# Nebicard

> Nebiwolol · 10 mg · Tabletki

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Nebicard
- **Nazwa powszechna:** Nebivololum
- **Substancja czynna:** [Nebiwolol](https://apteka.online/odpowiedniki/nebivololum)
- **Moc:** 10 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** C07AB12
- **Liczba opakowań:** 6
- **Numer pozwolenia:** 25056
- **Podmiot odpowiedzialny:** Biofarm Sp. z o.o.
- **Producent:** Biofarm Sp. z o.o., Polska
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-adrenolityczne/nebicard-tabl-10-mg-biofarm
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-adrenolityczne/nebicard-tabl-10-mg-biofarm.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/38204/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/38204/characteristic

## Dostępne opakowania (6)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 28 tabl. | 5909991390358 | Rp | 23,18 zł (dopłata od 5,37 zł) | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 56 tabl. | 5909991390372 | Rp | 43,47 zł (dopłata od 10,76 zł) | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 14 tabl. | 5909991390341 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 30 tabl. | 5909991390365 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 60 tabl. | 5909991390389 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 84 tabl. | 5909991390396 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Leki refundowane

### 28 tabl. — EAN 5909991390358 · cena jedn. 0,83 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| We wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji | ryczałt | 23,18 zł | 5,37 zł | 17,81 zł | 23,18 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

### 56 tabl. — EAN 5909991390372 · cena jedn. 0,78 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| We wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji | ryczałt | 43,47 zł | 10,76 zł | 32,71 zł | 43,47 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Nebicard i w jakim celu się go stosuje?
Nebicard zawiera nebiwolol, który jest wybiórczym beta-adrenolitykiem (to znaczy, że działa tylko na
układ sercowo-naczyniowy). Nebiwolol zapobiega przyspieszeniu czynności serca i kontroluje siłę
skurczu mięśnia sercowego. Również wykazuje działanie rozszerzające naczynia krwionośne, co także
przyczynia się do obniżenia ciśnienia tętniczego.

Lek ten jest stosowany w leczeniu podwyższonego ciśnienia tętniczego (nadciśnienia).

Nebicard jest również stosowany w leczeniu łagodnej i umiarkowanej przewlekłej niewydolności
serca u pacjentów w wieku 70 lat lub starszych, dodatkowo do innych leków.

Nebicard może być także stosowany w leczeniu objawowej stabilnej choroby wieńcowej.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Nebicard

Kiedy nie stosować leku Nebicard
• jeśli pacjent ma uczulenie na nebiwolol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6),
• jeśli pacjent ma niskie ciśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe < 90 mm Hg),
• jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia krążenia w kończynach górnych lub dolnych,
• jeśli u pacjenta występuje bardzo wolna czynność serca (mniej niż 60 skurczów na minutę),
• jeśli pacjent ma pewne inne ciężkie zaburzenia rytmu serca (np. blok przedsionkowo-komorowy
drugiego i trzeciego stopnia, zaburzenia przewodzenia w sercu) i nie ma wszczepionego
rozrusznika,
• jeśli pacjent ma niewydolność serca, która niedawno wystąpiła lub nasiliła się lub jeżeli pacjent
otrzymuje dożylnie leki wspomagające pracę serca z powodu wstrząsu kardiogennego w

przebiegu ostrej niewydolności serca,
• jeśli pacjent ma astmę lub świszczący oddech (obecnie lub w przeszłości),
• jeśli pacjent ma nieleczony guz chromochłonny - guz znajdujący się w górnej części nerki (w
nadnerczu),
• jeśli pacjent ma zaburzenia czynności wątroby,
• jeśli pacjent ma zaburzenia przemiany materii (kwasica metaboliczna), np. kwasicę ketonową w
przebiegu cukrzycy.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Nebicard należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.

Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje lub rozwija się którykolwiek z następujących
stanów:
• nieleczona niewydolność serca (niezdolność serca do pompowania krwi w ilości wystarczającej
na potrzeby organizmu),
• nieprawidłowo wolna czynność serca,
• ból w klatce piersiowej spowodowany samoistnym skurczem tętnic wieńcowych (dławica
piersiowa Prinzmetala),
• nieleczona przewlekła niewydolność serca,
• blok serca I stopnia (łagodne zaburzenie przewodzenia w sercu, które wpływa na rytm serca),
• słabe krążenie w rękach lub nogach, np. choroba lub zespół Raynaud’a, bóle kurczowe podczas
chodzenia,
• utrzymujące się zaburzenia oddychania,
• cukrzyca - Nebicard nie wpływa na stężenie glukozy we krwi, ale może maskować objawy
ostrzegawcze małego stężenia glukozy we krwi (hipoglikemii) i może zwiększać ryzyko
ciężkiej hipoglikemii w razie stosowania z niektórymi rodzajami leków przeciwcukrzycowych
zwanych sulfonylomocznikami (takimi jak np. glikwidon, gliklazyd, glibenklamid, glipizyd,
glimepiryd lub tolbutamid),
• nadczynność tarczycy - Nebicard może maskować objawy nieprawidłowo szybkiej czynności
serca, występującej w tej chorobie,
• uczulenie - Nebicard może nasilać reakcję na pyłki lub inne substancje uczulające (alergeny),
• łuszczyca (choroba skóry charakteryzująca się łuszczącymi się, różowymi plamami) lub
łuszczyca w przeszłości,
• planowany zabieg chirurgiczny - przed znieczuleniem należy poinformować anestezjologa o
zażywaniu leku Nebicard.

W przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek, nie należy przyjmować tego leku w celu leczenia
niewydolności serca. Należy skonsultować się z lekarzem.

Na początku leczenia przewlekłej niewydolności serca lekarz będzie monitorować stan pacjenta (patrz
punkt 3).

Nie należy nagle przerywać leczenia, jeśli nie jest to wyraźnie zalecone przez lekarza (patrz punkt 3).

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się podawania leku Nebicard dzieciom i młodzieży z powodu braku danych dotyczących
stosowania w tej grupie wiekowej.

Nebicard a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu któregokolwiek z niżej wymienionych leków
jednocześnie z lekiem Nebicard:
• Leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego lub chorób serca (takie jak amiodaron,

amlodypina, cybenzolina, klonidyna, digoksyna, diltiazem, dyzopiramid, felodypina, flekainid,
guanfacyna, hydrochinidyna, lacydypina, lidokaina, metylodopa, meksyletyna, moksonidyna,
nikardypina, nifedypina, nimodypina, nitrendypina, propafenon, chinidyna, rylmenidyna,
werapamil).
• Leki uspokajające oraz przeciwpsychotyczne (stosowane w zaburzeniach psychicznych), np.
barbiturany (stosowane także w padaczce), fenotiazyna (stosowana także w przypadku wymiotów
i nudności), tiorydazyna.
• Leki przeciwdepresyjne, np. amitryptylina, paroksetyna, fluoksetyna.
• Leki stosowane do znieczulenia w trakcie operacji.
• Leki stosowane w przypadku astmy, niedrożności nosa lub niektórych chorób oczu, takich jak
jaskra (zwiększone ciśnienie w oku) lub w celu rozszerzenia źrenicy.
• Baklofen (lek zmniejszający napięcie mięśni), amifostyna (lek o działaniu ochronnym, stosowany
podczas leczenia nowotworów).
Wszystkie powyższe leki, jak również nebiwolol, mogą mieć wpływ na ciśnienie tętnicze i (lub)
czynność serca.
• Leki stosowane w nadkwaśności lub chorobie wrzodowej (leki zobojętniające kwas
w żołądku), np. cymetydyna - lek Nebicard należy przyjmować w trakcie posiłku, a lek
zobojętniający między posiłkami.
• Leki na cukrzycę, takie jak insulina lub doustne leki przeciwcukrzycowe.

Nebicard z jedzeniem i piciem
Lek Nebicard można przyjmować przed, podczas lub po posiłku, a także niezależnie od posiłków.
Tabletkę należy połknąć popijając odpowiednią ilością (np. szklanką) wody.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża
Nie należy stosować leku Nebicard w czasie ciąży, chyba że lekarz zalecił inaczej.

Karmienie piersią
Nie zaleca się przyjmowania leku Nebicard podczas karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek ten może wywoływać zawroty głowy i zmęczenie. W takim przypadku nie należy prowadzić
pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Nebicard zawiera laktozę
Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

### 3. Jak stosować lek Nebicard?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

Leczenie podwyższonego ciśnienia tętniczego (nadciśnienia)
• Zazwyczaj stosowana dawka wynosi pół tabletki (5 mg) na dobę.
• Dla pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawka
początkowa wynosi zazwyczaj 2,5 mg na dobę (takiej dawki nie można uzyskać za pomocą

tabletki produktu Nebicard o mocy 10 mg – należy stosować inne produkty lub produkt
Nebicard o mocy 5 mg, którego tabletkę można podzielić na dwie dawki po 2,5 mg).
• Działanie obniżające ciśnienie tętnicze pojawia się po 1-2 tygodniach leczenia, ale czasami
optymalne działanie jest uzyskiwane po 4 tygodniach leczenia.
• Dawkę należy przyjmować codziennie o tej samej porze.

Leczenie przewlekłej niewydolności serca
• Leczenie pacjenta będzie rozpoczęte i monitorowane przez doświadczonego lekarza.
• Leczenie rozpoczyna się od dawki początkowej 1,25 mg na dobę. Dawka ta może być
zwiększona po 1-2 tygodniach do dawki wynoszącej 2,5 mg na dobę (takich dawek nie można
uzyskać za pomocą tabletki produktu Nebicard o mocy 10 mg – należy stosować inne produkty
lub produkt Nebicard o mocy 5 mg, którego tabletkę można podzielić na dwie dawki po 2,5 mg
lub cztery dawki po 1,25 mg), następnie do dawki wynoszącej 5 mg (pół tabletki leku Nebicard
o mocy 10 mg) na dobę i kolejno do dawki wynoszącej 10 mg (1 tabletka) na dobę, aż do
osiągnięcia dawki właściwej dla pacjenta.
• Maksymalna zalecana dawka wynosi 10 mg (1 tabletka) na dobę.
• Po rozpoczęciu leczenia i każdorazowo po zwiększeniu dawki, pacjent będzie pozostawał pod
nadzorem lekarza przez 2 godziny.
• W razie konieczności lekarz może zalecić zmniejszenie dawki leku.
• Nie należy nagle przerywać leczenia, ponieważ może to nasilić niewydolność serca.
• Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie mogą zażywać tego leku.
• Dawkę należy przyjmować raz na dobę, codziennie o tej samej porze.

Leczenie objawowej stabilnej choroby wieńcowej
• Leczenie pacjenta będzie rozpoczęte i monitorowane przez doświadczonego lekarza.
• Leczenie rozpoczyna się od dawki początkowej 1,25 mg na dobę. Dawka ta może być
zwiększona po 1-2 tygodniach do dawki wynoszącej 2,5 mg na dobę (takich dawek nie można
uzyskać za pomocą tabletki produktu Nebicard o mocy 10 mg – należy stosować inne produkty
lub produkt Nebicard o mocy 5 mg, którego tabletkę można podzielić na dwie dawki po 2,5 mg
lub cztery dawki po 1,25 mg), następnie do dawki wynoszącej 5 mg (pół tabletki leku Nebicard
o mocy 10 mg) na dobę i kolejno do dawki wynoszącej 10 mg (1 tabletka) na dobę, aż do
osiągnięcia dawki właściwej dla pacjenta.
• Maksymalna zalecana dawka wynosi 10 mg (1 tabletka) na dobę.

Lekarz może zalecić stosowanie leku Nebicard jednocześnie z innymi lekami, odpowiednimi dla
pacjenta.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Nie zaleca się stosowania leku Nebicard u dzieci i młodzieży.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Nebicard
W razie przypadkowego zażycia zbyt dużej ilości tabletek (przedawkowania) należy natychmiast
skonsultować się z lekarzem lub zgłosić się do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala.
U pacjenta mogą wystąpić następujące objawy: wolna czynność serca, niskie ciśnienie tętnicze z
możliwym omdleniem (niedociśnienie), duszność podobna do występującej w astmie (na skutek
skurczu oskrzeli) i ostra niewydolność serca.

Pominięcie zastosowania leku Nebicard
Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę leku Nebicard, ale przypomni sobie o tym przed upływem
12 godzin, powinien zażyć pominiętą dawkę dobową jak zazwyczaj. Jeśli jednak zbliża się pora
przyjęcia kolejnej dawki, należy pominąć opuszczoną dawkę i zażyć kolejną dawkę o zwykłej porze.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Należy unikać
powtarzającego się pomijania dawek.

Przerwanie stosowania leku Nebicard

Nie należy przerywać stosowania leku Nebicard bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem, bez
względu, czy stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego, czy przewlekłej niewydolności serca.
Nagłe odstawienie leku może spowodować nasilenie objawów niewydolności serca. Jeśli konieczne
jest odstawienie leku u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, lekarz zaleci stopniowe
zmniejszanie dawki, o połowę co tydzień.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

W trakcie stosowania nebiwololu w leczeniu podwyższonego ciśnienia tętniczego odnotowano
następujące działania niepożądane:

Częste działania niepożądane (występują nie częściej niż u 1 na 10 osób):
• ból głowy
• zawroty głowy
• zmęczenie
• nietypowe odczucie swędzenia lub mrowienia
• biegunka
• zaparcie
• nudności
• duszność
• obrzęk

Niezbyt częste działania niepożądane (występują nie częściej niż u 1 na 100 osób):
• wolna czynność serca lub inne zaburzenia serca
• niskie ciśnienie tętnicze
• kurczowe bóle nóg podczas chodzenia lub ich nasilenie
• zaburzenia widzenia
• impotencja
• obniżenie nastroju (depresja)
• zaburzenia trawienia (niestrawność), wzdęcie, wymioty
• wysypka skórna, swędzenie,
• duszność podobna do występującej w astmie oskrzelowej, spowodowana nagłym skurczem
mięśni dróg oddechowych (skurcz oskrzeli)
• koszmary senne
• depresja

Bardzo rzadkie działania niepożądane (występujące rzadziej niż u 1 osoby na 10000):
• omdlenie
• nasilenie łuszczycy (choroba skóry z łuszczącymi się, różowymi plamami)

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
• reakcje alergiczne obejmujące całe ciało, przebiegające z uogólnionymi zmianami skórnymi
(reakcje nadwrażliwości);
• szybko rozpoczynający się obrzęk, szczególnie wokół warg, oczu lub języka, z możliwością
wystąpienia nagłych trudności w oddychaniu (obrzęk naczynioruchowy);
• wysypka skórna z bladoczerwonymi, uniesionymi, swędzącymi guzkami, będąca wynikiem
alergii lub niemająca podłoża alergicznego (pokrzywka).

W badaniach klinicznych dotyczących przewlekłej niewydolności serca zaobserwowano następujące
działania niepożądane:

Bardzo częste działania niepożądane (występujące u co najmniej 1 osoby na 10):
• wolna czynność serca
• zawroty głowy

Częste działania niepożądane (występujące rzadziej niż u 1 osoby na 10, ale u co najmniej 1 osoby
na 100):
• zaostrzenie niewydolności serca
• niskie ciśnienie tętnicze (np. wrażenie omdlewania podczas szybkiego wstawania)
• nietolerancja leku
• łagodne zaburzenia przewodzenia w sercu, które wpływają na rytm serca (blok
przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia)
• obrzęk kończyn dolnych (np. obrzęk okolicy kostek)

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301
faks: +48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Nebicard?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku tekturowym oraz na
blistrze po skrócie „EXP:”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Nebicard

- Substancją czynną leku jest nebiwolol.
Każda tabletka zawiera 10 mg nebiwololu, co odpowiada 10,90 mg nebiwololu chlorowodorku.

- Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, krospowidon typ A, poloksamer 188, powidon
K 30, celuloza mikrokrystaliczna, magnezu stearynian.

Jak wygląda lek Nebicard i co zawiera opakowanie

Tabletki leku Nebicard są białe lub prawie białe, okrągłe, obustronnie wypukłe o średnicy 11,9 mm –
12,3 mm, z linią podziału po jednej stronie.
Tabletkę leku Nebicard można podzielić na dwie równe dawki.

Tabletki pakowane są w blistry PVC/PVDC/Aluminium, umieszczone w tekturowym pudełku.

Wielkości opakowań:
14, 28, 30, 56, 60, 84 tabletki.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Biofarm Sp. z o.o.
ul. Wałbrzyska 13
60-198 Poznań
tel.: +48 61 66 51 500
fax: +48 61 66 51 505
e-mail: biofarm@biofarm.pl

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Nebicard, 10 mg, tabletki

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka zawiera 10 mg nebiwololu (Nebivololum), co odpowiada 10,90 mg nebiwololu
chlorowodorku.
Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 171,92 mg laktozy jednowodnej w 1 tabletce.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka
Białe lub prawie białe tabletki o średnicy 11,9 mm – 12,3 mm, okrągłe, obustronnie wypukłe, z linią
podziału po jednej stronie.
Tabletki można podzielić na równe dawki.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Nadciśnienie tętnicze
Leczenie nadciśnienia tętniczego samoistnego.

Przewlekła niewydolność serca
Leczenie stabilnej, łagodnej i umiarkowanej, przewlekłej niewydolności serca, jako uzupełnienie
standardowej terapii u pacjentów w podeszłym wieku (70 lat lub więcej).

Choroba wieńcowa
Leczenie objawowej stabilnej choroby wieńcowej.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Nadciśnienie tętnicze
Dorośli
Dawka wynosi pół tabletki (5 mg) na dobę, najlepiej przyjmowane codziennie o tej samej porze.
Działanie obniżające ciśnienie tętnicze występuje po l-2 tygodniach leczenia. W rzadkich przypadkach
optymalne działanie leku może wystąpić dopiero po 4 tygodniach.

Leczenie skojarzone z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi
Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne mogą być stosowane w monoterapii lub w skojarzeniu
z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. Jak dotąd, addycyjne działanie przeciwnadciśnieniowe
obserwowano jedynie podczas jednoczesnego stosowania leku Nebicard z hydrochlorotiazydem
w dawce 12,5-25 mg.

Pacjenci z niewydolnością nerek
Zalecana dawka początkowa dla pacjentów z niewydolnością nerek wynosi 2,5 mg na dobę (takiej
dawki nie można uzyskać za pomocą tabletki produktu Nebicard o mocy 10 mg – należy stosować
inne produkty lub produkt Nebicard o mocy 5 mg, którego tabletkę można podzielić na dwie dawki po
2,5 mg). W razie konieczności dawkę dobową można zwiększyć do 5 mg.

Pacjenci z niewydolnością wątroby
Dane dotyczące pacjentów z niewydolnością wątroby lub zaburzeniami czynności wątroby są
ograniczone. Dlatego stosowanie leku Nebicard u tych pacjentów jest przeciwwskazane.

Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w wieku powyżej 65 lat zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg na dobę (takiej
dawki nie można uzyskać za pomocą tabletki produktu Nebicard o mocy 10 mg – należy stosować
inne produkty lub produkt Nebicard o mocy 5 mg, którego tabletkę można podzielić na dwie dawki po
2,5 mg). W razie konieczności dawkę dobową można zwiększyć do 5 mg. Jednocześnie, ze względu
na ograniczone doświadczenie u osób w wieku powyżej 75 lat, należy zachować ostrożność i ściśle
obserwować pacjentów.

Dzieci i młodzież
Nie określono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku Nebicard u dzieci i młodzieży, dlatego
nie zaleca się jego stosowania w tej grupie wiekowej.

Przewlekła niewydolność serca
Leczenie stabilnej przewlekłej niewydolności serca należy rozpocząć od stopniowego zwiększania
dawki, aż do uzyskania optymalnej dawki podtrzymującej dla każdego pacjenta.

Pacjenci powinni mieć stabilną przewlekłą niewydolność serca, bez ostrej niewydolności serca, przez
ostatnie sześć tygodni. Zaleca się, aby lekarz prowadzący miał doświadczenie w leczeniu przewlekłej
niewydolności serca.

U pacjentów otrzymujących leki działające na układ sercowo-naczyniowy, w tym leki moczopędne
i (lub) digoksynę i (lub) inhibitory ACE i (lub) antagonistów receptora angiotensyny II, dawkowanie
tych leków powinno być ustabilizowane podczas ostatnich dwóch tygodni przed rozpoczęciem
leczenia lekiem Nebicard.

Dawkę początkową należy zwiększać co 1-2 tygodnie w zależności od tolerancji leku przez pacjenta:
1,25 mg nebiwololu, zwiększyć do 2,5 mg nebiwololu raz na dobę (takich dawek nie można uzyskać
za pomocą tabletki produktu Nebicard o mocy 10 mg – należy stosować inne produkty lub produkt
Nebicard o mocy 5 mg, którego tabletkę można podzielić na dwie dawki po 2,5 mg lub cztery dawki
po 1,25 mg), następnie do 5 mg raz na dobę i następnie do 10 mg raz na dobę. Maksymalna zalecana
dawka wynosi 10 mg nebiwololu raz na dobę.

Rozpoczęcie leczenia i każde zwiększenie dawki powinno być wykonane pod nadzorem
doświadczonego lekarza, przez okres trwający co najmniej 2 godziny, aby upewnić się, że stan
kliniczny pacjenta pozostaje stabilny (zwłaszcza ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, brak zaburzeń
przewodzenia i objawów nasilenia niewydolności serca).

Wystąpienie działań niepożądanych może uniemożliwiać leczenie maksymalną zalecaną dawką leku.
W razie konieczności dawkę podtrzymującą można również stopniowo zmniejszać i ponownie
zwiększać, jeżeli jest to wskazane.

Podczas stopniowego zwiększania dawki, w przypadku nasilenia niewydolności serca lub nietolerancji
leku, najpierw zalecane jest zmniejszenie dawki nebiwololu lub, w razie konieczności,
natychmiastowe przerwanie leczenia (w przypadku ciężkiego niedociśnienia tętniczego, nasilenia

niewydolności serca z ostrym obrzękiem płuc, wstrząsu kardiogennego, objawowej bradykardii lub
bloku przedsionkowo-komorowego).

Leczenie stabilnej przewlekłej niewydolności serca nebiwololem jest zwykle leczeniem długotrwałym.

Nie zaleca się nagłego przerywania leczenia nebiwololem, ponieważ może to prowadzić do
przemijającego nasilenia niewydolności serca. Jeśli przerwanie leczenia jest konieczne, dawka
powinna być zmniejszana stopniowo, o połowę co tydzień.

Pacjenci z niewydolnością nerek
Nie jest wymagane dostosowanie dawki w przypadku łagodnej do umiarkowanej niewydolności nerek,
gdyż dawkę zwiększa się stopniowo do dawki maksymalnej tolerowanej przez pacjenta. Brak
doświadczeń u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (stężenie kreatyniny w surowicy ≥250 μmol/l).
Dlatego nie zaleca się stosowania nebiwololu u tych pacjentów.

Pacjenci z niewydolnością wątroby
Dane dotyczące pacjentów z niewydolnością wątroby są ograniczone. Dlatego stosowanie leku
Nebicard u tych pacjentów jest przeciwwskazane.

Pacjenci w podeszłym wieku
Nie jest wymagane dostosowanie dawki, gdyż dawkę zwiększa się stopniowo do dawki maksymalnej
tolerowanej przez pacjenta.

Dzieci i młodzież
Nie przeprowadzono badań dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania nebiwololu u
dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dlatego nie zaleca się stosowania leku Nebicard u dzieci i
młodzieży.

Stabilna choroba wieńcowa
Dorośli
Leczenie stabilnej choroby wieńcowej należy rozpocząć poprzez stopniowe zwiększanie dawki, aż do
uzyskania optymalnej dawki podtrzymującej określonej dla każdego pacjenta.

Dawkę początkową należy zwiększać co 1-2 tygodnie w zależności od tolerancji leku przez pacjenta:
1,25 mg nebiwololu, zwiększyć do 2,5 mg nebiwololu raz na dobę (takich dawek nie można uzyskać
za pomocą tabletki produktu Nebicard o mocy 10 mg – należy stosować inne produkty lub produkt
Nebicard o mocy 5 mg, którego tabletkę można podzielić na dwie dawki po 2,5 mg lub cztery dawki
po 1,25 mg), następnie do 5 mg raz na dobę i następnie do 10 mg raz na dobę. Maksymalna zalecana
dawka wynosi 10 mg nebiwololu raz na dobę.

Pacjenci z niewydolnością nerek
Nie jest wymagane dostosowanie dawki w przypadku łagodnej do umiarkowanej niewydolności nerek,
gdyż dawkę zwiększa się stopniowo do dawki maksymalnej tolerowanej przez pacjenta. Brak
doświadczeń u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (stężenie kreatyniny w surowicy ≥250 μmol/l).
Dlatego stosowanie nebiwololu u tych pacjentów nie jest zalecane.

Pacjenci z niewydolnością wątroby
Dane dotyczące pacjentów z niewydolnością wątroby są ograniczone. Dlatego stosowanie leku
Nebicard u tych pacjentów jest przeciwwskazane.

Pacjenci w podeszłym wieku
Nie jest wymagane dostosowanie dawki, gdyż dawkę zwiększa się stopniowo do dawki maksymalnej
tolerowanej przez pacjenta.

Dzieci i młodzież
Nie przeprowadzono badań nad lekiem u dzieci i młodzieży. Z tego względu stosowanie leku
Nebicard u dzieci i młodzieży nie jest zalecane.

Sposób podawania
Tabletkę lub jej części należy połknąć popijając wystarczającą ilością płynu (np. jedną szklanką
wody). Tabletki mogą być przyjmowane z pokarmem lub bez.

#### 4.3 Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
• Niewydolność lub zaburzenia czynności wątroby.
• Ostra niewydolność serca, wstrząs kardiogenny lub epizody niewyrównanej niewydolności
serca wymagające dożylnego podawania leków o działaniu inotropowym dodatnim.

Dodatkowo, tak jak w przypadku innych leków beta-adrenolitycznych, produkt Nebicard jest
przeciwwskazany w przypadku:
• zespołu chorego węzła zatokowego, w tym bloku zatokowo-przedsionkowego,
• bloku przedsionkowo-komorowego II i III stopnia (bez wszczepionego stymulatora),
• stanów skurczowych oskrzeli lub astmy oskrzelowej w wywiadzie,
• nieleczonego guza chromochłonnego nadnerczy,
• kwasicy metabolicznej,
• bradykardii (częstość pracy serca < 60 skurczów na minutę przed rozpoczęciem leczenia),
• niedociśnienia tętniczego (ciśnienie skurczowe < 90 mm Hg),
• ciężkich zaburzeń krążenia obwodowego

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Patrz również punkt 4.8. Działania niepożądane.

Poniższe ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczą wszystkich leków beta-adrenolitycznych.

Znieczulenie ogólne
Utrzymanie blokady receptorów beta-adrenergicznych zmniejsza ryzyko arytmii w czasie
wprowadzenia do znieczulenia oraz intubacji. W razie potrzeby przerwania blokady receptorów betaadrenergicznych, w celu przygotowania pacjenta do zabiegu chirurgicznego, należy przerwać
podawanie leków beta-adrenolitycznych przynajmniej 24 godziny przed zabiegiem.

Zalecana jest ostrożność w przypadku stosowania niektórych środków znieczulających mających
depresyjny wpływ na mięsień sercowy. W celu przeciwdziałania wystąpieniu reakcji z nerwu
błędnego, należy podać dożylnie atropinę.

Układ sercowo-naczyniowy
Zasadniczo nie należy stosować leków beta-adrenolitycznych u pacjentów z nieleczoną zastoinową
niewydolnością serca, dopóki ich stan nie zostanie ustabilizowany.

U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca leczenie lekiem beta-adrenolitycznym należy odstawiać
stopniowo, to jest w okresie 1-2 tygodni. W razie konieczności należy w tym samym czasie rozpocząć
leczenie zastępcze, aby zapobiec zaostrzeniu się dławicy piersiowej.

Leki beta-adrenolityczne mogą wywoływać bradykardię – jeśli czynność serca w spoczynku wyniesie
poniżej 50-55 skurczów na minutę i (lub) wystąpią objawy związane z bradykardią, dawkę należy
zmniejszyć.

Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania leków beta-adrenolitycznych u pacjentów:
• z zaburzeniami krążenia obwodowego (choroba lub zespół Raynaud’a, chromanie przestankowe),
ponieważ mogą się one nasilić;

• z blokiem przedsionkowo-komorowym pierwszego stopnia, z powodu ujemnego wpływu leków
beta-adrenolitycznych na czas przewodzenia;
• z dławicą Prinzmetala, z powodu niehamowanego skurczu tętnic wieńcowych na skutek
pobudzenia receptorów alfa-adrenergicznych - leki beta-adrenolityczne mogą zwiększać liczbę
napadów dławicowych i wydłużać czas ich trwania.

Zasadniczo nie zaleca się jednoczesnego stosowania nebiwololu z antagonistami wapnia typu
werapamilu i diltiazemu, jak również z lekami przeciwarytmicznymi klasy I oraz lekami
przeciwnadciśnieniowymi działającymi ośrodkowo - szczegółowe informacje, patrz punkt 4.5.

Metabolizm / układ wewnątrzwydzielniczy
Nebicard nie wpływa na stężenie glukozy u pacjentów z cukrzycą. Należy jednak zachować
ostrożność podczas stosowania produktu w tej grupie pacjentów, ponieważ nebiwolol może maskować
niektóre objawy hipoglikemii (tachykardia, kołatanie serca). Beta-adrenolityki mogą dodatkowo
zwiększać ryzyko ciężkiej hipoglikemii, jeśli stosuje się je jednocześnie z pochodnymi
sulfonylomocznika. Pacjentom chorym na cukrzycę należy zalecić dokładne kontrolowanie stężenia
glukozy we krwi (patrz punkt 4.5).

Leki beta-adrenolityczne mogą maskować objawy nadczynności tarczycy (tachykardia). Nagłe
przerwanie stosowania produktu Nebicard może nasilić te objawy.

Układ oddechowy
Należy ostrożnie stosować leki beta-adrenolityczne u pacjentów z przewlekłymi obturacyjnymi
chorobami płuc, ponieważ leki te mogą nasilać skurcz dróg oddechowych.

Inne
Pacjenci z łuszczycą w wywiadzie mogą być leczeni lekami beta-adrenolitycznymi jedynie po
dokładnej ocenie możliwości ich zastosowania.

Leki beta-adrenolityczne mogą zwiększać wrażliwość na alergeny oraz nasilać reakcje anafilaktyczne.

Rozpoczęcie leczenia przewlekłej niewydolności serca nebiwololem wymaga monitorowania stanu
pacjenta. Dawkowanie i sposób podawania opisane są w punkcie 4.2. Nie należy nagle przerywać
leczenia, chyba że jest to wyraźnie zalecone. Dodatkowe informacje przedstawiono w punkcie 4.2.

Produkt leczniczy zawiera laktozę jednowodną i dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z
rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego
wchłaniania glukozy-galaktozy.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje farmakodynamiczne
Poniższe interakcje dotyczą wszystkich leków beta-adrenolitycznych.

Niezalecane leczenie skojarzone:

Leki przeciwarytmiczne klasy I (chinidyna, hydrochinidyna, cybenzolina, flekainid, dyzopiramid,
lidokaina, meksyletyna, propafenon): możliwe nasilenie wpływu na czas przewodzenia
przedsionkowo-komorowego oraz nasilenie działania inotropowego ujemnego (patrz punkt 4.4).

Antagoniści wapnia typu werapamilu/diltiazemu: negatywny wpływ na kurczliwość i przewodzenie
przedsionkowo-komorowe. Dożylne podanie werapamilu pacjentom stosującym leki betaadrenolityczne może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia tętniczego i bloku przedsionkowokomorowego (patrz punkt 4.4).

Leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym (klonidyna, guanfacyna, moksonidyna,
metylodopa, rylmenidyna): jednoczesne stosowanie leków przeciwnadciśnieniowych o działaniu

ośrodkowym może nasilać objawy niewydolności serca poprzez zmniejszenie ośrodkowego napięcia
współczulnego (zmniejszenie częstości tętna i pojemności minutowej serca, rozszerzenie naczyń
krwionośnych) (patrz punkt 4.4). Nagłe przerwanie stosowania leku, szczególnie przed odstawieniem
leku blokującego receptory beta-adrenergiczne, może zwiększyć ryzyko „nadciśnienia z odbicia”.

Leczenie skojarzone, które należy stosować ostrożnie:

Leki przeciwarytmiczne klasy III (amiodaron): możliwe nasilenie wpływu na czas przewodzenia
przedsionkowo-komorowego.

Środki do znieczulenia ogólnego - halogenowe środki wziewne: stosowanie beta-adrenolityków
i leków znieczulających może osłabiać odruchową tachykardię i zwiększać ryzyko niedociśnienia
(patrz punkt 4.4). Jako zasadę ogólną trzeba przyjąć, że należy unikać nagłego przerwania stosowania
beta-adrenolityków. Należy poinformować lekarza anestezjologa, że pacjent jest leczony produktem
Nebicard.

Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe: mimo że nebiwolol nie wpływa na stężenie glukozy, jego
jednoczesne stosowanie może maskować niektóre objawy hipoglikemii (kołatanie serca, tachykardia).
Jednoczesne stosowanie beta-adrenolityków z pochodnymi sulfonylomocznika może zwiększać
ryzyko ciężkiej hipoglikemii (patrz punkt 4.4).

Baklofen (lek zmniejszający napięcie mięśni), amifostyna (przeciwnowotworowy lek wspomagający):
jednoczesne stosowanie z lekami przeciwnadciśnieniowymi prawdopodobnie nasila obniżenie
ciśnienia tętniczego krwi, dlatego należy odpowiednio dostosować dawkę leku
przeciwnadciśnieniowego.

Leczenie skojarzone, które należy rozważyć:

Glikozydy naparstnicy: jednoczesne stosowanie może wydłużać czas przewodzenia
przedsionkowo-komorowego. Badania kliniczne z zastosowaniem nebiwololu nie wykazały interakcji
z glikozydami naparstnicy. Nebiwolol nie wpływa na kinetykę digoksyny.

Antagoniści wapnia typu dihydropirydyny (amlodypina, felodypina, lacydypina, nifedypina,
nikardypina, nimodypina, nitrendypina): jednoczesne stosowanie może zwiększyć ryzyko
niedociśnienia tętniczego. U pacjentów z niewydolnością serca nie można również wykluczyć
zwiększonego ryzyka dalszego pogorszenia czynności skurczowej komór.

Leki przeciwpsychotyczne, przeciwdepresyjne (trójpierścieniowe, barbiturany i fenotiazyny):
jednoczesne stosowanie może nasilać hipotensyjne działanie leków beta-adrenolitycznych (działanie
addytywne).

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): brak wpływu na hipotensyjne działanie nebiwololu.

Leki sympatykomimetyczne: jednoczesne stosowanie może osłabiać działanie beta-adrenolityków. Leki
beta-adrenolityczne mogą prowadzić do niehamowanej aktywności sympatykomimetycznej leków o
działaniu adrenomimetycznym, zarówno na receptory alfa- jak i beta-adrenergiczne (ryzyko
nadciśnienia, ciężkiej bradykardii i bloku serca).

Interakcje farmakokinetyczne
Ponieważ metabolizm nebiwololu odbywa się za pośrednictwem izoenzymu CYP2D6, jednoczesne
podawanie z substancjami hamującymi aktywność tego enzymu, a w szczególności z paroksetyną,
fluoksetyną, tiorydazyną i chinidyną, może prowadzić do zwiększenia stężenia nebiwololu w osoczu,
co wiąże się ze zwiększeniem ryzyka wystąpienia nasilonej bradykardii i działań niepożądanych.

Jednoczesne stosowanie z cymetydyną powoduje zwiększenie stężenia nebiwololu w osoczu, bez
wpływu na działanie kliniczne. Jednoczesne zastosowanie ranitydyny nie miało wpływu na
farmakokinetykę nebiwololu. Możliwe jest jednoczesne stosowanie leku Nebicard i leków

zobojętniających kwas solny w żołądku, pod warunkiem, że produkt Nebicard jest przyjmowany z
posiłkiem, a lek zobojętniający - pomiędzy posiłkami.

Jednoczesne zastosowanie nebiwololu z nikardypiną powodowało niewielkie zwiększenie stężenia
obu leków w osoczu, bez wpływu na działanie kliniczne. Jednoczesne podanie alkoholu, furosemidu
lub hydrochlorotiazydu nie miało wpływu na farmakokinetykę nebiwololu. Nebiwolol nie ma wpływu
ani na farmakokinetykę, ani na farmakodynamikę warfaryny.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Nebiwolol wykazuje działanie farmakologiczne, które może mieć szkodliwy wpływ na ciążę i (lub)
płód/noworodka. Leki beta–adrenolityczne zmniejszają przepływ krwi przez łożysko, co może
spowodować opóźnienie wzrostu, wewnątrzmaciczne obumarcie płodu, poronienie lub poród
przedwczesny. U płodu i noworodka mogą wystąpić działania niepożądane (np. hipoglikemia i
bradykardia). Jeżeli podawanie leków blokujących receptory beta-adrenergiczne jest konieczne,
należy stosować wybiórcze beta1- adrenolityki.

Nebiwololu nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że jego zastosowanie jest konieczne. Jeżeli
leczenie nebiwololem jest konieczne, należy monitorować przepływ krwi przez macicę i łożysko oraz
wzrost płodu. W przypadku wystąpienia szkodliwego wpływu na przebieg ciąży lub płód, należy
rozważyć leczenie alternatywne. Noworodki muszą znajdować się pod ścisłą kontrolą. Objawy
hipoglikemii i bradykardii najczęściej występują w ciągu pierwszych trzech dób.

Karmienie piersią
Badania na zwierzętach wykazały przenikanie nebiwololu do mleka samic. Nie wiadomo, czy
nebiwolol przenika do mleka kobiecego. Większość leków beta-adrenolitycznych, zwłaszcza związki
lipofilne, do których należy nebiwolol i jego czynne metabolity, przenika w zmiennych ilościach do
mleka kobiecego.

W związku z tym nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania nebiwololu.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu Nebicard na zdolność prowadzenia
pojazdów i obsługiwania maszyn. Badania farmakodynamiczne wykazały, że nebiwolol nie wpływa
na czynności psychoruchowe. W trakcie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn należy
pamiętać o możliwości sporadycznego występowania zawrotów głowy i zmęczenia.

#### 4.8 Działania niepożądane

Ze względu na różnice w chorobach podstawowych, działania niepożądane podano osobno dla
nadciśnienia tętniczego i przewlekłej niewydolności serca.

Nadciśnienie tętnicze
W tabeli poniżej przedstawiono, zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością
występowania, zgłoszone działania niepożądane. W większości przypadków działania niepożądane
były łagodne lub umiarkowane.

Klasyfikacja układów
i narządów
Często
(≥1/100 do
<1/10)

Niezbyt często
(≥1/1000 do
1/100)

Bardzo
rzadko
(1/10000)
Częstość nieznana

Zaburzenia układu
immunologicznego
obrzęk
naczynioruchowy,
nadwrażliwość

Zaburzenia psychiczne koszmary senne,
depresja

Zaburzenia układu
nerwowego

ból głowy,
zawroty
głowy
pochodzenia
ośrodkowego,
parestezja

omdlenie

Zaburzenia oka zaburzenia
widzenia

Zaburzenia serca

bradykardia,
niewydolność
serca, zwolnienie
przewodzenia
przedsionkowokomorowego i (lub)
blok
przedsionkowokomorowy

Zaburzenia naczyniowe

niedociśnienie
tętnicze,
chromanie
przestankowe
(lub jego nasilenie)
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej duszność skurcz oskrzeli
i śródpiersia

Zaburzenia żołądka
i jelit
zaparcie,
nudności,
biegunka
niestrawność,
wzdęcie, wymioty

Zaburzenia skóry świąd, nasilenie
łuszczycy pokrzywka
i tkanki podskórnej wysypka
rumieniowa
Zaburzenia układu
rozrodczego i piersi impotencja
Zaburzenia ogólne zmęczenie,
obrzęk
i stany w miejscu
podania

Ponadto, podczas stosowania niektórych leków blokujących receptory beta-adrenergiczne,
obserwowano następujące działania niepożądane: omamy, psychozy, dezorientację, oziębienie i (lub)
zasinienie kończyn, objaw Raynaud’a, suchość spojówek, oraz zespół oczno-śluzówkowo-skórny
typowy dla praktololu.

Przewlekła niewydolność serca
Dane dotyczące działań niepożądanych u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca pochodzą z
jednego badania klinicznego kontrolowanego placebo, w którym wzięło udział 1067 pacjentów
otrzymujących nebiwolol oraz 1061 pacjentów otrzymujących placebo. W badaniu tym, łącznie 449
pacjentów leczonych nebiwololem (42,1%) zgłaszało działania niepożądane z co najmniej
prawdopodobnym związkiem przyczynowo-skutkowym, wobec 334 pacjentów otrzymujących
placebo (31,5%). Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u pacjentów otrzymujących
nebiwolol były bradykardia i zawroty głowy, oba występujące u około 11% pacjentów. U pacjentów
otrzymujących placebo odsetek powyższych reakcji wynosił odpowiednio około 2% i 7%.

Zgłaszano następującą częstość występowania działań niepożądanych (przynajmniej prawdopodobny
związek przyczynowo-skutkowy ze stosowaniem leku), które uznano za specyficznie związane z
leczeniem przewlekłej niewydolności serca:
- Nasilenie objawów niewydolności serca wystąpiło u 5,8 % pacjentów leczonych nebiwololem
wobec 5,2% pacjentów otrzymujących placebo.
- Niedociśnienie ortostatyczne była zgłaszane przez 2,1% pacjentów leczonych nebiwololem
wobec 1,0% pacjentów otrzymujących placebo.
- Nietolerancja leku wystąpiła u 1,6% pacjentów leczonych nebiwololem wobec 0,8% pacjentów
otrzymujących placebo.
- Blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia wystąpił u 1,4% pacjentów leczonych
nebiwololem wobec 0,9% pacjentów otrzymujących placebo.
- Obrzęk kończyn dolnych zgłaszany był przez 1,0% pacjentów leczonych nebiwololem wobec
0,2% pacjentów otrzymujących placebo.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301
faks: +48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Brak danych dotyczących przedawkowania nebiwololu.

Objawy
Objawy przedawkowania beta-adrenolityków to: bradykardia, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli
i ostra niewydolność serca.

Leczenie
W przypadku przedawkowania lub reakcji nadwrażliwości, pacjenta należy poddać ścisłej obserwacji
i leczeniu na oddziale intensywnej opieki medycznej. Należy kontrolować stężenie glukozy we krwi.
Wchłanianiu leku pozostającego w przewodzie pokarmowym można zapobiec wykonując płukanie
żołądka oraz podając węgiel aktywny i środki przeczyszczające. Może być konieczne zastosowanie
oddychania wspomaganego. Bradykardię lub nasilone reakcje ze strony nerwu błędnego należy leczyć
podając atropinę lub metyloatropinę. Niedociśnienie i wstrząs należy leczyć podaniem osocza lub
preparatów osoczozastępczych oraz, w razie potrzeby, podawaniem katecholamin. Blokowaniu
receptorów beta-adrenergicznych można przeciwdziałać podając w powolnej infuzji dożylnej
izoprenaliny chlorowodorek, rozpoczynając od dawki około 5 μg/min lub dobutaminę, rozpoczynając
od dawki 2,5 μg/min, aż do uzyskania pożądanego skutku. W przypadku braku reakcji na leczenie
można podać izoprenalinę jednocześnie z dopaminą. Jeśli powyższe sposoby okażą się nieskuteczne,
należy rozważyć dożylne podanie glukagonu w dawce 50-100 μg/kg. W razie konieczności dawkę
można powtórzyć w ciągu godziny, a następnie, jeśli będzie to konieczne, można podawać glukagon
w infuzji dożylnej w dawce 70 μg/kg/godzinę. W skrajnych przypadkach bradykardii opornej na
leczenie farmakologiczne może być konieczne wszczepienie rozrusznika serca.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: wybiórcze beta-adrenolityki
Kod ATC: C07AB12

Nebiwolol jest mieszaniną racemiczną dwóch enancjomerów: nebiwololu SRRR (lub d-nebiwololu)
i nebiwololu RSSS (lub l-nebiwololu). Produkt leczniczy wykazuje dwojakie działanie
farmakologiczne:

• Jest konkurencyjnym i wybiórczym antagonistą receptorów beta-adrenergicznych: działanie to
przypisywane jest enancjomerowi SRRR (d-enancjomerowi).

• Wykazuje łagodne działanie rozszerzające naczynia, które wynika z oddziaływania na szlak
przemian metabolicznych L-argininy/tlenku azotu.

Pojedyncze oraz wielokrotne dawki nebiwololu powodują zwolnienie czynności serca i obniżenie
ciśnienia tętniczego w spoczynku i podczas wysiłku fizycznego, zarówno u osób z prawidłowym
ciśnieniem, jak i z nadciśnieniem tętniczym. Działanie przeciwnadciśnieniowe utrzymuje się podczas
długotrwałego leczenia.

W dawkach leczniczych nebiwolol jest pozbawiony antagonizmu wobec receptorów
alfa-adrenergicznych.

Zarówno w czasie krótkotrwałego, jak i przewlekłego leczenia nebiwololem u pacjentów
z nadciśnieniem tętniczym dochodzi do zmniejszenia układowego oporu naczyniowego. Pomimo
zwolnienia czynności serca, zmniejszenie pojemności minutowej serca w spoczynku i w czasie
wysiłku może być ograniczone przez zwiększenie objętości wyrzutowej. Nie ustalono w pełni
znaczenia klinicznego tych różnic hemodynamicznych w porównaniu z innymi lekami blokującymi
receptory beta1-adrenergiczne.

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym nebiwolol nasila zależną od tlenku azotu reakcję naczyń
krwionośnych na acetylocholinę (ACh), która jest zmniejszona u pacjentów z zaburzeniami czynności
śródbłonka.

W kontrolowanym placebo badaniu mającym na celu ocenę śmiertelności i chorobowości, z udziałem
2128 pacjentów w wieku ≥ 70 lat (średnia wieku: 75,2 roku) ze stabilną przewlekłą niewydolnością
serca ze zmniejszeniem frakcji wyrzutowej lewej komory lub bez (średnia LVEF: 36 ± 12,3%,
z następującym rozkładem: LVEF poniżej 35% u 56% pacjentów, LVEF od 35% do 45% u 25%
pacjentów i LVEF powyżej 45% u 19% pacjentów), obserwowanych przez średni okres 20 miesięcy,
stosowanie nebiwololu dodanego do leczenia standardowego istotnie wydłużyło czas do wystąpienia
zgonu lub hospitalizacji z przyczyn sercowo-naczyniowych (pierwszorzędowy punkt końcowy oceny
skuteczności), z względnym zmniejszeniem ryzyka o 14% (zmniejszenie bezwzględne: 4,2%).
Zmniejszenie ryzyka pojawiło się po 6 miesiącach leczenia i utrzymywało przez cały okres jego
trwania (średnio 18 miesięcy). Działanie nebiwololu nie zależało od wieku, płci ani frakcji
wyrzutowej lewej komory badanej populacji. Korzyści w odniesieniu do śmiertelności ze wszystkich
przyczyn nie były statystycznie większe w porównaniu do placebo (zmniejszenie bezwzględne: 2,3%).

U pacjentów leczonych nebiwololem obserwowano zmniejszenie ilości nagłych zgonów (4,1% wobec
6,6%, zmniejszenie względne o 38%).

Badania in vitro i in vivo na zwierzętach dowiodły, że nebiwolol nie wykazuje wewnętrznej
aktywności sympatykomimetycznej.

Badania in vitro i in vivo na zwierzętach dowiodły, że nebiwolol stosowany w dawkach
farmakologicznych nie wywiera działania stabilizującego błonę komórkową.

W badaniach z udziałem zdrowych ochotników nebiwolol nie wykazywał istotnego wpływu na
maksymalną wydolność wysiłkową ani na wytrzymałość.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Oba enancjomery nebiwololu są szybko wchłaniane po podaniu doustnym. Pokarm nie ma wpływu
na wchłanianie nebiwololu. Nebiwolol może być przyjmowany z posiłkami lub bez posiłków.

Dystrybucja
Oba enancjomery nebiwololu w osoczu są głównie związane z albuminami.
Stopień wiązania z białkami osocza wynosi 98,1% w odniesieniu do nebiwololu SRRR i 97,9%
w odniesieniu do nebiwololu RSSS.
Objętość dystrybucji wynosi od 10,1 do 39,4 l/kg.

Metabolizm
Nebiwolol jest w dużym stopniu metabolizowany, częściowo do czynnych hydroksymetabolitów.
Nebiwolol jest metabolizowany poprzez alicykliczną i aromatyczną hydroksylację, N-dealkilację oraz
sprzęganie z kwasem glukuronowym; dodatkowo powstają glukuronidy hydroksymetabolitów.
Metabolizm nebiwololu poprzez aromatyczną hydroksylację podlega genetycznemu polimorfizmowi
procesów oksydacyjnych zależnych od CYP2D6. Biodostępność nebiwololu po podaniu doustnym
wynosi około 12% u osób z szybkim metabolizmem i jest niemal całkowita u osób z wolnym
metabolizmem. W stanie stacjonarnym po zastosowaniu takich samych dawek, maksymalne stężenie
niezmienionego nebiwololu w osoczu jest około 23 razy większe u osób słabo metabolizujących
w porównaniu z osobami o szybkim metabolizmie. Różnica maksymalnego stężenia w osoczu
pomiędzy obiema grupami pacjentów z uwzględnieniem postaci niezmienionej oraz czynnych
metabolitów leku wynosi od 1,3 do 1,4 raza. Z powodu różnej szybkości metabolizmu, dawkę leku
Nebicard należy zawsze ustalać indywidualnie dla każdego pacjenta: osoby ze słabym metabolizmem
mogą bowiem wymagać stosowania mniejszych dawek.

U osób z szybkim metabolizmem okres półtrwania w fazie eliminacji enancjomerów nebiwololu
wynosi średnio 10 godzin. U osób z wolnym metabolizmem jest on 3-5 razy dłuższy. U osób
z szybkim metabolizmem stężenie enancjomeru RSSS w osoczu jest nieco większe od stężenia
enancjomeru SRRR. Różnica ta jest większa u osób wolno metabolizujących. U osób z szybkim
metabolizmem okres półtrwania w fazie eliminacji hydroksymetabolitów obu enancjomerów wynosi
średnio 24 godziny, a u osób z wolnym metabolizmem jest on około dwa razy dłuższy.

U większości pacjentów (szybko metabolizujących) stan stacjonarny stężenia leku w osoczu jest
osiągany w ciągu 24 godzin dla nebiwololu, a w ciągu kilku dni dla hydroksymetabolitów.

Stężenia w osoczu są proporcjonalne do dawki w zakresie od 1 do 30 mg. Wiek nie ma wpływu na
farmakokinetykę nebiwololu.

Eliminacja
W ciągu tygodnia od podania leku 38% dawki ulega wydaleniu z moczem, a 48% z kałem. Mniej niż
0,5% podanej dawki nebiwololu wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne nie wskazują na istnienie szczególnego zagrożenia dla ludzi, na podstawie wyników
konwencjonalnych badań genotoksyczności i potencjalnego działania rakotwórczego.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Laktoza jednowodna
Krospowidon typ A

Poloksamer 188
Powidon K 30
Celuloza mikrokrystaliczna
Magnezu stearynian

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry PVC/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku.
Wielkości opakowań:

14, 28, 30, 56, 60, 84 tabletki.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego
do stosowania

Bez specjalnych wymagań.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Biofarm Sp. z o.o.
ul. Wałbrzyska 13
60-198 Poznań
Polska

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr: 25056

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOELNIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 08.01.2019

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘSCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.