# Pirfenidone Sandoz

> Pirfenidon · 801 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Pirfenidone Sandoz
- **Nazwa powszechna:** Pirfenidonum
- **Substancja czynna:** [Pirfenidon](https://apteka.online/odpowiedniki/pirfenidonum)
- **Moc:** 801 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rpz
- **Kod ATC:** L04AX05
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 27140
- **Podmiot odpowiedzialny:** Sandoz GmbH
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-immunosupresyjne/pirfenidone-sandoz-tabl-powl-801-mg-sandoz
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-immunosupresyjne/pirfenidone-sandoz-tabl-powl-801-mg-sandoz.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/44958/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/44958/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 84 tabl. | 7613421107291 | Rpz | bezpłatnie w placówce | Niedostępny (1/5) | — |

## Leki refundowane

### 84 tabl. — EAN 7613421107291

Lek refundowany wydawany bezpłatnie w placówce (brak ceny detalicznej w obwieszczeniu).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie.

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest Pirfenidone Sandoz i w jakim celu się go stosuje?
Lek Pirfenidone Sandoz zawiera substancję czynną pirfenidon i jest stosowany w leczeniu
idiopatycznego włóknienia płuc u osób dorosłych.

Idiopatyczne włóknienie płuc to choroba, w której tkanka płucna staje się obrzęknięta i z czasem
bliznowacieje, w wyniku czego dochodzi do utrudnienia głębokiego oddychania. Utrudnia to właściwą
pracę płuc. Lek Pirfenidone Sandoz pomaga zmniejszyć bliznowacenie i obrzmienie płuc oraz pomaga
lepiej oddychać.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Pirfenidone Sandoz

Kiedy nie stosować leku Pirfenidone Sandoz
• jeśli pacjent ma uczulenie na pirfenidon lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
• jeśli uprzednio u pacjenta podczas stosowania pirfenidonu wystąpił obrzęk naczynioruchowy,
obejmujący objawy, takie jak obrzęk twarzy, warg i (lub) języka, i który mógł być związany
z trudnościami w oddychaniu lub świszczącym oddechem;
• jeśli pacjent stosuje lek o nazwie fluwoksamina (stosowany w leczeniu depresji i zaburzenia
obsesyjno-kompulsyjnego);
• w przypadku ciężkiej lub schyłkowej niewydolności wątroby;
• w przypadku ciężkiej lub schyłkowej niewydolności nerek wymagającej dializoterapii.

Jeśli którakolwiek z wymienionych sytuacji dotyczy pacjenta, nie należy stosować leku Pirfenidone
Sandoz. W razie wątpliwości należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Pirfenidone Sandoz należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
• Podczas stosowania leku Pirfenidone Sandoz może rozwinąć się większa wrażliwość na światło
słoneczne (reakcja nadwrażliwości na światło). Podczas stosowania leku Pirfenidone Sandoz
należy unikać przebywania na słońcu (także w solarium). Należy stosować filtry przeciwsłoneczne

2 DK/H/3249/IA/010/G

i zakrywać ramiona, nogi i głowę, aby ograniczyć ekspozycję na światło słoneczne (patrz punkt 4:
Możliwe działania niepożądane).
• Nie należy stosować innych leków, takich jak antybiotyki z grupy tetracyklin (np. doksycyklina),
które mogą spowodować większą wrażliwość na światło słoneczne.
• Należy powiedzieć lekarzowi o występowaniu zaburzenia czynności nerek.
• Należy powiedzieć lekarzowi o występowaniu łagodnego lub umiarkowanego zaburzenia
czynności wątroby.
• Przed rozpoczęciem stosowania leku Pirfenidone Sandoz i w czasie jego stosowania należy
zaprzestać palenia tytoniu. Palenie tytoniu może zmniejszyć działanie leku Pirfenidone Sandoz.
• Lek Pirfenidone Sandoz może wywoływać zawroty głowy i zmęczenie. Należy zachować
ostrożność podczas wykonywania czynności wymagających zachowania czujności i koordynacji.
• Lek Pirfenidone Sandoz może powodować zmniejszenie masy ciała. Lekarz będzie kontrolować
masę ciała pacjenta stosującego ten lek.
• W związku z leczeniem lekiem Pirfenidone Sandoz zgłaszano występowanie zespołu StevensaJohnsona, toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka oraz reakcji polekowej z eozynofilią
i objawami ogólnymi (zespołu DRESS). Należy przerwać stosowanie leku Pirfenidone Sandoz i
natychmiast zwrócić się do lekarza, jeśli wystąpi którykolwiek z objawów związanych z tymi
ciężkimi reakcjami skórnymi, opisanych w punkcie 4.

Pirfenidone Sandoz może powodować ciężkie zaburzenia czynności wątroby, a niektóre przypadki
zakończyły się zgonem. Przed rozpoczęciem stosowania leku Pirfenidone Sandoz należy wykonać
badania krwi, które będą powtarzane raz w miesiącu przez pierwszych 6 miesięcy leczenia,
a następnie co 3 miesiące przez cały okres stosowania leku w celu kontroli czynności wątroby. Ważne
jest, aby przeprowadzać regularne testy krwi przez cały okres stosowania leku Pirfenidone Sandoz.

Dzieci i młodzież
Leku Pirfenidone Sandoz nie podawać dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Pirfenidone Sandoz a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Jest to szczególnie ważne
w przypadku przyjmowania poniżej wymienionych leków, ponieważ mogą one zmieniać działanie
leku Pirfenidone Sandoz.

Leki, które mogą nasilać działania niepożądane leku Pirfenidone Sandoz:
• enoksacyna (rodzaj antybiotyku)
• cyprofloksacyna (rodzaj antybiotyku)
• amiodaron (lek stosowany w leczeniu niektórych chorób serca)
• propafenon (lek stosowany w leczeniu niektórych chorób serca)
• fluwoksamina (lek stosowany w leczeniu depresji i zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego).

Leki, które mogą osłabiać działanie leku Pirfenidone Sandoz:
• omeprazol (lek stosowany w leczeniu schorzeń, takich jak niestrawność, choroba refluksowa
przełyku)
• ryfampicyna (rodzaj antybiotyku).

Pirfenidone Sandoz z jedzeniem i piciem
Podczas stosowania leku nie należy pić soku grejpfrutowego. Grejpfrut może zakłócać prawidłowe
działanie leku Pirfenidone Sandoz.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży, planuje mieć dziecko lub przypuszcza, że może być w ciąży, jako środek
ostrożności zaleca się unikanie stosowania leku Pirfenidone Sandoz, ponieważ ryzyko dla
nienarodzonego dziecka jest nieznane.

Jeśli pacjentka karmi piersią lub planuje karmić piersią, należy zwrócić się lekarza lub farmaceuty
przed zastosowaniem leku Pirfenidone Sandoz. Nie wiadomo, czy Pirfenidone Sandoz przenika do

3 DK/H/3249/IA/010/G

mleka kobiet karmiących piersią, dlatego lekarz omówi z pacjentką zagrożenia i korzyści wynikające
ze stosowania tego leku w okresie karmienia piersią, jeśli pacjentka podejmie taką decyzję.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie prowadzić pojazdów ani nie obsługiwać żadnych maszyn, jeśli po przyjęciu leku Pirfenidone
Sandoz występują zawroty głowy lub zmęczenie.

Pirfenidone Sandoz zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”

### 3. Jak stosować Pirfenidone Sandoz?
Leczenie lekiem Pirfenidone Sandoz powinno być rozpoczynane i nadzorowane przez lekarza
specjalistę posiadającego doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc.

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek jest zazwyczaj stosowany we wzrastających dawkach w następujący sposób:
• przez pierwsze 7 dni należy przyjmować dawkę 267 mg (1 żółta tabletka) 3 razy na dobę z
pokarmem (w sumie 801 mg/dobę);
• od dnia 8. do 14. należy przyjmować dawkę 534 mg (2 żółte tabletki) 3 razy na dobę z pokarmem
(w sumie 1602 mg/dobę);
• od dnia 15. (leczenie podtrzymujące) należy przyjmować dawkę 801 mg (3 żółte tabletki lub 1
ciemnoróżowa tabletka) 3 razy na dobę z pokarmem (w sumie 2403 mg/dobę).

Zalecana dobowa dawka podtrzymująca leku Pirfenidone Sandoz to 801 mg (3 żółte tabletki lub 1
ciemnoróżowa tabletka) trzy razy na dobę przyjmowane z pokarmem, w sumie 2403 mg/dobę.

Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą, podczas lub po posiłku w celu zmniejszenia
ryzyka działań niepożądanych, takich jak nudności (mdłości) i zawroty głowy. Jeśli objawy utrzymują
się, należy zwrócić się do lekarza.

Zmniejszanie dawki z powodu działań niepożądanych
Lekarz może zmniejszyć dawkę leku, jeśli u pacjenta wystąpią działania niepożądane, takie jak
zaburzenia żołądka, wszelkie reakcje skórne na światło słoneczne lub solarium, lub istotne zmiany
aktywności enzymów wątrobowych.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Pirfenidone Sandoz
W przypadku przyjęcia większej niż zalecana liczby tabletek należy niezwłocznie skontaktować się
z lekarzem, farmaceutą lub izbą przyjęć najbliższego szpitala i zabrać ze sobą lek.

Pominięcie przyjęcia leku Pirfenidone Sandoz
W przypadku pominięcia dawki należy ją przyjąć jak najszybciej. Nie należy stosować dawki
podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Należy zachować co najmniej 3-godzinny odstęp
pomiędzy przyjmowanymi dawkami. W ciągu doby nie należy przyjmować więcej tabletek niż
zalecana dawka dobowa.

Przerwanie stosowania leku Pirfenidone Sandoz
W pewnych sytuacjach lekarz prowadzący może doradzić przerwanie stosowania leku Pirfenidone
Sandoz. Jeśli
z jakiejkolwiek przyczyny dojdzie do przerwania stosowania leku Pirfenidone Sandoz przez okres
dłuższy niż 14 kolejnych dni, lekarz na nowo rozpocznie leczenie od dawki 267 mg 3 razy na dobę,
stopniowo zwiększając dawkę do 801 mg 3 razy na dobę.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się

4 DK/H/3249/IA/010/G

do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy niezwłocznie przerwać stosowanie leku Pirfenidone Sandoz i zgłosić się po pomoc medyczną,
jeśli pacjent zauważy wystąpienie któregokolwiek z poniższych objawów przedmiotowych lub
podmiotowych:
• Obrzęk twarzy, warg i (lub) języka, swędzenie, pokrzywka, trudności w oddychaniu lub
świszczący oddech lub uczucie omdlenia. Są to objawy ciężkiej reakcji alergicznej zwanej
obrzękiem naczynioruchowym lub anafilaksji.
• Żółte zabarwienie oczu lub skóry, lub ciemny mocz, któremu może towarzyszyć swędzenie skóry,
ból w prawej górnej części brzucha, utrata apetytu, krwawienie lub łatwiejsze niż zwykle
siniaczenie, lub uczucie zmęczenia. Mogą to być objawy nieprawidłowej czynności wątroby i
mogą wskazywać na uszkodzenie wątroby, które jest niezbyt częstym działaniem niepożądanym
leku Pirfenidone Sandoz.
• Czerwonawe, nieuniesione lub okrągłe plamy na tułowiu, często z centralnie położonymi
pęcherzami, łuszczeniem się skóry, owrzodzeniami jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych
i oczu. Te ciężkie wysypki skórne mogą być poprzedzone gorączką i objawami grypopodobnymi
(zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka).
• Rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół DRESS lub
zespół nadwrażliwości na lek).

Inne działania niepożądane, które mogą wystąpić
Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób):
• zakażenia gardła lub dróg oddechowych prowadzących do płuc i (lub) zapalenie zatok
• nudności
• zaburzenia żołądkowe, takie jak zarzucanie treści żołądkowej do przełyku, wymioty, zaparcia
• biegunka
• niestrawność lub rozstrój żołądka
• utrata masy ciała
• zmniejszenie apetytu
• zaburzenia snu
• zmęczenie
• zawroty głowy
• ból głowy
• duszność
• kaszel
• ból stawów

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):
• zakażenia pęcherza moczowego
• uczucie senności
• zaburzenia smaku
• uderzenia gorąca
• zaburzenia żołądkowe, takie jak uczucie wzdęcia, bóle brzucha i uczucie dyskomfortu w obrębie
• jamy brzusznej, zgaga i gazy
• badania krwi mogą wskazywać na zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych
• reakcje skórne po przebywaniu na słońcu lub w solarium
• zaburzenia skóry, takie jak swędzenie skóry, zaczerwienienie skóry, suchość skóry, wysypka
skórna
• ból mięśni
• uczucie osłabienia lub uczucie braku energii

5 DK/H/3249/IA/010/G

• ból w klatce piersiowej
• oparzenie słoneczne

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób):
• małe stężenie sodu we krwi. Może ono powodować ból głowy, zawroty głowy, dezorientację,
osłabienie, skurcze mięśni lub nudności i wymioty.
• badania krwi mogą wykazać zmniejszenie liczby białych krwinek.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać Pirfenidone Sandoz?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na tekturowym pudełku i
blistrze po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Nie przechowywać leku w temperaturze powyżej 30°C.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Pirfenidone Sandoz
Pirfenidone Sandoz, 267 mg, tabletki powlekane
• Substancją czynną leku jest pirfenidon. Każda tabletka powlekana zawiera 267 mg pirfenidonu.
• Pozostałe składniki to:
Rdzeń tabletki: skrobia żelowana, kukurydziana, kroskarmeloza sodowa,
hydroksypropyloceluloza,, krzemu dwutlenek, magnezu stearynian.
Otoczka tabletki (Opadry yellow 85F220100): alkohol poliwinylowy – częściowo hydrolizowany,
tytanu dwutlenek (E171), makrogol 3350, talk i żelaza tlenek żółty (E172).

Pirfenidone Sandoz, 801 mg, tabletki powlekane
• Substancją czynną leku jest pirfenidon. Każda tabletka powlekana zawiera 801 mg pirfenidonu.
• Pozostałe składniki to:
Rdzeń tabletki: skrobia żelowana, kukurydziana, kroskarmeloza sodowa,
hydroksypropyloceluloza, , krzemu dwutlenek, magnezu stearynian.
Otoczka tabletki (Opadry pink 85F240048): alkohol poliwinylowy – częściowo hydrolizowany,
tytanu dwutlenek (E171), makrogol 3350, talk, żelaza tlenek żółty (E172), żelaza tlenek czerwony
(E172), żelaza tlenek czarny (E172).

Jak wygląda lek Pirfenidone Sandoz i co zawiera opakowanie
Pirfenidone Sandoz, 267 mg, tabletki powlekane
Tabletki powlekane są żółte, owalne, obustronnie wypukłe, o wymiarach około 1,2 x 0,7 cm,
z wytłoczeniem ‘SD267’ po jednej stronie.

6 DK/H/3249/IA/010/G

Pirfenidone Sandoz, 801 mg, tabletki powlekane
Tabletki powlekane są ciemnoróżowe, owalne, obustronnie wypukłe, o wymiarach około 1,8 x 0,9 cm,
z wytłoczeniem ‘SD801’ po jednej stronie.

Pirfenidone Sandoz, 267 mg, tabletki powlekane
Lek jest dostępny w blistrach z folii PVC/PE/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku:
• Blistry zawierają 63 lub 252 tabletki powlekane.
• Blistry jednodawkowe zawierające 63 x 1 lub 252 x 1 tabletka powlekana.

Pirfenidone Sandoz, 801 mg, tabletki powlekane
Lek jest dostępny w blistrach z folii PVC/PE/PVDC-Aluminium w tekturowym pudełku:
• Blistry zawierają 84 tabletki powlekane.
• Blistry jednodawkowe zawierające 84 x 1.
Każdy blister jest oznaczony następującymi symbolami, aby przypomnieć o konieczności zażycia
dawki trzy razy na dobę:

(wschód słońca, dawka poranna) (słońce; dawka w ciągu dnia) (księżyc, dawka
wieczorna)
Pn. Wt. Śr. Czw. Pt. Sob. Ndz.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Podmiot odpowiedzialny
Sandoz GmbH
Biochemiestrasse 10
A-6250 Kundl
Austria

Wytwórca
Lek Pharmaceuticals d.d.
Verovškova 57
1526 Ljubljana
Słowenia

Lek Pharmaceuticals d.d.
Trimlini 2d
9220 Lendava
Słowenia

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Dania Pirfenidone Sandoz
Belgia Pirfenidon Sandoz 267 mg filmomhulde tabletten
Pirfenidon Sandoz 801 mg filmomhulde tabletten
Grecja Pirfenidone/Sandoz 267 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία
Hiszpania Pirfenidona Sandoz 267 mg comprimidos recubiertos con película EFG
Pirfenidona Sandoz 801 mg comprimidos recubiertos con película EFG
Finlandia Pirfenidone Sandoz 267 mg tabletti, kalvopäällysteinen
Pirfenidone Sandoz 801 mg tabletti, kalvopäällysteinen
Francja PIRFENIDONE SANDOZ 267 mg, comprimé pelliculé
PIRFENIDONE SANDOZ 801 mg, comprimé pelliculé
Węgry Pirfenidon Sandoz 267 mg filmom obložene tablete
Pirfenidon Sandoz 801 mg filmom obložene tablete
Włochy Pirfenidone Sandoz
Irlandia Północna Pirfenidone Sandoz 267 mg, Filmcoated Tablet
Pirfenidone Sandoz 801 mg, Filmcoated Tablet
Holandia Pirfenidon Sandoz 267 mg, filmomhulde tabletten

7 DK/H/3249/IA/010/G

Pirfenidon Sandoz 801 mg, filmomhulde tabletten
Norwegia Pirfenidone Sandoz
Polska Pirfenidone Sandoz
Portugalia Pirfenidona Sandoz
Szwecja Pirfenidone Sandoz

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji o leku należy zwrócić się do miejscowego
przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Sandoz Polska Sp. z o.o.
ul. Domaniewska 50 C
02-672 Warszawa
tel. 22 209 70 00

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 07/2024

Logo Sandoz

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

1 DK/H/XXXX/WS/258

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Pirfenidone Sandoz, 267 mg, tabletki powlekane
Pirfenidone Sandoz, 801 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera 267 mg pirfenidonu (Pirfenidonum).
Każda tabletka powlekana zawiera 801 mg pirfenidonu (Pirfenidonum).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana

Pirfenidone Sandoz, 267 mg, tabletki powlekane
Tabletki powlekane są żółte, owalne, obustronnie wypukłe, o wymiarach około 1,2 x 0,7 cm,
z wytłoczeniem ‘SD267’ po jednej stronie.

Pirfenidone Sandoz, 801 mg, tabletki powlekane
Tabletki powlekane są ciemnoróżowe, owalne, obustronnie wypukłe, o wymiarach około 1,8 x 0,9 cm,
z wytłoczeniem ‘SD801’ po jednej stronie.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Pirfenidon jest wskazany w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc (ang. idiopathic pulmonary
fibrosis, IPF) u osób dorosłych.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie produktem pirfenidonem powinien rozpoczynać i nadzorować lekarz specjalista posiadający
doświadczenie w zakresie diagnostyki i leczenia idiopatycznego włóknienia płuc.

Dawkowanie

Dorośli
We wstępnym okresie leczenia dawkę należy stopniowo zwiększać do zalecanej dawki dobowej 2403
mg w ciągu 14 dni w następujący sposób:
  Od 1. do 7. dnia: 267 mg trzy razy na dobę (801 mg/dobę)
  Od 8. do 14. dnia: 534 mg trzy razy na dobę (1602 mg/dobę)
  Od 15. dnia: 801 mg trzy razy na dobę (2403 mg/dobę)

Zalecana dawka dobowa pirfenidonu w leczeniu podtrzymującym to 801 mg trzy razy na dobę
z pokarmem, łącznie 2403 mg/dobę.

Nie zaleca się stosowania dawek większych niż 2403 mg/dobę (patrz punkt 4.9).

2 DK/H/XXXX/WS/258

Pacjenci, u których leczenie pirfenidonem zostanie przerwane na okres 14 kolejnych dni lub dłużej,
powinni ponownie rozpocząć leczenie od 2-tygodniowego okresu stopniowego dostosowywania
dawki do zalecanej dawki dobowej.

W przypadku przerwania leczenia na okres krótszy niż kolejnych 14 dni można przywrócić uprzednio
stosowaną zalecaną dawkę dobową bez okresu ustalania dawki.

Dostosowanie dawki i inne ustalenia dotyczące bezpiecznego stosowania
Zdarzenia dotyczące żołądka i jelit: Pacjentom z nietolerancją leczenia z powodu niepożądanych
działań ze strony układu pokarmowego należy przypomnieć, że produkt leczniczy należy przyjmować
z pokarmem. Jeśli objawy nie ustąpią, dawkę pirfenidonu można zmniejszyć do 267 mg – 534 mg
podawanych dwa do trzech razy na dobę z pokarmem, z ponownym zwiększeniem do zalecanej dawki
dobowej w zależności od tolerancji leczenia. Jeśli objawy utrzymują się, pacjentom można zalecić
przerwanie leczenia na okres od jednego do dwóch tygodni, aż objawy ustąpią.

Reakcja nadwrażliwości na światło lub wysypka: Pacjentom, u których występuje łagodna do
umiarkowanej reakcja nadwrażliwości na światło lub wysypka, należy przypomnieć o stosowaniu
filtra przeciwsłonecznego w ciągu dnia i unikaniu ekspozycji na słońce (patrz punkt 4.4). Dawkę
pirfenidonu można zmniejszyć do 801 mg na dobę (267 mg trzy na dobę). Jeśli wysypka nie ustąpi po
7 dniach, należy przerwać stosowanie pirfenidonu na 15 dni i ponownie zwiększyć dawkę do
zalecanej dawki dobowej w taki sam sposób, jak w okresie stopniowego zwiększania dawki.

Pacjentom, u których wystąpią ciężkie reakcje nadwrażliwości na światło lub wysypka, należy zalecić
przerwanie leczenia i konsultację z lekarzem (patrz punkt 4.4). Po ustąpieniu wysypki pirfenidon
może być ponownie wprowadzony pod nadzorem lekarza, ze zwiększaniem dawki do zalecanej dawki
dobowej.

Czynność wątroby: W przypadku istotnego zwiększenia aktywności aminotransferazy alaninowej
i (lub) asparaginowej (AlAT/AspAT) ze zwiększonym lub niezwiększonym stężeniem bilirubiny
należy dostosować dawkę pirfenidonu lub przerwać leczenie zgodnie z wytycznymi wymienionymi
w punkcie 4.4.

Szczególne populacje

Osoby w podeszłym wieku
Nie ma potrzeby dostosowywania dawki u pacjentów w wieku 65 lat i starszych (patrz punkt 5.2).

Zaburzenie czynności wątroby
Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu
łagodnym do umiarkowanego (tj. klasa A i B w klasyfikacji Childa-Pugha). Ponieważ jednak stężenie
pirfenidonu w osoczu u niektórych osób z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu łagodnym do
umiarkowanego może być zwiększone, należy zachować ostrożność podczas pirfenidonu w tej
populacji. Leczenia pirfenidonem nie należy stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby
lub krańcową niewydolnością wątroby (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2).

Zaburzenie czynności nerek
Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o nasileniu
łagodnym. Pirfenidon należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z umiarkowanymi
(Clkr 30-50 ml/min) zaburzeniami czynności nerek. Leczenia pirfenidonem nie należy stosować
u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (Clkr < 30 ml/min) lub krańcową niewydolnością nerek
wymagającą dializoterapii (patrz punkty 4.3 i 5.2).

Dzieci i młodzież
Stosowanie pirfenidonu u dzieci i młodzieży nie jest właściwe w idiopatycznym włóknieniu płuc.

3 DK/H/XXXX/WS/258

Sposób podawania
Pirfenidon przeznaczony jest do stosowania doustnego. Kapsułki należy połykać w całości, popijając
wodą i przyjmować z pokarmem, aby zmniejszyć możliwość wystąpienia nudności i zawrotów głowy
(patrz punkty 4.8 i 5.2).

#### 4.3 Przeciwwskazania

  Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
  Obrzęk naczynioruchowy podczas stosowania pirfenidonu w wywiadzie (patrz punkt 4.4).
  Jednoczesne stosowanie fluwoksaminy (patrz punkt 4.5).
  Ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub krańcowa niewydolność wątroby (patrz punkty 4.2
i 4.4).
  Ciężka niewydolność nerek (Clkr < 30 ml/min) lub krańcowa niewydolność nerek wymagająca
dializoterapii (patrz punkty 4.2 i 5.2).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Czynność wątroby
Zwiększenie aktywności aminotransferaz zgłaszano u pacjentów leczonych pirfenidonem. Testy oceny
czynności wątroby (AlAT, AspAT i stężenie bilirubiny) należy wykonać przed rozpoczęciem leczenia
pirfenidonem, raz w miesiącu przez pierwszych 6 miesięcy, a następnie co 3 miesiące (patrz punkt
4.8).

Jeśli po rozpoczęciu leczenia pirfenidonem dojdzie do > 3 do < 5-krotnego zwiększenia aktywności
aminotransferazy powyżej górnej granicy normy (GGN) bez zwiększenia stężenia bilirubiny oraz bez
wystąpienia przedmiotowych lub podmiotowych objawów polekowego uszkodzenia wątroby, należy
wykluczyć inne przyczyny i ściśle monitorować stan pacjenta. Należy rozważyć odstawienie innych
leków działających toksycznie na wątrobę. Jeśli jest to właściwe z klinicznego punktu widzenia,
należy zmniejszyć dawkę pirfenidonu lub przerwać stosowanie leku. Gdy wyniki testówwątrobowych
powrócą do normy, można ponownie zwiększyć dawkę pirfenidonu do zalecanej dawki dobowej, jeśli
będzie tolerowana.

Polekowe uszkodzenie wątroby
Niezbyt często zwiększenie aktywności AspAT i AlAT przebiegało z jednoczesnym zwiększeniem
stężenia bilirubiny. Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano przypadki ciężkiego, polekowego
uszkodzenia wątroby, w tym pojedyncze przypadki zakończone zgonem (patrz punkt 4.8).

Oprócz zalecanego regularnego monitorowania czynności wątroby, należy wykonać szybką ocenę
stanu klinicznego i testy czynności wątroby u pacjentów z objawami wskazującymi na uszkodzenie
wątroby, takimi jak uczucie zmęczenia, jadłowstręt, uczucie dyskomfortu w prawej górnej części
brzucha, ciemne zabarwienie moczu lub żółtaczka.

Jeśli dojdzie do > 3 do < 5-krotnego zwiększenia aktywności aminotransferazy powyżej górnej
granicy normy i wystąpi hiperbilirubinemia lub kliniczne przedmiotowe lub podmiotowe objawy
wskazujące na uszkodzenie wątroby, należy trwale przerwać stosowanie pirfenidonu i nie stosować
produktu leczniczego ponownie u pacjenta.

Jeśli dojdzie do ≥ 5-krotnego zwiększenia aktywności aminotransferazy powyżej górnej granicy
normy, należy trwale przerwać stosowanie pirfenidonu i nie stosować produktu leczniczego ponownie
u pacjenta.

Zaburzenie czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby o nasileniu umiarkowanym (klasa B w klasyfikacji
Childa-Pugha) ekspozycja na pirfenidon zwiększyła się o 60%. Należy zachować ostrożność podczas
stosowania pirfenidonu u pacjentów z wcześniej istniejącym zaburzeniem czynności wątroby
o nasileniu łagodnym do umiarkowanego (klasa A i B w klasyfikacji Childa-Pugha) z uwagi na

4 DK/H/XXXX/WS/258

możliwość zwiększonej ekspozycji na pirfenidon. Należy prowadzić ścisłą obserwację pacjentów pod
kątem objawów toksyczności, zwłaszcza w przypadku jednoczesnego stosowania znanego inhibitora
CYP1A2 (patrz punkty 4.5 i 5.2). Ponieważ nie oceniano wpływu pirfenidonu u pacjentów z ciężkim
zaburzeniem czynności wątroby, nie wolno stosować pirfenidonu u tych pacjentów
(patrz punkt 4.3).

Reakcja nadwrażliwości na światło i wysypka
W czasie leczenia pirfenidonem należy unikać bezpośredniej ekspozycji na światło słoneczne (także
w solarium) lub maksymalnie ją ograniczyć. Pacjentów należy poinstruować, aby stosowali filtr
przeciwsłoneczny, nosili odzież zabezpieczającą przed ekspozycją na słońce i unikali innych
produktów leczniczych wywołujących nadwrażliwość na światło. Pacjentów należy pouczyć
o potrzebie zgłoszenia objawów reakcji nadwrażliwości na światło lub wysypki lekarzowi
prowadzącemu. Ciężkie reakcje nadwrażliwości na światło występują niezbyt często. W przypadkach
reakcji nadwrażliwości na światło o nasileniu lekkim do ciężkiego lub wysypki konieczne może być
dostosowanie dawki lub czasowe przerwanie leczenia (patrz punkt 4.2).

Ciężkie reakcje skórne
Po wprowadzeniu pirfenidonu do obrotu w związku z jego stosowaniem zgłaszano występowanie
zespołu Stevensa-Johnsona (ang. Steven-Johnson Syndrome, SJS), toksycznej martwicy rozpływnej
naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN) oraz reakcji polekowej z eozynofilią i objawami
ogólnymi (zespołu DRESS), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu. Jeśli wystąpią
objawy przedmiotowe i podmiotowe sugerujące te reakcje, należy natychmiast odstawić pirfenidon.
Jeśli podczas stosowania pirfenidonu u pacjenta wystąpi zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna
martwica rozpływna naskórka lub zespół DRESS, nie wolno ponownie rozpoczynać leczenia
pirfenidonem i należy je trwale przerwać.

Obrzęk naczynioruchowy/Anafilaksja
Istnieją doniesienia o przypadkach obrzęku naczynioruchowego (niekiedy ciężkiego) z objawami
takimi jak obrzęk twarzy, warg i (lub) języka, które mogą być związane z trudnościami w oddychaniu
lub świszczącym oddechem, związanych ze stosowaniem pirfenidonu w okresie po dopuszczeniu do
obrotu. Otrzymano również zgłoszenia o występowaniu reakcji anafilaktycznych. Dlatego pacjenci,
u których wystąpią przedmiotowe lub podmiotowe objawy obrzęku naczynioruchowego lub ciężkich
reakcji alergicznych po podaniu pirfenidonu powinni natychmiast przerwać leczenie.
Postępowanie u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym lub z ciężkimi reakcjami alergicznymi
powinno być zgodne z przyjętym standardem opieki. Nie wolno stosować pirfenidonu u pacjentów,
u których w wywiadzie wystąpił obrzęk naczynioruchowy lub nadwrażliwość w związku
z pirfenidonem (patrz punkt 4.3).

Zawroty głowy
U pacjentów leczonych pirfenidonem zgłaszano zawroty głowy. Dlatego pacjenci powinni wiedzieć,
jak reagują na ten produkt leczniczy zanim rozpoczną działania wymagające czujności lub koordynacji
ruchowej (patrz punkt 4.7). W badaniach klinicznych u większości pacjentów zgłaszających zawroty
głowy doszło do jednego takiego zdarzenia i większość zdarzeń ustępowała po średnio 22 dniach. Jeśli
zawroty głowy nie ustępują lub nasilają się, konieczne może być dostosowanie dawki lub nawet
przerwanie leczenia pirfenidonem.

Zmęczenie
U pacjentów leczonych pirfenidonem obserwowano zmęczenie. Dlatego pacjenci powinni wiedzieć,
jak reagują na ten produkt leczniczy zanim rozpoczną działania wymagające czujności lub koordynacji
ruchowej (patrz punkt 4.7).

Utrata masy ciała
U pacjentów leczonych pirfenidonem zgłaszano utratę masy ciała (patrz punkt 4.8). Lekarze powinni
kontrolować masę ciała pacjentów i – gdy jest to wskazane – zachęcić do zwiększenia spożycia kalorii
w przypadkach, kiedy utrata masy ciała jest klinicznie istotna.

5 DK/H/XXXX/WS/258

Hiponatremia
U pacjentów leczonych pirfenidonem zgłaszano hiponatremię (patrz punkt 4.8). Ponieważ objawy
hiponatremii mogą być subtelne i mogą być maskowane przez jednocześnie występujące choroby,
zaleca się regularne monitorowanie odpowiednich parametrów laboratoryjnych, zwłaszcza
w przypadku wystąpienia sugestywnych objawów przedmiotowych i podmiotowych, takich jak
nudności, ból głowy lub zawroty głowy.

Informacja dotycząca substancji pomocniczych
Pirfenidone Sandoz zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną, to znaczy produkt
leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

W przybliżeniu 70–80% pirfenidonu jest metabolizowane przez CYP1A2, a inne izoenzymy CYP,
takie jak CYP2C9, 2C19, 2D6 i 2E1, uczestniczą w tym metabolizmie w mniejszym stopniu.
Spożywanie soku grejpfrutowego prowadzi do zahamowania CYP1A2, należy więc tego unikać
w czasie leczenia pirfenidonem.

Fluwoksamina i inhibitory CYP1A2
W badaniu fazy 1 jednoczesne stosowanie pirfenidonu i fluwoksaminy (silnego inhibitora CYP1A2
o hamującym wpływie na inne izoenzymy CYP [CYP2C9, 2C19 i 2D6]) doprowadziło do
czterokrotnego wzrostu ekspozycji na pirfenidon u osób niepalących.

Pirfenidon jest przeciwwskazany u pacjentów stosujących jednocześnie fluwoksaminę (patrz punkt
4.3). Przed rozpoczęciem stosowania pirfenidonu należy przerwać leczenie fluwoksaminą oraz unikać
stosowania tego produktu leczniczego w czasie leczenia pirfenidonem ze względu na zmniejszony
klirens pirfenidonu. Podczas leczenia pirfenidonem należy unikać stosowania innych leków, które są
inhibitorami zarówno CYP1A2, jak i jednego lub kilku innych izoenzymów CYP biorących udział
w metabolizmie pirfenidonu (np. CYP2C9, 2C19 i 2D6).

Ekstrapolacje wyników badań in vitro oraz in vivo wskazują, że silne i selektywne inhibitory CYP1A2
(np. enoksacyna) mogą zwiększać ekspozycję na pirfenidon dwu-, a nawet czterokrotnie. Jeśli nie
można uniknąć jednoczesnego stosowania pirfenidonu i silnego, selektywnego inhibitora CYP1A2,
dawkę pirfenidonu należy zmniejszyć do 801 mg na dobę (267 mg trzy razy na dobę). Należy
prowadzić ciągłą obserwację pacjentów, czy nie występują u nich działania niepożądane związane ze
stosowaniem pirfenidonu. W razie konieczności należy przerwać leczenie pirfenidonem (patrz punkty
#### 4.2 i 4.4).

Jednoczesne stosowanie pirfenidonu i 750 mg cyprofloksacyny (umiarkowanego inhibitora CYP1A2)
spowodowało zwiększenie ekspozycji na pirfenidon o 81%. W przypadku konieczności przyjmowania
cyprofloksacyny w dawce 750 mg dwa razy na dobę, dawkę pirfenidonu należy zmniejszyć do 1602
mg na dobę (534 mg trzy razy na dobę). Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego
stosowania pirfenidonu i cyprofloksacyny w dawce 250 mg lub 500 mg raz lub dwa razy na dobę.

Pirfenidon należy stosować ostrożnie u pacjentów leczonych innymi umiarkowanymi inhibitorami
CYP1A2 (np. amiodaronem, propafenonem).

Szczególną ostrożność należy zachować również podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów
CYP1A2 z silnymi inhibitorami jednego lub kilku izoenzymów CYP biorących udział w metabolizmie
pirfenidonu, takich jak CYP2C9 (np. amiodaron, flukonazol), 2C19 (np. chloramfenikol) i 2D6 (np.
fluoksetyna, paroksetyna).

Palenie tytoniu i induktory CYP1A2
W badaniu fazy 1 dotyczącym interakcji oceniono wpływ palenia tytoniu (induktor CYP1A2) na
farmakokinetykę pirfenidonu. Ekspozycja na pirfenidon u palaczy wyniosła 50% ekspozycji
obserwowanej u osób niepalących. Palenie tytoniu może pobudzać wytwarzanie enzymów
wątrobowych, zwiększając w ten sposób klirens produktu leczniczego i zmniejszając ekspozycję. Na

6 DK/H/XXXX/WS/258

podstawie obserwowanego związku pomiędzy paleniem tytoniu i jego potencjalnym wpływem na
pobudzanie CYP1A2 należy unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP1A2, w tym
palenia tytoniu, podczas leczenia pirfenidonem. Pacjentów należy zachęcać, aby przed rozpoczęciem
i w trakcie leczenia pirfenidonem przerwali stosowanie silnych induktorów CYP1A2 oraz zaprzestali
palenia tytoniu.

Jednoczesne stosowanie umiarkowanie silnych induktorów CYP1A2 (np. omeprazol) może
teoretycznie doprowadzić do zmniejszenia stężenia pirfenidonu w osoczu.

Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych działających jako silne induktory zarówno CYP1A2,
jak i innych izoenzymów CYP biorących udział w metabolizmie pirfenidonu (np. ryfampicyna), może
doprowadzić do znacznego obniżenia stężenia pirfenidonu w osoczu. Należy unikać stosowania tych
produktów leczniczych, kiedy to możliwe.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Brak danych dotyczących stosowania pirfenidonu u kobiet w ciąży.
U zwierząt dochodzi do przenikania pirfenidonu i (lub) jego metabolitów przez łożysko z możliwością
gromadzenia pirfenidonu i (lub) jego metabolitów w płynie owodniowym.
Podczas stosowania dużych dawek (≥ 1 000 mg/kg mc./dobę) u szczurów wykazano wydłużenie czasu
ciąży i zmniejszenie przeżywalności płodów.
W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania pirfenidonu w okresie ciąży.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy pirfenidon lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Dostępne dane
farmakokinetyczne u zwierząt wskazują na przenikanie pirfenidonu i (lub) jego metabolitów do mleka
z możliwością gromadzenia pirfenidonu i (lub) jego metabolitów w mleku (patrz punkt 5.3). Nie
można wykluczyć zagrożenia dla dzieci karmionych piersią.

Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać leczenie pirfenidonem, biorąc
pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia pirfenidonem dla matki.

Płodność
W badaniach przedklinicznych nie obserwowano niepożądanego wpływu na płodność (patrz punkt
5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Pirfenidon może wywoływać zawroty głowy i zmęczenie, co może mieć umiarkowany wpływ na
zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, dlatego pacjenci powinni zachować
ostrożność prowadząc pojazdy lub obsługując maszyny, jeśli wystąpią u nich wspomniane objawy.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi podczas badań klinicznych, w czasie
których pirfenidon stosowano w dawce 2 403 mg/dobę w porównaniu z placebo, były: nudności
(32,4% w porównaniu z 12,2%), wysypka (26,2% w porównaniu z 7,7%), biegunka (18,8%
w porównaniu z 14,4%), zmęczenie (18,5% w porównaniu z 10,4%), niestrawność (16,1%
w porównaniu z 5,0%), zmniejszenie apetytu (20,7% w porównaniu z 8,0%), ból głowy (10,1%
w porównaniu z 7,7%) oraz reakcja nadwrażliwości na światło (9,3% w porównaniu z 1,1%).

Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych
Bezpieczeństwo stosowania pirfenidonu oceniono w badaniach klinicznych z udziałem 1 650
ochotników i pacjentów. W badaniach prowadzonych metodą otwartej próby oceniono ponad 170
pacjentów przez okres ponad pięciu lat, a niektórych przez okres do 10 lat.

7 DK/H/XXXX/WS/258

W tabeli 1 zestawiono zbiorczo działania niepożądane zgłaszane z częstością ≥ 2% wśród 623
pacjentów otrzymujących pirfenidon w zalecanej dawce 2 403 mg/dobę w trzech badaniach
podstawowych fazy 3. W tabeli 1. wymieniono również działania niepożądane obserwowane po
prowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Działania niepożądane są zestawione wg klasyfikacji
układów i narządów, i w obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania [bardzo często (≥
1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1
000), nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)], działania niepożądane są
wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

Tabela 1 Działania niepożądane wg klasyfikacji układów i narządów oraz klasyfikacji
MedDRA dotyczącej częstości występowania
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Bardzo często Zakażenie górnych dróg oddechowych
Często Zakażenie układu moczowego
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Niezbyt często Agranulocytoza1
Zaburzenia układu immunologicznego
Niezbyt często Obrzęk naczynioruchowy1
Częstość nieznana Anafilaksja1
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często Zmniejszenie masy ciała; zmniejszenie apetytu
Niezbyt często Hiponatremia1
Zaburzenia psychiczne
Bardzo często Bezsenność
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często Ból głowy; zawroty głowy
Często Senność; zaburzenia smaku; letarg
Zaburzenia naczyniowe
Często Uderzenia gorąca
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo często Duszność; kaszel
Często Kaszel z odkrztuszaniem
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często Niestrawność; nudności; biegunka; choroba refluksowa przełyku;
wymioty;zaparcie
Często Rozdęcie brzucha; dolegliwości brzuszne; bóle brzucha; bóle w nadbrzuszu;
dolegliwości żołądkowe, zapalenie żołądka, wzdęcia
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często Zwiększenie aktywności AlAT; zwiększenie aktywności AspAT, zwiększenie
aktywności gamma-glutamylotransferazy
Niezbyt często Zwiększenie stężenia bilirubiny całkowitej w surowicy w połączeniu
zezwiększeniem aktywności AlAT i AspAT1; polekowe uszkodzenie
wątroby2
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo często Wysypka
Często Reakcja nadwrażliwości na światło; świąd; rumień; suchość skóry; wysypka
rumieniowa; wysypka plamkowa; wysypka swędząca
Częstość nieznana Zespół Stevensa-Johnsona1 ; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka1,
reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS)1
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często Bóle stawów

8 DK/H/XXXX/WS/258

Często Bóle mięśni
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często Zmęczenie
Często Osłabienie; niepochodzący od serca ból w klatce piersiowej
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
Często Oparzenie słoneczne
### 1. Wykryte dzięki monitorowaniu bezpieczeństwa farmakoterapii po wprowadzeniu produktu
leczniczego do obrotu (patrz punkt 4.4)
### 2. W ramach nadzoru po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano przypadki ciężkiego polekowego
uszkodzenia wątroby, w tym zgłoszenia przypadków zakończonych zgonem (patrz punkty 4.3, 4.4).

Skorygowane o ekspozycję analizy zbiorczych badań klinicznych dotyczących IPF potwierdziły, że
profil bezpieczeństwa i tolerancji pirfenidonu u pacjentów z IPF z zaawansowaną chorobą (n=366)
jest zgodny z profilem ustalonym u pacjentów z IPF z niezaawansowaną chorobą (n=942).

Opis wybranych działań niepożądanych

Zmniejszenie apetytu
W podstawowych badaniach klinicznych przypadki zmniejszonego apetytu były łatwe do opanowania
i na ogół nie wiązały się z istotnymi następstwami. Niezbyt często zmniejszenie apetytu wiązało się ze
znaczną utratą masy ciała i wymagało interwencji lekarskiej.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301/faks: +48 22 49 21 309/strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Doświadczenie kliniczne dotyczące przedawkowania jest ograniczone. Podawano wielokrotne dawki
pirfenidonu sięgające całkowitej dawki 4 806 mg/dobę w postaci sześciu kapsułek 267 mg trzy razy na
dobę zdrowym dorosłym ochotnikom w 12-dniowym okresie zwiększania dawki. Działania
niepożądane były łagodne, przemijające i takie same jak najczęściej zgłaszane działania niepożądane
pirfenidonu.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe z monitorowaniem
parametrów życiowych i ścisłą obserwacją stanu klinicznego pacjenta.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki immunosupresyjne, inne leki immunosupresyjne, kod ATC:
L04AX05

Mechanizm działania pirfenidonu nie został w pełni poznany. Istniejące dane sugerują jednak, że
pirfenidon wywiera działanie antyfibrotyczne i przeciwzapalne w różnych układach in vitro
i zwierzęcych modelach włóknienia płuc (włóknienie wywołane bleomycyną i przeszczepem).

9 DK/H/XXXX/WS/258

Idiopatyczne włóknienie płuc to przewlekła przebiegająca z włóknieniem zapalna choroba płuc, na
którą ma wpływ synteza i uwalnianie cytokin prozapalnych, takich jak czynnik martwicy nowotworów
alfa (TNF-α) i interleukina 1-beta (IL-1β); wykazano, że pirfenidon zmniejsza pobudzane przez różne
czynniki gromadzenie komórek zapalnych.

Pirfenidon zmniejsza proliferację fibroblastów, wytwarzanie białek i cytokin związanych
z włóknieniem oraz zwiększoną biosyntezę i gromadzenie macierzy zewnątrzkomórkowej
w odpowiedzi na cytokinowe czynniki wzrostu, takie jak transformujący czynnik wzrostu beta (TGFβ) i płytkopochodny czynnik wzrostu (PDGF).

Skuteczność kliniczna

Skuteczność kliniczną pirfenidonu oceniono w czterech, wieloośrodkowych, randomizowanych
badaniach fazy 3, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby z grupą kontrolną placebo,
z udziałem pacjentów z idiopatycznym włóknieniem płuc. Trzy z badań fazy 3 (PIPF-004, PIPF-006
i PIPF-016) były badaniami wielonarodowymi, a jedno (SP3) zostało przeprowadzone w Japonii.

W badaniach PIPF-004 i PIPF-006 porównano leczenie pirfenidonem w dawce 2403 mg/dobę
z placebo. Badania miały prawie identyczne projekty, poza kilkoma różnicami, takimi jak włączenie
grupy pośredniego dawkowania (1 197 mg/dobę) w badaniu PIPF-004. W obu badaniach lek
podawano trzy razy na dobę przez co najmniej 72 tygodnie. Pierwszorzędowym punktem końcowym
w obu badaniach była zmiana procentowa przewidywanej wartości należnej natężonej pojemności
życiowej (ang. Forced Vital Capacity, FVC) od stanu początkowego do tygodnia 72. W populacji
połączonej PIPF-004 i PIPF-006 leczonej dawką 2403 mg/dobę, obejmującej łącznie 692 pacjentów,
mediana początkowych odsetków wartości należnej FVC wynosiła 73,9% w grupie leczonej
pirfenidonem i 72,0% w grupie otrzymującej placebo (zakres: odpowiednio 50-123% i 48-138%), a
mediana początkowych odsetków wartości należnej zdolności dyfuzyjnej płuc dla tlenku węgla (ang.
Carbon Monoxide Diffusing Capacity, DLCO) wynosiła 45,1% w grupie leczonej pirfenidonem i
45,6% w grupie otrzymującej placebo (zakres: odpowiednio 25-81% i 21-94%). W badaniu PIPF-004
w stanie początkowym 2,4% pacjentów w grupie leczonej pirfenidonem i 2,1% pacjentów w grupie
otrzymującej placebo miało FVC poniżej 50% wartości należnej i (lub) DLCO poniżej 35% wartości
należnej. W badaniu PIPF-006 w stanie początkowym 1,0% pacjentów w grupie leczonej
pirfenidonem i 1,4% pacjentów w grupie placebo miało FVC poniżej 50% wartości należnej i (lub)
DLCO poniżej 35% wartości należnej.

W badaniu PIPF-004 u pacjentów leczonych pirfenidonem (N=174) doszło do istotnego zmniejszenia
spadku odsetka wartości należnej FVC w okresie od wartości początkowej do tygodnia 72 leczenia
w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo (N=174; p=0,001, analiza kowariancji z danymi
rangowanymi). Leczenie pirfenidonem wywołało także istotne zmniejszenie spadku odsetka wartości
należnej FVC w okresie od stanu początkowego do Tygodni: 24 (p=0,014), 36 (p<0,001), 48
(p<0,001), i 60 (p<0,001). W tygodniu 72 spadek w stosunku do stanu początkowego odsetka wartości
należnej FVC równy ≥ 10% (wartość progowa wskazująca na ryzyko zgonu w idiopatycznym
włóknieniu płuc) obserwowano u 20% pacjentów otrzymujących pirfenidon w porównaniu z 35%
pacjentów otrzymujących placebo (tabela 2).

Tabela 2 Przeprowadzona wg kategorii ocena zmiany odsetka należnej
FVC w badaniu PIPF-004 w tygodniu 72 w porównaniu z wartością
Pirfenidon

mg/dobę
(N = 174)

Placebo
(N = 174)

Zmniejszenie o ≥ 10% lub zgon lub
przeszczep płuca
35 (20%) 60 (34%)

Zmniejszenie poniżej 10% 97 (56%) 90 (52%)
Bez zmniejszenia (zmiana FVC > 0%) 42 (24%) 24 (14%)

10 DK/H/XXXX/WS/258

Choć nie stwierdzono różnic pomiędzy pacjentami otrzymującymi pirfenidon w porównaniu z placebo
w odniesieniu do zmiany od stanu początkowego do Tygodnia 72 w dystansie pokonywanym w czasie
6 minut (ang. six minute walk test, 6MWT) w ocenie z zastosowaniem wcześniej określonej analizy
kowariancji z danymi rangowanymi, wyniki przeprowadzonej ad hoc analizy wskazały na
zmniejszenie wyniku testu 6MWT ≥ 50 m u 37% pacjentów leczonych pirfenidonem w porównaniu
z 47% pacjentów otrzymujących placebo w PIPF-004.

W badaniu PIPF-006 leczenie pirfenidonem (N=171) nie doprowadziło do zmniejszenia spadku
odsetka wartości należnej FVC od stanu początkowego do Tygodnia 72 w porównaniu z placebo
(N=173; p=0,501). Jednakże leczenie pirfenidonem doprowadziło do zmniejszenia spadku odsetka
wartości należnej FVC od stanu początkowego do Tygodni: 24 (p<0,001), 36 (p=0,011) i 48
(p=0,005). W tygodniu 72 spadek FVC równy ≥ 10% stwierdzono u 23% pacjentów otrzymujących
pierfenidon i u 27% pacjentów z grupy placebo (tabela 3).

Tabela 3 Przeprowadzona wg kategorii ocena zmiany odsetka należnej FVC
w badaniu PIPF-006 w tygodniu 72 w porównaniu z wartością początkową
Pirfenidon
2403 mg/dobę
(N = 171)
Placebo
(N = 173)
Zmniejszenie o ≥ 10% lub zgon lub 39 (23%) 46 (27%)
Zmniejszenie poniżej 10% 88 (52%) 89 (51%)
Bez zmniejszenia (zmiana FVC > 0%) 44 (26%) 38 (22%)

W badaniu PIPF-006 spadek wyniku testu 6MWT od stanu początkowego do Tygodnia 72 był istotnie
mniejszy w porównaniu z placebo (p <0,001, analiza kowariancji z danymi rangowanymi). Ponadto
w przeprowadzonej analizie ad hoc wykazano spadek wyniku testu 6MWT o ≥50 m u 33% pacjentów
otrzymujących pirefnidon w porównaniu z 47% pacjentów z grupy placebo w PIPF-006. W zbiorczej
analizie przeżycia w badaniach PIPF-004 i PIPF-006 wskaźnik umieralności w grupie przyjmującej
pirfenidon w dawce 2403 mg/dobę wyniósł 7,8%, w porównaniu z 9,8% w grupie placebo (HR 0,77
[95% CI, 0,47–1,28]).

W badaniu PIPF-016 porównywano leczenie pirfenidonem w dawce 2 403 mg/dobę z placebo. Lek
podawano trzy razy na dobę przez 52 tygodnie. Głównym punktem końcowym była zmiana
procentowej wartości należnej FVC od wartości początkowej do Tygodnia 52. W grupie obejmującej
łącznie 555 pacjentów, mediana początkowej wartości FVC i %DLCO wynosiła odpowiednio 68%
(zakres: 48–91%) i 42% (zakres: 27–170%) wartości należnej. U dwóch procent pacjentów wartość
FVC wynosiła poniżej 50% wartości należnej, a u 21% pacjentów wartość DLCO wynosiła poniżej
35% wartości należnej.

W badaniu PIPF-016, procentowa wartość należna FVC u pacjentów otrzymujących pirfenidon
(N=278) zmniejszyła się od wartości początkowej do Tygodnia 52 leczenia w znamiennie mniejszym
stopniu niż u pacjentów otrzymujących placebo (N=277; p<0,000001, test rank ANCOVA [analiza
kowariancji z danymi rangowanymi]). Leczenie pirfenidonem również znamiennie ograniczyło
zmniejszenie procentowej wartości należnej FVC od wartości początkowej do Tygodnia 13
(p<0,000001), 26 (p<0,000001) i 39 (p=0,000002). W Tygodniu 52, zmniejszenie procentowej
wartości należnej FVC o ≥10% względem wartości początkowej lub zgon obserwowano u 17%
pacjentów otrzymujących pirfenidon w porównaniu z 32% otrzymujących placebo (Tabela 4).

Table 4 Przeprowadzona wg kategorii ocena zmiany procentowej
wartości należnej FVC w badaniu PIPF-016 w tygodniu 52 w porównaniu
z wartością początkową

Pirfenidon

mg/dobę
(N = 278)

Placebo
(N = 277)

11 DK/H/XXXX/WS/258

Zmniejszenie o ≥ 10% lub zgon lub 46 (17%) 88 (32%)
Zmniejszenie poniżej 10% 169 (61%) 162 (58%)
Bez zmniejszenia (zmiana FVC > 0%) 63 (23%) 27 (10%)

W badaniu PIPF-016, dystans pokonany w czasie testu 6-minutowego marszu (6MWT) u pacjentów
otrzymujących pirfenidon zmniejszył się od wartości początkowej do Tygodnia 52 w znamiennie
mniejszym stopniu niż u pacjentów otrzymujących placebo (p=0,036, test rank ANCOVA [analiza
kowariancji z danymi rangowanymi]); zmniejszenie dystansu w 6MWT o ≥50 m stwierdzono u 26%
pacjentów otrzymujących pirfenidon w porównaniu z 36% pacjentów otrzymujących placebo.

We wcześniej zaplanowanej analizie zbiorczej danych z badań PIPF-016, PIPF-004 i PIPF-006
w miesiącu 12, umieralność bez względu na przyczynę była znamiennie mniejsza w grupie
otrzymującej pirfenidon w dawce 2403 mg/dobę (3,5%, 22 z 623 pacjentów) w porównaniu z placebo
(6,7%, 42 z 624 pacjentów), co wiązało się ze zmniejszeniem umieralności bez względu na przyczynę
o 48% w pierwszych 12 miesiącach (HR 0,52 [95% CI, 0,31–0,87], p=0,0107, test logarytmiczny rang
[logrank]).

W badaniu (SP3) z udziałem Japończyków porównywano pirfenidon w dawce 1800 mg/dobę
(porównywalnej z dawką 2403 mg/dobę w populacji amerykańskiej i europejskiej z badań
PIPF004/006 na podstawie znormalizowanej masy ciała) z placebo (odpowiednio N=110, N=109).
Leczenie pirfenidonem doprowadziło do istotnego zmniejszenia średniego spadku pojemności
życiowej (ang. vital capacity, VC) w Tygodniu 52 (pierwszorzędowy punkt końcowy) w porównaniu
z placebo (odpowiednio: -0,09±0,02 l w porównaniu z -0,16±0,02 l; p=0,042).

Pacjenci z IPF z zaawansowanymi zaburzeniami czynności płuc
W zbiorczych analizach post-hoc badań PIPF-004, PIPF-006 i PIPF-016, w populacji pacjentów z
zaawansowanym IPF (n = 170) z FVC < 50% w stanie początkowym i (lub) DLCO < 35% w stanie
początkowym, roczne zmniejszenie FVC u pacjentów otrzymujących pirfenidon (n=90) w
porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo (n=80) wynosił odpowiednio -150,9 ml i -277,6 ml.

W badaniu MA29957, wspomagającym 52-tygodniowym randomizowanym, podwójnie zaślepionym,
kontrolowanym placebo wieloośrodkowym badaniu klinicznym fazy IIb, u pacjentów z IPF z
zaawansowanymi zaburzeniami czynności płuc (DLCO < 40% wartości należnej) i z wysokim
ryzykiem wystąpienia nadciśnienia płucnego stopnia 3, u 89 pacjentów leczonych pirfenidonem w
monoterapii, odnotowano podobne zmniejszenie FVC jak u pacjentów leczonych pirfeniodnem w
analizie post-hoc połączonych badań fazy 3 PIPF-004, PIPF-006 i PIPF-016.

Dzieci i młodzież
Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań pirfenidonu we
wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w idiopatycznym włóknieniu płuc (stosowanie
u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Podanie pirfenidonu w postaci kapsułkek z pokarmem prowadzi do znacznego zmniejszenia Cmax
(o 50%) i ma mniejszy wpływ na AUC, w porównaniu do podania na czczo. Po podaniu doustnym
pojedynczej dawki 801 mg zdrowym starszym dorosłym ochotnikom (w wieku 50–66 lat) po posiłku
szybkość wchłaniania pirfenidonu zmniejszała się, natomiast wartość AUC po posiłku wynosiła
w przybliżeniu 80–85% wartości AUC obserwowanej po podaniu na czczo. W porównaniu do podania
na czczo, doustne podawanie pirfenidonu w postaci tabletek z pokarmem prowadzi do zmniejszenia
Cmax pirfenidonu o 40%. U osób, które spożyły posiłek, obserwowano zmniejszoną częstość
występowania działań niepożądanych (nudności i zawroty głowy) w porównaniu z osobami na czczo.
Dlatego zaleca się podawanie pirfenidonu z pokarmem, aby zmniejszyć częstość występowania
nudności i zawrotów głowy.

12 DK/H/XXXX/WS/258

Nie określono bezwzględnej dostępności biologicznej pirfenidonu u ludzi.

Dystrybucja
Pirfenidon wiąże się z białkami osocza ludzkiego, głównie z albuminami. W stężeniach
obserwowanych w badaniach klinicznych (od 1 do 100 μg/ml) całkowite średnie wiązanie wynosiło od
50% do 58%. Średnia pozorna objętość dystrybucji po podaniu doustnym w stanie stacjonarnym
wynosi w przybliżeniu 70 l, co wskazuje na to, że dystrybucja pirfenidonu w tkankach jest niewielka.

Metabolizm
W przybliżeniu 70–80% pirfenidonu jest metabolizowane przez CYP1A2, a inne izoenzymy CYP,
takie jak CYP2C9, 2C19, 2D6 i 2E1, uczestniczą w tym metabolizmie w mniejszym stopniu. Wyniki
badań in vitro wskazują na pewną farmakologicznie znaczącą aktywność głównego metabolitu (5-
karboksy-pirfenidonu) w stężeniach przekraczających maksymalne stężenia w osoczu u pacjentów
z idiopatycznym włóknieniem płuc. Może to być klinicznie znaczące u pacjentów z umiarkowanymi
zaburzeniami czynności nerek, u których ekspozycja na 5-karboksy-pirfenidon w osoczu jest
zwiększona.

Eliminacja
Po podaniu doustnym klirens pirfenidonu wydaje się mało wysycony. W badaniu z dawką wielokrotną
dotyczącym ustalenia zakresu dawek, przeprowadzonym z udziałem zdrowych osób w podeszłym
wieku, którym podawano dawki sięgające od 267 mg do 1 335 mg trzy razy na dobę, średni klirens
zmniejszył się o około 25% podczas stosowania dawek większych niż 801 mg trzy razy na dobę.
Po podaniu dawki pojedynczej pirfenidonu zdrowym osobom w podeszłym wieku średni pozorny
okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji wyniósł w przybliżeniu 2,4 godziny. Około 80%
doustnie podanej dawki pirfenidonu wydala się z moczem w ciągu 24 godzin po podaniu. Większość
pirfenidonu jest wydalana w postaci metabolitu 5-karboksy-pirfenidonu (ponad 95% odzyskanego)
i mniej niż 1% pirfenidonu jest wydalana w postaci niezmienionej w moczu.

Szczególne populacje

Zaburzenie czynności wątroby
Właściwości farmakokinetyczne pirfenidonu i metabolitu 5-karboksy-pirfenidonu porównano u osób
z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby (klasa B w klasyfikacji Child-Pugh) i u osób
z prawidłową czynnością wątroby. Wykazano, że u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem
czynności wątroby doszło do średniego 60% wzrostu ekspozycji na pirfenidon po podaniu dawki
pojedynczej 801 mg pirfenidonu (3 x kapsułka 267 mg).
U pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby o nasileniu łagodnym do umiarkowanego pirfenidon
należy stosować ostrożnie i należy prowadzić ścisłą obserwację pacjentów pod kątem objawów
toksyczności, zwłaszcza w przypadku jednoczesnego stosowania znanego inhibitora CYP1A2 (patrz
punkty 4.2 i 4.4). U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby i krańcową niewydolnością
wątroby pirfenidon jest przeciwwskazany (patrz punkty 4.2 i 4.3).

Zaburzenie czynności nerek
Nie obserwowano istotnych klinicznie różnic we właściwościach farmakokinetycznych pirfenidonu
u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek o nasileniu łagodnym do ciężkiego w
porównaniuz osobami z prawidłową czynnością nerek. Substancja macierzysta jest w przeważającej
większości metabolizowana do 5-karboksy-pirfenidonu. Średnia (SD) wartość pola pod krzywą AUC0-
∞ 5- karboksy-pirfenidonu była istotnie większa w grupach pacjentów z umiarkowanym (p = 0,009)
i ciężkim (p < 0,0001) zaburzeniem czynności nerek niż w grupie pacjentów z prawidłową czynnością
nerek, odpowiednio 100 (26,3) mg•h/L i 168 (67,4) mg•h/L w porównaniu do 28,7 (4,99) mg•h/L.

Zaburzenie
czynności
nerek
Dane statystyczne AUC0-∞ (mg•h/l)
Pirfenidon 5-karboksy-pirfenidon

Prawidłowa
czynność
Średnia (SD) 42,6 (17,9) 28,7 (4,99)

13 DK/H/XXXX/WS/258

n = 6 Mediana (25–75) 42,0 (33,1–55,6) 30,8 (24,1–32,1)
Łagodne Średnia (SD) 59,1 (21,5) 49,3a (14,6)
n = 6 Mediana (25–75) 51,6 (43,7–80,3) 43,0 (38,8–56,8)
Umiarkowane Średnia (SD) 63,5 (19,5) 100b (26,3)
n =6 Mediana (25–75) 66,7 (47,7–76,7) 96,3 (75,2–123)
Ciężkie Średnia (SD) 46,7 (10,9) 168c (67,4)
n = 6 Mediana (25–75) 49,4 (40,7–55,8) 150 (123–248)

AUC0-∞ = pole powierzchni pod krzywą stężenia leku w czasie od czasu zero do nieskończoności.
awartość p w porównaniu z prawidłową czynnością nerek = 1,00 (porównanie parami wg
Bonferroniego).
bwartość p w porównaniu z prawidłową czynnością nerek = 0,009 (porównanie parami wg
Bonferroniego).
cwartość p w porównaniu z prawidłową czynnością nerek < 0,0001 (porównanie parami wg
Bonferroniego).

U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek ekspozycja na 5-karboksy-pirfenidon
zwiększa się co najmniej 3,5-krotnie. Nie można wykluczyć klinicznie znaczącego działania
farmakodynamicznego u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek. Nie ma potrzeby
dostosowania dawki u pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności nerek leczonych pirfenidonem.
Pirfenidon należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem
czynności nerek. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (Clkr < 30 ml/min) lub krańcową
niewydolnością nerek, wymagających dializoterapii stosowanie pirfenidonu jest przeciwwskazane
(patrz punkty 4.2 i 4.3).

Analiza farmakokinetyki w populacji z 4 badań z udziałem zdrowych ochotników lub pacjentów
z zaburzeniem czynności nerek i jednego badania z udziałem pacjentów z idiopatycznym włóknieniem
płuc wykazała brak klinicznie istotnego wpływu wieku, płci czy masy ciała na właściwości
farmakokinetyczne pirfenidonu.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących
bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności i potencjalnego
działania rakotwórczego nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka.

W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym obserwowano zwiększenie masy wątroby
u myszy, szczurów i psów, czemu często towarzyszył centralnozrazikowy przerost wątroby. Po
przerwaniu leczenia obserwowano odwracalność zmian. W badaniach działania rakotwórczego
przeprowadzonych na szczurach i myszach obserwowano zwiększoną częstość występowania guzów
wątroby. Te wnioski dotyczące wątroby są konsekwencją pobudzenia mikrosomalnych enzymów
wątrobowych – działania, którego nie obserwowano u pacjentów leczonych pirfenidonem. Uważa się,
że te odkrycia nie dotyczą ludzi.

U samic szczurów obserwowano statystycznie istotne zwiększenie częstości występowania guzów
macicy podczas podawania 1 500 mg/kg/dobę – dawki 37-krotnie większej od dawki stosowanej
u ludzi (2 403 mg/dobę). Wyniki badań mechanistycznych wskazują, że występowanie guzów macicy
jest prawdopodobnie związane z przewlekłym zaburzeniem równowagi hormonów płciowych,
zależnym od dopaminy w mechanizmie endokrynologicznym charakterystycznym dla gatunku
szczurów, a niewystępującym u ludzi.

W badaniach dotyczących toksycznego wpływu na reprodukcję wykazano brak działań niepożądanych
na płodność samców i samic czy rozwój pourodzeniowy potomstwa u szczurów, ani nie wykazano
teratogenności u szczurów (w dawce 1 000 mg/kg/dobę) lub u królików (w dawce 300 mg/kg/dobę).
U zwierząt dochodzi do przenikania pirfenidonu i (lub) jego metabolitów przez łożysko z możliwością

14 DK/H/XXXX/WS/258

gromadzenia pirfenidonu i (lub) jego metabolitów w płynie owodniowym. W dużych dawkach (≥ 450
mg/kg/dobę) u szczurów dochodziło do przedłużenia cyklu rozrodczego i wysokiej częstości
występowania nieregularnych cyklów. W dużych dawkach (≥ 1 000 mg/kg/dobę) u szczurów
dochodziło do wydłużenia czasu ciąży i zmniejszenia przeżywalności płodów. W badaniach na
szczurach w okresie laktacji wykazano, że pirfenidon i (lub) jego metabolity przenikają do mleka
z możliwością gromadzenia pirfenidonu i (lub) jego metabolitów w mleku.

W standardowym zestawie badań nie wykazano dowodów świadczących o mutagennym lub
genotoksycznym działaniu pirfenidonu, a podczas badań ekspozycji na promieniowanie UV nie
wykazano działania mutagennego. W badaniach dotyczących ekspozycji na promieniowanie UV
uzyskano dodatnie wyniki testu fotoklastogennego w komórkach płuc chomika chińskiego.

Po doustnym podaniu pirfenidonu świnkom morskim narażonym na promieniowanie UVA/UVB nie
obserwowano działania fototoksycznego i podrażnienia. Stosowanie filtra przeciwsłonecznego
prowadziło do zmniejszenia nasilenia zmian skórnych.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki
Skrobia żelowana, kukurydziana
Kroskarmeloza sodowa
Hydroksypropyloceluloza
Krzemu dwutlenek
Magnezu stearynian

Otoczka tabletki

Pirfenidone Sandoz, 267 mg, tabletki powlekane
Opadry yellow 85F220100:
Alkohol poliwinylowy – częściowo hydrolizowany
Tytanu dwutlenek (E 171)
Makrogol 3350
Talk
Żelaza tlenek żółty (E 172)

Pirfenidone Sandoz, 801 mg, tabletki powlekane
Opadry pink 85F240048:
Alkohol poliwinylowy – częściowo hydrolizowany
Tytanu dwutlenek (E 171)
Makrogol 3350
Talk
Żelaza tlenek żółty (E 172)
Żelaza tlenek czerwony (E 172)
Żelaza tlenek czarny (E 172)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

15 DK/H/XXXX/WS/258

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry z folii PVC/PE/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku.

Wielkości opakowań
Pirfenidone Sandoz, 267 mg, tabletki powlekane
Blistry zawierające 63 lub 252 tabletki powlekane.
Blistry jednodawkowe zawierające 63 x 1 lub 252 x 1 tabletkę powlekaną.

Opakowanie na 2-tygodniowy okres leczenia wstępnego:
Blistry w opakowaniu zbiorczym zawierające 63 tabletki powlekane (1 opakowanie zawierające 21
tabletek oraz 1 opakowanie zawierające 42 tabletki) lub
Blistry jednodawkowe w opakowaniu zbiorczym zawierające 63 tabletki powlekane (1 opakowanie
zawierające 21 x 1 tabletkę oraz 1 opakowanie zawierające 42 x 1 tabletkę).

Opakowanie zbiorcze na okres leczenia podtrzymującego:
Blistry w opakowaniu zbiorczym zawierające 252 tabletki powlekane (3 opakowania zawierające 84
tabletki) lub
Blistry jednodawkowe w opakowaniu zbiorczym zawierające 252 tabletki powlekane (3 opakowania
zawierające 84 x 1 tabletkę).

Pirfenidone Sandoz, 801 mg, tabletki powlekane
Blistry zawierające 84 lub 252 tabletki powlekane.
Blistry jednodawkowe zawierające 84 x 1 lub 252 x 1 tabletkę powlekaną.
Opakowanie zbiorcze na okres leczenia podtrzymującego:
Blistry w opakowaniu zbiorczym zawierające 252 tabletki powlekane (3 opakowania zawierające 84
tabletki) lub
Blistry jednodawkowe w opakowaniu zbiorczym zawierające 252 tabletki powlekane (3 opakowania
zawierające 84x1 tabletkę).

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Sandoz GmbH
Biochemiestrasse 10
6250 Kundl
Austria

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pirfenidone Sandoz, 267 mg, pozwolenie nr: 27139
Pirfenidone Sandoz, 801 mg, pozwolenie nr: 27140

16 DK/H/XXXX/WS/258

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 23.06.2022

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

##### 14.05.2024 r.

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.