# Icatibant Universal Farma

> Ikatybant · 30 mg · Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Icatibant Universal Farma
- **Nazwa powszechna:** Icatibantum
- **Substancja czynna:** [Ikatybant](https://apteka.online/odpowiedniki/icatibantum)
- **Moc:** 30 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce
- **Droga podania:** podskórna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** B06AC02
- **Liczba opakowań:** 2
- **Numer pozwolenia:** 27830
- **Podmiot odpowiedzialny:** Universal Farma S.L.
- **Producent:** Universal Farma, S.L., Hiszpania
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/inne-srodki-hematologiczne/icatibant-universal-farma-rozt-amp-30-mg-universal
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/inne-srodki-hematologiczne/icatibant-universal-farma-rozt-amp-30-mg-universal.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/45810/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/45810/characteristic

## Dostępne opakowania (2)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 amp.-strzyk. 3 ml | 5909991514211 | Rp | — | Brak danych | — |
| 3 amp.-strzyk. 3 ml | 5909991514228 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Icatibant Universal Farma i w jakim celu się go stosuje?
Icatibant Universal Farma zawiera substancję czynną ikatybant.

Icatibant Universal Farma jest przeznaczony do leczenia objawów dziedzicznego obrzęku
naczynioruchowego (ang. Hereditary Angioedema; HAE) u pacjentów dorosłych oraz młodzieży i dzieci
w wieku 2 lat i starszych.

W przebiegu HAE dochodzi do zwiększenia stężenia we krwi substancji o nazwie bradykinina, co prowadzi
do wystąpienia objawów takich, jak obrzęk, ból, nudności i biegunka.

Icatibant Universal Farma blokuje aktywność bradykininy, w związku z czym przerywa rozwój objawów
napadu HAE.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Icatibant Universal Farma

Kiedy nie stosować leku Icatibant Universal Farma

- jeśli pacjent ma uczulenie na ikatybant lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Icatibant Universal Farma należy omówić to z lekarzem:
- jeśli u pacjenta występuje dławica piersiowa (zmniejszony dopływ krwi do mięśnia sercowego);
- jeśli u pacjenta niedawno wystąpił udar.

Niektóre z działań niepożądanych związanych ze stosowaniem leku Icatibant Universal Farma są podobne
do objawów choroby.
W przypadku zauważenia pogorszenia objawów napadu po otrzymaniu leku Icatibant Universal Farma,
należy natychmiast powiadomić lekarza.

Ponadto:

- Przed samodzielnym wstrzyknięciem leku Icatibant Universal Farma lub przed podaniem leku
Icatibant Universal Farma przez opiekuna, pacjent lub opiekun powinien być przeszkolony
w wykonywaniu wstrzyknięć podskórnych.

- Pacjent z napadem w obrębie krtani (niedrożność górnych dróg oddechowych), który sam wstrzykuje
sobie Icatibant Universal Farma lub któremu opiekun wstrzykuje Icatibant Universal Farma,
powinien niezwłocznie zgłosić się po pomoc lekarską w placówce ochrony zdrowia.

- Jeśli po jednorazowym samodzielnym wstrzyknięciu leku Icatibant Universal Farma lub
jednorazowym podaniu leku Icatibant Universal Farma przez opiekuna objawy nie ustąpiły, pacjent
powinien zgłosić się lub opiekun powinien zgłosić pacjenta do lekarza celem wykonania następnego
wstrzyknięcia leku Icatibant Universal Farma. Dorosłym pacjentom nie należy podawać więcej niż
dwa dodatkowe wstrzyknięcia w ciągu 24 godzin.

Dzieci i młodzież

Nie zaleca się stosowania leku Icatibant Universal Farma u dzieci w wieku poniżej 2 lat lub ważących mniej
niż 12 kg, ponieważ nie przebadano go w tej grupie wiekowej.

Lek Icatibant Universal Farma a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie
lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Nie są znane interakcje leku Icatibant Universal Farma z innymi lekami. Jeżeli pacjent przyjmuje lek
określany jako inhibitor konwertazy (inhibitor ACE) (na przykład: kaptopryl, enalapryl, ramipryl,
chinapryl, lizynopryl), stosowany w celu obniżenia ciśnienia tętniczego lub z jakiegokolwiek innego
powodu, przed zastosowaniem leku Icatibant Universal Farma należy poinformować o tym lekarza.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed rozpoczęciem stosowania tego leku.

Pacjentka nie powinna karmić piersią przez 12 godzin po przyjęciu leku Icatibant Universal Farma.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie prowadzić pojazdów ani nie obsługiwać maszyn, jeśli u pacjenta występuje uczucie zmęczenia lub
zawroty głowy w wyniku napadu HAE lub po zastosowaniu leku Icatibant Universal Farma.

Icatibant Universal Farma zawiera sód

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ampułko-strzykawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

### 3. Jak stosować lek Icatibant Universal Farma?
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Jeśli pacjent otrzymuje Icatibant Universal Farma po raz pierwszy, pierwszą dawkę leku zawsze podaje
lekarz lub pielęgniarka. Lekarz powie pacjentowi, kiedy może on bezpiecznie udać się do domu.

Po rozmowie z lekarzem lub pielęgniarką i przeszkoleniu w wykonywaniu wstrzyknięć podskórnych
pacjent może sam wstrzykiwać sobie Icatibant Universal Farma lub opiekun może wstrzykiwać pacjentowi
Icatibant Universal Farma, jeśli u pacjenta wystąpi napad dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego
(HAE). Ważne jest wstrzyknięcie podskórne leku Icatibant Universal Farma jak najszybciej po zauważeniu
napadu obrzęku naczynioruchowego. Lekarz prowadzący nauczy pacjenta i jego opiekuna, jak bezpiecznie
wstrzykiwać Icatibant Universal Farma zgodnie z instrukcjami podanymi w ulotce dla pacjenta.

Kiedy i jak często należy stosować lek Icatibant Universal Farma

Lekarz określi dokładną dawkę leku Icatibant Universal Farma i powie pacjentowi, jak często należy go
stosować.

Dorośli

- Zalecana dawka leku Icatibant Universal Farma to jedno wstrzyknięcie (3 mL, 30 mg), podawane
podskórnie niezwłocznie po zauważeniu napadu obrzęku naczyniowego (na przykład nasilony obrzęk
skóry, szczególnie w obrębie twarzy i szyi, bądź nasilenie bólu brzucha).

- Jeżeli po 6 godzinach objawy nie ustępują, należy zwrócić się o poradę lekarską w sprawie
wykonania następnego wstrzyknięcia leku Icatibant Universal Farma. Dorosłym pacjentom nie
należy podawać więcej niż dwa dodatkowe wstrzyknięcia w okresie 24 godzin.

- Nie należy przyjmować więcej niż 3 wstrzyknięcia w okresie 24 godzin. Jeśli pacjent wymaga
więcej niż 8 wstrzyknięć w miesiącu, należy porozmawiać z lekarzem.

Dzieci i młodzież w wieku od 2 do 17 lat

- Zalecana dawka leku Icatibant Universal Farma to jedno wstrzyknięcie 1 mL do maksymalnie 3 mL,
w zależności od masy ciała, podawane podskórnie niezwłocznie po zauważeniu objawów napadu
obrzęku naczyniowego (na przykład nasilony obrzęk skóry, szczególnie w obrębie twarzy i szyi, bądź
nasilenie bólu brzucha).

- Więcej informacji dotyczących podawania dawki, patrz „Szczegółowa instrukcja wstrzykiwania”.

- Jeżeli pacjent nie wie, jaką dawkę podać, należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

- Jeśli objawy pogorszą się lub nie ustąpią, należy bezzwłocznie szukać pomocy lekarskiej.

Jak podawać lek Icatibant Universal Farma

Icatibant Universal Farma jest przeznaczony do podawania podskórnego. Każdą strzykawkę należy użyć
wyłącznie jeden raz.

Icatibant Universal Farma wstrzykuje się za pomocą krótkiej igły do tkanki tłuszczowej pod skórą brzucha.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.

Poniższa szczegółowa instrukcja dotyczy:
- podawania samodzielnego (dorośli)
- podawania przez opiekuna lub fachowego pracownika służby zdrowia osobom dorosłym,
młodzieży i dzieciom w wieku powyżej 2 lat (o masie ciała nie mniejszej niż 12 kg).

Instrukcja obejmuje następujące główne kroki:

1) Informacje ogólne
2a) Przygotowanie ampułko-strzykawki dla dzieci i młodzieży (2-17 lat) o masie ciała 65 kg lub
mniejszej
2b) Przygotowanie ampułko-strzykawki i igły do wstrzyknięcia (wszyscy pacjenci)
3) Przygotowanie miejsca wstrzyknięcia
4) Wstrzyknięcie roztworu
5) Usuwanie sprzętu do wstrzykiwań

Szczegółowa instrukcja wstrzykiwania

1) Informacje ogólne

• Przed rozpoczęciem pracy należy oczyścić używaną powierzchnię.

• Umyć ręce wodą i mydłem.

• Otworzyć opakowanie, odrywając warstwę uszczelniającą.

• Wyjąć ampułko-strzykawkę z opakowania.

• Zdjąć nakładkę z końcówki ampułko-strzykawki, odkręcając ją.

• Po odkręceniu nakładki odłożyć ampułko-strzykawkę. Nie wolno dopuścić do kontaktu
odsłoniętej końcówki strzykawki z jakąkolwiek powierzchnią.

2a) Przygotowanie ampułko-strzykawki dla dzieci i młodzieży (w wieku od 2 do 17 lat) o masie
ciała 65 kg lub mniejszej:

Ważne informacje dla fachowych pracowników służby zdrowia i opiekunów:

W przypadku gdy dawka jest mniejsza niż 30 mg (3 mL), do uzyskania poprawnej dawki z ampułkostrzykawki potrzebne będą:
a) Ampułko-strzykawka z lekiem Icatibant Universal Farma (zawierającym roztwór ikatybantu)
b) Łącznik (adapter)
c) Strzykawka 3 mL z podziałką

Potrzebną objętość dawki w mililitrach należy pobrać do pustej strzykawki 3 mL z podziałką (patrz
tabela poniżej).

Tabela 1: Schemat podawania dla dzieci i młodzieży

Masa ciała Objętość roztworu
12 kg do 25 kg 1,0 mL
26 kg do 40 kg 1,5 mL
41 kg do 50 kg 2,0 mL
51 kg do 65 kg 2,5 mL

Pacjentom o masie ciała powyżej 65 kg podaje się całą zawartość ampułko-strzykawki (3 mL).

Jeśli pacjent nie ma pewności, jaką objętość roztworu pobrać, należy zwrócić się do lekarza,
farmaceuty lub pielęgniarki.

1) Zdjąć osłonki po obydwu stronach adaptera.

Należy unikać dotykania końcówki i czubka adaptera oraz strzykawki, by zapobiec
skażeniu.

2) Przykręcić adapter do ampułko-strzykawki.
3) Przymocować strzykawkę z podziałką do drugiego końca adaptera tak, by obydwie końcówki były
bezpiecznie połączone.

Pobieranie roztworu ikatybantu do strzykawki z podziałką:

1) Aby pobrać dawkę roztworu ikatybantu, należy wcisnąć tłok ampułko-strzykawki (po lewej na
ilustracji poniżej).

2) Jeżeli roztwór ikatybantu nie zaczął przepływać do strzykawki z podziałką, należy delikatnie
ciągnąć tłok strzykawki, aż roztwór ikatybantu zacznie do niej napływać (patrz ilustracja
poniżej).

3) Należy kontynuować wciskanie tłoka ampułko-strzykawki, aż wymagana objętość roztworu
(dawka) przepłynie do strzykawki z podziałką. Informacje dotyczące dawkowania znajdują
się w tabeli 1.

Jeżeli w strzykawce z podziałką znajduje się powietrze, należy:

• Obrócić połączone ze sobą strzykawki tak, aby ampułko-strzykawka znalazła się na górze (patrz
ilustracja poniżej).

• Wcisnąć tłok strzykawki z podziałką tak, aby powietrze wróciło do ampułko-strzykawki (może być
konieczne powtórzenie tego kroku kilka razy).
• Pobrać potrzebną objętość roztworu ikatybantu.

4) Odłączyć ampułko-strzykawkę z adapterem od strzykawki z podziałką.
5) Umieścić ampułko-strzykawkę z adapterem w specjalnym pojemniku na ostre narzędzia.

2b) Przygotowanie ampułko-strzykawki i igły do wstrzyknięcia:
Wszyscy pacjenci (dorośli, dzieci i młodzież)

• Wyjąć z opakowania osłonkę z igłą. Nie wyjmować igły z osłonki.
• Przekręcić górną cześć osłonki igły do przerwania plomby (igła nadal powinna pozostawać w
osłonce).

• Chwycić pewnie ampułko-strzykawkę. Ostrożnie założyć igłę na ampułko-strzykawkę
zawierającą bezbarwny roztwór.

• Przykręcić ampułko-strzykawkę do igły nadal umocowanej w osłonce.

• Wyjąć igłę z osłonki, pociągając za korpus ampułko-strzykawki. Nie ciągnąć za tłok
ampułko-strzykawki.

• Ampułko-strzykawka jest już gotowa do wstrzyknięcia.

3) Przygotowanie miejsca wstrzyknięcia

• Wybrać miejsce wstrzyknięcia. Miejscem wstrzyknięcia powinien być fałd skóry na brzuchu,
około 5-10 cm poniżej pępka, po dowolnej stronie. Ten obszar skóry powinien znajdować się
w co najmniej 5 cm od jakichkolwiek blizn. Nie wybierać do wstrzyknięcia powierzchni skóry
z wybroczynami, obrzękami lub bolesnej.

• Oczyścić miejsce wstrzyknięcia, przecierając je płatkiem gazy nasączonym alkoholem
i pozostawić do wyschnięcia.

4) Wstrzyknięcie roztworu

• Ampułko-strzykawkę należy trzymać jedną ręką, pomiędzy dwoma palcami, z kciukiem na
końcówce tłoka.
• Upewnić się, że w ampułko-strzykawce nie ma pęcherzyków powietrza, poprzez naciśnięcie tłoka
do pojawienia się pierwszej kropli na końcu igły.

• Trzymać ampułko-strzykawkę pod kątem 45-90 stopni do skóry, z igłą skierowaną do skóry.

• Trzymając ampułko-strzykawkę jedną ręką, drugą ręką chwycić delikatnie fałd skóry pomiędzy
kciuk i palce w miejscu, które zostało wcześniej zdezynfekowane.

• Przytrzymać fałd skóry, zbliżyć ampułko-strzykawkę do skóry i szybko wkłuć igłę w fałd skóry.

• Powoli wciskać tłok ampułko-strzykawki trzymając rękę nieruchomo, aż do wstrzyknięcia całego
płynu do skóry i całkowitego opróżnienia ampułko-strzykawki.

• Tłok wciskać powoli, przez około 30 sekund.

• Puścić fałd skóry i delikatnie wyciągnąć igłę.

5) Usuwanie sprzętu do wstrzykiwań

• Umieścić ampułko-strzykawkę, igłę i osłonkę igły w pojemniku na ostre przedmioty,
przeznaczonym do usuwania odpadów, które mogą powodować skaleczenia.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niemal u wszystkich pacjentów otrzymujących lek Icatibant Universal Farma występuje reakcja w miejscu
wstrzyknięcia (podrażnienie, obrzęk, ból, świąd, zaczerwienienie skóry i uczucie pieczenia). Działania te są
zazwyczaj łagodne i ustępują bez konieczności stosowania dodatkowego leczenia.

Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż u 1 osoby na 10):
Dodatkowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia (uczucie ucisku, zasinienie, zaburzenie czucia i (lub)
drętwienie, swędząca wysypka uniesiona ponad powierzchnię otaczającej skóry oraz uczucie ciepła).

Często (mogą wystąpić u nie więcej niż u 1 osoby na 10):
Nudności
Bóle głowy
Zawroty głowy
Gorączka
Świąd
Wysypka
Zaczerwienienie skóry
Nieprawidłowy wynik testów wątrobowych

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
Pokrzywka

Należy niezwłocznie powiadomić lekarza, jeśli pacjent zauważy nasilenie objawów lub zaostrzenie napadu
choroby po zastosowaniu leku Icatibant Universal Farma.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane
niewymienione w tej ulotce, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej
ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie
181 C, 02-222 Warszawa, Tel.: +48 22 49 21 301,
Faks: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

### 5. Jak przechowywać lek Icatibant Universal Farma?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie po: „Termin ważności
(EXP)”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Nie zamrażać.

Nie stosować tego leku, jeśli zauważy się, że strzykawka lub opakowanie igły są uszkodzone lub gdy
występują jakiekolwiek widoczne oznaki zepsucia, na przykład jeżeli roztwór jest mętny, występują w nim
cząstki stałe lub gdy jego zabarwienie ulegnie zmianie.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Icatibant Universal Farma

Substancją czynną leku Icatibant Universal Farma jest ikatybant. Każda ampułko-strzykawka zawiera
30 miligramów ikatybantu (w postaci octanu). Pozostałe składniki to: sodu chlorek, kwas octowy lodowaty,
sodu wodorotlenek i woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda lek Icatibant Universal Farma i co zawiera opakowanie

Lek Icatibant Universal Farma ma postać przezroczystego, bezbarwnego roztworu do wstrzykiwań
w szklanej ampułko-strzykawce o pojemności 3 mL. Do opakowania dołączona jest igła podskórna.

Icatibant Universal Farma jest dostępny w pojedynczym opakowaniu zawierającym jedną
ampułko-strzykawkę z jedną igłą wtekturowym pudełku lub w opakowaniu zbiorczym zawierającym trzy
ampułko-strzykawki z trzema igłami, w tekturowym pudełku.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
Universal Farma, S.L.
Calle Dulcinea, s/n,
Alcalá de Henares
28805- Madrid
Hiszpania
Telefon: + 34 949 34 97 00

Wytwórca

Universal Farma S.L.
Calle El Tejido 2, Polígono Industrial Miralcampo
19200 Azuqueca De Henares, Guadalajara
Hiszpania

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w państwach członkowskich EOG pod następującymi nazwami:

Niderlandy: Icatibant HIKMA 30 mg oplossing voor injectie, in voorgevulde spuit
Austria: Icatibant HIKMA 30 mg Injektionslösung in einer Fertigspritze
Filandia: Icatibant Universal Farma 30 mg injektioneste, liuos esitäytetyssä ruiskussa
Włochy: Icatibant HIKMA
Portugalia: Icatibant HIKMA
Rumunia: Icatibant Universal Farma 30 mg soluție injectabilă în seringă preumplută
Francja: Icatibant HIKMA 30 mg, solution injectable en seringue pré-remplie
Republika
Czeska:
Icatibant Universal Farma

Węgry: Icatibant Universal Farma 30 mg oldatos injekció előretöltött fecskendőben

Norwegia: Icatibant Universal Farma
Szwecja: Icatibant Universal Farma 30 mg injektionsvätska, lösning, I
förfylld spruta
Polska: Icatibant Universal Farma
Niemcy: Icatibant HIKMA30 mg Injektionslösung in einer Fertigspritze
Dania: Icatibant Universal Farma

Data ostatniej aktualizacji ulotki: Kwiecień 2024
Inne źródła informacji

Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków
http://www.ema.europa.eu. Znajdują się tam również linki do stron internetowych o rzadkich chorobach
i sposobach leczenia.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Icatibant Universal Farma, 30 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda ampułko-strzykawka o pojemności 3 mL zawiera octan ikatybantu w ilości odpowiadającej
30 mg ikatybantu.

Każdy mL roztworu zawiera 10 mg ikatybantu.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwór do wstrzykiwań.

Roztwór jest przezroczystym i bezbarwnym płynem.

pH roztworu wynosi około 5,5, a osmolalność około 300 mOsm/kg.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Ikatybant jest wskazany w leczeniu objawowym ostrych napadów dziedzicznego obrzęku
naczynioruchowego (ang. Hereditary Angioedema, HAE) u osób dorosłych, młodzieży i dzieci
w wieku 2 lat i starszych, z niedoborem inhibitora esterazy C1.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Icatibant jest przeznaczony do stosowania pod nadzorem fachowego pracownika służby zdrowia.

Dawkowanie

Dorośli
Zalecana dawka dla osób dorosłych to jedno wstrzyknięcie podskórne produktu Icatibant 30 mg.

W większości przypadków jedno wstrzyknięcie produktu Icatibant jest wystarczające do leczenia
napadu. W przypadku niewystarczającego ustąpienia lub nawrotu objawów, po 6 godzinach można
wykonać drugie wstrzyknięcie produktu Icatibant. Jeżeli drugie wstrzyknięcie nie spowoduje
wystarczającego ustąpienia objawów lub w przypadku zaobserwowania nawrotu objawów, po
dalszych 6 godzinach można wykonać trzecie wstrzyknięcie produktu Icatibant. Nie należy
wykonywać więcej niż 3 wstrzyknięcia produktu Icatibant w okresie 24 godzin.

W badaniach klinicznych nie podawano więcej niż 8 wstrzyknięć ikatybantu na miesiąc.

Dzieci i młodzież

Zalecaną dawkę produktu Icatibant na podstawie masy ciała dla dzieci i młodzieży (w wieku od 2 do
17 lat) podano w tabeli 1 poniżej.

Tabela 1: Schemat dawkowania dla dzieci i młodzieży

Masa ciała Dawka (objętość roztworu)

12 kg do 25 kg 10 mg (1,0 mL)

26 kg do 40 kg 15 mg (1,5 mL)

41 kg do 50 kg 20 mg (2,0 mL)

51 kg do 65 kg 25 mg (2,5 mL)

>65 kg 30 mg (3,0 mL)

W badaniu klinicznym podawano nie więcej niż jedno wstrzyknięcie ikatybantu na jeden napad HAE.
Brak zaleceń dotyczących schematu podawania produktu leczniczego u dzieci w wieku poniżej 2 lat
lub dzieci o masie ciała ≤12 kg, ponieważ nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności
w tej grupie pacjentów.

Osoby w podeszłym wieku
Informacje na temat stosowania produktu leczniczego u pacjentów w wieku powyżej 65 lat są
ograniczone.
U pacjentów w podeszłym wieku wykazano wzrost ekspozycji systemowej na ikatybant. Znaczenie tej
obserwacji dla bezpieczeństwa produktu leczniczego Icatibant jest nieznane (patrz punkt 5.2).

Zaburzenie czynności wątroby
Nie jest konieczne korygowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

Zaburzenie czynności nerek
Nie jest konieczne korygowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Sposób podawania

Icatibant jest przeznaczony do podawania podskórnego, najlepiej w okolicy brzucha.

Icatibant roztwór do wstrzykiwań należy wstrzykiwać powoli ze względu na podawaną objętość.

Każda ampułko-strzykawka z produktem Icatibant jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego
użycia.

Więcej informacji dotyczących podawania produktu leczniczego znajduje się w ulotce dla pacjenta.

Podanie przez opiekuna/ samodzielne podanie
Decyzję o rozpoczęciu podawania przez opiekuna lub samodzielnego podawania produktu
Icatibant powinien podejmować wyłącznie lekarz mający doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu
dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego (patrz punkt 4.4).

Dorośli
Icatibant może być podawany samodzielnie lub przez opiekuna wyłącznie po przeszkoleniu w
technice wykonywania wstrzyknięć podskórnych, przeprowadzonym przez fachowego pracownika

służby zdrowia.

Dzieci i młodzież w wieku od 2 do 17 lat
Icatibant może być podawany przez opiekuna wyłącznie po przeszkoleniu w technice wykonywania
wstrzyknięć podskórnych, przeprowadzonym przez fachowego pracownika służby zdrowia.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Napady w obrębie krtani
Pacjenci z napadami w obrębie krtani, po wstrzyknięciu powinni być leczeni w odpowiedniej placówce
służby zdrowia, dopóki lekarz prowadzący nie uzna, że wypisanie pacjenta do domu jest bezpieczne.

Choroba niedokrwienna serca
W warunkach niedokrwienia może teoretycznie wystąpić pogorszenie czynności serca i zmniejszenie
przepływu wieńcowego na skutek antagonistycznego działania produktu leczniczego na receptor
bradykininy typu 2. Dlatego należy zachować ostrożność podczas podawania produktu Icatibant
pacjentom z ostrą chorobą niedokrwienną serca lub niestabilną dławicą piersiową (patrz punkt 5.3).

Udar
Choć istnieją dowody na korzystny wpływ blokady receptora B2 bezpośrednio po udarze, to jednak
istnieje teoretyczna możliwość, że ikatybant może osłabiać korzystne w późnej fazie
neuroprotekcyjnej działania bradykininy. W związku z tym, należy zachować ostrożność przy
podawaniu ikatybantu pacjentom w okresie kilku tygodni po udarze.

Podanie przez opiekuna/samodzielne podanie
U pacjentów, którzy nigdy wcześniej nie otrzymywali produktu Icatibant, pierwsze podanie należy
wykonać w placówce medycznej lub pod kontrolą lekarza.

W przypadku niedostatecznego złagodzenia lub nawrotu objawów po samodzielnym podaniu lub
podaniu przez opiekuna zaleca się, aby pacjent zgłosił się lub opiekun zgłosił pacjenta do lekarza.
Osobom dorosłym kolejne dawki, które mogą konieczne przy tym samym napadzie należy podawać
w placówce służby zdrowia (patrz punkt 4.2). Brak danych dotyczących podawania kolejnych dawek u
młodzieży lub dzieci w przypadku, gdy napad nie ustąpił po pierwszej dawce.

Pacjenci, u których wystąpił napad w obrębie krtani, powinni zawsze zgłaszać się do lekarza i należy
ich obserwować w placówce medycznej, także po wstrzyknięciu produktu leczniczego w domu.

Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Sód
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na każdą ampułko-strzykawkę, to znaczy
produkt uznaje się za „wolny od sodu”.

Dzieci i młodzież
Istnieją ograniczone dane dotyczące leczenia ikatybantem więcej niż jednego napadu HAE u dzieci
i młodzieży.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Nie przewiduje się interakcji farmakokinetycznych pomiędzy produktami leczniczymi, dotyczących

cytochromu CYP450 (patrz punkt 5.2).
Nie badano równoczesnego podawania ikatybantu i inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE).
Inhibitory ACE są przeciwwskazane u pacjentów z HAE ze względu na możliwość zwiększania
aktywności bradykininy.

Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u osób dorosłych.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Nie są dostępne żadne dane kliniczne na temat stosowania ikatybantu podczas ciąży. Badania na
zwierzętach wykazały wpływ na implantację w macicy i poród (patrz punkt 5.3), lecz potencjalne
zagrożenia dla ludzi są nieznane.

Icatibant można stosować w okresie ciąży tylko wówczas, gdy potencjalne korzyści uzasadniają
potencjalne zagrożenia dla płodu (np. w leczeniu potencjalnie zagrażających życiu napadów w obrębie
krtani).

Karmienie piersią
Ikatybant przenika do mleka szczurów podczas laktacji w stężeniach podobnych do stężeń
występujących we krwi matki. Nie wykryto działań w rozwoju pourodzeniowym młodych szczurów.

Nie wiadomo, czy ikatybant przenika do mleka ludzkiego, lecz zaleca się, aby kobiety karmiące
piersią, które zamierzają przyjąć produkt Icatibant, powstrzymały się od karmienia piersią przez
12 godzin po przyjęciu produktu leczniczego.

Płodność
Zarówno u szczurów jak i u psów wielokrotne zastosowanie ikatybantu skutkowało wpływem na
narządy płciowe. Ikatybant nie wykazuje wpływu na płodność samców myszy i szczurów (patrz punkt
5.3). W badaniu z udziałem 39 zdrowych mężczyzn i kobiet otrzymujących 30 mg co 6 godzin,
3 dawki co 3 dni, łącznie 9 dawek, zarówno u kobiet jak i u mężczyzn nie obserwowano klinicznie
istotnych zmian w porównaniu do pomiaru początkowego w zakresie podstawowych aktywności
hormonów układu rozrodczego i ich aktywności po stymulacji przez hormon uwalniający
gonadotropinę. Nie obserwowano istotnego działania ikatybantu na aktywność progesteronu w fazie
lutealnej i na funkcję lutealną oraz na długość cyklu miesiączkowego u kobiet oraz nie obserwowano
istotnego działania ikatybantu na liczbę, ruchliwość i morfologię plemników u mężczyzn. Jest mało
prawdopodobne, aby schemat dawkowania zastosowany w tym badaniu był utrzymany w warunkach
klinicznych.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Icatibant wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Po
zastosowaniu ikatybantu obserwowano zmęczenie, letarg, senność i zawroty głowy. Objawy te mogą
wystąpić w wyniku napadu HAE. Pacjentom należy zalecić, aby nie prowadzili pojazdów i nie
obsługiwali maszyn, jeżeli odczuwają zmęczenie lub zawroty głowy.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
W badaniach klinicznych prowadzonych w celu rejestracji produktu, 999 napadów HAE leczono
ikatybantem w dawce 30 mg podawanym podskórnie przez fachowego pracownika służby zdrowia.
Fachowy pracownik służby zdrowia podawał podskórnie ikatybant w dawce 30 mg 129 zdrowym
ochotnikom i 236 pacjentom z HAE.

Niemal u wszystkich pacjentów, którzy byli leczeni ikatybantem podawanym podskórnie w badaniach
klinicznych, wystąpiły reakcje w miejscu wstrzyknięcia (obejmujące podrażnienie skóry, obrzęk, ból,
świąd, rumień, uczucie pieczenia). Reakcje te były zazwyczaj łagodne lub umiarkowane, przemijające
i ustępowały bez dodatkowych interwencji.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Częstość występowania działań niepożądanych wymienionych w Tabeli 2 zdefiniowano następująco:
bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko
(≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).
Wszystkie działania niepożądane odnotowane po wprowadzeniu produktu do obrotu zapisane są
kursywą.

Tabela 2: Działania niepożądane zgłaszane po zastosowaniu ikatybantu

Klasyfikacja układów i narządów
(kategoria częstości występowania)
Zalecany termin

Zaburzenia układu nerwowego
(Często, ≥1/100 do <1/10) Zawroty głowy
Bóle głowy

Zaburzenia żołądka i jelit
(Często, ≥1/100 do <1/10) Nudności

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
(Często, ≥1/100 do <1/10) Wysypka
Rumień
Świąd
(Częstość nieznana) Pokrzywka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
(Bardzo często, ≥1/10)
(Często, ≥1/100 do <1/10)
Odczyny w miejscu wstrzyknięcia*
Gorączka

Badania diagnostyczne
(Często, ≥1/100 do <1/10) Zwiększenie aktywności aminotransferaz

* Zasinienie w miejscu wstrzyknięcia, krwiak w miejscu wstrzyknięcia, pieczenie w miejscu
wstrzyknięcia, rumień w miejscu wstrzyknięcia, niedoczulica w miejscu wstrzyknięcia, podrażnienie
w miejscu wstrzyknięcia, drętwienie w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk w miejscu wstrzyknięcia, ból
w miejscu wstrzyknięcia, uczucie ucisku w miejscu wstrzyknięcia, świąd w miejscu wstrzyknięcia,
opuchlizna w miejscu wstrzyknięcia, pokrzywka w miejscu wstrzyknięcia oraz uczucie ciepła w miejscu
wstrzyknięcia.

Dzieci i młodzież
Łącznie 32 pacjentów pediatrycznych (8 dzieci w wieku od 2 do 11 lat i 24 nastolatków w wieku od
12 do 17 lat) z HAE włączono do leczenia ikatybantem w badaniach klinicznych.
Trzydziestu jeden pacjentów otrzymało pojedynczą dawkę ikatybantu, a jeden z pacjentów
(nastolatek) otrzymał ikatybant na dwa napady (łącznie dwie dawki). Ikatybant podano
we wstrzyknięciu podskórnym w dawce 0,4 mg na kg masy ciała i nie więcej niż 30 mg w dawce.

U większości pacjentów tej populacji leczonych ikatybantem podawanym podskórnie wystąpiły
reakcje w miejscu podania, takie jak: rumień, obrzęk, pieczenie, ból i świąd skóry. Reakcje te były

łagodne lub umiarkowanie ciężkie oraz odpowiadały reakcjom obserwowanym u osób dorosłych.
U dwóch pacjentów z tej populacji wystąpiły ciężkie reakcje w miejscu podania, które całkowicie
ustąpiły w ciągu 6 godzin. Reakcje te to rumień, obrzęk, pieczenie i uczucie ciepła.

Podczas badań klinicznych nie obserwowano istotnych klinicznie zmian w hormonach płciowych.

Opis wybranych działań niepożądanych

Immunogenność
W rzadkich wypadkach obserwowano przejściową obecność przeciwciał przeciwko ikatybantowi
w kontrolowanych badaniach fazy III przy wielokrotnym podawaniu produktu leczniczego u osób
dorosłych. U wszystkich pacjentów utrzymywała się skuteczność leczenia. U jednego pacjenta
leczonego ikatybantem stwierdzono obecność przeciwciał przeciwko ikatybantowi przed
rozpoczęciem leczenia i po jego zakończeniu. Pacjenta poddawano obserwacji przez 5 miesięcy,
a w kolejnych próbkach nie wykazano obecności przeciwciał przeciw ikatybantowi. Nie zgłaszano
przypadków nadwrażliwości i reakcji anafilaktycznych podczas leczenia ikatybantem.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa,
Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Brak dostępnych danych klinicznych na temat przedawkowania.

Podana dożylnie dawka 3,2 mg/kg masy ciała (około 8-krotnie przekraczająca dawkę terapeutyczną)
powodowała przemijający rumień, świąd, uderzenia gorąca lub hipotonię u zdrowych osób.
Interwencja terapeutyczna nie była konieczna.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: pozostałe środki hematologiczne; leki stosowane w dziedzicznym
obrzęku naczynioruchowym; kod ATC: B06AC02.

Mechanizm działania

HAE (choroba autosomalna dominująca) jest wywołany przez brak lub zaburzenia czynności
inhibitora esterazy C1. Napadom HAE towarzyszy wzrost uwalniania bradykininy, która jest
kluczowym mediatorem w rozwoju objawów klinicznych.

HAE przejawia się w postaci przemijających napadów obrzęku podskórnego i (lub)
podśluzówkowego, obejmującego górne drogi oddechowe, skórę i przewód pokarmowy. Napad
zwykle trwa od 2 do 5 dni.

Ikatybant jest selektywnym, kompetycyjnym antagonistą receptora bradykininy typu 2 (B2). Jest to

syntetyczny dekapeptyd o strukturze podobnej do bradykininy, lecz zawierający 5 aminokwasów
niebiałkogennych. W przebiegu HAE bradykinina występująca w zwiększonym stężeniu jest
kluczowym mediatorem w rozwoju objawów klinicznych.

Działanie farmakodynamiczne

U zdrowych, młodych osób ikatybant podawany w dawkach 0,8 mg/kg mc. przez 4 godziny,
1,5 mg/kg mc./dobę lub 0,15 mg/kg mc./dobę przez 3 dni zapobiegał indukowanej bradykininą
hipotonii,rozszerzeniu naczyń i odruchowej tachykardii. Wykazano, że ikatybant jest kompetycyjnym
antagonistą w warunkach, gdy dawkę bradykininy w teście prowokacji zwiększono 4-krotnie.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Dane na temat skuteczności uzyskano we wstępnym, otwartym badaniu fazy II oraz w trzech
kontrolowanych, badaniach fazy III.

Badania kliniczne FAST-1 i FAST-2 były randomizowanymi kontrolowanymi badaniami fazy III,
z zastosowaniem podwójnie ślepej próby przy użyciu identycznego schematu badania, z wyjątkiem
porównawczego produktu leczniczego (w jednym z badań stosowano kwas traneksamowy podawany
doustnie, jako porównawczy produkt leczniczy i w jednym z badań grupa kontrolna otrzymywała
placebo). Łącznie 130 pacjentów zrandomizowano do grup otrzymujących dawkę 30 mg ikatybantu
(63 pacjentów) lub porównawczy produkt leczniczy (kwas traneksamowy – 38 pacjentów albo
placebo - 29 pacjentów). Kolejne epizody HAE leczono w badaniu dodatkowym prowadzonym
metodą otwartą. Pacjenci z objawami obrzęku naczynioruchowego krtani otrzymywali ikatybant
w sposób niezaślepiony. W badaniach fazy III pierwszorzędowym kryterium oceny skuteczności był
czas do zmniejszenia nasilenia objawów, oceniany na wizualnej skali analogowej (VAS). Wyniki
dotyczące skuteczności tych badań przedstawiono w Tabeli 3.

Badanie FAST-3 było randomizowanym kontrolowanym badaniem, prowadzonym w grupach
równoległych z udziałem 98 dorosłych pacjentów z medianą wieku wynoszącą 36 lat. Pacjentów
zrandomizowano do grup otrzymujących 30 mg ikatybantu lub placebo, podawanych we
wstrzyknięciu podskórnym. W podgrupie pacjentów w tym badaniu wystąpiły ostre napady HAE
podczas przyjmowania androgenów, leków przeciwfibrynolitycznych lub inhibitorów C1.
Pierwszorzędowym kryterium oceny był czas do zmniejszenia nasilenia objawów, oceniany przy
użyciu 3-stopniowej złożonej wizualnej skali analogowej (VAS-3), składającej się z oceny obrzęku
skóry, bólu skóry i bólu brzucha. Wyniki dotyczące skuteczności badania FAST-3 przedstawiono
w Tabeli 4.

W tych badaniach u pacjentów otrzymujących ikatybant odnotowano krótszą medianę czasu do
zmniejszenia nasilenia objawów (odpowiednio 2,0, 2,5 i 2,0 godziny) w porównaniu z kwasem
traneksamowym (12,0 godzin) i placebo (4,6 i 19,8 godziny). Efekt leczenia ikatybantem
potwierdzono w drugorzędowych kryteriach oceny skuteczności.

W zintegrowanej analizie powyższych, kontrolowanych badań fazy III, czas do zmniejszenia nasilenia
objawów i czas do zmniejszenia nasilenia głównego objawu był podobny, niezależnie od grupy
wiekowej, płci, rasy, masy ciała lub stosowania androgenów czy leków przeciwfibrynolitycznych
przez pacjentów.

Odpowiedź na leczenie utrzymywała się na stałym poziomie również w przypadku powtarzających się
napadów w kontrolowanych badaniach fazy III. Łącznie 237 pacjentów leczono 1 386 dawkami
ikatybantu 30 mg z powodu 1 278 napadów ostrego HAE. W pierwszych 15 napadach leczonych
ikatybantem (1 114 dawek dla 1 030 napadów) średni czas do zmniejszenia nasilenia objawów był
podobny we wszystkich napadach (od 2,0 do 2,5 godziny). W 92,4% takich napadów podawano jedną
dawkę ikatybantu.

Tabela 3. Wyniki dotyczące skuteczności badań FAST-1 i FAST-2

Kontrolowane badanie kliniczne ikatybantu w porównaniu z kwasem traneksamowym lub placebo:
wyniki dotyczące skuteczności
FAST-2 FAST-1
ikatybant kwas
traneksamowy
ikatybant placebo

Liczba pacjentów
w populacji ITT
36 38 Liczba pacjentów
w populacji ITT
27 29

Poziom wyjściowy –
skala VAS (mm)
63,7 61,5 Poziom wyjściowy –
skala VAS (mm)
69,3 67,7

Zmiana z poziomu
wyjściowego w ciągu
4 godzin
-41,6 -14,6
Zmiana z poziomu
wyjściowego w ciągu
4 godzin
-44,8 -23,5

Różnica między
metodami leczenia
(95% CI, wartość p)
-27,8 (-39,4; -16,2)
p < 0,001

Różnica między
metodami leczenia
(95% CI, wartość p)
-23,3 (-37,1; -9,4)
p = 0,002
Zmiana z poziomu
wyjściowego w ciągu
12 godzin
-54,0 -30,3
Zmiana z poziomu
wyjściowego w ciągu
12 godzin
-54,2 -42,4

Różnica między
metodami leczenia
(95% CI, wartość p)
-24,1 (-33,6; -14,6)
p < 0,001

Różnica między
metodami leczenia
(95% CI, wartość p)
-15,2 (-28,6; -1,7)
p = 0,028
Mediana czasu do
zmniejszenia nasilenia
objawów (godziny)

Mediana czasu do
zmniejszenia nasilenia
objawów (godziny)

Wszystkie epizody
(N = 74)
2,0 12,0 Wszystkie epizody
(N = 56)
2,5 4,6

Częstość odpowiedzi
(%, CI) po 4 godzinach
od rozpoczęcia
leczenia

Częstość odpowiedzi
(%, CI) po 4 godzinach
od rozpoczęcia
leczenia
Wszystkie epizody
(N = 74)
80,0
(63,1; 91,6)
30,6
(16,3; 48,1)
Wszystkie epizody
(N = 56)
66,7
(46,0; 83,5)
46,4
(27,5; 66,1)
Mediana czasu do
zmniejszenia nasilenia
objawów: wszystkie
objawy (godziny):
Bóle brzucha
Obrzęk skóry
Bóle skóry

1,6
2,6
1,5

3,5
18,1
12,0

Mediana czasu do
zmniejszenia nasilenia
objawów:wszystkie
objawy (godziny):
Bóle brzucha
Obrzęk skóry
Bóle skóry

2,0
3,1
1,6

3,3
10,2
9,0

Mediana czasu do
niemal całkowitego
ustąpienia objawów
(godziny)

Mediana czasu do
niemal całkowitego
ustąpienia objawów
(godziny)
Wszystkie epizody
(N = 74)
10,0 51,0 Wszystkie epizody
(N = 56)
8,5 19,4

Mediana czasu do
ustąpienia objawów,
według pacjenta
(godziny)

Mediana czasu do
ustąpienia objawów,
według pacjenta
(godziny)
Wszystkie epizody
(N = 74)
0,8 7,9 Wszystkie epizody
(N = 56)
0,8 16,9

Mediana czasu do
ogólnej poprawy stanu
pacjenta, według
lekarza (godziny)

Mediana czasu do
ogólnej poprawy stanu
pacjenta, według
lekarza (godziny)
Wszystkie epizody
(N = 74)
1,5 6,9 Wszystkie epizody
(N = 56)
1,0 5,7

Tabela 4. Wyniki dotyczące skuteczności badania FAST-3

Wyniki dotyczące skuteczności: FAST-3; faza kontrolowana – populacja ITT
Kryterium Statystyka Ikatybant Placebo Wartość p
(n = 43) (n = 45)
Pierwszorzędowe kryterium
Czas do zmniejszenia nasilenia
objawów - złożonaVAS
(godziny)

Mediana 2,0 19,8 < 0,001

Inne kryteria
Czas do zmniejszenia nasilenia
pierwotnych objawów (godziny)
Mediana 1,5 18,5 < 0,001

Zmiana wyniku w złożonej skali
VAS 2 godziny po podaniu
produktu leczniczego

Średnia -19,74 -7,49 < 0,001

Zmiana złożonego wskaźnika
nasilenia objawów po
2 godzinach w ocenie pacjenta

Średnia -0,53 -0,22 < 0,001

Zmiana złożonego wskaźnika
nasilenia objawów po
2 godzinach w ocenie badacza

Średnia -0,44 -0,19 < 0,001

Czas do niemal całkowitego
ustąpienia objawów (godziny)
Mediana 8,0 36,0 0,012

Czas do początkowej poprawy
objawów w ocenie pacjenta
(godziny)

Mediana 0,8 3,5 < 0,001

Czas do początkowej widocznej
poprawy objawów w ocenie
badacza (godziny)

Mediana 0,8 3,4 < 0,001

Łącznie w powyższych kontrolowanych badaniach klinicznych fazy III leczono 66 pacjentów
z napadami HAE dotyczącymi krtani. Wyniki były podobne jak u pacjentów z niekrtaniowymi

napadami HAE pod względem czasu do zmniejszenia nasilenia objawów.

Dzieci i młodzież

Przeprowadzono otwarte, nierandomizowane badanie kliniczne z jedną grupą pacjentów
(HGT-FIR-086), do którego włączono 32 pacjentów. Wszyscy pacjenci otrzymali co najmniej jedną
dawkę ikatybantu (0,4 mg/kg masy ciała do maksymalnie 30 mg w dawce) i większość z nich była
monitorowana przez co najmniej 6 miesięcy. Jedenastu pacjentów było w fazie prepubertalnej,
a 21 pacjentów było w fazie pubertalnej lub postpubertalnej.

Skuteczność produktu leczniczego obserwowano w grupie 22 pacjentów leczonych ikatybantem
(11 pacjentów w fazie prepubertalnej i 11 w fazie pubertalnej lub postpubertalnej) podczas napadu
HAE.

Pierwszorzędowym kryterium skuteczności był czas do zmniejszenia nasilenia objawów (ang. Time To
Onset of Symptom Relief, TOSR), mierzony przy użyciu złożonego wskaźnika nasilenia objawów
w ocenie badacza. Czas zmniejszenia nasilenia objawów określano jako czas (w godzinach), w jakim
nastąpiła poprawa objawów o 20%.

Ogółem, mediana czasu do zmniejszenia nasilenia objawów wynosiła 1 godzinę (przedział ufności
95%, 1,0-1,1 godziny). W pierwszej godzinie po leczeniu nasilenie objawów zmniejszyło się u około
50% pacjentów, a w drugiej godzinie po leczeniu u około 90% pacjentów.

Ogółem, mediana czasu do minimalnych objawów (najwcześniejszy czas po leczeniu, w którym
objawy były łagodne lub nieobecne) wynosiła 1,1 godziny (przedział ufności 95%, 1,0-2,0 godziny).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Farmakokinetyka ikatybantu została określona w badaniach z zastosowaniem produktu leczniczego
podawanego zdrowym ochotnikom i pacjentom zarówno dożylnie, jak i podskórnie. Profil
farmakokinetyczny ikatybantu u pacjentów z HAE jest podobny jak u zdrowych ochotników.

Wchłanianie
Po podaniu podskórnym bezwzględna biodostępność ikatybantu wynosi 97%. Czas do wystąpienia
maksymalnego stężenia wynosi około 30 minut.

Dystrybucja
Objętość dystrybucji ikatybantu (Vss) wynosi około 20-25 L. Substancja wiąże się z białkami osocza
w 44%.

Metabolizm
Ikatybant jest intensywnie metabolizowany przez enzymy proteolityczne do nieaktywnych
metabolitów, które są wydalane głównie z moczem.

Badania in vitro potwierdziły, że ikatybant nie jest rozkładany w oksydacyjnych szlakach
metabolicznych i nie jest inhibitorem głównych izoenzymów cytochromu P450 (CYP) (CYP 1A2,
2A6, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4) oraz nie indukuje CYP 1A2 ani 3A4.

Eliminacja
Ikatybant jest eliminowany głównie przez metabolizm, przy czym mniej niż 10% dawki jest wydalane
z moczem w postaci niezmienionego produktu leczniczego. Klirens wynosi około 15-20 L/h i jest
niezależny od dawki. Okres półtrwania w fazie eliminacji końcowej w osoczu wynosi około
1-2 godzin.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku
Dane sugerują występowanie związanego z wiekiem spadku klirensu, prowadzącego do około 50-60%
większej ekspozycji w grupie pacjentów w podeszłym wieku (75-80 lat), w porównaniu z pacjentami
w wieku 40 lat.

Płeć
Dane sugerują, że nie ma różnicy w klirensie między kobietami a mężczyznami po uwzględnieniu
różnic w masie ciała.

Niewydolność wątroby i nerek
Ograniczone dane sugerują, że ekspozycja na ikatybant nie jest uzależniona od niewydolności wątroby
lub nerek.

Rasa
Istnieją ograniczone dane dotyczące skuteczności produktu leczniczego dla danej rasy. Dostępne dane
dotyczące ekspozycji nie wykazują różnic pomiędzy rasą inną niż biała (n=40) i białą (n=132).

Dzieci i młodzież
Właściwości farmakokinetyczne ikatybantu określono u dzieci i młodzieży z HAE w badaniu
HGT-FIR-086 (patrz punkt 5.1). Po pojedynczym podaniu podskórnym (0,4 mg/kg mc. do
maksymalnie 30 mg) czas potrzebny do osiągnięcia maksymalnego stężenia produktu leczniczego
wynosi około 30 minut, a pozorny okres półtrwania około 2 godzin. Nie obserwowano różnic w
ekspozycji na ikatybant między pacjentami z HAE, u których wystąpił napad, a pacjentami z HAE, u
których napad nie wystąpił. Populacyjne modelowanie farmakokinetyczne przy użyciu danych
dotyczących osób dorosłych oraz dziecii młodzieży wykazało, że klirens ikatybantu związany jest z
masą ciała. U dzieci i młodzieży z HAE odnotowano mniejsze wartości dla klirensu przy mniejszej
masie ciała. Na podstawie modelowania w zakresie grupy wagowej przewidywana ekspozycja na
ikatybant u dzieci i młodzieży z HAE (patrz punkt 4.2) jest mniejsza niż ekspozycja obserwowana w
badaniach z udziałem dorosłych pacjentów z HAE.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przeprowadzono badania z podaniem wielokrotnych dawek, trwające do 6 miesięcy u szczurów i do
9 miesięcy u psów. Zarówno u szczurów jak i u psów występowało zależne od dawki zmniejszenie
stężeń krążących hormonów płciowych, a wielokrotne podawanie ikatybantu powodowało odwracalne
opóźnienie dojrzewania.

W trwającym 9 miesięcy badaniu na psach maksymalna ekspozycja dobowa (AUC) przy poziomie bez
widocznych działań niepożądanych (ang. No Observed Adverse Effect Levels, NOAEL) wynosiła
2,3 raza więcej niż AUC u dorosłych ludzi po podaniu dawki podskórnej 30 mg. Wartość NOAEL nie
była mierzalna w badaniu na szczurach, jednak wszystkie wyniki z tego badania wykazywały albo
całkowicie, albo częściowo odwracalne działania u szczurów otrzymujących produkt leczniczy. W
przypadku wszystkich dawek badanych, u szczurów obserwowano przerost nadnerczy. Po przerwaniu
podawania ikatybantu obserwowano cofnięcie przerostu nadnerczy. Kliniczne znaczenie działania na
nadnercza nie jest znane.

Ikatybant nie ma wpływu na płodność samców myszy (największa dawka 80,8 mg/kg mc./dobę) ani
szczurów (największa dawka 10 mg/kg mc./dobę).

W 2-letnim badaniu mającym na celu ocenę działań rakotwórczych ikatybantu u szczurów, dobowe
dawki, dające poziom ekspozycji około dwukrotnie wyższy niż uzyskiwany po dawce terapeutycznej
u ludzi, nie miały wpływu na częstość występowania ani morfologię guzów. Wyniki nie wskazują na
rakotwórcze działanie ikatybantu.

Ikatybant nie wykazywał genotoksyczności w standardowym zestawie testów in vitro oraz in vivo.

Ikatybant nie wykazywał działania teratogennego po podaniu we wstrzyknięciu podskórnym we
wczesnej fazie rozwoju zarodkowego lub płodowego u szczurów (największa dawka
25 mg/kg mc./dobę)i u królików (największa dawka 10 mg/kg mc./dobę). Ikatybant jest silnym
antagonistą bradykininy, w związku z czym leczenie z zastosowaniem dużych dawek tego produktu
leczniczego może mieć wpływ na proces implantacji w macicy oraz późniejszą stabilność macicy we
wczesnej fazie ciąży. Te działania dotyczące macicy przejawiają się także w późnej fazie ciąży, gdzie
ikatybant wykazuje działanie tokolityczne, powodując opóźnienie porodu u szczurów, zwiększenie
częstości zaburzeń u płodów oraz zgony okołoporodowe po zastosowaniu dużych dawek
(10 mg/kg mc./dobę).

W trwającym 2 tygodnie badaniu dotyczącym zakresu dawek podawanych podskórnie u młodych
szczurów określono 25 mg/kg mc./dobę, jako dawkę maksymalnie tolerowaną. W kluczowym badaniu
toksyczności na młodych osobnikach szczurów przed osiągnięciem dojrzałości płciowej, którym
podawano 3 mg/kg masy ciała na dobę przez 7 tygodni, obserwowano atrofię jąder i najądrzy;
obserwowane wyniki badania mikroskopowego były częściowo odwracalne. Podobne działania
ikatybantu na tkankę narządów płciowych obserwowano u dojrzałych płciowo szczurów i psów.
Obserwowane działania na tkankę były zgodne ze zgłoszonym działaniem na gonadotropiny i okazały
się odwracalne podczas następującego okresu wolnego od podawania.

Ikatybant nie powoduje żadnych zmian przewodzenia sercowego w warunkach in vitro (kanał hERG)
ani in vivo u zdrowych psów oraz w różnych modelach psich (stymulacja komór, wysiłek fizyczny
i podwiązanie naczyń wieńcowych), przy czym nie zaobserwowano żadnych zmian
hemodynamicznych. W kilku modelach nieklinicznych wykazano, że ikatybant nasila indukowane
niedokrwienie serca, choć nie wykazano w sposób spójny szkodliwego działania w przebiegu ostrego
niedokrwienia.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Sodu chlorek
Kwas octowy lodowaty (do ustalenia pH)
Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH)
Woda do wstrzykiwań

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.

Nie zamrażać.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

3 mL roztworu w ampułko-strzykawce (bezbarwne szkło typu I) o pojemności 3 mL z tłoczkiem

(korek bromobutylowy powlekany polimerem fluorowęglowym), w tekturowym pudełku. Do
opakowania dołączona jest igła podskórna (25G; 16 mm).

Wielkość opakowania:
- jedna ampułko-strzykawka z jedną igłą (leżąca na podstawce w pudełku zewnętrznym)
- trzy ampułkostrzykawki z trzema igłami (każda na osobnej podstawce w pudełku zewnętrznym)
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Roztwór powinien być przezroczysty i bezbarwny i wolny od widocznych cząstek.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Właściwa dawka do podania zależy od masy ciała (patrz punkt 4.2).

Jeśli wymagana dawka jest mniejsza niż 30 mg (3 mL), do pobrania i podania odpowiedniej dawki
wymagany jest następujący sprzęt:

• adapter (bliskie i (lub) dalsze złącze/połączenie żeńskie luer lock),
• strzykawka 3 mL (zalecana) z podziałką.

Ampułkostrzykawka z ikatybantem i wszystkie inne części są przeznaczone wyłącznie do
jednorazowego użycia.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

Wszystkie igły i strzykawki należy umieścić w specjalnym pojemniku na ostre odpady medyczne.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Universal Farma, S.L.
Calle Dulcinea, s/n,
Alcalá de Henares
28805- Madrid
Hiszpania

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.