# Lefisyo > Lewometadon · 5 mg/ml · Roztwór doustny ## Szczegóły leku - **Nazwa:** Lefisyo - **Nazwa powszechna:** Levomethadoni hydrochloridum - **Substancja czynna:** [Lewometadon](https://apteka.online/odpowiedniki/levomethadoni-hydrochloridum) - **Moc:** 5 mg/ml - **Postać farmaceutyczna:** Roztwór doustny - **Droga podania:** doustna - **Kategoria dostępności:** Rpw - **Kod ATC:** N07BC05 - **Liczba opakowań:** 4 - **Numer pozwolenia:** 27418 - **Podmiot odpowiedzialny:** INN-FARM d.o.o., - **Status RPL:** Produkt aktywny - **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/inne-leki-dzialajace-na-uklad-nerwowy/lefisyo-rozt-doustny-5-mg-ml-inn - **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/inne-leki-dzialajace-na-uklad-nerwowy/lefisyo-rozt-doustny-5-mg-ml-inn.md ## Dokumenty PDF - Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/44990/leaflet - ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/44990/characteristic ## Dostępne opakowania (4) | Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz | |---|---|---|---|---|---| | 1 butelka 10 ml | 5310001283605 | Rpw | — | Brak danych | — | | 1 butelka 100 ml | 5909991499983 | Rpw | — | Brak danych | — | | 1 butelka 500 ml | 5909991499990 | Rpw | — | Brak danych | — | | 1 butelka 1000 ml | 5909991499976 | Rpw | — | Brak danych | — | ## Wskaźnik dostępności Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece. - Bardzo dobrze dostępny (5/5) - Dobrze dostępny (4/5) - Trudno dostępny (2/5) - Niedostępny (1/5) - Brak danych Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta. ## Ulotka dla pacjenta ### 1. Co to jest lek Lefisyo i w jakim celu się go stosuje? Lewometadonu chlorowodorek, substancja czynna leku Lefisyo, to lek należący do grupy opioidów. Lek Lefisyo jest stosowany: - jako część terapii substytucyjnej w leczeniu uzależnienia od opiatów (opioidów) u dorosłych, która obejmuje opiekę medyczną, społeczną i psychologiczną (zintegrowany program leczenia). - jako substytucyjna terapia pomostowa, na przykład w przypadku hospitalizacji. ### 2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Lefisyo Kiedy nie przyjmować leku Lefisyo – Jeśli pacjent ma uczulenie na lewometadon lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6). – Jeśli pacjent przyjmuje inhibitory monoaminooksydazy (ang. monoamine oxidase inhibitors (MAO), leki stosowane w leczeniu choroby Parkinsona lub depresji) lub jeśli pacjent zaprzestał ich przyjmowania w ciągu ostatnich dwóch tygodni. – Jeśli pacjent przyjmuje leki, które mogą neutralizować lub zmieniać działanie leku Lefisyo, takie jak pentazocyna i buprenorfina. Niemniej leki te można stosować w leczeniu przedawkowania leku Lefisyo. Ostrzeżenia i środki ostrożności Lewometadon może być stosowany tylko u pacjentów uzależnionych od opiatów (opioidów) przez lekarzy upoważnionych do prowadzenia leczenia substytucyjnego, ponieważ standardowe dawki stosowane w leczeniu substytucyjnym mogą powodować ciężkie zatrucie lub nawet prowadzić do zgonu u pacjentów z nietolerancją opiatów. Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Lefisyo należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli którakolwiek z niżej wymienionych sytuacji dotyczy pacjenta. Lekarz rozpocznie leczenie tylko wtedy, jeśli będzie to konieczne. Odnosi się to w szczególności do następujących przypadków: – Ciąża i karmienie piersią – Zaburzenia świadomości – Stosowanie tego leku jednocześnie z innymi lekami, które hamują niektóre funkcje mózgu (takie jak kontrola oddychania) (patrz punkt „Lek Lefisyo a inne leki” oraz „Lefisyo z alkoholem”) – Jednoczesne stosowanie leku Lefisyo z lekami uspokajającymi lub tabletkami nasennymi (takimi jak benzodiazepiny i pokrewne leki): Może to prowadzić do senności, spłycenia i osłabienia oddechu oraz śpiączki i może również prowadzić do zgonu (patrz również punkt „Lek Lefisyo a inne leki”) – Choroby, w których należy unikać depresji oddechowej, takie jak: • Astma • Choroby płuc z przewlekłym zwężeniem dróg oddechowych • Niewydolność serca wywołana ciężką chorobą płuc • Umiarkowana do ciężkiej depresja oddechowa (wolny lub płytki, nieskuteczny oddech, prowadzący do zwiększenia stężenia dwutlenku węgla i zmniejszenia stężenia tlenu w organizmie) oraz duszności (uczucie braku tchu) • Małe stężenie tlenu we krwi • Zwiększenie stężenia dwutlenku węgla we krwi W przypadku tych chorób oddychanie może być utrudnione lub może wystąpić zatrzymanie oddechu, nawet podczas stosowania standardowych dawek leku Lefisyo. Możliwe jest zaostrzenie istniejącej wcześniej astmy lub wysypek skórnych oraz nieprawidłowości w morfologii krwi, w szczególności jeśli pacjent ma skłonności do uczuleń. – Zwiększone ciśnienie śródczaszkowe: Może ulegać dalszemu zwiększeniu – Niskie ciśnienie tętnicze krwi spowodowane odwodnieniem – Powiększenie gruczołu krokowego z niecałkowitym opróżnianiem pęcherza moczowego – Zapalenie trzustki – Zaburzenia dróg żółciowych – Niedrożność i choroby zapalne jelit – Guz chromochłonny, tj. rak nadnerczy wydzielający hormony – Niedoczynność tarczycy (stan, w którym tarczyca nie produkuje wystarczającej ilości hormonów) – Ryzyko samobójstwa: W przypadku przyjmowania opiatów, w szczególności w skojarzeniu z niektórymi lekami stosowanymi w leczeniu depresji (leki przeciwdepresyjne), alkoholem i innymi substancjami, takimi jak benzodiazepiny, próby samobójcze mogą być jedną z oznak klinicznych uzależnienia od substancji. Jeśli pacjent nie może przerwać jednoczesnego przyjmowania takich substancji należy omówić to z lekarzem lub poradnią specjalistyczną. – Ciężkie schorzenia jamy brzusznej: Leczenie lekiem Lefisyo może również maskować ciężkie schorzenia jamy brzusznej. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów zaburzeń ze strony jamy brzusznej należy rozpocząć regularne monitorowanie stanu pacjenta do czasu ustalenia dokładnej przyczyny. – Arytmia serca (zaburzenia rytmu serca) lub wydłużenie czynności komór, znane jako wydłużenie odstępu QT, lub zaburzenia równowagi mineralnej, w szczególności w przypadku niskiego stężenia potasu we krwi. Niektóre opiaty mogą wpływać na przewodnictwo w mięśniu sercowym (wydłużenie odstępu QT w EKG). Może to powodować niebezpieczne zaburzenia rytmu serca (zbyt szybkie, niemiarowe bicie serca; „torsade de pointes”). W przypadku występowania u pacjenta nieregularnego bicia serca lub omdleń należy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi. – Leczenie lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III – Spowolnienie bicia serca U pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z chorobą nerek, ciężką przewlekłą chorobą wątroby lub w złym stanie ogólnym dawkę należy zmniejszyć. Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Lefisyo należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli u pacjenta występują zaburzenia nadnerczy. Leczenie należy prowadzić z zachowaniem ostrożności. Należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą, jeśli podczas przyjmowania leku Lefisyo u pacjenta wystąpi którykolwiek z następujących objawów: osłabienie, zmęczenie, brak apetytu, nudności, wymioty lub niskie ciśnienie tętnicze krwi. Mogą to być objawy produkowania przez nadnercza zbyt małej ilości hormonu o nazwie kortyzol i u pacjenta konieczne może być przyjmowanie suplementacji hormonalnej. Długotrwałe stosowanie opioidów może powodować zmniejszenie stężenia hormonów płciowych i zwiększenie stężenia hormonu o nazwie prolaktyna. W przypadku wystąpienia objawów takich jak obniżony popęd seksualny, impotencja lub brak miesiączki należy skontaktować się z lekarzem. Zaburzenia oddychania w czasie snu Lek Lefisyo może powodować zaburzenia oddychania w czasie snu, takie jak bezdech senny (przerwy w oddychaniu podczas snu) i hipoksemię związaną ze snem (małe stężenie tlenu we krwi). Objawami mogą być przerwy w oddychaniu podczas snu, nocne budzenie z powodu duszności, trudności w utrzymaniu snu lub nadmierna senność w ciągu dnia. Jeśli pacjent lub inna osoba zauważy takie objawy, należy skontaktować się z lekarzem. Lekarz może rozważyć zmniejszenie dawki. Tolerancja, uzależnienie i nałogowe przyjmowanie Ten lek zawiera lewometadon, który jest lekiem opioidowym. Wielokrotne stosowanie opioidów może prowadzić do zmniejszenia skuteczności leku (organizm pacjenta przyzwyczaja się do działania leku, co określa się mianem „tolerancji”). Wielokrotne stosowanie leku Lefisyo może również prowadzić do uzależnienia, nadużywania i nałogowego przyjmowania, co może skutkować zagrażającym życiu przedawkowaniem. Uzależnienie lub nałogowe przyjmowanie może sprawiać, że pacjent czuje, że nie ma kontroli nad ilością przyjmowanego leku lub częstością jego przyjmowania. Ryzyko rozwoju uzależnienia lub nadużywania jest różne u różnych pacjentów. U pacjenta może występować większe ryzyko rozwoju nadużywania lub uzależnienia od leku Lefisyo, jeśli: - Pacjent lub członek jego rodziny kiedykolwiek nadużywał lub był uzależniony od alkoholu, leków wydawanych na receptę lub nielegalnych narkotyków („uzależnienie”). - Pacjent pali papierosy. - Pacjent kiedykolwiek miał zaburzenia nastroju (depresja, zaburzenia lękowe lub zaburzenia osobowości) lub był leczony przez psychiatrę z powodu innych chorób psychicznych. Jeśli podczas przyjmowania leku Lefisyo pacjent zauważy którykolwiek z niżej wymienionych objawów, może to świadczyć rozwinięciu się u niego uzależnienia lub nadużywania. - Pacjent odczuwa potrzebę przyjmowania leku dłużej niż zalecił to lekarz. - Pacjent odczuwa potrzebę przyjmowania większej dawki niż zalecana. - Pacjent stosuje lek z powodów innych niż ten, z którego lek został przepisany, na przykład „aby się uspokoić” lub aby „móc zasnąć”. - Pacjent wielokrotnie podejmował nieudane próby przerwania lub kontrolowania stosowania leku. - Po przerwaniu przyjmowania leku pacjent czuje się źle i czuje się lepiej po ponownym przyjęciu leku („objawy odstawienia”). Jeśli pacjent zauważy u siebie którykolwiek z wyżej wymienionych objawów, powinien porozmawiać z lekarzem i omówić najlepszy dla siebie sposób leczenia, w tym odpowiedni moment przerwania leczenia i bezpieczny sposób przerwania leczenia (patrz punkt 3, Przerwanie przyjmowania leku Lefisyo). Dalsze informacje Długotrwałe i wielokrotne stosowanie lewometadonu może prowadzić do uzależnienia fizycznego i psychicznego oraz przyzwyczajenia z utratą skuteczności, znanego jako tolerancja. Przerwanie leczenia po stosowaniu wielokrotnym lub w przypadku uzależnienia od opiatów, lub podanie antagonisty opiatowego (substancji, która może blokować działanie opiatów) może wywołać zespół odstawienia. Przyjmowanie leku Lefisyo przez osoby, które nie są przyzwyczajone do wielokrotnego i regularnego przyjmowania opioidów, stanowi zagrożenie życia i może prowadzić do zgonu w wyniku zatrzymania oddechu. Lek Lefisyo jest przeznaczony wyłącznie do podawania doustnego. Nadużywanie leku Lefisyo poprzez wstrzykiwanie go do żyły prowadzi do przedawkowania i wystąpienia zagrażających życiu działań niepożądanych, takich jak zakażenie krwi, zapalenie żył i zablokowanie naczyń krwionośnych w płucach przez zakrzep. Nadużywanie narkotyków i leków podczas leczenia substytucyjnego może prowadzić do wystąpienia incydentów zagrażających życiu i należy tego bezwzględnie unikać. Lekarz będzie przeprowadzać regularne badania moczu w celu sprawdzenia, czy pacjent nie przyjmuje jednocześnie narkotyków. Podczas stosowania lewometadonu ważne jest, aby pamiętać, że siła działania lewometadonu jest około dwukrotnie większa niż racematu metadonu (patrz również punkt 3 „Jak przyjmować lek Lefisyo”). Skutki niewłaściwego użycia do celów dopingowych Przyjmowanie leku Lefisyo może powodować pozytywne wyniki kontrolnych testów antydopingowych. Ponadto, niewłaściwe stosowanie leku Lefisyo jako substancji dopingującej może powodować zagrożenia dla zdrowia. Lek Lefisyo a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych (stosowanych) przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować (stosować). Przyjmowanie innych leków może mieć wpływ na wymaganą dawkę dobową leku Lefisyo. Jeśli pacjent zauważy jakiekolwiek objawy nasilonego działania lub objawy odstawienia leku Lefisyo, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Nie wolno przyjmować leku Lefisyo jednocześnie z następującymi lekami: – Inhibitory monoaminooksydazy: Leki stosowane w leczeniu depresji lub choroby Parkinsona. Należy zaprzestać stosowanie tych leków na co najmniej 14 dni przed rozpoczęciem leczeniem lekiem Lefisyo. W przeciwnym wypadku może wystąpić zagrażające życiu działanie supresyjne lub pobudzające na oddychanie i krążenie. – Pentazocyna, buprenorfina: Leki stosowane w leczeniu silnego bólu. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków z lekiem Lefisyo mogą wystąpić objawy odstawienia. Nie wolno stosować buprenorfiny wcześniej niż przed upływem 20 godzin od odstawienia leku Lefisyo. W wyjątkowych przypadkach leki te można przyjmować jednocześnie z tym lekiem, jeśli są stosowane w celu leczenia przedawkowania leku Lefisyo. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent stosuje którykolwiek z niżej wymienionych leków, ponieważ mogą one zmieniać działanie leku Lefisyo: – Inne leki hamujące niektóre funkcje mózgu (na przykład kontrolę oddychania), takie jak • Silne leki przeciwbólowe (w tym opioidy) • Niektóre leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychiatrycznych, których nazwa substancji czynnej zwykle kończy się na „- azyna”, takie jak fenotiazyna • Tabletki nasenne • Leki przeciwpadaczkowe, takie jak barbiturany, których nazwa substancji czynnej zwykle kończy się na „-tal”, takie jak fenobarbital • Leki narkotyczne • Niektóre leki stosowane w leczeniu depresji znane jako trójcykliczne leki przeciwdepresyjne (np. trimipramina i doksepina) W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków z lekiem Lefisyo mogą one powodować wzajemne nasilenie działania na funkcje mózgu i poprzez to mogą powodować na przykład senność lub spłycenie i osłabienie oddechu (patrz punkt „Ostrzeżenia i osłabienie oddechu”). Należy dokładnie przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania. – Leki uspokajające i tabletki nasenne znane jako benzodiazepiny (zwykle kończące się na „-zepam”, takie jak diazepam, flunitrazepam) i pokrewne leki (takie jak zolpidem). Jednoczesne stosowanie leku Lefisyo i leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny lub pokrewne leki, zwiększa ryzyko senności, trudności w oddychaniu (depresja oddechowa), śpiączki i może zagrażać życiu. Z tego powodu jednoczesne stosowanie należy rozważyć jedynie, gdy zastosowanie innych opcji leczenia nie jest możliwe. Jeśli jednak lekarz przepisał lek Lefisyo jednocześnie z lekami o działaniu uspokajającym, powinien ograniczyć dawkę i czas jednoczesnego stosowania. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach uspokajających i ściśle przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania. Pomocne może być poinformowanie znajomych lub krewnych, aby byli świadomi wyżej wymienionych objawów przedmiotowych i podmiotowych. W przypadku wystąpienia takich objawów należy skontaktować się z lekarzem. – Niektóre leki stosowane w leczeniu depresji znane jako selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitors (SSRI), takie jak sertralina, fluwoksamina, fluoksetyna i paroksetyna) – Leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego krwi (takie jak rezerpina, klonidyna, urapidyl i prazosyna) – Cymetydyna, lek stosowany w celu zmniejszenia wytwarzania soku żołądkowego – Leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (takie jak itrakonazol, ketokonazol, worykonazol, flukonazol) – Leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca (na przykład leki przeciwarytmiczne klasy I i III, takie jak amiodaron) – Tabletki antykoncepcyjne – Karbamazepina i fenytoina, leki stosowane w leczeniu padaczki – Kannabidiol (lek stosowany w leczeniu napadów drgawek) – Gabapentyna i pregabalina (leki stosowane w leczeniu padaczki, nerwobólów lub lęku), mogą zwiększać ryzyko przedawkowania opioidów, depresji oddechowej (trudności z oddychaniem) i mogą zagrażać życiu – Leki stosowane w leczeniu niektórych zakażeń bakteryjnych, takie jak ryfampicyna, leki znane jako antybiotyki makrolidowe, cyprofloksacyna, kwas fusydowy – Dziurawiec zwyczajny – Spironolakton (diuretyk) – Leki hamujące namnażanie wirusa HIV (takie jak efawirenz, newirapina, nelfinawir, rytonawir, amprenawir, didanozyna, stawudyna, zydowudyna). Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych zwiększa się w przypadku jednoczesnego stosowania lewometadonu i leków przeciwdepresyjnych (takich jak citalopram, duloksetyna, escitalopram, fluoksetyna, fluwoksamina, paroksetyna, sertralina, wenlafaksyna, amitryptylina, klomipramina, imipramina, nortryptylina). Należy skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów, takich jak: • Zmiany stanu psychicznego (na przykład pobudzenie, halucynacje, śpiączka) • Przyspieszone tętno, niestabilne ciśnienie tętnicze krwi, gorączka • Nadmiernie wyrażone odruchy, zaburzenia koordynacji, sztywność mięśni • Objawy żołądkowo-jelitowe (takie jak nudności, wymioty, biegunka) Lefisyo z alkoholem Nie należy pić alkoholu podczas przyjmowania leku Lefisyo. Alkohol może w sposób nieprzewidywalny nasilić działanie leku i spowodować ciężkie zatrucie z objawami przedmiotowymi i podmiotowymi, takimi jak senność, spłycenie i osłabienie oddechu oraz śpiączka, w niektórych przypadkach również prowadząc do zgonu. Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Ciąża Lewometadon przenika do łożyska i krwi nienarodzonego dziecka. Lek Lefisyo może być stosowany w okresie ciąży po wnikliwym rozważeniu przez lekarza stosunku korzyści do ryzyka, najlepiej w warunkach nadzoru w specjalistycznym ośrodku medycznym. Z powodu zmian metabolicznych zachodzących w przebiegu ciąży, konieczne może być zwiększenie dawki leku. Z uwagi na dobrostan płodu lekarz może również zalecić podzielenie dawki dobowej. Przewlekłe stosowanie w okresie ciąży może prowadzić do przyzwyczajenia i uzależnienia płodu od lewometadonu, jak również do wystąpienia u dziecka objawów odstawienia po urodzeniu, co często wymaga leczenia w warunkach szpitalnych. Ponadto przyjmowanie lewometadonu przed oraz w trakcie porodu może prowadzić do problemów z oddychaniem u noworodka. Karmienie piersią Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli pacjentka karmi piersią lub rozważa karmienie piersią podczas przyjmowania lewometadonu, ponieważ lek może wpływać na dziecko. Należy obserwować dziecko w kierunku wystąpienia nieprawidłowych objawów przedmiotowych i podmiotowych, takich jak zwiększona senność (większa niż zwykle), trudności z oddychaniem i wiotkość. W przypadku zauważenia tych objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Płodność Odnotowano, że metadon w leczeniu podtrzymującym wywołuje zaburzenia czynności seksualnych u pacjentów płci męskiej. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Ten lek, nawet stosowany w zamierzony sposób, może zmieniać reakcje pacjenta w sposób zaburzający zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jest to szczególnie istotne w przypadku jednoczesnego przyjmowania z alkoholem i niektórymi innymi lekami (patrz również punkt „Lek Lefisyo a inne leki”). Decyzja o zdolności prowadzenia pojazdów jest podejmowana w każdym indywidualnym przypadku przez lekarza prowadzącego, biorąc pod uwagę indywidualną odpowiedź pacjenta i określone dawkowanie. Lek Lefisyo zawiera benzoesan sodu Lek zawiera 0,3 mg benzoesanu sodu w każdym ml. Lek Lefisyo zawiera sód Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ml, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. ### 3. Jak przyjmować lek Lefisyo? Terapia substytucyjna lewometadonu chlorowodorkiem powinna być podawana przez lekarza doświadczonego w leczeniu uzależnienia od opiatów/opioidów, najlepiej w ośrodkach specjalizujących się w leczeniu uzależnień od opiatów (opioidów). Siła działania lewometadonu jest w przybliżeniu dwa razy większa niż racematu metadonu. Istnieje dowód na to, że metabolizm lewometadonu zostaje zwiększony po podaniu racematu metadonu, dlatego też proporcja ta może być zmieniona. Należy wziąć to pod uwagę podczas ustalania dawki. Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Zalecane dawki Dawka ustalana jest na podstawie występowania objawów odstawienia i musi być dostosowana do pacjenta, w zależności od jego indywidualnej sytuacji. Ogólnie po dostosowaniu dawki celem jest podawanie najmniejszej możliwej dawki podtrzymującej. Aby zapobiec przedawkowaniu, pacjent otrzyma dawkę początkową od 15 do 20 mg lewometadonu chlorowodorku (co odpowiada od 3 do 4 ml roztworu) pierwszego dnia rano. W zależności od subiektywnie odczuwanego i obiektywnego działania, dodatkowo potrzebna dawka od 10 do 25 mg lewometadonu chlorowodorku (od 2 do 5 ml roztworu) przyjmowana jest pierwszego dnia wieczorem. U pacjentów o niskim lub nieznanym progu tolerancji (np. po zwolnieniu z więzienia) dawka początkowa nie powinna przekraczać 15 mg lewometadonu chlorowodorku (3 ml roztworu). Po 1 do 6 dniach dawka dobowa podawana jest raz na dobę rano. Przejście na pojedynczą dawkę dobową podawaną rano jest zwykle przeprowadzane stopniowo przy użyciu 5 mg lewometadonu chlorowodorku (1 ml roztworu). W przypadku niewystarczającej skuteczności (występowanie objawów odstawienia) lekarz może zwiększyć dawkę dobową o 5 do 10 mg lewometadonu chlorowodorku (od 1 do 2 ml roztworu). Dawka podtrzymująca zwykle jest osiągana po 1 do 6 dni. Dawka ta może wynosić do 60 mg lewometadonu chlorowodorku (12 ml roztworu), a w indywidualnych uzasadnionych przypadkach może być znacznie większa. Dawka większa niż 50 do 60 mg lewometadonu chlorowodorku może być stosowana tylko w uzasadnionych indywidualnych przypadkach oraz tylko jeśli zostanie wykluczone jednoczesne przyjmowanie wszelkich innych substancji odurzających. Uwaga Dobowe zapotrzebowanie na lewometadon może być zwiększone z powodu interakcji z innymi lekami lub w przypadku zwiększenia metabolizmu leku Lefisyo w wyniku działania niektórych innych leków (patrz również punkt 2 „Lek Lefisyo a inne leki”). Z tego względu, nawet u pacjentów otrzymujących stabilną dawkę, należy zwrócić uwagę na potencjalne objawy odstawienia i w razie potrzeby dostosować dawkę. Pacjenci w podeszłym wieku i pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby U pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z chorobą nerek, ciężką przewlekłą chorobą wątroby lub w złym stanie ogólnym dawkę należy zmniejszyć. Dzieci i młodzież Dane dotyczące leczenia dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat nie są dostępne. Z tego powodu nie zaleca się stosowania leku Lefisyo u dzieci i młodzieży. Sposób podawania Lek Lefisyo jest przeznaczony wyłącznie do podawania doustnego. Jest gotowy do użycia i można go przyjmować po zmieszaniu z wodą pitną lub napojami, takimi jak sok pomarańczowy i syrop malinowy. W przypadku przyjmowania leku Lefisyo gotowego do natychmiastowego użycia należy go połknąć i przyjąć pod nadzorem lekarskim. Pacjent otrzyma wymaganą dawkę leku od lekarza lub osoby wyznaczonej przez lekarza i przyjmuje ją natychmiast. Wymagana ilość jest odmierzana wyłącznie przez lekarza lub osobę przez niego wyznaczoną. Receptę na określoną ilość tego leku do samodzielnego przyjęcia przez pacjenta, jako receptę na lek do stosowania w domu, musi wystawić lekarz. W tym przypadku pacjent zanosi receptę do apteki i otrzymuje tam lek Lefisyo podzielony na dawki dobowe. Dawki leku należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. Lek Lefisyo jest przeznaczony wyłącznie do podawania doustnego. Nadużywanie leku Lefisyo poprzez wstrzykiwanie go do żyły prowadzi do przedawkowania i wystąpienia zagrażających życiu działań niepożądanych, takich jak – Zakażenie krwi – Zapalenie żył – Zablokowanie naczyń krwionośnych w płucach przez zakrzep Czas trwania leczenia Czas trwania leczenia zależy, w kontekście całego programu terapeutycznego, od postępu w leczeniu substytucyjnym i indywidualnych odczuć pacjenta. Celem leczenia jest osiągnięcie abstynencji od narkotyków. Czas trwania stosowania leku może obejmować podawanie krótkoterminowe (np. substytucja u pacjentów uzależnionych od leków podczas leczenia szpitalnego) do długoterminowego. Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Lefisyo W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem! Należy mieć pod ręką tę ulotkę dołączoną do opakowania celem okazania lekarzowi dla jego informacji. Lekarz bezzwłocznie udzieli natychmiastowej pomocy lekarskiej. Do objawów przedawkowania należą: – „Uczucie wesołości” – Zaburzona zdolność koncentracji – Senność – Zawroty głowy podczas zmiany pozycji na stojącą – Wilgotna zimna skóra – Niskie stężenie cukru we krwi – Zmniejszenia częstości i głębokości oddechów, również powodujące zasinienie ust – Spowolnione bicie serca i niskie ciśnienie tętnicze krwi – Zwężenie źrenic – Zwiotczenie mięśni szkieletowych – Głęboka senność przechodzącą w utratę przytomności, a nawet śpiączkę – Zaburzenia czynności mózgu (znane jako toksyczna leukoencefalopatia) Ciężkie zatrucie może prowadzić do zatrzymania oddechu, niewydolności krążenia, zatrzymania akcji serca i zgonu. Przyjmowanie leku Lefisyo przez osoby, które nie są do tego przyzwyczajone, może prowadzić do zgonu w wyniku zatrzymania oddechu. Dotyczy to następujących grup pacjentów: – Dzieci w wieku poniżej 5 lat od dawki 0,5 mg lewometadonu chlorowodorku – Starsze dzieci od dawki 1,5 mg lewometadonu chlorowodorku – Dorośli, którzy nie są przyzwyczajeni do stosowania opioidów, od dawki 10 mg lewometadonu chlorowodorku Nigdy nie należy podawać leku Lefisyo innym osobom! Pominięcie przyjęcia leku Lefisyo Należy przyjąć pominiętą dawkę tego samego dnia tylko, jeśli pacjent przyjął mniej leku Lefisyo niż przepisano i występują u niego objawy odstawienia. W żadnym wypadku nie należy zwiększać dawki przepisanej na dany dzień. Jeśli u pacjenta nie wystąpiły jakiekolwiek objawy odstawienia po przyjęciu mniejszej ilości, należy powiedzieć o tym lekarzowi, aby mógł dostosować dawkę dobową. Odstawienie lewometadonu Jeśli przepisana dawka lewometadonu jest zbyt mała, mogą wystąpić objawy odstawienia (zastój krwi (przekrwienie) w okolicy nosa, ból brzucha, biegunka, ból mięśni, lęk) w ciągu 24-godzinnego odstępu między dawkami. Lekarz prowadzący powinien być świadomy, że może zaistnieć konieczność zmiany dawki, jeśli pacjent zgłasza objawy odstawienia. Przerwanie przyjmowania leku Lefisyo Nie należy nagle odstawiać lub przerywać leczenia w przypadku przyjmowania leku przez długi czas. Nagłe przerwanie stosowania leku Lefisyo może prowadzić do ciężkich, a nawet zagrażających życiu, objawów odstawiennych. Zakończenie długotrwałego leczenia powinno następować powoli i stopniowo. Należy omówić wszelkie zmiany, które pacjent chciałby wprowadzić do leczenia, z lekarzem. W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. ### 4. Możliwe działania niepożądane Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Niżej wymienione objawy odstawienia występują często na początku leczenia (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 10 osób): – Lęk – Utrata apetytu – Mimowolne drganie mięśni – Depresja – Skurcze jelit, skurcze żołądka – Nudności, wymioty – Biegunka – Gorączka, naprzemienne dreszcze i uderzenia gorąca – Ziewanie – Gęsia skórka – Spadek masy ciała – Przyspieszone bicie serca – Katar, kichanie – Rozszerzone źrenice – Rozdrażnienie – Senność – Ból fizyczny – Omdlenie – Intensywne pocenie się – Nasilone łzawienie – Niepokój ruchowy i drżenie Inne możliwe działania niepożądane Często (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 10 osób) do niezbyt często (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 100 osób): – Spłycenie i osłabienie oddechu – Nudności, wymioty, zaparcia, skurcz dróg żółciowych – Kołatanie serca, wolniejsze bicie serca – Stan splątania, dezorientacja – Zawroty głowy, uspokojenie – Pokrzywka i inne rodzaje wysypki, świąd – Obniżony popęd seksualny i (lub) impotencja – Zmniejszona objętość moczu, zaburzenia w oddawaniu moczu – Zatrzymanie wody w tkankach – Bezsenność, pobudzenie – Utrata apetytu, zmęczenie, osłabienie – Podekscytowanie i przygnębienie – Pocenie się, suchość jamy ustnej – Zamazane widzenie – Ból głowy Rzadko (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 1 000 osób) do bardzo rzadko (mogą wystąpić maksymalnie u 1 na 10 000 osób): – Zaczerwienienie skóry i uczucie gorąca – Zatrzymanie oddechu – Zatrzymanie akcji serca – Spadek ciśnienia tętniczego krwi przy zmianie pozycji na stojącą – Zaburzenia związane z krążeniem krwi – Krótkie okresy omdlenia z powodu nieregularnego bicia serca – Wstrząs – Krwawienie Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): – Niskie stężenie cukru we krwi – U pacjenta może rozwinąć się uzależnienie od leku Lefisyo (więcej informacji, patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”) – Bezdech senny (przerwy w oddychaniu podczas snu) Uwaga Po osiągnięciu regularnej dawki dobowej działania niepożądane mogą ulec złagodzeniu w ciągu kilku tygodni. Zaparcia i zwiększone pocenie się często utrzymują się i można je złagodzić, podejmując odpowiednie środki. Należy zapytać o to lekarza. Zgłaszanie działań niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Fax: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. ### 5. Jak przechowywać lek Lefisyo? Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Ten lek należy przechowywać w bezpiecznym miejscu, do którego inne osoby nie mają dostępu. Przyjęcie leku przez osoby, którym nie został on przepisany, może prowadzić do ciężkich uszkodzeń i zgonu. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i etykiecie po: Termin ważności (EXP). Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania leku. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Po pierwszym otwarciu opakowania bezpośredniego 90 dni, o ile był przechowywany w temperaturze poniżej 25oC w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Po pierwszym otwarciu opakowania bezpośredniego 28 dni, o ile był przechowywany w temperaturze poniżej 25oC w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem (10 ml). Rozcieńczone roztwory z sokiem owocowym (takim jak sok pomarańczowy lub syrop malinowy) lub wodą pitną do natychmiastowego zastosowania nadają się do użycia w ciągu 7 dni, o ile były przechowywane w temperaturze poniżej 25°C. Roztwory rozcieńczone wodą pitną lub konserwowanymi i lepkimi rozcieńczalnikami do stosowania w domu nadają się do użycia w ciągu 3 miesięcy, o ile były przechowywane w temperaturze poniżej 25°C. Preparat do stosowania w domu należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. ### 6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek Lefisyo - Substancją czynną leku jest lewometadonu chlorowodorek. - Pozostałe składniki to: glicerol, sodu benzoesan (E 211), kwas cytrynowy jednowodny i woda, oczyszczona. Jak wygląda lek Lefisyo i co zawiera opakowanie Lek Lefisyo jest przejrzystym i bezbarwnym roztworem. Pudełko tekturowe zawierające butelkę ze szkła brunatnego (typu III), zamkniętą zakrętką z zabezpieczeniem przed otwarciem przez dzieci (PP) z polietylenową wkładką i pierścieniem umożliwiającym stwierdzenie naruszenia. Wielkość opakowań: 100 ml, 500 ml i 1000 ml roztworu doustnego Pudełko tekturowe zawierające butelkę ze szkła brunatnego (typu III), zamkniętą zakrętką GL 18 z polietylenową wkładką i pierścieniem umożliwiającym stwierdzenie naruszenia. Wielkość opakowania: 10 ml roztworu doustnego Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca Podmiot odpowiedzialny INN-FARM d.o.o. Maleševa ulica 14 1000 Ljubljana Słowenia Tel.: +386 70 390 711 Fax: + 386 5191 116 e-mail: info@innfarm.si Wytwórca Alkaloid-INT d.o.o. Šlandrova ulica 4 1231 Ljubljana-Črnuče Słowenia Data ostatniej aktualizacji ulotki: 07/2024 Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego: Notatka dla farmaceuty: Przepisany preparat przeznaczony do stosowania w domu można przygotować, rozcieńczając lek Lefisyo wodą pitną w proporcji 1:2 (jedna część leku Lefisyo i dwie części wody) lub konserwowanymi i lepkimi rozcieńczalnikami w proporcji 1:1. W przypadku recepty na lek do stosowania w domu, lek Lefisyo jest podzielony na porcje zgodnie z ustaloną dawką dobową i opatrzony etykietą. Te porcje dobowe są wydawane pacjentowi. Zalecenie dla lekarza dotyczące leczenia przedawkowania: Należy natychmiast wdrożyć natychmiastową pomoc na oddziale ratunkowym lub, jeśli to konieczne, oddziale intensywnej opieki medycznej (np. intubacja i wentylacja). Do leczenia objawów zatrucia można użyć specyficznych antagonistów receptora opiatowego (np. naloksonu). Poszczególni antagoniści receptora opiatowego różnią się od siebie w zakresie dawkowania (patrz informacja wytwórcy!). W szczególności należy wziąć pod uwagę, że lewometadon może mieć długotrwałe działanie depresyjne na układ oddechowy (do 75 godzin), podczas gdy antagoniści receptora opiatowego działają znacznie krócej (od 1 do 3 godzin). Z tego powodu, po ustąpieniu działania antagonistycznego, może być konieczne podanie dodatkowych wstrzyknięć. Konieczne może być podjęcie kroków zapobiegających utracie temperatury ciała i uzupełnienie objętości krwi. W przypadku doustnego zatrucia lewometadonem płukanie żołądka można przeprowadzić tylko po podaniu antagonisty. Szczególnie ważne jest zabezpieczenie dróg oddechowych poprzez intubację w przypadku płukania żołądka, jak i przed podaniem antagonistów (możliwe wystąpienie wymiotów). W leczeniu zatruć nie wolno stosować alkoholu, barbituranów, bemegridu, fenotiazyny i skopolaminy. Lewometadon nie podlega dializie. ## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO ### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Lefisyo 5 mg/ml, roztwór doustny ### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy ml roztworu doustnego zawiera 5 mg lewometadonu chlorowodorku (co odpowiada 4,47 mg lewometadonu). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Zawiera 0,3 mg benzoesanu sodu (E 211) w każdym ml. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. ### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór doustny. Przejrzysty i bezbarwny roztwór. ### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE #### 4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Lefisyo jest stosowany: - jako część zintegrowanej terapii substytucyjnej w leczeniu uzależnienia od opiatów (opioidów) u dorosłych, która obejmuje opiekę medyczną, społeczną i psychologiczną. - jako substytucyjna terapia pomostowa, np. w przypadku hospitalizacji. #### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania Terapia substytucyjna lewometadonem powinna być podawana przez lekarza doświadczonego w leczeniu uzależnienia od opiatów (opioidów), najlepiej w ośrodkach specjalizujących się w leczeniu uzależnień od opiatów (opioidów). Siła działania lewometadonu jest w przybliżeniu dwa razy większa niż racematu metadonu. Istnieje dowód na to, że metabolizm lewometadonu zostaje zwiększony po podaniu racematu metadonu, dlatego też proporcja ta może być zmieniona. Należy wziąć to pod uwagę podczas ustalania dawki. Dawka ustalana jest na podstawie występowania objawów odstawienia i musi być dostosowana do każdego pacjenta, w zależności od jego indywidualnej sytuacji i subiektywnych odczuć. Ogólnie po dostosowaniu dawki celem jest podawanie najmniejszej możliwej dawki podtrzymującej. Aby zapobiec przedawkowaniu, podaje się dawkę początkową od 15 do 20 mg lewometadonu chlorowodorku (co odpowiada od 3 do 4 ml roztworu) pierwszego dnia rano. W zależności od subiektywnie odczuwanego i obiektywnego działania, dodatkowo potrzebna dawka od 10 do 25 mg lewometadonu chlorowodorku (od 2 do 5 ml roztworu) przyjmowana jest pierwszego dnia wieczorem. U pacjentów o niskim lub nieznanym progu tolerancji (np. po zwolnieniu z więzienia) dawka początkowa nie powinna przekraczać 15 mg lewometadonu chlorowodorku (3 ml roztworu). Po 1 do 6 dniach dawka dobowa podawana jest raz na dobę rano. Przejście na pojedynczą dawkę dobową podawaną rano jest zwykle przeprowadzane stopniowo przy użyciu 5 mg lewometadonu chlorowodorku (1 ml roztworu). W przypadku niewystarczającej skuteczności (występowanie objawów odstawienia) lekarz może zwiększyć dawkę o 5 do 10 mg lewometadonu chlorowodorku (od 1 do 2 ml roztworu) na dobę. Dawka podtrzymująca zwykle jest osiągana po 1 do 6 dni. Dawka ta może wynosić do 60 mg lewometadonu chlorowodorku (12 ml roztworu), a w indywidualnych przypadkach może być znacznie większa. Dawka większa niż 50 do 60 mg lewometadonu chlorowodorku może być stosowana tylko w uzasadnionych indywidualnych przypadkach oraz tylko jeśli zostanie wykluczone jednoczesne przyjmowanie innych substancji. Uwaga W wyniku interakcji i (lub) indukcji enzymatycznej spowodowanych innymi produktami leczniczymi (patrz punkt 4.5) konieczna dobowa dawka lewometadonu może zostać zwiększona. Z tego względu, nawet u pacjentów otrzymujących stabilną dawkę, należy zwrócić uwagę na potencjalne objawy odstawienia i w razie potrzeby dostosować dawkę. Czas stosowania W odniesieniu do ogólnej koncepcji terapeutycznej, czas trwania leczenia zależy od postępu w terapii substytucyjnej, ustalonego celu terapeutycznego i indywidualnych potrzeb pacjenta. Leczenie może być krótkoterminowe (np. substytucja u pacjentów uzależnionych od leków podczas leczenia szpitalnego) do długoterminowego. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Zaleca się zmniejszenie dawki u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby Zaleca się zmniejszenie dawki u pacjentów z chorobą nerek lub ciężką przewlekłą chorobą wątroby (patrz punkt 4.4). Dzieci i młodzież Dane dotyczące leczenia dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat nie są dostępne. Z tego powodu nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Lefisyo u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.4). Sposób podawania Produkt leczniczy Lefisyo jest przeznaczony do podawania doustnego. Ogólnie jest przyjmowany z wodą pitną lub sokiem owocowym (np. sokiem pomarańczowym lub syropem malinowym). Dawkę można podać pacjentowi do natychmiastowego użycia lub jako preparat do domu i należy go stosować zgodnie z instrukcjami lekarza. Pacjent otrzyma wymaganą dawkę do natychmiastowego użycia od lekarza lub osoby wyznaczonej przez lekarza. Wymagana ilość jest odmierzana wyłącznie przez lekarza lub osobę przez niego wyznaczoną, nigdy przez pacjenta. Lekarz musi poinformować pacjenta, że podanie doustne jest jedyną zatwierdzoną i bezpieczną drogą podania tego produktu leczniczego. Ponadto musi podkreślić potencjalne konsekwencje jakiegokolwiek nadużycia. Produkt leczniczy do stosowania w domu musi być przepisany przez lekarza. Nie wolno wydawać recepty na produkt leczniczy, który będzie stosowany w domu, jeśli badania i ustalenia lekarskie prowadzą do wniosku, że: – pacjent zażywa substancje, które są dla niego niebezpieczne w skojarzeniu z leczeniem substytucyjnym. – u pacjenta nie została jeszcze osiągnięta stabilna dawka, biorąc pod uwagę rozwój tolerancji. – pacjent nadużywa substancji. Wydanie produktu leczniczego musi nastąpić w aptece. Lekarz przepisujący produkt leczniczy może, jeśli uzna to za właściwe, zalecić preparat zwiększający lepkość do przygotowania w aptece. #### 4.3 Przeciwwskazania – nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 – leczenie inhibitorami MAO lub okres dwóch tygodni od przerwania ich stosowania Podczas leczenia produktem leczniczym Lefisyo nie wolno stosować antagonistów leków narkotycznych ani innych agonistów/antagonistów (np. pentazocyna i buprenorfina), za wyjątkiem leczenia przedawkowania. #### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Lewometadon może być stosowany tylko u pacjentów uzależnionych od opiatów (opioidów) przez lekarzy upoważnionych do prowadzenia leczenia substytucyjnego, ponieważ standardowe dawki stosowane w leczeniu substytucyjnym mogą powodować ciężkie zatrucie lub nawet prowadzić do zgonu u pacjentów z nietolerancją opiatów. Dokładna ocena wskazań i ścisłe monitorowanie medyczne są konieczne w następujących przypadkach: – Ciąża i okres karmienia piersią (patrz punkt 4.6) – Zaburzenia świadomości – Jednoczesne stosowanie innych produktów leczniczych i substancji działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy lub oddechowy – Zaburzenia, w przypadku których należy unikać depresji układu oddechowego – Zwiększone ciśnienie śródczaszkowe – Niedociśnienie tętnicze w przebiegu hipowolemii – Rozrost gruczołu krokowego z zatrzymaniem moczu – Zapalenie trzustki – Zaburzenia dróg żółciowych – Niedrożność i choroby zapalne jelit – Guz chromochłonny – Niedoczynność tarczycy – Umiarkowane do ciężkich zaburzenia układu oddechowego i oddychania – Bradykardia – Leczenie lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III Płuca i oddychanie Produkt leczniczy Lefisyo należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z: – Astmą – Przewlekłą obturacyjną chorobą płuc – Sercem płucnym – Bardzo ograniczoną rezerwą oddechową – Istniejącymi wcześniej zaburzeniami oddychania – Hipoksją lub hiperkapnią Nawet przy standardowych dawkach terapeutycznych leków narkotycznych u tych pacjentów może wystąpić obniżenie aktywności układu oddechowego z jednoczesnym zwiększeniem oporu w drogach oddechowych, co może prowadzić do bezdechu. U pacjentów predysponowanych do takich zjawisk atopowych może dojść do zaostrzenia istniejącej astmy, nasilenia wysypek skórnych i wystąpienia odchyleń w morfologii krwi (eozynofilia). Zaburzenia oddychania w czasie snu Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania w czasie snu, w tym ośrodkowy bezdech senny (CSA, ang. Central Sleep Apnoea) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko CSA w stopniu zależnym od dawki. U pacjentów z CSA należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Ciśnienie śródczaszkowe Depresyjny wpływ leków narkotycznych na oddychanie i ich zdolność do zwiększania ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego mogą ulec znacznemu nasileniu w przypadku wcześniej istniejącego zwiększonego ciśnienia śródczaszkowego. Z uwagi na profil skuteczności lewometadonu jako μ-agonisty należy stosować go ze szczególną ostrożnością i wyłącznie, gdy uzna się, że jego stosowanie jest niezbędne w leczeniu tych pacjentów. Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem produktu leczniczego Lefisyo i uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub pokrewne substancje czynne Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lefisyo i uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub pokrewne substancje czynne może doprowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Ze względu na to ryzyko, jednoczesne przepisywanie tych uspokajających produktów leczniczych należy zarezerwować dla pacjentów, u których zastosowanie innych opcji leczenia nie jest możliwe. W razie podjęcia decyzji o przepisaniu produktu leczniczego Lefisyo jednocześnie z uspokajającymi produktami leczniczymi, należy zastosować najmniejszą skuteczną dawkę, a czas trwania leczenia powinien być możliwie jak najkrótszy. Pacjenta należy uważnie obserwować pod kątem objawów podmiotowych i przedmiotowych depresji oddechowej i sedacji. Z tego względu usilnie zaleca się informowanie pacjentów i ich opiekunów o możliwości wystąpienia tych objawów (patrz punkt 4.5). Ryzyko związane z jednoczesnym spożywaniem alkoholu Jednoczesne stosowanie opioidów, w tym lewometadonu, i alkoholu może prowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia lewometadonem (patrz punkt 4.5). Jednoczesne stosowanie Nadużywanie substancji i produktów leczniczych podczas leczenia substytucyjnego może prowadzić do wystąpienia incydentów zagrażających życiu i należy tego bezwzględnie unikać. Należy przeprowadzać regularne badania moczu w celu wykrycia ewentualnego jednoczesnego stosowania innych nielegalnych substancji. Pacjenci z grupy wysokiego ryzyka Leczenie musi być prowadzone z zachowaniem szczególnej ostrożności w następujących przypadkach – Bardzo wrażliwi pacjenci: Próby samobójcze są jedną z oznak klinicznych uzależnienia od substancji w przypadku przyjmowania opiatów, w szczególności w skojarzeniu z lekami przeciwdepresyjnymi, alkoholem i innymi substancjami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy. U pacjentów stosujących substancje w niekontrolowany sposób i przejawiających utrzymujące się wysoce ryzykowne zachowania mimo odpowiednich interwencji farmakoterapeutycznych należy rozważyć indywidualną ocenę i planowanie leczenia, które może obejmować opiekę stacjonarną w szpitalu. – Ostre schorzenia jamy brzusznej: Leczenie produktem leczniczym Lefisyo może maskować rozpoznanie lub przebieg kliniczny u pacjentów z a ostrymi schorzeniami jamy brzusznej. Z tego powodu, pacjentów z objawami przedmiotowymi ostrych schorzeń jamy brzusznej podczas leczenia substytucyjnego należy szczególnie uważnie monitorować do czasu ustalenia ostatecznego rozpoznania. – Pacjenci ze znanym lub podejrzewanym wydłużeniem odstępu QT lub zaburzeniami równowagi elektrolitowej, w szczególności hipokaliemią i (lub) arytmią serca: Podczas stosowania agonistów receptorów opiatowych μ należy wziąć pod uwagę możliwość wydłużenia odstępu QT i następowego wystąpienia polimorficznego częstoskurczu komorowego (torsade de pointes). Jako ogólna zasada, przed rozpoczęciem terapii, wszystkich pacjentów należy pytać o wcześniejsze schorzenia serca i niewyjaśnione omdlenia. Należy poinformować pacjenta o możliwości wystąpienia arytmii serca. Należy wykonać badanie EKG przed rozpoczęciem terapii i po dwóch tygodniach leczenia w celu potwierdzenia działania leku substytucyjnego na odstęp QT i ilościowej oceny tego działania. Podobnie, zaleca się wykonanie badania EKG przed zwiększeniem dawki oraz kontrolnego badania EKG co najmniej raz na rok. W przypadku niewyjaśnionych omdleń należy wziąć pod uwagę możliwość występowania przyczyn kardiologicznych. W przypadku każdej zmiany dodatkowego leku należy rozważyć możliwość interakcji wpływającej na odstęp QT. Niewydolność kory nadnerczy Lewometadon należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z niewydolnością kory nadnerczy, ponieważ opioidy mogą zmniejszać produkcję kortyzolu. Opioidy mogą powodować odwracalną niewydolność kory nadnerczy wymagającą monitorowania i zastępczej terapii glikokortykosteroidowej. Objawy niewydolności kory nadnerczy mogą obejmować nudności, wymioty, utratę apetytu, zmęczenie, osłabienie, zawroty głowy lub niskie ciśnienie tętnicze krwi. Obniżony poziom hormonów płciowych i podwyższony poziom prolaktyny Długotrwałe stosowanie opioidów może wiązać się z obniżeniem poziomu hormonów płciowych i podwyższeniem poziomu prolaktyny. Objawy obejmują zmniejszenie libido, impotencję lub brak miesiączki. Hipoglikemia Hipoglikemię obserwowano w odniesieniu do przedawkowania metadonu (racemicznej mieszaniny lewometadonu i dekstrometadonu) lub zwiększania dawki. Zaleca się regularne monitorowanie stężenia cukru we krwi podczas zwiększania dawki (patrz punkt 4.8 i punkt 4.9). Zaburzenia związane ze stosowaniem opioidów (nadużywanie i uzależnienie) Lewometadon jest opioidowym lekiem przeciwbólowym i sam w sobie jest wysoce uzależniający. Ma długi okres półtrwania i dlatego może się kumulować w organizmie. Pojedyncza dawka podawana w celu złagodzenia objawów, jeśli będzie powtarzana codziennie, może się skumulować i doprowadzić do śmierci. Jak w przypadku innych opioidów, w wyniku wielokrotnego podawania lewometadonu może rozwinąć się tolerancja oraz uzależnienie fizyczne i (lub) psychiczne. Może on powodować uzależnienie w przypadkach długotrwałego i wielokrotnego stosowania. W przypadku nagłego odstawienia lub stosowania antagonisty opiatowego można spodziewać się ciężkich, niekiedy zagrażających życiu objawów odstawienia. Nadużywanie lub celowe niewłaściwe stosowanie produktu leczniczego Lefisyo może prowadzić do przedawkowania i (lub) zgonu. Ryzyko rozwoju zaburzeń związanych ze stosowaniem opioidów (OUD, ang. Opioid Use Disorder) jest zwiększone u pacjentów, u których w przeszłości lub w rodzinie (rodzice lub rodzeństwo) występowały zaburzenia związane ze stosowaniem substancji (w tym zaburzenia związane z używaniem alkoholu), u osób obecnie używających tytoniu lub u pacjentów, u których w przeszłości występowały inne zaburzenia psychiczne (np. duża depresja, zaburzenia lękowe i zaburzenia osobowości). Będzie konieczna stała obserwacja pacjenta w celu wykrycia, czy nie występują zachowania związane z poszukiwaniem leku (np. zbyt wczesne zgłaszanie próśb o uzupełnienie dawki). Obejmuje to przegląd jednoczesnego stosowania opioidów i leków psychoaktywnych (takich jak benzodiazepiny). U pacjentów z objawami przedmiotowymi i podmiotowymi OUD należy rozważyć konsultację ze specjalistą ds. uzależnień. Dalsze informacje Zaleca się zmniejszenie dawki u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z chorobą nerek, ciężką przewlekłą chorobą wątroby lub w złym stanie ogólnym (patrz punkt 4.2). Podczas stosowania lewometadonu ważne jest, aby pamiętać, że siła działania lewometadonu jest około dwukrotnie większa niż racematu metadonu (patrz punkt 4.2). Stosowanie produktu leczniczego Lefisyo przez osoby nietolerujące opiatów zagraża życiu i może prowadzić do zgonu z powodu zatrzymania oddechu. Produkt leczniczy Lefisyo jest przeznaczony wyłącznie do podawania doustnego. Nadużywanie dożylnego stosowania produktu leczniczego Lefisyo może prowadzić do ciężkich działań niepożądanych, na przykład sepsy, zapalenia żył i zatorowości płucnej, a nawet zgonu. Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Lefisyo u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z powodu braku danych klinicznych dotyczących jego skuteczności i bezpieczeństwa stosowania. Kontrolne testy antydopingowe Stosowanie produktu leczniczego Lefisyo może powodować pozytywne wyniki kontrolnych testów antydopingowych. Ponadto niewłaściwe stosowanie produktu leczniczego Lefisyo jako substancji dopingującej może powodować zagrożenia dla zdrowia. Produkt leczniczy Lefisyo zawiera sodu benzoesan. Produkt leczniczy zawiera 0,3 mg benzoesanu sodu w każdym ml. Produkt leczniczy Lefisyo zawiera sód. Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ml, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. #### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Zarówno interakcje farmakodynamiczne, jak i farmakokinetyczne mogą mieć wpływ na działanie lewometadonu. Ponadto, w zależności od objawów klinicznych, w przypadku interakcji opisanych w niniejszym punkcie może być konieczne dostosowanie dawki lewometadonu i (lub) jednocześnie stosowanego leku. Przeciwwskazane są następujące skojarzenia (patrz punkt 4.3): – W przypadku przyjmowania przez pacjenta inhibitorów MAO w okresie ostatnich 14 dni przed rozpoczęciem stosowania opioidów (np. petydyna) obserwowano zagrażające życiu działanie (zarówno depresyjne, jak i pobudzające pod względem objawów) na ośrodkowy układ nerwowy, czynność układu oddechowego i krążenia. Takich reakcji nie można wykluczyć dla lewometadyny. – U pacjentów uzależnionych od heroiny lub u pacjentów w trakcie leczenia substytucyjnego metadonem pentazocyna i buprenorfina mogą powodować zespół odstawienia. Nie wolno stosować buprenorfiny wcześniej niż przed upływem 20 godzin od odstawienia produktu leczniczego Lefisyo. W przypadku stosowania lewometadonu jednocześnie z innymi produktami leczniczymi należy uwzględnić następujące interakcje: Może wystąpić wzajemne nasilenie działania na ośrodkowy układ nerwowy i układ oddechowy w przypadku jednoczesnego stosowania lewometadonu z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy i układ oddechowy, na przykład z – Silnymi lekami przeciwbólowymi (w tym opiaty) – Alkoholem (patrz punkt 4.4) – Pochodnymi fenotiazyny – Barbituranami i innymi tabletkami nasennymi lub lekami narkotycznymi – Trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnym Uspokajające produkty lecznicze, takie jak benzodiazepiny lub pokrewne substancje czynne: Jednoczesne stosowanie opioidów z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub pokrewne substancje czynne, zwiększa ryzyko wystąpienia sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu z powodu addytywnego działania depresyjnego na OUN. Należy ograniczyć dawkę i czas trwania jednoczesnego stosowania (patrz punkt 4.4). Gabapentynoidy: Jednoczesne stosowanie opioidów i gabapentynoidów (gabapentyna i pregabalina) zwiększa ryzyko przedawkowania opioidów, depresji oddechowej i zgonu. Działanie lewometadonu może się nasilić z powodu stosowania przeciwnadciśnieniowych substancji czynnych, takich jak: – Rezerpina – Klonidyna – Urapidyl – Prazosyna Stężenie lewometadonu w osoczu może ulec zwiększeniu, a czas trwania działania może się wydłużyć w przypadku jednoczesnego stosowania produktów leczniczych i substancji hamujących metabolizm enzymatyczny lewometadonu w wątrobie (układ cytochromu P450), takich jak: – Cymetydyna – Leki przeciwgrzybicze (np. itrakonazol, ketokonazol, worykonazol, flukonazol) – Antybiotyki makrolidowe – Leki przeciwarytmiczne – Środki antykoncepcyjne – Selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitors (SSRI), takie jak sertralina, fluwoksamina, fluoksetyna i paroksetyna) – Cyprofloksacyna. Kannabidiol: Jednoczesne podawanie kannabidiolu może prowadzić do zwiększenia stężenia metadonu w osoczu. Może wystąpić zmniejszenie stężenia lewometadonu w osoczu i skrócenie czasu jego działania przy jednoczesnym stosowaniu produktów leczniczych i substancji nasilających metabolizm enzymatyczny lewometadonu w wątrobie, takich jak: – Karbamazepina – Fenobarbital – Fenytoina – Ryfampicyna – Dziurawiec zwyczajny – Spironolakton – Kwas fusydowy – Flunitrazepam – Efawirenz – Newirapina – Nelfinawir – Rytonawir – Amprenawir Istnieje możliwość wystąpienia objawów odstawienia. Zaleca się również ścisłe monitorowanie stanu pacjentów pod kątem klinicznych objawów przedawkowania, stosowania zbyt małej dawki leku i objawów odstawienia oraz odpowiednie dostosowanie dawki w przypadku stosowania lewometadonu jednocześnie z innymi produktami leczniczymi lub substancjami, które są metabolizowane przez enzymy wątrobowe lub mogą wpływać na wiązanie z białkami (lewometadon wiąże się głównie z alfa-kwaśną glikoproteiną oraz albuminami, patrz punkt 5.2), jak również po przerwaniu stosowania takich produktów leczniczych lub substancji. Na przykład, po jednoczesnym stosowaniu przeciwwirusowych produktów leczniczych, zgłaszano zmniejszenie (didanozyna i stawudyna) lub zwiększenie (zydowudyna) stężenia przeciwwirusowych substancji czynnych w osoczu przy niezmienionym stężeniu lewometadonu w osoczu. U tych pacjentów wymagane jest ścisłe monitorowanie pod kątem odpowiedniej odpowiedzi klinicznej lub objawów przedmiotowych toksyczności. Serotoninergiczne produkty lecznicze: Zespół serotoninergiczny może wystąpić podczas jednoczesnego podawania metadonu (racemicznej mieszaniny lewometadonu i dekstrometadonu) z petydyną, inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) i produktami leczniczymi działającymi serotoninergicznie, takimi jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) oraz trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (TLPD). Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomicznego układu nerwowego, zaburzenia nerwowomięśniowe i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe. #### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Stosowanie lewometadonu w okresie ciąży jest dopuszczalne wyłącznie, gdy jest to ściśle wskazane, i musi temu towarzyszyć odpowiedni nadzór, najlepiej w specjalistycznym ośrodku medycznym. Przewlekłe stosowanie w okresie ciąży może spowodować tolerancję i uzależnienie u płodu, jak również objawy odstawienia, depresję oddechową i niską masę ciała u noworodka. Brak danych z badań prospektywnych dotyczących podawania lewometadonu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nad stosowaniem metadonu dostarczyły dowodów na szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). W celu zminimalizowania uszkodzenia płodu należy zapewnić odpowiednią substytucję i zapobieganie objawom odstawienia w okresie ciąży. Zmniejszenie dawki lub odstawienie leku w okresie ciąży musi być zawsze przeprowadzane przy starannym monitorowaniu stanu matki i wyłącznie po wnikliwym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka. Z uwagi na potencjalną indukcję enzymatyczną w okresie ciąży konieczne może być zwiększenie dawki produktu leczniczego u niektórych kobiet w okresie ciąży w przypadku zaobserwowania objawów odstawienia, na podstawie danych klinicznych dotyczących farmakokinetyki metadonu. Mając na względzie dobrostan płodu, wskazane może być podzielenie dawki dobowej w celu uniknięcia wysokich stężeń szczytowych w osoczu oraz kompensowania przyspieszonego rozkładu lewometadonu, a tym samym zapobiegania objawom odstawienia. Lewometadon przenika przez barierę łożyskową i, podawany przed porodem lub podczas porodu, może prowadzić do depresji oddechowej u noworodka. Około 60–80% noworodków wymaga leczenia w warunkach szpitalnych z powodu noworodkowego zespołu abstynencyjnego. W przypadku noworodka odstawienie leku musi zostać przeprowadzone w odpowiednim oddziale intensywnej opieki pediatrycznej, ponieważ przewlekłe leczenie lewometadonem może prowadzić do wystąpienia tolerancji i uzależnienia u płodu, jak również do wystąpienia u noworodka objawów odstawiennych wymagających leczenia. Konieczne może być dostosowanie dawki (zwłaszcza zmniejszenie dawki) w ciągu 1–2 tygodni po porodzie. Dzieci, których matki otrzymywały terapię substytucyjną metadonem, miały porównywalnie mniejszą masę ciała i mniejszy obwód głowy niż dzieci, które nie były eksponowane na działanie leku. Ponadto, u dzieci eksponowanych na działanie metadonu w okresie prenatalnym obserwowano zwiększoną częstość występowania zapalenia ucha środkowego , jak również objawy neurologiczne z zaburzeniami słuchu, opóźnieniem rozwoju psychicznego i ruchowego oraz nieprawidłowości w obrębie gałki ocznej. Przypuszcza się, że istnieje związek z większym ryzykiem wystąpienia zespołu nagłej śmierci łóżeczkowej (ang. Sudden Infant Death Syndrome, SIDS). Karmienie piersią Lewometadon przenika do mleka ludzkiego w niewielkim stężeniu. Podczas podejmowania decyzji o zaleceniu karmienia piersią podczas stosowania lewometadonu należy wziąć pod uwagę kliniczną poradę specjalistyczną i rozważyć, czy kobieta otrzymuje stałą dawkę podtrzymującą metadonu i czy nadal stosuje jakiekolwiek nielegalne substancje. Jeśli rozważane jest karmienie piersią, dawka lewometadonu powinna być możliwie jak najmniejsza. Lekarze przepisujący produkt leczniczy powinni doradzać kobietom karmiącym piersią, aby obserwowały niemowlę w kierunku wystąpienia sedacji i trudności w oddychaniu oraz aby w razie ich wystąpienia zwracały się po natychmiastową pomoc medyczną. Chociaż ilość lewometadonu przenikająca do mleka matki nie jest wystarczająca do pełnego zahamowania objawów odstawienia u niemowląt karmionych piersią, może ona złagodzić nasilenie zespołu abstynencji noworodków. Jeżeli konieczne jest przerwanie karmienia piersią, należy to robić stopniowo, ponieważ nagłe odstawienie od piersi może nasilić objawy odstawienia u niemowlęcia. Płodność Nie wydaje się, aby metadon zaburzał płodność u kobiet. Badania z udziałem mężczyzn otrzymujących leczenie podtrzymujące metadonem wykazały, że metadon obniża poziom testosteronu w surowicy i znacznie zmniejsza objętość ejakulatu i ruchliwość plemników. Liczebność plemników w tej grupie była dwukrotnie większa niż w grupie kontrolnej z powodu zmniejszonej ilości płynu nasiennego na ejakulację u mężczyzn otrzymujących leczenie metadonem. #### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Lek Lefisyo, nawet stosowany w zamierzony sposób, może zmieniać reakcje pacjenta w sposób zaburzający zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Dotyczy to w szczególności interakcji z alkoholem. Decyzja o zdolności prowadzenia pojazdów musi zostać podjęta w każdym indywidualnym przypadku przez lekarza prowadzącego, biorąc pod uwagę indywidualną odpowiedź pacjenta i określoną dawkę. #### 4.8 Działania niepożądane Częstość występowania działań niepożądanych określono według następujących kategorii: Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (1/1 000 do <1/100) Rzadko (1/10 000 do <1/1 000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Należy rozważyć wdrożenie odpowiedniej profilaktyki znanych działań niepożądanych związanych ze stosowaniem opioidów (takich jak zaparcia). Często na początku leczenia substytucyjnego występują objawy odstawienia opiatów. Objawy te obejmują lęk, jadłowstręt, mimowolne i szybkie ruchy, skurcze jelit, depresja, biegunka, wymioty, gorączka, naprzemiennie dreszcze i uderzenia gorąca, ziewanie, gęsia skórka, zmniejszenie masy ciała, tachykardia, katar, kichanie, zwężenie źrenic, rozdrażnienie, senność, ból fizyczny, omdlenie, nadmierne pocenie się, zwiększone łzawienie, nudności, niepokój ruchowy, skurcze brzucha i drżenie. Inne możliwe działania niepożądane: Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Niezbyt często do często: Utrata apetytu. Częstość nieznana: Hipoglikemia. Zaburzenia psychiczne Niezbyt często do często: Euforia i dysforia. Częstość nieznana: Uzależnienie. Zaburzenia układu nerwowego Niezbyt często do często: Zawroty głowy, sedacja, stan splątania, dezorientacja, ból głowy, bezsenność, niepokój ruchowy. Zaburzenia oka Niezbyt często do często: Nieostre widzenie. Zaburzenia serca Niezbyt często do często: Kołatanie serca, bradykardia. Rzadko do bardzo rzadko: Arytmia serca (omdlenie), zatrzymanie akcji serca. Zaburzenia naczyniowe Rzadko do bardzo rzadko: Sączące krwawienie (krwotok), niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia krążenia, wstrząs. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często do często: Depresja oddechowa. Rzadko do bardzo rzadko: Zatrzymanie oddechu. Częstość nieznana: Zespół ośrodkowego bezdechu sennego. Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często do często: Wymioty, nudności, suchość w ustach, zaparcia. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często do często: Dyskineza dróg żółciowych. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często do często: Pokrzywka i inne rodzaje wysypki, świąd. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często do często: Zmniejszona objętość moczu, zaburzenia w oddawaniu moczu. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Niezbyt często do często: Zmniejszone libido i (lub) obniżona potencja (patrz punkt 4.6). Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Niezbyt często do często: Napady pocenia się, zmęczenie, osłabienie, obrzęki. Rzadko do bardzo rzadko: Uderzenia gorąca. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Fax: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. #### 4.9 Przedawkowanie W szczególności u pacjentów nietolerujących opiatów (przede wszystkim u dzieci) wystąpić może zagrażające życiu zatrucie, także w przypadku dawek mniejszych niż standardowe dawki podawane w terapii substytucyjnej. U dzieci w wieku do 5 lat zatrucie może wystąpić począwszy od około 0,5 mg lewometadonu, u starszych dzieci począwszy od około 1,5 mg, a u dorosłych począwszy od około 10 mg lewometadonu. Zalecane jest zmniejszenie dawki, jeżeli pacjenci wykazują objawy podmiotowe i przedmiotowe nadmiernego działania lewometadonu, charakteryzujące się takimi zaburzeniami jak „uczucie wesołości”, zaburzona zdolność koncentracji, senność i możliwe zawroty głowy podczas stania. Przedawkowanie charakteryzuje się depresją oddechową (oddech Cheyne-Stokesa, cyjanoza), nadmierną sennością z tendencją do zaburzeń świadomości, a nawet śpiączką, zwężeniem źrenic, zwiotczeniem mięśni szkieletowych, wilgotną skórą oraz czasami bradykardią i niedociśnieniem tętniczym. Zaobserwowano przypadki hipoglikemii. Ciężkie zatrucie może powodować zatrzymanie oddechu, niewydolność krążenia, zatrzymanie akcji serca i zgon. Po przedawkowaniu metadonu obserwowano występowanie toksycznej leukoencefalopatii. Należy natychmiast wdrożyć natychmiastową pomoc na oddziale ratunkowym lub, jeśli to konieczne, oddziale intensywnej opieki medycznej (np. intubacja i wentylacja). Do leczenia objawów zatrucia można użyć specyficznych antagonistów receptora opiatowego (np. naloksonu). Poszczególni antagoniści receptora opiatowego różnią się od siebie w zakresie dawkowania (patrz informacja wytwórcy!). W szczególności należy wziąć pod uwagę, że lewometadon może mieć długotrwałe działanie depresyjne na układ oddechowy (do 75 godzin), podczas gdy antagoniści receptora opiatowego działają znacznie krócej (od 1 do 3 godzin). Dlatego też w momencie zmniejszenia skutków działania antagonistów mogą być konieczne ponowienie wstrzyknięcia. Konieczne może być podjęcie kroków zapobiegających utracie temperatury ciała i uzupełnienie objętości krwi. W przypadku doustnego zatrucia lewometadonem płukanie żołądka można przeprowadzić tylko po podaniu antagonisty. Szczególnie ważne jest zabezpieczenie dróg oddechowych poprzez intubację w przypadku płukania żołądka, jak i przed podaniem antagonistów (możliwe wystąpienie wymiotów). W leczeniu zatruć nie wolno stosować alkoholu, barbituranów, bemegridu, fenotiazyny i skopolaminy. Lewometadon nie podlega dializie. ### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE #### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki wpływające na układ nerwowy; leki stosowane w leczeniu zaburzeń uzależnieniowych; leki stosowane w leczeniu uzależnienia od opioidów Kod ATC: N07BC05. Lewometadonu chlorowodorek jest w pełni syntetycznym opioidowym lekiem przeciwbólowym, zasadową pochodną difenylometanu strukturalnie pochodzącą od morfiny. Lewometadon jest enancjomerem R(-) metadonu. Enancjomer S(+) odpowiada jedynie za 1/50 działania przeciwbólowego enancjomeru R(-). Działanie kliniczne lewometadonu w leczeniu uzależnienia od opiatów (opioidów) oparte jest na dwóch mechanizmach: Z jednej strony lewometadon, jako syntetyczny agonista receptorów opioidowych, wywołuje działanie podobne do działania morfiny, które może hamować objawy odstawienia u osób uzależnionych od opiatów (opioidów). Z drugiej strony, zależnie od dawki i czasu trwania terapii substytucyjnej, przewlekłe stosowanie doustne lewometadonu może prowadzić do tolerancji, która blokuje działanie pozajelitowo podanych opiatów, subiektywnie postrzegane jako działanie euforyczne ("pobudzenie"). Działanie terapii substytucyjnej zaczyna się po 1–2 godzinach od podania doustnego i w przypadku podania pojedynczej dawki trwa od 6 do 8 godzin. Po podaniu wielokrotnym czas działania jest przedłużony do 22–48 godzin z uwagi na osiągnięcie równowagi farmakokinetycznej, dlatego wystarczające jest podanie raz na dobę. Lewometadon, jako agonista receptora opioidowego, wywołuje długotrwałą depresję oddechową, która osiąga maksimum po 4 godzinach i może trwać do 75 godzin. Poza działaniem typowym dla opioidów, jak sedacja, euforia i zwężenie źrenic, działanie farmakologiczne lewometadonu obejmuje bradykardię, niedociśnienie tętnicze krwi, zwężenie oskrzeli i zmniejszenie objętości moczu. Długotrwałe stosowanie lewometadonu powoduje również uzależnienie, podobne do uzależnienia od heroiny i morfiny. Wydłużenie odstępu QT Badania kliniczne z udziałem 39 pacjentów wykazały, że zmiana leczenia z metadonu na lewometadon powoduje skrócenie skorygowanego odstępu QT oraz że lewometadon ma lepszy profil bezpieczeństwa dla serca. Badania obejmujące pacjentów o powolnym metabolizmie z udziałem CYP2B6 wykazują, że ryzyko wydłużenia QTc u tych pacjentów może być zwiększone z powodu opóźnionego rozkładu enancjomeru (S)+ zawartego w racemacie metadonu. #### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Lewometadon jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym. Całkowita biodostępność po podaniu doustnym wynosi średnio około 82%. Dystrybucja W przypadku doustnej dawki dobowej 30 mg stężenie lewometadonu w osoczu w stanie stacjonarnym jest osiągane w ciągu 4 do 5 dni. Substancja ma względnie dużą objętość dystrybucji wynoszącą od 3 do 4 l/kg. Oznacza to, że dochodzi do kumulacji wysoce lipofilnej substancji w znacznych ilościach w tkankach obwodowych, tłuszczu, mięśniach i skórze. Około 85% leku wiąże się z białkami osocza, głównie z kwaśną alfa-glikoproteiną i albuminą. Lewometadon przenika do mleka ludzkiego i przez barierę łożyskową. Stężenie we krwi pępowinowej jest mniejsze niż stężenie w osoczu matki. Nie istnieje żadna korelacja między stężeniem w osoczu matki i (lub) we krwi pępowinowej a poziomem płynu owodniowego. Metabolizm N-demetylacja lewometadonu zachodzi przy udziale izoenzymów CYP, w tym CYP3A4, 2D6, 2B6 i 2C19. Do chwili obecnej zidentyfikowano 32 metabolity metadonu. Jednak dwa farmakologicznie czynne metabolity stanowią tylko 2% podanej dawki. Metadon i jego metabolity kumulują się głównie w płucach, wątrobie, nerkach, śledzionie i mięśniach. Eliminacja Metadon i jego metabolity wydalane są przez nerki i z żółcią. Wydalanie przez nerki, które ściśle zależy od wartości pH, jest główną drogą w przypadku dużych dawek; w przypadku podania leku w dawce większej niż 160 mg około 60% jest wydalane jako niezmieniony metadon. Od 10 do 45% całkowitej odzyskanej ilości jest wydalane z żółcią. Okres półtrwania w fazie eliminacji w osoczu podlega znacznej zmienności osobniczej (od 14 do 55 godzin). Wydłuża się w przypadku przyjmowania leku przez dłuższy okres czasu, u osób w podeszłym wieku i w przypadku przewlekłych chorób wątroby. Lewometadon nie podlega dializie. Jednakże w przypadku bezmoczu nie występuje ryzyko kumulacji, ponieważ w tym przypadku substancja czynna jest usuwana jedynie z kałem. #### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność ostra i przewlekła W przypadku ostrego zatrucia zgon następuje na skutek zatrzymania oddechu. Wartości LD50 lewometadonu po podaniu dożylnym mieszczą się w zakresie od 13,6 do 28,7 mg/kg u myszy i 8,7 mg/kg u szczurów. Głównymi narządami docelowymi u zwierząt laboratoryjnych po podaniu podprzewlekłym i przewlekłym były układ oddechowy (depresja oddechowa) i wątroba (zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, przerost komórek wątroby, eozynofilowe zmiany cytoplazmatyczne). Działanie mutagenne i rakotwórcze Badania in vitro i in vivo prowadzone nad genotoksycznością metadonu dały sprzeczne wyniki wskazując na niewielkie działanie klastogenne. Obecnie nie można ocenić ryzyka przy zastosowaniu klinicznym. Długotrwałe badania prowadzone na szczurach i myszach nie wykazały dowodów na działanie rakotwórcze. Toksyczny wpływ na rozród Lewometadon nie został wystarczająco zbadany. W celu dokonania oceny leku można wykorzystać informacje na temat D- i L-metadonu. U szczurów podawanie metadonu przez 5 dni w dawce 20 mg/kg/dobę powodowało zmniejszenie masy prostaty, pęcherzyków nasiennych i jąder. U potomstwa samców leczonych metadonem (do 38 mg/kg/dobę) obserwowano zwiększenie umieralności noworodków (do 74%). Potomstwo samic szczurów uzależnionych od metadonu wykazywało opóźnienie rozwoju mózgu po urodzeniu, mniejszą masę ciała i zwiększoną śmiertelność po urodzeniu. Doustne podawanie metadonu szczurom między 14. a 19. dniem ciąży prowadziło do znaczącego zmniejszenia stężenia testosteronu we krwi u potomstwa płci męskiej (możliwy jest antagonizm z naloksonem). ### 6. DANE FARMACEUTYCZNE #### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Glicerol Sodu benzoesan (E 211) Kwas cytrynowy jednowodny Woda, oczyszczona #### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. #### 6.3 Okres ważności 2 lata (wielkość opakowania 10 ml) 3 lata (wielkość opakowania 100 ml, 500 ml i 1000 ml) Okres ważności po pierwszym otwarciu: Po pierwszym otwarciu opakowania bezpośredniego 90 dni, o ile był przechowywany w temperaturze poniżej 25°C w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Po pierwszym otwarciu opakowania bezpośredniego 28 dni, o ile był przechowywany w temperaturze poniżej 25°C w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem (10 ml). Rozcieńczone roztwory z sokiem owocowym (np. sokiem pomarańczowym lub syropem malinowym) lub wodą pitną do natychmiastowego zastosowania nadają się do użycia w ciągu 7 dni, o ile były przechowywane w temperaturze poniżej 25°C. Roztwory rozcieńczone wodą pitną lub konserwowanymi i lepkimi rozcieńczalnikami do stosowania w domu nadają się do użycia w ciągu 3 miesięcy, o ile były przechowywane w temperaturze poniżej 25°C. Preparat do stosowania w domu należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci. #### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego. Warunki przechowywania produktu leczniczego po pierwszym otwarciu, patrz punkt 6.3. #### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Butelka ze szkła brunatnego (typu III), zamknięta zakrętką z zabezpieczeniem przed otwarciem przez dzieci (PP) z polietylenową wkładką i pierścieniem umożliwiającym stwierdzenie naruszenia, w tekturowym pudełku. Wielkość opakowań: 100 ml, 500 ml i 1000 ml roztworu doustnego Butelka ze szkła brunatnego (typu III), zamknięta zakrętką GL 18 z polietylenową wkładką i pierścieniem umożliwiającym stwierdzenie naruszenia, w tekturowym pudełku. Wielkość opakowania: 10 ml roztworu doustnego Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. #### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Uwaga dla aptek Produkt leczniczy Lefisyo, gdy jest przeznaczony do stosowania w domu, można rozcieńczyć wodą pitną w proporcji 1:2 (jedna część produktu leczniczego Lefisyo i dwie części wody) lub konserwowanymi i lepkimi rozcieńczalnikami w proporcji 1:1. Jeśli produkt leczniczy Lefisyo jest przepisany do stosowania w domu, jest pakowany w dawki dobowe i opatrywany etykietą. Pacjent otrzymuje swoje dawki dobowe w aptece i przyjmuje je jako dawki doustne zgodnie z zaleceniami lekarza. ### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU INN-FARM d.o.o. Maleševa ulica 14 1000 Ljubljana Słowenia Tel.: +386 70 390 711 Fax: + 386 5191 116 e-mail: info@innfarm.si ### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU Pozwolenie nr: 27418 ### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 26.10.2022 ### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO 23.03.2026 --- > Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.