# Miglustat Accord

> Miglustat · 100 mg · Kapsułki twarde

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Miglustat Accord
- **Nazwa powszechna:** Miglustatum
- **Substancja czynna:** [Miglustat](https://apteka.online/odpowiedniki/miglustatum)
- **Moc:** 100 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Kapsułki twarde
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rpz
- **Kod ATC:** A16AX06
- **Liczba opakowań:** 3
- **Numer pozwolenia:** 24660
- **Podmiot odpowiedzialny:** Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.
- **Producent:** G.L. Pharma GmbH, Austria
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/inne-preparaty-przewodu-pokarmowego-i-metabolizmu/miglustat-accord-kaps-tw-100-mg-accord
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/inne-preparaty-przewodu-pokarmowego-i-metabolizmu/miglustat-accord-kaps-tw-100-mg-accord.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/39133/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/39133/characteristic

## Dostępne opakowania (2)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 14 kaps. | 5055565745656 | Rpz | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 84 kaps. | 5055565745649 | Rpz | — | Trudno dostępny (2/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Miglustat Accord i w jakim celu się go stosuje?
Lek Miglustat Accord zawiera substancję czynną zwaną miglustatem, który należy do grupy leków
wpływających na procesy metaboliczne. Stosuje się go w leczeniu dwóch chorób:

Lek Miglustat Accord jest stosowany w leczeniu choroby Gauchera typu I o przebiegu łagodnym
i umiarkowanym u dorosłych.

U osób z chorobą Gauchera typu I, substancja zwana glukozyloceramidem nie jest usuwana z organizmu,
ale zaczyna się odkładać w pewnych komórkach układu immunologicznego. Prowadzi to do powiększenia
wątroby i śledziony, zmian we krwi oraz choroby kości.

Zwykle stosowanym leczeniem w chorobie Gauchera typu I jest enzymatyczna terapia zastępcza. Lek
Miglustat Accord stosuje się jedynie u pacjentów, u których leczenie za pomocą enzymatycznej terapii
zastępczej nie jest możliwe.

Lek Miglustat Accord jest również stosowany w leczeniu postępujących objawów neurologicznych
w chorobie Niemanna-Picka typu C u dorosłych i u dzieci.

U osób z chorobą Niemanna-Picka typu C tłuszcze, takie jak glikosfingolipidy, odkładają się
w komórkach mózgu. Może to spowodować zaburzenia funkcji neurologicznych, takich jak powolny ruch
gałki ocznej, równowaga, połykanie, pamięć oraz prowadzić do napadów drgawkowych.

Działanie leku Miglustat Accord polega na blokowaniu enzymu zwanego „syntazą glukozyloceramidu”,
który jest odpowiedzialny za pierwszą fazę syntezy większości glikosfingolipidów.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Miglustat Accord

Kiedy nie stosować leku Miglustat Accord
- jeśli pacjent ma uczulenie na miglustat lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Miglustat Accord należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty:
- jeśli u pacjenta występuje choroba nerek,
- jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby.

Lekarz wykona następujące badania przed leczeniem oraz w czasie leczenia lekiem Miglustat Accord:
- badanie nerwów rąk i nóg,
- oznaczenie stężenia witaminy B12,
- kontrolowanie wzrostu u dzieci i młodzieży z chorobą Niemanna-Picka typu C,
- kontrolowanie liczby płytek krwi.

Powodem, dla którego przeprowadza się te badania, są występujące u niektórych pacjentów mrowienie
lub drętwienie rąk i stóp lub zmniejszenie masy ciała w czasie przyjmowania leku Miglustat Accord.
Badania pomogą lekarzowi podjąć decyzję, czy te objawy są spowodowane chorobą lub innymi
istniejącymi schorzeniami, czy też są działaniami niepożądanymi leku Miglustat Accord (patrz szczegóły
w punkcie 4).

Jeżeli u pacjenta wystąpi biegunka, lekarz może zalecić zmianę diety (w celu zmniejszenia spożycia
laktozy i innych węglowodanów, takich jak sacharoza (cukier)), przyjmowanie leku Miglustat Accord
między posiłkami lub tymczasowo zmniejszyć dawkę. W niektórych przypadkach lekarz może przepisać
lek przeciwbiegunkowy, np. loperamid. U pacjentów z chorobą Niemanna-Picka typu C leczonych lekiem
Miglustat Accord zgłaszano przypadki choroby Leśniowskiego-Crohna (choroby zapalnej jelit). Jeżeli po
zastosowaniu tych metod biegunka nie zmniejszy się lub wystąpią inne dolegliwości brzuszne, należy
poradzić się lekarza. W takim przypadku lekarz może zlecić dalsze badania diagnostyczne, aby ustalić,
czy istnieje inna przyczyna objawów.
Mężczyźni powinni stosować skuteczną antykoncepcję w czasie leczenia lekiem Miglustat Accord oraz
przez okres 3 miesięcy po jego zakończeniu.

Dzieci i młodzież
Nie stosować tego leku u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat) z chorobą Gauchera typu 1,
ponieważ nie wiadomo, czy lek jest skuteczny w leczeniu tej choroby.

Lek Miglustat Accord a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent stosuje leki zawierające imiglucerazę, które są czasami
stosowane równocześnie z lekiem Miglustat Accord. Takie leki mogą zmniejszać ilość leku Miglustat
Accord w organizmie pacjenta.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Pacjentka nie powinna przyjmować leku Miglustat Accord, jeśli jest w ciąży lub planuje ciążę. Więcej
informacji można uzyskać od lekarza. W czasie przyjmowania leku Miglustat Accord należy stosować
skuteczną antykoncepcję. W czasie przyjmowania leku Miglustat Accord nie karmić piersią.
Mężczyźni powinni stosować skuteczną antykoncepcję w czasie zażywania leku Miglustat Accord i przez
3 miesiące po zakończeniu leczenia.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Miglustat Accord może powodować zawroty głowy. Nie należy prowadzić pojazdów, nie obsługiwać
żadnych maszyn ani nie posługiwać się narzędziami, jeśli występują zawroty głowy.

Lek Miglustat Accord zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”

### 3. Jak przyjmować lek Miglustat Accord?
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

W chorobie Gauchera typu I: Zwykle stosowaną dawką dla dorosłych jest jedna kapsułka (100 mg)
podawana trzy razy na dobę (rano, po południu i wieczorem). To oznacza, że maksymalna dawka dobowa
to trzy kapsułki (300 mg).

W chorobie Niemanna-Picka typu C: Zwykle stosowaną dawką dla dorosłych i młodzieży (w wieku
powyżej 12 lat) są dwie kapsułki (200 mg) trzy razy na dobę (rano, po południu i wieczorem). To oznacza,
że maksymalna dawka dobowa to sześć kapsułek (600 mg).

U dzieci w wieku poniżej 12 lat z chorobą Niemanna-Picka typu C, lekarz dostosuje dawkę leku

Jeśli u pacjenta występują problemy z nerkami, może on otrzymać mniejszą dawkę początkową. Lekarz
może zmniejszyć dawkę, np. do jednej kapsułki (100 mg) raz lub dwa razy na dobę, jeśli występuje
biegunka w czasie przyjmowania leku Miglustat Accord (patrz punkt 4). Lekarz poinformuje pacjenta
o czasie trwania leczenia.

Miglustat można przyjmować z jedzeniem lub bez jedzenia. Kapsułkę należy połykać w całości, popijając
szklanką wody.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Miglustat Accord
W przypadku zażycia większej liczby kapsułek niż zalecana należy natychmiast powiadomić lekarza.
Miglustat stosowano w badaniach klinicznych w dawkach do 3000 mg: powodowało to zmniejszenie
liczby białych krwinek oraz inne działania niepożądane podobne do opisanych w punkcie 4.

Pominięcie zastosowania leku Miglustat Accord
Następną kapsułkę należy zażyć o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu
uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Miglustat Accord
Nie należy przerywać przyjmowania leku Miglustat Accord bez konsultacji z lekarzem.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najcięższe działania niepożądane:
U niektórych pacjentów wystąpiło mrowienie lub drętwienie rąk i nóg (obserwowane często).
Mogły to być objawy neuropatii obwodowej, w związku z działaniami niepożądanymi leku Miglustat
Accord lub w związku z istniejącymi chorobami. Aby to ocenić, lekarz wykona niektóre badania przed
leczeniem oraz w czasie leczenia lekiem Miglustat Accord (patrz punkt 2).

Jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z takich działań niepożądanych, należy jak najszybciej
poinformować o tym lekarza.

Jeśli u pacjenta wystąpi lekkie drżenie, głównie drżenie rąk, należy jak najszybciej poinformować
o tym lekarza. Drżenie często ustępuje bez konieczności przerywania leczenia. Czasami może być
konieczne zmniejszenie dawki leku Miglustat Accord lub przerwanie leczenia tym lekiem, aby
powstrzymać drżenie.

Bardzo często: (mogą wystąpić częściej niż u 1 pacjenta na 10)
Do najczęściej występujących działań niepożądanych należą: biegunka, wzdęcia z oddawaniem
wiatrów, bóle brzucha (żołądka), utrata masy ciała i zmniejszenie apetytu.

Jeśli po rozpoczęciu leczenia lekiem Miglustat Accord u pacjenta wystąpi zmniejszenie masy ciała, nie
należy się tym martwić. To działanie niepożądane zwykle ustępuje w miarę kontynuacji leczenia.

Często: (mogą wystąpić maksymalnie u 1 pacjenta na 10)
Do często występujących działań niepożądanych wywołanych stosowaniem leku należą: ból głowy,
zawroty głowy, parestezje (mrowienie lub drętwienie), zaburzenia koordynacji, niedoczulica (osłabione
wrażenia dotykowe), niestrawność (zgaga), nudności, zaparcie i wymioty, wzdęcie brzucha lub
dyskomfort w jamie brzusznej (żołądku) i małopłytkowość (zmniejszona liczba płytek krwi). Objawy
neurologiczne i małopłytkowość mogą być wywołane chorobą podstawową.

Inne możliwe działania niepożądane to: skurcze mięśni lub osłabienie, zmęczenie, dreszcze i złe
samopoczucie, depresja, zaburzenia snu, niepamięć i zmniejszone libido.

U większości pacjentów jedno lub więcej z tych działań niepożądanych występuje zazwyczaj
na początku leczenia lub w pewnych odstępach w trakcie leczenia. Większość przypadków jest
łagodna i dość szybko ustępuje. Jeśli którykolwiek z tych objawów niepożądanych powoduje
problemy, należy skontaktować się z lekarzem, który może zmniejszyć dawkę leku Miglustat Accord lub
zaleci inne leki, aby pomóc opanować działania niepożądane.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Miglustat Accord?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po: EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Miglustat Accord
- Substancją czynną leku jest miglustat. Jedna kapsułka twarda zawiera 100 mg miglustatu.

- Pozostałe składniki to: karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), powidon K30, magnezu stearynian,
żelatyna, tytanu dwutlenek (E171).

Jak wygląda lek Miglustat Accord i co zawiera opakowanie

Miglustat Accord występuje w postaci białych, żelatynowych kapsułek twardych, wypełnionych
granulatem koloru białego do białawego, pakowanych w blistry PVC/PE/PCTFE/Aluminium
w tekturowym pudełku.

Wielkość opakowań: 14 x 1 lub 84 x1 kapsułki.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.
ul. Taśmowa 7
02-677 Warszawa
Tel: + 48 22 577 28 00

Wytwórca
G.L. Pharma GmbH
Schlossplataz 1
8502, Lannach
Austria

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Nazwa państwa
członkowskiego
Nazwa produktu leczniczego

Czechy Miglustat Accord
Finlandia Miglustat Accord 100 mg kovat kapselit
Francja Miglustat Accord 100 mg, gélule
Niemcy Miglustat Accord 100 mg Hartkapseln
Polska Miglustat Accord
Portugalia Miglustato Accord
Rumunia Miglustat Accord 100 mg capsule

Nazwa państwa
członkowskiego
Nazwa produktu leczniczego

Słowacja Miglustat Accord
Włochy Miglustat Accord

Data ostatniej aktualizacji ulotki: październik 2025

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Miglustat Accord, 100 mg, kapsułki, twarde

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda kapsułka twarda zawiera 100 mg miglustatu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Kapsułka twarda.

Białe, nieprzejrzyste, żelatynowe kapsułki twarde, rozmiar 4, wypełnione granulatem koloru białego
do białawego.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt Miglustat Accord jest wskazany do stosowania doustnego w leczeniu łagodnej
i umiarkowanej choroby Gauchera typu I u pacjentów dorosłych. Produkt Miglustat Accord może być
stosowany wyłącznie w leczeniu pacjentów, u których nie może być prowadzona enzymatyczna
terapia zastępcza (patrz punkty 4.4 i 5.1).

Produkt Miglustat Accord jest wskazany do stosowania w leczeniu postępujących objawów
neurologicznych u pacjentów dorosłych oraz u dzieci z chorobą Niemanna-Picka typu C (patrz punkty
#### 4.4 i 5.1).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie powinno być prowadzone przez lekarzy doświadczonych w leczeniu pacjentów z chorobą
Gauchera lub chorobą Niemanna-Picka typu C.

Dawkowanie

Dawkowanie w chorobie Gauchera typu I

Dorośli
Zalecana dawka początkowa w leczeniu pacjentów dorosłych z chorobą Gauchera typu I wynosi
100 mg trzy razy na dobę.

U niektórych pacjentów, z powodu biegunki, konieczne może być tymczasowe zmniejszenie dawki do
100 mg raz lub dwa razy na dobę.

Dzieci i młodzież

Nie określono skuteczności produktu leczniczego Miglustat Accord u dzieci i młodzieży z chorobą
Gauchera typu 1 w wieku od 0 do 17 lat. Dane nie są dostępne.

Dawkowanie w chorobie Niemanna-Picka typu C

Dorośli
Zalecana dawka w leczeniu pacjentów dorosłych z chorobą Niemanna-Picka typu C wynosi 200 mg
trzy razy na dobę.

Dzieci i młodzież

Zalecana dawka w leczeniu młodzieży (w wieku 12 lat i powyżej) z chorobą Niemanna-Picka typu C
wynosi 200 mg trzy razy na dobę.

Dawkowanie u pacjentów w wieku poniżej 12 lat należy ustalić w zależności od powierzchni ciała, jak
przedstawiono poniżej:

Powierzchnia ciała (m2) Zalecana dawka
> 1,25 200 mg trzy razy na dobę
> 0,88 – 1,25 200 mg dwa razy na dobę
> 0,73 – 0,88 100 mg trzy razy na dobę
> 0,47 – 0,73 100 mg dwa razy na dobę
≤ 0,47 100 mg raz na dobę

U niektórych pacjentów, konieczne może być tymczasowe zmniejszenie dawki z powodu biegunki.

Skuteczność leczenia produktem Miglustat Accord należy regularnie oceniać u każdego pacjenta
(patrz punkt 4.4).

Doświadczenie związane ze stosowaniem produktu Miglustat Accord u pacjentów z chorobą
Niemanna-Picka typu C w wieku poniżej 4 lat jest ograniczone.

Specjalne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku
Nie ma doświadczenia w stosowaniu produktu leczniczego Miglustat Accord u pacjentów w wieku
powyżej 70 lat.

Zaburzenia czynności nerek
Dane farmakokinetyczne wskazują na zwiększoną ogólnoustrojową ekspozycję na miglustat
u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. U pacjentów, u których klirens kreatyniny w przeliczeniu
na powierzchnię ciała wynosi 50–70 mL/min/1,73 m2 pc., leczenie rozpoczyna się od podania dawki
100 mg dwa razy na dobę u pacjentów z chorobą Gauchera typu I oraz 200 mg dwa razy na dobę
(u pacjentów w wieku poniżej 12 lat w przeliczeniu na powierzchnię ciała) u pacjentów z chorobą
Niemanna-Picka typu C.

U pacjentów, u których klirens kreatyniny w przeliczeniu na powierzchnię ciała wynosi
30-50 mL/min/1,73 m2 pc., leczenie rozpoczyna się od podania dawki 100 mg raz na dobę u pacjentów
z chorobą Gauchera typu I oraz dawki 100 mg dwa razy na dobę (u pacjentów w wieku poniżej 12 lat
w przeliczeniu na powierzchnię ciała) u pacjentów z chorobą Niemanna-Picka typu C.
Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny
poniżej 30 mL/min/1,73 m2 pc.) (patrz punkty 4.4 i 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby
Nie przeprowadzono oceny produktu leczniczego Miglustat Accord u pacjentów z zaburzeniami
czynności wątroby.

Sposób podawania
Produkt Miglustat Accord można przyjmować z pokarmem lub bez pokarmu.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Drżenie
U około 37% pacjentów z chorobą Gauchera typu 1 oraz 58% pacjentów z chorobą Niemanna-Picka
typu C, uczestniczących w badaniach klinicznych zanotowano drżenie w trakcie leczenia. Tego
rodzaju drżenie w przypadku choroby Gauchera typu I opisano jako nadmierne drżenie fizjologiczne
rąk. Drżenie zazwyczaj rozpoczyna się w pierwszym miesiącu leczenia i w wielu przypadkach
ustępuje po 1 do 3 miesiącach leczenia. Zmniejszenie dawki zwykle w ciągu kilku dni może złagodzić
drżenie, lecz czasami konieczne może być przerwanie leczenia.

Zaburzenia dotyczące przewodu pokarmowego
Zdarzenia związane z przewodem pokarmowym, głównie biegunkę, obserwowano u ponad
80% pacjentów na początku leczenia lub okresowo w trakcie leczenia (patrz punkt 4.8). Etiologia
biegunki jest najprawdopodobniej związana z jelitowym hamowaniem aktywności disacharydaz,
takich jak sacharaza-izomaltaza w obrębie przewodu pokarmowego prowadząc do zmniejszenia
wchłaniania disacharydów z pokarmu. Z obserwacji klinicznych wynika, że wywołane przez miglustat
działania dotyczące układu pokarmowego ustępowały po indywidualnej zmianie diety (np.
zmniejszenie spożycia sacharozy, laktozy i innych węglowodanów), przyjmowania miglustatu
pomiędzy posiłkami i (lub) po podaniu leków przeciwbiegunkowych, np. loperamidu. U niektórych
pacjentów konieczne może być przejściowe zmniejszenie dawki. U pacjentów z przewlekłą biegunką
lub innego rodzaju uporczywymi objawami ze strony przewodu pokarmowego, u których opisane
postępowanie nie przyniosło poprawy, należy przeprowadzić diagnostykę zgodnie z zasadami praktyki
klinicznej. Nie prowadzono badań miglustatu u pacjentów, u których w przeszłości rozpoznano
ciężkie choroby przewodu pokarmowego, w tym chorobę zapalną jelita grubego.

Po wprowadzeniu produktu do obrotu, u pacjentów z chorobą Niemanna-Picka typu C, leczonych
produktem leczniczym Miglustat Accord, zgłaszano przypadki choroby Leśniowskiego-Crohna.
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe są częstymi działaniami niepożądanymi produktu leczniczego
Miglustat Accord. Dlatego u pacjentów z przewlekłą biegunką i (lub) bólem brzucha, którzy nie
reagują na leczenie lub w przypadku pogorszenia stanu klinicznego, należy wziąć pod uwagę
możliwość wystąpienia choroby Leśniowskiego-Crohna.

Wpływ na spermatogenezę
Podczas stosowania produktu leczniczego Miglustat Accord przez mężczyzn oraz przez 3 miesiące po
jego odstawieniu należy stosować skuteczne metody antykoncepcyjne. Należy przerwać stosowanie
produktu leczniczego Miglustat Accord i stosować skuteczne metody antykoncepcji przez następne 3
miesiące przed podjęciem próby zapłodnienia (patrz punkty 4.6 i 5.3).
Badania na szczurach wykazały, że miglustat wywiera szkodliwy wpływ na spermatogenezę
i właściwości spermy oraz zmniejsza płodność (patrz punkty 4.6 i 5.3).

Specjalne grupy pacjentów
Z powodu ograniczonego doświadczenia, produkt Miglustat Accord należy stosować z zachowaniem
ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Istnieje ścisła zależność między
czynnością nerek i klirensem miglustatu, a ekspozycja na miglustat znacznie zwiększa się u pacjentów
z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (patrz punkt 5.2). Niewystarczające obecnie doświadczenie
kliniczne nie pozwala na określenie zalecanego dawkowania dla tych pacjentów. Nie zaleca się
stosowania produktu leczniczego Miglustat Accord u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności
nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 mL/min/1,73 m2 pc.).

Choroba Gauchera typu I
Mimo że nie przeprowadzono żadnych bezpośrednich porównań z enzymatyczną terapią zastępczą
(ETZ) w terapii nieleczonych wcześniej pacjentów z chorobą Gauchera typu I, nie ma dowodu na
przewagę tak skuteczności, jak i bezpieczeństwa stosowania miglustatu nad enzymatyczną
terapią zastępczą. Enzymatyczna terapia zastępcza to standardowy sposób opieki nad pacjentami,
którzy wymagają leczenia w chorobie Gauchera typu I (patrz punkt 5.1). Nie przeprowadzono
konkretnych badań skuteczności i bezpieczeństwa stosowania miglustatu u pacjentów z ciężką
postacią choroby Gauchera.

Zaleca się regularne monitorowanie stężenia witaminy B12 w związku z często występującym
niedoborem witaminy B12 u pacjentów z chorobą Gauchera typu 1.

Zgłaszano przypadki neuropatii obwodowej u pacjentów leczonych miglustatem z równocześnie
występującymi stanami, takimi jak niedobór witaminy B12 i monoklonalna gammopatia lub bez takich
stanów. Neuropatia obwodowa wydaje się występować częściej u pacjentów z chorobą
Gauchera typu 1 w porównaniu do ogólnej populacji. U wszystkich pacjentów należy wykonać ocenę
neurologiczną przed rozpoczęciem leczenia i w trakcie leczenia.

U pacjentów z chorobą Gauchera typu 1 zaleca się monitorowanie liczby płytek krwi. U pacjentów
z chorobą Gauchera typu 1, u których zmieniono leczenie ETZ na produkt Miglustat Accord
zaobserwowano niewielkie zmniejszenie liczby płytek krwi niezwiązane z krwawieniem.

Choroba Niemanna-Picka typu C
Skuteczność leczenia objawów neurologicznych produktem Miglustat Accord u pacjentów z chorobą
Niemanna-Picka typu C powinna być badana regularnie, np. co 6 miesięcy; kontynuacja leczenia
powinna być ponownie zatwierdzona po upływie co najmniej 1 roku leczenia produktem Miglustat
Accord.

U niektórych pacjentów z chorobą Niemanna-Picka typu C leczonych produktem Miglustat Accord
zaobserwowano niewielkie zmniejszenie liczby płytek krwi niezwiązane z występowaniem krwawień.
Liczba płytek krwi u 40-50% biorących udział w badaniu klinicznym była mniejsza na początku
badania niż dolna granica normy. U takich pacjentów zaleca się monitorowanie liczby płytek krwi.

Spowolniony wzrost dzieci i młodzieży

U niektórych dzieci z chorobą Niemanna-Picka typu C we wczesnej fazie leczenia miglustatem
zaobserwowano mniejsze tempo wzrostu, które może towarzyszyć lub następować po zmniejszonym
przyroście masy ciała. Należy monitorować wzrost dzieci i młodzieży leczonych produktem Miglustat
Accord. W przypadku kontynuowania leczenia należy ponownie poddać indywidualnej ocenie
stosunek korzyści do ryzyka.

Sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Ograniczone dane sugerują, że jednoczesne podawanie miglustatu i imiglucerazy w ramach
enzymatycznej terapii zastępczej pacjentom z chorobą Gauchera typu I może powodować zmniejszoną
ekspozycję na miglustat (w czasie badania w małych grupach równoległych zaobserwowano
zmniejszenie wartości Cmax o około 22% i wartości AUC o ok. 14%). To badanie wskazało również, że
miglustat nie wywiera żadnego wpływu lub wywiera ograniczony wpływ na farmakokinetykę
imiglucerazy.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania miglustatu u kobiet w okresie ciąży.
Badania na zwierzętach wykazały toksyczne działanie na matkę oraz zarodek i płód, w tym
zmniejszoną przeżywalność zarodka i płodu (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka
nie jest znane. Miglustat przenika przez barierę łożyskową i nie należy go stosować w okresie ciąży.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy miglustat jest wydzielany z mlekiem kobiet. Produktu leczniczego Miglustat
Accord nie należy przyjmować w czasie karmienia piersią.

Płodność
Badania na szczurach wykazują niekorzystne działania miglustatu na parametry nasienia (ruchliwość
i morfologię), prowadzące do zmniejszenia płodności (patrz punkty 4.4 i 5.3).

Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet
Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować środki antykoncepcyjne. Podczas stosowania
produktu leczniczego Miglustat Accord przez mężczyzn oraz przez 3 miesiące po jego odstawieniu
należy stosować skuteczne metody antykoncepcyjne (patrz punkty 4.4 i 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Produkt Miglustat Accord wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn. Często obserwowanym działaniem niepożądanym są zawroty głowy
i pacjenci, u których występują zawroty głowy, nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać
maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi zgłaszanymi w badaniach klinicznych
miglustatu były: biegunka, wzdęcia, ból brzucha, zmniejszenie masy ciała i drgawki (patrz punkt 4.4).
Najczęściej zgłaszanym ciężkim działaniem niepożądanym podczas leczenia miglustatem w badaniach
klinicznych była neuropatia obwodowa (patrz punkt 4.4).

W 11 badaniach klinicznych w różnych wskazaniach 247 pacjentów było leczonych miglustatem
w dawkach 50–200 mg trzy razy na dobę, średnio przez okres 2,1 roku. Spośród tych pacjentów 132
miało chorobę Gauchera typu I, natomiast 40 chorobę Niemanna-Picka typu C.
Działania niepożądane na ogół były nasilone w stopniu łagodnym do umiarkowanego i występowały
z podobną częstością w poszczególnych wskazaniach i badanych dawkach.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Działania niepożądane obserwowane w badaniach klinicznych i po wprowadzeniu leku do obrotu,

występujące u >1% pacjentów, są wymienione w poniższej tabeli zgodnie z klasyfikacją układów
i narządów i częstością występowania (bardzo często: ≥1/10, często: ≥1/100, <1/10, niezbyt często:
≥1/1 000 do <1/100, rzadko: ≥1/10 000 do <1/1 000, bardzo rzadko: <1/10 000). W obrębie każdej
grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze
zmniejszającym się nasileniem.

Klasyfikacja układów
i narządów
Częstość
występowania
Działanie niepożądane

Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
często małopłytkowość

Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
bardzo często zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie
apetytu
Zaburzenia psychiczne często depresja, bezsenność, osłabienie libido
Zaburzenia układu nerwowego bardzo często drżenie
często neuropatia obwodowa, ataksja,
niepamięć, parestezje, niedoczulica, ból
głowy,
zawroty głowy
Zaburzenia żołądka i jelit bardzo często biegunka, wzdęcia z oddawaniem
wiatrów, bóle brzucha
często nudności, wymioty, wzdęcia
brzucha/dyskomfort, zaparcie,
niestrawność
Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej
często skurcze mięśni, osłabienie mięśni

Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
często zmęczenie, astenia, dreszcze i złe
samopoczucie
Badania diagnostyczne często nieprawidłowe wyniki badań
przewodzenia nerwowego

Opis wybranych działań niepożądanych
U 55% pacjentów zgłaszano zmniejszenie masy ciała. Najczęściej było ono obserwowane pomiędzy
6 i 12 miesiącem.

Miglustat badano we wskazaniach, w których niektóre zdarzenia zgłaszane jako działania
niepożądane, takie jak neurologiczne i neuropsychologiczne objawy przedmiotowe i podmiotowe,
zaburzenia czynności poznawczych i małopłytkowość, mogą być również spowodowane chorobą
podstawową.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy
Nie zidentyfikowano ostrych objawów przedawkowania. W czasie badań klinicznych miglustat
podawano w dawkach do 3000 mg/dobę przez okres do sześciu miesięcy pacjentom zakażonym
wirusem HIV. Zaobserwowane działania niepożądane to: granulocytopenia, zawroty głowy oraz
parestezja. Leukopenię i neutropenię zaobserwowano także w podobnej grupie pacjentów, którym
podawano dawkę 800 mg na dobę lub większą.

Leczenie
W razie przedawkowania zaleca się ogólną opiekę medyczną.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Inne produkty wpływające na układ pokarmowy i metabolizm.

Kod ATC: A16A X06

Choroba Gauchera typu I
Choroba Gauchera jest wrodzonym zaburzeniem metabolicznym, spowodowanym przez niemożność
rozkładu glukozyloceramidu, co powoduje jego odkładanie się w lizosomach i wielonarządowe
zmiany chorobowe. Miglustat jest inhibitorem syntazy glukozyloceramidu, enzymu odpowiedzialnego
za pierwszy etap syntezy większości glikolipidów. In vitro syntaza glukozyloceramidu jest hamowana
przez miglustat z IC50 wynoszącym 20-37 μM. Dodatkowo zostało wykazane eksperymentalnie in
vitro działanie hamujące nielizosomalną glikozyloceramidazę. Działanie hamujące syntazę
glukozyloceramidu jest podstawą terapii polegającej na redukcji substratów w chorobie Gauchera.

Decydujące badanie miglustatu przeprowadzono u pacjentów, którzy nie byli w stanie lub
poddawali się niechętnie enzymatycznej terapii zastępczej. Powodem niepoddania się enzymatycznej
terapii zastępczej było obciążenie wlewami dożylnymi oraz trudności z dostępem do żył. W tych
12-miesięcznych nieporównawczych badaniach wzięło udział dwudziestu ośmiu pacjentów z łagodną
lub umiarkowaną chorobą Gauchera typu I; badania ukończyło 22 pacjentów. W 12 miesiącu
zaobserwowano średnie zmniejszenie objętości wątroby o 12,1% oraz średnie zmniejszenie objętości
śledziony o 19,0%. Zaobserwowano średnie zwiększenie stężenia hemoglobiny o 0,26 g/dL i średnie
zwiększenie liczby płytek krwi o 8,29 × 109/L. Następnie osiemnastu pacjentów nadal przyjmowało
miglustat zgodnie, z protokołem przewidzianym dla opcjonalnego rozszerzenia badania. Ocenę
korzyści klinicznych sporządzono w 24. i 36. miesiącu u 13 pacjentów. Po 3 latach nieprzerwanego
leczenia miglustatem, średnie zmniejszenie objętości wątroby i śledziony wynosiło odpowiednio
17,5% oraz 29,6%. Zaobserwowano średnie zwiększenie liczby płytek krwi o 22,2 × 109/L oraz
średnie zwiększenie stężenia hemoglobiny o 0,95 g/dL.

W drugim otwartym badaniu z grupą kontrolną 36 pacjentów, których poddawano trwającemu
minimum 2 lata leczeniu za pomocą enzymatycznej terapii zastępczej, przydzielono losowo do trzech
grup leczenia: kontynuacja za pomocą imiglucerazy, imigluceraza w skojarzeniu z miglustatem
lub zmiana na miglustat. To badanie przeprowadzano w randomizowanym 6-miesięcznym
okresie porównawczym, po którym nastąpiło 18-miesięczne rozszerzenie badania, w którym wszyscy
pacjenci otrzymywali miglustat w monoterapii. W trakcie pierwszych 6 miesięcy u pacjentów,
którzy przeszli na miglustat, objętość wątroby i śledziony oraz stężenia hemoglobiny pozostały
bez zmian. U niektórych pacjentów zaobserwowano zmniejszenie liczby płytek krwi oraz zwiększenie
aktywności chitotriozydazy, co wskazuje, że monoterapia miglustatem może nie zapewniać

utrzymania takiej samej kontroli aktywności choroby u wszystkich pacjentów. W badaniu
rozszerzonym udział kontynuowało 29 pacjentów. W porównaniu z danymi zgromadzonymi po
6 miesiącach kontrola choroby pozostała bez zmian po 18 i 24 miesiącach monoterapii miglustatem
(odpowiednio 20 i 6 pacjentów). U żadnego pacjenta nie nastąpiło gwałtowne pogorszenie się choroby
Gauchera typu I po zmianie na monoterapię miglustatem.

W dwóch wymienionych wyżej badaniach zastosowano całkowitą dawkę dobową 300 mg miglustatu,
podawaną w trzech dawkach podzielonych. U 18 pacjentów zastosowano dodatkową monoterapię
z całkowitą dawką dobową 150 mg, której wyniki wskazują na zmniejszoną skuteczność
w porównaniu do całkowitej dawki dobowej 300 mg.

Do otwartego, nieporównawczego, trwającego 2 lata badania włączono 42 pacjentów z chorobą
Gauchera typu 1, którzy przez minimum 3 lata byli leczeni ETZ i spełniali kryteria stabilnej choroby
przez co najmniej 2 lata. U pacjentów zmieniono leczenie na monoterapię miglustatem w dawce
100 mg trzy razy na dobę. Objętość wątroby (podstawowa zmienna skuteczności) pozostawała
niezmieniona od pomiaru początkowego do zakończenia leczenia. U sześciu pacjentów przerwano
leczenie miglustatem przed terminem w związku z potencjalnym nasileniem choroby, jak określono
w badaniu. Trzynastu pacjentów przerwało leczenie w związku z działaniem niepożądanym.
Niewielkie zmniejszenie średniej wartości hemoglobiny [–0,95 g/dL (95% CI: –1,38, –0,53)] i liczby
płytek [-44,1 × 109/L (95% CI: –57,6, –30,7)] obserwowano pomiędzy pomiarem początkowym,
a zakończeniem badania. Dwudziestu jeden pacjentów ukończyło 24 miesiące leczenia miglustatem.
18 z nich w pomiarze początkowym mieściło się w ustalonych celach terapeutycznych objętości
wątroby i śledziony, stężenia hemoglobiny i liczby płytek, a 16 pacjentów pozostawało w zakresie
tych celów terapeutycznych po 24 miesiącach.

Objawy kostne choroby Gauchera typu I oceniono w 3 otwartych badaniach klinicznych z udziałem
pacjentów leczonych miglustatem 100 mg 3 razy na dobę przez okres do 2 lat (n = 72). W połączonej
analizie danych bez kontroli, wyniki Z-score gęstości mineralnej kości dla kręgosłupa lędźwiowego
i szyjki kości udowej zwiększyły się o ponad 0,1 jednostki w porównaniu z wartością wyjściową u 27
(57%) i 28 (65%) pacjentów, u których prowadzono przez dłuższy czas pomiary gęstości mineralnej
kości. W okresie leczenia nie wystąpiły kryzy kostne, martwica wywołana brakiem unaczynienia lub
złamania.

Choroba Niemanna-Picka typu C
Choroba Niemanna-Picka typu C jest bardzo rzadką, w każdym przypadku postępującą i ostatecznie
prowadzącą do śmieci chorobą neurodegeneracyjną spowodowaną zaburzeniem
wewnątrzkomórkowego transportu lipidów. Objawy neurologiczne uważa się za wtórne w stosunku do
nieprawidłowego gromadzenia glikosfingolipidów w komórkach nerwowych i glejowych.

Dane potwierdzające bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu Miglustat Accord w leczeniu
choroby Niemanna-Picka typu C pochodzą z prospektywnego, otwartego badania klinicznego oraz
badania retrospektywnego. Badanie kliniczne obejmowało 29 pacjentów dorosłych i małoletnich
w ciągu kontrolowanego okresu 12 miesięcy, a następnie leczenia przedłużonego o średniej długości
całkowitej wynoszącej od 3,9 roku i do 5,6 roku. Ponadto do niekontrolowanego badania trwającego
średnio od 3,1 roku i do 4,4 roku włączono podgrupę 12 dzieci. Spośród 41 pacjentów
zakwalifikowanych do badania 14 pacjentów leczono produktem Miglustat Accord przez okres
dłuższy niż 3 lata. Badanie objęło 66 pacjentów leczonych produktem Miglustat Accord poza
badaniem klinicznym przez średni okres 1,5 roku. Oba zestawy danych dotyczyły dzieci, młodzieży
i pacjentów dorosłych w przedziale wiekowym od 1 roku do 43 lat. Zwykle stosowana dawka
produktu Miglustat Accord u pacjentów dorosłych wynosiła 200 mg trzy razy na dobę i była
przeliczana na powierzchnię ciała w przypadku dzieci.

Zgromadzone dane wykazały, że leczenie produktem Miglustat Accord może zmniejszyć postęp
klinicznie istotnych objawów neurologicznych u pacjentów z chorobą Niemanna-Picka typu C.

Skuteczność leczenia produktem Miglustat Accord objawów neurologicznych u pacjentów z chorobą
Niemanna-Picka typu C należy regularnie poddawać ocenie, np. co 6 miesięcy; kontynuacja leczenia
powinna zostać ponownie zatwierdzona po co najmniej 1 roku leczenia produktem Miglustat Accord
(patrz punkt 4.4).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Właściwości farmakokinetyczne miglustatu poddano ocenie u zdrowych pacjentów, w małej grupie
pacjentów z chorobą Gauchera typu I, chorobą Fabry’ego, pacjentów zakażonych wirusem HIV oraz
pacjentów dorosłych, młodzieży i dzieci z chorobą Niemanna-Picka typu C i chorobą Gauchera typu
III.

Kinetyka miglustatu wydaje się być zależna liniowo od dawki i niezależna od czasu. Miglustat jest
szybko wchłaniany u zdrowych pacjentów. Maksymalne stężenie w osoczu występuje około 2 godziny
po zażyciu dawki. Nie określano bezwzględnej dostępności biologicznej. Jednoczesne podawanie
pokarmu zmniejsza szybkość wchłaniania (Cmax zmniejszyło się o 36%, a tmax opóźnił się o 2 godziny),
lecz nie ma statystycznie istotnego wpływu na stopień wchłaniania miglustatu (wartość AUC
zmniejszyła się o 14%).

Pozorna objętość dystrybucji miglustatu wynosi 83 L. Miglustat nie wiąże się z białkami osocza.
Miglustat jest głównie wydalany przez nerki z moczem zawierającym 70-80% dawki leku w
niezmienionej postaci. Pozorny klirens (CL/F) po doustnym podaniu wynosi 230 ± 39 mL/min. Średni
okres półtrwania wynosi 6–7 godzin.

Po podaniu jednej dawki 100 mg 14C-miglustatu zdrowym ochotnikom 83% radioaktywności zostało
wydalone z moczem i 12% z kałem. W moczu i kale zidentyfikowano kilka metabolitów. Najwięcej
w moczu było glukuronidu miglustatu - 5% dawki. Końcowy okres połowicznego rozpadu w osoczu
wynosił 150 godzin, co sugeruje obecność jednego lub więcej metabolitów o bardzo długim okresie
półtrwania. Nie zidentyfikowano tego metabolitu, lecz stwierdzono, że może być gromadzony
i osiągać stężenia przekraczające stężenie miglustatu w stanie stacjonarnym.

Dane farmakokinetyczne miglustatu są podobne u pacjentów z chorobą Gauchera typu I i pacjentów
z chorobą Niemanna-Picka typu C w porównaniu do zdrowych pacjentów.

Dzieci i młodzież

Dane farmakokinetyczne uzyskano od dzieci i młodzieży w wieku 3 do 15 lat z chorobą Gauchera
typu III oraz od pacjentów w wieku 5-16 lat z chorobą Niemanna-Picka typu C. Dawka 200 mg trzy
razy na dobę u dzieci, po przeliczeniu na powierzchnię ciała, powodowała wartości Cmax i AUCτ około
dwa razy większe niż dawka 100 mg trzy razy na dobę u pacjentów z chorobą Gauchera typu I, co jest
zgodne z liniową farmakokinetyką dawki miglustatu. W stanie stacjonarnym stężenie miglustatu
w płynie mózgowo-rdzeniowym u sześciu pacjentów z chorobą Gauchera typu III stanowiło
31,4-67,2% stężenia w osoczu.

Ograniczone dane u pacjentów z chorobą Fabry’ego i zaburzeniami czynności nerek wykazały,
że CL/F zmniejsza się wraz ze zmniejszeniem czynności nerek. Chociaż liczba badanych pacjentów
z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek była bardzo mała, dane sugerują
przybliżone zmniejszenie CL/F odpowiednio o 40% i 60% w przypadku łagodnych i umiarkowanych
zaburzeń czynności nerek (patrz: punkt 4.2). Dane dotyczące ciężkich zaburzeń czynności nerek
są ograniczone do dwóch pacjentów z klirensem kreatyniny w zakresie 18–29 mL/min i nie można
zastosować ekstrapolacji poniżej tego zakresu. Dane te sugerują zmniejszenie CL/F o co najmniej
70% u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.

Poza zakresem dostępnych danych, nie zanotowano znaczących zależności ani tendencji między
parametrami farmakokinetycznymi miglustatu a zmiennymi demograficznymi (wiekiem, wskaźnikiem

masy ciała, płcią czy rasą).

Nie ma dostępnych danych farmakokinetycznych u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby oraz
u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 70 lat).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Głównymi działaniami niepożądanymi wspólnymi dla wszystkich gatunków były: zmniejszenie masy
ciała i biegunka, a w większych dawkach, uszkodzenie błony śluzowej żołądka i jelit (nadżerki
i owrzodzenie). Dalszymi działaniami obserwowanymi u zwierząt, po dawkach powodujących
narażenie podobne lub umiarkowanie większe niż narażenie po zastosowaniu dawek klinicznych,
były: zmiany w narządach limfatycznych u wszystkich badanych gatunków, zmiany aktywności
aminotransferaz, wakuolizacja tarczycy i trzustki, zaćma, nefropatia i zmiany w mięśniu sercowym
u szczurów. Te zmiany potraktowano jako wtórne w stosunku do osłabienia.

Po zastosowaniu miglustatu wprowadzanego do żołądka przez zgłębnik u samców i samic szczurów
szczepu Sprague-Dawley przez okres 2 lat w dawkach 30, 60 i 180 mg/kg mc./dobę stwierdzono
zwiększenie częstości występowania hiperplazji komórek śródmiąższowych jądra (komórek Leydiga)
oraz gruczolaków u samców szczura. Ten efekt obserwowano we wszystkich grupach dawkowania.
Na podstawie wartości AUC0-∞ ustalono, że ekspozycja układowa po podaniu najmniejszej dawki była
mniejsza lub porównywalna do ekspozycji u ludzi otrzymujących zalecaną dawkę. Nie ustalono
dawki, po której nie występuje działanie szkodliwe (ang. No Observed Effect Level, NOEL).
Działanie to nie było zależne od dawki. Nie stwierdzono związanego z leczeniem zwiększenia
częstości występowania nowotworów innych narządów u samców i samic szczurów. Badania
mechanistyczne wykazały mechanizm swoisty u szczurów uważany za mało istotny dla ludzi.

Po zastosowaniu miglustatu wprowadzanego do żołądka przez zgłębnik u samców i samic myszy
szczepu CD1 przez okres 2 lat w dawkach 210, 420 i 840/500 mg/kg mc./dobę (zmniejszenie dawki po
upływie pół roku) stwierdzono zwiększenie częstości występowania zmian zapalnych i
hiperplastycznych w obrębie jelita grubego u obu płci. Uwzględniając wartości w mg/kg/dobę
skorygowane względem różnic wydalania z kałem ustalono, że dawki były 8, 16 i 33/19 razy większe
od największej zalecanej dawki u ludzi (200 mg trzy razy na dobę). Nowotwory jelita grubego
sporadycznie występowały we wszystkich grupach dawkowania; statystycznie istotne zwiększenie
częstości występowania stwierdzono w grupie otrzymującej dużą dawkę. Nie można wykluczyć
znaczenia tego mechanizmu u ludzi. Nie stwierdzono związanego z lekiem zwiększenia częstości
występowania nowotworów innych narządów.

Miglustat nie wykazywał potencjalnego działania mutagennego ani klastogennego w standardowym
zestawie testów badających genotoksyczność.

Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym u szczurów wykazały zwyrodnienie i zanik kanalików
nasiennych. Inne badania wykazały zmiany we właściwościach spermy (liczba plemników, ruchliwość
i morfologia) zgodne z obserwowanym zmniejszeniem płodności. Te działania występowały po
dawkach dostosowanych do powierzchni ciała, podobnych do tych u pacjentów, lecz wykazywały
odwracalność. Miglustat zmniejszał przeżywalność zarodka/płodu u szczurów i królików.
Obserwowano przedłużający się poród, zwiększyły się straty po implantacji oraz częściej
występowały nieprawidłowości naczyniowe u królików. Te działania można częściowo powiązać z
toksycznością leku u samic.

W czasie rocznego badania zaobserwowano zmiany w laktacji u samic szczura. Mechanizm tego
działania jest nieznany.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Zawartość kapsułki
Karboksymetyloskrobia sodowa (Typ A)
Powidon K30
Magnezu stearynian

Otoczka kapsułki:
Wieczko:
Żelatyna
Tytanu dwutlenek (E 171)

Korpus:
Żelatyna
Tytanu dwutlenek (E 171)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

4 lata.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry PVC/PE/PCTFE/Aluminium w tekturowym pudełku.
Opakowania zawierają 14 lub 84 kapsułki.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Bez specjalnych wymagań dotyczących usuwania.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.
ul. Taśmowa 7
02-677 Warszawa

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 05.04.2018
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 06.11.2023

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

31.10.2025

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.