# Asicor

> Milrinon · 1 mg/ml · Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Asicor
- **Nazwa powszechna:** Milrinonum
- **Substancja czynna:** [Milrinon](https://apteka.online/odpowiedniki/milrinonum)
- **Moc:** 1 mg/ml
- **Postać farmaceutyczna:** Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji
- **Droga podania:** dożylna
- **Kategoria dostępności:** Lz
- **Kod ATC:** C01CE02
- **Liczba opakowań:** 2
- **Numer pozwolenia:** 21528
- **Podmiot odpowiedzialny:** Pharmaselect International Beteiligungs GmbH
- **Producent:** Pharmaselect International Beteiligungs GmbH, Austria
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-kardiologiczne/asicor-konc-inf-1-mg-ml-pharmaselect
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-kardiologiczne/asicor-konc-inf-1-mg-ml-pharmaselect.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/29824/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/29824/characteristic

## Dostępne opakowania (2)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 10 amp. 10 ml | 5909991082291 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 10 amp. 20 ml | 5909991082307 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Asicor i w jakim celu się go stosuje?
Lek nazywa się Asicor.
Asicor zawiera substancję czynną milrinon (w postaci mleczanu). Należy ona do grupy leków
nazywanych inhibitorami fosfodiesterazy.

Lek działa powodując, że mięsień sercowy kurczy się silniej, a naczynia krwionośne stają się szersze.
To oznacza, że krew może łatwiej płynąć i dzięki temu serce tłoczy krew skuteczniej.

Asicor można zastosować u dorosłych do:
Krótkotrwałego (48 godzin) leczenia ciężkiej zastoinowej niewydolności serca (gdy serce nie może
tłoczyć wystarczającej objętości krwi do reszty ciała), gdy inne leki okazały się nieskuteczne.

Asicor można zastosować u dzieci do krótkotrwałego leczenia (do 35 godzin):
- Ciężkiej zastoinowej niewydolności serca (gdy serce nie może tłoczyć wystarczającej objętości
krwi do reszty ciała), gdy inne leki okazały się nieskuteczne.
- Ostrej niewydolności serca po operacji serca, tzn., gdy serce pacjenta ma trudności w tłoczeniu
krwi do całego ciała.

### 2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Asicor

Kiedy nie stosować leku Asicor:
- jeśli pacjent ma uczulenie na milrinon lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienione w punkcie 6).
- jeśli występuje znaczne zmniejszenie objętości krwi krążącej.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Asicor należy omówić to z lekarzem lub pielęgniarką:
- jeśli u pacjenta występuje świeży zawał mięśnia sercowego.
- jeśli pacjent ma ciężkie choroby dotyczące zastawek serca takie jak zwężenie, włóknienie lub
zwężenie drogi odpływu.

- jeśli pacjent ma nieregularne lub niekontrolowanie szybkie bicie serca. Pacjent może także
odczuwać kołatanie w klatce piersiowej, zawroty głowy, osłabienie lub brak tchu.
- jeśli pacjent ma niskie ciśnienie tętnicze, które powoduje, bóle i zawroty głowy lub czuje się
słabo.
- jeśli pacjent przyjmował wcześniej leki odwadniające (moczopędne), które wywoływały
problemy z sercem.
- jeśli pacjent ma małe stężenie potasu we krwi. Lekarz prowadzący może wykonać badanie krwi,
aby to sprawdzić.
- jeśli pacjent ma zbyt duże zmniejszenie liczby krwinek biorących udział w krzepnięciu krwi
(małopłytkowość) i (lub) zmniejszone stężenie hemoglobiny.
- jeśli pacjent ma problemy z nerkami.
- jeśli pacjent ma problemy z wątrobą.

Dzieci
Oprócz ostrzeżeń i środków ostrożności opisanych dla dorosłych, dodatkowo należy wziąć pod uwagę
następujące:
Przed rozpoczęciem infuzji leku Asicor, lekarz sprawdzi różne parametry, takie jak rytm serca
i ciśnienie tętnicze. Zleci również badania krwi.
Nie należy rozpoczynać infuzji, jeśli rytm serca dziecka i ciśnienie tętnicze nie będą stabilne.

Należy poinformować lekarza, jeśli:
- dziecko na problemy z nerkami.
- dziecko jest noworodkiem urodzonym przedwcześnie lub z małą masą urodzeniową.
- dziecko ma pewną wadę serca, która nazywa się przetrwały przewód tętniczy: połączenie
pomiędzy 2 głównymi naczyniami krwionośnymi (aortą i tętnicą płucną), które utrzymuje się,
choć powinno być zamknięte.

W tych przypadkach, lekarz prowadzący zdecyduje, czy dziecko będzie otrzymywać Asicor.

Lek Asicor a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, ponieważ milrinon może
wpływać na działanie innych leków. Również niektóre leki mogą wpływać na działanie milrinonu.

Należy poinformować lekarza lub pielęgniarkę, szczególnie wtedy, gdy pacjent przyjmuje:
- digoksynę (stosowaną przy problemach z sercem).
- inne leki nasercowe, które wpływają na skurcze mięśnia sercowego (środki inotropowe).
- leki odwadniające (moczopędne).
- leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego lub dławicy (ból w klatce piersiowej),
takie jak amlodypina, niefdypina czy felodypina.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Pacjent otrzyma lek Asicor zwykle w trakcie pobytu w szpitalu, ponieważ zaleca się uważne kliniczne
monitorowanie leczenia. Z tego powodu wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn nie jest znany.

Lek Asicor zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

### 3. Jak stosować lek Asicor?
Lek Asicor będzie zawsze podawany dożylnie przez lekarza lub pielęgniarkę, gdyż musi być podany
we wlewie dożylnym. Odpowiednia dawka zostanie określona przez lekarza na podstawie rodzaju
objawów. Lek Asicor jest przeznaczony wyłącznie do stosowania w szpitalach.

Badania:
Podczas podawania, należy korzystać z elektrokardiogramu (EKG), w celu sprawdzenia pracy serca
pacjenta. Należy także przeprowadzić badania krwi i kontrolować ciśnienie tętnicze i tętno pacjenta.

W jaki sposób lek będzie podawany.
- Ten lek zazwyczaj podaje się w „kroplówce” po rozcieńczeniu roztworem cukru lub soli.
- Należy poinformować lekarza lub pielęgniarkę, jeśli pacjent ma wrażenie, że działanie leku jest
za słabe lub zbyt silne.

Zalecana dawka
Dorośli
- Na podstawie masy ciała chorego lekarz zdecyduje jak dużo leku powinien otrzymać pacjent.
- Jeśli pacjent ma problemy z nerkami, być może otrzyma mniejszą dawkę.
Infuzje leku Asicor podaje się zwykle w ciągu maksymalnie 48 godzin.

Stosowanie u dzieci
- Dawka początkowa podawana dziecku wynosi od 50 do 75 mikrogramów na każdy kilogram
jego masy ciała, w czasie od 30 do 60 minut.
- Kolejne dawki wynoszą od 0,25 do 0,75 mikrogramów na każdy kilogram jego masy ciała na
minutę w zależności od odpowiedzi klinicznej dziecka na leczenie i występowania działań
niepożądanych. Lek Asicor może być podawany przez okres do 35 godzin. Podczas infuzji
należy ściśle monitorować stan dziecka: lekarz sprawdzi różne parametry, takie jak rytm serca
oraz ciśnienie krwi. Należy również pobrać krew w celu oceny odpowiedzi na leczenie
i występowania działań niepożądanych.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Asicor
W razie jakichkolwiek wątpliwości związanych z otrzymywaną dawką, należy zwrócić się do lekarza.
W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku Asicor, mogą wystąpić następujące objawy: bóle
i zawroty głowy, uczucie osłabienia (z powodu niskiego ciśnienia tętniczego) oraz nieregularne bicie
serca.

Pominięcie zastosowania leku Asicor
Należy poinformować lekarza lub pielęgniarkę jeśli istnieje podejrzenie, że pominięto dawkę leku
Asicor.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub pielęgniarki.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy przerwać podawanie leku Asicor i natychmiast poinformować lekarza, jeśli:
Występuje reakcja uczuleniowa. Możliwe objawy to: wysypka, problemy z połykaniem lub
oddychaniem, obrzęk ust, twarzy, gardła lub języka. Zdarza się to bardzo rzadko.

Należy natychmiast poinformować lekarza lub pielęgniarkę, jeśli wystąpią jakiekolwiek
z następujących działań niepożądanych:

Często (dotyczą do 1 na 10 osób)
- Nieregularne, przyspieszone lub szybkie bicie serca. Można także odczuwać kołatanie w klatce
piersiowej, zawroty głowy, osłabienie lub brak tchu.
- Bóle głowy: w większości przypadków łagodne do umiarkowanych.
- Niskie ciśnienie tętnicze: objawy to bóle i zawroty głowy lub osłabienie. Jeśli oprócz tego
wystąpią objawy, takie jak szybkie lub nieregularne bicie serca lub ból w klatce piersiowej,
może to być bardziej poważne działanie niepożądane (patrz powyżej).

Niezbyt często (dotyczą do 1 na 100 osób)
- Migotanie komór – poważne zaburzenie rytmu serca. Objawy to bardzo szybkie,
nierównomierne lub silne bicie serca (palpitacje), zawroty głowy i utrata przytomności. Mogą
wystąpić także nudności; zimne poty, brak tchu i ból w klatce piersiowej.
- Małopłytkowość – zaburzenie we krwi (brak płytek krwi). Objawem może być łatwiejsze niż
zwykle powstawanie siniaków.
- Ból w klatce piersiowej.
- Hipokaliemia, gdy we krwi występuje małe stężenie potasu. Objawy to męczliwość,
dezorientacja, osłabienie siły mięśniowej i skurcze mięśni.
- Skurcze mięśni (drżenie).
- Badania krwi mogą wykazać zmiany w czynności wątroby.

Bardzo rzadko (dotyczą do 1 na 10 000 osób)
- Torsade de pointes – poważne zaburzenie rytmu serca. Objawy to bardzo szybkie,
nierównomierne lub silne bicie serca (palpitacje), zawroty głowy i utrata przytomności. Mogą
wystąpić również nudności, zimne poty, brak tchu, wyjątkowo blady wygląd i ból w klatce
piersiowej.
- Trudności w oddychaniu, świszczący oddech, ucisk w klatce piersiowej.
- Odczyny skórne.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek i (lub) stężenia hemoglobiny.
- Odczyn w miejscu podania wlewu dożylnego.

Dodatkowe działania niepożądane u dzieci
Oprócz działań niepożądanych obserwowanych u dorosłych, dodatkowo u dzieci występowały
następujące:
Częstość nieznana:
- krwawienie do wypełnionych płynem przestrzeni (komór) otoczonych mózgiem (krwawienie
dokomorowe).
- wada serca, znana jako przetrwały przewód tętniczy: połączenie pomiędzy 2. głównymi
naczyniami krwionośnymi (aortą i tętnicą płucną), które utrzymuje się, choć powinno być
zamknięte. Może to powodować zastój płynu w płucach, krwawienia, uszkodzenie jelita lub
części jelita i może prowadzić do zgonu. Ponadto, w porównaniu do osób dorosłych,
zmniejszenie liczby płytek krwi wydaje się występować częściej u dzieci, a ryzyko
wystąpienia tego działania niepożądanego wzrasta wraz z czasem trwania infuzji leku Asicor.
Zaburzenia rytmu serca wydają się występować rzadziej u dzieci niż u dorosłych.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa
Tel.: +48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Asicor?
Lek powinien być przechowywany przez lekarza lub pielęgniarkę w bezpiecznym miejscu
niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku, po upływie terminu ważności zamieszczonego na tekturowym pudełku i
ampułce po Termin ważności.
Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.

Nie zamrażać.
Do jednorazowego stosowania.
Wykazano chemiczną i fizyczną trwałość po otwarciu przez 72 godziny w temperaturze pokojowej
(15-25ºC) lub w warunkach chłodniczych (2-8ºC).

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Asicor
- Asicor to jałowy roztwór mleczanu milrinonu odpowiadający zawartości 1 mg milrinonu
w 1 ml.
- Pozostałe składniki to kwas (S)-mlekowy, glukoza bezwodna, woda do wstrzykiwań i sodu
wodorotlenek (do regulacji pH).

Jak wygląda lek Asicor i co zawiera opakowanie
Asicor to przezroczysty, bezbarwny do barwy bladożółtej płyn.
Asicor dostępny jest w opakowaniach zawierających 10 szklanych ampułek po 10 ml lub 20 ml.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Pharmaselect International Beteiligungs GmbH
Ernst-Melchior-Gasse 20
1020 Wiedeń
Austria

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Austria, Polska: Asicor
Węgry, Rumunia: Unacor
Czechy, Republika Słowacka : Asicord

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Asicor, 1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

W celu uzyskania pełnej informacji należy zapoznać się z ChPL.

Przygotowanie produktu leczniczego do stosowania
Roztwory do infuzji, rozcieńczone wg zaleceń: chlorkiem sodu 4,5 mg/ml (0,45%), chlorkiem sodu
9 mg/ml (0,9%) lub glukozą 50 mg/ml (5%), należy przygotować bezpośrednio przed podaniem.
Do jednorazowego stosowania.

Rozcieńczony roztwór przed podaniem należy obejrzeć, czy nie występują strącenia i zmiany barwy.
Okres ważności: 3 lata, przed otwarciem.
Wykazano chemiczną i fizyczną trwałość po otwarciu przez 72 godziny w temperaturze pokojowej
(15-25ºC) lub w warunkach chłodniczych (2-8ºC).

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, rozcieńczony roztwór należy użyć natychmiast. Jeśli nie
zostanie użyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik
i zazwyczaj nie powinny one przekraczać 24 godzin w temperaturze od 2ºC do 8ºC, chyba, że
rozcieńczenie wykonano w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Wszelkie
niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi
przepisami.

Informacja dotycząca bezpieczeństwa:
W trakcie leczenia produktem leczniczym Asicor należy uważnie monitorować ciśnienie krwi,
częstość akcji serca, stan kliniczny, elektrokardiogram, równowagę płynową, elektrolity i czynność
nerek (tj. kreatyninę).

Niezgodności farmaceutyczne:
Furosemid lub bumetanid nie powinny być podawane do zestawu do infuzji dożylnych, w którym
podawany jest milrinonu mleczan, ponieważ nastąpi wytrącenie osadu.
Milrinonu nie wolno rozcieńczać w roztworze wodorowęglanu sodu do infuzji dożylnej.
Nie mieszać produktu leczniczego Asicor z innymi produktami leczniczymi, dopóki nie będą dostępne
kolejne dane dotyczące zgodności.

Podawanie:
Wyłącznie do podawania dożylnego.

Należy unikać podania pozanaczyniowego. Lek należy podawać do największej żyły w celu
zapobiegania odczynom w miejscu podania infuzji. W trakcie leczenia milrinonem należy uważnie
monitorować ciśnienie krwi, częstość akcji serca, stan kliniczny, elektrokardiogram, równowagę
płynową, elektrolity i czynność nerek (tj. stężenie kreatyniny w surowicy krwi).

Należy zapewnić dostępność sprzętu niezbędnego do natychmiastowego podjęcia leczenia
potencjalnych działań niepożądanych dotyczących zaburzeń serca (np. zagrażających życiu
komorowych zaburzeń rytmu serca). Szybkość infuzji należy dostosować do odpowiedzi
hemodynamicznej.

Czas trwania leczenia należy ustalić na podstawie odpowiedzi klinicznej. Długość trwania infuzji nie
powinna przekraczać 48 godzin z uwagi na brak dowodów bezpieczeństwa i skuteczności przy
długotrwałym leczeniu zastoinowej niewydolności serca.

Dawkowanie

Dorośli

Asicor należy podawać w dawce nasycającej 50 μg/kg mc. podanej w ciągu 10 minut, a następnie
zazwyczaj w ciągłej infuzji w dawce podtrzymującej pomiędzy 0,375 μg/kg mc./min
a 0,75 μg/kg mc./min (standardowo 0,5 μg/kg mc./min) dostosowanej do odpowiedzi
hemodynamicznej i uwzględniając możliwy początek wystąpienia działań niepożądanych, takich jak
spadek ciśnienia tętniczego krwi czy zaburzenia rytmu serca. Dawka całkowita nie powinna
przekraczać 1,13 mg/kg mc./dobę.

Poniżej przedstawiono instrukcję dawkowania i szybkości podawania infuzji podtrzymującej
w postaci roztworu zawierającego 200 μg/ml milrinonu, sporządzonego poprzez dodanie 400 ml
rozcieńczalnika na 100 ml roztworu do wstrzykiwań (40 ml rozcieńczalnika na ampułkę 10 ml lub
80 ml rozcieńczalnika na ampułkę 20 ml).

Dawka podtrzymująca
(mikrogram/kg mc./min)
Infuzja podtrzymująca
(mikrogram /kg mc./godz.)
200μg/ml
Szybkość podawania
(ml/kg mc./godz.)
0,375 22,5 0,11
0,400 24,0 0,12
0,500 30,0 0,15
0,600 36,0 0,18
0,700 42,0 0,21
0,750 45,0 0,22

Można użyć roztworów o innych stężeniach zgodnie z zapotrzebowaniem pacjenta na płyny. Czas
trwania leczenia powinien zależeć od odpowiedzi pacjenta.

Pacjenci w podeszłym wieku
Dotychczasowe doświadczenie sugeruje, że niepotrzebne są szczególne zalecenia dotyczące
dawkowania u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Klirens nerkowy może być obniżony
u pacjentów w podeszłym wieku i w takich przypadkach wymagane mogą być mniejsze dawki
produktu leczniczego Asicor.

Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek
Dawkowanie należy dostosować. Dostosowanie dawkowania u pacjentów z zaburzoną czynnością
nerek opiera się na danych uzyskanych od pacjentów z najczęściej występującym zaburzeniem
czynności nerek, ale bez zastoinowej niewydolności serca, które wskazują na znaczne wydłużenie
okresu półtrwania milrinonu w fazie eliminacji. Dawka nasycająca pozostaje bez zmian, ale niezbędne
może być zmniejszenie dawki podtrzymującej w zależności od ciężkości (klirensu kreatyniny)
zaburzenia czynności nerek (patrz tabela poniżej):

Klirens kreatyniny
(ml/min/1,73m2)
Dawka podtrzymująca
(mikrogram/kg mc./min)
200μg/ml
Szybkość podawania
(ml/kg mc./godz.)
5 0,20 0,06
10 0,23 0,07
20 0,28 0,08
30 0,33 0,10
40 0,38 0,11
50 0,43 0,13

Dzieci

W opublikowanych badaniach u niemowląt i dzieci stosowano następujące dawki:
- dożylna dawka nasycająca: 50 do 75 μg/kg mc. podana w ciągu 30 do 60 minut.
- dożylna infuzja ciągła: rozpoczynana w oparciu o odpowiedź hemodynamiczną i uwzględniając
możliwy początek wystąpienia działań niepożądanych pomiędzy 0,25 do 0,75 μg/kg mc./min przez
okres do 35 godzin.
W badaniach klinicznych dotyczących zespołu małego rzutu serca u niemowląt i dzieci w wieku
poniżej 6 lat po operacji naprawczej wrodzonej wady serca dawka nasycająca 75 μg/kg mc. podana
w ciągu 60 minut, a następnie dawka 0,75 μg/kg mc./min podawana w infuzji przez 35 godzin istotnie
zmniejszyły ryzyko rozwoju zespołu małego rzutu serca.
Należy wziąć pod uwagę wyniki badań farmakokinetycznych.

Zaburzenie czynności nerek
Ze względu na brak danych, nie zaleca się stosowania milrinonu u dzieci i młodzieży z zaburzeniem
czynności nerek.

Przetrwały przewód tętniczy:
Jeśli pożądane jest zastosowanie milrinonu u noworodków przedwcześnie urodzonych lub
noworodków donoszonych z przetrwałym przewodem tętniczym lub zagrożonych wystąpieniem
przetrwałego przewodu tętniczego, należy dokładnie ocenić stosunek korzyści terapeutycznych do
potencjalnego ryzyka.

Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
- Ciężka hipowolemia

Przedawkowanie

Objawy
Duże dawki produktu leczniczego Asicor mogą spowodować obniżenie ciśnienia (z powodu jego
działania rozszerzającego naczynia krwionośne) i zaburzenia rytmu serca.

Postępowanie
W takim przypadku należy przerwać podawanie produktu leczniczego Asicor, aż do ustabilizowania
się stanu klinicznego pacjenta. Swoiste antidotum dla milrinonu nie jest znane, należy zastosować
objawowe środki podtrzymujące układ krążenia.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Asicor, 1 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Asicor to jałowy roztwór milrinonu mleczanu odpowiadający zawartości 1 mg milrinonu w 1 ml.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: sód
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, tzn. lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji.
Przezroczysty, bezbarwny do barwy bladożółtej płyn.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Dorośli
Asicor jest wskazany do krótkotrwałego leczenia (48 godzin) ciężkiej zastoinowej niewydolności
serca opornej na konwencjonalne leczenie podtrzymujące (glikozydy, leki moczopędne, leki
rozszerzające naczynia krwionośne i (lub) inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE)).

Dzieci
Asicor jest przeznaczony do krótkotrwałego leczenia (do 35 godzin):
- ciężkiej zastoinowej niewydolności serca opornej na konwencjonalne leczenie podtrzymujące
(glikozydy, leki moczopędne, leki rozszerzające naczynia krwionośne i (lub) inhibitory
konwertazy angiotensyny (ACE)),
- ostrej niewydolności serca, w tym zespołów małego rzutu po operacjach kardiochirurgicznych.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Wyłącznie do podawania dożylnego.

Dawkowanie

Dorośli
Asicor należy podawać w dawce nasycającej 50 μg/kg mc. podanej w ciągu 10 minut, a następnie
zazwyczaj w ciągłej infuzji w dawce podtrzymującej pomiędzy 0,375 μg/kg mc./min
a 0,75 μg/kg mc./min (standardowo 0,5 μg/kg mc./min) dostosowanej do odpowiedzi
hemodynamicznej i uwzględniając możliwy początek wystąpienia działań niepożądanych, takich jak
spadek ciśnienia tętniczego krwi czy zaburzenia rytmu serca. Dawka całkowita nie powinna
przekraczać 1,13 mg/kg mc./dobę.

Poniżej przedstawiono instrukcję dawkowania i szybkości podawania infuzji podtrzymującej
w postaci roztworu zawierającego 200 μg/ml milrinonu, sporządzonego poprzez dodanie 400 ml

rozcieńczalnika na 100 ml roztworu do wstrzykiwań (40 ml rozcieńczalnika na ampułkę 10 ml lub
80 ml rozcieńczalnika na ampułkę 20 ml).

Dawka podtrzymująca
(mikrogram/kg mc./min)
Infuzja podtrzymująca
(mikrogram/kg mc./godz.)
200 μg/ml
Szybkość podawania
(ml/kg mc./godz.)
0,375 22,5 0,11
0,400 24,0 0,12
0,500 30,0 0,15
0,600 36,0 0,18
0,700 42,0 0,21
0,750 45,0 0,22
Można użyć roztworów o innych stężeniach zgodnie z zapotrzebowaniem pacjenta na płyny. Czas
trwania leczenia powinien zależeć od odpowiedzi pacjenta.

Pacjenci w podeszłym wieku
Dotychczasowe doświadczenie wskazuje, że niepotrzebne są szczególne zalecenia dotyczące
dawkowania u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Klirens nerkowy może być obniżony
u pacjentów w podeszłym wieku i w takich przypadkach wymagane mogą być mniejsze dawki
produktu leczniczego Asicor.

Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek
Dawkowanie należy dostosować. Dostosowanie dawkowania u pacjentów z zaburzoną czynnością
nerek opiera się na danych uzyskanych od pacjentów z najczęściej występującym zaburzeniem
czynności nerek, ale bez zastoinowej niewydolności serca, które wskazują na znaczne wydłużenie
okresu półtrwania milrinonu w fazie eliminacji. Dawka nasycająca pozostaje bez zmian, ale niezbędne
może być zmniejszenie dawki podtrzymującej w zależności od ciężkości (klirensu kreatyniny)
zaburzenia czynności nerek (patrz tabela poniżej):

Klirens kreatyniny
(ml/min/1,73m2)
Dawka podtrzymująca
(mikrogram/kg mc./min)
200 μg/ml
Szybkość podawania
(ml/kg mc./godz.)
5 0,20 0,06
10 0,23 0,07
20 0,28 0,08
30 0,33 0,10
40 0,38 0,11
50 0,43 0,13

Dzieci i młodzież
W opublikowanych badaniach u niemowląt i dzieci stosowano następujące dawki:
- dożylna dawka nasycająca: 50 do 75 μg/kg mc. podana w ciągu 30 do 60 minut.
- dożylna infuzja ciągła: rozpoczynana na podstawie odpowiedzi hemodynamicznej
i uwzględniająca możliwy początek wystąpienia działań niepożądanych pomiędzy 0,25 do
0,75 μg/kg mc./min przez okres do 35 godzin.

W badaniach klinicznych dotyczących zespołu małego rzutu serca u niemowląt i dzieci w wieku
poniżej 6 lat po operacji naprawczej wrodzonej wady serca dawka nasycająca 75 μg/kg mc. podana
w ciągu 60 minut, a następnie dawka 0,75 μg/kg mc./min podawana w infuzji przez 35 godzin istotnie
zmniejszyły ryzyko rozwoju zespołu małego rzutu serca.

Należy wziąć pod uwagę wyniki badań farmakokinetycznych (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności nerek
Ze względu na brak danych, nie zaleca się stosowania milrinonu u dzieci z zaburzeniem czynności
nerek (więcej informacji patrz punkt 4.4).

Przetrwały przewód tętniczy
Jeśli pożądane jest zastosowanie milrinonu u noworodków przedwcześnie urodzonych lub
noworodków donoszonych z przetrwałym przewodem tętniczym lub zagrożonych wystąpieniem
przetrwałego przewodu tętniczego, należy dokładnie ocenić stosunek korzyści terapeutycznych do
potencjalnego ryzyka (patrz punkt 4.4, 4.8, 5.2 i 5.3).

Sposób podawania

Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.

Należy unikać podania pozanaczyniowego. Lek należy podawać do największej żyły w celu
zapobiegania odczynom w miejscu podania infuzji. W trakcie leczenia milrinonem należy uważnie
monitorować ciśnienie krwi, częstość akcji serca, stan kliniczny, elektrokardiogram, równowagę
płynową, elektrolity i czynność nerek (tj. stężenie kreatyniny w surowicy krwi). Należy zapewnić
dostępność sprzętu niezbędnego do natychmiastowego podjęcia leczenia potencjalnych działań
niepożądanych dotyczących zaburzeń serca (np. zagrażających życiu komorowych zaburzeń rytmu
serca). Szybkość infuzji należy dostosować do odpowiedzi hemodynamicznej.

Czas trwania leczenia należy ustalić na podstawie odpowiedzi klinicznej. Długość trwania infuzji nie
powinna przekraczać 48 godzin z uwagi na brak dowodów bezpieczeństwa stosowania i skuteczności
przy długotrwałym leczeniu zastoinowej niewydolności serca (patrz punkt 4.4.).

#### 4.3 Przeciwwskazania

- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
- Ciężka hipowolemia.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Nie zaleca się stosowania milrinonu w okresie bezpośrednio po zawale mięśnia sercowego dopóki nie
zostanie ustalone bezpieczeństwo i skuteczność leku w tym stanie. Stosowanie środków o działaniu
inotropowym dodatnim, takich jak milrinon, w ostrej fazie zawału mięśnia sercowego może prowadzić
do niepożądanego zwiększenia zużycia tlenu przez mięsień sercowy (MVO2). Należy zachować dużą
ostrożność u pacjentów w ostrej fazie zawału mięśnia serca, pomimo, że milrinon nie zwiększa MVO2
u pacjentów z przewlekłą niewydolnością sercowego.

W trakcie leczenia produktem leczniczym Asicor należy uważnie monitorować ciśnienie krwi,
częstość akcji serca, stan kliniczny, elektrokardiogram, równowagę płynową, elektrolity i czynność
nerek (tj. stężenie kreatyniny w surowicy krwi). Należy zapewnić dostępność sprzętu niezbędnego do
natychmiastowego podjęcia leczenia potencjalnych działań niepożądanych dotyczących zaburzeń
serca (np. zagrażających życiu komorowych zaburzeń rytmu serca).

U pacjentów z ciężką postacią zwężenia zastawki aorty lub tętnicy płucnej oraz z przerostowym
zwężeniem podzastawkowym aorty (w przebiegu KMP; niem. KMP – Kardiomyopathie) nie należy
stosować milrinonu zamiast chirurgicznego usunięcia zwężenia. Tak jak inne leki o działaniu
inotropowym / rozszerzającym naczynia krwionośne, może on nasilać objawy zwężenia drogi
odpływu krwi w tych stanach.

W trakcie leczenia milrinonem pacjentów z grupy dużego ryzyka obserwowano nadkomorowe
i komorowe zaburzenia rytmu serca. U niektórych pacjentów obserwowano zwiększenie częstości
występowania dodatkowych skurczów komorowych, w tym nietrwałego częstoskurczu komorowego.

Ponieważ wiele leków lub ich skojarzeń może zwiększyć, już istniejącą u pacjentów z niewydolnością
serca, możliwość zaburzeń rytmu serca, należy w trakcie infuzji uważnie monitorować stan pacjentów
otrzymujących milrinon, a w razie wystąpienia zaburzeń rytmu serca infuzję należy przerwać.

U pacjentów z trzepotaniem lub migotaniem przedsionków może dojść do zwiększenia częstości akcji
komór serca. U tych pacjentów należy rozważyć wstępne podanie naparstnicy lub innych leków
wydłużających czas przewodzenia w węźle przedsionkowo-komorowym, ponieważ milrinon
powoduje niewielkie nasilenie przewodnictwa w węźle przedsionkowo-komorowym.

Milrinon może wywołać niedociśnienie tętnicze krwi wskutek działania rozszerzającego naczynia
krwionośne, dlatego też należy zachować ostrożność podając Asicor pacjentom, u których przed
rozpoczęciem leczenia występuje niedociśnienie tętnicze krwi. U pacjentów, u których po podaniu
produktu leczniczego Asicor wystąpi nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, leczenie należy
przerwać aż do ustania działania hipotensyjnego, a następnie w razie konieczności wznowić
z mniejszą szybkością infuzji.

W przypadku, gdy przyczyną znacznego obniżenia ciśnienia napływu krwi do serca mogło być
stosowane ostatnio intensywne leczenie moczopędne, milrinon należy podawać ostrożnie, monitorując
ciśnienie tętnicze krwi, częstość akcji serca i inne istotne objawy kliniczne.

W trakcie leczenia należy starannie kontrolować gospodarkę wodno-elektrolitową i stężenie
kreatyniny w surowicy. Zwiększenie pojemności minutowej serca i w rezultacie nasilenie diurezy
może spowodować konieczność zmniejszenia dawki środka moczopędnego.

Utrata potasu wynikająca z nasilenia diurezy może usposabiać pacjentów przyjmujących glikozydy
naparstnicy do zaburzeń rytmu serca. Dlatego też hipokaliemię należy korygować poprzez
suplementację potasem przed lub w trakcie leczenia produktem leczniczym Asicor.

Wśród pacjentów z niewydolnością serca często występuje obniżone stężenie hemoglobiny, jak
również niedokrwistość. Z powodu ryzyka małopłytkowości lub niedokrwistości, należy ściśle
monitorować odpowiednie wskaźniki laboratoryjne u pacjentów z obniżoną liczbą płytek krwi lub
obniżonym stężeniem hemoglobiny.

Brak jest danych z kontrolowanych badań klinicznych dotyczących stosowania milrinonu w infuzji
przez okres dłuższy niż 48 godzin. Obserwowano przypadki odczynów w miejscu podania infuzji
związane z dożylnym leczeniem milrinonem (patrz punkt 4.8). Należy zatem uważnie obserwować
miejsce podania, aby unikać podania pozanaczyniowego.

Dzieci i młodzież
Oprócz ostrzeżeń i środków ostrożności opisanych dla dorosłych, dodatkowo należy wziąć pod uwagę
następujące:
U noworodków po operacjach na otwartym sercu w trakcie leczenia produktem leczniczym Asicor,
monitorowanie powinno obejmować ocenę częstości akcji serca i rytmu serca, systemowego ciśnienia
tętniczego poprzez cewnik w tętnicy pępowinowej lub cewnik obwodowy, ciśnienia żylnego
ośrodkowego, wskaźnika sercowego, pojemności minutowej serca, systemowego oporu
naczyniowego, ciśnienia w tętnicy płucnej oraz ciśnienia w przedsionkach serca. Wyniki badań
laboratoryjnych, które należy śledzić to: liczba płytek krwi, stężenia potasu w surowicy, czynności
wątroby i nerek. Częstotliwość oznaczeń zależy od wartości wyjściowych i koniecznie należy
prowadzić ocenę reakcji noworodka na zmiany w terapii.

Z piśmiennictwa fachowego wiadomo, że u dzieci i młodzieży z zaburzoną czynnością nerek
obserwowano wyraźne zmniejszenie klirensu milrinononu i klinicznie istotne działania niepożądane,
lecz konkretna wartość klirensu kreatyniny, przy której należy dokonać dostosowania dawkowania
u tych pacjentów nie została określona, dlatego też nie zaleca się stosowania milrinonu w tej populacji
(patrz punkt 4.2).

Stosowanie milrinonu u dzieci i młodzieży należy rozpoczynać tylko wówczas, gdy pacjent jest
stabilny hemodynamicznie.

Należy zachować ostrożność u noworodków z czynnikami ryzyka krwawienia dokomorowego
(tj. u noworodków przedwcześnie urodzonych, noworodków o małej masie urodzeniowej), ponieważ
milrinon może powodować małopłytkowość. W badaniach klinicznych z udziałem dzieci, ryzyko
małopłytkowości istotnie wzrastało wraz z czasem trwania infuzji.
Dane kliniczne sugerują, że małopłytkowość związana ze stosowaniem milrinonu występuje częściej
u dzieci niż u dorosłych (patrz punkt 4.8).

W badaniach klinicznych, milrinon wydawał się opóźniać zamykanie przewodu tętniczego u dzieci.
Dlatego, jeśli zastosowanie milrinonu u noworodków przedwcześnie urodzonych lub noworodków
donoszonych zagrożonych wystąpieniem przetrwałego przewodu tętniczego lub z przetrwałym
przewodem tętniczym jest pożądane, należy ocenić stosunek korzyści terapeutycznych do
potencjalnego ryzyka (patrz punkt 4.2, 4.8, 5.2 i 5.3).

Specjalne grupy pacjentów
Nie ma specjalnych zaleceń dla pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.2). Nie obserwowano
wpływu wieku pacjenta na częstość występowania zdarzeń niepożądanych. Kontrolowane badania
farmakokinetyczne nie wykazały odrębności w zakresie farmakokinetyki leku u pacjentów
w podeszłym wieku.
Asicor należy ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby.
U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek dawkowanie należy dostosować (patrz
punkt 4.2.).

Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, tzn. lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Niezgodności farmaceutyczne: patrz punkt 6.2.

Nie należy podawać furosemidu lub bumetanidu do zestawu do infuzji dożylnych, którym podawany
jest milrinonu mleczan, ponieważ nastąpi wytrącenie osadu.

Milrinonu nie wolno rozcieńczać w roztworze wodorowęglanu sodu do infuzji dożylnej.

W trakcie leczenia milrinonem należy starannie kontrolować gospodarkę wodno-elektrolitową
i stężenie kreatyniny w surowicy. Zwiększenie pojemności minutowej serca i w rezultacie nasilenie
diurezy może spowodować konieczność zmniejszenia dawki środka moczopędnego. Utrata potasu
wynikająca z nasilenia diurezy może usposabiać pacjentów przyjmujących glikozydy naparstnicy do
zaburzeń rytmu serca. Dlatego też hipokaliemię należy korygować poprzez suplementację potasem
przed leczeniem lub w trakcie leczenia milrinonem.

Równoczesne stosowanie leków o działaniu inotropowym nasila dodatni efekt inotropowy.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Chociaż w badaniach na zwierzętach nie stwierdzono szkodliwego działania leku na płód ani też
szkodliwego wpływu na rozród, bezpieczeństwo stosowania milrinonu u kobiet w ciąży nie zostało
jeszcze ustalone. Milrinon może być stosowany w ciąży tylko w przypadku, gdy spodziewane
korzyści uzasadniają potencjalne ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią
Brak wystarczających danych dotyczących przenikania milrinonu do mleka ludzkiego. Należy podjąć
decyzję czy przerwać karmienie piersią czy przerwać podawanie produktu leczniczego Asicor biorąc
pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

Płodność
Patrz punkt 5.3.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu leczniczego Asicor na zdolność
prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Działania niepożądane przedstawiono zgodnie z klasyfikacją układowo-narządową, a częstość ich
występowania zdefiniowano następująco: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt
często (≥ 1/1 000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana
(częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja
układów
i narządów

Bardzo
często
(≥1/10)

Często
(≥1/100 do
<1/10)

Niezbyt
często
(≥1/1 000
do <1/100)

Rzadko
(≥1/10
000 do
<1/1 000)

Bardzo
rzadko
(<1/10 000)
Nieznana

Zaburzenia
krwi i układu
chłonnego

Małopłytko
wość*
Zmniejsze
nie liczby
erytrocy
tów i (lub)
stężenia
hemoglob
iny
Zaburzenia
układu
immunologiczn
ego

Wstrząs
anafilakty
czny

Zaburzenia
metabolizmu
i odżywiania

Hipokalie
mia

Zaburzenia
układu
nerwowego

Bóle głowy,
zwykle łagodne
lub
umiarkowane
w nasileniu

Drżenia

Zaburzenia
serca
Dodatkowe
skurcze
komorowe

Częstoskurcz
komorowy
(nietrwały lub
trwały)

Nadkomorowe
zaburzenia
rytmu serca

Niedociśnienie
tętnicze

Migotanie
komór

Dławica
piersiowa /
ból
w klatce
piersiowej

Torsades de
pointes

Klasyfikacja
układów
i narządów

Bardzo
często
(≥1/10)

Często
(≥1/100 do
<1/10)

Niezbyt
często
(≥1/1 000
do <1/100)

Rzadko
(≥1/10
000 do
<1/1 000)

Bardzo
rzadko
(<1/10 000)
Nieznana

Zaburzenia
układu
oddechowego,
klatki
piersiowej
i śródpiersia

Skurcz
oskrzeli

Zaburzenia
wątroby i dróg
żółciowych

Nieprawidł
owe wyniki
oceny
czynności
wątroby
Zaburzenia
skóry i tkanki
podskórnej

Reakcje
skórne, takie
jak wysypka
Zaburzenia
ogólne i stany
w miejscu
podania

Odczyn
w miejscu
podania
infuzji
*U niemowląt i dzieci ryzyko małopłytkowości istotnie wzrastało wraz z czasem trwania infuzji. Dane
kliniczne sugerują, że małopłytkowość związana ze stosowaniem milrinonu występuje częściej u dzieci
niż u dorosłych (patrz punkt 4.4).

Nie ustalono zależności pomiędzy częstością występowania nadkomorowych i komorowych zaburzeń
rytmu serca a stężeniem milrinonu w osoczu. Zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca są często
związane z istnieniem predysponujących czynników ryzyka, takich jak występujące wcześniej
zaburzenia rytmu serca, zaburzenia metaboliczne (np. hipokaliemia), zbyt duże stężenie digoksyny
w surowicy krwi lub założenie cewnika. Dane kliniczne wskazują, że zaburzenia rytmu serca związane
ze stosowaniem milrinonu występują rzadziej u dzieci niż u dorosłych.

Dzieci i młodzież

Zaburzenia układu nerwowego
Częstość nieznana: krwawienia dokomorowe (patrz punkt 4.4)

Wady wrodzone, choroby rodzinne i genetyczne
Częstość nieznana: przetrwały przewód tętniczy*** (patrz punkt 4.2, 4.4, 5.2 i 5.3)

*** Ciężkie następstwa przetrwałego przewodu tętniczego związane są z występującym jednocześnie
nadmiernym przepływem krwi przez płuca, z następującym obrzękiem płuc i krwotokiem oraz
zmniejszoną perfuzją narządów, z następującym krwawieniem dokomorowym i martwiczym
zapaleniem jelit, co wg opisów z piśmiennictwa fachowego, może prowadzić do zgonu.

Brak danych dotyczących długoterminowego bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem:
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C,
02-222 Warszawa,

Tel.: + 48 22 49 21 301,
Faks: + 48 22 49 21 309,
e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy:
Duże dawki produktu leczniczego Asicor mogą spowodować obniżenie ciśnienia (z powodu jego
działania rozszerzającego naczynia krwionośne) i zaburzenia rytmu serca.

Postępowanie:
W takim przypadku należy przerwać podawanie produktu leczniczego Asicor, aż do ustabilizowania
się stanu klinicznego pacjenta. Swoiste antidotum na milrinon nie jest znane, należy zastosować
objawowe środki podtrzymujące układ krążenia.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki stosowane w chorobach serca, leki pobudzające pracę serca,
z wyłączeniem glikozydów nasercowych; inhibitory fosfodiesterazy
kod ATC: C01CE02

Mechanizm działania
Milrinon jest lekiem o działaniu inotropowym dodatnim i rozszerzającym naczynia krwionośne
o nieznacznym działaniu chronotropowym. Poprawia również relaksację mięśnia lewej komory serca
w okresie rozkurczu.
Różni się od glikozydów naparstnicy, amin katecholowych i inhibitorów konwertazy angiotensyny
budową i sposobem działania.

Działanie farmakodynamiczne
Milrinon jest selektywnym inhibitorem izoenzymu fosfodiesterazy typu III w mięśniu sercowym
i mięśniach naczyń krwionośnych. Powoduje nieznaczne przyspieszenie przewodzenia w węźle
przedsionkowo-komorowym, nie ma istotnego wpływu na inne zjawiska elektrofizjologiczne.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
W badaniach klinicznych wykazano, że milrinon powoduje natychmiastową poprawę parametrów
hemodynamicznych w zastoinowej niewydolności serca, w tym poprawę pojemności minutowej serca,
ciśnienia zaklinowania w naczyniach włosowatych płuc i obwodowego oporu naczyniowego, bez
istotnego klinicznie wpływu na częstość akcji serca i zużycie tlenu przez mięsień sercowy.
Poprawie parametrów hemodynamicznych w trakcie dożylnego leczenia milrinonem towarzyszy
istotna poprawa w zakresie objawów klinicznych zastoinowej niewydolności serca, wyrażona zmianą
w klasyfikacji Nowojorskiego Towarzystwa Kardiologicznego.

Dzieci i młodzież:
Na podstawie przeglądu piśmiennictwa fachowego zidentyfikowano opisy badań klinicznych
z udziałem pacjentów leczonych z powodu zespołu małego rzutu serca po operacji
kardiochirurgicznej, wstrząsu septycznego lub nadciśnienia płucnego. Zazwyczaj stosowane
dawkowanie obejmowało dawkę nasycającą, która wynosiła 50 do 75 μg/kg mc. podawaną w ciągu
30 do 60 minut, a następnie ciągłą infuzję dożylną 0,25 do 0,75 μg/kg mc./min przez okres do
35 godzin. W tych badaniach milrinon powodował zwiększenie pojemności minutowej serca,
zmniejszenie ciśnienia napełniania serca oraz zmniejszenie oporu naczyniowego w krążeniu
systemowym i płucnym, przy minimalnych zmianach częstości akcji serca i zużycia tlenu przez
mięsień sercowy.

Wyniki badań dotyczących dłuższego stosowania milrinonu są niewystarczające, aby zalecać
podawanie milrinonu przez okres dłuższy niż 35 godzin.
W niektórych badaniach oceniano stosowanie milrinonu u dzieci i młodzieży z niehiperdynamicznym
wstrząsem septycznym (Barton i wsp., 1996; Lindsay i wsp., 1998); wpływ milrinonu na pooperacyjne
nadciśnienie płucne po chirurgicznej korekcji wad w tetralogii Fallota (Chu i wsp., 2000); wpływ
jednoczesnego zastosowania tlenku azotu i milrinonu na krążenie płucne po operacji Fontana
(Cai i wsp., 2008).
Wyniki tych badań były niejednoznaczne. Dlatego też nie można zalecić stosowania milrinonu w tych
wskazaniach.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie i dystrybucja
W badaniach in vitro dotyczących wiązania z białkami wykazano, że przy terapeutycznie istotnych
stężeniach w osoczu, 70-91% milrinonu występuje w postaci związanej z białkami. Po upływie
sześciu do dwunastu godzin utrzymywania ciągłej infuzji z szybkością 0,50 mikrogramów/kg mc./min
osoczowe stężenie milrinonu w stanie stacjonarnym wynosi około 200 ng/ml.

Po podaniu dożylnym pacjentom z niewydolnością serca od 12,5 mikrogramów/kg mc. do
125 mikrogramów/kg mc., objętość dystrybucji milrinonu wynosiła 0,38 l/kg mc., średni okres
półtrwania w fazie eliminacji 2,3 godziny, a klirens 0,13 l/kg mc./godz.

Po podaniu dożylnym pacjentom z niewydolnością serca od 0,20 mikrogramów/kg mc. do
0,7 mikrogramów/kg mc., objętość dystrybucji substancji wynosiła około 0,45 l/kg mc., średni okres
półtrwania w fazie eliminacji 2,4 godziny, a klirens 0,14 l/kg mc./godz. Te parametry
farmakokinetyczne nie były zależne od dawki. W odróżnieniu od tego, wartość pola powierzchni pod
krzywą zależności stężenia w osoczu od czasu była istotnie zależna od podanej dawki. Za pomocą
technik ultrawirowania można wykazać, że w zakresie stężeń w osoczu pomiędzy
70 a 400 nanogramów/ml, 70% milrinonu występuje w postaci związanej z białkami ludzkiego
osocza.

U pacjentów z niewydolnością serca, klirens i okres półtrwania były przedłużone zgodnie z ich,
w przeciwieństwie do zdrowych osobników, zaburzeniem czynności nerek. Dane pochodzące od
pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) wykazały, że
w przypadkach niewydolności nerek okres półtrwania w fazie eliminacji jest wydłużony.

Metabolizm i eliminacja
Milrinon u ludzi wydalany jest głównie z moczem. Najważniejsze produkty wydalania to milrinon
(83%) i jego metabolit w postaci O-glukuronianu (12%). U zdrowych osobników wydalanie z moczem
następuje szybko; około 60% dawki przechodzi do moczu w ciągu dwóch godzin od podania i około
90% w ciągu ośmiu godzin od podania. Średni klirens nerkowy milrinonu podawanego dożylnie
wynosi około 0,3 l/min; wskazuje to na czynne wydalanie.

Dzieci i młodzież
Milrinon jest szybciej eliminowany z ustroju dzieci niż dorosłych, jednak niemowlęta mają istotnie
niższy klirens niż dzieci, a klirens u noworodków przedwcześnie urodzonych jest jeszcze niższy.
Następstwem tego szybszego klirensu w porównaniu do dorosłych były niższe stężenia osoczowe
milrinonu w stanie stacjonarnym u dzieci niż u dorosłych. U dzieci i młodzieży z prawidłową
czynnością nerek osoczowe stężenia milrinonu w stanie stacjonarnym po upływie 6 do 12 godzin
ciągłej infuzji z szybkością 0,5 do 0,75 μg/kg mc./min wynosiły około 100 do 300 ng/ml.

Po infuzji dożylnej z szybkością 0,5 do 0,75 μg/kg mc./min u noworodków, niemowląt i dzieci po
operacji kardiochirurgicznej na otwartym sercu, objętość dystrybucji milrinonu wynosi od 0,35 do
0,9 litra/kg mc. bez istotnych różnic w poszczególnych grupach wiekowych. Po infuzji dożylnej
z szybkością 0,5 μg/kg mc./min u bardzo niedojrzałych noworodków przedwcześnie urodzonych,
zastosowanej w celu zapobiegania systemowemu wypływowi krwi po urodzeniu, objętość dystrybucji
milrinonu wynosi około 0,5 litra/kg mc.

W kilku badaniach farmakokinetycznych wykazano, że u dzieci i młodzieży klirens leku wzrasta wraz
z wiekiem pacjenta. Niemowlęta mają istotnie niższy klirens niż dzieci (3,4 do 3,8 ml/kg mc./min
w porównaniu do 5,9 do 6,7 ml/kg/min). U noworodków klirens milrinonu wynosił około
1,64 ml/kg mc./min, a noworodki przedwcześnie urodzone miały jeszcze niższy klirens
(0,64 ml/kg mc./min).
Milrinon ma średni okres półtrwania w fazie eliminacji wynoszący od 2 do 4 godzin u niemowląt
i dzieci oraz średni okres półtrwania w fazie eliminacji wynoszący 10 godzin u noworodków
przedwcześnie urodzonych.

Stwierdzono, że optymalna dawka milrinonu dla dzieci i młodzieży niezbędna do uzyskania stężenia
w osoczu powyżej progu farmakodynamicznej skuteczności wydawała się większa niż dla dorosłych,
ale optymalna dawka dla noworodków przedwcześnie urodzonych, po podaniu której uzyskuje się
stężenia w osoczu powyżej progu farmakodynamicznej skuteczności wydawała się mniejsza niż dla
dzieci.

Przetrwały przewód tętniczy
Milrinon jest eliminowany na drodze wydzielania nerkowego, a jego objętość dystrybucji jest
ograniczona do przestrzeni zewnątrzkomórkowej, co wskazuje, że nadmiar płynów oraz zmiany
hemodynamiczne związane z przetrwałym przewodem tętniczym mogą mieć wpływ na dystrybucję
i wydalanie milrinonu (patrz punkt 4.2, 4.4, 4.8 i 5.3).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Ostra toksyczność
Po podaniu doustnym, wartość LD50 u samców myszy wynosi 137 mg/kg mc., a u samic myszy
170 mg/kg mc., podczas gdy wartość LD50 u samców szczurów wynosi 91 mg/kg mc., a samic
szczurów 153 mg/kg mc.
Po dożylnym podaniu milrinonu, u królików występują ogniskowe krwotoki w nasierdziu i wsierdziu
oraz ogniska włóknienia w mięśniu sercowym (szczególnie w mięśniu brodawkowatym i warstwach
sąsiadujących z wsierdziem).

Podostra toksyczność
Podostrą toksyczność badano u szczurów i psów. U psów, krwotoki we wsierdziu i włóknienie
mięśnia sercowego występowały we wszystkich badanych grupach po podaniu dawki kumulacyjnej
i dawek podzielonych milrinonu w ilościach nieznacznie powyżej dawki terapeutycznej.

Podprzewlekła i przewlekła toksyczność
Doustne i dożylne podanie milrinonu szczurom, psom i małpom w dawkach terapeutycznych lub
dawkach nieznacznie powyżej dawki terapeutycznej prowadziło do zmian degeneracyjnych w mięśniu
sercowym, włóknienia i krwotoków podwsierdziowych, szczególnie w okolicy mięśni
brodawkowatych lewej komory.
Uszkodzenia naczyń wieńcowych z obrzękiem okołotętniczym i odczynem zapalnym obserwowano
jedynie u psów.

Rakotwórczość
W długotrwałych badaniach nie wykryto działania potencjalnie wywołującego nowotwory u szczurów
i myszy. Krwotoki we wsierdziu oraz martwica i włóknienie mięśnia sercowego występowały
u szczurów. Przy największych dawkach wykryto zmiany degeneracyjne i włóknienie w mięśniu
sercowym u myszy. W żołądkach myszy wykryto martwicę i wrzody.

Mutagenność
Szczegółowe badania mutagenności w warunkach in vitro i in vivo dały wyniki negatywne.

Toksyczny wpływ na płodność i rozród
Milrinon w dawkach doustnych do 40 razy większych od przeciętnej dawki terapeutycznej u ludzi nie
miał wpływu na płodność samców i samic szczurów.

Badania nad toksycznym wpływem na rozród u szczurów i królików nie dostarczyły żadnych
dowodów na działanie teratogenne w dawkach do 10 razy (doustnych) i 2,5 razy (iv.) większych od
zwykle stosowanej dawki terapeutycznej u ludzi.
W badaniu obejmującym 3 pokolenia (pokolenie P, F1, F2) szczurów otrzymujących milrinon
doustnie, nie wykazano wpływu na rozwój zwierząt i zdolność rozrodu u matek lub potomstwa, nawet
w największej dawce (40 razy większej od zwykle stosowanej dawki terapeutycznej u ludzi).

Ekspozycja zarodka/płodu w zależności od stężenia w surowicy krwi matki
Przechodzenie milrinonu przez łożysko do płodu wykazano w badaniu ciężarnych małp, które
otrzymywały dożylnie dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Stosunek wartości stężeń w surowicy
matczynej do poziomów w surowicy płodowej wynosił 4:1.

Młode zwierzęta
Przeprowadzono niekliniczne badanie, mające na celu wyjaśnienie działania rozszerzającego przewód
tętniczy przez inhibitory fosfodiesterazy typu 3 (ang. PDE 3 – phosphodiesterase 3 innhibitors)
u młodych szczurów urodzonych w terminie i różnic w działaniu u dojrzałych i niedojrzałych płodów
szczurzych. Pourodzeniowe rozszerzanie przewodu tętniczego przez milrinon badane było
z zastosowaniem trzech dawek (10, 1 i 0,1 mg/kg mc.). Rozszerzający wpływ milrinonu na płodowy
przewód tętniczy zwężony działaniem indometacyny badany był poprzez równoczesne podanie
milrinonu (10, 1 i 0,1 mg/kg mc.) i indometacyny (10 mg/kg mc.) ciężarnej samicy szczura w 21 dniu
ciąży (płód dojrzały) i w 19 dniu ciąży (płód niedojrzały). Omawiane badanie in vivo wykazało, że
milrinon powoduje zależne od dawki rozszerzenie zwężonego przewodu tętniczego u płodów
szczurzych oraz młodych szczurów po urodzeniu. Działanie rozszerzające było silniejsze w przypadku
wstrzyknięcia bezpośrednio po porodzie niż 1 godzinę po porodzie. Dodatkowo badanie wykazało, że
niedojrzały przewód tętniczy jest bardziej wrażliwy na działanie milrinonu niż dojrzały (patrz punkt
4.2, 4.4, 4.8 i 5.2).

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Kwas (S)-mlekowy
glukoza bezwodna
woda do wstrzykiwań
sodu wodorotlenek (do regulacji pH)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych
w punkcie 6.6.

Następujące substancje czynne lub roztwory do sporządzania/rozcieńczania nie powinny być
podawane równocześnie:
Furosemid lub bumetanid nie powinny być podawane do zestawu do infuzji dożylnych, którym
podawany jest milrinonu mleczan, ponieważ nastąpi wytrącenie osadu.
Milrinonu nie wolno rozcieńczać w roztworze wodorowęglanu sodu do infuzji dożylnej.
Nie mieszać produktu leczniczego Asicor z innymi produktami leczniczymi, dopóki nie będą dostępne
kolejne dane dotyczące zgodności.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata, przed otwarciem.

Wykazano chemiczną i fizyczną trwałość po otwarciu przez 72 godziny w temperaturze pokojowej
(15-25ºC) lub w warunkach chłodniczych (2-8ºC).

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, rozcieńczony roztwór należy użyć natychmiast. Jeśli nie
zostanie użyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik
i zazwyczaj nie powinny one przekraczać 24 godzin w temperaturze od 2ºC do 8ºC, chyba,
że rozcieńczenie wykonano w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego (patrz punkt 6.3).
Nie zamrażać.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

10 ampułek po 10 ml lub 20 ml z bezbarwnego szkła typu I w pudełku.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Roztwory do infuzji rozcieńczone wg zaleceń chlorkiem sodu 4,5 mg/ml (0,45%), chlorkiem sodu
9 mg/ml (0,9%) lub glukozą 50 mg/ml (5%) należy przygotować bezpośrednio przed zastosowaniem.
Do jednorazowego użytku.

Rozcieńczony roztwór przed podaniem należy obejrzeć, czy nie występują strącenia i zmiany barwy.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pharmaselect International Beteiligungs GmbH
Ernst-Melchior-Gasse 20
1020 Wiedeń
Austria

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 21528

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
/DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 22 października 2013 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia:

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.