# Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed

> Kandesartan cyleksetyl + Amlodypina + Hydrochlorotiazyd · 16 mg + 5 mg + 12,5 mg · Kapsułki twarde

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed
- **Nazwa powszechna:** Candesartanum cilexetili + Amlodipinum + Hydrochlorothiazidum
- **Substancja czynna:** [Kandesartan cyleksetyl + Amlodypina + Hydrochlorotiazyd](https://apteka.online/odpowiedniki/candesartanum-cilexetili)
- **Moc:** 16 mg + 5 mg + 12,5 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Kapsułki twarde
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** C09DX06
- **Liczba opakowań:** 7
- **Numer pozwolenia:** 28521
- **Podmiot odpowiedzialny:** Adamed Pharma S.A.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-dzialajace-na-uklad-renina-angiotensyna/candesartan-cilexetil-amlodipine-hydrochlorothiazide-adamed-kaps-tw-16-mg-5-mg-12-5-mg-adamed
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-dzialajace-na-uklad-renina-angiotensyna/candesartan-cilexetil-amlodipine-hydrochlorothiazide-adamed-kaps-tw-16-mg-5-mg-12-5-mg-adamed.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/46919/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/46919/characteristic

## Dostępne opakowania (7)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 7 kaps. | 5909991551209 | Rp | — | Brak danych | — |
| 10 kaps. | 5909991551223 | Rp | — | Brak danych | — |
| 28 kaps. | 5909991551193 | Rp | — | Brak danych | — |
| 30 kaps. | 5909991551186 | Rp | — | Brak danych | — |
| 60 kaps. | 5909991551247 | Rp | — | Brak danych | — |
| 90 kaps. | 5909991551230 | Rp | — | Brak danych | — |
| 100 kaps. | 5909991551216 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed i w jakim?
celu się go stosuje

Nazwa leku brzmi Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed. Jest on
stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi (nadciśnienia tętniczego) u dorosłych pacjentów.
Zawiera trzy substancje czynne: cyleksetyl kandesartanu, bezylan amlodypiny i hydrochlorotiazyd.
Działają one wspólnie, obniżając ciśnienie tętnicze krwi.
- Kandesartanu cyleksetylu należy do grupy leków zwanych antagonistami receptora angiotensyny II.
Powoduje on rozkurczenie i rozszerzenie naczyń krwionośnych, co pomaga obniżyć ciśnienie
tętnicze krwi.
- Amlodypina, która należy do grupy leków zwanych antagonistami wapnia, również powoduje
rozkurczenie naczyń krwionośnych, co ułatwia przepływ krwi przez te naczynia.
- Hydrochlorotiazyd należy do grupy leków zwanych diuretykami (lekami moczopędnymi). Ułatwia
on pozbycie się wody i soli (tj. sód) z organizmu z moczem, co pomaga obniżyć ciśnienie tętnicze
krwi.
Działanie tych substancji przyczynia się do obniżenia ciśnienia tętniczego.
Lek Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed można stosować w leczeniu
wysokiego ciśnienia krwi (nadciśnienia tętniczego) u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie tętnicze
jest odpowiednio kontrolowane przy zastosowaniu poszczególnych produktów podawanych
jednocześnie w takich samych dawkach jak w produkcie złożonym, ale w postaci oddzielnych tabletek.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine +
Hydrochlorothiazide Adamed

Kiedy nie stosować leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed:
- jeśli pacjent ma uczulenie na kandesartan, amlodypinę, hydrochlorotiazyd, pochodne
dihydropirydyny, sulfonamidy lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
- Jeśli pacjent uważa, że może być uczulony na składniki leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine
+ Hydrochlorothiazide Adamed lub jeśli nie ma co do tego pewności, przed zastosowaniem leku
Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed należy skonsultować się z
lekarzem.
- jeśli u pacjenta występują ciężkie choroby nerek.
- jeśli pacjent nie jest w stanie wytwarzać moczu (bezmocz).
- jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.
- jeśli u pacjenta występuje niskie stężenie potasu lub sodu albo wysokie stężenie wapnia we krwi,
które nie uległo poprawie podczas leczenia.
- jeśli u pacjenta występuje dna moczanowa.
- jeśli pacjentka jest w ciąży dłużej niż 3 miesiące.
- jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności wątroby z cholestazą lub bez cholestazy
(zaburzenie wydzielania żółci lub zablokowanie odpływu żółci z pęcherzyka żółciowego).
- jeśli u pacjenta występuje słabe ukrwienie tkanek, z objawami takimi jak niskie ciśnienie tętnicze,
niskie tętno, przyspieszone bicie serca lub wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny).
- jeśli pacjent ma bardzo niskie ciśnienie tętnicze.
- jeśli przepływ krwi z serca jest spowolniony lub zablokowany. Może do tego dojść, gdy naczynie
krwionośne lub zastawka odbierające krew z serca ulegną zwężeniu (stenoza aortalna).
- Jeśli u pacjenta występuje mała pojemność minutowa serca po zawale serca (ostry zawał
mięśnia sercowego).
Nie należy przyjmować leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed, jeśli
którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide
Adamed należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych
w leczeniu nadciśnienia:
- inhibitor ACE (na przykład enalapryl, lizynopryl, ramipryl), zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek związanymi z cukrzycą.
- aliskiren.
- inhibitor ACE jednocześnie z lekiem należącym do grupy leków określanych jako antagoniści
receptora mineralokortykoidowego (ang. mineralocorticoid receptors antagonists, MRA). Leki te
są stosowane w leczeniu niewydolności serca
(patrz „Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed a inne leki”).

Lekarz może regularnie kontrolować czynność nerek, ciśnienie tętnicze i ilość elektrolitów (np. potasu)
we krwi.
Patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine
+ Hydrochlorothiazide Adamed”
Należy skontaktować się z lekarzem jeżeli u pacjenta występuje którykolwiek z następujących
problemów zdrowotnych:
- Zaburzenia czynności nerek, przeszczepienie nerki lub dializoterapia.
- choroba wątroby.
- przebyty zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu
- miażdżyca tętnic sercowych lub mózgowych
- niewydolność serca lub problemy z zastawkami serca lub mięśniem sercowym.
- bardzo duży wzrost ciśnienia tętniczego (przełom nadciśnieniowy)

- występowanie raka skóry lub pojawienie się nieoczekiwanej zmiany skórnej w trakcie leczenia.
Leczenie hydrochlorotiazydem, zwłaszcza długotrwale i dużymi dawkami, może zwiększać
ryzyko wystąpienia niektórych rodzajów raka skóry i warg (nieczerniakowego raka skóry).
Podczas stosowania leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed
należy chronić skórę przed ekspozycją na słońce i promienie UV.
- nasilone wymioty, biegunka, leczenie dużymi dawkami leków moczopędnych (diuretyków) lub
stosowanie diety niskosodowej.
- zwiększone stężenie potasu we krwi.
- zaburzenia czynności nadnerczy.
- cukrzyca.
- toczeń rumieniowaty (choroba autoimmunologiczna).
- alergie lub astma.
- reakcje skórne, takie jak oparzenie słoneczne lub wysypka po przebywaniu na słońcu lub
korzystaniu z solarium.

Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi którykolwiek z następujących objawów:
- ciężka, uporczywa biegunka powodująca znaczne zmniejszenie masy ciała. Lekarz może ocenić
występujące u pacjenta objawy i podjąć decyzję co do tego, w jaki sposób kontynuować stosowanie
leku obniżającego ciśnienie krwi.
- ograniczenie widzenia lub ból oka. Mogą być to objawy gromadzenia się płynu w unaczynionej
błonie otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między naczyniówką a twardówką) lub
zwiększenia ciśnienia we wnętrzu oka – mogą one wystąpić w przedziale od kilku godzin do
tygodnia od przyjęcia leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine +
Hydrochlorothiazide Adamed. a nieleczone mogą prowadzić do trwałej utraty wzroku. Większe
ryzyko rozwoju takich zaburzeń może występować u pacjenta, który miał wcześniej uczulenie na
penicylinę lub sulfonamidy.
- jeśli w przeszłości u pacjenta występowały problemy z oddychaniem lub z płucami (w tym
zapalenie płuc lub płyn w płucach) po przyjmowaniu hydrochlorotiazydu. Jeśli u pacjenta wystąpi
silna duszność lub trudności w oddychaniu po przyjęciu leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine +
Hydrochlorothiazide Adamed, należy natychmiast zwrócić się do lekarza.

Jeśli po przyjęciu leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed u pacjenta
wystąpi ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunka, należy omówić to z lekarzem.
Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Nie należy samodzielnie podejmować decyzji o
przerwaniu przyjmowania leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed.

W przypadku planowanej operacji należy powiedzieć lekarzowi lub dentyście o przyjmowaniu leku
Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed. Wynika to z faktu, że lek
Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed w połączeniu z niektórymi
lekami znieczulającymi może spowodować nadmierny spadek ciśnienia krwi.

Podobnie jak w przypadku innych leków obniżających ciśnienie tętnicze, nadmierne obniżenie ciśnienia
krwi może doprowadzić do zawału serca lub udaru mózgu. Dlatego lekarz będzie uważnie kontrolował
ciśnienie krwi pacjenta.
Lek Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed może powodować
zwiększenie stężenia cholesterolu i kwasu moczowego we krwi (przyczyna dny moczanowej –
bolesnego obrzęku stawów). Lekarz może zlecić wykonanie badań krwi.
Lek ten może powodować zmiany stężenia pewnych substancji chemicznych, zwanych elektrolitami,
we krwi. Lekarz może zlecić okresowe wykonywanie badań krwi w celu oznaczenia zawartości tych
substancji. Objawami zmian stężeń elektrolitów są: pragnienie, suchość w jamie ustnej, bóle lub skurcze
mięśni, zmęczenie mięśni, niskie ciśnienie tętnicze (niedociśnienie), uczucie osłabienia, ospałość,
zmęczenia, senności lub niepokoju, nudności, wymioty, zmniejszenie potrzeby oddawania moczu,
przyspieszone bicie serca. Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent zauważy takie objawy.
Jeśli pacjent ma mieć wykonane badania czynności przytarczyc, powinien przerwać stosowanie leku
Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed przed przeprowadzeniem tych
badań.
Jeśli pacjentka przypuszcza, że jest w ciąży (lub może zajść w ciążę), nie zaleca się stosowania leku
Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed we wczesnym okresie ciąży i nie

wolno go stosować po 3. miesiącu ciąży, ponieważ w tym okresie może on spowodować ciężkie
uszkodzenie płodu (patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”).

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed u
dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Lek Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio,
a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, tj.
- Inne leki obniżające ciśnienie tętnicze, ponieważ działanie leku Candesartan Cilexetil +
Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed może ulec nasileniu. Lekarz może zmienić dawkę i
(lub) zastosować inne środki ostrożności:
Jeśli pacjent przyjmuje inhibitor ACE lub aliskiren (patrz także informacje pod nagłówkiem
„Kiedy nie stosować leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed:”
oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).
- Inhibitor ACE wraz z niektórymi innymi lekami stosowanymi w leczeniu niewydolności serca,
znanymi jako antagoniści MRI (antagoniści receptora mineralokortykoidowego) (np.
spironolakton, eplerenon).
- Lit (lek stosowany w leczeniu wahań nastroju i niektórych rodzajów depresji), stosowany
jednocześnie z lekiem Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed, może
wykazywać zwiększoną toksyczność. Jeśli pacjent musi przyjmować lit, lekarz będzie oznaczał
stężenie litu we krwi.
- Leki przeciwpadaczkowe, takie jak karbamazepina (leki przeciwpadaczkowe i
przeciwdrgawkowe).
- Diltiazem, werapamil, stosowane w zaburzeniach rytmu serca i nadciśnieniu tętniczym.
- Ryfampicyna, erytromycyna, klarytromycyna, stosowane w leczeniu gruźlicy i innych zakażeń.
- Ziele dziurawca zwyczajnyego (Hypericum perforatum), lek ziołowy stosowany w leczeniu
depresji.
- Cyzapryd, stosowany w celu pobudzenia perystaltyki żołądka i jelit.
- Difemanil, stosowany w leczeniu spowolnionego bicia serca lub w celu zmniejszenia potliwości.
- Halofantryna, stosowana w leczeniu malarii.
- Winkamina (podawana dożylnie) stosowana w celu poprawy ukrwienia w układzie nerwowym.
- Amantadyna, stosowana w chorobie Parkinsona.
- Suplementy potasu, substytuty soli zawierające potas, leki moczopędne (diuretyki), heparyna (w
celu rozrzedzenia krwi i zapobiegania powstawaniu zakrzepów krwi),
- Środki przeczyszczające,
- Steroidy, hormon adrenokortykotropowy (ACTH), karbenoksolon (lek stosowany w leczeniu
owrzodzeń jamy ustnej i wrzodów żołądka), penicylina - antybiotyk). Stosowanie tych leków
jednocześnie z lekiem Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed może
powodować zmianę stężenia potasu we krwi.
- Trimetoprim/sulfametoksazol (połączenie antybiotyków).
- Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ, leki stosowane w łagodzeniu bólu, obrzęku i innych
objawów zapalenia, w tym zapalenia stawów), stosowane jednocześnie z lekiem Candesartan
Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed, mogą zwiększać ryzyko niewydolności
nerek. NLPZ mogą osłabiać działanie leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine +
Hydrochlorothiazide Adamed. W przypadku dużych dawek salicylanów może dojść do nasilenia
toksycznego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy.
- Leki nasenne, uspokajające i przeciwdepresyjne, ponieważ stosowanie tych leków w połączeniu z
lekiem Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed może powodować
nagły spadek ciśnienia tętniczego przy zmianie pozycji z siedzącej na stojącą.
- Chlorowodorek kolesewelamu, lek obniżający stężenie cholesterolu we krwi, ponieważ może on
osłabiać działanie leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed.
Lekarz może zalecić przyjmowanie leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine +
Hydrochlorothiazide Adamed co najmniej 4 godziny przed chlorowodorkiem kolesewelamu.
- Niektóre leki zobojętniające sok żołądkowy (leki przeciw niestrawności lub zgadze), ponieważ
mogą one nieznacznie osłabiać działanie leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine +
Hydrochlorothiazide Adamed.

- Niektóre leki zwiotczające mięśnie, takie jak baklofen i tubokuraryna.
- Leki przeciwcholinergiczne, takie jak atropina i biperyden.
- Suplementy wapnia.
- Dantrolen (wlew stosowany w cieżkich zaburzeniach temperatury ciała).
- Symwastatyna, stosowana w celu obniżenia stężenia cholesterolu i tłuszczów (triglicerydów) we
krwi.
- Leki stosowane w celu kontrolowania odpowiedzi układu odpornościowego organizmu (takie jak
takrolimus, syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus i cyklosporyna), umożliwiające organizmowi
przyjęcie przeszczepionego narządu.
- Leki stosowane w leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych, takie jak tiorydazyna,
chloropromazyna, lewomepromazyna, trifluoperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, amisulpryd,
pimozyd, sultopryd, tiapryd, droperydol lub haloperydol.
- Leki stosowane w leczeniu niskiego stężenia cukru we krwi (np. diazoksyd) lub wysokiego
ciśnienia tętniczego (np. beta-blokery, metyldopa), ponieważ lek Candesartan Cilexetil +
Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed może wpływać na działanie tych leków.
- Leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca, takie jak dofetylid lub ibutylid.
- Leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV/AIDS (np. rytonawir, indynawir, nelfinawir).
- Leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (np. ketokonazol, itrakonazol, amfoterycyna).
- Leki stosowane w leczeniu chorób serca, np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid,
amiodaron, sotalol, beprydyl lub glikozydy naparstnicy.
- Leki stosowane w leczeniu nowotworów, np. amifostyna, cyklofosfamid lub metotreksat.
- Leki powodujące wzrost ciśnienia tętniczego (np. noradrenalina) i zwolnienie akcji serca.
- Leki stosowane w leczeniu zakażeń, np. antybiotyki zwane tetracyklinami lub sparfloksacyna
oraz pentamidyna.
- Leki stosowane w leczeniu sezonowych reakcji alergicznych, np. mizolastyna lub terfenadyna.
- Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej, np. probenecyd, sulfinpirazon i allopurynol.
- Leki obniżające stężenie tłuszczów we krwi, np. kolestyramina i kolestypol.
- Leki obniżające stężenie cukru we krwi, takie jak metformina lub insulina.

Stosowanie leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed z
jedzeniem, piciem i alkoholem
Lek Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed można przyjmować
niezależnie od posiłków.
Pacjenci przyjmujący lek Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed nie
powinni spożywać soku grejpfrutowego ani grejpfrutów. Grejpfruty i sok grejpfrutowy mogą bowiem
prowadzić do zwiększenia stężenia substancji czynnej, amlodypiny, we krwi, co może powodować
nieprzewidywalne nasilenie działania hipotensyjnego leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine +
Hydrochlorothiazide Adamed.
Podczas przyjmowania leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed należy
zachować ostrożność, pijąc alkohol, ponieważ niektóre osoby mogą poczuć się słabo lub odczuwać
zawroty głowy. W takiej sytuacji nie należy pić alkoholu.

Osoby w podeszłym wieku
U pacjentów w wieku powyżej 65 lat lekarz będzie regularnie sprawdzał ciśnienie tętnicze krwi po
każdym zwiększeniu dawki, aby upewnić się, czy nie zostało ono nadmiernie obniżone.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża
Zazwyczaj lekarz zaleci zaprzestanie stosowania leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine +
Hydrochlorothiazide Adamed przed planowaną ciążą lub natychmiast po stwierdzeniu ciąży i zaleci
inny lek zamiast leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed. Leku
Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed nie należy stosować w okresie
ciąży i nie wolno go stosować po 3. miesiącu ciąży, ponieważ w tym okresie może on mieć bardzo
szkodliwy wpływ na dziecko.

Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę w trakcie leczenia lekiem Candesartan Cilexetil + Amlodipine +
Hydrochlorothiazide Adamed, powinna niezwłocznie poinformować o tym lekarza prowadzącego i
zgłosić się do niego na konsultację.

Karmienie piersią
Wykazano, że amlodypina i hydrochlorotiazyd przenikają w niewielkich ilościach do mleka kobiecego.
Jeśli pacjentka karmi piersią lub zamierza rozpocząć karmienie piersią, musi poradzić się lekarza przed
zastosowaniem leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed, a lekarz może
wybrać dla niej inną metodę leczenia, jeśli pacjentka chce karmić piersią, zwłaszcza jeśli dziecko jest
noworodkiem lub wcześniakiem.

Płodność
Dane kliniczne dotyczące potencjalnego wpływu leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine +
Hydrochlorothiazide Adamed na płodność są niewystarczające.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas leczenia nadciśnienia tętniczego u pacjenta może wystąpić senność, nudności lub zawroty
głowy albo ból głowy. W razie wystąpienia objawów nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać
maszyn. Należy skonsultować się z lekarzem.

Lek Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed zawiera laktozę
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Lek Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed zawiera azorubinę
(E122) i żółcień pomarańczową (E110)
Mogą powodować reakcje alergiczne.

### 3. Jak stosować lek Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed?
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza.
- Zalecana dawka to jedna kapsułka o mocy wskazanej przez lekarza na dobę.
- Kapsułkę można przyjmować niezależnie od posiłków. Kapsułkę należy połknąć, popijając płynem
(na przykład szklanką wody). Kapsułek nie należy rozgryzać. Nie należy przyjmować kapsułki z
sokiem grejpfrutowym ani grejpfrutami.
- W miarę możliwości dawkę dobową należy przyjmować o tej samej porze każdego dnia, na
przykład w porze śniadania.

Dzieci i młodzież:
Nie zaleca się stosowania leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed u
dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ponieważ nie określono bezpieczeństwa stosowania ani
skuteczności w tej grupie.

Osoby w podeszłym wieku:
Należy zachować szczególną ostrożność u osób w podeszłym wieku ze względu na ich podatność na
zaburzenia równowagi elektrolitowej.

Zaburzenia czynności nerek:
W przypadku stosowania leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed u
pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek zaleca się okresowe
kontrolowanie czynności nerek. Stosowanie leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine +
Hydrochlorothiazide Adamed jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności
nerek.

Zaburzenia czynności wątroby:

Zaleca się bardzo dokładne kontrolowanie ciśnienia tętniczego i czynności nerek u pacjentów z
zaburzeniami czynności wątroby. Lek Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide
Adamed jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine +
Hydrochlorothiazide Adamed
W przypadku przyjęcia większej niż zalecana liczby kapsułek może dojść do obniżenia ciśnienia
tętniczego z objawami takimi jak zawroty głowy, przyspieszone lub spowolnione bicie serca.
Nadmiar płynów może gromadzić się w płucach (obrzęk płuc), powodując duszność, która może
wystąpić do 24-48 godzin po przyjęciu leku.
W razie przyjęcia większej niż zalecana liczby kapsułek lub przypadkowego połknięcia przez dziecko
kilku kapsułek należy natychmiast zgłosić się do lekarza lub najbliższego oddziału ratunkowego,
zabierając ze sobą opakowanie leku lub tę ulotkę.

Pominięcie przyjęcia leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed
W przypadku pominięcia dawki leku należy przyjąć normalną dawkę następnego dnia o zwykłej porze.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed
Ważne jest, aby kontynuować przyjmowanie leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine +
Hydrochlorothiazide Adamed, chyba że lekarz zaleci zaprzestanie jego stosowania.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza.

### 4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy przerwać stosowanie leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed i
natychmiast zgłosić się do lekarza w przypadku wystąpienia któregokolwiek z następujących ciężkich
działań niepożądanych po przyjęciu tego leku:
- nagły świszczący oddech, ból w klatce piersiowej, duszności lub trudności w oddychaniu
- obrzęk powiek, twarzy lub warg
- obrzęk języka i gardła, powodujący znaczne problemy z oddychaniem
- ciężkie reakcje skórne, w tym intensywna wysypka skórna, pokrzywka, zaczerwienienie skóry na
całym ciele, ciężki świąd, powstawanie pęcherzy, złuszczanie i obrzęk skóry, zapalenie błon
śluzowych (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka) lub inne
reakcje alergiczne
- zawał serca, nieprawidłowe bicie serca
- zapalenie trzustki, które może powodować silny ból brzucha i pleców, któremu towarzyszy
bardzo złe samopoczucie
- lek Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed może powodować
zmniejszenie liczby białych krwinek. Może dojść do zmniejszenia odporności na zakażenia i
pacjent może zaobserwować zmęczenie, zakażenie lub gorączkę. W takiej sytuacji należy
skontaktować się z lekarzem. Lekarz może zalecić okresowe wykonywanie badań krwi w celu
sprawdzenia, czy lek Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed miał
wpływ na skład krwi pacjenta (agranulocytoza).
- nagły silny ból oczu, zaczerwienienie oczu, zaburzenia widzenia lub zamglone widzenie oraz
widzenie pierścieni wokół źródeł światła wraz z nudnościami/wymiotami. Może to być objaw
zatrzymania płynów w oku (pomiędzy naczyniówką a siatkówką) lub ostrej jaskry z wąskim
kątem przesączania, która może wystąpić przy gwałtownym wzroście ciśnienia płynu w oku.
Konieczne jest zastosowanie natychmiastowego leczenia w celu złagodzenia objawów i
uniknięcia trwałej utraty wzroku (ciężkie zaburzenia widzenia).

Lek Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed stanowi połączenie trzech
substancji czynnych. Poniżej podano działania niepożądane, które są znane dla każdej z nich oddzielnie.

Aby dać wyobrażenie o tym, u ilu pacjentów mogą wystąpić działania niepożądane, wymieniono je jako
występujące bardzo często, często, niezbyt często, rzadko, bardzo rzadko i z częstością nieznaną.

Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)
- Obrzęki (zatrzymanie płynów).

Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób)
- Hipokaliemia (zmniejszenie stężenia potasu we krwi), szczególnie w przypadku dużych dawek,
- Zwiększone stężenie lipidów w surowicy krwi,
- Zakażenie układu oddechowego,
- Hiperglikemia (zwiększone stężenie cukru),
- Hiperurykemia (zwiększone stężenie kwasu moczowego),
- Senność,
- Zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, bóle głowy,
- Zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie),
- Kołatanie serca (nieprawidłowe bicie serca),
- Zaczerwienienie skóry, w tym uczucie gorąca,
- Duszność,
- Ból brzucha, niestrawność, nudności,
- Zmiana rytmu wypróżnień, zaparcia, biegunka,
- Wysypka, pokrzywka,
- Obrzęk kostek,
- Kurcze mięśni,
- Uczucie zmęczenia, osłabienie,

Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób)
- Depresja, zmiany nastroju (w tym niepokój), bezsenność,
- Drżenie,
- Wymioty,
- Zaburzenia smaku,
- Omdlenie,
- Niedoczulica, parestezje (nieprawidłowe czucie),
- Szumy uszne,
- Zaburzenia rytmu serca (w tym wolne bicie serca (bradykardia)),
- Przyspieszone bicie serca (częstoskurcz komorowy) i nieregularne bicie serca (migotanie
przedsionków),
- Niedociśnienie (obniżone ciśnienie tętnicze), niedociśnienie ortostatyczne (obniżone ciśnienie
tętnicze, może ono być zwiększone przez spożywanie alkoholu, stosowanie leków
znieczulających lub uspokajających),
- Niedobór magnezu we krwi, nadmiar wapnia we krwi, zaburzenia równowagi kwasowozasadowej z niedoborem jonów chlorkowych, obniżony poziom fosforanów we krwi, obniżone
stężenie sodu we krwi,
- Kaszel,
- Nieżyt nosa,
- Suchość w jamie ustnej,
- Łysienie, nadmierne pocenie się, swędzenie skóry, czerwone plamy na skórze, przebarwienia
skóry,
- Złe samopoczucie,
- Ból w klatce piersiowej, ból, ból pleców,
- Bóle stawowe,
- Bóle mięśni,
- Zaburzenia oddawania moczu, oddawanie moczu w nocy, zwiększona częstość oddawania
moczu,
- Impotencja, uczucie dyskomfortu w obrębie piersi lub powiększenie piersi u mężczyzn,
niezdolność uzyskania erekcji,
- Zmniejszenie apetytu,
- Zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała,

- Reakcje nadwrażliwości na światło.

Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób)
- Małopłytkowość (nieprawidłowo mała liczba płytek krwi), czasami z krwawieniem do skóry
(plamica),
- Duszność z kaszlem i uczuciem zmęczenia lub odkrztuszaniem krwi
- Zapalenie naczyń krwionośnych z objawami takimi jak wysypka, fioletowo-czerwone plamy na
skórze, gorączka
- Zaburzenia żołądkowo-jelitowe,
- Zapalenie trzustki
- Splątanie,
- Zaburzenia snu,
- Żółtaczka, zażółcenie powłok skórnych (żółtawe lub zielonkawe zabarwienie skóry i białkówek
oczu),
- Niewydolność i zaburzenia czynności nerek,
- Gorączka,

Bardzo rzadko (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 000 osób)
- Zaburzenia krwi, takie jak neutropenia (zmniejszenie liczby neutrofilów, rodzaju białych
krwinek),
- Zahamowanie czynności szpiku kostnego (osłabienie czynności krwiotwórczej szpiku kostnego),
- Ciężka duszność
- Czerwone plamy i pęcherze na skórze o wyglądzie przypominającym tarczę strzelniczą,
zmęczenie, gorączka, ból lub obrzęk stawów i problemy dotyczące nerek – najczęstsze objawy
choroby zwanej toczniem rumieniowatym.
- Wysypka z czerwonymi, nieswędzącymi, łuszczącymi się wykwitami
- Niedokrwistość hemolityczna,
- Reakcje alergiczne,
- Zapalenie naczyń (zapalenie i zniszczenie naczyń krwionośnych),
- Duże stężenie potasu,
- Zwiększenie napięcia mięśniowego,
- Neuropatia obwodowa,
- Zapalenie żołądka,
- Obrzęk naczynioruchowy jelit: obrzęk w jelicie z takimi objawami, jak ból brzucha, nudności,
wymioty i biegunka,
- Przerost dziąseł,
- Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie
wątroby.

Częstość nieznana (nie można ocenić częstości występowania na podstawie dostępnych danych)
- Niedokrwistość aplastyczna (choroba, w przebiegu której następuje uszkodzenie szpiku kostnego
i krwiotwórczych komórek macierzystych),
- Zaburzenia pozapiramidowe (zespoły kliniczne charakteryzujące się nadmierną ruchliwością lub
małą ilością ruchów dowolnych i mimowolnych, niezwiązane z osłabieniem lub spastycznością),
- Ostra niewydolność nerek,
- Rak skóry i warg (nieczerniakowy rak skóry).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309

Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed?
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku tekturowym po
skrócie „Exp”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już
nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed

Substancjami czynnymi leku są:

Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed, 16 mg+5 mg+12,5 mg, kapsułki,
twarde
Substancjami czynnymi w jednej kapsułce są: 16 mg kandesartanu cyleksetylu, 5 mg amlodypiny (w
postaci amlodypiny bezylanu) i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.

Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 16 mg+10 mg+12,5 mg kapsułki
twarde
Substancjami czynnymi w jednej kapsułce są: 16 mg kandesartanu cyleksetylu, 10 mg amlodypiny (w
postaci amlodypiny bezylanu) i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.

Pozostałe składniki to:
Wypełnienie kapsułki: Laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, hydroksypropyloceluloza,
karmeloza wapniowa, makrogol (typ 8000), skrobia żelowana, kukurydziana, magnezu stearynian

Otoczka kapsułki (16 mg+5 mg+12,5 mg):
- Korpus: tytanu dwutlenek (E 171), żelatyna
- Wieczko: Żółcień pomarańczowa (E 110), dwutlenek tytanu (E 171), żelatyna

Otoczka kapsułki (16 mg+10 mg+12,5 mg):
- Korpus: tytanu dwutlenek (E 171), żelatyna
- Wieczko: Azorubina (E 122), żółcień pomarańczowa (E 110), dwutlenek tytanu (E 171), żelatyna

Tusz: Szelak, żelaza tlenek czarny (E 172), glikol propylenowy, amonowy wodorotlenek stężony,
potasu wodorotlenek.

Jak wygląda lek Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed i co zawiera
opakowanie

Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 16 mg+5 mg+12,5 mg kapsułki
twarde
Kapsułka żelatynowa, twarda o rozmiarze „0”; biały korpus z czarnym nadrukiem „1”, pomarańczowe
wieczko z czarnym nadrukiem „CAH”, wypełnione białym lub białawym proszkiem Candesartan

Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 16 mg+10 mg+12,5 mg kapsułki twarde
Kapsułka żelatynowa, twarda o rozmiarze „0”; biały korpus z czarnym nadrukiem „2”, czerwone
wieczko z czarnym nadrukiem „CAH”, wypełnione białym lub białawym proszkiem

Dostępne w opakowaniach zawierających 7, 10, 28, 30, 60, 90 i 100 kapsułek twardych.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny
Adamed Pharma S.A.
Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A
05-152 Czosnów
tel.: +48 22 732 77 00

Wytwórca
Adamed Pharma S.A.
ul. Marszałka J. Piłsudskiego 5
95-200 Pabianice

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Ten produkt leczniczy jest zatwierdzony w krajach Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod
następującymi nazwami:

Grecja: CARDITRAT PLUS
Włochy: LODICAND HCTZ
Portugalia: Candesartan cilexetil/Amlodipine/Hydrochlorothiazide Adamed
Chorwacja: Kandesartancileksetil/amlodipin/hidroklorotiazid Adamed

Data ostatniej aktualizacji ulotki: styczeń 2025

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed, 16 mg + 5 mg + 12,5 mg,
kapsułki, twarde
Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed, 16 mg + 10 mg + 12,5 mg,
kapsułki, twarde

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 16 mg + 5 mg + 12,5 mg
kapsułki, twarde
Jedna kapsułka zawiera 16 mg kandesartanu cyleksetylu, 5 mg amlodypiny (w postaci
benzenosulfonianu amlodypiny) i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.

Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 16 mg + 10 mg + 12,5 mg
kapsułki, twarde
Jedna kapsułka zawiera 16 mg kandesartanu cyleksetylu, 10 mg amlodypiny (w postaci
benzenosulfonianu amlodypiny) i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu
Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 16 mg + 5 mg + 12,5 mg
kapsułki twarde
Jedna kapsułka zawiera 180 mg laktozy jednowodnej i 0,09 mg żółcieni pomarańczowej (E 110).

Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 16 mg + 10 mg + 12,5 mg
kapsułki twarde
Jedna kapsułka zawiera 180 mg laktozy jednowodnej, 0,04 mg azorubiny (E 122) i 0,34 mg żółcieni
pomarańczowej (E 110).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Kapsułka, twarda

Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 16 mg + 5 mg + 12,5 mg
kapsułki twarde
Kapsułka żelatynowa, twarda o rozmiarze „0”; biały korpus z czarnym nadrukiem „1”, pomarańczowe
wieczko z czarnym nadrukiem „CAH”, wypełniona białym lub białawym proszkiem

Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 16 mg + 10 mg + 12,5 mg
kapsułki twarde
Kapsułka żelatynowa, twarda o rozmiarze „0”; biały korpus z czarnym nadrukiem „2”, czerwone
wieczko z czarnym nadrukiem „CAH”, wypełniona białym lub białawym proszkiem

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Leczenie zastępcze samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których uzyskano
odpowiednią kontrolę ciśnienia tętniczego po zastosowaniu terapii skojarzonej kandesartanu
cyleksetylem, amlodypiną i hydrochlorotiazydem (HCT), przyjmowanymi jednocześnie w takich
samych dawkach jak w produkcie złożonym.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Zalecana dawka leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed to
1 kapsułka na dobę.

Produkt leczniczy Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed nie jest
odpowiedni do leczenia początkowego. Jeśli konieczne jest dostosowanie dawki, należy dostosować
dawkę dla każdego ze składników osobno. Po ustaleniu odpowiednich dawek możliwa jest zmiana na
nowy produkt złożony.
U pacjentów, u których uzyskano kontrolę ciśnienia tętniczego po zastosowaniu stałych dawek
cyleksetylu kandesartanu, amlodypiny i hydrochlorotiazydu przyjmowanych jednocześnie można
zmienić leczenie na produkt leczniczy Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide
Adamed zawierający te same dawki składników.

Szczególne grupy pacjentów
Dzieci i młodzież:
Nie zaleca się stosowania leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed
u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ponieważ nie określono bezpieczeństwa stosowania ani
skuteczności w tej grupie.

Osoby w podeszłym wieku:
Należy zachować szczególną ostrożność u osób w podeszłym wieku ze względu na ich podatność na
zaburzenia elektrolitowe. Należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki leku (patrz punkty
#### 4.4 i 5.2).

Zaburzenia czynności nerek:
W przypadku stosowania produktu leczniczego Candesartan Cilexetil + Amlodipine +
Hydrochlorothiazide Adamed u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności
nerek (klirens kreatyniny 30–60 ml/min) zaleca się okresowe monitorowanie czynności nerek (patrz
punkt 4.4). Produkt leczniczy Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed
jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny
<30 ml/min) (patrz punkt 4.3).

Zaburzenia czynności wątroby:
Zaleca się ścisłe kontrolowanie ciśnienia tętniczego i czynności nerek u pacjentów z zaburzeniami
czynności wątroby. Lek Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed jest
przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3, 5.2).

Sposób podawania
Kapsułkę należy połknąć, popijając odpowiednią ilością płynu (np. szklanką wody). Kapsułki nie
należy rozgryzać i należy ją przyjmować o tej samej porze każdego dnia.
Lek Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed można przyjmować
niezależnie od posiłków.

#### 4.3 Przeciwwskazania

- Nadwrażliwość na substancje czynne, pochodne dihydropirydyny bądź substancje czynne
będące pochodnymi sulfonamidów lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych
wymienionych w punkcie 6.1.
- Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
- Ciężkie niedociśnienie tętnicze
- Wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny)
- Zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. zwężenie zastawki aortalnej znacznego stopnia)
- Hipowolemia
- Hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min)
- Bezmocz
- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby i (lub) cholestaza, stan przedśpiączkowy związany z
zaburzeniami czynności wątroby.
- Oporna na leczenie hipokaliemia, hiponatremia i hiperkalcemia.
- Objawowa hiperurykemia/dna moczanowa.
- Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Candesartan Cilexetil + Amlodipine +
Hydrochlorothiazide Adamed z produktami zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane
u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m2) (patrz
punkty 4.5 i 5.1).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS)
Istnieją dowody, że jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny
II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek (w tym
ostrej niewydolności nerek). W związku z tym nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA
poprzez jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub
aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1). Jeśli zastosowanie podwójnej blokady jest absolutnie konieczne,
należy je prowadzić wyłącznie pod nadzorem specjalisty i dokonywać uważnej i częstej kontroli
czynności nerek, stężenia elektrolitów i ciśnienia tętniczego. U pacjentów z nefropatią cukrzycową
nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II.

Zaburzenia czynności nerek
Podobnie jak w przypadku innych leków hamujących układ renina-angiotensyna-aldosteron, podczas
leczenia kandesartanem cyleksetylu w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem u podatnych pacjentów
można się spodziewać wystąpienia zmian w czynności nerek (patrz punkt 4.3). Leczenie należy
prowadzić wyłącznie pod nadzorem specjalisty i dokonywać uważnej i częstej kontroli czynności
nerek, stężenia elektrolitów, kreatyniny i ciśnienia tętniczego. Zmiany stężenia amlodypiny w osoczu
nie są skorelowane ze stopniem zaburzenia czynności nerek. Amlodypina nie ulega dializie.
Ze względu na ryzyko wystąpienia hiperkaliemii, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy
uważnie kontrolować stężenie elektrolitów w surowicy i mocznika we krwi.

Ostre toksyczne działanie na układ oddechowy
Po przyjęciu hydrochlorotiazydu bardzo rzadko zgłaszano ciężkie przypadki ostrej toksyczności na
układ oddechowy, w tym zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS, ang. acute respiratory
distress syndrome). Obrzęk płuc rozwija się zwykle w ciągu kilku minut do kilku godzin po przyjęciu
hydrochlorotiazydu. Na początku objawy obejmują duszność, gorączkę, pogorszenie czynności płuc
i niedociśnienie tętnicze. W przypadku podejrzenia ARDS należy przerwać stosowanie produktu
Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed i zastosować odpowiednie
leczenie. Nie należy podawać hydrochlorotiazydu pacjentom, u których w przeszłości wystąpił ARDS
po przyjęciu hydrochlorotiazydu.

Przeszczepienie nerki
Istnieją ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania kandesartanu cyleksetylu w skojarzeniu
z hydrochlorotiazydem u pacjentów po przeszczepieniu nerki.

Zwężenie tętnicy nerkowej
U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej nerki
produkty lecznicze wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron, w tym antagoniści
receptorów angiotensyny II (AIIRA, ang. angiotensyn II receptor antagonists), mogą powodować
zwiększenie stężenia mocznika we krwi i kreatyniny w surowicy.

Zmniejszona objętość wewnątrznaczyniowa
U pacjentów ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową i (lub) niedoborem sodu może
wystąpić objawowe niedociśnienie, podobnie jak w przypadku innych leków działających na
układ renina-angiotensyna-aldosteron. Z tego względu nie zaleca się stosowania cyleksetylu
kandesartanu/hydrochlorotiazydu do momentu wyrównania tego stanu.

Znieczulenie i zabiegi chirurgiczne
Podczas znieczulenia i zabiegów chirurgicznych u pacjentów leczonych AIIRA może wystąpić
niedociśnienie tętnicze spowodowane zahamowaniem układu renina-angiotensyna. W bardzo
rzadkich przypadkach niedociśnienie może być ciężkie i może wymagać podania dożylnego
płynów i (lub) leków wazopresyjnych.

Zwężenie zastawki aortalnej i mitralnej (kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu)
Podobnie jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia krwionośne, wskazana jest
szczególna ostrożność u pacjentów z hemodynamicznie istotnym zwężeniem zastawki aortalnej,
mitralnej lub kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi odpływu.

Zaburzenia czynności wątroby
Należy zachować ostrożność w przypadku podawania tiazydów pacjentom z zaburzeniami czynności
wątroby lub postępującą chorobą wątroby, gdyż niewielkie zaburzenia równowagi wodnoelektrolitowej mogą wywołać śpiączkę wątrobową. Brak jest doświadczenia klinicznego dotyczącego
stosowania kandesartanu cyleksetylu w skojarzeniu hydrochlorotiazydem u pacjentów z zaburzeniami
czynności wątroby. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby okres półtrwania amlodypiny jest
wydłużony, a wartości AUC są większe; nie ustalono zaleceń dotyczących dawkowania. W związku
z tym leczenie amlodypiną należy rozpoczynać od dolnego zakresu dawek i zachować ostrożność,
zarówno na początku leczenia, jak i podczas zwiększania dawki. U pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności wątroby może być konieczne powolne zwiększanie dawki i uważna
obserwacja.

Niewydolność serca
Pacjenci z niewydolnością serca powinni być leczeni amlodypiną z zachowaniem ostrożności.
W długoterminowym badaniu kontrolowanym placebo z udziałem pacjentów z ciężką niewydolnością
serca (klasa III i IV wg NYHA) zgłaszana częstość występowania obrzęku płuc była większa w grupie
leczonej amlodypiną niż w grupie placebo. Antagonistów wapnia, w tym amlodypinę, należy stosować
ostrożnie u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, gdyż mogą one zwiększać ryzyko
incydentów sercowo-naczyniowych oraz zgonu.

Obrzęk naczynioruchowy jelit
U pacjentów leczonych antagonistami receptora angiotensyny II, w tym kandesartanem, notowano
występowanie obrzęku naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów występowały ból
brzucha, nudności, wymioty i biegunka. Objawy ustąpiły po przerwaniu leczenia antagonistami
receptora angiotensyny II. Jeśli u pacjenta zostanie rozpoznany obrzęk naczynioruchowy jelit, należy
przerwać stosowanie kandesartanu i rozpocząć odpowiednią obserwację do czasu całkowitego
ustąpienia objawów.

Pierwotny hiperaldosteronizm
Pacjenci z pierwotnym hiperaldosteronizmem na ogół nie odpowiadają na leki
przeciwnadciśnieniowe działające poprzez blokadę układu renina-angiotensyna-aldosteron.
Z tego względu nie zaleca się stosowania kandesartanu cyleksetylu w skojarzeniu
hydrochlorotiazydem w tej populacji.

Zaburzenia równowagi elektrolitowej
Należy wykonywać okresowe oznaczenia stężenia elektrolitów w surowicy w odpowiednich
odstępach czasu. Pochodne tiazydowe, w tym hydrochlorotiazyd, mogą powodować zaburzenia
równowagi wodno-elektrolitowej (hiperkalcemię, hipokaliemię, hiponatremię, hipomagnezemię
i zasadowicę hipochloremiczną). Tiazydowe leki moczopędne mogą zmniejszać wydalanie
wapnia z moczem i powodować okresowe i nieznaczne zwiększenie stężenia wapnia
w surowicy. Znaczna hiperkalcemia może być objawem utajonej nadczynności przytarczyc.

Przed wykonaniem badań czynności przytarczyc należy przerwać stosowanie pochodnych
tiazydowych. Diuretyki tiazydowe mogą wywołać hiponatremię lub nasilić obecną hiponatremię.
W pojedynczych przypadkach obserwuje się hiponatremię z towarzyszącymi objawami
neurologicznymi (nudności, postępująca dezorientacja, apatia). Przed rozpoczęciem leczenia
tiazydowymi lekami moczopędnymi należy wyrównać stężenie sodu i (lub) odwodnienie.
Hydrochlorotiazyd zwiększa wydalanie potasu z moczem w sposób zależny od dawki, co może
powodować hipokaliemię. To działanie hydrochlorotiazydu wydaje się być mniej wyraźne
w przypadku jego stosowania w skojarzeniu z kandesartanem cyleksetylu. Ryzyko hipokaliemii
może być zwiększone u pacjentów z marskością wątroby, pacjentów poddawanych szybkiej
diurezie, pacjentów przyjmujących nieodpowiednią ilość elektrolitów z pożywieniem oraz
pacjentów równocześnie leczonych kortykosteroidami lub hormonem adrenokortykotropowym
(ACTH, ang. adrenocorticotropic hormone). Leczenie kandesartanem cyleksetylu może
powodować hiperkaliemię, szczególnie w przypadku występowania niewydolności serca i (lub)
zaburzenia czynności nerek. Jednoczesne stosowanie kandesartanu cyleksetylu i inhibitorów
ACE, aliskirenu, diuretyków oszczędzających potas, suplementacji potasem lub substytutów soli
zawierających potas bądź innych produktów leczniczych, które mogą zwiększać stężenie potasu
w surowicy (np. sól sodowa heparyny), może powodować wzrost stężenia potasu w surowicy.
Należy odpowiednio kontrolować stężenie potasu. Wykazano, że tiazydy zwiększają wydalanie
magnezu z moczem, co może prowadzić do hipomagnezemii.

Wpływ na metabolizm i układ dokrewny
Leczenie tiazydowym lekiem moczopędnym może zaburzać tolerancję glukozy. Może być
konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych, w tym insuliny. Podczas leczenia
tiazydami może ujawnić się utajona cukrzyca. Leczenie diuretykami tiazydowymi wiązało się
ze zwiększeniem stężenia cholesterolu i triglicerydów. Przy dawkach zawartych w skojarzeniu
kandesartanu cyleksetylu i hydrochlorotiazydu obserwowano jedynie minimalne działanie.
Tiazydowe leki moczopędne zwiększają stężenie kwasu moczowego w surowicy i mogą wywołać
dnę moczanową u podatnych pacjentów.

Hemodializa
Podczas dializy ciśnienie tętnicze może być szczególnie wrażliwe na blokadę receptora AT1
w wyniku zmniejszenia objętości osocza i aktywacji układu renina-angiotensyna-aldosteron.
Dlatego u pacjentów poddawanych hemodializie dawkę kandesartanu cyleksetylu należy
dostosowywać ostrożnie, uważnie kontrolując ciśnienie tętnicze krwi.

Nadwrażliwość na światło
W trakcie stosowania diuretyków tiazydowych opisywano przypadki reakcji nadwrażliwości na
światło (patrz punkt 4.8). W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości na światło zaleca się
odstawienie leczenia. Jeśli niezbędne jest wznowienie leczenia, zaleca się odpowiednią ochronę
obszarów skóry narażonych na działanie promieniowania słonecznego lub sztucznego
promieniowania UVA.

Wysięk do naczyniówki, ostra krótkowzroczność i wtórna jaskra z zamkniętym kątem przesączania
Hydrochlorotiazyd – sulfonamid, może powodować reakcję idiosynkratyczną wywołującą nadmierne
nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką z ograniczeniem pola widzenia, przejściową
krótkowzroczność i ostrą jaskrę zamkniętego kąta. Do objawów należą: nagłe zmniejszenie ostrości
widzenia lub ból oka, które występują zazwyczaj w ciągu kilku godzin do kilku tygodni po
rozpoczęciu leczenia. Nieleczona ostra jaskra zamkniętego kąta może prowadzić do trwałej utraty
wzroku. Głównym sposobem leczenia jest przerwanie stosowania leku tak szybko, jak to możliwe.
Jeśli ciśnienie wewnątrzgałkowe pozostaje niewyrównane należy rozważyć natychmiastową pomoc

medyczną lub interwencję chirurgiczną. Czynnikiei ryzyka sprzyjającym wystąpieniu ostrej jaskry
zamkniętego kąta może być uczulenie na sulfonamidy lub penicylinę w wywiadzie.

Nieczerniakowy rak skóry
Na podstawie Duńskiego Krajowego Rejestru Chorób Nowotworowych w dwóch badaniach
epidemiologicznych obserwowano zwiększone ryzyko nieczerniakowego raka skóry (NMSC, ang.
non-melanoma skin cancer) [rak podstawnokomórkowy (ang. basal cell carcinoma, BCC) i rak
płaskonabłonkowy (SCC, squamous cell carcinoma)] wraz ze zwiększeniem skumulowanej dawki
hydrochlorotiazydu (HCTZ). Prawdopodobnym mechanizmem wystąpienia nieczerniakowego raka
skóry może być fotouczulające działanie HCTZ.
Pacjentów przyjmujących HCTZ należy poinformować o ryzyku wystąpienia nieczerniakowego
raka skóry i zalecić regularne kontrolowanie skóry w kierunku nowych zmian oraz niezwłoczne
zgłaszanie wszelkich podejrzanych zmian skórnych. Należy zalecić pacjentom podjęcie możliwych
działań zapobiegawczych, takich jak ograniczenie ekspozycji na światło słoneczne
i promieniowanie UV oraz – w przypadku ekspozycji – odpowiednią ochronę w celu
zminimalizowania ryzyka wystąpienia raka skóry. Podejrzane zmiany skórne należy niezwłocznie
zbadać, z uwzględnieniem badań histologicznych wycinków biopsyjnych. Może także być
konieczne ponowne rozważenie stosowania HCTZ u pacjentów, u których w przeszłości wystąpił
nieczerniakowy rak skóry (patrz również punkt 4.8).

Pacjenci w podeszłym wieku
U osób w podeszłym wieku należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki leku (patrz
punkty 4.2 i 5.2).

Ogólne
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności amlodypiny w przełomie
nadciśnieniowym. U pacjentów, u których napięcie naczyń i czynność nerek zależą głównie
od aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron (np. pacjenci z ciężką zastoinową
niewydolnością serca lub z podstawową chorobą nerek, w tym ze zwężeniem tętnicy nerkowej),
leczenie innymi lekami wpływającymi na ten układ, w tym AIIRA, wiązało się z wystąpieniem
ostrego niedociśnienia, azotemii, skąpomoczu lub w rzadkich przypadkach z ostrą niewydolnością
nerek. Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych, nadmierne obniżenie
ciśnienia tętniczego krwi u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub miażdżycową chorobą
naczyń mózgowych może prowadzić do zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu. Reakcje
nadwrażliwości na hydrochlorotiazyd mogą występować u pacjentów z alergią lub astmą oskrzelową
w wywiadzie lub bez takich chorób w wywiadzie, ale są one bardziej prawdopodobne u pacjentów
z obciążonym wywiadem. Podczas stosowania tiazydowych leków moczopędnych obserwowano
zaostrzenie lub uczynnienie tocznia rumieniowatego układowego.

Ciąża
Nie należy rozpoczynać leczenia AIIRA w trakcie ciąży. Z wyjątkiem przypadków wymagających
kontynuowania stosowania AIIRA, pacjentki planujące ciążę powinny otrzymać inne leczenie
hipotensyjne o znanym profilu bezpieczeństwa u ciężarnych. Po stwierdzeniu ciąży leczenie AIIRA
należy niezwłocznie przerwać, a w razie konieczności należy rozpocząć leczenie alternatywne
(patrz punkty 4.3 i 4.6).

Laktoza
Ten produkt leczniczy zawiera laktozę jako substancje pomocniczą. Nie należy stosować tego leku
u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem
złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Azorubina (E122) i Żółcień pomarańczowa (E110)
Lek Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed zawiera azorubinę (E122) i
żółcień pomarańczową (E110), które mogą powodować reakcje alergiczne.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Nie przeprowadzono formalnych badań interakcji leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine +

Hydrochlorothiazide Adamed z innymi produktami leczniczymi. Dlatego w tym punkcie
przedstawiono jedynie informacje dotyczące interakcji z innymi produktami leczniczymi znane dla
poszczególnych substancji czynnych.
Należy jednak wziąć pod uwagę, że produkt leczniczy Candesartan Cilexetil + Amlodipine +
Hydrochlorothiazide Adamed może nasilać hipotensyjne działanie innych leków
przeciwnadciśnieniowych.
Na podstawie właściwości farmakologicznych można oczekiwać, że następujące produkty lecznicze
mogą nasilać hipotensyjne działanie wszystkich leków przeciwnadciśnieniowych, w tym produktu
leczniczego Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed, np. baklofen,
amifostyna, neuroleptyki lub leki przeciwdepresyjne.

Potencjalne interakcje związane z kandesartanem cyleksetylu
Do substancji badanych w klinicznych badaniach farmakokinetycznych należą: hydrochlorotiazyd,
warfaryna, digoksyna, doustne środki antykoncepcyjne (tj. etynyloestradiol/lewonorgestrel),
glibenklamid, nifedypina i enalapryl. Nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji
farmakokinetycznych z tymi produktami leczniczymi.
Równoczesne stosowanie z diuretykami oszczędzającymi potas, suplementami potasu, substytutami
soli zawierającymi potas i innymi produktami leczniczymi (np. heparyna) może powodować
zwiększenie stężenia potasu. Należy odpowiednio kontrolować stężenie potasu jeśli konieczne (patrz
punkt 4.4).

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS) w wyniku zastosowania AIIRA,
inhibitorów ACE lub aliskirenu
Dane z badań klinicznych wskazują, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora
angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń
niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym
ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA
w monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
Podczas jednoczesnego stosowania litu i inhibitorów ACE donoszono o występowaniu przemijającego
zwiększenia stężenia litu w surowicy i nasileniu jego toksyczności. Podobne działanie może wystąpić
w przypadku AIIRA. Nie zaleca się stosowania kandesartanu z litem. Jeśli zastosowanie takiego
skojarzenia okaże się konieczne, zaleca się ścisłe kontrolowanie stężenia litu w surowicy.
Podczas jednoczesnego stosowania AIIRA z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) (tj.
selektywnymi inhibitorami COX-2, kwasem acetylosalicylowym (>3g/dobę) i nieselektywnymi
NLPZ) może wystąpić osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego.
Podobnie jak w przypadku inhibitorów ACE, jednoczesne stosowanie AIIRA i NLPZ może zwiększać
ryzyko pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ostrej niewydolności nerek oraz zwiększenia
stężenia potasu w surowicy, szczególnie u pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami czynności nerek.
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych leków, zwłaszcza u pacjentów
w podeszłym wieku. Należy zapewnić właściwe nawodnienie pacjentów oraz rozważyć kontrolowanie
czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego oraz okresowo w późniejszym czasie.

Potencjalne interakcje związane z amlodypiną
Wpływ innych produktów leczniczych na amlodypinę
Inhibitory CYP3A4
Stosowanie amlodypiny w skojarzeniu z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4
(inhibitory proteazy, azolowe leki przeciwgrzybicze, makrolidy, takie jak erytromycyna lub
klarytromycyna, werapamil lub diltiazem) może prowadzić do znacznego zwiększenia ekspozycji na
amlodypinę, co może zwiększać ryzyko niedociśnienia. Znaczenie kliniczne tych zmian
farmakokinetycznych może być bardziej widoczne u osób w podeszłym wieku. W związku z tym
konieczna może być obserwacja kliniczna i dostosowanie dawkowania.

Induktory CYP3A4
Stosowanie amlodypiny jednocześnie ze znanymi induktorami CYP3A4 może zmieniać jej stężenie
w osoczu. Dlatego należy kontrolować ciśnienie tętnicze i rozważyć modyfikację dawki, zarówno
podczas stosowania amlodypiny z innymi lekami, szczególnie z silnymi induktorami CYP3A4 (np.
ryfampicyna, ziele dziurawca), jak i po jego zakończeniu.

Grejpfrut
Nie zaleca się podawania amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, ze względu na
możliwość zwiększenia biodostępności leku u niektórych pacjentów, co może nasilać obniżenie
ciśnienia tętniczego.
Dantrolen (wlew)
U zwierząt po podaniu werapamilu i dożylnym podaniu dantrolenu obserwowano letalne migotanie
komór i zapaść krążeniową z hiperkaliemią. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii zaleca się unikanie
jednoczesnego podawania antagonistów wapnia, takich jak amlodypina, u pacjentów podatnych na
hipertermię złośliwą oraz w leczeniu hipertermii złośliwej.

Wpływ amlodypiny na inne produkty lecznicze
Działanie przeciwnadciśnieniowe amlodypiny nasila działanie innych leków hipotensyjnych.

Takrolimus
Podczas jednoczesnego stosowania amlodypiny istnieje ryzyko zwiększenia stężenia takrolimusu
we krwi, ale farmakokinetyczny mechanizm tej interakcji nie został w pełni poznany. W celu
uniknięcia toksycznych działań takrolimusu, podczas podawania amlodypiny pacjentom leczonym
takrolimusem należy kontrolować stężenie takrolimusu we krwi i w razie konieczności dostosować
jego dawkowanie.

Inhibitory mTOR (ssaczego celu rapamycyny):
Inhibitory mTOR, takie jak syrolimus, temsyrolimus i ewerolimus, są substratami CYP3A,
a amlodypina jest słabym inhibitorem CYP3A. Amlodypina może być podawana jednocześnie
z inhibitorami mTOR, co zwiększa ekspozycję na inhibitor mTOR.

Cyklosporyna: Nie przeprowadzono badań interakcji lekowych z cyklosporyną i amlodypiną
u zdrowych ochotników ani w innych populacjach, z wyjątkiem pacjentów po przeszczepieniu nerki,
u których obserwowano zmienne zwiększenie minimalnego stężenia cyklosporyny (średnio 0% –
40%). Należy rozważyć kontrolę stężenia cyklosporyny u pacjentów po przeszczepieniu nerki
stosujących amlodypinę, a w razie konieczności należy zmniejszyć dawkę cyklosporyny.

Symwastatyna: Jednoczesne wielokrotne podawanie amlodypiny w dawce 10 mg z symwastatyną
w dawce 80 mg powodowało zwiększenie ekspozycji na symwastatynę o 77% w porównaniu
z symwastatyną stosowaną w monoterapii. U pacjentów leczonych amlodypiną należy ograniczyć
dawkę symwastatyny do 20 mg na dobę.

Możliwe interakcje związane ze stosowaniem hydrochlorotiazydu

Leki, których równoczesne stosowanie nie jest zalecane
Produkty lecznicze wpływające na stężenie potasu
Działanie hydrochlorotiazydu powodujące utratę potasu (patrz punkt 4.4) może być nasilone
w wyniku jednoczesnego stosowania innych produktów leczniczych związanych z utratą potasu
i hipokaliemią (np. innych diuretyków kaliuretycznych, leków przeczyszczających, kortykosteroidów,
ACTH, amfoterycyny, karbenoksolonu, soli sodowej penicyliny G lub pochodnych kwasu
salicylowego).

Lit
Tiazydy zmniejszają wydalanie litu przez nerki. Donoszono o występowaniu przemijającego
zwiększenia stężenia litu w surowicy i jego toksyczności podczas jednoczesnego stosowania litu
i tiazydów, w tym hydrochlorotiazydu.

Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności
Sole wapnia
Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać stężenie wapnia w surowicy z powodu zmniejszonego
wydalania. Jeśli konieczne jest zastosowanie suplementów wapnia, należy kontrolować stężenie
wapnia w surowicy i odpowiednio dostosować jego dawkę.

Żywice: cholestyramina i kolestypol
W obecności żywic anionowymiennych wchłanianie hydrochlorotiazydu jest zaburzone.

Glikozydy naparstnicy
Hipokaliemia lub hipomagnezemia wywołana stosowaniem tiazydów mogą sprzyjać zaburzeniom
rytmu serca spowodowanym stosowaniem glikozydów naparstnicy.

Produkty lecznicze, na których działanie mają wpływ zaburzenia stężenia potasu w surowicy krwi
Zaleca się okresowe kontrolowanie stężenia potasu w surowicy oraz wykonywanie EKG w przypadku
stosowania produktu leczniczego Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed
jednocześnie z produktami leczniczymi, na których działanie wpływają zaburzenia stężenia potasu
w surowicy krwi (np. glikozydami naparstnicy i lekami przeciwarytmicznymi) oraz z następującymi
produktami leczniczymi wywołującymi częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes (w tym
niektórymi lekami przeciwarytmicznymi), w przypadku których hipokaliemia jest czynnikiem
predysponującym do wystąpienia częstoskurczu komorowego typu torsades de pointes:
- leki przeciwarytmiczne klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, dizopyramid).
- leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid).
- niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. tiorydazyna, chloropromazyna, lewomepromazyna,
trifluoperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol,
droperydol).
- inne (np. beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna podawana dożylnie, halofantryna,
mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, terfenadyna, winkamina podawana dożylnie).

Leki wpływające na stężenie sodu w surowicy
Hiponatremiczne działanie leków moczopędnych może ulec nasileniu podczas jednoczesnego
stosowania leków przeciwdepresyjnych, przeciwpsychotycznych, przeciwpadaczkowych itp. Należy
zachować ostrożność podczas długotrwałego stosowania tych produktów leczniczych (patrz także
punkt 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania).

Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna)
Hydrochlorotiazyd może nasilać działanie niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie
szkieletowe.

Leki przeciwcholinergiczne (np. atropina, biperyden)
Zwiększenie biodostępności tiazydowych leków moczopędnych poprzez zmniejszenie motoryki
przewodu pokarmowego i tempa opróżniania żołądka.

Przeciwcukrzycowe produkty lecznicze (leki doustne i insulina)
Leczenie tiazydami może wpływać na tolerancję glukozy. Może być konieczne dostosowanie dawki
przeciwcukrzycowego produktu leczniczego (patrz punkt 4.4).

Metformina
Metforminę należy stosować ostrożnie ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej wywołanej przez
możliwą czynnościową niewydolność nerek związaną ze stosowaniem hydrochlorotiazydu.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne inhibitory COX-2, kwas
acetylosalicylowy (>3 g/dobę) i nieselektywne NLPZ
NLPZ mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie hydrochlorotiazydu podczas jednoczesnego
stosowania. Ponadto jednoczesne stosowanie hydrochlorotiazydu i NLPZ może prowadzić
do zaburzenia czynności nerek i zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Dlatego zaleca się
kontrolowanie czynności nerek na początku leczenia, jak również odpowiednie nawodnienie pacjenta.

Leki beta-adrenolityczne i diazoksyd
Tiazydy mogą nasilać działanie hiperglikemizujące leków beta-adrenolitycznych i diazoksydu.

Aminy presyjne (np. noradrenalina)
Działanie amin presyjnych może być osłabione.

Produkty lecznicze stosowane w leczeniu dny moczanowej (np. probenecyd, sulfinpirazon
i allopurynol)
Może być konieczne dostosowanie dawki produktów leczniczych zwiększających wydalanie kwasu
moczowego z moczem, ponieważ hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego
w surowicy. Może być konieczne zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpirazonu. Jednoczesne
stosowanie leków z grupy tiazydów może zwiększać częstość występowania reakcji nadwrażliwości
na allopurynol.

Amantadyna
Tiazydy mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych amantadyny.

Leki cytotoksyczne (np. cyklofosfamid, metotreksat)
Tiazydy mogą zmniejszać wydalanie cytotoksycznych produktów leczniczych przez nerki i nasilać ich
działanie mielosupresyjne.

Salicylany
W przypadku dużych dawek salicylanów hydrochlorotiazyd może nasilać toksyczne działanie
salicylanów na ośrodkowy układ nerwowy.

Metylodopa
Zgłaszano pojedyncze przypadki niedokrwistości hemolitycznej występującej podczas jednoczesnego
stosowania hydrochlorotiazydu i metylodopy.

Cyklosporyna
Jednoczesne leczenie cyklosporyną może zwiększać ryzyko hiperurykemii i powikłań typu dny
moczanowej.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Candesartan Cilexetil + Amlodipine +
Hydrochlorothiazide Adamed w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie produktu
leczniczego Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed jest
przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Antagoniści receptora angiotensyny II (AIIRA):

Dane epidemiologiczne dotyczące ryzyka działania teratogennego po ekspozycji na inhibitory ACE
podczas pierwszego trymestru ciąży nie są jednoznaczne; nie można jednak wykluczyć niewielkiego
wzrostu ryzyka. Chociaż brak jest danych z kontrolowanych badań epidemiologicznych dotyczących
ryzyka związanego ze stosowaniem AIIRA, podobne ryzyko może występować również dla tej klasy
leków. Z wyjątkiem przypadków wymagających kontynuowania stosowania AIIRA, pacjentki
planujące ciążę powinny otrzymać inne leczenie hipotensyjne o znanym profilu bezpieczeństwa
u ciężarnych. Po stwierdzeniu ciąży leczenie AIIRA należy niezwłocznie przerwać, a w razie
konieczności należy rozpocząć leczenie alternatywne.
Wiadomo, że stosowanie AIIRA podczas drugiego i trzeciego trymestru ciąży ma toksyczny wpływ na
rozwój płodu (pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki) oraz
noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia) (patrz punkt 5.3).
W przypadku ekspozycji na AIIRA od drugiego trymestru ciąży zaleca się wykonanie
ultrasonograficznego badania czaszki i czynności nerek.
Noworodki, których matki przyjmowały AIIRA, należy poddać ścisłej obserwacji w kierunku
niedociśnienia (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Nie zaleca się stosowania antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA), takich jak kandesartan
cyleksetylu, w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie AIIRA jest
przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Amlodypina
Nie określono bezpieczeństwa stosowania amlodypiny podczas ciąży u ludzi. W badaniach na
zwierzętach obserwowano toksyczny wpływ na reprodukcję w przypadku stosowania wysokich dawek
(patrz punkt 5.3). Leczenie w czasie ciąży jest zalecane jedynie wówczas, gdy nie ma innej,
bezpieczniejszej alternatywy i gdy sama choroba stwarza większe zagrożenie dla matki i płodu.

Hydrochlorotiazyd
Doświadczenie ze stosowaniem hydrochlorotiazydu w okresie ciąży, zwłaszcza w pierwszym
trymestrze, jest ograniczone. Badania na zwierzętach są niewystarczające. Hydrochlorotiazyd
przenika przez łożysko. W oparciu o farmakologiczny mechanizm działania hydrochlorotiazydu
można stwierdzić, że jego stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży może niekorzystnie
wpływać na perfuzję płodowo-łożyskową oraz może powodować takie działania u płodu
i noworodka, jak żółtaczka, zaburzenia równowagi elektrolitowej i małopłytkowość.
Hydrochlorotiazydu nie należy stosować w przypadku obrzęku ciążowego, nadciśnienia ciążowego
lub stanu przedrzucawkowego ze względu na ryzyko zmniejszenia objętości osocza i hipoperfuzji
łożyska, przy braku korzystnego wpływu na przebieg choroby.

Karmienie piersią
Nie zaleca się stosowania leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed
w okresie karmienia piersią i preferowane jest alternatywne leczenie produktami o lepiej ustalonych
profilach bezpieczeństwa stosowania, zwłaszcza podczas karmienia noworodka lub wcześniaka.
Hydrochlorotiazyd przenika do mleka ludzkiego w niewielkich ilościach. Tiazydy w dużych dawkach
wywołujące silną diurezę mogą hamować wytwarzanie mleka. Amlodypina również przenika
do mleka ludzkiego. Oszacowano, że odsetek dawki, jaki przyjmuje niemowlę od karmiącej go piersią
matki, mieści się w przedziale międzykwartylowym od 3% do 7%, przy czym wartość maksymalna
wynosi 15%. Wpływ amlodypiny na niemowlęta nie jest znany. Nie wiadomo, czy kandesartan
cyleksetylu przenika do mleka matki.

Płodność
Kandesartan cyleksetylu nie miał niekorzystnego wpływu na płodność szczurów.
U niektórych pacjentów leczonych antagonistami wapnia, takimi jak amlodypina, obserwowano
odwracalne zmiany biochemiczne w główce plemników. Dane kliniczne dotyczące potencjalnego
wpływu amlodypiny na płodność są niewystarczające. W jednym badaniu na szczurach stwierdzono
niekorzystny wpływ na płodność samców (patrz punkt 5.3).
W badaniach na zwierzętach hydrochlorotiazyd nie miał wpływu na płodność i zapłodnienie (patrz
punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Amlodypina może mieć niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn. U pacjentów stosujących lek Candesartan Cilexetil + Amlodipine +
Hydrochlorothiazide Adamed odczuwających zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie lub nudności,
zdolność reagowania może być zaburzona. Zaleca się zachowanie ostrożności, szczególnie na
początku leczenia.

#### 4.8 Działania niepożądane

Działania niepożądane obserwowane podczas stosowania substancji czynnych oddzielnie podano
według następującej grupy częstości występowania:
Bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko
(≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja
układów
i narządów

Działanie
niepożądane
Częstość*

Kandesartan

cyleksetylu

Amlodypina Hydrochlorotiazyd

Nowotwory

łagodne, złośliwe
i nieokreślone
(w tym torbiele
i polipy)

Nieczerniakowy rak
skóry (rak
podstawnokomórkowy
i rak
płaskonabłonkowy)

Częstość nieznana

Zakażenia
i zarażenia
pasożytnicze

Zakażenie układu
oddechowego
Często

Zaburzenia krwi
i układu chłonnego
Neutropenia Bardzo rzadko

Agranulocytoza Bardzo rzadko Bardzo rzadko

Leukopenia Bardzo rzadko Bardzo
rzadko
Bardzo rzadko

Małopłytkowość Bardzo
rzadko
Rzadko

Niedokrwistość
aplastyczna
Częstość nieznana

Zahamowanie
czynności szpiku
kostnego

Bardzo rzadko

Niedokrwistość
hemolityczna
Bardzo rzadko

Zaburzenia układu
immunologicznego
Reakcje alergiczne Bardzo
rzadko

Reakcje
nadwrażliwości
Bardzo rzadko

Zaburzenia
metabolizmu
i odżywiania

Hiperkaliemia Bardzo rzadko

Hiponatremia Bardzo rzadko Niezbyt często

Hiperglikemia Bardzo
rzadko
Często

Hipokaliemia,
hiperurykemia,
zwiększenie stężenia
lipidów w surowicy
(zwłaszcza podczas
leczenia dużymi
dawkami)

Często

Hipomagnezemia,
hiperkalcemia,
Niezbyt często

Klasyfikacja
układów
i narządów

Działanie
niepożądane
Częstość*

Kandesartan

cyleksetylu

Amlodypina Hydrochlorotiazyd

zasadowica
hipochloremiczna,
hipofosfatemia

Zaburzenia
psychiczne
Depresja, Niezbyt
często
Rzadko

Zmiany nastroju
(w tym niepokój),
bezsenność

Niezbyt
często

Stan splątania Rzadko

Zaburzenia snu Rzadko

Zaburzenia układu
nerwowego
Senność Często

Zawroty głowy Często Często Rzadko

Zawroty głowy
pochodzenia
błędnikowego

Często

Bóle głowy
(zwłaszcza na
początku leczenia)

Często Często Często

Drżenie, zaburzenia
smaku, omdlenia,
niedoczulica

Niezbyt
często

Wzmożone napięcie
mięśniowe, neuropatia
obwodowa

Bardzo
rzadko

Zaburzenia
pozapiramidowe
Częstość
nieznana

Parestezje Niezbyt
często
Rzadko

Zaburzenia oka Zaburzenia widzenia Często Rzadko

Wysięk
do naczyniówki, ostra
krótkowzroczność,
ostra jaskra
z zamkniętym kątem
przesączania

Częstość nieznana

Zaburzenia ucha
i błędnika
Szumy uszne Niezbyt
często

Klasyfikacja
układów
i narządów

Działanie
niepożądane
Częstość*

Kandesartan

cyleksetylu

Amlodypina Hydrochlorotiazyd

Zaburzenia serca Zaburzenia rytmu
serca

(w tym bradykardia,
częstoskurcz
komorowy i migotanie
przedsionków)

Niezbyt
często
Rzadko

Kołatanie serca Często

Zawał mięśnia
sercowego
Bardzo
rzadko

Zaburzenia
naczyniowe
Uderzenia gorąca Często

Niedociśnienie Niezbyt
często

Zapalenie naczyń

krwionośnych

Bardzo
rzadko

Niedociśnienie
ortostatyczne
Niezbyt często

Zaburzenia układu
oddechowego,
klatki piersiowej
i śródpiersia

Kaszel Bardzo rzadko Niezbyt
często

Zapalenie błony
śluzowej nosa
Niezbyt
często

Duszność Często

Zespół zaburzeń
oddechowych, w tym
zapalenie płuc
i obrzęk płuc

Rzadko

Zespół ostrej
niewydolności
oddechowej (ang.
acute respiratory
distress syndrome,
ARDS) (patrz punkt
4.4)

Bardzo rzadko

Zaburzenia
żołądka i jelit
Nudności Bardzo rzadko Często Często

Ból brzucha,
niestrawność
Często

Jadłowstręt Niezbyt często

Klasyfikacja
układów
i narządów

Działanie
niepożądane
Częstość*

Kandesartan

cyleksetylu

Amlodypina Hydrochlorotiazyd

Zaburzenia
żołądkowo-jelitowe,
Rzadko

Zaparcia Niezbyt często

Zaburzenia rytmu
wypróżnień (w tym
biegunka i zaparcia)

Często

Biegunka Częstość
nieznana
Często Niezbyt często

Wymioty Niezbyt
często
Niezbyt często

Suchość w jamie
ustnej
Niezbyt
często

Zapalenie trzustki Bardzo
rzadko
Rzadko

Zapalenie błony
śluzowej żołądka,
przerost dziąseł

Bardzo
rzadko

Obrzęk
naczynioruchowy
jelit

Bardzo rzadko

Zaburzenia
wątroby i dróg
żółciowych

Zwiększenie
aktywności enzymów
wątrobowych

Bardzo rzadko Bardzo
rzadko

Nieprawidłowa
czynność wątroby
Bardzo rzadko

Zapalenie wątroby Bardzo rzadko Bardzo
rzadko

Zażółcenie powłok
skórnych, żółtaczka
(wewnątrzwątrobowa
żółtaczka
cholestatyczna)

Bardzo
rzadko
Rzadko

Zaburzenia skóry
i tkanki podskórnej
Obrzęk
naczynioruchowy
Bardzo rzadko Bardzo
rzadko

Wysypka, pokrzywka Bardzo rzadko Niezbyt
często
Często

Świąd Bardzo rzadko Niezbyt
często

Łysienie, plamica,
przebarwienia skóry,
Niezbyt
często

Klasyfikacja
układów
i narządów

Działanie
niepożądane
Częstość*

Kandesartan

cyleksetylu

Amlodypina Hydrochlorotiazyd

nadmierna potliwość,
osutka

Złuszczające
zapalenie skóry,
zespół StevensaJohnsona, obrzęk
naczynioruchowy

Bardzo
rzadko

Rumień
wielopostaciowy
Bardzo
rzadko
Częstość nieznana

Reakcje
nadwrażliwości na
światło

Bardzo
rzadko
Niezbyt często

Martwica toksycznorozpływna naskórka
Częstość
nieznana
Bardzo rzadko

Martwicze zapalenie
naczyń
Rzadko

Martwica toksycznorozpływna naskórka,
reakcje
przypominające
skórny toczeń
rumieniowaty,
uaktywnienie
skórnego tocznia
rumieniowatego

Bardzo rzadko

Zaburzenia
mięśniowoszkieletowe
i tkanki łącznej

Ból pleców, ból
stawów, ból mięśni
Bardzo rzadko Niezbyt
często

Obrzęki wokół kostek Często

Skurcze mięśni Często Częstość nieznana

Zaburzenia nerek
i dróg moczowych
Zaburzenia czynności
nerek, w tym
niewydolność nerek
u podatnych
pacjentów

Bardzo rzadko Rzadko

Zaburzenia oddawania
moczu, oddawanie
moczu w nocy,
zwiększona częstość
oddawania moczu

Niezbyt
często

Klasyfikacja
układów
i narządów

Działanie
niepożądane
Częstość*

Kandesartan

cyleksetylu

Amlodypina Hydrochlorotiazyd

Ostra niewydolność
nerek,
Częstość nieznana

Zaburzenia układu
rozrodczego
i piersi

Impotencja Niezbyt
często
Rzadko

Ginekomastia Niezbyt
często

Zaburzenia ogólne
i stany w miejscu
podania

Obrzęk Bardzo
często

Uczucie zmęczenia Często

Osłabienie Często Częstość nieznana

Ból w klatce
piersiowej, ból, złe
samopoczucie

Niezbyt
często

Gorączka Rzadko

Badania
diagnostyczne
Zwiększenie masy
ciała, zmniejszenie
masy ciała

Niezbyt
często

* najczęściej współistniejące z cholestazą

Opis wybranych działań niepożądanych:
Zgłaszano przypadki wysięku do naczyniówki z ubytkiem pola widzenia po zastosowaniu diuretyków
tiazydowych i tiazydopodobnych.

Wyniki badań laboratoryjnych
Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów układu renina-angiotensyna-aldosteron, podczas
stosowania kandesartanu obserwowano niewielkie zmniejszenie stężenia hemoglobiny. U pacjentów
otrzymujących kandesartan zazwyczaj nie jest konieczne rutynowe monitorowanie parametrów
laboratoryjnych. Jednakże u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się okresowe
kontrolowanie stężenia potasu i kreatyniny w surowicy krwi (patrz punkt 4.4).

Nieczerniakowy rak skóry
Na podstawie dostępnych danych z badań epidemiologicznych stwierdzono związek między
skumulowaną dawką HCTZ a występowaniem nieczerniakowego raka skóry (patrz również punkty
#### 4.4 i 5.1).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02 - 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309

Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy
W oparciu o dane farmakologiczne można przypuszczać, że głównymi objawami przedawkowania
cyleksetylu kandesartanu będą objawowe niedociśnienie tętnicze i zawroty głowy. Odnotowano
pojedyncze przypadki przedawkowania (do 672 mg cyleksetylu kandesartanu), w których powrót
pacjentów do zdrowia przebiegał bez powikłań.
Dostępne dane wskazują, że znaczne przedawkowanie amlodypiny może powodować nadmierne
rozszerzenie naczyń obwodowych i odruchową tachykardię. Zgłaszano znaczne i potencjalnie
długotrwałe niedociśnienie układowe, mogące prowadzić do wstrząsu, zakończonego zgonem. Rzadko
zgłaszano niekardiogenny obrzęk płuc w następstwie przedawkowania amlodypiny, mogący wystąpić
z opóźnieniem (do 24-48 godzin po przyjęciu) i wymagający wspomagania oddychania. Czynnikami
predysponującymi mogą być wczesne działania resuscytacyjne (w tym przeciążenie płynami) mające
na celu utrzymanie perfuzji i pojemności minutowej serca.
Głównym objawem przedawkowania hydrochlorotiazydu jest gwałtowna utrata płynów
i elektrolitów. Można również zaobserwować objawy takie jak zawroty głowy, niedociśnienie
tętnicze, pragnienie, częstoskurcz, komorowe zaburzenia rytmu serca, ospałość/zaburzenia
świadomości i kurcze mięśni.

Leczenie:
W przypadku przedawkowania leku Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide
Adamed, należy zastosować leczenie objawowe i podtrzymujące. Postępowanie zależy od czasu, jaki
upłynął od przyjęcia leku oraz od nasilenia objawów.
Jeśli do przyjęcia leku doszło niedawno, można rozważyć płukanie żołądka Wykazano, że u zdrowych
osób podanie węgla aktywowanego natychmiast lub do 2 godzin po przyjęciu amlodypiny znacznie
zmniejsza wchłanianie amlodypiny.
Klinicznie istotne niedociśnienie na skutek przedawkowania produktu Candesartan Cilexetil +
Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed wymaga aktywnego wspomagania czynności układu
krążenia, w tym ścisłego monitorowania czynności serca i płuc, uniesienia kończyn oraz kontroli
objętości płynów krążących i wydalanego moczu. W przywróceniu prawidłowego napięcia naczyń
krwionośnych oraz ciśnienia tętniczego krwi, pomocny może być lek obkurczający naczynia
krwionośne, pod warunkiem braku przeciwwskazań do jego stosowania. Dożylne podanie glukonianu
wapnia może być korzystne dla odwrócenia skutków blokady kanału wapniowego.
Należy często kontrolować stężenie elektrolitów i kreatyniny w surowicy. W przypadku wystąpienia
niedociśnienia pacjenta należy ułożyć w pozycji leżącej na plecach, szybko uzupełniając sole i płyny.
Kandesartan nie może zostać usunięty z organizmu drogą hemodializy. Ponieważ amlodypina
w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza, dializa najprawdopodobniej nie przyniesie korzyści.
Nie wiadomo, w jakim stopniu hydrochlorotiazyd jest usuwany za pomocą hemodializy.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki działające na układ renina-angiotensyna, antagoniści receptora
angiotensyny II (ARB), inne połączenia, kod ATC: C09DX06
Lek Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed to skojarzenie blokera
receptora angiotensyny II, cyleksetylu kandesartanu, blokera kanału wapniowego, benzenosulfonianu
amlodypiny i tiazydowego leku moczopędnego, hydrochlorotiazydu. Skojarzenie tych składników
wykazuje addytywne działanie przeciwnadciśnieniowe, obniżając ciśnienie tętnicze w większym
stopniu niż każdy ze składników osobno.

Mechanizm działania

Kandesartan cyleksetylu jest prolekiem odpowiednim do podawania doustnego. Podczas wchłaniania
z przewodu pokarmowego jest szybko przekształcany w substancję czynną, kandesartan, w procesie
hydrolizy estrów podczas wchłaniania z przewodu pokarmowego. Kandesartan jest selektywnym
antagonistą receptora angiotensyny II (typu AT1). Angiotensyna II jest podstawowym hormonem
wazoaktywnym układu renina-angiotensyna-aldosteron i odgrywa istotną rolę w patofizjologii
nadciśnienia tętniczego. Działanie angiotensyny II polega na zwężaniu naczyń, pobudzaniu syntezy
i uwalniania aldosteronu, stymulacji serca i zwrotnym wchłanianiu sodu przez nerki. Kandesartan
blokuje działanie angiotensyny II powodujące skurcz naczyń krwionośnych i wydzielanie aldosteronu
poprzez blokowanie jej wiązania się z receptorem AT1 w tkankach, w tym w mięśniach gładkich
naczyń krwionośnych i nadnerczach. Działanie kandesartanu jest niezależne od źródła lub drogi
syntezy angiotensyny II. Selektywny antagonizm kandesartanu wobec receptorów angiotensyny II
(AT1) powoduje zwiększenie stężenia reniny i angiotensyny I i II w osoczu oraz pewne zmniejszenie
stężenia aldosteronu w osoczu.

Amlodypina jest antagonistą kanałów wapniowych, który hamuje przezbłonowy napływ jonów
wapnia poprzez zależne od potencjału kanały typu L do serca i mięśni gładkich. Amlodypina jest
względnie naczynioselektywna, przy czym wywiera ona większy wpływ na komórki mięśni gładkich
naczyń niż na komórki mięśnia sercowego. Hipotensyjne działanie amlodypiny wynika
z bezpośredniego działania rozkurczającego na mięśnie gładkie tętnic, co prowadzi do zmniejszenia
oporu obwodowego, a tym samym ciśnienia tętniczego krwi.

Hydrochlorotiazyd jest diuretykiem tiazydowym. Mechanizm hipotensyjnego działania tiazydowych
leków moczopędnych nie jest w pełni poznany. Tiazydy wpływają na mechanizm wchłaniania
zwrotnego elektrolitów w kanalikach nerkowych, bezpośrednio zwiększając wydalanie sodu
i chlorków w mniej więcej równoważnych ilościach. Działanie moczopędne hydrochlorotiazydu
powoduje zmniejszenie objętości osocza, zwiększenie aktywności reninowej osocza i zwiększenie
wydzielania aldosteronu, co prowadzi do zwiększenia utraty potasu i wodorowęglanów z moczem
oraz zmniejszenia stężenia potasu w surowicy. W sprzężeniu renina-aldosteron pośredniczy
angiotensyna II i dlatego jednoczesne stosowanie antagonistów receptora angiotensyny II wpływa na
odwrócenie utraty potasu związanej z działaniem tiazydowych leków moczopędnych.

Działanie farmakodynamiczne
Kandesartan nie hamuje aktywności ACE, przekształcającej angiotensynę I do angiotensyny II oraz
powodującej rozpad bradykininy. Nie wpływa na aktywność ACE i nie nasila działania bradykininy
ani substancji P. W kontrolowanych badaniach klinicznych porównujących cyleksetyl kandesartanu
z inhibitorami ACE, u pacjentów otrzymujących cyleksetyl kandesartanu częstość występowania
kaszlu była mniejsza. Kandesartan nie wiąże się ani nie blokuje innych receptorów hormonalnych
ani kanałów jonowych, które mają duże znaczenie w regulacji czynności układu krążenia. Działanie
antagonistyczne na receptory angiotensyny II (AT1) powoduje zależne od dawki zwiększenie
stężenia reniny, angiotensyny I i angiotensyny II w osoczu oraz zmniejszenie stężenia aldosteronu
w osoczu.
Kandesartan i hydrochlorotiazyd wykazują addytywne działanie przeciwnadciśnieniowe.

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym amlodypina powoduje zależne od dawki, długotrwałe
obniżenie ciśnienia tętniczego. Brak jest dowodów na niedociśnienie tętnicze po podaniu pierwszej
dawki, tachyfilaksję podczas długotrwałego leczenia i na nadciśnienie z odbicia po nagłym
przerwaniu leczenia. Po podaniu dawek terapeutycznych pacjentom z nadciśnieniem, amlodypina
powoduje skuteczne obniżenie ciśnienia tętniczego w pozycji leżącej, siedzącej i stojącej.
Długotrwałe stosowanie amlodypiny nie powoduje znaczących zmian częstości akcji serca ani
stężenia katecholamin w osoczu. U pacjentów z nadciśnieniem i prawidłową czynnością nerek,
dawki terapeutyczne amlodypiny zmniejszają nerkowy opór naczyniowy i zwiększają współczynnik
przesączania kłębuszkowego oraz skuteczny przepływ osocza przez nerki, bez zmiany frakcji
filtracyjnej czy białkomoczu. W badaniach hemodynamicznych u pacjentów z niewydolnością serca
oraz w badaniach klinicznych opartych na próbach wysiłkowych u pacjentów z niewydolnością
serca klasy II-IV wg NYHA stwierdzono, że amlodypina nie powoduje pogorszenia stanu
klinicznego, mierzonego na podstawie tolerancji wysiłku, frakcji wyrzutowej lewej komory oraz
klinicznych objawów przedmiotowych i podmiotowych.

Hydrochlorotiazyd hamuje aktywną resorpcję zwrotną sodu, głównie w dystalnych kanalikach
nerkowych, i zwiększa wydalanie sodu, chlorków i wody. Wydalanie potasu i magnezu przez nerki
zwiększa się w zależności od dawki, natomiast wapń jest wchłaniany zwrotnie w większym stopniu.
Hydrochlorotiazyd zmniejsza objętość osocza i płynu pozakomórkowego oraz pojemność minutową
serca i obniża ciśnienie tętnicze. Podczas długotrwałej terapii, zmniejszona oporność tkanek
obwodowych przyczynia się do obniżenia ciśnienia tętniczego.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania kandesartanu cyleksetylu
Nadciśnienie tętnicze
W nadciśnieniu tętniczym kandesartan powoduje zależne od dawki, długotrwałe obniżenie ciśnienia
tętniczego. Działanie przeciwnadciśnieniowe wynika ze zmniejszonego obwodowego oporu
naczyniowego, bez odruchowego przyspieszenia akcji serca. Żadne dane nie wskazują na
występowanie poważnego lub nadmiernego niedociśnienia po podaniu pierwszej dawki lub efektu
z odbicia po przerwaniu leczenia.
Po podaniu pojedynczej dawki cyleksetylu kandesartanu działanie hipotensyjne rozpoczyna się
zazwyczaj w ciągu 2 godzin. Podczas kontynuacji leczenia, większość efektu obniżenia ciśnienia
tętniczego po zastosowaniu jakiejkolwiek dawki zostaje na ogół osiągnięta w ciągu czterech tygodni
i utrzymuje się podczas długotrwałego leczenia. Według metaanalizy średnie dodatkowe działanie po
zwiększeniu dawki z 16 mg do 32 mg raz na dobę było niewielkie. Biorąc pod uwagę zmienność
osobniczą, u niektórych pacjentów można się spodziewać więcej niż przeciętnego działania.
Stosowanie cyleksetylu kandesartanu raz na dobę zapewnia skuteczną i jednolitą redukcję ciśnienia
tętniczego w ciągu 24 godzin, z niewielką różnicą pomiędzy działaniem obserwowanym przy
najwyższym i najniższym stężeniu leku podczas przerwy w dawkowaniu. Działanie
przeciwnadciśnieniowe oraz tolerancję kandesartanu i losartanu porównano w dwóch
randomizowanych, podwójnie zaślepionych badaniach z udziałem łącznie 1268 pacjentów
z nadciśnieniem łagodnym do umiarkowanego. Minimalne obniżenie ciśnienia tętniczego
(skurczowego/rozkurczowego) wynosiło 13,1/10,5 mmHg w przypadku stosowania cyleksetylu
kandesartanu w dawce 32 mg raz na dobę oraz 10,0/8,7 mmHg w przypadku stosowania losartanu
potasu w dawce 100 mg raz na dobę (różnica w obniżeniu ciśnienia tętniczego wyniosła 3,1/1,8
mmHg, p<0,0001/p<0,0001).
W przypadku stosowania cyleksetylu kandesartanu w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem występuje
addytywne działanie obniżające ciśnienie tętnicze. Nasilone działanie przeciwnadciśnieniowe
obserwuje się również w przypadku stosowania cyleksetylu kandesartanu w skojarzeniu z amlodypiną
lub felodypiną.
Produkty lecznicze blokujące układ renina-angiotensyna-aldosteron wykazują słabsze działanie
przeciwnadciśnieniowe u pacjentów rasy czarnej (zwykle z małą aktywnością reniny) niż u pacjentów
innych ras. Dotyczy to również kandesartanu. W otwartym badaniu klinicznym z udziałem 5165
pacjentów z podwyższonym ciśnieniem rozkurczowym, obniżenie ciśnienia tętniczego podczas
leczenia kandesartanem było znacząco mniejsze u pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów pozostałych
ras (14,4/10,3 mmHg względem 19,0/12,7 mmHg, p<0,0001/p<0,0001).
Kandesartan zwiększa przepływ krwi przez nerki i albo pozostaje bez wpływu na współczynnik
filtracji kłębuszkowej, albo zwiększa go, podczas gdy nerkowy opór naczyniowy i frakcja filtracyjna
zmniejszają się. W trwającym 3 miesiące badaniu klinicznym z udziałem pacjentów z nadciśnieniem
tętniczym i cukrzycą typu 2 oraz mikroalbuminurią leczenie hipotensyjne przy zastosowaniu
kandesartanem cyleksetylu spowodowało zmniejszenie wydalania albumin z moczem (stosunek
albuminy/kreatynina, średnio 30%, 95% przedział ufności (CI) 15–42%). Obecnie brak jest danych
dotyczących wpływu kandesartanu na rozwój nefropatii cukrzycowej.
Wpływ stosowania kandesartanu cyleksetylu w dawce 8–16 mg (średnia dawka 12 mg) raz na dobę na
chorobowość i umieralność z przyczyn sercowo-naczyniowych oceniano w randomizowanym badaniu
klinicznym z udziałem 4937 osób w podeszłym wieku (w wieku 70–89 lat, z czego 21% stanowili
pacjenci w wieku 80 lat lub starsi) z łagodnym lub umiarkowanym nadciśnieniem tętniczym, których
obserwowano średnio przez 3,7 roku (badanie oceniające funkcje poznawcze i rokowanie u osób
w podeszłym wieku). Pacjenci otrzymywali kandesartan cyleksetylu lub placebo w skojarzeniu
z innym leczeniem hipotensyjnym, dodawanym w razie konieczności. Ciśnienie tętnicze obniżono
z wartości 166/90 do 145/80 mmHg w grupie leczonej kandesartanem cyleksetylu i z wartości 167/90
do 149/82 mmHg w grupie kontrolnej. Nie stwierdzono znaczącej statystycznie różnicy w zakresie

pierwszorzędowego punktu końcowego, tj. poważnego incydentu sercowo-naczyniowego (zgonu
z przyczyn sercowo-naczyniowych, udaru mózgu niezakończonego zgonem i zawału mięśnia
sercowego niezakończonego zgonem). W grupie leczonej kandesartanem odnotowano 26,7 zdarzenia
na 1000 pacjentolat w porównaniu z 30,0 zdarzeniami na 1000 pacjentolat w grupie kontrolnej
(ryzyko względne 0,89, 95% CI: od 0,75 do 1,06, p=0,19).

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS)
W dwóch dużych, randomizowanych, kontrolowanych badaniach klinicznych ONTARGET (ang.
ONgoing Telmistartan Alone and in combination with Ramipril Global Endpoint Trial) i VA
NEPHRON-D (ang. The Veterans Affairs Nefropathy in Diabetes) oceniano zastosowanie inhibitora
ACE w skojarzeniu z antagonistą receptora angiotensyny II.
Badanie ONTARGET było przeprowadzone z udziałem pacjentów z chorobami układu sercowonaczyniowego lub chorobami naczyń mózgowych w wywiadzie bądź cukrzycą typu 2
z towarzyszącymi, udowodnionymi uszkodzeniami narządów docelowych. Badanie VA NEPHRON-D
było przeprowadzone z udziałem pacjentów z cukrzycą typu 2 oraz z nefropatią cukrzycową.
Badania te wykazały brak istotnego korzystnego wpływu na parametry nerkowe i (lub) sercowonaczyniowe oraz śmiertelność, natomiast zaobserwowano zwiększone ryzyko hiperkaliemii, ostrego
uszkodzenia nerek i (lub) niedociśnienia, w porównaniu z monoterapią. Ze względu na podobieństwa
w zakresie właściwości farmakodynamicznych, wyniki te mają również znaczenie w przypadku
innych inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II.
Dlatego też u pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy jednocześnie stosować inhibitorów ACE
i antagonistów receptora angiotensyny II.
Badanie ALTITUDE (ang. Aliskiren Trial in Type 2 Diabetes Using Cardiovascular and Renal
Disease Endpoints) było zaprojektowane w celu zbadania korzyści z dodania aliskirenu
do standardowego leczenia inhibitorem ACE lub antagonistą receptora angiotensyny II u pacjentów
z cukrzycą typu 2 i przewlekłą chorobą nerek, chorobą układu sercowo-naczyniowego lub obydwoma
z nich. Badanie zakończono przedwcześnie ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia zdarzeń
niepożądanych. Zarówno zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, jak i udar mózgu występowały
częściej w grupie otrzymującej aliskiren niż w grupie placebo, a zdarzenia niepożądane i ciężkie
zdarzenia niepożądane o szczególnym znaczeniu (hiperkaliemia, niedociśnienie tętnicze i zaburzenia
czynności nerek) były zgłaszane częściej w grupie otrzymującej aliskiren niż w grupie placebo.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania amlodypiny
Stosowanie u pacjentów z chorobą wieńcową (ChW)
Skuteczność amlodypiny w zapobieganiu zdarzeniom klinicznym u pacjentów z chorobą wieńcową
(ChW) oceniano w niezależnym, wieloośrodkowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym,
kontrolowanym placebo badaniu z udziałem 1997 pacjentów (ang. Comparison of Amlodipine vs.
Enalapril to Limit Occurrences of Thrombosis (CAMELOT)). Spośród tych pacjentów 663 było
leczonych amlodypiną w dawce 5–10 mg, 673 pacjentów było leczonych enalaprylem w dawce 10–20
mg, a 655 pacjentów otrzymywało placebo jako uzupełnienie standardowego leczenia statynami, betaadrenolitykami, diuretykami i kwasem acetylosalicylowym przez 2 lata. Najważniejsze wyniki
dotyczące skuteczności przedstawiono w Tabeli 1. Wyniki wskazują, że leczenie amlodypiną było
związane z mniejszą liczbą hospitalizacji z powodu dławicy piersiowej oraz zabiegów
rewaskularyzacji u pacjentów z ChW.

Tabela 1. Częstość występowania istotnych klinicznych punktów końcowych w badaniu
CAMELOT
Wskaźnik zdarzeń sercowonaczyniowych,
liczba (%)
Amlodypina względem
placebo

Wyniki Amlodypina Placebo Enalapryl Współczynnik
ryzyka (95% CI) Wartość P
Pierwszorzędowy punkt
końcowy

Tabela 1. Częstość występowania istotnych klinicznych punktów końcowych w badaniu
CAMELOT
Wskaźnik zdarzeń sercowonaczyniowych,
liczba (%)
Amlodypina względem
placebo

Wyniki Amlodypina Placebo Enalapryl Współczynnik
ryzyka (95% CI) Wartość P
Niepożądane zdarzenia
sercowo-naczyniowe 110 (16,6) 151 (23,1) 136 (20,2) 0,69 (0,54–0,88) 0,003
Poszczególne składowe
Rewaskularyzacja naczyń
wieńcowych 78 (11,8) 103 (15,7) 95 (14,1) 0,73 (0,54–0,98) 0,03
Hospitalizacja z powodu
dławicy piersiowej 51 (7,7) 84 (12,8) 86 (12,8) 0,58 (0,41–0,82) 0,002
Zawał serca niezakończony
zgonem 14 (2,1) 19 (2,9) 11 (1,6) 0,73 (0,37–1,46) 0,37
Udar lub TIA 6 (0,9) 12 (1,8) 8 (1,2) 0,50 (0,19–1,32) 0,15
Zgon z przyczyn sercowonaczyniowych 5 (0,8) 2 (0,3) 5 (0,7) 2,46 (0,48–12,7) 0,27
Hospitalizacja w związku
z zastoinową
niewydolnością serca
3 (0,5) 5 (0,8) 4 (0,6) 0,59 (0,14–2,47) 0,46

Zatrzymanie krążenia
ze skuteczną resuscytacją 0 4 (0,6) 1 (0,1) Nie dotyczy 0,04
Nowe wystąpienie choroby
obwodowych naczyń
krwionośnych
5 (0,8) 2 (0,3) 8 (1,2) 2,6 (0,50–13,4) 0,24

Objaśnienia skrótów: CI: przedział ufności; MI: zawał mięśnia sercowego; TIA: przemijający napad
niedokrwienny.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania hydrochlorotiazydu
Nieczerniakowy rak skóry: Na podstawie dostępnych danych z badań epidemiologicznych
stwierdzono związek między skumulowaną dawką HCTZ a występowaniem nieczerniakowego raka
skóry. W jednym badaniu uczestniczyła populacja obejmująca 71 533 pacjentów z BCC i 8629
pacjentów z SCC dopasowanych do odpowiednio 1 430 833 i 172 462 pacjentów z grupy kontrolnej.
Stosowanie HCTZ w dużych ilościach (łącznie ≥50 000 mg) było związane ze skorygowanym OR
wynoszącym 1,29 (95% CI: 1,23–1,35) dla BCC i 3,98 (95% CI: 3,68–4,31) dla SCC.
Zaobserwowano wyraźną zależność odpowiedzi od skumulowanej dawki zarówno w przypadku BCC,
jak i SCC. W innym badaniu wykazano możliwy związek pomiędzy rakiem wargi (SCC) a ekspozycją
na HCTZ: 633 przypadki raka wargi dopasowano do 63 067 osób z populacji kontrolnej, stosując
strategię doboru próby z populacji objętej ryzykiem. Wykazano zależność odpowiedzi
od skumulowanej dawki ze skorygowanym OR wynoszącym 2,1 (95% CI: 1,7–2,6), który wzrastał
do OR 3,9 (3,0–4,9) w przypadku stosowania leku w dużych ilościach (~25 000 mg) i OR 7,7 (5,7–
10,5) w przypadku największej skumulowanej dawki (~100 000 mg) (patrz także punkt 4.4).

Skuteczność i bezpieczeństwo skojarzenia kandesartanu + amlodypiny + hydrochlorotiazydu
W jednym wieloośrodkowym badaniu oceniano skuteczność cyleksetylu kandesartanu stosowanego
w monoterapii, lub w skojarzeniu z amlodypiną, lub w skojarzeniu z amlodypiną
i hydrochlorotiazydem, w leczeniu pacjentów z pierwotnym nadciśnieniem tętniczym o nasileniu
umiarkowanym do ciężkiego. Po 2-tygodniowym okresie wstępnym z zastosowaniem placebo
w warunkach pojedynczo ślepej próby pacjenci rozpoczynali 12-tygodniowy okres ustalania dawki
w warunkach otwartej próby. Dawkę cyleksetylu kandesartanu zwiększono z 8 do 16 mg raz na dobę;

w razie potrzeby dołączano także kolejno amlodypinę (5 mg raz na dobę), hydrochlorotiazyd (25 mg
raz na dobę) oraz dodatkowy lek. Następnie pacjenci rozpoczynali końcowy 4-tygodniowy,
prowadzony metodą podwójnie ślepej próby w grupach równoległych, randomizowany, kontrolowany
placebo okres odstawienia kandesartanu stosowanego w monoterapii. Zakwalifikowano łącznie 216
pacjentów. Po 2-tygodniowym okresie wstępnym z zastosowaniem tabletek placebo średnie ciśnienie
tętnicze w pozycji siedzącej wynosiło 175/108 mmHg. Pod koniec 12-tygodniowego okresu
dostosowywania dawki/leczenia podtrzymującego średnie ciśnienie tętnicze w pozycji siedzącej
spadło do 141/88 mmHg; łącznie 29 pacjentów było leczonych cyleksetylem kandesartanu (16 mg)
w skojarzeniu z amlodypiną (5 mg) i hydrochlorotiazydem (25 mg). U 67 pacjentów przydzielonych
losowo do grupy otrzymującej placebo, u których odstawiono kandesartan, wystąpił znaczny wzrost
średniego skurczowego/rozkurczowego ciśnienia tętniczego (13/6 mmHg) w porównaniu z pacjentami
kontynuującymi leczenie kandesartanem (ANCOVA, P<0,0001). Stwierdzono, że cyleksetyl
kandesartanu jest skutecznym lekiem obniżającym ciśnienie tętnicze, kiedy stosowany jest
w monoterapii lub w skojarzeniu z amlodypiną lub amlodypiną i hydrochlorotiazydem w leczeniu
nadciśnienia tętniczego pierwotnego o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Lek był dobrze
tolerowany przez cały okres trwania badania klinicznego.

Europejska Agencja Leków odstąpiła od wymogu przedkładania wyników badań leku Candesartan
Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed dla wszystkich podgrup populacji dzieci i
młodzieży w zatwierdzonym wskazaniu (informacje na temat stosowania w populacji pediatrycznej
można znaleźć w punkcie 4.2).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Cyleksetyl kandesartanu
Wchłanianie i dystrybucja:
Po podaniu doustnym cyleksetyl kandesartanu zostaje przekształcony w substancję czynną
kandesartan. Bezwzględna biodostępność kandesartanu po podaniu doustnym roztworu cyleksetylu
kandesartanu wynosi około 40%. Względna biodostępność cyleksetylu kandesartanu w postaci
tabletki w porównaniu z tym samym roztworem doustnym wynosi około 34%, przy bardzo małej
zmienności. Średnie wartości maksymalnego stężenia w surowicy (Cmax) osiągane są po 3–4
godzinach po przyjęciu kapsułki. Stężenie kandesartanu w surowicy w przedziale dawek
terapeutycznych wzrasta liniowo wraz ze wzrostem dawek. Nie obserwowano różnic
w farmakokinetyce kandesartanu związanych z płcią. Pokarm nie wpływa istotnie na wartość pola
pod krzywą zależności stężenia kandesartanu w surowicy względem czasu (AUC). Kandesartan
silnie wiąże się z białkami osocza (ponad 99%). Pozorna objętość dystrybucji kandesartanu wynosi
0,1 l/kg.

Metabolizm i eliminacja:
Kandesartan jest wydalany głównie w postaci niezmienionej z moczem i żółcią i tylko
w niewielkim stopniu jest eliminowany na drodze metabolizmu wątrobowego (CYP2C9).
Dostępne badania interakcji wskazują na brak wpływu na CYP2C9 i CYP3A4. Na podstawie
danych z badań in vitro, w warunkach in vivo nie należy spodziewać się interakcji z produktami
leczniczymi, których metabolizm zależny jest od izoenzymów CYP1A2, CYP2A6, CYP2C9,
CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1 lub CYP3A4 cytochromu P450. Okres półtrwania kandesartanu
w fazie eliminacji (t½) wynosi około 9 godzin. Po wielokrotnym podaniu dawek nie dochodzi
do kumulacji. Okres półtrwania kandesartanu pozostaje niezmieniony (około 9 godzin) po podaniu
kandesartanu cyleksetylu w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem. Nie występuje dodatkowa
kumulacja kandesartanu po wielokrotnym podaniu dawek tego skojarzenia leków w porównaniu
z monoterapią. Całkowity klirens osoczowy kandesartanu wynosi około 0,37 ml/min/kg, przy
klirensie nerkowym wynoszącym około 0,19 ml/min/kg. Wydalanie kandesartanu przez nerki
odbywa się zarówno na drodze filtracji kłębuszkowej, jak i czynnego wydzielania kanalikowego.
Po podaniu doustnym dawki cyleksetylu kandesartanu znakowanego izotopem węgla 14C około
26% dawki jest wydalane z moczem w postaci kandesartanu, a 7% w postaci nieaktywnego
metabolitu, natomiast około 56% dawki wykrywa się w kale w postaci kandesartanu, a 10%
w postaci nieaktywnego metabolitu.

Amlodypina:
Wchłanianie i dystrybucja:
Po podaniu doustnym dawek terapeutycznych amlodypina jest dobrze wchłaniana, osiągając
maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 6 do 12 godzin po podaniu. Szacuje się, że całkowita
biodostępność wynosi od 64 do 80%. Objętość dystrybucji wynosi około 21 l/kg. Badania in vitro
wykazały, że około 97,5% krążącej we krwi amlodypiny wiąże się z białkami osocza. Jednoczesne
przyjmowanie pokarmu nie wpływa na wchłanianie amlodypiny.

Metabolizm i eliminacja:
Okres półtrwania w fazie eliminacji przy dawkowaniu raz na dobę wynosi około 35–50 godzin.
Amlodypina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie do nieaktywnych metabolitów,
przy czym 10% związku macierzystego i 60% metabolitów jest wydalane z moczem.

Hydrochlorotiazyd:
Wchłanianie i dystrybucja:
Po doustnym podaniu hydrochlorotiazydu w skojarzeniu z antagonistą receptora angiotensyny II,
mediana czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia hydrochlorotiazydu wynosiła od 2 do 5 godzin
po podaniu. Hydrochlorotiazyd wiąże się z białkami osocza w 64%, a jego pozorna objętość
dystrybucji wynosi 0,5–1,1 l/kg.

Metabolizm i eliminacja:
Hydrochlorotiazyd nie jest metabolizowany u ludzi i jest wydalany prawie całkowicie w postaci
niezmienionej z moczem. Około 60% dawki podanej doustnie jest wydalane w postaci niezmienionej
w ciągu 48 godzin. Klirens nerkowy wynosi około 250–300 ml/min. Okres półtrwania
hydrochlorotiazydu w fazie eliminacji wynosi 10–15 godzin.

Skojarzenie kandesartanu cyleksetylu, benzenosulfonianu amlodypiny i hydrochlorotiazydu
W badaniu interakcji farmakokinetycznych po podaniu pojedynczej dawki na czczo nie stwierdzono
istotnych interakcji farmakokinetycznych między cyleksetylem kandesartanu, benzenosulfonianem
amlodypiny i hydrochlorotiazydem.

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów
Dzieci i młodzież:
Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań leku Candesartan Cilexetil
+ Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed dla wszystkich podgrup populacji dzieci i młodzieży.

Pacjenci w podeszłym wieku
U osób w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) wartości Cmax i AUC kandesartanu są zwiększone
odpowiednio o około 50% i 80% w porównaniu z osobami młodymi. Działanie
przeciwnadciśnieniowe i częstość występowania zdarzeń niepożądanych są jednak podobne po
podaniu takiej samej dawki cyleksetylu kandesartanu z hydrochlorotiazydem pacjentom młodym i
w podeszłym wieku (patrz punkt 4.2).
Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia amlodypiny w osoczu jest podobny u osób w podeszłym
wieku i młodszych. Klirens amlodypiny jest zwykle zmniejszony, co powoduje zwiększenie AUC
i wydłużenie okresu półtrwania w fazie eliminacji u pacjentów w podeszłym wieku. Zwiększenie
wartości AUC i okresu półtrwania w fazie eliminacji u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca
było zgodne z oczekiwaniami dla badanej grupy wiekowej pacjentów.

Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek łagodnymi do umiarkowanych, wartości Cmax i AUC
kandesartanu zwiększyły się po wielokrotnym podaniu dawek, odpowiednio o około 50% i 70%
w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek, ale okres półtrwania w fazie eliminacji
(t½) pozostał niezmieniony. Zmiany w zakresie tych parametrów u pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności nerek wynosiły odpowiednio około 50% i 110%. Okres półtrwania
w końcowej fazie eliminacji kandesartanu był około dwukrotnie dłuższy u pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności nerek. Profil farmakokinetyczny u pacjentów poddawanych hemodializie
był podobny jak w przypadku pacjentów z ciężką niewydolnością nerek.

Amlodypina jest intensywnie metabolizowana do nieaktywnych metabolitów. Dziesięć procent
substancji jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem. Zmiany stężenia amlodypiny w osoczu
nie są skorelowane ze stopniem zaburzenia czynności nerek. U tych pacjentów amlodypinę można
podawać w normalnych dawkach. Amlodypina nie ulega dializie.
Okres półtrwania hydrochlorotiazydu jest wydłużony u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Zaburzenia czynności wątroby
W dwóch badaniach obejmujących pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu
łagodnym do umiarkowanego obserwowano zwiększenie średniej wartości AUC kandesartanu
o około 20% w jednym badaniu i o 80% w drugim badaniu (patrz punkt 4.2). Brak doświadczeń
dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.
Dostępne są bardzo ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania amlodypiny u pacjentów
z zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby klirens
amlodypiny jest zmniejszony, co powoduje wydłużenie okresu półtrwania i zwiększenie wartości
AUC o około 40–60%.
Zaburzenia czynności wątroby nie wpływają znacząco na farmakokinetykę hydrochlorotiazydu.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Kandesartan / Amlodypina / Hydrochlorotiazyd
Nie przeprowadzono badań nieklinicznych skojarzenia trzech substancji czynnych:
kandesartanu/amlodypiny/hydrochlorotiazydu. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym,
toksycznego wpływu na reprodukcję i genotoksyczności po zastosowaniu skojarzenia
kandesartanu/hydrochlorotiazydu nie wykazały nowych działań toksycznych w porównaniu
z działaniami znanymi dla każdego ze składników osobno. Dołączenie hydrochlorotiazydu nasiliło
nefrotoksyczność kandesartanu. Nie wpływało ono znacząco na wyniki badań nad rozwojem
płodowym u szczurów, myszy lub królików.

Kandesartan
Działanie ogólnoustrojowe lub działanie toksyczne na narządy docelowe
Brak dowodów wskazujących na toksyczne działanie ogólnoustrojowe lub na narządy docelowe
w dawkach istotnych klinicznie. W przedklinicznych badaniach bezpieczeństwa, wykazano wpływ
kandesartanu na nerki i parametry czerwonych krwinek przy podawaniu dużych dawek u myszy,
szczurów, psów i małp. Kandesartan powodował obniżenie parametrów czerwonych krwinek
(erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu). Oddziaływanie kandesartanu na nerki (takie jak
śródmiąższowe zapalenie nerek, poszerzenie kanalików nerkowych, nacieki bazofilów do kanalików
nerkowych; zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny w osoczu) może być spowodowane
działaniem hipotensyjnym prowadzącym do zmian w perfuzji nerek. Ponadto kandesartan powodował
rozrost/przerost komórek aparatu przykłębuszkowego. Uważa się, że zmiany te są wynikiem działania
farmakologicznego kandesartanu. Wydaje się, że w przypadku stosowania kandesartanu w dawkach
terapeutycznych u ludzi rozrost/przerost komórek aparatu przykłębuszkowego nerek nie ma żadnego
znaczenia.

Toksyczny wpływ na rozród
Podczas stosowania kandesartanu w późniejszym okresie ciąży zaobserwowano działania toksyczne
na płód (patrz punkt 4.6).

Rakotwórczość i mutageneza
Dane z badań mutagenności in vitro i in vivo wskazują, że kandesartan nie wykazuje działania
mutagennego ani klastogennego w warunkach stosowania klinicznego. Nie stwierdzono działania
karcynogennego.

Amlodypina
Toksyczny wpływ na rozród
Badania wpływu na reprodukcję przeprowadzone na szczurach i myszach wykazały opóźnienie daty
porodu, wydłużenie czasu trwania porodu i zmniejszoną przeżywalność potomstwa po zastosowaniu

dawek około 50 razy większych od maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi, w przeliczeniu na mg/kg
mc.

Zaburzenia płodności
U szczurów leczonych amlodypiną (samce przez 64 dni i samice przez 14 dni poprzedzających krycie)
w dawkach do 10 mg/kg/dobę (8-krotność* maksymalnej dawki zalecanej dla ludzi, wynoszącej 10
mg, w oparciu o przelicznik mg/m2) nie stwierdzono wpływu na płodność. W innym badaniu na
szczurach, w którym samcom szczurów podawano amlodypinę w postaci bezylanu przez 30 dni
w dawce porównywalnej z dawką stosowaną u ludzi w przeliczeniu na mg/kg mc., stwierdzono
zmniejszone stężenie hormonu gonadotropowego i testosteronu w osoczu, jak również zmniejszenie
gęstości nasienia oraz liczby dojrzałych spermatyd i komórek Sertoliego.

Rakotwórczość i mutageneza
U szczurów i myszy, którym podawano amlodypinę w pokarmie przez okres dwóch lat, w stężeniach
obliczonych tak, aby zapewnić dobowe dawki wynoszące 0,5, 1,25 i 2,5 mg/kg/dobę, nie stwierdzono
oznak działania rakotwórczego. Największa dawka (dla myszy bliska maksymalnej dawce, a dla
szczurów odpowiadająca dwukrotności* maksymalnej zalecanej dawki klinicznej wynoszącej 10 mg
w oparciu o przelicznik mg/m2) była zbliżona do maksymalnej dawki tolerowanej u myszy, lecz nie
u szczurów. Badania mutagenności nie wykazały żadnych działań związanych z lekiem ani na
poziomie genów, ani chromosomów.
* Na podstawie masy ciała pacjenta wynoszącej 50 kg

Hydrochlorotiazyd
Badania hydrochlorotiazydu wykazały niejednoznaczne dowody na działanie genotoksyczne lub
rakotwórcze w niektórych modelach doświadczalnych.

Hydrochlorotiazyd nie był teratogenny i nie miał wpływu na płodność, zapłodnienie ani rozwój
zarodka/płodu. Zmniejszony przyrost masy ciała potomstwa szczurów w okresie laktacji
przypisywano dużej dawce (15-krotność dawki stosowanej u ludzi) oraz działanie moczopędne
hydrochlorotiazydu, co w konsekwencji wpływa na laktację (patrz punkt 4.6).

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Wypełnienie kapsułki
Laktoza jednowodna
Skrobia kukurydziana
Hydroksypropyloceluloza
Karmeloza wapniowa
Makrogol (typ 8000)
Skrobia żelowana, kukurydziana
Magnezu stearynian

Otoczka kapsułki (16 mg + 5 mg + 12,5 mg)
Korpus
Tytanu dwutlenek (E 171)
Żelatyna

Wieczko
Żółcień pomarańczowa (E 110)
Tytanu dwutlenek (E 171)
Żelatyna

Otoczka kapsułki (16 mg + 10 mg + 12,5 mg)
Korpus

Tytanu dwutlenek (E 171)
Żelatyna

Wieczko
Azorubina (E 122)
Żółcień pomarańczowa (E 110)
Tytanu dwutlenek (E 171)
Żelatyna

Tusz
Szelak
Żelaza tlenek czarny (E 172)
Glikol propylenowy
Amonowy wodorotlenek stężony
Potasu wodorotlenek

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30˚C.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Opakowania po 7, 10, 28, 30, 60, 90 i 100 kapsułek twardych w blistrach z folii
PA/Aluminium/PVC/Aluminium, w tekturowym pudełku.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Bez specjalnych wymagań.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Adamed Pharma S.A.
Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A
05-152 Czosnów

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 16 mg + 5 mg + 12,5 mg
kapsułki twarde: 28521
Candesartan Cilexetil + Amlodipine + Hydrochlorothiazide Adamed 16 mg + 10 mg + 12,5 mg
kapsułki twarde: 28522

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 23.07.2024

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

24.01.2025

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.