# Ikatybant Ranbaxy

> Ikatybant · 30 mg · Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Ikatybant Ranbaxy
- **Nazwa powszechna:** Icatibantum
- **Substancja czynna:** [Ikatybant](https://apteka.online/odpowiedniki/icatibantum)
- **Moc:** 30 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce
- **Droga podania:** podskórna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** B06AC02
- **Liczba opakowań:** 2
- **Numer pozwolenia:** 26873
- **Podmiot odpowiedzialny:** Ranbaxy \(Poland\) Sp. z o.o.
- **Producent:** Eurofins Proxy Laboratories BV
Pharmadox Healthcare Ltd.
Terapia S.A., Holandia
Malta
Rumunia
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/inne-srodki-hematologiczne/ikatybant-ranbaxy-rozt-amp-30-mg-ranbaxy
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/inne-srodki-hematologiczne/ikatybant-ranbaxy-rozt-amp-30-mg-ranbaxy.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/44714/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/44714/characteristic

## Dostępne opakowania (2)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 amp.-strzyk. 3 ml | 5909991474461 | Rp | 2207,28 zł (dopłata od 3,20 zł) | Niedostępny (1/5) | — |
| 3 amp.-strzyk. 3 ml | 5909991474478 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Leki refundowane

### 1 amp.-strzyk. 3 ml — EAN 5909991474461 · cena jedn. 2207,28 zł / amp.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| Leczenie ostrych zagrażających życiu napadów obrzęku naczynioruchowego u chorych dorosłych na dziedziczny obrzęk naczynioruchowy wywołany niedoborem inhibitora esterazy C1; Leczenie ostrych, zagrażających życiu napadów obrzęku naczynioruchowego u dzieci od 2 roku życia, chorych na dziedziczny obrzęk naczynioruchowy wywołany niedoborem inhibitora esterazy C1 | ryczałt | 2207,28 zł | 3,20 zł | 2204,08 zł | 2207,28 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Ikatybant Ranbaxy i w jakim celu się go stosuje?
Ikatybant Ranbaxy zawiera substancję czynną ikatybant.

Ten lek jest przeznaczony do leczenia objawów dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego
(HAE) u pacjentów dorosłych oraz młodzieży i dzieci w wieku 2 lat i powyżej.

W przebiegu HAE dochodzi do zwiększenia stężenia we krwi substancji o nazwie bradykinina, co
prowadzi do wystąpienia objawów takich jak obrzęk, ból, nudności i biegunka.

Ikatybant Ranbaxy blokuje aktywność bradykininy, w związku z czym przerywa rozwój objawów
napadu HAE.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ikatybant Ranbaxy

Kiedy nie stosować leku Ikatybant Ranbaxy
- jeśli pacjent ma uczulenie na ikatybant lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Ikatybant Ranbaxy należy omówić to z lekarzem:
- jeśli u pacjenta występuje dusznica bolesna (zmniejszony dopływ krwi do mięśnia sercowego);
- jeśli u pacjenta niedawno wystąpił udar.

Działania niepożądane związane ze stosowaniem leku Ikatybant Ranbaxy są podobne do objawów
choroby.
W przypadku zauważenia pogorszenia objawów ataku po otrzymaniu tego leku, należy natychmiast
powiadomić lekarza.

DK/H/3244/001/IA/003

Ponadto:
- Przed samodzielnym wstrzyknięciem lub przed podaniem leku przez opiekuna, pacjent lub
opiekun powinien być przeszkolony w wykonywaniu wstrzyknięć podskórnych.
- Pacjent z napadem w obrębie krtani (niedrożność górnych dróg oddechowych), który sam
wstrzykuje sobie Ikatybant Ranbaxy lub któremu opiekun wstrzykuje Ikatybant Ranbaxy,
powinien niezwłocznie zgłosić się po pomoc lekarską w placówce ochrony zdrowia.
- Jeśli po jednorazowym samodzielnym wstrzyknięciu leku Ikatybant Ranbaxy lub jednorazowym
podaniu leku Ikatybant Ranbaxy przez opiekuna objawy nie ustąpiły, pacjent powinien zgłosić
się lub opiekun powinien zgłosić pacjenta do lekarza celem wykonania następnego wstrzyknięcia
leku Ikatybant Ranbaxy. Dorosłym pacjentom nie należy podawać więcej niż dwa dodatkowe
wstrzyknięcia w ciągu 24 godzin.

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Ikatybant Ranbaxy u dzieci w wieku poniżej 2 lat lub ważących mniej
niż 12 kg, ponieważ nie przebadano go w tej grupie wiekowej.

Lek Ikatybant Ranbaxy a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a
także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Nie są znane interakcje leku Ikatybant Ranbaxy z innymi lekami. Jeżeli pacjent przyjmuje lek określany
jako inhibitor konwertazy (inhibitor ACE) (na przykład: kaptopril, enalapril, ramipril, chinapril,
lizynopril), stosowany w celu obniżenia ciśnienia tętniczego lub z jakiegokolwiek innego powodu, przed
zastosowaniem tego leku należy poinformować o tym lekarza.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed rozpoczęciem stosowania tego leku.

Pacjentka nie powinna karmić piersią przez 12 godzin po przyjęciu leku Ikatybant Ranbaxy.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie prowadzić pojazdów ani nie obsługiwać maszyn, jeśli u pacjenta występuje uczucie zmęczenia lub
zawroty głowy w wyniku napadu HAE lub po zastosowaniu leku Ikatybant Ranbaxy.

Lek Ikatybant Ranbaxy zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

### 3. Jak stosować lek Ikatybant Ranbaxy?
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy
zwrócić się do lekarza.

Jeśli pacjent otrzymuje Ikatybant Ranbaxy po raz pierwszy, pierwsza dawka leku jest zawsze
wstrzykiwana przez lekarza lub pielęgniarkę. Lekarz powie pacjentowi, kiedy może on bezpiecznie udać
się do domu.

Po rozmowie z lekarzem lub pielęgniarką i przeszkoleniu w wykonywaniu wstrzyknięć podskórnych
pacjent może sam wstrzykiwać sobie Ikatybant Ranbaxy lub opiekun może wstrzykiwać pacjentowi
ten lek, jeśli u pacjenta wystąpi napad dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego (HAE).

Ważne jest, żeby wstrzyknięcie podskórne leku Ikatybant Ranbaxy wykonać jak najszybciej po
zauważeniu napadu obrzęku naczynioruchowego. Lekarz prowadzący nauczy pacjenta i jego opiekuna,
jak bezpiecznie wstrzykiwać ten lek zgodnie z instrukcjami podanymi w Ulotce dla pacjenta.

DK/H/3244/001/IA/003

Kiedy i jak często należy stosować lek Ikatybant Ranbaxy
Lekarz określi dokładną dawkę leku Ikatybant Ranbaxy i powie pacjentowi, jak często należy go
stosować.

Dorośli
- Zalecana dawka leku Ikatybant Ranbaxy to jedno wstrzyknięcie (3 mL, 30 mg), podawane
podskórnie niezwłocznie po zauważeniu napadu obrzęku naczyniowego (na przykład
nasilony obrzęk skóry, szczególnie w obrębie twarzy i szyi, bądź nasilenie bólu brzucha).
- Jeżeli po 6 godzinach objawy nie ustępują, należy zwrócić się o poradę lekarską w sprawie
wykonania następnego wstrzyknięcia leku Ikatybant Ranbaxy. Dorosłym pacjentom nie należy
podawać więcej niż dwa wstrzyknięcia w ciągu 24 godzin.
- Nie przyjmować więcej niż 3 wstrzyknięcia w ciągu 24 godzin. Jeśli pacjent wymaga
więcej niż 8 wstrzyknięć w miesiącu, należy porozumieć się z lekarzem.

Dzieci i młodzież w wieku od 2 do 17 lat
- Zalecana dawka leku Ikatybant Ranbaxy to jedno wstrzyknięcie 1 mL do maksymalnie 3 mL, w
zależności od masy ciała, podawane podskórnie niezwłocznie po zauważeniu objawów napadu
obrzęku naczyniowego (na przykład nasilony obrzęk skóry, szczególnie w obrębie twarzy i
szyi, bądź nasilenie bólu brzucha).
- Więcej informacji dotyczących podawania dawki znajduje się w instrukcji
- Jeżeli pacjent nie wie, jaką dawkę należy podać, należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub
pielęgniarki.
Jeśli objawy nasilą się lub nie ustąpią, należy bezzwłocznie prosić o pomoc lekarską.

Jak podawać lek Ikatybant Ranbaxy
Ikatybant Ranbaxy jest przeznaczony do podawania podskórnego. Każdą strzykawkę należy użyć
wyłącznie jeden raz.

Ten lek wstrzykuje się za pomocą krótkiej igły do tkanki tłuszczowej pod skórą brzucha.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

Poniższa szczegółowa instrukcja dotyczy:
- podawania samodzielnego (dorośli)
- podawania przez opiekuna lub fachowego pracownika służby zdrowia osobom dorosłym,
młodzieży i dzieciom w wieku powyżej 2 lat (o masie ciała nie mniejszej niż 12 kg).

Instrukcja obejmuje następujące główne kroki:
1) Informacje ogólne
2a) Przygotowanie ampułko-strzykawki dla dzieci i młodzieży (2-17 lat) o masie ciała 65 kg lub
mniej
2b) Przygotowanie ampułko-strzykawki i igły do wstrzyknięcia (wszyscy pacjenci)
3) Przygotowanie miejsca wstrzyknięcia
4) Wstrzyknięcie roztworu
5) Usuwanie sprzętu do wstrzykiwań

DK/H/3244/001/IA/003

Szczegółowa instrukcja wstrzykiwania

1) Informacje ogólne

• Przed rozpoczęciem pracy należy oczyścić używaną powierzchnię.

• Umyć ręce wodą i mydłem.

• Wyjąć ampułko-strzykawkę z opakowania.

• Zdjąć nakładkę z końcówki ampułko-strzykawki, odkręcając ją

• Po odkręceniu nakładki odłożyć ampułko-strzykawkę

2a) Przygotowanie ampułko-strzykawki dla dzieci i
młodzieży (w wieku od 2 do 17 lat) o masie ciała 65 kg lub mniejszej:

Ważne informacje dla fachowych pracowników służby zdrowia i opiekunów:

W przypadku gdy dawka jest mniejsza niż 30 mg (3 mL), do uzyskania poprawnej dawki z
ampułko- strzykawki potrzebne będą:
a) ampułko-strzykawka z lekiem Ikatybant Ranbaxy (zawierającym roztwór ikatybantu)
b) adapter
c) strzykawka 3 mL z podziałką

Potrzebną objętość dawki w mililitrach należy pobrać do pustej strzykawki 3 mL z podziałką (patrz
tabela poniżej).

DK/H/3244/001/IA/003

Tabela 1: Schemat podawania dla dzieci i młodzieży

Masa ciała Objętość roztworu

12 kg do 25 kg 1,0 mL

26 kg do 40 kg 1,5 mL

41 kg do 50 kg 2,0 mL

51 kg do 65 kg 2,5 mL

Pacjentom o masie ciała powyżej 65 kg podaje się całą zawartość ampułko-strzykawki (3 mL).

Jeśli pacjent nie ma pewności, jaką objętość roztworu pobrać, należy zwrócić się do
lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

1) Zdjęć osłonkę po obydwu stronach adaptera.

Należy unikać dotykania końcówki i czubka adaptera oraz strzykawki, by zapobiec
skażeniu.

2) Przykręcić adapter do ampułko-strzykawki.

3) Przymocować strzykawkę z podziałką do drugiego końca adaptera tak, by obydwie końcówki
były bezpiecznie połączone.

Pobieranie roztworu ikatybantu do strzykawki z podziałką:

1) Aby pobrać dawkę roztworu ikatybantu, należy wcisnąć tłok ampułko-strzykawki (po lewej
na ilustracji poniżej).

2) Jeżeli roztwór ikatybantu nie zaczął przepływać do strzykawki z podziałką, należy delikatnie
ciągnąć tłok strzykawki, aż roztwór ikatybantu zacznie do niej napływać (patrz ilustracja
poniżej).

DK/H/3244/001/IA/003

3) Należy kontynuować wciskanie tłoka ampułko-strzykawki, aż wymagana objętość roztworu
(dawka) przepłynie do strzykawki z podziałką. Informacje dotyczące dawkowania znajdują
się w tabeli 1.

Jeżeli w strzykawce z podziałką znajduje się powietrze, należy:

• Obrócić połączone ze sobą strzykawki tak, aby ampułko-strzykawka znalazła się na górze (patrz
ilustracja poniżej).

• Wcisnąć tłok strzykawki z podziałką tak, aby powietrze wróciło do ampułko-strzykawki
(może być konieczne powtórzenie tego kroku kilka razy).

• Pobrać potrzebną objętość roztworu ikatybantu.

4) Odłączyć ampułko-strzykawkę z adapterem od strzykawki z podziałką.

5) Umieścić ampułko-strzykawkę z adapterem w specjalnym pojemniku na ostre narzędzia.

DK/H/3244/001/IA/003

2b) Przygotowanie ampułko-strzykawki i igły do wstrzyknięcia:
Wszyscy pacjenci (dorośli, dzieci i młodzież)

• Wyjąć z opakowania osłonkę z igłą.

• Zdjąć warstwę uszczelniającą z osłonki igły (igła nadal powinna pozostawać w osłonce).

• Chwycić pewnie strzykawkę. Ostrożnie założyć igłę na strzykawkę zawierającą bezbarwny
roztwór.

• Przykręcić strzykawkę do igły nadal umocowanej w osłonce.

• Wyjąć igłę z osłonki, pociągając za korpus strzykawki. Nie ciągnąć za tłok strzykawki.

• Strzykawka jest już gotowa do wstrzyknięcia.

3) Przygotowanie miejsca wstrzyknięcia

DK/H/3244/001/IA/003

• Wybrać miejsce wstrzyknięcia. Miejscem wstrzyknięcia powinien być fałd skóry na brzuchu,
około 5-10 cm poniżej pępka, po dowolnej stronie. Ten obszar skóry powinien znajdować się w
odległości co najmniej 5 cm od jakichkolwiek blizn. Nie wybierać do wstrzyknięcia
powierzchni skóry z wybroczynami, obrzękami lub bolesnej.

• Oczyścić miejsce wstrzyknięcia, przecierając je płatkiem gazy nasączonym alkoholem i
pozostawić do wyschnięcia

4) Wstrzyknięcie roztworu

• Strzykawkę należy trzymać jedną ręką, pomiędzy dwoma palcami, z kciukiem na
końcówce tłoka.

• Upewnić się, że w strzykawce nie ma pęcherzyków powietrza, poprzez naciśnięcie tłoka do
pojawienia się pierwszej kropli na końcu igły.

• Trzymać strzykawkę pod kątem 45-90 stopni do skóry, z igłą skierowaną do skóry.

• Trzymając strzykawkę jedną ręką, drugą ręką chwycić delikatnie fałd skóry pomiędzy kciuk i
palce w miejscu, które zostało wcześniej zdezynfekowane.

• Przytrzymać fałd skóry, zbliżyć strzykawkę do skóry i szybko wkłuć igłę w fałd skóry.

DK/H/3244/001/IA/003

• Powoli wciskać tłok strzykawki trzymając rękę nieruchomo, aż do wstrzyknięcia całego
płynu do skóry i całkowitego opróżnienia strzykawki.

• Tłok wciskać powoli, przez około 30 sekund.

• Puścić fałd skóry i delikatnie wyciągnąć igłę.

5) Usuwanie sprzętu do wstrzykiwań

• Umieścić strzykawkę, igłę i osłonkę igły w pojemniku na ostre przedmioty,
przeznaczonym do usuwania odpadów, które mogą powodować skaleczenia.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one
wystąpią. Niemal u wszystkich pacjentów otrzymujących Ikatybant Ranbaxy występuje reakcja
w miejscu wstrzyknięcia (podrażnienie, obrzęk, ból, świąd, zaczerwienienie skóry i uczucie
pieczenia). Działania te są zazwyczaj łagodne i ustępują bez konieczności stosowania
dodatkowego leczenia.

Należy niezwłocznie powiadomić lekarza, jeśli pacjent zauważy zaostrzenie objawów napadu
choroby po zastosowaniu tego leku.

Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 osoby na 10):
Dodatkowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia (uczucie ucisku, zasinienie, upośledzenie czucia i/lub
drętwienie, swędząca i wypukła wysypka oraz uczucie ciepła).

Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 osoby na 10):
Nudności
Bóle głowy
Zawroty głowy
Gorączka
Świąd
Wysypka
Zaczerwienienie skóry
Nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
Pokrzywka

DK/H/3244/001/IA/003

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Ikatybant Ranbaxy?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie i pudełku.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Nie zamrażać.

Nie stosować tego leku, jeśli zauważy się, że strzykawka lub opakowanie igły są uszkodzone lub
gdy występują jakiekolwiek widoczne oznaki zepsucia, na przykład jeżeli roztwór jest mętny,
występują w nim cząstki stałe lub gdy jego zabarwienie ulegnie zmianie.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy
zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże
chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Ikatybant Ranbaxy

- Substancją czynną jest ikatybant. Każda ampułko-strzykawka zawiera 30 miligramów
ikatybantu (w postaci octanu). Każdy mL roztworu zawiera 10 mg ikatybantu.
- Pozostałe składniki to: sodu chlorek, kwas octowy lodowaty, sodu wodorotlenek (do
ustalenia pH) i woda do wstrzykiwań (patrz punkt 2).

Jak wygląda lek Ikatybant Ranbaxy i co zawiera opakowanie

Ikatybant Ranbaxy ma postać przezroczystego, bezbarwnego roztworu do wstrzykiwań w szklanej
ampułko-strzykawce o pojemności 3 mL. Do opakowania dołączona jest igła podskórna.

Ikatybant Ranbaxy jest dostępny w pojedynczym opakowaniu zawierającym jedną ampułkostrzykawkę z jedną igłą lub w opakowaniu zbiorczym zawierającym trzy ampułko-strzykawki z
trzema igłami.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

DK/H/3244/001/IA/003

Podmiot odpowiedzialny

Ranbaxy (Poland) Sp. z o.o.
ul. Idzikowskiego 16
00-710 Warszawa
tel. 22 642 07 75

Wytwórca/Importer

Terapia SA
Str. Fabricii nr. 124,
400632 Cluj Napoca
Rumunia

Pharmadox Healthcare Ltd.
KW20A Kordin Industrial Park
PLA 3000 Paola
Malta

Eurofins PROXY Laboratories B.V.
Archimedesweg 25
2333 Leiden
Holandia

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego i w Zjednoczonym Królestwie (Irlandii Północnej) pod następującymi
nazwami:

Dania: Icatibant SUN
Rumunia: Icatibant Terapia 30 mg soluţie injectabilă in seringă preumplută

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 02.05.2023 r.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

DK/H/3244/001/IA/003

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Ikatybant Ranbaxy, 30 mg, roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda ampułko-strzykawka o pojemności 3 mL zawiera ikatybantu octan w ilości odpowiadającej
30 mg ikatybantu.
Każdy mL roztworu zawiera 10 mg ikatybantu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce.
Roztwór jest przezroczystym i bezbarwnym płynem o wartości pH od 5,2 do 5,8 i osmolalności
wynoszącej od 270 do 330 mOsm/Kg.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Ikatybant Ranbaxy jest wskazany w leczeniu objawowym ostrych napadów dziedzicznego
obrzęku naczynioruchowego (ang. hereditary angioedema; HAE) u osób dorosłych, młodzieży
i dzieci w wieku 2 lat i starszych z niedoborem inhibitora esterazy C1.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Ikatybant Ranbaxy jest przeznaczony do stosowania pod nadzorem fachowego pracownika służby
zdrowia.

Dawkowanie

Dorośli
Zalecana dawka dla osób dorosłych to jedno wstrzyknięcie podskórne produktu Ikatybant Ranbaxy 30
mg.

W większości przypadków jedno wstrzyknięcie produktu Ikatybant Ranbaxy jest wystarczające do
leczenia napadu. W przypadku niewystarczającego ustąpienia lub nawrotu objawów po 6 godzinach
można wykonać drugie wstrzyknięcie produktu Ikatybant Ranbaxy. Jeżeli drugie wstrzyknięcie nie
spowoduje wystarczającego ustąpienia objawów lub w przypadku zaobserwowania nawrotu objawów,
po dalszych 6 godzinach można wykonać trzecie wstrzyknięcie produktu Ikatybant Ranbaxy. Nie
należy wykonywać więcej niż 3 wstrzyknięcia produktu Ikatybant Ranbaxy w ciągu 24 godzin.

W badaniach klinicznych nie podawano więcej niż 8 wstrzyknięć ikatybantu na miesiąc.

Dzieci i młodzież
Zalecaną dawkę produktu Ikatybant Ranbaxy na podstawie masy ciała dla dzieci i młodzieży
(w wieku od 2 do 17 lat) podano w tabeli 1, poniżej.

DK/H/3244/001/IA/003

Tabela 1: Schemat dawkowania dla dzieci i młodzieży

Masa ciała Dawka (objętość roztworu)

12 kg do 25 kg 10 mg (1,0 mL)

26 kg do 40 kg 15 mg (1,5 mL)

41 kg do 50 kg 20 mg (2,0 mL)

51 kg do 65 kg 25 mg (2,5 mL)

>65 kg 30 mg (3,0 mL)

W badaniu klinicznym podawano nie więcej niż jedno wstrzyknięcie ikatybantu na jeden napad HAE.

Brak zaleceń dotyczących schematu podawania produktu leczniczego u dzieci w wieku poniżej 2 lat
lub dzieci o masie ciała mniejszej niż 12 kg, ponieważ nie określono bezpieczeństwa stosowania i
skuteczności w tej grupie pacjentów.

Pacjenci w podeszłym wieku
Informacje na temat stosowania produktu leczniczego u pacjentów w wieku powyżej 65 lat są
ograniczone.

U pacjentów w podeszłym wieku wykazano wzrost ekspozycji systemowej na ikatybant. Znaczenie
tej obserwacji dla bezpieczeństwa ikatybantu jest nieznane (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby
Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

Zaburzenia czynności nerek
Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Sposób podania

Ikatybant Ranbaxy jest przeznaczony do podawania podskórnego, najlepiej w okolicy brzucha.

Ikatybant Ranbaxy roztwór do wstrzykiwań należy wstrzykiwać powoli ze względu na podawaną
objętość.

Każda strzykawka produktu Ikatybant Ranbaxy jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego
użycia.

Więcej informacji dotyczących podawania produktu znajduje się w ulotce dla pacjenta.

Podanie przez opiekuna/ samodzielne podanie
Decyzję o rozpoczęciu podawania przez opiekuna lub samodzielnego podawania produktu Ikatybant
Ranbaxy powinien podejmować wyłącznie lekarz mający doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu
dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego (patrz punkt 4.4).

Dorośli
Ikatybant Ranbaxy może być podawany samodzielnie lub przez opiekuna wyłącznie po przeszkoleniu
w technice wykonywania wstrzyknięć podskórnych, przeprowadzonym przez fachowego pracownika
służby zdrowia.

DK/H/3244/001/IA/003

Dzieci i młodzież w wieku od 2 do 17 lat
Ikatybant Ranbaxy może być podawany przez opiekuna wyłącznie po przeszkoleniu w technice
wykonywania wstrzyknięć podskórnych, przeprowadzonym przez fachowego pracownika służby
zdrowia.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Napady w obrębie krtani

Pacjenci z napadami w obrębie krtani, po wstrzyknięciu powinni być leczeni w odpowiedniej
placówce służby zdrowia dopóki lekarz prowadzący nie uzna, że wypisanie pacjenta do domu jest
bezpieczne.

Choroba niedokrwienna serca

W warunkach niedokrwienia może teoretycznie wystąpić pogorszenie czynności serca i spadek
przepływu wieńcowego na skutek antagonistycznego działania produktu leczniczego na receptor
bradykininy typu 2. Dlatego należy zachować ostrożność podczas podawania ikatybantu pacjentom
z ostrą chorobą niedokrwienną serca lub niestabilną dusznicą bolesną (patrz punkt 5.3).

Udar

Choć istnieją dowody na korzystny wpływ blokady receptora B2 bezpośrednio po udarze, to jednak
istnieje teoretyczna możliwość, że ikatybant może osłabiać korzystne w późnej fazie
neuroprotekcyjnej działania bradykininy. W związku z tym należy zachować ostrożność podczas
podawania ikatybantu pacjentom w okresie kilku tygodni po udarze.

Podanie przez opiekuna / samodzielne podanie

U pacjentów, którzy nigdy wcześniej nie otrzymywali ikatybantu, pierwsze podanie należy
wykonać w placówce medycznej lub pod kontrolą lekarza.

W przypadku niedostatecznego złagodzenia lub nawrotu objawów po samodzielnym podaniu lub
podaniu przez opiekuna zaleca się, aby pacjent zgłosił się lub opiekun zgłosił pacjenta do lekarza.
Osobom dorosłym kolejne dawki, które mogą konieczne przy tym samym napadzie, należy podawać w
placówce służby zdrowia (patrz punkt 4.2). Brak danych dotyczących podawania kolejnych dawek w
przypadku, gdy napad nie ustąpił po pierwszej dawce u młodzieży lub dzieci.

Pacjenci, u których wystąpił napad w obrębie krtani, powinni zawsze zgłaszać się do lekarza i należy
ich obserwować w placówce medycznej także po wstrzyknięciu produktu w domu.

Dzieci i młodzież

Istnieją ograniczone dane dotyczące leczenia więcej niż jednego napadu HAE ikatybantem u dzieci
i młodzieży.

Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ampułko-strzykawkę, to znaczy
produkt uznaje się za „wolny od sodu”.

DK/H/3244/001/IA/003

#### 4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Nie przewiduje się interakcji farmakokinetycznych pomiędzy lekami, dotyczących cytochromu
CYP450 (patrz punkt 5.2).

Nie badano równoczesnego podawania ikatybantu i inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE).
Inhibitory ACE są przeciwwskazane u pacjentów z HAE ze względu na możliwość zwiększania
aktywności bradykininy.

Dzieci i młodzież

Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u osób dorosłych.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Nie są dostępne żadne dane kliniczne na temat stosowania ikatybantu w okresie ciąży. Badania na
zwierzętach wykazały wpływ na implantację w macicy i poród (patrz punkt 5.3), lecz potencjalne
zagrożenia dla ludzi są nieznane.

Ikatybant można stosować w okresie ciąży tylko wówczas, gdy potencjalne korzyści uzasadniają
potencjalne zagrożenia dla płodu (np. w leczeniu potencjalnie zagrażających życiu napadów w
obrębie krtani).

Karmienie piersią

Ikatybant przenika do mleka szczurów podczas laktacji w stężeniach podobnych do stężeń
występujących we krwi matki. Nie wykryto działań w rozwoju pourodzeniowym młodych.

Nie wiadomo, czy ikatybant przenika do mleka ludzkiego, lecz zaleca się, aby kobiety karmiące
piersią, które zamierzają przyjąć preparat Ikatybant Ranbaxy, powstrzymały się od karmienia
piersią przez 12 godzin po przyjęciu leku.

Płodność

Zarówno u szczurów jak i u psów wielokrotne zastosowanie ikatybantu skutkowało wpływem na
narządy płciowe. Ikatybant nie wykazuje wpływu na płodność samców myszy i szczurów (patrz
punkt 5.3). W badaniu z udziałem 39 zdrowych mężczyzn i kobiet otrzymujących 30 mg co 6 godzin,
3 dawki co 3 dni, łącznie 9 dawek, zarówno u kobiet jak i u mężczyzn nie obserwowano klinicznie
istotnych zmian w porównaniu do pomiaru początkowego w zakresie podstawowych aktywności
hormonów układu rozrodczego i ich aktywności po stymulacji przez hormon uwalniający
gonadotropinę. Nie obserwowano istotnego działania ikatybantu na aktywność progesteronu w fazie
lutealnej i na funkcję lutealną oraz na długość cyklu miesiączkowego u kobiet oraz nie obserwowano
istotnego działania ikatybantu na liczbę, ruchliwość i morfologię plemników u mężczyzn. Jest mało
prawdopodobne, aby schemat dawkowania zastosowany w tym badaniu był utrzymany w warunkach
klinicznych.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Ikatybant wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Po
zastosowaniu ikatybantu obserwowano zmęczenie, letarg, senność i zawroty głowy. Objawy te mogą
wystąpić w wyniku napadu HAE. Pacjentom należy zalecić, aby nie prowadzili pojazdów i nie
obsługiwali maszyn, jeżeli odczuwają zmęczenie lub zawroty głowy.

#### 4.8 Działania niepożądane

DK/H/3244/001/IA/003

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

W badaniach klinicznych prowadzonych w celu rejestracji produktu 999 napadów HAE leczono
ikatybantem w dawce 30 mg podawanym podskórnie przez pracownika służby zdrowia. Fachowy
pracownik służby zdrowia podawał podskórnie ikatybant w dawce 30 mg 129 zdrowym
ochotnikom i 236 pacjentom z HAE.

Niemal u wszystkich pacjentów, którzy byli leczeni ikatybantem podawanym podskórnie w badaniach
klinicznych, wystąpiły reakcje w miejscu wstrzyknięcia (obejmujące podrażnienie skóry, obrzęk, ból,
świąd, rumień, uczucie pieczenia). Reakcje te były zazwyczaj łagodne lub umiarkowane, przemijające i
ustępowały bez dodatkowych interwencji.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Częstość występowania działań niepożądanych wymienionych w tabeli 1 zdefiniowano następująco:
bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko
(≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000).
Wszystkie działania niepożądane odnotowane po wprowadzeniu produktu do obrotu zapisane są
kursywą.

Tabela 2: Działania niepożądane zgłaszane po zastosowaniu ikatybantu

Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania Preferowane określenie

Zaburzenia układu nerwowego Często Zawroty głowy
Ból głowy
Zaburzenia żołądka i jelit Często Nudności

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często Wysypka
Rumień
Świąd
Częstość nieznana Pokrzywka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu
podania
Bardzo często Odczyny w miejscu
wstrzyknięcia*
Często Gorączka

Badania diagnostyczne Często Zwiększenie stężenia
transaminaz
* Zasinienie w miejscu wstrzyknięcia, krwiak w miejscu wstrzyknięcia, pieczenie w miejscu wstrzyknięcia, rumień
w miejscu wstrzyknięcia, niedoczulica w miejscu wstrzyknięcia, podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia, drętwienie
w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk w miejscu wstrzyknięcia, ból w miejscu wstrzyknięcia, uczucie ucisku w miejscu
wstrzyknięcia, świąd w miejscu wstrzyknięcia, opuchlizna w miejscu wstrzyknięcia, pokrzywka w miejscu
wstrzyknięcia oraz uczucie ciepła w miejscu wstrzyknięcia.

Dzieci i młodzież

Łącznie 32 pacjentów z tej populacji (8 dzieci w wieku od 2 do 11 lat i 24 pacjentów dorastających w
wieku od 12 do 17 lat) z HAE włączono do leczenia ikatybantem w badaniach klinicznych.
Trzydziestu jeden pacjentów otrzymało pojedynczą dawkę ikatybantu, a jeden z pacjentów
(nastolatek) otrzymał ikatybant na dwa napady (łącznie dwie dawki). Ikatybant podano we
wstrzyknięciu podskórnym w dawce 0,4 mg na kg masy ciała i nie więcej niż 30 mg w dawce.

U większości pacjentów tej populacji leczonych ikatybantem podawanym podskórnie wystąpiły
reakcje w miejscu podania, takie jak: rumień, obrzęk, pieczenie, ból i świąd skóry. Reakcje te były
łagodne lub umiarkowanie ciężkie oraz odpowiadały reakcjom obserwowanym u dorosłych. U dwóch
pacjentów z tej populacji wystąpiły ciężkie reakcje w miejscu podania, które całkowicie ustąpiły

DK/H/3244/001/IA/003

w ciągu 6 godzin. Reakcje te to rumień, obrzęk, pieczenie i uczucie ciepła. Podczas badań klinicznych
nie obserwowano istotnych klinicznie zmian w hormonach płciowych.

Opis wybranych działań niepożądanych

Immunogenność
W rzadkich wypadkach obserwowano przejściową obecność przeciwciał przeciwko ikatybantowi w
kontrolowanych badaniach fazy III przy wielokrotnym podawaniu produktu leczniczego u osób
dorosłych. U wszystkich pacjentów utrzymywała się skuteczność leczenia. U jednego pacjenta
leczonego ikatybantem stwierdzono obecność przeciwciał przeciwko ikatybantowi przed rozpoczęciem
leczenia i po jego zakończeniu. Pacjenta poddawano obserwacji przez 5 miesięcy, a w kolejnych
próbkach nie wykazano obecności przeciwciał przeciw ikatybantowi. Nie zgłaszano przypadków
nadwrażliwości i reakcji anafilaktycznych podczas leczenia ikatybantem.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie
podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.+ 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Nie ma dostępnych informacji klinicznych na temat przedawkowania.

Podana dożylnie dawka 3,2 mg/kg mc. (około 8-krotnie przekraczająca dawkę terapeutyczną)
powodowała przemijający rumień, świąd, uderzenia gorąca lub hipotonię u zdrowych osób.
Interwencja terapeutyczna nie była konieczna.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: pozostałe leki hematologiczne; leki stosowane w dziedzicznym
obrzęku naczynioruchowym; kod ATC: B06AC02.

Mechanizm działania

HAE (choroba autosomalna dominująca) jest wywołany przez brak lub zaburzenia czynności
inhibitora esterazy C1. Napadom HAE towarzyszy wzrost uwalniania bradykininy, która jest
kluczowym mediatorem w rozwoju objawów klinicznych.

HAE przejawia się w postaci przemijających napadów obrzęku podskórnego i (lub)
podśluzówkowego, obejmującego górne drogi oddechowe, skórę i przewód pokarmowy. Napad
zwykle trwa 2 do 5 dni.

Ikatybant jest selektywnym, kompetycyjnym antagonistą receptora bradykininy typu 2 (B2). Jest to
syntetyczny dekapeptyd o strukturze podobnej do bradykininy, lecz zawierający 5 aminokwasów
niebiałkogennych. W przebiegu HAE bradykinina występująca w zwiększonym stężeniu jest
kluczowym mediatorem w rozwoju objawów klinicznych.

Działanie farmakodynamiczne

DK/H/3244/001/IA/003

U zdrowych, młodych osób ikatybant podawany w dawkach 0,8 mg/kg mc. przez 4 godziny,
1,5 mg/kg mc./dobę lub 0,15 mg/kg mc./dobę przez 3 dni zapobiegał indukowanej bradykininą
hipotonii, rozszerzeniu naczyń i odruchowej tachykardii. Wykazano, że ikatybant jest kompetycyjnym
antagonistą w warunkach, gdy dawkę bradykininy w teście prowokacji zwiększono 4-krotnie.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Dane na temat skuteczności uzyskano we wstępnym, otwartym badaniu fazy II oraz w trzech
kontrolowanych, badaniach fazy III.

Badania kliniczne FAST-1 i FAST-2 były randomizowanymi kontrolowanymi badaniami fazy III, z
zastosowaniem podwójnie ślepej próby przy użyciu identycznego schematu badania, z wyjątkiem
porównawczego produktu leczniczego (w jednym z badań stosowano kwas traneksamowy podawany
doustnie, jako porównawczy produkt leczniczy i w jednym z badań grupa kontrolna otrzymywała
placebo). Łącznie 130 pacjentów zrandomizowano do grup otrzymujących dawkę 30 mg ikatybantu
(63 pacjentów) lub porównawczy produkt leczniczy (kwas traneksamowy – 38 pacjentów albo
placebo – 29 pacjentów). Kolejne epizody HAE leczono w badaniu dodatkowym prowadzonym
metodą otwartą. Pacjenci z objawami obrzęku naczynioruchowego krtani otrzymywali ikatybant w
sposób niezaślepiony. Pierwszorzędowym kryterium oceny skuteczności był czas do zmniejszenia
nasilenia objawów ocenianego na wizualnej skali analogowej (VAS). Wyniki dotyczące skuteczności
tych badań przedstawiono w tabeli 3.

Badanie FAST-3 było randomizowanym kontrolowanym badaniem, prowadzonym w grupach
równoległych z udziałem 98 dorosłych pacjentów z medianą wieku wynoszącą 36 lat. Pacjentów
zrandomizowano do grup otrzymujących 30 mg ikatybantu lub placebo, podawanych we
wstrzyknięciu podskórnym. W podgrupie pacjentów w tym badaniu wystąpiły ostre napady HAE
podczas przyjmowania androgenów, leków przeciwfibrynolitycznych lub inhibitorów C1.
Pierwszorzędowym kryterium oceny był czas do zmniejszenia nasilenia objawów oceniany przy
użyciu 3-stopniowej złożonej wizualnej skali analogowej (VAS-3), składającej się z oceny obrzęku
skóry, bólu skóry i bólu brzucha. Wyniki dotyczące skuteczności badania FAST-3 przedstawiono w
tabeli 4.

W tych badaniach u pacjentów otrzymujących ikatybant odnotowano krótszą medianę czasu do
zmniejszenia nasilenia objawów (odpowiednio 2,0, 2,5 i 2,0 godziny) w porównaniu z kwasem
traneksamowym (12,0 godzin) i placebo (4,6 i 19,8 godziny). Efekt leczenia ikatybantem
potwierdzono w drugorzędowych kryteriach oceny skuteczności.

W zintegrowanej analizie powyższych kontrolowanych badań fazy III czas do zmniejszenia nasilenia
objawów i czas do zmniejszenia nasilenia głównego objawu był podobny niezależnie od grupy
wiekowej, płci, rasy, masy ciała lub stosowania androgenów czy leków przeciwfibrynolitycznych
przez pacjentów.

Odpowiedź na leczenie utrzymywała się na stałym poziomie również w przypadku powtarzających się
napadów w kontrolowanych badaniach fazy III. Łącznie 237 pacjentów leczono 1 386 dawkami
ikatybantu 30 mg z powodu 1 278 napadów ostrego HAE. W pierwszych 15 napadach leczonych
produktem ikatybantem (1 114 dawek dla 1 030 napadów) średni czas do zmniejszenia nasilenia
objawów był podobny we wszystkich napadach (od 2,0 do 2,5 godziny). W 92,4% takich napadów
podawano jedną dawkę ikatybantu.

DK/H/3244/001/IA/003

Tabela 3. Wyniki dotyczące skuteczności badań FAST-1 i FAST-2

Kontrolowane badanie kliniczne ikatybantu w porównaniu z kwasem traneksamowym i (lub)
placebo: wyniki dotyczące skuteczności
FAST-2 FAST-1

ikatybant kwas
traneksamowy ikatybant placebo
Liczba pacjentów
w populacji ITT 36 38 Liczba pacjentów
w populacji ITT 27 29
Poziom wyjściowy –
skala VAS (mm) 63,7 61,5 Poziom wyjściowy
– 69,3 67,7
Zmiana z poziomu
wyjściowego w ciągu
4 godzin
-41,6 -14,6
Zmiana z
poziomu
wyjściowego w
-44,8 23,5

Różnica między
metodami leczenia
(95% CI, wartość p)
-27,8 (-39,4; -16,2)
p < 0,001

Różnica między
metodami
leczenia (95% CI,
-23,3 (-37,1; -9,4)
p = 0,002
Zmiana z poziomu
wyjściowego w ciągu
12 godzin
-54,0 -30,3
Zmiana z
poziomu
wyjściowego w
-54,2 -42,4

Różnica między
metodami leczenia
(95% CI, wartość p)
-24,1 (-33,6; -14,6)
p < 0,001

Różnica między
metodami
leczenia (95% CI,
-15,2 (-28,6; -1,7)
p = 0,028
Mediana czasu do
zmniejszenia
nasilenia objawów
(godziny)

Mediana czasu
do zmniejszenia
nasilenia
objawów
Wszystkie epizody
(N = 74) 2,0 12,0 Wszystkie
epizody (N = 2,5 4,6
Częstość odpowiedzi
(%, CI) po
4 godzinach od
rozpoczęcia leczenia

Częstość
odpowiedzi (%,
CI) po
4 godzinach od
Wszystkie epizody 80,0 30,6 Wszystkie epizody 66,7 46,4
(N = 74) (63,1; 91,6) (16,3; 48,1) (N = 56) (46,0; 83,5) (27,5; 66,1)
Mediana czasu do
zmniejszenia
nasilenia objawów:
wszystkie objawy
(godz.):
Bóle brzucha
Obrzęk skóry
Bóle skóry

1,6
2,6
1,5

3,5
18,1
12,0

Mediana czasu
do zmniejszenia
nasilenia
objawów:
wszystkie
objawy (godz.):
Bóle
brzucha

2,0
3,1
1,6

3,3
10,2
9,0

DK/H/3244/001/IA/003

Kontrolowane badanie kliniczne ikatybantu w porównaniu z kwasem traneksamowym i (lub)
placebo: wyniki dotyczące skuteczności
FAST-2 FFAST-1

ikatybant kwas
traneksamowy ikatybant placebo
Mediana czasu do
niemal całkowitego
ustąpienia objawów
(godziny)

Mediana czasu do
niemal całkowitego
ustąpienia objawów
(godziny)
Wszystkie epizody
(N = 74) 10,0 51,0 Wszystkie epizody
(N = 56) 8,5 19,4
Mediana czasu do
ustąpienia objawów,
według pacjenta
(godziny)

Mediana czasu do
ustąpienia objawów,
według pacjenta
(godziny)
Wszystkie epizody
(N = 74) 0,8 7,9 Wszystkie epizody
(N = 56) 0,8 16,9
Mediana czasu do
ogólnej poprawy
stanu pacjenta,
według lekarza
(godziny)

Mediana czasu do
ogólnej poprawy
stanu pacjenta,
według lekarza
(godziny)
Wszystkie epizody
(N = 74) 1,5 6,9 Wszystkie epizody
(N = 56) 1,0 5,7

Tabela 4. Wyniki dotyczące skuteczności badania FAST-3

Wyniki dotyczące skuteczności: FAST-3; faza kontrolowana – populacja ITT
Kryterium Statystyk Ikatybant Placebo Wartość p
(n = 43) (n=45)
Pierwszorzędowe
k t i
Czas do zmniejszenia
nasilenia objawów --
złożona VAS (godziny)

Mediana 2,0 19,8 < 0,001

Inne kryteria
Czas do zmniejszenia
nasilenia pierwotnych
objawów (godziny)

Mediana 1,5 18,5 < 0,001

Zmiana wyniku w złożonej
skali VAS 2 godziny po
podaniu leku

Średnia -19,74 -7,49 < 0,001

Zmiana złożonego
wskaźnika nasilenia
objawów po 2 godzinach w
ocenie pacjenta

Średnia -0,53 -0,22 < 0,001

DK/H/3244/001/IA/003

Zmiana złożonego
wskaźnika nasilenia
objawów po 2 godzinach w
ocenie badacza

Średnia -0,44 -0,19 < 0,001

Czas do niemal całkowitego
ustąpienia objawów
(godziny)

Mediana 8,0 36,0 0,012

Czas do początkowej
poprawy objawów w ocenie
pacjenta (godziny)

Mediana 0,8 3,5 < 0,001

Czas do początkowej
widocznej poprawy
objawów w ocenie badacza
(godziny)

Mediana 0,8 3,4 < 0,001

Łącznie w powyższych kontrolowanych badaniach klinicznych fazy III leczono 66 pacjentów z
napadami HAE dotyczącymi krtani. Wyniki były podobne jak u pacjentów z niekrtaniowymi
napadami HAE pod względem czasu do zmniejszenia nasilenia objawów.

Dzieci i młodzież

Przeprowadzono otwarte, nierandomizowane badanie kliniczne z jedną grupą pacjentów (HGT-FIR-
086), do którego włączono 32 pacjentów. Wszyscy pacjenci otrzymali co najmniej jedną dawkę
ikatybantu (0,4 mg/ kg masy ciała do maksymalnie 30 mg w dawce) i większość z nich była
monitorowana przez co najmniej 6 miesięcy. Jedenastu pacjentów było w fazie prepubertalnej a 21
pacjentów było w fazie pubertalnej lub postpubertalnej.

Skuteczność produktu leczniczego obserwowano w grupie 22 pacjentów leczonych ikatybantem (11
pacjentów w fazie prepubertalnej i 11 w fazie pubertalnej lub postpubertalnej) podczas napadu HAE.

Pierwszorzędowym kryterium skuteczności był czas do zmniejszenia nasilenia objawów (ang. time to
onset of symptom relief, TOSR) mierzony przy użyciu złożonego wskaźnika nasilenia objawów
w ocenie badacza. Czas zmniejszenia nasilenia objawów określano jako czas (w godzinach) w jakim
nastąpiła poprawa objawów o 20%.

Ogółem mediana czasu do zmniejszenia nasilenia objawów wynosiła 1 godzinę (przedział ufności
95%, 1,0–1,1 godzin). W pierwszej godzinie po leczeniu nasilenie objawów zmniejszyło się u około
50% pacjentów a w drugiej godzinie po leczeniu u około 90% pacjentów.
Ogółem mediana czasu do minimalnych objawów (najwcześniejszy czas po leczeniu, w którym
objawy były łagodne lub nieobecne) wynosiła 1,1 godziny (przedział ufności 95%, 1,0–2,0 godzin).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Farmakokinetyka ikatybantu została określona w badaniach z zastosowaniem produktu
leczniczego podawanego zdrowym ochotnikom i pacjentom zarówno dożylnie, jak i podskórnie.
Profil farmakokinetyczny ikatybantu u pacjentów z HAE jest podobny jak u zdrowych
ochotników.

Wchłanianie

Po podaniu podskórnym bezwzględna biodostępność ikatybantu wynosi 97%. Czas do wystąpienia
maksymalnego stężenia wynosi około 30 minut.

Dystrybucja

DK/H/3244/001/IA/003

Objętość dystrybucji ikatybantu (Vss) wynosi około 20-25 L. Substancja wiąże się z białkami osocza w
44%.

Metabolizm

Ikatybant jest intensywnie metabolizowany przez enzymy proteolityczne do nieaktywnych
metabolitów, które są wydalane głównie z moczem.

Badania in vitro potwierdziły, że ikatybant nie jest rozkładany w oksydacyjnych szlakach
metabolicznych i nie jest inhibitorem głównych izoenzymów cytochromu P450 (CYP) (CYP 1A2,
2A6, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4) oraz nie indukuje CYP 1A2 i 3A4.

Eliminacja

Ikatybant jest wydalany głównie przez metabolizm, przy czym mniej niż 10% dawki jest wydalane z
moczem w postaci niezmienionego leku. Klirens wynosi około 15-20 L/h i jest niezależny od dawki.
Okres półtrwania w fazie eliminacji końcowej w osoczu wynosi około 1-2 godzin.

Szczególne populacje

Pacjenci w podeszłym wieku
Dane sugerują występowanie związanego z wiekiem spadku klirensu prowadzącego do około 50-60%
większej ekspozycji w grupie pacjentów w podeszłym wieku (75-80 lat) w porównaniu z pacjentami w
wieku 40 lat.

Płeć
Dane sugerują, że nie ma różnicy w klirensie między kobietami a mężczyznami po uwzględnieniu
różnic w masie ciała.

Zaburzenia czynności wątroby i nerek
Ograniczone dane sugerują, że ekspozycja na ikatybant nie jest uzależniona od zaburzeń czynności
wątroby lub nerek.

Rasa
Istnieją ograniczone dane dotyczące skuteczności produktu leczniczego dla danej rasy. Dostępne
dane dotyczące ekspozycji nie wykazują różnic pomiędzy rasą inną niż biała (n=40) i białą
(n=132).

Dzieci i młodzież
Właściwości farmakokinetyczne ikatybantu określono u dzieci i młodzieży z HAE w badaniu HGTFIR-086 (patrz punkt 5.1). Po pojedynczym podaniu podskórnym (0,4 mg/kg mc. do maksymalnie
30 mg) czas potrzebny do osiągnięcia maksymalnego stężenia produktu leczniczego wynosi około 30
minut a pozorny okres półtrwania około 2 godzin. Nie obserwowano różnic w ekspozycji na
ikatybant między pacjentami z HAE, u których wystąpił napad a pacjentami z HAE, u których napad
nie wystąpił. Populacyjne modelowanie farmakokinetyczne przy użyciu danych dotyczących osób
dorosłych oraz dzieci i młodzieży wykazało, że klirens ikatybantu związany jest z masą ciała. U
dzieci i młodzieży z HAE odnotowano mniejsze wartości dla klirensu przy mniejszej masie ciała. Na
podstawie modelowania w zakresie grupy wagowej przewidywana ekspozycja na ikatybant u dzieci i
młodzieży z HAE (patrz punkt 4.2) jest niższa niż ekspozycja obserwowana w badaniach z udziałem
dorosłych pacjentów z HAE.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przeprowadzono badania z podaniem wielokrotnych dawek trwające do 6 miesięcy u szczurów i do 9
miesięcy u psów. Zarówno u szczurów jak i u psów występowało zależne od dawki zmniejszenie
stężeń krążących hormonów płciowych a wielokrotne podawanie ikatybantu powodowało
odwracalne opóźnienie dojrzewania.

DK/H/3244/001/IA/003

W trwającym 9 miesięcy badaniu na psach maksymalna ekspozycja dobowa (AUC) przy poziomie
bez widocznych działań niepożądanych (ang. No Observed Adverse Effect Levels, NOAEL) wynosiła
2,3 raza więcej niż AUC u dorosłych ludzi po podaniu dawki podskórnej 30 mg. Wartość NOAEL nie
była mierzalna w badaniu na szczurach, jednak wszystkie wyniki z tego badania wykazywały albo
całkowicie, albo częściowo odwracalne działania u szczurów otrzymujących produkt leczniczy. W
przypadku wszystkich dawek badanych u szczurów obserwowano przerost nadnerczy. Po przerwaniu
podawania ikatybantu obserwowano cofnięcie przerostu nadnerczy. Kliniczne znaczenie działania na
nadnercza nie jest znane.

Ikatybant nie ma wpływu na płodność samców myszy (największa dawka 80,8 mg/kg mc./dobę) ani
szczurów (największa dawka 10 mg/kg mc./dobę).

W 2-letnim badaniu mającym na celu ocenę działań rakotwórczych ikatybantu u szczurów dobowe
dawki dające poziom ekspozycji około dwukrotnie wyższy niż uzyskiwany po dawce terapeutycznej
u ludzi nie miały wpływu na częstość występowania ani morfologię guzów. Wyniki nie wskazują na
rakotwórcze działanie ikatybantu.

Ikatybant nie wykazywał genotoksyczności w standardowym zestawie testów in vitro oraz in vivo.

Ikatybant nie wykazywał działania teratogennego po podaniu we wstrzyknięciu podskórnym we
wczesnej fazie rozwoju zarodkowego lub płodowego u szczurów (największa dawka 25 mg/kg
mc./dobę) i u królików (największa dawka 10 mg/kg mc./dobę). Ikatybant jest silnym antagonistą
bradykininy, w związku z czym leczenie z zastosowaniem dużych dawek tego produktu leczniczego
może mieć wpływ na proces implantacji w macicy oraz późniejszą stabilność macicy we wczesnej
fazie ciąży. Te działania dotyczące macicy przejawiają się także w późnej fazie ciąży, gdzie
ikatybant wykazuje działanie tokolityczne, powodując opóźnienie porodu u szczurów, zwiększenie
częstości zaburzeń u płodów oraz zgony okołoporodowe po zastosowaniu dużych dawek (10 mg/kg
mc./dobę).

2-tygodniowe badanie na młodych osobnikach szczurów ustaliło dawkę 25 mg/kg mc./dobę jako
maksymalną tolerowaną dawkę w podaniu podskórnym. W kluczowym badaniu toksyczności na
młodych osobnikach szczurów przed osiągnięciem dojrzałości płciowej, którym podawano 3 mg/kg
mc./dobę przez 7 tygodni, obserwowano atrofię jąder i najądrzy; obserwowane wyniki badania
mikroskopowego były częściowo odwracalne Podobne działania ikatybantu na tkankę narządów
płciowych obserwowano u dojrzałych płciowo szczurów i psów. Obserwowane działania na tkankę
były zgodne ze zgłoszonym działaniem na gonadotropiny i okazały się odwracalne podczas
następującego okresu wolnego od podawania.

Ikatybant nie powoduje żadnych zmian przewodzenia sercowego w warunkach in vitro (kanał hERG)
ani in vivo u zdrowych psów oraz w różnych modelach psich (stymulacja komór, wysiłek fizyczny
i podwiązanie naczyń wieńcowych), przy czym nie zaobserwowano żadnych zmian
hemodynamicznych. W kilku modelach nieklinicznych wykazano, że ikatybant nasila indukowane
niedokrwienie serca, choć nie wykazano w sposób spójny szkodliwego działania w przebiegu ostrego
niedokrwienia.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Sodu chlorek
Kwas octowy lodowaty
Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH)
Woda do wstrzykiwań

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

DK/H/3244/001/IA/003

#### 6.3 Okres ważności

2 lata.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Nie zamrażać.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

3 mL roztworu w ampułko-strzykawce z bezbarwnego szkła typu I o pojemności 3 mL z szarą
końcówką tłoka z gumy chlorobutylowej ze złączem typu lauer lock z białą polipropylenową
nasadką.
Do opakowania dołączona jest igła podskórna (25G; 16 mm).

Tekturowe pudełko zawierające jedną ampułko-strzykawkę z jedną igłą lub opakowanie zbiorcze
zawierające trzy ampułko-strzykawki z trzema igłami.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Roztwór powinien być przezroczysty i bezbarwny oraz nie powinien zawierać widocznych cząstek.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Zalecaną do podania dawkę otrzymuje się na podstawie masy ciała (patrz punkt 4.2).

Jeśli wymagana dawka nie przekracza 30 mg (3 mL), należy użyć niżej podanego sprzętu do
uzyskania i podania odpowiedniej dawki:

• adapter (bliskie i (lub) dalsze złącze/połączenie żeńskie luer lock),
• strzykawka 3 mL z podziałką (zalecana).

Ampułko-strzykawka z ikatybantem i wszystkie inne części są przeznaczone wyłącznie do
jednorazowego użycia.

Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny
z lokalnymi przepisami.

Wszystkie igły i strzykawki należy umieścić w specjalnym pojemniku na ostre narzędzia.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Ranbaxy (Poland) Sp. z o.o.
ul. Idzikowskiego 16
00-710 Warszawa

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 26873

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO

DK/H/3244/001/IA/003

OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 18.01.2022 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

##### 02.05.2023 r.

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.