uzyskano u statystycznie istotnie
większej liczby pacjentów otrzymujących pleryksafor i G-CSF (n=112; 75,7%) niż otrzymujących placebo i GCSF (n=79, 51,3%), p<0,001; wynik ≥ 2 x 106 komórek/kg w ciągu ≤ 4 dni aferezy uzyskano u statystycznie
istotnie większej liczby pacjentów otrzymujących pleryksafor i G-CSF (n=141; 95,3%) niż otrzymujących
placebo i G-CSF (n=136; 88,3%), p=0,031.

Tabela 6. Badanie AMD3100-3102: odsetek pacjentów z rozpoznaniem szpiczaka mnogiego, u
których uzyskano ≥ 6 x 106 CD34+ komórek/kg z uwzględnieniem kolejnego dnia
aferezy

Dni Odseteka w grupie otrzymującej
pleryksafor i G-CSF (n=144b)
Odseteka w grupie otrzymującej
placebo i G-CSF (n=150b)
1 54,2% 17,3%
2 77,9% 35,3%
3 86,8% 48,9%
4 86,8% 55,9%
a wartości odsetkowe obliczono metodą Kaplana-Meiera

b n: wszyscy pacjenci, u których wykonano co najmniej 1 dzień aferezy

Procedura ratunkowa
62 pacjentów biorących udział w badaniu AMD3100-3101 (10 pacjentów w grupie pleryksafor + GCSF i 52 pacjentów w grupie placebo + G-CSF), u których nie udało się zmobilizować wystarczającej
liczby komórek CD34+ i zatem nie poddano ich przeszczepieniu, zakwalifikowano do otwartej
procedury ratunkowej z zastosowaniem pleryksaforu w skojarzeniu z G-CSF. W tej grupie u 55% (34
z 62 pacjentów) zmobilizowano ≥ 2 x 106/kg mc. komórek CD34+ i uzyskano skuteczne wszczepienie.
7 pacjentów biorących udział w badaniu AMD3100-3102 (wszyscy z grupy placebo + G-CSF)
otrzymało leczenie ratunkowe. W tej grupie u 100% (7 z 7 pacjentów) zmobilizowano ≥ 2 x 106/kg
mc. komórek CD34+ i uzyskano skuteczne wszczepienie.

Badacz ustalał dawkę macierzystych komórek krwiotwórczych do każdego przeszczepu; nie zawsze
wszystkie pobrane komórki macierzyste były przeszczepiane. W badaniach III fazy u wszystkich
pacjentów w grupie otrzymującej pleryksafor i otrzymujących placebo uzyskano podobną medianę
czasu do wszczepienia neutrofilów (10-11 dni) oraz funkcji krwiotwórczej (18-20 dni) i czas przeżycia
przeszczepu (do 12 miesięcy).

Podobnie jak w cytowanych badaniach III fazy w dodatkowych badaniach II fazy (pleryksafor w
dawce 0,24 mg/kg mc. rano w dniu aferezy lub wieczorem poprzedniego dnia) u pacjentów z
rozpoznaniem chłoniaka nieziarniczego, ziarnicy złośliwej lub szpiczaka mnogiego uzyskano zbliżone
parametry mobilizacji i wszczepienia.

W badaniach z grupą kontrolną otrzymującą placebo oceniano wielokrotność zwiększenia liczby
komórek CD34+ we krwi obwodowej (kom./μL) w okresie 24 godzin od dnia przed pierwszą aferezą
do momentu tuż przed analizą wyników pierwszej aferezy (tabela 7). W okresie 24 godzin pierwszą
dawkę pleryksaforu 0,24 mg/kg mc. lub placebo podano na 10-11 godz. przed aferezą.

Tabela 7. Wielokrotność zwiększenia liczby komórek CD34+ we krwi obwodowej po podaniu
pleryksaforu

Badanie Pleryksafor i G-CSF Placebo i G-CSF
Mediana Średnia (SD) Mediana Średnia (SD)
AMD3100-3101 5,0 6,1 (5,4) 1,4 1,9 (1,5)
AMD3100-3102 4,8 6,4 (6,8) 1,7 2,4 (7,3)

Dzieci i młodzież
Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań pleryksaforu u dzieci w
wieku 0 do 1 roku z mielosupresją spowodowaną chemioterapią nowotworów złośliwych, która
wymaga autologicznego przeszczepu hematopoetycznych komórek macierzystych (stosowanie u
dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania pleryksaforu oceniano w otwartym, wieloośrodkowym,
kontrolowanym badaniu u dzieci i młodzieży z guzami litymi (w tym nerwiakiem zarodkowym
współczulnym (neuroblastoma), mięsakami, mięsakiem Ewinga) lub chłoniakiem, które kwalifikowały
się do autologicznego przeszczepu krwiotwórczych komórek macierzystych (DFI12860).
Pacjenci z białaczką, z utrzymującym się zajęciem szpiku kostnego w wysokim procencie przed
mobilizacją lub pacjenci poddani wcześniej przeszczepowi komórek macierzystych zostali
wykluczeni.

Czterdziestu pięciu pacjentów w grupie dzieci i młodzieży (w wieku od 1 roku do mniej niż 18 lat)
randomizowano w stosunku 2:1, stosując 0,24 mg/kg mc. pleryksaforu i standardową mobilizację (GCSF z chemioterapią lub bez chemioterapii ) w porównaniu z grupą kontrolną (tylko standardowa

mobilizacja). Średni wiek wynosił 5,3 lata (min:max 1:18) w ramieniu pleryksaforu, a w ramieniu
kontrolnym 4,7 lat (min:max 1:17).
Tylko jeden pacjent w wieku poniżej 2 lat został randomizowany do grupy leczonej pleryksaforem.
Nie było równowagi pomiędzy ramionami leczenia w liczbie komórek CD34+ we krwi obwodowej na
dzień przed pierwszą aferezą (tj. przed podaniem pleryksaforu), z mniejszą cyrkulacją komórek
CD34+ we krwi obwodowej w ramieniu z pleryksaforem. Mediana liczby komórek CD34+ we krwi
obwodowej na początku badania wynosiła 15 komórek/μL w ramieniu pleryksaforu w porównaniu z
35 komórkami/μL w ramieniu kontrolnym. Pierwotna analiza wykazała, że u 80% pacjentów w
ramieniu pleryksaforu wystąpiło przynajmniej podwojenie liczby komórek CD34+ we krwi
obwodowej, obserwowane od rana w dniu poprzedzającym pierwszą planowaną aferezę do rana przed
aferezą, w porównaniu z 28,6% pacjentów w ramieniu kontrolnym (p=0,0019). Mediana wzrostu
liczby komórek CD34+ we krwi obwodowej od wartości wyjściowej do dnia aferezy w ramieniu
pleryksaforu była 3,2-krotna w porównaniu z 1,4-krotną w ramieniu kontrolnym.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Badania farmakokinetyki prowadzono w grupie pacjentów z rozpoznaniem chłoniaka i szpiczaka
mnogiego, którzy otrzymywali pleryksafor w dawce 0,24 mg/kg mc. po leczeniu wprowadzającym GCSF (10 μg/kg mc. raz na dobę przez 4 kolejne dni).

Wchłanianie
Pleryksafor szybko wchłania się po wstrzyknięciu podskórnym, a maksymalne stężenie występuje po
ok. 30-60 min. (tmax). Maksymalne stężenie pleryksaforu w osoczu (Cmax) po podaniu podskórnym w
dawce 0,24 mg/kg mc. poprzedzonej 4-dniowym leczeniem wprowadzającym G-CSF wynosiło 887 ±
217 ng/mL, a ekspozycja ogólnoustrojowa (AUC0-24) wynosiła 4337 ± 922 ng·h/mL.

Dystrybucja
Pleryksafor w umiarkowanym stopniu (do 58%) wiąże się z białkami osocza u ludzi. Pozorna objętość
dystrybucji pleryksaforu u ludzi wynosi 0,3 L/kg, co oznacza, że pleryksafor występuje głównie (choć
nie wyłącznie) w przestrzeni pozanaczyniowej.

Metabolizm
W warunkach in vitro pleryksafor nie jest metabolizowany przez mikrosomy lub pierwotne hepatocyty
ludzkiej wątroby ani nie wykazuje hamowania wobec głównych enzymów metabolizujących leki w
obrębie układu CYP-450 (1A2, 2A6, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4/5). W badaniach ludzkich
hepatocytów in vitro wykazano, że pleryksafor nie powoduje indukcji enzymów CYP1A2, CYP2B6
ani CYP3A4. Przytoczone wyniki sugerują, że stosowanie pleryksaforu wiąże się z niewielkim
ryzykiem interakcji lekowych z udziałem układu enzymatycznego P-450.

Eliminacja
Pleryksafor jest wydalany głównie z moczem. U zdrowych ochotników z prawidłową czynnością
nerek po podaniu produktu w dawce 0,24 mg/kg mc. około 70% podanej dawki wydalało się z
moczem w niezmienionej postaci w ciągu 24 godzin. Okres półtrwania fazy eliminacji z osocza (t1/2)
wynosi 3-5 godzin. W badaniu in vitro z wykorzystaniem modeli komórkowych MDCKII i MDCKIIMDR1 pleryksafor nie działał jako substrat ani inhibitor glikoproteiny P.

Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Po podaniu pleryksaforu w pojedynczej dawce 0,24 mg/kg mc. u pacjentów z zaburzeniami czynności
nerek o różnym stopniu nasilenia obserwowano zmniejszenie klirensu nerkowego w stopniu
korelującym z klirensem kreatyniny (CrCl). Średnia AUC0-24 pleryksaforu u pacjentów z łagodnymi
(CrCl 51-80 mL/min) zaburzeniami czynności nerek wynosiła 5410 ng·h/mL, u pacjentów z
umiarkowanymi (CrCl 31-50 mL/min) zaburzeniami czynności nerek wynosiła 6780 ng·h/mL, a u
pacjentów z ciężkimi (CrCl ≤ 30 mL/min) zaburzeniami czynności nerek wynosiła 6990 ng·h/mL,
uzyskane wartości przewyższały ekspozycję u zdrowych osób o prawidłowej czynności nerek (5070

ng·h/mL). Zaburzenia czynności nerek nie wpływały na wartość Cmax.

Płeć
W populacyjnej analizie farmakokinetycznej nie wykazano związku pomiędzy płcią a
farmakokinetyką pleryksaforu.

Pacjenci w podeszłym wieku
W populacyjnej analizie farmakokinetycznej nie wykazano związku pomiędzy wiekiem a
farmakokinetyką pleryksaforu.

Dzieci i młodzież
Farmakokinetykę pleryksaforu oceniano u 48 pacjentów w grupie dzieci i młodzieży (w wieku od 1
roku do mniej niż 18 lat) z guzami litymi, w dawkach podskórnych 0,16, 0,24 i 0,32 mg/kg mc. przy
standardowej mobilizacji (G-CSF z chemioterapią lub bez chemioterapii). W oparciu o modelowanie
właściwości farmakokinetycznych w populacji, podobne jak u dorosłych, dawkowanie oparte na μg/kg
mc. powoduje zwiększenie ekspozycji na pleryksafor wraz ze wzrostem masy ciała u dzieci i
młodzieży. Przy tym samym schemacie dawkowania 240 μg/kg mc., bazującym na masie ciała,
średnia ekspozycja na pleryksafor (AUC0-24h) jest niższa u dzieci w wieku od 2 do < 6 lat
(1410 ng·h/mL), od 6 do < 12 lat (2318 ng·h/mL) i od 12 do < 18 lat (2981 ng·h/mL) niż u dorosłych
(4337 ng·h/mL). Na podstawie modelowania właściwości farmakokinetycznych w populacji, średnia
ekspozycja na pleryksafor (AUC0-24h) u dzieci i młodzieży w wieku od 2 do < 6 lat (1905 ng·h/mL), od
6 do < 12 lat (3063 ng·h/mL) i od 12 do < 18 lat (4015 ng·h/mL), w dawce 320 μg/kg mc. jest bliższa
ekspozycji u dorosłych otrzymujących 240 μg/kg mc. Jednocześnie, mobilizację liczby komórek
CD34+ we krwi obwodowej zaobserwowano w 2. etapie badania.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Wyniki badań na szczurach i myszach wykazały, że po podaniu pleryksaforu w pojedynczej dawce
podskórnej mogą występować ciężkie choć przemijające objawy nerwowo-mięśniowe (brak
koordynacji ruchowej), działanie uspokajające (zmniejszenie aktywności), duszność, przyjmowanie
pozycji leżącej na brzuchu lub na boku i (lub) kurcze mięśniowe. Poza tym w badaniach powtarzanych
dawek na zwierzętach stale stwierdzano zwiększenie liczby krążących leukocytów, zwiększenie
wydalania wapnia i magnezu z moczem u psów i szczurów, nieznaczne zwiększenie masy śledziony u
szczurów oraz biegunkę i tachykardię u psów. W badaniach histopatologicznych wątroby i śledziony u
psów i (lub) szczurów stwierdzano krwiotworzenie pozaszpikowe. Co najmniej jeden z tych objawów
zwykle obserwowano przy podobnej lub nieco większej ekspozycji ogólnoustrojowej jak w badaniach
klinicznych u ludzi.

Wyniki badania służącego wyznaczeniu zakresów dawki u młodych miniaturowych świń, ustalenie
zakresu i ostateczne badania u młodych szczurów były podobne do obserwowanych u dorosłych
myszy, szczurów i psów. Marginesy ekspozycji w badaniu młodych szczurów przy maksymalnej
tolerowanej dawce (ang. maximum tolerated dose, MTD) były ≥ 18 razy większe w porównaniu z
największą kliniczną dawką pediatryczną u dzieci w wieku do 18 lat.

Badanie ogólnej aktywności in vitro receptorów wykazało, że pleryksafor w stężeniu (5 μg/mL)
kilkakrotnie większym niż maksymalne stężenie w organizmie człowieka wykazuje umiarkowane lub
silne powinowactwo do kilku różnych receptorów zlokalizowanych głównie na presynaptycznych
zakończeniach nerwowych w ośrodkowym układzie nerwowym i (lub) obwodowym układzie
nerwowym (kanałów wapniowych typu N, kanałów potasowych SKCa, receptorów histaminowych H3,
receptorów muskarynowych M1 i M2, receptorów adrenergicznych α1B i α2C, receptorów
neuropeptydu Y/Y1 oraz receptorów NMDA). Znaczenie kliniczne tych danych nie jest znane.
W badaniach bezpieczeństwa farmakologicznego u szczurów po dożylnym podaniu pleryksaforu
stwierdzono działanie depresyjne na krążenie i oddychanie przy ekspozycji ogólnoustrojowej niewiele
przekraczającej ekspozycję u uczestników badań klinicznych, a podczas podania podskórnego przy
większej ekspozycji ogólnoustrojowej wystąpiło tylko działanie na oddychanie i krążenie.

SDF-1α i CXCR4 odgrywają istotną rolę w rozwoju zarodka i płodu. Wykazano, że pleryksafor
powoduje zwiększenie odsetka resorpcji płodów, zmniejszenie masy ciała płodu, opóźnienie rozwoju
szkieletu i zwiększenie odsetka wad wrodzonych u młodych szczurów i królików. Dane z badań na
modelach zwierzęcych sugerują również działanie modulacyjne SDF-1α i CXCR4 w procesie
hematopoezy, naczyniotworzenia i rozwoju móżdżku u płodu. U szczurów i królików otrzymujących
dawki niewywołujące uchwytnych działań teratogennych uzyskano ekspozycję ogólnoustrojową na
podobnym lub mniejszym poziomie jak u pacjentów otrzymujących dawki terapeutyczne. Działanie
teratogenne jest prawdopodobnie związane z farmakodynamicznym mechanizmem działania.
W badaniach dystrybucji farmakologicznej u szczurów pleryksafor znakowany radioaktywnie wykryto
w narządach układu rozrodczego (jądra, jajniki, macica) po upływie 2 tygodni od podania dawki
pojedynczej lub 7 dawek dobowych u samców oraz po podaniu 7 dawek dobowych u samic.
Eliminacja tkankowa produktu leczniczego przebiegała powoli.
W badaniach nieklinicznych nie oceniano wpływu pleryksaforu na płodność mężczyzn ani rozwój w
okresie poporodowym.

Nie prowadzono badań kancerogenności pleryksaforu. Na podstawie pełnego zestawu testów
genotoksyczności nie stwierdzono działania genotoksycznego pleryksaforu.

W badaniach na modelu in vivo po podaniu pleryksaforu w przerywanym schemacie dawkowania
stwierdzono działanie hamujące rozwój chłoniaka nieziarniczego, glejaka, cewiaka nerwowego i ostrej
białaczki limfoblastycznej. Po 28 dniach leczenia pleryksaforem stwierdzono przyspieszenie rozwoju
chłoniaka nieziarniczego. Oczekuje się, że ryzyko związane z tym efektem jest niewielkie ze względu
na krótkotrwały okres dawkowania pleryksaforu u ludzi.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Sodu chlorek
Kwas solny (do ustalenia pH)
Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH)
Woda do wstrzykiwań

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie wolno mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie
wykonywano badań dotyczących zgodności.

#### 6.3 Okres ważności

Zamknięta fiolka
2 lata

Po otwarciu
Ze względów mikrobiologicznych, ten produkt leczniczy należy wykorzystać bezpośrednio po
otwarciu opakowania. Jeżeli roztwór nie został użyty bezpośrednio po przygotowaniu, użytkownik
ponosi odpowiedzialność za przestrzeganie okresu przydatności i zapewnienie właściwych warunków
przechowywania.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Szklana fiolka z bezbarwnego szkła typu I o pojemności 2 mL z korkiem z gumy chlorobutylowej i
aluminiowym uszczelnieniem, z plastikowym wieczkiem typu flip-off, w tekturowym pudełku.

Wielkość opakowania: 1 fiolka zawierająca 1,2 mL roztworu.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

MSN Labs Europe Limited
KW20A, Corradino Park
Paola, PLA 3000
Malta

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr:

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.