# Sobycombi

> Bisoprolol + Amlodypina · 5 mg + 5 mg · Tabletki

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Sobycombi
- **Nazwa powszechna:** Bisoprololi fumaras + Amlodipinum
- **Substancja czynna:** [Bisoprolol + Amlodypina](https://apteka.online/odpowiedniki/bisoprololi-fumaras)
- **Moc:** 5 mg + 5 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** C07FB07
- **Liczba opakowań:** 6
- **Numer pozwolenia:** 22031
- **Podmiot odpowiedzialny:** Krka, d.d., Novo mesto
- **Producent:** Krka, d.d., Novo mesto
TAD Pharma GmbH, Słowenia
Niemcy
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-adrenolityczne/sobycombi-tabl-5-mg-5-mg-krka
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-adrenolityczne/sobycombi-tabl-5-mg-5-mg-krka.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/32545/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/32545/characteristic

## Dostępne opakowania (6)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 28 tabl. | 5909991189471 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 30 tabl. | 5909991189457 | Rp | — | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 56 tabl. | 5909991189440 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 60 tabl. | 5909991189433 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 84 tabl. | 5909991189488 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 90 tabl. | 5909991189464 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Sobycombi i w jakim celu się go stosuje?
Sobycombi zawiera dwie substancje czynne: bisoprolol i amlodypinę.

Sobycombi jest wskazany w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego (nadciśnienia) i (lub) choroby
serca (stabilnej choroby wieńcowej) u pacjentów, u których uzyskano odpowiednią kontrolę podczas
jednoczesnego stosowania bisoprololu i amlodypiny, w takich samych dawkach jak w leku złożonym
Sobycombi.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Sobycombi

Kiedy nie stosować leku Sobycombi
- jeżeli pacjent ma uczulenie na bisoprolol, amlodypinę lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6), bądź na jakiegokolwiek antagonistę
wapnia. Uczulenie może objawiać się świądem, zaczerwienieniem skóry lub trudnościami w
oddychaniu.
- u pacjentów z ciężką astmą,
- u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami krążenia w kończynach (jak np. zespół Raynauda),
mogącymi powodować mrowienie, blednięcie lub sinienie palców rąk i nóg,
- u pacjentów z nieleczonym guzem chromochłonnym, który jest rzadko występującym guzem
nadnerczy,
- u pacjentów z kwasicą metaboliczną, czyli stanem, w którym występuje zwiększone stężenie
kwasów we krwi,
- u pacjentów z ostrą niewydolnością serca,
- u pacjentów z zaostrzeniem niewydolności serca, wymagającym dożylnego podawania leków
poprawiających kurczliwość mięśnia sercowego,
- jeśli u pacjenta występuje zwolnienie czynności serca,
- u pacjentów z niskim ciśnieniem tętniczym,

- u pacjentów z niektórymi chorobami serca, powodującymi bardzo wolną lub nieregularną
czynność serca,
- w przypadku wstrząsu kardiogennego, czyli ostrego, ciężkiego zaburzenia serca, którego
następstwami są niskie ciśnienie tętnicze oraz niewydolność krążenia,
- jeśli u pacjenta występuje zwężenie zastawki aortalnej serca (stenoza aortalna),
- u pacjentów z niewydolnością serca po zawale serca.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Sobycombi należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje lub występował którykolwiek z poniższych
stanów:
- cukrzyca,
- ścisła głodówka,
- niektóre choroby serca, takie jak zaburzenia rytmu serca lub silny ból w klatce piersiowej w
spoczynku (dławica Prinzmetala),
- choroby nerek lub wątroby,
- mniej nasilone zaburzenia krążenia krwi w kończynach,
- występująca w przeszłości łuszcząca się wysypka (łuszczyca),
- guz chromochłonny nadnerczy,
- zaburzenia tarczycy,
- niedawno przebyty zawał serca,
- niewydolność serca,
- znaczne zwiększenie ciśnienia tętniczego (przełom nadciśnieniowy),
- przewlekła choroba płuc lub lżejsza postać astmy oskrzelowej; należy natychmiast
poinformować lekarza jeśli podczas stosowania leku Sobycombi wystąpią problemy z
oddychaniem, kaszel, zadyszka po wysiłku fizycznym, itp.

Dodatkowo należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta planowane jest:
- leczenie odczulające (na przykład aby zapobiec katarowi siennemu), ponieważ lek Sobycombi
może zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji alergicznej lub jej nasilenie,
- znieczulenie (na przykład do operacji), ponieważ lek Sobycombi może wpływać na reakcję
organizmu na podawane leki.

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Sobycombi u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat ponieważ nie
badano korzyści i ryzyka wynikających ze stosowania w tej grupie pacjentów.

Sobycombi a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Bez specjalnego zalecenia lekarza nie należy stosować poniższych leków jednocześnie z lekiem
Sobycombi:
- niektóre leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej lub
nieregularnej czynności serca (antagoniści wapnia, jak np. werapamil lub diltiazem),
- niektóre leki przeciwnadciśnieniowe, takie jak klonidyna, metylodopa, moksonidyna,
rylmenidyna. Jednakże nie należy przerywać przyjmowania tych leków bez uprzedniej
konsultacji z lekarzem.

Przed przyjęciem któregokolwiek z poniższych leków jednocześnie z lekiem Sobycombi należy
skonsultować się z lekarzem - Sobycombi może wpływać na działanie innych leków a inne leki mogą
wpływać na działanie leku Sobycombi lub może być konieczna częstsza kontrola lekarska:
- niektóre leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego lub dławicy piersiowej
(antagoniści wapnia typu dihydropirydy, np. felodypina),
- niektóre leki stosowane w leczeniu nieregularnej lub nieprawidłowej czynności serca (leki
przeciwarytmiczne klasy I, takie jak chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid,

propafenon),
- niektóre leki stosowane w leczeniu nieregularnej lub nieprawidłowej czynności serca (leki
przeciwarytmiczne klasy III, takie jak amiodaron),
- beta-adrenolityki stosowane miejscowo (takie jak krople do oczu z tymololem stosowane
w leczeniu jaskry),
- niektóre leki stosowane w leczeniu m.in. choroby Alzheimera lub jaskry (leki
parasympatykomimetyczne, takie jak takryna lub karbachol) lub leki stosowane w przypadku
ostrych chorób serca (leki sympatykomimetyczne, takie jak izoprenalina i dobutamina),
- leki przeciwcukrzycowe, w tym insulina,
- leki znieczulające (na przykład podczas operacji),
- glikozydy naparstnicy, stosowane w leczeniu niewydolności serca,
- niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) stosowane w leczeniu zapalenia stawów, bólu lub
zapalenia (na przykład ibuprofen lub diklofenak),
- jakiekolwiek leki mogące obniżyć ciśnienie tętnicze jako działanie pożądane lub niepożądane,
takie jak leki przeciwnadciśnieniowe, niektóre leki stosowane w leczeniu depresji
(trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, takie jak imipramina lub amitryptylina), niektóre leki
stosowane w leczeniu padaczki lub podczas znieczulenia (barbiturany, takie jak fenobarbital)
lub niektóre leki stosowane w leczeniu chorób psychicznych, powodujących utratę kontaktu
z rzeczywistością (fenotiazyny, takie jak lewomepromazyna),
- meflochina, stosowana w zapobieganiu lub leczeniu malarii,
- leki stosowane w leczeniu depresji, nazywane inhibitorami monoaminooksydazy (z wyjątkiem
inhibitorów MAO-B), takie jak moklobemid,
- ketokonazol, itrakonazol (leki przeciwgrzybicze),
- rytonawir, indynawir, nelfinawir (tzw. inhibitory proteazy stosowane w leczeniu zakażeń HIV),
- ryfampicyna, erytromycyna, klarytromycyna (antybiotyki),
- ziele dziurawca (Hypericum perforatum),
- werapamil, diltiazem (leki stosowane w chorobach serca),
- takrolimus, syrolimus, temsyrolimus i ewerolimus (leki hamujące układ odpornościowy
pacjenta),
- symwastatyna (lek zmniejszający stężenie cholesterolu we krwi),
- cyklosporyna (lek immunosupresyjny).

Sobycombi może jeszcze bardziej obniżyć ciśnienie tętnicze, jeśli pacjent przyjmuje inne leki
stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego.

Ciąża i karmienie piersią
Istnieje ryzyko, że podawanie leku Sobycombi w czasie ciąży może być szkodliwe dla dziecka.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania amlodypiny w czasie ciąży u ludzi. Jeśli pacjentka jest w
ciąży lub przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się
lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Karmienie piersią
Wykazano, że małe ilości amlodypiny przenikają do mleka ludzkiego. Nie wiadomo, czy bisoprolol
przenika do mleka kobiecego. Dlatego też nie zaleca się karmienia piersią podczas przyjmowania leku
Sobycombi.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Sobycombi może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn w zależności
od stopnia tolerancji leku przez pacjenta. Jeśli podczas przyjmowania leku wystąpią nudności, zawroty
głowy, uczucie zmęczenia lub ból głowy, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn,
należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Sobycombi zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

### 3. Jak stosować lek Sobycombi?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zalecana dawka leku Sobycombi to 1 tabletka na dobę.

Tabletki należy przyjmować rano, popijając wodą, z posiłkiem lub niezależnie od posiłku. Tabletek
nie należy rozgryzać ani żuć.

Ważne jest, aby regularnie przyjmować lek. Należy udać się do lekarza na kolejną wizytę przed
zużyciem przepisanej ilości leku.

Linia podziału na tabletce (jeśli jest na tabletce) nie jest przeznaczona do przełamywania tabletki.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Sobycombi
W razie przyjęcia większej ilości tabletek leku Sobycombi niż zalecił lekarz, należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem. Przyjęcie zbyt wielu tabletek może spowodować, że ciśnienie tętnicze
będzie niskie lub nawet niebezpiecznie niskie. Mogą wystąpić zawroty głowy, uczucie ,,pustki” w
głowie, omdlenie lub osłabienie. Jeśli obniżenie ciśnienia będzie duże, może dojść do wstrząsu. Skóra
pacjenta może stać się chłodna i wilgotna, a pacjent może stracić przytomność. Objawy
przedawkowania mogą również obejmować zwolnienie czynności serca, znaczne trudności w
oddychaniu lub drżenie (z powodu zmniejszonego stężenia cukru we krwi). W razie przyjęcia zbyt
wielu tabletek leku Sobycombi należy natychmiast zgłosić się po pomoc medyczną.

Nawet do 24-48 godzin po przyjęciu leku może wystąpić duszność spowodowana nadmiarem
płynu gromadzącym się w płucach (obrzęk płuc).

Pominięcie przyjęcia dawki leku Sobycombi
Nie należy się martwić w przypadku pominięcia dawki leku. Należy pominąć zapomnianą dawkę i
kolejną dawkę przyjąć o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia
pominiętej dawki.

Przerwanie przyjmowania leku Sobycombi
Nie należy przerywać stosowania leku Sobycombi bez konsultacji z lekarzem. W przeciwnym razie
stan pacjenta może powrócić do stanu sprzed rozpoczęcia leczenia lub może ulec pogorszeniu.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najpoważniejsze działania niepożądane wiążą się z czynnością serca:
- zwolnienie czynności serca (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów),
- nasilenie niewydolności serca (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów),
- wolna lub nieregularna czynność serca (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 pacjentów).

Jeżeli po przyjęciu leku u pacjenta wystąpi którekolwiek z poniższych, bardzo rzadkich, ciężkich
działań niepożądanych, należy natychmiast zgłosić się do lekarza:

- nagły, świszczący oddech, ból w klatce piersiowej, duszność lub trudności w oddychaniu,
- obrzęk powiek, twarzy lub warg,
- obrzęk języka lub gardła powodujący znaczne trudności w oddychaniu,
- ciężkie reakcje skórne, w tym nasilona wysypka, pokrzywka, zaczerwienienie skóry całego
ciała, silny świąd, powstawanie pęcherzy, łuszczenie się i obrzęk skóry, zapalenie błon
śluzowych (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) lub inne
reakcje alergiczne,
- zawał serca, nieprawidłowa czynność serca,
- zapalenie trzustki, które może powodować silny ból w nadbrzuszu, promieniujący do pleców, z
towarzyszącym bardzo złym samopoczuciem.
W razie wystąpienia zawrotów głowy, osłabienia lub trudności w oddychaniu należy jak najszybciej
skontaktować się z lekarzem.

BISOPROLOL
Często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów
- zawroty głowy, ból głowy,
- uczucie zimna lub drętwienie rąk lub stóp,
- zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka lub zaparcie,
- uczucie zmęczenia.

Niezbyt często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów
- zaburzenia snu,
- depresja,
- zwolnienie czynności serca,
- niskie ciśnienie tętnicze,
- trudności w oddychaniu u pacjentów z astmą lub przewlekłą chorobą płuc,
- osłabienie mięśni, kurcze mięśni,
- uczucie osłabienia.

Rzadko: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów
- zaburzenia słuchu,
- alergiczny nieżyt nosa,
- zmniejszone wydzielanie łez,
- zapalenie wątroby mogące powodować zażółcenie skóry lub oczu,
- nieprawidłowe wyniki niektórych badań krwi, wykonywanych w celu oceny czynności wątroby
lub stężenia lipidów,
- reakcje typu alergii, takie jak świąd, zaczerwienienie, wysypka,
- zaburzenia erekcji,
- koszmary senne, omamy,
- omdlenie.

Bardzo rzadko: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów
- podrażnienie i zaczerwienie oka (zapalenie spojówek),
- wypadanie włosów,
- wystąpienie lub nasilenie łuszczącej się wysypki (łuszczycy); wysypka o typie łuszczycy.

AMLODYPINA
Zgłaszano występowanie następujących częstych działań niepożądanych. Jeżeli którekolwiek z nich
są uciążliwe dla pacjenta lub będą utrzymywać się dłużej niż przez tydzień, należy skontaktować
się z lekarzem.

Bardzo często: mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów
- obrzęk (zatrzymanie płynów).

Często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów
- ból głowy, zawroty głowy, senność (szczególnie na początku leczenia),

- kołatanie serca (uczucie mocnego bicia serca), nagłe zaczerwienienie (zwłaszcza twarzy),
- ból brzucha, nudności,
- zmiana rytmu wypróżnień, biegunka, zaparcie, niestrawność,
- zmęczenie, osłabienie,
- zaburzenia widzenia, podwójne widzenie,
- kurcze mięśni,
- obrzęk kostek.

Inne zgłaszane działania niepożądane wymienione są poniżej. Jeżeli którekolwiek z nich nasili się lub
jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiadomić
lekarza lub farmaceutę.

Niezbyt często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów
- zmiany nastroju, niepokój, depresja, bezsenność,
- drżenie, zaburzenia smaku, omdlenie,
- uczucie drętwienia lub mrowienia kończyn, utrata czucia bólu,
- dzwonienie w uszach,
- niskie ciśnienie tętnicze,
- kichanie i (lub) katar spowodowane zapaleniem błony śluzowej nosa,
- kaszel,
- suchość błony śluzowej jamy ustnej, wymioty,
- wypadanie włosów, nasilone pocenie się, świąd skóry, czerwone plamy na skórze,
przebarwienia skóry,
- zaburzenia w oddawaniu moczu, zwiększona potrzeba oddawania moczu w nocy, zwiększona
częstość oddawania moczu,
- brak erekcji, dyskomfort lub powiększenie piersi u mężczyzn,
- ból, złe samopoczucie,
- ból stawów lub mięśni, ból pleców,
- zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała.

Rzadko: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów
- dezorientacja.

Bardzo rzadko: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów
- zmniejszenie liczby krwinek białych, zmniejszenie liczby płytek krwi, co może prowadzić do
powstawania nietypowych siniaków i łatwego krwawienia,
- zwiększenie stężenia cukru we krwi (hiperglikemia),
- zaburzenia nerwów mogące powodować osłabienie, mrowienie lub drętwienie,
- obrzęk dziąseł,
- wzdęcie brzucha (zapalenie żołądka),
- zaburzenia czynności wątroby, zapalenie wątroby, zażółcenie skóry (żółtaczka), zwiększenie
aktywności enzymów wątrobowych, co może wpłynąć na wyniki niektórych badań
diagnostycznych,
- zwiększenie napięcia mięśniowego,
- zapalenie naczyń krwionośnych, często z towarzyszącą wysypką skórną,
- nadwrażliwość na światło.

Nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych
- drżenie, usztywnienie postawy, maskowatość twarzy, spowolnione ruchy i pociąganie nogami w
czasie chodzenia, chwiejny chód.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:

Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Sobycombi?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po skrócie
,,EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Numer serii podany jest na opakowaniu po skrócie ,,Lot”.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Sobycombi
- Substancjami czynnymi leku są bisoprololu fumaran i amlodypina (w postaci amlodypiny
bezylanu).
Sobycombi, 5 mg + 5 mg, tabletki
Każda tabletka zawiera 5 mg bisoprololu fumaranu i 5 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny
bezylanu).
Sobycombi, 5 mg + 10 mg, tabletki
Każda tabletka zawiera 5 mg bisoprololu fumaranu i 10 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny
bezylanu).
Sobycombi, 10 mg + 5 mg, tabletki
Każda tabletka zawiera 10 mg bisoprololu fumaranu i 5 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny
bezylanu).
Sobycombi, 10 mg + 10 mg, tabletki
Każda tabletka zawiera 10 mg bisoprololu fumaranu i 10 mg amlodypiny (w postaci
amlodypiny bezylanu).
- Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: celuloza mikrokrystaliczna,
karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), krzemionka koloidalna bezwodna i magnezu stearynian
(E470b). Patrz punkt 2 „Sobycombi zawiera sód”.

Jak wygląda lek Sobycombi i co zawiera opakowanie
5 mg + 5 mg: białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki ze ściętymi krawędziami (średnica: 6,9-7,1
mm, grubość: 3,0-5,0 mm)
5 mg + 10 mg: białe, okrągłe, lekko obustronnie wypukłe tabletki ze ściętymi krawędziami z napisem
CS po jednej stronie (średnica: 10,0-10,2 mm, grubość: 3,4-5,0 mm)
10 mg + 5 mg: białe, owalne, obustronnie wypukłe tabletki z linią podziału po jednej stronie (długość:
13,0-13,3 mm, szerokość: 8 mm, grubość: 3,4-5,0 mm); linia podziału na tabletce nie jest
przeznaczona do przełamywania tabletki
10 mg + 10 mg: białe, okrągłe, lekko obustronnie wypukłe tabletki ze ściętymi krawędziami i z linią
podziału po jednej stronie (średnica: 10,0-10,2 mm, grubość: 3,4-5,0 mm); linia podziału na tabletce

nie jest przeznaczona do przełamywania tabletki

Opakowania: 28, 30, 56, 60, 84 i 90 tabletek w blistrach, w tekturowym pudełku.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
KRKA, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia

Wytwórca
KRKA, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia
TAD Pharma GmbH, Heinz-Lohmann-Straße 5, 27472 Cuxhaven, Niemcy

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Bułgaria Собикомби
Estonia, Rumunia, Słowacja, Węgry Sobycombi

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do
miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
KRKA-POLSKA Sp. z o.o.
ul. Równoległa 5
02-235 Warszawa
Tel. 22 57 37 500

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 06.08.2022

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Sobycombi, 5 mg + 5 mg, tabletki
Sobycombi, 5 mg + 10 mg, tabletki
Sobycombi, 10 mg + 5 mg, tabletki
Sobycombi, 10 mg + 10 mg, tabletki

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Sobycombi, 5 mg + 5 mg, tabletki
Każda tabletka zawiera 5 mg bisoprololu fumaranu i 5 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny
bezylanu).

Sobycombi, 5 mg + 10 mg, tabletki
Każda tabletka zawiera 5 mg bisoprololu fumaranu i 10 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny
bezylanu).

Sobycombi, 10 mg + 5 mg, tabletki
Każda tabletka zawiera 10 mg bisoprololu fumaranu i 5 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny
bezylanu).

Sobycombi, 10 mg + 10 mg, tabletki
Każda tabletka zawiera 10 mg bisoprololu fumaranu i 10 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny
bezylanu).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka

5 mg + 5 mg: białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki ze ściętymi krawędziami (średnica: 6,9-7,1
mm, grubość: 3,0-5,0 mm)
5 mg + 10 mg: białe, okrągłe, lekko obustronnie wypukłe tabletki ze ściętymi krawędziami z napisem
CS po jednej stronie (średnica: 10,0-10,2 mm, grubość: 3,4-5,0 mm)
10 mg + 5 mg: białe, owalne, obustronnie wypukłe tabletki z linią podziału po jednej stronie (długość:
13,0-13,3 mm, szerokość: 8 mm, grubość: 3,4-5,0 mm); linia podziału na tabletce nie jest
przeznaczona do przełamywania tabletki
10 mg + 10 mg: białe, okrągłe, lekko obustronnie wypukłe tabletki ze ściętymi krawędziami i z linią
podziału po jednej stronie (średnica: 10,0-10,2 mm, grubość: 3,4-5,0 mm); linia podziału na tabletce
nie jest przeznaczona do przełamywania tabletki

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Sobycombi jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego samoistnego i (lub)
stabilnej choroby wieńcowej, jako leczenie zastępcze u pacjentów, u których uzyskano odpowiednią
kontrolę podczas jednoczesnego stosowania bisoprololu i amlodypiny w takich samych dawkach jak w
produkcie złożonym Sobycombi.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Zalecana dawka produktu leczniczego Sobycombi to jedna tabletka na dobę.

Produkt złożony nie jest odpowiedni do leczenia początkowego.

Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Sobycombi należy uzyskać kontrolę stanu
pacjenta podając dostosowane dawki obu substancji czynnych jednocześnie. Dawka produktu
leczniczego Sobycombi powinna być ustalona na podstawie dawek poszczególnych składników
produktu złożonego przyjmowanych w momencie rozpoczęcia leczenia zastępczego.

Jeżeli z jakiegokolwiek powodu (np. nowo zdiagnozowana choroba powiązana, zmiana stanu pacjenta
lub interakcja z innymi lekami) konieczna jest zmiana dawki którejkolwiek z substancji czynnych
produktu złożonego, należy ponownie zastosować poszczególne jego składniki, aby określić
dawkowanie.

Nagłe odstawienie produktu leczniczego nie jest zalecane, ponieważ może prowadzić do ostrego
pogorszenia stanu pacjenta.

Pacjenci w podeszłym wieku
Nie ma konieczności zmiany dawki.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności
zmiany dawki.

Amlodypiny nie można usunąć za pomocą dializy. Należy zachować szczególną ostrożność podczas
stosowania amlodypiny u pacjentów poddawanych dializoterapii (patrz punkt 4.4).

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <20 ml/min) nie należy
stosować dawki większej niż 10 mg bisoprololu na dobę.

Zaburzenia czynności wątroby
Nie ustalono schematu dawkowania u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami
czynności wątroby. Nie prowadzono badań nad farmakokinetyką amlodypiny w przypadku ciężkiego
zaburzenia czynności wątroby. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie należy
stosować dawki większej niż 10 mg bisoprololu na dobę.

Dzieci i młodzież
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania produktu leczniczego Sobycombi u dzieci i
młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Sobycombi u
pacjentów w wieku poniżej 18 lat.

Sposób podawania
Produkt leczniczy Sobycombi należy przyjmować rano. Może on być przyjmowany w czasie posiłku
lub niezależnie od posiłku. Tabletki należy połknąć, popijając płynem. Tabletek nie należy żuć.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Związane z bisoprololem:
- ostra niewydolność serca lub trwające epizody dekompensacji niewydolności serca,
wymagającej dożylnego podawania leków o działaniu inotropowym dodatnim,
- wstrząs kardiogenny,
- blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia (bez rozrusznika),
- zespół chorego węzła zatokowego,

- blok zatokowo-przedsionkowy,
- bradykardia objawowa,
- niedociśnienie objawowe,
- ciężka astma oskrzelowa,
- ciężka postać choroby zarostowej tętnic obwodowych oraz ciężka postać zespołu Raynauda,
- nieleczony guz chromochłonny (patrz punkt 4.4),
- kwasica metaboliczna.

Związane z amlodypiną:
- ciężkie niedociśnienie,
- wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny),
- zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. zwężenie zastawki aorty dużego stopnia),
- hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po przebyciu ostrego zawału mięśnia
sercowego

Związane z produktem leczniczym Sobycombi:
- nadwrażliwość na bisoprolol, amlodypinę, pochodne dihydropirydyny lub na którąkolwiek
substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Ze względu na składnik produktu leczniczego Sobycombi, bisoprolol, nie należy przerywać leczenia w
sposób nagły, zwłaszcza u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, o ile nie ma wyraźnych
wskazań, gdyż może to doprowadzić do przemijającego nasilenia choroby serca.

Ze względu na składnik produktu leczniczego Sobycombi, bisoprolol, podczas rozpoczynania i
kończenia leczenia należy odpowiednio monitorować pacjenta.

Ze względu na składnik produktu leczniczego Sobycombi, bisoprolol należy zachować ostrożność w
następujących przypadkach:
- stany skurczowe oskrzeli (astma oskrzelowa, choroby obturacyjne dróg oddechowych);
- cukrzyca z dużymi wahaniami stężenia glukozy we krwi; objawy hipoglikemii mogą być
maskowane;
- ścisła głodówka;
- leczenie odczulające; bisoprolol, tak jak inne beta-adrenolityki, może zarówno zwiększać
wrażliwość na alergeny, jak i nasilać reakcje anafilaktyczne. Leczenie adrenaliną nie zawsze
jest wystarczająco skuteczne;
- blok przedsionkowo-komorowy I stopnia;
- dławica Prinzmetala: obserwowano przypadki skurczu naczyń wieńcowych. Pomimo wysokiej
selektywności bisoprololu względem receptorów beta1, nie można całkowicie wykluczyć
napadów bólu dławicowego podczas stosowania u pacjentów z dławicą Prinzmetala;
- choroba zarostowa tętnic obwodowych; zwłaszcza na początku leczenia może wystąpić
zaostrzenie objawów;
- znieczulenie ogólne.

Zazwyczaj nie zaleca się stosowania bisoprololu jednocześnie z antagonistami wapnia typu
werapamilu i diltiazemu, lekami przeciwarytmicznymi klasy I oraz lekami przeciwnadciśnieniowymi
o działaniu ośrodkowym; szczegółowe informacje znajdują się w punkcie 4.5.

Pacjenci poddawani znieczuleniu ogólnemu
U pacjentów znieczulanych ogólnie blokada receptorów beta zmniejsza częstość występowania
arytmii i niedokrwienia mięśnia sercowego w trakcie indukcji i intubacji oraz w okresie
pooperacyjnym. Obecnie zaleca się utrzymywanie takiej blokady w okresie okołooperacyjnym.
Anestezjolog musi wiedzieć o przyjmowaniu przez pacjenta leków beta-adrenolitycznych ze względu
na możliwość interakcji z innymi lekami, prowadzących do bradyarytmii, osłabienia odruchowej
tachykardii i zmniejszenia zdolności do kompensacji utraty krwi. Jeżeli uzna się za konieczne

przerwanie leczenia beta-adrenolitykami przed zabiegiem operacyjnym, należy stopniowo zmniejszać
dawkę i całkowicie odstawić produkt leczniczy na 48 godzin przed planowanym znieczuleniem.

Pacjenci z astmą oskrzelową lub innymi przewlekłymi obturacyjnymi chorobami płuc
Mimo, że kardiowybiórcze beta1-adrenolityki mogą mieć mniejszy wpływ na czynność płuc niż
niewybiórcze beta-adrenolityki, podobnie jak w przypadku innych beta-adrenolityków, należy unikać
ich stosowania w pacjentów z obturacyjnymi chorobami płuc, chyba że są do tego bezwzględne
wskazania kliniczne. Jeżeli istnieją takie wskazania, bisoprolol należy stosować z zachowaniem
ostrożności. U pacjentów z obturacyjnymi chorobami płuc leczenie bisoprololem należy rozpoczynać
od najmniejszej możliwej dawki z uważną kontrolą pacjenta w kierunku wystąpienia nowych
objawów (np. duszność, nietolerancja wysiłku, kaszel).W astmie oskrzelowej lub innych przewlekłych
obturacyjnych chorobach płuc, które mogą wywołać objawy, należy jednocześnie podawać leki
rozszerzające oskrzela. U pacjentów z astmą może sporadycznie dochodzić do zwiększenia oporu w
drogach oddechowych, co może wymagać zastosowania większej dawki beta2-sympatykomimetyków.

Pacjenci z łuszczycą
Pacjenci z łuszczycą, również w wywiadzie, mogą stosować beta-adrenolityki (np. bisoprolol)
wyłącznie po dokładnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka.

Pacjenci z guzem chromochłonnym
U pacjentów z guzem chromochłonnym bisoprolol można podawać dopiero po uprzednim uzyskaniu
blokady receptorów alfa-adrenergicznych.

Tyreotoksykoza
Leczenie bisoprololem może maskować objawy tyreotoksykozy.

Przełom nadciśnieniowy
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania amlodypiny w leczeniu przełomu
nadciśnieniowego.

Pacjenci z niewydolnością serca
Ze względu na zawartość amlodypiny należy zachować ostrożność w przypadku stosowania produktu
leczniczego Sobycombi u pacjentów z niewydolnością serca. W trakcie długoterminowych,
kontrolowanych placebo badań z udziałem pacjentów z ciężką niewydolnością serca (klasy III i IV,
wg NYHA), w grupie otrzymującej amlodypinę występowało więcej przypadków obrzęku płuc niż w
grupie przyjmującej placebo. Należy zachować ostrożność stosując antagonistów wapnia, w tym
amlodypinę, u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, ponieważ mogą one zwiększać ryzyko
wystąpienia w przyszłości zdarzeń sercowo-naczyniowych oraz zgonu.

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby
Okres półtrwania amlodypiny ulega wydłużeniu, a wartości AUC są większe u pacjentów z
zaburzeniami czynności wątroby. Nie ustalono zaleceń dotyczących dawkowania. Stosowanie
amlodypiny należy zatem rozpocząć od najmniejszej zalecanej dawki, zachowując ostrożność zarówno
w początkowej fazie leczenia, jak i podczas zwiększania dawki. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami
czynności wątroby należy powoli dostosowywać dawkę oraz zapewnić odpowiednią kontrolę.

Stosowanie u pacjentów z niewydolnością nerek
U pacjentów z niewydolnością nerek amlodypina może być stosowana w zwykłych dawkach. Zmiany
stężenia amlodypiny w osoczu nie zależą od stopnia niewydolności nerek. Amlodypiny nie można
usunąć za pomocą dializy.

Sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje
się za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Związane z bisoprololem

Niezalecane jednoczesne stosowanie
Antagoniści wapnia z grupy werapamilu i - w mniejszym stopniu - z grupy diltiazemu: ujemny wpływ
na kurczliwość i przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Dożylne podanie werapamilu u pacjentów
leczonych beta-adrenolikami może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia i bloku przedsionkowokomorowego.

Leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym (np. metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna):
jednoczesne stosowanie leków przeciwnadciśnieniowych o ośrodkowym działaniu może doprowadzić
do pogorszenia niewydolności serca wskutek zmniejszenia ośrodkowego napięcia współczulnego
(zwolnienie czynności serca i zmniejszenie pojemności minutowej serca oraz rozszerzenie naczyń
krwionośnych). Nagłe odstawienie tych leków, w szczególności przed zakończeniem stosowania leku
blokującego receptory beta-adrenergiczne, może zwiększać ryzyko „nadciśnienia z odbicia”.

Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności
Antagoniści wapnia typu dihydropirydyny, jak felodypina i amlodypina: jednoczesne stosowanie
może zwiększyć ryzyko niedociśnienia, a u pacjentów z niewydolnością serca nie można wykluczyć
dalszego pogorszenia czynności skurczowej komór serca.

Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid,
propafenon): możliwe nasilenie wpływu na czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego
i zwiększenie ujemnego działania inotropowego.

Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron): możliwe nasilenie wpływu na czas przewodzenia
przedsionkowo-komorowego.

Leki beta-adrenolityczne stosowane miejscowo (np. krople do oczu stosowane w leczeniu jaskry)
mogą nasilać ogólnoustrojowe działanie bisoprololu.

Leki parasympatykomimetyczne: jednoczesne stosowanie może wydłużać czas przewodzenia
przedsionkowo-komorowego oraz zwiększać ryzyko bradykardii.

Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe: nasilenie działania zmniejszającego stężenie cukru we
krwi. Blokada receptorów beta-adrenergicznych może maskować objawy hipoglikemii.

Leki znieczulające: osłabienie odruchowej tachykardii i zwiększenie ryzyka niedociśnienia (w celu
uzyskania dalszych informacji dotyczących znieczulenia ogólnego patrz punkt 4.4).

Glikozydy naparstnicy: zwolnienie czynności serca, wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowokomorowego.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): NLPZ mogą osłabić przeciwnadciśnieniowe działanie
bisoprololu.

Beta-sympatykomimetyki (np. izoprenalina, dobutamina): jednoczesne podawanie z bisoprololem
może osłabiać działanie obu leków.

Leki sympatykomimetyczne pobudzające zarówno receptory adrenergiczne alfa, jak i beta (np.
noradrenalina, adrenalina): jednoczesne podawanie z bisoprololem może ujawnić naczyniozwężające
działanie tych leków za pośrednictwem α-adrenoreceptorów, co może prowadzić do zwiększenia
ciśnienia tętniczego. Uważa się, że tego typu reakcje są częstsze podczas stosowania niewybiórczych
beta-adrenolityków.

Jednoczesne stosowanie z lekami przeciwnadciśnieniowymi, jak również z innymi lekami

obniżającymi ciśnienie tętnicze (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, barbiturany,
fenotiazyny) może zwiększyć ryzyko niedociśnienia.

Jednoczesne stosowanie wymagające rozważenia

Meflochina: zwiększone ryzyko bradykardii.

Inhibitory monoaminooksydazy (z wyjątkiem inhibitorów MAO-B): nasilone działanie hipotensyjne
beta-adrenolityków, ale jednocześnie ryzyko przełomu nadciśnieniowego.

Związane z amlodypiną

Wpływ innych produktów leczniczych na amlodypinę
Inhibitory CYP3A4: Jednoczesne stosowanie z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4
(inhibitory proteazy, azole przeciwgrzybicze, makrolidy, takie jak erytromycyna lub klarytromycyna,
werapamil lub diltiazem) może powodować znaczne zwiększenie stężenia amlodypiny w osoczu
skutkujące zwiększonym ryzykiem zmniejszenia ciśnienia tętniczego. Znaczenie kliniczne tych zmian
farmakokinetycznych może być bardziej widoczne u pacjentów w podeszłym wieku. Dlatego
konieczna może być odpowiednia kontrola kliniczna oraz modyfikacja dawki.

Induktory CYP3A4: Stosowanie amlodypiny jednocześnie ze znanymi induktorami CYP3A4 może
zmieniać jej stężenie w osoczu. Dlatego też, zarówno podczas stosowania amlodypiny razem z
induktorami CYP3A4, a szczególnie z silnymi induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele
dziurawca), jak i po jego zakończeniu, należy kontrolować ciśnienie krwi i rozważyć konieczność
modyfikacji dawki.

Wpływ amlodypiny na inne produkty lecznicze
Działanie obniżające ciśnienie tętnicze amlodypiny sumuje się z działaniem obniżającym ciśnienie
tętnicze innych produktów leczniczych o właściwościach przeciwnadciśnieniowych.

Takrolimus: W przypadku równoczesnego podawania amlodypiny istnieje ryzyko podwyższonego
stężenia takrolimusu we krwi, jednak mechanizm farmakokinetyczny tej interakcji nie jest w pełni
zrozumiały. Aby uniknąć toksycznego działania takrolimusu, podawanie amlodypiny pacjentom
leczonym takrolimusem wymaga monitorowania stężenia takrolimusu we krwi i, w razie
konieczności, dostosowania dawki takrolimusu.

Inhibitory mechanistycznego celu rapamycyny (mTOR): Inhibitory mTOR takie jak syrolimus,
temsyrolimus i ewerolimus są substratami CYP3A. Amlodypina jest słabym inhibitorem CYP3A. W
przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów mTOR, amlodypina może zwiększać narażenie na
te inhibitory.

Klarytomycyna: Klarytromycyna jest inhibitorem CYP3A4. Istnieje zwiększone ryzyko niedociśnienia
u pacjentów otrzymujących klarytromycynę i amlodypinę. Jeśli amlodypina jest podawana
jednocześnie z klarytromycyną, zalecana jest ścisła obserwacja pacjenta.

Cyklosporyna: Nie przeprowadzono badań interakcji pomiędzy cyklosporyną i amlodypiną u
zdrowych ochotników lub jakiejkolwiek innej populacji, z wyjątkiem pacjentów po przeszczepieniu
nerki, u których zaobserwowano zmienne zwiększenie stężenia cyklosporyny (przedział 0% - 40%). U
pacjentów po przeszczepieniu nerki, stosujących amlodypinę, należy monitorować stężenie
cyklosporyny, a w razie konieczności zmniejszyć jej dawkę.

Symwastatyna: Jednoczesne podawanie wielokrotnych dawek 10 mg amlodypiny i 80 mg
symwastatyny prowadziło do zwiększenia o 77% stężenia symwastatyny, w porównaniu do
monoterapii symwastatyną. U pacjentów przyjmujących amlodypinę należy zmniejszyć dawkę
symwastatyny do 20 mg na dobę.

W badaniach klinicznych dotyczących interakcji, amlodypina nie wpływała na właściwości
farmakokinetyczne atorwastatyny, digoksyny lub warfaryny.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Nie należy stosować produktu leczniczego Sobycombi podczas ciąży, chyba że jest to wyraźnie
konieczne, jeśli nie ma bezpieczniejszego leku alternatywnego oraz jeśli sama choroba stwarza
większe ryzyko dla matki i płodu.

Bisoprolol wykazuje działanie farmakologiczne, które może szkodliwie wpływać na ciążę i (lub)
rozwój płodu/noworodka. Zasadniczo leki blokujące receptory beta-adrenergiczne zmniejszają
przepływ łożyskowy, co wiąże się z opóźnieniem wzrostu, śmiercią wewnątrzmaciczną, poronieniem
lub przedwczesnym porodem. U płodu i noworodka mogą wystąpić działania niepożądane (np.
hipoglikemia i bradykardia). Jeśli leczenie lekami blokującymi receptory beta-adrenergiczne jest
konieczne, zaleca się zastosowanie wybiórczych beta1-adrenolityków.

Bisoprololu nie należy stosować u kobiet w ciąży, bez wyraźnej konieczności. W przypadku, gdy
leczenie bisoprololem jest konieczne, należy monitorować przepływ krwi przez macicę i łożysko oraz
wzrost płodu. W przypadku szkodliwego działania na ciążę lub płód należy rozważyć leczenie
alternatywne. Należy uważnie obserwować noworodka. Objawy hipoglikemii i bradykardii zazwyczaj
występują w ciągu pierwszych 3 dni.

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania amlodypiny podczas ciąży. Badania na zwierzętach
wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję po zastosowaniu dużych dawek amlodypiny (patrz punkt
5.3). Stosowanie w ciąży jest zalecane jedynie w przypadku, kiedy nie ma bezpieczniejszego leku
alternatywnego oraz jeśli choroba podstawowa stwarza większe ryzyko dla matki i płodu.

Karmienie piersią
Amlodypina przenika do mleka ludzkiego. Oszacowano, że odsetek dawki, jaki przyjmuje niemowlę
od karmiącej go piersią matki, mieści się w przedziale międzykwartylowym od 3% do 7%, przy czym
wartość maksymalna wynosi 15%. Wpływ amlodypiny na niemowlęta jest nieznany. Nie wiadomo,
czy bisoprolol przenika do mleka kobiecego. Nie zaleca się karmienia piersią podczas przyjmowania
produktu leczniczego Sobycombi.

Płodność
U niektórych pacjentów leczonych antagonistami wapnia zaobserwowano odwracalne zmiany
biochemiczne w główkach plemników. Dane kliniczne dotyczące potencjalnego działania amlodypiny
na płodność są niewystarczające. W jednym badaniu przeprowadzonym na szczurach zaobserwowano
działania niepożądane związane z płodnością u samców (patrz punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Sobycombi może mieć niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn.

W badaniu przeprowadzonym z udziałem pacjentów z chorobą wieńcową serca bisoprolol nie zaburzał
zdolności prowadzenia pojazdów. Jednak, ze względu na indywidualne różnice w reakcji na lek,
zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn może być zaburzona. Takie działanie
należy brać pod uwagę zwłaszcza w przypadku zmiany leków, jak również w połączeniu z alkoholem.

Amlodypina ma niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn. Jeśli u pacjentów przyjmujących amlodypinę wystąpią zawroty głowy, ból
głowy, zmęczenie lub nudności. zdolność reagowania może ulec zaburzeniu. Należy zachować
ostrożność.

#### 4.8 Działania niepożądane

- Bardzo często (≥1/10)
- Często (≥1/100 do <1/10)
- Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100)
- Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000)
- Bardzo rzadko (<1/10 000)
- Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Klasyfikacja
układowo -
narządowa MedDRA
Działania niepożądane
Częstość
Bisoprolol Amlodypina
Zaburzenia krwi i
układu chłonnego Leukopenia, małopłytkowość – Bardzo rzadko
Zaburzenia układu
immunologicznego Reakcje alergiczne – Bardzo rzadko
Zaburzenia
metabolizmu i
odżywiania
Hiperglikemia – Bardzo rzadko

Zaburzenia psychiczne Zaburzenia snu (bezsenność), depresja Niezbyt często Niezbyt
często
Koszmary senne, omamy Rzadko –

Zmiany nastroju (w tym niepokój) – Niezbyt
często
Dezorientacja Rzadko
Zaburzenia układu
nerwowego
Zawroty głowy, ból głowy Często Często

Omdlenie Rzadko Niezbyt
często
Senność – Często
Drżenie, zaburzenia smaku,
niedoczulica
parestezja
– Niezbyt
często

Hipertonia, neuropatia obwodowa – Bardzo rzadko
Zaburzenia pozapiramidowe - Nieznana
Zaburzenia oka Zmniejszone wydzielanie łez (należy
wziąć pod uwagę w przypadku
pacjentów używających soczewek
kontaktowych)
Rzadko –

Zapalenie spojówek Bardzo rzadko –
Zaburzenia widzenia (w tym podwójne
widzenie) – Często
Zaburzenia ucha i
błędnika
Zaburzenia słuchu Rzadko –

Szum uszny – Niezbyt
często
Zaburzenia serca Bradykardia Niezbyt często –
Nasilenie niewydolności serca Niezbyt często –
Zaburzenia przewodzenia
przedsionkowo-komorowego
Niezbyt często –

Kołatanie serca – Często
Arytmia (w tym bradykardia,
tachykardia komorowa i migotanie
przedsionków)
– Niezbyt
często

Zawał mięśnia sercowego - Bardzo rzadko

Zaburzenia
naczyniowe
Uczucie ziębnięcia lub drętwienia
kończyn Często –
Nagłe zaczerwienienie (zwłaszcza
twarzy) – Często

Niedociśnienie tętnicze Niezbyt często Niezbyt
często
Zapalenie naczyń krwionośnych – Bardzo rzadko
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia

Skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą
oskrzelową lub chorobą obturacyjną
dróg oddechowych w wywiadzie
Niezbyt często –

Alergiczne zapalenie błony śluzowej
nosa Rzadko –
Duszność – Często

Kaszel, zapalenie błony śluzowej nosa – Niezbyt
często
Zaburzenia żołądka i
jelit Wymioty Często Niezbyt
często
Ból brzucha, niestrawność - Często
Nudności, zmiana rytmu wypróżnień
(w tym biegunka i zaparcie) Często Często

Suchość błony śluzowej jamy ustnej – Niezbyt
często
Zapalenie trzustki, zapalenie błony
śluzowej żołądka, rozrost dziąseł – Bardzo rzadko
Zaburzenia wątroby i
dróg żółciowych
Zapalenie wątroby Rzadko Bardzo rzadko
Żółtaczka, zwiększenie aktywności
enzymów wątrobowych (głównie
związane z cholestazą)
– Bardzo rzadko

Zaburzenia skóry i
tkanki podskórnej
Reakcje nadwrażliwości (świąd,
zaczerwienienie) Rzadko –

Łysienie Bardzo rzadko Niezbyt
często
Beta-adrenolityki mogą powodować
lub nasilać łuszczycę lub wywołać
wysypkę łuszczycopodobną
Bardzo rzadko Niezbyt
często
Plamica, odbarwienie skóry,
wzmożona potliwość, świąd, wykwit
skórny, pokrzywka
– Niezbyt
często
Obrzęk naczynioruchowy, rumień
wielopostaciowy, złuszczające
zapalenie skóry, zespół StevensaJohnsona, obrzęk Quinckego,
nadwrażliwość na światło

– Bardzo rzadko

Wysypka Rzadko Niezbyt
często
Toksyczne martwicze oddzielanie się
naskórka - Częstość
nieznana
Zaburzenia
mięśniowoszkieletowe i tkanki
łącznej

Osłabienie mięśni Niezbyt często –
Obrzęk okolicy kostek – Często

Ból stawów, ból mięśni, ból pleców – Niezbyt
często
Kurcze mięśni Niezbyt często Często
Zaburzenia nerek i
dróg moczowych
Zaburzenia oddawania moczu,
oddawanie moczu w nocy, częste – Niezbyt
często

oddawanie moczu
Zaburzenia układu
rozrodczego i piersi Zaburzenia erekcji Rzadko Niezbyt
często

Ginekomastia – Niezbyt
często
Zaburzenia ogólne i
stany w miejscu
podania

Osłabienie Niezbyt często Często
Zmęczenie Często Często
Obrzęk – Bardzo często
Ból w klatce piersiowej, ból, złe
samopoczucie – Niezbyt
często
Badania diagnostyczne Zwiększenie stężenia triglicerydów,
zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych (AlAT, AspAT)
Rzadko –

Zwiększenie lub zmniejszenie masy
ciała – Niezbyt
często

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy
Zgłaszano przypadki bloku przedsionkowo-komorowego III stopnia, bradykardię i zawroty głowy po
przedawkowaniu bisoprololu (np. przyjęcie dawki dobowej 15 mg zamiast 7,5 mg). Ogólnie
najczęstszymi, spodziewanymi objawami przedawkowania beta-adrenolityków są: bradykardia,
niedociśnienie, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca i hipoglikemia. Dotychczas zgłoszono kilka
przypadków przedawkowania bisoprololu (największe - 2000 mg) u pacjentów z nadciśnieniem
tętniczym i (lub) chorobą wieńcową, u których stwierdzono bradykardię i (lub) niedociśnienie.
Wszyscy pacjenci powrócili do zdrowia. Istnieje duża osobnicza zmienność w zakresie wrażliwości na
pojedynczą dużą dawkę bisoprololu, a pacjenci z niewydolnością serca wykazują prawdopodobnie
bardzo dużą wrażliwość.

Dostępne dane sugerują, że znaczne przedawkowanie amlodypiny może powodować nadmierne
rozszerzenie naczyń obwodowych oraz tachykardię odruchową. Zgłaszano występowanie znacznego
oraz prawdopodobnie długotrwałego niedociśnienia układowego, w tym wstrząsu zakończonego
zgonem.

Rzadko notowano niekardiogenny obrzęk płuc w następstwie przedawkowania amlodypiny, mogący
wystąpić z opóźnieniem (do 24-48 godzin po przyjęciu) i powodujący konieczność wspomagania
oddychania. Czynnikami predysponującymi mogą być wczesne działania resuscytacyjne (w tym
przeciążenie płynami) mające na celu utrzymanie perfuzji i pojemności minutowej serca.

Postępowanie po przedawkowaniu
W przypadku przedawkowania należy przerwać leczenie produktem leczniczym Sobycombi i wdrożyć
leczenie podtrzymujące i objawowe. Na podstawie oczekiwanych działań farmakologicznych oraz

zaleceń dotyczących innych beta-adrenolityków, należy rozważyć następujące postępowanie, jeśli jest
to klinicznie uzasadnione:

Bradykardia: dożylne podanie atropiny. W przypadku braku odpowiedniej reakcji można podać
izoprenalinę lub inny lek o działaniu chronotropowym dodatnim, zachowując ostrożność. W
niektórych przypadkach może być konieczne przeznaczyniowe wprowadzenie stymulatora.

Niedociśnienie: należy podać dożylnie płyny i wazopresory. Pomocne może być dożylne podanie
glukagonu. Istotne klinicznie niedociśnienie spowodowane przedawkowaniem amlodypiny wymaga
aktywnego podrzymywania układu krążenia, w tym częstej kontroli czynności serca i układu
oddechowego, uniesienia kończyn oraz kontrolowania objętości płynów krążących i ilości wydalanego
moczu. Środek zwężający naczynia krwionośne może być pomocny w przywróceniu napięcia ścian
naczyń krwionośnych i ciśnienia tętniczego, pod warunkiem, że nie ma przeciwwskazań do jego
użycia. Dożylne podanie glukonianu wapnia może pomóc odwrócić efekt blokady kanałów
wapniowych.

Blok przedsionkowo-komorowy (II lub III stopnia): należy uważnie monitorować pacjentów
i podawać izoprenalinę we wlewie lub wprowadzić stymulator drogą przeznaczyniową.

Ostre nasilenie niewydolności serca: należy podać dożylnie leki moczopędne, leki o działaniu
inotropowym dodatnim, leki o działaniu rozszerzającym naczynia krwionośne.

Skurcz oskrzeli: podać leki rozszerzające oskrzela, takie jak izoprenalina, beta2- sympatykomimetyki
i (lub) aminofilina.

Hipoglikemia: należy podać dożylnie glukozę.

W niektórych przypadkach może okazać się skuteczne płukanie żołądka. U zdrowych ochotników
zastosowanie węgla do 2 godzin od podania 10 mg amlodypiny powodowało zmniejszenie szybkości
wchłaniania amlodypiny.

Z ograniczonych danych wynika, że bisoprolol tylko w niewielkim stopniu można usunąć za pomocą
dializy. Amlodypina w dużym stopniu wiąże się z białkami osocza, dlatego też korzyści z
zastosowania dializoterapii są mało prawdopodobne.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: beta-adrenolityki; beta-adrenolityki w połączeniach z innymi lekami;
kod ATC: C07FB07.

Bisoprolol
Bisoprolol jest wysoce wybiórczym lekiem blokującym receptory beta1-adrenergiczne, pozbawionym
wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej i istotnych właściwości stabilizujących błonę
komórkową. Wykazuje jedynie niewielkie powinowactwo do receptorów beta2 mięśni gładkich
oskrzeli i naczyń oraz do receptorów beta2 związanych z regulacją metabolizmu. Dlatego na ogół
bisoprolol nie wpływa na opór dróg oddechowych i efekty metaboliczne zależne od receptorów beta2.
Jego wybiórczość względem receptorów beta1-adrenergicznych wykracza poza zakres dawek
terapeutycznych.

W przypadku doraźnego podania pacjentom z chorobą wieńcową, ale bez przewlekłej niewydolności
serca, bisoprolol zmniejsza częstość akcji serca i objętość wyrzutową, a co za tym idzie - pojemność
minutową i zużycie tlenu. Podczas długotrwałego podawania początkowo zwiększony opór
obwodowy maleje.

Amlodypina
Amlodypina jest antagonistą wapnia należącym do grupy dihydropirydyny (lek blokujący wolne
kanały wapniowe lub antagonista jonów wapniowych), hamującym napływ jonów wapnia do komórek
mięśnia sercowego i komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych.

Mechanizm działania przeciwnadciśnieniowego amlodypiny wynika z bezpośredniego działania
zwiotczającego mięśnie gładkie naczyń. Dokładny mechanizm łagodzenia dławicy przez amlodypinę
nie jest w pełni poznany, jednak amlodypina zmniejsza całkowite niedokrwienie poprzez następujące
dwa działania:

### 1. Amlodypina rozszerza tętniczki obwodowe, zmniejszając całkowity opór obwodowy (obciążenie
następcze), który musi być pokonywany przez serce. Ponieważ utrzymuje się stała częstość pracy
serca, takie odciążenie serca prowadzi do mniejszego zużycia energii przez mięsień sercowy oraz
mniejszego zapotrzebowania na tlen.

### 2. Mechanizm działania amlodypiny prawdopodobnie obejmuje także rozszerzenie głównych tętnic
wieńcowych oraz tętniczek wieńcowych, zarówno w obszarach niezmienionych, jak i zmienionych
wskutek niedokrwienia. Konsekwencją rozszerzenia naczyń jest poprawa dopływu tlenu do mięśnia
serca u pacjentów ze skurczem tętnic wieńcowych (dławica Prinzmetala, inaczej: dławica odmienna).

U pacjentów z nadciśnieniem dawkowanie raz na dobę zapewnia klinicznie istotne obniżenie ciśnienia
tętniczego, zarówno w pozycji leżącej, jak i stojącej, w okresie 24 godzin. Z powodu powolnego
początku działania, po podaniu amlodypiny nie obserwuje się ostrego niedociśnienia tętniczego.

U pacjentów z dławicą piersiową podawanie amlodypiny raz na dobę zwiększa całkowity czas
wysiłku, czas do wystąpienia bólu dławicowego oraz czas do obniżenia odcinka ST o 1 mm,
zmniejsza też zarówno częstość występowania napadów dławicowych, jak i liczbę stosowanych
tabletek glicerolu triazotanu.

Nie stwierdzono, aby amlodypina powodowała jakiekolwiek niekorzystne efekty metaboliczne albo
zmieniała profil lipidowy osocza. Amlodypinę można stosować u pacjentów z astmą oskrzelową,
cukrzycą i dną moczanową.

Działanie farmakodynamiczne produktu złożonego
Skojarzenie to umożliwia nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego dzięki wykorzystaniu
uzupełniających się mechanizmów działania dwóch substancji czynnych: wybiórcze działanie
naczyniowe amlodypiny - antagonisty wapnia (zmniejszenie oporu obwodowego) oraz wybiórcze
działanie na serce bisoprololu - beta-adrenolityku (zmniejszenie pojemności minutowej serca).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie i dystrybucja

Bisoprolol
Po podaniu doustnym bisoprolol wchłania się, a jego biodostępność wynosi około 90%. Objętość
dystrybucji wynosi 3,5 l/kg. Bisopropol wiąże się z białkami osocza w około 30%.

Amlodypina
Po podaniu doustnym w dawkach terapeutycznych amlodypina jest dobrze wchłaniana, osiągając
maksymalne stężenie we krwi w ciągu 6-12 godzin od podania dawki. Bezwzględna biodostępność
jest szacowana na 64 do 80%. Objętość dystrybucji wynosi około 21 l/kg. Badania in vitro wykazały,
że około 97,5% znajdującej się w krążeniu amlodypiny ulega związaniu z białkami osocza.
Biodostępność amlodypiny nie ulega zmianie pod wpływem pokarmu.

Metabolizm i wydalanie

Bisoprolol
Bisoprolol jest wydalany z organizmu dwiema drogami. 50% ulega metabolizmowi w wątrobie do
nieczynnych metabolitów, które są potem wydalane przez nerki. Pozostałe 50% wydalane jest przez
nerki w niezmienionej postaci. Całkowity klirens wynosi około 15 l/godzinę. Okres półtrwania w
osoczu wynoszący 10-12 godzin zapewnia 24-godzinną skuteczność w przypadku dawkowania raz na
dobę.

Amlodypina
Końcowy okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza wynosi około 35-50 godzin i umożliwia
dawkowanie raz na dobę. Amlodypina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie do
nieczynnych metabolitów. Około 10% jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem i tą samą
drogą ulega wydaleniu około 60% metabolitów.

Liniowość lub nieliniowość
Kinetyka bisoprololu ma charakter liniowy i nie zależy od wieku pacjenta.

Stosowanie w zaburzeniach czynności wątroby i nerek
Ponieważ bisoprolol w takim samym stopniu eliminowany jest przez nerki i wątrobę, nie ma potrzeby
modyfikacji dawki u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby lub niewydolnością nerek.

Dostępne są tylko bardzo ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania amlodypiny u pacjentów z
zaburzeniami czynności wątroby. Pacjenci z niewydolnością wątroby mają zmniejszony klirens
amlodypiny, czego wynikiem jest dłuższy okres półtrwania oraz zwiększenie AUC o około 40–60%.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku
Czas do uzyskania maksymalnego stężenia amlodypiny w osoczu jest podobny u osób w podeszłym
wieku i osób młodszych. U pacjentów w podeszłym wieku klirens amlodypiny ma tendencję do
zmniejszania się, z towarzyszącym zwiększeniem AUC oraz wydłużeniem okresu półtrwania w fazie
eliminacji. Zwiększenie AUC i wydłużenie okresu półtrwania w fazie eliminacji u pacjentów z
zastoinową niewydolnością serca było zgodne z oczekiwaniami dla grupy wiekowej objętej badaniem.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Bisoprolol

Dane przedkliniczne uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych
dotyczących bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności
oraz potencjalnego działania rakotwórczego, nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla
człowieka. Podobnie jak inne beta-adrenolityki, bisoprolol w dużych dawkach był toksyczny dla
matek (zmniejszał przyjmowanie pokarmu i przyrost masy ciała) oraz dla zarodków/płodów
(zwiększał ryzyko resorpcji, zmniejszał masę urodzeniową potomstwa i opóźniał rozwój fizyczny),
jednak nie działał teratogennie.

Amlodypina

Toksyczny wpływ na rozrodczość
Badania wpływu na rozród przeprowadzone na szczurach i myszach wykazały opóźnienie daty
porodu, wydłużenie czasu trwania porodu i zmniejszoną przeżywalność potomstwa po zastosowaniu
amlodypiny w dawkach około 50 razy większych niż maksymalna zalecana dawka dla ludzi, w
przeliczeniu na mg/kg masy ciała.

Zaburzenia płodności
Nie stwierdzono wpływu amlodypiny podawanej w dawkach do 10 mg/kg/dobę (w przeliczeniu na
mg/m2 powierzchni ciała, ośmiokrotnie* większej od maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi,
wynoszącej 10 mg) na płodność u szczurów (u samców przez 64 dni i samic przez 14 dni przed

parowaniem). W innym badaniu na szczurach, w którym samcom szczurów podawano amlodypinę w
postaci bezylanu w dawce porównywalnej do dawki stosowanej u ludzi w przeliczeniu na mg/kg przez
30 dni, stwierdzono zarówno zmniejszenie stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu w
osoczu, jak również zmniejszenie gęstości nasienia oraz liczby dojrzałych spermatyd i komórek
Sertoliego.

Rakotwórczość, mutageneza
U szczurów i myszy otrzymujących amlodypinę w karmie przez dwa lata, w ilości tak dobranej, aby
zapewnić dawkę dobową: 0,5, 1,25 i 2,5 mg/kg/dobę, nie stwierdzono cech działania rakotwórczego.
Największa dawka (która w przypadku myszy była zbliżona, a u szczurów dwukrotnie* większa od
maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi, wynoszącej 10 mg, w przeliczeniu na mg/m2 powierzchni
ciała) była zbliżona do maksymalnej tolerowanej dawki dla myszy, ale nie dla szczurów.
W badaniach mutagenności nie stwierdzono działań związanych z podawanym lekiem ani na poziomie
genów, ani chromosomów.

*Na podstawie masy ciała pacjenta wynoszącej 50 kg

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Celuloza mikrokrystaliczna (E460)
Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A)
Krzemionka koloidalna bezwodna
Magnezu stearynian (E470b)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy

#### 6.3 Okres ważności

Sobycombi, 5 mg + 10 mg, tabletki, Sobycombi, 10 mg + 5 mg, tabletki
2 lata

Sobycombi, 5 mg + 5 mg, tabletki, Sobycombi, 10 mg + 10 mg, tabletki
3 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blister z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowym pudełku

Opakowania: 28, 30, 56, 60, 84 i 90 tabletek

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Bez specjalnych zaleceń dotyczących usuwania.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

KRKA, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

5 mg + 5 mg: pozwolenie nr 22031
5 mg + 10 mg: pozwolenie nr 22032
10 mg + 5 mg: pozwolenie nr 22033
10 mg + 10 mg: pozwolenie nr 22034

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 07.08.2014 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 27.01.2020

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

10.06.2024

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.