# Hydrocortisone Pharmis > Hydrokortyzon · 100 mg · Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji ## Szczegóły leku - **Nazwa:** Hydrocortisone Pharmis - **Nazwa powszechna:** Hydrocortisonum - **Substancja czynna:** [Hydrokortyzon](https://apteka.online/odpowiedniki/hydrocortisonum) - **Moc:** 100 mg - **Postać farmaceutyczna:** Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji - **Droga podania:** dożylna domięśniowa - **Kategoria dostępności:** Rp - **Kod ATC:** H02AB09 - **Liczba opakowań:** 1 - **Numer pozwolenia:** 27816 - **Podmiot odpowiedzialny:** Pharmis Biofarmacêutica Lda. - **Status RPL:** Produkt aktywny - **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/kortykosteroidy-do-stosowania-ogolnego/hydrocortisone-pharmis-proszek-i-rozpuszczalnik-100-mg-pharmis - **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/kortykosteroidy-do-stosowania-ogolnego/hydrocortisone-pharmis-proszek-i-rozpuszczalnik-100-mg-pharmis.md ## Dokumenty PDF - Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/45206/leaflet - ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/45206/characteristic ## Dostępne opakowania (1) | Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz | |---|---|---|---|---|---| | 50 fiol. 100 mg proszku ¦ 50 amp. 2 ml rozp. | 5600751881078 | Rp | — | Brak danych | — | ## Wskaźnik dostępności Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece. - Bardzo dobrze dostępny (5/5) - Dobrze dostępny (4/5) - Trudno dostępny (2/5) - Niedostępny (1/5) - Brak danych Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta. ## Ulotka dla pacjenta ### 1. Co to jest lek Hydrocortisone Pharmis i w jakim celu się go stosuje? Ten lek zawiera hydrokortyzon w postaci hydrokortyzonu sodu bursztynianu. Hydrokortyzon należy do grupy leków nazywanych kortykosteroidami lub sterydami. Kortykosteroidy występują naturalnie w organizmie i są ważne dla wielu funkcji organizmu. Zażywanie dodatkowych kortykosteroidów, takich jak lek Hydrocortisone Pharmis jest skutecznym sposobem leczenia wielu chorób, w tym stanów zapalnych. Lek ten zmniejsza stan zapalny, który w przeciwnym razie mógłby powodować nasilenie się choroby. Aby lek ten przyniósł największe korzyści, należy przyjmować go regularnie. Kortykosteroidy mogą też być pomocne w leczeniu reakcji nadwrażliwości (anafilaksji) lub innych uciążliwych dolegliwości. Dotyczy to stanów zapalnych lub alergii następujących narządów: • płuca, np. astma oskrzelowa lub zapalenie spowodowane zassaniem (aspiracją) wymiocin lub treści żołądkowej, • skóra np. zespół Stevensa-Johnsona (zaburzenie autoimmunologiczne, w którym układ odpornościowy powoduje powstawanie pęcherzy i łuszczenie się skóry) lub toczeń rumieniowaty układowy (toczeń). Lek ten może być przepisany w celu leczenia chorób innych niż wymienione powyżej, takich jak niewydolność nadnerczy i inne nagłe przypadki medyczne, jak leczenie wstrząsu z tym związanego. Należy zwrócić się do lekarza, jeśli pacjent nie czuje się lepiej, czuje się gorzej lub nie jest pewien, dlaczego otrzymał ten lek. ### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Hydrocortisone Pharmis Kiedy nie stosować leku Hydrocortisone Pharmis Hydrocortisone_v04_October-2022 • Jeśli pacjent uważa, że kiedykolwiek wystąpiła u niego reakcja alergiczna lub jakikolwiek inny rodzaj reakcji po zażyciu tego leku lub jakiegokolwiek innego leku zawierającego kortykosteroidy lub którykolwiek ze składników tego leku (punkt 6 zawiera listę składników). Objawem reakcji alergicznej może być wysypka skórna lub zaczerwienienie skóry, obrzęk twarzy lub ust bądź duszność. • Jeśli u pacjenta występuje zakażenie grzybicze, które nie jest leczone. • Jeśli pacjent został ostatnio zaszczepiony lub ma być zaszczepiony. Tego leku nie wolno wstrzykiwać: • Do rdzenia kręgowego (dooponowo) [z wyjątkiem stosowania wraz z określonymi schematami chemioterapii] ani podawać drogą zewnątrzoponową. Nie zaleca się podawania tego leku drogą dooponową. Dzieci i młodzież Lek ten należy ostrożnie podawać dzieciom, gdyż długotrwałe stosowanie zaburza wzrost i rozwój dziecka oraz może powodować u dzieci zaćmę. Jeśli hydrokortyzon jest podawany dziecku urodzonemu przedwcześnie, może być konieczne monitorowanie czynności i struktury serca. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w razie zaistnienia powyższych sytuacji. Ostrzeżenia i środki ostrożności Przed rozpoczęciem przyjmowania hydrokortyzonu należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Przed rozpoczęciem przyjmowania tego leku należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje jakakolwiek z podanych poniżej chorób lub stanów. Lekarz może zdecydować o dokładniejszej obserwacji leczenia, zmianie dawki lub przepisaniu innego leku. • Ospa wietrzna, półpasiec lub opryszczkowe zakażenie oczu. Jeśli pacjent podejrzewa, że miał kontakt z osobą chorą na ospę wietrzną lub półpasiec, a nie przebył wcześniej tych chorób, lub jeśli nie jest pewien, czy je przebył. • Ciężka depresja lub depresja maniakalna (zaburzenie dwubiegunowe). Obejmuje to depresję przed przyjmowaniem leków steroidowych, takich jak ten lek, lub podczas ich przyjmowania, a także jeśli osoba z najbliższej rodziny chorowała na którąś z tych chorób. • Wahania nastroju, bezsenność i zmiany osobowości. • Wyjątkowo stresująca sytuacja. • Pojawienie się niewydolności nadnerczy. • Zespół Cushinga (zaburzenie hormonalne spowodowane zbyt wysokim stężeniem kortyzolu we krwi). • Cukrzyca (lub cukrzyca w wywiadzie u osoby z najbliższej rodziny pacjenta). • Padaczka, drgawki lub napady. • Jaskra (zwiększone ciśnienie w oku) lub jaskra u osoby z najbliższej rodziny w wywiadzie. • Zaćma. • Należy skontaktować się z lekarzem w przypadku niewyraźnego widzenia lub innych zaburzeń wzroku. • Problemy z sercem, w tym niewydolność serca lub zakażenia serca. • Nadciśnienie (wysokie ciśnienie krwi). • Zatrzymywanie płynów w organizmie. • Niedoczynność tarczycy (zbyt niska aktywność tarczycy). • Zapalenie trzustki (zapalenie trzustki, które powoduje silny ból brzucha lub pleców). • Zapalenie otrzewnej (zapalenie cienkiej błony otaczającej jelita i brzuch). • Zakażenie stawów. Hydrocortisone_v04_October-2022 • Choroba nerek lub wątroby. • Dolegliwości mięśniowe (ból lub słabość), które wystąpiły w przeszłości podczas przyjmowania leków zawierających steroidy. • Miastenia (stan powodujący osłabienie i zmęczenie mięśni). • Osteoporoza (kruchość kości – podatność kości na złamania). • Guz chromochłonny (rzadki rak tkanki nadnercza. Nadnercza to gruczoły znajdujące się nad nerkami). • Ropień skóry. • Wrzód żołądka, zapalenie uchyłków jelitowych (zapalenie ściany jelit) lub inne poważne problemy żołądkowe lub jelitowe. • Zakrzepowe zapalenie żył – schorzenie żył wywołane zakrzepicą (skrzepami w żyłach) (czerwone, nabrzmiałe i tkliwe żyły). • Urazowe uszkodzenie mózgu. • Gruźlica lub gruźlica w wywiadzie. Należy zachować ostrożność podczas stosowania kortykosteroidów, ponieważ mogą one powodować chorobę oczu (centralna chorioretinopatia surowicza), w której pod wrażliwą na światło warstwą tkanki w tylnej części wewnętrznego oka (siatkówka) gromadzi się płyn powodujący zaburzenia widzenia i może prowadzić do odwarstwienia siatkówki. Długotrwała terapia kortykosteroidami w dużych dawkach może powodować odkładanie się tłuszczu w obrębie worka oponowego kręgosłupa (tłuszczakowatość zewnątrzoponowa). Stosowanie w sporcie Ten lek zawiera substancje, przez które wynik analityczny kontroli antydopingowej może być uznany za pozytywny. Należy poinformować lekarza o podejrzeniu wystąpienia u pacjenta zakażenia, ponieważ wiadomo, że kortykosteroidy zwiększają podatność na zakażenia i mogą maskować ich objawy. Lek Hydrocortisone Pharmis a inne leki Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio. Pacjent powinien poinformować lekarza, jeśli przyjmuje którykolwiek z podanych poniżej leków, ponieważ mogą one wpływać na działanie leku Hydrocortisone Pharmis lub innych leków: • Acetazolamid – stosowany w leczeniu jaskry lub padaczki. • Leki przeciwzakrzepowe – stosowane do „rozrzedzania” krwi, takie jak as acenokumarol, fenindion i warfaryna. • Leki antycholinergiczne – leki zwane lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, które są stosowane w niektórych zabiegach chirurgicznych. • Antycholinoesterazy – stosowane w leczeniu miastenii (choroby mięśni), takie jak distygmina i neostygmina. • Leki przeciwbakteryjne, takie jak izoniazyd, erytromycyna, klarytromycyna, troleandomycyna. • Leki przeciwcukrzycowe – leki stosowane w leczeniu zbyt wysokiego stężenia cukru we krwi. • Leki przeciwwymiotne – takie jak Aprepitant i Fosaprepitant stosowane do zapobiegania nudnościom i wymiotom. • Leki przeciwgrzybicze – ketokonazol lub itrakonazol. • Leki przeciwgruźlicze – ryfampicyna i ryfabutyna – antybiotyki stosowane w leczeniu gruźlicy. • Leki przeciwwirusowe – stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV. • Inhibitory aromatazy – aminoglutetymid – stosowany w leczeniu raka. Hydrocortisone_v04_October-2022 • NLPZ – aspiryna (duża dawka) oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak ibuprofen, stosowane w leczeniu łagodnego i umiarkowanego bólu. • Leki przeciwpadaczkowe/leki przeciwdrgawkowe – barbiturany, karbamazepina i fenytoina – stosowane w leczeniu padaczki. • Karbenoksolon – stosowany w leczeniu zgagi. • Cyklosporyna – stosowana w leczeniu takich chorób jak ostre reumatoidalne zapalenie stawów, ostra łuszczyca lub po przeszczepie narządu lub szpiku kostnego. • Bloker kanału wapniowego – diltiazem. • Glikozydy nasercowe – digoksyna – stosowane w przypadku niewydolności serca i (lub) nieregularnego rytmu serca. • Leki immunosupresyjne – takrolimus i cyklofosfamid – stosowane po przeszczepie narządu w celu zapobiegania odrzuceniu narządu. • Leki neuroblokujące – pankuronium, które są stosowane w niektórych zabiegach chirurgicznych. • Doustne środki antykoncepcyjne – środki zawierające estrogen. • Leki zwiększające farmakokinetykę – środki zawierające kobicystat. • Leki obniżające poziom potasu – takie jak leki moczopędne (czasami nazywane lekami odwadniającymi), amfoterycyna B, ksanteny lub agoniści beta2 (np. leki stosowane w leczeniu astmy). • Szczepionki – pacjent powinien poinformować lekarza, jeśli niedawno został zaszczepiony lub jeśli ma być zaszczepiony. Podczas leczenia tym lekiem pacjent nie może być szczepiony „żywymi” szczepionkami. Inne szczepionki mogą być mniej skuteczne. • Sok grejpfrutowy. W razie długotrwałego przyjmowania leku(-ów) Jeśli pacjent jest leczony za powodu takich schorzeń jak cukrzyca, wysokie ciśnienie krwi lub zatrzymywanie wody w organizmie (obrzęk), należy poinformować o tym lekarza, ponieważ może być konieczne dostosowanie dawki leków stosowanych w leczeniu tych schorzeń. Przed poddaniem się jakiejkolwiek operacji należy poinformować lekarza, dentystę lub anestezjologa o stosowaniu tego leku. Jeśli wymagane jest badanie przeprowadzane przez lekarza lub w szpitalu ważne jest, aby powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce, że pacjent przyjmuje ten lek. Ten lek może wpływać na wyniki pewnych badań. Ciąża i karmienie piersią Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku, ponieważ lek ten może spowolnić rozwój dziecka. Kortykosteroidy przedostają się do łożyska, co wiąże się z ryzykiem niskiej masy urodzeniowej dziecka. U niemowląt urodzonych przez matki długotrwale leczone kortykosteroidami w czasie ciąży obserwowano przypadki zaćmy. Należy poinformować lekarza, jeśli pacjentka karmi piersią, ponieważ niewielkie ilości kortykosteroidów mogą znajdować się w mleku ludzkim. Jeśli pacjentka kontynuuje karmienie piersią podczas leczenia, dziecko będzie wymagało dodatkowych kontroli, aby upewnić się, że lek nie ma na nie wpływu. Przed rozpoczęciem przyjmowania jakichkolwiek leków należy poradzić się lekarza. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Wpływ leków tego typu na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn nie został zbadany. Istnieją działania niepożądane obserwowane u pacjentów przyjmujących ten lek, takie jak drgawki (napady drgawkowe). Jeśli występują one u danego pacjenta, nie powinien on prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Ten lek zawiera sód Hydrocortisone_v04_October-2022 Lek zawiera 9,36 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej fiolce. Odpowiada to 0,5% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie osób dorosłych. ### 3. Jak stosować lek Hydrocortisone Pharmis? Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Informacje o dawkowaniu Lekarz zdecyduje o miejscu wstrzyknięcia, ilości leku i liczbie wstrzyknięć, które pacjent otrzyma, w zależności od leczonego schorzenia i jego nasilenia. Lekarz wstrzyknie najmniejszą dawkę przez najkrótszy możliwy czas, aby uzyskać skuteczne złagodzenie objawów. Lekarz może również przepisać inny lek steroidowy lub suplement soli, aby zapewnić równowagę soli w organizmie. Dorośli Lek ten zostanie podany w postaci wstrzyknięcia przez lekarza lub pielęgniarkę do żyły (dożylnie) lub do mięśnia (domięśniowo). Zwykle pierwszą dawkę podaje się do żyły, zwłaszcza w nagłych przypadkach. Wstrzyknięcie będzie podawane powoli w czasie od 1 do 10 minut. W zależności od stanu pacjenta kolejne dawki mogą być wstrzykiwane w odstępach od 2 do 6 godzin. Duże dawki można zwykle stosować tylko przez dwa lub trzy dni. Ten lek najpierw rozpuszcza się w jałowej wodzie do wstrzykiwań. Jeśli lek ma być podawany w infuzji (za pomocą pompy lub kroplówki), jest on wtedy również mieszany z innym odpowiednim płynem. Nie należy dodawać domieszek żadnych innych leków. Osoby w podeszłym wieku Zwykle leczenie przebiega tak samo, jak w przypadku młodszych pacjentów. Jednak lekarz może zdecydować, że wymagane są regularne kontrole, aby sprawdzić jak organizm pacjenta reaguje na ten lek. Stosowanie u dzieci i młodzieży Kortykosteroidy mogą wpływać na rozwój dzieci, dlatego lekarz przepisze najmniejszą skuteczną dawkę (nie mniejszą niż 25 mg na dobę). Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Hydrocortisone Pharmis Jeśli pacjent uważa, że otrzymał zbyt wiele wstrzyknięć tego leku, powinien natychmiast porozmawiać z lekarzem. Pominięcie zastosowania dawki leku Hydrocortisone Pharmis Ponieważ lek ten będzie podawany pacjentowi pod ścisłym nadzorem lekarza, jest mało prawdopodobne, aby pacjent nie otrzymał wymaganej dawki. Jeśli jednak pacjent uważa, że nie otrzymał dawki leku, powinien poinformować o tym lekarza. Przerwanie przyjmowania leku Hydrocortisone Pharmis Lekarz zdecyduje, kiedy należy przerwać leczenie. To leczenie musi zostać odstawione powoli, jeśli pacjent: • przyjmował kortykosteroidy takie jak ten lek przez długi czas, • otrzymywał duże dawki kortykosteroidów takich jak ten lek, • w ciągu ostatniego roku przyjmował kortykosteroidy w tabletkach lub wstrzyknięciach, • miał już problemy z nadnerczami (niedoczynność kory nadnerczy) przed rozpoczęciem tego leczenia. To leczenie musi być odstawiane powoli, aby uniknąć objawów odstawienia. Objawy te mogą obejmować swędzenie skóry, gorączkę, bóle mięśni i stawów, katar, lepką wydzielinę w oczach, pocenie się i utratę wagi. Hydrocortisone_v04_October-2022 Jeśli objawy będą powracać lub nasilać w miarę zmniejszania dawki tego leku, należy natychmiast poinformować lekarza. Problemy psychiczne podczas leczenia tym lekiem Podczas leczenia sterydami takimi jak ten lek mogą wystąpić problemy psychiczne (patrz także punkt 4: Możliwe objawy niepożądane). • Te choroby mogą być ciężkie. • Zwykle objawiają się po kilku dniach lub tygodniach od rozpoczęcia terapii tym lekiem. • Ich wystąpienie jest bardziej prawdopodobne w przypadku dużych dawek. • Większość z tych problemów ustępuje po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku. Jeśli jednak wystąpią, mogą wymagać leczenia. Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli dany pacjent (lub inna osoba leczona tym lekiem) wykazuje jakiekolwiek oznaki problemów psychicznych. Jest to niezwykle ważne w przypadku depresji lub ewentualnych myśli samobójczych. W kilku przypadkach problemy psychiczne wystąpiły podczas zmniejszania dawek lub odstawiania leku. W razie jakichkolwiek dalszych pytań dotyczących stosowania tego leku należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki. ### 4. Możliwe działania niepożądane Jak każdy lek, lek ten może powodować objawy niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Lekarz przepisał ten lek w celu leczenia schorzenia, które w razie braku odpowiedniego leczenia może się zaostrzyć. W przypadku niektórych schorzeń leków takich jak Hydrocortisone Pharmis (steroidów) nie należy odstawiać nagle. Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast zwrócić się o pomoc. Lekarz zdecyduje, czy pacjent powinien kontynuować leczenie tym lekiem. • Reakcje alergiczne , takie jak wysypka skórna, obrzęk twarzy lub świszczący oddech i duszności. Objawy niepożądane tego rodzaju są rzadkie, ale mogą być poważne. • Ostre zapalenie trzustki, ból brzucha, który może promieniować do pleców; mogą też wystąpić wymioty, szok i utrata przytomności. • Wrzody, w tym krwawiące, objawiające się silnym bólem brzucha, który może promieniować do pleców i może wiązać się z krwawieniem z odbytu, czarnymi lub krwawymi stolcami i (lub) wymiotami z krwią. • Zakażenia. Ten lek może maskować lub zmieniać objawy podmiotowe i przedmiotowe niektórych zakażeń lub zmniejszać odporność na zakażenia, co powoduje, że są one trudne do zdiagnozowania we wczesnym stadium. Objawy mogą obejmować podwyższoną temperaturę i złe samopoczucie. Nasilenie przebytej gruźlicy może objawiać się kaszlem z krwią i bólem w klatce piersiowej. Ten lek zwiększa też ryzyko wystąpienia ostrych zakażeń. Może również zwiększyć podatność na zakażenia, które mogą maskować lub zmienić normalne reakcje na testy skórne, takie jak test na gruźlicę. • Zator płucny (zakrzep w płucu) objawy obejmują nagły ostry ból w klatce piersiowej, duszności i kaszel z krwią. • Podwyższone ciśnienie w czaszce u dzieci (rzekomy guz mózgu) objawiające się bólem głowy, wymiotami, brakiem energii i sennością. Ten niepożądany objaw występuje przeważnie po zaprzestaniu leczenia. • Zakrzepowe zapalenie żył (zakrzepy lub miażdżyca w żyłach nóg) objawiające się bólem i obrzękiem żył, ich zaczerwienieniem i tkliwością. Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z poniższych objawów niepożądanych lub jeśli zauważy on jakiekolwiek inne nietypowe objawy niewymienione w tej ulotce, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Częstość objawów niepożądanych jest nieznana. Częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych. Hydrocortisone_v04_October-2022 Krew, serce i krążenie • Problemy z pompowaniem krwi przez serce (niewydolność serca) objawiające się opuchnięciem kostek, dusznością. • Wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie) objawiające się bólem głowy lub złym samopoczuciem. • Podwyższenie liczby białych krwinek (leukocytoza). • Niskie ciśnienie krwi. • Zgrubienie mięśnia sercowego (kardiomiopatia przerostowa) u zbyt wcześnie urodzonych niemowląt. Woda i sól w organizmie • Obrzęki i wysokie ciśnienie krwi, spowodowane zwiększonym poziomem wody i zawartości soli. • Obrzęk kończyn, np. kostek. • Skurcze i drgawki z powodu utraty potasu. W rzadkich przypadkach może to prowadzić do zastoinowej niewydolności serca (serce nie może prawidłowo pompować krwi). Układ trawienny • Nudności lub wymioty. • Wrzody lub pleśniawki w przełyku (trudności z przełykaniem). • Niestrawność. • Wzdęcie brzucha. • Ból brzucha. • Biegunka. Uszy • Zawroty głowy lub uczucie wirowania. Oczy • Jaskra (podwyższone ciśnienie wewnątrz oka, powodujące ból oczu i bóle głowy). • Obrzęk nerwu wzrokowego (powodujący stan zwany obrzękiem brodawkowatym, który może powodować zaburzenia widzenia). • Uszkodzenie nerwu wzrokowego lub zaćma (objawiające się pogorszeniem wzroku). • Ścieńczenie przezroczystej przedniej części oka (rogówki) lub białej części oka (twardówki) • Nasilenie się wirusowych lub grzybiczych zakażeń oczu. • Wytrzeszcz gałek ocznych. • Zaburzenia widzenia, takie jak ślepa plamka, niewyraźne widzenie i zniekształcenie kształtów, spowodowane zbieraniem się płynu pod tkanką wyściełającą tylną część oka (siatkówką). • Niewyraźne widzenie. Zaburzenia ogólne • Zmęczenie lub złe samopoczucie. • Reakcje skórne w miejscu wstrzyknięcia. Układ hormonalny i przemiana materii • Spowolnienie prawidłowego wzrostu niemowląt, dzieci lub młodzieży, które może być trwałe. • Nieregularne miesiączki lub brak miesiączki. • Okrągły lub księżycowaty kształt twarzy (twarz Cushinga). • Zwiększenie apetytu i masy ciała. • Cukrzyca lub zaostrzenie się obecnej już cukrzycy. • Długotrwała terapia może prowadzić do obniżenia poziomu niektórych hormonów, co z kolei może powodować niskie ciśnienie krwi i zawroty głowy. Ten objaw może utrzymywać się przez kilka miesięcy. • Zwiększenie stężenia mocznika we krwi. Hydrocortisone_v04_October-2022 • Po leczeniu kortykosteroidami może dojść do podwyższenia stężenia pewnych związków chemicznych (enzymów) zwanych transaminazą alaninową, transaminazą asparaginianową i fosfatazą alkaliczną, które pomagają organizmowi trawić leki i inne substancje. Zmiana jest zazwyczaj niewielka, a poziom enzymów wraca do normy po naturalnym usunięciu leku z organizmu. Jeśli do tego dojdzie, pacjent nie odczuje żadnych objawów, ale wykażą to ewentualne badania krwi. • Zespół odstawienia leków obejmuje takie objawy jak katar, gorączka, ból głowy, utrata apetytu, zmęczenie, ból stawów, łuszczenie się skóry, utrata masy ciała i niskie ciśnienie krwi. • Nieprawidłowy poziom tłuszczów np. cholesterolu we krwi. • Nietypowe odkładanie się tłuszczu w ciele. Mięśnie i kości • Ból mięśni. • Osłabienie lub wyniszczenie mięśni. • Kruchość kości (podatność kości na złamania). • Złamania lub pęknięcia kości. • Złamanie kości lub stawu z powodu niedostatecznego krążenia krwi, powodujące ból w biodrze. • Zerwanie ścięgna mięśni powodujące ból i (lub) obrzęk. • Skurcze lub drganie mięśni. Układ nerwowy i zmiany nastroju Steroidy, w tym ten lek, mogą powodować poważne problemy ze zdrowiem psychicznym. Występują one często zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Mogą one wystąpić u około 5 na 100 osób przyjmujących leki takie jak ten lek. • Uczucie przygnębienia, a w niektórych przypadkach także myśli samobójcze. • Uczucie euforii (mania) lub zmiany nastroju. • Uczucie niepokoju, bezsenność, problemy z koncentracją lub dezorientacja i utrata pamięci. Omamy dotykowe, wzrokowe i słuchowe. Dziwne i przerażające myśli, zmieniające zachowanie, poczucie osamotnienia. Jeżeli pacjent zauważy którykolwiek z tych objawów, powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem. Inne działania niepożądane ze strony układu nerwowego mogą obejmować: • Konwulsje (drgawki), zawroty głowy, senność, duszność, drażliwość, uczucie zimna, gorąca lub drętwienia, szum w uszach lub utrata przytomności. • Ból głowy. • Ból pleców, zmniejszenie siły lub czucia w nogach lub zaburzenia równowagi, spowodowane nagromadzeniem tłuszczu w obrębie kanału kręgowego (tłuszczakowatość zewnątrzoponowa). Skóra • Ropień, zwłaszcza w pobliżu miejsca wstrzyknięcia. • Trądzik. • Trudno gojące się rany. • Ścieńczenie skóry z rozstępami. • Rozstępy skóry. • Siniaki. • Małe fioletowe/czerwone plamy na skórze. • Blade lub ciemniejsze plamy na skórze, lub uniesione plamy, które mają nietypowy kolor. • Nadmierny porost włosów na ciele i twarzy. • Wysypka, swędzenie, pokrzywka. • Nadmierne pocenie się. Hydrocortisone_v04_October-2022 Zgłaszanie objawów niepożądanych Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi. farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można także zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel: +48 22 49 21 301, Faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku. ### 5. Jak przechowywać lek Hydrocortisone Pharmis? Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na fiolkach i pudełku. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Roztwór po rekonstytucji i rozcieńczeniu: Nie przechowywać w lodówce. Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną podczas użytkowania przez 24 godziny w temperaturze 2-8°C. O ile metoda rekonstytucji nie wyklucza ryzyka zanieczyszczenia mikrobiologicznego, produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli produkt nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania odpowiada użytkownik. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usuwać leki, które nie są już potrzebne. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. Badania oceny oddziaływania na środowisko wykazały, że deksametazon wykazywał endokrynologiczne działania niepożądane u gatunków ryb. ### 6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek Hydrocortisone Pharmis - Aktywnym składnikiem jest hydrokortyzonu sodu bursztynian. Każda fiolka zawiera 100 mg hydrokortyzonu (co odpowiada 133,7 mg hydrokortyzonu sodu bursztynianu). - Pozostałe składniki to sodu diwodorofosforan jednowodny i disodu fosforan. Każda ampułka zawiera 2 ml wody do wstrzykiwań. Rozpuszczalnik nie zawiera substancji pomocniczych. Jak wygląda lek Hydrocortisone Pharmis i co zawiera opakowanie Ten lek jest dostarczany w fiolkach zawierających biały liofilizowany proszek, hydrokortyzon (w postaci sodu bursztynianu), oraz w ampułkach zawierających rozpuszczalnik, wodę do wstrzykiwań. Liofilizowany proszek jest dostarczany w fiolkach o pojemności 4 ml z bezbarwnego szkła typu I, rozpuszczalnik w ampułkach o pojemności 2 ml z bezbarwnego szkła typu I. Ten lek jest dostarczany w opakowaniach zawierających 50 fiolek i 50 ampułek z rozpuszczalnikiem. Podmiot odpowiedzialny Pharmis Biofarmacêutica, Lda. Praceta do Farol, 77 2750-610 Cascais Hydrocortisone_v04_October-2022 Portugalia Tel.: +351 214823850 Fax: +351 214823859 e-mail: info@pharmis.com Importer Infosaúde – Instituto de Formação e Inovação em Saúde, S.A. Rua das Ferrarias Del Rei, nº6, Urbanização da Fábrica da Pólvora, 2730-269 Barcarena Portugalia Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: Francja: Hydrocortisone Pharmis Polska: Hydrocortisone Pharmis Portugalia: Hydrocortisone Pharmis Hiszpania: Hydrocortisone Pharmis 100 mg polvo y disolvente para solución inyectable y para perfusión EFG Data ostatniej aktualizacji ulotki: {MM/RRRR} ------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego Aby uzyskać więcej informacji, należy zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego. Dawkowanie i sposób podawania Ten lek może być podawany w postaci wstrzyknięcia dożylnego, infuzji dożylnej lub wstrzyknięcia domięśniowego, przy czym preferowanym sposobem początkowego podania w nagłych przypadkach jest wstrzyknięcie dożylne. Po początkowej interwencji w nagłym przypadku należy rozważyć zastosowanie dłużej działającej postaci leku do wstrzyknięć lub postaci doustnej. Dawka zwykle wynosi od 100 mg do 500 mg, w zależności od nasilenia schorzenia i jest podawana w postaci wstrzyknięcia dożylnego trwającego od 1 do 10 minut. Dawkę tę można powtarzać w odstępach od 2, 4 do 6 godzin, w zależności od odpowiedzi pacjenta na leczenie oraz jego stanu klinicznego. Wymagania dotyczące dawkowania są zróżnicowane i dawka musi być indywidualnie dobierana na podstawie leczonej choroby, jej nasilenia oraz odpowiedzi pacjenta przez cały czas trwania leczenia. W każdym indywidualnym przypadku należy na bieżąco dokonywać oceny stosunku korzyści do ryzyka. Odpowiednią dawkę podtrzymującą należy ustalić poprzez stopniowe zmniejszanie początkowej dawki leku o niewielką ilość i w odpowiednich odstępach czasu, aż do osiągnięcia najmniejszej dawki, która pozwoli utrzymać odpowiednią odpowiedź kliniczną. Zasadniczo leczenie dużymi dawkami kortykosteroidu należy kontynuować jedynie do momentu ustabilizowania się stanu pacjenta – zwykle nie dłużej niż od 48 do 72 godzin. Gdy leczenie dużymi dawkami hydrokortyzonu, po upływie 48 do 72 godzin musi być kontynuowane, może wystąpić hipernatremia, dlatego lepsze może być zastąpienie tego leku kortykosteroidem takim jak sól sodowa bursztynianu metyloprednizolonu, po której występuje niewielkie zatrzymywanie sodu w organizmie lub nie występuje ono wcale. Hydrocortisone_v04_October-2022 Jeśli po długotrwałej terapii lek ma być odstawiony, należy go odstawiać raczej stopniowo, nie zaś gwałtownie (patrz punkt 4.4 Charakterystyki Produktu Leczniczego). Działania niepożądane można ograniczyć poprzez zastosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez minimalny okres (patrz punkt 4.4 Charakterystyki Produktu Leczniczego). Terapia kortykosteroidami ma charakter uzupełniający i nie zastępuje konwencjonalnej terapii. U pacjentów z chorobami wątroby może wystąpić nasilenie działania (patrz punkt 4.4 Charakterystyki Produktu Leczniczego) i można rozważyć zmniejszenie dawki. Osoby w podeszłym wieku: Hydrokortyzon jest stosowany głównie w ostrych, krótkotrwałych stanach. Nie istnieją dane wskazujące, że zmiana dawkowania jest uzasadniona u osób w podeszłym wieku, o ile lek jest stosowany zgodnie z zaleceniami. Jednak leczenie pacjentów w podeszłym wieku należy planować, mając na uwadze to, że częste działania niepożądane kortykosteroidów mają poważniejsze konsekwencje u osób w podeszłym wieku i wymagana jest ścisła obserwacja kliniczna (patrz punkt 4.4 Charakterystyki Produktu Leczniczego). Stosowanie u dzieci: W przypadku dzieci i niemowląt należy zmniejszyć dawkę, przy czym dawkę należy uzależnić raczej od tego jaki jest stan pacjenta niż od jego wieku czy masy ciała. Dawka w żadnym przypadku nie powinna być mniejsza niż 25 mg na dobę (patrz punkt 4.4 Charakterystyki Produktu Leczniczego). Nie zaleca się podawania tego leku drogą dooponową. Sposób podawania Przygotowanie roztworu: Do stosowania dożylnego lub domięśniowego należy aseptycznie przygotować roztwór poprzez dodanie nie więcej niż 2 ml jałowej wody do wstrzykiwań do zawartości jednej fiolki zawierającej liofilizowany proszek, wstrząśnięcie i pobranie do użycia. Przygotowany roztwór jest izotoniczny lub prawie izotoniczny. Do infuzji dożylnej najpierw należy przygotować roztwór poprzez dodanie nie więcej niż 2 ml jałowej wody do wstrzykiwań do fiolki. Następnie roztwór ten można dodać do 100 ml – 1000 ml (ale nie mniej niż 100 ml) 5% roztworu dekstrozy w wodzie (lub w izotonicznym roztworze soli fizjologicznej, jeśli u pacjenta nie jest konieczne ograniczenie ilości sodu). Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6 Charakterystyki Produktu Leczniczego. Po rozpuszczeniu wartość pH roztworu mieści się w zakresie od 7,0 do 8,0. Produkty lecznicze podawane pozajelitowo powinny być przed podaniem poddane kontroli wzrokowej pod kątem obecności cząstek stałych i odbarwień. Przygotowany roztwór powinien być przezroczysty bez widocznych cząstek. Usuwanie: Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Hydrocortisone_v04_October-2022 ## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) Hydrocortisone_v04_October-2022 CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO ### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Hydrocortisone Pharmis, 100 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji ### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera 100 mg hydrokortyzonu (co odpowiada 133,7 mg hydrokortyzonu sodu bursztynianu). Każda ampułka zawiera 2 ml wody do wstrzykiwań. Produkt leczniczy Hydrocortisone Pharmis zawiera sód w postaci hydrokortyzonu sodu bursztynianu, sodu diwodorofosforanu jednowodnego i disodu fosforanu. Każda fiolka zawiera 9,36 ml sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych podano w punkcie 6.1. ### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji. Fiolka zawierająca biały liofilizowany proszek i ampułka zawierająca jałową wodę do wstrzykiwań. ### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE #### 4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Hydrocortisone Pharmis jest wskazany we wszystkich stanach, w których wymagane jest szybkie i intensywne działanie kortykosteroidów, takich jak: ### 1. Zaburzenia endokrynologiczne Pierwotna lub wtórna niedoczynność kory nadnerczy. ### 2. Choroby tkanki łącznej Toczeń rumieniowaty układowy. ### 3. Choroby dermatologiczne Ostry rumień wielopostaciowy (zespół Stevensa-Johnsona). ### 4. Stany alergiczne Astma oskrzelowa, reakcje anafilaktyczne. ### 5. Nagłe przypadki medyczne Hydrokortyzon jest wskazany w leczeniu wstrząsu w przebiegu niewydolności kory nadnerczy lub wstrząsu niereagującego na konwencjonalne leczenie, gdy może występować niewydolność kory nadnerczy. #### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Hydrocortisone_v04_October-2022 Dawka zwykle wynosi od 100 mg do 500 mg, w zależności od tego, jak ciężki jest stan chorego i jest podawana w postaci wstrzyknięcia dożylnego trwającego od jednej do dziesięciu minut. Dawkę tę można powtarzać w odstępach od 2, 4 lub 6 godzin, w zależności od odpowiedzi pacjenta na leczenie oraz jego stanu klinicznego. Wymagania dotyczące dawkowania są zróżnicowane i muszą być indywidualnie dobrane na podstawie leczonej choroby, jej nasilenia oraz odpowiedzi pacjenta w całym okresie leczenia. W każdym indywidualnym przypadku należy dokonać oceny stosunku korzyści do ryzyka. Odpowiednią dawkę podtrzymującą należy ustalić poprzez stopniowe zmniejszanie początkowej dawki produktu leczniczego o niewielką ilość i w odpowiednich odstępach czasu, aż do osiągnięcia najmniejszej dawki, która pozwoli utrzymać odpowiednią odpowiedź kliniczną. Zasadniczo leczenie dużymi dawkami kortykosteroidu należy kontynuować jedynie do czasu ustabilizowania się stanu pacjenta – zwykle nie dłużej niż od 48 do 72 godzin. Jeśli leczenie hydrokortyzonem po upływie od 48 do 72 godzin musi być kontynuowane, może wystąpić hipernatremia, dlatego lepsze może być zastąpienie hydrokortyzonu kortykosteroidem takim jak sól sodowa bursztynianu metyloprednizolonu, po której występuje niewielkie zatrzymywanie sodu w organizmie lub nie występuje ono wcale. Jeśli po długotrwałej terapii lek ma być odstawiony, nie należy go odstawiać nagle, ale stopniowo (patrz punkt 4.4). Działania niepożądane można ograniczyć poprzez zastosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez minimalny okres (patrz punkt 4.4). Terapia z zastosowaniem kortykosteroidów ma charakter uzupełniający i nie zastępuje konwencjonalnej terapii. U pacjentów z chorobami wątroby może wystąpić nasilenie działania (patrz punkt 4.4) i można rozważyć zmniejszenie dawki. Dzieci: W przypadku dzieci i niemowląt należy zmniejszyć dawkę, przy czym dawka uzależniona jest raczej od tego, jak ciężki jest stan pacjenta niż od jego wieku czy masy ciała. Dawka nie powinna być mniejsza niż 25 mg na dobę (patrz punkt 4.4). Pacjenci w podeszłym wieku: Produkt Hydrocortisone Pharmis jest stosowany głównie w ostrych, krótkotrwałych stanach. Nie istnieją dane wskazujące, że zmiana dawkowania jest uzasadniona u osób w podeszłym wieku, o ile lek jest stosowany zgodnie z zaleceniami. Jednak leczenie pacjentów w podeszłym wieku, zwłaszcza długotrwałe, należy planować, mając na uwadze to, że częste działania niepożądane kortykosteroidów mają poważniejsze konsekwencje u osób w podeszłym wieku i wymagana jest ścisła obserwacja kliniczna (patrz punkt 4.4). Sposób podawania Hydrokortyzon może być podawany w postaci wstrzyknięcia dożylnego, infuzji dożylnej lub wstrzyknięcia domięśniowego, przy czym preferowanym sposobem początkowego podania w nagłych przypadkach jest wstrzyknięcie dożylne. Po początkowej interwencji w nagłym przypadku należy rozważyć zastosowanie dłużej działającej postaci do wstrzyknięć lub postaci doustnej. Nie zaleca się podawania tego produktu dooponowo. Instrukcja dotycząca rekonstytucji i rozcieńczenia produktu przed podaniem, patrz punkt 6.6. #### 4.3 Przeciwwskazania Hydrocortisone_v04_October-2022 - Stwierdzona nadwrażliwość na substancję czynną bądź na którąkolwiek z substancji pomocniczych wymienionych w punkcie 6.1. - Zakażenie ogólnoustrojowe, chyba że pacjent otrzymuje specyficzne leczenie przeciwzakaźne. - Podanie dooponowe, z wyjątkiem stosowania wraz z określonymi schematami chemioterapii (nie wolno stosować rozcieńczalników zawierających alkohol benzylowy). - Podanie zewnątrzoponowe. #### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Specjalne ostrzeżenia: ### 1. Producent dołącza do opakowania ulotkę informacyjną dla pacjenta. ### 2. Działania niepożądane można ograniczyć poprzez zastosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy okres. Wymagana jest częsta ocena pacjentów w celu odpowiedniego dostosowania dawki do stopnia nasilenia choroby (patrz punkt 4.2). ### 3. Długotrwała terapia prowadzi do zaniku kory nadnerczy, które może utrzymywać się przez wiele miesięcy po zaprzestaniu leczenia. Dlatego też odstawienie kortykosteroidów po długotrwałym leczeniu musi być zawsze stopniowe i powinno trwać tygodnie lub miesiące, w zależności od dawki i czasu trwania leczenia, aby uniknąć znacznego zaostrzenia choroby, ostrej niedoczynności nadnerczy lub zapalenia wielotętniczego. Podczas długotrwałej terapii każda współistniejąca choroba, uraz, znieczulenie lub zabieg chirurgiczny wymagają czasowego zwiększenia dawki; jeśli kortykosteroidy zostały odstawione po długotrwałej terapii, może być konieczne ich czasowe ponowne włączenie. ### 4. Ponieważ wydzielanie mineralokortykoidów może być zaburzone, należy jednocześnie podawać sól i (lub) mineralokortykoid. ### 5. Mogą wystąpić reakcje alergiczne. Ponieważ u pacjentów otrzymujących pozajelitową terapię kortykosteroidami występowały rzadkie przypadki reakcji skórnych i reakcji anafilaktycznych/anafilaktoidalnych, przed podaniem produktu leczniczego należy podjąć odpowiednie środki ostrożności, zwłaszcza gdy u pacjenta w wywiadzie stwierdzono alergię na leki. ### 6. Działanie immunosupresyjne / zwiększona podatność na zakażenia: Kortykosteroidy mogą zwiększać podatność na zakażenia, maskować określone objawy zakażenia, a podczas ich stosowania mogą wystąpić nowe zakażenia. Tłumienie odpowiedzi zapalnej i działanie immunosupresyjne zwiększa podatność na zakażenia grzybicze, wirusowe i bakteryjne oraz ich nasilenie. W wielu przypadkach obraz kliniczny może być nietypowy, a schorzenie może osiągnąć zaawansowane stadium zanim zostanie rozpoznane. ### 7. Szczepienie żywymi lub atenuowanymi wirusami jest przeciwwskazane u pacjentów otrzymujących kortykosteroidy w dawkach immunosupresyjnych. Szczepionki zabite lub inaktywowane można podawać pacjentom otrzymującym kortykosteroidy w dawkach immunosupresyjnych, jednakże uzyskana odpowiedź może być zmniejszona. Zalecane szczepienia można podawać pacjentom stosującym nieimmunosupresyjne dawki kortykosteroidów. ### 8. Osoby, które przyjmują leki immunosupresyjne są bardziej podatne na zakażenie niż osoby zdrowe. Na przykład ospa wietrzna i odra mogą mieć poważniejszy, a nawet zakończony zgonem przebieg u nieuodpornionych dzieci lub dorosłych leczonych kortykosteroidami. Ospa wietrzna stanowi poważne zagrożenie, ponieważ ta zwykle łagodna choroba może być śmiertelna u pacjentów z obniżoną odpornością. Pacjentom (lub rodzicom dzieci) bez jednoznacznego potwierdzenia przebycia ospy wietrznej w wywiadzie należy doradzić, aby unikali bliskiego kontaktu osobistego z chorymi na ospę wietrzną lub półpasiec, a w przypadku ekspozycji powinni pilnie zgłosić się do lekarza. Biernego uodpornienia za pomocą immunoglobuliny varicella/zoster (VZIG) wymagają narażeni nieuodpornieni pacjenci, którzy otrzymują kortykosteroidy ogólnoustrojowo lub stosowali je w ciągu ostatnich Hydrocortisone_v04_October-2022 3 miesięcy. Należy je podać w ciągu 10 dni od ekspozycji na ospę wietrzną. W przypadku potwierdzenia rozpoznania ospy wietrznej wymagana jest interwencja specjalisty i pilne leczenie. Nie należy odstawiać kortykosteroidów. Może też być konieczne zwiększenie dawki. ### 9. Wpływ na psychikę Pacjentów lub opiekunów należy ostrzec, że ogólnoustrojowe steroidy mogą powodować potencjalnie ciężkie psychiczne działania niepożądane (patrz punkt 4.8). Objawy zazwyczaj występują po kilku dniach od rozpoczęcia leczenia. Ryzyko może być większe w przypadku dużych dawek/narażenia ogólnoustrojowego (patrz punkt 4.5), chociaż wielkość dawki nie umożliwia przewidzenia początku, rodzaju, ciężkości lub czasu trwania reakcji. Większość działań niepożądanych ustępuje po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu produktu leczniczego, jednak konieczne może być specjalne leczenie. Pacjentów lub opiekunów należy zachęcać do szukania pomocy medycznej, jeśli u pacjenta wystąpią objawy psychiczne, szczególnie w przypadku podejrzenia depresji lub myśli samobójczych. Pacjenci lub opiekunowie powinni być świadomi możliwych zaburzeń psychicznych, które mogą wystąpić podczas lub bezpośrednio po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia steroidami ogólnoustrojowymi, chociaż takie reakcje zgłaszano rzadko. Szczególną ostrożność należy zachować, rozważając zastosowanie kortykosteroidów o działaniu ogólnoustrojowym u pacjentów z istniejącymi lub występującymi w przeszłości ciężkimi zaburzeniami afektywnymi u nich samych lub u ich krewnych pierwszego stopnia. Dotyczy to m.in. choroby depresyjnej lub zaburzenia dwubiegunowego oraz uprzednio występującej psychozy steroidowej. ### 10. Zastosowanie kortykosteroidów w aktywnej gruźlicy powinno być ograniczone do przypadków piorunującej lub rozsianej gruźlicy, w której kortykosteroid stosowany jest w połączeniu z odpowiednim schematem leczenia przeciwgruźliczego. Pacjenci z utajoną gruźlicą lub reaktywnością na tuberkulinę powinni być ściśle monitorowani podczas kortykosteroidoterapii, aby wykryć możliwą reaktywację choroby w odpowiednim czasie. Podczas długotrwałej terapii kortykosteroidami pacjenci ci powinni otrzymywać chemioprofilaktykę. ### 11. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów otrzymujących leki działające na serce takie jak digoksyna, ponieważ może wystąpić zaburzenie równowagi elektrolitów/utrata potasu spowodowane przez steroidy (patrz punkt 4.8). ### 12. W przypadku wstrzyknięć domięśniowych należy unikać okolicy mięśnia naramiennego ze względu na możliwość wystąpienia atrofii tkanki. ### 13. Zgłaszano zaburzenia czynności wątroby i dróg żółciowych, które mogą być odwracalne po przerwaniu leczenia. Dlatego też wymagana jest odpowiednia obserwacja w tym zakresie. Hydrokortyzon może mieć zwiększone działanie u pacjentów z chorobami wątroby, ponieważ metabolizm i eliminacja hydrokortyzonu u tych pacjentów jest znacznie zmniejszona (patrz punkt 4.2). ### 14. Istnieją doniesienia o przełomie związanym z istnieniem guzów chromochłonnych, który może być śmiertelny po podaniu ogólnoustrojowych kortykosteroidów. Kortykosteroidy można podawać pacjentom z podejrzeniem lub rozpoznaniem guza chromochłonnego wyłącznie po odpowiedniej ocenie ryzyka i korzyści. ### 15. Wpływ na wzrok: Po ogólnoustrojowym i miejscowym stosowaniu kortykosteroidów mogą być zgłaszane zaburzenia widzenia. Jeśli u pacjenta wystąpią objawy takie jak niewyraźne widzenie lub inne zaburzenia widzenia, należy rozważyć skierowanie go do okulisty w celu oceny możliwych przyczyn, w tym zaćmy, jaskry lub rzadkich chorób, takich jak centralna retinopatia surowicza (CSR) zgłaszana po zastosowaniu ogólnoustrojowych i miejscowych kortykosteroidów. Centralna retinopatia surowicza może powodować odwarstwienie siatkówki. Kortykosteroidy należy stosować ostrożnie u pacjentów z opryszczką pospolitą oczną ze względu na ryzyko perforacji rogówki. Długotrwałe stosowanie kortykosteroidów może powodować zaćmę podtorebkową tylną, a także zaćmę jądrową (szczególnie u dzieci), wytrzeszcz lub podwyższone ciśnienie śródgałkowe, co może prowadzić do jaskry z możliwym Hydrocortisone_v04_October-2022 uszkodzeniem nerwów wzrokowych. U pacjentów otrzymujących glikokortykoidy może wystąpić również nasilenie wtórnych zakażeń grzybiczych i wirusowych oka. ### 16. Przy podawaniu produktu leczniczego drogą dooponową/zewnątrzoponową zgłaszano ciężkie zdarzenia niepożądane. Zgłaszano występowanie tłuszczakowatości zewnątrzoponowej u pacjentów przyjmujących kortykosteroidy, przeważnie w przypadku długotrwałego stosowania dużych dawek. ### 17. Kortykosteroidy ogólnoustrojowe nie są wskazane i dlatego nie powinny być stosowane w leczeniu urazowego uszkodzenia mózgu: wieloośrodkowe badanie wykazało zwiększoną śmiertelność po 2 tygodniach i 6 miesiącach po urazie u pacjentów, którym podawano sól sodową bursztynianu metyloprednizolonu w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo. Związek przyczynowy z leczeniem solą sodową bursztynianu metyloprednizolonu nie został ustalony. ### 18. Podczas stosowania kortykosteroidów zgłaszano przypadki zakrzepicy, w tym żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. W związku z tym kortykosteroidy należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi lub predysponowanych do nich. ### 19. Rola kortykosteroidów we wstrząsie septycznym jest kontrowersyjna, a wczesne wyniki badań wykazują zarówno korzystne, jak i niekorzystne działanie. Niemniej jednak ostatnio sugeruje się, że dodatkowe leczenie kortykosteroidami może być korzystne u pacjentów ze wstrząsem septycznym z niewydolnością nadnerczy. Rutynowe stosowanie w przypadku wstrząsu septycznego nie jest jednak zalecane. Systematyczny przegląd krótkotrwałego stosowania kortykosteroidów w dużych dawkach nie potwierdził zasadności ich podawania. Jednak metaanalizy i przegląd piśmiennictwa sugerują, że dłuższe podawanie (5-11 dni) małej dawki kortykosteroidów może zmniejszyć śmiertelność, szczególnie u pacjentów ze wstrząsem septycznym spowodowanym stosowaniem leków wazopresyjnych. ### 20. Wpływ na układ wewnątrzwydzielniczy: U pacjentów poddanych nadmiernemu stresowi podczas terapii kortykosteroidami wskazane jest podanie zwiększonej dawki szybko działających kortykosteroidów przed stanem stresu, w jego trakcie i po nim. Dawki farmakologiczne kortykosteroidów podawane przez dłuższy czas mogą powodować supresję osi podwzgórze-przysadka-nadnercza (wtórna niewydolność kory nadnerczy). Zakres i czas trwania niewydolności kory nadnerczy jest różny u różnych pacjentów i zależy od dawki, częstotliwości, czasu podawania i czasu trwania leczenia glikokortykoidami. Ponadto nagłe odstawienie glikokortykoidów może spowodować ostrą niewydolność nadnerczy prowadzącą do zgonu. Dlatego wtórną niewydolność kory nadnerczy wywołaną lekiem można minimalizować poprzez stopniowe zmniejszanie dawki. Ten rodzaj względnej niewydolności może utrzymywać się przez wiele miesięcy po zakończeniu leczenia, dlatego w przypadku wystąpienia każdej sytuacji stresowej w tym okresie należy wznowić terapię hormonalną. Zespół odstawienia steroidów, z którym niewydolność kory nadnerczy wydaje się niepowiązana, może również wystąpić po nagłym przerwaniu leczenia glikokortykoidami. Objawami tego zespołu są: jadłowstręt, nudności, wymioty, letarg, ból głowy, gorączka, ból stawów, łuszczenie się skóry, bóle mięśni, utrata masy ciała i (lub) niedociśnienie tętnicze. Zakłada się, że objawy te występują z powodu nagłej zmiany stężenia glikokortykoidów, a nie z powodu małego stężenia kortykosteroidów. Glikokortykoidy mogą powodować lub zaostrzać zespół Cushinga, dlatego należy unikać glikokortykoidów u pacjentów z chorobą Cushinga. Kortykosteroidy powodują zwiększone działanie u pacjentów z niedoczynnością tarczycy. ### 21. Wpływ na serce: Ze względu na działania niepożądane glikokortykoidów na układ sercowonaczyniowy, takie jak dyslipidemia i nadciśnienie tętnicze, u leczonych pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego istnieje zwiększone ryzyko dodatkowych działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego w przypadku dużych dawek i długotrwałego stosowania. W związku z tym zaleca się ostrożne stosowanie kortykosteroidów oraz dodatkową obserwację pacjentów pod kątem zmian poziomu ryzyka, a w razie potrzeby dodatkową obserwację kardiologiczną. Zastosowanie małych dawek może zmniejszyć częstość występowania powikłań w terapii kortykosteroidami. W przypadkach zastoinowej niewydolności serca kortykosteroidy ogólnoustrojowe należy stosować ostrożnie i tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne. Hydrocortisone_v04_October-2022 ### 22. Inne: Powikłania spowodowane leczeniem glikokortykoidami zależą od wielkości dawki i czasu trwania leczenia. W każdym indywidualnym przypadku należy dokonać oceny stosunku korzyści do ryzyka w odniesieniu do dawki i czasu trwania leczenia oraz tego, czy należy produkt podawać codziennie, czy okresowo. Należy stosować najmniejszą możliwą dawkę kortykosteroidów w celu kontrolowania leczonego stanu. Należy stosować stopniowe zmniejszanie dawki, gdy jest to możliwe. Oczekuje się, że jednoczesne leczenie inhibitorami aktywności cytochromu CYP3A, w tym lekami zawierającymi kobicystat, zwiększy ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Należy unikać takiego połączenia, chyba że korzyści przewyższają zwiększone ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych powodowanych przez kortykosteroidy – w takim przypadku należy monitorować pacjentów pod kątem ogólnoustrojowych działań niepożądanych ze strony kortykosteroidów (patrz punkt 4.5). Aspirynę i niesteroidowe leki przeciwzapalne należy stosować ostrożnie podczas jednoczesnego podawania z kortykosteroidami (patrz punkt 4.5). ### 23. Zgłaszano przypadki wystąpienia mięsaka Kaposiego u pacjentów leczonych kortykosteroidami. Zakończenie terapii kortykosteroidami może prowadzić do remisji klinicznej. ### 24. Kortykosteroidy należy stosować ostrożnie u pacjentów z napadami drgawkowymi. ### 25. Duże dawki kortykosteroidów mogą powodować ostre zapalenie trzustki. Nie ma powszechnej zgody co do tego, czy kortykosteroidy są przyczyną występowania wrzodów żołądkowo-jelitowych podczas terapii, jednak terapia glikokortykoidami może maskować objawy choroby wrzodowej, w związku z czym perforacja lub krwotok mogą wystąpić bez silnego bólu. Terapia glikokortykoidami może maskować zapalenie otrzewnej lub inne objawy związane z zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, takimi jak perforacja, niedrożność lub zapalenie trzustki. W połączeniu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) zwiększa się ryzyko wystąpienia wrzodów żołądkowo-jelitowych. Hydrokortyzon może prowadzić do wzrostu ciśnienia krwi, zatrzymywania wody i soli oraz zwiększenia wydalania potasu. Konieczna może być dieta bez sodu i uzupełnienie potasu w diecie. Wszystkie kortykosteroidy zwiększają wydalanie wapnia. Stosowanie w sporcie Ten lek zawiera substancje, przez które wynik analityczny kontroli antydopingowej może być uznany za pozytywny. Środki ostrożności: Należy zachować szczególną ostrożność, rozważając stosowanie kortykosteroidów o działaniu ogólnoustrojowym u pacjentów z następującymi stanami i konieczne jest częste monitorowanie ich stanu zdrowia. ### 1. Osteoporoza na ogół wiąże się z długotrwałym stosowaniem dużych dawek glikokortykoidów. Kortykosteroidy należy stosować ostrożnie u pacjentów z osteoporozą (szczególnie wysokie ryzyko występuje u kobiet po menopauzie). ### 2. Nadciśnienie. ### 3. Istniejące lub występujące w przeszłości ciężkie zaburzenia afektywne (zwłaszcza wcześniejsza psychoza steroidowa). Hydrocortisone_v04_October-2022 ### 4. Kortykosteroidy, w tym hydrokortyzon, mogą zwiększać stężenie glukozy we krwi, zaostrzać istniejącą wcześniej cukrzycę i zwiększać ryzyko cukrzycy u pacjentów leczonych długotrwale kortykosteroidami (lub ze stwierdzoną w wywiadzie cukrzycą u bliskiego członka rodziny). ### 5. Gruźlica w wywiadzie. ### 6. Jaskra (lub stwierdzona w wywiadzie jaskra u bliskiego członka rodziny). ### 7. Wcześniejsza miopatia wywołana kortykosteroidami. ### 8. Niewydolność lub marskość wątroby ### 9. Kortykosteroidy należy stosować ostrożnie u pacjentów z niewydolnością nerek. ### 10. Padaczka. ### 11. Owrzodzenie żołądka. ### 12. Niedawne zespolenie jelitowe. ### 13. Predyspozycje do zakrzepowego zapalenia żył. ### 14. Ropień lub inne zakażenia ropotwórcze. ### 15. Wrzodziejące zapalenie jelita grubego. ### 16. Zapalenie uchyłków jelita grubego. ### 17. Miastenia (myasthenia gravis). ### 18. Choroby wysypkowe. Dzieci i młodzież: Kortykosteroidy powodują opóźnienie wzrostu u niemowląt, dzieci i młodzieży, które może być nieodwracalne. Stosowanie należy ograniczyć do najmniejszej wymaganej dawki przez najkrótszy możliwy czas. Wzrost i rozwój niemowląt i dzieci długotrwale leczonych kortykosteroidami powinny być ściśle monitorowane. U dzieci długotrwale leczonych glikokortykoidami w dawkach dzielonych na dobę może wystąpić zahamowanie wzrostu. Stosowanie w takim schemacie powinno być ograniczone do najbardziej poważnych wskazań. Długotrwale leczone kortykosteroidami niemowlęta i dzieci są dodatkowo narażone na wzrost ciśnienia śródczaszkowego. Duże dawki kortykosteroidów mogą powodować zapalenie trzustki u dzieci. Po podaniu wcześniakom hydrokortyzonu zgłaszano kardiomiopatię przerostową, dlatego należy przeprowadzić odpowiednią ocenę diagnostyczną oraz monitorować czynność i struktury serca. Pacjenci w podeszłym wieku: W przypadku pacjentów w podeszłym wieku często występujące działania niepożądane kortykosteroidów ogólnoustrojowych mogą wiązać się z poważniejszymi konsekwencjami, zwłaszcza z osteoporozą, nadciśnieniem tętniczym, hipokaliemią, cukrzycą, podatnością na zakażenia i ścieńczeniem skóry. Wymagana jest ścisła obserwacja kliniczna, aby uniknąć reakcji zagrażających życiu. Informacje dotyczące substancji pomocniczych Sód Ten produkt leczniczy zawiera 9,36 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 0,5% zalecanej przez WHO maksymalnej dobowej dawki sodu wynoszącej 2 g sodu dla osoby dorosłej. Hydrocortisone_v04_October-2022 #### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Hydrokortyzon jest metabolizowany przez dehydrogenazę 11β-hydroksysteroidową typu 2 (11 β-HSD2) i enzym 3A4 cytochromu P450 (CYP) (patrz punkt 5.2). Enzym CYP3A4 katalizuje 6β-hydroksylację steroidów, co stanowi zasadniczy etap metaboliczny I fazy zarówno w przypadku endogennych, jak i syntetycznych kortykosteroidów. Wiele innych składników jest również substratami CYP3A4, przy czym wykazano, że niektóre z nich zmieniają metabolizm glikokortykoidów poprzez indukcję lub hamowanie aktywności enzymu CYP3A4. Inhibitory aktywności cytochromu CYP3A4 – mogą zmniejszać klirens wątrobowy i zwiększać stężenie hydrokortyzonu w osoczu. W przypadku jednoczesnego podawania inhibitora aktywności cytochromu CYP3A4 (np. ketokonazolu, itrakonazolu, klarytromycyny i soku grejpfrutowego) konieczne może być zmniejszenie dawki hydrokortyzonu w celu uniknięcia toksyczności powodowanej przez steroidy. Leki indukujące aktywność cytochromu CYP3A4 – mogą zmniejszać klirens wątrobowy i zmniejszać stężenie hydrokortyzonu w osoczu. Przy równoczesnym podawaniu leku indukującego aktywność cytochromu CYP3A4 (np. ryfampicyny, karbamazepiny, fenobarbitalu i fenytoiny) może być konieczne zwiększenie dawki hydrokortyzonu w celu osiągnięcia pożądanego wyniku. Substraty CYP3A4 – Jednoczesne podawanie innego substratu CYP3A4 może wpływać na klirens wątrobowy hydrokortyzonu, co wymaga odpowiedniego dostosowania dawki. Istnieje większe prawdopodobieństwo, że działania niepożądane związane z podawaniem każdego leku w monoterapii mogą występować podczas jednoczesnego ich podawania. Działania niepożądane niepowodowane przez CYP3A4 – w Tabeli 1 poniżej opisano inne interakcje i działania występujące w przypadku stosowania hydrokortyzonu. Tabela 1 obejmuje najczęściej występujące i (lub) istotne klinicznie interakcje lub działania związane z hydrokortyzonem. Tabela 1. Istotne interakcje lub działania leków lub substancji z hydrokortyzonem Klasa lub typ leku - Lek lub substancja Interakcja/działanie Leki przeciwbakteryjne - Izoniazyd Inhibitor CYP3A4 Antybiotyki, leki przeciwgruźlicze - Ryfampicyna Lek indukujący aktywność cytochromu CYP3A4 Antykoagulanty (doustne) Wpływ kortykosteroidów na doustne leki przeciwzakrzepowe jest różny. Istnieją doniesienia o zwiększonym i zmniejszonym działaniu leków przeciwzakrzepowych przyjmowanych jednocześnie z kortykosteroidami. Aby uzyskać wymagane działanie przeciwzakrzepowe, konieczne jest monitorowanie wskaźników krzepnięcia. Leki przeciwdrgawkowe - Karbamazapina Lek indukujący aktywność cytochromu CYP3A4 (i substrat) Leki przeciwdrgawkowe - Fenobarbital - Fenytoina Leki indukujące aktywność cytochromu CYP3A4 Leki antycholinergiczne Kortykosteroidy mogą wpływać na działanie leków antycholinergicznych. Hydrocortisone_v04_October-2022 - blokery nerwowomięśniowe 1) Zgłaszano przypadki ostrej miopatii podczas jednoczesnego stosowania dużych dawek kortykosteroidów i leków antycholinergicznych, takich jak blokery nerwowo-mięśniowe (więcej informacji, patrz punkt 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania). 2) U pacjentów przyjmujących kortykosteroidy zgłaszano antagonistyczne działanie blokujące przewodnictwo nerwowomięśniowe pankuronium i wekuronium. Interakcja ta może wystąpić w przypadku wszystkich konkurencyjnych blokerów nerwowomięśniowych. Inhibitory cholinoesterazy Steroidy mogą zmniejszać działanie inhibitorów cholinesteraz w miastenii (myasthenia gravis). Leki przeciwcukrzycowe Ponieważ kortykosteroidy mogą zwiększać stężenie glukozy we krwi, może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych. Leki przeciwwymiotne - Aprepitant - Fosaprepitant Inhibitory aktywności cytochromu CYP3A4 (i substraty) Leki przeciwgrzybicze - Intrakonazol - Ketokonazol Inhibitory CYP3A4 (i substraty) Leki przeciwwirusowe Inhibitory proteazy HIV Inhibitory aktywności cytochromu CYP3A4 (i substraty) 1) Inhibitory proteazy, takie jak indynawir i rytonawir, mogą zwiększać stężenie kortykosteroidów w osoczu. 2) Kortykosteroidy mogą indukować metabolizm inhibitorów proteazy HIV, powodując zmniejszenie stężenia w osoczu. Lek zwiększający działanie farmakokinetyczne - Kobicystat Inhibitor aktywności cytochromu CYP3A Inhibitory aromatazy - Aminoglutetymid Zahamowanie czynności nadnerczy wywołane przez aminoglutetymid może zaostrzyć zmiany hormonalne spowodowane długotrwałym leczeniem glikokortykoidami. Blokery kanału wapniowego - Diltiazem Inhibitor aktywności cytochromu CYP3A4 (i substrat) Glikozydy nasercowe - Digoksyna Jednoczesne stosowanie kortykosteroidów z glikozydami nasercowymi może zwiększać ryzyko arytmii lub toksyczności naparstnicy związanej z hipokaliemią. U wszystkich pacjentów przyjmujących te leki jednocześnie należy ściśle monitorować oznaczanie elektrolitów w surowicy, zwłaszcza poziomu potasu. Estrogeny (w tym doustne środki antykoncepcyjne zawierające estrogeny) Inhibitor aktywności cytochromu CYP3A4 (i substrat) Estrogeny mogą nasilać działanie hydrokortyzonu, zwiększając stężenie transkortyny, a tym samym zmniejszając ilość hydrokortyzonu dostępnego do metabolizmu. Dostosowanie dawki hydrokortyzonu może być konieczne, jeśli estrogeny są dodawane do stabilnego schematu dawkowania lub z niego usuwane. - Sok grejpfrutowy Inhibitor aktywności cytochromu CYP3A4 Leki immunosupresyjne - Cyklosporyna Inhibitor aktywności cytochromu CYP3A4 (i substrat) Jednoczesne stosowanie może prowadzić do zwiększonej aktywności zarówno cyklosporyny, jak i kortykosteroidów. Podczas jednoczesnego stosowania zgłaszano drgawki. Leki immunosupresyjne - Cyklofosfamid - Takrolimus Substraty CYP3A4 Antybiotyki makrolidowe Inhibitory CYP3A4 (i substraty) Hydrocortisone_v04_October-2022 - Klarytromycyna - Erytromycyna Antybiotyki makrolidowe - Troleandomycyna Inhibitor aktywności cytochromu CYP3A4 NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne) - wysoka dawka kwasu acetylosalicylowego 1) Możliwe jest zwiększenie częstości krwawień i owrzodzeń przewodu pokarmowego przy jednoczesnym podawaniu kortykosteroidów i NLPZ. 2) Kortykosteroidy mogą zwiększać klirens dużych dawek kwasu acetylosalicylowego, co może prowadzić do obniżenia stężeń salicylanu w osoczu. Przerwanie leczenia kortykosteroidami może prowadzić do zwiększenia stężenia salicylanu w osoczu i zwiększonego ryzyka toksyczności salicylanu. Leki obniżające stężenie potasu Podczas jednoczesnego podawania kortykosteroidów i leków obniżających stężenie potasu (takich jak lek moczopędne) należy uważnie obserwować pacjentów pod kątem rozwoju hipokaliemii. Zwiększone ryzyko hipokaliemii występuje również przy jednoczesnym stosowaniu kortykosteroidów i amfoterycyny B, ksantyn lub agonistów receptorów beta-2. Istnieją doniesienia, że po jednoczesnym zastosowaniu amfoterycyny B i hydrokortyzonu nastąpiło powiększenie serca i zastoinowa niewydolność serca. #### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Płodność Badania na zwierzętach wykazały, że kortykosteroidy ograniczają płodność (patrz punkt 5.3 Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa). Ciąża Zdolność kortykosteroidów do przenikania do łożyska jest różna dla poszczególnych leków. Hydrokortyzon może przenikać do łożyska. Nie ma dowodów, że kortykosteroidy powodują zwiększoną częstość występowania wad wrodzonych, gdy są podawane kobietom w okresie ciąży. Istnieją dowody, że podawanie kortykosteroidów ciężarnym zwierzętom może powodować nieprawidłowości w rozwoju płodu, w tym: rozszczep podniebienia; wewnątrzmaciczne opóźnienie wzrostu oraz wpływ na wzrost i rozwój mózgu. Na podstawie badań na zwierzętach można stwierdzić, że istnieje bardzo małe ryzyko rozszczepu podniebienia i wewnątrzmacicznego opóźnienia wzrostu u płodu. Hipoadrenalizm może teoretycznie wystąpić u noworodków po prenatalnej ekspozycji na kortykosteroidy. Noworodki matek, które otrzymywały takie leczenie w okresie ciąży, powinny być obserwowane pod kątem objawów hipoadrenalizmu i w razie ich wystąpienia należy wdrożyć odpowiednie postępowanie. Jednak gdy kortykosteroidy są niezbędne, pacjentki z prawidłową ciążą mogą być traktowane tak, jakby nie były w ciąży. Pacjentki ze stanem przedrzucawkowym lub zatrzymaniem płynów wymagają ścisłego monitorowania. W niektórych badaniach retrospektywnych stwierdzono zwiększoną częstość występowania małej masy urodzeniowej u niemowląt w przypadku matek otrzymujących kortykosteroidy. U ludzi ryzyko małej masy urodzeniowej wydaje się być związane z dawką i może być zminimalizowane przez podawanie mniejszych dawek kortykosteroidów. U niemowląt urodzonych przez matki długotrwale leczone kortykosteroidami w okresie ciąży zaobserwowano przypadki zaćmy. Karmienie piersią Hydrocortisone_v04_October-2022 Kortykosteroidy, w tym hydrokortyzon, przenikają do mleka ludzkiego. Niemowlęta matek przyjmujących farmakologiczne dawki steroidów powinny być uważnie obserwowane pod kątem objawów hamowania czynności nadnerczy. Ten produkt leczniczy powinien być stosowany podczas karmienia piersią tylko po starannym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka zarówno dla matki, jak i dziecka. #### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono systematycznych ocen wpływu kortykosteroidów na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych. Po zastosowaniu kortykosteroidów mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak drgawki. W razie ich wystąpienia pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. #### 4.8 Działania niepożądane Częstość występowania przewidywalnych działań niepożądanych związanych ze stosowaniem kortykosteroidów, w tym supresji osi podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowej, jest skorelowana ze względną siłą działania leku, dawką, czasem podawania i czasem trwania leczenia (patrz punkt 4.4). Klasyfikacja układów i narządów Częstość Działania niepożądane Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Częstość nieznana Zakażenia oportunistyczne, zakażenia Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy) Częstość nieznana Mięsak Kaposiego (zgłaszano przypadki wystąpienia mięsaka Kaposiego u pacjentów leczonych kortykosteroidami) Zaburzenia krwi i układu chłonnego Częstość nieznana Leukocytoza Zaburzenia układu immunologicznego Częstość nieznana Nadwrażliwość na lek, reakcja anfilaktyczna; reakcja anafilaktoidalna Zaburzenia endokrynologiczne Częstość nieznana Zespół Cushinga, niedoczynność przysadki, zespół odstawienia steroidów Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana Kwasica metaboliczna, zatrzymywanie sodu, zatrzymywanie płynów, zasadowica związana z hipokaliemią, dyslipidemia, zmniejszona tolerancja glukozy, zwiększone zapotrzebowanie na insulinę (lub doustne leki zmniejszające stężenie glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą), lipomatoza Zwiększenie apetytu; zwiększenie masy ciała Hydrocortisone_v04_October-2022 Zaburzenia psychiczne Częstość nieznana Zaburzenia afektywne (w tym depresja, euforyczny nastrój, chwiejność emocjonalna, uzależnienie od narkotyków, myśli samobójcze), zaburzenia psychotyczne (w tym mania, urojenia, omamy i schizofrenia), zaburzenia psychiczne zmiana osobowości, stan splątania, lęk, wahania nastroju, zaburzenia zachowania, bezsenność, drażliwość Zaburzenia układu nerwowego Częstość nieznana Tłuszczakowatość zewnątrzoponowa, wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego i obrzęk brodawkowaty u dzieci (łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe), drgawki, amnezja, zaburzenia poznawcze, zawroty głowy, ból głowy Zaburzenia oka Częstość nieznana Centralna surowicza chorioretinopatia, zaćma, jaskra, wytrzeszcz, niewyraźne widzenie (patrz też punkt 4.4); podwyższone ciśnienie śródgałkowe (co może prowadzić do uszkodzenia nerwu wzrokowego); ścieńczenie rogówki lub twardówki; zaostrzenie zakażenia wirusowego lub grzybiczego oczu Zaburzenia ucha i błędnika Częstość nieznana Zawroty głowy Zaburzenia serca Częstość nieznana Zastoinowa niewydolność serca (u pacjentów podatnych); kardiomiopatia przerostowa u dzieci urodzonych przedwcześnie Zaburzenia naczyniowe Częstość nieznana Zakrzepica, w tym choroba zakrzepowozatorowa, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Częstość nieznana Zator płucny*, czkawka Zaburzenia żołądka i jelit Częstość nieznana Wrzody żołądka (z perforacją wrzodu żołądka i krwotokiem z wrzodu żołądka), perforacja jelit, ostre zapalenie trzustki, owrzodzenie przełyku, drożdżyca (kandydoza) przełyku, wzdęcia w jamie brzusznej, ból brzucha, biegunka, niestrawność, nudności Hydrocortisone_v04_October-2022 Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Częstość nieznana Obrzęk naczynioruchowy, nadmierne owłosienie, wybroczyny, atrofia skóry, rumień, nadmierna potliwość, siniaki rozstępy, wysypka, świąd, pokrzywka, trądzik, hipopigmentacja skóry, teleangiektazje; hiperpigmentacja skóry Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Częstość nieznana Osłabienie mięśni, bóle mięśni, miopatia, atrofia mięśni, osteoporoza, martwica kości jałowa, złamania patologiczne, artropatia neuropatyczna, bóle stawów, spowolnienie wzrostu, Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Częstość nieznana Nieregularne miesiączkowanie, brak miesiączki Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Częstość nieznana Zaburzenia gojenia ran, obrzęk obwodowy, zmęczenie, ropień jałowy, złe samopoczucie, reakcja w miejscu wstrzyknięcia Badania diagnostyczne Częstość nieznana Zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej, zwiększona aktywność aminotransferazy asparaginianowej, obniżenie stężenia potasu we krwi, zwiększona aktywność fosfatazy alkalicznej we krwi, zwiększenie stężenia wapnia w moczu, zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zahamowanie reakcji na testy skórne*, przyrost masy ciała Urazy, zatrucia i powikłania związane z zabiegami Częstość nieznana Złamania kompresyjne rdzenia kręgowego, zerwanie ścięgna *Wystąpiły u osób obciążonych ryzykiem zakrzepicy/z innymi czynnikami ryzyka zakrzepicy. * Termin nieujęty w MedDRA PT Częste (≥1/100 do <1/10); Niezbyt częste (≥1/1 000 do <1/100); Rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000); Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel: +48 22 49 21 301, Faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu. #### 4.9 Przedawkowanie Hydrocortisone_v04_October-2022 Nie ma klinicznych objawów ostrego przedawkowania kortykosteroidów. Po przedawkowaniu należy zapobiegać możliwości wystąpienia supresji czynności nadnerczy poprzez stopniowe zmniejszanie dawek przez wymagany okres. Dalsze epizody traumatyczne w tym okresie mogą wymagać specjalnego leczenia podtrzymującego. W przypadku przedawkowania nie jest dostępne żadne specyficzne antidotum; należy zastosować leczenie podtrzymujące i objawowe. Hydrokortyzon można usuwać za pomocą dializy. ### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE Grupa farmakoterapeutyczna: Glikokortykoidy Kod ATC: H02AB09 #### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne Glikokortykoidy, naturalne i syntetyczne, są steroidami kory nadnerczy. Naturalne glikokortykoidy (hydrokortyzon i kortyzon) wykazują również zdolność zatrzymywania soli i są stosowane jako terapia zastępcza w stanach z niedoczynności kory nadnerczy. Ich syntetyczne odpowiedniki są wykorzystywane przede wszystkim ze względu na działanie przeciwzapalne w zaburzeniach wielu układów i narządów. Hydrokortyzonu sodu bursztynian wykazuje takie samo działanie metaboliczne i przeciwzapalne jak hydrokortyzon. Gdy podawanie pozajelitowe odbywa się w równomolowych ilościach, obie substancje są równoważne pod względem aktywności biologicznej. Łatwo rozpuszczalny w wodzie ester bursztynianu sodowego hydrokortyzonu umożliwia bezpośrednie dożylne podawanie dużych dawek hydrokortyzonu w małej objętości rozpuszczalnika i jest szczególnie przydatny, gdy szybko wymagane są wysokie stężenia hydrokortyzonu. Po dożylnym wstrzyknięciu bursztynianu sodowego hydrokortyzonu widoczne działanie pojawia się w ciągu godziny i utrzymuje się przez zmienny okres czasu. Glikokortykoidy wywołują głębokie i zróżnicowane działanie metaboliczne. Ponadto modyfikują odpowiedź immunologiczną organizmu na różnorakie bodźce. Względna siła działania soli sodowej bursztynianu metyloprednizolonu i hydrokortyzonu sodu bursztynianu wskazuje obniżenie liczby eozynofilów, które wynosi 5:1 po podaniu dożylnym. Jest to zgodne ze względną siłą działania doustnego metyloprednizolonu i hydrokortyzonu. #### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetyka hydrokortyzonu u zdrowych mężczyzn wykazuje kinetykę nieliniową, po podaniu pojedynczej dawki hydrokortyzonu sodu bursztynianu większej niż 20 mg dożylnie. Odpowiednie parametry farmakokinetyczne hydrokortyzonu podano w tabeli 2. Tabela 2. Średnie (odchylenie standardowe) parametry farmakokinetyczne hydrokortyzonu po podaniu pojedynczych dawek dożylnych Zdrowi mężczyźni (21-29 lat; N = 6) Dawka (mg) 5 10 20 40 Łączne narażenie (AUC0-∞; ng·h/ml) 410 (80) 790 (100) 1480 (310) (260) Klirens (CL; ml/min/m2) 209 (42) 218 (23) 239 (44) 294 (34) Objętość dystrybucji w stanie równowagi (Vdss; l) 20,7 (7,3) 20,8 (4,3) 26,0 (4,1) 37,5 (5,8) Hydrocortisone_v04_October-2022 Okres półtrwania w fazie eliminacji (t1/2; godz.) 1,3 (0,3) 1,3 (0,2) 1,7 (0,2) 1,9 (0,1) AUC0-∞ = obszar pod krzywą od czasu zero do nieskończoności. Wchłanianie Po podaniu zdrowym mężczyznom pojedynczych dawek dożylnych 5, 10, 20 i 40 mg bursztynianu sodowego hydrokortyzonu średnie wartości maksymalne uzyskane 10 minut po podaniu wyniosły odpowiednio 312, 573, 1095 i 1854 ng/ml. Po podaniu domięśniowym hydrokortyzonu sodu bursztynian jest szybko wchłaniany. Dystrybucja Hydrokortyzon ulega w znacznym stopniu dystrybucji do tkanek, przenika przez barierę krew-mózg i przenika do mleka ludzkiego. Objętość dystrybucji hydrokortyzonu w stanie stacjonarnym wynosiła od około 20 do 40 l (Tabela 2). Hydrokortyzon wiąże się z transkortyną glikoproteinową (tj. globuliną wiążącą kortykosteroidy) i albuminą. Wiązanie hydrokortyzonu z białkami osocza u ludzi wynosi około 92%. Metabolizm Hydrokortyzon (tj. kortyzol) jest metabolizowany przez 11β-HSD2 do kortyzonu, a następnie do dihydrokortyzonu i tetrahydrokortyzonu. Inne metabolity to dihydrokortyzol, 5α-dihydrokortyzol, tetrahydrokortyzol i 5α-tetrahydrokortyzol. Kortyzon można przekształcić w kortyzol za pomocą dehydrogenazy 11 β -hydroksysteroidowej typu 1 (11β-HSD1). Hydrokortyzon jest także metabolizowany przez CYP3A4 do 6β-hydroksykortyzolu (6β-OHF), a 6β-OHF mieścił się w zakresie od 2,8% do 31,7% wszystkich wytworzonych metabolitów, wykazując dużą zmienność międzyosobniczą. Eliminacja W ciągu 12 godzin następuje prawie całkowita eliminacja podanej dawki. Po domięśniowym podaniu hydrokortyzonu sodu bursztynian jest wydalany w podobny sposób, jak po wstrzyknięciu dożylnym. #### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Kortykosteroidy, klasa hormonów steroidowych, która obejmuje hydrokortyzon, dają ujemny wynik w teście mutagenności bakteryjnej. Hydrokortyzon i deksametazon wywoływały aberracje chromosomowe w ludzkich limfocytach in vitro i u myszy in vivo. Jednak biologiczne znaczenie tych wyników jest niejasne, ponieważ hydrokortyzon nie zwiększył częstości występowania nowotworów w 2-letnim badaniu rakotwórczości na samcach i samicach myszy. Działania niepożądane nieobserwowane w badaniach klinicznych, ale obserwowane u zwierząt przy poziomach narażenia podobnych do poziomów narażenia klinicznego i o możliwym znaczeniu dla zastosowań klinicznych były następujące. Wykazano, że kortykosteroidy po podaniu szczurom zmniejszają płodność. Zaobserwowano zmniejszenie liczby implantacji i żywych płodów. Wykazano, że kortykosteroidy mają działanie teratogenne u wielu gatunków zwierząt, gdy są podawane w dawkach równoważnych dawce stosowanej u ludzi. W badaniach reprodukcji zwierząt wykazano, że glikokortykoidy zwiększają częstość występowania wad rozwojowych (rozszczep podniebienia, wady szkieletowe), śmiertelności zarodka i płodu (np. zwiększenie resorpcji) oraz opóźnienia wzrostu wewnątrzmacicznego. Rozszczep podniebienia obserwowano u myszy i chomików po podaniu ciężarnym samicom hydrokortyzonu w fazie organogenezy. Ocena oddziaływania na środowisko Badania oceny oddziaływania na środowisko wykazały, że deksametazon wykazywał endokrynologiczne działania niepożądane u gatunków ryb. ### 6. DANE FARMACEUTYCZNE #### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Hydrocortisone_v04_October-2022 Fiolka: Zawiera sodu diwodorofosforan jednowodny i disodu fosforan. Ampułka z rozpuszczalnikiem: Nie zawiera substancji pomocniczych. #### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. #### 6.3 Okres ważności 3 lata. Roztwór po rekonstytucji i rozcieńczeniu: Nie przechowywać w lodówce. Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną podczas użytkowania przez 24 godziny w temperaturze 2-8°C. O ile metoda rekonstytucji nie wyklucza ryzyka zanieczyszczenia mikrobiologicznego, produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli nie zostanie użyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania w trakcie użytkowania odpowiada użytkownik. #### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania po rekonstytucji i rozcieńczeniu produktu leczniczego, patrz punkt 6.3. #### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Liofilizowany proszek: Fiolka o pojemności 4 ml z bezbarwnego szkła typu I, zamknięta korkiem z gumy bromobutylowej oraz aluminiowym niebieskim wieczkiem typu flip-off. Rozpuszczalnik: Ampułka o pojemności 2 ml z bezbarwnego szkła typu I. Produkt leczniczy Hydrocortisone Pharmis jest dostępny w opakowaniach zawierających 50 fiolek i 50 ampułek z rozpuszczalnikiem. #### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Postępowanie: Przygotowanie roztworu: Do stosowania dożylnego lub domięśniowego należy aseptycznie przygotować roztwór poprzez dodanie nie więcej niż 2 ml wody do wstrzykiwań do jednej fiolki zawierającej liofilizowany proszek. Przygotowany roztwór jest izotoniczny lub praktycznie izotoniczny. W przypadku infuzji dożylnej najpierw należy przygotować roztwór poprzez dodanie nie więcej niż 2 ml wody do wstrzykiwań do fiolki. Następnie roztwór ten można dodać do 100 ml – 1000 ml (ale nie mniej niż 100 ml) 5% roztworu dekstrozy w wodzie (lub w izotonicznym roztworze soli fizjologicznej, jeśli u pacjenta nie jest konieczne ograniczenie ilości sodu). Po rozpuszczeniu wartość pH roztworu mieści się w zakresie od 7,0 do 8,0. Hydrocortisone_v04_October-2022 Produkty lecznicze podawane pozajelitowo powinny być przed podaniem poddane kontroli wzrokowej pod kątem obecności cząstek stałych i odbarwień. Przygotowany roztwór powinien być przezroczysty bez widocznych cząstek. Po rekonstytucji wodą do wstrzykiwań należy wyrzucić pozostały roztwór. Usuwanie: Niniejszy produkt leczniczy może stanowić zagrożenie dla środowiska. (Patrz punkt 5.3) Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. ### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU Pharmis Biofarmacêutica, Lda. Praceta do Farol, 77 2750-610 Cascais Portugalia Tel.: +351 214823850 Fax: +351 214823859 e-mail: info@pharmis.com ### 8. NUMER POZWOLENIA (NUMERY POZWOLEŃ) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU Nr pozwolenia: – Opakowanie zawierające 50 fiolek i 50 ampułek z rozpuszczalnikiem ### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: ### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO --- > Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.