# Candepres

> Kandesartan cyleksetyl · 32 mg · Tabletki

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Candepres
- **Nazwa powszechna:** Candesartanum cilexetili
- **Substancja czynna:** [Kandesartan cyleksetyl](https://apteka.online/odpowiedniki/candesartanum-cilexetili)
- **Moc:** 32 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** C09CA06
- **Liczba opakowań:** 2
- **Numer pozwolenia:** 110/23
- **Podmiot odpowiedzialny:** InPharm Sp. z o.o.
- **Import równoległy:** Tak
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-dzialajace-na-uklad-renina-angiotensyna/candepres-tabl-32-mg-inpharm-110-23
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-dzialajace-na-uklad-renina-angiotensyna/candepres-tabl-32-mg-inpharm-110-23.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/45096/parallel-import-files/LEAFLET/public
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/21803/characteristic

## Dostępne opakowania (2)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 28 tabl. | 5909991516222 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 56 tabl. | 5909991516239 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Candepres i w jakim celu się go stosuje?
Lek nosi nazwę Candepres. Zawiera substancję czynną - kandesartan cyleksetylu, należący do grupy
tzw. antagonistów receptora angiotensyny II. Lek Candepres powoduje rozluźnienie i rozszerzanie
naczyń krwionośnych, co pomaga obniżyć ciśnienie tętnicze krwi. Ułatwia również sercu pompowanie
krwi do wszystkich części ciała.

Lek ten stosowany jest w:
◦ leczeniu wysokiego ciśnienia krwi (nadciśnienia tętniczego) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w
wieku od 6 do <18 lat;
◦ leczeniu dorosłych pacjentów z niewydolnością serca, z osłabioną czynnością mięśnia sercowego,
gdy inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) nie mogą być zastosowane lub jako terapia
wspomagająca podczas leczenia inhibitorami ACE, gdy objawy choroby utrzymują się mimo
leczenia, a nie można zastosować leków z grupy antagonistów receptorów dla
mineralokortykosteroidów (MRA). Inhibitory ACE i MRA to leki stosowane w leczeniu
niewydolności serca.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Candepres

Kiedy nie stosować leku Candepres
◦ jeśli pacjent ma uczulenie na kandesartan cyleksetylu lub na którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
◦ jeśli pacjentka jest w ciąży dłużej niż 3 miesiące (we wczesnym okresie ciąży również lepiej nie
przyjmować leku Candepres – patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”);
◦ jeśli u pacjenta stwierdzono ciężką chorobę wątroby lub zastój żółci (zaburzenie odprowadzania
żółci z pęcherzyka żółciowego);
◦ jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i przyjmuje lek zmniejszający ciśnienie
tętnicze, zawierający aliskiren;

◦ u dzieci w wieku poniżej 1 roku.

W razie wątpliwości, czy którakolwiek z wymienionych sytuacji może dotyczyć pacjenta, przed
zastosowaniem leku Candepres należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Candepres należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą,
jeśli pacjent:
◦ ma problemy z sercem, wątrobą lub nerkami, lub poddawany jest dializie;
◦ przebył niedawno zabieg przeszczepienia nerki;
◦ ma wymioty lub niedawno miał silne wymioty lub ma biegunkę;
◦ ma chorobę nadnerczy (zespół Conna, nazywany również pierwotnym hiperaldosteronizmem);
◦ ma niskie ciśnienie tętnicze krwi;
◦ przebył w przeszłości udar mózgu;
◦ przyjmuje którykolwiek z wymienionych leków stosowanych w leczeniu wysokiego ciśnienia
tętniczego krwi:
- inhibitor ACE (np. enalapryl, lizynopryl, ramipryl), zwłaszcza jeśli pacjent ma chorobę nerek
spowodowaną cukrzycą
- aliskiren
◦ przyjmuje inhibitor ACE razem z lekiem z grupy tzw. antagonistów receptorów dla
mineralokortykosteroidów (MRA). Leki te stosuje się w leczeniu niewydolności serca (patrz „Lek
Candepres a inne leki”).

Jeśli pacjentka jest w ciąży (lub może zajść w ciążę), konieczne jest poinformowanie o tym lekarza.
Lek Candepres nie jest zalecany we wczesnej ciąży i przeciwwskazany po 3. miesiącu ciąży, gdyż
jego stosowanie w tym czasie może być bardzo szkodliwe dla dziecka (patrz punkt dotyczący ciąży).

Lekarz może zalecić regularne kontrole czynności nerek, ciśnienia tętniczego i stężenia elektrolitów
(np. potasu) we krwi. Patrz także informacje w punkcie „Kiedy nie stosować leku Candepres”.

Jeśli którykolwiek z wymienionych punktów dotyczy pacjenta, lekarz może zalecić częstsze wizyty
kontrolne i wykonanie niektórych badań.

Jeśli pacjent ma poddać się operacji, powinien powiedzieć lekarzowi lub dentyście o przyjmowaniu
leku Candepres, gdyż lek stosowany w skojarzeniu z niektórymi środkami znieczulającymi może
spowodować nadmierne zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi.

Dzieci i młodzież
Działanie kandesartanu cyleksetylu u dzieci poddano badaniu. Dalszych informacji udzieli lekarz.
Leku Candepres nie wolno stosować u dzieci w wieku poniżej 1 roku ze względu na ryzyko
szkodliwego wpływu na rozwijające się nerki.

Lek Candepres a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez
pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Lek Candepres może wpływać na działanie niektórych innych leków i pewne leki mogą wpływać na
działanie leku Candepres. Jeśli pacjent przyjmuje niektóre leki, lekarz może uznać za konieczne
wykonywanie okresowych badań krwi.

Należy zwłaszcza powiedzieć o przyjmowaniu któregokolwiek z wymienionych leków, gdyż lekarz
może zmienić dawkę leku i (lub) zalecić inne środki ostrożności:
◦ inne leki zmniejszające ciśnienie tętnicze, w tym beta-adrenolityki, diazoksyd i inhibitory ACE,
takie jak enalapryl, kaptopryl, lizynopryl lub ramipryl;
◦ niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) takie jak ibuprofen, naproksen, diklofenak, celekoksyb
lub etorykoksyb (leki łagodzące ból i stan zapalny);

◦ kwas acetylosalicylowy, jeśli jest przyjmowany w dawce większej niż 3 g na dobę (lek łagodzący
ból i stan zapalny);
◦ suplementy potasu lub zamienniki soli zawierające potas (leki, które zwiększają ilość potasu we
krwi);
◦ heparyna (lek zapobiegający krzepnięciu krwi);
◦ kotrimoksazol (antybiotyk), znany również jako trimetoprim z sulfametoksazolem;
◦ leki moczopędne;
◦ lit (lek stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych);
◦ inhibitor ACE lub aliskiren (patrz także informacja w punktach „Kiedy nie stosować leku
Candepres” i „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
◦ inhibitor ACE razem z niektórymi innymi lekami stosowanymi w leczeniu niewydolności serca,
tzw. antagonistami receptorów dla mineralokortykosteroidów (np. spironolakton, eplerenon).

Lek Candepres z jedzeniem, piciem i alkoholem
◦ Lek Candepres można przyjmować niezależnie od posiłków.
◦ Jeśli pacjent przyjmuje lek Candepres, przed spożyciem alkoholu powinien poradzić się lekarza.
Alkohol może spowodować omdlenie lub zawroty głowy.

Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Jeśli pacjentka przypuszcza, że jest (lub może być) w ciąży, musi o tym poinformować lekarza. Lekarz
zazwyczaj doradza odstawienie leku Candepres przed zajściem w ciążę lub możliwie szybko po
stwierdzeniu ciąży i zaleca przyjmowanie w zamian innego leku. Stosowanie leku Candepres we
wczesnym okresie ciąży nie jest zalecane, a nie wolno go stosować po 3. miesiącu ciąży, gdyż
przyjmowany w tym czasie może działać bardzo szkodliwie na dziecko.

Karmienie piersią
Należy poinformować lekarza o karmieniu piersią lub zamiarze rozpoczęcia karmienia. Stosowanie
leku Candepres nie jest zalecane w okresie karmienia piersią. Dla pacjentek planujących karmienie
piersią, zwłaszcza noworodka lub wcześniaka, lekarz może wybrać inny odpowiedni lek.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Niektóre osoby podczas stosowania leku Candepres mogą odczuwać zmęczenie lub zawroty głowy.
W takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów, używać narzędzi ani obsługiwać maszyn.

Lek Candepres zawiera laktozę
Jeżeli u pacjenta stwierdzono wcześniej nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Lek Candepres zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

### 3. Jak stosować Candepres?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty. Ważne jest codzienne przyjmowanie leku.

Lek Candepres można przyjmować niezależnie od posiłków.
Tabletki należy połykać popijając wodą.
Tabletki należy przyjmować codziennie o zbliżonej porze. Pomoże to pacjentowi pamiętać o przyjęciu
leku.

Podział tabletki
W razie konieczności tabletkę można podzielić na równe dawki. W tym celu tabletkę należy umieścić
na twardym, gładkim podłożu (np. na blacie stołu lub na talerzu) rowkiem dzielącym do góry,

następnie krótko i mocno nacisnąć na nią dwoma palcami wskazującymi (lub kciukami) po obu
stronach rowka dzielącego.

Wysokie ciśnienie tętnicze
◦ Zalecana dawka leku Candepres wynosi 8 mg raz na dobę. Lekarz może zwiększyć dawkę do 16
mg raz na dobę, a następnie do 32 mg raz na dobę, w zależności od uzyskanej reakcji na leczenie.
◦ Niektórym pacjentom, np. z zaburzeniami czynności wątroby, zaburzeniami czynności nerek lub
pacjentom, którzy utracili ostatnio dużą ilość płynów (na skutek wymiotów lub biegunki, albo
przyjmujących leki moczopędne) lekarz może przepisać mniejszą dawkę początkową.
◦ U pacjentów rasy czarnej reakcja na tego rodzaju lek może być słabsza, jeśli jest on stosowany sam
(w tzw. monoterapii). Konieczne może być zastosowanie większej dawki leku.

Stosowanie u dzieci i młodzieży z wysokim ciśnieniem tętniczym
Dzieci w wieku od 6 do <18 lat:
Zalecaną dawką początkową są 4 mg podawane raz na dobę.

◦ Pacjenci o masie ciała <50 kg: u pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedniej kontroli
ciśnienia tętniczego, lekarz może zwiększyć dawkę maksymalnie do 8 mg raz na dobę.

◦ Pacjenci o masie ciała ≥50 kg: u pacjentów, u których nie uzyskano odpowiedniej kontroli
ciśnienia tętniczego, lekarz może zwiększyć dawkę do 8 mg raz na dobę, a następnie w razie
konieczności do 16 mg raz na dobę.

Niewydolność serca
◦ Zalecana dawka początkowa leku Candepres wynosi 4 mg raz na dobę. Lekarz może podwajać
dawkę leku w odstępach co najmniej 2 tygodni aż do dawki 32 mg raz na dobę. Lek Candepres
może być przyjmowany razem z innymi lekami stosowanymi w leczeniu niewydolności serca, a
lekarz zadecyduje, jaki rodzaj leczenia jest najbardziej odpowiedni dla pacjenta.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Candepres
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Candepres, należy niezwłocznie zwrócić się po
poradę do lekarza lub farmaceuty.

Pominięcie przyjęcia leku Candepres
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Należy przyjąć kolejną
dawkę o zwykłej porze.

Przerwanie stosowania leku Candepres
Jeśli pacjent przerwie stosowanie leku Candepres, ciśnienie tętnicze może ponownie się zwiększyć.
Dlatego nie należy przerywać stosowania leku bez porozumienia z lekarzem.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Ważne jest, aby pacjent wiedział, jakie działania mogą wystąpić.

W razie wystąpienia którejkolwiek z wymienionych reakcji alergicznych należy przerwać
stosowanie leku Candepres i natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną:
◦ trudności w oddychaniu z obrzękiem twarzy, warg, języka i (lub) gardła, lub bez obrzęku;
◦ obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła, który może powodować trudności w połykaniu;
◦ silny świąd skóry (z wysypką grudkową).

Lek Candepres może spowodować zmniejszenie liczby białych krwinek, co osłabia odporność
organizmu na zakażenia. Pacjent może odczuwać zmęczenie, może też wystąpić zakażenie lub
gorączka. W takim przypadku należy skontaktować się z lekarzem, który zleci wykonanie badań krwi
w celu sprawdzenia, czy lek Candepres wpływa na krew pacjenta (agranulocytoza).

Inne możliwe działania niepożądane

Częste (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 osób stosujących lek):
◦ zawroty głowy, odczucie wirowania
◦ bóle głowy
◦ zakażenia dróg oddechowych
◦ niskie ciśnienie tętnicze krwi (które może powodować omdlenie lub zawroty głowy)
◦ zmiany wyników badań krwi:
- zwiększona ilość potasu we krwi, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub z
niewydolnością serca. Jeśli ilość potasu jest bardzo duża, pacjent może odczuwać zmęczenie,
osłabienie, nieregularne bicie serca lub mrowienie.
◦ wpływ na czynność nerek, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub z
niewydolnością serca. Bardzo rzadko może wystąpić niewydolność nerek.

Bardzo rzadkie (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 000 osób stosujących lek):
◦ obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła
◦ zmniejszenie liczby krwinek czerwonych lub białych. Pacjent może odczuwać zmęczenie, może u
niego wystąpić zakażenie lub gorączka.
◦ wysypka skórna, pokrzywka
◦ świąd
◦ ból pleców, bóle stawów i mięśni
◦ zmiany czynności wątroby, w tym zapalenie wątroby. Pacjent może odczuwać zmęczenie, może
wystąpić u niego zażółcenie skóry i białkówek oczu oraz objawy przypominające grypę.
◦ nudności
◦ zmiany wyników badań krwi:
- zmniejszona ilość sodu we krwi. Jeśli ilość sodu jest bardzo mała, pacjent może odczuwać
osłabienie, brak energii lub kurcze mięśni.
◦ kaszel.

Częstość nieznana (częstości nie można określić na podstawie dostępnych danych):
◦ biegunka.

Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i młodzieży
Wydaje się, że działania niepożądane u dzieci leczonych z powodu wysokiego ciśnienia tętniczego są
podobne do działań obserwowanych u dorosłych, ale występują częściej. Ból gardła, jako działanie
niepożądane, występuje u dzieci bardzo często, zaś wyciek z nosa, gorączka i przyspieszona czynność
serca występują często. Działań tych nie zgłaszano u dorosłych.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301,
faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Candepres?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Tłumaczenie niektórych informacji znajdujących się na opakowaniu bezpośrednim:
Ch.-B./verwendbar bis: siehe Prägung – numer serii/termin ważności – patrz tłoczenia.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Candepres
◦ Substancją czynną jest kandesartan cyleksetylu.
Każda tabletka zawiera 32 mg kandesartanu cyleksetylu.
◦ Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, powidon K 30, karagen,
kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, żelaza tlenek czerwony (E 172), tytanu dwutlenek
(E 171).

Jak wygląda Candepres i co zawiera opakowanie
Lek Candepres to różowa, nakrapiana, okrągła, obustronnie wypukła tabletka z wyciśniętym
symbolem „32” po jednej stronie i z rowkiem dzielącym po drugiej stronie.

Blistry Al/Al w tekturowym pudełku: 28, 56 tabletek.

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do podmiotu
odpowiedzialnego lub importera równoległego.

Podmiot odpowiedzialny w Niemczech, kraju eksportu:
Hexal AG
Industriestraße 25
83607 Holzkirchen
Niemcy

Wytwórca:
Lek Pharmaceuticals d.d.
Verovśkova 57
1526 Lublana, Słowenia

Importer równoległy:
InPharm Sp. z o.o.
ul. Strumykowa 28/11
03-138 Warszawa

Przepakowano w:
InPharm Sp. z o.o. Services sp. k.

ul. Chełmżyńska 249
04-458 Warszawa

Numer pozwolenia w Niemczech, kraju eksportu: 68566.00.00
Numer pozwolenia na import równoległy: 110/23

Data zatwierdzenia ulotki: 12.06.2023

[Informacja o zastrzeżonym znaku towarowym]

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

1 NO/H/0345/002-004/IA/066

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Candepres, 8 mg, tabletki
Candepres, 16 mg, tabletki
Candepres, 32 mg, tabletki

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Tabletki 8 mg
Każda tabletka zawiera 8 mg kandesartanu cyleksetylu (Candesartanum cilexetilum).
Substancja pomocnicza o znanym działaniu:
Każda tabletka zawiera 66,09 mg laktozy jednowodnej i do 0,003 mg (0,0001 mmol) sodu.

Tabletki 16 mg
Każda tabletka zawiera 16 mg kandesartanu cyleksetylu (Candesartanum cilexetilum).
Substancja pomocnicza o znanym działaniu:
Każda tabletka zawiera 132,18 mg laktozy jednowodnej i do 0,006 mg (0,0003 mmol) sodu.

Tabletki 32 mg
Każda tabletka zawiera 32 mg kandesartanu cyleksetylu (Candesartanum cilexetilum).
Substancja pomocnicza o znanym działaniu:
Każda tabletka zawiera 264,35 mg laktozy jednowodnej i do 0,012 mg (0,0005 mmol) sodu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka

Tabletki 8 mg
Różowa, nakrapiana, okrągła, obustronnie wypukła tabletka z wyciśniętym symbolem „8” po jednej
stronie i z rowkiem dzielącym po drugiej stronie.
Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Tabletki 16 mg
Różowa, nakrapiana, okrągła, obustronnie wypukła tabletka z wyciśniętym symbolem „16” po jednej
stronie i z rowkiem dzielącym po drugiej stronie.
Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Tabletki 32 mg
Różowa, nakrapiana, okrągła, obustronnie wypukła tabletka z wyciśniętym symbolem „32” po jednej
stronie i z rowkiem dzielącym po drugiej stronie.
Tabletkę można podzielić na równe dawki.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Candepres wskazany jest w:
• leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych;
• leczeniu nadciśnienia tętniczego u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do <18 lat;

2 NO/H/0345/002-004/IA/066

• leczeniu dorosłych pacjentów z niewydolnością serca i zaburzoną czynnością skurczową lewej
komory (frakcja wyrzutowa lewej komory ≤40%), gdy inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE)
nie są tolerowane lub jako lek pomocniczy w skojarzeniu z inhibitorami konwertazy angiotensyny
(ACE) u pacjentów z objawami niewydolności serca mimo optymalnej terapii, gdy leki z grupy
antagonistów receptorów dla mineralokortykosteroidów nie są tolerowane (patrz punkty 4.2, 4.4,
#### 4.5 i 5.1).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

Zalecana dawka początkowa i zwykle stosowana dawka podtrzymująca produktu leczniczego
Candepres wynosi 8 mg raz na dobę. Najlepsze działanie przeciwnadciśnieniowe uzyskuje się w ciągu
4 tygodni. U pacjentów, u których nie uzyska się wystarczającej kontroli ciśnienia tętniczego, dawkę
można zwiększyć do 16 mg raz na dobę i maksymalnie do 32 mg raz na dobę.
Leczenie należy dostosować w zależności od uzyskanych zmian ciśnienia tętniczego.
Candepres można również podawać razem z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (patrz punkty
4.3, 4.4, 4.5 i 5.1). Wykazano, że hydrochlorotiazyd zastosowany dodatkowo z różnymi dawkami
produktu Candepres ma addytywne działanie przeciwnadciśnieniowe.

Osoby w podeszłym wieku
Dostosowanie dawki początkowej u pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczne.

Pacjenci ze zmniejszoną objętością płynu wewnątrznaczyniowego
U pacjentów zagrożonych niedociśnieniem tętniczym, np. u pacjentów z hipowolemią, można
rozważyć zastosowanie dawki początkowej 4 mg (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w tym u pacjentów poddawanych hemodializie, dawka
początkowa wynosi 4 mg. Dawkę należy stopniowo zwiększać w zależności od uzyskanej odpowiedzi.
Doświadczenie dotyczące stosowania leku u pacjentów z bardzo ciężką lub schyłkową niewydolnością
nerek (klirens kreatyniny <15 ml/min) jest ograniczone, patrz punkt 4.4.

Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby zalecana dawka
początkowa wynosi 4 mg raz na dobę. Dawkę można dostosować w zależności od uzyskanej
odpowiedzi klinicznej. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i (lub) z zastojem
żółci stosowanie produktu Candepres jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 5.2).

Pacjenci rasy czarnej
Działanie przeciwnadciśnieniowe kandesartanu jest słabsze u pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów
innych ras. Dlatego w celu uzyskania u nich kontroli ciśnienia tętniczego częściej może być konieczne
zwiększanie dawki produktu Candepres i leczenie skojarzone (patrz punkt 5.1).

Dzieci i młodzież
Dzieci i młodzież w wieku od 6 do <18 lat
Zalecana dawka początkowa wynosi 4 mg raz na dobę.

• Pacjenci o masie ciała <50 kg: w razie nieuzyskania odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego
dawkę można zwiększyć maksymalnie do 8 mg raz na dobę.

• Pacjenci o masie ciała ≥50 kg: w razie nieuzyskania odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego
dawkę można zwiększyć do 8 mg raz na dobę, a następnie w razie konieczności do 16 mg raz na
dobę (patrz punkt 5.1).

U dzieci i młodzieży nie badano dawek większych niż 32 mg.

3 NO/H/0345/002-004/IA/066

Zasadnicze działanie przeciwnadciśnieniowe uzyskuje się w ciągu 4 tygodni.

U dzieci, u których możliwe jest zmniejszenie objętości płynu wewnątrznaczyniowego (np. pacjentów
otrzymujących leki moczopędne, zwłaszcza z zaburzeniami czynności nerek), leczenie produktem
leczniczym Candepres należy rozpoczynać pod ścisłym nadzorem medycznym i rozważyć
zastosowanie mniejszej dawki początkowej niż zwykle zalecana (patrz punkt 4.4).

Nie badano działania kandesartanu u dzieci ze współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (GFR)
mniejszym niż 30 ml/min/1,73 m2 pc. (patrz punkt 4.4).

Dzieci rasy czarnej
Działanie przeciwnadciśnieniowe kandesartanu jest słabsze u pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów
innych ras (patrz punkt 5.1).

Dzieci w wieku od poniżej 1 roku do <6 lat
• Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności kandesartanu u dzieci w wieku od 1 roku
do <6 lat. Dostępne obecnie dane przedstawiono w punkcie 5.1, ale nie można określić zaleceń
dotyczących dawkowania.
• Stosowanie produktu Candepres u dzieci w wieku poniżej 1 roku jest przeciwwskazane (patrz
punkt 4.3).

Dawkowanie w niewydolności serca

Zwykle zalecana dawka początkowa produktu Candepres wynosi 4 mg raz na dobę. Dawkę tę
zwiększa się stopniowo do dawki docelowej 32 mg raz na dobę (dawka maksymalna) lub do
największej dawki tolerowanej, przez podwajanie jej w odstępach co najmniej 2 tygodni (patrz punkt
4.4). Ocena stanu pacjenta z niewydolnością serca powinna zawsze zawierać ocenę czynności nerek,
w tym kontrolę stężenia kreatyniny i potasu w surowicy.
Candepres można podawać razem z innymi lekami stosowanymi w leczeniu niewydolności serca,
w tym z inhibitorami ACE, lekami beta-adrenolitycznymi, lekami moczopędnymi i z glikozydami
naparstnicy lub kombinacją wymienionych produktów leczniczych. Candepres można podawać razem
z inhibitorem ACE pacjentom z objawami niewydolności serca mimo optymalnej standardowej
terapii, gdy leki z grupy antagonistów receptorów dla mineralokortykosteroidów nie są tolerowane.
Skojarzone stosowanie inhibitora ACE, leku moczopędnego oszczędzającego potas i produktu
Candepres nie jest zalecane i może być brane pod uwagę jedynie po dokładnym rozważeniu
możliwych korzyści i ryzyka (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1).

Szczególne grupy pacjentów
Dostosowanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku lub u pacjentów z hipowolemią, zaburzeniami
czynności nerek lub lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne.

Dzieci i młodzież
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu Candepres w leczeniu niewydolności
serca u dzieci w wieku od urodzenia do 18 lat. Brak dostępnych danych na ten temat.

Sposób podawania
Podanie doustne.
Candepres należy przyjmować raz na dobę, niezależnie od posiłków.
Pokarm nie wpływa na dostępność biologiczną kandesartanu.

#### 4.3 Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na kandesartan cyleksetyl lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
• Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby i (lub) cholestaza.
• Jednoczesne stosowanie produktu Candepres z produktami leczniczymi zawierającymi aliskiren

4 NO/H/0345/002-004/IA/066

jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR poniżej
60 ml/min/1,73 m2), patrz punkty 4.5 i 5.1.
• Wiek pacjenta poniżej 1 roku (patrz punkt 5.3).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Zaburzenia czynności nerek
Podobnie jak w przypadku innych leków hamujących układ renina-angiotensyna-aldosteron,
u wrażliwych pacjentów leczonych produktem Candepres można się spodziewać wystąpienia zmian
w czynności nerek.

Jeśli Candepres jest stosowany u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i zaburzeniami czynności
nerek, zalecane jest okresowe kontrolowanie stężenia potasu i kreatyniny w surowicy. Doświadczenie
dotyczące stosowania produktu leczniczego u pacjentów z bardzo ciężką lub schyłkową
niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <15 ml/min) jest ograniczone. U tych pacjentów dawkę
produktu Candepres należy zwiększać ostrożnie, starannie kontrolując ciśnienie tętnicze krwi.

Ocena stanu klinicznego pacjentów z niewydolnością serca powinna obejmować okresową kontrolę
czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 75 lat) oraz pacjentów
z zaburzeniami czynności nerek. Podczas zwiększania dawki zalecane jest kontrolowanie stężenia
kreatyniny i potasu w surowicy. Badania kliniczne u pacjentów z niewydolnością serca nie
obejmowały pacjentów, u których stężenie kreatyniny w surowicy było większe niż 265 μmol/l
(>3 mg/dl).

Jednoczesne leczenie inhibitorem ACE w niewydolności serca
Ryzyko reakcji niepożądanych, zwłaszcza niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii i zmniejszonej
czynności nerek (włącznie z ostrą niewydolnością nerek), może się zwiększać w przypadku
stosowania produktu Candepres w skojarzeniu z inhibitorem konwertazy angiotensyny (patrz punkt
4.8). Nie zaleca się również terapii potrójnej z zastosowaniem inhibitora ACE, antagonisty receptora
dla mineralokortykosteroidów i kandesartanu. Stosowanie takiego połączenia powinien nadzorować
specjalista, a podczas leczenia należy często i ściśle kontrolować czynności nerek, stężenia
elektrolitów i ciśnienia tętniczego.

Inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II nie należy stosować jednocześnie
u pacjentów z nefropatią cukrzycową.

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
Dowiedziono, że jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II
lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii i zmniejszonej czynności
nerek (włącznie z ostrą niewydolnością nerek). Z tego względu nie zaleca się podwójnej blokady
układu RAA przez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny
II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady jest bezwzględnie konieczne, leczenie takie powinno być
prowadzone pod nadzorem specjalisty, z częstą i ścisłą kontrolą czynności nerek, stężenia elektrolitów
i ciśnienia tętniczego.
Inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II nie należy stosować jednocześnie
u pacjentów z nefropatią cukrzycową.

Hemodializa
Podczas hemodializy ciśnienie tętnicze krwi może szczególnie silnie reagować na blokadę receptora
AT1 na skutek zmniejszonej objętości osocza i pobudzenia układu renina-angiotensyna-aldosteron.
Dlatego u pacjentów poddawanych hemodializie dawkę produktu Candepres należy zwiększać ze
szczególną ostrożnością, starannie kontrolując ciśnienie tętnicze.

Zwężenie tętnicy nerkowej
Produkty lecznicze wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron, w tym antagoniści receptora
angiotensyny II (AIIRA), mogą zwiększać stężenie mocznika we krwi i stężenie kreatyniny

5 NO/H/0345/002-004/IA/066

w surowicy pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej
czynnej nerki.

Przeszczepienie nerki
Doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania produktu Candepres u pacjentów, którzy przebyli
zabieg przeszczepienia nerki, jest ograniczone.

Niedociśnienie tętnicze
U pacjentów z niewydolnością serca może wystąpić niedociśnienie tętnicze podczas leczenia
produktem Candepres. Niedociśnienie może również wystąpić u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym
i zmniejszoną objętością płynu wewnątrznaczyniowego, np. otrzymujących duże dawki leków
moczopędnych. Należy zachować ostrożność podczas rozpoczynania leczenia i dążyć do wyrównania
hipowolemii.

Znieczulenie i zabiegi chirurgiczne
Podczas znieczulenia i zabiegów chirurgicznych u pacjentów leczonych antagonistami angiotensyny II
może wystąpić niedociśnienie tętnicze z powodu zablokowania układu renina-angiotensynaaldosteron. W bardzo rzadkich przypadkach niedociśnienie może być tak znaczne, że wymaga
zastosowania płynów dożylnych i (lub) leków o działaniu presyjnym.

Zwężenie zastawki aortalnej i mitralnej (kardiomiopatia przerostowa zawężająca)
Podobnie jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia krwionośne, szczególną ostrożność
należy zachować u pacjentów z hemodynamicznie istotnym zwężeniem zastawki aortalnej lub
mitralnej, albo kardiomiopatią przerostową zawężającą.

Pierwotny hiperaldosteronizm
Pacjenci z hiperaldosteronizmem pierwotnym na ogół nie reagują na leki przeciwnadciśnieniowe
działające przez zahamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron, dlatego stosowanie u nich
produktu Candepres nie jest zalecane.

Hiperkaliemia
Podawanie produktu Candepres jednocześnie z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas,
preparatami potasu, zamiennikami soli zawierającymi potas lub z innymi lekami, które mogą
zwiększać stężenie potasu (np. heparyną, kotrimoksazolem, znanym również jako trimetoprim
z sulfametoksazolem), może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy pacjentów
z nadciśnieniem tętniczym. Należy kontrolować stężenie potasu w surowicy, jeśli to wskazane.

U pacjentów z niewydolnością serca leczonych produktem Candepres może występować
hiperkaliemia. Zaleca się okresowe kontrolowanie stężenia potasu w surowicy. Skojarzone stosowanie
inhibitora ACE, leku moczopędnego oszczędzającego potas (np. spironolaktonu) i produktu Candepres
nie jest zalecane i może być brane pod uwagę jedynie po dokładnym rozważeniu możliwych korzyści
i ryzyka.

Obrzęk naczynioruchowy jelit
U pacjentów leczonych antagonistami receptora angiotensyny II, [w tym kandesartanem] notowano
występowanie obrzęku naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów występowały ból
brzucha, nudności, wymioty i biegunka. Objawy ustąpiły po przerwaniu leczenia antagonistami
receptora angiotensyny II. Jeśli u pacjenta zostanie rozpoznany obrzęk naczynioruchowy jelit, należy
przerwać stosowanie kandesartanu i rozpocząć odpowiednią obserwację do czasu całkowitego
ustąpienia objawów.

Uwagi ogólne
U pacjentów, u których napięcie ściany naczyniowej i czynność nerek zależą głównie od aktywności
układu renina-angiotensyna-aldosteron (np. u pacjentów z ciężką zastoinową niewydolnością serca lub
istniejącą chorobą nerek, w tym ze zwężeniem tętnicy nerkowej) leczenie innymi produktami
leczniczymi, które wpływają na ten układ, wiązało się z wystąpieniem ostrego niedociśnienia
tętniczego, azotemii, skąpomoczu lub (rzadko) ostrej niewydolności nerek. Nie można wykluczyć

6 NO/H/0345/002-004/IA/066

możliwości wystąpienia podobnych efektów po zastosowaniu leków z grupy AIIRA. Podobnie jak
w przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych, nadmierne zmniejszenie ciśnienia tętniczego
u pacjentów z kardiomiopatią lub chorobą niedokrwienną mózgu może prowadzić do zawału serca lub
udaru mózgu.

Przeciwnadciśnieniowe działanie kandesartanu może być nasilone przez inne produkty lecznicze
zmniejszające ciśnienie tętnicze krwi, stosowane jako leki hipotensyjne lub w innych wskazaniach.

Ciąża
W okresie ciąży nie należy rozpoczynać stosowania antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA).
Z wyjątkiem przypadków wymagających dalszego stosowania leku z grupy AIIRA, u pacjentek
planujących ciążę należy zastosować inne leczenie przeciwnadciśnieniowe o ustalonym profilu
bezpieczeństwa stosowania w ciąży. W razie stwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać leczenie
AIIRA i, jeśli to wskazane, rozpocząć leczenie alternatywne (patrz punkty 4.3 i 4.6).

U pacjentek po okresie pokwitania należy regularnie oceniać możliwość istnienia ciąży. Pacjentkom
należy udzielić odpowiedniej informacji i (lub) podjąć działania mające na celu zapobieganie ryzyku
narażenia na kandesartan w okresie ciąży (patrz punkty 4.3 i 4.6).

Stosowanie u dzieci i młodzieży, w tym u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
Nie badano działania kandesartanu u dzieci ze współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (GFR)
mniejszym niż 30 ml/min/1,73 m2 pc. (patrz punkt 4.2).

U dzieci z możliwością zmniejszonej objętości płynu wewnątrznaczyniowego (np. pacjentów
otrzymujących leki moczopędne, zwłaszcza z zaburzeniami czynności nerek) leczenie produktem
leczniczym Candepres należy rozpoczynać pod ścisłym nadzorem medycznym i rozważyć
zastosowanie mniejszej dawki początkowej (patrz punkt 4.2).

Szczególne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych
Ten produkt leczniczy zawiera laktozę. Nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko
występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania
glukozy-galaktozy.

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy uznaje się go za
„wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

W farmakokinetycznych badaniach klinicznych oceniano następujące substancje: hydrochlorotiazyd,
warfarynę, digoksynę, doustne środki antykoncepcyjne (tj. etynyloestradiol z lewonorgestrelem),
glibenklamid, nifedypinę i enalapryl. Nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji
farmakokinetycznych z tymi produktami leczniczymi.

Jednoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu,
zamienników soli zawierających potas lub innych produktów leczniczych (np. heparyny) może
prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Należy kontrolować stężenie potasu
w surowicy, jeśli to wskazane (patrz punkt 4.4).

Podwójna blokada układu RAA przez leki z grupy AIIRA, inhibitory ACE lub aliskiren
Dane z badań klinicznych wykazały, że podwójna blokada układu RAA przez jednoczesne
zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu wiąże się
z częstszym występowaniem działań niepożądanych, tj. niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia
i zmniejszona czynność nerek (włącznie z ostrą niewydolnością nerek) niż po zastosowaniu jednego
leku wpływającego na czynność układu RAA (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).

Podczas jednoczesnego stosowania litu i inhibitorów ACE notowano odwracalne zwiększenie stężenia
litu w surowicy i jego toksyczności. Podobny skutek może mieć zastosowanie leków z grupy AIIRA,

7 NO/H/0345/002-004/IA/066

dlatego nie zaleca się stosowania kandesartanu z litem. Jeśli skojarzone leczenie jest konieczne, zaleca
się staranne kontrolowanie stężenia litu w surowicy.

Gdy leki z grupy AIIRA stosowane są jednocześnie z NLPZ (niesteroidowymi lekami
przeciwzapalnymi, tj. wybiórcze inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy w dawkach >3 g/dobę
oraz niewybiórcze NLPZ), może wystąpić osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego.

Podobnie jak w przypadku inhibitorów ACE, jednoczesne stosowanie leków z grupy AIIRA i NLPZ
może zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek z możliwością wystąpienia ostrej niewydolności
nerek oraz ryzyko zwiększenia stężenia potasu w surowicy, zwłaszcza u pacjentów z wcześniejszym
zmniejszeniem wydolności nerek. Skojarzone leczenie należy stosować ostrożnie, zwłaszcza
u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjentom należy zapewnić odpowiednie nawodnienie i rozważyć
konieczność kontrolowania czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego i okresowo
w trakcie leczenia.

Dzieci i młodzież
Badania interakcji przeprowadzono tylko u dorosłych.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Nie zaleca się stosowania AIIRA w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie AIIRA
w drugim i trzecim trymestrze ciąży jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Dane epidemiologiczne dotyczące ryzyka działania teratogennego w przypadku narażenia na
inhibitory ACE w pierwszym trymestrze ciąży nie są rozstrzygające, jednak nie można wykluczyć
nieznacznego zwiększenia ryzyka. Wprawdzie brak kontrolowanych danych epidemiologicznych
w odniesieniu do AIIRA, podobne ryzyko może dotyczyć całej tej grupy produktów leczniczych. Z
wyjątkiem konieczności kontynuowania leczenia AIIRA, u pacjentek planujących ciążę należy
zastosować alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe o ustalonym profilu bezpieczeństwa
stosowania w ciąży. W razie stwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać leczenie AIIRA i, jeśli to
wskazane, rozpocząć leczenie alternatywne.

Wiadomo, że stosowanie AIIRA w drugim i trzecim trymestrze ciąży powoduje toksyczne działanie
na ludzki płód (pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki)
i noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia), patrz punkt 5.3.
Jeśli narażenie na AIIRA wystąpiło od drugiego trymestru ciąży, zaleca się badanie ultrasonograficzne
czaszki i czynności nerek płodu.
Należy uważnie obserwować niemowlęta, których matki przyjmowały AIIRA ze względu na
możliwość wystąpienia niedociśnienia tętniczego (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Karmienie piersią
Ze względu na brak dostępnych informacji o stosowaniu produktu Candepres w okresie karmienia
piersią, nie zaleca się jego stosowania, a preferowane jest stosowanie innych produktów, o lepszym
profilu bezpieczeństwa stosowania w okresie karmienia piersią, zwłaszcza podczas karmienia
noworodka lub wcześniaka.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie badano wpływu kandesartanu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, ale
należy brać pod uwagę możliwość sporadycznego występowania podczas leczenia produktem
Candepres zawrotów głowy lub znużenia.

8 NO/H/0345/002-004/IA/066

#### 4.8 Działania niepożądane

Leczenie nadciśnienia tętniczego

W kontrolowanych badaniach klinicznych działania niepożądane były łagodne i przemijające. Ogólna
częstość działań niepożądanych nie była zależna od dawki ani wieku. Częstość rezygnacji z leczenia
z powodu działań niepożądanych była podobna w grupie otrzymującej kandesartan cyleksetyl (3,1%)
i w grupie placebo (3,2%).

Na podstawie zbiorczej analizy danych z badań klinicznych z udziałem pacjentów z nadciśnieniem
tętniczym działania niepożądane po zastosowaniu kandesartanu cyleksetylu zdefiniowano na
podstawie częstości co najmniej o 1% większej niż w grupie otrzymującej placebo. Według tych
kryteriów najczęściej notowanymi działaniami niepożądanymi były zawroty głowy pochodzenia
obwodowego i ośrodkowego, bóle głowy i zakażenie dróg oddechowych.

Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane notowane w trakcie badań klinicznych i zgłaszane
po wprowadzeniu produktu do obrotu. Częstość działań niepożądanych wymienionych w tabelach
w tym rozdziale określono następująco: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt
często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) i bardzo rzadko (<1/10 000).

Klasyfikacja układów i narządów Częstość Działanie niepożądane
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Często Zakażenie układu oddechowego
Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Bardzo rzadko Leukopenia, neutropenia i
agranulocytoza
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Bardzo rzadko Hiperkaliemia, hiponatremia

Zaburzenia układu nerwowego Często Zawroty głowy (pochodzenia
obwodowego lub ośrodkowego), ból
głowy
Zaburzenia układu oddechowego,
klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo rzadko Kaszel

Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo rzadko Nudności, obrzęk naczynioruchowy jelit
Częstość nieznana Biegunka
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Bardzo rzadko Zwiększona aktywność enzymów
wątrobowych, nieprawidłowa czynność
wątroby lub zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Bardzo rzadko Obrzęk naczynioruchowy, wysypka,
pokrzywka, świąd
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe
i tkanki łącznej
Bardzo rzadko Ból pleców, bóle stawów, bóle mięśni

Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Bardzo rzadko Zaburzenia czynności nerek, w tym
niewydolność nerek u wrażliwych
pacjentów (patrz punkt 4.4)

Badania laboratoryjne
Na ogół nie stwierdzano klinicznie istotnego wpływu kandesartanu cyleksetylu na rutynowo
oznaczane parametry laboratoryjne. Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów układu reninaangiotensyna-aldosteron, stwierdzono niewielkie zmniejszenie stężenia hemoglobiny. Rutynowe
kontrolowanie parametrów laboratoryjnych nie jest przeważnie konieczne u pacjentów otrzymujących
Candepres. Jednak u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się okresowe kontrolowanie
stężenia potasu i kreatyniny w surowicy.

Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo stosowania kandesartanu cyleksetylu monitorowano w trakcie 4-tygodniowego
badania oceniającego skuteczność oraz trwającego rok otwartego badania u 255 dzieci i młodzieży
z nadciśnieniem tętniczym, w wieku od 6 do <18 lat (patrz punkt 5.1). Notowane u dzieci działania
niepożądane, dotyczące prawie wszystkich układów i narządów, występowały z częstością „częste”

9 NO/H/0345/002-004/IA/066

lub „niezbyt częste”. Podczas, gdy rodzaj i nasilenie działań niepożądanych u dzieci i dorosłych są
zbliżone (patrz tabela wyżej), to częstość wszystkich działań niepożądanych jest większa u dzieci
i młodzieży, zwłaszcza:
• ból głowy, zawroty głowy i zakażenie górnych dróg oddechowych występują bardzo często (≥1/10)
u dzieci i często (≥1/100 do <1/10) u dorosłych;
• kaszel występuje bardzo często (≥1/10) u dzieci i bardzo rzadko (<1/10 000) u dorosłych;
• wysypka występuje często (≥1/100 do <1/10) u dzieci i bardzo rzadko (<1/10 000) u dorosłych;
• hiperkaliemia, hiponatremia i nieprawidłowa czynność wątroby występują niezbyt często
(≥1/1000 do <1/100) u dzieci i bardzo rzadko (<1/10 000) u dorosłych;
• arytmia zatokowa, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, gorączka występują często (≥1/100 do
<1/10), a ból jamy ustnej i gardła bardzo często (≥1/10) u dzieci, podczas gdy żadnego z tych
działań nie notowano u dorosłych. Są to jednak przemijające i rozpowszechnione choroby wieku
dziecięcego.

Ogólny profil bezpieczeństwa stosowania kandesartanu cyleksetylu u dzieci i młodzieży oraz
u dorosłych nie różnią się znacząco.

Leczenie niewydolności serca

Profil działań niepożądanych kandesartanu cyleksetylu u pacjentów z niewydolnością serca
odpowiadał właściwościom farmakologicznym produktu leczniczego i zależał od stanu zdrowia
pacjenta. W programie klinicznym CHARM, porównującym kandesartan cyleksetyl w dawkach do
32 mg (n=3803) z placebo (n=3796), u 21,0% osób z grupy otrzymującej kandesartan cyleksetyl
i u 16,1% osób z grupy otrzymującej placebo przerwano leczenie z powodu działań niepożądanych.
Najczęściej notowanymi działaniami niepożądanymi były hiperkaliemia, niedociśnienie tętnicze
i zaburzenia czynności nerek. Działania te występowały częściej u pacjentów powyżej 70 lat,
u pacjentów z cukrzycą lub u pacjentów otrzymujących inne produkty lecznicze, które wpływają na
układ renina-angiotensyna-aldosteron, zwłaszcza inhibitory ACE i (lub) spironolakton.

Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane notowane w trakcie badań klinicznych i zgłaszane
po wprowadzeniu produktu do obrotu.

Klasyfikacja układów i narządów Częstość Działanie niepożądane
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo rzadko Leukopenia, neutropenia
i agranulocytoza
Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania
Często Hiperkaliemia
Bardzo rzadko Hiponatremia
Zaburzenia układu nerwowego Bardzo rzadko Zawroty głowy, ból głowy
Zaburzenia naczyniowe Często Niedociśnienie tętnicze
Zaburzenia układu oddechowego,
klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo rzadko Kaszel

Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo rzadko Nudności, obrzęk naczynioruchowy
jelit
Częstość nieznana Biegunka
Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Bardzo rzadko Zwiększona aktywność enzymów
wątrobowych, nieprawidłowa
czynność wątroby lub zapalenie
wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo rzadko Obrzęk naczynioruchowy, wysypka,
pokrzywka, świąd
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i
tkanki łącznej
Bardzo rzadko Ból pleców, bóle stawów, bóle mięśni

Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często Zaburzenia czynności nerek, w tym
niewydolność nerek u wrażliwych
pacjentów (patrz punkt 4.4)

10 NO/H/0345/002-004/IA/066

Badania laboratoryjne
U pacjentów leczonych produktem Candepres z powodu niewydolności serca często występują
hiperkaliemia i niewydolność nerek. Zaleca się okresowe kontrolowanie stężenia kreatyniny i potasu
w surowicy (patrz punkt 4.4).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy
W oparciu o dane farmakologiczne można przypuszczać, że prawdopodobnymi objawami
przedawkowania są jawne niedociśnienie tętnicze i zawroty głowy. W pojedynczych doniesieniach
dotyczących przedawkowania (do 672 mg kandesartanu cyleksetylu) powrót do zdrowia przebiegał
bez zakłóceń.

Postępowanie
W razie wystąpienia jawnego niedociśnienia tętniczego należy zastosować leczenie objawowe
i monitorować parametry czynności życiowych. Pacjenta należy umieścić w pozycji leżącej na
plecach, z nogami uniesionymi. Jeśli to nie wystarczy, należy zwiększyć objętość łożyska
naczyniowego przez podanie płynów dożylnych (np. izotonicznego roztworu chlorku sodu). Jeśli
opisane postępowanie będzie niewystarczające, można podać leki sympatykomimetyczne.
Kandesartan cyleksetyl nie jest usuwany z organizmu metodą dializy.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki działające na układ renina-angiotensyna, antagoniści receptora
angiotensyny II, proste
Kod ATC: C09CA06.

Mechanizm działania
Angiotensyna II jest najważniejszym hormonem układu renina-angiotensyna-aldosteron, działającym
na naczynia krwionośne. Odgrywa istotną rolę w patofizjologii nadciśnienia tętniczego, niewydolności
serca i innych zaburzeń układu krążenia oraz ma znaczenie w patogenezie przerostu i uszkodzenia
narządów. Główne działania fizjologiczne angiotensyny II, takie jak skurcz naczyń, pobudzanie
wydzielania aldosteronu, regulacja równowagi wodno-elektrolitowej oraz pobudzanie wzrostu
komórek, zachodzą za pośrednictwem receptora typu 1 (AT1).
Kandesartan cyleksetyl jest prolekiem przeznaczonym do podawania doustnego. Podczas wchłaniania
z przewodu pokarmowego ulega szybkiej przemianie (przez hydrolizę estru) do substancji czynnej,
kandesartanu. Kandesartan jest AIIRA o wybiórczym powinowactwie do receptora AT1. Wiązanie
z receptorem jest silne, z powolną dysocjacją połączenia. Kandesartan nie wykazuje aktywności
agonistycznej.

Działania farmakodynamiczne
Kandesartan nie hamuje konwertazy angiotensyny, która przekształca angiotensynę I w angiotensynę
II i rozkłada bradykininę. Nie wpływa na aktywność konwertazy angiotensyny ani nie nasila działania
bradykininy lub substancji P. W trakcie kontrolowanych badań klinicznych porównujących

11 NO/H/0345/002-004/IA/066

kandesartan cyleksetyl z inhibitorami konwertazy angiotensyny częstość kaszlu u pacjentów
otrzymujących kandesartan cyleksetyl była mniejsza. Kandesartan nie wiąże się ani nie blokuje innych
receptorów hormonalnych ani kanałów jonowych odgrywających istotną rolę w regulacji czynności
układu krążenia. Działanie antagonistyczne na receptory angiotensyny II (AT1) powoduje zależne od
dawki zwiększenie stężenia reniny, angiotensyny I i angiotensyny II w osoczu oraz zmniejszenie
stężenia aldosteronu.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Nadciśnienie tętnicze

W nadciśnieniu tętniczym kandesartan powoduje zależne od dawki, długotrwałe zmniejszenie
ciśnienia tętniczego. Działanie przeciwnadciśnieniowe jest spowodowane zmniejszeniem
obwodowego oporu naczyniowego bez odruchowego przyspieszenia czynności serca. Brak danych
wskazujących na znaczne lub nadmierne zmniejszenie ciśnienia tętniczego po podaniu pierwszej
dawki lub efektu z odbicia po zaprzestaniu leczenia.

Początek działania przeciwnadciśnieniowego po podaniu pojedynczej dawki kandesartanu cyleksetylu
występuje przeważnie w ciągu 2 godzin. Jeśli lek podawany jest w sposób stały, pełne działanie
hipotensyjne, niezależnie od dawki, uzyskiwane jest w ciągu czterech tygodni i utrzymuje się podczas
długotrwałego leczenia. Zgodnie z danymi z metaanalizy, średni dodatkowy efekt po zwiększeniu
dawki z 16 mg do 32 mg raz na dobę był niewielki. Biorąc pod uwagę zmienność osobniczą,
u niektórych pacjentów można oczekiwać efektu większego niż przeciętny. Kandesartan cyleksetyl
podawany raz na dobę zapewnia skuteczne i jednostajne zmniejszenie ciśnienia tętniczego w ciągu
doby, z niewielkimi różnicami między maksymalnym i minimalnym działaniem leku między
dawkami. Działanie przeciwnadciśnieniowe i tolerancja kandesartanu i losartanu były porównywane
w dwóch randomizowanych badaniach z podwójnie ślepą próbą, przeprowadzonych z udziałem
1268 pacjentów z łagodnym do umiarkowanego nadciśnieniem tętniczym. Zmniejszenie ciśnienia
tętniczego przy minimalnym stężeniu leku wynosiło 13,1/10,5 mmHg (skurczowe/rozkurczowe)
w przypadku kandesartanu cyleksetylu w dawce 32 mg raz na dobę i 10,0/8,7 w przypadku losartanu
potasu w dawce 100 mg raz na dobę (różnica w zmniejszeniu ciśnienia wynosiła 3,1/1,8 mmHg,
p<0,0001/p<0,0001).

Stosowanie kandesartanu cyleksetylu razem z hydrochlorotiazydem powoduje sumowanie się
działania hipotensyjnego. Nasilone działanie przeciwnadciśnieniowe obserwuje się również podczas
skojarzonego stosowania kandesartanu cyleksetylu z amlodypiną lub felodypiną.

Produkty lecznicze blokujące układ renina-angiotensyna-aldosteron wykazują słabsze działanie
przeciwnadciśnieniowe u pacjentów rasy czarnej (przeważnie o małej aktywności reninowej osocza)
niż u pacjentów innych ras. Dotyczy to również kandesartanu. W eksperymentalnym badaniu
klinicznym z jawną próbą u 5156 pacjentów ze zwiększonym ciśnieniem rozkurczowym, zmniejszenie
ciśnienia podczas leczenia kandesartanem cyleksetylem było istotnie mniejsze u pacjentów rasy
czarnej niż u pacjentów innych ras (14,4/10,3 mmHg vs. 19,0/12,7 mmHg, p<0,0001/p<0,0001).

Kandesartan zwiększa przepływ krwi w nerkach i albo nie zmienia, albo zwiększa współczynnik
filtracji kłębuszkowej, zaś zmniejsza się nerkowy opór naczyniowy i frakcja filtracyjna. W trwającym
3 miesiące badaniu klinicznym u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2
z mikroalbuminurią, leczenie kandesartanem cyleksetylem zmniejszało wydalanie albumin w moczu
(stosunek stężenia albumin do kreatyniny, średnio 30%, 95% CI 15-42%). Obecnie brak danych
dotyczących wpływu kandesartanu na rozwój nefropatii cukrzycowej.

Wpływ kandesartanu cyleksetylu w dawce 8 mg do 16 mg (średnia dawka 12 mg) raz na dobę na
chorobowość i umieralność z powodu chorób układu krążenia oceniano w randomizowanym badaniu
klinicznym z udziałem 4937 pacjentów w podeszłym wieku (od 70 do 89 lat; 21% w wieku powyżej
80 lat), z łagodnym do umiarkowanego nadciśnieniem tętniczym, obserwowanych średnio przez
3,7 roku (badanie SCOPE – Study on Cognition and Prognosis in the Elderly). Pacjenci otrzymywali
kandesartan cyleksetyl lub placebo razem z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi stosowanymi

12 NO/H/0345/002-004/IA/066

w razie konieczności. Ciśnienie tętnicze zmniejszyło się ze 166/90 do 145/80 mmHg w grupie
otrzymującej kandesartan cyleksetyl, a w grupie kontrolnej ze 167/90 do 149/82 mmHg. Nie
stwierdzono statystycznie istotnej różnicy w odniesieniu do głównego punktu końcowego, który
obejmował ciężkie zdarzenia sercowo-naczyniowe (zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, udar
niezakończony zgonem i zawał mięśnia sercowego niezakończony zgonem). W grupie otrzymującej
kandesartan odnotowano 26,7 zdarzeń na 1000 pacjento-lat, a w grupie kontrolnej 30,0 zdarzeń na
1000 pacjento-lat (ryzyko względne 0,89, 95% przedział ufności 0,75-1,06, p=0,19).

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
W dwóch dużych, randomizowanych i kontrolowanych badaniach (ONTARGET [ONgoing
Telmisartan Alone and in combination with Ramipril Global Endpoint Trial] i VA NEPHRON-D [The
Veterans Affairs Nephropathy in Diabetes]) oceniano jednoczesne stosowanie inhibitora ACE
i antagonisty receptora angiotensyny II.
W badaniu ONTARGET uczestniczyli pacjenci z chorobą sercowo-naczyniową lub chorobą
naczyniową mózgu w wywiadzie albo z cukrzycą typu 2 i z potwierdzonymi uszkodzeniami
narządowymi, zaś w badaniu VA NEPHRON-D pacjenci z cukrzycą typu 2 i nefropatią cukrzycową.
Badania nie wykazały znacząco korzystnego wpływu na nerki i (lub) układ sercowo-naczyniowy ani
na śmiertelność pacjentów, ale ryzyko hiperkaliemii, ostrego uszkodzenia nerek i (lub) niedociśnienia
tętniczego było większe niż po zastosowaniu monoterapii. Ze względu na zbliżone właściwości
farmakodynamiczne powyższe wyniki odnoszą się również do innych inhibitorów ACE
i antagonistów receptora angiotensyny II.
Inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II nie należy stosować jednocześnie
u pacjentów z nefropatią cukrzycową.
Badanie ALTITUDE (Aliskiren Trial in Type 2 Diabetes Using Cardiovascular and Renal Disease
Endpoints) miało na celu określenie korzyści z dodania aliskirenu do standardowej terapii inhibitorem
ACE lub antagonistą receptora angiotensyny II u pacjentów z cukrzycą typu 2 i przewlekłą chorobą
nerek, chorobą sercowo-naczyniową lub obiema chorobami. Badanie zakończono wcześniej ze
względu na zwiększone ryzyko niepożądanego wyniku terapii. Zarówno liczba przypadków zgonu
z przyczyn sercowo-naczyniowych i udaru mózgu, jak i częstość ocenianych działań niepożądanych
i ciężkich działań niepożądanych (hiperkaliemia, niedociśnienie tętnicze i zaburzenia czynności nerek)
były większe w grupie otrzymującej aliskiren niż w grupie placebo.

Dzieci i młodzież
Przeciwnadciśnieniowe działanie kandesartanu oceniano w dwóch randomizowanych,
wieloośrodkowych, trwających 4 tygodnie badaniach z podwójnie ślepą próbą, z zastosowaniem
zmiennych dawek u dzieci w wieku od 1 roku do <6 lat i od 6 do <17 lat z nadciśnieniem tętniczym.

Dziewięćdziesiąt troje dzieci w wieku 1 roku do <6 lat, z których 74% miało chorobę nerek,
przydzielono losowo do grupy otrzymującej doustnie raz na dobę kandesartan cyleksetyl w zawiesinie,
w dawce 0,05; 0,20 lub 0,40 mg/kg mc.
Główną metodą analizy była ocena zmniejszenia skurczowego ciśnienia tętniczego (ang. systolic
blood pressure, SBP) w zależności od dawki. Ciśnienie skurczowe oraz rozkurczowe (ang. diastolic
blood pressure, DBP) zmniejszało się względem wartości początkowych po podaniu wszystkich trzech
dawek kandesartanu cyleksetylu o 6,0/5,2 do 12,0/11,1 mmHg. Wobec braku kontrolnej grupy
placebo, rzeczywisty wpływ kandesartanu cyleksetylu na ciśnienie tętnicze pozostaje niepewne, co
utrudnia rozstrzygającą ocenę stosunku korzyści do ryzyka w tej grupie wiekowej.

U dzieci w wieku od 6 do <17 lat 240 pacjentów przydzielono losowo do grupy otrzymującej placebo
lub do grup otrzymujących kandesartan cyleksetyl w małej, średniej lub dużej dawce (w stosunku
1:2:2:2). U dzieci o masie ciała <50 kg dawka kandesartanu cyleksetylu wynosiła 2, 8 lub 16 mg raz
na dobę, zaś u dzieci o masie ciała >50 kg - 4, 16 lub 32 mg raz na dobę.
Kandesartan (łączne dawki) zmniejszał ciśnienie skurczowe i rozkurczowe mierzone w pozycji
siedzącej (SiSBP i SiDBP) odpowiednio o 10,2 mmHg (p <0,0001) i 6,6 mmHg (p <0,0029)
w stosunku do wartości początkowych. W grupie otrzymującej placebo notowano również
zmniejszenie ciśnienia tętniczego wobec wartości początkowych: SiSBP o 3,7 mmHg (p=0,0074)
i SiDBP o 1,80 mmHg (p=0,0992). Mimo dużego efektu placebo, każda z dawek kandesartanu
(i wszystkie dawki łącznie) były bardziej skuteczne niż placebo. Maksymalną odpowiedź w postaci

13 NO/H/0345/002-004/IA/066

obniżenia ciśnienia tętniczego u dzieci o masie ciała poniżej i powyżej 50 kg uzyskano po
zastosowaniu dawek, odpowiednio, 8 mg i 16 mg, a działanie dawek większych ustaliło się na stałym
poziomie.

Spośród pacjentów zakwalifikowanych do badań 47% stanowili pacjenci rasy czarnej, 29% było płci
żeńskiej, a średni wiek (± OS) wynosił 12,9±2,6 roku. W grupie dzieci w wieku od 6 do <17 lat
odnotowano trend w stronę mniejszego wpływu na ciśnienie tętnicze u pacjentów rasy czarnej niż
u pacjentów innych ras.

Niewydolność serca

Jak wykazano w programie CHARM (Candesartan in Heart failure – Assessment of Reduction in
Mortality and morbidity), leczenie kandesartanem cyleksetylem zmniejsza umieralność i częstość
hospitalizacji z powodu niewydolności serca oraz poprawia objawy u pacjentów z zaburzeniem
czynności skurczowej lewej komory.

Program badawczy CHARM, przeprowadzony pod kontrolą placebo, metodą z podwójnie ślepą próbą
u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca klasy od II do IV wg NYHA, składał się z trzech
odrębnych badań: CHARM-Alternative (n=2028) u pacjentów z LVEF ≤40%, którzy nie byli leczeni
inhibitorami konwertazy angiotensyny z powodu nietolerancji (głównie z powodu kaszlu: 72%),
CHARM-Added (n=2548) u pacjentów z LVEF ≤40%, leczonych inhibitorami konwertazy
angiotensyny oraz CHARM-Preserved (n=3023) u pacjentów z LVEF >40%. Pacjenci leczeni
w optymalny sposób z powodu niewydolności serca w punkcie wyjściowym badania byli losowo
przydzielani do grupy otrzymującej placebo lub kandesartan cyleksetyl (w dawce zwiększanej
stopniowo od 4 mg lub 8 mg raz na dobę do 32 mg raz na dobę lub do maksymalnej dawki
tolerowanej; średnio 24 mg). Mediana okresu obserwacji wynosiła 37,7 miesięcy. Po 6 miesiącach
leczenia 63% pacjentów, którzy nadal przyjmowali kandesartan cyleksetyl (89%), otrzymywało dawkę
docelową 32 mg.

W badaniu CHARM-Alternative złożony punkt końcowy, który stanowiła umieralność z przyczyn
sercowo-naczyniowych lub pierwsza hospitalizacja z powodu niewydolności serca, zmniejszał się
znacząco po zastosowaniu kandesartanu w porównaniu z placebo - wskaźnik ryzyka HR 0,77 (95%
CI: 0,67-0,89, p<0,001). Odpowiada to zmniejszeniu ryzyka względnego o 23%. 33,0% pacjentów
otrzymujących kandesartan (95% CI: 30,1 do 36,0) i 40,0% pacjentów otrzymujących placebo (95%
CI: 37,0 do 43,1) osiągnęło punkt końcowy, a bezwzględna różnica wynosiła 7,0% (95% CI: 11,2 do
2,8). Na czternastu pacjentów leczonych kandesartanem przez cały okres badania jeden pacjent
uniknął zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych lub pierwszej hospitalizacji z powodu
niewydolności serca. Złożony punkt końcowy, obejmujący umieralność niezależnie od przyczyny
i pierwszą hospitalizację z powodu niewydolności serca, również zmniejszał się po zastosowaniu
kandesartanu cyleksetylu - HR 0,80 (95% CI: 0,70-0,92, p=0,001). 36,6% pacjentów otrzymujących
kandesartan (95% CI: 33,7 do 39,7) i 42,7% pacjentów otrzymujących placebo (95% CI: 39,6 do 45,8)
osiągnęło punkt końcowy, a bezwzględna różnica wynosiła 6,0% (95% CI: 10,3 do 1,8). Korzystne
działanie kandesartanu dotyczyło obu elementów składowych złożonych punktów końcowych -
umieralności i chorobowości (hospitalizacja z powodu niewydolności serca). Leczenie kandesartanem
cyleksetylem powodowało poprawę czynnościową, ocenianą wg klasyfikacji NYHA (p=0,008).

W badaniu CHARM-Added złożony punkt końcowy, obejmujący umieralność z przyczyn sercowonaczyniowych lub pierwszą hospitalizację z powodu niewydolności serca, zmniejszał się znacząco po
zastosowaniu kandesartanu w porównaniu z placebo - HR 0,85 (95% CI: 0,75-0,96, p=0,011).
Odpowiada to zmniejszeniu ryzyka względnego o 15%. 37,9% pacjentów otrzymujących kandesartan
(95% CI: 33,7 do 39,7) i 42,7% pacjentów otrzymujących placebo (95% CI: 35,2 do 40,6) osiągnęło
punkt końcowy, a bezwzględna różnica wynosiła 4,4% (95% CI: 8,2 do 0,6). Na dwudziestu trzech
pacjentów leczonych kandesartanem cyleksetylem przez cały okres badania jeden pacjent uniknął
zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych lub pierwszej hospitalizacji z powodu niewydolności serca.
Złożony punkt końcowy obejmujący umieralność niezależnie od przyczyny i pierwszą hospitalizację
z powodu niewydolności serca również zmniejszał się po zastosowaniu kandesartanu - HR 0,87 (95%
CI: 0,78-0,98, p=0,021). 42,2% pacjentów otrzymujących kandesartan (95% CI: 39,5 do 45,0) i 46,1%

14 NO/H/0345/002-004/IA/066

pacjentów otrzymujących placebo (95% CI: 43,4 do 48,9) osiągnęło punkt końcowy, a bezwzględna
różnica wynosiła 3,9% (95% CI: 7,8 do 0,1). Korzystne działanie kandesartanu dotyczyło obu
elementów składowych złożonych punktów końcowych - umieralności i chorobowości (hospitalizacja
z powodu niewydolności serca). Leczenie kandesartanem cyleksetylem powodowało poprawę
czynnościową, ocenianą wg klasyfikacji NYHA (p=0,020).

W badaniu CHARM-Preserved nie uzyskano statystycznie istotnego zmniejszenia złożonego punktu
końcowego, obejmującego umieralność z przyczyn sercowo-naczyniowych lub pierwszą
hospitalizację z powodu niewydolności serca - HR 0,89 (95% CI: 0,77-1,03, p=0,118).

Umieralność niezależnie od przyczyn nie zmieniała się znacząco statystycznie w żadnym z trzech
badań CHARM. Jednak umieralność ogólną oceniano również w połączonych populacjach CHARMAlternative i CHARM-Added - HR 0,88 (95% CI: 0,79-0,98, p=0,018) i we wszystkich trzech
badaniach - HR 0,91 (95% CI: 0,83 do 1,00, p=0,055).

Korzystne działanie kandesartanu na umieralność z przyczyn sercowo-naczyniowych i hospitalizację
z powodu niewydolności serca było niezależne od wieku, płci i innych produktów leczniczych
stosowanych równocześnie. Kandesartan był skuteczny także u pacjentów przyjmujących
równocześnie beta-adrenolityki i inhibitory ACE, a uzyskany wynik był niezależny od tego, czy
pacjenci przyjmowali inhibitory ACE w dawkach docelowych, zalecanych przez oficjalne wytyczne.

U pacjentów z niewydolnością serca i osłabioną czynnością skurczową lewej komory (frakcja
wyrzutowa lewej komory, LVEF ≤40%) kandesartan zmniejsza obwodowy opór naczyniowy
i ciśnienie zaklinowania w kapilarach płucnych, zwiększa aktywność reninową osocza i stężenie
angiotensyny II oraz zmniejsza stężenie aldosteronu.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie i dystrybucja
Po podaniu doustnym kandesartan cyleksetyl jest przekształcany do substancji czynnej –
kandesartanu. Bezwzględna biodostępność kandesartanu wynosi około 40% po doustnym podaniu
roztworu kandesartanu cyleksetylu. Względna biodostępność leku w postaci tabletki w porównaniu
z roztworem doustnym wynosi około 34%, przy bardzo małej zmienności. Szacowana bezwzględna
biodostępność kandesartanu w postaci tabletki wynosi zatem 14%. Średnie maksymalne stężenie
w surowicy (Cmax) uzyskuje się po 3 do 4 godzin od przyjęcia tabletki. Stężenia kandesartanu
w surowicy zwiększają się liniowo wraz ze zwiększaniem dawki w przedziale dawek leczniczych. Nie
obserwowano różnic w farmakokinetyce kandesartanu w zależności od płci. Pokarm nie wpływa
znacząco na wartość pola pod krzywą zależności stężenia kandesartanu w surowicy od czasu (AUC).
Kandesartan jest w znacznym stopniu związany z białkami osocza (ponad 99%). Pozorna objętość
dystrybucji kandesartanu wynosi 0,1 l/kg.

Pokarm nie wpływa na dostępność biologiczną kandesartanu.

Metabolizm i wydalanie
Kandesartan jest wydalany głównie w postaci niezmienionej w moczu i z żółcią, a tylko w niewielkim
stopniu eliminowany przez metabolizm w wątrobie (CYP2C9). Dostępne badania interakcji nie
wykazują wpływu na aktywność CYP2C9 i CYP3A4. Na podstawie danych z badań in vitro nie
należy oczekiwać interakcji w badaniach in vivo z produktami leczniczymi, których metabolizm jest
zależny od izoenzymów CYP1A2, CYP2A6, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1 lub CYP3A4
cytochromu P450. Końcowy okres półtrwania kandesartanu wynosi około 9 godzin. Lek nie kumuluje
się po wielokrotnym dawkowaniu.

Całkowity klirens osoczowy kandesartanu wynosi około 0,37 ml/min/kg, a klirens nerkowy około
0,19 ml/min/kg. Wydalanie kandesartanu przez nerki zachodzi zarówno na drodze filtracji
kłębuszkowej, jak i czynnego wydzielania kanalikowego. Po podaniu dawki doustnej kandesartanu
cyleksetylu znakowanego izotopem 14C około 26% dawki wydalane jest w moczu w postaci
kandesartanu, 7% w postaci nieaktywnego metabolitu, zaś w kale około 56% dawki stanowi

15 NO/H/0345/002-004/IA/066

kandesartan, a 10% nieaktywny metabolit.

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów
U osób w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) wartości Cmax i AUC kandesartanu zwiększają się
odpowiednio o 50% i 80% w porównaniu z osobami młodymi. Jednak działanie hipotensyjne
i częstość działań niepożądanych po podaniu określonej dawki produktu Candepres są podobne
u pacjentów młodych i w podeszłym wieku (patrz punkt 4.2).

U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek wartości Cmax i AUC
kandesartanu zwiększały się odpowiednio o około 50% i 70% podczas wielokrotnego dawkowania.
Okres półtrwania (t1/2) nie zmieniał się w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek.
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek zmiany Cmax i AUC kandesartanu wynosiły
odpowiednio 50% i 110%, a końcowy okres półtrwania wydłużał się prawie dwukrotnie. Wartość
AUC kandesartanu u pacjentów poddawanych hemodializie była zbliżona do wartości stwierdzanej
u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.

W dwóch badaniach z udziałem pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności
wątroby średnia wartość AUC kandesartanu zwiększała się o około 20% w jednym badaniu i o 80%
w badaniu drugim (patrz punkt 4.2). Brak doświadczenia w stosowaniu leku u pacjentów ciężkimi
zaburzeniami czynności wątroby.

Dzieci i młodzież
Właściwości farmakokinetyczne kandesartanu oceniano w dwóch badaniach farmakokinetyki
z zastosowaniem pojedynczej dawki u dzieci w wieku od 1 roku do <6 lat i od 6 do <17 lat
z nadciśnieniem tętniczym.

Dziesięcioro dzieci w wieku od 1 roku do <6 lat i o masie ciała od 10 do <25 kg otrzymało
kandesartan w zawiesinie doustnej w pojedynczej dawce 0,2 mg/kg mc. Nie stwierdzono korelacji
miedzy Cmax i AUC a wiekiem lub masą ciała dzieci.
Nie wiadomo, czy istnieje zależność klirensu od masy ciała/wieku w tej populacji, gdyż nie zebrano
danych dotyczących klirensu.

W grupie wiekowej od 6 do <17 lat 22 pacjentów otrzymało jednorazowo 16 mg kandesartanu
w tabletkach. Nie stwierdzono zależności Cmax i AUC od wieku pacjentów, ale wydaje się, że znacząca
korelacja istnieje między masą ciała a wartością Cmax (p=0,012) i AUC (p=0,011). Nie wiadomo, czy
istnieje zależność klirensu od masy ciała/wieku tej populacji, gdyż nie zebrano danych dotyczących
klirensu.

Ekspozycja po podaniu takiej samej dawki u dzieci w wieku >6 lat i u dorosłych była podobna.

Nie badano farmakokinetyki kandesartanu cyleksetylu u dzieci w wieku <1 roku.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Brak danych świadczących o nieprawidłowościach ogólnoustrojowych lub toksycznego działania na
narządy docelowe po zastosowaniu kandesartanu w dawkach terapeutycznych. W nieklinicznych
badaniach dotyczących bezpieczeństwa kandesartan stosowany w dużych dawkach u myszy,
szczurów, psów i małp wpływał na nerki oraz na parametry krwinek czerwonych. Kandesartan
powodował zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych (liczby erytrocytów, stężenia
hemoglobiny, wartości hematokrytu). Działanie na nerki (tj. śródmiąższowe zapalenie nerek,
poszerzenie kanalików nerkowych, wałeczki zasadochłonne; zwiększenie stężenia mocznika
i kreatyniny) może być spowodowane działaniem hipotensyjnym, które prowadzi do zmian przepływu
krwi przez nerki. Ponadto kandesartan wywoływał rozrost i (lub) przerost komórek aparatu
przykłębkowego. Uważa się, że zmiany te są wynikiem działania farmakologicznego kandesartanu.
Rozrost i (lub) przerost komórek przykłębkowych prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego
w przypadku stosowania dawek terapeutycznych kandesartanu.

16 NO/H/0345/002-004/IA/066

Obserwowano toksyczne działanie na płód w późnym okresie ciąży (patrz punkt 4.6).

W nieklinicznych badaniach na noworodkach i młodych szczurach z prawidłowym ciśnieniem
tętniczym kandesartan powodował zmniejszenie masy ciała i masy serca. Tak jak u dorosłych
zwierząt, zmiany te uznaje się za wynik farmakologicznego działania kandesartanu. Po podaniu
najmniejszej dawki 10 mg/kg mc. ekspozycja na kandesartan była od 12 do 78 razy większa niż
notowana u dzieci w wieku od 1 roku do <6 lat po podaniu kandesartanu cyleksetylu w dawce
0,2 mg/kg mc. i od 7 do 54 razy większa niż notowana u dzieci w wieku do 6 do <17 lat
otrzymujących kandesartan cyleksetyl w dawce 16 mg. Ponieważ w badaniach tych nie ustalono
wartości NOEL (ang. no observed effect level), nieznany pozostaje margines bezpieczeństwa dla
wpływu na masę serca ani kliniczne znaczenie obserwacji.

Dane z badań dotyczących działania mutagennego in vitro i in vivo wskazują, że w zastosowaniach
klinicznych kandesartan nie wykazuje aktywności mutagennej ani klastogennej.

Nie stwierdzono oznak działania rakotwórczego.

Układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) odgrywa kluczową rolę w rozwoju nerek w okresie
płodowym. Wykazano, że zablokowanie tego układu prowadzi do nieprawidłowego rozwoju nerek
u bardzo młodych myszy. Podawanie produktów leczniczych o działaniu bezpośrednim na układ RAA
może zmienić prawidłowy rozwój nerek. Dlatego dzieci w wieku poniżej 1 roku nie powinny
otrzymywać produktu leczniczego Candepres (patrz punkt 4.3).

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Laktoza jednowodna
Skrobia kukurydziana
Powidon K-30
Karagen
Kroskarmeloza sodowa
Magnezu stearynian
Żelaza tlenek czerwony (E172)
Tytanu dwutlenek (E171)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata
Okres ważności po pierwszym otwarciu butelki z HDPE: 3 miesiące.

Warunki przechowywania po pierwszym otwarciu butelki:
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Tabletki 8 mg
Blister z folii Aluminium/Aluminium: 7, 14, 20, 28, 30, 50, 56, 58, 60, 84, 90, 91, 98, 100, 250, 300

17 NO/H/0345/002-004/IA/066

tabletek
Perforowany blister z folii Aluminium/Aluminium zawierający pojedyncze dawki: 28x1, 50x1
tabletka
Blister z folii Aluminium/Aluminium ze środkiem pochłaniającym wilgoć: 7, 14, 20, 28, 30, 50, 56,
58, 60, 84, 90, 91, 98, 100, 250, 300 tabletek
Perforowany blister z folii Aluminium/Aluminium ze środkiem pochłaniającym wilgoć, zawierający
pojedyncze dawki: 50x1 tabletka
Pojemnik z HDPE z zakrętką z PP, ze środkiem pochłaniającym wilgoć: 30, 100, 120, 500 tabletek

Tabletki 16 mg
Blister z folii Aluminium/Aluminium: 7, 14, 20, 28, 30, 50, 56, 58, 60, 84, 90, 91, 98, 100, 250, 300
tabletek
Perforowany blister z folii Aluminium/Aluminium zawierający pojedyncze dawki: 28x1, 50x1
tabletka
Blister z folii Aluminium/Aluminium ze środkiem pochłaniającym wilgoć: 7, 14, 20, 28, 30, 50, 56,
58, 60, 84, 90, 91, 98, 100, 250, 300 tabletek
Perforowany blister z folii Aluminium/Aluminium ze środkiem pochłaniającym wilgoć, zawierający
pojedyncze dawki: 50x1 tabletka
Pojemnik z HDPE z zakrętką z PP, ze środkiem pochłaniającym wilgoć: 30, 100, 120, 500 tabletek

Tabletki 32 mg
Blister z folii Aluminium/Aluminium: 7, 14, 20, 28, 30, 50, 56, 58, 60, 84, 90, 91, 98, 100, 250, 300
tabletek
Perforowany blister z folii Aluminium/Aluminium zawierający pojedyncze dawki: 28x1 tabletka
Blister z folii Aluminium/Aluminium ze środkiem pochłaniającym wilgoć: 7, 14, 20, 28, 30, 50, 56,
58, 60, 84, 90, 91, 98, 100, 250, 300 tabletek
Pojemnik z HDPE z zakrętką z PP, ze środkiem pochłaniającym wilgoć: 30, 100, 500 tabletek

Uwaga! Pojemnik z HDPE zawiera środek pochłaniający wilgoć. Nie wolno go połykać.

Nie wszystkie rodzaje i wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

Sandoz GmbH
Biochemiestrasse 10
A-6250 Kundl, Austria

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Tabletki 8 mg Pozwolenie nr 16102
Tabletki 16 mg Pozwolenie nr 16103
Tabletki 32 mg Pozwolenie nr 16104

18 NO/H/0345/002-004/IA/066

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 20.10.2009 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 5.11.2015 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

##### 23.01.2025 r.

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.