# Candepres HCT

> Kandesartan cyleksetyl + Hydrochlorotiazyd · 32 mg + 12,5 mg · Tabletki

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Candepres HCT
- **Nazwa powszechna:** Candesartanum cilexetili + Hydrochlorothiazidum
- **Substancja czynna:** [Kandesartan cyleksetyl + Hydrochlorotiazyd](https://apteka.online/odpowiedniki/candesartanum-cilexetili)
- **Moc:** 32 mg + 12,5 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** C09DA06
- **Liczba opakowań:** 5
- **Numer pozwolenia:** 21185
- **Podmiot odpowiedzialny:** Sandoz GmbH
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-dzialajace-na-uklad-renina-angiotensyna/candepres-hct-tabl-32-mg-12-5-mg-sandoz
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-dzialajace-na-uklad-renina-angiotensyna/candepres-hct-tabl-32-mg-12-5-mg-sandoz.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/29873/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/29873/characteristic

## Dostępne opakowania (5)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 28 tabl. | 5909991063702 | Rp | 48,81 zł (dopłata od 18,71 zł) | Niedostępny (1/5) | — |
| 30 tabl. | 5909991063993 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 56 tabl. | 5909991064006 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 60 tabl. | 5909991064037 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 90 tabl. | 5909991064044 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Leki refundowane

### 28 tabl. — EAN 5909991063702 · cena jedn. 1,74 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| We wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji | 30% | 48,81 zł | 18,71 zł | 30,10 zł | 43,00 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest Candepres HCT i w jakim celu się go stosuje?
Nazwa leku to Candepres HCT. Stosowany jest u dorosłych pacjentów w leczeniu wysokiego
ciśnienia tętniczego (nadciśnienia tętniczego). Lek zawiera dwie substancje czynne: kandesartan
cyleksetylu i hydrochlorotiazyd, które razem obniżają ciśnienie tętnicze.

◦ Kandesartan cyleksetylu należy do grupy leków nazywanych antagonistami receptora angiotensyny
II. Powoduje on zmniejszenie napięcia naczyń krwionośnych i ich rozszerzenie, co pomaga
w obniżeniu ciśnienia tętniczego.
◦ Hydrochlorotiazyd należy do grupy leków moczopędnych. Wspomaga on usunięcie z organizmu
wody i soli (np. sodu) z moczem, co pomaga w obniżeniu ciśnienia tętniczego.

Lekarz może zalecić stosowanie leku Candepres HCT, jeśli ciśnienie tętnicze nie jest właściwie
kontrolowane podczas stosowania samego kandesartanu cyleksetylu lub samego hydrochlorotiazydu
(monoterapia).

### 2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Candepres HCT

Kiedy nie stosować leku Candepres HCT
◦ jeśli pacjent ma uczulenie na kandesartan cyleksetylu lub na hydrochlorotiazyd albo na
którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
◦ jeśli pacjent ma uczulenie na leki z grupy sulfonamidów. W razie wątpliwości należy poradzić się
lekarza;
◦ jeśli pacjent ma ciężką chorobę wątroby lub zwężenie dróg żółciowych (utrudnienie
odprowadzania żółci z pęcherzyka żółciowego);
◦ jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności nerek;
◦ po 3. miesiącu ciąży (lepiej unikać również przyjmowania leku Candepres HCT we wczesnym
okresie ciąży – patrz niżej punkt dotyczący ciąży);
◦ jeśli u pacjenta stwierdzono kiedykolwiek dnę moczanową;
◦ jeśli pacjent ma utrzymujące się małe stężenie potasu we krwi;
◦ jeśli pacjent ma utrzymujące się duże stężenie wapnia we krwi;

2 DE/H/1828/003-004/IB/049

◦ jeśli pacjent choruje na cukrzycę lub ma zaburzenia czynności nerek i przyjmuje lek
zmniejszający ciśnienie tętnicze, zawierający aliskiren.

Jeśli pacjent nie jest pewien, czy którekolwiek z powyższych stwierdzeń go dotyczy, powinien przed
zastosowaniem leku Candepres HCT poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Candepres HCT należy omówić to z lekarzem lub
farmaceutą, jeśli:
◦ pacjent ma zaburzenia czynności serca, wątroby lub nerek;
◦ pacjent przebył niedawno zabieg przeszczepienia nerki;
◦ pacjent ma obecnie lub miał niedawno nasilone wymioty albo ma biegunkę;
◦ u pacjenta stwierdzono chorobę nadnerczy (o nazwie zespół Conna lub pierwotny
hiperaldosteronizm);
◦ pacjent choruje na cukrzycę;
◦ u pacjenta rozpoznano kiedykolwiek chorobę o nazwie toczeń rumieniowaty układowy (SLE);
◦ pacjent ma niskie ciśnienie tętnicze;
◦ pacjent przebył w przeszłości udar mózgu;
◦ pacjent miał w przeszłości alergię lub astmę oskrzelową;
◦ w przeszłości po przyjęciu hydrochlorotiazydu u pacjenta występowały problemy z oddychaniem
lub płucami (w tym zapalenie płuc lub gromadzenie się płynu w płucach). Jeśli po przyjęciu leku
Candepres HCT u pacjenta wystąpi ciężka duszność lub trudności z oddychaniem, należy
niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną.
◦ pacjent przyjmuje którykolwiek z wymienionych leków stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia tętniczego krwi:
- inhibitor ACE (np. enalapryl, lizynopryl, ramipryl), zwłaszcza jeśli pacjent ma chorobę nerek
spowodowaną cukrzycą
- aliskiren
◦ w przeszłości u pacjenta wystąpił nowotwór złośliwy skóry lub jeśli w trakcie leczenia pojawi się
nieoczekiwana zmiana skórna. Leczenie hydrochlorotiazydem, zwłaszcza dużymi dawkami przez
dłuższy czas, może zwiększyć ryzyko niektórych rodzajów nowotworów złośliwych skóry i warg
(nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry). Podczas przyjmowania leku Candepres HCT należy
chronić skórę przed działaniem światła słonecznego i promieniowaniem UV;
◦ u pacjenta wystąpiło osłabienie wzroku lub ból oka. Mogą być to objawy gromadzenia się płynu
w unaczynionej błonie otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między naczyniówką a
twardówką) lub zwiększenia ciśnienia we wnętrzu oka – mogą one wystąpić w przedziale od kilku
godzin do tygodni od przyjęcia leku Candepres HCT, a nieleczone mogą prowadzić do trwałej
utraty wzroku. Większe ryzyko rozwoju takich zaburzeń może występować u pacjenta, który miał
wcześniej uczulenie na penicylinę lub sulfonamidy;
◦ pacjentka podejrzewa lub planuje ciążę. Nie zaleca się stosowania leku Candepres HCT we
wczesnym okresie ciąży i nie wolno go przyjmować po 3. miesiącu ciąży, gdyż stosowany w tym
okresie może bardzo zaszkodzić dziecku (patrz niżej punkt dotyczący ciąży).

Lekarz może zalecić regularne kontrole czynności nerek, ciśnienia tętniczego i stężenia elektrolitów
(np. potasu) we krwi. Patrz także informacje w punkcie „Kiedy nie stosować leku Candepres HCT”.

Jeśli pacjent ma którekolwiek z wymienionych zaburzeń, lekarz może zlecić mu częstsze wizyty
kontrolne i wykonanie pewnych badań.

Jeśli pacjent ma być operowany, powinien poinformować lekarza lub dentystę o stosowaniu leku
Candepres HCT, gdyż jego połączenie z niektórymi lekami stosowanymi podczas znieczulenia
ogólnego może spowodować nadmierne zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi.

Candepres HCT może zwiększyć wrażliwość skóry na światło słoneczne.

Dzieci i młodzież
Leku Candepres HCT nie należy stosować u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat) ze względu

3 DE/H/1828/003-004/IB/049

na brak doświadczenia w tej grupie wiekowej.

Jeśli pacjent jest sportowcem i ma się poddać testowi antydopingowemu powinien poinformować
lekarza o przyjmowaniu leku Candepres HCT, gdyż jedna z jego substancji czynnych może
powodować dodatni wynik takiego testu.

Candepres HCT a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez
pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Candepres HCT może wpływać na sposób działania niektórych leków, a także inne leki mogą
wpływać na sposób działania leku Candepres HCT. Jeśli pacjent stosuje niektóre leki, konieczne może
być przeprowadzanie od czasu do czasu przez lekarza badań krwi.

Należy zwłaszcza powiedzieć o przyjmowaniu któregokolwiek z następujących leków, gdyż lekarz
może zmienić dawkę leku i (lub) zalecić inne środki ostrożności:
◦ inhibitor ACE lub aliskiren (patrz także informacja w punkcie „Kiedy nie stosować leku Candepres
HCT” i „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
◦ inne leki zmniejszające ciśnienie tętnicze krwi, w tym leki beta-adrenolityczne, leki zawierające
aliskiren, diazoksyd i inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE), takie jak enalapryl, kaptopryl,
lizynopryl lub ramipryl;
◦ leki regulujące rytm serca (leki przeciwarytmiczne), takie jak digoksyna i leki beta-adrenolityczne;
◦ niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen, naproksen, diklofenak, celekoksyb
lub etorykoksyb (leki stosowane w leczeniu bólu i zapalenia);
◦ kwas acetylosalicylowy (w dawce większej niż 3 g na dobę), lek stosowany w leczeniu bólu
i zapalenia;
◦ preparaty potasu lub zamienniki soli zawierające potas (leki zwiększające ilość potasu we krwi);
◦ heparyna (lek rozrzedzający krew);
◦ leki moczopędne;
◦ lit (lek stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych);
◦ leki, na których działanie może mieć wpływ stężenie potasu we krwi, takie jak niektóre leki
przeciwpsychotyczne;
◦ leki stosowane w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu, takie jak kolestypol lub kolestyramina
(leki z rodzaju żywic, zmniejszające stężenie tłuszczów);
◦ preparaty wapnia lub witaminy D;
◦ leki przeciwcholinergiczne, takie jak atropina i biperyden;
◦ amantadyna (lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona lub ciężkich zakażeń wirusowych);
◦ barbiturany (grupa leków uspokajających, stosowanych również w leczeniu padaczki);
◦ leki stosowane w leczeniu raka;
◦ steroidy, takie jak prednizolon;
◦ hormon przysadki (ACTH);
◦ leki przeciwcukrzycowe (w postaci tabletek lub insulina);
◦ leki przeczyszczające;
◦ amfoterycyna (lek stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych);
◦ karbenoksolon (lek stosowany w leczeniu choroby przełyku lub choroby wrzodowej);
◦ penicylina lub kotrimoksazol, znany również jako trimetoprym z sulfametoksazolem (antybiotyki);
◦ cyklosporyna, lek stosowany w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego narządu;
◦ inne leki, które mogą spowodować nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego, takie jak baklofen
(lek zmniejszający napięcie mięśni), amifostyna (stosowana w leczeniu raka) i niektóre leki
przeciwpsychotyczne.

Candepres HCT z jedzeniem, piciem i alkoholem
◦ Candepres HCT można przyjmować niezależnie od posiłków.
◦ Jeśli pacjent przyjmuje Candepres HCT, powinien skonsultować się z lekarzem przed spożyciem
alkoholu. Alkohol może spowodować omdlenie lub zawroty głowy.

Ciąża i karmienie piersią
Ciąża

4 DE/H/1828/003-004/IB/049

Jeśli pacjentka przypuszcza, że jest w ciąży (lub że mogła zajść w ciążę), musi poinformować
o tym lekarza. Lekarz zazwyczaj doradza pacjentce przerwanie stosowania leku Candepres HCT
przed zajściem w ciążę lub niezwłocznie po stwierdzeniu ciąży i zaleca przyjmowanie w zamian
innego leku. Nie zaleca się stosowania leku Candepres HCT we wczesnym okresie ciąży i nie wolno
go przyjmować po 3. miesiącu ciąży, gdyż stosowany w tym czasie może bardzo zaszkodzić dziecku.

Karmienie piersią
Jeśli pacjentka karmi lub planuje karmienie piersią, powinna poinformować o tym lekarza. Candepres
HCT nie jest zalecany w okresie karmienia piersią, dlatego pacjentkom, które chcą karmić dziecko
(zwłaszcza noworodka lub wcześniaka) lekarz może zalecić inne leczenie.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Niektórzy pacjenci podczas stosowania leku Candepres HCT mogą odczuwać zmęczenie lub zawroty
głowy. W takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów, posługiwać się żadnymi narzędziami ani
obsługiwać żadnych maszyn.

Candepres HCT zawiera laktozę
Jeśli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, przed zastosowaniem tego leku należy
skontaktować się z lekarzem.

Candepres HCT zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

### 3. Jak stosować Candepres HCT?
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy
skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Ważne, aby przyjmować Candepres HCT każdego dnia.
Zalecaną dawką leku Candepres HCT jest jedna tabletka raz na dobę.
Tabletkę należy połknąć popijając wodą.
Należy starać się przyjmować lek codziennie o tej samej porze. W ten sposób łatwiej pamiętać
o przyjmowaniu leku.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Candepres HCT
W razie przyjęcia większej ilości leku Candepres HCT niż zalecona, należy natychmiast skontaktować
się z lekarzem lub farmaceutą.

Pominięcie przyjęcia leku Candepres HCT
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Należy przyjąć następną
tabletkę o normalnej porze.

Przerwanie przyjmowania leku Candepres HCT
Jeśli pacjent przerwie leczenie lekiem Candepres HCT, ciśnienie tętnicze może się znowu zwiększyć.
Dlatego nie należy przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Ważne, aby pacjent wiedział o możliwości wystąpienia tych działań. Niektóre z nich mogą być
wywołane przez kandesartan cyleksetylu, a niektóre przez hydrochlorotiazyd.

W razie wystąpienia którejkolwiek z wymienionych reakcji alergicznych należy natychmiast
przerwać stosowanie leku Candepres HCT i zwrócić się o pomoc medyczną:

5 DE/H/1828/003-004/IB/049

◦ trudności w oddychaniu z obrzękiem twarzy, warg, języka i (lub) gardła, albo bez takiego obrzęku;
◦ obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła, który może spowodować trudności w połykaniu;
◦ silny świąd skóry (z wypukłymi wykwitami na skórze).

Należy także natychmiast odstawić lek i zwrócić się o pomoc medyczną, jeśli u pacjenta wystąpi
ostra niewydolność oddechowa (objawy obejmują ciężką duszność, gorączkę, osłabienie i splątanie).
To działanie niepożądane występuje bardzo rzadko (może występować rzadziej niż u 1 na 10 000
osób).

Candepres HCT może spowodować zmniejszenie liczby krwinek białych. Możliwe jest osłabienie
odporności pacjenta na zakażenie oraz wystąpienie zmęczenia, zakażenia lub gorączki. W takim
przypadku należy skontaktować się z lekarzem. Lekarz może zalecić wykonywanie badań krwi, aby
sprawdzić czy lek Candepres HCT nie spowodował zmian składu krwi (agranulocytoza).

Inne możliwe działania niepożądane:
Często (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób)
◦ Zmiany wyników badań krwi:
- zmniejszone stężenie sodu we krwi. Jeśli jest ono znaczne, pacjent może odczuwać osłabienie,
brak energii lub kurcze mięśni.
- zwiększone lub zmniejszone stężenie potasu we krwi, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek lub niewydolnością serca. Jeśli zaburzenia te są znaczne, pacjent może
odczuwać zmęczenie, osłabienie, nieregularne bicie serca lub mrowienie.
- zwiększone stężenie cholesterolu, cukru lub kwasu moczowego we krwi.
◦ Obecność cukru w moczu.
◦ Odczucie zawrotów głowy/wirowania lub osłabienia.
◦ Ból głowy.
◦ Zakażenie dróg oddechowych.

Niezbyt często (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób)
◦ Niskie ciśnienie tętnicze, które może spowodować uczucie omdlewania lub zawroty głowy.
◦ Utrata apetytu, biegunka, zaparcie, podrażnienie żołądka.
◦ Wysypka skórna, pokrzywka, wysypka w wyniku nadwrażliwości na światło słoneczne.

Rzadko (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób)
◦ Żółtaczka (zażółcenie skóry lub białkówek oczu). W takim przypadku należy niezwłocznie
skontaktować się z lekarzem.
◦ Wpływ na czynność nerek, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub
niewydolnością serca.
◦ Zaburzenia snu, depresja, niepokój ruchowy.
◦ Mrowienie lub kłucie w rękach lub nogach.
◦ Krótkotrwałe nieostre widzenie.
◦ Zaburzenia rytmu serca.
◦ Trudności w oddychaniu (w tym zapalenie płuc, obecność płynu w płucach).
◦ Wysoka temperatura (gorączka).
◦ Zapalenie trzustki, które powoduje umiarkowany lub silny ból brzucha.
◦ Kurcze mięśni.
◦ Uszkodzenie naczyń krwionośnych, które powoduje wystąpienie czerwonych lub fioletowych
plamek na skórze.
◦ Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych lub białych albo płytek krwi, z możliwością wystąpienia
zmęczenia, zakażenia, gorączki lub łatwego powstawania siniaków.
◦ Ciężka, szybko rozwijająca się wysypka z powstawaniem pęcherzy lub łuszczeniem się skóry,
a także możliwością powstawania pęcherzy w jamie ustnej.

Bardzo rzadko (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 000 osób)
◦ Obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła.
◦ Świąd.
◦ Ból pleców, ból stawów i mięśni.

6 DE/H/1828/003-004/IB/049

◦ Zmiany czynności wątroby, w tym zapalenie wątroby. Możliwe jest wystąpienie zmęczenia,
zażółcenia skóry i białkówek oczu oraz objawów przypominających grypę.
◦ Kaszel.
◦ Nudności.

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
◦ Nagła krótkowzroczność.
◦ Osłabienie wzroku lub ból oczu na skutek podwyższonego ciśnienia (możliwe objawy gromadzenia
się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko — nadmiernego nagromadzenia płynu między
naczyniówką a twardówką — lub ostrej jaskry zamkniętego kąta).
◦ Uogólniony i skórny toczeń rumieniowaty (zaburzenie alergiczne, które powoduje gorączkę, ból
stawów, wysypkę, np. z zaczerwienieniem, powstawaniem pęcherzy, złuszczaniem się skóry
i powstawaniem guzków).
◦ Nowotwory złośliwe skóry i warg (nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać Candepres HCT?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na tekturowym pudełku
i blistrze po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Candepres HCT

Tabletki 32 mg + 12,5 mg
- Substancjami czynnymi leku są kandesartan cyleksetylu i hydrochlorotiazyd.
Każda tabletka zawiera 32 mg kandesartanu cyleksetylu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.
- Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, żelaza tlenek żółty (E172), żelaza tlenek czerwony
(E172), żelaza tlenek czarny (E172), skrobia kukurydziana, powidon K30, karagen, kroskarmeloza
sodowa i magnezu stearynian.

Tabletki 32 mg + 25 mg
- Substancjami czynnymi leku są kandesartan cyleksetylu i hydrochlorotiazyd.
Każda tabletka zawiera 32 mg kandesartanu cyleksetylu i 25 mg hydrochlorotiazydu.
- Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, żelaza tlenek czerwony (E172), żelaza tlenek czarny
(E172), tytanu dwutlenek (E171), skrobia kukurydziana, powidon K30, karagen, kroskarmeloza

7 DE/H/1828/003-004/IB/049

sodowa i magnezu stearynian.

Jak wygląda lek Candepres HCT i co zawiera opakowanie
Tabletki 32 mg + 12,5 mg
Jasnobrązowa, nakrapiana, podłużna, obustronnie wypukła tabletka z wyciśniętym symbolem ‘32’ na
jednej stronie i linią podziału po obu stronach.

Tabletki 32 mg + 25 mg
Czerwonawobrązowa, nakrapiana, podłużna, obustronnie wypukła tabletka z wyciśniętym symbolem
‘H 32’ na jednej stronie i linią podziału po obu stronach.

Linia podziału na tabletce tylko ułatwia rozkruszenie w celu ułatwienia połknięcia, nie umożliwia
podziału na równe dawki.

Blister Aluminium/Aluminium ze środkiem pochłaniającym wilgoć, w tekturowym pudełku.
Opakowania zawierają 28, 30, 56, 60 lub 90 tabletek.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Podmiot odpowiedzialny
Sandoz GmbH
Biochemiestrasse 10
6250 Kundl, Austria

Wytwórca
Lek Pharmaceuticals d.d.
Verovškova 57
1526 Ljubljana, Słowenia

Salutas Pharma GmbH
Otto-von-Guericke Allee 1,
39179 Barleben, Niemcy

Lek Pharmaceuticals d.d.
Trimlini 2D
9220 Lendava, Słowenia

Lek S.A.
ul. Domaniewska 50 C
02-672 Warszawa

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat leku oraz jego nazw w krajach
członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego należy zwrócić się do:
Sandoz Polska Sp. z o.o.
ul. Domaniewska 50 C
02-672 Warszawa
tel. 22 209 70 00

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 02/2022

Logo Sandoz

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

1 DE/H/1828/003-004/IB/049

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Candepres HCT, 32 mg + 12,5 mg, tabletki
Candepres HCT, 32 mg + 25 mg, tabletki

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Candepres HCT, 32 mg + 12,5 mg
Każda tabletka zawiera 32 mg kandesartanu cyleksetylu (Candesartanum cilexetili) i 12,5 mg
hydrochlorotiazydu (Hydrochlorothiazidum).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu
Każda tabletka zawiera 156 mg laktozy (w postaci laktozy jednowodnej).

Candepres HCT, 32 mg + 25 mg
Każda tabletka zawiera 32 mg kandesartanu cyleksetylu (Candesartanum cilexetili) i 25 mg
hydrochlorotiazydu (Hydrochlorothiazidum).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu
Każda tabletka zawiera 143,8 mg laktozy (w postaci laktozy jednowodnej).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka

Candepres HCT, 32 mg + 12,5 mg
Jasnobrązowa, nakrapiana, podłużna, obustronnie wypukła tabletka z wyciśniętym symbolem ‘32’ na
jednej stronie i linią podziału po obu stronach.
Linia podziału na tabletce tylko ułatwia rozkruszenie w celu ułatwienia połknięcia, a nie podział na
równe dawki.

Candepres HCT, 32 mg + 25 mg
Czerwonawobrązowa, nakrapiana, podłużna, obustronnie wypukła tabletka z wyciśniętym symbolem
‘H 32’ na jednej stronie i linią podziału po obu stronach.
Linia podziału na tabletce tylko ułatwia rozkruszenie w celu ułatwienia połknięcia, a nie podział na
równe dawki.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Candepres HCT wskazany jest w:
• leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych, u których ciśnienie tętnicze nie jest
wystarczająco kontrolowane kandesartanem cyleksetylu lub hydrochlorotiazydem w monoterapii.

2 DE/H/1828/003-004/IB/049

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Zalecaną dawką produktu Candepres HCT jest jedna tabletka raz na dobę.

Zaleca się dostosowanie dawki poszczególnych substancji czynnych produktu leczniczego
(kandesartanu cyleksetylu i hydrochlorotiazydu). W uzasadnionych klinicznie przypadkach można
rozważyć bezpośrednią zmianę z monoterapii na produkt Candepres HCT. W przypadku zmiany
monoterapii hydrochlorotiazydem na leczenie produktem Candepres HCT zaleca się dostosowanie
dawki kandesartanu cyleksetylu. Produkt Candepres HCT można stosować u pacjentów, u których
ciśnienie tętnicze nie jest wystarczająco kontrolowane przez kandesartan cyleksetylu lub
hydrochlorotiazyd w monoterapii, bądź produkt Candepres HCT w mniejszych dawkach.

Najlepsze działanie przeciwnadciśnieniowe uzyskuje się zwykle w ciągu 4 tygodni od rozpoczęcia
leczenia.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku dostosowanie dawki nie jest konieczne.

Zmniejszona objętość wewnątrznaczyniowa
U pacjentów z ryzykiem niedociśnienia tętniczego, takich jak pacjenci ze zmniejszoną objętością
wewnątrznaczyniową, zaleca się stopniowe dostosowywanie dawki kandesartanu cyleksetylu (można
rozważyć zastosowanie dawki początkowej 4 mg).

Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny
30-80 ml/min/1,73 m2 powierzchni ciała [pc.]) zaleca się stopniowe dostosowywanie dawki.
Stosowanie produktu Candepres HCT jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami
czynności nerek (z klirensem kreatyniny <30 ml/min/1,73 m2 pc.), patrz punkt 4.3.

Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z lekką do umiarkowanej przewlekła chorobą wątroby zaleca się stopniowe
dostosowywanie dawki. Stosowanie produktu Candepres HCT jest przeciwwskazane u pacjentów
z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i (lub) cholestazą (patrz punkt 4.3).

Dzieci i młodzież

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu Candepres HCT u dzieci i młodzieży
w wieku poniżej 18 lat. Brak dostępnych danych.

Sposób podawania

Podanie doustne.
Produkt Candepres HCT można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłków.
Pokarm nie wpływa na biodostępność kandesartanu.
Nie ma istotnej klinicznie interakcji między hydrochlorotiazydem a pokarmem.

#### 4.3 Przeciwwskazania

◦ Nadwrażliwość na substancje czynne, na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1 lub na pochodne sulfonamidów. Hydrochlorotiazyd jest pochodną sulfonamidową.
◦ Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
◦ Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min/1,73 m2 pc.).
◦ Ciężkie zaburzenia czynności wątroby i (lub) cholestaza.

3 DE/H/1828/003-004/IB/049

◦ Hipokaliemia i hiperkalcemia oporna na leczenie.
◦ Dna moczanowa.
◦ Jednoczesne stosowanie produktu Candepres HCT i produktów leczniczych zawierających
aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR
<60 ml/min/1,73 m2 pc.), patrz punkty 4.5 i 5.1.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
Dowiedziono, że jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II
lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii i zmniejszonej czynności
nerek (włącznie z ostrą niewydolnością nerek). Z tego względu nie zaleca się podwójnej blokady
układu RAA przez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny
II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady jest bezwzględnie konieczne, leczenie takie powinno być
prowadzone pod nadzorem specjalisty, z częstą i ścisłą kontrolą czynności nerek, stężenia elektrolitów
i ciśnienia tętniczego.
Inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II nie należy stosować jednocześnie
u pacjentów z nefropatią cukrzycową.

Zaburzenia czynności nerek
Tak jak po zastosowaniu produktów leczniczych hamujących układ renina-angiotensyna-aldosteron,
u wrażliwych pacjentów otrzymujących produkt Candepres HCT można spodziewać się zmian
czynności nerek.

Przeszczepienie nerki
Istnieją ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania produktu Candepres HCT u pacjentów po
przeszczepieniu nerki.

Zwężenie tętnicy nerkowej
Produkty lecznicze wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron, w tym antagoniści receptora
angiotensyny II (AIIRA), mogą zwiększać stężenie mocznika we krwi i stężenie kreatyniny
w surowicy u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej
nerki.

Zmniejszenie objętości wewnątrznaczyniowej
U pacjentów z hipowolemią i (lub) niedoborem sodu może wystąpić objawowe niedociśnienie
tętnicze, podobnie jak w przypadku innych leków działających na układ renina-angiotensynaaldosteron. Dlatego do czasu wyrównania tych niedoborów stosowanie produktu Candepres HCT nie
jest zalecane.

Znieczulenie i zabiegi chirurgiczne
Podczas znieczulenia i zabiegów chirurgicznych u pacjentów leczonych AIIRA może wystąpić
niedociśnienie tętnicze na skutek zahamowania układu renina-angiotensyna-aldosteron. W bardzo
rzadkich przypadkach niedociśnienie może być tak znaczne, że wymaga dożylnego podania płynów
i (lub) leków o działaniu presyjnym.

Zaburzenia czynności wątroby
Tiazydowe leki moczopędne należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności
wątroby lub postępującą chorobą wątroby, gdyż nieznaczne zmiany równowagi wodno-elektrolitowej
mogą wywołać śpiączkę wątrobową. Brak doświadczenia klinicznego dotyczącego stosowania
produktu Candepres HCT u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

Zwężenie zastawki aortalnej i mitralnej (przerostowa kardiomiopatia zawężająca)
Podobnie jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia krwionośne, należy zachować
szczególną ostrożność u pacjentów z hemodynamicznie istotnym zwężeniem zastawki aortalnej lub
mitralnej albo z kardiomiopatią przerostową z zawężeniem drogi odpływu.

4 DE/H/1828/003-004/IB/049

Pierwotny hiperaldosteronizm
Pacjenci z hiperaldosteronizmem pierwotnym przeważnie nie reagują na leki przeciwnadciśnieniowe,
które hamują układ renina-angiotensyna-aldosteron. Dlatego nie zaleca się u nich stosowania produktu
Candepres HCT.

Zaburzenia elektrolitowe
Należy w odpowiednich odstępach czasu oznaczać stężenia elektrolitów w surowicy. Leki tiazydowe,
w tym hydrochlorotiazyd, mogą powodować zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej
(hiperkalcemię, hipokaliemię, hiponatremię, hipomagnezemię i zasadowicę hipochloremiczną).
Tiazydowe leki moczopędne mogą zmniejszać wydalanie wapnia w moczu, co może powodować
przemijające, nieznaczne zwiększenie stężenia wapnia w surowicy. Znaczna hiperkalcemia może być
objawem utajonej nadczynności przytarczyc. Tiazydowe leki moczopędne należy odstawić przed
wykonaniem testów czynnościowych przytarczyc.

Hydrochlorotiazyd zwiększa wydalanie potasu w moczu w sposób zależny od dawki, co może
prowadzić do hipokaliemii. Wydaje się, że to działanie hydrochlorotiazydu jest słabsze podczas
jednoczesnego stosowania z kandesartanem cyleksetylu. Ryzyko hipokaliemii może być większe
u pacjentów z marskością wątroby, pacjentów z nasiloną diurezą, z niedostateczną ilością elektrolitów
przyjmowanych doustnie i u pacjentów otrzymujących jednocześnie kortykosteroidy lub hormon
adrenokortykotropowy (ACTH).

Leczenie kandesartanem cyleksetylu może powodować hiperkaliemię, zwłaszcza jeśli występuje
niewydolność serca i (lub) zaburzenia czynności nerek. Skojarzone stosowanie produktu Candepres
HCT z inhibitorami ACE, aliskirenem, lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami
potasu, zamiennikami soli kuchennej zawierającymi potas lub innymi produktami leczniczymi, które
mogą zwiększać stężenie potasu w surowicy (np. heparyną sodową, kotrimoksazolem znanym również
jako trimetoprym/sulfametoksazol) może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy.
Należy kontrolować stężenie potasu, jeśli jest to wskazane.
Wykazano, że tiazydowe leki moczopędne zwiększają wydalanie magnezu w moczu, co może
prowadzić do hipomagnezemii.

Działanie na metabolizm i układ dokrewny
Leczenie tiazydowym lekiem moczopędnym może zaburzać tolerancję glukozy. Może być konieczne
dostosowanie dawki przeciwcukrzycowych produktów leczniczych, w tym insuliny. Podczas
stosowania leków tiazydowych może ujawnić się utajona cukrzyca. Stosowanie tiazydowych leków
moczopędnych wiązało się ze zwiększeniem stężenia cholesterolu i triglicerydów. W przypadku
dawek zawartych w produkcie Candepres HCT obserwowano tylko znikome działanie. Tiazydowe
leki moczopędne zwiększają stężenie kwasu moczowego w surowicy i u pacjentów podatnych mogą
wywołać dnę moczanową.

Nadwrażliwość na światło
Podczas stosowania tiazydowych leków moczopędnych opisywano przypadki reakcji nadwrażliwości
na światło (patrz punkt 4.8). Jeśli reakcja taka wystąpi u pacjenta, należy przerwać leczenie. Jeśli
wznowienie stosowania leku moczopędnego jest konieczne, zaleca się ochronę miejsc eksponowanych
na promienie słoneczne lub sztuczne promieniowanie UVA.

Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry
W dwóch badaniach epidemiologicznych z wykorzystaniem danych z duńskiego krajowego rejestru
nowotworów złośliwych stwierdzono zwiększenie ryzyka nieczerniakowych nowotworów złośliwych
skóry (NMSC, ang. non-melanoma skin cancer) [raka podstawnokomórkowego (BCC, ang. basal cell
carcinoma) i raka kolczystokomórkowego (SCC, ang. squamous cell carcinoma)] w warunkach
zwiększającego się łącznego narażenia organizmu na hydrochlorotiazyd (HCTZ). W mechanizmie
rozwoju NMCS mogą odgrywać rolę właściwości fotouczulające HCTZ.

Pacjentów przyjmujących HCTZ należy poinformować o ryzyku NMSC i zalecić regularne
sprawdzanie, czy na skórze nie pojawiły się nowe zmiany, i szybki kontakt z lekarzem w przypadku

5 DE/H/1828/003-004/IB/049

stwierdzenia jakichkolwiek podejrzanych zmian skórnych. Pacjentom należy zalecić podejmowanie
możliwych działań zapobiegawczych w celu minimalizacji ryzyka rozwoju nowotworów złośliwych
skóry, jak ograniczanie narażania się na działanie światła słonecznego i promieniowania UV, a jeśli to
niemożliwe - odpowiednią ochronę. Niepokojące zmiany skórne należy niezwłocznie badać
z możliwością wykonania biopsji z oceną histologiczną. U osób, u których w przeszłości występowały
NMSC, może być konieczne ponowne rozważenie stosowania HCTZ (patrz również punkt 4.8).

Nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, ostra krótkowzroczność i jaskra
wtórna zamkniętego kąta
Sulfonamidy i leki będące pochodnymi sulfonamidów mogą powodować reakcję idiosynkratyczną
wywołującą nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką z ograniczeniem pola
widzenia, przejściową krótkowzroczność i ostrą jaskrę zamkniętego kąta. Objawy obejmują nagłe
zmniejszenie ostrości widzenia lub ból oka i zazwyczaj pojawiają się w ciągu kilku godzin do tygodni
od rozpoczęcia leczenia. Nieleczona ostra jaskra zamkniętego kąta może prowadzić do trwałej utraty
wzroku. Podstawowe leczenie polega na jak najszybszym odstawieniu produktu leczniczego. Jeśli
ciśnienie wewnątrzgałkowe pozostaje niekontrolowane, należy rozważyć natychmiastowe leczenie
zachowawcze lub chirurgiczne. Do czynników ryzyka rozwoju ostrej jaskry zamkniętego kąta może
należeć uczulenie na sulfonamidy lub penicylinę w wywiadzie.

Uwagi ogólne
U pacjentów, u których napięcie naczyń i czynność nerek zależą głównie od aktywności układu
renina-angiotensyna-aldosteron (np. u pacjentów z ciężką zastoinową niewydolnością serca lub
z chorobą nerek, w tym ze zwężeniem tętnicy nerkowej), leczenie innymi produktami leczniczymi
wpływającymi na ten układ, w tym AIIRA, wiązało się z nagłym zmniejszeniem ciśnienia tętniczego,
azotemią, skąpomoczem lub (rzadko) z ostrą niewydolnością nerek. Podobnie jak w przypadku innych
leków przeciwnadciśnieniowych, nadmierne zmniejszenie ciśnienia tętniczego u pacjentów z chorobą
niedokrwienną serca lub miażdżycą naczyń mózgowych może prowadzić do zawału mięśnia
sercowego lub udaru mózgu.
Reakcje nadwrażliwości na hydrochlorotiazyd mogą występować u pacjentów z alergią lub astmą
oskrzelową w wywiadzie lub bez takiego wywiadu. Prawdopodobieństwo reakcji nadwrażliwości jest
jednak większe u pacjentów z obciążającym wywiadem.
Podczas stosowania tiazydowych leków moczopędnych opisywano zaostrzenie lub uczynnienie
tocznia rumieniowatego układowego.

Działanie przeciwnadciśnieniowe produktu Candepres HCT może być nasilone przez inne
przeciwnadciśnieniowe produkty lecznicze.

Ostra toksyczność na układ oddechowy
Po przyjęciu hydrochlorotiazydu notowano bardzo rzadko poważne przypadki ostrej toksyczności na
układ oddechowy, w tym zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS, ang. acute respiratory
distress syndrome). Obrzęk płuc zwykle rozwija się w ciągu kilku minut do kilku godzin po przyjęciu
hydrochlorotiazydu. Początkowo objawy obejmują duszność, gorączkę, osłabioną czynność płuc i
niedociśnienie tętnicze. Jeśli podejrzewa się rozpoznanie ARDS, należy odstawić Candepres HCT i
zastosować odpowiednie leczenie. Hydrochlorotiazydu nie należy podawać pacjentom, u których
wcześniej po przyjęciu hydrochlorotiazydu wystąpił ARDS.

Szczególne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych
Ten produkt leczniczy zawiera laktozę, jako substancję pomocniczą. Nie powinien być stosowany
u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem
złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy uznaje się go za
„wolny od sodu”.

Ciąża
Nie należy rozpoczynać leczenia AIIRA podczas ciąży. Z wyjątkiem przypadków wymagających
kontynuowania leczenia AIIRA, u pacjentek planujących ciążę należy zastosować alternatywne

6 DE/H/1828/003-004/IB/049

leczenie przeciwnadciśnieniowe o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania w ciąży. W razie
stwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać leczenie AIIRA i, jeśli to wskazane, rozpocząć
alternatywne leczenie (patrz punkty 4.3 i 4.6).

Hydrochlorotiazyd zawarty w produkcie Candepres HCT może dawać dodatni wynik testu
antydopingowego.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Kliniczne badania farmakokinetyki dotyczyły m.in. warfaryny, digoksyny, doustnych środków
antykoncepcyjnych (tj. etynyloestradiol z lewonorgestrelem), glibenklamidu i nifedypiny.
W badaniach tych nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji.

Można oczekiwać, że niedobór potasu wywołany przez hydrochlorotiazyd pogłębi się pod wpływem
innych produktów leczniczych powodujących utratę potasu i hipokaliemię (np. innych leków
moczopędnych nieoszczędzających potasu, leków przeczyszczających, amfoterycyny,
karbenoksolonu, penicyliny benzylowej, pochodnych kwasu salicylowego, steroidów, ACTH).

Jednoczesne stosowanie produktu Candepres HCT i leków moczopędnych oszczędzających potas,
suplementów potasu, zamienników soli kuchennej zawierających potas lub innych leków, które mogą
zwiększać stężenie potasu (np. heparyny sodowej, kotrimoksazolu znanego również jako
trimetoprym/sulfametoksazol) może powodować zwiększenie stężenia potasu w surowicy. Należy
kontrolować stężenie potasu, jeśli jest to wskazane (patrz punkt 4.4).

Hipokaliemia i hipomagnezemia wywołane działaniem leków moczopędnych sprzyja potencjalnie
kardiotoksycznemu działaniu glikozydów naparstnicy i leków przeciwarytmicznych. Zaleca się
okresową kontrolę stężenia potasu w surowicy, jeśli produkt Candepres HCT stosowany jest
jednocześnie z tymi produktami leczniczymi, a także z następującymi lekami, które mogą wywoływać
zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes:
• leki przeciwarytmiczne klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid)
• leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)
• niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. tiorydazyna, chloropromazyna, lewomepromazyna,
trifluoperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol,
droperydol)
• inne (np. beprydyl, cyzapryd, difemanyl, erytromycyna podawana dożylnie, halofantryna,
ketanseryna, mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, terfenadyna, winkamina podawana
dożylnie).

Podczas jednoczesnego stosowania litu z inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE) lub
hydrochlorotiazydem opisywano odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy i związane z tym
działanie toksyczne. Podobne działanie opisywano również podczas stosowania AIIRA. Nie zaleca się
stosowania kandesartanu i hydrochlorotiazydu z litem. Jeśli takie leczenie skojarzone jest konieczne,
zaleca się uważne kontrolowanie stężenia litu w surowicy.

Podczas jednoczesnego stosowania AIIRA i niesteroidowych leków przeciwzapalnych (tj. wybiórcze
inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy (w dawce >3 g/dobę) oraz niewybiórcze NLPZ) może
wystąpić osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego.

Podobnie jak w przypadku inhibitorów ACE, jednoczesne stosowanie AIIRA z NLPZ może zwiększać
ryzyko pogorszenia czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek oraz zwiększenia stężenia
potasu w surowicy, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi wcześniej zaburzeniami czynności nerek.
Takie leczenie skojarzone wymaga ostrożności, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Pacjentów
należy odpowiednio nawodnić oraz kontrolować czynność nerek po rozpoczęciu leczenia
skojarzonego i następnie okresowo.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) osłabiają działanie moczopędne, sodopędne
i przeciwnadciśnieniowe hydrochlorotiazydu.

7 DE/H/1828/003-004/IB/049

Kolestypol i kolestyramina zmniejszają wchłanianie hydrochlorotiazydu.

Hydrochlorotiazyd może nasilić działanie niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie
szkieletowe (np. tubokuraryny).

Tiazydowe leki moczopędnie mogą zwiększać stężenie wapnia w surowicy na skutek zmniejszenia
jego wydalania. Jeśli konieczne jest stosowanie suplementów wapnia lub witaminy D, należy
kontrolować stężenie wapnia w surowicy oraz odpowiednio dostosować jego dawkę.

Tiazydowe leki moczopędne mogą nasilać hiperglikemizujące działanie leków beta-adrenolitycznych
i diazoksydu.

Leki przeciwcholinergiczne (np. atropina, biperyden) mogą zwiększyć biodostępność tiazydowych
leków moczopędnych przez osłabienie motoryki przewodu pokarmowego i zwolnienie opróżniania
żołądka.

Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych wywoływanych przez
amantadynę.

Tiazydowe leki moczopędne mogą zmniejszać nerkowe wydalanie cytotoksycznych produktów
leczniczych (np. cyklofosfamidu, metotreksatu) i nasilać ich działanie mielosupresyjne.

Jednoczesne spożycie alkoholu, zastosowanie barbituranów lub leków znieczulających może nasilać
niedociśnienie ortostatyczne.

Leczenie tiazydowymi lekami moczopędnymi może zaburzać tolerancję glukozy. Może być konieczne
dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych, w tym insuliny. Należy zachować ostrożność
podczas stosowania metforminy ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej spowodowanej przez
możliwą czynnościową niewydolność nerek związaną ze stosowaniem hydrochlorotiazydu.

Hydrochlorotiazyd może zmniejszać reakcję tętnic na aminy presyjne (np. adrenalinę), jednak nie
w stopniu, który wykluczałby ich działanie.

Hydrochlorotiazyd może zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza po podaniu dużych
dawek jodowych środków kontrastujących.

Jednoczesne stosowanie z cyklosporyną może zwiększyć ryzyko hiperurykemii i powikłań o typie dny
moczanowej.

Jednoczesne stosowanie z baklofenem, amifostyną, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi
lub neuroleptykami może prowadzić do nasilenia działania przeciwnadciśnieniowego i może wywołać
niedociśnienie tętnicze.

Dane z badań klinicznych wykazały, że podwójna blokada układu RAA przez jednoczesne
zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu wiąże się
z częstszym występowaniem działań niepożądanych, tj. niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia
i zmniejszona czynność nerek (włącznie z ostrą niewydolnością nerek) niż po zastosowaniu jednego
leku wpływającego na czynność układu RAA (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).

#### 4.6 Wpływ na płodność ciążę i laktację

Ciąża

Antagoniści receptora angiotensyny II (AIIRA)

8 DE/H/1828/003-004/IB/049

Nie zaleca się stosowania antagonistów angiotensyny II w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt
4.4). Stosowanie antagonistów angiotensyny II w drugim i trzecim trymestrze ciąży jest
przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Dane epidemiologiczne dotyczące ryzyka działania teratogennego w przypadku narażenia na
inhibitory ACE w pierwszym trymestrze ciąży nie są rozstrzygające, jednak nie można wykluczyć
nieznacznego zwiększenia ryzyka. Wprawdzie brak kontrolowanych danych epidemiologicznych
w odniesieniu do AIIRA, podobne ryzyko może dotyczyć całej grupy tych produktów leczniczych.
Z wyjątkiem konieczności kontynuowania leczenia AIIRA, u pacjentek planujących ciążę należy
zastosować alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe o ustalonym profilu bezpieczeństwa
stosowania w ciąży. W razie stwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać leczenie antagonistą
receptora angiotensyny II i, jeśli to wskazane, rozpocząć leczenie alternatywne.

Wiadomo, że stosowanie antagonistów receptora angiotensyny II w drugim i trzecim trymestrze ciąży
powoduje toksyczne działanie na ludzki płód (pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie
kostnienia czaszki) i noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia), patrz
punkt 5.3.
Jeśli narażenie na antagonistów receptora angiotensyny II wystąpiło od drugiego trymestru ciąży,
zaleca się badanie ultrasonograficzne czaszki i czynności nerek płodu.
Należy uważnie obserwować niemowlęta, których matki przyjmowały lek z grupy AIIRA, ze względu
na możliwość wystąpienia niedociśnienia tętniczego (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Hydrochlorotiazyd

Doświadczenie dotyczące stosowania hydrochlorotiazydu w czasie ciąży, zwłaszcza w pierwszym
trymestrze, jest ograniczone. Badania na zwierzętach są niewystarczające.
Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko. Mechanizm jego działania farmakologicznego sprawia, że
stosowany w drugim i trzecim trymestrze ciąży może zmniejszać maciczno-łożyskowy przepływ krwi
i wywoływać u płodu oraz noworodka żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe i małopłytkowość.
Hydrochlorotiazydu nie należy stosować w leczeniu obrzęków ciążowych, nadciśnienia ciążowego lub
stanu przedrzucawkowego ze względu na ryzyko zmniejszenia objętości osocza i niedostatecznej
perfuzji łożyska bez korzystnego wpływu na przebieg choroby.
Hydrochlorotiazydu nie należy stosować w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u kobiet
w ciąży z wyjątkiem rzadkich przypadków, w których nie można zastosować innego leczenia.

Karmienie piersią

Antagoniści receptora angiotensyny II (AIIRA)
Ze względu na brak dostępnych informacji o stosowaniu produktu Candepres HCT w okresie
karmienia piersią, nie zaleca się jego stosowania. Preferowane jest alternatywne leczenie produktami
o lepszym profilu bezpieczeństwa stosowania w okresie karmienia piersią, zwłaszcza, gdy karmione
dziecko jest wcześniakiem lub noworodkiem.

Hydrochlorotiazyd
Hydrochlorotiazyd przenika do mleka kobiecego w niewielkiej ilości. Duże dawki tiazydowych leków
moczopędnych wywołując intensywną diurezę mogą zahamować wytwarzanie mleka. Nie zaleca się
stosowania produktu Candepres HCT w okresie karmienia piersią.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań wpływu produktu Candepres HCT na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania urządzeń oraz maszyn. Podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn trzeba
pamiętać, że w trakcie leczenia produktem Candepres HCT mogą sporadycznie występować zawroty
głowy lub uczucie zmęczenia.

#### 4.8 Działania niepożądane

9 DE/H/1828/003-004/IB/049

Działania niepożądane notowane w kontrolowanych badaniach klinicznych z zastosowaniem
kandesartanu cyleksetylu z hydrochlorotiazydem były lekkie i przemijające. Częstość przerwania
leczenia z powodu działań niepożądanych była podobna w grupie otrzymującej kandesartan
cyleksetylu z hydrochlorotiazydem (2,3-3,3%) i w grupie placebo (2,7-4,3%).

W badaniach klinicznych z zastosowaniem kandesartanu cyleksetylu z hydrochlorotiazydem działania
niepożądane ograniczały się do działań notowanych uprzednio podczas stosowania kandesartanu
cyleksetylu i (lub) hydrochlorotiazydu.

Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane kandesartanu cyleksetylu zgłaszane podczas badań
klinicznych i w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu. W zbiorczej analizie danych z badań
klinicznych u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym działania niepożądane kandesartanu cyleksetylu
określono na podstawie ich częstości w grupie otrzymującej kandesartan cyleksetylu o co najmniej 1%
większej niż w grupie placebo.

Częstości stosowane w tabelach w punkcie 4.8 określono następująco: bardzo często (≥1/10), często
(≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo
rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Klasa układów i narządów Częstość Działania niepożądane
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Często Zakażenia dróg oddechowych
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Bardzo rzadko Leukopenia, neutropenia i agranulocytoza

Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Bardzo rzadko Hiperkaliemia, hiponatremia

Zaburzenia układu nerwowego Często Zawroty głowy pochodzenia
ośrodkowego/obwodowego, bóle głowy
Zaburzenia układu oddechowego,
klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo rzadko Kaszel

Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo rzadko Nudności
Częstość nieznana Biegunka
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Bardzo rzadko Zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych, nieprawidłowa czynność
wątroby lub zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Bardzo rzadko Obrzęk naczynioruchowy, wysypka,
pokrzywka, świąd
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe
i tkanki łącznej
Bardzo rzadko Bóle pleców, bóle stawów, bóle
mięśniowe
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Bardzo rzadko Zaburzenia czynności nerek, włącznie
z niewydolnością nerek u podatnych
pacjentów (patrz punkt 4.4)

Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane hydrochlorotiazydu w monoterapii, stosowanego
zazwyczaj w dawkach 25 mg lub większych.

Klasa układów i narządów Częstość Działania niepożądane
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Rzadko Leukopenia, neutropenia/agranulocytoza,
małopłytkowość, niedokrwistość
aplastyczna, zahamowanie czynności
szpiku kostnego, niedokrwistość
hemolityczna
Zaburzenia układu
immunologicznego
Rzadko Reakcje anafilaktyczne

Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Często Hiperglikemia, hiperurykemia, zaburzenia
równowagi elektrolitowej (w tym
hiponatremia i hipokaliemia)

10 DE/H/1828/003-004/IB/049

Zaburzenia psychiczne Rzadko Zaburzenia snu, depresja, niepokój
Zaburzenia układu nerwowego Często Uczucie pustki w głowie, zawroty głowy
pochodzenia obwodowego
Rzadko Parestezje
Zaburzenia oka Rzadko Przemijające nieostre widzenie
Częstość nieznana Nadmierne nagromadzenie płynu między
naczyniówką a twardówką, ostra
krótkowzroczność, ostra jaskra
zamkniętego kąta
Zaburzenia serca Rzadko Zaburzenia rytmu serca
Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często Niedociśnienie ortostatyczne
Rzadko Martwicze zapalenie naczyń (zapalenie
naczyń, zapalenie naczyń skóry)
Zaburzenia układu oddechowego,
klatki piersiowej i śródpiersia
Rzadko Ostra niewydolność oddechowa (w tym
zapalenie pęcherzyków płucnych i obrzęk
płuc)
Bardzo rzadko Zespół ostrej niewydolności oddechowej
(ARDS) (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często Jadłowstręt, brak łaknienia, podrażnienie
żołądka, biegunka, zaparcie
Rzadko Zapalenie trzustki
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Rzadko Żółtaczka (z cholestazą
wewnątrzwątrobową)
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Niezbyt często Wysypka, pokrzywka, reakcje
nadwrażliwości na światło
Rzadko Toksyczne martwicze oddzielanie się
naskórka
Częstość nieznana Uogólniony toczeń rumieniowaty, toczeń
rumieniowaty skórny
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe
i tkanki łącznej
Rzadko Skurcze mięśni

Nowotwory łagodne, złośliwe
i nieokreślone (w tym torbiele
i polipy)

Częstość nieznana Nieczerniakowe nowotwory złośliwe
skóry (rak podstawnokomórkowy i rak
kolczystokomórkowy skóry)*
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Często Glukozuria
Rzadko Zaburzenia czynności nerek i
śródmiąższowe zapalenie nerek
Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania
Często Osłabienie
Rzadko Gorączka
Badania diagnostyczne Często Zwiększenie stężenia cholesterolu i
triglicerydów
Rzadko Zwiększenie stężenia azotu
mocznikowego we krwi i kreatyniny w
surowicy
* Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry. Na podstawie danych dostępnych z badań
epidemiologicznych stwierdzono związek między łączną dawką HCTZ a występowaniem NMSC
(patrz również punkty 4.4 i 5.1).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

11 DE/H/1828/003-004/IB/049

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy
Na podstawie danych farmakologicznych można przypuszczać, że głównymi objawami
przedawkowania kandesartanu cyleksetylu prawdopodobnie mogą być objawowe niedociśnienie
tętnicze i zawroty głowy. W pojedynczych doniesieniach dotyczących przedawkowania (do 672 mg
kandesartanu cyleksetylu) powrót pacjenta do zdrowia przebiegał bez zakłóceń.

Głównym objawem przedawkowania hydrochlorotiazydu jest szybka utrata płynów i elektrolitów.
Można również zaobserwować takie objawy, jak zawroty głowy, niedociśnienie tętnicze, pragnienie,
tachykardia, komorowe zaburzenia rytmu, nadmierne uspokojenie i (lub) zaburzenia świadomości oraz
kurcze mięśni.

Leczenie
Brak szczególnych informacji dotyczących leczenia przedawkowania produktu Candepres HCT.
Proponuje się jednak następujące postępowanie:

Jeśli jest to wskazane, należy rozważyć wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka. W razie objawów
niedociśnienia tętniczego należy zastosować leczenie objawowe i monitorować parametry życiowe.
Pacjenta należy ułożyć na plecach z uniesionymi nogami. Jeśli nie jest to wystarczające, należy
zwiększyć objętość łożyska naczyniowego przez podanie izotonicznego roztworu chlorku sodu
w infuzji dożylnej. Należy zbadać i w razie potrzeby wyrównać stężenie elektrolitów w surowicy
i równowagę kwasowo-zasadową. Jeśli opisane postępowanie będzie niewystarczające, można podać
sympatykomimetyczne produkty lecznicze.

Kandesartanu nie można usunąć z organizmu metodą hemodializy. Nie wiadomo, w jakim stopniu
usuwany jest tą metodą hydrochlorotiazyd.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: antagoniści receptora angiotensyny II i leki moczopędne,
Kod ATC: C09DA06

Mechanizm działania
Angiotensyna II jest najważniejszym hormonem układu renina-angiotensyna-aldosteron, działającym
na naczynia krwionośne. Odgrywa istotną rolę w patofizjologii nadciśnienia tętniczego i innych
zaburzeń układu krążenia. Ma ona również znaczenie w patogenezie przerostu i uszkodzenia
narządów. Główne działania fizjologiczne angiotensyny II, takie jak skurcz naczyń, pobudzanie
wydzielania aldosteronu, regulacja równowagi wodno-elektrolitowej i pobudzanie wzrostu komórek,
zachodzą za pośrednictwem receptora typu 1 (AT1).

Działania farmakodynamiczne
Kandesartan cyleksetylu jest prolekiem, który podczas wchłaniania z przewodu pokarmowego zostaje
szybko przekształcony w procesie hydrolizy estru do substancji czynnej - kandesartanu. Kandesartan
jest AIIRA o wybiórczym powinowactwie do receptora AT1. Wiązanie z receptorem jest silne,
z powolną dysocjacją połączenia. Kandesartan nie wykazuje aktywności agonistycznej.

Nie wpływa na aktywność konwertazy angiotensyny lub innych układów enzymatycznych związanych
zazwyczaj ze stosowaniem inhibitorów konwertazy angiotensyny. Ponieważ AIIRA nie wpływają na
rozkład kinin lub na metabolizm innych substancji (np. substancji P), występowanie kaszlu podczas
stosowania leków z tej grupy jest mało prawdopodobne. W kontrolowanych badaniach klinicznych
wykazano, że częstość kaszlu u pacjentów otrzymujących kandesartan cyleksetylu była mniejsza niż

12 DE/H/1828/003-004/IB/049

w grupie otrzymującej inhibitory konwertazy angiotensyny. Kandesartan nie wiąże się ani nie blokuje
innych receptorów hormonalnych ani kanałów jonowych odgrywających istotną rolę w regulacji
czynności układu krążenia. Działanie antagonistyczne na receptory angiotensyny II (AT1) powoduje
zależne od dawki zwiększenie stężenia reniny, stężenia angiotensyny I i angiotensyny II w osoczu
oraz zmniejszenie stężenia aldosteronu.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Wpływ kandesartanu cyleksetylu w dawce od 8 do 16 mg (średnia dawka 12 mg) raz na dobę na
chorobowość i umieralność z powodu chorób układu krążenia oceniano w randomizowanym badaniu
klinicznym z udziałem 4937 pacjentów w podeszłym wieku (od 70 do 89 lat; 21% w wieku powyżej
80 lat), z łagodnym lub umiarkowanym nadciśnieniem tętniczym, obserwowanych średnio przez
3,7 roku (badanie SCOPE – Study on COgnition and Prognosis in the Elderly). Pacjenci otrzymywali
kandesartan lub placebo w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi stosowanymi
według potrzeb. Ciśnienie tętnicze zmniejszyło się ze 166/90 do 145/80 mmHg w grupie otrzymującej
kandesartan i ze 167/90 do 149/82 mmHg w grupie kontrolnej. Nie odnotowano statystycznie istotnej
różnicy w odniesieniu do pierwszorzędowego punktu końcowego, który obejmował ciężkie zdarzenia
sercowo-naczyniowe (zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, udar niezakończony zgonem i zawał
mięśnia sercowego niezakończony zgonem). W grupie otrzymującej kandesartan odnotowano
26,7 zdarzeń na 1000 pacjentolat, a w grupie kontrolnej 30,0 zdarzeń na 1000 pacjentolat (ryzyko
względne 0,89, 95% przedział ufności 0,75-1,06, p=0,19).

Hydrochlorotiazyd hamuje czynne wchłanianie zwrotne sodu, głównie w kanalikach dalszych nerek,
oraz zwiększa wydalanie sodu, chlorków i wody. Wydalanie potasu i magnezu przez nerki zwiększa
się w zależności od dawki, natomiast wapń podlega w większym stopniu wchłanianiu zwrotnemu.
Hydrochlorotiazyd zmniejsza objętość osocza i płynu zewnątrzkomórkowego oraz zmniejsza
pojemność minutową serca i ciśnienie tętnicze. Podczas długotrwałego leczenia zmniejszenie oporu
obwodowego przyczynia się do obniżenia ciśnienia tętniczego.

Duże badania kliniczne wykazały, że długotrwałe leczenie hydrochlorotiazydem zmniejsza ryzyko
powikłań i zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych.

Kandesartan i hydrochlorotiazyd wykazują addycyjne działanie przeciwnadciśnieniowe.

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym kandesartan cyleksetylu z hydrochlorotiazydem powoduje
zależne od dawki i długotrwałe obniżenie ciśnienia tętniczego bez odruchowego zwiększenia częstości
pracy serca. Brak danych wskazujących na występowanie znacznego lub nadmiernego obniżenia
ciśnienia tętniczego po podaniu pierwszej dawki lub efektu z odbicia po zaprzestaniu leczenia. Po
podaniu pojedynczej dawki kandesartanu cyleksetylu z hydrochlorotiazydem początek działania
hipotensyjnego występuje na ogół w ciągu 2 godzin. Jeśli lek podawany jest w sposób stały, pełne
działanie hipotensyjne uzyskiwane jest w ciągu czterech tygodni i utrzymuje się podczas
długotrwałego leczenia. Kandesartan cyleksetylu z hydrochlorotiazydem podawany raz na dobę
zapewnia skuteczne i równomierne obniżenie ciśnienia tętniczego w ciągu doby, z niewielkimi
różnicami między maksymalnym i minimalnym działaniem leku między dawkami.
W randomizowanym badaniu z podwójnie ślepą próbą kandesartan cyleksetylu z hydrochlorotiazydem
16 mg + 12,5 mg podawany raz na dobę znacząco silniej zmniejszał ciśnienie tętnicze i zapewniał
kontrolę ciśnienia u istotnie większej liczby pacjentów niż podawany raz na dobę produkt złożony
zawierający losartan z hydrochlorotiazydem 50 mg + 12,5 mg.

W randomizowanych badaniach z podwójnie ślepą próbą częstość zdarzeń niepożądanych, zwłaszcza
kaszlu, była mniejsza podczas leczenia kandesartanem cyleksetylu z hydrochlorotiazydem
w porównaniu z produktami złożonymi zawierającymi inhibitor konwertazy angiotensyny
z hydrochlorotiazydem.
W dwóch badaniach klinicznych (randomizowanych, z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanych
placebo, w grupach równoległych) z udziałem, odpowiednio, 275 i 1524 randomizowanych pacjentów
połączenie kandesartanu cyleksetylu z hydrochlorotiazydem w dawkach 32 mg+12,5 mg
i 32 mg+25 mg zmniejszało ciśnienie tętnicze o odpowiednio 22/15 mmHg i 21/14 mmHg i było
znacząco bardziej skuteczne niż poszczególne substancje czynne stosowane pojedynczo.

13 DE/H/1828/003-004/IB/049

W randomizowanym badaniu klinicznym z podwójnie ślepą próbą, w grupach równoległych,
z udziałem 1975 randomizowanych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym niewystarczająco
kontrolowanym przez stosowanie kandesartanu cyleksetylu w dawce 32 mg raz na dobę, dodanie
hydrochlorotiazydu w dawce 12,5 mg lub 25 mg powodowało dalsze obniżenie ciśnienia tętniczego
krwi. Skojarzenie kandesartanu cyleksetylu i hydrochlorotiazydu w dawce 32 mg+25 mg było
znacząco bardziej skuteczne niż skojarzenie substancji czynnych w dawce 32 mg+12,5 mg,
a całkowite średnie obniżenie ciśnienia tętniczego wynosiło, odpowiednio 16/10 mmHg i 13/9 mmHg.

Skuteczność kandesartanu cyleksetylu z hydrochlorotiazydem jest niezależna od wieku i płci pacjenta.

Obecnie brak danych dotyczących stosowania kandesartanu cyleksetylu u pacjentów z chorobą
nerek/nefropatią, zaburzona czynnością lewej komory/zastoinową niewydolnością serca oraz po
przebytym zawale mięśnia sercowego.

W dwóch dużych, randomizowanych i kontrolowanych badaniach (ONTARGET [Ongoing
Telmisartan Alone and in combination with Ramipril Global Endpoint Trial] i VA NEPHRON-D [The
Veterans Affairs Nephrology in Diabetes]) oceniano jednoczesne stosowanie inhibitora ACE
i antagonisty receptora angiotensyny II.
W badaniu ONTARGET uczestniczyli pacjenci z chorobą sercowo-naczyniową lub chorobą
naczyniową mózgu w wywiadzie albo z cukrzycą typu 2 i z potwierdzonymi uszkodzeniami
narządowymi, zaś w badaniu VA NEPHRON-D pacjenci z cukrzycą typu 2 i nefropatią cukrzycową.
Badania nie wykazały znacząco korzystnego wpływu na nerki i (lub) układ sercowo-naczyniowy ani
na śmiertelność pacjentów, ale ryzyko hiperkaliemii, ostrego uszkodzenia nerek i (lub) niedociśnienia
tętniczego było większe niż po zastosowaniu monoterapii. Ze względu na zbliżone właściwości
farmakodynamiczne powyższe wyniki odnoszą się również do innych inhibitorów ACE
i antagonistów receptora angiotensyny II.
Inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II nie należy stosować jednocześnie
u pacjentów z nefropatią cukrzycową.

Badanie ALTITUDE (Aliskiren Trial in Type 2 Diabetes Using Cardiovascular and Renal Disease
Endpoints) miało na celu określenie korzyści z dodania aliskirenu do standardowej terapii inhibitorem
ACE lub antagonistą receptora angiotensyny II u pacjentów z cukrzycą typu 2 i przewlekłą chorobą
nerek, chorobą sercowo-naczyniową lub obiema chorobami. Badanie zakończono wcześniej ze
względu na zwiększone ryzyko niepożądanego wyniku terapii. Zarówno liczba przypadków zgonu
z przyczyn sercowo-naczyniowych i udaru mózgu, jak i częstość ocenianych działań niepożądanych
i ciężkich działań niepożądanych (hiperkaliemia, niedociśnienie tętnicze i zaburzenia czynności nerek)
były większe w grupie otrzymującej aliskiren niż w grupie placebo.

Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry. Na podstawie danych dostępnych z badań
epidemiologicznych stwierdzono związek między łączną dawką HCTZ a występowaniem NMSC.
W jednym z badań uczestniczyło 71 533 osób z BCC i 8 629 osób z SCC, które porównywano
z grupami kontrolnymi z tej samej populacji obejmującymi odpowiednio 1 430 833 i 172 462 osoby.
Duży stopień narażenia na HCTZ (łączna dawka ≥50 000 mg) wiązał się ze skorygowanym OR dla
BCC rzędu 1,29 (95 % CI: 1,23-1,35), a dla SCC rzędu 3,98 (95 % CI: 3,68-4,31). Stwierdzono
wyraźną zależność między łączną dawką a skutkiem zarówno w przypadku BCC, jak i SCC. W innym
badaniu wykazano możliwy związek stopnia narażenia na HCTZ z występowaniem nowotworów
złośliwych warg (SCC): w badaniu porównywano 633 przypadki nowotworów złośliwych warg
i 63 067 osób z tej samej populacji tworzących grupę kontrolną z zastosowaniem strategii
jednoczesnego zbioru ryzyka. Stwierdzono zależność między łączną dawką a odpowiedzią ze
skorygowanym OR rzędu 2,1 (95 % CI: 1,7-2,6), które wzrastało do OR 3,9 (3,0-4,9) w przypadku
dużego stopnia narażenia (~25 000 mg) i OR 7,7 (5,7-10,5) dla największych łącznych dawek
(~100 000 mg) (patrz również punkt 4.4).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Jednoczesne stosowanie kandesartanu cyleksetylu i hydrochlorotiazydu nie wywiera klinicznie

14 DE/H/1828/003-004/IB/049

znaczącego wpływu na farmakokinetykę żadnego z tych produktów leczniczych.

Wchłanianie i dystrybucja

Kandesartan cyleksetylu
Po podaniu doustnym kandesartan cyleksetylu jest przekształcany do substancji czynnej,
kandesartanu. Bezwzględna biodostępność kandesartanu po podaniu doustnego roztworu kandesartanu
cyleksetylu wynosi około 40%. Względna biodostępność leku w postaci tabletki w porównaniu
z roztworem doustnym wynosi około 34%, przy bardzo małej zmienności. Średnie maksymalne
stężenie w surowicy (Cmax) uzyskiwane jest po 3 do 4 godzin od przyjęcia tabletki. Stężenia
kandesartanu w surowicy wzrastają liniowo wraz ze zwiększaniem dawki w przedziale dawek
terapeutycznych. Nie obserwowano różnic w farmakokinetyce kandesartanu w zależności od płci.
Pokarm nie zmienia znacząco pola pod krzywą zależności stężenia kandesartanu w surowicy od czasu
(AUC).

Kandesartan jest w znacznym stopniu związany z białkami osocza (ponad 99%). Pozorna objętość
dystrybucji wynosi 0,1 l/kg.

Hydrochlorotiazyd
Hydrochlorotiazyd wchłania się szybko z przewodu pokarmowego, a jego całkowita biodostępność
wynosi około 70%. Jednoczesne spożycie pokarmu zwiększa wchłanianie o około 15%.
Biodostępność może być mniejsza u pacjentów z niewydolnością serca i znacznymi obrzękami.

Wiązanie hydrochlorotiazydu z białkami wynosi około 60%. Pozorna objętość dystrybucji wynosi
około 0,8 l/kg.

Metabolizm i wydalanie

Kandesartan cyleksetylu
Kandesartan jest wydalany głównie w postaci niezmienionej w moczu i z żółcią. Tylko w niewielkim
stopniu jest on metabolizowany w wątrobie (przez izoenzym CYP2C9). Dostępne badania interakcji
nie wykazują wpływu na izoenzymy CYP2C9 i CYP3A4. Na podstawie badań in vitro nie należy
oczekiwać interakcji in vivo z produktami leczniczymi metabolizowanymi z udziałem izoenzymów
CYP1A2, CYP2A6, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1 lub CYP3A4 układu cytochromu P450.
Końcowy okres półtrwania (t½) kandesartanu wynosi około 9 godzin. Lek nie kumuluje się po
wielokrotnym dawkowaniu. Podanie kandesartanu cyleksetylu w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem
nie zmienia okresu półtrwania kandesartanu (około 9 godzin).
Po wielokrotnym podawaniu produktu złożonego nie występuje dodatkowa kumulacja kandesartanu
w porównaniu do kandesartanu stosowanego w monoterapii.

Całkowity klirens osoczowy kandesartanu wynosi około 0,37 ml/min/kg mc., a klirens nerkowy około
0,19 ml/min/kg mc. Wydalanie nerkowe kandesartanu zachodzi zarówno na drodze filtracji
kłębuszkowej, jak i czynnego wydzielania kanalikowego. Po podaniu dawki doustnej kandesartanu
cyleksetylu znakowanego izotopem 14C około 26% dawki wydalane jest w moczu w postaci
kandesartanu, a 7% w postaci nieaktywnego metabolitu. W kale około 56% dawki wykrywa się
w postaci kandesartanu, a 10% w postaci nieaktywnego metabolitu.

Hydrochlorotiazyd
Hydrochlorotiazyd nie jest metabolizowany i zostaje wydalony prawie całkowicie w postaci
niezmienionej na drodze przesączania kłębuszkowego i czynnego wydzielania kanalikowego.
Końcowy okres półtrwania (t½) hydrochlorotiazydu wynosi około 8 godzin. Około 70% dawki
doustnej wydala się w moczu w ciągu 48 godzin. Okres półtrwania hydrochlorotiazydu pozostaje
niezmieniony (około 8 godzin) po jednoczesnym podaniu kandesartanu cyleksetylu. Nie
zaobserwowano dodatkowej kumulacji hydrochlorotiazydu po wielokrotnym podawaniu produktu
złożonego w porównaniu z hydrochlorotiazydem stosowanym w monoterapii.

Szczególne grupy pacjentów

15 DE/H/1828/003-004/IB/049

Kandesartan cyleksetylu
U osób w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) wartości Cmax i AUC kandesartanu zwiększają się
o około 50% i 80% w porównaniu z osobami młodymi. Jednak reakcja ciśnienia tętniczego i częstość
działań niepożądanych po podaniu określonej dawki kandesartanu cyleksetylu z hydrochlorotiazydem
są podobne u pacjentów młodych i w wieku podeszłym (patrz punkt 4.2).

U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek wartości Cmax i AUC kandesartanu
zwiększały się podczas wielokrotnego dawkowania odpowiednio o około 50% i 70%. Końcowy okres
półtrwania (t1/2) zmieniał się w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek. U pacjentów
z ciężką niewydolnością nerek zmiany Cmax i AUC kandesartanu wynosiły odpowiednio około 50%
i 110%. Końcowy okres półtrwania wydłużał się prawie dwukrotnie u pacjentów z ciężką
niewydolnością nerek. U pacjentów poddawanych hemodializie farmakokinetyka kandesartanu była
podobna, jak u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek.

W dwóch badaniach z udziałem pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności
wątroby obserwowano zwiększenie średniej wartości AUC kandesartanu o około 20% w jednym
badaniu i 80% w drugim badaniu (patrz punkt 4.2). Brak doświadczenia dotyczącego pacjentów
z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

Hydrochlorotiazyd
Końcowy okres półtrwania (t1/2) hydrochlorotiazydu wydłuża się u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Nie stwierdzono nowych działań toksycznych produktu złożonego, różniących się jakościowo od
obserwowanych w przypadku poszczególnych składników. W badaniach nieklinicznych sam
kandesartan stosowany w dużych dawkach u myszy, szczurów, psów i małp wpływał na nerki
i parametry czerwonokrwinkowe. Kandesartan powodował zmniejszenie parametrów
czerwonokrwinkowych (liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny, wartości hematokrytu). Wpływ
kandesartanu na nerki (tj. zwyrodnienie, poszerzenie i obecność wałeczków zasadochłonnych
w kanalikach nerkowych; zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny w osoczu) może być wtórny do
działania hipotensyjnego, prowadzącego do zmian przepływu krwi przez nerki. Dołączenie
hydrochlorotiazydu zwiększa działanie nefrotoksyczne kandesartanu. Ponadto kandesartan wywoływał
rozrost i (lub) przerost komórek aparatu przykłębkowego. Uważa się, że zmiany te są wynikiem
działania farmakologicznego kandesartanu, a ich znacznie kliniczne jest niewielkie.

Obserwowano toksyczne działanie kandesartanu na płód w późnym okresie ciąży.
Dodanie hydrochlorotiazydu nie wpływało znacząco na wynik badań dotyczących działania na rozwój
płodu u szczurów, myszy i królików (patrz punkt 4.6).

Zarówno kandesartan, jak i hydrochlorotiazyd wykazują działanie genotoksyczne w bardzo dużych
stężeniach (dawkach).
Dane z badań genotoksyczności in vitro i in vivo wskazują, że w dawkach stosowanych w warunkach
klinicznych kandesartan nie ma aktywności mutagennej ani klastogennej.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Candepres HCT, 32 mg + 12,5 mg
Laktoza jednowodna
Żelaza tlenek żółty (E172)
Żelaza tlenek czerwony (E172)
Żelaza tlenek czarny (E172)

16 DE/H/1828/003-004/IB/049

Skrobia kukurydziana
Powidon K30
Karagen (E407)
Kroskarmeloza sodowa
Magnezu stearynian

Candepres HCT, 32 mg + 25 mg
Laktoza jednowodna
Żelaza tlenek czerwony (E172)
Żelaza tlenek czarny (E172)
Tytanu dwutlenek (E171)
Skrobia kukurydziana
Powidon K30
Karagen (E407)
Kroskarmeloza sodowa
Magnezu stearynian

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata
Okres ważności po pierwszym otwarciu butelki: 3 miesiące.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

Przechowywanie po pierwszym otwarciu butelki, patrz punkt 6.3.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Candepres HCT, 32 mg + 12,5 mg
Blister z folii Aluminium/Aluminium ze środkiem pochłaniającym wilgoć, w tekturowym pudełku:
7, 10, 14, 28, 30, 56, 60, 90, 98, 100 lub 300 tabletek.
Butelka z HDPE z polipropylenową zakrętką i środkiem pochłaniającym wilgoć: 56 lub 100 tabletek

Candepres HCT, 32 mg + 25 mg
Blister z folii Aluminium/Aluminium ze środkiem pochłaniającym wilgoć, w tekturowym pudełku:
7, 10, 14, 28, 30, 56, 60, 90, 98, 100 lub 300 tabletek.
Butelka z HDPE z polipropylenową zakrętką i środkiem pochłaniającym wilgoć: 56 tabletek

Nie wszystkie rodzaje i wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

Sandoz GmbH

17 DE/H/1828/003-004/IB/049

Biochemiestrasse 10
6250 Kundl, Austria

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Candepres HCT, 32 mg + 12,5 mg Pozwolenie nr 21185
Candepres HCT, 32 mg + 25 mg Pozwolenie nr 21186

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 13.05.2013 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

##### 18.02.2022 r.

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.