# Ivineb

> Nebiwolol · 5 mg · Tabletki

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Ivineb
- **Nazwa powszechna:** Nebivololum
- **Substancja czynna:** [Nebiwolol](https://apteka.online/odpowiedniki/nebivololum)
- **Moc:** 5 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** C07AB12
- **Liczba opakowań:** 12
- **Numer pozwolenia:** 17140
- **Podmiot odpowiedzialny:** Bioton S.A.
- **Producent:** PharmaPath S.A., Grecja
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-adrenolityczne/ivineb-tabl-5-mg-bioton
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-adrenolityczne/ivineb-tabl-5-mg-bioton.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/23298/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/23298/characteristic

## Dostępne opakowania (12)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 28 tabl. | 5909990805495 | Rp | 12,17 zł (dopłata od 3,20 zł) | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 7 tabl. | 5909990805457 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 tabl. | 5909990805464 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 14 tabl. | 5909990805471 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 20 tabl. | 5909990805488 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 30 tabl. | 5909990805501 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 50 tabl. | 5909990805525 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 56 tabl. | 5909990805532 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 60 tabl. | 5909990805549 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 90 tabl. | 5909990805556 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 100 tabl. | 5909990805563 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 120 tabl. | 5909990805570 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Leki refundowane

### 28 tabl. — EAN 5909990805495 · cena jedn. 0,43 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| We wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji | ryczałt | 12,17 zł | 3,20 zł | 8,97 zł | 12,17 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Ivineb i w jakim celu się go stosuje?
Ivineb zawiera nebiwolol, który jest wybiórczym beta-adrenolitykiem rozszerzającym naczynia
krwionośne. Lek ten jest stosowany w leczeniu podwyższonego ciśnienia tętniczego krwi
(nadciśnienie).

Ivineb jest również stosowany w leczeniu przewlekłej niewydolności serca u pacjentów w wieku
70 lat lub starszych.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ivineb

Kiedy nie stosować leku Ivineb
- Jeśli pacjent ma uczulenie na nebiwolol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6),
- w przypadku niskiego ciśnienia tętniczego krwi (ciśnienie skurczowe mniejsze niż 90 mmHg),
- jeśli u pacjenta występują poważne zaburzenia krążenia w kończynach,
- w przypadku bardzo wolnej czynności serca (mniej niż 60 uderzeń na minutę przed
rozpoczęciem przyjmowania tego leku),
- jeśli u pacjenta zdiagnozowano zaburzenia przewodzenia w sercu (takie jak zespół chorej zatoki
lub blok przedsionkowo-komorowy) i pacjent nie ma wszczepionego rozrusznika,
- w przypadku ostrej niewydolności serca lub leczenia dożylnego (przez „kroplówkę” dożylną)
w celu wspomożenia pracy serca,
- w przypadku trudności z oddychaniem lub świszczącego oddechu (aktualnie lub w przeszłości),
- jeśli u pacjenta występuje guz nadnerczy nazywany phaeochromocytoma,
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby lub zaburzenia czynności wątroby,
- w przypadku kwasicy metabolicznej (tak jak u pacjentów z cukrzycą kiedy stężenie cukru we
krwi staje się zbyt duże i odczyn krwi jest zbyt kwaśny),
- jeśli pacjent stosuje leki zawierające floktafeninę albo sultopryd.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Ivineb należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.

- Jeśli u pacjenta występuje lub rozwija się którykolwiek z następujących stanów:
• niewydolność serca (niezdolność serca do pompowania krwi w ilości wystarczającej na
potrzeby organizmu)
• łagodny blok przedsionkowo-komorowy serca (pierwszego stopnia) (rodzaj łagodnych
zaburzeń przewodzenia, które wpływają na rytm serca)
• ból w klatce piersiowej wywołany skurczem tętnic wieńcowych (tzw. dusznica bolesna
typu Prinzmetala lub dusznica bolesna nocna)
• słabe krążenie w kończynach, np. choroba lub zespół Raynauda, bóle podobne do kurczów
mięśni podczas chodzenia
• długotrwałe zaburzenia oddychania
• cukrzyca: ponieważ lek Ivineb może maskować objawy niskiego poziomu cukru we krwi
(hipoglikemii) i może zwiększać ryzyko ciężkiej hipoglikemii w razie stosowania z
niektórymi rodzajami leków przeciwcukrzycowych zwanych sulfonylomocznikami (takimi
jak np. glikwidon, gliklazyd, glibenklamid, glipizyd, glimepiryd lub tolbutamid)
• nadczynność tarczycy, ponieważ lek Ivineb może maskować nieprawidłowo szybką
czynność serca związaną z tym stanem
• alergia, ponieważ reakcje alergiczne mogą być bardziej nasilone
• zmiany skórne określane jako łuszczyca, ponieważ lek Ivineb może zaostrzać objawy
• noszenie soczewek kontaktowych, gdyż lek Ivineb może zmniejszać wydzielanie łez
i powodować suchość oczu.

W takich sytuacjach lekarz może zmodyfikować leczenie lub częściej kontrolować stan pacjenta.

Dzieci i młodzież
Brak danych dotyczących stosowania produktu u dzieci i młodzieży. Z tego powodu nie zaleca się
stosowania produktu w tych grupach wiekowych.

W przypadku planowanej operacji i konieczności zastosowania znieczulenia ważne jest, aby pacjent
poinformował chirurga lub stomatologa o przyjmowaniu leku Ivineb.
Nie należy stosować leku Ivineb w niewydolności serca, jeśli u pacjenta występują poważne
zaburzenia dotyczące nerek; należy poinformować o tym lekarza.

Ivineb a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również tych, które
wydawane są bez recepty.
Należy zawsze poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z
następujących leków jednocześnie z lekiem Ivineb:

• diltiazem lub werapamil (stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego
krwi lub innych zaburzeń dotyczących serca); podczas leczenia lekiem Ivineb nie
należy podawać werapamilu dożylnie

• inne preparaty określane jako antagoniści wapnia, stosowane w leczeniu wysokiego
ciśnienia tętniczego krwi lub innych zaburzeń dotyczących serca, takie jak
amlodypina, felodypina, lacydypina, nifedypina, nikardypina, nimodypina,
nitrendypina

• inne leki przeciwnadciśnieniowe lub azotany organiczne stosowane w
leczeniu bólu w klatce piersiowej

• klonidyna, guanfacyna, moksonidyna, metylodopa, rylmenidyna stosowane w
leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego

• preparaty stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca (nieregularna
czynność serca), takie jak chinidyna, hydrochinidyna, amiodaron, cybenzolina,
flekainid, dyzopiramid, lidokaina, meksyletyna, propafenon

• trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (stosowane w leczeniu depresji),
fenotiazyny (stosowane w leczeniu psychoz) lub barbiturany (stosowane w leczeniu
padaczki)

• leki na cukrzycę, takie jak insulina lub doustne leki przeciwcukrzycowe

• digoksyna lub inne, tak zwane glikozydy naparstnicy (stosowane w leczeniu
niewydolności serca)

• przeciwzapalne leki przeciwbólowe (niesteroidowe leki przeciwzapalne - NLPZ)
stosowane w przypadku bólu i stanu zapalnego – należy pamiętać, że małe dawki
dobowe kwasu acetylosalicylowego (np. 50 lub 100 mg) stosowanego
przeciwzakrzepowo można bezpiecznie przyjmować z lekiem Ivineb

• leki stosowane w leczeniu astmy, niedrożnego nosa lub pewnych zaburzeń
dotyczących oczu, takich jak jaskra (podwyższone ciśnienie w oku) lub
rozszerzenie źrenic

• środki znieczulające: należy zawsze poinformować anestezjologa o
zażywaniu leku Ivineb, zanim pacjent zostanie poddany znieczuleniu

• cymetydyna (stosowana w przypadku nadmiernego wydzielania kwasu
żołądkowego) - lek Ivineb należy przyjmować podczas posiłku, a leki
zobojętniające pomiędzy posiłkami

• leki wpływające na metabolizm nebiwololu, tj. terbinafina (stosowana w przypadku
zakażeń grzybiczych lub drożdżakowych), bupropion (wspomagający zaprzestanie
palenia tytoniu), chlorochina (stosowana w leczeniu malarii lub reumatoidalnego
zapalenia stawów), lewomepromazyna (stosowana w leczeniu psychoz),
paroksetyna, fluoksetyna, tiorydazyna (stosowane w leczeniu depresji)

• amifostyna (lek o działaniu protekcyjnym, stosowany podczas chemio- lub
radioterapii)

• baklofen (lek zwiotczający mięśnie)

• meflochina (lek przeciwmalaryczny).

Ivineb z jedzeniem i piciem
Ivineb może być przyjmowany z pokarmem lub bez. Tabletkę lub jej części należy połknąć
popijając wodą lub innym płynem.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje
mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża
Nie należy stosować leku Ivineb w czasie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.

Karmienie piersią
Nie zaleca się karmienia piersią w przypadku przyjmowania leku Ivineb.

Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn.

Podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługiwania urządzeń mechanicznych
pacjenci powinni wziąć pod uwagę możliwość sporadycznego występowania zawrotów głowy
i zmęczenia.
Ich wystąpienie jest bardziej prawdopodobne na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki (patrz
też punkt 4).

Ivineb zawiera laktozę
Ten lek zawiera laktozę. Jeśli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, powinien
skontaktować się z lekarzem przed zażyciem leku.

### 3. Jak stosować lek Ivineb?
Ten lek należy zawsze zażywać zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W przypadku
wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Leczenie podwyższonego ciśnienia tętniczego krwi (nadciśnienia)
• Zalecana dawka wynosi 5 mg (1 tabletkę) na dobę. Zaleca się, aby dawkę przyjmować
codziennie o tej samej porze.
• Dla pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawka
początkowa wynosi zazwyczaj 2,5 mg (1/2 tabletki) na dobę.
• Działanie obniżające ciśnienie tętnicze uwidacznia się po 1-2 tygodniach leczenia. Czasami
optymalne działanie występuje dopiero po 4 tygodniach.

Leczenie przewlekłej niewydolności serca
• Leczenie będzie rozpoczęte i monitorowane przez doświadczonego lekarza.
• Lekarz rozpocznie leczenie od dawki 1,25 mg (1/4 tabletki) na dobę. Dawka ta może być
zwiększona po 1-2 tygodniach do dawki wynoszącej 2,5 mg (1/2 tabletki) na dobę, następnie do
dawki wynoszącej 5 mg (1 tabletkę) na dobę i ostatecznie do dawki wynoszącej 10 mg
(2 tabletki) na dobę, aż do osiągnięcia dawki właściwej dla pacjenta.
• Maksymalna zalecana dawka wynosi 10 mg (2 tabletki na dobę).
• Doświadczony lekarz będzie monitorował stan pacjenta przez 2 godziny po rozpoczęciu
leczenia i po każdym zwiększeniu dawki.
• W razie potrzeby lekarz może zmniejszyć dawkę; nie należy nagle przerywać leczenia
ponieważ może to nasilić niewydolność serca.
• Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami dotyczącymi nerek nie mogą zażywać tego leku.

Lek należy przyjmować raz na dobę, najlepiej codziennie o tej samej porze.
Lekarz może zalecić jednoczesne stosowanie innego leku, w zależności od stanu pacjenta.
Nie zaleca się stosowania leku Ivineb u dzieci i młodzieży.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Ivineb
W razie przypadkowego zażycia zbyt dużej ilości tabletek (przedawkowania) mogą wystąpić:
wolna czynność serca, niskie ciśnienie tętnicze lub inne zaburzenia dotyczące serca, utrudnienie
oddychania lub świszczący oddech. Należy natychmiast zgłosić się na oddział pomocy doraźnej

najbliższego szpitala lub skontaktować się z lekarzem. Należy zabrać ze sobą opakowanie z
pozostałymi tabletkami.

Pominięcie przyjęcia leku Ivineb
Jeśli pacjent zapomni zażyć lek, ale przypomni sobie niewiele później, należy zażyć następną
tabletkę w porze zbliżonej do zwykłego stosowania. Jeśli jednak nastąpiło duże opóźnienie (np. cała
doba) należy pominąć opuszczoną dawkę i zażyć następną dawkę o zwykłej porze następnego dnia.
Nie należy stosować dawki podwójnej lub większej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Należy
unikać powtarzającego się pomijania dawek.

Przerwanie stosowania leku Ivineb
Nie należy przerywać stosowania leku Ivineb bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem. Nagłe
odstawienie leku może wywołać niebezpieczne nasilenie objawów. Dotyczy to szczególnie
pacjentów z dusznicą bolesną.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one
wystąpią.

Działania niepożądane, które mogą wystąpić w przypadku stosowania leku Ivineb w leczeniu
wysokiego ciśnienia tętniczego:

Częste działania niepożądane (występują częściej niż u 1 osoby na 100 leczonych, ale rzadziej niż
u 1 osoby na 10 leczonych):
• Ból głowy
• Zawroty głowy
• Zmęczenie
• Nietypowe odczucie swędzenia lub mrowienia
• Biegunka
• Zaparcie
• Nudności
• Duszność
• Obrzęk rąk lub stóp

Niezbyt częste działania niepożądane (występują częściej niż u 1 osoby na 1000 leczonych, ale
rzadziej niż u 1 osoby na 100 leczonych):
• Wolna czynność serca lub inne zaburzenia dotyczące serca
• Niskie ciśnienie tętnicze
• Kurczowe bóle nóg podczas chodzenia
• Nieprawidłowe widzenie
• Impotencja (trudność w osiągnięciu erekcji)
• Odczucia depresyjne
• Trudności z trawieniem (niestrawność), gazy w żołądku lub jelicie, wymioty
• Wysypka skórna, świąd
• Duszność podobna do występującej w astmie, spowodowana nagłym skurczem mięśni dróg
oddechowych (skurcz oskrzeli)
• Koszmary senne

Bardzo rzadkie działania niepożądane (występują rzadziej niż u 1 osoby na 10 000 leczonych):
• Omdlenia
• Nasilenie łuszczycy (choroba skóry – łuszczące się, różowe plamy)

Poniższe działania niepożądane obserwowano wyłącznie w izolowanych przypadkach w trakcie
leczenia lekiem Ivineb:
• reakcje alergiczne obejmujące całe ciało, z uogólnionymi wykwitami skórnymi (reakcje
nadwrażliwości).
• nagły obrzęk, zwłaszcza wokół warg, oczu lub języka z możliwym nagłym utrudnieniem
oddychania (obrzęk naczynioruchowy).
• pokrzywka (rodzaj wysypki wyróżniający się blado czerwonymi, wypukłymi, swędzącymi
guzkami)

W badaniu klinicznym dotyczącym przewlekłej niewydolności serca obserwowano następujące
działania niepożądane:

Bardzo częste działania niepożądane (występują częściej niż u 1 osoby na 10 leczonych):
• wolna czynność serca
• zawroty głowy

Częste działania niepożądane (występują częściej niż u 1 osoby na 100 leczonych, ale rzadziej niż u
1 osoby na 10 leczonych):

• nasilenie niewydolności serca
• niskie ciśnienie tętnicze (np. uczucie omdlenia podczas szybkiego wstawania)
• nietolerancja leku
• łagodne zaburzenia przewodzenia w sercu, które wpływają na rytm serca (blok
przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia)
• obrzęki kończyn dolnych (np. opuchnięcie kostek)

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów
Medycznych i Produktów Biobójczych Biobójczych Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C , 02-222
Warszawa; Tel.: + 48 22 49 21 301; Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl

### 5. Jak przechowywać lek Ivineb?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po
EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji lub domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Inne informacje

Co zawiera lek Ivineb

- Substancją czynną leku jest nebiwolol.
- Każda tabletka zawiera 5 mg nebiwololu, co odpowiada 5,45 mg nebiwololu chlorowodorku.

Pozostałe składniki leku to:
Laktoza jednowodna
Krospowidon (typ A)
Poloksamer 188
Powidon K-30
Celuloza mikrokrystaliczna
Magnezu stearynian

Jak wygląda lek Ivineb i co zawiera opakowanie

Tabletki leku Ivineb są białe, okrągłe, dwuwypukłe, ze skrzyżowanymi rowkami dzielącymi po
jednej stronie, o średnicy około 9 mm.
Tabletkę leku Ivineb można podzielić na równe dawki.

Tabletki pakowane są w blistry z PVC/PE/PVDC/Aluminium zawierające 7, 10 lub 14 tabletek.
Wielkości opakowań: 7, 10, 14, 20, 28, 30, 50, 56, 60, 90, 100, 120 tabletek.

Podmiot odpowiedzialny
BIOTON S.A.
ul. Starościńska 5
02-516 Warszawa

Wytwórca
PharmaPath S.A.
28is Oktovriou 1
Agia Varvara, 12351
Greece

Data zatwierdzenia ulotki: marzec 2025

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

IB/007 1

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Ivineb, 5 mg, tabletki

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka zawiera 5 mg nebiwololu, co odpowiada 5,45 mg nebiwololu chlorowodorku.
Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 85,96 mg laktozy jednowodnej w 1 tabletce.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka.

Białe, okrągłe, dwuwypukłe tabletki, ze skrzyżowanymi rowkami dzielącymi po jednej stronie,
o średnicy około 9 mm.
Nebivas można podzielić na równe dawki.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Nadciśnienie tętnicze
Leczenie nadciśnienia tętniczego samoistnego.

Przewlekła niewydolność serca
Leczenie łagodnej i umiarkowanej stabilnej przewlekłej niewydolności serca jako leczenie
uzupełniające standardową terapię u pacjentów w podeszłym wieku (70 lat lub więcej).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Sposób podawania
Do podania doustnego.
Tabletkę lub jej części należy połknąć popijając wystarczającą ilością płynu (np. jedną szklanką
wody). Tabletki mogą być przyjmowane z pokarmem lub bez.

Nadciśnienie
Dorośli
Dawka wynosi jedną tabletkę (5 mg) na dobę, najlepiej przyjmowaną o stałej porze każdego dnia.
Działanie obniżające ciśnienie tętnicze występuje po 1-2 tygodniach leczenia. W rzadkich
przypadkach optymalne działanie leku może wystąpić dopiero po 4 tygodniach.

Leczenie skojarzone z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi
Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne mogą być stosowane w monoterapii lub w kojarzeniu z
innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. Jak dotąd, addycyjne działanie przeciwnadciśnieniowe
obserwowano jedynie podczas jednoczesnego stosowania nebiwololu 5 mg z hydrochlorotiazydem
w dawce 12,5-25 mg.

IB/007 2

Pacjenci z niewydolnością nerek
Zalecana dawka początkowa dla pacjentów z niewydolnością nerek wynosi 2,5 mg na dobę. W
razie konieczności dawkę dobową można zwiększyć do 5 mg.

Pacjenci z niewydolnością wątroby
Dane dotyczące pacjentów z niewydolnością wątroby lub zaburzeniami czynności wątroby są
ograniczone. Dlatego stosowanie nebiwololu u tych pacjentów jest przeciwwskazane.

Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w wieku powyżej 65 lat zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg na dobę. W razie
potrzeby dawkę dobową można zwiększyć do 5 mg. Jednocześnie, ze względu na ograniczone
doświadczenie kliniczne u pacjentów w wieku powyżej 75 lat, należy zachować ostrożność i ściśle
obserwować pacjentów.

Dzieci i młodzież
Brak danych dotyczących stosowania produktu u dzieci i młodzieży. Z tego powodu nie zaleca się
stosowania produktu w tych grupach wiekowych.

Przewlekła niewydolność serca
Leczenie stabilnej przewlekłej niewydolności serca należy rozpocząć poprzez stopniowe
zwiększanie dawki, aż do uzyskania optymalnej dawki podtrzymującej określonej dla każdego
pacjenta.

Pacjenci powinni mieć stabilną przewlekłą niewydolność serca bez ostrej niewydolności przez
ostatnie sześć tygodni. Zaleca się, aby lekarz prowadzący miał doświadczenie w leczeniu
przewlekłej niewydolności serca.

U pacjentów otrzymujących leki działające na układ sercowo-naczyniowy, w tym leki moczopędne
i (lub) digoksynę i (lub) inhibitory ACE i (lub) antagonistów receptora angiotensyny II,
dawkowanie tych leków powinno być ustabilizowane podczas ostatnich dwóch tygodni przed
rozpoczęciem leczenia nebiwololem.

Dawkę początkową należy zwiększać co 1-2 tygodnie w zależności od tolerancji leku przez
pacjenta: 1,25 mg nebiwololu, zwiększyć do 2,5 mg nebiwololu raz na dobę, następnie do 5 mg raz
na dobę i następnie do 10 mg raz na dobę. Maksymalna zalecana dawka wynosi 10 mg nebiwololu
raz na dobę.

Rozpoczęcie leczenia i każde zwiększenie dawki powinno być wykonane pod nadzorem
doświadczonego lekarza, trwającym co najmniej 2 godziny dla upewnienia się, że stan kliniczny
pacjenta pozostaje stabilny (zwłaszcza ciśnienie tętnicze krwi, częstość akcji serca, zaburzenia
przewodzenia, objawy nasilenia niewydolności serca).

Występowanie działań niepożądanych może uniemożliwiać leczenie maksymalną zalecaną dawką
leku. W razie konieczności dawkę podtrzymującą można również stopniowo zmniejszać i ponownie
zwiększać, jeżeli jest to wskazane.

Podczas stopniowego zwiększania dawki, w przypadku nasilenia niewydolności serca lub
nietolerancji leku, najpierw zalecane jest zmniejszenie dawki nebiwololu lub, w razie konieczności,
natychmiastowe przerwanie leczenia (w przypadku ciężkiego niedociśnienia tętniczego, nasilenia
niewydolności serca z ostrym obrzękiem płuc, wstrząsu kardiogennego, bradykardii objawowej lub
bloku przedsionkowo-komorowego).

Leczenie stabilnej przewlekłej niewydolności serca nebiwololem jest zwykle leczeniem
długotrwałym.

IB/007 3

Nie zaleca się nagłego przerywania leczenia nebiwololem, ponieważ może to prowadzić do
przejściowego nasilenia niewydolności serca. Jeśli przerwanie leczenia jest konieczne, dawka
powinna być zmniejszana stopniowo, o połowę co tydzień.

Pacjenci z niewydolnością nerek
Nie jest wymagane dostosowanie dawki w przypadku łagodnej do umiarkowanej niewydolności
nerek, gdyż dawkę zwiększa się stopniowo do dawki maksymalnej tolerowanej przez pacjenta. Brak
doświadczeń u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (stężenie kreatyniny w surowicy
≥ 250 μmol/l). Dlatego stosowanie nebiwololu u tych pacjentów nie jest zalecane.

Pacjenci z niewydolnością wątroby
Dane dotyczące pacjentów z niewydolnością wątroby są ograniczone. Dlatego stosowanie
nebiwololu u tych pacjentów jest przeciwwskazane.

Pacjenci w podeszłym wieku
Nie jest wymagane dostosowanie dawki, gdyż dawkę zwiększa się stopniowo, do dawki
maksymalnej tolerowanej przez pacjenta.

Dzieci i młodzież
Brak danych dotyczących stosowania produktu u dzieci i młodzieży. Z tego powodu nie zaleca się
stosowania produktu w tych grupach wiekowych.

#### 4.3 Przeciwwskazania

- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, wymieniona w
punkcie 6.1.

- Niewydolność wątroby lub zaburzenia czynności wątroby.

- Ostra niewydolność serca, wstrząs kardiogenny lub epizody niewyrównanej niewydolności serca,
wymagające dożylnego podawania leków o działaniu inotropowym dodatnim.

Ponadto jak w przypadku innych beta-adrenergiczne, nebiwolol jest przeciwwskazany w:
- Zespół chorej zatoki, w tym blok zatokowo-przedsionkowy.

- Blok serca drugiego i trzeciego stopnia (bez rozrusznika).

- Skurcz oskrzeli w wywiadzie i astma oskrzelowa

- Nieleczony guz chromochłonny nadnerczy.

- Kwasica metaboliczna.

- Bradykardia (czynność serca < 60 uderzeń na minutę przed rozpoczęciem leczenia).

- Niedociśnienie tętnicze (skurczowe ciśnienie tętnicze krwi < 90 mmHg).

- Ciężkie zaburzenia krążenia obwodowego.

- Równoczesne stosowanie floktafeniny i sultoprydu (patrz również punkt 4.5).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Patrz również punkt 4.8. Działania niepożądane.

IB/007 4

Poniższe ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczą wszystkich leków blokujących receptory betaadrenergiczne.

Znieczulenie ogólne

Utrzymująca się blokada receptorów beta-adrenergicznych zmniejsza ryzyko arytmii w czasie
wprowadzenia do znieczulenia oraz intubacji. Jeśli blokada receptorów beta-adrenergicznych jest
przerwana w celu przygotowania pacjenta do zabiegu chirurgicznego, należy przerwać podawanie
beta-adrenolityków co najmniej na 24 godziny przed zabiegiem.

Należy zachować ostrożność podczas stosowania niektórych środków znieczulających,
wpływających depresyjnie na mięsień sercowy. Można zapobiec wystąpieniu reakcji ze strony
nerwu błędnego poprzez dożylne podanie atropiny.

Układ sercowo-naczyniowy

Nie należy stosować leków beta-adrenolitycznych u pacjentów z nie leczoną zastoinową
niewydolnością serca, aż do ustabilizowania się ich stanu.

U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca leczenie beta-adrenolitykami należy przerywać
stopniowo, tj. przez ponad 1-2 tygodnie. W razie konieczności należy w tym samym czasie
rozpocząć leczenie zastępcze, aby zapobiec zaostrzeniu dławicy piersiowej.

Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne mogą wywoływać bradykardię: jeśli częstość tętna
wynosi poniżej 50-55 uderzeń na minutę i (lub) pacjent odczuwa objawy wskazujące na
bradykardię, dawkę należy zmniejszyć.

Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania leków beta-adrenolitycznych:

• u pacjentów z zaburzeniami krążenia obwodowego (choroba lub objaw Raynauda, chromanie
przestankowe), ponieważ może wystąpić zaostrzenie tych zaburzeń,

• u pacjentów z blokiem serca pierwszego stopnia, z powodu wydłużenia przez beta-adrenolityki
czasu przewodzenia,

• u pacjentów z dławicą piersiową typu Prinzmetala, z powodu ryzyka niehamowanego skurczu
tętnic wieńcowych za pośrednictwem receptorów alfa: leki blokujące receptory betaadrenergiczne mogą zwiększać liczbę i czas trwania napadów dławicowych.

Zwykle nie zaleca się jednoczesnego podawania nebiwololu z antagonistami wapnia typu
werapamilu i diltiazemu, z lekami przeciwarytmicznymi klasy I oraz z lekami
przeciwnadciśnieniowymi działającymi ośrodkowo; szczegóły przedstawiono w punkcie 4.5.

Metabolizm i układ endokrynologiczny

U pacjentów z cukrzycą nebiwolol nie wpływa na stężenie glukozy. Należy jednak u tych
pacjentów zachować ostrożność, ponieważ nebiwolol może maskować niektóre objawy
hipoglikemii (tachykardia, kołatanie serca). Beta-blokery mogą dodatkowo zwiększać ryzyko
ciężkiej hipoglikemii, jeśli stosuje się je jednocześnie z pochodnymi sulfonylomocznika. Pacjentom
chorym na cukrzycę należy zalecić dokładne kontrolowanie stężenia glukozy we krwi (patrz punkt
4.5).

IB/007 5

Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne mogą maskować objawy tachykardii w nadczynności
tarczycy. Nagłe odstawienie preparatu może nasilić objawy.

Układ oddechowy

U pacjentów z przewlekłymi obturacyjnymi chorobami płuc leki blokujące receptory betaadrenergiczne należy stosować ostrożnie, ponieważ leki te mogą nasilać zwężenie dróg
oddechowych.

Inne

Pacjenci z łuszczycą w wywiadzie powinni przyjmować beta-adrenolityki jedynie po dokładnym
rozważeniu.

Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne mogą zwiększać wrażliwość na alergeny oraz ciężkość
reakcji anafilaktycznych.
Beta-adrenolityki mogą powodować zmniejszenie wydzielania łez.

Rozpoczęcie leczenia przewlekłej niewydolności serca nebiwololem wymaga regularnej
obserwacji. Dawkowanie i sposób podawania opisane są w punkcie 4.2. Nie należy nagle przerywać
leczenia, chyba że jest to wyraźnie zalecone. Dodatkowe informacje przedstawiono w punkcie 4.2.

Produkt leczniczy zawiera laktozę. Pacjenci z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy,
niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni
przyjmować tego preparatu.

#### 4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Interakcje farmakodynamiczne

Przeciwwskazane leczenie skojarzone:

Floktafenina (NLPZ): beta-adrenolityki mogą blokować wyrównawcze reakcje sercowonaczyniowe związane z niedociśnieniem lub wstrząsem, który może być wywołany przez
floktafeninę.

Sultopryd (lek przeciwpsychotyczny): nebiwololu nie należy stosować jednocześnie z sultoprydem,
gdyż wzrasta ryzyko arytmii komorowej.
Następujące interakcje dotyczą beta-adrenergiczne antagonistów w ogóle.

Niezalecane leczenie skojarzone:

Leki przeciwarytmiczne klasy I (chinidyna, hydrochinidyna, cybenzolina, flekainid, dyzopiramid,
lidokaina, meksyletyna, propafenon): może wystąpić nasilone działanie na czas przewodzenia
przedsionkowo-komorowego oraz zwiększone ujemne działanie inotropowe (patrz punkt 4.4).

Antagoniści wapnia typu werapamilu/diltiazemu: ujemny wpływ na kurczliwość i przewodzenie
przedsionkowo-komorowe. Dożylne podanie werapamilu pacjentom leczonym beta-adrenolitykiem
może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia i bloku przedsionkowo-komorowego (patrz punkt 4.4).

Leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo (klonidyna, guanfacyna, moksonidyna,
metylodopa, rylmenidyna): jednoczesne stosowanie leków przeciwnadciśnieniowych działających
ośrodkowo może nasilić niewydolność serca poprzez zmniejszenie napięcia współczulnego
(zmniejszenie częstości akcji serca i pojemności minutowej serca, rozszerzenie naczyń) (patrz punkt

IB/007 6

4.4). Nagłe odstawienie leku, zwłaszcza poprzedzające przerwanie leczenia beta-adrenolitykiem,
może zwiększyć ryzyko „nadciśnienia z odbicia”.

Leczenie skojarzone, które należy stosować ostrożnie:

Leki przeciwarytmiczne klasy III (amiodaron): może wystąpić nasilone działanie na czas
przewodzenia przedsionkowo-komorowego.

Środki do znieczulenia ogólnego - halogenowe środki wziewne: jednoczesne podawanie leków
blokujących receptory beta-adrenergiczne i środków do znieczulenia ogólnego może tłumić
odruchową tachykardię i zwiększać ryzyko niedociśnienia (patrz punkt 4.4). Należy stosować
ogólną zasadę unikania nagłego odstawienia leku beta-adrenolitycznego. Anestezjolog powinien
być poinformowany o przyjmowaniu przez pacjenta nebiwololu.

Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe: chociaż nebiwolol nie wpływa na stężenie glukozy,
jednoczesne stosowanie może maskować niektóre objawy hipoglikemii (kołatanie serca,
tachykardia). Jednoczesne stosowanie beta-blokerów z pochodnymi sulfonylomocznika może
zwiększać ryzyko ciężkiej hipoglikemii (patrz punkt 4.4).

Baklofen (lek zwiotczający mięśnie), amifostyna (przeciwnowotworowy lek pomocniczy):
jednoczesne stosowanie z lekami przeciwnadciśnieniowymi prawdopodobnie nasila zmniejszenie
ciśnienia tętniczego krwi, dlatego należy odpowiednio dostosować dawkę leku
przeciwnadciśnieniowego.

Meflochina (lek przeciwmalaryczny): teoretycznie jednoczesne przyjmowanie z lekami blokującymi
receptory beta-adrenergiczne może przyczyniać się do wydłużenia odstępu QT.

Leczenie skojarzone, które należy rozważyć:

Glikozydy naparstnicy: jednoczesne stosowanie może wydłużać czas przewodzenia przedsionkowokomorowego. Badania kliniczne nebiwololu nie wykazały klinicznych objawów interakcji.
Nebiwolol nie wpływa na kinetykę digoksyny.

Antagoniści wapnia typu dihydropirydyny (amlodypina, felodypina, lacydypina, nifedypina,
nikardypina, nimodypina, nitrendypina): jednoczesne stosowanie może zwiększyć ryzyko
niedociśnienia, nie można też wykluczyć zwiększonego ryzyka dalszego pogorszenia czynności
komór serca u pacjentów z niewydolnością serca.

Leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwdepresyjne (trójpierścieniowe, barbiturany i pochodne
fenotiazyny), azotany organiczne jak również inne leki przeciwnadciśnieniowe: jednoczesne
stosowanie może nasilać hipotensyjne działanie beta-adrenolityków (działanie addycyjne).

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): brak wpływu na obniżające ciśnienie krwi działanie
nebiwololu. Należy pamiętać, że małe dawki dobowe kwasu acetylosalicylowego (np. 50 lub 100
mg) stosowanego jako lek przeciwzakrzepowy mogą być bezpiecznie przyjmowane
z nebiwololem.

Leki sympatykomimetyczne: jednoczesne stosowanie może osłabiać działanie leków blokujących
receptory beta-adrenergiczne. Beta-adrenolityki mogą prowadzić do niehamowanej aktywności
alfa-adrenergicznej środków sympatykomimetycznych, zarówno z działaniem alfa- jaki betaadrenergicznym (ryzyko nadciśnienia, ciężkiej bradykardii i bloku serca).

Interakcje farmakokinetyczne

IB/007 7

Zważywszy na to, że w metabolizmie nebiwololu bierze udział izoenzym CYP2D6, jednoczesne
stosowanie substancji hamujących ten enzym, zwłaszcza paroksetyny, fluoksetyny, tiorydazyny,
chinidyny, terbinafiny, bupropionu, chlorochiny i lewomepromazyny, może prowadzić do
zwiększonego stężenia nebiwololu w osoczu, z czym wiąże się zwiększone ryzyko bradykardii i
działań niepożądanych.

Jednoczesne stosowanie cymetydyny zwiększa stężenie nebiwololu w osoczu, bez zmiany działania
klinicznego. Jednoczesne podawanie ranitydyny nie wpływa na farmakokinetykę nebiwololu.
Nebiwolol i leki zobojętniające mogą być stosowane jednocześnie, pod warunkiem, że nebiwolol
podawany jest z posiłkiem, a leki zobojętniające pomiędzy posiłkami.

Jednoczesne stosowanie nebiwololu i nikardypiny nieznacznie zwiększało stężenia obu leków w
osoczu, bez zmiany ich działania klinicznego. Jednoczesne spożywanie alkoholu, stosowanie
furosemidu lub hydrochlorotiazydu nie wpływa na farmakokinetykę nebiwololu. Nebiwolol nie
wpływa na farmakokinetykę i farmakodynamikę warfaryny.

#### 4.6 Wpływ na płodność ciążę i laktację

Ciąża
Działanie farmakologiczne nebiwololu może powodować mieć szkodliwy wpływ na ciążę i (lub) na
płód/noworodka. Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne zmniejszają przepływ krwi przez
łożysko, co wiąże się z opóźnieniem wzrostu, wewnątrzmacicznym obumarciem płodu,
poronieniem lub porodem przedwczesnym. U płodu i noworodka mogą wystąpić objawy
niepożądane (np. hipoglikemia i bradykardia). Jeśli leczenie lekami beta-adrenolitycznymi jest
konieczne, zalecane są leki wybiórczo blokujące receptory beta1-adrenergiczne.
Nie należy stosować nebiwololu podczas ciąży, chyba że jest to wyraźnie konieczne. Jeśli uznano,
że leczenie nebiwololem jest konieczne, należy monitorować maciczno-łożyskowy przepływ krwi
i rozwój płodu. W przypadku szkodliwych działań na ciążę lub płód, należy rozważyć leczenie
alternatywne. Noworodek powinien być dokładnie obserwowany. Objawy hipoglikemii
i bradykardii mogą wystąpić w ciągu pierwszych 3 dni.

Karmienie piersią
Badania na zwierzętach wykazały, że nebiwolol przenika do mleka. Nie wiadomo, czy lek przenika
do mleka kobiecego. Większość beta-adrenolityków, zwłaszcza związki lipofilne, takie jak
nebiwolol i jego czynne metabolity, przenika w zmiennych ilościach do mleka kobiecego. Dlatego
nie zaleca się karmienia piersią podczas przyjmowania nebiwololu.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn. Badania farmakodynamiczne wykazały, że nebiwolol nie wpływa na
czynności psychomotoryczne. Podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługiwania
urządzeń mechanicznych pacjenci powinni wziąć pod uwagę możliwość sporadycznego
występowania zawrotów głowy i zmęczenia.
Wystąpienie tych objawów jest bardziej prawdopodobne na początku leczenia lub po zwiększeniu
dawki.

#### 4.8 Działania niepożądane

Oddzielnie wymieniono objawy niepożądane występujące w związku z leczeniem nadciśnienia
tętniczego i przewlekłej niewydolności serca, ze względu na różnice pomiędzy chorobami
podstawowymi.

Nadciśnienie tętnicze

IB/007 8

Zgłoszone działania niepożądane wymieniono w tabeli poniżej, według klasyfikacji układowonarządowej oraz częstości występowania:
KLASYFIKACJA
UKŁADOWONARZĄDOWA

Często
(≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często
(≥1/1000 do
≤1/100)

Bardzo
rzadko(≤1/10 000)
Nieznana

Zaburzenia układu
immunologicznego
obrzęk
naczynioruchowy
Obrzęk
naczynioruchowy,
nadwrażliwość
Zaburzenia
psychiczne
koszmary senne,
depresja
Zaburzenia układu
nerwowego
bóle głowy,
zawroty głowy,
parestezje

omdlenia

Zaburzenia oka zaburzenia
widzenia
Zaburzenia serca bradykardia,
niewydolność
serca,
spowolnienie
przewodzenia
przedsionkowokomorowego/blok
przedsionkowokomorowy
Zaburzenia
naczyniowe
niedociśnienie
tętnicze,
chromanie
przestankowe (lub
jego nasilenie)
Zaburzenia układu
oddechowego,
klatki piersiowej
i śródpiersia

duszność skurcz oskrzeli

Zaburzenia
żołądka i jelit
zaparcia, nudności,
biegunka
niestrawność,
wzdęcia, wymioty
Zaburzenia skóry
i tkanki podskórnej
świąd, wysypka
rumieniowa
nasilenie łuszczycy pokrzywka

Zaburzenia układu
rozrodczego i
piersi

impotencja

Zaburzenia ogólne
i stany w miejscu
podania

zmęczenie, obrzęk

Podczas stosowania niektórych leków blokujących receptory beta-adrenergiczne obserwowano
także następujące działania niepożądane: omamy, psychozy, splątanie, oziębienie/zasinienie
kończyn, objaw Raynauda, suchość oczu i zespół oczno-śluzówkowo-skórny typowy dla praktololu.

Beta-adrenolityki mogą powodować zmniejszenie wydzielania łez.

Przewlekła niewydolność serca
Dostępne są dane dotyczące działań niepożądanych występujących u pacjentów z przewlekłą
niewydolnością serca pochodzące z jednego kontrolowanego placebo badania klinicznego z
udziałem 1067 pacjentów otrzymujących nebiwolol i 1061 pacjentów otrzymujących placebo. W

IB/007 9

badaniu tym działania niepożądane, których związek z leczeniem oceniano jako możliwy, zostały
zgłoszone łącznie przez 449 pacjentów otrzymujących nebiwolol (42,1%), w porównaniu do 334
pacjentów otrzymujących placebo (31,5%). Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi
u pacjentów otrzymujących nebiwolol były bradykardia i zawroty głowy, oba wystąpiły u około
11% pacjentów. Częstość występowania wśród pacjentów otrzymujących placebo wynosiła
odpowiednio około 2% i 7%.

Stwierdzono następujące częstości występowania działań niepożądanych (których związek z lekiem
oceniano jako możliwy), które uznano za istotne w przypadku leczenia przewlekłej niewydolności
serca:

- Nasilenie niewydolności serca wystąpiło u 5,8% pacjentów otrzymujących nebiwolol,
w porównaniu do 5,2% pacjentów otrzymujących placebo.
- Ortostatyczne niedociśnienie tętnicze odnotowano u 2,1% pacjentów otrzymujących nebiwolol,
w porównaniu do 1,0% pacjentów otrzymujących placebo.
- Nietolerancja leku wystąpiła u 1,6% pacjentów otrzymujących nebiwolol, w porównaniu do 0,8%
pacjentów otrzymujących placebo.
- Blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia wystąpił u 1,4% pacjentów otrzymujących
nebiwolol, w porównaniu do 0,9% pacjentów otrzymujących placebo.
- Obrzęki kończyn dolnych odnotowano u 1,0% pacjentów otrzymujących nebiwolol,
w porównaniu do 0,2% pacjentów otrzymujących placebo.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka
stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny
zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu
Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów
Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa; Tel.: + 48 22 49 21 301; Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl

#### 4.9 Przedawkowanie

Brak danych dotyczących przedawkowania nebiwololu.

Objawy
Objawy przedawkowania beta-adrenolityków są następujące: bradykardia, niedociśnienie tętnicze,
skurcz oskrzeli i ostra niewydolność serca.

Leczenie
W przypadku przedawkowania lub reakcji nadwrażliwości, pacjenta należy poddać szczegółowej
obserwacji i leczeniu na oddziale intensywnej opieki medycznej. Należy kontrolować stężenie
glukozy we krwi. Wchłanianiu preparatu pozostającego w przewodzie pokarmowym można
zapobiec przez płukanie żołądka oraz podanie węgla aktywowanego i leków przeczyszczających.
Może być konieczne zastosowanie oddychania wspomaganego. W celu przeciwdziałania
bradykardii lub nasilonej wagotonii zalecane jest podawanie atropiny lub metyloatropiny.
Niedociśnienie i wstrząs należy leczyć podaniem osocza lub preparatów osoczozastępczych oraz, w
razie potrzeby, podawaniem katecholamin. Blokowaniu receptorów beta-adrenergicznych można
przeciwdziałać, podając w powolnym wlewie dożylnym chlorowodorek izoprenaliny,
rozpoczynając od dawki około 5 μg/min lub dobutaminy, rozpoczynając od dawki około 2,5
μg/min, aż do uzyskania pożądanego skutku. W przypadku braku reakcji na leczenie można podać
izoprenalinę jednocześnie z dopaminą. Gdy powyższe sposoby okażą się nieskuteczne, należy
rozważyć dożylne podanie glukagonu w dawce 50-100 μg/kg. W razie konieczności dawkę można
powtórzyć w ciągu godziny, a następnie, jeśli okaże się to niezbędne, można podać glukagon we

IB/007 10

wlewie dożylnym w dawce 70 μg/kg/godzinę. W skrajnych przypadkach bradykardii opornej na
leczenie farmakologiczne może być konieczne wszczepienie rozrusznika serca.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne, wybiórcze.

Kod ATC: C07AB12

Nebiwolol jest mieszaniną racemiczną dwóch enancjomerów: nebiwololu SRRR (lub inaczej dnebiwololu) i nebiwololu RSSS (lub inaczej l-nebiwololu). Preparat wykazuje dwa działania
farmakologiczne:

• Jest konkurencyjnym i wybiórczym antagonistą receptorów beta-adrenergicznych: działanie to
przypisywane jest enancjomerowi SRRR (d-enancjomerowi).

• Wykazuje łagodne działanie rozszerzające naczynia, które wynika z oddziaływania na szlak
przemian metabolicznych L-argininy/tlenku azotu.

Działanie farmakodynamiczne
Pojedyncze oraz wielokrotne dawki nebiwololu powodują zwolnienie czynności serca i obniżenie
ciśnienia tętniczego w spoczynku i podczas wysiłku fizycznego, zarówno u osób z prawidłowym
ciśnieniem, jak i z nadciśnieniem tętniczym. Działanie przeciwnadciśnieniowe utrzymuje się
podczas długotrwałego leczenia.

W dawkach leczniczych nebiwolol nie wywołuje antagonizmu wobec receptorów alfaadrenergicznych.

Zarówno w czasie krótkotrwałego, jak i przewlekłego leczenia nebiwololem, u pacjentów
z nadciśnieniem tętniczym dochodzi do zmniejszenia układowego oporu naczyniowego. Pomimo
zwolnienia czynności serca, zmniejszenie pojemności minutowej serca w spoczynku i w czasie
wysiłku może być ograniczone przez zwiększenie objętości wyrzutowej. Nie ustalono w pełni
znaczenia klinicznego tych różnic hemodynamicznych, w porównaniu z innymi antagonistami
receptorów beta1-adrenergicznych.

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym nebiwolol nasila zależne od tlenku azotu rozszerzenie
naczyń krwionośnych w reakcji na acetylocholinę (ACh), które jest zmniejszone u pacjentów z
dysfunkcją śródbłonka.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
W kontrolowanym placebo badaniu mającym na celu ocenę śmiertelności i chorobowości, z
udziałem 2128 pacjentów w wieku ≥ 70 lat (średnia wieku: 75,2 roku) ze stabilną przewlekłą
niewydolnością serca, ze zmniejszeniem frakcji wyrzutowej lewej komory lub bez (średnia LVEF:
36 ± 12,3%, z następującym rozkładem statystycznym: LVEF poniżej 35% u 56% pacjentów,
LVEF od 35% do 45% u 25% pacjentów i LVEF powyżej 45% u 19% pacjentów), obserwowanych
przez średni okres 20 miesięcy, stosowanie nebiwololu dodanego do leczenia standardowego
pozwoliło na istotne wydłużenie czasu do wystąpienia zgonu lub hospitalizacji z przyczyn sercowonaczyniowych (pierwszorzędowy punkt końcowy oceny skuteczności), z względnym
zmniejszeniem ryzyka o 14% (zmniejszenie bezwzględne: 4,2%). Zmniejszenie ryzyka pojawiło się
po 6 miesiącach leczenia i utrzymywało przez cały okres jego trwania (średnio 18 miesięcy).
Działanie nebiwololu nie zależało od wieku, płci ani frakcji wyrzutowej lewej komory badanej

IB/007 11

populacji. Korzyści w odniesieniu do śmiertelności ze wszystkich przyczyn nie były statystycznie
większe w porównaniu do placebo (zmniejszenie bezwzględne: 2,3%).

U pacjentów leczonych nebiwololem obserwowano zmniejszenie ilości nagłych zgonów (4,1%
wobec 6,6%, zmniejszenie względne o 38%).

Badania in vitro i in vivo na zwierzętach dowiodły, że nebiwolol nie wykazuje wewnętrznej
aktywności sympatykomimetycznej.

Badania in vitro i in vivo na zwierzętach dowiodły również, że nebiwolol stosowany w dawkach
farmakologicznych nie wywiera działania stabilizującego błonę komórkową.

W badaniach z udziałem zdrowych ochotników nebiwolol nie wykazywał istotnego wpływu na
maksymalną wydolność wysiłkową ani na wytrzymałość.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Nebiwolol jest lipofilnym, kardioselektywnym lekiem blokującym receptory beta-adrenergiczne,
pozbawionym wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej i działania stabilizującego błonę
komórkową (l-enancjomer). Wywiera również działanie rozszerzające naczynia krwionośne za
pośrednictwem tlenku azotu (d- enancjomer).

Wchłanianie
Oba enancjomery nebiwololu są szybko wchłaniane po podaniu doustnym. Pokarm nie ma wpływu
na wchłanianie nebiwololu. Nebiwolol może być przyjmowany z posiłkami lub bez posiłków.

Metabolizm
Nebiwolol jest w dużym stopniu metabolizowany, częściowo do czynnych hydroksymetabolitów.
Nebiwolol jest metabolizowany poprzez alicykliczną i aromatyczną hydroksylację, N-dealkilację
oraz sprzęganie z kwasem glukuronowym; dodatkowo powstają glukuronidy
hydroksymetabolitów. Metabolizm nebiwololu poprzez aromatyczną hydroksylację jest zależny od
genetycznego polimorfizmu oksydacyjnego enzymu CYP2D6. Biodostępność nebiwololu po
podaniu doustnym wynosi około 12% u osób z szybkim metabolizmem i jest niemal całkowita u
osób z wolnym metabolizmem. W stanie stacjonarnym po zastosowaniu takich samych dawek,
maksymalne stężenie niezmienionego nebiwololu w osoczu jest około 23 razy większe u osób słabo
metabolizujących w porównaniu z osobami o szybkim metabolizmie. Różnica maksymalnego
stężenia w osoczu pomiędzy obiema grupami pacjentów, z uwzględnieniem postaci niezmienionej
oraz czynnych metabolitów leku, wynosi od 1,3 do 1,4 razy. Z powodu różnej szybkości
metabolizmu dawkę nebiwololu należy zawsze ustalać indywidualnie dla każdego pacjenta: osoby
ze słabym metabolizmem mogą bowiem wymagać stosowania mniejszych dawek.

Ponadto, dawka powinna być dostosowana dla pacjentów w wieku powyżej 65 lat, pacjentów
z zaburzeniami czynności nerek oraz pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz
punkt 4.2)

U osób z szybkim metabolizmem okres półtrwania w fazie eliminacji enancjomerów nebiwololu
wynosi średnio 10 godzin. U osób z wolnym metabolizmem jest on 3-5 razy dłuższy. U osób z
szybkim metabolizmem stężenie enancjomeru RSSS w osoczu jest nieco większe od stężenia
enancjomeru SRRR. Różnica ta jest większa u osób wolno metabolizujących. U osób z szybkim
metabolizmem okres półtrwania w fazie eliminacji hydroksymetabolitów obu enancjomerów
wynosi średnio 24 godziny, a u osób z wolnym metabolizmem jest on około dwa razy dłuższy.

U większości pacjentów (szybko metabolizujących) stan stacjonarny stężenia leku w osoczu jest
osiągany w ciągu 24 godzin dla nebiwololu, a w ciągu kilku dni dla hydroksymetabolitów.

IB/007 12

Stężenia w osoczu są proporcjonalne do dawki w zakresie od 1 do 30 mg. Wiek nie ma wpływu na
farmakokinetykę nebiwololu.

Dystrybucja
Oba enancjomery w osoczu są głównie związane z albuminami.

Stopień wiązania z białkami osocza wynosi 98,1% w odniesieniu do nebiwololu SRRR i 97,9%
w odniesieniu do nebiwololu RSSS.
Objętość dystrybucji wynosi od 10,1 do 39,4 l/kg.

Wydalanie
W ciągu tygodnia od podania preparatu 38% dawki ulega wydaleniu z moczem a 48% z kałem.
Mniej niż 0,5% podanej dawki nebiwololu wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane przedkliniczne nie wskazują na istnienie szczególnego zagrożenia dla ludzi, w oparciu o
wyniki konwencjonalnych badań genotoksyczności i potencjalnego działania rakotwórczego.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Laktoza jednowodna,
Krospowidon typ A,
Poloksamer 188,
Powidon K-30,
Celuloza mikrokrystaliczna,
Magnezu stearynian.

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blister PVC/PE/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku (zawiera 7, 10 lub 14 tabletek).
Wielkości opakowań: 7, 10, 14, 20, 28, 30, 50, 56, 60, 90, 100, 120 tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w sprzedaży.

#### 6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania

Brak szczególnych wymagań.

IB/007 13

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

BIOTON S.A.
ul. Starościńska 5
02-516 Warszawa

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia: 10.08.2010
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 19.05.2014

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

26.03.2025

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.