# Bisoratio ASA

> Bisoprolol + Kwas acetylosalicylowy · 10 mg + 75 mg · Kapsułki twarde

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Bisoratio ASA
- **Nazwa powszechna:** Bisoprololi fumaras + Acidum acetylsalicylicum
- **Substancja czynna:** [Bisoprolol + Kwas acetylosalicylowy](https://apteka.online/odpowiedniki/bisoprololi-fumaras)
- **Moc:** 10 mg + 75 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Kapsułki twarde
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** C07AB57
- **Liczba opakowań:** 3
- **Numer pozwolenia:** 19913
- **Podmiot odpowiedzialny:** Actavis Group PTC ehf.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-adrenolityczne/bisoratio-asa-kaps-tw-10-mg-75-mg-actavis
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-adrenolityczne/bisoratio-asa-kaps-tw-10-mg-75-mg-actavis.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/27521/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/27521/characteristic

## Dostępne opakowania (3)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 28 kaps. | 5909990961900 | Rp | — | Brak danych | — |
| 30 kaps. | 5909990961924 | Rp | — | Brak danych | — |
| 90 kaps. | 5909991015343 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Bisoratio ASA i w jakim celu się go stosuje?
Lek Bisoratio ASA w postaci kapsułek zawiera dwie substancje czynne, bisoprololu fumaran i kwas
acetylosalicylowy.
Bisoprolol należy do grupy leków zwanej beta-adrenolitykami. Lek ten działa, wpływając na reakcję
organizmu na niektóre impulsy nerwowe, zwłaszcza w sercu i obniżając ciśnienie tętnicze krwi. Kwas
acetylosalicylowy jest lekiem przeciwpłytkowym, który zapobiega tworzeniu się zakrzepów krwi.
Kwas acetylosalicylowy znany jest również jako aspiryna.

Lek Bisoratio ASA w postaci kapsułek stosowany jest w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego krwi
lub u pacjentów z ryzykiem występowania choroby serca, zawału mięśnia sercowego lub udaru
mózgu, którzy uprzednio byli leczeni pojedynczymi substancjami czynnymi tego leku.
Lek Bisoratio ASA kapsułki twarde, można również stosować aby zapobiec powikłaniom po
niektórych rodzajach operacji serca.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Bisoratio ASA

Kiedy nie stosować leku Bisoratio ASA
• jeśli pacjent ma uczulenie na bisoprololu fumaran lub kwas acetylosalicylowy lub którykolwiek
z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6)
• jeśli pacjent ma ciężką niewydolność serca lub wstrząs kardiogenny powodujący duszność
i zapaść krążeniową
• jeśli pacjent ma niektóre, ciężkie zaburzenia rytmu serca, tj. blok zatokowo-przedsionkowy,
zespół chorego węzła zatokowo-przedsionkowego lub blok przedsionkowo-komorowy II lub III
stopnia (bez stymulatora serca)
• jeśli pacjent ma wolną akcję serca co powoduje problemy. Jeśli pacjent nie jest pewny czy to go
dotyczy, powinien zapytać lekarza

• jeśli pacjent ma bardzo niskie ciśnienie tętnicze (które może powodować zawroty głowy
podczas wstawania)
• jeśli u pacjenta wystąpił kiedykolwiek napad astmy oskrzelowej lub obrzęk niektórych części
ciała, np. twarzy, ust, gardła lub języka (obrzęk naczynioruchowy) po zażyciu niesteroidowych
leków przeciwzapalnych (NLPZ)
• jeśli pacjent ma ciężką astmę oskrzelową lub świszczący oddech
• jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia krążenia krwi w palcach rąk, palcach stóp, ramionach
i nogach, tj. zespół Raynauda
• jeśli pacjent ma nieleczony guz chromochłonny (phaeochromocytoma) - rzadko występujący
guz nadnerczy
• jeśli pacjent ma zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej w organizmie (kwasica
metaboliczna)
• jeśli pacjent ma lub miał w przeszłości chorobę wrzodową żołądka lub dwunastnicy (wrzody
trawienne), lub krwawienie z żołądka albo dwunastnicy, lub innego rodzaju krwawienia, takie
jak krwawienie z naczyń mózgowych
• jeśli u pacjenta wcześniej występowała niestrawność lub problemy dotyczące żołądka po
zastosowaniu kwasu acetylosalicylowego
• jeśli pacjent ma ciężką chorobę wątroby lub ciężką chorobę nerek
• jeśli pacjent kiedykolwiek miał krwotoczny udar mózgu
• jeśli pacjent choruje na hemofilię lub hipoprotrombinemię (rzadkie choroby dotyczące krwi)
• jeśli pacjent zażywa leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna, heparyna lub acenokumarol)
• jeśli pacjent ma niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (zaburzenie wrodzone, które
charakteryzuje się małą aktywnością enzymu zwanego dehydrogenazą glukozo-6-fosforanową
(G6Pd))
• jeśli pacjent jest leczony metotreksatem (lekiem stosowanym w leczeniu łuszczycy,
reumatoidalnego zapalenia stawów, choroby Crohna i niektórych typów raka) w dawkach
większych niż 15 mg na tydzień
• jeśli pacjent choruje lub chorował na dnę moczanową
• jeśli pacjentka karmi piersią
• jeśli pacjentka jest w trzecim trymestrze ciąży kwasu acetylosalicylowego nie wolno stosować
w dawkach większych niż 100 mg na dobę (patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”)

Należy poinformować lekarza, jeśli którykolwiek z powyższych stanów dotyczy pacjenta.

Lek Bisoratio ASA, kapsułki twarde, zawiera lecytynę sojową.
Nie należy stosować tego leku w razie uczulenia na soję lub orzeszki ziemne.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania Bisoratio ASA należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli:
• u pacjenta występują trudności w oddychaniu lub astma oskrzelowa w wywiadzie rodzinnym.
Dawka może być monitorowana, a wszelkie nowe objawy (np. kaszel, nietolerancja wysiłkowa
lub duszność) należy zgłosić lekarzowi.
• pacjent choruje na cukrzycę (bisoprolol może maskować objawy niskiego stężenia cukru)
• pacjent nie spożywa pokarmów stałych lub stosuje ścisłą dietę (pokarmy i płyny)
• pacjent ma problemy z sercem, takie jak ból w klatce piersiowej i współistniejącą niewydolność
serca
• pacjent jest leczony z powodu reakcji nadwrażliwości (alergicznych), ponieważ bisoprolol może
zwiększać prawdopodobieństwo reakcji alergicznej lub nasilać jej ciężkość
• pacjent ma jakiekolwiek zaburzenia przewodzenia impulsów w sercu
• u pacjenta występuje dławica piersiowa typu Prinzmetala, która jest rodzajem bólu w klatce
piersiowej, spowodowanego przez skurcz naczyń wieńcowych, zaopatrujących mięsień sercowy
• u pacjenta występują jakiekolwiek problemy z krążeniem w rękach lub stopach
• u pacjenta planowane jest znieczulenie – należy poinformować anestezjologa o przyjmowaniu
bisoprololu i kwasu acetylosalicylowego

• u pacjenta w przeszłości występowała choroba wrzodowa (wrzody trawienne) lub zaburzenia
związane z zakrzepami krwi
• pacjent choruje (lub chorował) z powodu nawracających zaburzeń skóry, obejmujących
łuszczenie skóry i suchą wysypkę skórną (łuszczyca)
• u pacjenta występuje guz nadnerczy (guz chromochłonny); ten lek może być stosowany tylko
jednocześnie z niektórymi lekami (tak zwanymi alfa-adrenolitykami)
• pacjent ma zaburzenia czynności tarczycy, ponieważ ten lek może maskować objawy
nadczynności tarczycy
• pacjent ma łagodną lub umiarkowanie nasiloną chorobę wątroby lub nerek
• u pacjenta występuje pokrzywka lub zatkany nos i katar, co jest spowodowane alergią
(zapalenie błony śluzowej nosa)
• pacjent ma chorobę wrzodową żołądka lub dwunastnicy
• pacjentka ma obfite miesiączki
• pacjent jest poddawany zabiegowi chirurgicznemu lub zabiegowi usunięcia zęba
• jeśli pacjent jest odwodniony.

Należy upewnić się, że lekarz został poinformowany o powyższych stanach występujących u pacjenta.

Istnieje potencjalny związek pomiędzy stosowaniem kwasu acetylosalicylowego u dzieci
a wystąpieniem zespołu Reye’a. Zespół Reye'a to bardzo rzadka choroba, która może być śmiertelna.
W związku z tym nie należy stosować kapsułek zawierających bisoprolol i kwas acetylosalicylowy
u dzieci w wieku poniżej 16 lat, chyba że zostanie to wyraźnie zalecone przez lekarza.

Ogólnie niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak kwas acetylosalicylowy, powinny być stosowane
z ostrożnością u osób w podeszłym wieku ze skłonnościami do działań niepożądanych takich jak
krwawienie w żołądku. Leczenie należy weryfikować w regularnych odstępach czasu.

Sportowcy powinni wiedzieć, że lek zawiera substancję czynną, która może powodować dodatnie
wyniki testów antydopingowych.

Bisoratio ASA a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, ponieważ działanie tych
leków i (lub) leku Bisoratio ASA w postaci kapsułek może ulec zmianie. Dotyczy to również tych
leków, które wydawane są bez recepty.

W szczególności należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje następujące leki:
• leki stosowane w celu kontroli ciśnienia tętniczego krwi lub w chorobach serca (takie jak:
amiodaron, amlodypina, klonidyna, digoksyna, diltiazem, dyzopiramid, felodypina, flekainid,
lidokaina, metyldopa, moksonidyna, propafenon, chinidyna, rylmenidyna, werapamil i betaadrenolityki)
• leki stosowane w znieczuleniu podczas zabiegu chirurgicznego (patrz także „Ostrzeżenia
i środki ostrożności”)
• leki stosowane w leczeniu padaczki, np. fenobarbital, walproinian lub fenytoina
• leki przeciwzapalne znane jako NLPZ (np. diklofenak, ibuprofen, naproksen)
• leki stosowane w astmie lub leki stosowane w niedrożności nosa
• leki stosowane w leczeniu niektórych chorób oczu, takich jak jaskra (zwiększone ciśnienie
w oku) lub stosowane do rozszerzania źrenic (np. acetazolamid)
• niektóre leki stosowane w leczeniu wstrząsu (np. adrenalina, dobutamina, noradrenalina)
• meflochina, lek stosowany w malarii
• leki stosowane w cukrzycy, w tym insulina i pochodne sulfonylomocznika (np. glibenklamid,
glikwidon, gliklazyd, glipizyd, glimepiryd lub tolbutamid). Bisoprolol stosowany jednocześnie
z tymi lekami może zwiększać ryzyko znacznego zmniejszenia stężenia glukozy we krwi.
• leki stosowane w gruźlicy, np. ryfampicyna
• leki stosowane w migrenie, np. ergotamina
• leki przeciwzakrzepowe stosowane w celu rozrzedzenia krwi, np. warfaryna

• leki stosowane w dnie moczanowej, np. probenecyd lub sulfinpirazon
• leki stosowane w leczeniu ciężkiej depresji (np. moklobemid) i zaburzeń psychicznych, takie
jak: trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego
serotoniny, fenotiazyny, lit i inhibitory monoaminooksydazy (z wyjątkiem inhibitorów MAO-B)
• inne leki stosowane w celu rozrzedzenia krwi (heparyna i pochodne: hirudyna, fondaparinuks),
leki, które zmniejszają tworzenie zakrzepów krwi (klopidogrel, tyklopidyna, tyrofiban
i eptyfibatyd) lub leki stosowane w rozpuszczaniu zakrzepów krwi podczas zawału mięśnia
sercowego albo udaru mózgu
• spironolakton lub inne leki stosowane w przypadku zatrzymania wody w organizmie (np. leki
moczopędne)
• inhibitory ACE stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi (np. kaptopryl, enalapryl,
ramipryl)
• leki zawierające kortykosteroidy
• metotreksat stosowany w leczeniu łuszczycy (choroba skóry) lub raka
• metoklopramid (stosowany w leczeniu wymiotów i zaburzeń trawienia)
• leki alkalizujące, zobojętniające sok żołądkowy
• sole żelaza (stosowane przy anemii z niedoboru żelaza)
• węglany (stosowane przy wrzodach żołądka i refluksie)
• leki stosowane w celu zapobiegania odrzucenia przeszczepu (np. cyklosporyna, takrolimus)
• metamizol (substancja o działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym) może zmniejszać
wpływ kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi (zlepianie się komórek krwi i
powstawanie skrzepu), jeżeli te leki stosuje się jednocześnie. Dlatego należy zachować
ostrożność podczas stosowania metamizolu u pacjentów otrzymujących kwas
acetylosalicylowy.

Bisoratio ASA z jedzeniem, piciem i alkoholem
Lek Bisoratio ASA, kapsułki twarde, może być przyjmowany z jedzeniem lub bez jedzenia; kapsułki
należy połykać w całości, popijając wodą.

Lek Bisoratio ASA, kapsułki twarde, nie powinien być przyjmowany przez pacjentów, którzy
regularnie spożywają duże ilości alkoholu.

Lek Bisoratio ASA, kapsułki twarde nie powinien być przyjmowany przez pacjentów, u których
występuje uczulenie na soję lub orzeszki ziemne.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Nie zaleca się stosowania leku Bisoratio ASA, kapsułki twarde podczas ciąży, chyba że jest to
bezwzględnie konieczne, ponieważ możliwe ryzyko dla dziecka nie jest znane. Nie wolno stosować
leku Bisoratio ASA jeśli pacjentka jest w trzech ostatnich miesiącach ciąży.
Jeśli pacjentka kontynuuje lub rozpoczyna leczenie kapsułkami Bisoratio ASA w czasie ciąży po
zaleceniu przez lekarza, należy stosować kapsułki Bisoatio ASA zgodnie z zaleceniami lekarza i nie
należy przyjmować dawki większej niż zalecana.

Ciąża - trzeci trymestr
Nie należy przyjmować kwasu acetylosalicylowego w dawce większej niż 100 mg na dobę, jeśli
pacjentka jest w ostatnich trzech miesiącach ciąży, ponieważ może to zaszkodzić nienarodzonemu
dziecku lub spowodować problemy podczas porodu. Mogą wystąpić problemy dotyczące nerek i serca
u nienarodzonego dziecka. Może mieć wpływ na skłonność do krwawienia pacjentki i dziecka oraz
spowodować, że poród opóźni się lub będzie dłuższy niż oczekiwano.

Jeśli pacjentka przyjmuje kwas acetylosalicylowy w małych dawkach (do 100 mg na dobę włącznie),
wymagane jest bardzo dokładny nadzór położniczy zgodnie z zaleceniami lekarza.

Ciąża – pierwszy i drugi trymestr

Nie należy przyjmować kapsułek Bisoratio ASA w ciągu pierwszych 6 miesięcy ciąży, chyba że jest
to bezwzględnie konieczne i zaleci to lekarz. Jeśli pacjentka potrzebuje leczenia w tym okresie lub
podczas starań o zajście w ciążę, należy stosować najmniejszą dawkę przez najkrótszy możliwy czas.
Jeśli kwas acetylosalicylowy jest przyjmowany przez więcej niż kilka dni od 20. tygodnia ciąży, może
powodować problemy dotyczące nerek u nienarodzonego dziecka, co może prowadzić do małej
objętości płynu owodniowego otaczającego dziecko (małowodzie) lub zwężenia naczynia
krwionośnego (przewodu tętniczego) w sercu dziecka. Jeśli pacjentka potrzebuje leczenia dłuższego
niż niż kilka dni, lekarz może zalecić dodatkową kontrolę.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy bisoprolol przenika do mleka ludzkiego, jednak kwas acetylosalicylowy może być
obecny w mleku ludzkim. Dlatego też nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania tego leku.

Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Bisoratio ASA w kapsułkach zazwyczaj nie powinien zaburzać zdolności prowadzenia pojazdów
lub obsługiwania maszyn. Jeśli pacjent odczuwa zmęczenie lub zawroty głowy, powinien poczekać, aż
objawy ustąpią, zanim przystąpi do prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

### 3. Jak stosować lek Bisoratio ASA?
Lek Bisoratio ASA, kapsułki twarde, należy połykać w całości, popijając wodą.

Zalecana dawka
Zwykle stosowana dawka dla osoby dorosłej to jedna kapsułka na dobę, przyjmowana o tej samej
porze każdego dnia. Lekarz zdecyduje o odpowiedniej dawce dla pacjenta.

Lek Bisoratio ASA, kapsułki twarde nie jest odpowiedni do stosowania u dzieci.

Pacjenci w podeszłym wieku
Zazwyczaj dostosowanie dawki nie jest konieczne. Zaleca się rozpoczynanie leczenia od najmniejszej
możliwej dawki.

Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby
Pacjenci nie powinni przyjmować tego leku, jeśli występuje u nich ciężka choroba nerek lub wątroby.
U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, należy
zachować szczególną ostrożność.

Leczenie bisoprololem jest zwykle długotrwałe. Jeśli leczenie musi być całkowicie zakończone, lekarz
zwykle zaleci stopniowe zmniejszanie dawki, ponieważ w innym przypadku stan pacjenta może ulec
pogorszeniu.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Bisoratio ASA
W razie przypadkowego zastosowania leku w dawce większej niż zalecana, należy niezwłocznie
skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Należy zabrać ze sobą pozostałe tabletki lub tę ulotkę,
aby personel medyczny wiedział dokładnie, jaki lek został przyjęty przez pacjenta. Prawdopodobne
objawy przedawkowania to nagłe zwolnienie tętna i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi,
które mogą powodować zawroty głowy, uczucie oszołomienia, dezorientacji, duszność, nudności lub
nawet wymioty. Inne objawy mogą obejmować uczucie wirowania (zawroty głowy pochodzenia
błędnikowego), ból głowy, dzwonienie w uszach i ból brzucha. Ciężkie przedawkowanie może
spowodować: przyspieszony oddech (hiperwentylacja), trudności w oddychaniu, udar cieplny, pocenie
się, niepokój ruchowy, drgawki, omamy, małe stężenie cukru we krwi i w konsekwencji utratę
przytomności lub śpiączkę. Pacjenci z niewydolnością serca mogą być bardziej wrażliwi na te
działania.

Pominięcie zastosowania leku Bisoratio ASA
Jeśli pacjent zapomni przyjąć kapsułkę, powinien ją przyjąć, jak tylko sobie o tym przypomni w ciągu
12 godzin. Jeśli upłynęło więcej niż 12 godzin, należy poczekać do następnej dawki. Nie należy
stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

Przerwanie stosowania leku Bisoratio ASA
Nie wolno nagle przerywać stosowania kapsułek Bisoratio ASA, ponieważ pacjent może poczuć się
gorzej i ciśnienie tętnicze może ponownie się zwiększyć. Zamiast tego, dawka musi być zmniejszana
stopniowo przez ponad jeden lub dwa tygodnie, tak jak zaleci lekarz. W razie jakichkolwiek dalszych
wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Wszystkie leki mogą powodować reakcje alergiczne, chociaż ciężkie reakcje alergiczne
występują rzadko.
Jeżeli pacjent zauważy którekolwiek z następujących poważnych działań niepożądanych, należy
przerwać stosowanie leku Bisoratio ASA i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem:
- nasilenie niewydolności serca prowadzące do zwiększonej duszności i (lub) zatrzymania
płynów
- nietypowe krwawienia, takie jak: kaszel z odkrztuszaniem krwi, krwawe wymioty lub
krew w moczu, lub smoliste stolce
- nagłe świsty, trudności podczas oddychania, obrzęk powiek, twarzy lub ust, obrzęk
kończyn
- wysypka lub świąd (w szczególności dotyczący całego ciała).

Następujące określenia zastosowano do opisania, jak często obserwowano działania niepożądane:

Często (dotyczy 1 do 10 na 100 pacjentów):
• uczucie chłodu lub drętwienia rąk lub stóp
• nudności (mdłości) lub wymioty
• biegunka lub zaparcie
• zwiększone ryzyko krwawienia
• zapalenie błony śluzowej żołądka
• uczucie zmęczenia
• zawroty głowy
• bóle głowy
• niestrawność
• łagodne do umiarkowanego krwawienie do przewodu pokarmowego; przy długotrwałym lub
częstym stosowaniu leku, krwawienie to może doprowadzić do anemii.

Niezbyt często (dotyczy 1 do 10 na 1000 pacjentów):
• niskie ciśnienie tętnicze krwi
• wolne bicie serca
• uczucie osłabienia
• nieregularne bicie serca
• trudności w oddychaniu u pacjentów z astmą lub przewlekłą chorobą płuc
• zaburzenia snu
• depresja
• osłabienie mięśni, kurcze mięśni
• pokrzywka

• alergiczny nieżyt nosa.

Rzadko (dotyczy 1 do 10 na 10 000 pacjentów):
• ciężkie reakcje skórne, w tym wysypka znana jako rumień wielopostaciowy i jej zagrażające
życiu postaci: zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella
• silne krwawienia w żołądku lub jelitach, krwotok mózgowy (krwawienie w mózgu, które może
powodować nagły, ciężki ból głowy, napad padaczkowy lub wylew), zmiany w liczbie komórek
krwi
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
• zapalenie wątroby, które może powodować ból brzucha, utratę apetytu i czasami żółtaczkę
z zażółceniem skóry lub białkówek oczu oraz ciemną barwą moczu
• zmiany w wynikach badań krwi (np. zwiększenie stężenia tłuszczów we krwi (triglicerydy),
zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych)
• koszmary senne, omamy
• zaburzenia słuchu
• zmniejszone wydzielanie łez (ważne, jeśli pacjent stosuje soczewki kontaktowe)
• zmniejszenie popędu płciowego
• omdlenie
• krwawienie z nosa, krwawienie z dziąseł, krwawe wymioty, krew w stolcu, nasilenie
krwawienia miesiączkowego
• zwężenie dróg oddechowych powodujące trudności w oddychaniu lub napady astmy
• zapalenie naczyń krwionośnych
• sińce i wybroczyny (krwawienie podskórne)
• bolesne czerwone guzki lub guzki na podudziach (rumień guzowaty).

Bardzo rzadko (dotyczy mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):
• wystąpienie lub nasilenie łuszczycy lub wysypki łuszczycopodobnej
• podrażnienie lub zaczerwienienie oczu (zapalenie spojówek)
• wypadanie włosów
• niskie stężenie cukru we krwi
• choroby wątroby
• nasilenie objawów alergii pokarmowej.

Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania
• dzwonienie w uszach (szum uszny)
• wysokie stężenie kwasu moczowego we krwi
• owrzodzenie żołądka lub jelita cienkiego i perforacja
• wydłużony czas krwawienia, objawy mogą się utrzymywać przez 4-8 dni od zaprzestania
stosowania kwasu acetylosalicylowego; istnieje zwiększone ryzyko krwawienia podczas
zabiegów chirurgicznych
• zatrzymanie soli i wody w organizmie
• choroby nerek.

Należy jak najszybciej poinformować lekarza, jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Bisoratio ASA?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po:
EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Bisoratio ASA kapsułki, twarde

Bisoratio ASA , 5 mg + 75 mg, kapsułki, twarde:
Każda kapsułka zawiera 5 mg bisoprololu fumaranu i 75 mg kwasu acetylosalicylowego.

Bisoratio ASA, 10 mg + 75 mg, kapsułki, twarde:
Każda kapsułka zawiera 10 mg bisoprololu fumaranu i 75 mg kwasu acetylosalicylowego.

Pozostałe składniki to: skrobia kukurydziana, kwas stearynowy, celuloza mikrokrystaliczna, magnezu
stearynian, alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E 171), talk, lecytyna, guma ksantan.
Osłonka: żelatyna, tytanu dwutlenek (E 171).
Tusz: szelak, żelaza tlenek czarny (E 172), glikol propylenowy, amonowy wodorotlenek.

Jak wygląda lek Bisoratio ASA i co zawiera opakowanie
Bisoratio ASA, 5 mg + 75 mg, kapsułki, twarde: Biała kapsułka oznaczona nadrukiem 5/75.
Bisoratio ASA, 10 mg + 75 mg, kapsułki, twarde: Biała kapsułka oznaczona nadrukiem 10/75.

Bisoratio ASA, 5 mg + 75 mg, kapsułki, twarde i Bisoratio ASA, 10 mg + 75 mg, kapsułki, twarde,
jest dostarczany w opakowaniach zawierających 14, 28, 30 lub 90 kapsułek.

Kapsułki pakowane są w blistry PVC/PE/PVDC/Aluminium w pudełku tekturowym.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
Actavis Group PTC ehf.
Dalshraun 1
220 Hafnarfjörður
Islandia

Wytwórca
Zakłady Farmaceutyczne Polpharma S.A.
ul. Pelplińska 19
83-200 Starogard Gdański
Polska

Uni-Pharma Kleon Tsetis Pharmaceutical Laboratories S.A,

14th km National road 1, Kato Kifisia Attiki. 145 64
Grecja

Hennig Arzneimittel GmbH & Co. KG
Liebigstraße 1-2
65439 Flörsheim am Main
Niemcy

Inpharmasci
Zone Industrielle No. 2, 1 rue Nungesser
59121 Prouvy
Francja

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji o leku oraz jego nazwach w innych
państwach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego należy zwrócić się do
przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o., ul. Emilii Plater 53, 00-113 Warszawa, tel. (22) 345 93 00.

Data ostatniej aktualizacji ulotki: październik 2025 r.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Bisoratio ASA, 5 mg + 75 mg, kapsułki, twarde
Bisoratio ASA, 10 mg + 75 mg, kapsułki, twarde

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Bisoratio ASA, 5 mg + 75 mg:
Każda kapsułka, twarda zawiera 5 mg bisoprololu fumaranu (Bisoprololi fumaras) i 75 mg kwasu
acetylosalicylowego (Acidum acetylsalicylicum).

Bisoratio ASA, 10 mg + 75 mg:
Każda kapsułka, twarda zawiera 10 mg bisoprololu fumaranu (Bisoprololi fumaras) i 75 mg kwasu
acetylosalicylowego (Acidum acetylsalicylicum).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: lecytyna sojowa.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Kapsułka, twarda.

Bisoratio ASA, 5 mg + 75 mg:
Biała kapsułka z nadrukowanym „5/75”, rozmiar 1.

Bisoratio ASA, 10 mg + 75 mg:
Biała kapsułka z nadrukowanym „10/75”, rozmiar 1.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Bisoratio ASA jest wskazany u pacjentów, u których nadciśnienie tętnicze lub dławica piersiowa są
kontrolowane taką samą dawką bisoprololu i u pacjentów stosujących kwas acetylosalicylowy w
leczeniu niestabilnej dławicy piersiowej, we wtórnej prewencji zawału mięśnia sercowego,
w zapobieganiu niedrożności przeszczepu po pomostowaniu tętnic wieńcowych CABG (ang.
Coronary Artery Bypass Grafting) lub po angioplastyce wieńcowej, do wtórnego zapobiegania
przemijającym napadom niedokrwiennym i niedokrwiennym zdarzeniom mózgowo-naczyniowym.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Kapsułki do podawania doustnego.
Jedna kapsułka przyjmowana raz na dobę.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

Zazwyczaj nie jest wymagane dostosowanie dawkowania, ale u niektórych pacjentów dawka 5 mg
bisoprololu na dobę może być wystarczająca.

Zaburzenia czynności nerek lub wątroby
Bisoratio ASA jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub wątroby z
powodu zawartości kwasu acetylosalicylowego (patrz punkt 4.3). Należy zachować ostrożność u
pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby lub nerek (patrz punkt 4.4 i 5.2).

Dzieci i młodzież
Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego
Bisoratio ASA u dzieci i młodzieży. Dlatego też kapsułek Bisoratio ASA nie należy stosować u
dzieci i młodzieży.

Czas trwania leczenia
Zazwyczaj leczenie bisoprololem jest długotrwałe. Leczenia bisoprololem nie wolno przerywać
nagle, ponieważ może to prowadzić do przejściowego pogorszenia stanu pacjenta. Leczenia
nie wolno przerywać nagle, zwłaszcza u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Zalecane jest
stopniowe zmniejszanie dawki.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Ten produkt leczniczy jest przeciwwskazany u pacjentów:
• z nadwrażliwością na bisoprolol
• z nadwrażliwością na związki kwasu acetylosalicylowego lub inhibitory syntetazy
prostaglandyn (np. u niektórych pacjentów z astmą może wystąpić napad albo omdlenie, a u
innych pacjentów skurcz oskrzeli, nieżyt nosa lub pokrzywka) oraz z nadwrażliwością
na którąkolwiek substancję pomocniczą (wymienione w pkt. 6)
• z ostrą niewydolnością serca lub w okresach dekompensacji niewydolności serca,
wymagających dożylnego stosowania leków inotropowych
• we wstrząsie kardiogennym
• z blokiem zatokowo-przedsionkowym
• z zespołem chorego węzła zatokowo-przedsionkowego
• z blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia (u pacjentów bez stymulatora serca)
• z objawową bradykardią
• z objawowym niedociśnieniem tętniczym
• z ciężką astmą oskrzelową lub ciężką, przewlekłą obturacyjną chorobą płuc
• z ciężkimi postaciami zarostowej choroby tętnic obwodowych i zespołu Raynauda
• z nieleczonym guzem chromochłonnym nadnercza (patrz punkt 4.4.)
• z kwasicą metaboliczną
• z objawami ze strony przewodu pokarmowego lub u pacjentów, u których występował ból
żołądka po uprzednim stosowaniu tego produktu leczniczego
• z chorobą wrzodową aktualnie lub w wywiadzie i (lub) z krwawieniem z żołądka lub jelit, lub
innymi rodzajami krwawienia, np. z naczyń mózgowych
• z ciężką niewydolnością wątroby lub nerek
• ze skazą krwotoczną lub zaburzeniami krzepnięcia, takimi jak hemofilia i hipoprotrombinemia
oraz w przypadku jednoczesnego leczenia antykoagulacyjnego
• z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej
• stosujących metotreksat w dawkach > 15 mg na tydzień (patrz punkt 4.5)
• z uczuleniem na orzeszki ziemne i soję
• z dną moczanową
• w trakcie karmienia piersią
• w dawkach kwasu acetylosalicylowego większych niż 100 mg na dobę, jeśli pacjentka jest
w trzecim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.6).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Bisoprolol
Bisoprolol musi być stosowany z ostrożnością:
• u pacjentów z cukrzycą, z dużą zmiennością stężenia glukozy we krwi; objawy hipoglikemii
mogą być maskowane (np. tachykardia, kołatanie serca lub nasilone pocenie). Beta-adrenolityki
mogą dodatkowo zwiększać ryzyko ciężkiej hipoglikemii, gdy są stosowane jednocześnie z
pochodnymi sulfonylomocznika. Pacjentów z cukrzycą należy informować o konieczności
uważnego kontrolowania stężenia glukozy we krwi (patrz punkt 4.5).
• u pacjentów stosujących ścisłą dietę
• podczas leczenia odczulającego. Tak jak w przypadku innych beta-adrenolityków, bisoprolol
może zwiększać zarówno wrażliwość na alergeny jak i ciężkość reakcji anafilaktycznych.
Leczenie adrenaliną może nie zawsze przynosić oczekiwany skutek terapeutyczny
• u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia
• u pacjentów z dławicą Prinzmetala
• w zarostowej chorobie tętnic obwodowych. Może dojść do nasilenia dolegliwości, zwłaszcza
na początku leczenia.

Bisoprolol musi być stosowany z ostrożnością u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą
piersiową i towarzyszącą niewydolnością serca.

U pacjentów chorych na łuszczycę lub z łuszczycą w wywiadzie, beta-adrenolityki (np. bisoprolol),
mogą być stosowane jedynie po dokładnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka.

Objawy nadczynności tarczycy mogą być maskowane podczas leczenia bisoprololem.

U pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy bisoprolol może być stosowany po uprzednim
zablokowaniu receptorów alfa.

U pacjentów otrzymujących znieczulenie ogólne, beta-adrenolityki zmniejszają ryzyko wystąpienia
arytmii i niedotlenienia mięśnia sercowego podczas indukcji, intubacji i w okresie pooperacyjnym.
Obecnie zaleca się, aby kontynuować leczenie beta-adrenolitykami w okresie okołooperacyjnym.
Anestezjolog musi być poinformowany o prowadzeniu leczenia beta-adrenolitykami, ponieważ mogą
wystąpić interakcje z innymi lekami prowadzące do bradyarytmii, osłabienia odruchowej tachykardii i
odruchowej zdolności do kompensacji utraty krwi. Jeżeli uzna się za konieczne przerwanie leczenia
beta-adrenolitykami przed zabiegiem chirurgicznym, należy to zrobić przez stopniowe zmniejszenie
dawki i odstawienie produktu leczniczego całkowicie na 48 godzin przed planowanym znieczuleniem.

Mimo, że beta-adrenolityki o działaniu kardioselektywnym (beta1) mogą wpływać w mniejszym
stopniu na czynność płuc niż nieselektywne beta-adrenolityki, tak jak w przypadku wszystkich
beta-adrenolityków, należy unikać ich podawania u pacjentów z obturacyjną chorobą dróg
oddechowych, chyba że istnieją istotne kliniczne powody ich zastosowania. Jeśli istnieją takie
powody, produkt leczniczy Bisoratio ASA powinien być stosowany z zachowaniem ostrożności.
U pacjentów z obturacyjną chorobą dróg oddechowych leczenie bisoprololem należy rozpocząć od
najmniejszej możliwej dawki. Pacjentów należy uważnie obserwować pod kątem nowych objawów
(np. duszności, nietolerancji wysiłkowej, kaszlu).

W przypadku astmy oskrzelowej lub przewlekłej, obturacyjnej choroby płuc, które mogą wywoływać
objawy, zaleca się jednoczesne stosowanie leków rozszerzających oskrzela. U chorych z astmą może
sporadycznie występować zwiększenie oporów w drogach oddechowych i dlatego może być
konieczne zwiększenie dawki beta2-adrenomimetyków.

Jednoczesne stosowanie bisoprololu z antagonistami kanału wapniowego, typu werapamilu lub
diltiazemu, lub z ośrodkowo działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi zazwyczaj nie jest
zalecane. W celu uzyskania szczegółowych informacji, patrz punkt 4.5.

Sportowcy: sportowcy powinni pamiętać, że produkt ten zawiera substancję czynną, która może
dawać pozytywne wyniki w testach antydopingowych.

Kwas acetylosalicylowy
Nie zaleca się i należy ogólnie unikać jednoczesnego stosowania z lekami przeciwzakrzepowymi
(pochodne kumaryny, heparyny) oraz z innymi lekami zmieniającymi hemostazę (np. leki
przeciwpłytkowe, przeciwzapalne i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny). Jeśli nie
można uniknąć jednoczesnego zastosowania, wskazane jest częste monitorowanie współczynnika INR
(znormalizowany czas protrombinowy, ang. international normalized ratio - INR), a pacjentom należy
zalecić obserwację w kierunku krwawienia, zwłaszcza z przewodu pokarmowego.

Kwas acetylosalicylowy może powodować skurcz oskrzeli i wywoływać napady astmy lub inne
reakcje nadwrażliwości. Czynniki ryzyka obejmują: astmę oskrzelową, katar sienny, polipy błony
śluzowej nosa i przewlekłe choroby układu oddechowego. Ostrzeżenie to dotyczy także pacjentów, u
których występują reakcje alergiczne (np. odczyny skórne, świąd, pokrzywka) na inne substancje.

Pacjenci z chorobą wrzodową i (lub) krwawieniami z przewodu pokarmowego w wywiadzie powinni
unikać stosowania kwasu acetylosalicylowego (który może powodować podrażnienie błony śluzowej
przewodu pokarmowego i krwawienie). Jeśli objawy przedmiotowe i podmiotowe krwawienia nadal
występują z powodu zawartości kwasu acetylosalicylowego, lekarz może zalecić przerwanie
stosowania tego produktu leczniczego.

Zaleca się ostrożność u pacjentów, którzy stosują jednocześnie leki, które zwiększają ryzyko
owrzodzenia, takie jak: doustne kortykosteroidy, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego
serotoniny i deferazyroks (patrz punkt 4.5).

Rzadko obserwowano ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, w związku z
zastosowaniem kwasu acetylosalicylowego (patrz punkt 4.8). Należy przerwać stosowanie kapsułek
produktu Bisoratio ASA w przypadku wystąpienia pierwszych objawów wysypki na skórze, błonach
śluzowych lub innych objawów nadwrażliwości.

Pacjenci w podeszłym wieku są szczególnie narażeni na działania niepożądane podczas stosowania
NLPZ, w tym kwasu acetylosalicylowego, w szczególności na krwawienia z przewodu pokarmowego
i perforację, które mogą być śmiertelne. Jeśli jest wymagane długotrwałe leczenie pacjenci powinni
być systematycznie badani.

Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością wątroby (ponieważ kwas
acetylosalicylowy jest metabolizowany głównie w wątrobie, patrz punkt 5.2) i u pacjentów
z niewydolnością nerek. Należy regularnie przeprowadzać badania czynności wątroby u pacjentów
wykazujących niewielką lub umiarkowaną niewydolność wątroby.

Nawet w małych dawkach kwas acetylosalicylowy zmniejsza wydalanie kwasu moczowego.
W związku z tym, u pacjentów ze zmniejszonym wydalaniem kwasu moczowego lub leczonych
produktami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego (np. benzbromaron, probenecyd,
sulfinpirazon) kwas acetylosalicylowy może wywołać napad dny moczanowej (patrz punkt 4.5).

Kwas acetylosalicylowy musi być stosowany z ostrożnością w przypadkach bardzo obfitego
krwawienia miesiączkowego.
Zalecane jest przerwanie stosowania kwasu acetylosalicylowego przed zabiegami chirurgicznymi
(w tym ekstrakcją zęba) z powodu ryzyka przedłużającego się krwawienia lub nasilonego krwawienia.
Długość przerwy w leczeniu powinna zostać określona indywidualnie, ale zwykle jest to jeden
tydzień.

Istnieje potencjalny związek pomiędzy stosowaniem kwasu acetylosalicylowego u dzieci a
wystąpieniem zespołu Reye’a. Zespół Reye'a to bardzo rzadka choroba, która wpływa na mózg i
wątrobę, i może być śmiertelna. W związku z tym nie należy stosować kwasu acetylosalicylowego u
dzieci w wieku poniżej 16 lat, chyba że zostanie to wyraźnie zalecone.

Ten produkt leczniczy zawiera lecytynę sojową i jest przeciwwskazany u pacjentów z uczuleniem na
orzeszki ziemne i soję.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji.

Bisoprolol

Leczenie skojarzone niezalecane

Antagoniści kanału wapniowego typu werapamil i w mniejszym stopniu typu diltiazem: niekorzystny
wpływ na kurczliwość i przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Dożylne podanie werapamilu
u pacjentów leczonych beta-adrenolitykiem może prowadzić do głębokiego niedociśnienia i bloku
przedsionkowo-komorowego.

Ośrodkowo działające leki przeciwnadciśnieniowe (np. klonidyna, metylodopa, moksonidyna,
rylmenidyna): jednoczesne stosowanie z ośrodkowo działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi
może zmniejszyć ośrodkową impulsację współczulną i doprowadzić do zmniejszenia częstości tętna
i frakcji wyrzutowej oraz rozszerzenia naczyń. Nagłe przerwanie leczenia, zwłaszcza przed
zakończeniem blokady receptorów beta, może zwiększać ryzyko powstania tzw. nadciśnienia
z odbicia.

Leczenie skojarzone, które należy stosować z ostrożnością

Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid; lidokaina, fenytoina; flekainid,
propafenon): może wystąpić nasilenie wpływu na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego
i nasilenie ujemnego działania inotropowego.

Antagoniści kanału wapniowego z grupy dihydropirydyny, takie jak felodypina i amlodypina:
u pacjentów z niewydolnością serca nie można wykluczyć, że jednoczesne stosowanie może
zwiększyć ryzyko niedociśnienia i dalszego pogorszenia wydolności komór.

Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron): wpływ na czas przewodzenia
przedsionkowo-komorowego może być nasilony.

Leki parasympatykomimetyczne: jednoczesne stosowanie może wydłużyć czas przewodzenia
przedsionkowo-komorowego i zwiększyć ryzyko bradykardii.

Beta-adrenolityki stosowane miejscowo (np. krople do oczu stosowane w jaskrze) mogą nasilać
ogólnoustrojowe działanie bisoprololu.

Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe: nasilają działanie hipoglikemizujące. Blokada receptorów
beta-adrenergicznych może maskować objawy hipoglikemii. Jednoczesne stosowanie betaadrenolityków z pochodnymi sulfonylomocznika może zwiększać ryzyko ciężkiej hipoglikemii (patrz
punkt 4.4).

Leki stosowane w znieczuleniu: osłabiają odruchową tachykardię i zwiększają ryzyko niedociśnienia
(w celu uzyskania dalszych informacji na temat znieczulenia ogólnego, patrz punkt 4.4).

Glikozydy nasercowe (np. digoksyna): powodują zwolnienie częstości akcji serca i wydłużenie czasu
przewodzenia przedsionkowo-komorowego.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): NLPZ mogą osłabiać hipotensyjne działanie bisoprololu.

Beta-sympatykomimetyki (np. izoprenalina, dobutamina): jednoczesne podawanie z bisoprololem
może osłabiać działanie obu stosowanych leków.

Leki sympatykomimetyczne pobudzające zarówno adrenoreceptory alfa- i beta- (np. noradrenalina,
adrenalina): jednoczesne stosowanie z bisoprololem może ujawniać działanie, w których pośredniczą
alfa-adrenoreceptory, polegające na zwężaniu naczyń, co wywołuje wzrost ciśnienia i nasilenie
objawów chromania przestankowego. Tego typu interakcje uważa się za częściej występujące
przy stosowaniu nieselektywnych beta-adrenolityków.

Jednoczesne stosowanie leków przeciwnadciśnieniowych jak również innych leków nasilających
działanie przeciwnadciśnieniowe (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany,
pochodne fenotiazyny) może zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego.

Leczenie skojarzone, które należy rozważyć

Meflochina: nasila ryzyko bradykardii.

Inhibitory monoaminooksydazy (z wyjątkiem inhibitorów MAO-B): nasilają działanie zmniejszające
ciśnienie beta-adrenolityków, ale jednocześnie zwiększają ryzyko przełomu nadciśnieniowego.

Ryfampicyna: powoduje niewielkie skrócenie okresu półtrwania bisoprololu, prawdopodobnie z
powodu hamowania enzymów metabolizujących leki w wątrobie. W normalnych warunkach nie ma
potrzeby dostosowania dawkowania.

Pochodne ergotaminy: nasilają zaburzenia krążenia obwodowego.

Kwas acetylosalicylowy
Zastosowanie kilku inhibitorów agregacji płytek krwi, tj. kwasu acetylosalicylowego, NLPZ,
tyklopidyny, klopidogrelu, tyrofibanu, eptyfibatydu zwiększa ryzyko krwawienia, podobnie jak ich
połączenie z heparyną i jej pochodnymi (hirudyna, fondaparynuks), doustnymi lekami
przeciwzakrzepowymi i trombolitykami. Kliniczne i biologiczne wskaźniki hemostazy powinny być
regularnie monitorowane.

Leczenie skojarzone przeciwwskazane
Metotreksat (stosowany w dawkach > 15 mg na tydzień): skojarzenie metotreksatu i kwasu
acetylosalicylowego powoduje zwiększenie toksyczności hematologicznej metotreksatu z powodu
zmniejszonego klirensu nerkowego metotreksatu przez kwas acetylosalicylowy. Dlatego jednoczesne
stosowanie metotreksatu z tym produktem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Leczenie skojarzone niezalecane
Leki o działaniu urykozurycznym (benzbromaron, probenecyd i sulfinpirazon): zmniejszony wpływ na
wydalanie kwasu moczowego poprzez konkurencję kwasu acetylosalicylowego w procesie wydalania
kwasu moczowego przez kanaliki nerkowe. Dlatego też jednoczesne stosowanie tego produktu
leczniczego z lekami urykozurycznymi nie jest zalecane (patrz punkt 4.4).

Leczenie skojarzone, które należy stosować z ostrożnością
Niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe diuretyków i
innych środków obniżających ciśnienie. Analogicznie jak inne niesteroidowe leki przeciwzapalne,
jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego z inhibitorami ACE zwiększa ryzyko wystąpienia
ostrej niewydolności nerek.

Leki moczopędne: ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek z powodu zmniejszonej filtracji
kłębuszkowej poprzez zmniejszenie syntezy prostaglandyn. Zalecane jest nawodnienie pacjenta
i monitorowanie czynności nerek na początku leczenia.

Kwas acetylosalicylowy wywiera antagonistyczne działanie wobec spironolaktonu.

Kortykosteroidy: jednoczesne stosowanie kortykosteroidów może zwiększyć ryzyko wystąpienia
krwawienia z przewodu pokarmowego i choroby wrzodowej.

Metotreksat (stosowany w dawkach < 15 mg na tydzień): skojarzenie metotreksatu i kwasu
acetylosalicylowego powoduje zwiększenie toksyczności hematologicznej metotreksatu z powodu
zmniejszonego klirensu nerkowego metotreksatu przez kwas acetylosalicylowy. W ciągu pierwszych
tygodni leczenia skojarzonego należy cotygodniowo kontrolować morfologię krwi. Dokładne
monitorowanie należy prowadzić w przypadku nawet łagodnych zaburzeń czynności nerek, jak
również w przypadku pacjentów w podeszłym wieku.

Heparyny stosowane w dawce leczniczej lub u pacjentów w podeszłym wieku: w przypadku
jednoczesnego stosowania kwasu acetylosalicylowego i heparyny w dawce leczniczej lub u pacjentów
w podeszłym wieku występuje ryzyko krwawienia. Zalecane jest uważne monitorowanie wskaźników
INR, APTT (czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji, ang. Activated Partial Thromboplastin
Time - APTT) i (lub) czasu krwawienia w przypadku jednoczesnego stosowania obu produktów.

Glikozydy nasercowe (np. digoksyna): NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne) (w tym kwas
acetylosalicylowy) mogą nasilać niewydolność serca, zmniejszać współczynnik przesączania
kłębuszkowego (ang. glomerular filtration rate - GFR) oraz zwiększać stężenie glikozydów
nasercowych w osoczu.

Lit: kwas acetylosalicylowy utrudnia wydalanie litu przez nerki, co prowadzi do zwiększonych stężeń
litu w osoczu. Zaleca się kontrolowanie stężeń digoksyny i litu na początku i na końcu leczenia
bisoprololem z kwasem acetylosalicylowym. Może wystąpić konieczność dostosowania dawki.

Inhibitory anhydrazy węglanowej (acetazolamid): może powodować ciężką kwasicę i zwiększone
toksyczne działanie na obwodowy układ nerwowy.

Cyklosporyna i takrolimus: jednoczesne stosowanie NLPZ z cyklosporyną lub takrolimusem może
zwiększać ryzyko nefrotoksyczności cyklosporyny i takrolimusu. Czynność nerek należy monitorować
w przypadku jednoczesnego stosowania tych leków z kwasem acetylosalicylowym.

Walproinian: zgłaszano, iż kwas acetylosalicylowy zmniejsza wiązanie walproinianu z białkami
osocza, zwiększając tym samym stężenia wolnej frakcji walproinianu w osoczu w stanie
stacjonarnym.

Fenytoina: salicylany zmniejszają wiązanie fenytoiny z białkami osocza. To może prowadzić do
zmniejszonego całkowitego stężenia fenytoiny w osoczu i zwiększenia wolnej frakcji fenytoiny.
Stężenie frakcji niezwiązanej, a tym samym działanie terapeutyczne, nie wydaje się być znacząco
zmienione.

Ibuprofen: dane doświadczalne wskazują na możliwość hamowania przez ibuprofen wpływu małych
dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi w przypadku jednoczesnego podawania
obu leków. Jednak ze względu na ograniczone dane na ten temat oraz wątpliwości związane z
ekstrapolacją danych uzyskanych ex vivo do warunków klinicznych, sformułowanie jednoznacznych
wniosków dotyczących regularnego stosowania ibuprofenu nie jest możliwe, a kliniczne następstwa
interakcji w przypadku doraźnego podawania ibuprofenu są mało prawdopodobne (patrz punkt 5.1).

Jednoczesne stosowanie metamizolu z kwasem acetylosalicylowym może zmniejszać działanie
hamujące kwas u acetylosalicylowego na agregację płytek krwi. Z tego względu metamizol należy
stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących kwas acetylosalicylowy w małych dawkach w celu
ochronnego działania na układ sercowo-naczyniowy.

Leczenie skojarzone, które należy rozważyć
Inne leki przeciwzakrzepowe (pochodne kumaryny, heparyny w dawkach profilaktycznych), inne leki
przeciwpłytkowe lub inne trombolityki oraz selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
(SSRI, np. sertralina lub paroksetyna): zwiększają ryzyko krwawienia.

NLPZ: powodują zwiększone ryzyko krwawienia i uszkodzenia błony śluzowej przewodu
pokarmowego oraz dalsze wydłużenie czasu krwawienia.

Leki zobojętniające: leki zobojętniające mogą zwiększyć wydalanie kwasu acetylosalicylowego
poprzez alkalizujące działanie na mocz.

Zasadnicze niezgodności dotyczą soli żelaza, węglanów i wodorotlenków alkalizujących.

Alkohol: powoduje zwiększone ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego.

Leki przeciwcukrzycowe np. pochodne sulfonylomocznika: kwas acetylosalicylowy może zwiększać
działanie hipoglikemiczne.

Metoklopramid: nasila działanie kwasu acetylosalicylowego.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Bisoratio ASA, kapsułki twarde podczas ciąży, chyba
że jest to bezwzględnie konieczne.

Ciąża
Brak danych dotyczących stosowania produktu leczniczego Bisoratio ASA, kapsułki twarde u kobiet
w ciąży.

Bisoprolol
Bisoprolol wykazuje działania farmakologiczne, które mogą mieć szkodliwy wpływ na ciążę i (lub)
płód i (lub) noworodka (patrz punkt 5.3). Ogólnie rzecz biorąc, leki beta-adrenolityczne zmniejszają
przepływ łożyskowy, co wiąże się z zahamowaniem wzrostu płodu, śmiercią wewnątrzmaciczną,
poronieniem lub przedwczesnym porodem. Mogą wystąpić działania niepożądane (np. hipoglikemia i
bradykardia) u płodu i noworodka. W razie konieczności leczenia beta-adrenolitykami należy
stosować selektywne beta1-adrenolityki.

Nie zaleca się stosowania bisoprololu podczas ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne.
W przypadku konieczności leczenia bisoprololem zaleca się monitorowanie przepływu łożyskowego
i wzrostu płodu. W przypadku szkodliwego wpływu na ciążę lub płód należy rozważyć inne leczenie.
Noworodki muszą być uważnie obserwowane. Objawów hipoglikemii i bradykardii należy się zwykle
spodziewać w ciągu pierwszych 3 dni życia.

Kwas acetylosalicylowy
Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na ciążę i (lub) rozwój zarodka lub
płodu. Wyniki badań epidemiologicznych wskazują, że stosowanie inhibitorów syntezy prostaglandyn
we wczesnym okresie ciąży zwiększa ryzyko poronienia, występowania wad wrodzonych serca i
wytrzewień wrodzonych. Całkowite ryzyko wystąpienia wrodzonych wad sercowo-naczyniowych
zwiększa się z mniej niż 1% do około 1,5%. Uważa się, że ryzyko zwiększa się wraz z dawką i
długością okresu terapii. U zwierząt po podaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn zaobserwowano
zwiększone ryzyko obumarcia zapłodnionego jaja w okresie przed i po zagnieżdżeniu się w macicy
oraz zwiększone ryzyko obumarcia zarodka lub płodu. Dodatkowo, u zwierząt, po podaniu
inhibitorów syntezy prostaglandyn w okresie organogenezy, donoszono o zwiększonej liczbie
przypadków różnych wad rozwojowych, w tym wad sercowo-naczyniowych. Nie należy stosować
kwasu acetylosalicylowego u kobiet w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, chyba że jest to
bezwzględnie konieczne. Należy stosować jak najmniejszą dawkę kwasu acetylosalicylowego i przez
jak najkrótszy czas, jeśli jest on stosowany przez kobiety usiłujące zajść w ciążę lub w pierwszym i
drugim trymestrze ciąży.

Małe dawki (do 100 mg/dobę i włącznie):

Badania kliniczne wskazują, że dawki do 100 mg/kwasu acetylosalicylowego/dobę do ograniczonego
stosowania w położnictwie, wymagające specjalistycznego monitorowania, wydają się bezpieczne.

Dawki od 100 mg/dobę do 500 mg/dobę:

Nie ma wystarczającego doświadczenia klinicznego dotyczącego stosowania dawek od 100 mg/dobę
do 500 mg/dobę. Dlatego też, poniższe zalecenia dotyczące dawek 500 mg/dobę i wyższych mają
zastosowanie również do tego zakresu dawek.

Dawki 500 mg/dobę i wyższe:

Od 20. tygodnia ciąży stosowanie kwasu acetylosalicylowego może powodować małowodzie
wynikające z zaburzeń czynności nerek płodu. Może to nastąpić wkrótce po rozpoczęciu leczenia i
zwykle jest odwracalne po zaprzestaniu leczenia. Ponadto zgłaszano przypadki zwężenia przewodu
tętniczego po leczeniu w drugim trymestrze, z których większość ustępowała po zaprzestaniu leczenia.
Dlatego też, nie należy stosować kwasu acetylosalicylowego u kobiet w pierwszym i drugim
trymestrze ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli kwas acetylosalicylowy jest
stosowany przez kobietę starającą się o dziecko lub w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, dawka
powinna być jak najmniejsza, a czas trwania jak najkrótszy. Od 20 tygodnia ciąży należy rozważyć
prenatalne monitorowanie małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego po ekspozycji na działanie
kwasu acetylosalicylowego przez kilka dni. Należy przerwać podawanie kwasu acetylosalicylowego w
przypadku stwierdzenia małowodzia lub zwężenia przewodu tętniczego.

W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą powodować narażenie
płodu na:
• działania toksyczne na układ krążenia i oddechowy (przedwczesne zwężenie/zamknięcie
przewodu tętniczego i nadciśnienie płucne);
• zaburzenia czynności nerek (patrz wyżej).

Ponadto, w końcowym okresie ciąży inhibitory syntezy prostaglandyn mogą powodować narażenie
matki i noworodka na:
• możliwość wydłużenia czasu krwawienia oraz działanie antyagregacyjne, które może
ujawnić się nawet po zastosowaniu małych dawek
• zahamowanie czynności skurczowej macicy prowadzącej do opóźnienia porodu lub
przedłużenia akcji porodowej.

W konsekwencji kwas acetylosalicylowy w dawkach 100 mg/dobę lub większych jest
przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.3). Dawki do 100 mg/dobę i włącznie
można stosować wyłącznie pod ścisłym nadzorem położniczym.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy bisoprolol przenika do mleka ludzkiego. Salicylany i ich metabolity przenikają w
niewielkich ilościach do mleka ludzkiego. Dlatego też karmienie piersią nie jest zalecane podczas
stosowania tego produktu leczniczego.

Płodność
Brak danych dotyczących możliwego wpływu tego produktu leczniczego na płodność u mężczyzn lub
kobiet.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów lub
obsługiwania maszyn. W badaniach przeprowadzonych u pacjentów z chorobą naczyń wieńcowych,
bisoprolol nie wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów. Jednak, ze względu na indywidualne
reakcje pacjentów na lek, zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn może być
zaburzona. Należy to rozważyć szczególnie na początku leczenia i po zmianie leku a także w
przypadku jednoczesnego spożycia alkoholu.

#### 4.8 Działania niepożądane

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Działania niepożądane zostały pogrupowane według częstości występowania i klasyfikacji układów
i narządów. Zastosowano następujące definicje dotyczące określenia częstości występowania:

Bardzo często (≥1/10)
Często (≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100)
Rzadko (≥1/10 000 do < 1/1 000)
Bardzo rzadko (<1/10 000)
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Bisoprolol
Następujące dane uzyskano dla bisoprololu:

Badania diagnostyczne
Rzadko: zwiększenie stężenia triglicerydów, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT,
AspAT).

Zaburzenia serca
Niezbyt często: bradykardia, nasilenie istniejącej niewydolności serca, zaburzenia przewodzenia
przedsionkowo-komorowego.

Zaburzenia ucha i błędnika
Rzadko: zaburzenia słuchu.

Zaburzenia oka
Rzadko: zmniejszenie wydzielania łez (należy to uwzględnić w przypadku pacjenta stosującego
soczewki kontaktowe).
Bardzo rzadko: zapalenie spojówek.

Zaburzenia żołądka i jelit
Często: dolegliwości żołądkowo-jelitowe takie jak: nudności, wymioty, biegunka, zaparcia.

Zaburzenia ogólne
Często: uczucie zmęczenia*.
Niezbyt często: osłabienie.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Rzadko: zapalenie wątroby.

Zaburzenia układu nerwowego
Często: zawroty głowy*, ból głowy*.
Rzadko: omdlenie.

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Rzadko: zaburzenia potencji.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często: skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą oskrzelową lub obturacyjna choroba dróg
oddechowych w wywiadzie.
Rzadko: alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Rzadko: reakcje nadwrażliwości (takie jak: świąd, zaczerwienienie, wysypka).

Bardzo rzadko: beta-adrenolityki mogą wywoływać lub nasilać objawy łuszczycy, lub wywoływać
wysypkę łuszczycopodobną, łysienie.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często: osłabienie mięśni, skurcze mięśni.

Zaburzenia naczyniowe
Często: uczucie ziębnięcia lub drętwienia kończyn.
Niezbyt często: niedociśnienie.

Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często: zaburzenia snu, depresja.
Rzadko: koszmary senne, omamy.

*Objawy te występują zwykle na początku leczenia. Są one zazwyczaj łagodne i zwykle ustępują
w ciągu 1-2 tygodni.

Kwas acetylosalicylowy
Działania niepożądane są często zależne od dawki i spowodowane działaniem farmakologicznym
kwasu acetylosalicylowego (patrz punkt 5.1). Większość działań niepożądanych zwykle jest związana
z przewodem pokarmowym. U pacjentów z rozpoznanymi alergiami lub astmą występuje zwiększone
ryzyko reakcji nadwrażliwości. Może rozwinąć się nadwrażliwość krzyżowa z innymi
niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Często: zwiększona skłonność do krwawień.
Niezbyt często: krew w moczu.
Rzadko: zespół krwotoczny (krwawienie z nosa, krwawienie dziąseł, krwawe wymioty i utrata krwi
z kałem, itp.), trombocytopenia, granulocytoza, niedokrwistość aplastyczna.
Nieznana: przypadki krwawień z przedłużonym czasem krwawienia, jak krwawienie z nosa,
krwawienie z dziąseł, bardziej obfita menstruacja. Objawy mogą się utrzymywać przez okres 4-8 dni
po przerwaniu podawania kwasu acetylosalicylowego. W wyniku tego może zwiększyć się ryzyko
krwawienia podczas zabiegu chirurgicznego.
Istniejące krwawienie (krwawe wymioty, smoliste stolce) lub utajone krwawienie z przewodu
pokarmowego, może prowadzić do anemii z niedoboru żelaza (częstsze po większych dawkach).

Zaburzenia endokrynologiczne
Bardzo rzadko: hipoglikemia.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Nieznana: hiperurykemia.

Zaburzenia układu nerwowego
Rzadko: krwotok wewnątrzczaszkowy, zawroty głowy.
Nieznana: zawroty głowy pochodzenia błędnikowego (vertigo), ból głowy.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często: nieżyt nosa, duszność.
Rzadko: skurcz oskrzeli, napady astmy.

Zaburzenia ucha i błędnika
Nieznana: osłabienie słuchu, szumy uszne.

Zaburzenia naczyniowe
Rzadko: krwotoczne zapalenie naczyń.

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

Rzadko: krwotok miesiączkowy.

Zaburzenia żołądka i jelit
Często: zapalenie błony śluzowej żołądka, niestrawność, łagodne do umiarkowanego krwawienie z
przewodu pokarmowego. Długotrwałe lub powtarzające się krwawienie może prowadzić
do niedokrwistości.
Rzadko: silne krwawienia z przewodu pokarmowego, nudności i wymioty.
Nieznana: owrzodzenie żołądka lub dwunastnicy i perforacja, biegunka.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Bardzo rzadko: zaburzenia czynności wątroby.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często: pokrzywka.
Rzadko: zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella, plamica, rumień guzowaty, rumień
wielopostaciowy.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Nieznana: ostra niewydolność nerek, zwłaszcza u pacjentów z istniejącą niewydolnością nerek,
dekompensacją serca, zespołem nerczycowym lub stosujących jednocześnie leki moczopędne.
Zatrzymanie wody i soli.

Zaburzenia układu immunologicznego
Rzadko: reakcje nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk alergiczny, reakcje anafilaktyczne,
w tym wstrząs.
Bardzo rzadko: nasilenie objawów alergii pokarmowej.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Bisoprolol
Najczęściej występujące objawy przedawkowania beta-adrenolityków to bradykardia, niedociśnienie
tętnicze, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca i hipoglikemia. Zgłoszono tylko kilka przypadków
przedawkowania (maksymalnie: 2 000 mg) bisoprololu. Odnotowano bradykardię i (lub)
niedociśnienie. Wszyscy pacjenci powrócili do zdrowia. Istnieje duża zmienność międzyosobnicza
w zakresie wrażliwości na pojedynczą, dużą dawkę bisoprololu i prawdopodobnie pacjenci z
niewydolnością serca są bardzo wrażliwi.

Ogólnie, jeśli dojdzie do przedawkowania, należy przerwać leczenie bisoprololem i rozpocząć leczenie
wspomagające i objawowe. Z ograniczonych danych wynika, że bisoprolol trudno usunąć za pomocą
dializy. Na podstawie oczekiwanych działań farmakologicznych oraz zaleceń dotyczących innych
beta-adrenolityków, w razie istnienia wymienionych klinicznych wskazań powinno się zastosować
następujące ogólne środki:

Bradykardia: podać dożylnie atropinę. W przypadku braku odpowiedniej reakcji można ostrożnie
podać izoprenalinę lub inny lek wywierający dodatnie działanie chronotropowe. W pewnych
okolicznościach może okazać się konieczne tymczasowe zastosowanie stymulatora serca.

Niedociśnienie: dożylne uzupełnienie płynów oraz podanie leków wazopresyjnych. Również pomocne
może okazać się dożylne zastosowanie glukagonu.

Blok przedsionkowo-komorowy (drugiego lub trzeciego stopnia): Należy dokładnie monitorować
pacjentów i leczyć dożylnymi wlewami izoprenaliny lub tymczasowo zastosować stymulator serca.

Ostre nasilenie niewydolności serca: podać dożylnie leki moczopędne, leki działające dodatnio
inotropowo, leki rozszerzające naczynia.

Skurcz oskrzeli: podać leki rozszerzające oskrzela, takie jak izoprenalina, beta2-sympatykomimetyki
i (lub) aminofilinę.

Hipoglikemia: podać dożylnie glukozę.

Kwas acetylosalicylowy
Przedawkowanie jest mało prawdopodobne ze względu na małą zawartość kwasu acetylosalicylowego
w tym produkcie leczniczym. Jednak zatrucie (przypadkowe przedawkowanie) u bardzo małych dzieci
lub przedawkowanie terapeutyczne u pacjentów w podeszłym wieku może objawiać się następująco:
Objawy średnio nasilonego zatrucia: zawroty głowy, ból głowy, szumy uszne, dezorientacja, zawroty
głowy pochodzenia błędnikowego (vertigo), głuchota, pocenie się, uczucie ciepła w kończynach i
skaczące tętno, wzrost częstości oddechu, hiperwentylacja oraz zaburzenia żołądka i jelit (nudności,
wymioty i ból brzucha).

Z objawami ciężkiego zatrucia związane są ciężkie zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej.
Początkowo występuje hiperwentylacja, która powoduje zasadowicę oddechową. Następnie występuje
kwasica oddechowa spowodowana zahamowaniem ośrodka oddechowego. Dodatkowo pojawia się
kwasica metaboliczna spowodowana obecnością salicylanów. Kwasica może zwiększać przekraczanie
salicylanów przez barierę krew-mózg. Biorąc pod uwagę, że objawy u dzieci, niemowląt i małych
dzieci widoczne są często tylko w końcowej fazie zatrucia, zwykle dochodzi do fazy kwasicy
mleczanowej. Ponadto, mogą wystąpić następujące objawy: hipertermia i nasilone pocenie
prowadzące do odwodnienia, uczucie niepokoju, drgawki, omamy i hipoglikemia. Depresja układu
oddechowego może prowadzić do śpiączki, zapaści sercowo-naczyniowej lub zatrzymania oddechu.
Dawka śmiertelna kwasu acetylosalicylowego wynosi 25-30 g. Stężenia salicylanów w osoczu
powyżej 300 mg/l (1,67 mmol/l) sugerują zatrucie.

Jeśli przyjęto dawkę toksyczną wymagana jest natychmiastowa hospitalizacja. W przypadku
umiarkowanego zatrucia można podjąć próbę sprowokowania wymiotów; jeśli się to nie uda,
wskazane jest przeprowadzenie płukania żołądka. Następnie należy podać węgiel aktywowany
(adsorbent) i siarczan sodu (lek przeczyszczający). Alkalizacja moczu (250 mmol NaHCO3
przez 3 godziny) z jednoczesną kontrolą wartości pH. W przypadku ciężkiego zatrucia preferuje się
hemodializę. Inne objawy zatrucia należy leczyć objawowo.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki beta-adrenolityczne, preparaty złożone bisoprololu.
Kod ATC: C07FX04

Mechanizm działania
Bisoprolol jest silnym, wysoko selektywnym lekiem blokującym receptory beta1-adrenergiczne.
Mechanizm działania nie jest jasny, ale wiadomo, że bisoprolol znacząco obniża aktywność reninową

osocza. U pacjentów z dławicą piersiową blokada receptorów beta1-adrenergicznych zmniejsza
częstość skurczów serca i tym samym zapotrzebowanie na tlen. Dlatego bisoprolol jest skuteczny
w eliminowaniu lub zmniejszaniu objawów.

Kwas acetylosalicylowy hamuje agregację płytek: blokuje cyklooksygenazę w płytkach krwi poprzez
acetylację, co hamuje syntezę tromboksanu A2, fizjologicznie aktywowanej substancji, uwalnianej
przez płytki krwi i odgrywającej rolę w powikłaniach miażdżycowych.
Dawki wielokrotne od 20 do 325 mg hamują aktywność enzymatyczną od 30 do 95%.
Ze względu na nieodwracalny charakter wiążący, działanie utrzymuje się przez czas życia
trombocytów (7-10 dni). Działanie hamujące nie wyczerpuje się podczas długotrwałego leczenia,
a aktywność enzymatyczna płytek krwi stopniowo powraca w ciągu 24-48 godzin po przerwaniu
leczenia.
Kwas acetylosalicylowy wydłuża czas krwawienia średnio o około 50% do 100%, ale obserwowano
indywidualne zmiany w tym zakresie.

Dane doświadczalne wskazują, iż ibuprofen może hamować wpływ małych dawek kwasu
acetylosalicylowego na agregację płytek krwi w przypadku jednoczesnego podawania obu leków.
W jednym z badań po podaniu pojedynczej dawki ibuprofenu 400 mg w ciągu 8 godzin przed lub
w ciągu 30 minut po podaniu kwasu acetylosalicylowego w postaci farmaceutycznej o
natychmiastowym uwalnianiu (81 mg), odnotowano osłabienie wpływu kwasu acetylosalicylowego na
powstawanie tromboksanu lub agregację płytek. Jednak ze względu na ograniczone dane oraz
wątpliwości związane z ekstrapolacją danych uzyskanych ex vivo do warunków klinicznych,
sformułowanie jednoznacznych wniosków dotyczących regularnego stosowania ibuprofenu nie jest
możliwe, a kliniczne następstwa interakcji w przypadku doraźnego podawania ibuprofenu są mało
prawdopodobne.

Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego
Bisoratio ASA we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w pierwotnym nadciśnieniu
tętniczym, wtórnym nadciśnieniu tętniczym, dławicy piersiowej (stosowanie u dzieci i młodzieży,
patrz punkt 4.2).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Bisoprolol
Bisoprolol wchłania się po podaniu doustnym i biodostępność wynosi około 90%. Bisoprolol wiąże
się z białkami osocza w około 30%. Objętość dystrybucji wynosi około 3,5 l/kg mc. Klirens całkowity
wynosi około 15 l/h. Okres półtrwania w osoczu wynosi 10-12 godzin, co przekłada się na działanie
przez 24 godziny leku podawanego raz na dobę.

Bisoprolol jest wydalany z organizmu dwiema drogami. 50% jest metabolizowane w wątrobie
do nieczynnego metabolitu, który następnie wydalany jest przez nerki. Pozostałe 50% jest wydalane
w postaci niezmienionej przez nerki. Ponieważ eliminacja leku zachodzi w takim samym stopniu
przez nerki i wątrobę, nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzeniami
czynności wątroby lub z niewydolnością nerek. Nie badano farmakokinetyki bisoprololu u pacjentów
ze stabilną przewlekłą niewydolnością serca i z zaburzeniami czynności wątroby lub z niewydolnością
nerek.

Parametry farmakokinetyczne bisoprololu mają przebieg liniowy i nie zależą od wieku pacjenta.

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca (klasa III wg NYHA - Nowojorskiego Towarzystwa
Kardiologicznego - ang. New York Heart Association) stężenia bisoprololu w osoczu są większe i
okres półtrwania jest dłuższy w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami. Maksymalne stężenie w
osoczu w stanie stacjonarnym u osób otrzymujących bisoprolol w dawce 10 mg na dobę wynosi
64±21 ng/ml, zaś okres półtrwania 17±5 godz.

Kwas acetylosalicylowy
Wchłanianie

Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po około 50 min (tmax). Głównym miejscem
wchłaniania jest górny odcinek jelita cienkiego. Jednakże znaczna część dawki jest już hydrolizowana
do kwasu salicylowego w ścianie jelita podczas wchłaniania. Stopień hydrolizy zależy od szybkości
wchłaniania.
Jednoczesne spożywanie pokarmu opóźnia wchłanianie kwasu acetylosalicylowego (mniejsze stężenia
w osoczu), ale go nie zmniejsza.

Dystrybucja
Objętość dystrybucji kwasu acetylosalicylowego wynosi około 0,16 l/kg masy ciała. Kwas salicylowy
jest pierwszym produktem przemiany kwasu acetylosalicylowego i wiąże się z białkami osocza,
głównie z albuminą w ponad 90%. Kwas salicylowy powoli przenika do płynu stawowego. Przenika
przez barierę łożyskową i do mleka.

Metabolizm
Kwas acetylosalicylowy jest szybko metabolizowany do kwasu salicylowego na drodze hydrolizy.
Okres półtrwania jest krótki: ok. 15-20 minut. Kwas salicylowy jest następnie przekształcany do
postaci sprzężonej z glicyną i kwasem glukuronowym i w ilości śladowej do kwasu gentyzynowego.
W większych dawkach terapeutycznych zdolność przekształcania kwasu salicylowego jest
zwiększona, ponieważ farmakokinetyki stają się nieliniowe. Powoduje to wydłużenie pozornego
okresu półtrwania w fazie eliminacji kwasu salicylowego z kilku godzin do około 24 godzin.

Eliminacja
Wydalanie odbywa się głównie przez nerki. Resorpcja kanalikowa kwasu salicylowego jest zależna
od pH. Z powodu alkalizacji moczu udział niezmienionego kwasu acetylosalicylowego w moczu może
zwiększyć się z ok. 10% do ok. 80%.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Bisoprolol
Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących
bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego
działania rakotwórczego, nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Podobnie jak
inne beta-adrenolityki, bisoprolol podawany w dużych dawkach działał toksycznie na ciężarne samice
(powodował zmniejszenie przyjmowania pokarmu i zmniejszenie masy ciała) oraz zarodek i płód
(zwiększona częstość resorpcji, zmniejszona urodzeniowa masa ciała, opóźnienie rozwoju
fizycznego), ale nie działał teratogennie.

Kwas acetylosalicylowy
W badaniach na szczurach, obserwowano działanie fetotoksyczne i teratogenne kwasu
acetylosalicylowego przy dawkach toksycznych dla matki. Znaczenie kliniczne nie jest znane,
ponieważ dawki stosowane w badaniach przedklinicznych są znacznie większe (co najmniej 7-krotnie)
niż maksymalne zalecane dawki dla wybranych wskazań sercowo-naczyniowych.
Nie obserwowano działania rakotwórczego w badaniach na myszach i szczurach.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Tabletki z kwasem acetylosalicylowym:
Skrobia kukurydziana
Kwas stearynowy
Celuloza mikrokrystaliczna

Otoczka Opadry OY-B-28920 White
Alkohol poliwinylowy
Tytanu dwutlenek (E 171)

Talk
Lecytyna
Guma ksantan

Proszek z bisoprololu fumaranem
Celuloza mikrokrystaliczna
Magnezu stearynian

Osłonka:
Żelatyna
Tytanu dwutlenek (E 171)

Tusz
Szelak, żelaza tlenek czarny (E 172), glikol propylenowy, amonowy wodorotlenek.

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

5 lat

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry PVC/PE/PVDC/Aluminium w pudełku tekturowym.
Wielkości opakowań: 14, 28, 30 i 90 kapsułek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Actavis Group PTC ehf.
Dalshraun 1
220 Hafnarfjörður
Islandia

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Bisoratio ASA, 5 mg + 75 mg, kapsułki, twarde: 19912
Bisoratio ASA, 10 mg + 75 mg, kapsułki, twarde: 19913

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 23 marca 2012
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 11 maja 2017

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

##### 30.10.2025 r.

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.