# NebivoLek

> Nebiwolol · 5 mg · Tabletki

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** NebivoLek
- **Nazwa powszechna:** Nebivololum
- **Substancja czynna:** [Nebiwolol](https://apteka.online/odpowiedniki/nebivololum)
- **Moc:** 5 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** C07AB12
- **Liczba opakowań:** 2
- **Numer pozwolenia:** 14744
- **Podmiot odpowiedzialny:** Sandoz GmbH
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-adrenolityczne/nebivolek-tabl-5-mg-sandoz
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-adrenolityczne/nebivolek-tabl-5-mg-sandoz.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/19618/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/19618/characteristic

## Dostępne opakowania (2)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 28 tabl. | 5909990653300 | Rp | 13,65 zł (dopłata od 4,57 zł) | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 56 tabl. | 5907626703597 | Rp | 23,16 zł (dopłata od 5,97 zł) | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |

## Leki refundowane

### 28 tabl. — EAN 5909990653300 · cena jedn. 0,49 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| We wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji | ryczałt | 13,65 zł | 4,57 zł | 9,08 zł | 12,28 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

### 56 tabl. — EAN 5907626703597 · cena jedn. 0,41 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| We wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji | ryczałt | 23,16 zł | 5,97 zł | 17,19 zł | 23,16 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest NebivoLEK i w jakim celu się go stosuje?
NebivoLEK zawiera nebiwolol, lek działający na układ sercowo-naczyniowy, należący do grupy
wybiórczych leków beta-adrenolitycznych (tzn. o wybiórczym działaniu na układ krążenia). Lek
zapobiega przyspieszeniu czynności serca, kontroluje siłę skurczów serca, działa również
rozszerzająco na naczynia krwionośne, co powoduje zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi.

Lek stosowany jest w leczeniu podwyższonego ciśnienia tętniczego krwi (nadciśnienia tętniczego).
NebivoLEK stosowany jest również jako lek wspomagający w leczeniu łagodnej i umiarkowanej
przewlekłej niewydolności serca u pacjentów w wieku 70 lat lub starszych.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku NebivoLEK

Kiedy nie stosować leku NebivoLEK
• jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na nebiwolol lub na którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
• jeśli pacjent ma jedno lub więcej z poniższych zaburzeń:
− niskie ciśnienie tętnicze krwi;
− ciężkie zaburzenia krążenia w kończynach;
− bardzo wolna czynność serca (mniej niż 60 uderzeń na minutę);
− inne, ciężkie zaburzenia rytmu serca (np. blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia,
zaburzenia przewodzenia w sercu);
− niewydolność serca, która właśnie wystąpiła lub ostatnio nasiliła się, lub pacjent otrzymuje
dożylnie leki wspomagające pracę serca z powodu wstrząsu kardiogennego na skutek ostrej
niewydolności serca;
− astma oskrzelowa lub świszczący oddech (obecnie lub w przeszłości);
− nieleczony guz chromochłonny – guz zlokalizowany w gruczołach nad górną częścią nerek
(w nadnerczach);
− zaburzenia czynności wątroby;
− zaburzenie metaboliczne (kwasica metaboliczna), np. cukrzycowa kwasica ketonowa.

2 NL/H/xxxx/IA/1296/G

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku NebivoLEK należy omówić z lekarzem lub farmaceutą, jeśli
u pacjenta występuje lub rozwija się jedno z poniższych zaburzeń:
◦ nieprawidłowo wolna czynność serca;
◦ ból w klatce piersiowej, spowodowany samoistnym skurczem naczyń krwionośnych serca
(tzw. dławica piersiowa Prinzmetala);
◦ nieleczona przewlekła niewydolność serca;
◦ blok serca pierwszego stopnia (rodzaj łagodnych zaburzeń przewodzenia w sercu, które wpływają
na rytm serca);
◦ słabe krążenie w kończynach, np. choroba lub zespół Raynauda, bóle skurczowe podczas
chodzenia;
◦ długotrwałe zaburzenia oddychania;
◦ cukrzyca: ten lek nie ma wpływu na stężenie glukozy we krwi, ale może maskować ostrzegawcze
objawy małego stężenia glukozy (takie jak kołatanie serca, szybka czynność serca) i może
zwiększać ryzyko ciężkiej hipoglikemii w razie stosowania z niektórymi rodzajami leków
przeciwcukrzycowych zwanych sulfonylomocznikami (takimi jak np. glikwidon, gliklazyd,
glibenklamid, glipizyd, glimepiryd lub tolbutamid);
◦ nadczynność tarczycy: lek może maskować nieprawidłowo przyspieszoną czynność serca,
wywołaną tą chorobą;
◦ alergia: ten lek może nasilić reakcję na pyłek lub inne substancje, na które pacjent jest uczulony;
◦ łuszczyca (choroba skóry – łuszczące się, różowe zmiany na skórze) występująca obecnie lub
w przeszłości;
◦ jeśli u pacjenta planowany jest zabieg chirurgiczny: przed znieczuleniem należy zawsze
poinformować anestezjologa o przyjmowaniu leku NebivoLEK.

Jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności nerek, nie powinien stosować leku NebivoLEK
w leczeniu niewydolności serca. Należy poinformować o tym lekarza.

Na początku leczenia przewlekłej niewydolności serca pacjent będzie systematycznie badany przez
doświadczonego lekarza (patrz punkt 3).
Leczenia nie należy przerywać nagle bez wyraźnego zalecenia i oceny dokonanej przez lekarza (patrz
punkt 3).

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku NebivoLEK u dzieci i młodzieży ze względu na brak danych
dotyczących stosowania nebiwololu w tej grupie pacjentów.

NebivoLEK a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, również tych, które wydawane są bez recepty. Niektórych leków nie można
stosować w tym samym czasie, podczas gdy przyjmowanie innych wymaga pewnych zmian (np.
dawkowania).

Należy zawsze powiedzieć lekarzowi o stosowaniu, poza lekiem NebivoLEK, któregokolwiek
z następujących leków:
◦ kontrolujących ciśnienie tętnicze krwi lub stosowanych w chorobach serca (takich jak amiodaron,
amlodypina, cybenzolina, klonidyna, digoksyna, diltiazem, dyzopiramid, felodypina, flekainid,
guanfacyna, hydrochinidyna, lacydypina, lidokaina, metylodopa, meksyletyna, moksonidyna,
nikardypina, nifedypina, nimodypina, nitrendypina, propafenon, chinidyna, rylmenidyna,
werapamil);
◦ leków sympatykomimetycznych (pobudzających układ współczulny i wpływających na czynność
serca i krążenie);
◦ uspokajających i przeciwpsychotycznych (stosowanych w leczeniu zaburzeń psychicznych),
np. barbituranów (stosowanych również w leczeniu padaczki), fenotiazyny (stosowanej również
w przypadku wymiotów i nudności) oraz tiorydazyny;
◦ leki na cukrzycę, takie jak insulina lub doustne leki przeciwcukrzycowe
◦ przeciwdepresyjnych, takich jak amitryptylina, paroksetyna, fluoksetyna;

3 NL/H/xxxx/IA/1296/G

◦ znieczulających, stosowanych podczas operacji;
◦ stosowanych w przypadku astmy oskrzelowej, niedrożnego nosa lub niektórych chorób oczu,
takich jak jaskra (zwiększone ciśnienie w gałce ocznej) lub rozszerzenie źrenic;
◦ amifostyny stosowanej w leczeniu raka;
◦ baklofenu stosowanego w leczeniu padaczki.
Wszystkie te leki, podobnie jak nebiwolol, mogą wpływać na ciśnienie tętnicze krwi i (lub) czynność
serca.
◦ zmniejszających ilość kwasu solnego w żołądku lub stosowanych w leczeniu choroby wrzodowej
(leki zobojętniające), tj. cymetydyna. NebivoLEK należy przyjmować podczas posiłku, a lek
zobojętniający między posiłkami.

NebivoLEK z jedzeniem i piciem
NebivoLEK można przyjmować z jedzeniem lub na czczo, ale tabletkę najlepiej popić wodą.

Ciąża i karmienie piersią
Leku NebivoLEK nie należy stosować w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne.
Nie zaleca się stosowania leku podczas karmienia piersią.

Jeśli kobieta jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek może wywoływać zawroty głowy lub zmęczenie. Jeśli wystąpią takie objawy, nie należy
prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

NebivoLEK zawiera laktozę i sód
Ten lek zawiera laktozę. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów,
pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

### 3. Jak stosować NebivoLEK?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza.

NebivoLEK można przyjmować przed, podczas lub po posiłku albo niezależnie od posiłków. Tabletkę
najlepiej popić wodą.

Leczenie zwiększonego ciśnienia tętniczego krwi (nadciśnienia tętniczego)
◦ Zwykle stosowaną dawką jest 1 tabletka na dobę. Tabletkę najlepiej przyjmować codziennie o tej
samej porze.
◦ Pacjenci w podeszłym wieku i pacjenci z zaburzeniami czynności nerek rozpoczynają zazwyczaj
leczenie od dawki wynoszącej ½ (pół) tabletki na dobę.
◦ Działanie lecznicze na ciśnienie tętnicze krwi staje się zauważalne po upływie od 1 do 2 tygodni
leczenia. Niekiedy najlepszy wynik leczenia uzyskuje się dopiero po 4 tygodniach.

Leczenie przewlekłej niewydolności serca
◦ Leczenie będzie rozpoczynane i ściśle nadzorowane przez doświadczonego lekarza.
◦ Lekarz rozpocznie leczenie od dawki wynoszącej ¼ (ćwierć) tabletki na dobę. Dawkę tę może
zwiększyć po 1 do 2 tygodni do ½ (połowy) tabletki na dobę, potem do 1 tabletki na dobę,
a następnie do 2 tabletek na dobę, aż do uzyskania dawki odpowiedniej dla pacjenta. Na każdym
etapie lekarz przepisze odpowiednią dawkę leku i należy ściśle przestrzegać jego zaleceń.
◦ Maksymalną zalecaną dawką są 2 tabletki (10 mg) na dobę.
◦ Na początku leczenia i podczas każdego zwiększania dawki pacjent musi pozostawać przez
2 godziny pod ścisłą obserwacją doświadczonego lekarza.

4 NL/H/xxxx/IA/1296/G

◦ W razie konieczności lekarz może zmniejszyć dawkę leku.
◦ Nie należy nagle przerywać leczenia, gdyż może to spowodować nasilenie niewydolności serca.
◦ Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie mogą przyjmować tego leku.
◦ Lek należy przyjmować jeden raz na dobę, najlepiej codziennie o tej samej porze.

Sposób dzielenia tabletki
Jeśli lekarz zalecił przyjmowanie ¼ lub ½ tabletki (dwie ćwiartki), należy postępować w następujący
sposób:
1. Tabletkę należy położyć na gładkiej, twardej powierzchni tak, aby wzór czterolistnej koniczyny
skierowany był ku górze, a linie podziału tabletki układały się zgodnie z godzinami na zegarze,
odpowiednio, 12-tą, 3-cią, 6-tą i 9-tą (rycina 1).

Rycina 1 – Sposób ułożenia tabletki

2. Umieścić kciuk na tabletce, skierowany w kierunku godzin 3 – 9 (rycina 2)

Rycina 2 – Ułożenie kciuka na tabletce

3. Nacisnąć palcem równomiernie na całą powierzchnię tabletki, aż do przełamania tabletki.

Lekarz może zadecydować o leczeniu skojarzonym tabletkami NebivoLEK z innymi lekami.

Nie stosować leku u dzieci i młodzieży.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku NebivoLEK
W razie nieumyślnego przedawkowania leku należy natychmiast poinformować o tym lekarza lub
farmaceutę. Najczęstszymi objawami przedawkowania leku NebivoLEK są: bardzo wolna czynność
serca (bradykardia), niskie ciśnienie tętnicze krwi z możliwym omdleniem (niedociśnienie tętnicze),
duszność, taka jak w przebiegu astmy oskrzelowej (skurcz oskrzeli) i ostra niewydolność serca.
Podczas oczekiwania na przybycie lekarza można przyjąć węgiel aktywowany (dostępny w aptece).

Pominięcie przyjęcia leku NebivoLEK
Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę leku NebivoLEK, ale przypomni sobie o tym w niedługim czasie,
powinien przyjąć swoją zwykłą dawkę dobową. Jeśli jednak opóźnienie jest duże (wynosi np. kilka
godzin) i zbliża się pora przyjęcia następnej dawki, nie należy przyjmować pominiętej dawki, ale
przyjąć następną, planową dawkę o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej. Należy
unikać wielokrotnego pominięcia zażycia dawki leku.

9 3

5 NL/H/xxxx/IA/1296/G

Przerwanie stosowania leku NebivoLEK
Przed przerwaniem stosowania leku NebivoLEK należy zawsze skonsultować się z lekarzem,
niezależnie od tego, czy lek przyjmowany jest z powodu wysokiego ciśnienia tętniczego krwi, czy
z powodu przewlekłej niewydolności serca.
Nie należy nagle przerywać leczenia lekiem NebivoLEK, gdyż może to czasowo nasilić niewydolność
serca. Jeśli przerwanie leczenia nebiwololem przewlekłej niewydolności serca jest konieczne, dawkę
dobową należy zmniejszać stopniowo, o połowę co tydzień.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeśli NebivoLEK stosowany jest w leczeniu zwiększonego ciśnienia tętniczego krwi, mogą
wystąpić następujące działania niepożądane:

Częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób):
◦ ból głowy
◦ zawroty głowy
◦ zmęczenie
◦ świąd lub uczucie mrowienia
◦ biegunka
◦ zaparcie
◦ nudności
◦ duszność
◦ obrzęk dłoni lub stóp

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób):
◦ wolna czynność serca lub inne zaburzenia dotyczące serca
◦ niskie ciśnienie tętnicze krwi
◦ skurczowe bóle nóg podczas chodzenia
◦ zaburzenia widzenia
◦ impotencja
◦ depresja
◦ zaburzenia trawienia (niestrawność), gazy w żołądku lub jelitach, wymioty
◦ wysypka skórna, świąd
◦ duszność (taka jak w astmie oskrzelowej), spowodowana nagłym skurczem mięśni dróg
oddechowych (skurcz oskrzeli)
◦ koszmary senne

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):
◦ omdlenie
◦ zaostrzenie łuszczycy (choroby skóry z łuszczącymi się, różowymi plamami)

Działania niepożądane występujące z nieznaną częstością (częstości nie można określić na podstawie
dostępnych danych):
◦ nadwrażliwość
◦ obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej, języka lub gardła)
◦ pokrzywka (swędząca wysypka)

Następujące działania niepożądane obserwowano po zastosowaniu podobnych leków:
◦ omamy
◦ epizody psychotyczne
◦ splątanie

6 NL/H/xxxx/IA/1296/G

◦ zimne kończyny, zasinienie kończyn (niebieskie lub fioletowe zabarwienie skóry)
◦ objaw Raynauda (przebarwienie skóry palców rąk i nóg, sporadycznie również innych części ciała)
◦ suchość oczu
◦ tworzenie nowej tkanki łącznej w obrębie oczu i przepony (toksyczność oczno-śluzówkowoskórna typowa dla praktololu)

W badaniu klinicznym dotyczącym przewlekłej niewydolności serca obserwowano następujące
działania niepożądane:

Bardzo częste (mogą występować częściej niż u 1 na 10 osób):
◦ wolna czynność serca
◦ zawroty głowy

Częste (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób):
◦ nasilenie niewydolności serca
◦ małe ciśnienie tętnicze krwi (np. uczucie omdlewania podczas szybkiego wstawania)
◦ nietolerancja leku
◦ rodzaj lekkich zaburzeń przewodzenia w sercu, które wpływają na rytm serca (blok
przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia)
◦ obrzęk nóg (np. obrzęk okolic kostek)

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301/faks: + 48 22 49 21 309/strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać NebivoLEK?
◦ Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
◦ Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po
„EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
◦ Brak specjalnych zaleceń dotyczących warunków przechowywania.
◦ Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera NebivoLEK
◦ Substancją czynną leku jest nebiwolol. Każda tabletka zawiera 5 mg nebiwololu(w postaci
nebiwololu chlorowodorku).
◦ Pozostałe składniki to: kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana,
celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza 5 cps, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu
stearynian.

Jak wygląda NebivoLEK i co zawiera opakowanie
Białe lub prawie białe tabletki, podzielne na cztery części, w kształcie czterolistnej koniczyny po
jednej stronie, wypukłe po drugiej stronie, z zaznaczonymi po obu stronach liniami podziału (o
średnicy 9 mm).

7 NL/H/xxxx/IA/1296/G

Tabletki są pakowane w blistry z folii PVC/Aluminium i umieszczane w tekturowym pudełku.

Wielkość opakowań: 28 lub 56 tabletek.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Podmiot odpowiedzialny
Sandoz GmbH
Biochemiestrasse 10
A-6250 Kundl, Austria

Wytwórca
Lek Pharmaceuticals d.d.
Verovškova 57
1526 Ljubljana, Słowenia

Salutas Pharma GmbH
Otto-von-Guericke-Allee 1
39179 Barleben, Niemcy

Lek S.A.
ul. Domaniewska 50 C
02-672 Warszawa

Lek S.A.
ul. Podlipie 16
95-010 Stryków

Lek Pharmaceuticals d.d.
Trimlini 2d
9220 Lendava, Słowenia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji o leku oraz jego nazwach w innych
państwach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego należy zwrócić się do:
Sandoz Polska Sp. z o.o.
ul. Domaniewska 50 C
02-672 Warszawa
tel. 22 209 70 00

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 12/2025

Logo Sandoz

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

1 DE/H/0859/001/IA/042

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

NebivoLEK, 5 mg, tabletki

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka zawiera 5 mg nebiwololu (Nebivololum), w postaci nebiwololu chlorowodorku.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 134,9 mg laktozy (w postaci laktozy jednowodnej)
w tabletce.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka

Biała lub prawie biała, podzielna na cztery części tabletka w kształcie czterolistnej koniczyny po
jednej stronie, wypukła po drugiej stronie, z zaznaczonymi po obu stronach liniami podziału.
Średnica 9 mm.

Tabletkę można podzielić na cztery równe dawki.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Nadciśnienie tętnicze
Leczenie samoistnego nadciśnienia tętniczego.

Przewlekła niewydolność serca
Leczenie stabilnej, łagodnej i umiarkowanej przewlekłej niewydolności serca, jako uzupełnienie
standardowego leczenia u pacjentów w podeszłym wieku (≥70 lat).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

a) Nadciśnienie tętnicze

Dorośli

Dawka to jedna tabletka (5 mg) na dobę, najlepiej przyjmowana codziennie o tej samej porze.

Działanie obniżające ciśnienie tętnicze występuje po 1 do 2 tygodni leczenia. Niekiedy pożądana
reakcja uzyskiwana jest dopiero po 4 tygodniach.

Leczenie skojarzone z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi

Beta-adrenolityki mogą być stosowane w monoterapii lub jednocześnie z innymi lekami

2 DE/H/0859/001/IA/042

przeciwnadciśnieniowymi. Dotychczas dodatkowe działanie przeciwnadciśnieniowe zaobserwowano
tylko podczas leczenia skojarzonego produktem leczniczym NebivoLek w dawce 5 mg z
hydrochlorotiazydem w dawce 12,5 mg do 25 mg.

Pacjenci z niewydolnością nerek
U pacjentów z niewydolnością nerek zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg na dobę.
W razie konieczności dawkę dobową można zwiększyć do 5 mg.

Pacjenci z niewydolnością wątroby
Dane dotyczące pacjentów z niewydolnością wątroby lub zaburzeniami czynności wątroby są
ograniczone. Dlatego stosowanie produktu leczniczego NebivoLEK u tych pacjentów jest
przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Osoby w podeszłym wieku
U pacjentów w wieku powyżej 65 lat zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg na dobę.
W razie konieczności dawkę dobową można zwiększyć do 5 mg. Jednak ze względu na ograniczone
doświadczenie kliniczne u pacjentów w wieku powyżej 75 lat należy zachować ostrożność i starannie
kontrolować stan pacjentów.

Dzieci i młodzież
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego NebivoLEK u dzieci i
młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dlatego stosowanie u dzieci i młodzieży nie jest zalecane.

b) Przewlekła niewydolność serca

Leczenie stabilnej, przewlekłej niewydolności serca należy rozpoczynać zwiększając stopniowo
dawkę, aż do uzyskania optymalnej dla pacjenta dawki podtrzymującej.
Warunkiem jest stabilna, przewlekła niewydolność serca bez ostrej dekompensacji w ciągu ostatnich
sześciu tygodni.
Zalecane jest, aby lekarz prowadzący leczenie miał doświadczenie w leczeniu przewlekłej
niewydolności serca.
U pacjentów, którzy otrzymują leki działające na układ sercowo-naczyniowy, w tym leki moczopędne
i (lub) digoksynę, i (lub) inhibitory konwertazy angiotensyny, i (lub) antagonistów angiotensyny II,
dawkę wymienionych leków należy ustalić w ciągu dwóch tygodni przed rozpoczęciem leczenia
produktem leczniczym NebivoLEK.
Początkowe zwiększanie dawki należy przeprowadzać stopniowo co 1 do 2 tygodni, zależnie od
tolerancji produktu przez pacjenta, w następujący sposób: dawka 1,25 mg nebiwololu, którą należy
zwiększyć do 2,5 mg nebiwololu jeden raz na dobę, potem do 5 mg jeden raz na dobę, a następnie do
10 mg jeden raz na dobę.
Maksymalna zalecana dawka nebiwololu wynosi 10 mg raz na dobę.
Rozpoczęcie leczenia i każdorazowe zwiększenie dawki powinien nadzorować przez co najmniej
2 godziny doświadczony lekarz w celu upewnienia się, że stan kliniczny pacjenta jest stabilny
(zwłaszcza w odniesieniu do ciśnienia tętniczego, częstości akcji serca, zaburzeń przewodzenia,
objawów nasilenia niewydolności serca).
Wystąpienie działań niepożądanych może spowodować, że nie u wszystkich pacjentów możliwe
będzie zastosowanie maksymalnej zalecanej dawki. W razie konieczności stosowaną dawkę można
również stopniowo zmniejszać i ponownie zwiększać, jeśli jest to właściwe.
Jeśli podczas stopniowego zwiększania dawki nasili się niewydolność serca lub wystąpią objawy
nietolerancji, zaleca się najpierw zmniejszenie dawki nebiwololu lub, jeśli to konieczne,
natychmiastowe przerwanie leczenia (w razie ciężkiego niedociśnienia tętniczego, nasilenia
niewydolności serca z ostrym obrzękiem płuc, wstrząsu kardiogennego, objawowej bradykardii lub
bloku przedsionkowo-komorowego).
Leczenie nebiwololem stabilnej, przewlekłej niewydolności serca jest na ogół leczeniem
długotrwałym.
Nie zaleca się nagłego przerywania leczenia nebiwololem, gdyż może to prowadzić do przemijającego
nasilenia niewydolności serca. Jeśli przerwanie leczenia jest konieczne, dawkę należy zmniejszać

3 DE/H/0859/001/IA/042

stopniowo, o połowę co tydzień.

Pacjenci z niewydolnością nerek
U pacjentów z lekką do umiarkowanej niewydolnością nerek dostosowanie dawki nie jest konieczne,
gdyż zwiększanie dawki do maksymalnej dawki tolerowanej jest dokonywane indywidualnie. Nie ma
doświadczenia klinicznego dotyczącego pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (stężenie
kreatyniny w surowicy ≥250 μmol/l). Z tego względu stosowanie nebiwololu u tych pacjentów nie jest
zalecane.

Pacjenci z niewydolnością wątroby
Dane dotyczące pacjentów z niewydolnością wątroby są ograniczone, dlatego stosowanie u nich
nebiwololu jest przeciwwskazane.

Osoby w podeszłym wieku
Dostosowanie dawki nie jest konieczne, gdyż zwiększanie dawki do maksymalnej dawki tolerowanej
jest dokonywane indywidualnie.

Dzieci i młodzież
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego NebivoLEK u dzieci i
młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dlatego stosowanie u dzieci i młodzieży nie jest zalecane.

Sposób podawania
Tabletki należy połykać popijając wystarczającą ilością płynu (np. szklanką wody) niezależnie od
posiłków.

#### 4.3 Przeciwwskazania

◦ Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
◦ Niewydolność wątroby lub zaburzenia czynności wątroby.
◦ Ostra niewydolność serca, wstrząs kardiogenny lub stan niewyrównanej niewydolności serca,
wymagający dożylnego podawania leków o działaniu inotropowym dodatnim.

Ponadto NebivoLEK, tak jak inne leki beta-adrenolityczne, jest przeciwwskazany w przypadku:
◦ zespołu chorego węzła zatokowego, w tym bloku zatokowo-przedsionkowego;
◦ bloku serca drugiego i trzeciego stopnia (bez stymulatora);
◦ skurczu oskrzeli i astmy oskrzelowej w wywiadzie;
◦ nieleczonego guza chromochłonnego (phaeochromocytoma);
◦ kwasicy metabolicznej;
◦ bradykardii (czynność serca <60 uderzeń/min przed rozpoczęciem leczenia);
◦ niedociśnienia tętniczego (ciśnienie skurczowe <90 mmHg);
◦ ciężkich zaburzeń krążenia obwodowego.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Patrz także punkt 4.8.

Poniższe ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczą całej grupy antagonistów receptorów betaadrenergicznych.

Znieczulenie ogólne

Utrzymująca się blokada receptorów beta-adrenergicznych zmniejsza ryzyko zaburzeń rytmu serca
podczas wprowadzenia do znieczulenia i intubacji. Jeśli blokada receptorów
beta-adrenergicznych jest przerwana w ramach przygotowania do operacji, lek beta-adrenolityczny
należy odstawić co najmniej 24 godziny wcześniej.

4 DE/H/0859/001/IA/042

Należy zachować ostrożność podczas stosowania niektórych leków znieczulających, które mogą
hamować czynność mięśnia sercowego. W celu zapobiegania reakcjom ze strony nerwu błędnego
pacjentowi należy podać dożylnie atropinę.

Zaburzenia sercowo-naczyniowe

Zazwyczaj nie należy stosować leków beta-adrenolitycznych u pacjentów z nieleczoną zastoinową
niewydolnością serca (ang. congestive heart failure, CHF) do czasu uzyskania stabilizacji ich stanu
klinicznego.
U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca leczenie beta-adrenolitykiem należy przerywać
stopniowo, tj. w ciągu 1 do 2 tygodni. W razie konieczności należy jednocześnie wdrożyć leczenie
zastępcze, aby zapobiec zaostrzeniu dławicy piersiowej.
Leki beta-adrenolityczne mogą powodować bradykardię. Jeśli częstość tętna zmniejszy się do mniej
niż 50-55 uderzeń/min w spoczynku i (lub) jeśli wystąpią objawy świadczące o bradykardii, dawkę
należy zmniejszyć.
Leki beta-adrenolityczne należy stosować ostrożnie:
- u pacjentów z zaburzeniami krążenia obwodowego (choroba lub zespół Raynauda, chromanie
przestankowe) ze względu na możliwość zaostrzenia zaburzeń;
- u pacjentów z blokiem serca pierwszego stopnia, ze względu na ujemny wpływ beta-adrenolityków
na czas przewodzenia w sercu;
- u pacjentów z dławicą piersiową typu Prinzmetala ze względu na niekontrolowany skurcz tętnic
wieńcowych wywołany stymulacją receptorów alfa-adrenergicznych; leki beta-adrenolityczne
mogą zwiększać ilość i czas trwania napadów dławicy piersiowej.
Zazwyczaj nie zaleca się stosowania nebiwololu w skojarzeniu z antagonistami kanału wapniowego
typu werapamil i diltiazem, lekami przeciwarytmicznymi klasy I oraz z lekami
przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym. Szczegółowe informacje – patrz punkt 4.5.

Zaburzenia metaboliczne i endokrynologiczne

Nebiwolol nie wpływa na stężenie glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą. Należy jednak zachować
u nich ostrożność, gdyż nebiwolol może maskować niektóre objawy hipoglikemii (takie jak
tachykardia, kołatanie serca). Beta-blokery mogą dodatkowo zwiększać ryzyko ciężkiej hipoglikemii,
jeśli stosuje się je jednocześnie z pochodnymi sulfonylomocznika. Pacjentom chorym na cukrzycę
należy zalecić dokładne kontrolowanie stężenia glukozy we krwi (patrz punkt 4.5).
Leki beta-adrenolityczne mogą maskować objawy tachykardii w przebiegu nadczynności tarczycy.
Nagłe odstawienie produktu może nasilać objawy.

Zaburzenia oddechowe

Leki beta-adrenolityczne należy stosować ostrożnie u pacjentów z przewlekłymi chorobami
obturacyjnymi płuc ze względu na możliwość nasilenia skurczu oskrzeli.

Inne

Pacjenci z łuszczycą w wywiadzie mogą stosować leki beta-adrenolityczne jedynie po starannym
rozważeniu korzyści i ryzyka.
Leki beta-adrenolityczne mogą zwiększać wrażliwość na alergeny i ciężkość reakcji anafilaktycznych.
Podczas rozpoczynania leczenia nebiwololem pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca konieczne
jest systematyczne kontrolowanie stanu klinicznego. Dawkowanie i sposób podawania – patrz punkt
#### 4.2. Leczenia nie należy przerywać w sposób nagły, chyba, że istnieją bezwzględne wskazania (patrz
także punkt 4.2).

NebivoLEK zawiera laktozę i sód
Ten produkt leczniczy zawiera laktozę. Nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko
występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania
glukozy-galaktozy.

5 DE/H/0859/001/IA/042

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt
leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje farmakodynamiczne

Poniższe interakcje dotyczą całej grupy antagonistów receptorów beta-adrenergicznych.

Terapie skojarzone niezalecane

Leki przeciwarytmiczne klasy I (chinidyna, hydrochinidyna, cybenzolina, flekainid, dyzopiramid,
lidokaina, meksyletyna, propafenon): możliwe jest zwiększenie wpływu na szybkość przewodzenia
przedsionkowo-komorowego i ujemnego działania inotropowego (patrz punkt 4.4).

Antagoniści kanału wapniowego typu werapamil lub diltiazem: ujemny wpływ na kurczliwość
i przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Dożylne podanie werapamilu pacjentom otrzymujących
lek beta-adrenolityczny może spowodować ciężkie niedociśnienie tętnicze i blok przedsionkowokomorowy (patrz punkt 4.4).

Leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym (klonidyna, guanfacyna, moksonidyna,
metylodopa, rylmenidyna): jednoczesne stosowanie leków przeciwnadciśnieniowych o działaniu
ośrodkowym może nasilić niewydolność serca przez ośrodkowe zmniejszenie napięcia układu
współczulnego (zmniejszenie częstości akcji serca i pojemności minutowej, rozszerzenie naczyń)
(patrz punkt 4.4). Nagłe odstawienie tych leków, zwłaszcza przed przerwaniem leczenia
beta-adrenolitykiem, może zwiększać ryzyko nadciśnienia tętniczego „z odbicia”.

Terapie skojarzone wymagające zachowania ostrożności

Leki przeciwarytmiczne klasy III (amiodaron): możliwy jest zwiększony wpływ na szybkość
przewodzenia przedsionkowo-komorowego.

Leki stosowane w znieczuleniu – wziewne anestetyki halogenowe: jednoczesne stosowanie leków
beta-adrenolitycznych i leków znieczulających może hamować odruchową tachykardię i zwiększać
ryzyko niedociśnienia tętniczego (patrz punkt 4.4). Z zasady należy unikać nagłego przerywania
leczenia beta-adrenolitykami. Należy poinformować anestezjologa, jeśli pacjent jest leczony
produktem leczniczym NebivoLEK.

Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe: chociaż nebiwolol nie wpływa na stężenie glukozy we
krwi, jego jednoczesne stosowanie może maskować niektóre objawy hipoglikemii (kołatanie serca,
tachykardię). Jednoczesne stosowanie beta-blokerów z pochodnymi sulfonylomocznika może
zwiększać ryzyko ciężkiej hipoglikemii (patrz punkt 4.4).

Baklofen (lek przeciwskurczowy), amifostyna (lek przeciwnowotworowy): jednoczesne stosowanie
z lekami hipotensyjnymi może nasilić obniżenie ciśnienia tętniczego, dlatego wskazane jest
odpowiednie dostosowanie dawkowania leku przeciwnadciśnieniowego.

Terapie skojarzone wymagające rozważenia

Glikozydy naparstnicy: jednoczesne stosowanie może wydłużać czas przewodzenia przedsionkowokomorowego. Badania kliniczne z nebiwololem nie wykazały oznak interakcji. Nebiwolol nie wpływa
na kinetykę digoksyny.

Antagoniści kanału wapniowego typu dihydropirydyny (amlodypina, felodypina, lacydypina,
nifedypina, nikardypina, nimodypina, nitrendypina): jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko
niedociśnienia tętniczego. Nie można wykluczyć większego ryzyka dodatkowego pogorszenia

6 DE/H/0859/001/IA/042

czynności skurczowej komór u pacjentów z niewydolnością serca.

Leki przeciwpsychotyczne i przeciwdepresyjne (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany
i fenotiazyny): jednoczesne stosowanie może nasilać hipotensyjne działanie beta-adrenolityków
(działanie addycyjne).

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): nie wpływają na działanie obniżające ciśnienie tętnicze
krwi nebiwololu.

Sympatykomimetyki: jednoczesne stosowanie może przeciwdziałać działaniu beta-adrenolityków. Leki
beta-adrenolityczne mogą prowadzić do niekontrolowanej aktywności alfa-adrenergicznej
sympatykomimetyków działających zarówno na receptory alfa, jak i beta-adrenergiczne (ryzyko
nadciśnienia tętniczego, ciężkiej bradykardii i bloku serca).

Interakcje farmakokinetyczne

W metabolizmie nebiwololu bierze udział izoenzym CYP2D6, dlatego jednoczesne podawanie
substancji hamujących ten enzym (zwłaszcza paroksetyny, fluoksetyny, tiorydazyny i chinidyny)
może powodować zwiększenie stężenia nebiwololu w osoczu, co wiąże się ze zwiększonym ryzykiem
nasilonej bradykardii i działań niepożądanych.
Jednoczesne podawanie cymetydyny zwiększało stężenie nebiwololu w osoczu bez wpływu na
działanie kliniczne. Jednoczesne podawanie ranitydyny nie wpływało na farmakokinetykę nebiwololu.
Leki zobojętniające i nebiwolol można stosować jednocześnie pod warunkiem, że nebiwolol będzie
przyjmowany podczas posiłku, a lek zobojętniający – między posiłkami.
Stosowanie nebiwololu w skojarzeniu z nikardypiną nieznacznie zwiększało stężenia obu leków
w osoczu bez wpływu na ich działanie kliniczne. Jednoczesne spożywanie alkoholu, przyjmowanie
furosemidu lub hydrochlorotiazydu nie wpływało na farmakokinetykę nebiwololu. Nebiwolol nie
wpływa na farmakokinetykę i farmakodynamikę warfaryny.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Stosowanie w ciąży
Właściwości farmakologiczne nebiwololu sprawiają, że może on wpływać szkodliwie na przebieg
ciąży i (lub) płód/noworodka. Z reguły beta-adrenolityki zmniejszają perfuzję łożyska, co wiąże się
z opóźnieniem rozwoju, wewnątrzmacicznym obumarciem płodu, poronieniem lub przedwczesnym
porodem. U płodu i noworodka mogą występować działania niepożądane (np. hipoglikemia
i bradykardia). Jeśli leczenie beta-adrenolitykami jest konieczne, preferowane jest stosowanie leków
wybiórczo blokujących receptory beta-1-adrenergiczne.

Nebiwololu nie należy stosować w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli lekarz uzna,
że leczenie nebiwololem jest konieczne, należy kontrolować maciczno-łożyskowy przepływ krwi
i rozwój płodu. W razie szkodliwego działania na ciążę lub płód, należy rozważyć zastosowanie
innego leczenia. Noworodek musi pozostawać pod ścisłą obserwacją. Wystąpienia objawów
hipoglikemii i bradykardii można spodziewać się najczęściej w ciągu pierwszych 3 dni.

Stosowanie w czasie karmienia piersią
Badania na zwierzętach wykazały, że nebiwolol przenika do mleka. Nie wiadomo, czy produkt
przenika do mleka kobiecego. Większość beta-adrenolityków, zwłaszcza związków lipofilnych, takich
jak nebiwolol i jego czynne metabolity, przenika do mleka, chociaż w różnym stopniu. Z tego względu
nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania nebiwololu.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie badano wpływu nebiwololu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Badania
farmakodynamiczne wykazały, że nebiwolol w dawce 5 mg nie wpływa na sprawność
psychoruchową. Podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn należy pamiętać,

7 DE/H/0859/001/IA/042

że niekiedy mogą występować zawroty głowy i zmęczenie.

#### 4.8 Działania niepożądane

Ze względu na różnice dotyczące choroby podstawowej, działania niepożądane zostały wymienione
osobno dla pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i z przewlekłą niewydolnością serca.

Nadciśnienie tętnicze

Zgłaszane działania niepożądane, najczęściej o lekkim do umiarkowanego nasileniu, przedstawiono
w poniższej tabeli zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością:

Klasyfikacja
układów i
narządów

Często
(≥1/100 do
<1/10)

Niezbyt często
(≥1/1000 do
<1/100)

Bardzo rzadko
(<1/10 000)
Częstość nieznana

Zaburzenia układu
immunologicznego
obrzęk
naczynioruchowy,
nadwrażliwość
Zaburzenia
psychiczne
koszmary senne,
depresja
Zaburzenia układu
nerwowego
bóle głowy,
zawroty
głowy,
parestezje

omdlenie

Zaburzenia oka zaburzenia
widzenia
Zaburzenia serca bradykardia,
niewydolność
serca, zwolnienie
przewodzenia
przedsionkowokomorowego/blok
przedsionkowokomorowy
Zaburzenia
naczyniowe
niedociśnienie
tętnicze, (nasilone)
chromanie
przestankowe
Zaburzenia układu
oddechowego,
klatki piersiowej i
śródpiersia

duszność skurcz oskrzeli

Zaburzenia
żołądka i jelit
zaparcie,
nudności,
biegunka

niestrawność,
wzdęcie,
wymioty
Zaburzenia skóry
i tkanki podskórnej
świąd, wysypka
rumieniowa
zaostrzenie
łuszczycy
pokrzywka

Zaburzenia układu
rozrodczego i
piersi

impotencja

Zaburzenia ogólne
i stany w miejscu
podania

zmęczenie,
obrzęk

Następujące działania niepożądane opisywano również podczas stosowania niektórych leków beta-

8 DE/H/0859/001/IA/042

adrenolitycznych: omamy, psychozy, splątanie, zimne/sine kończyny, objaw Raynauda, suchość oczu,
szkodliwe działanie na oczy, błony śluzowe i skórę (podobne jak w przypadku praktololu).

Przewlekła niewydolność serca

Dane dotyczące działań niepożądanych u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca pochodzą
z jednego badania klinicznego kontrolowanego placebo z udziałem 1067 pacjentów otrzymujących
nebiwolol i 1061 pacjentów otrzymujących placebo. W badaniu tym u 449 (42,1%) pacjentów z grupy
przyjmującej nebiwolol notowano działania niepożądane, których związek przyczynowy
z zastosowaniem leku był co najmniej możliwy, w porównaniu z 334 (31,5%) pacjentami
otrzymującymi placebo. Najczęściej zgłaszanymi objawami niepożądanymi u pacjentów
otrzymujących nebiwolol były bradykardia i zawroty głowy: oba wystąpiły u około 11% pacjentów.
Odpowiednie częstości wśród pacjentów otrzymujących placebo wynosiły około 2% i 7%.

Działania niepożądane (których związek przyczynowy z zastosowaniem leku jest co najmniej
możliwy) występujące specyficznie podczas leczenia przewlekłej niewydolności serca, odnotowano
z następującą częstością:
- Zaostrzenie niewydolności serca występowało u 5,8% pacjentów otrzymujących nebiwolol
w porównaniu z 5,2% pacjentów otrzymujących placebo.
- Niedociśnienie ortostatyczne opisywano u 2,1% pacjentów otrzymujących nebiwolol
w porównaniu z 1,0% pacjentów otrzymujących placebo.
- Nietolerancja występowała u 1,6% pacjentów otrzymujących nebiwolol w porównaniu z 0,8%
pacjentów otrzymujących placebo.
- Blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia występował u 1,4% pacjentów otrzymujących
nebiwolol w porównaniu z 0,9% pacjentów otrzymujących placebo.
- Obrzęki kończyn dolnych były zgłaszane przez 1,0% pacjentów otrzymujących nebiwolol
w porównaniu z 0,2% pacjentów otrzymujących placebo.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Brak dostępnych danych dotyczących przedawkowania produktu leczniczego NebivoLEK.

Objawy
Objawami przedawkowania beta-adrenolityków są: bradykardia, niedociśnienie tętnicze, skurcz
oskrzeli i ostra niewydolność serca.

Leczenie
W przypadku przedawkowania lub nadwrażliwości pacjenta należy ściśle obserwować i leczyć na
oddziale intensywnej opieki medycznej. Należy kontrolować stężenie glukozy we krwi. Płukanie
żołądka i podanie węgla aktywowanego oraz środka przeczyszczającego może zapobiegać
wchłanianiu pozostałej części leku, obecnej nadal w przewodzie pokarmowym. Może być konieczne
zastosowanie oddychania wspomaganego. Bradykardię lub nasilone reakcje ze strony nerwu błędnego
należy leczyć, podając atropinę lub metyloatropinę. Niedociśnienie tętnicze i wstrząs należy leczyć
przez podanie osocza lub preparatów zastępczych i, w razie konieczności, katecholamin. Działaniu
beta-adrenolitycznemu można przeciwdziałać podając w powolnej infuzji dożylnej chlorowodorek
izoprenaliny, zaczynając od dawki około 5 μg/minutę lub dobutaminę w dawce początkowej

9 DE/H/0859/001/IA/042

2,5 μg/minutę, aż do uzyskania pożądanej reakcji. W przypadkach opornych izoprenalinę można
podawać jednocześnie z dopaminą. Jeśli to również nie przynosi oczekiwanych skutków, można
rozważyć dożylne podanie glukagonu w dawce 50-100 μg/kg mc. W razie konieczności wstrzyknięcie
można powtórzyć w ciągu godziny, a następnie (jeśli to konieczne) podać w infuzji dożylnej glukagon
w dawce 70 μg/kg mc./godzinę. W wyjątkowych przypadkach bradykardii opornej na leczenie można
wszczepić stymulator serca.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: selektywne leki beta-adrenolityczne.
Kod ATC: C07AB12

Nebiwolol jest racematem dwóch enancjomerów: SRRR-nebiwololu (lub d-nebiwololu) oraz
RSSS-nebiwololu (lub l-nebiwololu). Lek wykazuje działanie farmakologiczne dwojakiego rodzaju:
- jest kompetycyjnym i wybiórczym antagonistą receptorów beta-1-adrenergicznych; działanie to
przypisuje się enancjomerowi SRRR (d-enancjomer).
- wykazuje niewielkie działanie rozszerzające naczynia, spowodowane oddziaływaniem na szlak
przemian L-argininy/tlenku azotu.
Nebiwolol w dawce pojedynczej i w dawkach wielokrotnych zmniejsza częstość akcji serca oraz
ciśnienie tętnicze w spoczynku i podczas wysiłku fizycznego, zarówno u osób z prawidłowym
ciśnieniem tętniczym, jak i u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Działanie przeciwnadciśnieniowe
utrzymuje się podczas długotrwałego leczenia.
W dawkach leczniczych nebiwolol nie wykazuje działania alfa-adrenolitycznego.
Zarówno podczas doraźnego, jak i długotrwałego leczenia nebiwololem pacjentów z nadciśnieniem
tętniczym, układowy opór naczyniowy zmniejsza się. Mimo mniejszej częstości akcji serca,
zmniejszenie pojemności minutowej serca w spoczynku i w czasie wysiłku może być ograniczone ze
względu na zwiększenie objętości wyrzutowej. Kliniczne znaczenie tych różnic hemodynamicznych
w porównaniu z innymi lekami beta-adrenolitycznymi nie zostało w pełni ustalone.
U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym nebiwolol zwiększa zależną od tlenku azotu reakcję
naczyniową na acetylocholinę. Reakcja ta jest zmniejszona u pacjentów z dysfunkcją śródbłonka.
W kontrolowanym placebo badaniu śmiertelności i chorobowości z udziałem 2128 pacjentów w wieku
≥70 lat (mediana 75,2 roku) ze stabilną, przewlekłą niewydolnością serca i zmniejszoną lub
niezmniejszoną frakcją wyrzutową lewej komory (średnia wartość LVEF: 36 ± 12,3%, z następującym
rozkładem: LVEF mniejsza niż 35% u 56% pacjentów, LVEF między 35% i 45% u 25% pacjentów
oraz LVEF większa niż 45% u 19% pacjentów), obserwowanych średnio przez 20 miesięcy, nebiwolol
podawany jako uzupełnienie standardowego leczenia znacząco wydłużał czas do wystąpienia zgonu
lub hospitalizacji z przyczyn sercowo-naczyniowych (pierwszorzędowy punkt końcowy skuteczności),
ze względnym zmniejszeniem ryzyka o 14% (bezwzględne zmniejszenie: 4,2%). Zmniejszenie ryzyka
następowało po 6 miesiącach leczenia i utrzymywało się przez cały czas leczenia (mediana czasu
leczenia: 18 miesięcy). Działanie nebiwololu było niezależne od wieku, płci lub wielkości frakcji
wyrzutowej lewej komory w badanej populacji. Korzystny wpływ na śmiertelność ze wszystkich
przyczyn nie osiągał istotności statystycznej w porównaniu z placebo (bezwzględne zmniejszenie:
2,3%).
U pacjentów leczonych nebiwololem obserwowano zmniejszenie częstości nagłych zgonów
(4,1% vs. 6,6%, względne zmniejszenie: 38%).
Badania in vitro i in vivo na zwierzętach wykazały, że NebivoLEK jest pozbawiony wewnętrznej
aktywności sympatykomimetycznej.
Badania in vitro i in vivo na zwierzętach wykazały również, że nebiwolol w dawkach
farmakologicznych nie działa stabilizująco na błonę komórkową.
U zdrowych ochotników nebiwolol nie wpływał znacząco na maksymalną wydolność wysiłkową lub
wytrzymałość.

10 DE/H/0859/001/IA/042

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Oba enancjomery nebiwololu są szybko wchłaniane po podaniu doustnym. Pokarm nie wpływa na
wchłanianie nebiwololu, dlatego lek można podawać podczas lub niezależnie od posiłków.
Nebiwolol jest w znacznym stopniu metabolizowany, częściowo z wytworzeniem czynnych
hydroksymetabolitów. Nebiwolol jest metabolizowany na drodze hydroksylacji alicyklicznej
i aromatycznej, N-dealkilacji i sprzęgania z kwasem glukuronowym; dodatkowo powstają glukuronidy
hydroksymetabolitów. Metabolizm nebiwololu na drodze hydroksylacji aromatycznej jest zależny od
genetycznego polimorfizmu izoenzymu CYP2D6. Biodostępność nebiwololu po podaniu doustnym
wynosi średnio 12% u osób o szybkim metabolizmie i jest prawie całkowita u osób o wolnym
metabolizmie. W stanie równowagi dynamicznej i po zastosowaniu tej samej dawki, maksymalne
stężenie nebiwololu w osoczu w postaci niezmienionej jest około 23 razy większe u osób o wolnym
metabolizmie niż u osób o szybkim metabolizmie. Jeśli uwzględni się postać niezmienioną leku oraz
czynne metabolity, różnica maksymalnych stężeń w osoczu jest 1,3- do 1,4-krotna. Ze względu na
zmienną szybkość metabolizmu, dawkę nebiwololu należy zawsze dostosowywać do indywidualnych
potrzeb pacjenta; osoby o wolnym metabolizmie mogą wymagać podawania mniejszych dawek.
U osób o szybkim metabolizmie okresy półtrwania w fazie eliminacji enancjomerów nebiwololu
wynoszą średnio 10 godzin. U osób wolno metabolizujących są one 3-5 razy dłuższe. U osób
o szybkim metabolizmie stężenia enancjomeru RSSS w osoczu są nieco większe niż enancjomeru
SRRR. U osób o wolnym metabolizmie różnica ta jest większa. U osób o szybkim metabolizmie
okresy półtrwania w fazie eliminacji hydroksymetabolitów obu enancjomerów wynoszą średnio
24 godziny, a u osób o wolnym metabolizmie są one około dwukrotnie dłuższe.
Stężenia nebiwololu w osoczu w stanie stacjonarnym u większości osób (o szybkim metabolizmie)
uzyskiwane są w ciągu 24 godzin, a stężenia hydroksymetabolitów w ciągu kilku dni.
Stężenia w osoczu są proporcjonalne do dawki w zakresie od 1 do 30 mg. Farmakokinetyka
nebiwololu nie zależy od wieku.
Oba enancjomery nebiwololu związane są w osoczu głównie z albuminami.
SRRR-nebiwolol wiąże się z białkami osocza w 98,1%, a RSSS-nebiwolol w 97,9%.
Po tygodniu od podania leku 38% dawki jest wydalane w moczu, a 48% z kałem. Wydalanie w moczu
niezmienionego nebiwololu wynosi mniej niż 0,5% dawki.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne, uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań dotyczących genotoksyczności
i potencjalnego działania rakotwórczego, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla ludzi.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Kroskarmeloza sodowa
Laktoza jednowodna
Skrobia kukurydziana
Celuloza mikrokrystaliczna
Hypromeloza 5 cps
Krzemionka koloidalna bezwodna
Magnezu stearynian

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

Blister: 2 lata

11 DE/H/0859/001/IA/042

Butelka: 2 lata

Okres ważności po pierwszym otwarciu:
Butelka: 6 miesięcy

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Tabletki są pakowane w blistry z folii PVC/Aluminium lub butelki z HDPE z zakrętką z PE z
zabezpieczeniem gwarancyjnym i umieszczane w tekturowym pudełku.

Wielkość opakowań:
Blister: 7, 10, 14, 20, 28, 30, 50, 56, 60, 84, 90, 98, 100, 500 tabletek
Butelka: 7, 10, 14, 20, 28, 30, 50, 56, 60, 84, 90, 98, 100,500 tabletek

Nie wszystkie rodzaje i wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania produktu leczniczego

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

Sandoz GmbH
Biochemiestrasse 10
6250 Kundl, Austria

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 14744

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 10.07.2008 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 28.06.2011 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

##### 26.03.2025 r

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.