# Axtil

> Ramipril · 2,5 mg · Tabletki

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Axtil
- **Nazwa powszechna:** Ramiprilum
- **Substancja czynna:** [Ramipril](https://apteka.online/odpowiedniki/ramiprilum)
- **Moc:** 2,5 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** C09AA05
- **Liczba opakowań:** 2
- **Numer pozwolenia:** 11805
- **Podmiot odpowiedzialny:** Adamed Pharma S.A.
- **Producent:** Actavis \(Balkanpharma\) Dupnista AD
Actavis Ltd.
Adamed Pharma S.A.
Extractum Pharma Ltd., Bułgaria
Malta
Polska
Węgry
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-dzialajace-na-uklad-renina-angiotensyna/axtil-tabl-2-5-mg-adamed
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-dzialajace-na-uklad-renina-angiotensyna/axtil-tabl-2-5-mg-adamed.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/14524/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/14524/characteristic

## Dostępne opakowania (2)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 30 tabl. | 5909990337958 | Rp | 6,41 zł (dopłata od 3,66 zł) | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 28 tabl. | 5909990071975 | Rp | — | Brak danych | — |

## Leki refundowane

### 30 tabl. — EAN 5909990337958 · cena jedn. 0,21 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| We wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji | ryczałt | 6,41 zł | 3,66 zł | 2,75 zł | 5,95 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest Axtil i w jakim celu się go stosuje?
Axtil zawiera substancję czynną - ramipril, który należy do grupy leków zwanych inhibitorami ACE
(inhibitory konwertazy angiotensyny).

Działanie leku Axtil polega na:
• zmniejszaniu wytwarzania przez organizm substancji, które mogą zwiększać ciśnienie krwi,
• rozluźnieniu i rozszerzeniu naczyń krwionośnych,
• ułatwieniu pompowania krwi przez serce w całym organizmie.

Axtil może być stosowany:
• w leczeniu zbyt wysokiego ciśnienia krwi (nadciśnienia),
• obniżenie ryzyka zawału serca lub udaru mózgu,
• w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia lub nasilania się już istniejącej choroby nerek
(niezależnie od tego, czy występuje cukrzyca czy nie),
• w celu leczenia serca, wówczas, gdy nie jest ono zdolne do tłoczenia wystarczającej ilości krwi
potrzebnej organizmowi (niewydolność serca),
• w leczeniu pacjentów z niewydolnością serca po zawale mięśnia sercowego.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Axtil

Kiedy nie stosować leku Axtil:
• Jeśli pacjent ma uczulenie na: ramipryl, jakikolwiek inny lek będący inhibitorem ACE lub
którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
Objawy reakcji alergicznej mogą obejmować wysypkę, obrzęk lub trudności w oddychaniu,

obrzęk warg, twarzy, gardła lub języka.
• U pacjentów, u których w przeszłości wystąpiła ciężka reakcja alergiczna zwana obrzękiem
naczynioruchowym. Objawy obejmują świąd, pokrzywkę, czerwone plamy na rękach, stopach
i gardle, obrzęk gardła i języka, obrzęk wokół oczu i warg, trudności w oddychaniu i
przełykaniu.Jeśli pacjent przyjął lub obecnie stosuje sakubitryl z walsartanem, lek stosowany w
leczeniu pewnego rodzaju długotrwałej (przewlekłej) niewydolności serca u dorosłych,
ponieważ zwiększa się ryzyko obrzęku naczynioruchowego (szybkiego obrzęku tkanek
znajdujących się pod skórą w miejscach takich, jak gardło).
• U pacjentów poddawanych dializie lub innemu rodzajowi filtracji krwi. W zależności od
zastosowanego urządzenia Axtil może nie być odpowiedni dla pacjenta.
• U pacjentów, u których ilość krwi dopływającej do nerki jest zmniejszona (zwężenie tętnicy
nerkowej).
• U pacjentów z bardzo niskim lub niestabilnym ciśnieniem krwi. Ocena powinna należeć do
lekarza.
• W okresie ostatnich 6 miesięcy ciąży (patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”).
• Jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.

Jeżeli jakakolwiek wymieniona powyżej sytuacja dotyczy pacjenta, nie należy stosować leku Axtil.
W przypadku wątpliwości pacjent powinien poradzić się lekarza przed zastosowaniem leku Axtil.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania Axtil należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
• W przypadku problemów z sercem, wątrobą lub nerkami,
• W przypadku utraty przez organizm znacznej ilości soli lub płynów (wskutek wymiotów,
biegunki, nadmiernego pocenia, przebywania na diecie niskosolnej, stosowania leków
moczopędnych przez dłuższy czas lub dializowania),
• W przypadku planowanego leczenia odczulającego na ukąszenia pszczół lub os,
• W przypadku planowanego podania środka znieczulającego. Środki takie podaje się przed
operacjami lub zabiegami stomatologicznymi. Może być konieczne zaprzestanie stosowania
leku Axtil na jeden dzień wcześniej; należy poprosić lekarza o poradę,
• W przypadku wysokiego stężenia potasu we krwi (na podstawie wyników badania krwi),
• Jeśli pacjent przyjmuje leki lub występują u niego stany, które mogą obniżać stężenie sodu we
krwi. Lekarz może zlecić regularne badania krwi, w szczególności w celu sprawdzenia stężenia
sodu we krwi, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku,
• W przypadku kolagenozy naczyń, takiej jak twardzina lub toczeń rumieniowaty układowy,
• Należy poinformować lekarza w przypadku obecnej bądź planowanej ciąży. Nie zaleca się
stosowania leku Axtil w okresie pierwszych 3 miesięcy ciąży, a powyżej trzeciego miesiąca
ciąży lek może istotnie wpłynąć szkodliwie na dziecko, patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”,
• Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków, stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia krwi:
- antagonistę receptora angiotensyny II (ang. Angiotensin Receptor Blockers, ARB) (znane
również jako sartany – na przykład walsartan, telmisartan, irbesartan), zwłaszcza jeśli pacjent
ma zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą,
- aliskiren,
• Jeżeli pacjent jest rasy czarnej istnieje większe ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego
i lek Axtil może być mniej skuteczny w obniżaniu ciśnienia krwi u pacjentów rasy czarnej niż
u pacjentów innych ras,
• Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków, ryzyko obrzęku
naczynioruchowego może się zwiększyć:
- racekadotryl, lek stosowany w leczeniu biegunki;
- leki stosowane w zapobieganiu odrzucenia przeszczepionego narządu oraz w leczeniu raka
(np. temsyrolimus, syrolimus, ewerolimus);
- wildagliptyna, lek stosowany w leczeniu cukrzycy.

Lekarz prowadzący może monitorować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie elektrolitów (np.
potasu) we krwi w regularnych odstępach czasu.
Patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku Axtil”.

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Axtil należy poinformować lekarza, jeśli jeden z powyższych
punktów dotyczy pacjenta lub nie ma co do tego pewności.

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Axtil u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat ponieważ
bezpieczeństwo i skuteczność u dzieci nie została jeszcze ustalona.

Lek Axtil a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Axtil może wpływać na
działanie niektórych leków. Ponadto niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Axtil.

Lekarz prowadzący być może będzie musiał zmienić dawkę i (lub) zastosować inne środki
ostrożności:
• Jeśli pacjent przyjmuje antagonistę receptora angiotensyny II (ARB) lub aliskiren (patrz także
informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku Axtil” oraz „Ostrzeżenia i środki
ostrożności”).

Należy poinformować lekarza, jeśli stosuje się którykolwiek z następujących leków. Mogą one
zmniejszyć skuteczność leku Axtil:
• leki stosowane do łagodzenia bólu i przeciwzapalne (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne
(NLPZ), takie jak ibuprofen lub indometacyna i kwas acetylosalicylowy),
• leki przeciwko niedociśnieniu, wstrząsowi, niewydolności serca, astmie lub alergii, takie jak
efedryna, noradrenalina lub adrenalina. W takim przypadku należy kontrolować ciśnienie
tętnicze krwi.

Należy poinformować lekarza, jeśli stosuje się którykolwiek z następujących leków. Mogą one
zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych w przypadku stosowania jednocześnie z lekiem
Axtil:
• leki stosowane do łagodzenia bólu i przeciwzapalne (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne
(NLPZ), takie jak ibuprofen lub indometacyna i kwas acetylosalicylowy),
• leki przeciwnowotworowe (chemioterapia),
• leki stosowane przy zapobieganiu odrzucania narządów po przeszczepie, takie jak
cyklosporyna,
• diuretyki (leki moczopędne), takie jak furosemid,
• suplementy potasu (w tym substytuty soli), leki moczopędne oszczędzające potas i inne leki
zwiększające stężenie potasu we krwi (np. trimetoprym i ko-trimoksazol, stosowane w
zakażeniach wywołanych przez bakterie; cyklosporyna, lek immunosupresyjny stosowany w
zapobieganiu odrzucenia przeszczepionego narządu oraz heparyna, lek stosowany w celu
rozrzedzenia krwi, aby zapobiec zakrzepom)
• steroidowe leki przeciwzapalne, takie jak prednizolon,
• allopurynol (stosowany do obniżania stężenia kwasu moczowego we krwi),
• prokainamid (w przypadku arytmii serca),
• temsyrolimus (stosowany w leczeniu nowotworów złośliwych),
• leki stosowane najczęściej aby zapobiegać odrzuceniu przeszczepionych organów (syrolimus,
ewerolimus i inne leki należące do klasy leków będących inhibitorami mTOR). Patrz część
„Ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Należy poinformować lekarza, jeśli stosuje się którykolwiek z następujących leków. Axtil może
wpływać na ich działanie:

• leki przeciwcukrzycowe, takie jak doustne leki obniżające stężenie glukozy i insulina. Axtil
może zmniejszać stężenie glukozy we krwi. Należy dokładnie badać stężenie glukozy we krwi
podczas stosowania leku Axtil,
• lit (w przypadku chorób psychicznych). Axtil może zwiększać stężenie litu we krwi, dlatego
należy je dokładnie kontrolować.
Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Axtil należy poinformować lekarza, jeśli którykolwiek
z powyższych punktów dotyczy pacjenta, nawet, jeśli nie ma, co do tego pewności.

Axtil z jedzeniem, piciem i alkoholem
• Spożywanie alkoholu z lekiem Axtil może doprowadzić do zawrotów głowy lub uczucia pustki
w głowie. Jeśli pacjent ma wątpliwości, ile alkoholu może wypić podczas stosowania leku
Axtil, należy to omówić z lekarzem, ponieważ alkohol może wzmacniać działanie leków
obniżających ciśnienie.
• Axtil można zażywać niezależnie od posiłków.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża
Należy poinformować lekarza, jeśli pacjentka sądzi, że jest w ciąży (lub planuje zajść w ciążę).
Nie zaleca się stosowania leku Axtil w okresie pierwszych 12 tygodni ciąży, i nie wolno stosować tego
leku po 13 tygodniu ciąży, gdyż może szkodliwie wpłynąć na dziecko.
W przypadku zajścia w ciążę w czasie przyjmowania leku Axtil należy natychmiast poinformować
lekarza. Zalecana jest zmiana sposobu leczenia przed planowaną ciążą.

Karmienie piersią
Nie należy przyjmować leku Axtil w okresie karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas stosowania leku Axtil mogą wystąpić zawroty głowy. Ryzyko wystąpienia takiego stanu
zwiększa się przy rozpoczynaniu stosowania leku Axtil lub zwiększaniu dawki. W takim wypadku nie
należy prowadzić pojazdów oraz używać narzędzi lub maszyn.

Lek Axtil zawiera laktozę
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować
się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Lek Axtil zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

### 3. Jak stosować lek Axtil?
Ten lek należy zawsze stosować ściśle zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Stosowanie leku
• Lek należy przyjmować doustnie każdego dnia o tej samej porze.
• Tabletki należy popić płynem.

Lekarz może przepisać inny produkt zawierający ramipril, w przypadku braku odpowiednich dawek
produktu Axtil.

Zalecana dawka

Leczenie nadciśnienia tętniczego
• Rekomendowana dawka początkowa to 1,25 mg lub 2,5 mg raz dziennie.
• Dawkę należy stopniowo zwiększać, aż do uzyskania pożądanych wartości ciśnienia tętniczego.
• Dawka maksymalna to 10 mg raz dziennie.
• W przypadku jednoczesnego przyjmowania diuretyków (leków moczopędnych) lekarz może
zalecić odstawienie lub zmniejszenie dawki takiego leku przed rozpoczęciem przyjmowania
leku Axtil.
Zapobieganie wystąpieniu zawału serca lub udaru mózgu
• Dawka początkowa wynosi zwykle 2,5 mg raz na dobę.
• Lekarz może zadecydować o zwiększeniu dawki.
• Zwykle stosowana dawka wynosi 10 mg raz na dobę.
Leczenie w celu zmniejszenia lub opóźnienia pogarszania się choroby nerek
• Dawka początkowa może wynosić 1,25 mg lub 2,5 mg raz dziennie.
• Odpowiednią dawkę ustali lekarz.
• Rekomendowana dawka to 5 mg lub 10 mg raz dziennie.
Leczenie niewydolności serca
• Rekomendowana dawka początkowa to 1,25 mg raz dziennie.
• Odpowiednią dawkę ustali lekarz.
• Dawka maksymalna to 10 mg na dobę. Zaleca się dawkowanie dwa razy na dobę.
Leczenie w przypadku przebytego zawału serca
• Rekomendowana dawka początkowa to 1,25 mg raz dziennie do 2,5 mg dwa razy dziennie.
• Odpowiednią dawkę ustali lekarz.
• Rekomendowana dawka to 10 mg na dobę. Zaleca się dawkowanie dwa razy na dobę.

Osoby w podeszłym wieku
Lekarz zmniejszy dawkę początkową leku i będzie wolniej zmieniał jego dawkowanie.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Axtil
Należy natychmiast zwrócić się do lekarza lub skontaktować się z najbliższym oddziałem
ratunkowym. Nie wolno samemu udawać się do szpitala; należy skorzystać z pomocy innej osoby lub
zadzwonić po karetkę pogotowia. Opakowanie leku należy zabrać ze sobą. Dzięki temu będzie
wiadomo, o jaki lek chodzi.

Pominięcie zastosowania leku Axtil
• Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę leku, kolejną dawkę należy przyjąć o zwykłej porze.
• Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Axtil
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy zaprzestać stosowania leku Axtil i natychmiast zwrócić się do lekarza w przypadku
pojawienia się jednego z następujących ciężkich działań niepożądanych – może wystąpić
konieczność natychmiastowego udzielenia pomocy medycznej:
• Obrzęk twarzy, warg lub gardła utrudniający połykanie lub oddychanie, a także świąd
i wysypka. Mogą to być objawy ciężkiej reakcji alergicznej na Axtil (niezbyt często - mogą
wystąpić u 1 na 100 osób).
• Ciężkie reakcje skórne, w tym wysypka, owrzodzenia jamy ustnej, zaostrzenie wcześniej
występującej choroby skóry, zaczerwienienie, pęcherze lub złuszczanie się skóry (takie jak

zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, rumień wielopostaciowy) (działanie
niepożądane o nieznanej częstości - częstość nie może być określona na podstawie dostępnych
danych).

Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi, jeśli wystąpi:
• Przyspieszone bicie serca, nierówne lub mocne bicie serca (kołatanie), ból w klatce piersiowej,
ucisk w klatce piersiowej lub poważniejsze schorzenia, takie jak zawał serca (niezbyt często -
mogą wystąpić u 1 na 100 osób) i udar mózgu (działanie niepożądane o nieznanej częstości -
częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
• Duszność lub kaszel. Mogą to być objawy płucnych działań niepożądanych (niezbyt często -
mogą wystąpić u 1 na 100 osób).
• Zwiększone siniaczenie, krwawienie trwające dłużej niż zazwyczaj, inne krwawienia (np.
krwawienie dziąseł), fioletowe wybroczyny na skórze lub większa niż zazwyczaj skłonność do
zakażeń, ból gardła i gorączka, uczucie zmęczenia, osłabienie, zawroty głowy lub bladość
skóry. Mogą to być objawy chorób krwi lub szpiku kostnego (działanie niepożądane o nieznanej
częstości - częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
• Silny ból brzucha, który może promieniować na plecy. Mogą to być objawy zapalenia trzustki
(niezbyt często - mogą wystąpić u 1 na 100 osób).
• Gorączka, dreszcze, zmęczenie, utrata apetytu, ból żołądka, nudności, zażółcenie skóry i oczu
(żółtaczka). Mogą to być objawy chorób wątroby, takich jak zapalenie wątroby lub uszkodzenie
wątroby (działanie niepożądane o nieznanej częstości - częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).

Inne możliwe działania niepożądane:
Należy poinformować lekarza, jeśli którekolwiek z poniższych działań nasili się lub będzie trwało
dłużej niż kilka dni.

Często (mogą wystąpić u 1 na 10 osób)
• Ból głowy lub uczucie zmęczenia.
• Zawroty głowy. Ryzyko wystąpienia takiego stanu zwiększa się przy rozpoczynaniu stosowania
leku Axtil lub zwiększaniu dawki.
• Omdlenie, niedociśnienie (nieprawidłowo niskie ciśnienie krwi), szczególnie przy szybkim
wstawaniu lub siadaniu.
• Suchy, drapiący kaszel, zapalenie zatok lub zapalenie oskrzeli, duszność.
• Ból żołądka lub jelit, biegunka, niestrawność, nudności lub wymioty.
• Wysypki skórne, w tym uniesione nad powierzchnię skóry.
• Ból w klatce piersiowej.
• Kurcze lub bóle mięśni.
• Zwiększone stężenie potasu we krwi potwierdzone badaniami laboratoryjnymi.

Niezbyt często (mogą wystąpić u 1 na 100 osób)
• Trudności z zachowaniem równowagi (zawroty głowy).
• Świąd i nietypowe dolegliwości skórne, takie jak drętwienie, mrowienie, szczypanie, pieczenie
lub cierpnięcie skóry (parestezje).
• Utrata lub zmiana odczuwania smaku.
• Zaburzenia snu.
• Uczucie przygnębienia, niepokoju, większa nerwowość niż zazwyczaj, niecierpliwość.
• Zatkany nos, trudności w oddychaniu lub zaostrzenie astmy.
• Obrzęk jelit (obrzęk naczynioruchowy jelit), przebiegający z takimi objawami, jak ból brzucha,
wymioty i biegunka.
• Zgaga, zaparcie lub suchość w jamie ustnej.
• Wydalanie w ciągu dnia większej ilości moczu niż zwykle.
• Ostra niewydolność nerek.
• Większe niż zazwyczaj pocenie.
• Brak lub zmniejszenie apetytu (brak łaknienia).

• Przyspieszone lub nieregularne bicie serca. Obrzęk rąk i nóg. Może być to objawem
zwiększonego zatrzymywania wody przez organizm.
• Zaczerwienienie.
• Nieostre widzenie.
• Bóle stawów.
• Gorączka.
• Niemoc płciowa u mężczyzn, zmniejszone libido u mężczyzn lub kobiet.
• Zwiększona liczba niektórych krwinek białych (eozynofilia) w badaniach krwi.
• Badania krwi wykazujące zmiany czynności wątroby, trzustki lub nerek.

Rzadko (mogą wystąpić u 1 na 1000 osób)
• Drżenie lub dezorientacja.
• Zaczerwienienie i obrzęk języka.
• Płatowe złuszczanie się skóry, swędząca, grudkowata wysypka.
• Zaburzenia paznokci (np. zmniejszenie przylegania lub oddzielenie się paznokcia od łożyska
paznokcia).
• Wysypka lub zasinienie skóry.
• Plamy skórne i ziębnięcie kończyn.
• Zaczerwienienie, swędzenie, obrzęk lub łzawienie oczu.
• Zaburzenia słuchu lub dzwonienie w uszach.
• Uczucie osłabienia.
• Spadek liczby krwinek czerwonych, krwinek białych lub płytek krwi, lub spadek stężenia
hemoglobiny w badaniach krwi.

Bardzo rzadko (mogą wystąpić u 1 na 10 000 osób)
• Większa niż zazwyczaj wrażliwość na słońce.

Działania niepożądane o nieznanej częstości (częstość nie może być określona na podstawie
dostępnych danych)
• Stężony mocz (o ciemnym zabarwieniu), nudności lub wymioty, kurcze mięśni, uczucie
splątania i napady drgawkowe, które mogą być wynikiem nieprawidłowego wydzielania ADH
(ang. anti-diuretic hormone – wazopresyna, hormon antydiuretyczny). Jeśli następujące objawy
wystąpią, należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza prowadzącego.
• Trudności z koncentracją.
• Obrzęk jamy ustnej.
• Zwiększenie poziomu przeciwciał w badaniu krwi.
• Zmniejszenie liczby krwinek w badaniu krwi.
• Obniżone stężenie sodu w wynikach badania krwi.
• Zmiana koloru palców u dłoni i stóp pod wpływem zimna, a następnie mrowienie lub ból pod
wpływem ciepła (objaw Raynauda).
• Powiększenie piersi u mężczyzn.
• Spowolnienie lub osłabienie reakcji.
• Uczucie pieczenia.
• Zaburzenia powonienia.
• Utrata włosów.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49-21-301
faks: + 48 22 49-21-309

Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Axtil?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności umieszczonego na kartoniku i blistrze lub
opakowaniu zawierającym tabletki po: „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego
miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Axtil
- Substancją czynną leku jest ramipryl.
- Pozostałe składniki to: wodorowęglan sodu, laktoza jednowodna, sól sodowa kroskarmelozy, skrobia
kukurydziana preżelowana, stearylofumaran sodu, tlenek żelaza żółty (172) (tabletki 2,5 mg i 5 mg),
tlenek żelaza czerwony (E 172) (tabletki 5 mg).

Jak wygląda lek Axtil i co zawiera opakowanie
Axtil 2,5 mg: tabletki w kształcie kapsułek, płaskie, barwy żółtej. Linia podziału z jednej strony i na
bokach, z oznaczeniem R2.
Axtil 5 mg: tabletki w kształcie kapsułek, płaskie, barwy różowej. Linia podziału z jednej strony i na
bokach, z oznaczeniem R3.
Axtil 10 mg: tabletki w kształcie kapsułek, płaskie, barwy białej do białawej. Linia podziału z jednej
strony i na bokach, z oznaczeniem R4.

Opakowania
Axtil 2,5 mg, 5 mg , 10 mg tabletki są dostępne w bistrach Aluminium/Aluminium pakowanych
w tekturowe pudełka zawierające po 30 tabletek.

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny
Adamed Pharma S.A.
Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A
05-152 Czosnów

Wytwórca:
Adamed Pharma S.A.
Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A
05-152 Czosnów
Polska

Actavis Ltd.,
BLB016 Bulebel Industrial Estate,
Zejtun ZTN 3000,
Malta

Extractum Pharma Ltd.,
1044 Budapest,
Megyeri út 64,
Węgry

Actavis (Balkanpharma) Dupnitsa AD
3 Samokovsko Shose Str.
Dupnitsa 2600
Bułgaria

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 07.2021

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Axtil, 2,5 mg, tabletki
Axtil, 5 mg, tabletki
Axtil, 10 mg, tabletki

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Axtil 2,5 mg: każda tabletka zawiera 2,5 mg ramiprylu
Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza jednowodna (158,8 mg) oraz sód (mniej niż 23
mg).

Axtil 5 mg: każda tabletka zawiera 5 mg ramiprylu
Substancje pomocnicze o znanym działaniu: laktoza jednowodna (96,47 mg) oraz sód (mniej niż 23
mg).

Axtil 10 mg: każda tabletka zawiera 10 mg ramiprylu
Substancje pomocnicze o znanym działaniu: laktoza jednowodna (193,2mg) oraz sód (mniej niż 23
mg).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka

Axtil 2,5 mg: płaskie tabletki w kształcie kapsułek, barwy żółtej. Linia podziału z jednej strony i na
bokach z oznaczeniem R2.
Axtil 5 mg: płaskie tabletki w kształcie kapsułek, barwy różowej. Linia podziału z jednej strony i na
bokach z oznaczeniem R3.
Axtil 10 mg: płaskie tabletki w kształcie kapsułek, barwy barwy białej do białawej. Linia podziału
z jednej strony i na bokach z oznaczeniem R4.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1. Wskazania do stosowania

- Leczenie nadciśnienia tętniczego.

- Profilaktyka chorób układu sercowo-naczyniowego: zmniejszenie chorobowości
i umieralności z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów z:
• jawną chorobą układu sercowo-naczyniowego o etiologii miażdżycowej (choroba
niedokrwienna serca lub udar bądź choroba naczyń obwodowych w wywiadzie) lub
• cukrzycą i przynajmniej jednym sercowo-naczyniowym czynnikiem ryzyka (patrz punkt
5.1).

- Leczenie schorzeń nerek.
• Cukrzycowa nefropatia kłębuszkowa w początkowej fazie rozpoznana na podstawie
mikroalbuminurii.

• Rozwinięta cukrzycowa nefropatia kłębuszkowa rozpoznana na podstawie białkomoczu u
pacjentów z co najmniej jednym czynnikiem ryzyka schorzeń sercowo-naczyniowych
(patrz punkt 5.1).
• Rozwinięta niecukrzycowa nefropatia kłębuszkowa rozpoznana na podstawie
białkomoczu co najmniej 3 g na dobę (patrz punkt 5.1).

- Leczenie objawowej niewydolności serca.

- Prewencja wtórna w przypadku ostrego zawału mięśnia sercowego: zmniejszenie
śmiertelności związanej z fazą ostrą zawału mięśnia sercowego u pacjentów z objawami
klinicznymi niewydolności serca; rozpoczęcie stosowania > 48 godzin po ostrym zawale
mięśnia sercowego.

#### 4.2. Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

W przypadku braku odpowiednich dawek produktu Axtil, inne produkty zawierające ramipril jako
substancję czynną mogą być stosowane.

Dorośli

Pacjenci leczeni lekami moczopędnymi:
Po rozpoczęciu stosowania leku Axtil może wystąpić niedociśnienie tętnicze; możliwość wystąpienia
takiego stanu jest większa u pacjentów, którym jednocześnie podaje się leki moczopędne. Należy w
związku z tym zachować ostrożność, ponieważ pacjenci mogą być odwodnieni i/lub mogą mieć
niedobór soli mineralnych.
Jeśli to możliwe, lek moczopędny należy odstawić na 2-3 dni przed rozpoczęciem stosowania leku
Axtil (patrz punkt 4.4).
U pacjentów z nadciśnieniem, w przypadku, gdy nie odstawiono leku moczopędnego, stosowanie leku
Axtil należy rozpocząć od dawki 1,25 mg. Należy kontrolować czynności nerek i stężenia potasu w
surowicy. W okresie późniejszym dawkowanie leku Axtil należy zmodyfikować dążąc do uzyskania
docelowych wartości ciśnienia tętniczego.

Nadciśnienie tętnicze

Dawkę należy określić w sposób indywidualny zgodnie z charakterystyką pacjenta (patrz punkt 4.4)
i wysokością ciśnienia tętniczego.
Axtil można stosować w monoterapii lub skojarzeniu z innymi grupami leków przeciwnadciśnieniowych (patrz punkty 4.3, 4.4, 4.5 i 5.1).

Dawka początkowa
Zaleca się dawkę początkową 2,5 mg na dobę. Zwiększanie dawki leku Axtil powinno następować
stopniowo.
U pacjentów ze znaczną aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron po podaniu dawki
początkowej może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego. W takim przypadku pacjentom
zaleca się podanie dawki początkowej wynoszącej 1,25 mg, zaś rozpoczęcie leczenia powinno
nastąpić pod nadzorem lekarza (patrz punkt 4.4).

Zwiększanie dawki oraz dawka podtrzymująca
Dawkę można podwajać w odstępie dwóch do czterech tygodni, dążąc do uzyskania docelowych
wartości ciśnienia tętniczego; maksymalna dopuszczalna dawka leku Axtil wynosi 10 mg na dobę.
Dawka jest zazwyczaj podawana raz dziennie.

Prewencja chorób układu sercowo-naczyniowego

Dawka początkowa
Zalecana dawka początkowa produktu leczniczego Axtil wynosi 2,5 mg raz na dobę.

Modyfikacja dawkowania i dawka podtrzymująca
Dawkę należy stopniowo zwiększać, w zależności od tolerancji substancji czynnej przez pacjenta.
Zaleca się podwojenie dawki po jednym do dwóch tygodni leczenia, a po kolejnych dwóch do trzech
tygodni zwiększenie do docelowej dawki podtrzymującej, wynoszącej 10 mg produktu leczniczego
Axtil raz na dobę.

Patrz także wyżej – dawkowanie u pacjentów leczonych lekami moczopędnymi.

Leczenie schorzeń nerek

Pacjenci z cukrzycą i mikroalbuminurią

Dawka początkowa
Zalecana dawka początkowa wynosi 1,25 mg leku Axtil raz dziennie.

Zwiększanie dawki oraz dawka podtrzymująca
W zależności od tolerancji leku przez pacjenta dawkę należy stopniowo zwiększać. Zaleca się
podwajanie dawki przyjmowanej raz na dobę do 2,5 mg po dwóch tygodniach, a następnie do 5 mg po
kolejnych dwóch tygodniach.

Pacjenci z cukrzycą i co najmniej jednym czynnikiem ryzyka sercowo-naczyniowego

Dawka początkowa
Zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg leku Axtil raz dziennie.

Zwiększanie dawki oraz dawka podtrzymująca
W zależności od tolerancji leku przez pacjenta dawkę należy stopniowo zwiększać. Zaleca się
podwajanie dawki dobowej do 5 mg leku Axtil po jednym lub dwóch tygodniach, a następnie do 10
mg po kolejnych dwóch lub trzech tygodniach. Docelowa dawka dobowa wynosi 10 mg.

Pacjenci z niecukrzycową nefropatią kłębuszkową i makroproteinuriią ≥ 3 g na dobę

Dawka początkowa
Zalecana dawka początkowa wynosi 1,25 mg leku Axtil raz dziennie.

Zwiększanie dawki oraz dawka podtrzymująca
W zależności od tolerancji leku przez pacjenta dawkę należy stopniowo zwiększać. Zaleca się
podwajanie dawki przyjmowanej raz na dobę do 2,5 mg po dwóch tygodniach, a następnie do 5 mg po
kolejnych dwóch tygodniach.

Leczenie objawowej niewydolności serca

Dawka początkowa
U pacjentów w stabilnym stanie, leczonych diuretykami zalecana dawka początkowa wynosi 1,25 mg
raz na dobę.

Zwiększanie dawki oraz dawka podtrzymująca
Dawkę leku Axtil należy zwiększać, podwajając ją, co jeden do dwóch tygodni do maksymalnej dawki
dobowej 10 mg. Zaleca się podawanie leku dwa razy na dobę.

Prewencja wtórna w przypadku ostrego zawału mięśnia sercowego z niewydolnością serca

Dawka początkowa
Dawkę początkową należy podać po 48 godzinach od zawału mięśnia sercowego pacjentom
w stabilnym stanie klinicznym i hemodynamicznym; wynosi ona 2,5 mg dwa razy na dobę przez trzy
dni. Jeśli dawka początkowa 2,5 mg nie jest tolerowana, należy zastosować dawkę 1,25 mg dwa razy
na dobę przez dwa dni, a następnie zwiększyć dawkę do 2,5 mg i 5 mg dwa razy na dobę. Jeśli dawki
nie można zwiększyć do 2,5 mg dwa razy na dobę, leczenie należy przerwać.

Patrz także informacje dotyczące dawkowania u pacjentów leczonych lekami moczopędnymi
(powyżej).

Zwiększanie dawki oraz dawka podtrzymująca
Dawkę dobową następnie zwiększa się, podwajając ją w odstępach jednego do trzech dni, aż do
osiągnięcia docelowej dawki podtrzymującej, która wynosi 5 mg dwa razy na dobę.
Dawkę podtrzymującą należy podzielić na 2 dawki dobowe, jeśli jest to możliwe.
Jeśli dawki nie można zwiększyć do 2,5 mg dwa razy na dobę, leczenie należy przerwać. Nadal brak
dostatecznych informacji dotyczących leczenia pacjentów z ciężką (NYHA IV) zastoinową
niewydolnością serca bezpośrednio po zawale mięśnia sercowego. Jeśli podejmie się decyzję o
leczeniu takich pacjentów, zaleca się zacząć leczenie od dawki 1,25 mg raz na dobę, zachowując
szczególną ostrożność przy zwiększaniu dawki.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z niewydolnością nerek
Dawka dobowa u pacjentów z niewydolnością nerek zależy od klirensu kreatyniny (patrz punkt 5.2):
- - jeśli klirens kreatyniny jest większy lub równy 60 ml/min, modyfikacja dawki początkowej
(2,5 mg na dobę) nie jest konieczna; maksymalna dawka dobowa to 10 mg,
- jeśli klirens kreatyniny wynosi 30-60 ml/min, modyfikacja dawki początkowej (2,5 mg na dobę)
nie jest konieczna; maksymalna dawka dobowa to 5 mg,
- jeśli klirens kreatyniny wynosi 10-30 ml/min, dawka początkowa wynosi 1,25 mg na dobę, zaś
maksymalna dawka dobowa to 5 mg,
- pacjenci z nadciśnieniem poddawanni hemodializie: ramipryl w niewielkim stopniu ulega
dializowaniu; dawka początkowa wynosi 1,25 mg na dobę, zaś maksymalna dawka dobowa to 5
mg; produkt leczniczy należy podawać kilka godzin po zakończeniu hemodializy.

Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby (patrz punkt 5.2)
U pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby stosowanie leku Axtil można rozpoczynać wyłącznie
pod ścisłym nadzorem lekarza, zaś maksymalna dawka dobowa wynosi 2,5 mg leku Axtil.

Osoby w podeszłym wieku
Dawka początkowa leku powinna być niższa, zaś zwiększanie jej powinno być wolniejsze ze względu
na większe prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych, w szczególności u pacjentów w
bardzo podeszłym wieku i osłabionych. Należy rozważyć podanie zmniejszonej dawki początkowej
1,25 mg ramiprylu.

Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo i skuteczność ramiprylu u dzieci nie została jeszcze ustalona.
Dostępne obecnie dane dla ramiprylu są opisane w punktach 4.8, 5.1, 5.2 i 5.3, jednakże konkretne
zalecenia w sprawie dawkowania nie mogą być ustalone.

Sposób podawania

Podanie doustne.

Zaleca się, aby Axtil był przyjmowany każdego dnia o tej samej porze. Axtil można stosować przed,
w trakcie lub po posiłkach, ponieważ spożywanie pokarmu nie zmienia jego dostępności biologicznej
(patrz punkt 5.2). Lek Axtil należy połykać, popijając płynem.

#### 4.3. Przeciwwskazania

- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1 lub inne inhibitory ACE (konwertazy angiotensyny).
- Jednoczesne stosowanie z sakubitrylem z walsartanem. Nie rozpoczynać leczenia produktem
leczniczym Axtil wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki sakubitrylu z
walsartanem (patrz także punkt 4.4 i 4.5).
- Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie (dziedziczny, samoistny lub wskutek wcześniejszego
obrzęku naczynioruchowego po podaniu inhibitorów ACE lub antagonistów receptora
angiotensyny II (AIIRA)).
- Zabiegi pozaustrojowe prowadzące do styczności krwi z powierzchniami ujemnie naładowanymi
(patrz punkt 4.5).
- Istotne obustronne zwężenie tętnicy nerkowej lub zwężenie tętnicy nerkowej jedynej czynnej
nerki
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
- Nie wolno podawać ramiprylu pacjentom z niedociśnieniem lub niestabilnych hemodynamicznie.
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Axtil z produktami zawierającymi aliskiren jest
przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik
filtracji kłębuszkowej, GFR<60 ml/min/1,73 m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Szczególne grupy pacjentów

Ciąża
Podawania inhibitorów ACE, takie jak ramipryl, oraz antagonistów receptorów angiotensyny II
(Angiotensin II Receptor Antagonists, AIIRA) nie należy rozpoczynać w okresie ciąży. Jeśli
podawanie inhibitorów ACE zostanie uznane za niezbędne, pacjentkom planującym zajście w ciążę,
należy podawać inne leki przeciwnadciśnieniowe, których profil bezpieczeństwa pozwala na
podawanie w okresie ciąży. Po stwierdzeniu ciąży należy natychmiast odstawić inhibitory
ACE/AIIRA i w razie konieczności rozpocząć inne stosowne leczenie (patrz punkty 4.3 i 4.6).

Pacjenci narażeni na szczególne ryzyko niedociśnienia tętniczego

- Pacjenci z silną aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron
Pacjenci z silną aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron są narażeni na ostry,
znaczący spadek ciśnienia tętniczego i obniżenie czynności nerek wskutek hamowania ACE,
szczególnie, jeśli inhibitor ACE lub stosowany jednocześnie lek moczopędny podaje się po raz
pierwszy lub przy pierwszym zwiększeniu dawki.

U niżej wymienionych pacjentów należy spodziewać się znacznej aktywacji układu reninaangiotensyna-aldosteron i poddać nadzorowi lekarskiemu, w tym obserwacji ciśnienia
tętniczego:
- pacjentów z ciężkim nadciśnieniem tętniczym,
- pacjentów z niewyrównaną zastoinową niewydolnością serca,
- pacjentów z istotnym hemodynamicznie zaburzeniami napływu i odpływu krwi z lewej
komory serca (np. zwężenie zastawki mitralnej lub aortalnej),
- pacjentów z jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej przy drugiej czynnej nerce,
- pacjentów, u których występuje lub może wystąpić niedobór płynów lub soli (w tym
pacjenci leczeni lekami moczopędnymi),
- pacjentów z marskością wątroby i/lub wodobrzuszem,

- pacjentów poddawanych poważnym zabiegom chirurgicznym lub w trakcie znieczulenia
środkami wywołującymi niedociśnienie tętnicze.
Zaleca się zazwyczaj skorygowanie odwodnienia, hipowolemii lub niedoboru soli przed
rozpoczęciem leczenia (u pacjentów z niewydolnością serca należy jednak rozważyć zasadność
takiego postępowania korygującego względem ryzyka hiperwolemii).

- Przemijająca lub utrzymująca się niewydolność serca po zawale mięśnia sercowego
- Pacjenci narażeni na ryzyko niedokrwienia serca lub mózgu w przypadku ostrego
niedociśnienia tętniczego
Początkowa faza leczenia wymaga szczególnego nadzoru lekarza.

- Pacjenci w wieku podeszłym
Patrz punkt 4.2.

Zabiegi chirurgiczne
Zaleca się, aby przerwać stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny, takich jak ramipryl, jeśli
to możliwe, na jeden dzień przed zabiegiem chirurgicznym.

Kontrola czynności nerek
Przed leczeniem oraz w jego trakcie należy kontrolować czynność nerek i dostosować dawkę,
w szczególności w ciągu pierwszych tygodni leczenia. Szczególnie ścisłej kontroli wymagają pacjenci
z zaburzeniem czynności nerek (patrz punkt 4.2). Występuje ryzyko upośledzenia czynności nerek,
szczególnie u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca lub po przeszczepie nerki.

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) (ang. Renin-AngiotensinAldosterone-system, RAAS)
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE) (ang.
Angiotensin Converting Enzyme Inhibitors, ACEi), antagonistów receptora angiotensyny II (ang.
Angiotensin Receptor Blockers, ARB) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii
oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z tym nie zaleca się
podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE,
antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być
prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność
nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane.
U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz
antagonistów receptora angiotensyny II.

Nadwrażliwość/Obrzęk naczynioruchowy
U pacjentów, którym podawano inhibitory ACE, w tym ramipryl, stwierdzano obrzęk
naczynioruchowy (np. obrzęk dróg oddechowych lub języka, z zaburzeniami oddychania lub bez)
(patrz punkt 4.8).
W przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego należy odstawić Axtil.
Należy natychmiast zastosować leczenie doraźne, obserwować pacjenta, przez conajmniej 12 do 24
godzin i wypisać do domu dopiero po całkowitym ustąpieniu objawów.
U pacjentów, którym podawano inhibitory ACE, w tym Axtil, stwierdzano obrzęk naczynioruchowy
jelit. (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów występował ból brzucha, któremu niekiedy towarzyszyły
nudności lub wymioty.

Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i sakubitrylu z walsartanem jest przeciwwskazane z
powodu zwiększonego ryzyka obrzęku naczynioruchowego. Nie rozpoczynać leczenia sakubitrylem z
walsartanem wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki produktu leczniczego
Axtil. Nie rozpoczynać leczenia produktem leczniczym Axtil wcześniej niż po upływie 36 godzin od
przyjęcia ostatniej dawki sakubitrylu z walsartanem (patrz punkt 4.3 i 4.5).

Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i racekadotrylu, inhibitorów mTOR (np. syrolimusu,
ewerolimusu, temsyrolimusu) lub wildagliptyny może prowadzić do zwiększenia ryzyka obrzęku
naczynioruchowego (np. obrzęku dróg oddechowych lub języka, z zaburzeniami oddychania lub bez)
(patrz punkt 4.5). Jeśli pacjent już przyjmuje jakiś inhibitor ACE, należy zachować ostrożność
rozpoczynając leczenie racekadotrylem, inhibitorami mTOR (np. syrolimusem, ewerolimusem,
temsyrolimusem) lub wildagliptyną.

Reakcje anafilaktyczne podczas odczulania
W przypadku hamowania ACE zwiększa się prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji
anafilaktycznych i rzekomoanafilaktycznych na jad owadów i inne alergeny. Należy rozważyć
czasowe odstawienie leku Axtil przed odczulaniem.

Stężenie potasu w surowicy
Inhibitory ACE mogą powodować hiperkaliemię, ponieważ hamują uwalnianie aldosteronu. Działanie
to jest zazwyczaj nieistotne u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Jednak u pacjentów z
zaburzeniami czynności nerek i (lub) u pacjentów przyjmujących suplementy potasu (w tym
substytuty soli), leki moczopędne oszczędzające potas, trimetoprym lub ko-trimoksazol (znany także
jako trimetoprim z sulfametoksazolem), a zwłaszcza leczonych antagonistami aldosteronu lub
blokerami receptora angiotensyny, może wystąpić hiperkaliemia. Leki moczopędne oszczędzające
potas i blokery receptora angiotensyny należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów
otrzymujących inhibitory ACE oraz należy kontrolować stężenie potasu w surowicy i czynność nerek
(patrz punkt 4.5).

Neutropenia i agranulocytoza
Rzadko stwierdzano neutropenię i agranulocytozę, a także trombocytopenię i niedokrwistość,
podobnie jak zahamowanie czynności szpiku kostnego. Należy kontrolować liczbę białych krwinek,
aby wykryć ewentualnie występującą leukopenię. Kontrola powinna być częstsza w początkowej fazie
leczenia oraz u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek, ze współistniejącą kolagenozą naczyń (np.
toczeń rumieniowaty i twardzina) oraz podczas jednoczesnego stosowania innych produktów
leczniczych, które mogą powodować zmiany w obrazie krwi (patrz punkty 4.5 i 4.8).

Różnice etniczne
Inhibitory ACE częściej powodują obrzęk naczynioruchowy u pacjentów rasy czarnej niż u innych ras.
Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów ACE, ramipryl może być mniej skuteczny w obniżaniu
ciśnienia krwi u pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów innych ras, prawdopodobnie wskutek
częstszego występowania nadciśnienia tętniczego z niskim stężeniem reniny w populacji osób rasy
czarnej.

Kaszel
W czasie stosowania inhibitorów ACE stwierdzano kaszel. Kaszel jest suchy, uporczywy i ustępuje po
zakończeniu leczenia. W ramach rozpoznania różnicowego kaszlu należy rozważyć możliwość
występowania kaszlu wywołanego inhibitorem ACE.

Zawartość laktozy
Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją
galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Zawartość sodu
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

#### 4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Przeciwwskazane połączenia

Leki zwiększające ryzyko obrzęku naczynioruchowego:

Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i sakubitrylu z walsartanem jest przeciwwskazane,
ponieważ zwiększa ryzyko obrzęku naczynioruchowego (patrz punkt 4.3 i 4.4).

Zabiegi pozaustrojowe prowadzące do styczności krwi z powierzchniami ujemnie naładowanymi,
takie jak dializa i hemofiltracja z użyciem niektórych błon o dużej przepuszczalności (np. błony
poliakrylonitrylowe) oraz afereza lipoprotein o niskiej gęstości z użyciem siarczanu dekstranu
wskutek zwiększonego zagrożenia ciężkimi reakcjami rzekomoanafilaktycznymi (patrz punkt 4.3).
Jeśli takie leczenie jest niezbędne, należy uwzględnić możliwość zastosowania innego rodzaju błony
dializacyjnej lub środka przeciwnadciśnieniowego innej klasy.

Środki ostrożności przy stosowaniu

Dane badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora
angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń
niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym
ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w
monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).

Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu lub substytuty soli zawierające potas:
Mimo że stężenie potasu w surowicy zazwyczaj utrzymuje się w granicach normy, u niektórych
pacjentów leczonych ramiprylem może wystąpić hiperkaliemia. Leki moczopędne oszczędzające potas
(np. spironolakton, triamteren lub amiloryd), suplementy potasu lub substytuty soli zawierające potas
mogą prowadzić do istotnego zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Należy również zachować
ostrożność podając ramipryl jednocześnie z innymi lekami zwiększającymi stężenie potasu w
surowicy, takimi jak trimetoprym i ko-trimoksazol (trimetoprym z sulfametoksazolem), ponieważ
wiadomo, że trimetoprym działa jak lek moczopędny oszczędzający potas, taki jak amiloryd. Z tego
względu, leczenie skojarzone ramiprylem i wymienionymi wyżej lekami nie jest zalecane. Jeśli
jednoczesne stosowanie tych leków jest wskazane, należy je podawać z zachowaniem ostrożności i
często kontrolować stężenie potasu w surowicy.

Cyklosporyna: Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i cyklosporyny może wystąpić
hiperkaliemia. Zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.

Heparyna: Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i heparyny może wystąpić
hiperkaliemia. Zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.

Racekadotryl, inhibitory mTOR (np. syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus) i wildagliptyna:
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i racekadotrylu, inhibitorów mTOR (np. syrolimusu,
ewerolimusu, temsyrolimusu) lub wildagliptyny może prowadzić do zwiększenia ryzyka obrzęku
naczynioruchowego (patrz punkt 4.4)Należy zachować ostrożność na początku leczenia (patrz punkt
4.4).

Środki przeciwnadciśnieniowe (np. leki moczopędne) oraz inne substancje, które mogą obniżać
ciśnienie tętnicze (np. azotany, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, środki znieczulające,
spożywanie dużych ilości alkoholu, baklofen, alfuzosyna, doksazosyna, prazosyna, tamsulozyna,
terazosyna): można spodziewać się zwiększenia ryzyka wystąpienia niedociśnienia tętniczego (patrz
punkt 4.2 dotyczący leków moczopędnych).

Sympatykomimetyki o działaniu wazopresyjnym i inne substancje (np. izoproterenol, dobutamina,
dopamina, epinefryna), które mogą powodować zmniejszenie działania przeciwnadciśnieniowego leku
Axtil: zaleca się stałą kontrolę ciśnienia tętniczego.

Allopurynol, środki immunosupresyjne, kortykosteroidy, prokainamid, leki cytostatyczne i inne
substancje mogące zmieniać liczbę krwinek: zwiększone ryzyko reakcji hematologicznych (patrz
punkt 4.4).

Sole litu: inhibitory ACE mogą zmniejszać wydalanie litu, co może zwiększyć toksyczność litu.
Należy kontrolować stężenie litu.

Leki przeciwcukrzycowe, w tym insulina: mogą wystąpić reakcje hipoglikemiczne. Zaleca się stałą
kontrolę stężenia glukozy we krwi.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne oraz kwas acetylosalicylowy: należy oczekiwać zmniejszenia
działania przeciwnadciśnieniowego leku Axtil. Ponadto, jednoczesne podawanie inhibitorów ACE i
NLPZ może zwiększać ryzyko zaburzeń czynności nerek oraz wzrostu stężenia potasu we krwi.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Produkt Axtil nie jest zalecany w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt 4.4) i jest
przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.3).

Brakuje jednoznacznych danych epidemiologicznych dotyczących ryzyka teratogennego działania
ekspozycji na inhibitory ACE w pierwszym trymestrze ciąży; tym niemniej nie można wykluczyć
niewielkiego wzrostu ryzyka. O ile kontynuacja leczenia inhibitorami ACE nie jest uznawana za
niezbędną, u pacjentek planujących ciążę zalecana jest zmiana sposobu leczenia hipotensyjnego na
taki, którego bezpieczeństwo stosowania w czasie ciąży zostało potwierdzone. W przypadku
rozpoznania ciąży stosowanie inhibitorów ACE powinno natychmiast zostać przerwane, a w razie
potrzeby należy włączyć alternatywny schemat terapeutyczny.
Leczenie inhibitorami ACE/antagonistami receptorów angiotensyny II (AIIRA) w czasie drugiego i
trzeciego trymestru ciąży prowadzi do toksycznego działania na płód ludzki (pogorszenie czynności
nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia kości pokrywy czaszki) i noworodka (niewydolność nerek,
hipotonia, hiperkaliemia) (patrz punkt 5.3). Jeśli w okresie od początku drugiego trymestru ciąży
dojdzie do ekspozycji na inhibitory ACE, zalecana jest ultrasonograficzna kontrola czynności nerek i
czaszki. Noworodki matek przyjmujących inhibitory ACE powinny być starannie obserwowane w
kierunku hipotonii, oligurii i hiperkaliemii (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Karmienie piersią

Ponieważ nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania ramiprylu podczas karmienia
piersią (patrz punkt 5.2), nie zaleca się jego podawania; preferowane są inne leki, których profil
bezpieczeństwa podczas karmienia piersią jest lepiej określony, w szczególności w przypadku
karmienia noworodków lub wcześniaków.

#### 4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Niektóre działania niepożądane (np. objawy hipotensji, takie jak zawroty głowy) mogą zmniejszać
zdolność pacjenta do koncentracji i reagowania, dlatego stanowią zagrożenie w sytuacjach, w których
te zdolności mają szczególne znaczenie (np. przy prowadzeniu pojazdów lub obsłudze maszyn).

Może to wystąpić szczególnie na początku leczenia lub w przypadku zmiany dotychczas stosowanych
leków na ramipryl. Nie zaleca się prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych
przez kilka godzin po zażyciu pierwszej dawki leku lub po zwiększeniu dawki.

#### 4.8. Działania niepożądane

Profil bezpieczeństwa ramiprylu obejmuje uporczywy, suchy kaszel i reakcje spowodowane
niedociśnieniem tętniczym. Do ciężkich działań niepożądanych należą obrzęk naczynioruchowy,
zaburzenia czynności nerek lub wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenia i
agranulocytoza.

Częstość działań niepożądanych zdefiniowano w następujący sposób:
bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, <1/10), niezbyt często (≥ 1/1000, <1/100), rzadko (≥ 1/10 000,
<1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie można jej określić na podstawie
dostępnych danych).
W każdej kategorii częstości kolejne działania niepożądane uszeregowano według zmniejszającej się
ciężkości.

Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko Częstość
nieznana
Zaburzenia
krwi i układu
limfatycznego

Eozynofilia Obniżona liczba
białych krwinek
(w tym
neutropenia lub
agranulocytoza),
obniżona liczba
czerwonych
krwinek,
obniżone stężenie
hemoglobiny,
obniżona liczba
płytek krwi

Niewydolność
szpiku
kostnego,
pancytopenia,
niedokrwistość
hemolityczna

Zaburzenia
układu
odpornościow
ego

Reakcje
anafilaktyczne
lub
rzekomoanafil
aktyczne,
wzrost
stężenia
przeciwciał
przeciwjądrow
ych
Zaburzenia
endokrynologi
czne

zespół
nieadekwatneg
o wydzielania
wazopresyny
(SIADH)
Zaburzenia
metabolizmu
i odżywiania

Podwyższone
stężenie potasu
we krwi

Jadłowstręt,
obniżenie
łaknienia

Obniżone
stężenie sodu
we krwi

Zaburzenia
psychiczne
Obniżenie
nastroju,
niepokój,
nerwowość,
niepokój
ruchowy,
zaburzenia
snu, w tym

Stany splątania Zaburzenia
uwagi

senność
Zaburzenia
układu
nerwowego

Ból głowy,
zawroty głowy
Zawroty
głowy (o
podłożu
błędnikowym),
utrata
odczuwania
smaku,
zaburzone
odczuwanie
smaku

Drżenie,
zaburzenia
równowagi

Niedokrwienie
mózgu, w tym
udar
niedokrwienny
oraz
przemijający
udar
niedokrwienny
, zaburzenie
czynności
psychomotory
cznych,
uczucie
pieczenia,
omamy
węchowe
Zaburzenia
oka
Zaburzenia
widzenia, na
przykład
niewyraźne
widzenie

Zapalenie
spojówek

Zaburzenia
ucha
i błędnika

Pogorszenie
słuchu, szumy
uszne
Zaburzenia
serca
Niedokrwienie
mięśnia
sercowego, w
tym dusznica
bolesna lub
zawał mięśnia
sercowego,
tachykardia,
arytmia,
kołatanie
serca, obrzęki
obwodowe
Zaburzenia
naczyniowe
Niedociśnienie
ortostatyczne,
obniżone
ciśnienie
tętnicze,
omdlenia

Zaczerwienien
ie
Zwężenie
naczyń,
hipoperfuzja,
zapalenie naczyń

Zespół
Raynauda

Zaburzenia
oddechowe,
klatki
piersiowej
i śródpiersia

Suchy,
drażniący
kaszel,
zapalenie
oskrzeli,
zapalenie
zatok,
duszność

Skurcz
oskrzeli, w
tym astma,
obrzęk błony
śluzowej nosa

Zaburzenia
żołądka i jelit
Zapalenie jelit,
zaburzenia
trawienia,

Zapalenie
trzustki
(stwierdzano

Zapalenie języka Afty w jamie
ustnej

uczucie
dyskomfortu w
jamie
brzusznej,
niestrawność,
biegunka,
nudności,
wymioty

bardzo rzadkie
przypadki
zgonów po
zastosowaniu
inhibitorów
ACE),
podwyższona
aktywność
enzymów
trzustkowych,
obrzęk
naczyniorucho
wy jelita
cienkiego, ból
w nadbrzuszu,
w tym
zapalenie
śluzówki
żołądka,
zaparcia,
suchość w
jamie ustnej
Zaburzenia
wątroby i dróg
żółciowych

Wzrost
aktywności
enzymów
wątrobowych
i/lub wzrost
bilirubiny
sprzężonej

Żółtaczka
cholestatyczna,
uszkodzenie
komórek wątroby

Ostra
niewydolność
wątroby,
cholestatyczne
lub
cytolityczne
zapalenie
wątroby (w
bardzo
rzadkich
przypadkach
prowadzące do
zgonu)

Zaburzenia
skóry i tkanki
podskórnej

Wysypka, w
szczególności
plamistogrudkowa

Obrzęk
naczyniorucho
wy, w bardzo
rzadkich
przypadkach
niedrożność
dróg
oddechowych
wskutek
obrzęku
naczyniorucho
wego może
prowadzić do
zgonu, świąd,
nadmierna
potliwość

Złuszczające
zapalenie skóry,
pokrzywka,
oddzielanie się
paznokcia od
łożyska

Reakcje
nadwrażliwość
Toksyczna
nekroliza
naskórka,
zespół
StevensaJohnsona,
rumień
wielopostacio
wy,
pęcherzyca,
zaostrzenie
łuszczycy,
łuszczycowe
zapalenie
skóry,
pęcherzowe
lub liszajcowe,
aftowe
zapalenie jamy

ustnej, łysienie
Zaburzenia
mięśniowoszkieletowe i
tkanki łącznej

kurcze mięśni,
bóle mięśni
Bóle stawów

Zaburzenia
nerek i dróg
moczowych

Zaburzenie
czynności
nerek, w tym
ostra
niewydolność
nerek,
zwiększone
wydalanie
moczu,
zwiększenie
wcześniej
występującego
białkomoczu,
wzrost
stężenia
mocznika we
krwi, wzrost
stężenia
kreatyniny we
krwi
Zaburzenia
układu
rozrodczego i
piersi

Przemijające
zaburzenia
wzwodu,
zmniejszenie
libido

Ginekomastia

Zaburzenia
ogólne i stany
w miejscu
podania

Bóle w klatce
piersiowej,
zmęczenie

Gorączka Osłabienie

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo ramiprylu monitorowano u 325 dzieci i nastolatków, w wieku od 2 do 16 lat, w 2
badaniach klinicznych. Podczas gdy charakter i stopień ciężkości zdarzeń niepożądanych są podobne
jak w przypadku osób dorosłych, częstość występowania następujących zdarzeń niepożądanych jest
większa u dzieci:

- Częstoskurcz, przekrwienie błony śluzowej nosa i nieżyt nosa występują „często” (tj. ≥ 1/100
do < 1/10) u pacjentów pediatrycznych oraz „niezbyt często” (tj. ≥ 1/1000 do < 1/100) w
populacji pacjentów dorosłych.
- Zapalenie spojówek występuje „często” (tj. ≥ 1/100 do < 1/10) u pacjentów pediatrycznych oraz
„rzadko” (tj. ≥ 1/10 000 do < 1/1000) w populacji pacjentów dorosłych.
- Drżenie i pokrzywka występują „niezbyt często” (tj. ≥ 1/1000 do < 1/100) u pacjentów
pediatrycznych oraz „rzadko” (tj. ≥ 1/10 000 do < 1/1000) w populacji pacjentów dorosłych.

Ogólny profil bezpieczeństwa ramiprylu w przypadku pacjentów pediatrycznych nie różni się
znacząco od profilu bezpieczeństwa obserwowanego wśród osób dorosłych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49-21-301
faks: + 48 22 49-21-309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9. Przedawkowanie

Objawy związane z przedawkowaniem inhibitorów ACE mogą obejmować nadmierne rozszerzenie
naczyń obwodowych (ze znacznym niedociśnieniem tętniczym i wstrząsem), bradykardię, zaburzenia
stężenia elektrolitów i niewydolność nerek. Pacjenta należy objąć dokładną obserwacją, zaś leczenie
powinno być objawowe i wspomagające. Do zalecanych sposobów postępowania należą odtruwanie
pierwotne (płukanie żołądka, podawanie adsorbentów) oraz środki przywracające równowagę
hemodynamiczną, w tym podawanie agonistów receptorów alfa 1 adrenergicznych lub podawanie
angiotensyny II (angiotensynamidu). Ramiprylat, czyli aktywny metabolit ramiprylu, jest w
niewielkim stopniu usuwany z krążenia ogólnego za pomocą hemodializy.

5 WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: inhibitory ACE, proste, kod ATC: C 09 AA 05

Mechanizm działania

Ramiprylat, czyli aktywny metabolit proleku ramiprylu, hamuje enzym
dipeptydylokarboksypeptydazę I (synonimy: konwertaza angiotensyny, kininaza II). W osoczu i
tkankach enzym ten katalizuje przekształcanie angiotensyny I w angiotensynę II – aktywną substancję
zwężającą naczynia krwionośne, a także rozkład bradykininy – aktywnej substancji rozszerzającej
naczynia krwionośne. Zmniejszone wytwarzanie angiotensyny II i hamowanie rozkładu bradykininy
prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych.
Ponieważ angiotensyna II pobudza także uwalnianie aldosteronu, ramiprylat powoduje zmniejszenie
wydzielania aldosteronu. Zazwyczaj odpowiedź na monoterapię inhibitorem ACE była mniejsza u
pacjentów rasy czarnej (afro-karaibskiej) z nadciśnieniem tętniczym – jest to populacja osób z
nadciśnieniem i zazwyczaj niską aktywnością reniny – niż u pacjentów innych ras.

Działanie farmakodynamiczne

Właściwości przeciwnadciśnieniowe
Podawanie ramiprylu powoduje znaczne obniżenie obwodowego oporu tętniczego. Zasadniczo nie
występują większe zmiany przepływu osocza przez nerki i szybkości przesączania kłębuszkowego.
Podanie ramiprylu pacjentom z nadciśnieniem tętniczym powoduje obniżenie ciśnienia tętniczego
zarówno w pozycji leżącej, jak i stojącej bez wyrównawczego wzrostu częstości akcji serca.
U większości pacjentów początek działania przeciwnadciśnieniowego dawki pojedynczej występuje
po 1 do 2 godzin po podaniu doustnym. Maksymalne działanie dawki pojedynczej występuje
zazwyczaj po 3 do 6 godzin po podaniu doustnym. Działanie przeciwnadciśnieniowe dawki
pojedynczej utrzymuje się zazwyczaj przez 24 godziny.

Maksymalne działanie przeciwnadciśnieniowe w przypadku dłuższego stosowania ramiprylu
uwidacznia się zazwyczaj po 3 do 4 tygodniach. Wykazano, że działanie przeciwnadciśnieniowe
utrzymuje się przy długotrwałym leczeniu, trwającym 2 lata.
Nagłe odstawienie ramiprylu nie powoduje szybkiego i nasilonego wzrostu ciśnienia tętniczego
(zjawiska odbicia).

Niewydolność serca
Oprócz typowego leczenia polegającego na podawaniu leków moczopędnych i ewentualnie
glikozydów nasercowych, wykazano, że ramipryl jest skuteczny u pacjentów, w klasie czynnościowej
II do IV według Nowojorskiego Towarzystwa Kardiologicznego (NYHA). Lek miał korzystne
działanie na hemodynamikę serca (obniżenie ciśnienia napełniania komory lewej i prawej, obniżenie
całkowitego obwodowego oporu naczyniowego, zwiększona pojemność minutowa serca i poprawa
wskaźnika sercowego). Zmniejsza ponadto aktywację neuroendokrynologiczną.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Profilaktyka sercowo-naczyniowa i (lub) działanie ochronne na nerki
Przeprowadzono badanie kontrolowane placebo (badanie HOPE), w którym dołączano ramipryl do
standardowej terapii u ponad 9200 pacjentów. Do badania włączano pacjentów ze zwiększonym
ryzykiem incydentów sercowo-naczyniowych z powodu choroby sercowo-naczyniowej o etiologii
miażdżycowej (choroba wieńcowa, udar lub choroba naczyń obwodowych w wywiadzie) albo
cukrzycy z przynajmniej jednym dodatkowym czynnikiem ryzyka (udokumentowana
mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, zwiększone stężenie cholesterolu całkowitego, zmniejszone
stężenie lipoprotein o dużej gęstości lub palenie papierosów).
W badaniu wykazano, że ramipryl istotnie statystycznie zmniejsza częstość występowania zawału
mięśnia sercowego, zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych i udaru, pojedynczo i łącznie
(pierwotne punkty końcowe).

Badanie HOPE: Główne wyniki
Ramipryl Placebo Ryzyko względne
(95% przedział
ufności)

Wartość
współczynnika
p
% %
Wszyscy pacjenci n=4,645 N=4,652
Pierwotne złożone punkty końcowe 14.0 17.8 0.78 (0.70-0.86) <0.001
Zawał mięśnia sercowego z 9.9 12.3 0.80 (0.70-0.90) <0.001
z przyczyn sercowo-naczyniowych 6.1 8.1 0.74 (0.64-0.87) <0.001
Udar 3.4 4.9 0.68 (0.56-0.84) <0.001

Drugorzędowe punkty końcowe
Zgon ze wszystkich przyczyn 10.4 12.2 0.84 (0.75-0.95) 0.005
Konieczność rewaskularyzacji 16.0 18.3 0.85 (0.77-0.94) 0.002
Hospitalizacja z powodu
niestabilnej dławicy piersiowej
#### 12.1 12.3 0.98 (0.87-1.10) NS

Hospitalizacja z powodu
niewydolności serca
#### 3.2 3.5 0.88 (0.70-1.10) 0.25

Powikłania związane z cukrzycą 6.4 7.6 0.84 (0.72-0.98) 0.03

W badaniu MICRO-HOPE, stanowiącym uprzednio zdefiniowaną analizę badania HOPE, oceniano
wpływ dołączenia 10 mg ramiprylu do stosowanego schematu leczniczego wobec placebo u 3577
pacjentów w wieku ≥55 lat (bez górnego limitu wieku), w większości z cukrzycą typu 2

(i przynajmniej jednym dodatkowym czynnikiem ryzyka CV), z prawidłowym lub podwyższonym
ciśnieniem tętniczym.

W pierwotnej analizie stwierdzono, że u 117 (6,5%) uczestników przyjmujących ramipryl
i 149 (8,4%) przyjmujących placebo wystąpiła jawna nefropatia, co odpowiada względnej redukcji
ryzyka RRR 24%; 95%CI [3-40], p = 0,027.
Badanie REIN, wieloośrodkowe, randomizowane badanie kontrolowane placebo z podwójnie ślepą
próbą, w grupach równoległych, zaplanowane w celu oceny wpływu leczenia ramiprylem na
zmniejszanie się filtracji kłębuszkowej (GFR) u 352 pacjentów z prawidłowym lub podwyższonym
ciśnieniem tętniczym (w wieku 18– do 70 lat) z łagodnym (tj. średnie wydalanie białka z moczem >1
i <3 g/24 godz.) lub ciężkim białkomoczem (≥3 g/24 godz.) wywołanym przewlekłą nefropatią
o etiologii innej niż cukrzycowa. W obu podgrupach pacjentów przeprowadzono następnie
stratyfikację.

Podstawowa analiza w grupie pacjentów z najcięższym białkomoczem (podgrupa zakończona
wcześniej ze względu na korzyści w ramieniu leczonym ramiprylem) wykazała, iż średnia wartość
zmniejszenia GFR na miesiąc była mniejsza u pacjentów leczonych ramiprylem niż placebo: -0,54
(0,66) wobec –0.88 (1,03) ml/min/miesiąc, p = 0,038. Różnica między grupami wynosiła 0,34 [0,03–
0,65] na miesiąc i około 4 ml/min/rok; 23,1% pacjentów w grupie leczonej ramiprylem osiągnęło
punkt końcowy w postaci podwojenia początkowego stężenia kreatyniny w surowicy i (lub)
schyłkowej niewydolności nerek (ESRD) (konieczność hemodializy lub przeszczepu nerki) wobec
45,5% w grupie otrzymującej placebo (p = 0,02).

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) (ang. Renin-AngiotensinAldosterone-system, RAAS)
Dwa duże randomizowane, kontrolowane badania kliniczne ONTARGET (ang. ONgoing Telmistartan
Alone and in combination with Ramipril Global Endpoint Trial) i VA NEPHRON-D (ang. The
Veterans Affairs Nefropathy in Diabetes) badały jednoczesne zastosowanie inhibitora ACE z
antagonistami receptora angiotensyny II.
Badanie ONTARGET było przeprowadzone z udziałem pacjentów z chorobami układu sercowonaczyniowego, chorobami naczyń mózgowych w wywiadzie lub cukrzycą typu 2 z towarzyszącymi,
udowodnionymi uszkodzeniami narządów docelowych.
Badanie VA NEPHRON-D było przeprowadzone z udziałem pacjentów z cukrzycą typu 2 oraz z
nefropatią cukrzycową.
Badania te wykazały brak istotnego korzystnego wpływu na parametry nerkowe i (lub) wyniki w
zakresie chorobowości oraz śmiertelności sercowo-naczyniowej, podczas gdy zaobserwowano
zwiększone ryzyko hiperkaliemii, ostrego uszkodzenia nerek i (lub) niedociśnienia, w porównaniu z
monoterapią.
Ze względu na podobieństwa w zakresie właściwości farmakodynamicznych tych leków , przytoczone
wyniki również mają znaczenie w przypadku innych inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora
angiotensyny II.
Dlatego też u pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy jednocześnie stosować inhibitorów ACE
oraz antagonistów receptora angiotensyny II.
Badanie ALTITUDE (ang. Aliskiren Trial in Type 2 Diabetes Using Cardiovascular and Renal
Disease Endpoints) było zaprojektowane w celu zbadania korzyści z dodania aliskirenu do
standardowego leczenia inhibitorem ACE lub antagonistą receptora angiotensyny II u pacjentów z
cukrzycą typu 2 i przewlekłą chorobą nerek oraz/lub z chorobą układu sercowo-naczyniowego.
Badanie zostało przedwcześnie przerwane z powodu zwiększonego ryzyka działań niepożądanych.
Zgony sercowo-naczyniowe i udary mózgu występowały częściej w grupie otrzymującej aliskiren w
odniesieniu do grupy placebo. W grupie otrzymującej aliskiren odnotowano również częstsze
występowanie zdarzeń niepożądanych, w tym ciężkich zdarzeń niepożądanych (hiperkaliemia,
niedociśnienie i niewydolność nerek) względem grupy placebo.

Prewencja wtórna w przypadku ostrego zawału mięśnia sercowego

Badaniem AIRE objęto ponad 2000 pacjentów z przemijającymi lub utrzymującymi się objawami
klinicznymi niewydolności serca po udokumentowanym zawale mięśnia sercowego. Podawanie
ramiprylu rozpoczęto 3 do 10 dni po wystąpieniu ostrego zawału mięśnia sercowego. Badanie
wykazało, że po upływie średniego okresu obserwacji wynoszącego 15 miesięcy, śmiertelność wśród
pacjentów leczonych ramiprylem wynosiła 16,9%, zaś w grupie placebo 22,6%. Oznacza to
zmniejszenie śmiertelności bezwzględnej o 5,7% oraz obniżenie ryzyka względnego o 27% (95% CI
[11-40%]).

Dzieci i młodzież

W randomizowanym, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby badaniu klinicznym z udziałem
244 pacjentów pediatrycznych z nadciśnieniem tętniczym (73% przypadków nadciśnienia tętniczego
pierwotnego) w wieku 6-16 lat pacjenci otrzymywali niską, średnią lub wysoką dawkę ramiprylu w
celu uzyskania osoczowego stężenia ramiprylatu odpowiadającego zakresowi dawek dla pacjentów
dorosłych, wynoszących 1,25 mg, 5 mg i 20 mg, obliczonych na podstawie masy ciała. Po upływie 4
tygodni ramipryl okazał się nieskuteczny w zakresie punktu końcowego badania w postaci obniżenia
skurczowego ciśnienia tętniczego, natomiast powodował redukcję rozkurczowego ciśnienia
tętniczego, gdy podawany był w najwyższej dawce. W przypadku zarówno średniej, jak i wysokiej
dawki ramiprylu stwierdzono znaczącą redukcję skurczowego i rozkurczowego BP u dzieci z
potwierdzonym nadciśnieniem tętniczym.

Tego efektu nie zaobserwowano w 4-tygodniowym, randomizowanym badaniu ze zwiększaniem
dawki, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby i oceniającym skutki odstawienia leku, z
udziałem 218 pacjentów pediatrycznych w wieku 6-16 lat (75% przypadków nadciśnienia tętniczego
pierwotnego), gdzie zarówno w zakresie rozkurczowego, jak i skurczowego ciśnienia tętniczego
odnotowano niewielki ponowny wzrost, ale nie istotny statystycznie powrót do wartości wyjściowych,
w przypadku wszystkich trzech badanych dawek ramiprylu: niskiej (0,625 mg – 2,5 mg), średniej (2,5
mg – 10 mg) i wysokiej (5 mg – 20 mg), obliczonych na podstawie masy ciała. W przypadku
ramiprylu nie odnotowano liniowej zależności odpowiedzi na leczenie od dawki w badanej populacji
pediatrycznej.

#### 5.2. Właściwości farmakokinetyczne

Farmakokinetyka i metabolizm

Wchłanianie
Ramipryl po podaniu doustnym szybko wchłania się z układu pokarmowego: maksymalne stężenie
ramiprylu w osoczu występuje w ciągu jednej godziny. W oparciu o odzysk z moczu wyznaczono
stopień wchłaniania na co najmniej 56%, przy czym spożycie posiłku nie miało istotnego wpływu na
wchłanianie. Dostępność biologiczna aktywnego metabolitu ramiprylatu po podaniu doustnym 2,5 mg
i 5 mg ramiprylu wynosi 45%.
Maksymalne stężenie w osoczu ramiprylatu – jedynego aktywnego metabolitu ramiprylatu –
występuje 2-4 godzin po podaniu ramiprylu. Stężenie ramiprylatu w osoczu w stanie stacjonarnym po
podaniu raz na dobę przeciętnie stosowanych dawek ramiprylu występuje zazwyczaj około czwartego
dnia leczenia.

Dystrybucja
Około 73% ramiprylu i około 56% ramiprylatu wiąże się z białkami surowicy.

Metabolizm
Ramipryl jest niemal całkowicie metabolizowany do ramiprylatu oraz estru diketopiperazyny, kwasu
diketopiperazynowego oraz glukuronidów ramiprylu i ramiprylatu.

Eliminacja
Metabolity są wydalane głównie przez nerki.

Spadek stężenia ramiprylatu w osoczu przebiega wieloetapowo. Wskutek silnego, ulegającego
nasyceniu wiązania ACE i powolnej dysocjacji od enzymu, faza końcowa eliminacji jest wydłużona
przy bardzo niskim stężeniu ramiprylatu w osoczu.
Po podaniu wielokrotnym dawek ramiprylu raz na dobę efektywny okres półtrwania stężenia
ramiprylatu wynosił 13-17 godzin dla dawek 5-10 mg tj dłużej dla niższych dawek tj. 1,25-2,5 mg.
Różnica ta wynika z wysycenia zdolności enzymu do wiązania ramiprylatu.

Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek (patrz punkt 4.2)
Wydalanie ramiprylatu przez nerki zmniejsza się u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek, zaś
klirens nerkowy ramiprylatu jest proporcjonalny do klirensu kreatyniny. Prowadzi to do zwiększenia
stężenia ramiprylatu w osoczu, które obniża się wolniej niż u pacjentów z prawidłową czynnością
nerek.

Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby (patrz punkt 4.2)
U pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby metabolizm ramiprylu opóźnia się wskutek
zmniejszonej aktywności esteraz wątrobowych, zaś stężenie ramiprylu w osoczu u tych pacjentów
zwiększa się. Maksymalne stężenie ramiprylatu u tych pacjentów nie zmienia się jednak w
porównaniu z pacjentami, u których czynność wątroby jest prawidłowa.

Laktacja
Po podaniu pojedynczej dawki doustnej 10 mg ramiprylu nie wykryto go ani jego metabolitów
w mleku kobiecym. Jednak wpływ dawek wielokrotnych nie jest znany.

Dzieci i młodzież
Profil farmakokinetyczny ramiprylu badano u 30 pacjentów pediatrycznych z nadciśnieniem tętniczym
krwi, w wieku 2-16 lat, o masie ciała ≥10 kg. Po podaniu dawek wynoszących od 0,05 do 0,2 mg/kg
ramipryl był szybko i w dużym stopniu metabolizowany do ramiprylatu. Szczytowe stężenie
ramiprylatu w osoczu występowało w ciągu 2-3 godzin. Klirens ramiprylatu wysoce korelował z
logarytmem masy ciała (p<0,01), jak również dawki (p<0,001). Klirens i objętość dystrybucji
zwiększały się wraz z rosnącym wiekiem dzieci w każdej grupie dawkowania.

Stosowanie dawki wynoszącej 0,05 mg/kg u dzieci pozwalało osiągnąć poziom ekspozycji
porównywalny ze stopniem ekspozycji u osób dorosłych leczonych ramiprylem w dawce 5 mg.
Stosowanie dawki wynoszącej 0,2 mg/kg u dzieci pozwalało uzyskać poziom ekspozycji wyższy niż
po zastosowaniu maksymalnej zalecanej dawki wynoszącej 10 mg na dobę u osób dorosłych.

#### 5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Stwierdzono, że podawanie doustne ramiprylu nie powoduje toksyczności ostrej u gryzoni i psów.
Na szczurach, psach i małpach przeprowadzono badania obejmujące długotrwałe podawanie doustne.
U tych 3 gatunków stwierdzono zmiany stężenia elektrolitów w osoczu i zmiany w obrazie krwi.
U psów i małp po podaniu dawek dobowych 250 mg/kg/d stwierdzono znaczne powiększenie aparatu
przykłębuszkowego co jest wyrazem aktywności farmakodynamicznej ramiprylu. Szczury, psy i
małpy tolerowały dawki dobowe wynoszące odpowiednio 2, 2,5 i 8 mg/kg/d bez szkodliwych
objawów.
Badania toksyczności reprodukcyjnej u szczurów, królików i małp nie wykazały żadnych właściwości
teratogennych. U samców i samic szczurów nie stwierdzono zmniejszenia płodności.
Podawanie ramiprylu samicom szczurów w okresie płodowym i w czasie karmienia doprowadziło do
nieodwracalnych uszkodzeń nerek (rozszerzenie miedniczek nerkowych) u potomstwa przy dawkach
dobowych 50 mg/kg masy ciała lub wyższych.

Nieodwracalne uszkodzenie nerek zaobserwowano u bardzo młodych szczurów, którym podano
pojedynczą dawkę ramiprylu.

Obszerne badania mutagenności z zastosowaniem szeregu układów testowych nie dały żadnych
dowodów na właściwości mutagenne lub genotoksyczne ramiprylu.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1. Wykaz substancji pomocniczych

Sodu wodorowęglan
Laktoza jednowodna
Kroskarmeloza sodowa
Skrobia żelowana kukurydziana
Sodu stearylofumaran
Żelaza tlenek żółty tylko dla tabletek 2,5 mg i 5 mg (E 172)
Żelaza tlenek czerwony tylko dla tabletek 10 mg (E 172)

#### 6.2. Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3. Okres ważności

2 lata

#### 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

#### 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry (Aluminium/Aluminium) pakowane w tekturowe pudełka.

Wielkość opakowań: 30 tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6. Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania

Bez specjalnych wymagań.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Adamed Pharma S.A.
Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A
05-152 Czosnów

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Axtil, 2,5 mg, tabletki: pozwolenie nr 11805
Axtil, 5 mg, tabletki: pozwolenie nr 11806
Axtil, 10 mg, tabletki: pozwolenie nr 11807

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 29 sierpień 2005 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 26 styczeń 2010 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

24.11.2020

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.