# Icatibant Zentiva

> Ikatybant · 30 mg · Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Icatibant Zentiva
- **Nazwa powszechna:** Icatibantum
- **Substancja czynna:** [Ikatybant](https://apteka.online/odpowiedniki/icatibantum)
- **Moc:** 30 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce
- **Droga podania:** podskórna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** B06AC02
- **Liczba opakowań:** 2
- **Numer pozwolenia:** 26718
- **Podmiot odpowiedzialny:** Zentiva, k.s.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/inne-srodki-hematologiczne/icatibant-zentiva-rozt-amp-30-mg-zentiva
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/inne-srodki-hematologiczne/icatibant-zentiva-rozt-amp-30-mg-zentiva.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/43783/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/43783/characteristic

## Dostępne opakowania (2)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 amp.-strzyk. 3 ml | 5909991469306 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 3 amp.-strzyk. 3 ml | 5909991469290 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Icatibant Zentiva i w jakim celu się go stosuje?
Icatibant Zentiva zawiera substancję czynną ikatybant.

Ten lek jest przeznaczony do leczenia objawów dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego (HAE)
u pacjentów dorosłych oraz młodzieży i dzieci w wieku 2 lat i powyżej.

W przebiegu HAE dochodzi do zwiększenia stężenia we krwi substancji o nazwie bradykinina, co
prowadzi do wystąpienia objawów takich jak obrzęk, ból, nudności i biegunka.

Icatibant Zentiva blokuje aktywność bradykininy, w związku z czym przerywa rozwój objawów
napadu HAE.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Icatibant Zentiva

Kiedy nie stosować leku Icatibant Zentiva
- jeśli pacjent ma uczulenie na ikatybant lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Icatibant Zentiva należy omówić to z lekarzem:
- jeśli u pacjenta występuje dusznica bolesna (zmniejszony dopływ krwi do mięśnia
sercowego);
- jeśli u pacjenta niedawno wystąpił udar.

Działania niepożądane związane ze stosowaniem leku Icatibant Zentiva są podobne do objawów
choroby.
W przypadku zauważenia pogorszenia objawów ataku po otrzymaniu leku, należy natychmiast

powiadomić lekarza.

Ponadto:
- Przed samodzielnym wstrzyknięciem leku lub przed podaniem leku przez opiekuna, pacjent
lub opiekun powinien być przeszkolony w wykonywaniu wstrzyknięć podskórnych.
- Pacjent z napadem w obrębie krtani (niedrożność górnych dróg oddechowych), który sam
wstrzykuje sobie Icatibant Zentiva lub któremu opiekun wstrzykuje Icatibant Zentiva,
powinien niezwłocznie zgłosić się po pomoc lekarską w placówce ochrony zdrowia.
- Jeśli po jednorazowym samodzielnym wstrzyknięciu leku Icatibant Zentiva lub jednorazowym
podaniu leku Icatibant Zentiva przez opiekuna objawy nie ustąpiły, pacjent powinien zgłosić
się lub opiekun powinien zgłosić pacjenta do lekarza celem wykonania następnego
wstrzyknięcia leku. Dorosłym pacjentom nie należy podawać więcej niż dwa dodatkowe
wstrzyknięcia w okresie 24 godzin.

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania tego leku u dzieci w wieku poniżej 2 lat lub ważących mniej niż 12 kg,
ponieważ nie przebadano go w tej grupie wiekowej.

Lek Icatibant Zentiva, a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Nie są znane interakcje leku Icatibant Zentiva z innymi lekami. Jeżeli pacjent przyjmuje lek określany
jako inhibitor konwertazy angiotensyny(inhibitor ACE) (na przykład: kaptopril, enalapril, ramipril,
chinapril, lizynopril), stosowany w celu obniżenia ciśnienia tętniczego lub z jakiegokolwiek innego
powodu, przed zastosowaniem tego leku należy poinformować o tym lekarza.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed rozpoczęciem stosowania tego leku.

Pacjentka nie powinna karmić piersią przez 12 godzin po przyjęciu tego leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, jeśli u pacjenta występuje uczucie zmęczenia lub
zawroty głowy w wyniku napadu HAE lub po zastosowaniu leku Icatibant Zentiva.

Lek Icatibant Zentiva zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 miligramy) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

### 3. Jak stosować lek Icatibant Zentiva?
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy
zwrócić się do lekarza.

Jeśli pacjent otrzymuje Icatibant Zentiva po raz pierwszy, pierwsza dawka leku jest zawsze
wstrzykiwana przez lekarza lub pielęgniarkę. Lekarz powie pacjentowi, kiedy może on bezpiecznie
udać się do domu.

Po rozmowie z lekarzem lub pielęgniarką i przeszkoleniu w wykonywaniu wstrzyknięć podskórnych
pacjent może sam wstrzykiwać sobie Icatibant Zentiva lub opiekun może wstrzykiwać pacjentowi
Icatibant Zentiva, jeśli u pacjenta wystąpi napad dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego (HAE).

Ważne jest wstrzyknięcie podskórne leku Icatibant Zentiva jak najszybciej po zauważeniu napadu
obrzęku naczynioruchowego. Lekarz prowadzący nauczy pacjenta i jego opiekuna, jak bezpiecznie
wstrzykiwać ten lek zgodnie z instrukcjami podanymi w „Ulotce dla pacjenta”.

Kiedy i jak często należy stosować lek Icatibant Zentiva
Lekarz określi dokładną dawkę leku i powie pacjentowi, jak często należy go stosować.

Dorośli

- Zalecana dawka leku Icatibant Zentiva to jedno wstrzyknięcie (3 mL, 30 mg), podawane
podskórnie niezwłocznie po zauważeniu napadu obrzęku naczyniowego (na przykład nasilony
obrzęk skóry, szczególnie w obrębie twarzy i szyi, bądź nasilenie bólu brzucha).
- Jeżeli po 6 godzinach objawy nie ustępują, należy zwrócić się o poradę lekarską w sprawie
wykonania następnego wstrzyknięcia leku Icatibant Zentiva. Dorosłym pacjentom nie należy
podawać więcej niż dwa wstrzyknięcia w okresie 24 godzin.
- Nie przyjmować więcej niż 3 wstrzyknięcia w okresie 24 godzin oraz jeśli pacjent
wymaga więcej niż 8 wstrzyknięć w miesiącu, należy skonsultować się z lekarzem.

Dzieci i młodzież w wieku od 2 do 17 lat
- Zalecana dawka leku Icatibant Zentiva to jedno wstrzyknięcie 1 mL do maksymalnie 3 mL,
w zależności od masy ciała, podawane podskórnie niezwłocznie po zauważeniu objawów
napadu obrzęku naczyniowego (na przykład nasilony obrzęk skóry, szczególnie w obrębie
twarzy i szyi, bądź nasilenie bólu brzucha).
- Więcej informacji dotyczących podawania dawki, patrz „Szczegółowa instrukcja
wstrzykiwania”.
- Jeżeli pacjent nie wie, jaką dawkę należy podać, należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub
pielęgniarki.

- Jeśli objawy nasilą się lub nie ustąpią, należy bezzwłocznie prosić o pomoc lekarską.

Jak podawać lek Icatibant Zentiva.
Icatibant Zentiva jest przeznaczony do podawania podskórnego. Każdą strzykawkę należy użyć
wyłącznie jeden raz.

Ten lek ten wstrzykuje się za pomocą krótkiej igły do tkanki tłuszczowej pod skórą brzucha.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

Poniższa szczegółowa instrukcja dotyczy:
- podawania samodzielnego (dorośli)
- podawania przez opiekuna lub fachowego pracownika służby zdrowia dorosłym,
młodzieży i dzieciom w wieku powyżej 2 lat (o masie ciała nie mniejszej niż 12 kg).

Instrukcja obejmuje następujące główne kroki:

1) Informacje ogólne
2a) Przygotowanie ampułko-strzykawki dla dzieci i młodzieży (2-17 lat) o masie ciała 65 kg lub
mniej
2b) Przygotowanie ampułko-strzykawki i igły do wstrzyknięcia (wszyscy pacjenci)
3) Przygotowanie miejsca wstrzyknięcia
4) Wstrzyknięcie roztworu
5) Usuwanie sprzętu do wstrzykiwań

Szczegółowa instrukcja wstrzykiwania

1) Informacje ogólne

• Przed rozpoczęciem pracy należy oczyścić używaną powierzchnię.

• Umyć ręce wodą i mydłem.

• Otworzyć opakowanie, odrywając warstwę uszczelniającą.

• Wyjąć ampułko-strzykawkę z opakowania.

• Zdjąć nakładkę z końcówki ampułko-strzykawki, odkręcając ją

• Po odkręceniu nakładki odłożyć ampułko-strzykawkę

2a) Przygotowanie ampułko-strzykawki dla dzieci i młodzieży (w wieku od 2 do 17 lat) o masie
ciała 65 kg lub mniejszej:

Ważne informacje dla fachowych pracowników służby zdrowia i opiekunów:

W przypadku gdy dawka jest mniejsza niż 30 mg (3 mL) ,do uzyskania poprawnej dawki z ampułkostrzykawki potrzebne będą:
a) ampułko-strzykawka z lekiem Icatibant Zentiva (zawierającym roztwór ikatybantu)
b) adapter
c) strzykawka 3 mL z podziałką

Potrzebną objętość dawki w mililitrach należy pobrać do pustej strzykawki 3 mL z podziałką (patrz
tabela poniżej).

Tabela 1: Schemat podawania dla dzieci i młodzieży

Masa ciała Objętość roztworu
12 kg do 25 kg 1,0 mL
26 kg do 40 kg 1,5 mL
41 kg do 50 kg 2,0 mL
51 kg do 65 kg 2,5 mL

Pacjentom o masie ciała powyżej 65 kg podaje się całą zawartość ampułko-strzykawki (3 mL).

Jeśli pacjent nie ma pewności, jaką objętość roztworu pobrać, należy zwrócić się do
lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

1) Zdjęć osłonkę po obydwu stronach adaptera.

Należy unikać dotykania końcówki i czubka adaptera oraz strzykawki, by zapobiec
skażeniu.

2) Przykręcić adapter do ampułko-strzykawki.

3) Przymocować strzykawkę z podziałką do drugiego końca adaptera tak, by obydwie końcówki były
bezpiecznie połączone.

1) Aby pobrać dawkę roztworu ikatybantu, należy wcisnąć tłok ampułko-strzykawki (po lewej na
ilustracji poniżej).

2) Jeżeli roztwór ikatybantu nie zaczął przepływać do strzykawki z podziałką, należy delikatnie
ciągnąć tłok strzykawki, aż roztwór ikatybantu zacznie do niej napływać (patrz ilustracja poniżej).

3) Należy kontynuować wciskanie tłoka ampułko-strzykawki, aż wymagana objętość roztworu
(dawka) przepłynie do strzykawki z podziałką. Informacje dotyczące dawkowania znajdują się w
tabeli 1.

Jeżeli w strzykawce z podziałką znajduje się powietrze, należy:

• Obrócić połączone ze sobą strzykawki tak, aby ampułko-strzykawka znalazła się na górze.

• Wcisnąć tłok strzykawki z podziałką tak, aby powietrze wróciło do ampułko-strzykawki (może być
konieczne powtórzenie tego kroku kilka razy).

• Pobrać potrzebną objętość roztworu ikatybantu.

4) Odłączyć ampułko-strzykawkę z adapterem od strzykawki z podziałką.

5) Umieścić ampułko-strzykawkę z adapterem w specjalnym pojemniku na ostre narzędzia.

2b) Przygotowanie ampułko-strzykawki i igły do wstrzyknięcia:
Wszyscy pacjenci (dorośli, dzieci i młodzież)

• Wyjąć z opakowania osłonkę z igłą.

• Zdjąć warstwę uszczelniającą z osłonki igły (igła nadal powinna pozostawać w osłonce).

• Chwycić pewnie ampułko-strzykawkę. Ostrożnie założyć igłę na ampułko-strzykawkę
zawierającą bezbarwny roztwór.

• Przykręcić ampułko-strzykawkę do igły nadal umocowanej w osłonce.

• Wyjąć igłę z osłonki, pociągając za korpus ampułko-strzykawki. Nie ciągnąć za tłok ampułkostrzykawki.

• Ampułko-strzykawka jest już gotowa do wstrzyknięcia.

3) Przygotowanie miejsca wstrzyknięcia

• Wybrać miejsce wstrzyknięcia. Miejscem wstrzyknięcia powinien być fałd skóry na brzuchu,
około 5-10 cm poniżej pępka, po dowolnej stronie. Ten obszar skóry powinien znajdować się w
odległości co najmniej 5 cm od jakichkolwiek blizn. Nie wybierać do wstrzyknięcia powierzchni
skóry z wybroczynami, obrzękami lub bolesnej.

• Oczyścić miejsce wstrzyknięcia, przecierając je płatkiem gazy nasączonym alkoholem
i pozostawić do wyschnięcia

4) Wstrzyknięcie roztworu

• Ampułko-strzykawkę należy trzymać jedną ręką, pomiędzy dwoma palcami, z kciukiem na
końcówce tłoka.

• Upewnić się, że w ampułko-strzykawce nie ma pęcherzyków powietrza, poprzez naciśnięcie tłoka
do pojawienia się pierwszej kropli na końcu igły.

• Trzymać ampułko-strzykawkę pod kątem 45-90 stopni do skóry, z igłą skierowaną do skóry.

• Trzymając ampułko-strzykawkę jedną ręką, drugą ręką chwycić delikatnie fałd skóry pomiędzy
kciuk i palce w miejscu, które zostało wcześniej zdezynfekowane.

• Przytrzymać fałd skóry, zbliżyć ampułko-strzykawkę do skóry i szybko wkłuć igłę w fałd skóry.
• Powoli wciskać tłok ampułko-strzykawki trzymając rękę nieruchomo, aż do wstrzyknięcia całego
płynu do skóry i całkowitego opróżnienia ampułko-strzykawki.

• Tłok wciskać powoli, przez około 30 sekund.

• Puścić fałd skóry i delikatnie wyciągnąć igłę.

5) Usuwanie sprzętu do wstrzykiwań

• Umieścić ampułko-strzykawkę, igłę i osłonkę igły w pojemniku na ostre przedmioty,
przeznaczonym do usuwania odpadów, które mogą powodować skaleczenia.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Niemal u wszystkich pacjentów otrzymujących lek Icatibant Zentiva występuje reakcja w miejscu
wstrzyknięcia (podrażnienie, obrzęk, ból, świąd, zaczerwienienie skóry i uczucie pieczenia). Działania
te są zazwyczaj łagodne i ustępują bez konieczności stosowania dodatkowego leczenia.

Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli pacjent zauważy, że objawy ataku nasilają się po
przyjęciu tego leku.

Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów):
Dodatkowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia (uczucie ucisku, zasinienie, upośledzenie czucia i/lub
drętwienie, swędząca wysypka uniesiona ponad powierzchnię otaczającej skóry oraz uczucie ciepła).

Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów):
Nudności
Bóle głowy
Zawroty głowy
Gorączka
Świąd
Wysypka
Zaczerwienienie skóry
Nieprawidłowy wynik testów wątrobowych

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
Pokrzywka

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-
309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Icatibant Zentiva?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie po: EXP. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Nie zamrażać.

Nie stosować tego leku, jeśli zauważy się, że strzykawka lub opakowanie igły są uszkodzone lub gdy
występują jakiekolwiek widoczne oznaki zepsucia, na przykład jeżeli roztwór jest mętny, występują w
nim cząstki stałe lub gdy jego zabarwienie ulegnie zmianie.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Icatibant Zentiva

- Substancją czynną jest ikatybant. Każda ampułko-strzykawka zawiera 30 miligramów ikatybantu
(w postaci octanu).Każdy mililitr roztworu zawiera 10 mg ikatybantu.
- Pozostałe składniki to: sodu chlorek, kwas octowy lodowaty, sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) i
woda do wstrzykiwań (patrz sekcja 2).

Jak wygląda lek Icatibant Zentiva i co zawiera opakowanie

Icatibant Zentiva ma postać przezroczystego, bezbarwnego roztworu do wstrzykiwań w szklanej
ampułko-strzykawce o pojemności 3 mL.
Do opakowania dołączona jest igła podskórna.

Icatibant Zentiva jest dostępny w pojedynczym opakowaniu zawierającym jedną ampułko-strzykawkę
z jedną igłą lub w opakowaniu zbiorczym zawierającym trzy ampułko-strzykawki z trzema igłami,
całość w tekturowym pudełku.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Zentiva k.s
U kabelovny 130
Dolní Měcholupy
102 37 Praga 10
Republika Czeska

Wytwórca/Importer

Pharmadox Healthcare Ltd.
KW20A Kordin Industrial Park
PLA 3000, Paola, Malta

Eurofins PROXY Laboratories B.V.
Archimedesweg 25
2333 Leiden
Holandia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat leku należy zwrócić się do
przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego w Polsce:

Zentiva Polska Sp. z o.o.
ul. Bonifraterska 17
00-203 Warszawa
tel.: +48 22 375 92 00

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Icatibant Zentiva 30 mg roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda ampułko-strzykawka o pojemności 3 mL zawiera ikatybantu octan w ilości odpowiadającej
30 mg ikatybantu.
Każdy mL roztworu zawiera 10 mg ikatybantu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce
Roztwór jest przezroczystym i bezbarwnym płynem, o pH 5,2 do 5,8 i osmolalności 270 do
330mOsm/kg.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Icatibant Zentiva jest wskazany w leczeniu objawowym ostrych napadów dziedzicznego obrzęku
naczynioruchowego (ang. hereditary angioedema; HAE) u osób dorosłych, młodzieży i dzieci
w wieku 2 lat i starszych z niedoborem inhibitora esterazy C1.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Icatibant Zentiva jest przeznaczony do stosowania pod nadzorem fachowego pracownika służby
zdrowia.

Dawkowanie

Dorośli
Zalecana dawka dla osób dorosłych to jedno wstrzyknięcie podskórne produktu Icatibant Zentiva
30 mg.

W większości przypadków jedno wstrzyknięcie produktu Icatibant Zentiva jest wystarczające do
leczenia napadu. W przypadku niewystarczającego ustąpienia lub nawrotu objawów po 6 godzinach
można wykonać drugie wstrzyknięcie produktu Icatibant Zentiva. Jeżeli drugie wstrzyknięcie nie
spowoduje wystarczającego ustąpienia objawów lub w przypadku zaobserwowania nawrotu objawów,
po dalszych 6 godzinach można wykonać trzecie wstrzyknięcie produktu Icatibant Zentiva. Nie należy
wykonywać więcej niż 3 wstrzyknięcia produktu Icatibant Zentiva w ciągu 24 godzin.

W badaniach klinicznych nie podawano więcej niż 8 wstrzyknięć produktu Icatibant Zentiva na
miesiąc.

Dzieci i młodzież
Zalecaną dawkę produktu Icatibant Zentiva na podstawie masy ciała dla dzieci i młodzieży (w wieku

od 2 do 17 lat) podano w tabeli 1, poniżej.

Tabela 1: Schemat dawkowania dla dzieci i młodzieży

Masa ciała Dawka (objętość roztworu)

12 kg do 25 kg 10 mg (1,0 mL)

26 kg do 40 kg 15 mg (1,5 mL)

41 kg do 50 kg 20 mg (2,0 mL)

51 kg do 65 kg 25 mg (2,5 mL)

>65 kg 30 mg (3,0 mL)

W badaniu klinicznym podawano nie więcej niż jedno wstrzyknięcie ikatybantu na jeden napad HAE.

Brak zaleceń dotyczących schematu podawania produktu leczniczego u dzieci w wieku poniżej 2 lat
lub dzieci o masie ciała mniejszej niż 12 kg, ponieważ nie określono bezpieczeństwa stosowania ani
skuteczności w tej grupie pacjentów.

Pacjenci w podeszłym wieku
Informacje na temat stosowania produktu leczniczego u pacjentów w wieku powyżej 65 lat są
ograniczone.

U pacjentów w podeszłym wieku wykazano wzrost ekspozycji systemowej na ikatybant. Znaczenie tej
obserwacji dla bezpieczeństwa ikatybantu jest nieznane (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby
Nie ma konieczności dostosowania dawek u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

Zaburzenia czynności nerek
Nie ma konieczności dostosowania dawek u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Sposób podawania

Icatibant Zentiva jest przeznaczony do podawania podskórnego, najlepiej w okolicy brzucha.

Icatibant Zentiva roztwór do wstrzykiwań należy wstrzykiwać powoli ze względu na podawaną
objętość.

Każda ampułko-strzykawka z produktem Icatibant Zentiva jest przeznaczona wyłącznie do
jednorazowego użycia.

Więcej informacji dotyczących podawania produktu znajduje się w ulotce dla pacjenta.

Podanie przez opiekuna/ samodzielne podanie
Decyzję o rozpoczęciu podawania przez opiekuna lub samodzielnego podawania produktu Icatibant
Zentiva powinien podejmować wyłącznie lekarz mający doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu
dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego (patrz punkt 4.4).

Dorośli
Icatibant Zentiva może być podawany samodzielnie lub przez opiekuna wyłącznie po przeszkoleniu

w technice wykonywania wstrzyknięć podskórnych, przeprowadzonym przez fachowego pracownika
służby zdrowia.

Dzieci i młodzież w wieku od 2 do 17 lat
Icatibant Zentiva może być podawany przez opiekuna wyłącznie po przeszkoleniu w technice
wykonywania wstrzyknięć podskórnych, przeprowadzonym przez fachowego pracownika służby
zdrowia.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Napady w obrębie krtani

Pacjenci z napadami w obrębie krtani, po wstrzyknięciu powinni być leczeni w odpowiedniej
placówce służby zdrowia dopóki lekarz prowadzący nie uzna, że wypisanie pacjenta do domu jest
bezpieczne.

Choroba niedokrwienna serca

W warunkach niedokrwienia może teoretycznie wystąpić pogorszenie czynności serca i spadek
przepływu wieńcowego na skutek antagonistycznego działania produktu leczniczego na receptor
bradykininy typu 2. Dlatego należy zachować ostrożność podczas podawania ikatybantu pacjentom z
ostrą chorobą niedokrwienną serca lub niestabilną dusznicą bolesną (patrz punkt 5.3).

Udar

Choć istnieją dowody na korzystny wpływ blokady receptora B2 bezpośrednio po udarze, to jednak
istnieje teoretyczna możliwość, że ikatybant może osłabiać korzystne w późnej fazie
neuroprotekcyjnej działania bradykininy. W związku z tym należy zachować ostrożność podczas
podawania ikatybantu pacjentom w okresie kilku tygodni po udarze.

Podanie przez opiekuna / samodzielne podanie

U pacjentów, którzy nigdy wcześniej nie otrzymywali ikatybantu, pierwsze podanie należy wykonać
w placówce medycznej lub pod kontrolą lekarza.

W przypadku niedostatecznego złagodzenia lub nawrotu objawów po samodzielnym podaniu lub
podaniu przez opiekuna zaleca się, aby pacjent zgłosił się lub opiekun zgłosił pacjenta do lekarza.
Osobom dorosłym kolejne dawki, które mogą konieczne przy tym samym napadzie należy podawać
w placówce służby zdrowia (patrz punkt 4.2). Brak danych dotyczących podawania kolejnych dawek
w przypadku, gdy napad nie ustąpił po pierwszej dawce u młodzieży lub dzieci.

Pacjenci, u których wystąpił napad w obrębie krtani, powinni zawsze zgłaszać się do lekarza
i należy ich obserwować w placówce medycznej także po wstrzyknięciu produktu w domu.

Dzieci i młodzież

Istnieją ograniczone dane dotyczące leczenia więcej niż jednego napadu HAE ikatybantem
u dzieci i młodzieży.

Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 miligramy) sodu na dawkę, to znaczy produkt
uznaje się za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Nie przewiduje się interakcji farmakokinetycznych pomiędzy lekami, dotyczących cytochromu
CYP450 (patrz punkt 5.2).

Nie badano równoczesnego podawania ikatybantu i inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE).
Inhibitory ACE są przeciwwskazane u pacjentów z HAE ze względu na możliwość zwiększania
aktywności bradykininy.

Dzieci i młodzież

Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u osób dorosłych.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Nie są dostępne żadne dane kliniczne na temat stosowania ikatybantu w okresie ciąży. Badania na
zwierzętach wykazały wpływ na implantację w macicy i poród (patrz punkt 5.3), lecz potencjalne
zagrożenia dla ludzi są nieznane.

Ikatybant można stosować w okresie ciąży tylko wówczas, gdy potencjalne korzyści uzasadniają
potencjalne zagrożenia dla płodu (np. w leczeniu potencjalnie zagrażających życiu napadów w obrębie
krtani).

Karmienie piersią

Ikatybant przenika do mLeka szczurów podczas laktacji w stężeniach podobnych do stężeń
występujących we krwi matki. Nie wykryto działań w rozwoju pourodzeniowym młodych.

Nie wiadomo, czy ikatybant przenika do mLeka ludzkiego, lecz zaleca się, aby kobiety karmiące
piersią, które zamierzają przyjąć produkt Icatibant Zentiva, powstrzymały się od karmienia piersią
przez 12 godzin po przyjęciu produktu leczniczego.

Płodność

Zarówno u szczurów jak i u psów wielokrotne zastosowanie ikatybantu skutkowało wpływem na
narządy płciowe. Ikatybant nie wykazuje wpływu na płodność samców myszy i szczurów (patrz punkt
5.3). W badaniu z udziałem 39 zdrowych mężczyzn i kobiet otrzymujących 30 mg co 6 godzin,
3 dawki co 3 dni, łącznie 9 dawek, zarówno u kobiet jak i u mężczyzn nie obserwowano klinicznie
istotnych zmian w porównaniu do pomiaru początkowego w zakresie podstawowych aktywności
hormonów układu rozrodczego i ich aktywności po stymulacji przez hormon uwalniający
gonadotropinę. Nie obserwowano istotnego działania ikatybantu na aktywność progesteronu w fazie
lutealnej i na funkcję lutealną oraz na długość cyklu miesiączkowego u kobiet oraz nie obserwowano
istotnego działania ikatybantu na liczbę, ruchliwość i morfologię plemników u mężczyzn. Jest mało
prawdopodobne, aby schemat dawkowania zastosowany w tym badaniu był utrzymany w warunkach
klinicznych.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Ikatybant wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Po

zastosowaniu ikatybantu obserwowano zmęczenie, letarg, senność i zawroty głowy. Objawy te mogą
wystąpić w wyniku napadu HAE. Pacjentom należy zalecić, aby nie prowadzili pojazdów i nie
obsługiwali maszyn, jeżeli odczuwają zmęczenie lub zawroty głowy.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

W badaniach klinicznych prowadzonych w celu rejestracji produktu 999 napadów HAE leczono
ikatybantem w dawce 30 mg podawanym podskórnie przez fachowego pracownika służby zdrowia.
Fachowy pracownik służby zdrowia podawał podskórnie ikatybant 129 zdrowym ochotnikom i 236
pacjentom z HAE.

Niemal u wszystkich pacjentów, którzy byli leczeni ikatybantem podawanym podskórnie w badaniach
klinicznych, wystąpiły reakcje w miejscu wstrzyknięcia (obejmujące podrażnienie skóry, obrzęk, ból,
świąd, rumień, uczucie pieczenia). Reakcje te były zazwyczaj łagodne lub umiarkowane, przemijające
i ustępowały bez dodatkowych interwencji.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Częstość występowania działań niepożądanych wymienionych w tabeli 1 zdefiniowano następująco:
bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10
000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000).
Wszystkie działania niepożądane odnotowane po wprowadzeniu produktu do obrotu zapisane są
kursywą.

Tabela 2: Działania niepożądane zgłaszane po zastosowaniu ikatybantu

Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania Zalecany termin

Zaburzenia układu nerwowego Często Zawroty głowy
Ból głowy
Zaburzenia żołądka i jelit Często Nudności

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często Wysypka
Rumień
Świąd
Częstość nieznana Pokrzywka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu
podania
Bardzo często Odczyny w miejscu
wstrzyknięcia*
Często Gorączka

Badania dignostyczne Często Zwiększenie stężenia
transaminaz
* Zasinienie w miejscu wstrzyknięcia, krwiak w miejscu wstrzyknięcia, pieczenie w miejscu
wstrzyknięcia, rumień w miejscu wstrzyknięcia, niedoczulica w miejscu wstrzyknięcia,
podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia, drętwienie w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk w miejscu
wstrzyknięcia, ból w miejscu wstrzyknięcia, uczucie ucisku w miejscu wstrzyknięcia, świąd
w miejscu wstrzyknięcia, opuchlizna w miejscu wstrzyknięcia, pokrzywka w miejscu
wstrzyknięcia oraz uczucie ciepła w miejscu wstrzyknięcia.

Dzieci i młodzież

Łącznie 32 pacjentów z tej populacji (8 dzieci w wieku od 2 do 11 lat i 24 pacjentów dorastających
w wieku od 12 do 17 lat) z HAE włączono do leczenia ikatybantem w badaniach klinicznych.
Trzydziestu jeden pacjentów otrzymało pojedynczą dawkę ikatybantu, a jeden z pacjentów
(nastolatek) otrzymał ikatybant na dwa napady (łącznie dwie dawki). Ikatybant podano we
wstrzyknięciu podskórnym w dawce 0,4 mg na kg masy ciała i nie więcej niż 30 mg w dawce.

U większości pacjentów tej populacji leczonych ikatybantem podawanym podskórnie wystąpiły
reakcje w miejscu podania, takie jak: rumień, obrzęk, pieczenie, ból i świąd skóry. Reakcje te były
łagodne lub umiarkowanie ciężkie oraz odpowiadały reakcjom obserwowanym u dorosłych. U dwóch
pacjentów z tej populacji wystąpiły ciężkie reakcje w miejscu podania, które całkowicie ustąpiły
w ciągu 6 godzin. Reakcje te to rumień, obrzęk, pieczenie i uczucie ciepła.

Podczas badań klinicznych nie obserwowano istotnych klinicznie zmian w hormonach płciowych.

Opis wybranych działań niepożądanych

Immunogenność
W rzadkich wypadkach obserwowano przejściową obecność przeciwciał przeciwko ikatybantowi
w kontrolowanych badaniach fazy III przy wielokrotnym podawaniu produktu leczniczego
u osób dorosłych. U wszystkich pacjentów utrzymywała się skuteczność leczenia. U jednego pacjenta
leczonego ikatybantem stwierdzono obecność przeciwciał przeciwko ikatybantowi przed
rozpoczęciem leczenia i po jego zakończeniu. Pacjenta poddawano obserwacji przez 5 miesięcy,
a w kolejnych próbkach nie wykazano obecności przeciwciał przeciw ikatybantowi. Nie zgłaszano
przypadków nadwrażliwości i reakcji anafilaktycznych podczas leczenia ikatybantem.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: + 48 22 49-21-301, fax: + 48 22 49-21-309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Nie ma dostępnych informacji klinicznych na temat przedawkowania.

Podana dożylnie dawka 3,2 mg/kg mc. (około 8-krotnie przekraczająca dawkę terapeutyczną)
powodowała przemijający rumień, świąd, uderzenia gorąca lub hipotonię u zdrowych osób.
Interwencja terapeutyczna nie była konieczna.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: pozostałe leki hematologiczne; leki stosowane w dziedzicznym obrzęku
naczynioruchowym; kod ATC: B06AC02.

Mechanizm działania

HAE (choroba autosomalna dominująca) jest wywołany przez brak lub zaburzenia czynności
inhibitora esterazy C1. Napadom HAE towarzyszy wzrost uwalniania bradykininy, która jest
kluczowym mediatorem w rozwoju objawów klinicznych. HAE przejawia się w postaci
przemijających napadów obrzęku podskórnego i (lub) podśluzówkowego, obejmującego górne drogi
oddechowe, skórę i przewód pokarmowy. Napad zwykle trwa 2 do 5 dni.

Ikatybant jest selektywnym, kompetycyjnym antagonistą receptora bradykininy typu 2 (B2). Jest to
syntetyczny dekapeptyd o strukturze podobnej do bradykininy, lecz zawierający 5 aminokwasów
niebiałkogennych. W przebiegu HAE bradykinina występująca w zwiększonym stężeniu jest
kluczowym mediatorem w rozwoju objawów klinicznych.

Działanie farmakodynamiczne

U zdrowych, młodych osób ikatybant podawany w dawkach 0,8 mg/kg mc. przez 4 godziny,
1,5 mg/kg mc./dobę lub 0,15 mg/kg mc./dobę przez 3 dni zapobiegał indukowanej bradykininą
hipotonii, rozszerzeniu naczyń i odruchowej tachykardii. Wykazano, że ikatybant jest kompetycyjnym
antagonistą w warunkach, gdy dawkę bradykininy w teście prowokacji zwiększono 4-krotnie.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Dane na temat skuteczności uzyskano we wstępnym, otwartym badaniu fazy II oraz w trzech
kontrolowanych, badaniach fazy III.

Badania kliniczne FAST-1 i FAST-2 były randomizowanymi kontrolowanymi badaniami fazy III,
z zastosowaniem podwójnie ślepej próby przy użyciu identycznego schematu badania, z wyjątkiem
porównawczego produktu leczniczego (w jednym z badań stosowano kwas traneksamowy podawany
doustnie, jako porównawczy produkt leczniczy i w jednym z badań grupa kontrolna otrzymywała
placebo). Łącznie 130 pacjentów zrandomizowano do grup otrzymujących dawkę 30 mg ikatybantu
(63 pacjentów) lub porównawczy produkt leczniczy (kwas traneksamowy – 38 pacjentów albo placebo
– 29 pacjentów). Kolejne epizody HAE leczono w badaniu dodatkowym prowadzonym metodą
otwartą. Pacjenci z objawami obrzęku naczynioruchowego krtani otrzymywali ikatybant w sposób
niezaślepiony. W badaniach fazy III pierwszorzędowym kryterium oceny skuteczności był czas do
zmniejszenia nasilenia objawów ocenianego na wizualnej skali analogowej (VAS). Wyniki dotyczące
skuteczności tych badań przedstawiono w tabeli 3.

Badanie FAST-3 było randomizowanym kontrolowanym badaniem, prowadzonym w grupach
równoległych z udziałem 98 dorosłych pacjentów z medianą wieku wynoszącą 36 lat. Pacjentów
zrandomizowano do grup otrzymujących 30 mg ikatybantu lub placebo, podawanych we
wstrzyknięciu podskórnym. W podgrupie pacjentów w tym badaniu wystąpiły ostre napady HAE
podczas przyjmowania androgenów, leków przeciwfibrynolitycznych lub inhibitorów C1.
Pierwszorzędowym kryterium oceny był czas do zmniejszenia nasilenia objawów oceniany przy
użyciu 3-stopniowej złożonej wizualnej skali analogowej (VAS-3), składającej się z oceny obrzęku
skóry, bólu skóry i bólu brzucha. Wyniki dotyczące skuteczności badania FAST-3 przedstawiono
w tabeli 4.

W tych badaniach u pacjentów otrzymujących ikatybant odnotowano krótszą medianę czasu do
zmniejszenia nasilenia objawów (odpowiednio 2,0, 2,5 i 2,0 godziny) w porównaniu z kwasem
traneksamowym (12,0 godzin) i placebo (4,6 i 19,8 godziny). Efekt leczenia ikatybantem
potwierdzono w drugorzędowych kryteriach oceny skuteczności.

W zintegrowanej analizie powyższych kontrolowanych badań fazy III czas do zmniejszenia nasilenia
objawów i czas do zmniejszenia nasilenia głównego objawu był podobny niezależnie od grupy
wiekowej, płci, rasy, masy ciała lub stosowania androgenów czy leków przeciwfibrynolitycznych

przez pacjentów.

Odpowiedź na leczenie utrzymywała się na stałym poziomie również w przypadku powtarzających się
napadów w kontrolowanych badaniach fazy III. Łącznie 237 pacjentów leczono 1 386 dawkami
ikatybantu 30 mg z powodu 1 278 napadów ostrego HAE. W pierwszych 15 napadach leczonych
ikatybantem (1 114 dawek dla 1 030 napadów) średni czas do zmniejszenia nasilenia objawów był
podobny we wszystkich napadach (od 2,0 do 2,5 godziny). W 92,4% takich napadów podawano jedną
dawkę ikatybantu.

Tabela 3. Wyniki dotyczące skuteczności badań FAST-1 i FAST-2

Kontrolowane badanie kliniczne produktu ikatybantu w porównaniu z kwasem
traneksamowym lub placebo: wyniki dotyczące skuteczności
FAST-2 FAST-1
ikatybant kwas
traneksamowy
ikatybant placebo

Liczba pacjentów w
populacji ITT
36 38 Liczba pacjentów w
populacji ITT
27 29

Poziom wyjściowy –
skala VAS (mm)
63,7 61,5 Poziom wyjściowy –
skala VAS (mm)
69,3 67,7

Zmiana z poziomu
wyjściowego w ciągu
4 godzin
-41,6 -14,6
Zmiana z poziomu
wyjściowego w
ciągu 4 godzin
-44,8 23,5

Różnica między
metodami leczenia
(95% CI, wartość p)
-27,8 (-39,4; -16,2) p < 0,001
Różnica między
metodami leczenia
(95% CI, wartość p)
-23,3 (-37,1; -9,4)
p = 0,002
Zmiana z poziomu
wyjściowego w ciągu
12 godzin
-54,0 -30,3
Zmiana z poziomu
wyjściowego w
ciągu 12 godzin
-54,2 -42,4

Różnica między
metodami leczenia
(95% CI, wartość p)
-24,1 (-33,6; -14,6) p < 0,001
Różnica między
metodami leczenia
(95% CI, wartość p)
-15,2 (-28,6; -1,7)
p = 0,028
Mediana czasu do
zmniejszenia nasilenia
objawów
(godziny)

Mediana czasu do
zmniejszenia
nasilenia objawów
(godziny)
Wszystkie epizody
(N = 74)
2,0 12,0 Wszystkie epizody
(N = 56)
2,5 4,6

Częstość odpowiedzi
(%, CI) po
4 godzinach od
rozpoczęcia leczenia

Częstość odpowiedzi
(%, CI) po
4 godzinach od
rozpoczęcia leczenia
Wszystkie epizody
(N = 74)
80,0
(63,1; 91,6)
30,6
(16,3; 48,1)
Wszystkie epizody
(N = 56)
66,7
(46,0; 83,5)
46,4
(27,5; 66,1)
Mediana czasu do
zmniejszenia nasilenia
objawów: wszystkie
objawy (godziny):

Bóle brzucha
Obrzęk skóry
Bóle skóry

1,6
2,6
1,5

3,5
18,1
12,0

Mediana czasu do
zmniejszenia
nasilenia objawów:
wszystkie objawy
(godziny):
Bóle brzucha
Obrzęk skóry
Bóle skóry

2,0
3,1
1,6

3,3
10,2
9,0

Mediana czasu do
niemal całkowitego
ustąpienia objawów
(godziny)

Mediana czasu do
niemal całkowitego
ustąpienia objawów
(godziny)
Wszystkie epizody
(N = 74)
10,0 51,0 Wszystkie epizody
(N = 56)
8,5 19,4

Kontrolowane badanie kliniczne produktu ikatybantu w porównaniu z kwasem traneksamowym lub
placebo: wyniki dotyczące skuteczności
FAST-2 FAST-1
ikatybant kwas
traneksamowy
ikatybant placebo

Mediana czasu do
ustąpienia objawów,
według pacjenta
(godziny)

Mediana czasu do
ustąpienia objawów,
według pacjenta
(godziny)
Wszystkie epizody
(N = 74)
0,8 7,9 Wszystkie epizody
(N = 56)
0,8 16,9

Mediana czasu do
ogólnej poprawy
stanu pacjenta,
według lekarza
(godziny)

Mediana czasu do
ogólnej poprawy
stanu pacjenta,
według lekarza
(godziny)
Wszystkie epizody
(N = 74)
1,5 6,9 Wszystkie epizody
(N = 56)
1,0 5,7

Tabela 4. Wyniki dotyczące skuteczności badania FAST-3

Wyniki dotyczące skuteczności: FAST-3; faza kontrolowana – populacja ITT
Kryterium Statystyka Ikatybant Placebo Wartość p
(n = 43) (n=45)
Pierwszorzędowe kryterium
Czas do zmniejszenia nasilenia
objawów - złożona VAS
(godziny)

Mediana 2,0 19,8 < 0,001

Inne kryteria
Czas do zmniejszenia nasilenia
pierwotnych objawów (godziny)
Mediana 1,5 18,5 < 0,001

Zmiana wyniku w złożonej skali
VAS 2 godziny po podaniu
produktu leczniczego

Średnia -19,74 -7,49 < 0,001

Zmiana złożonego wskaźnika
nasilenia objawów po 2
godzinach w ocenie pacjenta

Średnia -0,53 -0,22 < 0,001

Zmiana złożonego wskaźnika
nasilenia objawów po 2
godzinach w ocenie badacza

Średnia -0,44 -0,19 < 0,001

Czas do niemal całkowitego
ustąpienia objawów (godziny)
Mediana 8,0 36,0 0,012

Czas do początkowej poprawy
objawów w ocenie pacjenta
(godziny)

Mediana 0,8 3,5 < 0,001

Czas do początkowej widocznej
poprawy objawów w ocenie
badacza (godziny)

Mediana 0,8 3,4 < 0,001

Łącznie w powyższych kontrolowanych badaniach klinicznych fazy III leczono 66 pacjentów
z napadami HAE dotyczącymi krtani. Wyniki były podobne jak u pacjentów z niekrtaniowymi
napadami HAE pod względem czasu do zmniejszenia nasilenia objawów.

Dzieci i młodzież

Przeprowadzono otwarte, nierandomizowane badanie kliniczne z jedną grupą pacjentów (HGT-FIR-
086), do którego włączono 32 pacjentów. Wszyscy pacjenci otrzymali co najmniej jedną dawkę
ikatybantu (0,4 mg/ kg masy ciała do maksymalnie 30 mg w dawce) i większość z nich była
monitorowana przez co najmniej 6 miesięcy. Jedenastu pacjentów było w fazie prepubertalnej, a 21
pacjentów było w fazie pubertalnej lub postpubertalnej.

Skuteczność produktu leczniczego obserwowano w grupie 22 pacjentów leczonych ikatybantem (11
pacjentów w fazie prepubertalnej i 11 w fazie pubertalnej lub postpubertalnej) podczas napadu HAE.

Pierwszorzędowym kryterium skuteczności był czas do zmniejszenia nasilenia objawów (ang. time to
onset of symptom relief, TOSR) mierzony przy użyciu złożonego wskaźnika nasilenia objawów w
ocenie badacza. Czas zmniejszenia nasilenia objawów określano jako czas (w godzinach) w jakim
nastąpiła poprawa objawów o 20%.

Ogółem mediana czasu do zmniejszenia nasilenia objawów wynosiła 1 godzinę (przedział ufności
95%, 1,0–1,1 godzin). W pierwszej godzinie po leczeniu nasilenie objawów zmniejszyło się u około
50% pacjentów a w drugiej godzinie po leczeniu u około 90% pacjentów.

Ogółem mediana czasu do minimalnych objawów (najwcześniejszy czas po leczeniu, w którym
objawy były łagodne lub nieobecne) wynosiła 1,1 godziny (przedział ufności 95%, 1,0–2,0 godzin).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Farmakokinetyka ikatybantu została określona w badaniach z zastosowaniem produktu leczniczego
podawanego zdrowym ochotnikom i pacjentom zarówno dożylnie, jak i podskórnie. Profil
farmakokinetyczny ikatybantu u pacjentów z HAE jest podobny jak u zdrowych ochotników.

Wchłanianie

Po podaniu podskórnym bezwzględna biodostępność ikatybantu wynosi 97%. Czas do wystąpienia
maksymalnego stężenia wynosi około 30 minut.

Dystrybucja

Objętość dystrybucji ikatybantu (Vss) wynosi około 20-25 l. Substancja wiąże się z białkami osocza
w 44%.

Metabolizm

Ikatybant jest intensywnie metabolizowany przez enzymy proteolityczne do nieaktywnych
metabolitów, które są wydalane głównie z moczem.
Badania in vitro potwierdziły, że ikatybant nie jest rozkładany w oksydacyjnych szlakach
metabolicznych i nie jest inhibitorem głównych izoenzymów cytochromu P450 (CYP) (CYP 1A2,
2A6, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4) oraz nie indukuje CYP 1A2 ani 3A4.

Eliminacja

Ikatybant jest wydalany głównie przez metabolizm, przy czym mniej niż 10% dawki jest wydalane z
moczem w postaci niezmienionego produktu leczniczego. Klirens wynosi około 15-20 l/h
i jest niezależny od dawki. Okres półtrwania w fazie eliminacji końcowej w osoczu wynosi około 1-2
godzin.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku
Dane sugerują występowanie związanego z wiekiem spadku klirensu prowadzącego do około 50-60%
większej ekspozycji w grupie pacjentów w podeszłym wieku (75-80 lat) w porównaniu z pacjentami
w wieku 40 lat.

Płeć
Dane sugerują, że nie ma różnicy w klirensie między kobietami a mężczyznami po uwzględnieniu
różnic w masie ciała.

Zaburzenia czynności wątroby i nerek
Ograniczone dane sugerują, że ekspozycja na ikatybant nie jest uzależniona od zaburzeń czynności
wątroby lub nerek.

Rasa
Istnieją ograniczone dane dotyczące skuteczności produktu leczniczego dla danej rasy. Dostępne dane
dotyczące ekspozycji nie wykazują różnic pomiędzy rasą inną niż biała (n=40) i białą (n=132).

Dzieci i młodzież
Właściwości farmakokinetyczne ikatybantu określono u dzieci i młodzieży z HAE w badaniu HGTFIR-086 (patrz punkt 5.1). Po pojedynczym podaniu podskórnym (0,4 mg/kg mc. do maksymalnie 30
mg) czas potrzebny do osiągnięcia maksymalnego stężenia produktu leczniczego wynosi około 30
minut, a pozorny okres półtrwania około 2 godzin. Nie obserwowano różnic w ekspozycji na ikatybant
między pacjentami z HAE, u których wystąpił napad a pacjentami z HAE, u których napad nie
wystąpił. Populacyjne modelowanie farmakokinetyczne przy użyciu danych dotyczących dorosłych
oraz dzieci i młodzieży wykazało, że klirens ikatybantu związany jest z masą ciała. U dzieci
i młodzieży z HAE odnotowano mniejsze wartości dla klirensu przy mniejszej masie ciała. Na
podstawie modelowania w zakresie grupy wagowej przewidywana ekspozycja na ikatybant u dzieci
i młodzieży z HAE (patrz punkt 4.2) jest niższa niż ekspozycja obserwowana w badaniach z udziałem
dorosłych pacjentów z HAE.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przeprowadzono badania z podaniem wielokrotnych dawek trwające do 6 miesięcy u szczurów i do 9
miesięcy u psów. Zarówno u szczurów jak i u psów występowało zależne od dawki zmniejszenie
stężeń krążących hormonów płciowych a wielokrotne podawanie ikatybantu powodowało odwracalne
opóźnienie dojrzewania.

W trwającym 9 miesięcy badaniu na psach maksymalna ekspozycja dobowa (AUC) przy poziomie bez

widocznych działań niepożądanych (ang. NOAEL) wynosiła 2,3 raza więcej niż AUC u dorosłych
ludzi po podaniu dawki podskórnej 30 mg. Wartość NOAEL nie była mierzalna w badaniu na
szczurach, jednak wszystkie wyniki z tego badania wykazywały albo całkowicie, albo częściowo
odwracalne działania u szczurów otrzymujących produkt leczniczy. W przypadku wszystkich dawek
badanych u szczurów obserwowano przerost nadnerczy. Po przerwaniu podawania ikatybantu
obserwowano cofnięcie przerostu nadnerczy. Kliniczne znaczenie działania na nadnercza nie jest
znane.

Ikatybant nie ma wpływu na płodność samców myszy (największa dawka 80,8 mg/kg mc./dobę) ani
szczurów (największa dawka 10 mg/kg mc./dobę).

W 2-letnim badaniu mającym na celu ocenę działań rakotwórczych ikatybantu u szczurów dobowe
dawki dające poziom ekspozycji około dwukrotnie wyższy niż uzyskiwany po dawce terapeutycznej u
ludzi nie miały wpływu na częstość występowania ani morfologię guzów. Wyniki nie wskazują na
rakotwórcze działanie ikatybantu.

Ikatybant nie wykazywał genotoksyczności w standardowym zestawie testów in vitro oraz in vivo.

Ikatybant nie wykazywał działania teratogennego po podaniu we wstrzyknięciu podskórnym we
wczesnej fazie rozwoju zarodkowego lub płodowego u szczurów (największa dawka 25 mg/kg/dobę)
i u królików (największa dawka 10 mg/kg/dobę). Ikatybant jest silnym antagonistą bradykininy,
w związku z czym leczenie z zastosowaniem dużych dawek tego produktu leczniczego może mieć
wpływ na proces implantacji w macicy oraz późniejszą stabilność macicy we wczesnej fazie ciąży. Te
działania dotyczące macicy przejawiają się także w późnej fazie ciąży, gdzie ikatybant wykazuje
działanie tokolityczne, powodując opóźnienie porodu u szczurów, zwiększenie częstości zaburzeń
u płodów oraz zgony okołoporodowe po zastosowaniu dużych dawek (10 mg/kg mc./dobę).

2-tygodniowe badanie na młodych osobnikach szczurów ustaliło dawkę 25 mg/kg mc./dobę jako
maksymalną tolerowaną dawkę w podaniu podskórnym. W kluczowym badaniu toksyczności na
młodych osobnikach szczurów przed osiągnięciem dojrzałości płciowej, którym podawano 3 mg/kg
mc./dobę przez 7 tygodni, obserwowano atrofię jąder i najądrzy; obserwowane wyniki badania
mikroskopowego były częściowo odwracalne Podobne działania ikatybantu na tkankę narządów
płciowych obserwowano u dojrzałych płciowo szczurów i psów. Obserwowane działania na tkankę
były zgodne ze zgłoszonym działaniem na gonadotropiny i okazały się odwracalne podczas
następującego okresu wolnego od podawania.

Ikatybant nie powoduje żadnych zmian przewodzenia sercowego w warunkach in vitro (kanał hERG)
ani in vivo u zdrowych psów oraz w różnych modelach psich (stymulacja komór, wysiłek fizyczny i
podwiązanie naczyń wieńcowych), przy czym nie zaobserwowano żadnych zmian
hemodynamicznych. W kilku modelach nieklinicznych wykazano, że ikatybant nasila indukowane
niedokrwienie serca, choć nie wykazano w sposób spójny szkodliwego działania w przebiegu ostrego
niedokrwienia.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Sodu chlorek
Kwas octowy lodowaty
Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH)
Woda do wstrzykiwań

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.
Nie zamrażać.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

3 mL roztworu w ampułko-strzykawce (bezbarwne szkło typu I), o pojemności 3 mL, zaopatrzonej w
szary korek z końcówką wykonaną z gumy chlorobutylowej z białą polipropylenową nasadką.

Do opakowania dołączona jest igła podskórna (25G; 16 mm).

Opakowanie zawierające jedną ampułko-strzykawkę z jedną igłą lub opakowanie zbiorcze zawierające
trzy ampułko-strzykawki z trzema igłami, całość w tekturowym pudełku

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego
do stosowania

Roztwór powinien być przezroczysty i bezbarwny oraz nie powinien zawierać widocznych cząstek.

Stosowanie u dzieci i młodzieży.

Zalecaną do podania dawkę otrzymuje się na podstawie masy ciała (patrz punkt 4.2).

Jeśli wymagana dawka nie przekracza 30 mg (3 mL), należy użyć niżej podanego sprzętu do
uzyskania
i podania odpowiedniej dawki:

• adapter (bliskie i (lub) dalsze złącze/połączenie żeńskie luer lock),
• strzykawka 3 mL z podziałką (zalecana).

Ampułko-strzykawka z ikatybantem i wszystkie inne części są przeznaczone wyłącznie do
jednorazowego użycia.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

Wszystkie igły i strzykawki należy umieścić w specjalnym pojemniku na ostre odpady medyczne.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Zentiva k.s
U kabelovny 130
Dolní Měcholupy
102 37 Praga 10

Republika Czeska

### 8. NUMERY POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie numer:

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.