# Pirfenidone Aurovitas

> Pirfenidon · 801 mg · Tabletki

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Pirfenidone Aurovitas
- **Nazwa powszechna:** Pirfenidonum
- **Substancja czynna:** [Pirfenidon](https://apteka.online/odpowiedniki/pirfenidonum)
- **Moc:** 801 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rpz
- **Kod ATC:** L04AX05
- **Liczba opakowań:** 13
- **Numer pozwolenia:** 28049
- **Podmiot odpowiedzialny:** Aurovitas Pharma Polska Sp. z o.o.
- **Producent:** APL Swift Services \(Malta\) Ltd.
Arrow Generiques
Generis Farmacêutica, S.A.,, Malta
Francja
Portugalia
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-immunosupresyjne/pirfenidone-aurovitas-tabl-801-mg-aurovitas
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-immunosupresyjne/pirfenidone-aurovitas-tabl-801-mg-aurovitas.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/46864/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/46864/characteristic

## Dostępne opakowania (13)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 7 tabl. | 5909991523770 | Rpz | — | Brak danych | — |
| 14 tabl. | 5909991523787 | Rpz | — | Brak danych | — |
| 21 tabl. | 5909991523749 | Rpz | — | Brak danych | — |
| 28 tabl. | 5909991523701 | Rpz | — | Brak danych | — |
| 35 tabl. | 5909991523794 | Rpz | — | Brak danych | — |
| 42 tabl. | 5909991523800 | Rpz | — | Brak danych | — |
| 49 tabl. | 5909991523725 | Rpz | — | Brak danych | — |
| 56 tabl. | 5909991523763 | Rpz | — | Brak danych | — |
| 63 tabl. | 5909991523756 | Rpz | — | Brak danych | — |
| 84 tabl. w blistrze | 5909991523718 | Rpz | — | Brak danych | — |
| 84 tabl. w blistrze perforowanym | 5907394784552 | Rpz | — | Brak danych | — |
| 168 tabl. | 5909991523732 | Rpz | — | Brak danych | — |
| 252 tabl. | 5909991523695 | Rpz | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Pirfenidone Aurovitas i w jakim celu się go stosuje?
Lek Pirfenidone Aurovitas zawiera substancję czynną pirfenidon i jest stosowany w leczeniu
idiopatycznego włóknienia płuc (ang. Idiopathic Pulmonary Fibrosis, IPF) u osób dorosłych.

IPF to choroba, w której tkanka płucna staje się obrzęknięta i z czasem bliznowacieje, w wyniku czego
dochodzi do utrudnienia głębokiego oddychania. Utrudnia to właściwą pracę płuc. Lek Pirfenidone
Aurovitas pomaga zmniejszyć bliznowacenie i obrzmienie płuc oraz pomaga lepiej oddychać.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Pirfenidone Aurovitas

Kiedy nie stosować leku Pirfenidone Aurovitas:
• jeśli pacjent ma uczulenie na pirfenidon lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6)
• jeśli uprzednio u pacjenta podczas stosowania pirfenidonu wystąpił obrzęk naczynioruchowy,
z objawami, takimi jak obrzęk twarzy, warg i (lub) języka, i który mógł być związany z
trudnościami w oddychaniu lub świszczącym oddechem
• jeśli pacjent stosuje lek o nazwie fluwoksamina (stosowany w leczeniu depresji i zaburzenia
obsesyjno-kompulsyjnego)
• w przypadku ciężkiej lub schyłkowej niewydolności wątroby
• w przypadku ciężkiej lub schyłkowej niewydolności nerek wymagającej dializoterapii.

Jeśli występuje którykolwiek z powyższych stanów, nie należy stosować leku Pirfenidone Aurovitas.
W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Pirfenidone Aurovitas należy omówić to z lekarzem lub
farmaceutą.

• Podczas stosowania leku Pirfenidone Aurovitas może rozwinąć się większa wrażliwość na
światło słoneczne (reakcja nadwrażliwości na światło). Podczas stosowania leku Pirfenidone
Aurovitas należy unikać przebywania na słońcu (także w solarium). Należy stosować filtry
przeciwsłoneczne i zakrywać ramiona, nogi i głowę, aby ograniczyć ekspozycję na światło
słoneczne (patrz punkt 4: Możliwe działania niepożądane).
• Nie należy stosować innych leków, takich jak antybiotyki z grupy tetracyklin (np.
doksycyklina), które mogą spowodować większą wrażliwość na światło słoneczne.
• Należy powiedzieć lekarzowi o występowaniu zaburzeń czynności nerek.
• Należy powiedzieć lekarzowi o występowaniu łagodnych lub umiarkowanych zaburzeń
czynności wątroby.
• Przed rozpoczęciem stosowania leku Pirfenidone Aurovitas i w czasie jego stosowania należy
zaprzestać palenia tytoniu. Palenie tytoniu może zmniejszyć działanie leku Pirfenidone
Aurovitas.
• Lek Pirfenidone Aurovitas może wywoływać zawroty głowy i zmęczenie. Należy zachować
ostrożność podczas wykonywania czynności wymagających zachowania czujności i
koordynacji.
• Lek Pirfenidone Aurovitas może powodować zmniejszenie masy ciała. Lekarz będzie
kontrolować masę ciała pacjenta stosującego ten lek.
• W związku z leczeniem lekiem Pirfenidone Aurovitas zgłaszano występowanie zespołu
Stevensa-Johnsona, toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka oraz reakcji polekowej
z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespołu DRESS). Należy przerwać stosowanie leku
Pirfenidone Aurovitas i natychmiast zwrócić się do lekarza, jeśli wystąpi którykolwiek z
objawów związanych z tymi ciężkimi reakcjami skórnymi, opisanych w punkcie 4.

Lek Pirfenidone Aurovitas może powodować ciężkie zaburzenia czynności wątroby, a niektóre
przypadki zakończyły się zgonem. Przed rozpoczęciem stosowania leku Pirfenidone Aurovitas należy
wykonać badania krwi, które będą powtarzane raz w miesiącu przez pierwszych 6 miesięcy leczenia,
a następnie co 3 miesiące przez cały okres stosowania leku w celu kontroli czynności wątroby. Ważne
jest, aby przeprowadzać regularne badania krwi przez cały okres stosowania leku Pirfenidone
Aurovitas.

Dzieci i młodzież
Leku Pirfenidone Aurovitas nie należy podawać dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Lek Pirfenidone Aurovitas a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Jest to szczególnie ważne w przypadku przyjmowania niżej wymienionych leków, ponieważ mogą
one zmieniać działanie leku Pirfenidone Aurovitas.

Leki, które mogą nasilać działania niepożądane leku Pirfenidone Aurovitas:
• enoksacyna (rodzaj antybiotyku)
• cyprofloksacyna (rodzaj antybiotyku)
• amiodaron (lek stosowany w leczeniu niektórych chorób serca)
• propafenon (lek stosowany w leczeniu niektórych chorób serca)
• fluwoksamina (lek stosowany w leczeniu depresji i zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (ang.
obsessive compulsive disorder, OCD)).

Leki, które mogą osłabiać działanie leku Pirfenidone Aurovitas:
• omeprazol (lek stosowany w leczeniu schorzeń, takich jak niestrawność, choroba refluksowa

przełyku)
• ryfampicyna (rodzaj antybiotyku).

Lek Pirfenidone Aurovitas z jedzeniem, piciem i alkoholem
Nie należy pić soku grejpfrutowego podczas przyjmowania tego leku. Grejpfrut może zakłócać
prawidłowe działanie leku Pirfenidone Aurovitas.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
W ramach środków ostrożności lepiej jest unikać stosowania leku Pirfenidone Aurovitas, jeśli
pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, ponieważ
potencjalne ryzyko dla nienarodzonego dziecka jest nieznane.

Jeśli pacjentka karmi piersią lub planuje karmić piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty
przed zastosowaniem leku Pirfenidone Aurovitas. Nie wiadomo, czy lek Pirfenidone Aurovitas
przenika do mleka ludzkiego, dlatego lekarz omówi z pacjentką zagrożenia i korzyści wynikające ze
stosowania tego leku w okresie karmienia piersią, jeśli pacjentka zdecyduje się na karmienie piersią
podczas leczenia.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, jeśli po przyjęciu leku Pirfenidone Aurovitas
występują zawroty głowy lub zmęczenie.

Lek Pirfenidone Aurovitas zawiera laktozę jednowodną
Ten lek zawiera laktozę jednowodną (rodzaj cukru). Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta
nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem
leku.

Lek Pirfenidone Aurovitas zawiera sód
Lek Pirfenidone Aurovitas zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje
się za „wolny od sodu”.

### 3. Jak stosować lek Pirfenidone Aurovitas?
Leczenie lekiem Pirfenidone Aurovitas powinno być rozpoczynane i nadzorowane przez lekarza
specjalistę, posiadającego doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu IPF.

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek jest zazwyczaj stosowany we wzrastających dawkach w następujący sposób:
• przez pierwsze 7 dni należy przyjmować dawkę 267 mg (1 żółta tabletka), 3 razy na dobę z
pokarmem (łącznie 801 mg/dobę)
• od dnia 8. do 14. należy przyjmować dawkę 534 mg (2 żółte tabletki), 3 razy na dobę z
pokarmem (łącznie 1602 mg/dobę)
• od dnia 15. (leczenie podtrzymujące) należy przyjmować dawkę 801 mg (3 żółte tabletki lub 1
różowa tabletka), 3 razy na dobę z pokarmem (łącznie 2403 mg/dobę).

Zalecana dobowa dawka podtrzymująca leku Pirfenidone Aurovitas wynosi 801 mg (3 żółte tabletki
lub 1 różowa tabletka) trzy razy na dobę przyjmowana z pokarmem, co daje łącznie 2403 mg/dobę.

Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą, podczas lub po posiłku w celu zmniejszenia ryzyka
działań niepożądanych, takich jak nudności (mdłości) i zawroty głowy. Jeśli objawy utrzymują się,
należy zwrócić się do lekarza.

Zmniejszanie dawki z powodu działań niepożądanych
Lekarz może zmniejszyć dawkę leku, jeśli u pacjenta wystąpią działania niepożądane, takie jak
problemy żołądkowe, wszelkie reakcje skórne na światło słoneczne lub solarium, lub istotne zmiany
aktywności enzymów wątrobowych.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Pirfenidone Aurovitas
W przypadku przyjęcia większej niż zalecana liczby tabletek należy niezwłocznie skontaktować się
z lekarzem, farmaceutą lub izbą przyjęć najbliższego szpitala i zabrać ze sobą lek.

Pominięcie przyjęcia leku Pirfenidone Aurovitas
W przypadku pominięcia dawki należy ją przyjąć jak najszybciej. Nie należy stosować dawki
podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Należy zachować co najmniej 3 godzinny odstęp
pomiędzy przyjmowanymi dawkami. Nie należy przyjmować więcej tabletek w ciągu doby niż
zalecana dawka dobowa.

Przerwanie stosowania leku Pirfenidone Aurovitas
W pewnych sytuacjach lekarz prowadzący może doradzić przerwanie stosowania leku Pirfenidone
Aurovitas. Jeśli z jakiejkolwiek przyczyny dojdzie do przerwania stosowania leku Pirfenidone
Aurovitas przez okres dłuższy niż 14 kolejnych dni, lekarz na nowo rozpocznie leczenie od dawki 267
mg 3 razy na dobę, stopniowo zwiększając dawkę do dawki 801 mg 3 razy na dobę.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast przerwać stosowanie leku Pirfenidone Aurovitas i zgłosić się po pomoc
medyczną, jeśli pacjent zauważy wystąpienie któregokolwiek z poniższych objawów przedmiotowych
lub podmiotowych:

• Obrzęk twarzy, warg i (lub) języka, swędzenie, pokrzywka, trudności w oddychaniu lub
świszczący oddech lub uczucie omdlenia. Są to objawy ciężkiej reakcji alergicznej zwanej
obrzękiem naczynioruchowym lub anafilaksji.
• Żółte zabarwienie oczu lub skóry lub ciemny mocz, któremu może towarzyszyć swędzenie
skóry, ból w prawej górnej części brzucha, utrata apetytu, krwawienie lub łatwiejsze niż zwykle
siniaczenie, lub uczucie zmęczenia. Mogą to być objawy nieprawidłowej czynności wątroby i
mogą wskazywać na uszkodzenie wątroby, które jest niezbyt częstym działaniem niepożądanym
leku Pirfenidone Aurovitas.
• Czerwonawe, nieuniesione lub okrągłe plamy na tułowiu, często z centralnie położonymi
pęcherzami, łuszczeniem się skóry, owrzodzeniami jamy ustnej, gardła, nosa, narządów
płciowych i oczu. Te ciężkie wysypki skórne mogą być poprzedzone gorączką i objawami
grypopodobnymi (zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się
naskórka).
• Rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół DRESS lub
zespół nadwrażliwości na lek).

Inne działania niepożądane, które mogą wystąpić
Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):
• zakażenia gardła lub dróg oddechowych prowadzących do płuc i (lub) zapalenie zatok
• nudności

• problemy żołądkowe, takie jak zarzucanie treści żołądkowej do przełyku, wymioty, zaparcia
• biegunka
• niestrawność lub rozstrój żołądka
• utrata masy ciała
• zmniejszenie apetytu
• zaburzenia snu
• zmęczenie
• zawroty głowy
• ból głowy
• duszność
• kaszel
• bóle stawów.

Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):
• zakażenia pęcherza moczowego
• uczucie senności
• zaburzenia smaku
• uderzenia gorąca
• problemy żołądkowe, takie jak uczucie wzdęcia, bóle brzucha i uczucie dyskomfortu w obrębie
jamy brzusznej, zgaga i gazy
• badania krwi mogą wskazywać na zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych
• reakcje skórne po przebywaniu na słońcu lub w solarium
• problemy skórne, takie jak swędzenie skóry, zaczerwienienie skóry, suchość skóry, wysypka
skórna
• bóle mięśni
• uczucie osłabienia lub uczucie braku energii
• bóle w klatce piersiowej
• oparzenie słoneczne.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób):
• małe stężenie sodu we krwi. Może ono powodować ból głowy, zawroty głowy, dezorientację,
osłabienie, skurcze mięśni lub nudności i wymioty.
• badania krwi mogą wykazać zmniejszenie liczby białych krwinek.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21
309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Pirfenidone Aurovitas?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze lub pudełku po:
EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Pirfenidone Aurovitas
• Substancją czynną leku jest pirfenidon.
Każda tabletka zawiera 267 mg pirfenidonu.
Każda tabletka zawiera 801 mg pirfenidonu.
• Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, kroskarmeloza sodowa, hypromeloza 3 mPas (typ
2910), żelaza tlenek czerwony (E 172) (dla dawki 801 mg), żelaza tlenek żółty (E 172) (dla
dawki 267 mg), krzemionka koloidalna bezwodna, sodu stearylofumaran.

Jak wygląda lek Pirfenidone Aurovitas i co zawiera opakowanie
Tabletka.

Pirfenidone Aurovitas, 267 mg, tabletki: [Rozmiar: około 13,2 x 6,4 mm]
Żółte, owalne, obustronnie wypukłe tabletki niepowlekane z wytłoczonym oznakowaniem „P”
po jednej stronie i „267” po drugiej stronie. Tabletka może być nakrapiana.

Pirfenidone Aurovitas, 801 mg, tabletki: [Rozmiar: około 20,2 x 9,4 mm]
Różowe, owalne, obustronnie wypukłe tabletki niepowlekane z wytłoczonym oznakowaniem „P”
po jednej stronie i „801” po drugiej stronie. Tabletka może być nakrapiana.

Wielkości opakowań:
Blistry: 7, 14, 21, 28, 35, 42, 49, 56, 63, 84, 168 i 252 tabletki.

Blistry perferowane, jednodawkowe:
267 mg: 252 x 1 tabletka
801 mg: 84 x 1 tabletka

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca/importer

Podmiot odpowiedzialny:
Aurovitas Pharma Polska Sp. z o.o.
ul. Sokratesa 13D lokal 27
01-909 Warszawa
e-mail: medicalinformation@aurovitas.pl

Wytwórca/Importer:
APL Swift Services (Malta) Ltd.
HF26, Hal Far Industrial Estate, Hal Far
Birzebbugia, BBG 3000
Malta

Generis Farmacêutica, S.A.
Rua João de Deus 19, Venda Nova
2700-487 Amadora

Portugalia

Arrow Génériques
26 Avenue Tony Garnier
69007 Lyon
Francja

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Belgia: Pirfenidon AB 267 mg/ 801 mg tabletten / comprimés / Tabletten
Francja: Pirfenidone Arrow 267 mg/ 801 mg comprimé
Niemcy: Pirfenidon PUREN 267 mg/ 801 mg Tabletten
Holandia: Pirfenidon Aurobindo 267 mg/801 mg, tabletten
Polska: Pirfenidone Aurovitas
Portugalia: Pirfenidona Generis
Hiszpania: Pirfenidona Aurovitas 267 mg/ 801 mg comprimidos EFG

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 01/2026

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Pirfenidone Aurovitas, 267 mg, tabletki
Pirfenidone Aurovitas, 801 mg, tabletki

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka zawiera 267 mg pirfenidonu.
Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda tabletka zawiera 18,85 mg laktozy jednowodnej.

Każda tabletka zawiera 801 mg pirfenidonu.
Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda tabletka zawiera 56,55 mg laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka.

Pirfenidone Aurovitas, 267 mg, tabletki: [Rozmiar: około 13,2 x 6,4 mm]
Żółte, owalne, obustronnie wypukłe tabletki niepowlekane z wytłoczonym oznakowaniem „P” po
jednej stronie i „267” po drugiej stronie. Tabletka może być nakrapiana.

Pirfenidone Aurovitas, 801 mg, tabletki: [Rozmiar: około 20,2 x 9,4 mm]
Różowe, owalne, obustronnie wypukłe tabletki niepowlekane z wytłoczonym oznakowaniem „P” po
jednej stronie i „801” po drugiej stronie. Tabletka może być nakrapiana.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Pirfenidone Aurovitas jest wskazany u osób dorosłych w leczeniu idiopatycznego
włóknienia płuc (ang. idiopathic pulmonary fibrosis, IPF).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie produktem leczniczym Pirfenidone Aurovitas powinien rozpoczynać i nadzorować lekarz
specjalista posiadający doświadczenie w zakresie diagnostyki i leczenia IPF.

Dawkowanie

Dorośli
We wstępnym okresie leczenia, dawkę należy stopniowo zwiększać do zalecanej dawki dobowej
wynoszącej 2403 mg/dobę w ciągu 14 dni w następujący sposób:

• Od 1. do 7. dnia: dawka 267 mg podawana trzy razy na dobę (801 mg/dobę)
• Od 8. do 14. dnia: dawka 534 mg podawana trzy razy na dobę (1602 mg/dobę)
• Od 15. dnia: dawka 801 mg podawana trzy razy na dobę (2403 mg/dobę)

Zalecana dawka dobowa produktu leczniczego Pirfenidone Aurovitas w leczeniu podtrzymującym
wynosi 801 mg trzy razy na dobę z pokarmem, co daje łącznie 2403 mg/dobę.

Nie zaleca się stosowania dawek większych niż 2403 mg/dobę (patrz punkt 4.9).

Pacjenci, u których leczenie produktem leczniczym Pirfenidone Aurovitas zostanie przerwane na
okres 14 kolejnych dni lub dłużej, powinni ponownie rozpocząć leczenie od 2-tygodniowego okresu
stopniowego dostosowywania dawki do zalecanej dawki dobowej.

W przypadku przerwania leczenia na okres krótszy niż kolejnych 14 dni można przywrócić uprzednio
stosowaną zalecaną dawkę dobową bez okresu ustalania dawki.

Dostosowanie dawki i inne ustalenia dotyczące bezpiecznego stosowania
Zdarzenia dotyczące żołądka i jelit: Pacjentom z nietolerancją leczenia z powodu niepożądanych
działań ze strony układu pokarmowego należy przypomnieć, że produkt leczniczy należy przyjmować
z pokarmem. Jeśli objawy nie ustąpią, dawkę pirfenidonu można zmniejszyć do 267 mg - 534 mg dwa
do trzech razy na dobę z pokarmem, z ponownym zwiększeniem do zalecanej dawki dobowej w
zależności od tolerancji leczenia. Jeśli objawy utrzymują się, pacjentom można zalecić przerwanie
leczenia na okres od jednego do dwóch tygodni, aż objawy ustąpią.

Reakcja nadwrażliwości na światło lub wysypka: Pacjentom, u których występuje łagodna do
umiarkowanej reakcja nadwrażliwość na światło lub wysypka, należy przypomnieć o stosowaniu filtra
przeciwsłonecznego w ciągu dnia i unikaniu ekspozycji na słońce (patrz punkt 4.4). Dawkę
pirfenidonu można zmniejszyć do 801 mg na dobę (267 mg trzy razy na dobę). Jeśli wysypka nie
ustąpi po 7 dniach, należy przerwać stosowanie produktu leczniczego Pirfenidone Aurovitas na okres
15 dni i ponownie zwiększyć dawkę do zalecanej dawki dobowej w taki sam sposób, jak w okresie
stopniowego zwiększania dawki.

Pacjentom, u których wystąpią ciężkie reakcje nadwrażliwości na światło lub wysypka, należy zalecić
przerwanie leczenia i konsultację z lekarzem (patrz punkt 4.4). Po ustąpieniu wysypki produkt
leczniczy Pirfenidone Aurovitas może być ponownie wprowadzony pod nadzorem lekarza, ze
zwiększaniem dawki do zalecanej dawki dobowej.

Czynność wątroby: W przypadku istotnego zwiększenia aktywności aminotransferazy alaninowej i
(lub) asparaginowej (AlAT/AspAT), ze zwiększonym lub niezwiększonym stężeniem bilirubiny,
należy dostosować dawkę pirfenidonu lub przerwać leczenie zgodnie z wytycznymi wymienionymi w
punkcie 4.4.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku
Nie jest konieczne dostosowywanie dawki u pacjentów w wieku 65 lat i starszych (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby
Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu
łagodnym do umiarkowanego (klasa A i B w klasyfikacji Childa-Pugha). Ponieważ jednak stężenie
pirfenidonu w osoczu u niektórych osób z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu łagodnym do
umiarkowanego może być podwyższone, należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu
leczniczego Pirfenidone Aurovitas w tej populacji. Leczenia produktem leczniczym Pirfenidone
Aurovitas nie należy stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby lub krańcową
niewydolnością wątroby (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2).

Zaburzenia czynności nerek
Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o nasileniu
łagodnym. Produkt leczniczy Pirfenidone Aurovitas należy stosować z zachowaniem ostrożności u

pacjentów z umiarkowanymi (klirens kreatyniny 30-50 mL/minutę) zaburzeniami czynności nerek.
Leczenia produktem leczniczym Pirfenidone Aurovitas nie należy stosować u pacjentów z ciężką
niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 mL/minutę) lub krańcową niewydolnością nerek
wymagającą dializoterapii (patrz punkty 4.3 i 5.2).

Dzieci i młodzież
Stosowanie produktu leczniczego Pirfenidone Aurovitas u dzieci i młodzieży nie jest właściwe w IPF.

Sposób podawania

Produkt leczniczy Pirfenidone Aurovitas przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki należy
połknąć w całości, popijając wodą, i przyjmować z pokarmem, aby zmniejszyć możliwość
wystąpienia nudności i zawrotów głowy (patrz punkty 4.8 i 5.2).

#### 4.3 Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
• Obrzęk naczynioruchowy podczas stosowania pirfenidonu w wywiadzie (patrz punkt 4.4).
• Jednoczesne stosowanie fluwoksaminy (patrz punkt 4.5).
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub krańcowa niewydolność wątroby (patrz punkty 4.2
i 4.4).
• Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 30 mL/minutę) lub krańcowa niewydolność
nerek wymagająca dializoterapii (patrz punkty 4.2 i 5.2).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Czynność wątroby
Zwiększenie aktywności aminotransferaz zgłaszano u pacjentów leczonych produktem leczniczym
Pirfenidone Aurovitas. Testy oceny czynności wątroby (AlAT, AspAT i stężenie bilirubiny) należy
wykonać przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Pirfenidone Aurovitas, raz w miesiącu
przez pierwszych 6 miesięcy, a następnie co 3 miesiące (patrz punkt 4.8).

Jeśli po włączeniu leczenia produktem leczniczym Pirfenidone Aurovitas dojdzie do > 3 do
< 5-krotnego zwiększenia aktywności aminotransferazy powyżej górnej granicy normy bez
zwiększenia stężenia bilirubiny oraz bez wystąpienia przedmiotowych lub podmiotowych objawów
polekowego uszkodzenia wątroby, należy wykluczyć inne przyczyny i ściśle monitorować stan
pacjenta. Należy rozważyć odstawienie innych produktów leczniczych działających toksycznie na
wątrobę. Jeśli jest to właściwe z klinicznego punktu widzenia, należy zmniejszyć dawkę produktu
leczniczego Pirfenidone Aurovitas lub przerwać jego stosowanie. Gdy wyniki testów wątrobowych
powrócą do normy, można ponownie zwiększyć dawkę produktu leczniczego Pirfenidone Aurovitas
do zalecanej dawki dobowej, jeśli będzie tolerowana.

Polekowe uszkodzenie wątroby
Niezbyt często zwiększenie aktywności AspAT i AlAT przebiegało z jednoczesnym zwiększeniem
stężenia bilirubiny. Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano przypadki ciężkiego, polekowego
uszkodzenia wątroby, w tym pojedyncze przypadki zakończone zgonem (patrz punkt 4.8).

Oprócz zalecanego regularnego monitorowania czynności wątroby, należy wykonać szybką ocenę
stanu klinicznego i testy czynności wątroby u pacjentów z objawami wskazującymi na uszkodzenie
wątroby, takimi jak uczucie zmęczenia, jadłowstręt, uczucie dyskomfortu w prawej górnej części
brzucha, ciemne zabarwienie moczu lub żółtaczka.

Jeśli dojdzie do > 3 do < 5-krotnego zwiększenia aktywności aminotransferazy powyżej górnej
granicy normy i wystąpi hiperbilirubinemia lub kliniczne przedmiotowe lub podmiotowe objawy

wskazujące na uszkodzenie wątroby, należy trwale przerwać stosowanie produktu leczniczego
Pirfenidone Aurovitas i nie wprowadzać go ponownie.

Jeśli dojdzie do ≥ 5-krotnego zwiększenia aktywności aminotransferazy powyżej górnej granicy
normy, należy trwale przerwać stosowanie produktu leczniczego Pirfenidone Aurovitas i nie
wprowadzać go ponownie.

Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu umiarkowanym (klasa B w klasyfikacji
Childa-Pugha) ekspozycja na pirfenidon zwiększyła się o 60%. Należy zachować ostrożność podczas
stosowania produktu leczniczego Pirfenidone Aurovitas u pacjentów z wcześniej istniejącymi
zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu łagodnym do umiarkowanego (klasa A i B w klasyfikacji
Childa-Pugha) z uwagi na możliwość zwiększonej ekspozycji na pirfenidon. Należy prowadzić ścisłą
obserwację pacjentów pod kątem objawów toksyczności, zwłaszcza w przypadku jednoczesnego
stosowania znanego inhibitora CYP1A2 (patrz punkty 4.5 i 5.2). Ponieważ nie oceniano wpływu
produktu leczniczego Pirfenidone Aurovitas u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby,
nie wolno stosować tego produktu u tych pacjentów (patrz punkt 4.3).

Reakcja nadwrażliwości na światło i wysypka
W czasie leczenia produktem leczniczym Pirfenidone Aurovitas należy unikać bezpośredniej
ekspozycji na światło słoneczne (także w solarium) lub maksymalnie ją ograniczyć. Pacjentów należy
poinstruować, aby stosowali filtr przeciwsłoneczny, nosili odzież zabezpieczającą przed ekspozycją na
słońce i unikali innych produktów leczniczych wywołujących nadwrażliwość na światło. Pacjentów
należy pouczyć o konieczności zgłoszenia objawów reakcji nadwrażliwości na światło lub wysypki
lekarzowi prowadzącemu. Ciężkie reakcje nadwrażliwości na światło występują niezbyt często. W
przypadkach reakcji nadwrażliwości na światło o nasileniu lekkim do ciężkiego lub wysypki
konieczne może być dostosowanie dawki lub czasowe przerwanie leczenia (patrz punkt 4.2).

Ciężkie reakcje skórne
Po wprowadzeniu produktu leczniczego Pirfenidone Aurovitas do obrotu w związku z jego
stosowaniem zgłaszano występowanie zespołu Stevensa-Johnsona, toksycznego martwiczego
oddzielania się naskórka oraz reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespołu DRESS),
które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu. Jeśli wystąpią objawy przedmiotowe i
podmiotowe wskazujące na te reakcje, należy natychmiast odstawić produkt leczniczy Pirfenidone
Aurovitas. Jeśli podczas stosowania produktu leczniczego Pirfenidone Aurovitas u pacjenta wystąpi
zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka lub zespół DRESS, nie
wolno ponownie rozpoczynać leczenia produktem leczniczym Pirfenidone Aurovitas i należy je trwale
przerwać.

Obrzęk naczynioruchowy/Anafilaksja
Istnieją doniesienia o przypadkach obrzęku naczynioruchowego (niekiedy ciężkiego) z objawami
takimi jak obrzęk twarzy, warg i (lub) języka, które mogą być związane z trudnościami w oddychaniu
lub świszczącym oddechem, związanych ze stosowaniem produktu leczniczego Pirfenidone Aurovitas
w okresie po dopuszczeniu do obrotu. Otrzymano również zgłoszenia o występowaniu reakcji
anafilaktycznych. Dlatego pacjenci, u których wystąpią przedmiotowe lub podmiotowe objawy
obrzęku naczynioruchowego lub ciężkich reakcji alergicznych po podaniu produktu leczniczego
Pirfenidone Aurovitas, powinni natychmiast przerwać leczenie. Postępowanie u pacjentów
z obrzękiem naczynioruchowym lub z ciężkimi reakcjami alergicznymi powinno być zgodne
z przyjętym standardem opieki. Nie wolno stosować produktu leczniczego Pirfenidone Aurovitas
u pacjentów, u których w wywiadzie wystąpił obrzęk naczynioruchowy lub nadwrażliwość w związku
z produktem leczniczym Pirfenidone Aurovitas (patrz punkt 4.3).

Zawroty głowy
U pacjentów leczonych produktem leczniczego Pirfenidone Aurovitas zgłaszano zawroty głowy.
Dlatego pacjenci powinni wiedzieć, jak reagują na ten produkt leczniczy zanim rozpoczną działania

wymagające czujności lub koordynacji ruchowej (patrz punkt 4.7). W badaniach klinicznych
u większości pacjentów zgłaszających zawroty głowy doszło do jednego takiego zdarzenia i większość
zdarzeń ustępowała po średnio 22 dniach. Jeśli zawroty głowy nie ustępują lub nasilają się, konieczne
może być dostosowanie dawki lub nawet przerwanie leczenia produktem leczniczym Pirfenidone
Aurovitas.

Zmęczenie
U pacjentów leczonych produktem leczniczym Pirfenidone Aurovitas obserwowano zmęczenie.
Dlatego pacjenci powinni wiedzieć, jak reagują na ten produkt leczniczy, zanim rozpoczną działania
wymagające czujności lub koordynacji ruchowej (patrz punkt 4.7).

Utrata masy ciała
U pacjentów leczonych produktem leczniczym Pirfenidone Aurovitas zgłaszano utratę masy ciała
(patrz punkt 4.8). Lekarze powinni kontrolować masę ciała pacjentów i – gdy jest to wskazane –
zachęcić do zwiększenia spożycia kalorii w przypadkach, kiedy utrata masy ciała jest klinicznie
istotna.

Hiponatremia
U pacjentów leczonych produktem leczniczym Pirfenidone Aurovitas zgłaszano hiponatremię (patrz
punkt 4.8). Ponieważ objawy hiponatremii mogą być subtelne i mogą być maskowane przez
jednocześnie występujące choroby, zaleca się regularne kontrolowanie odpowiednich parametrów
laboratoryjnych, zwłaszcza w przypadku wystąpienia sugestywnych objawów przedmiotowych i
podmiotowych, takich jak nudności, ból głowy lub zawroty głowy.

Substancje pomocnicze
Ten produkt leczniczy zawiera laktozę jednowodną. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u
pacjentów z rzadką występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem
złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje
się za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

W przybliżeniu 70-80% pirfenidonu jest metabolizowane przez CYP1A2, a inne izoenzymy CYP,
takie jak CYP2C9, 2C19, 2D6 i 2E1, uczestniczą w tym metabolizmie w mniejszym stopniu.

Spożywanie soku grejpfrutowego prowadzi do zahamowania CYP1A2, należy więc tego unikać
w czasie leczenia pirfenidonem.

Fluwoksamina i inhibitory CYP1A2
W badaniu fazy 1 jednoczesne stosowanie produktu Pirfenidone Aurovitas i fluwoksaminy (silnego
inhibitora CYP1A2 o hamującym wpływie na inne izoenzymy CYP [CYP2C9, 2C19 i 2D6])
doprowadziło do czterokrotnego wzrostu ekspozycji na pirfenidon u osób niepalących.

Produkt leczniczy Pirfenidone Aurovitas jest przeciwwskazany u pacjentów stosujących jednocześnie
fluwoksaminę (patrz punkt 4.3). Przed rozpoczęciem stosowania produktu leczniczego Pirfenidone
Aurovitas należy przerwać leczenie fluwoksaminą oraz unikać stosowania tego leku w czasie leczenia
produktem leczniczym Pirfenidone Aurovitas ze względu na zmniejszony klirens pirfenidonu. Podczas
leczenia pirfenidonem należy unikać stosowania innych leków, które są inhibitorami zarówno
CYP1A2, jak i jednego lub kilku innych izoenzymów CYP biorących udział w metabolizmie
pirfenidonu (np. CYP2C9, 2C19, 2D6).

Ekstrapolacje wyników badań in vitro oraz in vivo wskazują, że silne i selektywne inhibitory CYP1A2
(np. enoksacyna) mogą zwiększać ekspozycję na pirfenidon dwu-, a nawet czterokrotnie. Jeśli nie

można uniknąć jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Pirfenidone Aurovitas i silnego,
selektywnego inhibitora CYP1A2, dawkę pirfenidonu należy zmniejszyć do 801 mg na dobę (267 mg,
trzy razy na dobę). Należy prowadzić ciągłą obserwację pacjentów, czy nie występują u nich działania
niepożądane związane ze stosowaniem produktu leczniczego Pirfenidone Aurovitas. W razie
konieczności należy przerwać leczenie produktem leczniczym Pirfenidone Aurovitas (patrz punkty 4.2
i 4.4).

Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Pirfenidone Aurovitas i 750 mg cyprofloksacyny
(umiarkowanego inhibitora CYP1A2) spowodowało zwiększenie ekspozycji na pirfenidon o 81%. W
przypadku konieczności przyjmowania cyprofloksacyny w dawce 750 mg dwa razy na dobę, dawkę
pirfenidonu należy zmniejszyć do 1602 mg na dobę (534 mg, trzy razy na dobę). Należy zachować
ostrożność podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Pirfenidone Aurovitas i
cyprofloksacyny w dawce 250 mg lub 500 mg raz lub dwa razy na dobę.

Produkt leczniczy Pirfenidone Aurovitas należy stosować ostrożnie u pacjentów leczonych innymi
umiarkowanymi inhibitorami CYP1A2 (np. amiodaronem, propafenonem).

Szczególną ostrożność należy zachować również podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów
CYP1A2 z silnymi inhibitorami jednego lub kilku izoenzymów CYP biorących udział w metabolizmie
pirfenidonu, takich jak CYP2C9 (np. amiodaron, flukonazol), 2C19 (np. chloramfenikol) i 2D6 (np.
fluoksetyna, paroksetyna).

Palenie tytoniu i induktory CYP1A2
W badaniu fazy 1 dotyczącym interakcji oceniono wpływ palenia tytoniu (induktor CYP1A2) na
farmakokinetykę pirfenidonu. Ekspozycja na pirfenidon u palaczy wyniosła 50% ekspozycji
obserwowanej u osób niepalących. Palenie tytoniu może pobudzać wytwarzanie enzymów
wątrobowych, zwiększając w ten sposób klirens produktu leczniczego i zmniejszając ekspozycję. Na
podstawie obserwowanego związku pomiędzy paleniem tytoniu i jego potencjalnym wpływem na
pobudzanie CYP1A2 należy unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP1A2, w tym
palenia tytoniu, podczas leczenia produktem leczniczym Pirfenidone Aurovitas. Pacjentów należy
zachęcać, aby przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia pirfenidonem przerwali stosowanie silnych
induktorów CYP1A2 oraz zaprzestali palenia tytoniu.

Jednoczesne stosowanie umiarkowanie silnych induktorów CYP1A2 (np. omeprazol) może
teoretycznie doprowadzić do zmniejszenia stężenia pirfenidonu w osoczu.

Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych działających jako silne induktory zarówno CYP1A2,
jak i innych izoenzymów CYP biorących udział w metabolizmie pirfenidonu (np. ryfampicyna), może
doprowadzić do znacznego obniżenia stężenia pirfenidonu w osoczu. Należy unikać stosowania tych
produktów leczniczych, kiedy to możliwe.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Brak danych dotyczących stosowania produktu leczniczego Pirfenidone Aurovitas u kobiet w ciąży.
U zwierząt dochodzi do przenikania pirfenidonu i (lub) jego metabolitów przez łożysko z możliwością
gromadzenia pirfenidonu i (lub) jego metabolitów w płynie owodniowym.

Podczas stosowania dużych dawek (≥ 1000 mg/kg mc. na dobę) u szczurów wykazano wydłużenie
czasu ciąży i zmniejszenie przeżywalności płodów.
W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania produktu leczniczego Pirfenidone
Aurovitas w okresie ciąży.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy pirfenidon lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Dostępne dane
farmakokinetyczne u zwierząt wskazują na przenikanie pirfenidonu i (lub) jego metabolitów do mleka
z możliwością gromadzenia pirfenidonu i (lub) jego metabolitów w mleku (patrz punkt 5.3). Nie
można wykluczyć zagrożenia dla dzieci karmionych piersią.

Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać leczenie produktem leczniczym
Pirfenidone Aurovitas, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści
z leczenia produktem leczniczym Pirfenidone Aurovitas dla matki.

Płodność
W badaniach przedklinicznych nie obserwowano niepożądanego wpływu na płodność (patrz punkt
5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Produkt leczniczy Pirfenidone Aurovitas może wywoływać zawroty głowy i zmęczenie, co może mieć
umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, dlatego pacjenci
powinni zachować ostrożność, prowadząc pojazdy lub obsługując maszyny, jeśli wystąpią u nich
wspomniane objawy.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi podczas badań klinicznych, w czasie których
produkt leczniczy Pirfenidone Aurovitas stosowano w dawce 2403 mg/dobę w porównaniu z placebo,
były: nudności (32,4% w porównaniu z 12,2%), wysypka (26,2% w porównaniu z 7,7%), biegunka
(18,8% w porównaniu z 14,4%), zmęczenie (18,5% w porównaniu z 10,4%), niestrawność (16,1%
w porównaniu z 5,0%), zmniejszenie apetytu (20,7% w porównaniu z 8,0%), ból głowy (10,1%
w porównaniu z 7,7%) oraz reakcja nadwrażliwości na światło (9,3% w porównaniu z 1,1%).

Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych
Bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego Pirfenidone Aurovitas oceniono w badaniach
klinicznych z udziałem 1 650 ochotników i pacjentów. W badaniach prowadzonych metodą otwartej
próby oceniono ponad 170 pacjentów przez okres ponad pięciu lat, a niektórych przez okres do 10 lat.

W tabeli 1 zestawiono zbiorczo działania niepożądane zgłaszane z częstością ≥ 2% wśród 623
pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Pirfenidone Aurovitas w zalecanej dawce 2403 mg/dobę
w trzech badaniach podstawowych fazy 3. W tabeli 1. wymieniono również działania niepożądane
obserwowane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Działania niepożądane są zestawione
wg klasyfikacji układów i narządów, i w obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania
[bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko
(≥ 1/10 000 do < 1/1 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie
dostępnych danych)], działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się
nasileniem.

Tabela 1. Działania niepożądane wg klasyfikacji układów i narządów oraz klasyfikacji
MedDRA dotyczącej częstości występowania
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Bardzo często Zakażenie górnych dróg oddechowych
Często Zakażenie układu moczowego
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Niezbyt często Agranulocytoza1
Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt często Obrzęk naczynioruchowy1

Częstość nieznana Anafilaksja1
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często Zmniejszenie masy ciała; zmniejszenie apetytu
Niezbyt często Hiponatremia1
Zaburzenia psychiczne
Bardzo często Bezsenność
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często Ból głowy; zawroty głowy
Często Senność; zaburzenia smaku, letarg
Zaburzenia naczyniowe
Często Uderzenia gorąca
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo często Duszność, kaszel
Często Kaszel z odkrztuszaniem
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często Niestrawność; nudności; biegunka; choroba refluksowa przełyku; wymioty;
zaparcie
Często Rozdęcie brzucha; dolegliwości brzuszne; bóle brzucha; bóle w nadbrzuszu;
dolegliwości żołądkowe, zapalenie żołądka, wzdęcia
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często Zwiększenie aktywności AlAT; zwiększenie aktywności AspAT,
zwiększenie aktywności gamma-glutamylotransferazy
Niezbyt często Zwiększenie stężenia bilirubiny całkowitej w surowicy w połączeniu ze
zwiększeniem aktywności AlAT i AspAT1; polekowe uszkodzenie wątroby2
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo często Wysypka
Często Reakcja nadwrażliwości na światło; świąd; rumień; suchość skóry; wysypka
rumieniowa; wysypka plamkowa; wysypka swędząca
Częstość nieznana Zespół Stevensa-Johnsona1; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka1;
reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS)1
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często Bóle stawów
Często Bóle mięśni
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często Zmęczenie
Często Osłabienie; niepochodzący od serca ból w klatce piersiowej
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
Często Oparzenie słoneczne
### 1. Wykryte dzięki monitorowaniu bezpieczeństwa farmakoterapii po wprowadzeniu produktu
leczniczego do obrotu (patrz punkt 4.4)
### 2. W ramach nadzoru po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano przypadki ciężkiego polekowego
uszkodzenia wątroby, w tym zgłoszenia przypadków zakończonych zgonem (patrz punkty 4.3,
4.4).

Analizy skorygowane o ekspozycję w zbiorczych badaniach klinicznych dotyczących IPF
potwierdziły, że profil bezpieczeństwa i tolerancji pirfenidonu u pacjentów z IPF z zaawansowaną
chorobą (n=366) jest zgodny z profilem ustalonym u pacjentów z IPF z niezaawansowaną chorobą
(n=942).

Opis wybranych działań niepożądanych

Zmniejszenie apetytu
W podstawowych badaniach klinicznych przypadki zmniejszonego apetytu były łatwe do opanowania
i na ogół nie wiązały się z istotnymi następstwami. Niezbyt często zmniejszenie apetytu wiązało się ze

znaczną utratą masy ciała i wymagało interwencji lekarskiej.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: +48 22 49 21 301, fax: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Doświadczenie kliniczne dotyczące przedawkowania jest ograniczone. Podawano wielokrotne dawki
pirfenidonu sięgające całkowitej dawki 4806 mg/dobę w postaci sześciu kapsułek 267 mg trzy razy na
dobę zdrowym dorosłym ochotnikom w 12-dniowym okresie zwiększania dawki. Działania
niepożądane były łagodne, przemijające i takie same jak najczęściej zgłaszane działania niepożądane
pirfenidonu.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe z monitorowaniem
parametrów życiowych i ścisłą obserwacją stanu klinicznego pacjenta.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki immunosupresyjne, inne leki immunosupresyjne, kod ATC:
L04AX05

Mechanizm działania pirfenidonu nie został w pełni poznany. Istniejące dane wskazują jednak, że
pirfenidon wywiera działanie antyfibrotyczne i przeciwzapalne w różnych układach in vitro i
zwierzęcych modelach włóknienia płuc (włóknienie wywołane bleomycyną i przeszczepem).

IPF to przewlekła przebiegająca z włóknieniem zapalna choroba płuc, na którą ma wpływ synteza i
uwalnianie cytokin prozapalnych, takich jak czynnik martwicy nowotworów alfa (ang. tumour
necrosis factor-alpha, TNF-α) i interleukina 1-beta (ang. interleukin-1-beta, IL-1β); wykazano, że
pirfenidon zmniejsza pobudzane przez różne czynniki gromadzenie komórek zapalnych.

Pirfenidon zmniejsza proliferację fibroblastów, wytwarzanie białek i cytokin związanych z
włóknieniem oraz zwiększoną biosyntezę i gromadzenie macierzy zewnątrzkomórkowej w
odpowiedzi na cytokinowe czynniki wzrostu, takie jak transformujący czynnik wzrostu beta (ang.
transforming growth factor-beta, TGF-β) i płytkopochodny czynnik wzrostu (ang. platelet-derived
growth factor, PDGF).

Skuteczność kliniczna
Skuteczność kliniczną pirfenidonu oceniono w czterech, wieloośrodkowych, randomizowanych
badaniach fazy 3, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby z grupą kontrolną placebo, z
udziałem pacjentów z IPF. Trzy z badań fazy 3 (PIPF-004, PIPF-006 i PIPF-016) były badaniami
wielonarodowymi, a jedno (SP3) zostało przeprowadzone w Japonii.

W badaniach PIPF-004 i PIPF-006 porównano leczenie pirfenidonem w dawce 2403 mg/dobę
z placebo. Badania miały prawie identyczne projekty, poza kilkoma różnicami, takim jak włączenie

grupy pośredniego dawkowania (1197 mg/dobę) w badaniu PIPF-004. W obu badaniach lek
podawano trzy razy na dobę przez co najmniej 72 tygodnie. Pierwszorzędowym punktem końcowym
w obu badaniach była zmiana procentowa przewidywanej wartości należnej natężonej pojemności
życiowej (ang. Forced Vital Capacity, FVC) od stanu początkowego do tygodnia 72. W połączonej
populacji PIPF-004 i PIPF-006 leczonej dawką 2403 mg/dobę obejmującej łącznie 692 pacjentów,
mediana wyjściowych procentowych przewidywanych wartości FVC wynosiła 73,9% w grupie
pirfenidonu i 72,0% w grupie placebo (zakres: odpowiednio 50-123% i 48-138%), a mediana
wyjściowej procentowej przewidywanej pojemności dyfuzyjnej płuc dla tlenku węgla (ang. Carbon
Monoxide Diffusing Capacity, DLco) 45,1% w grupie pirfenidonu i 45,6% w grupie placebo (zakres:
odpowiednio 25-81% i 21-94%). W badaniu PIPF-004, 2,4% w grupie pirfenidonu i 2,1% w grupie
placebo miało procent przewidywanej FVC poniżej 50% i (lub) procent przewidywanej DLco poniżej
35% na początku badania. W badaniu PIPF-006, 1,0% w grupie pirfenidonu i 1,4% w grupie placebo
miało procent przewidywanej FVC poniżej 50% i (lub) procent przewidywanej DLco poniżej 35% na
początku badania.

W badaniu PIPF-004 u pacjentów leczonych pirfenidonem (N=174) doszło do istotnego zmniejszenia
spadku odsetka wartości należnej FVC w okresie od wartości początkowej do tygodnia 72 leczenia
w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo (N=174; p=0,001, analiza kowariancji z danymi
rangowanymi). Leczenie pirfenidonem wywołało także istotne zmniejszenie spadku odsetka wartości
należnej FVC w okresie od stanu początkowego do Tygodni: 24 (p=0,014), 36 (p<0,001), 48
(p<0,001), i 60 (p<0,001). W tygodniu 72 spadek w stosunku do stanu początkowego odsetka wartości
należnej FVC równy ≥ 10% (wartość progowa wskazująca na ryzyko zgonu w idiopatycznym
włóknieniu płuc) obserwowano u 20% pacjentów otrzymujących pirfenidon w porównaniu z 35%
pacjentów otrzymujących placebo (tabela 2).

Tabela 2. Przeprowadzona wg kategorii ocena zmiany odsetka należnej FVC w badaniu PIPF-
004 w tygodniu 72 w porównaniu z wartością początkową
Pirfenidon
2403 mg/dobę
(N=174)
Placebo
(N=174)
Zmniejszenie o ≥ 10% lub zgon lub przeszczep płuca 35 (20%) 60 (34%)
Zmniejszenie poniżej 10% 97 (56%) 90 (52%)
Bez zmniejszenia (zmiana FVC > 0%) 42 (24%) 24 (14%)

Choć nie stwierdzono różnic pomiędzy pacjentami otrzymującymi pirfenidon w porównaniu z placebo
w odniesieniu do zmiany od stanu początkowego do Tygodnia 72 w dystansie pokonywanym w czasie
6 minut (ang. six minute walk test, 6MWT) w ocenie z zastosowaniem wcześniej określonej analizy
kowariancji z danymi rangowanymi, wyniki przeprowadzonej ad hoc analizy wskazały na
zmniejszenie wyniku testu 6MWT ≥ 50 m u 37% pacjentów leczonych pirfenidonem w porównaniu z
47% pacjentów otrzymujących placebo w PIPF-004.

W badaniu PIPF-006 leczenie pirfenidonem (N=171) nie doprowadziło do zmniejszenia spadku
odsetka wartości należnej FVC od stanu początkowego do Tygodnia 72 w porównaniu z placebo
(N=173; p=0,501). Jednak leczenie pirfenidonem doprowadziło do zmniejszenia spadku odsetka
wartości należnej FVC od stanu początkowego do Tygodni: 24 (p<0,001), 36 (p=0,011) i 48
(p=0,005). W tygodniu 72 spadek FVC równy ≥ 10% stwierdzono u 23% pacjentów otrzymujących
produkt leczniczy Pirfenidone Aurovitas i u 27% pacjentów z grupy placebo (tabela 3).

Tabela 3. Przeprowadzona wg kategorii ocena zmiany odsetka należnej FVC w badaniu
PIPF-006 w tygodniu 72 w porównaniu z wartością początkową
Pirfenidon
2403 mg/dobę
(N=171)
Placebo
(N=173)
Zmniejszenie o ≥ 10% lub zgon lub przeszczep płuca 39 (23%) 46 (27%)

Zmniejszenie poniżej 10% 88 (52%) 89 (51%)
Bez zmniejszenia (zmiana FVC > 0%) 44 (26%) 38 (22%)

W badaniu PIPF-006 spadek wyniku testu 6MWT od stanu początkowego do Tygodnia 72 był istotnie
mniejszy w porównaniu z placebo (p<0,001, analiza kowariancji z danymi rangowanymi). Ponadto
w przeprowadzonej analizie ad hoc wykazano spadek wyniku testu 6MWT o ≥ 50 m u 33% pacjentów
otrzymujących pirfenidon w porównaniu z 47% pacjentów z grupy placebo w PIPF-006.

W zbiorczej analizie przeżycia w badaniach PIPF-004 i PIPF-006 wskaźnik umieralności w grupie
przyjmującej pirfenidon w dawce 2403 mg/dobę wyniósł 7,8%, w porównaniu z 9,8% w grupie
placebo (HR 0,77 [95% CI, 0,47-1,28]).

W badaniu PIPF-016 porównywano leczenie pirfenidonem w dawce 2403 mg/dobę z placebo. Lek
podawano trzy razy na dobę przez 52 tygodnie. Głównym punktem końcowym była zmiana
procentowej wartości należnej FVC od wartości początkowej do Tygodnia 52. W grupie obejmującej
łącznie 555 pacjentów, mediana początkowej wartości FVC i %DLCO wynosiła odpowiednio 68%
(zakres: 48-91%) i 42% (zakres: 27-170%) wartości należnej. U dwóch procent pacjentów wartość
FVC wynosiła poniżej 50% wartości należnej, a u 21% pacjentów wartość DLCO wynosiła poniżej
35% wartości należnej

W badaniu PIPF-016, procentowa wartość należna FVC u pacjentów otrzymujących pirfenidon
(N=278) zmniejszyła się od wartości początkowej do Tygodnia 52 leczenia w znamiennie mniejszym
stopniu niż u pacjentów otrzymujących placebo (N=277; p<0,000001, test rank ANCOVA [analiza
kowariancji z danymi rangowanymi]). Leczenie pirfenidonem również znamiennie ograniczyło
zmniejszenie procentowej wartości należnej FVC od wartości początkowej do Tygodnia 13
(p<0,000001), 26 (p<0,000001) i 39 (p=0,000002). W Tygodniu 52, zmniejszenie procentowej
wartości należnej FVC o ≥ 10% względem wartości początkowej lub zgon obserwowano u 17%
pacjentów otrzymujących pirfenidon w porównaniu z 32% otrzymujących placebo (Tabela 4).

Tabela 4. Przeprowadzona wg kategorii ocena zmiany procentowej wartości należnej FVC
w badaniu PIPF-016 w tygodniu 52 w porównaniu z wartością początkową
Pirfenidon
2403 mg/dobę
(N=278)
Placebo
(N=277)
Zmniejszenie o ≥ 10% lub zgon 46 (17%) 88 (32%)
Zmniejszenie poniżej 10% 169 (61%) 162 (58%)
Bez zmniejszenia (zmiana FVC > 0%) 63 (23%) 27 (10%)

W badaniu PIPF-016, dystans pokonany w czasie testu 6-minutowego marszu (6MWT) u pacjentów
otrzymujących pirfenidon zmniejszył się od wartości początkowej do Tygodnia 52 w znamiennie
mniejszym stopniu niż u pacjentów otrzymujących placebo (p=0,036, test rank ANCOVA [analiza
kowariancji z danymi rangowanymi]); zmniejszenie dystansu w 6MWT o ≥ 50 m stwierdzono u 26%
pacjentów otrzymujących pirfenidon w porównaniu z 36% pacjentów otrzymujących placebo.

We wcześniej zaplanowanej analizie zbiorczej danych z badań PIPF-016, PIPF-004 i PIPF-006
w miesiącu 12, umieralność bez względu na przyczynę była znamiennie mniejsza w grupie
otrzymującej pirfenidon w dawce 2403 mg/dobę (3,5%, 22 z 623 pacjentów) w porównaniu z placebo
(6,7%, 42 z 624 pacjentów), co wiązało się ze zmniejszeniem umieralności bez względu na przyczynę
o 48% w pierwszych 12 miesiącach (HR 0,52 [95% CI, 0,31-0,87], p=0,0107, test logarytmiczny rang
[log-rank]).

W badaniu (SP3) z udziałem Japończyków porównywano pirfenidon w dawce 1800 mg/dobę
(porównywalnej z dawką 2403 mg/dobę w populacji amerykańskiej i europejskiej z badań PIPF-
004/006 na podstawie znormalizowanej masy ciała) z placebo (odpowiednio N=110, N=109).

Leczenie pirfenidonem doprowadziło do istotnego zmniejszenia średniego spadku pojemności
życiowej (ang. vital capacity, VC) w Tygodniu 52 (pierwszorzędowy punkt końcowy) w porównaniu
z placebo (odpowiednio: -0,09±0,02 L w porównaniu z -0,16±0,02 L; p=0,042).

Pacjenci z IPF z zaawansowanymi zaburzeniami czynności płuc
W zbiorczych analizach post-hoc badań PIPF-004, PIPF-006 i PIPF-016, w populacji pacjentów z
zaawansowanym IPF (n = 170) z FVC < 50% na początku badania i (lub) DLco < 35% na początku
badania, roczny spadek FVC u pacjentów otrzymujących pirfenidon (n=90) w porównaniu z
pacjentami otrzymującymi placebo (n = 80) wynosił odpowiednio -150,9 mL i -277,6 mL.

W badaniu MA29957, trwającym 52 tygodnie, wieloośrodkowym, randomizowanym, podwójnie
zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu klinicznym fazy IIb z udziałem pacjentów z IPF z
zaawansowanymi zaburzeniami czynności płuc (DLco < 40% wartości należnej) i wysokim ryzykiem
nadciśnienia płucnego 3. stopnia, 89 pacjentów leczonych pirfenidonem w monoterapii miało podobny
spadek FVC jak pacjenci leczeni pirfenidonem w analizie post-hoc połączonych badań fazy 3 PIPF-
004, PIPF-006 i PIPF-016.

Dzieci i młodzież
Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań dla pirfenidonu we
wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w idiopatycznym włóknieniu płuc (stosowanie
u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Podanie pirfenidonu w postaci kapsułek z pokarmem prowadzi do znacznego zmniejszenia Cmax
(o 50%) i ma mniejszy wpływ na AUC w porównaniu do podania na czczo. Po podaniu doustnym
pojedynczej dawki 801 mg zdrowym starszym dorosłym ochotnikom (w wieku 50-66 lat) po posiłku,
szybkość wchłaniania pirfenidonu zmniejszała się, natomiast wartość AUC po posiłku wynosiła
w przybliżeniu 80-85% wartości AUC obserwowanej po podaniu na czczo. Biorównoważność
wykazano na czczo, porównując tabletkę 801 mg z trzema kapsułkami 267 mg. Po posiłku tabletka
801 mg spełniała kryteria biorównoważności oparte na pomiarach AUC w porównaniu z kapsułkami,
podczas gdy 90% przedziały ufności dla Cmax (108,26% - 125,60%) nieznacznie przekraczały górną
granicę standardowej granicy biorównoważności (90% CI: 80,00% - 125,00%). Wpływ pokarmu na
AUC pirfenidonu podanego doustnie był spójny pomiędzy postacią tabletki i kapsułki. W porównaniu
do podania na czczo, podawanie którejkolwiek z postaci z pokarmem zmniejszało Cmax pirfenidonu,
przy czym pirfenidon w tabletkach zmniejszał Cmax w nieco mniejszym stopniu (o 40%) niż pirfenidon
w kapsułkach (o 50%). U osób, które spożyły posiłek, obserwowano zmniejszoną częstość
występowania działań niepożądanych (nudności i zawroty głowy) w porównaniu z osobami na czczo.
Dlatego zaleca się podawanie pirfenidonu z pokarmem, aby zmniejszyć częstość występowania
nudności i zawrotów głowy.

Nie określono bezwzględnej dostępności biologicznej pirfenidonu u ludzi.

Dystrybucja
Pirfenidon wiąże się z białkami osocza ludzkiego, głównie z albuminami. W stężeniach
obserwowanych w badaniach klinicznych (od 1 do 100 μg/mL) całkowite średnie wiązanie wynosiło
od 50% do 58%. Średnia pozorna objętość dystrybucji po podaniu doustnym w stanie stacjonarnym
wynosi w przybliżeniu 70 L, co wskazuje na to, że dystrybucja pirfenidonu w tkankach jest niewielka.

Metabolizm
W przybliżeniu 70-80% pirfenidonu jest metabolizowane przez CYP1A2, a inne izoenzymy CYP,
takie jak CYP2C9, 2C19, 2D6 i 2E1, uczestniczą w tym metabolizmie w mniejszym stopniu. Wyniki
badań in vitro wskazują na pewną farmakologicznie znaczącą aktywność głównego metabolitu
(5-karboksy-pirfenidonu) w stężeniach przekraczających maksymalne stężenia w osoczu u pacjentów

z idiopatycznym włóknieniem płuc. Może to być klinicznie znaczące u pacjentów z umiarkowanymi
zaburzeniami czynności nerek, u których ekspozycja na 5-karboksy-pirfenidon w osoczu jest
zwiększona.

Eliminacja
Po podaniu doustnym klirens pirfenidonu wydaje się mało wysycony. W badaniu z dawką wielokrotną
dotyczącym ustalenia zakresu dawek, przeprowadzonym z udziałem zdrowych starszych osób
dorosłych, którym podawano dawki sięgające od 267 mg do 1335 mg trzy razy na dobę, średni klirens
zmniejszył się o około 25% podczas stosowania dawek większych niż 801 mg trzy razy na dobę. Po
podaniu dawki pojedynczej pirfenidonu zdrowym starszym dorosłym ochotnikom średni pozorny
okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji wyniósł w przybliżeniu 2,4 godziny. Około 80%
doustnie podanej dawki pirfenidonu wydala się z moczem w ciągu 24 godzin po podaniu. Większość
pirfenidonu jest wydalana w postaci metabolitu 5-karboksy-pirfenidonu (ponad 95% odzyskanego)
i mniej niż 1% pirfenidonu jest wydalana w postaci niezmienionej w moczu.

Szczególne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności wątroby
Właściwości farmakokinetyczne pirfenidonu i metabolitu 5-karboksy-pirfenidonu porównano u osób
z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa B w klasyfikacji Child-Pugh) i u osób
z prawidłową czynnością wątroby. Wykazano, że u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami
czynności wątroby doszło do średniego 60% wzrostu ekspozycji na pirfenidon po podaniu dawki
pojedynczej 801 mg pirfenidonu (3 x kapsułka 267 mg). U pacjentów z zaburzeniami czynności
wątroby o nasileniu łagodnym do umiarkowanego pirfenidon należy stosować ostrożnie i należy
prowadzić ścisłą obserwację pacjentów pod kątem objawów toksyczności, zwłaszcza w przypadku
jednoczesnego stosowania znanego inhibitora CYP1A2 (patrz punkty 4.2 i 4.4). U pacjentów
z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i krańcową niewydolnością wątroby pirfenidon jest
przeciwwskazany (patrz punkty 4.2 i 4.3).

Zaburzenia czynności nerek
Nie obserwowano istotnych klinicznie różnic we właściwościach farmakokinetycznych pirfenidonu
u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o nasileniu łagodnym do ciężkiego w porównaniu
z osobami z prawidłową czynnością nerek. Substancja macierzysta jest w przeważającej większości
metabolizowana do 5-karboksy-pirfenidonu. Średnia (SD) wartość pola pod krzywą AUC00-∞
5-karboksy-pirfenidonu była istotnie większa w grupach pacjentów z umiarkowanymi (p=0,009)
i ciężkimi (p<0,0001) zaburzeniami czynności nerek niż w grupie pacjentów z prawidłową czynnością
nerek, odpowiednio 100 (26,3) mg•h/L i 168 (67,4) mg•h/L w porównaniu do 28,7 (4,99) mg•h/L.

Zaburzenie czynności
nerek Dane statystyczne AUC0-∞ (mg•h/L)
Pirfenidon 5-karboksy-pirfenidon
Prawidłowa czynność
n=6
Średnia (SD)
Mediana (25-75)
42,6 (17,9)
42,0 (33,1-55,6)
28,7 (4,99)
30,8 (24,1-32,1)
Łagodne
n=6
Średnia (SD)
Mediana (25-75)
59,1 (21,5)
51,6 (43,7-80,3)
49,3a (14,6)
43,0 (38,8-56,8)
Umiarkowane
n=6
Średnia (SD)
Mediana (25-75)
63,5 (19,5)
66,7 (47,7-76,7)
100b (26,3)
96,3 (75,2-123)
Ciężkie
n=6
Średnia (SD)
Mediana (25-75)
46,7 (10,9)
49,4 (40,7-55,8)
168c (67,4)
150 (123-248)

AUC0-∞ = pole powierzchni pod krzywą stężenia leku w czasie od czasu zero do nieskończoności.
a wartość p w porównaniu z prawidłową czynnością nerek = 1,00 (porównanie parami wg
Bonferroniego).

b wartość p w porównaniu z prawidłową czynnością nerek = 0,009 (porównanie parami wg
Bonferroniego).
c wartość p w porównaniu z prawidłową czynnością nerek < 0,0001 (porównanie parami wg
Bonferroniego)

U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek ekspozycja na 5-karboksy-pirfenidon
zwiększa się co najmniej 3,5-krotnie. Nie można wykluczyć klinicznie znaczącego działania
farmakodynamicznego u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Nie jest
konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek leczonych
pirfenidonem. Pirfenidon należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z umiarkowanymi
zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny
< 30 mL/minutę) lub krańcową niewydolnością nerek, wymagających dializoterapii stosowanie
pirfenidonu jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.2 i 4.3). Analiza farmakokinetyki w populacji z 4
badań z udziałem zdrowych ochotników lub pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i jednego
badania z udziałem pacjentów z IPF wykazała brak klinicznie istotnego wpływu wieku, płci czy masy
ciała na właściwości farmakokinetyczne pirfenidonu.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących
bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności i potencjalnego
działania rakotwórczego nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka.

W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym obserwowano zwiększenie masy wątroby
u myszy, szczurów i psów, czemu często towarzyszył centralnozrazikowy przerost wątroby. Po
przerwaniu leczenia obserwowano odwracalność zmian. W badaniach działania rakotwórczego
przeprowadzonych na szczurach i myszach obserwowano zwiększoną częstość występowania guzów
wątroby. Te wnioski dotyczące wątroby są konsekwencją pobudzenia mikrosomalnych enzymów
wątrobowych – działania, którego nie obserwowano u pacjentów leczonych produktem pirfenidon.
Uważa się, że te odkrycia nie dotyczą ludzi.

U samic szczurów obserwowano statystycznie istotne zwiększenie częstości występowania guzów
macicy podczas podawania 1500 mg/kg mc. na dobę – dawki 37-krotnie większej od dawki
stosowanej u ludzi (2403 mg/dobę). Wyniki badań mechanistycznych wskazują, że występowanie
guzów macicy jest prawdopodobnie związane z długotrwałym zaburzeniem równowagi hormonów
płciowych, zależnym od dopaminy w mechanizmie endokrynologicznym charakterystycznym dla
gatunku szczurów, a nie występującym u ludzi.

W badaniach dotyczących toksycznego wpływu na reprodukcję wykazano brak działań niepożądanych
na płodność samców i samic czy rozwój pourodzeniowy potomstwa u szczurów, ani nie wykazano
teratogenności u szczurów (w dawce 1000 mg/kg mc. na dobę) lub u królików (w dawce 300 mg/kg
mc. na dobę). U zwierząt dochodzi do przenikania pirfenidonu i (lub) jego metabolitów przez łożysko
z możliwością gromadzenia pirfenidonu i (lub) jego metabolitów w płynie owodniowym. W dużych
dawkach (≥ 450 mg/kg mc. na dobę) u szczurów dochodziło do przedłużenia cyklu rozrodczego i
wysokiej częstości występowania nieregularnych cyklów. W dużych dawkach (≥ 1000 mg/kg mc. na
dobę) u szczurów dochodziło do wydłużenia czasu ciąży i zmniejszenia przeżywalności płodów. W
badaniach na szczurach w okresie laktacji wykazano, że pirfenidon i (lub) jego metabolity przenikają
do mleka z możliwością gromadzenia pirfenidonu i (lub) jego metabolitów w mleku.

W standardowym zestawie badań nie wykazano dowodów świadczących o mutagennym lub
genotoksycznym działaniu pirfenidonu, a podczas badań ekspozycji na promieniowanie UV nie
wykazano działania mutagennego. W badaniach dotyczących ekspozycji na promieniowanie UV
uzyskano dodatnie wyniki testu fotoklastogennego w komórkach płuc chomika chińskiego.

Po doustnym podaniu pirfenidonu świnkom morskim narażonym na promieniowanie UVA/UVB nie

obserwowano działania fototoksycznego i podrażnienia. Stosowanie filtra przeciwsłonecznego
prowadziło do zmniejszenia nasilenia zmian skórnych.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Laktoza jednowodna
Kroskarmeloza sodowa
Hypromeloza 3 mPas (typ 2910)
Żelaza tlenek czerwony (E 172) (dla dawki 801 mg)
Żelaza tlenek żółty (E 172) (dla dawki 267 mg)
Krzemionka koloidalna bezwodna
Sodu stearylofumaran

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Produkt leczniczy Pirfenidone Aurovitas, 267 mg i 801 mg, tabletki dostępny jest w blistrach z
przezroczystej folii PVC/PVDC/Aluminium, w tekturowym pudełku.

Wielkości opakowań:
Blistry: 7, 14, 21, 28, 35, 42, 49, 56, 63, 84, 168 i 252 tabletki.

Blistry perferowane, jednodawkowe:
267 mg: 252 x 1 tabletka
801 mg: 84 x 1 tabletka

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Aurovitas Pharma Polska Sp. z o.o.
ul. Sokratesa 13D lokal 27
01-909 Warszawa

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

267 mg, pozwolenie nr: 28048
801 mg, pozwolenie nr: 28049

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 2023-10-19

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

2026-01-01

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.