# Dermitopic

> Takrolimus · 0,03 % · Maść

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Dermitopic
- **Nazwa powszechna:** Tacrolimusum
- **Substancja czynna:** [Takrolimus](https://apteka.online/odpowiedniki/tacrolimusum)
- **Moc:** 0,03 %
- **Postać farmaceutyczna:** Maść
- **Droga podania:** na skórę
- **Kategoria dostępności:** Rpz
- **Kod ATC:** D11AH01
- **Liczba opakowań:** 3
- **Numer pozwolenia:** 27666
- **Podmiot odpowiedzialny:** Bausch Health Ireland Ltd.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/inne-preparaty-dermatologiczne/dermitopic-masc-0-03-bausch
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/inne-preparaty-dermatologiczne/dermitopic-masc-0-03-bausch.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/32809/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/32809/characteristic

## Dostępne opakowania (3)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 tuba 10 g | 5397258000957 | Rpz | — | Brak danych | — |
| 1 tuba 30 g | 5397258000964 | Rpz | — | Brak danych | — |
| 1 tuba 60 g | 5397258000971 | Rpz | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Dermitopic i w jakim celu się go stosuje?
Substancją czynną leku Dermitopic jest takrolimus, który jest środkiem immunomodulującym.

Lek Dermitopic, 0,03%, maść jest stosowany w leczeniu umiarkowanych i ciężkich postaci atopowego
zapalenia skóry (wyprysk) u dorosłych i młodzieży, którzy nie reagowali lub nie tolerowali leczenia
konwencjonalnego, takiego jak miejscowe stosowanie kortykosteroidów i u dzieci (w wieku 2 lat i
powyżej), które nie reagowały na leczenie konwencjonalne, takie jak miejscowe stosowanie
kortykosteroidów.

Jeżeli, po leczeniu umiarkowanej do ciężkiej postaci atopowego zapalenia skóry trwającym do 6
tygodni, zmiany całkowicie ustąpiły lub prawie całkowicie ustąpiły i jeśli choroba często się zaostrza
(tj. 4 razy w roku lub częściej), można zapobiegać nawrotom zaostrzenia choroby lub przedłużyć
okres bez nawrotów stosując dwa razy w tygodniu Dermitopic, 0,03%, maść.

W atopowym zapaleniu skóry wzmożona reakcja układu odpornościowego skóry wywołuje jej stan
zapalny (swędzenie, zaczerwienienie, suchość). Dermitopic zmienia nieprawidłową odpowiedź
immunologiczną likwidując stan zapalny i świąd.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Dermitopic

Kiedy nie stosować leku Dermitopic
- jeśli pacjent ma uczulenie na takrolimus lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6), albo na antybiotyki makrolidowe (np. azytromycyna,
klarytromycyna, erytromycyna).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Dermitopic należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta:
• występuje niewydolność wątroby,

• występują jakiekolwiek nowotwory skóry (guzy) lub osłabienie układu odpornościowego
(upośledzenie odporności) z jakiejkolwiek przyczyny.
• występuje genetyczna wada bariery naskórkowej, taka jak zespół Nethertona, rybia łuska
blaszkowata (nasilone łuszczenie skóry z powodu ścieńczenia zewnętrznej warstwy skóry), lub
jeśli występuje choroba zapalna skóry taka jak ropne zgorzelinowe zapalenie skóry lub
uogólniona erytrodermia (zaczerwienienie zapalne i łuszczenie całej skóry).
• występuje skórna choroba przeszczep przeciw gospodarzowi (reakcja immunologiczna skóry,
która jest częstym powikłaniem u pacjentów po przeszczepieniu szpiku kostnego).
• w czasie rozpoczęcia leczenia występuje obrzęk węzłów chłonnych. Jeżeli w trakcie leczenia
lekiem Dermitopic wystąpi obrzęk węzłów chłonnych, należy skonsultować się z lekarzem.
• występują zakażone zmiany skórne. Nie należy stosować maści na zakażone zmiany skórne.
• zauważy się jakiekolwiek zmiany w wyglądzie skóry, należy poinformować o tym lekarza.
• Na podstawie wyników badań długoterminowych i doświadczeniu nie potwierdzono związku
między stosowaniem maści zawierającej takrolimus a rozwojem nowotworów złośliwych, ale
nie można wyciągnąć ostatecznych wniosków.
• Należy unikać wystawiania skóry na dłuższe działanie światła słonecznego lub sztucznego
światła słonecznego, jak na przykład łóżka opalające. Jeśli spędza się czas na dworze po
zastosowaniu leku Dermitopic, należy używać kosmetyków z filtrem przeciwsłonecznym i nosić
luźną odzież chroniącą skórę przed słońcem. Ponadto należy zapytać lekarza o inne metody
ochrony przed słońcem. W przypadku zalecenia leczenia światłem należy poinformować lekarza
prowadzącego o stosowaniu leku Dermitopic, ponieważ nie zaleca się stosowania leku
Dermitopic i leczenia światłem w tym samym czasie.
• Jeżeli lekarz zaleci stosowanie leku Dermitopic dwa razy w tygodniu w celu zapobieżenia
nawrotom atopowego zapalenia skóry, przynajmniej co 12 miesięcy należy zgłosić się do lekarza
na wizytę kontrolną, nawet jeśli nie ma nawrotu choroby. U dzieci należy wstrzymać leczenie
podtrzymujące po 12 miesiącach, aby ocenić czy nadal istnieje potrzeba kontynuowania leczenia.
• Zaleca się stosowanie maści Dermitopic o najniższej mocy i z najmniejszą częstotliwością przez
możliwie najkrótszy okres. Decyzję podejmie lekarz na podstawie oceny odpowiedzi wyprysku
na maść Dermitopic.

Dzieci
• Lek Dermitopic nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci w wieku poniżej 2 lat. Dlatego
nie należy stosować maści w tej grupie wiekowej. Należy skonsultować się z lekarzem.
• Nie ustalono, jaki jest wpływ leczenia lekiem Dermitopic na rozwijający się układ
odpornościowy u dzieci, szczególnie małych.

Dermitopic a inne leki i kosmetyki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować, w tym o lekach wydawanych
bez recepty.

Można stosować kremy nawilżające i płyny kosmetyczne w czasie leczenia lekiem Dermitopic, lecz
nie należy ich używać w ciągu dwóch godzin po zastosowaniu leku Dermitopic.

Nie badano skutków stosowania w tym samym czasie takrolimusu z innymi lekami stosowanymi na
skórę lub z doustnie przyjmowanymi kortykosteroidami (np. kortyzonem), ani z lekami, które
wpływają na układ odpornościowy.

Lek Dermitopic z alkoholem
W czasie stosowania leku Dermitopic picie alkoholu może powodować rumieńce lub zaczerwienienie
skóry lub twarzy oraz uczucie gorąca.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

### 3. Jak stosować lek Dermitopic?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

• Nanieść cienką warstwę leku Dermitopic na zmienioną powierzchnię skóry.
• Dermitopic można stosować na większość powierzchni ciała, w tym na twarz i szyję oraz na
zgięcia w okolicy kolan i łokci.
• Unikać przedostania się maści do nosa, jamy ustnej czy do oka. Jeśli maść dostanie się w któreś z
tych miejsc, należy ją dokładnie zetrzeć i (lub) spłukać wodą.
• Nie przykrywać leczonego obszaru skóry bandażami, opatrunkami ani innymi materiałami
opatrunkowymi.
• Umyć ręce po zastosowaniu leku Dermitopic, o ile nie są one objęte leczeniem.
• Przed zastosowaniem leku Dermitopic po kąpieli lub prysznicu należy upewnić się, czy skóra jest
całkowicie sucha.
• Nie należy kąpać się, brać prysznica lub pływać zaraz po zastosowaniu maści. Woda może zmyć
lek ze skóry.

Dzieci (w wieku 2 lat i powyżej)
Dermitopic, 0,03%, maść należy stosować dwa razy na dobę, raz rano i raz wieczorem, do trzech
tygodni. Po tym okresie maść należy stosować raz na dobę na każdą chorą okolicę skóry, aż do
ustąpienia wyprysku.

Dorośli i młodzież (w wieku 16 lat i powyżej)
Dla młodzieży i dorosłych pacjentów (w wieku 16 lat i powyżej) Dermitopic jest dostępny w dwóch
mocach (Dermitopic 0,03% i Dermitopic 0,1% maść). Lekarz prowadzący zdecyduje, która z nich jest
odpowiednia dla danego pacjenta.

Zwykle leczenie rozpoczyna się od stosowania leku Dermitopic, 0,1%, maść dwa razy na dobę, jeden
raz rano i jeden raz wieczorem, do czasu ustąpienia wyprysku. W zależności od odpowiedzi na
leczenie lekarz zdecyduje, czy można zmniejszyć częstość stosowania leku lub użyć lek o mniejszej
mocy, 0,03% maść z takrolimusem.

Każdy zmieniony obszar skóry należy leczyć do czasu ustąpienia wyprysku. Poprawa widoczna jest
zwykle w ciągu jednego tygodnia. Jeśli w okresie dwóch tygodni nie widać poprawy, należy udać się
do lekarza w celu zastosowania innego możliwego leczenia.

Lekarz może zalecić stosowanie maści Dermitopic dwa razy w tygodniu, jeżeli zmiany wywołane
atopowym zapaleniem skóry całkowicie ustąpiły lub prawie całkowicie ustąpiły (Dermitopic, 0,03% u
dzieci i Dermitopic 0,1% u dorosłych). Maść Dermitopic należy nanosić raz na dobę dwa razy w
tygodniu (np. w poniedziałek i w czwartek) na powierzchnię zazwyczaj objętą atopowym zapaleniem
skóry. Należy zachować 2- lub 3-dniowe przerwy w leczeniu między nanoszeniem maści.
W przypadku nawrotu objawów lek Dermitopic należy stosować dwa razy na dobę, tak jak podano
powyżej, i umówić się na wizytę do lekarza w celu skonsultowania tego leczenia.

W przypadku pomyłkowego połknięcia maści
W przypadku pomyłkowego połknięcia maści należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem lub
farmaceutą. Nie wywoływać wymiotów.

Pominięcie zastosowania leku Dermitopic
W przypadku zapomnienia nałożenia maści w przewidzianym czasie, należy zastosować ją jak
najszybciej, a następnie powrócić do poprzedniego schematu leczenia.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób):
• uczucie pieczenia i swędzenie
Objawy te mają zwykle łagodny lub umiarkowany charakter i przemijają w ciągu pierwszego tygodnia
stosowania leku Dermitopic.

Często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 osób):
• zaczerwienienie
• uczucie gorąca
• ból
• wzmożona wrażliwość skóry (szczególnie na gorąco i zimno)
• mrowienie skóry i podrażnienie
• wysypka
• miejscowe zakażenie skóry niezależne od określonej przyczyny, w tym: stan zapalny lub
zakażenie mieszków włosowych, opryszczka wargowa, uogólnione zakażenia wirusem Herpes
simplex
• uderzenia gorąca w obrębie twarzy lub podrażnienie skóry po wypiciu alkoholu również
występują często
• nadwrażliwość w miejscu podania

Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 osób):
• trądzik

Po stosowaniu maści dwa razy w tygodniu u dorosłych i dzieci zgłaszano zakażenia w miejscu
podania. U dzieci zgłaszano także liszajec, powierzchniowe bakteryjne zakażenie skóry zwykle
powodujące powstawanie na skórze pęcherzyków lub wrzodów.

Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano trądzik różowaty (zaczerwienienie twarzy), zapalenie skóry
podobne do trądziku różowatego, plamy soczewicowate (obecność płaskich, brązowych plam na
skórze), obrzęk w miejscu podania i zakażenia oka wirusem opryszczki.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: 22 49-21-301
fax: 22 49-21-309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Dermitopic?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na tubie i pudełku. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Okres ważności po pierwszym otwarciu tuby: 90 dni. Nie należy pozostawić tuby w celu przyszłego
wykorzystania. Należy zapisać datę pierwszego otwarcia tuby na pudełku, żeby zapamiętać kiedy
należy wyrzucić tubę.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Dermitopic
- Substancją czynną leku jest takrolimus.
Jeden gram maści Dermitopic, 0,03%, zawiera 0.3 mg takrolimusu (w postaci takrolimusu
jednowodnego).
- Pozostałe składniki to: wazelina biała, parafina ciekła, propylenu węglan, wosk biały, parafina
stała.

Jak wygląda lek Dermitopic i co zawiera opakowanie

Dermitopic jest białą lub lekko żółtawą maścią. Lek ten jest dostępny w tubie aluminiowej pokrytej od
wewnątrz LDPE, zamkniętej zakrętką z PP, zawierającej 10 g, 30 g lub 60 g maści, umieszczonej w
tekturowym pudełku.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
Bausch Health Ireland Limited
3013 Lake Drive, Citywest Business Campus, Dublin 24, D24PPT3, Irlandia
tel.:+48 17 865 51 00
(logo podmiotu odpowiedzialnego)

Importer
Laboratori Fundació Dau
Pol. Ind. Consorci Zona Franca, c/ C, 12-14, 08040 Barcelona, Hiszpania

Bausch Health Poland sp. z o. o.
ul. Kosztowska 21, Mysłowice, 41-409, Polska

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Chorwacja Dermitopic 0,03% mast
Polska Dermitopic
Portugalia Dermitopic

Data ostatniej aktualizacji ulotki: styczeń 2024

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Dermitopic, 0,03%, maść

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

1 g maści zawiera 0,3 mg takrolimusu w postaci takrolimusu jednowodnego.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Maść

Maść biała do lekko żółtawej.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Dermitopic, 0,03%, maść jest wskazany do stosowania u dorosłych, młodzieży i
dzieci w wieku od 2 lat.

Leczenie fazy ostrej
Dorośli i młodzież (w wieku 16 lat i powyżej)
Leczenie umiarkowanych i ciężkich postaci atopowego zapalenia skóry u dorosłych i młodzieży w
przypadkach braku dostatecznej odpowiedzi lub braku tolerancji na leczenie konwencjonalne, takie
jak miejscowe stosowanie kortykosteroidów.

Dzieci (w wieku 2 lat i powyżej)
Leczenie umiarkowanych i ciężkich postaci atopowego zapalenia skóry u dzieci w przypadkach, gdy
konwencjonalne leczenie, takie jak miejscowe stosowanie kortykosteroidów nie przyniosło
oczekiwanego rezultatu.

Leczenie podtrzymujące
Leczenie umiarkowanych do ciężkich postaci atopowego zapalenia skóry w celu zapobiegania
nawrotom i przedłużenia okresów bez nawrotów u pacjentów, u których z dużą częstością występuje
zaostrzenie choroby (tj. 4 razy w roku lub częściej) i którzy początkowo odpowiadali na leczenie
takrolimusem w maści dwa razy na dobę przez okres maksymalnie 6 tygodni (zmiany całkowicie
ustąpiły, prawie całkowicie ustąpiły lub są łagodne).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie produktem leczniczym Dermitopic powinno być zapoczątkowane przez lekarzy z
doświadczeniem w rozpoznawaniu i leczeniu atopowego zapalenia skóry.

Dermitopic dostępny jest w dwóch mocach, 0,03% maść i 0,1% maść.

Dawkowanie

Leczenie fazy ostrej

Maść Dermitopic może być stosowana w leczeniu krótkotrwałym lub długotrwałym leczeniu
przerywanym. Nie należy stosować produktu leczniczego w sposób ciągły długotrwale.
Leczenie maścią Dermitopic należy rozpocząć, gdy wystąpią pierwsze przedmiotowe i podmiotowe
objawy choroby. Maść Dermitopic należy stosować na każdy chorobowo zmieniony obszar skóry do
czasu, gdy zmiany całkowicie ustąpią, prawie całkowicie ustąpią lub staną się łagodne. Następnie
rozważa się, czy u pacjentów właściwe jest zastosowanie leczenia podtrzymującego (patrz poniżej). W
przypadku pierwszego nawrotu objawów choroby, należy wznowić leczenie.

Dorośli i młodzież (w wieku 16 lat i powyżej)
Leczenie należy rozpocząć od stosowania produktu leczniczego Dermitopic, 0,1% maść dwa razy na
dobę i kontynuować do czasu ustąpienia zmian. Jeżeli objawy choroby powrócą, należy ponownie
rozpocząć leczenie stosując Dermitopic 0,1% maść dwa razy na dobę. Jeżeli pozwala na to stan
kliniczny, należy podjąć próbę zmniejszenia częstości nanoszenia maści lub zastosować produkt
leczniczy o mniejszej mocy -Dermitopic 0,03% maść.

Ogólnie poprawę obserwuje się w ciągu jednego tygodnia od rozpoczęcia leczenia. Jeżeli po dwóch
tygodniach od rozpoczęcia leczenia nie obserwuje się objawów poprawy, należy rozważyć inne opcje
leczenia.

Pacjenci w podeszłym wieku
Nie przeprowadzono określonych badań u pacjentów w podeszłym wieku. Jednakże dostępne dane
kliniczne dotyczące tej grupy pacjentów, nie wskazują na konieczność jakiegokolwiek dostosowania
dawki.

Dzieci i młodzież
U dzieci (w wieku 2 lat i powyżej) należy stosować produkt leczniczy o mniejszej mocy -–
Dermitopic, 0,03%, maść.
Leczenie należy rozpocząć od stosowania maści dwa razy na dobę przez okres do trzech tygodni.
Następnie częstość stosowania należy zmniejszyć do jednego razu na dobę do czasu ustąpienia zmian
(patrz punkt 4.4).

Do czasu uzyskania dalszych danych, nie należy stosować maści Dermitopic u dzieci w wieku poniżej
2 lat.

Leczenie podtrzymujące
U pacjentów, którzy stosowali maść z takrolimusem 2 razy na dobę i odpowiadali na leczenie trwające
do 6 tygodni (zmiany całkowicie ustąpiły, prawie całkowicie ustąpiły lub są łagodne) właściwe jest
wdrożenie leczenia podtrzymującego.

Dorośli i młodzież (w wieku 16 lat i powyżej)
Pacjenci dorośli i młodzież (w wieku 16 lat i powyżej) powinni stosować produkt leczniczy
Dermitopic, 0,1%, maść.
Maść Dermitopic, aby zapobiec zaostrzeniu choroby, należy nanosić raz na dobę przez dwa dni w
tygodniu (np. w poniedziałek i w czwartek) na powierzchnię skóry zazwyczaj objętą atopowym
zapaleniem. Należy zachować 2 lub 3 dniowe przerwy w leczeniu między nanoszeniem maści
Dermitopic.

Po 12 miesiącach leczenia lekarz powinien ocenić stan pacjenta i zdecydować, czy kontynuować
leczenie podtrzymujące pomimo braku danych o bezpieczeństwie leczenia podtrzymującego,
prowadzonego dłużej niż przez 12 miesięcy.

W przypadku nawrotu objawów należy powrócić do leczenia maścią dwa razy na dobę (patrz powyżej
„Leczenie fazy ostrej”).

Pacjenci w podeszłym wieku
Nie przeprowadzono określonych badań u pacjentów w podeszłym wieku (patrz powyżej „Leczenie
fazy ostrej”).

Dzieci i młodzież
U dzieci (w wieku 2 lat i powyżej) należy stosować produkt leczniczy o mniejszej mocy Dermitopic,
0,03%, maść.
Maść Dermitopic, aby zapobiec zaostrzeniom choroby, należy nanosić raz na dobę przez dwa dni w
tygodniu (np. w poniedziałek i w czwartek) na powierzchnię skóry zazwyczaj objętą atopowym
zapaleniem. Należy zachować 2 lub 3 dniowe przerwy w leczeniu między nanoszeniem maści.
Ocena stanu dziecka po 12 miesiącach leczenia powinna uwzględniać wstrzymanie leczenia do czasu
rozważenia potrzeby jego kontynuowania i oceny przebiegu choroby.

Maści Dermitopic nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 2 lat do czasu uzyskania dalszych
danych.

Sposób podawania
Cienką warstwę maści Dermitopic należy nanieść na chorobowo zmienioną lub zazwyczaj zmienioną
powierzchnię skóry. Maść Dermitopic można stosować na każdą część ciała, w tym na twarz, szyję
oraz na zgięcia, z wyjątkiem błon śluzowych. Maści Dermitopic nie należy stosować pod opatrunkiem
okluzyjnym, ponieważ nie badano u pacjentów tego sposobu podawania (patrz punkt 4.4).

Należy poinformować pacjentów, że nie powinni kąpać się, brać prysznica lub pływać zaraz po
zastosowaniu maści, ponieważ woda może zmyć lek ze skóry.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną, makrolidy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

W czasie leczenia maścią Dermitopic należy ograniczać narażanie skóry na działanie promieniowania
słonecznego oraz unikać promieniowania ultrafioletowego pochodzącego z solarium, leczenia UVB
lub UVA w skojarzeniu z psoralenami (PUVA) (patrz punkt 5.3). Lekarz powinien zalecić pacjentom
odpowiednie metody ochrony przed promieniowaniem słonecznym, takie jak ograniczenie do
minimum czasu przebywania na słońcu, stosowanie produktów zawierających filtry przeciwsłoneczne
oraz okrywanie skóry odpowiednią odzieżą. Maści Dermitopic nie należy stosować na zmienioną
chorobowo powierzchnię skóry, jeżeli uważa się, że mogą to być zmiany nowotworowe lub
przednowotworowe.

Jeżeli na skórze wystąpi jakakolwiek nowa zmiana, inna niż dotychczasowy wyprysk w obrębie
leczonej powierzchni skóry, powinien ją ocenić lekarz.

Nie zaleca się stosowania maści zawierającej takrolimus u pacjentów z wadą bariery skórnej, taką jak
zespół Nethertona, rybia łuska blaszkowata, uogólniona erytrodermia, ropne zgorzelinowe zapalenie
skóry lub skórną chorobą przeszczep przeciw gospodarzowi. Te choroby skóry mogą zwiększyć
wchłanianie takrolimusu. W przypadku występowania powyższych chorób, po wprowadzeniu
produktu leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki zwiększonego stężenia takrolimusu we krwi.
Maści Dermitopic nie należy stosować u pacjentów z wrodzonym lub nabytym upośledzeniem
odporności ani u pacjentów leczonych lekami immunosupresyjnymi.

Należy zachować ostrożność podczas długotrwałego stosowania maści Dermitopic u pacjentów z
rozległymi zmianami chorobowymi skóry, zwłaszcza u dzieci (patrz punkt 4.2). Pacjenci, zwłaszcza
dzieci i młodzież powinni w czasie leczenia maścią Dermitopic pozostawać pod stałą kontrolą, w celu
oceny odpowiedzi na leczenie i konieczności kontynuacji leczenia. Po 12 miesiącach ocena ta
powinna uwzględniać wstrzymanie leczenia maścią Dermitopic u dzieci (patrz punkt 4.2). Nie
określono wpływu leczenia maścią Dermitopic na rozwijający się układ immunologiczny u dzieci w
wieku poniżej 2 lat (patrz punkt 4.1).

Dermitopic zawiera substancję czynną takrolimus, inhibitor kalcyneuryny. U pacjentów po
przeszczepieniu narządów długotrwałe narażenie na silną immunosupresję w czasie układowego
stosowania inhibitorów kalcyneuryny wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju chłoniaków i
nowotworów złośliwych skóry. U pacjentów z atopowym zapaleniem skóry leczonych takrolimusem
nie stwierdzono znaczącego układowego stężenia takrolimusu, a rola miejscowego działania
immunosupresyjnego nie jest znana.
Na podstawie wyników badań długoterminowych i doświadczeniu nie potwierdzono związku między
stosowaniem maści z takrolimusem a rozwojem nowotworów złośliwych, ale nie można wyciągnąć
ostatecznych wniosków. Zaleca się stosowanie maści z takrolimusem o najniższej mocy i z
najmniejszą częstotliwością przez najkrótszy okres, koniecznie zgodnie z oceną stanu klinicznego
(patrz punkt 4.2).

Powiększenie węzłów chłonnych w badaniach klinicznych zgłaszano niezbyt często (0,8%).
Większość tych przypadków była związana z zakażeniem (skóra, układ oddechowy, zęby) i
ustępowała pod wpływem odpowiedniego leczenia antybiotykami. Powiększenie węzłów chłonnych
występujące w chwili zapoczątkowania leczenia powinno być zbadane i monitorowane. W przypadku
utrzymywania się powiększenia węzłów chłonnych należy wyjaśnić jego etiologię. Jeśli brak
pewności co do etiologii powiększenia węzłów chłonnych lub wystąpiła ostra mononukleoza zakaźna,
należy rozważyć przerwanie leczenia produktem leczniczym Dermitopic. Pacjentów, u których w
trakcie leczenia wystąpiło powiększenie węzłów chłonnych, należy monitorować w celu
potwierdzenia całkowitego ustąpienia limfadenopatii.

Pacjenci z atopowym zapaleniem skóry wykazują skłonność do powierzchniowych zakażeń skóry. Nie
badano skuteczności i bezpieczeństwa maści Dermitopic w leczeniu atopowego zapalenia skóry z
towarzyszącym zakażeniem. Przed rozpoczęciem stosowania maści Dermitopic należy zlikwidować
zakażenie w miejscu leczenia. Leczenie maścią Dermitopic jest związane ze zwiększonym narażeniem
na zapalenie mieszków włosowych oraz zakażenie skóry wywołane wirusem Herpes simplex
(wyprysk opryszczkowy, opryszczka zwykła, opryszczka wargowa, wysiew ospopodobny Kaposiego)
(patrz punkt 4.8). W przypadku występowania tych zakażeń należy ocenić stosunek ryzyka do
korzyści związany z zastosowaniem maści Dermitopic.

W ciągu 2 godzin od zastosowania maści Dermitopic nie należy stosować środków zmiękczających na
tę samą powierzchnię. Nie oceniano wpływu równoczesnego stosowania innych środków stosowanych
miejscowo. Brak doświadczenia z równoczesnym stosowaniem ogólnoustrojowo działających
steroidów lub środków immunosupresyjnych.

Należy zwrócić szczególną uwagę, aby unikać kontaktu z oczami lub błonami śluzowymi. Jeśli maść
przypadkowo zostanie zastosowana na te powierzchnie, należy ją starannie zetrzeć i (lub) spłukać
wodą.

Stosowanie maści Dermitopic pod opatrunkiem okluzyjnym nie było badane u pacjentów. Opatrunki
okluzyjne nie są zalecane.

Podobnie jak przy innych produktach leczniczych stosowanych miejscowo, pacjenci powinni umyć
ręce po naniesieniu maści, o ile ręce nie są celem leczenia.

Takrolimus jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie i pomimo że stężenia we krwi są
małe po leczeniu miejscowym, maść powinna być ostrożnie stosowana u pacjentów z niewydolnością
wątroby (patrz punkt 5.2).

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Nie przeprowadzono typowych badań dotyczących interakcji takrolimusu w postaci maści.

Takrolimus nie ulega metabolizmowi w skórze ludzkiej, co wskazuje, że nie ma możliwości
wystąpienia przezskórnych interakcji, które mogłyby wpływać na metabolizm takrolimusu.

Takrolimus stosowany ogólnie metabolizowany jest przez wątrobowy cytochrom P450 3A4
(CYP3A4). Działanie ogólnoustrojowe po miejscowym zastosowaniu maści zawierającej takrolimus
jest niewielkie (< 1,0 ng/mL) i jest mało prawdopodobne, aby podlegało wpływom innych
stosowanych równocześnie substancji o znanym działaniu hamującym na CYP3A4. Jednak nie można
wykluczyć możliwości interakcji i należy zachować ostrożność przy równoczesnym podawaniu
ogólnym znanych inhibitorów CYP3A4 (np. erytromycyna, itrakonazol, ketokonazol i diltiazem) u
pacjentów z uogólnioną chorobą i (lub) erytrodermią.

Dzieci i młodzież
U dzieci w wieku 2–11 lat badano interakcje ze szczepionką przeciwko Neisseria meningitidis grupy
C, skoniugowaną z białkiem. Nie zaobserwowano wpływu na bezpośrednią odpowiedź na szczepienie,
wytworzenie pamięci immunologicznej lub odporność typu humoralnego i komórkowego (patrz punkt
5.1).

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Brak wystarczających danych dotyczących stosowania maści z takrolimusem u kobiet w ciąży.
Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję po podaniu ogólnym (patrz punkt
5.3). Zagrożenie dla człowieka nie jest znane.
Maści Dermitopic nie stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.

Karmienie piersią
Dane uzyskane po zastosowaniu u ludzi wskazują, że po podaniu układowym takrolimus przenika do
mleka. Chociaż dane kliniczne wykazały, że narażenie ogólnoustrojowe na takrolimus zastosowany w
maści jest niewielkie, nie zaleca się karmienia piersią w okresie leczenia maścią Dermitopic.

Płodność
Brak danych dotyczących płodności.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Maść Dermitopic nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

W badaniach klinicznych, około 50% pacjentów doświadczyło różnego rodzaju reakcji niepożądanych
pod postacią podrażnienia skóry w miejscu zastosowania. Uczucie pieczenia i świąd były bardzo
częste, zazwyczaj łagodne do umiarkowanych, z tendencją do ustępowania w ciągu tygodnia od
rozpoczęcia leczenia. Rumień był częstą reakcją niepożądaną. Uczucie ciepła, ból, parestezje i
wysypka w miejscu zastosowania były również często obserwowane. Często występowała
nietolerancja alkoholu (wypieki lub podrażnienie skóry po spożyciu napojów alkoholowych).
Pacjenci mogą być narażeni na zwiększone ryzyko wystąpienia zapalenia mieszków włosowych,
trądziku lub zakażenia wirusem Herpes.

Działania niepożądane o prawdopodobnym związku z leczeniem zestawiono poniżej zgodnie z
klasyfikacją układów i narządów. Częstość występowania określono następująco:
bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10) i niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), nieznana
(częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o
określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym
się nasileniem.

Klasyfikacja
układów
i narządów

Bardzo często
≥1/10
Często
≥1/100,
<1/10

Niezbyt często
≥1/1000,
<1/100

Nieznana
(częstość nie
może być
określona na
podstawie
dostępnych
danych)
Zakażenia i
zarażenia
pasożytnicze

Miejscowe zakażenie skóry
niezależnie od specyficznej
etiologii obejmujące m.in.:
wyprysk opryszczkowy,
zapalenie mieszków
włosowych, zakażenie skóry
wywołane wirusem Herpes
simplex, zakażenie
wywołane wirusami Herpes,
wysiew ospopodobny
Kaposiego*

Zakażenie oka
wirusem
opryszczki*

Zaburzenia
metabolizmu i
odżywiania

Nietolerancja alkoholu
(wypieki lub podrażnienie
skóry po spożyciu napojów
alkoholowych)
Zaburzenia układu
nerwowego
Parestezje i dyzestezje
(zwiększona wrażliwość
skóry, uczucie pieczenia)
Zaburzenia skóry i
tkanki podskórnej
Świąd,
Podrażnienia skóry $
Trądzik * Trądzik różowaty
*
Plamy
soczewicowate *
Zaburzenia ogólne i
stany w miejscu
podania

Pieczenie w
miejscu
podania, świąd
w miejscu
podania

Ciepło w miejscu podania,
Rumień w miejscu podania,
Ból w miejscu podania,
Podrażnienie w miejscu
podania,
Parestezja w miejscu
podania,
Wysypka w miejscu
podania,
Nadwrażliwość w miejscu
podania$

Obrzęk w miejscu
podania*

Badania
diagnostyczne
Zwiększone
stężenie leku*
(patrz punkt 4.4)
*Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu
$ Działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych fazy III dla 0,1% maści z takrolimusem

Po wprowadzeniu do obrotu
U pacjentów stosujących maść zawierającą takrolimus zgłaszano przypadki nowotworów złośliwych,
w tym chłoniaka skóry (np. chłoniak z limfocytów T) i wystąpienie innego rodzaju chłoniaków oraz
raka skóry (patrz punkt 4.4).

Leczenie podtrzymujące
W badaniu klinicznym oceniającym leczenie podtrzymujące (stosowanie maści dwa razy w tygodniu)
u dorosłych i u dzieci z umiarkowaną i ciężką postacią atopowego zapalenia skóry obserwowano

zdarzenia niepożądane, które występowały z częstością większą niż w grupie kontrolnej: liszajec w
miejscu podania (7,7% u dzieci) i zakażenia w miejscu podania (6,4% u dzieci i 6,3% u dorosłych).

Dzieci i młodzież
Częstość, rodzaj i ciężkość reakcji niepożądanych u dzieci są podobne do zgłaszanych u dorosłych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie
Przedawkowanie po podaniu miejscowym jest mało prawdopodobne.
W przypadku połknięcia odpowiednie może być ogólne postępowanie podtrzymujące. Może ono
obejmować monitorowanie objawów czynności życiowych i stanu klinicznego. Z uwagi na charakter
podłoża maści nie zaleca się prowokowania wymiotów lub płukania żołądka.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Produkty lecznicze stosowane w leczeniu dermatoz, z wyłączeniem
kortykosteroidów, kod ATC: D11AH01

Mechanizm działania i działanie farmakodynamiczne
Mechanizm działania takrolimusu w atopowym zapaleniu skóry nie jest w pełni zrozumiały.
Poczyniono następujące obserwacje, jednak znaczenie kliniczne tych obserwacji w atopowym
zapaleniu skóry nie jest znane.
Poprzez wiązanie się ze specyficzną cytoplazmatyczną immunofiliną (FKBP12) takrolimus hamuje
zależne od wapnia kaskady przenoszenia sygnałów w limfocytach T, zapobiegając w ten sposób
transkrypcji i syntezie IL-2, IL-3, IL-4, IL-5 i innych cytokin, takich jak GM-CSF, TNF-α i IFN-γ.
In vitro, w izolowanych ze zdrowej ludzkiej skóry komórkach Langerhansa, takrolimus hamował ich
aktywujące działanie na limfocyty T. Wykazano także, że takrolimus hamuje uwalnianie mediatorów
zapalenia z komórek tucznych skóry, bazofili i eozynofili.
U zwierząt maść z takrolimusem hamowała reakcje zapalne w doświadczalnych i spontanicznych
modelach przypominających atopowe zapalenia skóry u ludzi. U zwierząt takrolimus nie zmniejszał
grubości skóry i nie powodował jej zaniku.
U pacjentów z atopowym zapaleniem skóry gojenie uszkodzeń skóry w czasie leczenia takrolimusem
w maści związane było ze zmniejszeniem ekspresji receptora Fc na komórkach Langerhansa i
hamowaniem ich aktywującego działania na limfocyty T. Takrolimus w maści nie wpływał na syntezę
kolagenu u ludzi.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Skuteczność i bezpieczeństwo maści z takrolimusem oceniono u ponad 18 500 pacjentów leczonych
takrolimusem w badaniach klinicznych fazy I do III. Poniżej przedstawiono wyniki sześciu dużych
badań klinicznych.
W sześciomiesięcznym, wieloośrodkowym, podwójnie zaślepionym, randomizowanym badaniu
klinicznym stosowano 0,1% takrolimus maść dwa razy na dobę u dorosłych z umiarkowanym do
ciężkiego atopowym zapaleniem skóry i porównano z modelem miejscowo stosowanych

kortykosteroidów (0,1% maślan hydrokortyzonu na tułów i kończyny, 1% octan hydrokortyzonu na
twarz i szyję). Pierwszorzędowym punktem końcowym była częstość odpowiedzi w 3. miesiącu,
zdefiniowana jako odsetek pacjentów, u których uzyskano co najmniej 60% poprawę ocenianą za
pomocą Zmodyfikowanego Indeksu Powierzchni i Zaawansowania Wyprysku (ang: mEASI modified
Eczema Area and Severity Index), pomiędzy stanem wyjściowym a miesiącem 3. Częstość
odpowiedzi w grupie otrzymującej 0,1% takrolimus (71,6%) była znamiennie wyższa od częstości
odpowiedzi uzyskanej w grupie leczonej miejscowo kortykosteroidami (50,8%; p<0,001; Tabela 1).
Częstości odpowiedzi po 6 miesiącach były porównywalne do wyników po 3 miesiącach.

Tabela 1 Skuteczność innowacyjnej 0,1% maści z takrolimusem w porównaniu do miejscowego
leczenia kortykosteroidami w 3. miesiącu
Miejscowe leczenie
kortykosteroidami § (N=485)
Takrolimus 0,1 %
(N=487)
Częstość odpowiedzi, poprawa
mEASI o ≥ 60% (pierwszorzędowy
punkt końcowy)§§

50,8% 71,6%

Poprawa ≥ 90% w ogólnej ocenie
lekarza
28,5% 47,7%

§ Miejscowe leczenie kortykosteroidami = 0,1% maślan hydrokortyzonu na tułów i kończyny, 1%
octan hydrokortyzonu na twarz i szyję
§§ wyższe wartości = większa poprawa

Częstość występowania i charakter większości objawów niepożądanych były podobne w obydwóch
grupach. Pieczenie skóry, opryszczka zwykła, nietolerancja alkoholu (wypieki i nadwrażliwość skóry
po spożyciu alkoholu), mrowienie skóry, przeczulica, trądzik, zapalenia grzybicze występowały
częściej w grupie leczonej takrolimusem. Nie było znaczących klinicznie zmian w badaniach
laboratoryjnych lub objawach czynności życiowych w obu grupach leczenia przez cały okres badania.

W drugim badaniu, dzieci w wieku od 2 do 15 lat z umiarkowanym do ciężkiego atopowym
zapaleniem skóry otrzymywały dwa razy na dobę przez trzy tygodnie 0,03% maść z takrolimusem,
0,1% maść z takrolimusem lub 1% maść z octanem hydrokortyzonu. Pierwszorzędowym punktem
końcowym było pole pod krzywą AUC mEASI, wyrażone jako odsetek wartości początkowej,
uśrednione dla okresu leczenia. Wyniki tego wieloośrodkowego, podwójnie zaślepionego,
randomizowanego badania wykazały, że maść z takrolimusem 0,03% i 0,1% jest znacząco bardziej
skuteczna (p<0,001 dla obu mocy) niż 1% maść z octanem hydrokortyzonu (Tabela 2).

Tabla 2 Skuteczność innowacyjnej maści z takrolimusem w porównaniu do leczenia 1% maścią
octanu hydrokortyzonu 1% w 3. tygodniu
Octan
hydrokortyzonu 1%
(N=185)

Takrolimus 0.03 %
(N=189)
Takrolimus 0.1 %
(N=186)

Mediana mEASI jako procent
wyjściowej średniej wartości AUC
(pierwszorzędowy punkt końcowy)§

64,0% 44,8% 39,8%

Poprawa ≥ 90 % w ogólnej ocenie
lekarza
15,7% 38,5% 48,4%

§ mniejsze wartości = większa poprawa

Częstość występowania pieczenia skóry była wyższa w grupie leczonej takrolimusem niż w grupie
leczonej hydrokortyzonem. Świąd zmniejszał się w czasie badania w grupie otrzymującej takrolimus,
ale nie w grupie otrzymującej hydrokortyzon. Nie było znaczących klinicznie zmian w badaniach
laboratoryjnych lub objawach czynności życiowych w żadnej z leczonych grup przez cały okres
badania klinicznego.
Celem trzeciego, wieloośrodkowego, podwójnie zaślepionego, randomizowanego badania była ocena
skuteczności i bezpieczeństwa 0,03% maści z takrolimusem nakładanej raz lub dwa razy na dobę, w
stosunku do podawanej 2 razy na dobę 1% maści z octanem hydrokortyzonu u dzieci z

umiarkowanym do ciężkiego atopowym zapaleniem skóry. Czas trwania leczenia wynosił do trzech
tygodni.

Tabela 3 Skuteczność innowacyjnej maści z takrolimusem w porównaniu do leczenia 1% maścią
octanu hydrokortyzonu w 3. tygodniu
Octan
hydrokortyzonu 1%
dwa razy na dobę
(N=207)

Takrolimus 0,03 %
raz na dobę (N=207)
Takrolimus 0,03 %
dwa razy na dobę
(N=210)

Mediana procentu zmniejszenia
mEASI (pierwszorzędowy punkt
końcowy)§

47,2% 70,0% 78,7%

Poprawa ≥ 90% w ogólnej
ocenie lekarza
13,6% 27,8% 36,7%

§ wyższe wartości = większa poprawa

Pierwszorzędowy punkt końcowy zdefiniowano jako procentowe zmniejszenie indeksu mEASI od
wartości wyjściowej do końca leczenia. Większą i znamienną statystycznie poprawę wykazano dla
maści takrolimus 0,03%, stosowanej raz i dwa razy na dobę (p<0,001 dla obu), w porównaniu do
octanu hydrokortyzonu stosowanego dwa razy na dobę. Stosowanie maści takrolimus 0,03% dwa razy
na dobę było bardziej skuteczne aniżeli stosowanie raz na dobę (Tabela 3). Występowanie
miejscowego pieczenia skóry zdarzało się częściej w grupie otrzymującej takrolimus niż w grupie
otrzymującej hydrokortyzon. Nie obserwowano znaczących klinicznie zmian w badaniach
laboratoryjnych ani w objawach czynności życiowych w żadnej z grup przez cały okres badania.

W czwartym, otwartym badaniu oceniającym bezpieczeństwo długotrwałego stosowania w okresie do
czterech lat, około 800 pacjentów (w wieku ≥ 2 lat) otrzymywało 0,1% maść z takrolimusem w sposób
przerywany lub ciągły; w tym 300 pacjentów otrzymywało leczenie przez co najmniej trzy lata i 79
otrzymywało leczenie przez co najmniej 42 miesiące. U pacjentów, niezależnie od wieku,
obserwowano poprawę atopowego zapalenia skóry we wszystkich kolejnych punktach czasowych,
polegającą na zmianie punktów EASI i powierzchni zmian skórnych w stosunku do wartości
wyjściowych. Ponadto, nie zaobserwowano utraty skuteczności leku podczas trwania badania.
Całkowita częstość występowania zdarzeń niepożądanych wykazywała tendencję spadkową w miarę
trwania badania klinicznego u wszystkich pacjentów, niezależnie od wieku. Trzy najczęściej zgłaszane
działania niepożądane to objawy grypopodobne (uczucie zimna, przeziębienie, grypowe zakażenie
górnych dróg oddechowych, itp.), świąd i pieczenie skóry. W tym długotrwałym badaniu nie
zaobserwowano żadnych działań niepożądanych, które nie byłyby opisane wcześniej w badaniach
krótkotrwałych i (lub) w poprzednich badaniach.

Skuteczność i bezpieczeństwo maści z takrolimusem w leczeniu podtrzymującym umiarkowanych i
ciężkich postaci atopowego zapalenia skóry były oceniane u 524 pacjentów w dwóch
wieloośrodkowych badaniach klinicznych fazy III o podobnym profilu; jedno badanie prowadzono w
grupie dorosłych pacjentów (w wieku ≥16 lat), drugie w grupie dzieci i młodzieży (w wieku od 2 do
15 lat). W obu badaniach pacjentów z aktywną chorobą włączono do otwartej fazy badania (ang.
open-label period, OLP), w której w leczeniu zmian chorobowych stosowano maść z takrolimusem
dwa razy na dobę do czasu, gdy poprawa osiągnęła zdefiniowany wcześniej punkt (ang. Investigator’s
Global Assessment, IGA ≤ 2, tj. zmiany całkowicie ustąpiły, prawie całkowicie ustąpiły lub są
łagodne) przez maksymalnie 6 tygodni leczenia. Następnie pacjentów włączono do fazy badania, w
której kontrolowano przebieg choroby metodą podwójnie ślepej próby (ang. double-blind disease
control period, DCP) przez okres do 12 miesięcy. Pacjentów randomizowano, w grupie leczonej
stosowano maść z takrolimusem (u dorosłych o mocy 0,1%, u dzieci o mocy 0,03%), a w grupie
kontrolnej podłoże maści raz na dobę, przez dwa dni w tygodniu, w poniedziałek i czwartek. Jeśli
choroba nasilała się, pacjentów leczono jak w otwartej fazie badania, stosując maść z takrolimusem
dwa razy na dobę przez maksymalnie 6 tygodni, dopóki wartość IGA nie powróciła do ≤ 2.
Pierwszorzędowym punktem końcowym w obu badaniach była liczba przypadków zaostrzenia
choroby, wymagających „istotnej interwencji terapeutycznej” w fazie DCP, zdefiniowanych jako

zaostrzenie z IGA wynoszącym 3-5 (tj. choroba umiarkowana, ciężka i bardzo ciężka) w pierwszym
dniu zaostrzenia choroby, i wymagających leczenia dłuższego niż 7 dni. Wyniki obu badań,
prowadzonych przez 12 miesięcy w łącznej populacji pacjentów z umiarkowaną i ciężką postacią
atopowego zapalenia skóry, wykazały znaczące korzyści z leczenia maścią z takrolimusem dwa razy
w tygodniu, w odniesieniu do pierwszorzędowego i kluczowych drugorzędowych punktów
końcowych. W przeprowadzonych subanalizach łącznej populacji pacjentów z umiarkowaną i ciężką
postacią atopowego zapalenia skóry różnice te były znamienne statystycznie (Tabela 4). W tych
badaniach nie zaobserwowano żadnych innych działań niepożądanych niż dotychczas zgłaszane.

Tabela 4 Skuteczność (subpopulacja z umiarkowaną i ciężką postacią atopowego zapalenia skóry)
innowacyjnej maści z takrolimusem w porównaniu do podłoża
Dorośli w wieku ≥ 16 lat Dzieci w wieku od 2 do 15 lat
Takrolimus
0,1 %
dwa razy w
tygodniu
(N=80)

Podłoże maści
dwa razy w
tygodniu
(N=73)

Takrolimus
0,03 %
dwa razy w
tygodniu
(N=78)

Podłoże maści
dwa razy w
tygodniu (N=75)

Mediana liczby przypadków
zaostrzenia choroby (DE), które
wymagały istotnej interwencji,
dostosowana dla czasu
narażenia (% pacjentów bez
zaostrzenia choroby (DE),
którzy nie wymagali istotnej
interwencji)

1,0 (48.8%) 5,3 (17,8%) 1,0 (46,2%) 2,9 (21,3%)

Mediana czasu do
pierwszego zaostrzenia choroby
(DE), wymagającego istotnej
interwencji
142 dni 15 dni 217 dni 36 dni

Mediana liczby
przypadków zaostrzenia
choroby (DE), dostosowana dla
czasu narażenia (% pacjentów,
u których
nie wystąpiły okresy
zaostrzenia choroby (DE))

1,0 (42,5%) 6,8 (12,3%) 1,5 (41,0%) 3,5 (14,7%)

Mediana czasu do
pierwszego zaostrzenia choroby
(DE)
123 dni 14 dni 146 dni 17 dni

Średni odsetek dni
leczenia zaostrzenia
choroby (DE)
16,1 (23,6) 39,0 (27,8) 16,9 (22,1) 29,9 (26,8)

DE: zaostrzenie choroby
p<0,001 na korzyść maści z takrolimusem o mocy 0,1% (dorośli) i 0,03% (dzieci) dla
pierwszorzędowych i kluczowych drugorzędowych punktów końcowych

W siedmiomiesięcznym, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, randomizowanym badaniu w
grupach równoległych oceniono odpowiedź immunologiczną na szczepionkę u dzieci i młodzieży (od
2 do 11 lat) z umiarkowanym do ciężkiego atopowym zapaleniem skóry. W jednej grupie pacjenci
otrzymywali takrolimus w 0,03% maści (n=121) dwa razy na dobę przez 3 tygodnie, a następnie raz
na dobę do czasu ustąpienia objawów. W grupie porównawczej pacjenci otrzymywali 1% maść z
octanem hydrokortyzonu na twarz i szyję oraz 0,1% maść z maślanem hydrokortyzonu na tułów i
kończyny (n=111) dwa razy na dobę przez 2 tygodnie, a następnie 1% maść z octanem

hydrokortyzonu dwa razy na dobę na wszystkie miejsca chorobowo zmienione. W tym czasie wszyscy
pacjenci i grupa kontrolna (n=44) otrzymywali immunizację podstawową, a następnie prowokację w
postaci szczepionki przeciwko Neisseria meningitidis grupy C, skoniugowanej z białkiem.

Pierwszorzędowym punktem końcowym tego badania był współczynnik odpowiedzi na szczepionkę,
definiowany jako odsetek pacjentów o mianie przeciwciał bakteriobójczych (ang. serum bactericidal
antibody, SBA) w surowicy ≥8, oznaczonym na wizycie w 5. tygodniu. Analiza współczynnika
odpowiedzi uzyskanego w 5. tygodniu wykazała równoważność obu grup terapeutycznych
(hydrokortyzon 98,3%, maść takrolimus 95,4%; 7–11 lat: 100% w obu grupach). Podobne wyniki
otrzymano w grupie kontrolnej.
Nie stwierdzono wpływu na podstawową odpowiedź na szczepienie.

Skuteczność kliniczna oraz dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego
Dermitopic 0,1%

W randomizowanej, podwójnie zaślepionej, kontrolowanej placebo, trzyramiennej, wieloośrodkowej,
prowadzonej w grupach równoległych próbie równoważności leczniczej wzięło udział 650 dorosłych
pacjentów z atopowym zapaleniem skóry w nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Leczenie trwało
do 6 tygodni. 650 pacjentów zostało losowo przydzielonych do grup i w stosunku 2:2:1 podano im
dawkę maści Dermitopic 0,1%, innowacyjnej 0,1% maści z takrolimusem lub placebo (podłoże
maści). Pacjentom podawano po jednym z badanych produktów leczniczych dwa razy na dobę przez 6
tygodni w stosunku 2:2:1. Ramię badania było uzależnione od harmonogramu randomizacji. Pacjenci
odwiedzili klinikę dziewięciokrotnie w celu porównawczej oceny bezpieczeństwa i skuteczności.

Do oceny pierwszorzędowych i drugorzędowych punktów końcowych wzięto pod uwagę pacjentów z
populacji zgodnej z protokołem (PP) oraz zgodnej z zaplanowanym leczeniem (ITT). Spośród 650
pacjentów, 547 pacjentów zakwalifikowano do grupy PP , a 630 do grupy ITT. Pierwszorzędny punkt
końcowy określono jako średnie zmiany w % wobec wartości wyjściowych (% CFB) w skali EASI dla
grup PP i ITT.

Tabela 5 Średni wynik w skali EASI dla grupy PP:
Parametr Maść
Dermitopic 0,1%
(N=220)

Maść innowacyjna
0,1 %
(N=224)

Placebo
(N=103)

Średni (SD) wynik w skali EASI w
punkcie wyjściowym
15,35 (12,150) 15,51 (11,486) 14,73 (12,203)

Średni (SD) wynik w skali EASI na
koniec terapii (tydzień 6)
3,25 (4,899) 3,03 (4,962) 8,71 (10,593)

Zmiana bezwzględna w skali EASI
począwszy od punktu
wyjściowego do końca terapii

12,307 (10,2213) 12,525 (9,9890) 6,282 (5,9339)

Tabela 6 Średni wynik w skali EASI dla grupy ITT:
Parametr Maść
Dermitopic 0,1%
(N=253)

Maść innowacyjna
0,1 %
(N=251)

Placebo
(N=126)

Średni (SD) wynik w skali EASI w
punkcie wyjściowym
15,28 (11,835) 15,28 (11,356) 14,63 (11,501)

Średni (SD) wynik w skali EASI na
koniec terapii (tydzień 6)
3,68 (5,968) 3,20 (5,461) 9,84 (11,863)

Zmiana bezwzględna w skali EASI
począwszy od punktu
wyjściowego do końca terapii

11,975 (9,9381) 12,012 (9,9221) 6,636 (6,7981)

Tabela 7 Porównanie skuteczności maści Dermitopic 0,1% i maści innowacyjnej 0,1% w tygodniu 6
Parametry Maść Dermitopic 0,1%, a maść innowacyjna 0,1%
podawane dwa razy na dobę

Średnia CFB w % w skali EASI
dla grupy PP
-2,23 % (95 % CI: -8,60 % do 4,13 %)
(N=547)
Średnia CFB w % w skali EASI
dla grupy ITT
-3,52 % (95 % CI: -11,01 % do 3,97 %)
(N=630)

95% CI dla różnicy średniej zmiany w % wobec wartości wyjściowych w skali EASI dla produktu
leczniczego testowanego w porównaniu do produktu leczniczego innowacyjnego mieści się w
ustalonych progach (-15,00 %, 15,00%) dla równoważności leczniczej.

Tabela 8 Porównanie skuteczności maści Dermitopic 0,1% i maści innowacyjnej 0,1% do placebo w
tygodniu 6
Parametry Maść Dermitopic 0,1%
podawana dwa razy na
dobę

Maść innowacyjna 0,1%
podawana dwa razy na
dobę
Średnia CFB w % w skali
EASI dla grupy PP w
porównaniu do
placebo

28,46 %
(97,5 % CI: 19,62 % do
37,30 %)
(N=547)

30,70 %
(97,5 % CI: 21,88 % do
39,51 %)
(N=547)
Średnia CFB w % w skali
EASI dla grupy ITT
w porównaniu do
placebo

35,26 %
(97,5 % CI: 25,12 % do
45,41 %)
(N=630)

38,78 %
(97,5 % CI: 28,62 % do
48,95 %)
(N=630)

Dolna wartość progowa 97,5 % CI dla różnicy średniej zmiany w % wobec wartości wyjściowych w
skali EASI dla maści Dermitopic 0,1% wobec placebo oraz innowacyjnej 0,1% maści z takrolimusem
wobec placebo jest większa niż 0 dla grupy PP, co dowodzi o wyższości maści Dermitopic 0,1% i
innowacyjnej 0,1% maści z takrolimusem nad placebo.

Częstość występowania i charakter większości objawów niepożądanych były podobne w obu grupach,
w których podjęto leczenie maścią z takrolimusem. Wśród najczęściej odnotowywanych objawów
niepożądanych były ból w miejscu nakładania maści, świąd w miejscu nakładania maści, świąd,
uczucie pieczenia na skórze, nadwrażliwość w miejscu nakładania maści, podrażnienie skóry, grudki
w miejscu nakładania maści, ciepło w miejscu nakładania maści oraz atopowe zapalenie skóry Nie
odnotowano klinicznie istotnych zmian w wynikach badań laboratoryjnych ani funkcjach życiowych
w żadnej z badanych grup przez cały okres trwania badania.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne
Dane kliniczne wykazują, że po zastosowaniu miejscowym stężenia takrolimusu w krążeniu
ogólnoustrojowym są niskie i jeśli są możliwe do oznaczenia, mają charakter przemijający.

Wchłanianie
Dane uzyskane od zdrowych osób wskazują, że po jednorazowym lub wielokrotnym zastosowaniu
takrolimusu w postaci maści ekspozycja układowa na takrolimus jest niewielka lub nie występuje.

Przy doustnym stosowaniu takrolimusu w ramach immunosupresji ogólnoustrojowej u pacjentów po
przeszczepieniu narządów docelowe wartości stężeń minimalnych (ang. trough) wynoszą 5–20 ng/mL.
U większości pacjentów z atopowym zapaleniem skóry (dorośli i dzieci), leczonych jednorazowym
lub wielokrotnym zastosowaniem takrolimusu w maści (0,03–0,1%) oraz u niemowląt powyżej 5.
miesiąca leczonych takrolimusem w maści (0,03%), stężenie we krwi wynosiło < 1,0 ng/mL. Stężenia
wyższe niż 1,0 ng/mL, jeśli wystąpiły, miały charakter przemijający. Ekspozycja układowa wzrasta
wraz ze wzrostem leczonej powierzchni. Jednak zarówno stopień, jak i szybkość miejscowego
wchłaniania takrolimusu zmniejszają się w miarę poprawy stanu skóry. Zarówno u dorosłych, jak i u
dzieci, u których leczono średnio 50% powierzchni ciała, układowa ekspozycja (tj. AUC) na
takrolimus z maści z takrolimusem jest około 30-krotnie mniejsza niż obserwowana po
immunosupresyjnym leczeniu doustnym u pacjentów z przeszczepami nerek i wątroby. Najniższe
stężenie takrolimusu we krwi, przy którym można zaobserwować działania ogólne, jest nieznane.

Nie było dowodów narządowej kumulacji takrolimusu u pacjentów (dorosłych i dzieci) leczonych
maścią z takrolimusem przez dłuższy czas (do jednego roku).

Dystrybucja
Ponieważ ekspozycja układowa związana ze stosowaniem takrolimusu w maści jest niska, uważa się,
że jego znaczne wiązanie z białkami osocza (> 98,8%) nie ma klinicznie istotnego znaczenia.
Po miejscowym zastosowaniu maści takrolimus, takrolimus w sposób swoisty przechodzi do skóry z
minimalną dyfuzją do krążenia ogólnego.

Metabolizm
Nie wykryto metabolizmu takrolimusu w ludzkiej skórze. Dostępny układowo takrolimus podlega
intensywnemu metabolizmowi w wątrobie przy udziale CYP3A4.

Eliminacja
Wykazano, że klirens takrolimusu po podaniu dożylnym jest niski. Średni klirens całkowity wynosi
około 2,25 l/h. Klirens wątrobowy dostępnego układowo takrolimusu może być obniżony u pacjentów
z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby lub u pacjentów równocześnie leczonych silnymi
inhibitorami cytochromu CYP3A4.

Po wielokrotnym miejscowym zastosowaniu maści średni okres półtrwania takrolimusu oceniono na
75 godzin u dorosłych i 65 godzin u dzieci.

Dzieci i młodzież
Farmakokinetyka takrolimusu po podaniu na skórę jest podobna do farmakokinetyki odnotowanej u
dorosłych, z minimalną ekspozycją układową i brakiem dowodów na kumulację (patrz powyżej).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Toksyczność po podaniu wielokrotnym i tolerancja miejscowa
Wielokrotne miejscowe zastosowanie takrolimusu w maści lub podłoża maściowego u szczurów,
królików i świń miniaturowych związane było z niewielkimi zmianami skórnymi, takimi jak
zaczerwienienie, obrzęk i grudki.
Długotrwałe miejscowe leczenie takrolimusem szczurów prowadziło do toksyczności układowej,
obejmującej zmiany w nerkach, trzustce, oczach i układzie nerwowym. Zmiany spowodowane były
dużą ekspozycją układową u gryzoni, wynikającą ze znacznego wchłaniania takrolimusu przez skórę.
Nieco mniejszy przyrost masy ciała u samic był jedyną zmianą obserwowaną u świń miniaturowych
przy wysokich stężeniach maści (3%).
Wykazano, że króliki były szczególnie wrażliwe na dożylne podanie takrolimusu. Obserwowano u
nich odwracalne efekty kardiotoksyczne.

Mutagenność
Badania in vitro oraz in vivo nie wykazały potencjału genotoksycznego takrolimusu.

Rakotwórczość
Ogólnoustrojowe badania rakotwórczości u myszy (18 miesięcy) i szczurów (24 miesiące) nie
wykazały potencjału rakotwórczego takrolimusu.
W 24-miesięcznym badaniu rakotwórczości przeprowadzonym u myszy z użyciem 0,1% maści, nie
obserwowano nowotworów skóry. W tym samym badaniu obserwowano zwiększoną częstość
przypadków chłoniaków, związaną ze znacznym narażeniem układowym.
W badaniach fotorakotwórczości takrolimus w postaci maści podawano przewlekle białym bezwłosym
myszom równocześnie z naświetlaniem promieniowaniem UV. Zwierzęta, którym podawano
takrolimus w maści wykazywały statystycznie istotne skrócenie czasu do wystąpienia nowotworu
skóry (rak płaskokomórkowy) i wzrost liczby nowotworów. Efekt ten występował przy wyższych
stężeniach 0,3% i 1%. Znaczenie dla ludzi jest obecnie nieznane. Nie jest jasne, czy działanie
takrolimusu jest zależne od ogólnoustrojowej immunosupresji, czy działania miejscowego. Nie można
całkowicie wykluczyć ryzyka u ludzi, ponieważ możliwość wystąpienia miejscowej immunosupresji
w wyniku długotrwałego stosowania maści zawierającej takrolimus nie jest znana.

Toksyczny wpływ na rozród
U szczurów i królików obserwowano toksyczne działanie na zarodki i płody, lecz tylko w dawkach
powodujących znaczące działanie toksyczne na rodzicielskie zwierzęta. U szczurów samców po
dużych dawkach podskórnych takrolimusu obserwowano szkodliwy wpływ na plemniki.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych
Wazelina biała
Parafina ciekła
Propylenu węglan
Wosk biały
Parafina stała

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy

#### 6.3 Okres ważności

3 lata
Po pierwszym otwarciu tuby: 90 dni

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25oC.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Tuba aluminiowa pokryta od wewnątrz LDPE, zamknięta zakrętką z PP, w tekturowym pudełku.
Wielkości opakowań: 10 g, 30 g i 60 g.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Bez specjalnych wymagań

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Bausch Health Ireland Limited
3013 Lake Drive
Citywest Business Campus
Dublin 24, D24PPT3
Irlandia

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr: 27666

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 20.02.2023

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

Styczeń 2024

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.