# Mycofit

> Mykofenolan mofetylu · 500 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Mycofit
- **Nazwa powszechna:** Mycophenolas mofetil
- **Substancja czynna:** [Mykofenolan mofetylu](https://apteka.online/odpowiedniki/mycophenolas-mofetil)
- **Moc:** 500 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** L04AA06
- **Liczba opakowań:** 3
- **Numer pozwolenia:** 16182
- **Podmiot odpowiedzialny:** Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-immunosupresyjne/mycofit-tabl-powl-500-mg-accord
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-immunosupresyjne/mycofit-tabl-powl-500-mg-accord.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/22046/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/22046/characteristic

## Dostępne opakowania (3)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 50 tabl. | 5909990750993 | Rp | 79,12 zł (dopłata od 3,20 zł) | Dobrze dostępny (4/5) | — |
| 150 tabl. | 5909990751006 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 250 tabl. | 5909991347796 | Rp | — | Brak danych | — |

## Leki refundowane

### 50 tabl. — EAN 5909990750993 · cena jedn. 1,58 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| Stan po przeszczepie narządu unaczynionego bądź szpiku | ryczałt | 79,12 zł | 3,20 zł | 75,92 zł | 79,12 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Mycofit i w jakim celu się go stosuje?
Lek Mycofit zawiera mykofenolan mofetylu. Należy on do grupy leków zwanych lekami
immunosupresyjnymi.

Lek Mycofit jest stosowany u dorosłych i dzieci w celu zapobiegania odrzucaniu przeszczepionej
nerki, serca lub wątroby przez organizm pacjenta. Lek Mycofit należy stosować razem z innymi
lekami, takimi jak cyklosporyna i kortykosteroidy.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Mycofit

OSTRZEŻENIE
Mykofenolan powoduje wady wrodzone i poronienia. Jeśli pacjentka jest kobietą w wieku
rozrodczym, która może zajść w ciążę, musi przedstawić ujemny test ciążowy przed rozpoczęciem
leczenia oraz musi przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących stosowania antykoncepcji.

Lekarz porozmawia z pacjentką i przekaże jej pisemne informacje, w szczególności dotyczące
wpływu mykofenolanu na nienarodzone dzieci. Należy uważnie przeczytać te informacje i postępować
zgodnie z instrukcjami.

Jeśli instrukcje nie są w pełni zrozumiałe, należy zwrócić się do lekarza, aby wyjaśnił je ponownie
przed zastosowaniem mykofenolanu. Należy również zapoznać się z dalszymi informacjami
przedstawionymi w tym punkcie, w części "Ostrzeżenia i środki ostrożności" i "Ciąża i karmienie
piersią"

Kiedy nie stosować leku Mycofit:
− jeśli pacjent ma uczulenie na mykofenolan mofetylu, kwas mykofenolowy lub którykolwiek
z pozostałych składników tego leku (wymienione w punkcie 6),
− jeśli pacjentka może być w ciąży i nie dostarczyła ujemnego wyniku testu ciążowego przed
otrzymaniem pierwszej recepty, ponieważ mykofenolan powoduje wady wrodzone i poronienia.
− jeśli pacjentka jest w ciąży lub planuje zajście w ciążę lub podejrzewa, że może być w ciąży.

− jeśli pacjentka nie stosuje skutecznych metod antykoncepcji (patrz: Antykoncepcja, ciąża i
karmienie piersią).
- jeśli pacjentka karmi piersią.

Nie należy przyjmować leku, jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta.
W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku
Mycofit.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania Mycofit należy natychmiast zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub
pielęgniarki:
• jeżeli pacjent ma ponad 65 lat, ponieważ w porównaniu z młodszymi pacjentami może być
narażony na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak niektóre zakażenia
wirusowe, krwawienie z przewodu pokarmowego i obrzęk płuc,
• jeżeli u pacjenta wystąpią objawy zakażenia, takie jak gorączka lub ból gardła,
• jeżeli występują jakiekolwiek niespodziewane siniaki lub krwawienia,
• jeżeli u pacjenta kiedykolwiek występowały lub występują problemy z układem pokarmowym,
np. wrzody żołądka,
• jeżeli pacjentka planuje zajść w ciążę lub zaszła w ciążę w czasie gdy ona lub jej partner
stosowali mykofenolanu mofetylu,
jeżeli u pacjenta występuje dziedziczny niedobór enzymów, takich jak zespół Lescha-Nyhana lub
Kelley-Seegmillera.

Jeśli którykolwiek z powyższych przypadków dotyczy pacjenta (lub gdy pacjent nie jest tego pewny)
należy, przed rozpoczęciem leczenia lekiem Mycofit, natychmiast porozmawiać z lekarzem.

Promieniowanie słoneczne
Lek Mycofit osłabia system obronny organizmu. W wyniku tego występuje zwiększone ryzyko
raka skóry. Należy ograniczyć ekspozycję na promieniowanie słoneczne i UV. Można to osiągnąć
poprzez:
• noszenie odzieży ochronnej zakrywającej także głowę, szyję, ramiona i nogi
• stosowanie filtrów słonecznych o wysokim wskaźniku ochrony.

Dzieci
U dzieci, zwłaszcza w wieku poniżej 6 lat, wystąpienie niektórych działań niepożądanych może być
bardziej prawdopodobne niż u dorosłych. Do działań takich należą: biegunka, wymioty, zakażenia,
zmniejszenie liczby czerwonych krwinek i zmniejszenie liczby białych krwinek we krwi oraz,
ewentualnie, nowotwór układu chłonnego lub skóry.

Tabletki są odpowiednie tylko dla dzieci, które są w stanie połknąć lek w postaci stałej bez ryzyka
zadławienia się. Dlatego lek należy podawać wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza.

W razie wątpliwości dotyczących wszelkich kwestii związanych z leczeniem dziecka należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem leku.

Inne leki i Mycofit
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub
ostatnio. Dotyczy to również leków otrzymywanych bez recepty, takich jak leki ziołowe. Jest to
spowodowane tym, że Mycofit może wpływać na działanie niektórych leków. Również niektóre leki
mogą wpływać na działanie leku Mycofit.

W szczególności, przed rozpoczęciem stosowania leku Mycofit, należy poinformować lekarza lub
farmaceutę o stosowaniu któregokolwiek z następujących leków:
• azatiopryny lub innych leków, które hamują układ odpornościowy - podawanych po zabiegu
transplantacji,
• cholestyraminy stosowanej do leczenia wysokich stężeń cholesterolu

• ryfampicyny – antybiotyku stosowanego w zapobieganiu lub leczeniu zakażenia, takich jak
gruźlica (TB),
• leków zobojętniających sok żołądkowy lub inhibitorów pompy protonowej – stosowanych
w przypadku problemów z kwasowością w żołądku, takich jak niestrawność,
• leków wiążących fosforany - stosowanych u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek
w celu zmniejszenia wchłaniania fosforanów do krwi.
• antybiotyki – stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych
• izawukonazol – stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych
• telmisartan – stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi

Szczepionki
W razie konieczności zaszczepienia się (żywą szczepionką) podczas przyjmowania leku Mycofit,
należy wcześniej skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Lekarz powinien doradzić jaką
szczepionkę należy podać.

Nie wolno oddawać krwi podczas stosowania mykofenolanu mofetylu oraz co najmniej przez
6 tygodni po zakończeniu leczenia. Mężczyźni nie mogą oddawać nasienia w trakcie stosowania
mykofenolanu mofetylu oraz przez co najmniej 90 dni po zakończeniu leczenia.

Mycofit z jedzeniem i piciem
Przyjmowanie jedzenia i picia nie ma wpływu na leczenie produktem Mycofit.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

Antykoncepcja u kobiet przyjmujących lek Mycofit
Jeśli pacjentka jest kobietą w wieku rozrodczym, która może zajść w ciążę, w trakcie leczenia lekiem
Mycofit musi stosować skuteczną metodę zapobiegania ciąży. Dotyczy to okresu:
• przed rozpoczęciem stosowania leku Mycofit;
• w trakcie całego okresu terapii lekiem Mycofit;
• przez 6 tygodni po zakończeniu przyjmowania leku Mycofit.
Należy porozmawiać z lekarzem o najbardziej odpowiedniej metodzie antykoncepcji. Wybór będzie
zależał od indywidualnej sytuacji pacjentki. Najlepiej, by pacjentka stosowała dwie
metody antykoncepcji, ponieważ zmniejszy to ryzyko niezamierzonej ciąży.
Należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem, jeśli pacjentka uważa, że antykoncepcja
może nie być skuteczna lub jeśli pacjentka zapomniała przyjąć tabletkę antykoncepcyjną.

Pacjentka nie jest zdolna do zajścia w ciążę, jeśli spełnia którekolwiek z poniższych kryteriów:
• jest w okresie pomenopauzalnym, tzn. ma ponad 50 lat i od ponad roku nie miesiączkuje
(jeśli miesiączkowanie zatrzymało się z powodu leczenia choroby nowotworowej, nadal
istnieje możliwość zajścia w ciążę).
• przebyła operację usunięcia jajowodów i obydwu jajników (obustronna resekcja przydatków).
• przebyła operację usunięcia macicy (histerektomia).
• jajniki pacjentki przestały funkcjonować (przedwczesna niewydolność jajników
potwierdzona przez specjalistę ginekologa).
• urodziła się z jednym z następujących rzadkich zaburzeń, które uniemożliwiają zajście w ciążę:
genotyp XY, zespół Turnera lub niewykształcenie macicy.
• jest dzieckiem lub nastolatką, która nie rozpoczęła jeszcze miesiączkowania.

Antykoncepcja u mężczyzn przyjmujących lek Mycofit
Dostępne dane nie wskazują na zwiększone ryzyko poronienia lub wad wrodzonych u dziecka,
w przypadku, gdy ojciec przyjmuje mykofenolan. Jednak ryzyka tego nie można całkowicie
wykluczyć. W ramach środków ostrożności zaleca się, by pacjent lub jego partnerka stosowali
skuteczną antykoncepcję w okresie leczenia oraz przez 90 dni po zakończeniu przyjmowania leku
Mycofit. Planując dziecko, należy porozmawiać z lekarzem na temat ryzyka i innych sposobach
leczenia.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Lekarz
poinformuje pacjentkę o ryzyku związanym z ciążą i innym leczeniu, które można podjąć, aby
zapobiec odrzucaniu przeszczepionego narządu, jeśli:
• pacjentka planuje ciążę.
• u pacjentki nie wystąpiło krwawienie miesięczne lub wystąpiło nietypowe krwawienie
miesięczne lub kobieta podejrzewa, że jest w ciąży.
• pacjentka współżyła bez zastosowania skutecznej metody antykoncepcji.

Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas leczenia
mykofenolanem. Należy jednak w dalszym ciągu przyjmować lek Mycofit do czasu skontaktowania
z lekarzem.

Ciąża
Mykofenolan bardzo często powoduje poronienia (50%) oraz ciężkie wady wrodzone
u nienarodzonego dziecka (23-27%). Do zgłaszanych wad wrodzonych należały wady uszu, oczu,
twarzy (rozszczep wargi/podniebienia), wady rozwojowe palców, serca, przełyku (przewód łączący
gardło z żołądkiem), nerek i układu nerwowego (na przykład rozszczep kręgosłupa [nieprawidłowo
uformowane kości kręgosłupa]). U dziecka może wystąpić jedna lub kilka spośród tych wad.
Jeśli pacjentka jest w wieku rozrodczym, musi przed rozpoczęciem leczenia dostarczyć ujemny wynik
testu ciążowego oraz przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących antykoncepcji. Lekarz może poprosić
o wykonanie przed rozpoczęciem leczenia więcej niż jednego testu, aby upewnić się, że pacjentka nie
jest w ciąży.

Karmienie piersią
Nie należy stosować leku Mycofit w przypadku karmienia piersią, ponieważ niewielkie ilości leku
mogą przenikać do mleka matki.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Mycofit wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i posługiwanie się
narzędziami, czy na obsługę maszyn. Jeśli pacjent odczuwa senność, odrętwienie lub splątanie, należy
powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce i nie prowadzić pojazdów, ani nie posługiwać się
narzędziami i nie obsługiwać maszyn do czasu poprawy samopoczucia.

Lek Mycofit sawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

### 3. Jak stosować lek Mycofit?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy ponownie
skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Jaką dawkę leku należy przyjąć
Dawka leku zależy od rodzaju przeszczepu, który przeszedł pacjent.Dawki zazwyczaj stosowane są
przedstawione poniżej. Leczenie będzie kontynuowane tak długo, jak długo trzeba będzie chronić
pacjenta przed odrzuceniem przeszczepionego narządu.

Przeszczepienie nerki
Dorośli:
• Pierwsza dawka leku jest podawana w ciągu 3 dni po zabiegu transplantacji
• Dawką dobową są 4 tabletki (2 g leku) przyjmowanych w dwóch oddzielnych dawkach.
• Należy przyjmować 2 tabletki rano i 2 tabletki wieczorem.

Dzieci:
• Tabletki są odpowiednie tylko dla dzieci, które są w stanie połknąć lek w postaci
stałej bez ryzyka zadławienia się. Dlatego lek należy podawać wyłącznie zgodnie z
zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty przed zastosowaniem leku.
• Dawka leku może być różna w zależności od wielkości dziecka.
• Lekarz dziecka zaleci odpowiednią dawkę leku w zależności od wzrostu i masy ciała
dziecka (powierzchni ciała mierzonej w metrach kwadratowych lub „m2”). Zalecana
dawka początkowa leku wynosi 600 mg/m2 pc. dwa razy na dobę. (maksymalna całkowita
dawka dobowa wynosi 2 g). Dawkę należy ustalać indywidualnie na podstawie oceny
klinicznej lekarza.

Przeszczepienie serca
Dorośli:
• Pierwsza dawka leku jest podawana w ciągu 5 dni po zabiegu transplantacji
• Dawka dobowa wynosi 6 tabletek (3 g leku) przyjmowanych w dwóch oddzielnych
dawkach.
• Należy przyjmować 3 tabletki rano i 3 tabletki wieczorem.

Dzieci:
• Tabletki są odpowiednie tylko dla dzieci, które są w stanie połknąć lek w postaci
stałej bez ryzyka zadławienia się. Dlatego lek należy podawać wyłącznie zgodnie z
zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty przed zastosowaniem leku.
• Dawka leku może być różna w zależności od wielkości dziecka.
• Lekarz dziecka zaleci odpowiednią dawkę leku w zależności od wzrostu i masy ciała
dziecka (powierzchni ciała mierzonej w metrach kwadratowych „m2”). Zalecana
dawka początkowa leku wynosi 600 mg/m2 pc. dwa razy na dobę. Dawkę należy
ustalać indywidualnie na podstawie oceny klinicznej lekarza. Jeśli lek jest dobrze
tolerowany, dawkę można w razie konieczności zwiększyć do 900 mg/m2 pc. dwa
razy na dobę (maksymalna całkowita dawka dobowa to 3 g).

Przeszczepienie wątroby
Dorośli:
• Pierwsza dawka leku Mycofit w postaci doustnej powinna być podana po upływie co
najmniej 4 dni od transplantacji oraz kiedy pacjent będzie w stanie połknąć lek.
• Dawka dobowa wynosi 6 tabletek (3 g leku) przyjmowanych w dwóch oddzielnych
dawkach.
• Należy przyjmować 3 tabletki rano i 3 tabletki wieczorem.

Dzieci:
• Tabletki są odpowiednie tylko dla dzieci, które są w stanie połknąć lek w postaci
stałej bez ryzyka zadławienia się. Dlatego lek należy podawać wyłącznie zgodnie z
zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty przed zastosowaniem leku.
• Dawka leku może być różna w zależności od wielkości dziecka.
• Lekarz dziecka zaleci odpowiednią dawkę leku w zależności od wzrostu i masy ciała
dziecka (powierzchni ciała mierzonej w metrach kwadratowych „m2”). Zalecana
dawka początkowa leku wynosi 600 mg/m2 pc. dwa razy na dobę. Dawkę należy
ustalać indywidualnie na podstawie oceny klinicznej lekarza. Jeśli lek jest dobrze
tolerowana, dawkę można w razie konieczności zwiększyć do 900 mg/m2 pc. dwa
razy na dobę (maksymalna całkowita dawka dobowa to 3 g).

Metoda i droga podania:
Tabletki należy połykać w całości popijając szklanką wody. Tabletek nie należy łamać, ani rozgniatać.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki Mycofit
Jeśli zastosowano większą niż zalecana dawkę leku Mycofit, należy natychmiast skontaktować się
z lekarzem, lub udać się do szpitala. W ten sam sposób należy postąpić, gdy inna osoba przypadkowo
przyjmie lek. Należy zabrać ze sobą opakowanie leku.

Pominięcie zastosowania Mycofit
W razie pominięcia dawki leku należy ją przyjąć zaraz po przypomnieniu sobie. Następnie należy
przyjmować lek jak zwykle. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej
dawki.

Przerwanie stosowania leku Mycofit
Nie należy przerywać leczenia lekiem Mycofit bez porozumienia z lekarzem. Przerwanie leczenia
może zwiększyć prawdopodobieństwo odrzucenia przeszczepionego narządu.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast skonsultować się z lekarzem, jeśli wystąpią następujące poważne działania
niepożądane - mogą wymagać pilnego leczenia:
• objawy zakażenia, takie jak gorączka lub ból gardła
• niewyjaśnione siniaki lub krwawienie
• wysypka, obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, trudności w oddychaniu – może to świadczyć
o ciężkiej reakcji alergicznej na lek (takiej jak anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy).

Typowe zaburzenia
Do najczęściej spotykanych zaburzeń należą: biegunka, zmniejszenie liczby białych lub czerwonych
krwinek we krwi, zakażenia i wymioty. Lekarz będzie regularnie zlecał wykonanie badania krwi, aby
sprawdzać jakiekolwiek zmiany dotyczące:
• liczby komórek krwi lub objawów infekcji

U dzieci mogą wystąpić z większym prawdopodobieństwem niż u dorosłych, pewne działania
niepożądane. Należą do nich biegunka, zakażenia, zmniejszona liczba krwinek białych oraz
zmniejszona liczba krwinek czerwonych we krwi.

Zwalczanie zakażeń
Lek Mycofit osłabia system obronny organizmu. Działanie to hamuje proces odrzucenia przeszczepu.
W wyniku tego, organizm nie będzie jednak zwalczał zakażeń tak skutecznie, jak zwykle. Oznacza to,
że pacjenci częściej niż zazwyczaj mogą zapadać na choroby zakaźne. Należą do nich zakażenia
mózgu, skóry, jamy ustnej, żołądka i jelit, płuc i układu moczowego.

Nowotwory tkanki limfoidalnej i skóry
U bardzo małej liczby pacjentów leczonych mykofenolanem mofetylu rozwinęły się nowotwory
tkanki limfoidalnej i skóry, co może się zdarzyć u pacjentów przyjmujących tego typu lek
(immunosupresyjny).

Ogólnoustrojowe działania niepożądane
Pacjent może odczuwać ogólnoustrojowe działania niepożądane. Należą do nich ciężkie reakcje
nadwrażliwości (takie jak: anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy), gorączka, uczucie przemęczenia,
zaburzenia snu, bóle takie jak: żołądka, w klatce piersiowej, stawowe lub mięśniowe,), bóle głowy,
objawy grypopodobne, obrzęki.

Pozostałe działania niepożądane mogą dotyczyć:
Zaburzeń skórnych, takich jak
• trądzik, opryszczka, półpasiec, przerost skóry, utrata włosów, wysypka, świąd.

Zaburzeń układu moczowego, takich jak
• obecność krwi w moczu.

Zaburzeń układu pokarmowego i jamy ustnej, takich jak
• obrzęk dziąseł i owrzodzenia jamy ustnej
• zapalenie trzustki, jelita grubego lub żołądka
• zaburzenia jelitowe, w tym krwawienie
• zaburzenia wątroby,
• biegunka, zaparcie, mdłości (nudności), niestrawność, utrata łaknienia, wzdęcia.

Zaburzeń układu nerwowego, takich jak
• zawroty głowy, senność, uczucie drętwienia,
• drżenie, skurcze mięśniowe, drgawki,
• lęk lub depresja, zaburzenia myślenia lub nastroju.

Zaburzeń serca oraz naczyń krwionośnych, takich jak:
• zmiana wartości ciśnienia tętniczego krwi, nieprawidłowa czynność serca, rozszerzenie naczyń
krwionośnych.

Zaburzeń ze strony płuc, takich jak:
• zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli
• zadyszka, kaszel, który może być spowodowany rozstrzeniem oskrzeli (stan w którym oskrzela
są nienaturalnie rozszerzone) lub włóknienie płuc (bliznowacenie płuc), W przypadku
wystąpienia uporczywego kaszlu lub duszności należy skontaktować się z lekarzem.
• płyn w płucach lub w klatce piersiowej
• dolegliwości ze strony zatok.

Innych zaburzeń, takich jak:
• zmniejszenie masy ciała, dna moczanowa, duże stężenie cukru we krwi, krwawienia, siniaki.

Dodatkowe działania niepożądane występujące u dzieci i młodzieży
U dzieci, zwłaszcza w wieku poniżej 6 lat, ryzyko wystąpienie niektórych działań niepożądanych jest
większe niż u dorosłych. Są to: biegunka, wymioty, zakażenia, zmniejszenie liczby czerwonych i
białych krwinek we krwi, a także chłoniak lub rak skóry.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z
siedzibą pod adresem:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Mycofit?
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25˚C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu
ochrony przed światłem.

Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na kartoniku po słowach
„Termin ważnosci (EXP)”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Zawsze należy zwrócić wszelkie pozostałości leku farmaceucie. Można je zatrzymać tylko
w przypadku, jeśli lekarz tak zaleci.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki.
Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże
chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Mycofit

- Substancją czynną leku jest 500 mg mykofenolanu mofetylu
- Pozostałe składniki leku to:

Rdzeń tabletki: celuloza mikrokrystaliczna, powidon, hydroksypropyloceluloza, kroskarmeloza
sodowa, talk oczyszczony i magnezu stearynian.
Skład otoczki: hypromeloza 6 cPs, tytanu dwutlenek (E171), makrogol 400, żelaza tlenek czerwony
(E172), indygotyna (E132) i żelaza tlenek czarny (E172), talk oczyszczony.

Jak wygląda lek Mycofit i co zawiera opakowanie

Mycofit to purpurowe, w kształcie kapsułki, dwustronnie wypukłe tabletki powlekane, z oznaczeniem
“AHI” wytłoczonym po jednej stronie i “500” po drugiej stronie.

Tabletki Mycofit są dostępne w blistrach po 50, 150 i 250 tabletek.

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.
ul. Taśmowa 7
02-677 Warszawa
Tel: + 48 22 577 28 00

Wytwórca/Importer:
Accord Healthcare B.V
Winthontlaan 200
3526 KV Utrecht
Holandia

Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.
ul. Lutomierska 50
95-200 Pabianice
Polska

LABORATORI FUNDACIÓDAU
C/ C, 12-14 Pol. Ind. Zona Franca,
Barcelona 08040
Hiszpania

Accord Healthcare single member S.A.
64th Km National Road Athens, Lamia
32009 Schimatari
Grecja

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Nazwa Państwa
Członkowskiego
Nazwa produktu leczniczego

Austria Mycophenolate Mofetil Accord 500mg Filmtabletten
Belgia Mycophenolate Mofetil Accord Healthcare 500mg comprimés pelliculés/
filmomhulde tabletten/ Filmtabletten
Cypr Mycophenolate Mofetil Accord 500 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο
δισκία
Dania Mycophenolate Mofetil Accord Healthcare
Estonia Mycophenolate Mofetil Accord 500mg õhukese polümeerikattega tabletid
Finlandia Mycophenolate Mofetil Accord 500mg Tabletti, kalvopäällysteinen /
Francja Mycophenolate Mofetil AHCL 500mg comprimés pelliculés
Niemcy Mycophenolate Mofetil Accord 500mg Filmtabletten
Grecja Myfetil® 500 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία
Irlandia Mycophenolate Mofetil 500 mg Film-coated Tablets
Włochy Micofenolato mofetile AHCL 500mg compresse rivestite con film
Łotwa Mycophenolate Mofetil Accord 500mg apvalkotās tabletes
Litwa Mycophenolate Mofetil Accord 500mg plėvele dengtos tabletės
Malta Mycophenolate Mofetil 500 mg Film-coated Tablets
Norwegia Mycophenolate Mofetil Accord 500mg Tablett, filmdrasjert
Polska Mycofit
Portugalia Mycophenolate Mofetil Accord
Hiszpania Micofenolato de mofetilo STADA 500 mg comprimidos recubiertos con
película EFG
Szwecja Mycophenolate Accord
Holandia Mycophenolate Mofetil Accord 500mg Filmomhulde Tabletten
Wielka Brytania Mycophenolate Mofetil 500mg Film–coated Tablets

Data ostatniej aktualizacji ulotki: marzec 2026

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Mycofit, 500 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera 500 mg mykofenolanu mofetylu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana

Purpurowa, w kształcie kapsułki, dwustronnie wypukła tabletka powlekana, z oznaczeniem “AHI”
wytłoczonym po jednej stronie i “500” po drugiej stronie.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Mycofit jest wskazany do stosowania w skojarzeniu z cyklosporyną
i kortykosteroidami w profilaktyce ostrego odrzucania przeszczepów u dorosłych oraz dzieci
i młodzieży (w wieku od 1 roku do 18 lat), którzy otrzymali allogeniczne przeszczepy nerki, serca lub
wątroby.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie powinno być rozpoczynane i kontynuowane przez odpowiednio wykwalifikowanych
specjalistów w dziedzinie transplantologii.

Dawkowanie

Dorośli

Przeszczepienie nerki
Leczenie należy rozpocząć w ciągu pierwszych 72 godzin po przeszczepieniu. Zalecana dawka
u pacjentów po przeszczepieniu nerki wynosi 1 g podawana dwa razy na dobę (dawka dobowa 2 g).

Przeszczepienie serca
Leczenie należy rozpocząć w ciągu pierwszych 5 dni po przeszczepieniu. Zalecana dawka u pacjentów
po przeszczepieniu serca wynosi 1,5 g podawana dwa razy na dobę (dawka dobowa 3 g).

Przeszczepienie wątroby
Przez pierwsze 4 dni po przeszczepieniu wątroby należy stosować leczenie dożylną postacią
mykofenolanu mofetylu, wprowadzając postać doustną mykofenolanu mofetylu, gdy tylko będzie to
tolerowane. Zalecana doustna dawka u pacjentów po przeszczepieniu wątroby wynosi 1,5 g podawana
dwa razy na dobę (dawka dobowa 3 g).

Dzieci i młodzież (w wieku od 1 roku do 18 lat):

Informacje dotyczące dawkowania u dzieci i młodzieży zawarte w tym punkcie odnoszą się do
wszystkich doustnych postaci produktów zawierających mykofenolan mofetylu. Nie należy zamieniać
różnych postaci doustnych bez nadzoru klinicznego.

Zalecana dawka początkowa mykofenolanu mofetylu u dzieci i młodzieży będących biorcami
przeszczepów nerek, serca i wątroby wynosi 600 mg/m2 (powierzchni ciała (pc.)) podawana doustnie
dwa razy na dobę (początkowa całkowita dawka dobowa nie może przekraczać 2 g lub 10 ml
zawiesiny doustnej).

Dawkę i postać produktu należy ustalać indywidualnie na podstawie oceny klinicznej. Jeśli zalecana
dawka początkowa jest dobrze tolerowana, ale nie pozwala osiągnąć klinicznie wystarczającej
immunosupresji u dzieci i młodzieży po przeszczepieniu serca lub wątroby, dawkę można zwiększyć
do 900 mg/m2 pc. dwa razy na dobę (maksymalna całkowita dawka dobowa 3 g lub 15 ml zawiesiny
doustnej). Zalecana dawka podtrzymująca u dzieci i młodzieży po przeszczepieniu nerki wynosi 600
mg/m2 dwa razy na dobę (maksymalna całkowita dawka dobowa wynosi 2 g lub 10 ml zawiesiny
doustnej).

U pacjentów niezdolnych do połknięcia kapsułek ani tabletek i (lub) z pc. <1,25 m2 powinien być
stosowany mykofenolan mofetylu w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej ze względu
na zwiększone ryzyko zadławienia. Pacjenci, których pc. wynosi od 1,25 do 1,5 m2, mogą mieć
przepisywany mykofenolan mofetylu w kapsułkach w dawce 750 mg dwa razy na dobę (dawka
dobowa 1,5 g). Pacjenci, których powierzchnia ciała wynosi co najmniej 1,5 m2 mogą mieć
przepisywany mykofenolan mofetylu w kapsułkach lub tabletkach w dawce 1 g dwa razy na dobę
(dawka dobowa 2 g). Z uwagi na to, że w tej grupie wiekowej w porównaniu z dorosłymi niektóre
działania niepożądane występują z większą częstością (patrz punkt 4.8), konieczne może się okazać
czasowe zmniejszenie dawki lub zaprzestanie podawania leku. Należy wziąć pod uwagę istotne
czynniki kliniczne, włączając w to nasilenie reakcji.

Stosowanie w szczególnych populacjach

Stosowanie u osób w podeszłym wieku ( ≥ 65 lat): zalecana dawka wynosząca 1 g podawana dwa razy
na dobę u pacjentów po przeszczepieniu nerki i 1,5 g dwa razy na dobę u pacjentów
po przeszczepieniu serca lub wątroby jest również odpowiednia dla pacjentów w wieku podeszłym.

Niewydolność nerek: u pacjentów po przeszczepieniu nerki z ciężką przewlekłą niewydolnością nerek
(przesączanie kłębuszkowe < 25 ml/min/1,73 m2), poza okresem bezpośrednio po przeszczepieniu
nerki, należy unikać podawania dawki większej niż 1 g stosowanej dwa razy na dobę. Pacjentów tych
należy także uważnie obserwować. U pacjentów, u których występuje opóźnienie w podjęciu
czynności przez przeszczepiony narząd, nie jest wymagana zmiana dawkowania (patrz punkt 5.2).
Brak danych dotyczących pacjentów po przeszczepieniu serca lub wątroby z ciężką przewlekłą
niewydolnością nerek.

Ciężka niewydolność wątroby: nie jest konieczna zmiana dawkowania u pacjentów
po przeszczepieniu nerki, u których występuje ciężkie uszkodzenie miąższu wątroby. Brak danych
dotyczących pacjentów po przeszczepieniu serca z ciężkim uszkodzeniem miąższu wątroby.

Stosowanie podczas epizodu ostrego odrzucania przeszczepu:
Dorośli
Kwas mykofenolowy (MPA) jest aktywnym metabolitem mykofenolanu mofetylu. Odrzucanie
przeszczepionej nerki nie prowadzi do zmian farmakokinetyki MPA, dlatego nie jest wymagane
zmniejszenie dawkowania ani przerwanie leczenia. Nie ma podstaw do zmiany dawkowania po
wystąpieniu odrzucania przeszczepionego serca. Brak danych dotyczących farmakokinetyki podczas
odrzucania przeszczepionej wątroby.

Dzieci i młodzież
Nie ma dostępnych danych dotyczących leczenia pierwszego epizodu odrzucania lub opornego na
leczenie odrzucania przeszczepu u dzieci i młodzieży będących biorcami przeszczepów.

Sposób podania: podanie doustne

Środki ostrożności, które należy podjąć przed użyciem lub podaniem produktu leczniczego.
Ze względu na wykazane u szczurów i królików teratogenne działanie mykofenolanu mofetylu,
tabletek nie należy kruszyć, aby uniknąć wdychania proszku lub bezpośredniego kontaktu proszku ze
skórą lub błonami śluzowymi. Jeśli do takiego kontaktu dojdzie, należy dokładnie przemyć to miejsce
wodą z mydłem; oczy należy wypłukać czystą wodą.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Produktu leczniczego Mycofit nie należy podawać pacjentom z nadwrażliwością na mykofenolan
mofetylu, kwas mykofenolowy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie
#### 6.1. Obserwowano reakcje nadwrażliwości na ten produkt leczniczy (patrz punkt 4.8).

Leczenie nie powinno być stosowane u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej
metody antykoncepcji (patrz punkt 4.6).

Nie można rozpocząć leczenia u kobiety w wieku rozrodczym bez uzyskania ujemnego wyniku testu
ciążowego, aby wykluczyć niezamierzone zastosowanie leku w ciąży (patrz punkt 4.6).

Leczenia nie należy stosować w okresie ciąży, o ile nie ma odpowiedniej alternatywnej metody
zapobiegania odrzucaniu przeszczepu (patrz punkt 4.6).

Leczenia nie należy stosować u kobiet karmiących piersią (patrz punkt 4.6).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Nowotwory
Pacjenci, u których stosuje się leczenie immunosupresyjne w postaci terapii skojarzonej produktami
leczniczymi, obejmującej mykofenolan mofetylu, narażeni są na podwyższone ryzyko rozwoju
chłoniaków i innych nowotworów, w szczególności skóry (patrz punkt 4.8). Ryzyko wystąpienia
choroby nowotworowej wydaje się być bardziej związane z intensywnością i okresem trwania
immunosupresji niż z podawaniem jakiegokolwiek konkretnego produktu leczniczego. Głównym
zaleceniem, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia nowotworu skóry jest ograniczenie narażenia skóry
na działanie promieni słonecznych i UV przez stosowanie odpowiedniej odzieży ochronnej oraz
filtrów przeciwsłonecznych o wysokim wskaźniku ochrony.

Zakażenia
U pacjentów leczonych immunosupresyjnie, także mykofenolanem mofetylu, stwierdzono
występowanie zwiększonego ryzyka zakażeń oportunistycznych (bakteryjnych, grzybiczych,
wirusowych oraz pasożytniczych), zakażeń zakończonych zgonem oraz sepsy (patrz punkt 4.8).
Te zakażenia obejmują reaktywacje latentnych zakażeń wirusowych, takich jak reaktywacja
wirusowego zapalenia wątroby typu B lub C oraz zakażeń wywołanych przez poliomawirusy
(nefropatia związana z wirusem BK, postępująca leukoencefalopatia wieloogniskowa PML związana
z wirusem JC). Zgłaszano przypadki reaktywacji wirusowego zapalenia wątroby typu B lub C
u będących nosicielami pacjentów leczonych lekami immunosupresyjnymi.

Wymienione powyżej zakażenia są często związane z dużym całkowitym obciążeniem
immunosupresyjnym i mogą prowadzić do ciężkich lub zagrażąjących życiu stanów, które lekarz
powinien uwzględnić w diagnostyce różnicowej u pacjentów leczonych immunosupresyjnie, u których
stwierdzono pogarszającą się czynność nerek lub objawy neurologiczne. Kwas mykofenolowy działa
cytostatycznie na limfocyty B i T, dlatego może wystąpić ciężki przebieg zakażenia COVID-19
i należy rozważyć odpowiednie postępowanie kliniczne..

Zgłaszano przypadki hipogammaglobulinemii związane z nawracającymi zakażeniami u pacjentów
przyjmujących mykofenolan mofetylu w połączeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi. W kilku
z tych przypadków, zmiana mykofenolanu mofetylu na inny alternatywny lek immunosupresyjny
skutkowała normalizacją wartości IgG. U pacjentów przyjmujących mykofenolan mofetylu, u których
pojawiają się nawracające infekcje, należy zmierzyć poziom immunoglobulin.
W przypadkach utrzymujących się klinicznie znaczących hipogammaglobulinemii, należy rozważyć
odpowiednie postępowanie kliniczne, mając na uwadze silny wpływ cytostatyczny kwasu
mykofenolowego na limfocyty T i B.

Opublikowano zgłoszenia rozstrzeni oskrzeli u dorosłych i dzieci, otrzymujących mykofenolan
mofetylu w połączeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi. W kilku z tych przypadków, zmiana
mykofenolanu mofetylu na inny alternatywny lek immunosupresyjny, skutkowała poprawą w zakresie
objawów oddechowych. Ryzyko rozstrzeni oskrzeli może być związane z hipogammaglobulinemią
lub bezpośrednim wpływem na płuco. Zgłaszano również pojedyncze przypadki śródmiąższowej
choroby płuc i zwłóknienia płuc, niektóre z nich zakończyły się zgonem (patrz punkt 4.8). Zaleca się
przebadanie pacjentów, u których rozwiną się utrzymujące się objawy ze stronu płuc, takie jak kaszel
i duszność.

Krew i układ immunologiczny
Pacjentów otrzymujących mykofenolan mofetylu należy monitorować w kierunku neutropenii,
która może być związana z samym stosowaniem mykofenolanu mofetylu, leków towarzyszących,
zakażeniami wirusowymi lub może być wynikiem współistnienia tych czynników. U pacjentów
przyjmujących mykofenolan mofetylu należy wykonywać pełne badanie morfologii krwi raz
w tygodniu w ciągu pierwszego miesiąca, dwa razy na miesiąc w drugim i trzecim miesiącu leczenia,
a następnie raz w miesiącu, aż do końca pierwszego roku. W przypadku wystąpienia neutropenii
(bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych < 1,3 x 103/μl), właściwe może okazać się
przerwanie bądź odstawienie mykofenolanu mofetylu.

Odnotowano przypadki wybiórczej aplazji czerwonokrwinkowej (PRCA – ang. pure red cell aplasia)
u pacjentów leczonych mykofenolanem mofetylu w skojarzeniu z innymi lekami
immunosupresyjnymi. Mechanizm indukcji PRCA przez mykofenolan mofetylu nie jest znany.
PRCA może ustąpić poprzez zmniejszenie dawki lub zaprzestanie leczenia mykofenolanem mofetylu.
Decyzję o zmianach w leczeniu preparatem należy podjąć po dokładnej obserwacji biorców
przeszczepów w celu zminimalizowania ryzyka odrzucenia przeszczepionego narządu (patrz
punkt 4.8).

Pacjentów otrzymujących mykofenolan mofetylu należy poinformować o konieczności
natychmiastowego zgłaszania jakichkolwiek objawów zakażenia, niespodziewanego wystąpienia
siniaków, krwawienia lub innych objawów niewydolności czynności szpiku.

Pacjentów należy poinformować o możliwości zmniejszonej skuteczności szczepień w trakcie leczenia
mykofenolanem mofetylu. Należy unikać stosowania żywych atenuowanych szczepionek (patrz punkt
4.5). Korzystne może być szczepienie przeciwko wirusowi grypy. Należy wziąć pod uwagę krajowe
wytyczne dotyczące szczepień przeciwko wirusowi grypy.

Przewód pokarmowy
Stosowanie mykofenolanu mofetylu było związane ze zwiększoną częstością występowania objawów
niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, w tym rzadkich przypadków owrzodzeń, krwawień
i perforacji. U pacjentów z czynną, poważną chorobą przewodu pokarmowego leczenie należy
stosować ze szczególną ostrożnością.

Mykofenolan jest inhibitorem IMPDH (dehydrogenazy inozynomonofosforanu), dlatego należy
unikać jego stosowania u pacjentów z rzadkim, wrodzonym niedoborem transferazy hipoksantynowoguaninowo-fosforybozylowej (HGPRT), czyli w zespole Lesch-Nyhana lub Kelley-Seegmillera.

Interakcje
Należy zachować ostrożność w wypadku zmiany stosowanego leczenia skojarzonego ze schematów
zawierających lek immunosupresyjny, który ma wpływ na krążenie jelitowo-wątrobowe MPA
np. z cyklosporyny na inne produkty, które nie wywierają tego wpływu np. takrolimus, syrolimus,
betalacept lub odwrotnie gdyż może to prowadzić do zmian w ogólnoustrojowym stężeniu MPA.
Produkty lecznicze, które wpływają na krążenie jelitowo-wątrobowe MPA (np. cholestyramina,
antybiotyki) należy stosować ostrożnie ponieważ mogą one zmniejszyć stężenie mykofenolanu
w osoczu i jego skuteczność (patrz punkt 4.5).

Nie zaleca się podawania mykofenolanu mofetylu jednocześnie z azatiopryną, gdyż nie prowadzono
badań nad jednoczesnym stosowaniem tych leków.

Dotychczas nie określono stosunku ryzyka do korzyści stosowania mykofenolanu mofetylu
w skojarzeniu z syrolimusem (patrz punkt 4.5).

Monitorowanie stężenia terapeutycznego

W przypadku zmiany leczenia skojarzonego (np. z cyklosporyny na takrolimus lub odwrotnie)
uzasadnione jest monitorowanie stężenia MPA w celu zapewnienia odpowiedniej immunosupresji
u pacjentów z wysokim ryzykiem immunologicznym (np. ryzyko odrzucenia przeszczepu, leczenie
antybiotykami, dodaniem lub odstawieniem leku wchodzącego w interakcje).

Szczególne grupy pacjentów

Dzieci i młodzież
Bardzo ograniczone dane z okresu po wprowadzeniu do obrotu wskazują na większą częstość
występowania u pacjentów w wieku poniżej 6 lat w porównaniu ze starszymi pacjentami
następujących zdarzeń niepożądanych:
• chłoniaki i inne nowotwory złośliwe, szczególnie potransplantacyjna choroba
limfoproliferacyjna u pacjentów po przeszczepieniu serca.
• zaburzenia krwi i układu chłonnego, w tym niedokrwistość i neutropenia u pacjentów po
przeszczepieniu serca. Dotyczy to dzieci w wieku poniżej 6 lat w porównaniu ze starszymi
pacjentami oraz w porównaniu z dziećmi i młodzieżą z grupy biorców przeszczepów
wątroby/nerek.
Pacjenci przyjmujący mykofenolan mofetylu powinni mieć wykonywane pełne badanie
morfologii krwi co tydzień w pierwszym miesiącu, dwa razy na miesiąc w drugim i trzecim
miesiącu leczenia, a następnie co miesiąc w pierwszym roku. Jeśli wystąpi neutropenia,
właściwe może być przerwanie lub zakończenie podawania mykofenolanu mofetylu.
• zaburzenia żołądka i jelit, w tym biegunka i wymioty.
Leczenie należy podawać z zachowaniem ostrożności u pacjentów z czynną ciężką chorobą
układu pokarmowego.

Pacjenci w podeszłym wieku
W porównaniu z osobami młodszymi, pacjenci w podeszłym wieku mogą być narażeni na zwiększone
ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak niektóre zakażenia (w tym inwazyjna choroba
CMV), możliwe krwawienie z przewodu pokarmowego oraz obrzęk płuc (patrz punkt 4.8).

Działanie teratogenne
Mykofenolan jest substancją o silnym działaniu teratogennym na człowieka. Po ekspozycji na
mykofenolan mofetylu w czasie ciąży odnotowano przypadki samoistnych poronień (na poziomie od
45% do 49%) oraz wady wrodzone (szacowany odsetek od 23% do27%). Dlatego jest on
przeciwwskazany u kobiet w ciąży, o ile nie istnieją odpowiednie alternatywne metody leczenia
pozwalające zapobiec odrzuceniu przeszczepu. Kobiety w wieku rozrodczym powinny zostać
poinformowane o ryzyku i stosować się do zaleceń podanych w punkcie 4.6 (np. metody
antykoncepcyjne, testy ciążowe) przed, w trakcie i po zakończeniu leczenia mykofenolanem mofetylu.
Lekarz powinien upewnić się, że kobiety przyjmujące mykofenolan mofetylu zdają sobie sprawę

z ryzyka szkodliwego wpływu na dziecko, z konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji,
a także potrzebę natychmiastowego skonsultowania się z lekarzem w razie podejrzewania w ciąży.

Antykoncepcja (patrz punkt 4.6)
Ze względu na przekonujące dowody kliniczne wykazujące duże ryzyko poronienia i wad
wrodzonych, jeśli mykofenolan mofetylu jest stosowany w ciąży, należy dołożyć wszelkich starań, by
nie dopuścić do zajścia w ciążę podczas leczenia. Dlatego kobiety w wieku rozrodczym przed
rozpoczęciem leczenia mykofenolanem mofetylu, w trakcie leczenia i przez 6 tygodni po jego
zakończeniu muszą stosować przynajmniej jedną skuteczną metodę antykoncepcji (patrz punkt 4.3),
chyba że wybraną jej formą jest całkowite powstrzymywanie się od współżycia. Zaleca się
jednoczesne stosowanie dwóch uzupełniających się metod antykoncepcji, aby ograniczyć ryzyko
nieskuteczności ich działania i niezamierzonej ciąży.

Porady dotyczące antykoncepcji u mężczyzn, patrz punkt 4.6.

Materiały edukacyjne
W celu ułatwienia uniknięcia ekspozycji płodu na mykofenolan i dostarczenia dodatkowych ważnych
informacji dotyczących bezpieczeństwa, podmiot odpowiedzialny zapewni materiały edukacyjne dla
personelu medycznego. Materiały edukacyjne podkreślą ostrzeżenia dotyczące teratogennego
działania mykofenolanu, udzielą porad na temat antykoncepcji przed rozpoczęciem terapii i
wskazówek na temat konieczności wykonywania testów ciążowych. Pełna informacja dla pacjenta na
temat ryzyka działania teratogennego oraz metod zapobiegania ciąży powinna zostać przekazana przez
lekarza kobietom w wieku rozrodczym oraz, w stosownych przypadkach, pacjentom płci męskiej.

Dodatkowe środki ostrożności
Pacjenci nie powinni oddawać krwi podczas leczenia oraz przez co najmniej 6 tygodni po zaprzestaniu
stosowania mykofenolanu mofetylu. Mężczyźni nie powinni oddawać nasienia podczas leczenia oraz
w ciągu 90 dni po zaprzestaniu stosowania mykofenolanu mofetylu.

Zawartość sodu
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Acyklowir: podczas jednoczesnego podawania mykofenolanu mofetylu z acyklowirem obserwowano
większe stężenie acyklowiru w osoczu w porównaniu z podawaniem acyklowiru w monoterapii.
Zmiany w farmakokinetyce (zwiększenie stężenia MPAG o 8%) MPAG (fenolowego glukuronidu
MPA) były minimalne i nie uważa się, że mają znaczenie kliniczne. Ponieważ w przypadku
zaburzenia czynności nerek następuje zwiększenie stężenia zarówno MPAG, jak i acyklowiru
w osoczu, istnieje potencjalne niebezpieczeństwo konkurencji o sekrecję cewkową między
mykofenolanem mofetylu i acyklowirem, jak i jego prekursorami, np. walacyklowirem, wskutek
czego może nastąpić dalsze zwiększenie stężenia obu substancji.

Leki zobojętniające oraz inhibitory pompy protonowej (IPP): podczas jednoczesnego stosowania
leków zobojętniających takich jak wodorotlenki glinu i magnezu oraz inhibitorów pompy protonowej
w tym lansoprazolu i pantoprazolu z mykofenolanem mofetylu obserwowano zmniejszoną ekspozycję
na MPA. Porównując odsetek odrzuconych przeszczepów lub odsetek utraty przeszczepu pomiędzy
pacjentami przyjmującymi jednocześnie mykofenolan mofetylu i inhibitory pompy protonowej,
a pacjentami przyjmującymi tylko mykofenolan mofetylu nie stwierdzono istotnych różnic. Dane te
pozwalają odnieść powyższe w stosunku do wszystkich leków zobojętniających, ponieważ
zmniejszona ekspozycja na lek podczas podawania mykofenolanu mofetylu jednocześnie z
wodorotlenkami glinu i magnezu jest znacznie niższa niż podczas jednoczesnego stosowania
mykofenolanu mofetylu z inhibitorami pompy protonowej.

Produkty lecznicze wpływające na krążenie wrotne wątroby (np. cholestyramina, cyklosporyna A,
antybiotyki): należy zachować ostrożność podczas stosowania produktów leczniczych, które wpływają

na krążenie wrotne wątroby, z uwagi na potencjalne ryzyko zmniejszenia skuteczności mykofenolanu
mofetylu.

Cholestyramina: po jednorazowym podaniu dawki 1,5 g mykofenolanu mofetylu zdrowym osobom,
wcześniej leczonych cholestyraminą w dawce 4 g trzy razy na dobę przez 4 dni, nastąpiło
zmniejszenie wartości AUC dla MPA o 40% (patrz punkty 4.4 i 5.2). Należy zachować ostrożność
podczas jednoczesnego podawania mykofenolanu mofetylu i cholestyraminy, gdyż istnieje potencjalne
ryzyko obniżenia skuteczności mykofenolanu mofetylu.

Cyklosporyna A: mykofenolan mofetylu nie ma wpływu na farmakokinetykę cyklosporyny A (CsA).
Natomiast w przypadku zaprzestania jego stosowania w skojarzeniu z CsA, należy spodziewać się
zwiększenia wartości AUC dla MPA o około 30%. CsA wpływa na krążenie jelitowo-wątrobowe
MPA, co skutkuje zmniejszeniem o 30-50% ekspozycji MPA u biorców przeszczepionej nerki
leczonych mykofenolanem mofetylu i CsA, w porównaniu do pacjentów otrzymujących syrolimus lub
belatacept oraz podobne dawki mykofenolanu mofetylu (patrz także punkt 4.4).
I odwrotnie, należy się spodziewać zmian ekspozycji MPA po zmianie CsA na inny produkt
immunosupresyjny, który nie wpływa na krążenie jelitowo-wątrobowe MPA.

Antybiotyki eliminujące bakterie wytwarzające β-glukuronidazę w jelitach (np. antybiotyki z grupy
aminoglikozydów, cefalosporyn, fluorochinolonu i penicyliny) mogą zaburzać krążenie jelitowowątrobowe MPAG / MPA, prowadząc w ten sposób do zmniejszenia ekspozycji ogólnoustrojowej
MPA. Dostępne są informacje dotyczące następujących antybiotyków:

Ciprofloksacyna i amoksycylina w połączeniu z kwasem klawulanowym
Zgłaszano zmniejszenie stężenia minimalnego MPA o około 50% u biorców przeszczepu nerki
w okresie bezpośrednio po doustnym przyjęciu cyprofloksacyny lub amoksycyliny w połączeniu
z kwasem klawulanowym. Ten wpływ zmniejszał się podczas stosowania antybiotyku i ustępował
w ciągu kilku dni po zakończeniu antybiotykoterapii. Zmiany w stężeniu minimalnym nie muszą
ściśle odzwierciedlać zmian w całkowitej ekspozycji MPA. Z tego względu, zasadniczo nie są
konieczne zmiany dawkowania mykofenolanu mofetylu, gdy nie stwierdza się klinicznych objawów
zaburzenia czynności przeszczepu. Mimo to należy prowadzić ścisłą obserwację kliniczną podczas
terapii skojarzonej oraz przez krótki okres po zakończeniu antybiotykoterapii.

Norfloksacyna i metronidazol
U zdrowych ochotników nie obserwowano znaczących interakcji w przypadku jednoczesnego podania
mykofenolanu mofetylu z norfloksacyną lub metronidazolem. Natomiast skojarzenie norfloksacyny
z metronidazolem skutkowało zmniejszeniem ekspozycji MPA o około 30% po podaniu pojedynczej
dawki mykofenolanu mofetylu.

Trimetoprim/sulfametoksazol
Nie obserwowano wpływu na biodostępność MPA.

Produkty lecznicze wpływające na glukuronidację (np. izawukonazol, telmisartan)

Jednoczesne podawanie leków wpływających na glukuronidację MPA może zmieniać jego
ekspozycję . Zalecana jest zatem ostrożność podczas podawania tych leków jednocześnie z lekiem
Mykofenolan mofetylu Accord.

Izawukonazol
Podczas jednoczesnego podawania izawukonazolu obserwowano zwiększenie ekspozycji MPA
(AUC0-∞) o 35%.

Telmisartan:
Jednoczesne stosowanie telmisartanu i mykofenolanu mofetylu skutkowało zmniejszeniem steżeń
MPA o około 30%. Telmisartan zmienia wydalanie MPA poprzez zwiększenie ekspresji PPAR
gamma (receptory aktywowane przez proliferatory peroksysomów, ang. peroxisome proliferatoractivated receptor gamma), co z kolei zwiększa ekspresję i aktywność izoformy 1A9 urydyno-5’-

difosforanu glukuronozylotransferazy (UGT1A9). Porównując odsetki odrzucania przeszczepu, utraty
przeszczepu i profil zdarzeń niepożądanych u pacjentów otrzymujących mykofenolan mofetylu z, lub
bez, jednoczesnego stosowania telmisartanu, nie zauważono klinicznych skutków farmakokinetyki
interakcji lekowej.

Gancyklowir: w oparciu o wyniki badania dotyczącego podawania pojedynczej zalecanej doustnej
dawki mykofenolanu i dożylnego podawania gancyklowiru oraz znany wpływ niewydolności nerek
na farmakokinetykę mykofenolanu mofetylu (patrz punkt 4.2) i gancyklowiru, przewiduje się,
że jednoczesne podanie obu leków (które konkurują ze sobą o mechanizmy sekrecji cewkowej)
spowoduje zwiększenie stężenia MPAG i gancyklowiru. Nie należy spodziewać się istotnej zmiany
farmakokinetyki MPA i dlatego nie jest konieczna zmiana dawkowania mykofenolanu mofetylu.
U pacjentów z niewydolnością nerek przyjmujących mykofenolan mofetylu jednocześnie
z gancyklowirem lub jego prekursorami, np. walgancyklowirem, należy dokładnie stosować się do
zaleceń dotyczących dawkowania gancyklowiru, a pacjentów uważnie monitorować.

Doustne środki antykoncepcyjne: podawanie mykofenolanu mofetylu jednocześnie z doustnymi
środkami antykoncepcyjnymi nie wpływa w stopniu istotnym klinicznie wpływu na ich
farmakokinetykę ani farmakodynamikę (patrz punkt 5.2).

Ryfampicyna: u pacjentów nieprzyjmujących również cyklosporyny, jednoczesne podawanie
mykofenolanu mofetylu i ryfampicyny prowadziło do zmniejszenia ekspozycji (AUC0-12h) na MPA
o 18% do 70%. Zaleca się monitorowanie ekspozycji na MPA i odpowiednie dostosowanie dawki
mykofenolanu mofetylu, w celu utrzymania klinicznej skuteczności, gdy równocześnie podaje się
ryfampicynę.

Sewelamer: zmniejszenie wartości Cmax i AUC0-12h MPA o odpowiednio 30% i 25%, obserwowano
podczas jednoczesnego podawania mykofenolanu mofetylu z sewelamerem; nie stwierdzono żadnych
następstw klinicznych (np. odrzucanie przeszczepu). Pomimo tego, zaleca się podawanie
mykofenolanu mofetylu przynajmniej jedną godzinę przed zażyciem lub trzy godziny po przyjęciu
sewelameru w celu zmniejszenia wpływu na wchłanianie MPA. Brak danych dotyczących
jednoczesnego podawania mykofenolanu mofetylu z innymi niż sewelamer lekami wiążącymi
fosforany.

Takrolimus: u pacjentów po przeszczepieniu wątroby, u których rozpoczęto podawanie mykofenolanu
mofetylu i takrolimusu, wartości AUC i Cmax MPA, aktywnego metabolitu mykofenolanu mofetylu,
nie zostały znacząco zmienione przez jednoczesne podanie takrolimusu. Jednakże, zwiększenie
wartości AUC dla takrolimusu o około 20% stwierdzono po podaniu dawek wielokrotnych
mykofenolanu mofetylu (1,5 g dwa razy na dobę) pacjentom po przeszczepieniu wątroby
przyjmującym takrolimus. Mykofenolan mofetylu wydaje się natomiast nie wpływać na stężenie
takrolimusu u pacjentów po przeszczepieniu nerki (patrz również punkt 4.4.).

Żywe szczepionki: pacjentom z zaburzoną odpowiedzią immunologiczną nie należy podawać żywych
szczepionek. Wytwarzanie przeciwciał w odpowiedzi na inne szczepionki może być obniżone
(patrz również punkt 4.4).

Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.

Inne interakcje: jednoczesne podawanie probenecydu z mykofenolanem mofetylu u małp powoduje
trzykrotne zwiększenie wartości AUC dla MPAG w osoczu. W ten sposób inne leki wydzielane drogą
sekrecji cewkowej mogą konkurować z MPAG o ten mechanizm wydzielania, co może skutkować
zwiększeniem stężenia MPAG w osoczu lub stężenia drugiego leku podlegającego sekrecji cewkowej.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym
Należy unikać zajścia w ciążę podczas przyjmowania mykofenolanu mofetylu. Z tego względu
kobiety w wieku rozrodczym przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie leczenia i przez 6 tygodni po
jego zakończeniu muszą stosować przynajmniej jedną skuteczną metodę antykoncepcji (patrz punkt
4.3), chyba że wybraną jej formą jest całkowite powstrzymywanie się od współżycia. Poleca się
jednoczesne stosowanie dwóch uzupełniających się metod antykoncepcji.

Ciąża:
Mykofenolan mofetylu jest przeciwwskazany w okresie ciąży, o ile nie ma odpowiedniej
alternatywnej metody leczenia pozwalającej zapobiec odrzuceniu przeszczepu. Leczenia nie należy
rozpoczynać u kobiet, które nie dostarczyły ujemnego wyniku testu ciążowego, aby wykluczyć
niezamierzone użycie leku w ciąży (patrz punkt 4.3).

Rozpoczynając terapię kobiety w wieku rozrodczym muszą być świadome zwiększonego ryzyka
utraty ciąży i wad wrodzonych dziecka oraz uzyskać zalecenia dotyczące zapobiegania i planowania
ciąży.

Przed rozpoczęciem leczenia mykofenolanem mofetylu, kobiety w wieku rozrodczym muszą uzyskać
ujemny wynik dwóch testów ciążowych o czułości przynajmniej 25 mIU/ml, z surowicy lub moczu
aby wykluczyć niezamierzone narażenie płodu na mykofenolan. Zaleca się wykonanie drugiego testu
8 - 10 dni po pierwszym. Jeśli przeszczepiany narząd pochodzi od zmarłego dawcy i nie jest możliwe
wykonanie dwóch testów w odstępie 8-10 dni przed rozpoczęciem leczenia (ze względu na termin
uzależniony od dostępności narządu do transplantacji), test ciążowy musi zostać wykonany
bezpośrednio przed rozpoczęciem leczenia, a kolejny test 8-10 dni później. Testy ciążowe powinny
być powtarzane, jeśli jest to klinicznie wymagane (np. po zgłoszeniu ewentualnej przerwy w
antykoncepcji). Wyniki wszystkich testów ciążowych powinny zostać omówione z pacjentem.
Pacjentki należy poinstruować o konieczności zgłoszenia się do lekarza niezwłocznie po zauważeniu
objawów ciąży.

Mykofenolan jest silnym czynnikiem teratogennym u ludzi, powodującym zwiększone ryzyko
wystąpienia poronień i wad wrodzonych w przypadku ekspozycji w okresie ciąży.
• Poronienia opisywano u 45-49% kobiet w ciąży narażonych na mykofenolan mofetylu, w
porównaniu do 12-33% pacjentów po przeszczepieniu narządów litych, leczonych lekami
immunosupresyjnymi innymi niż mykofenolan mofetylu.
• Na podstawie doniesień literaturowych, wady wrodzone występowały w przypadku 23-27%
żywych urodzeń u kobiet narażonych na mykofenolan mofetylu w okresie ciąży (w
porównaniu do 2-3% żywych urodzeń w ogólnej populacji oraz około 4-5% żywych urodzeń u
biorców narządów litych leczonych lekami immunosupresyjnymi innymi niż mykofenolan
mofetylu).

Wrodzone wady rozwojowe, w tym wady mnogie, obserwowano po wprowadzeniu produktu do
obrotu u dzieci pacjentek narażonych na mykofenolan w skojarzeniu z innymi lekami
immunosupresyjnymi w czasie ciąży. Najczęściej zgłaszano następujące wady:
• nieprawidłowości ucha (np. nieprawidłowo uformowane lub brak ucha zewnętrznego),
zarośnięcie zewnętrznego kanału słuchowego (ucho środkowe),
• wady wrodzone twarzy, takie jak rozszczep wargi, rozszczep podniebienia, małożuchwie oraz
hiperteloryzm oczny,
• nieprawidłowości oka (np. szczelina, coloboma),
• wrodzone wady serca, takie jak ubytek przegrody międzyprzedsionkowej i ubytek przegrody
międzykomorowej,
• wady palców (np. polidaktylia, syndaktylia),
• wady tchawicy i przełyku (np. zarośnięcie przełyku),
• wady układu nerwowego, np. rozszczep kręgosłupa,
• nieprawidłowości nerek.

Ponadto odnotowano pojedyncze przypadki występowania następujących wad:
• małoocze,
• wrodzona torbiel splotu naczyniówkowego,
• niewykształcenie przegrody przezroczystej,
• niewykształcenie nerwów węchowych.

Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).

Karmienie piersią:
Ograniczone dane wskazują, że kwas mykofenolowy przenika do mleka ludzkiego. Ze względu na
możliwość wystąpienia poważnych działań niepożądanych wywołanych przez kwas mykofenolowy
u dzieci karmionych piersią, stosowanie leczenia jest przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią
(patrz punkt 4.3).

Mężczyźni
Ograniczone dostępne dane kliniczne nie wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych u dziecka
lub poronienia po ekspozycji ojca na mykofenolan mofetylu.

MPA ma silne działanie teratogenne. Nie wiadomo, czy MPA jest obecny w nasieniu. Obliczenia
dokonane w oparciu o dane pochodzące od zwierząt wykazują, że maksymalna ilość MPA, która może
zostać przeniesiona do organizmu kobiety jest tak mała, że jego działanie jest mało prawdopodobne.
W badaniach na zwierzętach wykazano tylko niewielkie genotoksyczne działanie mykofenolanu
stosowanego w stężeniach większych niż stężenia uzyskane po podaniu dawek terapeutycznych
u ludzi, dlatego nie można całkowicie wykluczyć ryzyka genotoksycznego działania na komórki
nasienia.

Z tego względu zaleca się następujące środki ostrożności: seksualnie aktywni mężczyźni lub ich
partnerki powinni stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia mężczyzny i przez co najmniej
90 dni po zakończeniu przyjmowania mykofenolanu mofetylu. Mężczyźni w wieku reprodukcyjnym
powinni mieć świadomość zagrożeń związanych z poczęciem dziecka i omówić je z
wykwalifikowanym personelem medycznym.

Płodność
Mykofenolan mofetylu nie wykazał wpływu na płodność samców u szczurów po podaniu doustnej
dawki wynoszącej do 20 mg/kg/dobę. Ogólna ekspozycja organizmu po podaniu takiej dawki jest 2 –
3 krotnie większa niż ekspozycja w warunkach klinicznych po zastosowaniu zalecanej dawki 2 g na
dobę u pacjentów po przeszczepieniu nerki oraz 1,3 – 2 krotnie większa niż ekspozycja, w warunkach
klinicznych po podaniu zalecanej dawki 3 g na dobę u pacjentów po przeszczepieniu serca.
W badaniach wpływu leku na płodność i reprodukcję u szczurów wykazano, że podawanie doustnej
dawki leku wynoszącej 4,5 mg/kg na dobę wywoływało wady rozwojowe w pierwszym pokoleniu
potomstwa (w tym wrodzony braku oczu, wrodzony braku żuchwy oraz wodogłowie) przy braku
objawów toksyczności u matki. Ogólna ekspozycja na lek po podaniu takiej dawki była równa około
połowie wartości ekspozycji w warunkach klinicznych po podaniu dawki wynoszącej 2 g na dobę u
pacjentów po przeszczepieniu nerki i około jednej trzeciej wartości ekspozycji po podaniu dawki
wynoszącej 3 g na dobę u pacjentów po przeszczepieniu serca. Nie obserwowano wpływu na płodność
oraz parametry rozrodczości matek ani osobników z następnych pokoleń.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Mykofenolan mofetylu wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn.
Leczenie może powodować senność, splątanie, zawroty głowy, drżenie lub hipotensję i dlatego zaleca
się pacjentom zachowanie ostrożności podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Do najczęstszych i (lub) najcięższych działań niepożądanych związanych z podawaniem
mykofenolanu mofetylu w skojarzeniu z cyklosporyną i kortykosteroidami należały: biegunka (do
52,6%), leukopenia (do 45,8%), zakażenie bakteryjne (do 39,9%) i wymioty (do 39,1%). Stwierdzono
także częstsze występowanie niektórych zakażeń (patrz punkt 4.4).

Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych
Działania niepożądane występujące w badaniach klinicznych oraz zgłaszane po wprowadzeniu
produktu do obrotu wymieniono w Tabeli 1 według systemu klasyfikacji układów i narządów
MedDRA wraz z podaniem częstości ich występowania. Kategorie częstości opisujące każde działanie
niepożądane są zgodne z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10),
niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) i bardzo rzadko (<1/10 000).
Z uwagi na duże różnice częstości występowania konkretnych działań niepożądanych w różnych
wskazaniach transplantologicznych, częstość występowania przedstawiono oddzielnie dla pacjentów
po transplantacji nerki, wątroby i serca.

Tabela 1 Działania niepożądane występujące w badaniach dotyczących leczenia mykofenolanem
mofetylu u dorosłych i młodzieży lub odnotowane w ramach nadzoru po wprowadzeniu do
obrotu.

Działanie niepożądane Przeszczepienie
nerki
Przeszczepienie
wątroby
Przeszczepienie
serca
Klasyfikacja układów i
narządów
Częstość
występowania
Częstość
występowania
Częstość
występowania
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Zakażenia bakteryjne Bardzo często Bardzo często Bardzo często
Zakażenia grzybicze Często Bardzo często Bardzo często
Zakażenia pierwotniacze
Niezbyt często Niezbyt często Niezbyt często
Zakażenia wirusowe Bardzo często Bardzo często Bardzo często
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)
Łagodny nowotwór
skóry
Często Często Często

Chłoniak Niezbyt często Niezbyt często Niezbyt często
Choroba
limfoproliferacyjna
Niezbyt często Niezbyt często Niezbyt często

Nowotwór Często Często Często
Rak skóry Często Niezbyt często Często
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Niedokrwistość Bardzo często Bardzo często Bardzo często
Wybiórcza aplazja
czerwonokrwinkowa
Niezbyt często Niezbyt często Niezbyt często

Niewydolność szpiku
kostnego
Niezbyt często Niezbyt często Niezbyt często

Krwawy wylew
podskórny
Często Często Bardzo często

Leukocytoza Często Bardzo często Bardzo często
Leukopenia Bardzo często Bardzo często Bardzo często
Pancytopenia Często Często Niezbyt często
Chłoniak rzekomy Niezbyt często Niezbyt często Często
Małopłytkowość Często Bardzo często Bardzo często
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Kwasica Często Często Bardzo często
Hipercholesterolemia Bardzo często Często Bardzo często
Hiperglikemia Często Bardzo często Bardzo często
Hiperkaliemia Często Bardzo często Bardzo często

Hiperlipidemia Często Często Bardzo często
Hipokalcemia Często Bardzo często Często
Hipokaliemia Często Bardzo często Bardzo często
Hipomagnezemia Często Bardzo często Bardzo często
Hipofosfatemia Bardzo często Bardzo często Często
Hiperurykemia Często Często Bardzo często
Dna moczanowa Często Często Bardzo często
Zmniejszenie masy ciała Często Często Często
Zaburzenia psychiczne
Stan splątania Często Bardzo często Bardzo często
Depresja Często Bardzo często Bardzo często
Bezsenność Często Bardzo często Bardzo często
Pobudzenie Niezbyt często Często Bardzo często
Lęk Często Bardzo często Bardzo często
Nietypowe myślenie Niezbyt często Często Często
Zaburzenia układu nerwowego
Zawroty głowy Często Bardzo często Bardzo często
Ból głowy Bardzo często Bardzo często Bardzo często
Hipertonia Często Często Bardzo często
Parestezje Często Bardzo często Bardzo często
Senność Często Często Bardzo często
Drżenie Często Bardzo często Bardzo często
Drgawki Często Często Często
Zaburzenia smaku Niezbyt często Niezbyt często Często
Zaburzenia serca
Tachykardia Często Bardzo często Bardzo często
Zaburzenia naczyniowe
Nadciśnienie Bardzo często Bardzo często Bardzo często
Hipotensja Często Bardzo często Bardzo często
Torbiel limfatyczna Niezbyt często Niezbyt często Niezbyt często
Zakrzepica żylna Często Często Często
Rozszerzenie naczyń Często Często Bardzo często
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Rozstrzenie oskrzeli Niezbyt często Niezbyt często Niezbyt często
Kaszel Bardzo często Bardzo często Bardzo często
Duszność Bardzo często Bardzo często Bardzo często
Choroba śródmiąższowa
płuc
Niezbyt często Bardzo często Bardzo często

Wysięk opłucnowy Często Bardzo często Bardzo często
Zwłóknienie płuc Bardzo często Niezbyt często Niezbyt często
Zaburzenia żołądka i jelit
Uczucie rozdęcia
brzucha
Często Bardzo często Często

Ból brzucha Bardzo często Bardzo często Bardzo często
Zapalenie okrężnicy Często Często Często
Zaparcie Bardzo często Bardzo często Bardzo często
Zmniejszone łaknienie Często Bardzo często Bardzo często
Biegunka Bardzo często Bardzo często Bardzo często
Niestrawność Bardzo często Bardzo często Bardzo często
Zapalenie przełyku Często Często Często
Odbijanie ze zwracaniem
treści pokarmowej
Niezbyt często Niezbyt często Często

Wzdęcia Często Bardzo często Bardzo często
Zapalenie żołądka Często Często Często
Krwotok z przewodu Często Często Często

pokarmowego
Wrzód przewodu
pokarmowego
Często Często Często

Przerost dziąseł Często Często Często
Niedrożność jelita Często Często Często
Owrzodzenie ust Często Często Często
Nudności Bardzo często Bardzo często Bardzo często
Zapalenie trzustki Niezbyt często Często Niezbyt często
Zapalenie jamy ustnej Często Często Często
Wymioty Bardzo często Bardzo często Bardzo często
Zaburzenia układu immunologicznego
Nadwrażliwość Niezbyt często Często Często
Hipogammaglobulinemia Niezbyt często Bardzo rzadko Bardzo rzadko
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Zwiększenie aktywności
fosfatazy alkalicznej we
krwi

Często Często Często

Zwiększenie aktywności
dehydrogenazy
mleczanowej we krwi

Często Niezbyt często Bardzo często

Zwiększenie aktywności
enzymów wątrobowych
Często Bardzo często Bardzo często

Zapalenie wątroby Często Bardzo często Niezbyt często
Hiperbilirubinemia Często Bardzo często Bardzo często
Żółtaczka Niezbyt często Często Często
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Trądzik Często Często Bardzo często
Łysienie Często Często Często
Wysypka Często Bardzo często Bardzo często
Przerost skóry Często Często Bardzo często
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bóle stawów Często Często Bardzo często
Osłabienie mięśni Często Często Bardzo często
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Zwiększenie stężenia
kreatyniny we krwi
Często Bardzo często Bardzo często

Zwiększenie stężenia
mocznika we krwi
Niezbyt często Bardzo często Bardzo często

Krwiomocz Bardzo często Często Często
Zaburzenia czynności
nerek
Często Bardzo często Bardzo często

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Osłabienie Bardzo często Bardzo często Bardzo często
Dreszcze Często Bardzo często Bardzo często
Obrzęk Bardzo często Bardzo często Bardzo często
Przepuklina Często Bardzo często Bardzo często
Złe samopoczucie Często Często Często
Ból Często Bardzo często Bardzo często
Gorączka Bardzo często Bardzo często Bardzo często
Ostry zespół zapalny
związany z hamowaniem
syntezy puryn de novo Niezbyt często Niezbyt często Niezbyt często

Opis wybranych działań niepożądanych

Nowotwory
U chorych, u których stosuje się leczenie immunosupresyjne w postaci terapii skojarzonej, w tym
mykofenolanem mofetylu, jest zwiększone ryzyko wystąpienia chłoniaków i innych nowotworów,
szczególnie skóry (patrz punkt 4.4). Dane 3 letnie na temat bezpieczeństwa stosowania leku u chorych
po przeszczepieniu nerki lub serca nie wykazują nieoczekiwanych zmian w częstości występowania
nowotworów w stosunku do wyników jednorocznych. Pacjenci po przeszczepieniu wątroby
obserwowani byli co najmniej 1 rok lecz krócej niż 3 lata.

Infekcje
U wszystkich pacjentów leczonych lekami immunosupresyjnymi jest zwiększone ryzyko wystąpienia
zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych (z których część może prowadzić do zgonu), w tym
zakażeń wywołanych przez drobnoustroje oportunistyczne i reaktywacji utajonego zakażenia
wirusowego. Ryzyko to zwiększa się w miarę zwiększania całkowitego działania
immunosupresyjnego (patrz punkt 4.4). Najcięższymi zakażeniami były: posocznica, zapalenie
otrzewnej, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wsierdzia, gruźlica i atypowe zakażenie
prątkowe. W kontrolowanych badaniach klinicznych u chorych po przeszczepieniu nerki, serca
i wątroby, otrzymujących mykofenolan mofetylu (2 g lub 3 g na dobę) w skojarzeniu z innymi lekami
immunosupresyjnymi, w czasie co najmniej jednorocznej obserwacji, najczęstszymi infekcjami
oportunistycznymi były: zakażenie skóry i śluzówek Candida, wiremia i objawowe zakażenie wirusem
CMV, zakażenie wirusem Herpes simplex. Wiremia i objawowe zakażenie wirusem CMV wystąpiły
u 13,5% chorych. U pacjentów leczonych lekami immunosupresyjnymi, w tym mykofenolanem
mofetylu, zgłaszano przypadki nefropatii związanej z wirusem BK, a także przypadki postępującej
wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML) związanej z wirusem JC.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Cytopenie, w tym leukopenia, niedokrwistość, małopłytkowość i pancytopenia, to znane zagrożenia
związane ze stosowaniem mykofenolanu mofetylu i mogą one prowadzić lub przyczyniać się do
wystąpienia zakażeń i krwotoków (patrz punkt 4.4). Zgłaszano agranulocytozę i neutropenię; dlatego
zaleca się regularne monitorowanie pacjentów przyjmujących mykofenolan mofetylu (patrz punkt
4.4). Odnotowano przypadki niedokrwistości aplastycznej i niewydolności szpiku kostnego u
pacjentów leczonych mykofenolanem mofetylu, z których część zakończyła się zgonem.

Zgłaszano przypadki wybiórczej aplazji czerwonokrwinkowej (PRCA) u pacjentów leczonych
mykofenolanem mofetylu (patrz punkt 4.4).

U pacjentów leczonych mykofenolanem mofetylu, obserwowano pojedyncze przypadki
nieprawidłowej morfologii neutrofilów, w tym nabytą anomalię Pelgera-Hueta. Te zmiany nie są
związane z zaburzoną czynnością neutrofilów. Zmiany te mogą sugerować „przesunięcie w lewo” linii
dojrzewania neutrofilów w badaniach hematologicznych, co może być błędnie interpretowane jako
objaw zakażenia u pacjentów z obniżoną odpornością, takich jak pacjenci, którzy przyjmują
mykofenolan mofetylu.

Zaburzenia żołądka i jelit
Najcięższymi zaburzeniami żołądka i jelit były owrzodzenie i krwotok, które są znanymi
zagrożeniami związanymi ze stosowaniem mykofenolanu mofetylu. W rejestracyjnych badaniach
klinicznych często zgłaszano występowanie wrzodów jamy ustnej, przełyku, żołądka, dwunastnicy
i jelit, często powikłanych krwotokiem, a także krwawe wymioty, czarne stolce oraz krwotoczne
postaci zapalenia żołądka i okrężnicy. Jednak najczęstszymi zaburzeniami żołądka i jelit były:
biegunka, nudności i wymioty. Badanie endoskopowe pacjentów z biegunką związaną ze stosowaniem
mykofenolanu mofetylu wykazało pojedyncze przypadki zaniku kosmków jelitowych (patrz punkt
4.4).

Nadwrażliwość
Raportowano reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne.

Ciąża, połóg i okres okołoporodowy
Zgłaszano przypadki samoistnego poronienia u pacjentek narażonych na mykofenolan mofetylu,
głównie w pierwszym trymestrze ciąży, patrz punkt 4.6.

Zaburzenia wrodzone
Po dopuszczeniu produktu do obrotu, zgłaszano przypadki wad wrodzonych u dzieci pacjentek
narażonych na mykofenolan w skojarzeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi, patrz punkt 4.6.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Zgłaszano pojedyncze przypadki choroby śródmiąższowej płuc i włóknienia płuc u pacjentów
Leczonych mykofenolanem mofetylu w skojarzeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi; niektóre
z tych przypadków kończyły się zgonem. Pojawiły się również zgłoszenia rozstrzeni płuc u dzieci
i dorosłych.

Zaburzenia układu immunologicznego
Zgłaszano przypadki hipogammaglobulinemii u pacjentów przyjmujących mykofenolan mofetylu
w połączeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
W badaniach rejestracyjnych bardzo często zgłaszano przypadki obrzęku, w tym obrzęków
obwodowych, obrzęków twarzy i moszny. Bardzo często zgłaszano również bóle
mięśniowoszkieletowe, takie jak bóle mięśni oraz ból szyi i pleców.

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu opisywano ostry zespół zapalny związany
z hamowaniem syntezy puryn de novo, jako paradoksalną reakcję prozapalną związaną ze
stosowaniem mykofenolanu mofetylu oraz kwasu mykofenolowego, charakteryzującą się gorączką,
bólem stawów, zapaleniem stawów, bólem mięśni oraz podwyższonymi markerami stanu zapalnego.
Opublikowane opisy przypadków wskazały na szybką poprawę po odstawieniu produktu leczniczego.

Szczególe grupy pacjentów

Dzieci i młodzież:
Rodzaj i częstość występowania działań niepożądanych oceniano w długoterminowym badaniu
klinicznym, do którego włączono 33 biorców przeszczepów nerek z populacji dzieci i młodzieży
w wieku od 3 do 18 lat, którym doustnie podawano mykofenolan mofetylu w dawce 23 mg/kg mc.
dwa razy na dobę. Ogólnie profil bezpieczeństwa obserwowany u tych 33 dzieci i młodzieży był
podobny do profilu bezpieczeństwa u dorosłych biorców allogenicznych przeszczepów narządów
miąższowych
Podobne obserwacje poczyniono w innym badaniu klinicznym, do którego włączono 100
biorców przeszczepu nerki z populacji dzieci i młodzieży w wieku od 1 roku do 18 lat. Rodzaj
i częstość działań niepożądanych u pacjentów, którym doustnie podawano mykofenolan
mofetylu w dawce 600 mg/m2 pc. , maksymalnie 1 g/m2 pc. dwa razy na dobę były na ogół
porównywalne z rodzajem i częstością działań niepożądanych obserwowanych u dorosłych
pacjentów, którym podawano mykofenolan mofetylu w dawce 1 g dwa razy na dobę.
Podsumowanie częściej występujących działań niepożądanych przedstawiono w tabeli 2 poniżej:

Tabela 2 Podsumowanie działań niepożądanych obserwowanych częściej w badaniu
oceniającym mykofenolan mofetylu u 100 pacjentów pediatrycznych po
przeszczepieniu nerki (dawkowanie ustalane w oparciu o wiek/powierzchnię ciała
[600 mg/m2 pc., do 1 g/m2 BID.])

Działanie niepożądane

(MedDRA)

Klasyfikacja układów i narządów

<6 lat (n=33) 6-11 lat (n=34) 12-18 lat (n=33)

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Bardzo często
(48,5%)
Bardzo często
(44,1%)
Bardzo często
(51,5%)
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Leukopenia Bardzo często
(30,3%)
Bardzo często
(29,4%)
Bardzo często
(12,1%)
Niedokrwistość Bardzo często
(51,5%)
Bardzo często
(32,4%)
Bardzo często
(27,3%)
Zaburzenia żołądka i jelit
Biegunka Bardzo często
(87,9%)
Bardzo często
(67,6%)
Bardzo często
(30,3%)
Wymioty Bardzo często
(69,7%)
Bardzo często
(44,1%)
Bardzo często
(36,4%)

Na podstawie ograniczonych danych dla podzbioru (tj. 33 ze 100 pacjentów) stwierdzono większą
częstość występowania ciężkiej biegunki (często, 9,1%) oraz kandydozy śluzówkowo-skórnej (bardzo
często, 21,2%) u dzieci w wieku poniżej 6 lat w porównaniu z kohortą starszych dzieci i młodzieży,
w której nie zgłoszono żadnego przypadku ciężkiej biegunki (0,0%), a kandydoza śluzówkowo-skórna
występowała często (7,5%).

Przegląd dostępnego piśmiennictwa medycznego dotyczącego biorców przeszczepów wątroby
i serca z populacji dzieci i młodzieży wykazuje, że rodzaj i częstość zgłaszanych działań
niepożądanych są zgodne z tymi obserwowanymi u dzieci i młodzieży oraz u dorosłych po
transplantacji nerki.

Bardzo ograniczone dane z okresu po wprowadzeniu do obrotu wskazują na większą częstość
występowania następujących działań niepożądanych u pacjentów w wieku poniżej 6 lat
w porównaniu ze starszymi pacjentami (patrz punkt 4.4):
− chłoniaki i inne nowotwory złośliwe, szczególnie potransplantacyjna choroba
limfoproliferacyjna u pacjentów po przeszczepieniu serca
− zaburzenia krwi i układu chłonnego, w tym niedokrwistość i neutropenia u pacjentów po
przeszczepieniu serca w wieku poniżej 6 lat w porównaniu ze starszymi pacjentami oraz
w porównaniu z dziećmi i młodzieżą z grupy biorców przeszczepów wątroby/nerek
− zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym biegunka i wymioty.

Pacjenci w wieku poniżej 2 lat po przeszczepieniu nerki mogą być bardziej narażeni na zakażenia
i zdarzenia w obrębie układu oddechowego w porównaniu ze starszymi pacjentami. Jednak dane te
należy interpretować ostrożnie z uwagi na bardzo ograniczoną liczbę zgłoszeń po wprowadzeniu do
obrotu dotyczących tych samych pacjentów cierpiących na wiele zakażeń.

W razie wystąpienia działań niepożądanych można rozważyć czasowe zmniejszenie dawki lub
przerwanie leczenia, jeśli będzie to konieczne klinicznie.

Pacjenci w podeszłym wieku:
Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat) zazwyczaj są narażeni na podwyższone ryzyko wystąpienia
działań niepożądanych na skutek immunosupresji. Pacjenci w podeszłym wieku, którym podawano
mykofenolan mofetylu jako część skojarzonego schematu immunosupresji, mogą być narażeni na
podwyższone ryzyko pewnych zakażeń (w tym cytomegalii), ewentualnie krwawienia z przewodu
pokarmowego oraz obrzęku płuc, w porównaniu z pacjentami młodszymi.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
z siedzibą pod adresem:
Al. Jerozolimskie 181C

PL-02 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa : https ://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Podczas badań klinicznych i po wprowadzeniu preparatu do obrotu odnotowano przypadki
przedawkowania mykofenolanu mofetylu. W ogromnej większości tych przypadków nie
raportowano zdarzeń niepożądanych lub były one zgodne ze znanym profilem bezpieczeństwa
produktu leczniczego i miały korzystny wynik. Jednak po wprowadzeniu do obrotu stwierdzono
pojedyncze poważne przypadki, w tym przypadki śmiertelne.

Należy spodziewać się, że przedawkowanie mykofenolanu mofetylu może prowadzić do nadmiernego
hamowania czynności układu immunologicznego oraz zwiększenia wrażliwości na zakażenia
i powodować hamowanie czynności szpiku kostnego (patrz punkt 4.4).
W przypadku wystąpienia neutropenii, należy przerwać podawanie lub zmniejszyć dawkę
mykofenolanu mofetylu (patrz punkt 4.4).

Nie należy się spodziewać możliwości usunięcia klinicznego znacznych ilości MPA i MPAG
za pomocą hemodializy. Leki wiążące kwasy żółciowe, takie jak cholestyramina, mogą usunąć MPA
przez zmniejszanie krążenia wrotnego wątroby produktu leczniczego (patrz punkt 5.2).

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki immunosupresyjne, kod ATC: L04A A06

Mechanizm działania
Mykofenolan mofetylu jest 2-morfolinoetylowym estrem kwasu mykofenolowego (MPA).
MPA jest silnym, selektywnym, niekompetycyjnym i odwracalnym inhibitorem dehydrogenazy
inozynomonofosforanu, dlatego hamuje syntezę de novo nukleotydów guaninowych bez
wbudowywania się w strukturę DNA. W związku z tym, że proliferacja limfocytów T i B jest wybitnie
uzależniona od syntezy de novo puryn, podczas gdy inne rodzaje komórek mogą wykorzystywać
szlaki alternatywne, cytostatyczne działanie MPA na limfocyty jest silniejsze niż na inne komórki.

Oprócz hamowania IMPDH, która skutkuje deprywacją limfocytów, MPA wpływa również na
komórkowe punkty kontrolne odpowiedzialne za programowanie metaboliczne limfocytów.
Wykazano, że przy użyciu ludzkich limfocytów T CD4+ MPA przesuwa aktywność transkrypcyjną
w limfocytach ze stanu proliferacyjnego do procesów katabolicznych istotnych dla metabolizmu i
przeżycia. Prowadzi to do stanu anergii limfocytów T, w którym komórki przestają reagować na swój
swoisty antygen.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Mykofenolan mofetylu podany doustnie podlega szybkiemu, znacznemu wchłanianiu i jest całkowicie
metabolizowany do aktywnego metabolitu, MPA. Hamowanie ostrego odrzucania przeszczepu nerki
dowodzi, że immunosupresyjne działanie mykofenolanu mofetylu jest skorelowane ze stężeniem
MPA. Średnia biodostępność mykofenolanu mofetylu podanego doustnie, określona na podstawie
wartości AUC dla MPA wynosi 94% w stosunku do mykofenolanu mofetylu podanego dożylnie.
Jednoczesne spożywanie pokarmu nie wywiera wpływu na stopień wchłaniania (AUC dla MPA)
mykofenolanu mofetylu podawanego w dawce 1,5 g dwa razy na dobę pacjentom po przeszczepieniu

nerki. Jakkolwiek, maksymalne stężenie MPA (MPA Cmax) jest zmniejszone o 40% w obecności
pokarmu. Po podaniu doustnym pomiar stężenia mykofenolanu mofetylu w osoczu nie jest możliwe.

Dystrybucja
W wyniku krążenia wrotnego wątroby, po około 6 – 12 godzinach od momentu podania produktu
leczniczego następuje wtórny wzrost stężenia MPA w osoczu. Zmniejszenie wartości AUC dla MPA
o około 40% jest związane z jednoczesnym podawaniem cholestyraminy (4 g 3 razy na dobę),
wskazując na znamienny udział krążenia wrotnego wątroby.
MPA w klinicznie istotnych stężeniach wiąże się z albuminami osocza w 97%.
We wczesnym okresie po przeszczepie (< 40 dni po przeszczepieniu) u pacjentów po przeszczepieniu
nerki, serca lub wątroby średnia wartość AUC dla MPA jest niższa o około 30 %, a wartość Cmax o
około 40 % mniejsza w porównaniu z późnym okresem po przeszczepieniu (3-6 miesięcy po
przeszczepieniu).

Metabolizm
MPA jest metabolizowany przede wszystkim przez glukuronylotransferazę (izoforma UGT1A9) do
nieaktywnego farmakologicznie fenolowego glukuronidu MPA (MPAG). In vivo, MPAG jest
ponownie przekształcany do wolnego MPA w trakcie krążenia jelitowo-wątrobowego. Powstają
również niewielkie ilości acyloglukuronidu (AcMPAG). AcMPAG jest farmakologicznie aktywny
i prawdopodobnie odpowiada za niektóre działania niepożądane mykofenolanu mofetylu (biegunka,
leukopenia).

Eliminacja
Niewielka ilość leku (< 1% dawki) jest wydalana w postaci MPA w moczu. Podanie doustne
mykofenolanu mofetylu znakowanego izotopem promieniotwórczym powodowało jego całkowite
wydalenie; 93% podanej dawki wydalone zostało w moczu, a 6% z kałem. Większość (około 87%)
podanej dawki jest wydalana w moczu w postaci MPAG.

MPA i MPAG w stężeniach spotykanych w warunkach klinicznych nie są usuwane za pomocą
hemodializy. Jednak, przy wysokich stężeniach MPAG w osoczu (> 100μg/mL), nieznaczne ilości
MPAG są usuwane. Poprzez wpływ na krążenie jelitowo-wątrobowe leku, sekwestranty kwasów
żółciowych, takie jak, cholestyramina, zmniejszają MPA AUC (patrz punkt 4.9).

Rozmieszczenie MPA w organizmie zależy od wielu transporterów. W rozmieszczanie MPA
włączone są polipeptydy transportujące aniony organiczne (OATPs) oraz białko 2 oporności
wielolekowej (MRP2); izoformy OATP, MRP2 oraz białko oporności raka piersi (BCRP) są
transporterami związanymi z wydzielaniem glukuronidów z kwasami żółciowymi. Białko 1 oporności
wielolekowej (MDR1) może również brać udział w transporcie MPA, ale jego udział wydaje się
ograniczony do procesu wchłaniania. W nerce, MPA i jego metabolity mogą wchodzić w silną
interakcje z nerkowymi transporterami anionów organicznych.

Krążenie jelitowo-wątrobowe utrudnia dokładne określenie parametrów dystrybucji MPA, stąd też
można wskazać jedynie wartości pozorne. U zdrowych ochotników i pacjentów z chorobą
autoimmunologiczną obserwowano przybliżone wartości klirensu wynoszące odpowiednio 10,6 L/h
i 8,27 L/h oraz wartości okresu półtrwania wynoszące 17 godzin. U pacjentów po przeszczepieniu
średnie wartości klirensu były większe (zakres 11,9-34,9 L/h), a średnie wartości okresu półtrwania
krótsze (5-11 godzin), przy czym różnica między pacjentami po przeszczepieniu nerki, wątroby lub
serca była niewielka. U poszczególnych pacjentów te parametry eliminacji różnią się w zależności od
rodzaju stosowanego jednocześnie leczenia innymi immunosupresyjnymi produktami leczniczymi,
czasu po transplantacji, stężenia albumin w osoczu i czynności nerek. Czynniki te wyjaśniają,
dlaczego obserwuje się zmniejszoną ekspozycję na mykofenolan, gdy mykofenolan mofetylu jest
podawany jednocześnie z cyklosporyną (patrz punkt 4.5) i dlaczego stężenia w osoczu mają tendencję
do zwiększania się w czasie w porównaniu do tego, co obserwuje się bezpośrednio po transplantacji.

Szczególne grupy pacjentów:

Niewydolność nerek:
W badaniu dotyczącym pojedynczej dawki produktu leczniczego (każda grupa liczyła 6 osób),
średnia wartość AUC dla MPA w osoczu obserwowana u pacjentów z ciężką przewlekłą
niewydolnością nerek (przesączanie kłębuszkowe < 25 ml/min/1,73 m2) była o 28 – 75% wyższa niż
średnia wartość obserwowana u zdrowych ochotników lub pacjentów z mniejszym zaburzeniem
czynności nerek. Średnia wartość AUC dla MPAG po podaniu pojedynczej dawki była 3 – 6 krotnie
wyższa u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek niż u osób z łagodną niewydolnością nerek lub
u zdrowych ochotników, co wynika z nerkowej drogi eliminacji MPAG. Nie przeprowadzono badań
dotyczących wpływu podawania wielokrotnych dawek mykofenolanu mofetylu pacjentom z ciężką
przewlekłą niewydolnością nerek. Brak danych dotyczących pacjentów po przeszczepieniu serca lub
wątroby z ciężką przewlekłą niewydolnością nerek.

Opóźniona czynność nerki przeszczepionej:
U pacjentów, u których wystąpiło opóźnienie czynności przeszczepionej nerki, średnia wartość AUC0
– 12 h dla MPA była porównywalna z wartością obserwowaną u pacjentów bez opóźnionej czynności
przeszczepu. Średnia wartość AUC0 – 12 h dla MPAG w osoczu była u nich 2 – 3 razy większa niż u
pacjentów, u których podjęcie czynności przez przeszczepioną nerkę nie było opóźnione. Możliwe jest
wystąpienie przejściowego zwiększenia wolnej frakcji oraz stężenia MPA w osoczu u pacjentów z
opóźnioną czynnością przeszczepionej nerki. Wydaje się, że nie ma potrzeby zmiany dawkowania
mykofenolanu mofetylu.

Zaburzenia wątroby:
U ochotników z alkoholową marskością wątroby, uszkodzenie miąższu wątroby nie miało znaczącego
wpływu na proces wątrobowego przekształcania MPA w glukuronid. Wpływ choroby wątroby na
przebieg tego procesu zależy prawdopodobnie od rodzaju schorzenia. Jednak, choroba wątroby
z dominującym uszkodzeniem dróg żółciowych, taka jak pierwotna marskość żółciowa, może mieć
odmienny wpływ.

Dzieci i młodzież:
U 33 pediatrycznych biorców allogenicznych przeszczepów nerek ustalono, że dawką, po której
przewidywano uzyskanie AUC0-12h MPA najbardziej zbliżone do ekspozycji docelowej wynoszącej
27,2 h⋅mg/l było 600 mg/m2 pc. oraz że dawki obliczane w oparciu o wyliczaną pc. ograniczały
zmienność międzyosobniczą (współczynnik zmienności (CV)) o około 10%. Dlatego preferuje się
ustalanie dawki raczej w oparciu o pc., niż o masę ciała.

Parametry farmakokinetyczne oceniono u maksymalnie 55 pacjentów pediatrycznych po
przeszczepieniu nerki (w wieku od 1 roku do 18 lat), którym podawano doustnie od 600 mg/m2 do 1 g/
m2 mykofenolanu mofetylu dwa razy na dobę. Po podaniu takiej dawki osiągnięto wartości AUC dla
MPA podobne do obserwowanych u pacjentów dorosłych po przeszczepieniu nerki, którym podawano
mykofenolan mofetylu w dawce 1 g dwa razy na dobę we wczesnym i późnym okresie po
przeszczepieniu zgodnie z informacjami podanymi w Tabeli 3 poniżej. Wartości AUC dla MPA w tej
grupie wiekowej dzieci i młodzieży były zbliżone we wczesnym i późnym okresie po przeszczepieniu.

W przypadku pediatrycznych biorców przeszczepów wątroby przeprowadzono otwarte badanie
bezpieczeństwa, tolerancji i farmakokinetyki mykofenolanu mofetylu podawanego doustnie, z
udziałem 7 pacjentów, u których możliwe było dokonanie oceny i którzy jednocześnie
otrzymywali leczenie cyklosporyną i kortykosteroidem. Oszacowano dawkę, po której
przewidywano uzyskanie ekspozycji 58 h⋅mg/l w stabilnym okresie po transplantacji. Średnia ±
SD AUC0-12 (skorygowana względem dawki 600 mg/m2 pc.) wyniosła 47,0±21,8 h⋅mg/l,
skorygowane Cmax wyniosło 14,5±4,21 mg/l, a mediana czasu do osiągnięcia stężenia
maksymalnego wyniosła 0,75h. Dlatego, aby osiągnąć w badanej populacji docelową wartość
AUC0-12 wynoszącą 58 h⋅mg/l w późnym okresie po transplantacji konieczne byłoby zastosowanie
dawki z zakresu 740-806 mg/m2 pc. dwa razy na dobę.

Porównanie wartości AUC MPA znormalizowanych względem dawki (600 mg/m2 pc.) u 12
biorców przeszczepów nerek z populacji dzieci w wieku poniżej 6 lat po 9 miesiącach od
transplantacji z analogicznymi wartościami u 7 pediatrycznych biorców przeszczepów wątroby
[mediana wieku 17 miesięcy (zakres: 10-60 miesięcy w chwili włączenia do badania)] po 6
miesiącach i po okresie potransplantacyjnym wykazało, że dla takiej samej dawki wartości AUC
były średnio o 23% mniejsze u pediatrycznych biorców przeszczepów wątroby niż u
pediatrycznych biorców przeszczepów nerek. Jest to zgodne z potrzebą stosowania większych
dawek u dorosłych biorców przeszczepów wątroby niż u dorosłych biorców przeszczepów nerek,
aby osiągnąć taką samą ekspozycję.

U dorosłych biorców przeszczepów, którym podano takie same dawki mykofenolanu mofetylu,
występuje podobna ekspozycja na MPA wśród biorców przeszczepów nerek i biorców
przeszczepów serca. Zgodnie z ustalonym podobieństwem w ekspozycji na MPA pomiędzy
pediatrycznymi i dorosłymi biorcami przeszczepów nerek po zastosowaniu dawek zalecanych dla
każdej z tych grup, istniejące dane pozwalają wnioskować, że ekspozycja na MPA po
zastosowaniu zalecanego dawkowania będzie podobna u pediatrycznych biorców przeszczepu
serca i u dorosłych biorców przeszczepu serca.

Tabela 3 Średnie wyliczone parametry farmakokinetyki MPA według wieku i czasu po
przeszczepieniu (nerki)

Grupa wiekowa (n) Skorygowane Cmax mg/lA
średnia ± SD
Skorygowane AUC0-12 h•mg/l
średnia ± SD (CI)A
### 7. doba
<6 lat (17) 13,2±7,16 27,4±9,54 (22,8-31,9)
6 - <12 lat (16) 13,1±6,30 33,2±12,1 (27,3-39,2)
12-18 lat (21) 11,7±10,7 26,3±9,14 (22,3-30,3)D
Wartość pB - -
<2 latC (6) 10,3±5,80 22,5±6,68 (17,2-27,8)
>18 lat (141) 27,2±11,6
Miesiąc 3.
˂6 lat (15) 22,7±10,1 49,7±18,2
6 - <12 lat (14)E 27,8±14,3 61,9±19,6
12-18 lat (17) 17,9±9,57 53,6±20,2F
Wartość pB - -
<2 latC (4) 23,8±13,4 47,4±14,7
>18 lat (104) 50,3±23,1
Miesiąc 9.
<6 lat (12) 30,4±9,16 60,9±10,7
6 - <12 lat (11) 29,2±12,6 66,8±21,2
12-18 lat (14) 18,1±7,29 56,7±14,0
Wartość pB 0,004 -
<2 latC (4) 25,6±4,25 55,8±11,6
>18 lat (70) 53,5±18,3

AUC0-12h= pole pod krzywą zależności stężenia w osoczu od czasu dla zakresu czasu od 0 h do 12 h; CI=przedział ufności;
Cmax=stężenie maksymalne; MPA=kwas mykofenolowy; SD=odchylenie standardowe; n = liczba pacjentów; y=rok.

A W pediatrycznych grupach wiekowych Cmax i AUC0-12h zostały skorygowane do dawki 600 mg/m2 pc.(95% przedziały
ufności (Cl) wyłącznie dla AUC0-12h w 7. dobie); w grupie dorosłych AUC0-12h zostało skorygowane do dawki 1 g.
B Wartość p odpowiada połączonej wartości p dla trzech głównych grup wiekowych i została odnotowana wyłącznie, jeśli
jest istotna (p <0,05).
C Grupa <2 lat jest podzbiorem grupy dzieci w wieku <6 lat: nie przeprowadzono porównań statystycznych.
D n=20.
E Dane dla jednego pacjenta były niedostępne z powodu błędów pobrania próbki.
F n=16.

Pacjenci w podeszłym wieku:
Nie stwierdzono zmian w farmakokinetyce mykofenolanu mofetylu ani jego metabolitów u pacjentów
w podeszłym wieku (≥65 lat) w porównaniu z młodszymi pacjentami po transplantacji.

Pacjenci przyjmujący doustne środki antykoncepcyjne:
Przeprowadzono badanie, w którym podawano mykofenolan mofetylu (1 g dwa razy na dobę)
jednocześnie z doustnym złożonym środkiem antykoncepcyjnym zawierającym etynyloestradiol (od
0,02 mg do 0,04 mg), lewonorgestrel (od 0,05 mg do 0,20 mg), dezogestrel (0,15 mg) lub gestoden (od
0,05 mg do 0,10 mg) 18 kobietom niepoddanym zabiegowi przeszczepienia (nieotrzymującym innych
leków immunosupresyjnych) przez kolejne 3 cykle menstruacyjne. Badanie to nie wykazało istotnego
klinicznie wpływu mykofenolanu mofetylu na hamowanie owulacji przez doustne leki
antykoncepcyjne.

Poziomy LH, FSH i progesteronu w surowicy nie uległy znacznym zmianom. Podawanie
mykofenolanu mofetylu jednocześnie z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi nie wpływa
w stopniu istotnym klinicznie na ich farmakokinetykę (patrz także punkt 4.5).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W modelach doświadczalnych mykofenolan mofetylu nie wykazywał działania rakotwórczego.
Największa dawka objęta badaniami rakotwórczości u zwierząt wywoływała ogólną ekspozycję na lek
(AUC lub Cmax) 2 – 3 krotnie wyższą niż wartość obserwowana u pacjentów po przeszczepieniu nerki
po podaniu zalecanej dawki klinicznej 2 g na dobę oraz od 1,3 – 2 krotnie wyższą od ekspozycji
pacjentów po przeszczepieniu serca po podaniu zalecanej dawki klinicznej 3 g na dobę.

Dwa testy genotoksyczności (przeprowadzone w warunkach in vitro na komórkach chłoniaka myszy
oraz w warunkach in vivo – test mikrojąderkowy na komórkach szpiku myszy) wykazały potencjalną
zdolność mykofenolanu mofetylu do wywoływania aberracji chromosomowych. Efekty te mogą
wynikać z farmakodynamicznego działania mykofenolanu mofetylu, tj. z hamowania syntezy
nukleotydów w komórkach wrażliwych. Inne testy przeprowadzone w warunkach in vitro mające na
celu wykrycie mutacji genowych nie wykazały działania genotoksycznego.

W badaniach nad teratogennością u szczurów i królików resorpcja płodu oraz wady wrodzone
występowały u szczurów przy dawce 6 mg/kg na dobę (w tym wrodzony brak oczu, wrodzony brak
żuchwy oraz wodogłowie), a u królików przy dawce 90 mg/kg na dobę (wrodzone wady układu
sercowo-naczyniowego oraz nerek, takie jak nieprawidłowe położenie serca czy nerek oraz
przepuklina przeponowa i pępkowa) przy braku występowania działania toksycznego u matki.
Ogólna ekspozycja na lek po podaniu tych dawek była w przybliżeniu równa lub nieznacznie mniejsza
od połowy wartości ekspozycji w warunkach klinicznych po podaniu zalecanej dawki wynoszącej 2 g
na dobę u pacjentów po przeszczepieniu nerki oraz była w przybliżeniu równa 0,3 wartości ekspozycji
w warunkach klinicznych po podaniu zalecanej dawki 3 g na dobę u pacjentów po przeszczepieniu
serca (patrz punkt 4.6).

Badania nad toksycznością mykofenolanu mofetylu u szczurów, psów i małp wykazały, że
w pierwszej kolejności uszkodzeniu ulegały układy krwiotwórczy i limfatyczny. Działania te
występowały przy ogólnej ekspozycji równej lub mniejszej niż obserwowana w warunkach
klinicznych po podaniu leku w zalecanej dawce 2 g na dobę u pacjentów po przeszczepie nerki.
Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego u psów występowały przy ekspozycji
równej lub mniejszej od ekspozycji występującej w warunkach klinicznych po podaniu zalecanych
dawek leku. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego i nerek będące skutkiem
odwodnienia obserwowano też u małp po podaniu największej dawki leku (ogólna ekspozycja równa
lub większa od ekspozycji klinicznej). Profil toksyczności mykofenolanu mofetylu uzyskany
w badaniach na zwierzętach wydaje się być zgodny z profilem działań niepożądanych obserwowanych
w badaniach klinicznych u ludzi, które obecnie dostarczają bardziej wiarygodnych danych
dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku w populacji pacjentów (patrz punkt 4.8).

Ocena ryzyka dla środowiska
Badania oceniające ryzyko dla środowiska wykazały, że substancja czynna, MPA, może stwarzać
ryzyko dla wód gruntowych w mechanizmie filtracji brzegowej.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Mycofit, 500 mg, tabletki:

Rdzeń tabletki:
Celuloza mikrokrystaliczna
Powidon (K-90)
Hydroksypropyloceluloza
Talk oczyszczony
Kroskarmeloza sodowa
Magnezu stearynian

Otoczka tabletki:
Hypromeloza 6 cPs
Tytanu dwutlenek (E171)
Makrogol 400
Indygotyna (E132)
Żelaza tlenek czerwony (E172)
Żelaza tlenek czarny (E172)
Talk oczyszczony

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25˚C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu
ochrony przed światłem.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Tabletki powlekane Mycofit 500 mg pakowane są w blistry w opakowaniach po 50, 150 lub 250
tabletek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Tabletki powlekane Mycofit 500 mg są pakowane w białe, nieprzezroczyste blistry typu
PVC/PVdC/Alu, które wraz z ulotką znajdują się w tekturowym pudełku.

#### 6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania

Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.
ul. Taśmowa 7
02-677 Warszawa

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
/ DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

08.12.2009/ 20.04.2018

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

28.03.2026

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.