# Piramil 5 mg

> Ramipril · 5 mg · Tabletki

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Piramil 5 mg
- **Nazwa powszechna:** Ramiprilum
- **Substancja czynna:** [Ramipril](https://apteka.online/odpowiedniki/ramiprilum)
- **Moc:** 5 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** C09AA05
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 291/20
- **Podmiot odpowiedzialny:** Medezin Sp. z o.o.
- **Import równoległy:** Tak
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-dzialajace-na-uklad-renina-angiotensyna/piramil-5-mg-tabl-5-mg-medezin
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-dzialajace-na-uklad-renina-angiotensyna/piramil-5-mg-tabl-5-mg-medezin.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/44246/parallel-import-files/LEAFLET/public
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/13306/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 30 tabl. | 5909991440787 | Rp | 11,12 zł (dopłata od 6,40 zł) | Dobrze dostępny (3/5) | — |

## Leki refundowane

### 30 tabl. — EAN 5909991440787 · cena jedn. 0,37 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| We wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji | ryczałt | 11,12 zł | 6,40 zł | 4,72 zł | 11,12 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Piramil 5 mg i w jakim celu się go stosuje?
Lek Piramil 5 mg zawiera substancję czynną o nazwie ramipryl. Należy on do grupy leków
nazywanych inhibitorami ACE (inhibitorami konwertazy angiotensyny).

Lek Piramil 5 mg działa przez:
• zmniejszenie wytwarzania w organizmie substancji, które mogą zwiększać ciśnienie tętnicze
krwi,
• zmniejszanie napięcia i rozszerzanie naczyń krwionośnych,
• ułatwienie sercu pompowania krwi do wszystkich części organizmu.

Lek Piramil 5 mg można stosować w celu:
• leczenia wysokiego ciśnienia tętniczego krwi (nadciśnienia tętniczego),
• zmniejszenia ryzyka zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu,
• zmniejszenia ryzyka lub opóźnienia pogorszenia czynności nerek (niezależnie od tego, czy
pacjent choruje na cukrzycę),
• leczenia serca, gdy nie jest ono w stanie pompować wystarczającej dla organizmu ilości krwi
(niewydolność serca),
• leczenia po zawale mięśnia sercowego powikłanego niewydolnością serca.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Piramil 5 mg

Kiedy nie stosować leku Piramil 5 mg
• jeśli pacjent ma uczulenie na ramipryl, na inne inhibitory ACE lub na którykolwiek ze
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Objawami reakcji alergicznej mogą być: wysypka, trudności w połykaniu lub oddychaniu, obrzęk
warg, twarzy, gardła lub języka.
• jeśli u pacjenta wystąpiła kiedykolwiek ciężka reakcja alergiczna nazywana „obrzękiem
naczynioruchowym”. Do jej objawów należą: świąd, pokrzywka, czerwone plamy na rękach,
stopach i w gardle, obrzęk gardła i języka, obrzęk wokół oczu i ust, trudności w oddychaniu lub
połykaniu.
• jeśli pacjent poddawany jest dializie lub innym rodzajom filtracji krwi. Zależnie od stosowanej
aparatury, lek Piramil 5 mg może nie być dla niego odpowiedni.
• jeśli u pacjenta stwierdzono zaburzenia czynności nerek, w których zmniejszony jest dopływ do
nich krwi (zwężenie tętnicy nerkowej).
• w ostatnich 6 miesiącach ciąży (patrz niżej „Ciąża i karmienie piersią”).
• jeśli ciśnienie tętnicze krwi pacjenta jest nieprawidłowo niskie lub niestabilne. Konieczne jest
zbadanie tego przez lekarza.
• jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i przyjmuje lek zmniejszający ciśnienie
tętnicze, zawierający aliskiren.
• jeśli pacjent przyjmował lub obecnie przyjmuje lek zawierający sakubitryl z walsartanem (lek
stosowany u dorosłych w leczeniu przewlekłej niewydolności serca), gdyż zwiększa to ryzyko
obrzęku naczynioruchowego (nagły obrzęk tkanki np. w obrębie gardła).

Jeśli którakolwiek z opisanych sytuacji dotyczy pacjenta, nie powinien przyjmować leku Piramil 5
mg. W razie wątpliwości należy przed przyjęciem leku Piramil 5 mg zwrócić się do lekarza.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem leku Piramil 5 mg należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli:
• pacjent ma zaburzenia czynności serca, wątroby lub nerek;
• pacjent utracił dużo elektrolitów lub płynów (na skutek wymiotów, biegunki, obfitego pocenia
się, stosowania diety z małą ilością soli, przyjmowania przez długi czas leków moczopędnych lub
stosowania dializ);
• pacjent ma się poddać leczeniu w celu zmniejszenia uczulenia na jad pszczół lub os (odczulanie);
• pacjent ma otrzymać znieczulenie (do operacji lub zabiegu dentystycznego). Może być konieczne
odstawienie leku Piramil 5 mg na dzień przed zabiegiem, dlatego należy poradzić się w tej
sprawie lekarza.
• badanie wykazało u pacjenta duże stężenie potasu we krwi;
• pacjent przyjmuje leki lub ma zaburzenia, które mogą spowodować zmniejszenie stężenia sodu
we krwi.
Lekarz może regularnie zlecać badania krwi, zwłaszcza w celu skontrolowania stężenia sodu we
krwi, szczególnie jeśli pacjent jest w podeszłym wieku.
• pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków, gdyż powoduje to zwiększenie ryzyka
obrzęku naczynioruchowego:
- racekadotryl (lek stosowany w leczeniu biegunki);
- leki stosowane w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego narządu i w leczeniu raka
(inhibitory mTOR, np. temsyrolimus, syrolimus, ewerolimus);
- wildagliptyna i inne leki z grupy inhibitorów dipeptydylopeptydazy 4 (ang. dipeptidyl
peptidase IV inhibitors, DDP-4) (leki stosowane w leczeniu cukrzycy).
• u pacjenta stwierdzono kolagenozę, taką jak twardzina lub układowy toczeń rumieniowaty;
• pacjent przyjmuje jeden z następujących leków przeciwnadciśnieniowych:
- antagonista receptora angiotensyny II (leki znane również jako sartany, np. walsartan,
telmisartan, irbesartan), zwłaszcza jeśli pacjent ma chorobę nerek spowodowaną cukrzycą;
- aliskiren.
Lekarz może regularnie kontrolować czynności nerek, ciśnienie tętnicze i stężenie elektrolitów
(np. potasu) we krwi. Patrz także informacje w punkcie „Kiedy nie stosować leku Piramil 5 mg”.

• pacjentka jest w ciąży (lub planuje ciążę), musi poinformować o tym lekarza. Stosowanie leku
Piramil 5 mg nie jest zalecane w pierwszych 3 miesiącach ciąży i może być bardzo szkodliwe dla
dziecka po 3. miesiącu ciąży (patrz niżej punkt „Ciąża i karmienie piersią”).

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się podawania leku Piramil 5 mg dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, gdyż nie
ustalono jeszcze bezpieczeństwa stosowania i skuteczności ramiprylu u dzieci.

Jeśli którakolwiek z opisanych sytuacji dotyczy pacjenta lub pacjent nie jest tego pewien, przed
przyjęciem leku Piramil 5 mg należy zwrócić się do lekarza.

Lek Piramil 5 mg a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Przyczyną jest możliwość
wzajemnego wpływu leku Piramil 5 mg i niektórych innych leków na swoje działanie.

Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu któregokolwiek z wymienionych leków, gdyż mogą
one osłabić działanie leku Piramil 5 mg:
• leki przeciwbólowe i przeciwzapalne (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne, tzw. NLPZ, takie
jak ibuprofen lub indometacyna i kwas acetylosalicylowy);
• leki stosowane w leczeniu niskiego ciśnienia tętniczego krwi, wstrząsu, niewydolności serca,
astmy oskrzelowej lub alergii, takie jak efedryna, noradrenalina lub adrenalina. Lekarz powinien
kontrolować ciśnienie tętnicze krwi pacjenta.

Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu któregokolwiek z wymienionych leków, gdyż
przyjmowane razem z lekiem Piramil 5 mg mogą zwiększać ryzyko wystąpienia u pacjenta działań
niepożądanych:
• leki przeciwbólowe i przeciwzapalne (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne, tzw. NLPZ, takie
jak ibuprofen lub indometacyna i kwas acetylosalicylowy);
• leki przeciwnowotworowe (chemioterapia);
• temsyrolimus (lek przeciwnowotworowy);
• syrolimus, ewerolimus (leki stosowane w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepu);
• leki moczopędne, takie jak furosemid;
• preparaty potasu (w tym zamienniki soli kuchennej zawierające potas), leki moczopędne
oszczędzające potas (np. spironolakton, triamteren, amiloryd) i inne leki zwiększające stężenie
potasu we krwi (np. trimetoprim i kotrimoksazol [leki stosowane w leczeniu zakażeń
bakteryjnych], cyklosporyna [lek hamujący czynność układu odpornościowego, stosowany w
celu zapobiegania odrzuceniu przez organizm przeszczepionego narządu] i heparyna [lek
stosowany w celu rozcieńczenia krwi i zapobiegania powstaniu zakrzepów]);
• steroidowe leki przeciwzapalne, takie jak prednizolon;
• allopurynol (lek stosowany w celu zmniejszenia stężenia kwasu moczowego we krwi);
• prokainamid (lek stosowany w zaburzeniach czynności serca);
• wildagliptyna (lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2);
• racekadotryl (lek przeciwbiegunkowy).

Lekarz może zmienić dawkę leku i (lub) zalecić inne środki ostrożności, jeśli pacjent przyjmuje lek z
grupy antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskiren (patrz także informacja w punkcie „Kiedy
nie stosować leku Piramil 5 mg” i „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu któregokolwiek z wymienionych leków, gdyż lek
Piramil 5 mg może zaburzać ich działanie:
• leki przeciwcukrzycowe (doustne i insulina). Lek Piramil 5 mg może zmniejszać stężenie cukru
we krwi. Podczas stosowania leku Piramil 5 mg należy regularnie kontrolować stężenie cukru we
krwi.

• lit (stosowany w chorobach psychicznych). Lek Piramil 5 mg może zwiększyć stężenie litu we
krwi. Lekarz zaleci ścisłe kontrolowanie stężenia litu we krwi.

Jeśli którakolwiek z opisanych sytuacji dotyczy pacjenta lub pacjent nie jest tego pewien, przed
przyjęciem leku Piramil 5 mg należy zwrócić się do lekarza.

Lek Piramil 5 mg z jedzeniem, piciem i alkoholem
• Picie alkoholu podczas stosowania leku Piramil 5 mg może spowodować zawroty głowy lub
oszołomienie. Osoby zainteresowane dopuszczalną ilością alkoholu podczas leczenia powinny
omówić to z lekarzem, gdyż działania leków obniżających ciśnienie tętnicze krwi i alkoholu
mogą się sumować.
• Lek Piramil 5 mg można przyjmować niezależnie od posiłków.

Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Jeśli pacjentka przypuszcza, że jest w ciąży (lub mogła zajść w ciążę), powinna powiedzieć o tym
lekarzowi.
Leku Piramil 5 mg nie należy przyjmować w czasie pierwszych 12 tygodni ciąży i nie wolno go
stosować po 13. tygodniu ciąży, gdyż lek przyjmowany w tym czasie może poważnie zaszkodzić
dziecku.
Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas leczenia lekiem Piramil 5 mg, powinna niezwłocznie
poinformować o tym lekarza. Lekarz zaproponuje zmianę na inny lek przed planowaną ciążą.

Karmienie piersią
Nie należy stosować leku Piramil 5 mg w okresie karmienia piersią.

Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Piramil 5 mg może powodować zawroty głowy, zwłaszcza na początku leczenia lub podczas
zwiększania dawki. W takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać narzędzi lub
maszyn.

### 3. Jak stosować lek Piramil 5 mg?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

Lek Piramil 5 mg dostępny jest w następujących dawkach: 1,25 mg, 2,5 mg, 5 mg, 10 mg.

Przyjmowanie leku
• Lek należy przyjmować doustnie, codziennie o tej samej porze dnia.
• Tabletki należy popijać płynem.
• Tabletek nie należy kruszyć ani rozgryzać.

Ile leku przyjmować
Leczenie nadciśnienia tętniczego
• Dawka początkowa wynosi zwykle 1,25 mg lub 2,5 mg raz na dobę.
• Na podstawie kontroli ciśnienia tętniczego lekarz może modyfikować dawkowanie leku.
• Maksymalna dawka wynosi 10 mg raz na dobę.
• Jeśli pacjent przyjmuje już lek moczopędny, lekarz może zalecić jego odstawienie lub
zmniejszenie dawki przed włączeniem do terapii leku Piramil 5 mg.

Zmniejszenie ryzyka zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu
• Dawka początkowa wynosi zwykle 2,5 mg raz na dobę.
• Lekarz może następnie zwiększyć dawkę leku.
• Zwykle stosowana dawka wynosi 10 mg raz na dobę.

Zmniejszenie lub opóźnienie pogorszenia czynności nerek
• Dawka początkowa wynosi zwykle 1,25 mg lub 2,5 mg raz na dobę.
• Lekarz może następnie zmodyfikować dawkę leku.
• Zwykle stosowana dawka wynosi 5 mg lub 10 mg raz na dobę.

Leczenie niewydolności serca
• Dawka początkowa wynosi zwykle 1,25 mg raz na dobę.
• Lekarz może następnie zmodyfikować dawkę leku.
• Maksymalna dawka wynosi 10 mg raz na dobę. Preferowane jest przyjmowanie jej po podziale
na dwie dawki w ciągu dnia.

Leczenie po zawale mięśnia sercowego
• Dawka początkowa wynosi zwykle 1,25 mg lub 2,5 mg raz na dobę.
• Lekarz może następnie zmodyfikować dawkę leku.
• Maksymalna dawka wynosi 10 mg raz na dobę. Preferowane jest przyjmowanie jej po podziale
na dwie dawki w ciągu dnia.

Osoby w podeszłym wieku
Lekarz zmniejszy dawkę początkową i będzie ją wolniej zwiększał.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Piramil 5 mg
W razie przedawkowania leku należy zwrócić się do lekarza lub udać się od razu do najbliższego
szpitala. Pacjent nie powinien prowadzić samochodu, ale poprosić o to kogoś innego lub zadzwonić po
karetkę pogotowia. Należy zabrać ze sobą opakowanie leku, aby lekarz zobaczył, jaki lek został
przyjęty.

Pominięcie przyjęcia leku Piramil 5 mg
• W razie pominięcia dawki leku należy przyjąć następną dawkę o zwykłej porze.
• Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z następujących ciężkich działań niepożądanych, należy
przerwać stosowanie tego leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem – może być konieczne
szybkie leczenie.
• Obrzęk twarzy, warg lub gardła utrudniający połykanie lub oddychanie, a także świąd i wysypka.
Mogą to być objawy ciężkiej reakcji alergicznej na ten lek.
• Ciężkie reakcje skórne, w tym wysypka, owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej, nasilenie
wcześniej istniejącej choroby skóry, zaczerwienienie, pęcherze lub odwarstwienie skóry (takie
jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka lub rumień
wielopostaciowy).

W razie wystąpienia wymienionych objawów należy natychmiast poinformować lekarza:
• Przyspieszona czynność serca, nierówne lub silne bicie serca (kołatanie serca), ból w klatce
piersiowej, ucisk w klatce piersiowej lub cięższe zaburzenia, w tym zawał mięśnia sercowego i
udar mózgu.
• Duszność lub kaszel. Mogą one wskazywać na choroby płuc.
• Łatwe powstawanie siniaków, dłuższy niż zwykle czas krwawienia, jakiekolwiek objawy
krwawienia (np. krwawienie z dziąseł), purpurowe plamki na skórze lub częstsze zakażenia, ból
gardła i gorączka, uczucie zmęczenia, omdlenie, zawroty głowy lub bladość skóry. Mogą to być
objawy choroby krwi lub szpiku kostnego.
• Silny ból żołądka, który może promieniować do pleców. Może on być objawem zapalenia
trzustki.
• Gorączka, dreszcze, zmęczenie, utrata apetytu, ból żołądka, nudności, zażółcenie skóry lub oczu
(żółtaczka). Mogą to być objawy zaburzeń wątroby, takich jak zapalenie lub uszkodzenie
wątroby.

Inne działania niepożądane
Należy poinformować lekarza, jeśli którykolwiek z poniższych objawów nasili się lub utrzymuje się
dłużej niż kilka dni.

Często (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób)
• Ból głowy lub uczucie zmęczenia.
• Zawroty głowy. Mogą występować częściej na początku stosowania leku Piramil 5 mg lub po
zwiększeniu jego dawki.
• Omdlenie, niedociśnienie tętnicze (nieprawidłowo niskie ciśnienie tętnicze), zwłaszcza podczas
szybkiego podnoszenia się do pozycji stojącej lub siedzącej.
• Suchy, męczący kaszel, zapalenie zatok lub oskrzeli, duszność.
• Ból brzucha, biegunka, niestrawność, nudności lub wymioty.
• Wysypka skórna ze wzniesionymi grudkami lub bez nich.
• Ból w klatce piersiowej.
• Skurcze lub bóle mięśni.
• Większe niż zwykle stężenie potasu we krwi, wykazane w badaniach laboratoryjnych.

Niezbyt często (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób)
• Zaburzenia równowagi (zawroty głowy pochodzenia błędnikowego).
• Świąd skóry i zaburzenia czucia w obrębie skóry, takie jak drętwienie, mrowienie, kłucie,
pieczenie lub uczucie pełzania po skórze (parestezje).
• Utrata lub zaburzenia smaku.
• Zaburzenia snu.
• Depresja, lęk, większa niż zwykle nerwowość lub niepokój.
• Uczucie zatkania nosa, trudności w oddychaniu lub pogorszenie astmy.
• Obrzęk jelit (tzw. „obrzęk naczynioruchowy jelit”), którego objawami są bóle brzucha, wymioty i
biegunka.
• Zgaga, zaparcie lub suchość w jamie ustnej.
• Większe niż zwykle wydalanie moczu w ciągu dnia.
• Nasilone pocenie się.
• Utrata bądź zmniejszenie apetytu (jadłowstręt).
• Przyspieszone bądź nieregularne bicie serca.
• Obrzęki rąk i nóg. Mogą być objawem zatrzymywania większych niż zwykle ilości wody.
• Uderzenia gorąca.
• Niewyraźne widzenie.
• Bóle stawów.

• Gorączka.
• Impotencja, zmniejszenie popędu płciowego u mężczyzn i kobiet.
• Zwiększona liczba pewnych krwinek białych (eozynofilia) wykrywana w badaniach krwi.
• Wyniki badań krwi wskazujące na zaburzenia czynności wątroby, trzustki lub nerek.

Rzadko (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób)
• Uczucie rozkojarzenia lub splątania.
• Zaczerwienienie i obrzęk języka.
• Ciężkie łuszczenie się skóry, swędząca, grudkowa wysypka.
• Choroby paznokci (np. rozluźnienie lub oddzielenie paznokcia od łożyska).
• Wysypka skórna lub powstawanie siniaków.
• Plamy na skórze i ziębnięcie kończyn.
• Zaczerwienienie, świąd, obrzęk lub łzawienie oczu.
• Zaburzenia słuchu i dzwonienie w uszach.
• Uczucie osłabienia.
• Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, białych lub płytek krwi albo stężenia hemoglobiny w
badaniach krwi.

Bardzo rzadko (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 000 osób)
• Nadwrażliwość na światło słoneczne.

Inne zgłaszane działania niepożądane
Należy poinformować lekarza, jeśli któryś z poniższych objawów znacznie się nasili lub utrzymuje się
dłużej niż kilka dni.

Działania niepożądane występujące z nieznaną częstością (częstości nie można określić na podstawie
dostępnych danych):
• Zagęszczenie moczu (ciemne zabarwienie moczu), nudności lub wymioty, kurcze mięśni,
splątanie i drgawki, które mogą być objawami nieprawidłowego wydzielania hormonu
antydiuretycznego (ADH). W razie wystąpienia takich objawów należy możliwie szybko
skontaktować się z lekarzem.
• Trudności w koncentracji.
• Obrzęk jamy ustnej.
• Zbyt mała liczba krwinek wykryta w badaniach krwi.
• Mniejsze niż zwykle stężenie sodu w badaniach krwi.
• Zmiana koloru palców rąk i nóg po wychłodzeniu oraz uczucie mrowienia lub ból po rozgrzaniu
(objaw Raynauda).
• Powiększenie piersi u mężczyzn.
• Spowolnione lub upośledzone reakcje.
• Uczucie pieczenia.
• Zaburzenia węchu.
• Wypadanie włosów.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301/faks: + 48 22 49 21 309/Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Piramil 5 mg?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Tłumaczenie niektórych informacji znajdujących się na opakowaniu bezpośrednim:
Ch.-B./verwendbar bis: siehe Prägung – numer serii/termin ważności: patrz na tłoczenia

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Piramil 5 mg
◦ Substancją czynną jest ramipryl. Każda tabletka zawiera 5 mg ramiprylu.
◦ Pozostałe składniki to: celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, sodu wodorowęglan, sodu
stearylofumaran, skrobia żelowana, kukurydziana.

Jak wygląda lek Piramil 5 mg i co zawiera opakowanie
Białe, podłużne, obustronnie wypukłe tabletki z linią podziału po obu stronach i napisem „R 5” po
jednej stronie. Tabletkę można podzielić na 2 równe dawki.

Tabletki pakowane są blistry Al/Al w tekturowym pudełku.
Wielkość opakowania: 30 tabletek.

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do podmiotu
odpowiedzialnego lub importera równoległego.

Podmiot odpowiedzialny w Niemczech, kraju eksportu:
Hexal AG
Industriestraße 25
83607 Holzkirchen
Niemcy

Wytwórca:
Lek S.A
ul. Podlipie 16
95-010 Stryków
Polska

Lek Pharmaceuticals d.d.
Verovškova ulica 57
1526 Lublana
Słowenia

Salutas Pharma GmbH
Otto-von-Guericke-Allee 1
D-39179 Barleben

Niemcy

Importer równoległy:
Medezin Sp. z o.o.
ul. Zbąszyńska 3
91-342 Łódź

Przepakowano w:
Medezin Sp. z o.o.
ul. Zbąszyńska 3
91-342 Łódź

Numer pozwolenia na dopuszczenie do obrotu w Niemczech, kraju eksportu: 53329.02.00

Numer pozwolenia na import równoległy: 291/20

Data zatwierdzenia ulotki: 07.11.2025

[Informacja o zastrzeżonym znaku towarowym]

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

1 NL/H/0448/001-002-003-004/IB/059 resp

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Piramil 1,25 mg, 1,25 mg, tabletki
Piramil 2,5 mg, 2,5 mg, tabletki
Piramil 5 mg, 5 mg, tabletki
Piramil 10 mg, 10 mg, tabletki

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Piramil 1,25 mg
Każda tabletka zawiera 1,25 mg ramiprylu (Ramiprilum).

Piramil 2,5 mg
Każda tabletka zawiera 2,5 mg ramiprylu (Ramiprilum).

Piramil 5 mg
Każda tabletka zawiera 5 mg ramiprylu (Ramiprilum).

Piramil 10 mg
Każda tabletka zawiera 10 mg ramiprylu (Ramiprilum).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka

Piramil 1,25 mg
Podłużna tabletka (8 x 4 mm), biała lub biaława, z nacięciem po obu stronach.
Linia podziału na tabletce nie jest przeznaczona do przełamywania tabletki.

Piramil 2,5 mg
Podłużna tabletka (15 x 6,5 mm), nakrapiana, jasnożółta, z nacięciem po jednej stronie.
Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Piramil 5 mg
Podłużna tabletka (15 x 6,5 mm), nakrapiana, jasnoróżowa, z nacięciem po jednej stronie.
Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Piramil 10 mg
Podłużna tabletka (15 x 6,5 mm), biała lub biaława, z nacięciem po jednej stronie.
Tabletkę można podzielić na równe dawki.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

◦ Leczenie nadciśnienia tętniczego.
◦ Zapobieganie chorobom układu sercowo-naczyniowego: zmniejszenie zachorowalności
i umieralności z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów z:
o jawną chorobą układu sercowo-naczyniowego pochodzenia miażdżycowego (z chorobą

2 NL/H/0448/001-002-003-004/IB/059 resp

niedokrwienną serca lub udarem mózgu, lub z chorobą naczyń obwodowych w wywiadzie) lub
o cukrzycą i co najmniej jednym czynnikiem ryzyka dla choroby sercowo-naczyniowej (patrz
punkt 5.1).
◦ Leczenie chorób nerek:
o początkowe stadium cukrzycowej nefropatii kłębuszkowej stwierdzone na podstawie obecności
mikroalbuminurii
o jawna cukrzycowa nefropatia kłębuszkowa stwierdzona na podstawie białkomoczu u pacjentów
z co najmniej jednym czynnikiem ryzyka dla choroby sercowo-naczyniowej (patrz punkt 5.1)
o jawna niecukrzycowa nefropatia kłębuszkowa, w której białkomocz wynosi co najmniej
3 g/dobę (patrz punkt 5.1).
◦ Leczenie objawowej niewydolności serca.
◦ Prewencja wtórna po ostrym zawale mięśnia sercowego: zmniejszenie umieralności u pacjentów
z klinicznymi objawami niewydolności serca po ostrej fazie zawału mięśnia sercowego. Produkt
leczniczy należy włączyć do leczenia po upływie 48 godzin od ostrej fazy zawału.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Zaleca się przyjmowanie produktu Piramil codziennie o tej samej porze dnia. Tabletki można
przyjmować przed, w trakcie lub po posiłku, gdyż pokarm nie zmienia biodostępności produktu
leczniczego (patrz punkt 5.2). Tabletki należy popijać płynem. Nie wolno ich żuć ani kruszyć.

Dorośli

Pacjenci otrzymujący leki moczopędne
Po rozpoczęciu leczenia produktem Piramil może wystąpić niedociśnienie tętnicze; jest ono bardziej
prawdopodobne u pacjentów leczonych jednocześnie lekami moczopędnymi. Należy zachować
ostrożność, gdyż w tej grupie pacjentów może występować odwodnienie i (lub) hiponatremia. Jeśli to
możliwe, leki moczopędne należy odstawić 2 do 3 dni przed rozpoczęciem leczenia produktem
Piramil (patrz punkt 4.4).
U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, u których nie odstawiono leku moczopędnego, leczenie
produktem Piramil należy rozpocząć od dawki 1,25 mg. Należy kontrolować czynność nerek i stężenie
potasu w surowicy. Dalsze dawkowanie produktu Piramil należy ustalać w zależności od docelowych
wartości ciśnienia tętniczego.

Nadciśnienie tętnicze

Dawkę należy zindywidualizować w zależności od profilu pacjenta (patrz punkt 4.4) i kontroli
ciśnienia tętniczego.
Produkt Piramil może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z lekami
przeciwnadciśnieniowymi z innych grup (patrz punkty 4.3, 4.4, 4.5 i 5.1).

Dawka początkowa
Produkt Piramil należy włączać do leczenia stopniowo, z zalecaną dawką początkową 2,5 mg na dobę.
U pacjentów z silną aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron może wystąpić nadmierne
obniżenie ciśnienia tętniczego po podaniu dawki początkowej. U tych pacjentów zaleca się
zastosowanie dawki początkowej 1,25 mg i rozpoczęcie leczenia pod nadzorem lekarza (patrz punkt
4.4).

Ustalanie dawki i dawka podtrzymująca
Dawkę można podwajać co 2 do 4 tygodni w celu osiągnięcia docelowego ciśnienia tętniczego;
maksymalna dozwolona dawka produktu Piramil wynosi 10 mg/dobę. Produkt leczniczy podaje się
zwykle raz na dobę.

Zapobieganie chorobom układu sercowo-naczyniowego

Dawka początkowa

3 NL/H/0448/001-002-003-004/IB/059 resp

Zalecana dawka początkowa produktu Piramil wynosi 2,5 mg raz na dobę.

Ustalanie dawki i dawka podtrzymująca
Dawkę należy zwiększać stopniowo w zależności od tolerancji substancji czynnej przez pacjenta.
Zaleca się podwojenie dawki po jednym lub dwóch tygodniach leczenia, a po kolejnych dwóch do
trzech tygodni zwiększenie jej do docelowej dawki podtrzymującej, wynoszącej 10 mg produktu
Piramil raz na dobę.

Patrz także wyżej dawkowanie u pacjentów leczonych lekami moczopędnymi.

Leczenie choroby nerek

U pacjentów z cukrzycą i mikroalbuminurią

Dawka początkowa
Zalecana dawka początkowa produktu Piramil wynosi 1,25 mg raz na dobę.

Ustalanie dawki i dawka podtrzymująca
Dawkę należy zwiększać stopniowo w zależności od tolerancji substancji czynnej przez pacjenta. Po
dwóch tygodniach leczenia zalecane jest podwojenie dawki do 2,5 mg raz na dobę, a po kolejnych
dwóch tygodniach do 5 mg.

U pacjentów z cukrzycą i co najmniej jednym czynnikiem ryzyka sercowo-naczyniowego

Dawka początkowa
Zalecana dawka początkowa produktu Piramil wynosi 2,5 mg raz na dobę.

Ustalanie dawki i dawka podtrzymująca
Dawkę należy zwiększać stopniowo w zależności od tolerancji substancji czynnej przez pacjenta.
Po jednym lub dwóch tygodniach leczenia zaleca się podwojenie dawki do 5 mg raz na dobę, a po
kolejnych dwóch lub trzech tygodniach do 10 mg. Docelowa dawka dobowa wynosi 10 mg.

U pacjentów z nefropatią o etiologii innej niż cukrzycowa, określoną na podstawie białkomoczu
≥3 g/dobę

Dawka początkowa
Zalecana dawka początkowa produktu Piramil wynosi 1,25 mg raz na dobę.

Ustalanie dawkowania i dawka podtrzymująca
Dawkę należy zwiększać stopniowo w zależności od tolerancji substancji czynnej przez pacjenta.
Po dwóch tygodniach zaleca się podwojenie dawki do 2,5 mg raz na dobę, a po kolejnych dwóch
tygodniach do 5 mg.

Objawowa niewydolność serca

Dawka początkowa
U pacjentów, których stan ustabilizowano lekiem moczopędnym, zalecana dawka początkowa wynosi
1,25 mg na dobę.

Ustalanie dawki i dawka podtrzymująca
Dawkę produktu Piramil należy zwiększać, podwajając ją co jeden do dwóch tygodni, do uzyskania
maksymalnej dawki dobowej 10 mg. Preferowane jest podawanie produktu w dwóch dawkach
podzielonych.

Prewencja wtórna po ostrym zawale mięśnia sercowego z niewydolnością serca

Dawka początkowa

4 NL/H/0448/001-002-003-004/IB/059 resp

Dawka początkowa u pacjenta stabilnego klinicznie i hemodynamicznie po 48 godzinach od ostrego
zawału mięśnia sercowego wynosi 2,5 mg dwa razy na dobę przez trzy dni. Jeśli pacjent źle toleruje
początkową dawkę 2,5 mg, przez dwa dni należy podawać dawkę 1,25 mg dwa razy na dobę, potem
zwiększyć ją do 2,5 mg, a następnie do 5 mg dwa razy na dobę. Jeśli dawki nie można zwiększyć do
2,5 mg dwa razy na dobę, leczenie należy przerwać.

Patrz także wyżej dawkowanie u pacjentów leczonych lekami moczopędnymi.

Ustalanie dawki i dawka podtrzymująca
Dawkę dobową zwiększa się stopniowo, podwajając ją w odstępach jednego do trzech dni, aż do
osiągnięcia docelowej dawki podtrzymującej 5 mg dwa razy na dobę.

Jeśli to możliwe, dawkę podtrzymującą należy podawać w dwóch dawkach podzielonych.

Jeśli dawki nie można zwiększyć do 2,5 mg dwa razy na dobę, leczenie należy przerwać.
Nadal nie ma dostatecznych danych dotyczących leczenia pacjentów z ciężką niewydolnością serca
(klasa IV wg NYHA) bezpośrednio po zawale mięśnia sercowego. Jeśli podjęta zostanie decyzja
o leczeniu pacjentów z tej grupy, zaleca się zastosowanie dawki początkowej 1,25 mg raz na dobę
i zachowanie szczególnej ostrożności podczas każdorazowego zwiększenia dawki.

Szczególne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności nerek
Dobową dawkę u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy ustalać na podstawie klirensu
kreatyniny (patrz punkt 5.2):
• jeśli klirens kreatyniny wynosi ≥60 ml/min, zmiana dawki początkowej (2,5 mg/dobę) nie jest
konieczna; maksymalna dawka dobowa wynosi 10 mg;
• jeśli klirens kreatyniny wynosi 30-60 ml/min, zmiana dawki początkowej (2,5 mg/dobę) nie jest
konieczna; maksymalna dawka dobowa wynosi 5 mg;
• jeśli klirens kreatyniny wynosi 10-30 ml/min, dawka początkowa wynosi 1,25 mg/dobę, a dawka
maksymalna 5 mg/dobę;
• u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym poddawanych hemodializie: ramipryl jest dializowany
w niewielkim stopniu; dawka początkowa wynosi 1,25 mg/dobę, a dawka maksymalna 5 mg/dobę;
produkt leczniczy należy podawać kilka godzin po zakończeniu hemodializy.

Zaburzenia czynności wątroby (patrz punkt 5.2)
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby leczenie produktem Piramil wolno rozpoczynać tylko
pod ścisłą kontrolą lekarza, a maksymalna dawka dobowa wynosi 2,5 mg.

Osoby w podeszłym wieku
Dawki początkowe powinny być mniejsze, a zwiększanie dawek bardziej stopniowe ze względu na
zwiększone ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza u pacjentów bardzo starych i słabych. Należy
rozważyć zastosowanie zmniejszonej dawki początkowej, wynoszącej 1,25 mg.

Dzieci i młodzież
Nie ustalono jeszcze bezpieczeństwa stosowania i skuteczności ramiprylu u dzieci. Dostępne obecnie
dane dotyczące ramiprylu zostały zamieszczone w punktach 4.8, 5.1, 5.2 i 5.3, ale nie można określić
szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania.

Sposób stosowania
Podanie doustne.

#### 4.3 Przeciwwskazania

◦ Nadwrażliwość na substancję czynną, na którąkolwiek z substancji pomocniczych wymienionych
w punkcie 6.1 lub na inny inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE).
◦ Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie (dziedziczny, samoistny lub związany z wcześniejszym

5 NL/H/0448/001-002-003-004/IB/059 resp

leczeniem inhibitorami ACE lub antagonistami receptora angiotensyny II).
◦ Pozaustrojowe procedury lecznicze prowadzące do kontaktu krwi z powierzchniami o ujemnym
ładunku elektrycznym (patrz punkt 4.5).
◦ Istotne obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub zwężenie tętnicy w jedynej czynnej nerce.
◦ Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).
◦ Ramiprylu nie wolno stosować u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym lub niestabilnych
hemodynamicznie.
◦ Jednoczesne stosowanie z produktami leczniczymi zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą
lub zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m2), patrz punkty 4.5 i 5.1.
◦ Jednoczesne stosowanie z produktem leczniczym zawierającym sakubitryl z walsartanem.
Produktu Piramil nie wolno podawać przed upływem 36 godzin od ostatniej dawki sakubitrylu
z walsartanem (patrz także punkty 4.4 i 4.5).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Szczególne grupy pacjentów

→ Ciąża
W okresie ciąży nie należy rozpoczynać leczenia inhibitorami ACE (takimi jak ramipryl) lub
antagonistami receptora angiotensyny II (AIIRA). Z wyjątkiem przypadków wymagających
kontynuowania leczenia inhibitorami ACE/AIIRA, u pacjentek planujących ciążę należy zastosować
alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania
w ciąży. W przypadku stwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać podawanie inhibitora
ACE/AIIRA i, jeśli to wskazane, rozpocząć alternatywne leczenie (patrz punkty 4.3 i 4.6).

→ Pacjenci ze szczególnym ryzykiem niedociśnienia tętniczego

- Pacjenci ze wzmożoną aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron
U pacjentów ze wzmożoną aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron występuje ryzyko
znacznego nagłego obniżenia ciśnienia tętniczego i pogorszenia czynności nerek na skutek
zahamowania aktywności konwertazy angiotensyny, zwłaszcza gdy inhibitor ACE lub
jednocześnie stosowany lek moczopędny podawany jest po raz pierwszy lub po pierwszym
zwiększeniu dawki.

Należy spodziewać się znaczącej aktywacji układu renina-angiotensyna-aldosteron i koniecznie
zastosować nadzór medyczny z monitorowaniem ciśnienia tętniczego, np. u pacjentów:
- z ciężkim nadciśnieniem tętniczym
- ze zdekompensowaną zastoinową niewydolnością serca
- z hemodynamicznie istotnym upośledzeniem napływu lub odpływu z lewej komory (np. ze
zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej)
- z jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej i z drugą czynną nerką
- z istniejącym lub możliwym niedoborem płynów lub soli (w tym u pacjentów otrzymujących
leki moczopędne)
- z marskością wątroby i (lub) wodobrzuszem
- poddawanych dużym operacjom lub znieczulanych środkami, które powodują niedociśnienie
tętnicze.

Ogólnie, przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wyrównanie odwodnienia, hipowolemii lub
niedoboru soli (jednak u pacjentów z niewydolnością serca wdrożenie takiego działania trzeba
uważnie rozważyć wobec ryzyka przeciążenia objętościowego).

- Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
Dowiedziono, że jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora
angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii
i zaburzeń czynności nerek (włącznie z ostrą niewydolnością nerek). Dlatego nie zaleca się
stosowania podwójnej blokady układu RAA przez łączenie inhibitorów ACE, antagonistów
receptora angiotensyny II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).

6 NL/H/0448/001-002-003-004/IB/059 resp

Jeśli zastosowanie podwójnej blokady jest bezwzględnie konieczne, leczenie takie powinno być
prowadzone pod nadzorem specjalisty, z częstą i ścisłą kontrolą czynności nerek, stężenia
elektrolitów i ciśnienia tętniczego.
Inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II nie należy stosować jednocześnie
u pacjentów z nefropatią cukrzycową.

- Przemijająca lub utrzymująca się niewydolność serca po zawale mięśnia sercowego

- Pacjenci z ryzykiem niedokrwienia mięśnia sercowego lub mózgu w przypadku ostrego
niedociśnienia tętniczego
Początkowa faza leczenia wymaga szczególnego nadzoru medycznego.

→ Osoby w podeszłym wieku
Patrz punkt 4.2.

Operacja
Jeśli to możliwe, inhibitory konwertazy angiotensyny, takie jak ramipryl, należy odstawić na dzień
przed operacją.

Kontrolowanie czynności nerek
Przed rozpoczęciem i podczas leczenia należy ocenić czynność nerek oraz dostosowywać dawkę
produktu, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia. Szczególnie uważna kontrola jest konieczna
u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.2). Istnieje ryzyko upośledzenia czynności
nerek, zwłaszcza u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca lub po zabiegu przeszczepienia
nerki.

Nadwrażliwość/Obrzęk naczynioruchowy
U pacjentów leczonych inhibitorami ACE, w tym ramiprylem, opisywano obrzęk naczynioruchowy
(patrz punkt 4.8). Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z produktem leczniczym zawierającym
sakubitryl z walsartanem jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego.
Stosowania sakubitrylu z walsartanem nie należy rozpoczynać przed upływem 36 godzin od podania
ostatniej dawki produktu Piramil, a stosowania produktu Piramil nie należy rozpoczynać przed
upływem 36 godzin od podania ostatniej dawki sakubitrylu z walsartanem (patrz punkty 4.3 i 4.5).

Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z racekadotrylem, inhibitorami mTOR (np. syrolimusem,
ewerolimusem, temsyrolimusem) i wildagliptyną może zwiększyć ryzyko obrzęku
naczynioruchowego (np. obrzęk dróg oddechowych lub języka z zaburzeniami oddechowymi lub bez
nich), patrz punkt 4.5. Należy zachować ostrożność, jeśli rozpoczyna się stosowanie racekadotrylu,
inhibitorów mTOR (np. syrolimusu, ewerolimusu, temsyrolimusu) i wildagliptyny u pacjentów
przyjmujących już inhibitor ACE.

U pacjentów leczonych inhibitorami ACE, w tym produktem Piramil, opisywano obrzęk
naczynioruchowy jelit (patrz punkt 4.8). Pacjenci zgłaszali ból brzucha (z nudnościami lub
wymiotami, lub bez nich).

Jeśli wystąpi obrzęk naczynioruchowy, stosowanie produktu Piramil trzeba przerwać. Należy szybko
podjąć działania ratunkowe. Pacjent powinien pozostawać pod obserwacją przez co najmniej 12 do
24 godzin. Może zostać wypisany ze szpitala dopiero po całkowitym ustąpieniu objawów.

Reakcje anafilaktyczne podczas odczulania
Prawdopodobieństwo i nasilenie reakcji anafilaktycznych i rzekomoanafilaktycznych na jad owadów
i inne alergeny zwiększa się na skutek zahamowania aktywności ACE. Przed zabiegiem odczulania
należy rozważyć czasowe odstawienie produktu Piramil.

Kontrolowanie stężenia elektrolitów: hiperkaliemia/stężenie potasu w surowicy
U niektórych pacjentów leczonych inhibitorami ACE, w tym produktem Piramil, obserwowano
hiperkaliemię. Inhibitory ACE mogą powodować hiperkaliemię, gdyż hamują uwalnianie aldosteronu.

7 NL/H/0448/001-002-003-004/IB/059 resp

Działanie to nie jest zwykle znaczące u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Jednak
hiperkaliemia może wystąpić u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w wieku powyżej 70 lat, z
niewyrównaną cukrzycą, z takimi zaburzeniami, jak odwodnienie, ostra dekompensacja niewydolności
serca, kwasica metaboliczna i (lub) u pacjentów przyjmujących preparaty potasu (w tym zamienniki
soli kuchennej zawierające potas), leki moczopędne oszczędzające potas oraz inne produkty lecznicze
zwiększające stężenie potasu w surowicy, np. trimetoprim lub kotrimoksazol (znany również jako
trimetoprim z sulfametoksazolem), a zwłaszcza produkty lecznicze z grupy antagonistów aldosteronu
lub antagonistów receptora angiotensyny. Jeśli wskazane jest jednoczesne stosowanie wymienionych
substancji/produktów leczniczych, zaleca się regularne kontrolowanie stężenia potasu w surowicy. U
pacjentów przyjmujących inhibitory ACE należy ostrożnie stosować leki moczopędne oszczędzające
potas i antagonistów receptora angiotensyny; zaleca się u nich kontrolowanie stężenia potasu w
surowicy oraz czynności nerek (patrz punkt 4.5).

Kontrolowanie stężenia elektrolitów: hiponatremia
U niektórych pacjentów leczonych ramiprylem obserwowano zespół nieadekwatnego wydzielania
wazopresyny (ang. Syndrome of Inappropriate Anti-diuretic Hormone, SIADH) z hiponatremią.
U osób w podeszłym wieku i innych pacjentów z ryzykiem hiponatremii zaleca się regularne
kontrolowanie stężenia sodu w surowicy.

Neutropenia/agranulocytoza
Rzadko obserwowano neutropenię lub agranulocytozę, a także małopłytkowość, niedokrwistość
i zahamowanie czynności szpiku kostnego. Należy kontrolować liczbę krwinek białych w celu
wykrycia ewentualnej leukopenii. Częstsze kontrole zaleca się na początku leczenia i u pacjentów
z zaburzeniami czynności nerek, ze współistniejącą kolagenozą (np. toczniem rumieniowatym lub
twardziną) oraz u wszystkich osób leczonych innymi lekami, które mogą zmieniać obraz krwi (patrz
punkty 4.5 i 4.8).

Różnice etniczne
Inhibitory ACE częściej powodują obrzęk naczynioruchowy u pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów
innych ras.
Podobnie, jak inne inhibitory ACE, ramipryl może mniej skutecznie zmniejszać ciśnienie tętnicze krwi
u pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów innych ras. Przyczyną może być większa częstość
nadciśnienia tętniczego z niską aktywnością reninową osocza u osób rasy czarnej z nadciśnieniem
tętniczym.

Kaszel
Podczas stosowania inhibitorów ACE notowano występowanie kaszlu. Typowo jest to kaszel suchy,
uporczywy i ustępujący po przerwaniu leczenia. W diagnostyce różnicowej kaszlu należy uwzględnić
kaszel wywołany stosowaniem inhibitorów ACE.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Dane z badań klinicznych wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron
(RAA) przez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub
aliskirenu wiąże się z częstszym występowaniem takich działań niepożądanych, jak niedociśnienie
tętnicze, hiperkaliemia i zmniejszona czynność nerek (włącznie z ostrą niewydolnością nerek) niż po
zastosowaniu jednego leku wpływającego na czynność układu RAA (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).

Leczenie skojarzone przeciwwskazane

Pozaustrojowe zabiegi prowadzące do kontaktu krwi z ujemnie naładowanymi powierzchniami, takie
jak dializa lub hemofiltracja z zastosowaniem pewnych błon o dużej przepuszczalności (np. błon
poliakrylonitrylowych) i afereza lipoprotein o małej gęstości z użyciem siarczanu dekstranu, ze
względu na zwiększone ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych (patrz punkt 4.3). Jeśli
przeprowadzenie takich zabiegów jest konieczne, należy rozważyć zastosowanie innego typu błon
dializacyjnych lub leków przeciwnadciśnieniowych innej klasy.

8 NL/H/0448/001-002-003-004/IB/059 resp

Produkty lecznicze zwiększające ryzyko obrzęku naczynioruchowego
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z produktem leczniczym zawierającym sakubitryl
z walsartanem jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego
(patrz punkty 4.3 i 4.4).

Środki ostrożności

Produkty lecznicze zwiększające ryzyko obrzęku naczynioruchowego
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE z inhibitorami obojętnej endopeptydazy, NEP (np.
racekadotrylem), inhibitorami mTOR (np. syrolimusem, ewerolimusem, temsyrolimusem)
i inhibitorami dipeptydylopeptydazy 4, DPP-4 (np. wildagliptyną) może zwiększyć ryzyko obrzęku
naczynioruchowego (patrz punkt 4.4).
Leczenie należy rozpoczynać z zachowaniem ostrożności.

Leki moczopędne oszczędzające potas, preparaty potasu lub zamienniki soli kuchennej zawierające
potas oraz inne substancje czynne zwiększające stężenie potasu w surowicy (w tym antagoniści
angiotensyny II, takrolimus)
Mimo że stężenie potasu w surowicy pozostaje zazwyczaj w zakresie prawidłowym, u niektórych
pacjentów leczonych ramiprylem może wystąpić hiperkaliemia. Leki moczopędne oszczędzające potas
(np. spironolakton, triamteren lub amiloryd), preparaty potasu lub zamienniki soli kuchennej
zawierające potas mogą znacząco zwiększyć stężenie potasu w surowicy. Należy również zachować
ostrożność podczas jednoczesnego stosowania ramiprylu z innymi lekami zwiększającymi stężenie
potasu w surowicy, takimi jak trimetoprim i kotrimoksazol (trimetoprim z sulfametoksazolem), gdyż
trimetoprim działa jak diuretyk oszczędzający potas, np. amiloryd. Nie zaleca się jednoczesnego
stosowania ramiprylu z wymienionymi lekami. Jeśli leczenie skojarzone jest wskazane, należy
zachować ostrożność i często kontrolować stężenie potasu w surowicy.

Cyklosporyna
Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i cyklosporyny może wystąpić hiperkaliemia.
Zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.

Heparyna
Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i heparyny może wystąpić hiperkaliemia. Zaleca
się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.

Leki przeciwnadciśnieniowe (np. leki moczopędne) i inne substancje, które mogą obniżać ciśnienie
tętnicze krwi (np. azotany, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki znieczulające, ostre zatrucie
alkoholem, baklofen, alfuzosyna, doksazosyna, prazosyna, tamsulosyna, terazosyna)
Należy brać pod uwagę możliwość zwiększenia ryzyka niedociśnienia tętniczego (patrz punkt 4.2 dla
leków moczopędnych).

Sympatykomimetyki oraz inne substancje o działaniu wazopresyjnym (np. izoproterenol, dobutamina,
dopamina, adrenalina), które mogą zmniejszać hipotensyjne działanie produktu Piramil
Zaleca się kontrolowanie ciśnienia tętniczego.

Allopurynol, leki immunosupresyjne, kortykosteroidy, prokainamid, cytostatyki i inne substancje, które
mogą wpływać na liczbę krwinek
Zwiększone prawdopodobieństwo reakcji hematologicznych (patrz punkt 4.4).

Sole litu
Inhibitory ACE mogą zmniejszać wydalanie litu, zwiększając w ten sposób jego działanie toksyczne.
Konieczne jest kontrolowanie stężenia litu.

Leki przeciwcukrzycowe, w tym insulina
Mogą występować reakcje hipoglikemiczne. Zaleca się kontrolowanie stężenia glukozy we krwi.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) i kwas acetylosalicylowy

9 NL/H/0448/001-002-003-004/IB/059 resp

Należy uwzględnić możliwość osłabienia hipotensyjnego działania produktu Piramil. Ponadto
jednoczesne leczenie inhibitorami ACE i NLPZ może zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek
i zwiększenia stężenia potasu we krwi.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Stosowanie produktu leczniczego Piramil nie jest zalecane w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt
4.4) i jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.3).

Dane epidemiologiczne dotyczące ryzyka działania teratogennego w przypadku narażenia na
inhibitory ACE w pierwszym trymestrze ciąży nie są rozstrzygające, jednak nie można wykluczyć
nieznacznego zwiększenia ryzyka. Z wyjątkiem konieczności kontynuowania leczenia inhibitorem
ACE, u pacjentek planujących ciążę należy zastosować alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe,
o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania w ciąży. W przypadku stwierdzenia ciąży należy
natychmiast przerwać podawanie inhibitora ACE i, jeśli to wskazane, rozpocząć leczenie
alternatywne.
Wiadomo, że stosowanie inhibitora ACE/antagonisty receptora angiotensyny II (AIIRA) w drugim
i trzecim trymestrze ciąży powoduje toksyczne działanie na ludzki płód (pogorszenie czynności nerek,
małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki) i noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie
tętnicze, hiperkaliemia), patrz także punkt 5.3 „Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie”. Jeśli
narażenie na inhibitor ACE wystąpiło od drugiego trymestru ciąży, zaleca się badanie
ultrasonograficzne czaszki i czynności nerek. Należy uważnie obserwować niemowlęta, których matki
przyjmowały inhibitor ACE, ze względu na możliwość wystąpienia niedociśnienia tętniczego,
skąpomoczu i hiperkaliemii (patrz także punkty 4.3 i 4.4).

Karmienie piersią
Ze względu na niewystarczające dostępne informacje o stosowaniu ramiprylu w okresie karmienia
piersią (patrz punkt 5.2), nie zaleca się jego stosowania. Preferowane jest alternatywne leczenie
produktami o lepszym profilu bezpieczeństwa stosowania w okresie karmienia piersią, zwłaszcza
podczas karmienia noworodka lub wcześniaka.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Niektóre działania niepożądane (np. objawy obniżenia ciśnienia tętniczego, takie jak zawroty głowy)
mogą zaburzać zdolność koncentracji i reagowania, stanowiąc w ten sposób zagrożenie w sytuacjach,
gdy te zdolności są szczególnie istotne (np. podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania
maszyn).
Sytuacje te mają miejsce głównie na początku leczenia oraz po zmianie innych leków na ramipryl.
Przez kilka godzin po przyjęciu pierwszej dawki lub po zwiększeniu dawki leku nie zaleca się
prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Profil działań niepożądanych ramiprylu obejmuje uporczywy suchy kaszel i reakcje spowodowane
niedociśnieniem tętniczym. Do ciężkich działań niepożądanych należą: obrzęk naczynioruchowy,
hiperkaliemia, zaburzenia czynności nerek lub wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz
neutropenia lub agranulocytoza.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Częstość działań niepożądanych określono następująco:
bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko
(≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).

W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione

10 NL/H/0448/001-002-003-004/IB/059 resp

zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

Częstość/Klasyfikacja układów
i narządów

Często Niezbyt często Rzadko Bardzo
rzadko
Częstość nieznana

Zaburzenia krwi i
układu chłonnego
Eozynofilia Leukopenia (w tym
neutropenia lub
agranulocytoza),
zmniejszenie liczby
erytrocytów,
zmniejszenie
stężenia
hemoglobiny,
zmniejszenie liczby
płytek krwi

Niewydolność szpiku
kostnego, pancytopenia,
niedokrwistość
hemolityczna

Zaburzenia
układu
immunologicznego

Reakcje anafilaktyczne
lub rzekomoanafilaktyczne, zwiększone
miano przeciwciał
przeciwjądrowych
Zaburzenia
endokrynologiczne

Zespół nieadekwatnego
wydzielania hormonu
antydiuretycznego
(SIADH)
Zaburzenia
metabolizmu i
odżywiania

Zwiększenie
stężenia potasu
we krwi

Jadłowstręt,
zmniejszony apetyt,
Zmniejszenie stężenia
sodu we krwi

Zaburzenia
psychiczne
Obniżenie nastroju,
lęk, nerwowość,
niepokój ruchowy,
zaburzenia snu, w
tym senność

Stan splątania Zaburzenia uwagi

Zaburzenia
układu
nerwowego

Ból głowy,
zawroty głowy
pochodzenia
ośrodkowego

Zawroty głowy
pochodzenia
obwodowego,
parestezje, brak
smaku, zaburzenia
smaku

Drżenie, zaburzenia
równowagi
Niedokrwienie mózgu, w
tym udar niedokrwienny
i przemijający napad
niedokrwienny,
zaburzenia zdolności
psycho-motorycznych,
uczucie pieczenia,
zaburzenia węchu
Zaburzenia oka Zaburzenia wzroku,
w tym nieostre
widzenie

Zapalenie spojówek

Zaburzenia ucha
i błędnika
Zaburzenia słuchu,
szum w uszach
Zaburzenia serca Niedokrwienie
mięśnia sercowego,
w tym dławica
piersiowa lub zawał
mięśnia sercowego,
tachykardia,
zaburzenia rytmu
serca, kołatanie
serca, obrzęki
obwodowe
Zaburzenia
naczyniowe
Niedociśnienie,
niedociśnienie
ortostatyczne,
omdlenie

Uderzenia gorąca Zwężenie naczyń
krwionośnych,
hipoperfuzja,
zapalenie naczyń

Objaw Raynauda

Zaburzenia
układu
oddechowego,

Suchy,
drażniący
kaszel, zapalenie

Skurcz oskrzeli, w
tym nasilenie
astmy, przekrwienie

11 NL/H/0448/001-002-003-004/IB/059 resp

klatki piersiowej i
śródpiersia
oskrzeli,
zapalenie zatok,
duszność

błony śluzowej
nosa

Zaburzenia
żołądka i jelit
Zapalenie błony
śluzowej
żołądka i jelit,
zaburzenia
trawienia,
uczucie
dyskomfortu w
jamie brzusznej,
niestrawność,
biegunka,
nudności,
wymioty

Zapalenie trzustki
(opisywano
wyjątkowe
przypadki
zakończone zgonem
po zastosowaniu
inhibitorów ACE),
zwiększenie
aktywności
enzymów
trzustkowych,
obrzęk
naczynioruchowy
jelita cienkiego, ból
w nadbrzuszu, w
tym zapalenie błony
śluzowej żołądka,
zaparcie, suchość w
jamie ustnej

Zapalenie języka Zapalenie jamy ustnej,
afty

Zaburzenia
wątroby i dróg
żółciowych

Zwiększenie
aktywności
enzymów
wątrobowych i
(lub) stężenia
bilirubiny
sprzężonej

Żółtaczka
cholestatyczna,
uszkodzenie
komórek wątroby

Ostra niewydolność
wątroby, zapalenie
wątroby cholestatyczne
lub cytolityczne (w
wyjątkowych
przypadkach zakończone
zgonem)
Zaburzenia skóry
i tkanki
podskórnej

Wysypka,
zwłaszcza
plamistogrudkowa

Obrzęk
naczynioruchowy;
w wyjątkowych
przypadkach
zwężenie dróg
oddechowych na
skutek obrzęku
naczynioruchowego
może zakończyć się
zgonem; świąd,
nadmierne pocenie
się

Złuszczające
zapalenie skóry,
pokrzywka,
oddzielanie się
płytki
paznokciowej od
łożyska

Nadwraż
-liwość
na
światło

Toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka,
zespół StevensaJohnsona, rumień
wielopostaciowy
pęcherzyca, zaostrzenie
łuszczycy,
łuszczycopodobne
zapalenie skóry,
wysypka pęcherzowa lub
liszajowata na skórze lub
błonach śluzowych,
łysienie
Zaburzenia
mięśniowoszkieletowe i
tkanki łącznej

Skurcze mięśni,
bóle mięśni
Ból stawów

Zaburzenia nerek
i dróg
moczowych

Zaburzenia
czynności nerek, w
tym ostra
niewydolność
nerek, zwiększone
wydalanie moczu,
nasilenie
istniejącego
białkomoczu,
zwiększenie
stężenia mocznika i
kreatyniny we krwi
Zaburzenia
układu
rozrodczego i
piersi

Przemijająca
impotencja,
osłabione libido

Ginekomastia

12 NL/H/0448/001-002-003-004/IB/059 resp

Zaburzenia
ogólne i stany w
miejscu podania

Ból w klatce
piersiowej,
uczucie
zmęczenia

Gorączka Astenia

Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo stosowania ramiprylu oceniano w trakcie 2 badań klinicznych u 325 dzieci
i młodzieży w wieku od 2 do 16 lat. Wprawdzie rodzaj i nasilenie działań niepożądanych były
podobne do obserwowanych u dorosłych, ale niżej wymienione działania występowały częściej
u dzieci:
  tachykardia, przekrwienie i zapalenie błony śluzowej nosa: u dzieci i młodzieży „często” (tzn.
≥1/100 do <1/10), a u dorosłych „niezbyt często” (tzn. ≥1/1000 do <1/100);
  zapalenie spojówek: u dzieci i młodzieży „często” (tzn. ≥1/100 do <1/10), a u dorosłych „rzadko”
(tzn. ≥1/10 000 do <1/1000);
  drżenie i pokrzywka: u dzieci i młodzieży „niezbyt często” (tzn. ≥1/1000 do <1/100), a u dorosłych
„rzadko” (tzn. ≥1/10 000 do <1/1000).

Ogólny profil bezpieczeństwa ramiprylu u dzieci i młodzieży nie różni się znacząco od profilu
bezpieczeństwa u dorosłych pacjentów.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301/faks: + 48 22 49 21 309/e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy
Objawami związanymi z przedawkowaniem inhibitorów ACE mogą być: nadmierne rozszerzenie
naczyń obwodowych (ze znacznym niedociśnieniem, wstrząsem), bradykardia, zaburzenia równowagi
elektrolitowej i niewydolność nerek.

Postępowanie
Pacjenta należy uważnie monitorować i zastosować leczenie objawowe i podtrzymujące. Do
zalecanych metod należy wstępna detoksykacja (płukanie żołądka i podawanie środków
adsorbujących) oraz postępowanie w celu zachowania stabilności hemodynamicznej, w tym podanie
agonistów receptorów alfa-1-adrenergicznych lub angiotensyny II (angiotensynamidu). Ramiprylat,
czynny metabolit ramiprylu, jest w niewielkim stopniu usuwany z krążenia ogólnego metodą
hemodializy.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki działające na układ renina-angiotensyna, inhibitory konwertazy
angiotensyny (ACE).
Kod ATC: C09AA05

Mechanizm działania
Ramiprylat, czynny metabolit proleku ramiprylu, hamuje aktywność enzymu
dipeptydylokarboksypeptydazy I (synonimy: konwertaza angiotensyny, kininaza II). Enzym ten

13 NL/H/0448/001-002-003-004/IB/059 resp

katalizuje w osoczu i tkankach przekształcenie angiotensyny I do aktywnej substancji kurczącej
naczynia krwionośne – angiotensyny II, a także rozkład bradykininy, hormonu rozszerzającego
naczynia krwionośne. Zmniejszone tworzenie angiotensyny II i zahamowanie rozkładu bradykininy
prowadzi do rozkurczu naczyń.
Angiotensyna II pobudza również uwalnianie aldosteronu, dlatego ramiprylat zmniejsza wydzielanie
aldosteronu. Średnia odpowiedź na monoterapię inhibitorem ACE jest mniejsza u osób rasy czarnej
(pochodzenia afro-karaibskiego) z nadciśnieniem tętniczym (zwykle populacja z nadciśnieniem
tętniczym i niską aktywnością reninową osocza) niż u pacjentów innych ras.

Działania farmakodynamiczne

Właściwości przeciwnadciśnieniowe
Podawanie ramiprylu powoduje znaczne zmniejszenie oporu w tętnicach obwodowych. Na ogół nie
stwierdza się dużych zmian przepływu osocza przez nerki ani przesączania kłębuszkowego.
Podawanie ramiprylu pacjentom z nadciśnieniem tętniczym prowadzi do obniżenia ciśnienia
tętniczego w pozycji leżącej i stojącej bez kompensacyjnego przyspieszenia częstości pracy serca.
U większości pacjentów działanie hipotensyjne po podaniu pojedynczej dawki leku jest stwierdzane
po 1 do 2 godzin od podania doustnego. Maksymalne działanie pojedynczej dawki uzyskuje się
zwykle w ciągu 3 do 6 godzin od podania doustnego. Hipotensyjne działanie pojedynczej dawki
utrzymuje się zwykle przez 24 godziny.

Maksymalne działanie przeciwnadciśnieniowe terapii ciągłej ramiprylem występuje zwykle w ciągu
3 do 4 tygodni. Wykazano, że działanie to utrzymuje się podczas długotrwałego leczenia (trwającego
2 lata). Nagłe odstawienie ramiprylu nie powoduje nagłego i nadmiernego zwiększenia ciśnienia
tętniczego z odbicia.

Niewydolność serca
Wykazano skuteczność ramiprylu stosowanego u pacjentów w czynnościowych klasach II–IV według
NYHA (New York Heart Association), jako uzupełnienie standardowego leczenia diuretykami
i opcjonalnie glikozydami naparstnicy. Stwierdzono korzystny wpływ produktu leczniczego na
hemodynamikę w sercu (obniżenie ciśnienia napełniania prawej i lewej komory, zmniejszony
całkowity obwodowy opór naczyniowy, zwiększona pojemność minutowa i lepszy wskaźnik
sercowy). Zmniejsza również aktywację neuroendokrynną.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Profilaktyka sercowo-naczyniowa/Działanie ochronne na nerki

Przeprowadzono kontrolowane placebo badanie (badanie HOPE - Heart Outcomes Prevention
Evaluation study), w którym dołączano ramipryl do standardowej terapii ponad 9200 pacjentów. Do
badania włączono pacjentów ze zwiększonym ryzykiem choroby układu sercowo-naczyniowego
z powodu choroby sercowo-naczyniowej o podłożu miażdżycowym (choroba wieńcowa, udar lub
choroba naczyń obwodowych w wywiadzie) albo cukrzycy z co najmniej jednym dodatkowym
czynnikiem ryzyka (udokumentowana mikroalbuminuria, nadciśnienie tętnicze, zwiększone stężenie
cholesterolu całkowitego, małe stężenie cholesterolu frakcji HDL lub palenie tytoniu).
Badanie wykazało, że ramipryl znacząco statystycznie zmniejsza częstość zawału mięśnia sercowego,
zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych i udaru mózgu, samych i łącznie (pierwszorzędowe złożone
punkty końcowe).

Badanie HOPE – główne wyniki

Ramipryl Placebo Ryzyko względne
(95% CI)
Wartość p

% %
Wszyscy pacjenci n=4645 n=4652
Pierwszorzędowy 14,0 17,8 0,78 (0,70-0,86) <0,001

14 NL/H/0448/001-002-003-004/IB/059 resp

złożony punkt końcowy
Zawał mięśnia
sercowego 9,9 12,3 0,80 (0,70-0,90) <0,001
Zgon z przyczyn
sercowo-naczyniowych 6,1 8,1 0,74 (0,64-0,87) <0,001
Udar mózgu 3,4 4,9 0,68 (0,56-0,84) <0,001
Drugorzędowe punkty końcowe
Zgon z dowolnej
przyczyny 10,4 12,2 0,84 (0,75-0,95) 0,005
Konieczność
rewaskularyzacji 16,0 18,3 0,85 (0,77-0,94) 0,002
Hospitalizacja z
powodu niestabilnej
dławicy piersiowej
12,1 12,3 0,98 (0,87-1,10) NS

Hospitalizacja z
powodu niewydolności
serca
3,2 3,5 0,88 (0,70-1,10) 0,25

Powikłania cukrzycy 6,4 7,6 0,84 (0,72-0,98) 0,03

W badaniu MICRO-HOPE, będącym uprzednio zdefiniowaną częścią badania HOPE, porównano
wpływ dodania ramiprylu w dawce 10 mg do stosowanego schematu leczniczego z działaniem
placebo u 3577 pacjentów w wieku co najmniej 55 lat (bez górnej granicy wieku), w większości
z cukrzycą typu 2 (i co najmniej jednym dodatkowym czynnikiem ryzyka sercowo-naczyniowego),
z prawidłowym lub podwyższonym ciśnieniem tętniczym.

Podstawowa analiza wykazała, że u 117 (6,5%) uczestników przyjmujących ramipryl i u 149 (8,4%)
przyjmujących placebo rozwinęła się jawna nefropatia, co odpowiada wartości RRR (względne
zmniejszenie ryzyka) 24%; 95% CI [3-40], p=0,027.

Badanie REIN (Ramipril Efficacy in Nephropathy), wieloośrodkowe, randomizowane badanie
kontrolowane placebo z podwójnie ślepą próbą w grupach równoległych zaplanowano w celu oceny
wpływu leczenia ramiprylem na szybkość zmniejszania filtracji kłębuszkowej (GFR) u 352 pacjentów
z prawidłowym lub zwiększonym ciśnieniem tętniczym (w wieku od 18 do 70 lat) i z łagodnym
(tj. średnie wydalanie białka w moczu >1 i <3 g/dobę) lub ciężkim białkomoczem (≥3 g/dobę) na
skutek przewlekłej, niecukrzycowej nefropatii. Obie podgrupy pacjentów poddano stratyfikacji.

Podstawowa analiza w grupie pacjentów z najcięższym białkomoczem (podgrupa zakończona
wcześniej ze względu na korzyści w ramieniu leczonym ramiprylem) wykazała, że średnia wartość
zmniejszenia GFR na miesiąc była niższa u pacjentów leczonych ramiprylem niż w grupie placebo:
–0,54 (0,66) vs. –0.88 (1,03) ml/min/miesiąc, p=0,038. Różnica między grupami wynosiła więc
0,34 [0,03–0,65] na miesiąc i około 4 ml/min/rok; 23,1% pacjentów w grupie leczonej ramiprylem
osiągnęło złożony drugorzędowy punkt końcowy w postaci podwojenia wyjściowego stężenia
kreatyniny w surowicy i (lub) schyłkowej niewydolności nerek (konieczność dializy lub
przeszczepienia nerki) vs. 45,5% w grupie placebo (p=0,02).

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA)
W dwóch dużych, randomizowanych i kontrolowanych badaniach (ONTARGET [ONgoing
Telmisartan Alone and in combination with Ramipril Global Endpoint Trial] i VA NEPHRON-D
[The Veterans Affairs Nephropathy in Diabetes]) oceniano jednoczesne stosowanie inhibitora ACE
i antagonisty receptora angiotensyny II.
W badaniu ONTARGET uczestniczyli pacjenci z chorobą sercowo-naczyniową lub chorobą
naczyniową mózgu w wywiadzie albo z cukrzycą typu 2 i z potwierdzonymi uszkodzeniami
narządowymi, zaś w badaniu VA NEPHRON-D pacjenci z cukrzycą typu 2 i nefropatią cukrzycową.
Badania nie wykazały znacząco korzystnego wpływu na nerki i (lub) układ sercowo-naczyniowy ani
na śmiertelność pacjentów, ale ryzyko hiperkaliemii, ostrego uszkodzenia nerek i (lub) niedociśnienia
tętniczego było większe niż po zastosowaniu monoterapii. Ze względu na zbliżone właściwości

15 NL/H/0448/001-002-003-004/IB/059 resp

farmakodynamiczne powyższe wyniki odnoszą się również do innych inhibitorów ACE
i antagonistów receptora angiotensyny II.
Inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II nie należy stosować jednocześnie
u pacjentów z nefropatią cukrzycową.
Badanie ALTITUDE (Aliskiren Trial in Type 2 Diabetes Using Cardiovascular and Renal Disease
Endpoints) miało na celu określenie korzyści z dodania aliskirenu do standardowej terapii inhibitorem
ACE lub antagonistą receptora angiotensyny II u pacjentów z cukrzycą typu 2 i przewlekłą chorobą
nerek, chorobą sercowo-naczyniową lub obiema chorobami. Badanie zakończono wcześniej ze
względu na zwiększone ryzyko niepożądanego wyniku terapii. Zarówno liczba przypadków zgonu
z przyczyn sercowo-naczyniowych i udaru mózgu, jak i częstość ocenianych działań niepożądanych
i ciężkich działań niepożądanych (hiperkaliemia, niedociśnienie tętnicze i zaburzenia czynności nerek)
były większe w grupie otrzymującej aliskiren niż w grupie placebo.

Prewencja wtórna po ostrym zawale mięśnia sercowego
W badaniu AIRE (The Acute Infarction Ramipril Efficacy) wzięło udział ponad 2000 pacjentów
z przemijającymi lub stałymi objawami klinicznymi niewydolności serca po udokumentowanym
zawale mięśnia sercowego. Leczenie ramiprylem rozpoczynano w ciągu 3 do 10 dni po wystąpieniu
ostrego zawału mięśnia sercowego. Badanie wykazało, że po średnio 15-miesięcznym okresie
obserwacji umieralność w grupie pacjentów leczonych ramiprylem wynosiła 16,9%, a w grupie
placebo 22,6%. Oznacza to bezwzględne zmniejszenie umieralności o 5,7% oraz względne
zmniejszenie ryzyka o 27% (95% CI [11-40%]).

Dzieci i młodzież
W randomizowanym, kontrolowanym placebo klinicznym badaniu z podwójnie ślepą próbą
uczestniczyło 244 pacjentów pediatrycznych w wieku od 6 do 16 lat z nadciśnieniem tętniczym (73%
z samoistnym nadciśnieniem tętniczym). Pacjentom podawano ramipryl w małej, średniej lub dużej
dawce, aby uzyskane stężenie ramiprylatu w osoczu odpowiadało stężeniu po podaniu dawek
z zakresu stosowanych u dorosłych (na podstawie masy ciała): 1,25 mg, 5 mg i 20 mg. Pod koniec
### 4. tygodnia ramipryl nie zmniejszał skutecznie skurczowego ciśnienia tętniczego (punkt końcowy
badania), ale podawany w największej dawce zmniejszał ciśnienie rozkurczowe. Ramipryl w średnich
oraz dużych dawkach znacząco zmniejszał zarówno skurczowe, jak i rozkurczowe ciśnienie u dzieci
z potwierdzonym nadciśnieniem tętniczym.

Działania takiego nie obserwowano 4-tygodniowym randomizowanym badaniu z podwójnie ślepą
próbą i z eskalacją dawki u 218 pacjentów pediatrycznych w wieku od 6 do 16 lat (75% z samoistnym
nadciśnieniem tętniczym). W badaniu tym zarówno rozkurczowe, jak i skurczowe ciśnienie tętnicze
wykazywało niewielki (ale nieistotny statystycznie) powrót do wartości wyjściowych po podaniu
dawek ramiprylu ze wszystkich trzech badanych zakresów: dawki małej (0,625 mg – 2,5 mg), dawki
średniej (2,5 mg – 10 mg) lub dawki dużej (5 mg – 20 mg), na podstawie masy ciała. W badanej
populacji pediatrycznej nie stwierdzono liniowej zależności odpowiedzi od dawki ramiprylu.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Po podaniu doustnym ramipryl jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego i osiąga
maksymalne stężenie w osoczu w ciągu jednej godziny. Stopień wchłaniania, określony na podstawie
wykrywania w moczu, wynosi co najmniej 56% i nie zmienia go obecność pokarmu w przewodzie
pokarmowym. Biodostępność czynnego metabolitu (ramiprylatu) po podaniu doustnym ramiprylu
w dawce 2,5 mg i 5 mg wynosi 45%.
Ramiprylat osiąga maksymalne stężenie w osoczu po 2 do 4 godzin od podania ramiprylu. Stan
stacjonarny w osoczu podczas stosowania standardowych dawek ramiprylu raz na dobę jest osiągany
po około czterech dniach leczenia.

Dystrybucja
Ramipryl wiąże się z białkami surowicy w około 73%, a ramiprylat w około 56%.

Metabolizm

16 NL/H/0448/001-002-003-004/IB/059 resp

Ramipryl jest prawie całkowicie metabolizowany do ramiprylatu i estru diketopiperazynowego, kwasu
diketopiperazynowego i glukuronidów ramiprylu i ramiprylatu.

Wydalanie
Metabolity wydalane są głównie przez nerki.
Stężenie ramiprylatu w osoczu zmniejsza się w sposób wielofazowy. Ze względu na silne, wysycalne
wiązanie z ACE oraz powolną dysocjację połączenia z enzymem, ramiprylat cechuje się przedłużoną
fazą końcową eliminacji przy bardzo małych stężeniach w osoczu.
Po wielokrotnych dawkach ramiprylu podawanych raz na dobę efektywny okres półtrwania
ramiprylatu wynosi 13 do 17 godzin dla dawek 5–10 mg i jest dłuższy w dla mniejszych dawek,
wynoszących 1,25–2,5 mg. Różnica ta wynika z wysycalnego wiązania ramiprylatu z enzymem.

Karmienie piersią
Po podaniu pojedynczej doustnej dawki ramiprylu nie wykrywa się ramiprylu i jego metabolitu
w mleku kobiecym. Jednak wpływ wielokrotnego podawania nie jest znany.

Inne szczególne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności nerek (patrz punkt 4.2)
Nerkowe wydzielanie ramiprylatu jest zmniejszone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek,
a klirens nerkowy ramiprylatu jest proporcjonalny do klirensu kreatyniny. W wyniku tego zwiększone
stężenie ramiprylatu w osoczu zmniejsza się wolniej u osób z prawidłową czynnością nerek.

Zaburzenia czynności wątroby (patrz punkt 4.2)
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby metabolizm ramiprylu do ramiprylatu jest opóźniony
na skutek zmniejszonej aktywności esteraz wątrobowych. Stężenie ramiprylu w osoczu tych
pacjentów jest zwiększone. Stężenia maksymalne ramiprylatu w tej grupie pacjentów nie różnią się od
stężeń stwierdzanych u osób z prawidłową czynnością wątroby

Dzieci i młodzież
Profil farmakokinetyczny ramiprylu badano u 30 pediatrycznych pacjentów w wieku od 2 do 16 lat
i o masie ciała >10 kg, z nadciśnieniem tętniczym. Po podaniu dawek od 0,05 do 0,2 mg/kg mc.
ramipryl był szybko i w dużym stopniu metabolizowany do ramiprylatu. Największe stężenia
ramiprylatu w osoczu uzyskiwano w ciągu 2-3 godzin. Klirens ramiprylatu w dużym stopniu
korelował z logarytmem masy ciała (p <0,01), a także z dawką (p <0,001). W każdej z badanych grup
wartość klirensu i objętość dystrybucji zwiększały się wraz z wiekiem dziecka.
Po podaniu ramiprylu w dawce 0,05 mg/kg mc. ekspozycja u dzieci była porównywalna z ekspozycją
u dorosłych po podaniu dawki 5 mg. Podanie dawki ramiprylu 0,2 mg/kg mc. powodowało ekspozycję
u dzieci większą niż uzyskana u dorosłych po zastosowaniu maksymalnej zalecanej dawki dobowej
10 mg.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Nie stwierdzono ostrej toksyczności doustnie podawanego ramiprylu u gryzoni i psów.
Badania obejmujące przewlekłe doustne podawanie ramiprylu szczurom, psom i małpom wykazały
u wszystkich trzech gatunków zaburzenia równowagi elektrolitowej i zmiany w obrazie krwi. Dawki
dobowe 250 mg/kg mc./dobę powodowały u psów i małp znaczne powiększenie aparatu
przykłębuszkowego, będące wyrazem aktywności farmakodynamicznej ramiprylu.
Szczury, psy i małpy dobrze tolerowały (brak szkodliwych działań) dobowe dawki ramiprylu,
odpowiednio 2, 2,5 i 8 mg/kg mc./dobę. U bardzo młodych szczurów, którym podawano pojedynczą
dawkę ramiprylu, obserwowano nieodwracalne uszkodzenie nerek.
W badaniach toksycznego wpływu na reprodukcję u szczurów, królików i małp nie wykazano
właściwości teratogennych.
Nie stwierdzono zaburzeń płodności u szczurów obu płci.
Podawanie ramiprylu w dawkach dobowych 50 mg/kg mc. lub większych samicom szczura w czasie
ciąży i laktacji powodowało u potomstwa nieodwracalne uszkodzenie nerek (poszerzenie miedniczek
nerkowych).

17 NL/H/0448/001-002-003-004/IB/059 resp

Rozszerzone badania mutagenności z zastosowaniem różnych systemów testowych nie wykazały
właściwości mutagennych ani genotoksycznych ramiprylu.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Celuloza mikrokrystaliczna
Skrobia żelowana, kukurydziana
Krzemu dwutlenek
Glicyny chlorowodorek
Glicerolu dibehenian

Piramil 2,5 mg: żelaza tlenek żółty (E 172)
Piramil 5 mg: żelaza tlenek czerwony (E 172)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Tabletki pakowane są w blistry miękkie Aluminium/LDPE/LDPE/Aluminium lub
OPA/Aluminium/PE/PE/Aluminium albo OPA/Aluminium/PVC/PVC/Aluminium, w tekturowym
pudełku.

Wielkości opakowań:
Piramil 1,25 mg: 20, 28, 30, 50, 100, 100x1, 250 tabletek
Piramil 2,5 mg, Piramil 5 mg, Piramil 10 mg: 10, 20, 28, 30, 50, 60, 100, 100x1, 250 tabletek

Nie wszystkie rodzaje i wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

Sandoz GmbH
Biochemiestrasse 10
6250 Kundl, Austria

18 NL/H/0448/001-002-003-004/IB/059 resp

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Piramil 1,25 mg Pozwolenie nr 11236
Piramil 2,5 mg Pozwolenie nr 11237
Piramil 5 mg Pozwolenie nr 11238
Piramil 10 mg Pozwolenie nr 14750

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 21.01.2005 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 07.12.2009 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

##### 13.09.2019 r.

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.