# Revival Plus

> Olmesartan medoksomil + Hydrochlorotiazyd · 20 mg + 25 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Revival Plus
- **Nazwa powszechna:** Olmesartanum medoxomilum + Hydrochlorothiazidum
- **Substancja czynna:** [Olmesartan medoksomil + Hydrochlorotiazyd](https://apteka.online/odpowiedniki/olmesartanum-medoxomilum)
- **Moc:** 20 mg + 25 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** C09DA08
- **Liczba opakowań:** 7
- **Numer pozwolenia:** 15495
- **Podmiot odpowiedzialny:** Menarini International Operations Luxembourg S.A.
- **Producent:** Berlin-Chemie AG
Daiichi Sankyo Europe GmbH
Menarini-Von Heyden GmbH
Qualiphar N.V, Niemcy
Niemcy
Niemcy
Belgia
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-dzialajace-na-uklad-renina-angiotensyna/revival-plus-tabl-powl-20-mg-25-mg-menarini
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-dzialajace-na-uklad-renina-angiotensyna/revival-plus-tabl-powl-20-mg-25-mg-menarini.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/21068/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/21068/characteristic

## Dostępne opakowania (7)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 10 tabl. | 5909990706983 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 14 tabl. | 5909990706990 | Rp | — | Brak danych | — |
| 28 tabl. | 5909990707003 | Rp | — | Brak danych | — |
| 50 tabl. | 5909990707058 | Rp | — | Brak danych | — |
| 56 tabl. | 5909990707065 | Rp | — | Brak danych | — |
| 98 tabl. | 5909990707072 | Rp | — | Brak danych | — |
| 500 tabl. | 5909990707089 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest Revival Plus i w jakim celu się go stosuje?
Revival Plus zawiera dwie substancje czynne, olmesartan medoksomil i hydrochlorotiazyd, które są
stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego (nadciśnienia).

• Olmesartan medoksomil należy do grupy leków nazywanych antagonistami receptora
angiotensyny II, które obniżają ciśnienie tętnicze poprzez zmniejszenie napięcia naczyń
krwionośnych.
• Hydrochlorotiazyd należy do grupy leków nazywanych tiazydowymi lekami moczopędnymi
(diuretykami). Hydrochlorotiazyd obniża ciśnienie tętnicze na skutek usunięcia z organizmu
nadmiaru płynów poprzez nerki, zwiększając ilości wydalanego moczu.

Revival Plus jest stosowany do leczenia nadciśnienia tętniczego tylko u pacjentów, u których ciśnienie
nie jest wystarczająco kontrolowane podczas stosowania tylko olmesartanu medoksomilu (leku
Revival). Połączenie dwóch substancji czynnych w leku Revival Plus powoduje skuteczniejsze
obniżenie ciśnienia krwi w porównaniu do stosowania każdej z tych substancji pojedynczo.

U pacjentów przyjmujących leki stosowane w leczeniu podwyższonego ciśnienia tętniczego, lekarz
może zalecić zastosowanie Revival Plus, aby bardziej obniżyć ciśnienie tętnicze.

Wysokie ciśnienie tętnicze można kontrolować stosując leki, takie jak lek Revival Plus. Lekarz
prawdopodobnie zaleci także zmiany trybu życia, które pomogą obniżyć ciśnienie tętnicze (np.
zmniejszenie masy ciała, zaprzestanie palenia tytoniu, zmniejszenie ilości spożywanego alkoholu i soli
w diecie). Lekarz może również zalecić rozpoczęcie regularnych ćwiczeń fizycznych, takich jak
spacerowanie lub pływanie. Ważne jest, aby przestrzegać zaleceń lekarza.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem Revival Plus

Kiedy nie stosować Revival Plus:
• jeśli pacjent ma uczulenie na olmesartan medoksomil lub hydrochlorotiazyd, lub na którykolwiek
z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6) albo na substancje podobne do
hydrochlorotiazydu (sulfonamidy)
• po trzecim miesiącu ciąży (należy również unikać stosowania leku Revival Plus we wczesnym
okresie ciąży - patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”)
• jeśli pacjent ma ciężką niewydolność nerek
• jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie tętnicze, zawierającym aliskiren
• jeśli występuje małe stężenie potasu, małe stężenie sodu, duże stężenie wapnia lub duże stężenie
kwasu moczowego (z objawami dny moczanowej lub kamicy nerkowej), nie poddające się
leczeniu
• w przypadku ciężkich zaburzeń dotyczących wątroby lub jeśli występuje zażółcenie skóry i oczu
(żółtaczka), lub jeśli występują zaburzenia odpływu żółci z pęcherzyka żółciowego (niedrożność
dróg żółciowych, np. na skutek kamieni żółciowych).

Nie należy przyjmować tabletek, jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta lub
pacjent nie jest pewien. Należy najpierw porozmawiać z lekarzem i zastosować się do otrzymanej
rady.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Revival Plus należy omówić to z lekarzem.

Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków, stosowanych
w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi:
• inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE) (na przykład enalapryl, lizynopryl, ramipryl), w
szczególności jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą,
• aliskiren.

Lekarz może zalecić regularną kontrolę czynności nerek, ciśnienia tętniczego oraz stężenia
elektrolitów (np. potasu) we krwi.

Patrz także podpunkt „Kiedy nie stosować leku Revival Plus”.

Przed zastosowaniem leku należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z
następujących stanów:

• Niewielkie lub umiarkowane zaburzenia nerek lub stan po przeszczepieniu nerki
• Choroby wątroby
• Niewydolność serca lub zaburzenia dotyczące zastawek serca lub mięśnia sercowego
• Wymioty lub biegunka, która jest nasilona lub utrzymuje się przez kilka dni
• Leczenie dużymi dawkami leków moczopędnych lub stosowanie diety z małą zawartością soli
• Zaburzenia dotyczące nadnerczy (pierwotny hiperaldosteronizm)
• Cukrzyca
• Toczeń rumieniowaty (choroba autoimmunologiczna)
• Uczulenie lub astma oskrzelowa
• Jeśli w przeszłości u pacjenta wystąpił nowotwór złośliwy skóry lub jeśli w trakcie leczenia
pojawi się nieoczekiwana zmiana skórna. Leczenie hydrochlorotiazydem, zwłaszcza dużymi
dawkami przez dłuższy czas, może zwiększyć ryzyko niektórych rodzajów nowotworów
złośliwych skóry i warg (nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry). Podczas przyjmowania leku
Revival Plus należy chronić skórę przed działaniem światła słonecznego i promieniowaniem UV.
• Jeśli w przeszłości po przyjęciu hydrochlorotiazydu u pacjenta występowały problemy z
oddychaniem lub płucami (w tym zapalenie płuc lub gromadzenie się płynu w płucach). Jeśli po

przyjęciu leku Revival Plus u pacjenta wystąpi ciężka duszność lub trudności z oddychaniem,
należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną.

Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z następujących
objawów:
◦ Nasilona, utrzymująca się biegunka, która powoduje znaczne zmniejszenie masy ciała. Lekarz
może ocenić objawy i zdecydować, w jaki sposób kontynuować leczenie obniżające ciśnienie
tętnicze.
◦ Wystąpienie osłabienia wzroku lub bólu oka. Mogą być to objawy gromadzenia się płynu w
unaczynionej błonie otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między naczyniówką
a twardówką) lub zwiększenia ciśnienia we wnętrzu oka - mogą one wystąpić w przedziale od
kilku godzin do kilku tygodni od przyjęcia leku Revival Plus. Nieleczone mogą spowodować
trwałą utratę wzroku.

Jeśli u pacjenta wystąpił którykolwiek z powyższych stanów, lekarz może zalecić częstsze wizyty i
wykonanie pewnych badań.

Jeśli po przyjęciu leku Revival Plus u pacjenta wystąpi ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunka,
należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Nie należy samodzielnie
podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku Revival Plus.

Revival Plus może powodować zwiększenie stężenia lipidów oraz kwasu moczowego we krwi
(przyczyna dny moczanowej – bolesnego obrzęku stawów). Lekarz może zalecić okresowe badania
krwi w celu oznaczenia stężenia tych substancji.

Stosowanie leku Revival Plus może wywierać wpływ na równowagę elektrolitową w organizmie
pacjenta. Lekarz może zalecić okresowe badania krwi w celu oznaczenia stężenia elektrolitów.
Objawy zaburzeń elektrolitowych to: pragnienie, suchość błony śluzowej jamy ustnej, ból lub kurcze
mięśni, zmęczenie mięśni, niskie ciśnienie tętnicze (niedociśnienie), osłabienie, apatia, zmęczenie,
senność lub niepokój, nudności, wymioty, zmniejszona ilość wydalanego moczu, szybka czynność
serca. Jeśli wystąpią takie objawy, należy poinformować o nich lekarza.

Podobnie jak w przypadku innych leków obniżających ciśnienie tętnicze, nadmierne obniżenie
ciśnienia tętniczego u pacjentów z zaburzeniami krążenia w sercu lub mózgu może prowadzić do
zawału serca lub udaru mózgu. Lekarz zaleci uważną kontrolę ciśnienia tętniczego u takich pacjentów.

Należy odstawić lek Revival Plus przed wykonaniem badań czynności przytarczyc.

Lek ten może powodować dodatni wynik w wykonywanym u sportowców teście antydopingowym.

Należy poinformować lekarza o podejrzeniu (lub planowaniu) ciąży. Nie zaleca się stosowania leku
Revival Plus we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go stosować po 3 miesiącu ciąży, ponieważ
stosowany w tym okresie może znacznie zaszkodzić dziecku (patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”).

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Revival Plus u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Revival Plus a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Dotyczy to zwłaszcza
następujących leków:
• Inne leki obniżające ciśnienie krwi (przeciwnadciśnieniowe) - mogą nasilać działanie leku
Revival Plus.
• Inhibitory ACE lub aliskiren - lekarz może zalecić zmianę dawki i (lub) zastosować inne środki
ostrożności (patrz także podpunkty „Kiedy nie stosować leku Revival Plus” oraz „Ostrzeżenia i
środki ostrożności”).

• Leki, które mogą wpływać na stężenie potasu we krwi, jeśli są stosowane jednocześnie z lekiem
Revival Plus:
- suplementy potasu (jak również zamienniki soli kuchennej zawierające potas),
- leki moczopędne (diuretyki),
- heparyna (lek rozrzedzający krew),
- środki przeczyszczające,
- steroidy,
- hormon adrenokortykotropowy (ACTH),
- karbenoksolon (lek stosowany w leczeniu owrzodzeń jamy ustnej i żołądka),
- penicylina sodowa G (sól sodowa benzylopenicyliny, antybiotyk),
- niektóre leki przeciwbólowe, takie jak kwas acetylosalicylowy lub salicylany.
• Lit (lek stosowany w leczeniu zaburzeń nastroju i niektórych rodzajów depresji) – jednoczesne
stosowanie z lekiem Revival Plus może zwiększać toksyczność litu. Jeśli konieczne jest
przyjmowanie litu, lekarz zaleci kontrolowanie stężenia litu we krwi.
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ, leki stosowane w celu zmniejszania bólu, obrzęku i
innych objawów zapalenia, w tym zapalenia stawów), przyjmowane jednocześnie z lekiem
Revival Plus, mogą zwiększać ryzyko wystąpienia niewydolności nerek. NLPZ mogą osłabiać
działanie leku Revival Plus.
• Leki nasenne, uspokajające i przeciwdepresyjne stosowane jednocześnie z lekiem Revival Plus
mogą powodować nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego podczas wstawania.
• Niektóre leki zwiotczające mięśnie, takie jak baklofen i tubokuraryna.
• Amifostyna i niektóre inne leki stosowane w leczeniu raka, takie jak cyklofosfamid lub
metotreksat.
• Leki zmniejszające stężenie lipidów we krwi, takie jak kolestyramina i kolestypol.
• Kolesewelamu chlorowodorek (lek, który zmniejsza stężenie cholesterolu we krwi) – możliwe
osłabienie działania leku Revival Plus. Lekarz może zalecić przyjmowanie leku Revival Plus co
najmniej 4 godziny przed przyjęciem kolesewelamu chlorowodorku.
• Leki przeciwcholinergiczne, takie jak atropina i biperyden.
• Leki stosowane w niektórych zaburzeniach psychicznych, takie jak tiorydazyna,
chloropromazyna, lewomepromazyna, trifluoperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, amisulpryd,
pimozyd, sultopryd, tiapryd, droperydol lub haloperydol.
• Leki stosowane w zaburzeniach serca, takie jak chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid,
amiodaron, sotalol lub glikozydy naparstnicy.
• Leki, które mogą zaburzać rytm serca, takie jak mizolastyna, pentamidyna, terfenadyna,
dofetylid, ibutylid lub erytromycyna podawana we wstrzyknięciu.
• Doustne leki przeciwcukrzycowe, takie jak metformina lub insulina zmniejszające stężenie cukru
we krwi.
• Beta-adrenolityki i diazoksyd, leki stosowane odpowiednio w przypadku wysokiego ciśnienia
tętniczego lub małego stężenia cukru we krwi, ponieważ Revival Plus może nasilać ich działanie
zwiększające stężenie cukru we krwi.
• Metylodopa, lek stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego.
• Leki zwiększające ciśnienie tętnicze i czynność skurczową serca, takie jak noradrenalina.
• Difemanil, lek stosowany w przypadku wolnej czynności serca i zmniejszający potliwość.
• Leki stosowane w dnie, takie jak probenecyd, sulfinpirazon i allopurynol.
• Suplementy wapnia.
• Amantadyna, lek przeciwwirusowy.
• Leki zapobiegające odrzuceniu przeszczepionego narządu, takie jak cyklosporyna.
• Niektóre antybiotyki - tetracykliny lub sparfloksacyna.
• Amfoterycyna, lek stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych.
• Niektóre leki zobojętniające kwas żołądkowy, takie jak wodorotlenek magnezu lub wodorotlenek
glinu, ponieważ działanie leku Revival Plus może być nieznacznie osłabione.
• Cyzapryd, lek przyspieszający pasaż treści pokarmowej w żołądku i jelitach.
• Halofantryna, lek stosowany w malarii.

Revival Plus z jedzeniem, piciem lub alkoholem

Revival Plus można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłków.

Należy zachować ostrożność pijąc alkohol podczas przyjmowania leku Revival Plus, ponieważ u
niektórych osób mogą wystąpić omdlenia lub zawroty głowy. W przypadku pojawienia się takich
objawów nie należy spożywać żadnego alkoholu, w tym wina, piwa lub drinków.

Pacjenci rasy czarnej
Tak jak w przypadku innych leków z tej grupy, działanie leku Revival Plus obniżające ciśnienie
tętnicze jest słabsze u pacjentów rasy czarnej.

Ciąża i karmienie piersią

Ciąża
Należy poinformować lekarza o podejrzeniu (lub planowaniu) ciąży. Lekarz zazwyczaj zaleci
przerwanie stosowania leku Revival Plus przed planowaną ciążą lub natychmiast po potwierdzeniu
ciąży oraz zaleci przyjmowanie innego leku zamiast leku Revival Plus. Nie zaleca się stosowania leku
Revival Plus we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go stosować po 3 miesiącu ciąży, ponieważ
stosowany w tym okresie może znacznie zaszkodzić dziecku.

Karmienie piersią
Należy poinformować lekarza o karmieniu piersią lub zamiarze karmienia piersią. Nie zaleca się
stosowania leku Revival Plus podczas karmienia piersią. Lekarz może zalecić stosowanie innego leku
podczas karmienia piersią.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas leczenia wysokiego ciśnienia tętniczego może wystąpić uczucie senności lub zawroty głowy.
W takim wypadku nie wolno prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, aż do ustąpienia objawów.
Należy zwrócić się do lekarza o poradę.

Revival Plus zawiera laktozę
Ten lek zawiera laktozę (rodzaj cukru). Jeżeli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów,
przed zażyciem leku należy skonsultować się z lekarzem.

### 3. Jak stosować Revival Plus?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

Zalecana dawka to jedna tabletka leku Revival Plus o mocy 20 mg + 12,5 mg na dobę. Jeżeli
stosowanie takiej dawki nie zapewnia odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego, lekarz może
zwiększyć dawkę do 1 tabletki leku Revival Plus o mocy 20 mg + 25 mg na dobę.

Należy połknąć tabletkę popijając wodą. Jeśli to możliwe, należy przyjmować dobową dawkę
codziennie o tej samej porze, na przykład w porze śniadania. Ważne jest, aby kontynuować
przyjmowanie leku Revival Plus, dopóki lekarz nie zaleci jego odstawienia.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Revival Plus
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Revival Plus lub w razie przypadkowego
połknięcia jakiejkolwiek ilości leku przez dziecko, należy niezwłocznie udać się do lekarza lub
oddziału pomocy doraźnej najbliższego szpitala zabierając ze sobą opakowanie leku.

Pominięcie zastosowania leku Revival Plus
W razie pominięcia dawki należy przyjąć kolejną dawkę następnego dnia o zwykłej porze. Nie należy
stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Revival Plus
Ważne jest, aby kontynuować stosowanie leku Revival Plus, aż do momentu, kiedy lekarz zaleci jego
odstawienie.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Jednak, następujące działania niepożądane mogą być ciężkie:
• Rzadko mogą wystąpić reakcje alergiczne, które mogą dotyczyć całego ciała, z obrzękiem
twarzy, jamy ustnej i (lub) krtani z towarzyszącym swędzeniem i wysypką. W takim
przypadku należy przerwać stosowanie leku Revival Plus i natychmiast skontaktować się
z lekarzem.
• W wyniku reakcji alergicznej lub u osób podatnych Revival Plus może powodować nadmierne
obniżenie ciśnienia tętniczego. Niezbyt często mogą wystąpić zawroty głowy lub omdlenia.
W takim przypadku należy przerwać stosowanie leku Revival Plus, natychmiast
skontaktować się z lekarzem i pozostawać w pozycji leżącej.
• Częstość nieznana: jeśli wystąpi zażółcenie białkówek oczu, ciemna barwa moczu, świąd
skóry, nawet gdy podawanie leku Revival Plus rozpoczęto znacznie wcześniej, należy
niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, który oceni objawy i zadecyduje, w jaki sposób
kontynuować leczenie nadciśnienia tętniczego.

Revival Plus jest lekiem zawierającym dwie substancje czynne. Poniższe informacje dotyczą działań
niepożądanych, które do tej pory odnotowano podczas przyjmowania leku złożonego Revival Plus
(oprócz wymienionych powyżej) oraz tych działań niepożądanych, które obserwowane są dla
poszczególnych substancji osobno.

Inne możliwe działania niepożądane leku Revival Plus

Jeśli wystąpią poniższe objawy niepożądane, są one często łagodne i nie powodują konieczności
przerwania leczenia.

Często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 osób):
Zawroty głowy, osłabienie, ból głowy, zmęczenie, ból w klatce piersiowej, obrzęk okolicy kostek,
stóp, nóg, rąk lub ramion.

Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 osób):
Świadomość czynności serca (kołatanie serca), wysypka, wyprysk, zawroty głowy, kaszel,
niestrawność, ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, kurcze mięśni i ból mięśni, ból stawów, ból
ramion i nóg, ból pleców, zaburzenia wzwodu, krew w moczu.
Niezbyt często obserwuje się niektóre zmiany w wynikach badań krwi, w tym:
zwiększenie stężenia lipidów we krwi, zwiększenie stężenia mocznika lub kwasu moczowego we
krwi, zwiększenie stężenia kreatyniny, zwiększenie lub zmniejszenie stężenia potasu we krwi,
zwiększenie stężenia wapnia we krwi, zwiększenie stężenia cukru we krwi, zwiększenie aktywności
enzymów wątrobowych. Lekarz uzyska powyższe informacje na podstawie badań krwi i poinformuje
pacjenta o dalszym postępowaniu.

Rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000 osób):
Złe samopoczucie, zaburzenia świadomości, guzki na skórze (bąble), ostra niewydolność nerek.

Rzadko obserwuje się niektóre zmiany w wynikach badań krwi, w tym:

zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi, zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartości
hematokrytu. Lekarz uzyska powyższe informacje na podstawie badań krwi i poinformuje pacjenta o
dalszym postępowaniu.

Inne działania niepożądane obserwowane podczas stosowania olmesartanu medoksomilu
lub hydrochlorotiazydu osobno, ale nie obserwowane podczas stosowania leku Revival Plus lub
obserwowane podczas monoterapii z większą częstością:

Olmesartan medoksomil

Często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 osób):
Zapalenie oskrzeli, kaszel, katar lub niedrożność nosa, ból gardła, ból brzucha, niestrawność,
biegunka, nudności, zapalenie żołądka i jelit, ból stawów lub kości, ból pleców, krew w moczu,
zakażanie układu moczowego, objawy grypopodobne, ból.

Często obserwuje się niektóre zmiany w wynikach badań krwi, w tym:
zwiększenie stężenia lipidów we krwi, zwiększenie stężenia mocznika lub kwasu moczowego we
krwi, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i parametrów dotyczących mięśni.

Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 osób):
Szybko postępująca reakcja alergiczna, która może dotyczyć całego ciała i może powodować
trudności w oddychaniu oraz nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego, które może prowadzić nawet do
omdlenia (reakcja anafilaktyczna), obrzęk twarzy, dławica piersiowa (ból lub uczucie dyskomfortu w
klatce piersiowej, nazywane napadem dławicowym), złe samopoczucie, alergiczna wysypka skórna,
swędzenie, osutka (wykwity skórne), guzki na skórze (bąble).
Niezbyt często obserwuje się niektóre zmiany w wynikach badań krwi, w tym:
Zmniejszenie liczby krwinek, nazywanych płytkami krwi (małopłytkowość).

Rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000 osób):
Zaburzenia czynności nerek, brak energii; obrzęk naczynioruchowy jelit: obrzęk w jelicie z takimi
objawami, jak ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka.

Rzadko obserwuje się niektóre zmiany w wynikach badań krwi, w tym:
Zwiększenie stężenia potasu we krwi.

Hydrochlorotiazyd

Bardzo często (mogą wystąpić u co najmniej 1 na 10 osób):
Zmiany w wynikach badań krwi, w tym: zwiększenie stężenia lipidów i kwasu moczowego we krwi.

Często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 osób):
Stan dezorientacji, ból brzucha, niestrawność, uczucie pełności, biegunka, nudności, wymioty,
zaparcie, cukromocz (obecność cukru w moczu).

Obserwuje się niektóre zmiany w wynikach badań krwi, w tym:
zwiększenie stężenia kreatyniny, mocznika, wapnia i cukru we krwi, zmniejszenie stężenia chlorku,
potasu, magnezu i sodu we krwi. Zwiększenie aktywności amylazy (hiperamylazemia).

Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 osób):
Zmniejszenie lub utrata apetytu, znaczne trudności w oddychaniu, skórna reakcja anafilaktyczna
(reakcje nadwrażliwości), pogorszenie istniejącej krótkowzroczności, rumień, reakcje skórne na
światło, swędzenie, fioletowe plamki na skórze na skutek małych krwotoków (plamica), guzki na
skórze (bąble).

Rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000 osób):
Obrzęk i bolesność ślinianek; zmniejszenie liczby krwinek białych; zmniejszenie liczby płytek krwi;
niedokrwistość; uszkodzenie szpiku kostnego; niepokój; obniżenie nastroju lub depresja; zaburzenia

snu; uczucie braku zainteresowania (apatia); mrowienie lub drętwienie; napady drgawkowe; widzenie
na żółto; niewyraźne widzenie; suchość spojówek; zaburzenia rytmu serca; zapalenie naczyń
krwionośnych, zakrzepy krwi (zakrzepica, zatorowość); zapalenie płuc; nagromadzenie płynu w
płucach; zapalenie trzustki; żółtaczka; zapalenie pęcherzyka żółciowego; objawy tocznia
rumieniowatego, takie jak wysypka, ból stawów, ziębnięcie rąk i palców; skórne reakcje alergiczne;
złuszczanie i pęcherze na skórze; niezakaźne zapalenie nerek (śródmiąższowe zapalenie nerek);
gorączka; osłabienie mięśni (czasem powodując zaburzenia ruchu).

Bardzo rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10000 osób):
Zaburzenia elektrolitowe prowadzące do nieprawidłowego zmniejszenia stężenia chlorków we krwi
(zasadowica hipochloremiczna), porażenna niedrożność jelita (paraliż mięśni przewodu
pokarmowego).
Ostra niewydolność oddechowa (objawy obejmują ciężką duszność, gorączkę, osłabienie i splątanie).

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
Osłabienie wzroku lub ból oczu na skutek podwyższonego ciśnienia (możliwe objawy gromadzenia
się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko - nadmiernego nagromadzenia płynu między
naczyniówką a twardówką - lub ostrej jaskry zamkniętego kąta).
Nowotwory złośliwe skóry i warg (nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Telefon: (22) 49-21-301
Fax: (22) 49-21-309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać Revival Plus?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Lek nie wymaga żadnych szczególnych warunków przechowywania.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po skrócie
EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Revival Plus

Substancjami czynnymi są: olmesartan medoksomil i hydrochlorotiazyd.

Revival Plus, 20 mg + 12,5 mg: Każda tabletka powlekana zawiera 20 mg olmesartanu medoksomilu i
12,5 mg hydrochlorotiazydu.

Revival Plus, 20 mg + 25 mg: Każda tabletka powlekana zawiera 20 mg olmesartanu medoksomilu i
25 mg hydrochlorotiazydu.

Pozostałe składniki to: celuloza mikrokrystaliczna, hyproloza o niskim stopniu podstawienia, laktoza
jednowodna*, hyproloza, magnezu stearynian, hypromeloza, talk, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek
żółty (E 172), żelaza tlenek czerwony (E 172).

* Patrz punkt powyżej „Revival Plus zawiera laktozę”

Jak wygląda Revival Plus i co zawiera opakowanie

Revival Plus, 20 mg + 12,5 mg: czerwonawo-żółte, okrągłe tabletki powlekane, o średnicy 8,5 mm, z
wytłoczonym na jednej stronie oznaczeniem „C 22”.

Revival Plus, 20 mg + 25 mg: różowawe, okrągłe tabletki powlekane, o średnicy 8,5 mm, z
wytłoczonym na jednej stronie oznaczeniem „C 24”.

Revival Plus jest dostępny w opakowaniach zawierających 14, 28, 56 lub 98 tabletek powlekanych
oraz w opakowaniach zawierających 10, 50 i 500 tabletek powlekanych w blistrach z perforacją
umożliwiającą oddzielenie poszczególnych tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny
Menarini International Operations Luxembourg S.A.
1, Avenue de la Gare
L-1611 Luxembourg
Luksemburg

Wytwórca
Daiichi Sankyo Europe GmbH
Luitpoldstrasse 1
85276 Pfaffenhofen, Ilm, Niemcy

Berlin-Chemie AG
Glienicker Weg 125
12489 Berlin, Niemcy

Menarini Von Heyden GmbH
Leipziger Str. 7-13
01097 Dresden
Niemcy

Tylko dla opakowań stosowanych w lecznictwie zamkniętym
Qualiphar N.V.
Rijksweg 9
2880 Bornem, Belgia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu
odpowiedzialnego:
Berlin-Chemie/Menarini Polska Sp. z o.o.

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Austria: Mencord Plus
Belgia: Belsar Plus
Cypr: Olartan Plus
Czechy: Sarten Plus H
Niemcy: Votum Plus
Grecja: Olartan Plus
Estonia: Mesar Plus
Francja: Alteisduo
Węgry: Laresin Plus
Irlandia: Omesar Plus
Włochy: Olprezide
Litwa: Mesar Plus
Luksemburg: Belsar Plus
Łotwa: Mesar Plus
Malta: Omesar Plus
Polska: Revival Plus
Portugalia: Olsar Plus
Hiszpania: Ixia Plus
Słowenia: Co-Tensiol
Słowacja: Tenzar Plus

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 01/2025

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA WŁASNA PRODUKTU LECZNICZEGO

Revival Plus, 20 mg + 12,5 mg, tabletki powlekane
Revival Plus, 20 mg + 25 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Revival Plus, 20 mg + 12,5 mg, tabletki powlekane:
Każda tabletka powlekana zawiera 20 mg olmesartanu medoksomilu (Olmesartanum
medoxomilum) i 12,5 mg hydrochlorotiazydu (Hydrochlorothiazidum).
Revival Plus, 20 mg + 25 mg, tabletki powlekane:
Każda tabletka powlekana zawiera 20 mg olmesartanu medoksomilu (Olmesartanum
medoxomilum) i 25 mg hydrochlorotiazydu (Hydrochlorothiazidum).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Revival Plus, 20 mg + 12,5 mg, tabletki powlekane: Każda tabletka powlekana zawiera 110,7 mg
laktozy jednowodnej.
Revival Plus, 20 mg + 25 mg, tabletki powlekane: Każda tabletka powlekana zawiera 98,2 mg
laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletki powlekane.

Revival Plus, 20 mg + 12,5 mg, czerwonawo-żółte, okrągłe tabletki powlekane, o średnicy 8,5 mm
z jednostronnie wytłoczonym symbolem C22.
Revival Plus, 20 mg + 25 mg, różowawe, okrągłe tabletki powlekane, o średnicy 8,5 mm, z
jednostronnie wytłoczonym symbolem C24.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Leczenie pierwotnego nadciśnienia tętniczego.

Produkt leczniczy złożony Revival Plus jest wskazany do stosowania przez dorosłych pacjentów,
u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane podczas monoterapii
olmesartanem medoksomilem.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Dorośli
Revival Plus nie jest przeznaczony do stosowania podczas rozpoczynania leczenia, ale jest
wskazany dla pacjentów, u których dawka 20 mg olmesartanu medoksomilu nie zapewnia
dostatecznej kontroli ciśnienia tętniczego. Revival Plus jest podawany raz na dobę, z posiłkiem
lub bez posiłku.

Jeżeli jest to uzasadnione klinicznie, można rozważyć bezpośrednią zmianę monoterapii
olmesartanem medoksomilem w dawce 20 mg na leczenie produktem złożonym, pamiętając, iż

maksymalne obniżenie ciśnienia krwi występuje po 8 tygodniach od rozpoczęcia leczenia
olmesartanem medoksomilem (patrz punkt 5.1). Zaleca się oddzielne dostosowanie dawki
poszczególnych substancji czynnych.

Produkt Revival Plus zawierający 20 mg olmesartanu medoksomilu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu
może być podawany pacjentom, których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane
podczas monoterapii olmesartanem medoksomilem w dawce 20 mg.

Produkt Revival Plus zawierający 20 mg olmesartanu medoksomilu + 25 mg hydrochlorotiazydu
może być podawany pacjentom, których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane
podczas leczenia produktem złożonym Revival Plus o mocy 20 mg olmesartanu medoksomilu +
12,5 mg hydrochlorotiazydu.

Pacjenci w podeszłym wieku (65 lat lub starsi)
Pacjentom w podeszłym wieku zaleca się takie samo dawkowanie złożonego produktu
leczniczego jak dla osób dorosłych.

Zaburzenia czynności nerek
Jeżeli Revival Plus jest stosowany przez pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi
zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30 – 60 ml/min), zalecana jest okresowa
kontrola czynności nerek (patrz punkt 4.4). Revival Plus jest przeciwwskazany u pacjentów z
ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) (patrz punkt 4.3).

Zaburzenia czynności wątroby
Revival Plus należy stosować ostrożnie u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych
zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.4 i 5.2).
W przypadku pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się stosowanie
dawki początkowej wynoszącej 10 mg olmesartanu medoksomilu raz na dobę, a maksymalna
dawka nie może być większa niż 20 mg raz na dobę. U pacjentów z zaburzeniami czynności
wątroby, którzy otrzymują już leki moczopędne i (lub) inne leki przeciwnadciśnieniowe wskazane
jest ścisłe monitorowanie ciśnienia krwi i czynności nerek. Brak doświadczenia ze stosowaniem
olmesartanu medoksomilu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.
Produktu leczniczego Revival Plus nie wolno stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami
czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 5.2), cholestazą lub niedrożnością dróg żółciowych (patrz
punkt 4.3).

Dzieci i młodzież
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu Revival Plus u dzieci i
młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dane na ten temat nie są dostępne.

Sposób podawania
Tabletkę należy połknąć popijając wystarczającą ilością płynu (np. szklanką wody). Tabletki nie
należy żuć i należy ją przyjmować codziennie o tej samej porze.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne, którąkolwiek substancję pomocniczą (wymienioną w
punkcie 6.1) lub inne substancje będące pochodnymi sulfonamidu (hydrochlorotiazyd jest
pochodną sulfonamidu).

Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min).

Oporna na leczenie hipokaliemia, hiperkalcemia, hiponatremia i objawowa hiperurykemia.

Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cholestaza i niedrożność dróg żółciowych.

Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).

Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Revival Plus z produktami zawierającymi aliskiren
jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik
przesączania kłębuszkowego, GFR<60 ml/min/1,73 m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Zmniejszenie objętości wewnątrznaczyniowej:
U pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej i (lub) z niedoborem sodu w organizmie
spowodowanymi intensywnym leczeniem diuretycznym, ograniczeniem soli w diecie, biegunką lub
wymiotami, może, szczególnie po podaniu pierwszej dawki leku, wystąpić objawowe niedociśnienie.
Należy wyrównać te zaburzenia przed podaniem produktu leczniczego Revival Plus.

Inne stany przebiegające z pobudzeniem układu renina-angiotensyna-aldosteron:
U pacjentów, u których napięcie ścian naczyń krwionośnych i czynność nerek zależą głównie od
aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron (np. pacjenci z ciężką zastoinową niewydolnością
serca lub chorobami nerek, w tym ze zwężeniem tętnicy nerkowej), leczenie innymi produktami
leczniczymi wpływającymi na ten układ było wiązane z występowaniem ostrego niedociśnienia,
azotemii, skąpomoczu lub, rzadko, ostrej niewydolności nerek.

Nadciśnienie naczyniowo-nerkowe:
Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkiego niedociśnienia i niewydolności nerek u pacjentów z
obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej lub zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej czynnej nerki,
leczonych produktami leczniczymi wpływającymi na układ renina-angiotensyna-aldosteron.

Zaburzenia czynności nerek i stan po przeszczepieniu nerki:
Produktu Revival Plus nie wolno stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek
(klirens kreatyniny < 30 ml/min) (patrz punkt 4.3). U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych
zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥30 ml/min i < 60 ml/min) modyfikacja dawki
nie jest konieczna. Jednakże u tych pacjentów Revival Plus należy podawać ostrożnie; zalecana
jest okresowa kontrola stężenia potasu, kreatyniny i kwasu moczowego w surowicy krwi. U
pacjentów z zaburzeniami czynności nerek może wystąpić azotemia związana ze stosowaniem
tiazydowych leków moczopędnych. W przypadku pogarszającej się czynności nerek, konieczna
jest ponowna ocena leczenia i ewentualne odstawienie leku moczopędnego. Brak doświadczenia z
podawaniem Revival Plus pacjentom po niedawno przebytym przeszczepieniu nerki.

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA):
Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE),
antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia,
hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku
z tym nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie
inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).
Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być
prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak:
czynność nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane.
U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz
antagonistów receptora angiotensyny II.

Zaburzenia czynności wątroby:
Obecnie brak doświadczenia w leczeniu olmesartanem medoksomilem pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności wątroby. Dodatkowo, niewielkie zmiany równowagi wodno -
elektrolitowej występujące w czasie leczenia tiazydami mogą sprzyjać wystąpieniu śpiączki
wątrobowej u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub postępującą chorobą wątroby. Z
tego powodu należy zachować ostrożność u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych
zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.2). Przeciwwskazane jest stosowanie leku Revival
Plus przez pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, cholestazą i niedrożnością dróg
żółciowych (patrz punkty 4.3 i 5.2).

Zwężenie zastawki aorty lub zastawki dwudzielnej; kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem
drogi odpływu:
Podobnie jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia krwionośne wskazana jest
szczególna ostrożność u pacjentów ze zwężeniem zastawki aorty lub zastawki dwudzielnej albo z
kardiomiopatią przerostową.

Pierwotny hiperaldosteronizm:
Pacjenci z pierwotnym hiperaldosteronizmem z reguły nie reagują na leczenie lekami
przeciwnadciśnieniowymi działającymi poprzez hamowanie układu renina-angiotensyna. Z tego
powodu nie zaleca się stosowania produktu Revival Plus u tych pacjentów.

Wpływ na metabolizm i układ wewnątrzwydzielniczy:
Leczenie tiazydami może prowadzić do pogorszenia tolerancji glukozy. U pacjentów z cukrzycą
może być konieczna modyfikacja dawki insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych
(patrz punkt 4.5). W czasie leczenia tiazydami utajona cukrzyca może przejść w jawną cukrzycę.

Zwiększenie stężenia cholesterolu i triglicerydów to znane działania niepożądane towarzyszące
leczeniu tiazydowymi lekami moczopędnymi. U niektórych pacjentów leczonych tiazydami może
wystąpić hiperurykemia lub dna moczanowa.

Zaburzenia elektrolitowe:
Tak jak w przypadku wszystkich pacjentów leczonych lekami moczopędnymi, należy okresowo
kontrolować stężenie elektrolitów w surowicy krwi.

Tiazydy, także hydrochlorotiazyd, mogą prowadzić do zaburzenia równowagi wodno -
elektrolitowej (w tym hipokaliemii, hiponatremii i zasadowicy hipochloremicznej). Objawy
ostrzegawcze zaburzeń równowagi wodno - elektrolitowej to suchość błony śluzowej jamy ustnej,
pragnienie, osłabienie, letarg, senność, niepokój, ból lub kurcze mięśni, zmęczenie mięśni,
niedociśnienie, skąpomocz, tachykardia i zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności lub
wymioty (patrz punkt 4.8).

Największe ryzyko wystąpienia hipokaliemii dotyczy pacjentów z marskością wątroby,
pacjentów, u których dochodzi do gwałtownego zwiększonego wydalania moczu, pacjentów
otrzymujących drogą doustną niedostateczną ilość elektrolitów i pacjentów leczonych
jednocześnie kortykosteroidami lub ACTH (patrz punkt 4.5).
Natomiast w związku z antagonistycznym działaniem olmesartanu medoksomilu, wchodzącego w
skład produktu Revival Plus, na receptory angiotensyny II (AT1), może wystąpić hiperkaliemia,
szczególnie w przypadku współistniejącej niewydolności nerek i (lub) niewydolności serca
i cukrzycy. Zaleca się odpowiednie monitorowanie stężenia potasu w surowicy krwi u pacjentów z
grup ryzyka. Należy zachować ostrożność podczas podawania leków moczopędnych
oszczędzających potas, suplementów potasu, substytutów soli kuchennej zawierających potas oraz
innych leków, które mogą powodować zwiększenie stężenia potasu w osoczu (np. heparyny)
jednocześnie z produktem Revival Plus (patrz punkt 4.5).

Nie ma dowodów na to, że olmesartan medoksomil może zmniejszyć lub zapobiec wystąpieniu
hiponatremii wywołanej lekami moczopędnymi. Niedobór chlorków jest ogólnie łagodny i
zazwyczaj nie wymaga leczenia.

Tiazydy mogą zmniejszać wydalanie wapnia z moczem i powodować przemijające
i niewielkie zwiększenie stężenia wapnia w surowicy krwi mimo braku rozpoznanych zaburzeń
metabolizmu wapnia. Przyczyną wystąpienia hiperkalcemii może być nierozpoznana nadczynność
przytarczyc. Tiazydy należy odstawić przed wykonaniem badań czynności przytarczyc.

Wykazano, że tiazydy zwiększają wydalanie magnezu wraz z moczem, co może prowadzić do
hipomagnezemii.

W czasie upałów u pacjentów ze skłonnością do obrzęków może wystąpić hiponatremia
z rozcieńczenia.

Lit:
Podobnie jak w przypadku innych produktów złożonych zawierających antagonistów receptora
angiotensyny II oraz tiazydy, nie zaleca się jednoczesnego podawania soli litu i produktu Revival
Plus (patrz punkt 4.5.).

Enteropatia typu celiakii:
U pacjentów przyjmujących olmesartan, po kilku miesiącach do kilku lat od rozpoczęcia leczenia,
w bardzo rzadkich przypadkach odnotowano ciężką, przewlekłą biegunkę ze znacznym
zmniejszeniem masy ciała, prawdopodobnie spowodowaną miejscową opóźnioną reakcją
nadwrażliwości. Wyniki biopsji jelit często wykazują atrofię kosmków u pacjentów. Jeśli u
pacjenta wystąpią takie objawy podczas leczenia olmesartanem oraz w przypadku braku innej
etiologii należy natychmiast przerwać leczenie olmesartanem i nie należy wznawiać leczenia.
Jeżeli biegunka nie ustąpi w ciągu tygodnia po odstawieniu olmesartanu należy rozważyć wizytę u
lekarza specjalisty (np. gastroenterologa).

Obrzęk naczynioruchowy jelit:
U pacjentów leczonych antagonistami receptora angiotensyny II [w tym olmesartanem] notowano
występowanie obrzęku naczynioruchowego jelit (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów występowały
ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka. Objawy ustąpiły po przerwaniu leczenia
antagonistami receptora angiotensyny II. Jeśli u pacjenta zostanie rozpoznany obrzęk
naczynioruchowy jelit, należy przerwać stosowanie olmesartanu i rozpocząć odpowiednią
obserwację do czasu całkowitego ustąpienia objawów.

Nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, ostra
krótkowzroczność i jaskra wtórna zamkniętego kąta:
Hydrochlorotiazyd, należący do grupy sulfonamidów, może powodować reakcję idiosynkratyczną
wywołującą nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką z ograniczeniem
pola widzenia, przejściową krótkowzroczność i ostrą jaskrę zamkniętego kąta. Objawy to nagłe
pogorszenie ostrości widzenia lub ból oka, które zwykle pojawiają się w ciągu kilku godzin do
kilku tygodni po rozpoczęciu leczenia. Nieleczona ostra jaskra zamkniętego kąta może prowadzić
do trwałej utraty wzroku. Początkowe postępowanie to jak najszybsze odstawienie
hydrochlorotiazydu. Jeśli ciśnienie wewnątrzgałkowe pozostaje niekontrolowane, należy
rozważyć niezwłoczne leczenie zachowawcze lub chirurgiczne. Czynnikiem ryzyka rozwoju ostrej
jaskry zamkniętego kąta jest nadwrażliwość na sulfonamidy lub penicylinę w wywiadzie.

Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry:
W dwóch badaniach epidemiologicznych z wykorzystaniem danych z duńskiego krajowego
rejestru nowotworów złośliwych stwierdzono zwiększenie ryzyka nieczerniakowych nowotworów
złośliwych skóry (NMSC, ang. non-melanoma skin cancer) [raka podstawnokomórkowego (BCC,
ang. basal cell carcinoma) i raka kolczystokomórkowego (SCC, ang. squamous cell carcinoma)] w
warunkach zwiększającego się łącznego narażenia organizmu na hydrochlorotiazyd (HCTZ). W
mechanizmie rozwoju NMCS mogą odgrywać rolę właściwości fotouczulające HCTZ.
Pacjentów przyjmujących HCTZ należy poinformować o ryzyku NMSC i zalecić regularne
sprawdzanie, czy na skórze nie pojawiły się nowe zmiany, i szybki kontakt z lekarzem w
przypadku stwierdzenia jakichkolwiek podejrzanych zmian skórnych. Pacjentom należy zalecić
podejmowanie możliwych działań zapobiegawczych w celu minimalizacji ryzyka rozwoju
nowotworów złośliwych skóry, jak ograniczanie narażania się na działanie światła słonecznego i
promieniowania UV, a jeśli to niemożliwe - odpowiednią ochronę. Niepokojące zmiany skórne
należy niezwłocznie badać z możliwością wykonania biopsji z oceną histologiczną. U osób, u
których w przeszłości występowały NMSC, może być konieczne ponowne rozważenie stosowania
HCTZ (patrz również punkt 4.8).

Ostra toksyczność na układ oddechowy:

Po przyjęciu hydrochlorotiazydu notowano bardzo rzadko poważne przypadki ostrej toksyczności
na układ oddechowy, w tym zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS, ang. acute
respiratory distress syndrome). Obrzęk płuc zwykle rozwija się w ciągu kilku minut do kilku
godzin po przyjęciu hydrochlorotiazydu. Początkowo objawy obejmują duszność, gorączkę,
osłabioną czynność płuc i niedociśnienie tętnicze. Jeśli podejrzewa się rozpoznanie ARDS, należy
odstawić Revival Plus i zastosować odpowiednie leczenie. Hydrochlorotiazydu nie należy
podawać pacjentom, u których wcześniej po przyjęciu hydrochlorotiazydu wystąpił ARDS.

Różnice etniczne:
Podobnie jak w przypadku innych antagonistów receptora angiotensyny II, działanie obniżające
ciśnienie krwi olmesartanu medoksomilu jest nieco słabsze u pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów
innych ras, prawdopodobnie ze względu na częstsze występowanie małej aktywności reniny w
populacji pacjentów rasy czarnej z nadciśnieniem tętniczym.

Test antydopingowy:
Hydrochlorotiazyd wchodzący w skład produktu Revival Plus może powodować dodatni wynik testu
antydopingowego.

Ciąża:
Nie należy rozpoczynać podawania antagonistów receptora angiotensyny II podczas ciąży. Z
wyjątkiem konieczności kontynuowania leczenia antagonistami receptora angiotensyny II, u
pacjentek planujących ciążę należy zastosować alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe, o
ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania w ciąży. W przypadku potwierdzenia ciąży należy
natychmiast przerwać podawanie antagonistów receptora angiotensyny II i, jeśli jest to wskazane,
należy rozpocząć leczenie alternatywne (patrz punkty 4.3 i 4.6).

Inne:
Nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego w przypadku uogólnionych zmian miażdżycowych, u
pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub zaburzeniami krążenia w mózgu może spowodować
zawał mięśnia sercowego lub udar.

Reakcje nadwrażliwości na hydrochlorotiazyd mogą wystąpić u pacjentów z alergią lub astmą
oskrzelową w wywiadzie lub bez takiego wywiadu, ale są bardziej prawdopodobne u pacjentów z
dodatnim wywiadem.

Opisywano zaostrzenie lub ujawnienie się układowego tocznia rumieniowatego podczas
stosowania tiazydowych leków moczopędnych.

Produkt leczniczy Revival Plus zawiera laktozę. U pacjentów z rzadko występującą dziedziczną
nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozygalaktozy nie należy stosować tego produktu leczniczego.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Możliwe interakcje dotyczące zarówno olmesartanu medoksomilu jak i hydrochlorotiazydu

Jednoczesne stosowanie nie zalecane

Lit:
Podczas jednoczesnego podawania litu z inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę i
rzadziej z antagonistami receptora angiotensyny II opisywano przemijające zwiększenie stężenia
litu w surowicy krwi oraz zwiększenie jego toksyczności. Dodatkowo, klirens nerkowy litu
zmniejsza się podczas podawania tiazydów i w związku z tym ryzyko zatrucia litem może się
zwiększać. Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego podawania produktu Revival Plus i litu
(patrz punkt 4.4). Jeśli skojarzenie takie jest konieczne, zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia litu
w surowicy krwi.

Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności

Baklofen:
Może wystąpić nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ):
NLPZ (np. kwas acetylosalicylowy (> 3 g / dobę), inhibitory COX-2 i niewybiórcze NLPZ) mogą
osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie tiazydowych leków moczopędnych i antagonistów
receptora angiotensyny II.
U niektórych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (np. odwodnieni pacjenci lub pacjenci
w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek) jednoczesne podawanie antagonistów
receptora angiotensyny II i leków, które hamują cyklooksygenazę może prowadzić do dalszego
pogorszenia czynności nerek, z możliwością wystąpienia ostrej niewydolności nerek, która jest
zwykle przemijająca. Dlatego takie skojarzenia należy podawać ostrożnie, szczególnie u osób w
podeszłym wieku. Należy odpowiednio nawodnić pacjentów i rozważyć kontrolę czynności nerek
po rozpoczęciu leczenia skojarzonego oraz okresowo w późniejszym czasie.

Jednoczesne stosowanie, które należy rozważyć

Amifostyna:
Może wystąpić nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego.

Inne leki przeciwnadciśnieniowe:
Działanie obniżające ciśnienie krwi produktu Revival Plus może być nasilone podczas
jednoczesnego stosowania innych leków przeciwnadciśnieniowych.

Alkohol, barbiturany, opioidy lub leki przeciwdepresyjne:
Może wystąpić nasilenie niedociśnienia ortostatycznego.

Możliwe interakcje dotyczące olmesartanu medoksomilu

Jednoczesne stosowanie nie zalecane

Inhibitory konwertazy angiotensyny, antagoniści receptora angiotensyny II lub aliskiren:
Dane z badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensynaaldosteron (RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów
receptora angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń
niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym
ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem pojedynczego leku działającego na
układ RAA (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).

Produkty lecznicze wpływające na stężenie potasu w osoczu:
Na podstawie doświadczenia ze stosowaniem innych produktów wpływających na układ reninaangiotensyna, można spodziewać się zwiększenia stężenia potasu w surowicy krwi podczas
jednoczesnego stosowania olmesartanu medoksomilu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi
potas, suplementami potasu, substytutami soli kuchennej zawierającymi potas lub innymi
produktami leczniczymi, które mogą prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy krwi
(np. heparyna, inhibitory ACE) (patrz punkt 4.4). W przypadku jednoczesnego stosowania
preparatów, które wpływają na stężenie potasu oraz produktu Revival Plus zaleca się regularną
kontrolę stężenia potasu w surowicy krwi.

Kolesewelam – substancja wiążąca kwasy żółciowe
Jednoczesne podawanie kolesewelamu chlorowodorku jako substancji wiążącej kwasy żółciowe
zmniejsza narażenie ogólnoustrojowe i maksymalne stężenie olmesartanu w osoczu krwi oraz
skraca okres półtrwania (t1/2). Podanie olmesartanu medoksomilu co najmniej 4 godziny przed
przyjęciem kolesewelamu chlorowodorku zmniejsza interakcję produktów. Należy rozważyć

podawanie olmesartanu medoksomilu co najmniej 4 godziny przed przyjęciem kolesewelamu
chlorowodoru (patrz punkt 5.2).

Dodatkowe informacje:
Po leczeniu produktami zobojętniającymi kwas żołądkowy (wodorotlenek glinowo-magnezowy)
obserwowano niewielkie zmniejszenie biodostępności olmesartanu.

Olmesartan medoksomil nie wywiera istotnego wpływu na farmakokinetykę i farmakodynamikę
warfaryny ani na farmakokinetykę digoksyny.

Jednoczesne podawanie olmesartanu medoksomilu z prawastatyną u zdrowych osób nie wywiera
klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę żadnego z leków.

Olmesartan nie wywierał istotnego klinicznie hamującego wpływu na ludzkie enzymy cytochromu
P450: 1A1/2, 2A6, 2C8/9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4 w badaniach in vitro oraz nie wywierał
wpływu lub w nieznacznym stopniu indukował aktywność cytochromu P450 u szczurów. Z tego
powodu nie należy spodziewać się istotnych klinicznie interakcji pomiędzy olmesartanem a
lekami metabolizowanymi przez powyższe enzymy cytochromu P450.

Możliwe interakcje dotyczące hydrochlorotiazydu
Jednoczesne stosowanie nie zalecane

Produkty lecznicze wpływające na stężenie potasu w osoczu:
Utrata potasu powodowana przez hydrochlorotiazyd (patrz punkt 4.4) może zostać nasilona
podczas jednoczesnego podawania innych produktów leczniczych prowadzących do utraty potasu
i hipokaliemii (np. inne leki moczopędne powodujące zwiększone wydalanie potasu, leki
przeczyszczające, kortykosteroidy, ACTH, amfoterycyna, karbenoksolon, sól sodowa penicyliny
G lub pochodne kwasu salicylowego). W związku z tym ich jednoczesne stosowanie nie jest
zalecane.

Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności

Sole wapnia:
Tiazydowe leki moczopędne mogą prowadzić do zwiększenia stężenia wapnia w surowicy krwi ze
względu na jego zmniejszone wydalanie. Jeżeli istnieje konieczność stosowania suplementacji
wapnia, należy kontrolować jego stężenie i odpowiednio do wyniku modyfikować dawkę wapnia.

Żywice - kolestyramina i kolestypol:
Żywice jonowymienne zmniejszają wchłanianie hydrochlorotiazydu.

Glikozydy naparstnicy:
Hipokaliemia lub hipomagnezemia spowodowana działaniem hydrochlorotiazydu może sprzyjać
wystąpieniu zaburzeń rytmu serca wywołanych przez glikozydy naparstnicy.

Produkty lecznicze, na których działanie mają wpływ zaburzenia stężenia potasu
w surowicy krwi:
Podczas podawania produktu Revival Plus z lekami, na których działanie mają wpływ zaburzenia
stężenia potasu we krwi (np. glikozydy naparstnicy i leki przeciwarytmiczne) oraz z lekami
mogącymi wywołać częstoskurcz komorowy typu torsades de pointes (w tym niektórymi lekami
przeciwarytmicznymi) zaleca się okresową kontrolę stężenia potasu we krwi i badanie EKG -
hipokaliemia jest czynnikiem sprzyjającym powstawaniu częstoskurczu komorowego typu
torsades de pointes:
- leki przeciwarytmiczne klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid).
- leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid).
- niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. tiorydazyna, chloropromazyna, lewomepromazyna,
trifluoperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd,
haloperydol, droperydol).

- inne (np. beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna podawana dożylnie, halofantryna,
mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, terfenadyna, winkamina podawana dożylnie).

Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna):
Hydrochlorotiazyd może nasilać działanie niedepolaryzujących środków zwiotczających.

Leki o działaniu przeciwcholinergicznym (np. atropina, biperyden):
Prowadzą do zwiększenia dostępności biologicznej tiazydowych leków moczopędnych przez
zwolnienie motoryki jelit oraz szybkości opróżniania żołądka.

Leki przeciwcukrzycowe (doustne i insulina):
Leczenie tiazydem może wpływać na tolerancję glukozy. Konieczne może być dostosowanie
dawki leku przeciwcukrzycowego (patrz punkt 4.4).

Metformina:
Należy ostrożnie stosować metforminę ze względu na ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej
wywołanej przez możliwą czynnościową niewydolność nerek związaną ze stosowaniem
hydrochlorotiazydu.

Beta-adrenolityki i diazoksyd:
Tiazydy mogą nasilać hiperglikemizujące działanie beta- adrenolityków i diazoksydu.

Aminy presyjne (np. noradrenalina):
Działanie amin presyjnych może być osłabione.

Produkty lecznicze stosowane w leczeniu dny moczanowej (np. probenecyd, sulfinpirazon i
allopurynol):
Konieczne może być dostosowanie dawki leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego z
moczem, ponieważ hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy
krwi. Konieczne może być zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpirazonu. Jednoczesne
podawanie tiazydu może zwiększać częstość występowania reakcji nadwrażliwości na
allopurynol.

Amantadyna:
Tiazydy mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych powodowanych przez
amantadynę.

Leki o działaniu cytotoksycznym (np. cyklofosfamid, metotreksat):
Tiazydy mogą zmniejszać wydalanie leków cytotoksycznych przez nerki i nasilać ich działanie
hamujące czynność szpiku (mielosupresyjne).

Salicylany:
W przypadku stosowania dużych dawek salicylanów hydrochlorotiazyd może nasilać toksyczne
działanie salicylanów na ośrodkowy układ nerwowy.

Metylodopa:
Opisywano pojedyncze przypadki niedokrwistości hemolitycznej podczas jednoczesnego
stosowania hydrochlorotiazydu i metylodopy.

Cyklosporyna:
Jednoczesne podawanie cyklosporyny może zwiększyć ryzyko hiperurykemii i powikłań
charakterystycznych dla dny moczanowej.

Tetracykliny:
Jednoczesne stosowanie tetracyklin i leków tiazydowych powoduje ryzyko zwiększenia stężenia
mocznika w osoczu krwi, wywołanego przez tetracykliny. Ta interakcja prawdopodobnie nie
dotyczy doksycykliny.

#### 4.6 Wpływ na ciążę, płodność i laktację

Ciąża (patrz punkt 4.3)
Ze względu na wpływ poszczególnych składników produktu złożonego na ciążę, nie zaleca się
stosowania produktu leczniczego Revival Plus w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt 4.4).
Przyjmowanie produktu leczniczego Revival Plus jest przeciwwskazane w drugim i trzecim
trymestrze ciąży (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Olmesartan medoksomil:
Nie zaleca się stosowania antagonistów receptora angiotensyny II w pierwszym trymestrze ciąży
(patrz punkt 4.4). Stosowanie antagonistów receptora angiotensyny II jest przeciwwskazane w
drugim i trzecim trymestrze ciąży (patrz punkty 4.3. i 4.4).

Dane epidemiologiczne odnoszące się do ryzyka działania teratogennego w przypadku narażenia
na inhibitory ACE podczas pierwszego trymestru ciąży nie są rozstrzygające; jednakże nie można
wykluczyć niewielkiego zwiększenia ryzyka. Chociaż brak danych z kontrolowanych badań
epidemiologicznych dotyczących ryzyka odnośnie antagonistów receptora angiotensyny II
(AIIRAs), podobne ryzyko może dotyczyć tej grupy produktów leczniczych. Z wyjątkiem
konieczności kontynuowania leczenia AIIRAs, u pacjentek planujących ciążę należy zastosować
alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe, o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania w
ciąży. W przypadku potwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać podawanie AIIRAs i, jeśli
jest to wskazane, należy rozpocząć leczenie alternatywne.

Narażenie na AIIRAs w drugim i trzecim trymestrze ciąży powoduje toksyczne działanie na
ludzki płód (pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki) i
noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). (Patrz punkt 5.3
„Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie”).

Jeśli narażenie na AIIRAs wystąpiło od drugiego trymestru ciąży zaleca się badanie
ultrasonograficzne czynności nerek i czaszki.
Noworodki, których matki przyjmowały AIIRAs należy ściśle obserwować ze względu na
możliwość wystąpienia niedociśnienia (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Hydrochlorotiazyd:
Istnieje ograniczone doświadczenie dotyczące stosowania hydrochlorotiazydu podczas ciąży,
szczególnie podczas pierwszego trymestru. Badania na zwierzętach są niewystarczające.

Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko. Na podstawie farmakologicznego mechanizmu
działania hydrochlorotiazydu, jego stosowanie podczas drugiego i trzeciego trymestru ciąży może
zaburzać płodowo - łożyskowy przepływ krwi oraz może powodować u płodu i noworodka
objawy, takie jak żółtaczka, zaburzenia równowagi elektrolitowej i małopłytkowość.

Hydrochlorotiazydu nie należy stosować w leczeniu obrzęków ciążowych, nadciśnienia
ciążowego lub stanu przedrzucawkowego, ze względu na ryzyko zmniejszenia objętości osocza i
hipoperfuzji łożyska bez korzystnego wpływu na przebieg choroby.

Hydrochlorotiazydu nie należy stosować w leczeniu nadciśnienia tętniczego samoistnego u kobiet
w ciąży, z wyjątkiem rzadko występujących sytuacji, gdy inne leczenie nie może być stosowane.

Karmienie piersią

Olmesartan medoksomil:
Ze względu na brak danych odnośnie stosowania produktu leczniczego Revival Plus podczas
karmienia piersią nie zaleca się jego stosowania i zaleca się podawanie innych preparatów, o

ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania, zwłaszcza podczas karmienia piersią noworodka
lub wcześniaka.

Hydrochlorotiazyd:
Hydrochlorotiazyd przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach. Tiazydowe leki
moczopędne w dużych dawkach powodują intensywną diurezę, hamując wydzielanie mleka. Nie
zaleca się stosowania produktu Revival Plus podczas karmienia piersią. Jeśli Revival Plus jest
stosowany podczas karmienia piersią, należy podawać możliwie najmniejszą dawkę.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Revival Plus wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn. U pacjentów przyjmujących leki przeciwnadciśnieniowe mogą
sporadycznie występować zawroty głowy lub zmęczenie, które mogą wpływać na zdolność
reagowania.

#### 4.8 Działania niepożądane

Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi w czasie leczenia produktem Revival Plus są
bóle głowy (2,9%), zawroty głowy (1,9%) i zmęczenie (1,0%).

Hydrochlorotiazyd może powodować lub nasilać niedobór objętości wewnątrznaczyniowej, co z
kolei może prowadzić do zaburzeń równowagi elektrolitowej (patrz punkt 4.4).

W badaniach klinicznych, w których wzięło udział 1155 pacjentów leczonych produktem
złożonym zawierającym olmesartan medoksomil + hydrochlorotiazyd w dawkach
20 mg + 12,5 mg lub 20 mg + 25 mg oraz 466 pacjentów otrzymujących placebo przez okres do
21 miesięcy, całkowita częstość występowania działań niepożądanych w grupie leczonej
produktem złożonym zawierającym olmesartan medoksomil + hydrochlorotiazyd była podobna do
występującej w grupie kontrolnej. Także częstość odstawiania leku z powodu działań
niepożądanych była podobna dla produktu złożonego zawierającego olmesartan medoksomil +
hydrochlorotiazyd 20 mg + 12,5 mg – 20 mg + 25 mg (2%) i placebo (3%). Wydaje się, że
całkowita częstość występowania działań niepożądanych w grupie pacjentów leczonych
produktem złożonym zawierającym olmesartan medoksomil/hydrochlorotiazyd w stosunku do
grupy kontrolnej była niezwiązana z wiekiem (<65 lat w porównaniu z ≥ 65 lat), płcią ani rasą,
chociaż częstość występowania zawrotów głowy była większa u pacjentów w wieku ≥75 lat.

Dodatkowo, bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego Revival Plus w większej dawce
skojarzonej zbadano w badaniach klinicznych z udziałem 3709 pacjentów otrzymujących
olmesartan medoksomil z hydrochlorotiazydem w dawkach 40 mg + 12,5 mg oraz 40 mg + 25 mg.

W tabeli poniżej przedstawiono działania niepożądane produktu Revival Plus zaobserwowane
podczas badań klinicznych, badań bezpieczeństwa stosowania po wprowadzeniu do obrotu oraz
uzyskane ze spontanicznych zgłoszeń, jak również działania niepożądane pojedynczych substancji
- olmesartanu medoxomilu i hydrochlorotiazydu, określone na podstawie znanego profilu
bezpieczeństwa tych substancji.

Do określenia częstości występowania działań niepożądanych zastosowano następującą
klasyfikację: bardzo często (≥10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100),
rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być
określona na podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja układów i Działania niepożądane Częstość występowania

narządów MedDRA Revival Plus Olmesartan Hydrochlorotiazyd
Zakażenia i zarażenia
pasożytnicze
Zapalenie ślinianek Rzadko

Nowotwory łagodne,
złośliwe i nieokreślone
(w tym torbiele i polipy)

Nieczerniakowe nowotwory
złośliwe skóry (rak
podstawnokomórkowy i rak
kolczystokomórkowy skóry)

Częstość nieznana

Zaburzenia krwi i układu
chłonnego Niedokrwistość aplastyczna Rzadko
Zahamowanie czynności
szpiku kostnego
Rzadko

Niedokrwistość
hemolityczna
Rzadko

Leukopenia Rzadko
Neutropenia/agranulocytoza Rzadko
Małopłytkowość Niezbyt
często
Rzadko

Zaburzenia układu
immunologicznego
Reakcje anafilaktyczne Niezbyt
często
Niezbyt często

Zaburzenia metabolizmu
i odżywiania Anoreksja Niezbyt często
Cukromocz Często
Hiperkalcemia Często
Hipercholesterolemia Niezbyt
często
Bardzo często

Hiperglikemia Często
Hiperkaliemia Rzadko
Hipertriglicerydemia Niezbyt
często
Często Bardzo często

Hiperurykemia Niezbyt
często
Często Bardzo często

Hipochloremia Często
Zasadowica
hipochloremiczna
Bardzo rzadko

Hipokaliemia Często
Hipomagnezemia Często
Hiponatremia Często
Hiperamylazemia Często
Zaburzenia psychiczne Apatia Rzadko
Depresja Rzadko
Niepokój Rzadko
Zaburzenia snu Rzadko
Zaburzenia układu
nerwowego
Splątanie Często
Drgawki Rzadko
Zaburzenia świadomości
(np. utrata przytomności)
Rzadko

Zawroty głowy pochodzenia
ośrodkowego
Często Często Często

Ból głowy Często Często Rzadko
Utrata apetytu Niezbyt często
Parestezja Rzadko

Ortostatyczne zawroty
głowy
Niezbyt
często
Senność Niezbyt
często
Omdlenie Niezbyt
często
Zaburzenia oka Zmniejszone wydzielanie
łez
Rzadko

Przemijające niewyraźne
widzenie
Rzadko

Pogorszenie istniejącej
krótkowzroczności
Niezbyt często

Ostra krótkowzroczność,
ostra jaskra zamkniętego
kąta

Nieznana

Nadmierne nagromadzenie
płynu między naczyniówką
a twardówką

Nieznana

Widzenie na żółto Rzadko
Zaburzenia ucha i
błędnika
Zawroty głowy pochodzenia
błędnikowego
Niezbyt
często
Niezbyt
często
Rzadko

Zaburzenia serca Dławica piersiowa Niezbyt
często
Zaburzenia rytmu serca Rzadko
Kołatanie serca Niezbyt
często
Zaburzenia naczyniowe Zatorowość Rzadko
Niedociśnienie Niezbyt
często
Rzadko

Martwicze zapalenie naczyń
krwionośnych (zapalenie
naczyń, zapalenie naczyń
skóry)

Rzadko

Niedociśnienie
ortostatyczne
Niezbyt
często
Niezbyt często

Zakrzepica Rzadko
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia

Zapalenie oskrzeli Często
Kaszel Niezbyt
często
Często

Duszność Rzadko
Śródmiąższowe zapalenie
płuc
Rzadko

Zapalenie gardła Często
Obrzęk płuc Rzadko
Niewydolność oddechowa Niezbyt często
Nieżyt błony śluzowej nosa Często
Zespół ostrej niewydolności
oddechowej (ARDS) (patrz
punkt 4.4).

Bardzo rzadko

Zaburzenia żołądka i jelit Ból brzucha Niezbyt
często
Często Często

Zaparcie Często
Biegunka Niezbyt
często
Często Często

Niestrawność Niezbyt
często
Często

Podrażnienie żołądka Często
Nieżyt żołądka i jelit Często
Wzdęcie Często
Nudności Niezbyt
często
Często Często

Zapalenie trzustki Rzadko
Porażenna niedrożność jelit Bardzo rzadko
Wymioty Niezbyt
często
Niezbyt
często
Często

Obrzęk naczynioruchowy
jelit
Rzadko

Enteropatia typu celiakii
(patrz punkt 4.4)
Bardzo
rzadko
Zaburzenia wątroby i
dróg żółciowych
Ostre zapalenie pęcherzyka
żółciowego
Rzadko

Żółtaczka
(wewnątrzwątrobowa
żółtaczka cholestatyczna)

Rzadko

Zapalenie wątroby o
podłożu
autoimmunologicznym*

Częstość
nieznana

Zaburzenia skóry i
tkanki podskórnej Alergiczne zapalenie skóry Niezbyt
często
Skórne reakcje
anafilaktyczne
Rzadko

Obrzęk naczynioruchowy Rzadko Rzadko
Reakcje o typie tocznia
rumieniowatego skórnego
Rzadko

Wyprysk Niezbyt
często
Rumień Niezbyt często
Osutka Niezbyt
często
Nadwrażliwość na światło Niezbyt często
Świąd Niezbyt
często
Niezbyt często

Plamica Niezbyt często
Wysypka Niezbyt
często
Niezbyt
często
Niezbyt często

Reaktywacja tocznia
rumieniowatego skórnego
Rzadko

Toksyczne martwicze
oddzielanie się naskórka
Rzadko

Pokrzywka Rzadko Niezbyt
często
Niezbyt często

Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki
Ból stawów Niezbyt
często

łącznej Zapalenie stawów Często
Ból pleców Niezbyt
często
Często

Kurcze mięśni Niezbyt
często
Rzadko

Osłabienie mięśni Rzadko
Ból mięśni Niezbyt
często
Niezbyt
często
Ból kończyn Niezbyt
często
Niedowład Rzadko
Ból kości Często
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych Ostra niewydolność nerek Rzadko Rzadko
Krwiomocz Niezbyt
często
Często

Śródmiąższowe zapalenie
nerek
Rzadko

Niewydolność nerek Rzadko
Zaburzenia czynności nerek Rzadko

Zakażenie dróg moczowych Często
Zaburzenia układu
rozrodczego i piersi
Zaburzenia wzwodu Niezbyt
często
Niezbyt często

Zaburzenia ogólne i
stany w miejscu podania
Astenia Często Niezbyt
często
Ból w klatce piersiowej Często Często
Obrzęk twarzy Niezbyt
często
Zmęczenie Często Często
Gorączka Rzadko
Objawy grypopodobne Często
Letarg Rzadko
Złe samopoczucie Rzadko Niezbyt
często
Ból Często
Obrzęki obwodowe Często Często
Osłabienie Niezbyt
często
Badania diagnostyczne Zwiększenie aktywności
aminotransferazy
alaninowej

Niezbyt
często

Zwiększenie aktywności
aminotransferazy
asparaginianowej

Niezbyt
często

Zwiększenie stężenia
wapnia we krwi
Niezbyt
często
Zwiększenie stężenia
kreatyniny we krwi
Niezbyt
często
Rzadko Często

Zwiększenie aktywności
fosfokinazy kreatynowej
Często

Zwiększenie stężenia cukru
we krwi
Niezbyt
często
Zmniejszenie wartości
hematokrytu
Rzadko

Zmniejszenie stężenia
hemoglobiny
Rzadko

Zwiększenie stężenia
lipidów we krwi
Niezbyt
często
Zmniejszenie stężenia
potasu we krwi
Niezbyt
często
Zwiększenie stężenia potasu
we krwi
Niezbyt
często
Zwiększenie stężenia
mocznika we krwi
Niezbyt
często
Często Często

Zwiększenie stężenia azotu
mocznikowego we krwi
Rzadko

Zwiększenie stężenia kwasu
moczowego we krwi
Rzadko

Zwiększenie aktywności
gammaglutamylotransferazy

Niezbyt
często

Zwiększenie aktywności
enzymów wątrobowych
Często

*Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano przypadki autoimmunologicznego zapalenia wątroby, z okresem
utajenia od kilku miesięcy do kilku lat, ustępującego po odstawieniu olmesartanu.

Odnotowano pojedyncze przypadki rabdomiolizy u pacjentów przyjmujących antagonistów
receptora angiotensyny II.

Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry. Na podstawie danych dostępnych z badań
epidemiologicznych stwierdzono związek między łączną dawką HCTZ a występowaniem NMSC
(patrz również punkty 4.4 i 5.1).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka
stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny
zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu
Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów
Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Telefon: (22) 49-21-301
Fax: (22) 49-21-309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Brak informacji dotyczących swoistych skutków przedawkowania produktu Revival Plus oraz
leczenia przedawkowania. Pacjenta należy uważnie obserwować, a leczenie powinno być
objawowe i podtrzymujące. Postępowanie zależy od czasu, jaki upłynął od zażycia leku i nasilenia
objawów. Sugerowane postępowanie obejmuje wywoływanie wymiotów i (lub) płukanie żołądka.
W leczeniu przedawkowania użyteczny może być węgiel aktywowany. Należy często kontrolować
stężenie elektrolitów i kreatyniny w surowicy krwi. W przypadku wystąpienia niedociśnienia

pacjenta należy ułożyć w pozycji leżącej na plecach i szybko uzupełnić niedobór soli i objętości
wewnątrznaczyniowej.

Najbardziej prawdopodobne objawy przedawkowania olmesartanu to niedociśnienie i tachykardia;
może wystąpić także bradykardia. Przedawkowanie hydrochlorotiazydu jest związane z utratą
elektrolitów (hipokaliemią, hipochloremią) i odwodnieniem, będącymi wynikiem nadmiernej
diurezy. Najczęstsze objawy przedawkowania to nudności i senność. Hipokaliemia może
powodować kurcze mięśni i (lub) nasilać zaburzenia rytmu serca związane z jednoczesnym
stosowaniem glikozydów naparstnicy lub niektórych leków przeciwarytmicznych.

Brak informacji dotyczących możliwości usunięcia olmesartanu lub hydrochlorotiazydu za
pomocą dializoterapii.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne
Grupa farmakoterapeutyczna: preparaty złożone zawierające inhibitory konwertazy angiotensyny
i diuretyki,
Kod ATC C09D A08

Mechanizm działania / Właściwości farmakodynamiczne

Revival Plus jest produktem złożonym zawierającym antagonistę receptora angiotensyny II,
olmesartan medoksomil i tiazydowy lek moczopędny, hydrochlorotiazyd. Skojarzenie tych substancji
czynnych wykazuje addytywne działanie przeciwnadciśnieniowe, obniżając ciśnienie krwi w
większym stopniu niż każda z substancji podawana osobno.
Produkt Revival Plus podawany raz na dobę zapewnia skuteczne i stabilne obniżenie ciśnienia krwi
przez 24 godziny, między kolejnymi dawkami leku.

Olmesartan medoksomil jest wybiórczym antagonistą receptora angiotensyny II (typu AT1),
wykazującym aktywność po podaniu doustnym. Angiotensyna II jest podstawowym hormonem o
działaniu naczyniowym w układzie renina-angiotensyna-aldosteron i odgrywa istotną rolę w
patofizjologii nadciśnienia. Działania angiotensyny II obejmują skurcz naczyń krwionośnych,
pobudzenie wytwarzania i uwalniania aldosteronu, pobudzenie pracy serca i wchłanianie zwrotne sodu
w nerkach. Olmesartan blokuje działanie angiotensyny II, zależne od pobudzenia receptora AT1
(skurcz naczyń krwionośnych i wydzielanie aldosteronu), w tkankach mięśni gładkich naczyń i
nadnerczy. Działanie olmesartanu jest niezależne od źródła i drogi syntezy angiotensyny II.
Wybiórczy antagonizm olmesartanu wobec receptorów angiotensyny II (AT1) prowadzi do
zwiększenia w aktywności reniny w osoczu i stężenia angiotensyny I i II oraz niewielkiego
zmniejszenia osoczowego stężenia aldosteronu.

W leczeniu nadciśnienia, olmesartan medoksomil powoduje zależne od dawki, długotrwałe obniżenia
ciśnienia tętniczego. Nie ma dowodów na występowanie niedociśnienia po podaniu pierwszej dawki leku,
tachyfilaksji podczas długotrwałego leczenia oraz nawrotu nadciśnienia po nagłym zaprzestaniu leczenia.

Olmesartan medoksomil podawany raz na dobę zapewnia skuteczne i stabilne obniżenie ciśnienia
tętniczego przez 24 godziny. Podawanie olmesartanu medoksomilu raz na dobę prowadziło do podobnego
obniżenia ciśnienia krwi jak podawanie tej samej całkowitej dawki, w dawkach podzielonych, dwa razy
na dobę.

Podczas leczenia ciągłego, maksymalne obniżenie ciśnienia krwi następuje po 8 tygodniach od
rozpoczęcia leczenia, aczkolwiek istotne działanie obniżające ciśnienie krwi zaznacza się już po 2
tygodniach leczenia.

Wpływ olmesartanu medoksomilu na śmiertelność i chorobowość nie jest jeszcze znany.

Badanie ROADMAP (Randomised Olmesartan and Diabetes Microalbuminuria Prevention) z
udziałem 4447 pacjentów z cukrzycą typu 2, z normoalbuminurią i co najmniej jednym dodatkowym
czynnikiem ryzyka sercowo-naczyniowego, zostało zaprojektowane w celu ustalenia czy leczenie
olmesartanem może opóźnić wystąpienie mikroalbuminurii. W trakcie trwającej średnio 3,2 roku
obserwacji pacjenci otrzymywali olmesartan lub placebo jako dodatek do innych leków
przeciwnadciśnieniowych, poza inhibitorami ACE i antagonistami receptora dla angiotensyny II
(AIIRA).

W odniesieniu do pierwszorzędowego punktu końcowego badanie wykazało znaczne zmniejszenie
ryzyka odnośnie czasu wystąpienia mikroalbuminurii, na korzyść olmesartanu. Po uwzględnieniu
różnic w odniesieniu do ciśnienia tętniczego zmniejszenie tego ryzyka nie było już statystycznie
istotne. U 8,2% (178 z 2160) pacjentów w grupie otrzymującej olmesartan i 9,8% (210 z 2139)
pacjentów w grupie otrzymującej placebo wystąpiła mikroalbuminuria.

W odniesieniu do drugorzędowych punktów końcowych incydenty sercowo-naczyniowe wystąpiły
u 96 pacjentów (4,3%) z grupy otrzymującej olmesartan i u 94 pacjentów (4,2%) z grupy otrzymującej
placebo. Częstość występowania zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych była większa dla
olmesartanu w porównaniu do placebo (15 pacjentów [0,7%] wobec 3 pacjentów [0,1%]) pomimo
podobnej częstości występowania udaru niezakończonego zgonem (14 pacjentów [0,6%] wobec 8
pacjentów [0,4%]), zawału serca niezakończonego zgonem (17 pacjentów [0,8%] wobec 26 pacjentów
[1,2%]) i zgonu z przyczyn innych niż sercowo-naczyniowe (11 pacjentów [0,5%] wobec 12
pacjentów [0,5%]). Śmiertelność ogólna była większa liczbowo dla olmesartanu (26 pacjentów [1,2%]
wobec 15 pacjentów [0,7%]), co wiązało się głównie z większą liczbą zgonów z przyczyn sercowonaczyniowych.

W randomizowanym badaniu ORIENT (Olmesartan Reducing Incidence of End-stage Renal Disease
in Diabetic Nephropathy Trial) przeprowadzonym w Japonii i Chinach, z udziałem 577 pacjentów
z cukrzycą typu 2 i jawną nefropatią, badano wpływ olmesartanu na wyniki nerkowe i sercowonaczyniowe. W trakcie trwającej średnio 3,1 roku obserwacji pacjenci otrzymywali olmesartan lub
placebo jako dodatek do innych leków przeciwnadciśnieniowych, w tym inhibitorów ACE.

Pierwszorzędowy złożony punkt końcowy (czas do pierwszego podwojenia stężenia kreatyniny
w surowicy, schyłkowej niewydolności nerek, zgonu z jakiejkolwiek przyczyny) wystąpił u 116
pacjentów w grupie otrzymującej olmesartan (41,1%) i u 129 pacjentów w grupie otrzymującej
placebo (45,4%), (HR 0,97 [95% CI 0,75–1,24]; p = 0,791). Drugorzędowy złożony sercowonaczyniowy punkt końcowy wystąpił u 40 pacjentów otrzymujących olmesartan (14,2%) i u 53
pacjentów otrzymujących placebo (18,7%). Obejmował zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych u 10
(3,5%) pacjentów leczonych olmesartanem wobec 3 (1,1%) pacjentów otrzymujących placebo, zgon
z jakiejkolwiek przyczyny: odpowiednio 19 (6,7%) wobec 20 (7,0%), udar niezakończony zgonem: 8
(2,8%) wobec 11 (3,9%) oraz zawał serca niezakończony zgonem: 3 (1,1%) wobec 7 (2,5%).

Hydrochlorotiazyd jest tiazydowym lekiem moczopędnym. Mechanizm przeciwnadciśnieniowego
działania tiazydowych leków moczopędnych nie jest do końca poznany. Tiazydy wpływają na
mechanizm reabsorpcji elektrolitów w kanalikach nerkowych, bezpośrednio zwiększając wydalanie
sodu i chlorku w przybliżeniu w równoważnych ilościach. Działanie moczopędne hydrochlorotiazydu
prowadzi do zmniejszenia objętości osocza, zwiększenia aktywności reniny w osoczu i zwiększenia
wydzielania aldosteronu, a w konsekwencji zwiększonej utraty potasu i wodorowęglanów z moczem i
zmniejszeniu stężenia potasu w surowicy krwi. W oddziaływaniu renina aldosteron pośredniczy
angiotensyna II i dlatego jednoczesne podawanie antagonisty receptora angiotensyny II zapobiega
utracie potasu powodowanej przez tiazydowe leki moczopędne. W przypadku hydrochlorotiazydu
początek działania moczopędnego występuje po około 2 godzinach od podania leku, maksimum po
około 4 godzinach, i działanie utrzymuje się przez około 6-12 godzin.

Badania epidemiologiczne wykazały, że długoterminowa monoterapia hydrochlorotiazydem zmniejsza
ryzyko śmiertelności i chorobowości sercowo-naczyniowej.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo

Skojarzenie olmesartanu medoksomilu i hydrochlorotiazydu wywołuje addytywne obniżenie ciśnienia
tętniczego, nasilające się zazwyczaj wraz ze zwiększeniem dawki każdego składnika leku. W analizie
całościowej badań kontrolowanych placebo podawanie produktów złożonych zawierających 20 mg +
12,5 mg i 20 mg + 25 mg olmesartanu medoksomilu z hydrochlorotiazydem prowadziło średnio, po
odjęciu efektu placebo, do obniżenia skurczowego/rozkurczowego ciśnienia krwi, odpowiednio o 12/7
mm Hg i 16/9 mm Hg. Wiek i płeć nie miały klinicznie istotnego wpływu na wynik leczenia
produktem złożonym zawierającym olmesartan medoksomil z hydrochlorotiazydem.

Podanie 12,5 mg i 25 mg hydrochlorotiazydu pacjentom, u których stosowanie 20 mg olmesartanu
medoksomilu w monoterapii okazało się niewystarczające, prowadziło do addycyjnego obniżenia
skurczowego/rozkurczowego ciśnienia krwi, oznaczanego podczas monitorowania ambulatoryjnego,
odpowiednio o 7/5 mm Hg i 12/7 mm Hg, w porównaniu do wartości wyjściowych podczas
monoterapii olmesartanem medoksomilem, a mierzonego w konwencjonalny sposób odpowiednio o
11/10 mm Hg i 16/11 mm Hg.

Skuteczność leczenia produktem złożonym zawierającym olmesartan medoksomil z
hydrochlorotiazydem badano w czasie trwającego 1 rok leczenia. Wycofanie terapii olmesartanem
medoksomilem, z lub bez jednoczesnej terapii hydrochlorotiazydem, nie prowadziło do nadciśnienia z
odbicia.
Wpływ stosowania leku złożonego zawierającego olmesartan medoksomil z hydrochlorotiazydem na
śmiertelność i chorobowość sercowo-naczyniową jest obecnie nieznany.

Inne informacje:
W dwóch dużych, randomizowanych, kontrolowanych badaniach klinicznych ONTARGET (ang.
ONgoing Telmistartan Alone and in combination with Ramipril Global Endpoint Trial) i VA
NEPHRON-D (ang. The Veterans Affairs Nefropathy in Diabetes) badano jednoczesne zastosowanie
inhibitora ACE z antagonistami receptora angiotensyny II.
Badanie ONTARGET było przeprowadzone z udziałem pacjentów z chorobami układu sercowonaczyniowego, chorobami naczyń mózgowych w wywiadzie lub cukrzycą typu 2 z towarzyszącymi,
udowodnionymi uszkodzeniami narządów docelowych. Badanie VA NEPHRON-D było
przeprowadzone z udziałem pacjentów z cukrzycą typu 2 oraz z nefropatią cukrzycową.
Badania te wykazały brak istotnego korzystnego wpływu na parametry nerkowe i (lub) wyniki
w zakresie chorobowości oraz śmiertelności sercowo-naczyniowej, podczas gdy zaobserwowano
zwiększone ryzyko hiperkaliemii, ostrego uszkodzenia nerek i (lub) niedociśnienia, w porównaniu
z monoterapią. Ze względu na podobieństwa w zakresie właściwości farmakodynamicznych tych
leków, przytoczone wyniki również mają znaczenie w przypadku innych inhibitorów ACE oraz
antagonistów receptora angiotensyny II.
Dlatego też u pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy jednocześnie stosować inhibitorów ACE
oraz antagonistów receptora angiotensyny II.
Badanie ALTITUDE (ang. Aliskiren Trial in Type 2 Diabetes Using Cardiovascular and Renal
Disease Endpoints) było zaprojektowane w celu zbadania korzyści z dodania aliskirenu do
standardowego leczenia inhibitorem ACE lub antagonistą receptora angiotensyny II u pacjentów z
cukrzycą typu 2 i przewlekłą chorobą nerek oraz (lub) z chorobą układu sercowo-naczyniowego.
Badanie zostało przedwcześnie przerwane z powodu zwiększonego ryzyka działań niepożądanych.
Zgony sercowo-naczyniowe i udary mózgu występowały częściej w grupie otrzymującej aliskiren
w odniesieniu do grupy placebo. W grupie otrzymującej aliskiren odnotowano również częstsze
występowanie zdarzeń niepożądanych, w tym ciężkich zdarzeń niepożądanych (hiperkaliemia,
niedociśnienie i niewydolność nerek) względem grupy placebo.

Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry: na podstawie danych dostępnych z badań
epidemiologicznych stwierdzono związek między łączną dawką HCTZ a występowaniem NMSC. W
jednym z badań uczestniczyło 71 533 osób z BCC i 8 629 osób z SCC, które porównywano z grupami

kontrolnymi z tej samej populacji obejmującymi odpowiednio 1 430 833 i 172462 osoby. Duży
stopień narażenia na HCTZ (łączna dawka ≥50 000 mg) wiązał się ze skorygowanym OR dla BCC
rzędu 1,29 (95 % CI: 1,23-1,35), a dla SCC rzędu 3,98 (95 % CI: 3,68-4,31). Stwierdzono wyraźną
zależność między łączną dawką a skutkiem zarówno w przypadku BCC, jak i SCC. W innym badaniu
wykazano możliwy związek stopnia narażenia na HCTZ z występowaniem nowotworów złośliwych
warg (SCC): w badaniu porównywano 633 przypadki nowotworów złośliwych warg i 63 067 osób z
tej samej populacji tworzących grupę kontrolną z zastosowaniem strategii jednoczesnego zbioru
ryzyka. Stwierdzono zależność między łączną dawką a odpowiedzią ze skorygowanym OR rzędu 2,1
(95 % CI: 1,7-2,6), które wzrastało do OR 3,9 (3,0-4,9) w przypadku dużego stopnia narażenia (~25
000 mg) i OR 7,7 (5,7-10,5) dla największych łącznych dawek (~100 000 mg) (patrz również punkt
4.4).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie i dystrybucja

Olmesartan medoksomil:
Olmesartan medoksomil jest prolekiem. Ulega szybkiemu przekształceniu do farmakologicznie
czynnego metabolitu, olmesartanu, pod wpływem działania esteraz w błonie śluzowej jelita oraz w
krwi wrotnej w czasie absorpcji z przewodu pokarmowego. Nie wykryto samego olmesartanu
medoksomilu ani łańcuchów bocznych cząsteczki medoksomilu w osoczu krwi ani wydalinach
organizmu. Średnia całkowita biodostępność olmesartanu podanego w postaci tabletek wynosiła
25,6%.

Średnie maksymalne osoczowe stężenie (Cmax) olmesartan osiąga w ciągu około 2 godzin po podaniu
doustnym olmesartanu medoksomilu; osoczowe stężenie olmesartanu zwiększa się w przybliżeniu
liniowo wraz ze zwiększaniem pojedynczej dawki doustnej aż do około 80 mg.

Posiłki mają minimalny wpływ na biodostępność olmesartanu i z tego powodu olmesartan
medoksomil może być przyjmowany z posiłkiem lub bez posiłku.

Nie obserwowano w farmakokinetyce olmesartanu istotnych klinicznie różnic zależnych od płci.

Olmesartan w dużym stopniu wiązany jest z białkami osocza krwi (99,7%). Istnieje możliwość
wystąpienia interakcji z innymi substancjami czynnymi, polegająca na wypieraniu olmesartanu z
połączeń z białkami. Ma ona jednak małe znaczenie kliniczne, co potwierdza brak istotnych klinicznie
interakcji między olmesartanem a warfaryną. Stopień wiązania olmesartanu z krwinkami jest
pomijalny. Średnia objętość dystrybucji po podaniu dawki dożylnej jest mała (16 – 29 l).

Hydrochlorotiazyd:
Po doustnym podaniu olmesartanu medoksomilu w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem czas potrzebny
do osiągnięcia maksymalnego stężenia hydrochlorotiazydu (Tmax) wynosi średnio 1,5 do 2 godzin od
podania dawki leku. Hydrochlorotiazyd w 68% wiąże się z białkami osocza krwi, a jego rzeczywista
objętość dystrybucji wynosi 0,83 – 1,14 l/kg.

Metabolizm i eliminacja

Olmesartan medoksomil:
Całkowity klirens osoczowy wynosił zazwyczaj 1,3 l/godz (CV, 19%) i był stosunkowo wolny w
porównaniu z przepływem krwi przez wątrobę (ok. 90 l/h). Po podaniu pojedynczej doustnej dawki
olmesartanu medoksomilu znakowanego węglem 14C, 10 - 16% podanego izotopu
promieniotwórczego wykrywano w moczu (zdecydowana większość w ciągu 24 godzin od podania), a
pozostałą ilość stwierdzano w kale. Na podstawie ogólnoustrojowej dostępności, wynoszącej 25,6%
można wnioskować, że wchłonięty olmesartan jest wydalany zarówno przez nerki (około 40%), jak i z
żółcią przez wątrobę (około 60%). Cała wykryta promieniotwórczość pochodziła z olmesartanu. Nie
wykryto innego istotnego metabolitu. Krążenie jelitowo-wątrobowe olmesartanu jest minimalne.

Ponieważ duża część olmesartanu jest wydalana z żółcią, stosowanie tego leku u pacjentów z
niedrożnością dróg żółciowych jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Po wielokrotnym doustnym podaniu olmesartanu, jego końcowy okres półtrwania w fazie eliminacji
wahał się między 10 a 15 godzinami. Stężenie w stanie stacjonarnym olmesartan osiągał po podaniu
pierwszych kilku dawek i nie obserwowano dalszej kumulacji po 14 dniach ciągłego podawania.
Klirens nerkowy olmesartanu wynosił około 0,5 – 0,7 l/godz. i był niezależny od dawki.

Hydrochlorotiazyd:
Hydrochlorotiazyd nie jest metabolizowany w organizmie człowieka i jest wydalany niemalże
całkowicie z moczem jako niezmieniona substancja czynna. Około 60% podanej doustnej dawki ulega
eliminacji w postaci niezmienionej substancji czynnej w ciągu 48 godzin. Klirens nerkowy wynosi
około 250 – 300 ml/min. Okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji hydrochlorotiazydu wynosi 10
– 15 godzin.

Revival Plus
Dostępność ogólnoustrojowa hydrochlorotiazydu zmniejsza się o 20% po jego łącznym podaniu z
olmesartanem medoksomilem, ale ten niewielki spadek nie ma znaczenia klinicznego. Kinetyka
olmesartanu nie zmienia się po łącznym podaniu z hydrochlorotiazydem.

Farmakokinetyka w specjalnych populacjach

Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 65 lat lub starsi):
U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, pole powierzchni pod krzywą (AUC) olmesartanu w stanie
stacjonarnym było zwiększone o około 35% (pacjenci w podeszłym wieku 65 – 75 lat) i o około 44%
(pacjenci w bardzo podeszłym wieku > 75 lat), w porównaniu z pacjentami młodszymi (patrz punkt
4.2).
Nieliczne dane sugerują, iż ogólnoustrojowy klirens hydrochlorotiazydu jest zmniejszony u osób w
podeszłym wieku, zarówno zdrowych pacjentów jak i z nadciśnieniem, w porównaniu do młodych,
zdrowych ochotników.

Zaburzenia czynności nerek:
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, AUC olmesartanu w stanie stacjonarnym było
zwiększone o około 62%, 82% i 179% odpowiednio u pacjentów z łagodnymi, umiarkowanymi i
ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, w porównaniu ze zdrowymi osobami w grupie kontrolnej
(patrz punkty 4.2 i 4.4).
Okres półtrwania hydrochlorotiazydu ulega wydłużeniu u pacjentów z niewydolnością nerek.

Zaburzenia czynności wątroby:
Po doustnym podaniu pojedynczej dawki, wartości AUC olmesartanu były o 6% i 65% większe
odpowiednio u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, w
porównaniu z wynikami uzyskanymi dla zdrowych osób z grupy kontrolnej. Frakcja niezwiązanego
olmesartanu po 2 godzinach od podania dawki leku wynosiła 0,26%, 0,34% i 0,41%, odpowiednio u
zdrowych osób, pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby i pacjentów z
umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Po podaniu wielokrotnym pacjentom z
umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby średnia wartość AUC olmesartanu jest ponownie o
ok. 65% większa niż w równorzędnej grupie osób zdrowych. Średnie wartości Cmax olmesartanu są
podobne u osób zdrowych i osób z zaburzeniami czynności wątroby. Nie wykonano badań
olmesartanu medoksomilu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i
4.4).
Zaburzenia czynności wątroby nie wpływają w znaczącym stopniu na farmakokinetykę
hydrochlorotiazydu.

Interakcje produktu
Kolesewelam – substancja wiążąca kwasy żółciowe:
Jednoczesne podanie 40 mg olmesartanu medoksomilu oraz 3750 mg kolesewelamu chlorowodorku
zdrowym ochotnikom spowodowało zmniejszenie Cmax o 28% oraz zmniejszenie AUC olmesartanu o

39%. W przypadku podania olmesartanu medoksomilu 4 godziny przed przyjęciem kolesewelamu
chlorowodorku obserwowano słabsze działanie, tj. zmniejszenie Cmax i AUC odpowiednio o 4% i
15%. Okres półtrwania w fazie eliminacji olmesartanu został skrócony o 50 – 52% niezależnie czy był
podany jednocześnie, czy 4 godziny przed przyjęciem kolesewelamu chlorowodorku (patrz punkt 4.5).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Toksyczne działanie produktu złożonego zawierającego olmesartan medoksomil i hydrochlorotiazyd
oceniano w badaniach toksyczności po podawaniu wielokrotnych dawek doustnych przez okres do
sześciu miesięcy szczurom i psom.
Podobnie jak w przypadku każdej pojedynczej substancji czynnej produktu leczniczego, jak i innych
leków z tej grupy, głównym narządem, na który skojarzenie wywierało działanie toksyczne była
nerka. Produkt złożony zawierający olmesartan medoksomil i hydrochlorotiazyd powodował
czynnościowe zmiany w nerkach (zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny w surowicy
krwi). Duże dawki powodowały zmiany zwyrodnieniowe i regeneracyjne kanalików w nerkach
szczurów i psów, prawdopodobnie na skutek zmian przepływu krwi przez nerkę (zmniejszenie
perfuzji nerki będące wynikiem niedociśnienia, z niedotlenieniem kanalików nerkowych i
zwyrodnieniem komórek kanalików). Dodatkowo, skojarzenie olmesartanu i hydrochlorotiazydu
powodowało pogorszenie parametrów dotyczących elementów morfotycznych krwi (liczby
erytrocytów, stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu) oraz zmniejszenie masy serca u szczurów.
Działania te obserwowano także w przypadku innych antagonistów receptora AT1 i inhibitorów ACE.
Wydaje się, że są one wywoływane przez działanie farmakologiczne dużych dawek olmesartanu
medoksomilu i wydaje się, że nie są istotne u ludzi w zalecanych dawkach terapeutycznych.

Badania genotoksyczności, przeprowadzone z zastosowaniem produktu złożonego zawierającego
olmesartan medoksomil i hydrochlorotiazyd, jak również obu substancji osobno, nie wykazały
żadnych istotnych klinicznie cech aktywności genotoksycznej.

Nie badano potencjalnych właściwości rakotwórczych skojarzenia olmesartanu medoksomilu z
hydrochlorotiazydem.

Nie obserwowano działania teratogennego u myszy ani szczurów, którym podawano skojarzenie
olmesartanu medoksomilu z hydrochlorotiazydem. Jak można było oczekiwać, lek z tej grupy
wywierał toksyczne działanie na płód u szczurów, na co wskazuje istotnie zmniejszona masa ciała
płodów, gdy ciężarne samice otrzymywały preparaty złożone zawierające olmesartan medoksomil i
hydrochlorotiazyd (patrz punkty 4.3 i 4.6).

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki
Celuloza mikrokrystaliczna
Hyproloza o niskim stopniu podstawienia
Laktoza jednowodna
Hyproloza
Magnezu stearynian

Otoczka tabletki
Hypromeloza
Talk
Tytanu dwutlenek
Żelaza tlenek żółty (E 172)
Żelaza tlenek czerwony (E 172)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

5 lat.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blister z OPA/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowym pudełku.

Opakowania zawierające 14, 28, 56, 98 tabletek powlekanych w blistrach.
Opakowania do stosowania w lecznictwie zamkniętym zawierające: 10, 50 i 500 tabletek
powlekanych w blistrach.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania produktu leczniczego

Bez szczególnych wymagań.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

Menarini International Operations Luxembourg S.A.
1, Avenue de la Gare
1611 Luxembourg
Luksemburg

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Revival Plus, 20 mg + 12,5 mg, tabletki powlekane: 15494
Revival Plus, 20 mg + 25 mg, tabletki powlekane: 15495

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I
DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 29.04.2009
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 09.01.2012

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

17.01.2025

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.