# Corotrope

> Milrinon · 1 mg/ml · Roztwór do wstrzykiwań

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Corotrope
- **Nazwa powszechna:** Milrinonum
- **Substancja czynna:** [Milrinon](https://apteka.online/odpowiedniki/milrinonum)
- **Moc:** 1 mg/ml
- **Postać farmaceutyczna:** Roztwór do wstrzykiwań
- **Droga podania:** dożylna
- **Kategoria dostępności:** Lz
- **Kod ATC:** C01CE02
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 04705
- **Podmiot odpowiedzialny:** Sanofi Winthrop Industrie
- **Producent:** Delpharm Dijon, Francja
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-kardiologiczne/corotrope-rozt-wstrz-1-mg-ml-sanofi
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-kardiologiczne/corotrope-rozt-wstrz-1-mg-ml-sanofi.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/9237/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/9237/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 10 amp. 10 ml | 5909990470518 | Lz | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Corotrope i w jakim celu się go stosuje?
Lek Corotrope zawiera jako substancję czynną milrynon. Milrynon jest syntetycznym związkiem
o działaniu zwiększającym siłę skurczu mięśnia sercowego i rozszerzającym naczynia krwionośne.

Lek Corotrope jest przeznaczony do krótkotrwałej terapii dożylnej niewydolności krążenia, w tym
zespołów małego rzutu po operacjach kardiochirurgicznych.

Dzieci i młodzież
- Krótkotrwałe leczenie (do 35 godzin) ciężkiej zastoinowej niewydolności serca (gdy serce nie
może pompować wystarczającej ilości krwi do reszty ciała), gdy inne leki okazały się
nieskuteczne;
- Krótkotrwałe leczenie (do 35 godzin) ostrej niewydolności serca po operacji serca, tzn. gdy serce
ma trudności w pompowaniu krwi w organizmie.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Corotrope

Kiedy nie stosować leku:
- jeśli pacjent ma uczulenie na milrynon lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6),
- w przypadku ciężkiej hipowolemii (zmniejszenie objętości krwi krążącej).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania Corotrope należy omówić to z lekarzem. Należy zachować szczególną
ostrożność:
- u pacjentów z ciężką postacią zwężenia zastawki aorty lub tętnicy płucnej oraz z przerostowym
zwężeniem podzastawkowym aorty,
- u pacjentów w ostrej fazie zawału mięśnia sercowego,
- u pacjentów, u których przed włączeniem i (lub) w czasie leczenia milrynonem wystąpi
nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi,

- u pacjentów z grupy dużego ryzyka obserwowano komorowe i nadkomorowe zaburzenia rytmu
serca,
- u pacjentów stosujących leki moczopędne. Lekarz może zalecić kontrolę ciśnienia tętniczego,
częstości rytmu serca i objawów klinicznych,
- u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy,
- u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek,
- u pacjentów z obniżonym stężeniem płytek krwi lub hemoglobiny,
- u pacjentów z obniżonym stężeniem potasu we krwi.

Podczas leczenia milrynonem lekarz będzie dokładnie kontrolować ciśnienie krwi, częstość bicia
serca, stan kliniczny, EKG, równowagę płynową, elektrolity i czynność nerek (np. stężenie kreatyniny
w surowicy krwi). W razie wystąpienia zaburzeń personel medyczny podejmie działania
wyrównujące.

W wyniku działania leku Corotrope dochodzi do zwiększenia objętości wydalanego moczu. Może
to spowodować niedobór potasu we krwi. W takim przypadku personel medyczny poda potas.

Nie ma danych z badań klinicznych dotyczących stosowania milrynonu w infuzji przez okres dłuższy
niż 48 godzin.

Obserwowano przypadki odczynów w miejscu podania (patrz punkt „Możliwe działania
niepożądane”). Dlatego należy starannie obserwować miejsce podania, aby uniknąć podania
pozanaczyniowego.

Nie ma specjalnych zaleceń dla pacjentów w podeszłym wieku.

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek należy zmodyfikować (patrz punkt 3).

Dzieci i młodzież
Przed podaniem w infuzji leku Corotrope, lekarz sprawdzi wiele parametrów, takich jak rytm serca
i ciśnienie krwi. Lekarz zleci również badania krwi.
Podanie w infuzji nie rozpocznie się, jeśli rytm serca i ciśnienie krwi dziecka nie są stabilne.

Należy powiedzieć lekarzowi, jeżeli:
- dziecko ma problemy z nerkami,
- dziecko jest wcześniakiem lub ma niską masę urodzeniową,
- dziecko ma wadę serca - przetrwały przewód tętniczy: połączenie między dwoma dużymi
naczyniami krwionośnymi (aortą i tętnicą płucną), które utrzymuje się, chociaż powinno być
zamknięte.
W takich przypadkach lekarz zadecyduje, czy dziecko będzie leczone lekiem Corotrope.

Lek Corotrope a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Wstrzyknięcie furosemidu lub bumetanidu i milrynonu do tego samego zestawu do wstrzykiwań
dożylnych powoduje wytrącenie osadu. Tak więc furosemidu ani bumetanidu nie należy podawać
z milrynonem tym samym zestawem kroplówkowym.

Nie należy rozcieńczać milrynonu w roztworze wodorowęglanu sodu.

Ze względu na ograniczone dane dotyczące interakcji nie należy mieszać produktu leczniczego
Corotrope z innymi lekami.

Podanie leku Corotrope może skutkować koniecznością zmniejszenia dawki leku moczopędnego.

Podczas stosowania leku Corotrope lekarz będzie ściśle kontrolował gospodarkę wodno-elektrolitową
oraz stężenie kreatyniny w surowicy krwi. W razie poprawy czynności serca lekarz może zmniejszyć
dawkę leku moczopędnego.
Pacjentom leczonym jednocześnie lekiem Corotrope i glikozydami naparstnicy należy wnikliwie
badać stężenie potasu we krwi i uzupełniać niedobór, ponieważ niedobór potasu może spowodować
szczególnie u tych pacjentów zaburzenia rytmu serca.

Równoczesne stosowanie leku Corotrope i innych leków o dodatnim działaniu inotropowym, czyli
wzmacniającym siłę skurczu serca, skutkuje nasileniem ww. działania leku Corotrope.

Lekarz w razie konieczności może odpowiednio dostosować dawkowanie, podczas jedn oczesnego
stosowania leku Corotrope i innego leczenia obniżającego ciśnienie krwi.

Ciąża, karmienie piersią i płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Wpływ leku Corotrope na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn nie jest znany.

Lek Corotrope zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w ampułce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

### 3. Jak stosować lek Corotrope?
Lek do stosowania dożylnego.
Przed podaniem należy sprawdzić, czy roztwór w ampułce jest bezbarwny i klarowny.

Leczenie milrynonem rozpoczyna się dawką nasycającą, podając następnie dawkę podtrzymującą we
wlewie ciągłym według poniższego schematu.

Dorośli

Dawka nasycająca: 50 μg/kg mc. podane powoli dożylnie przez co najmniej 10 minut.

W poniższej tabeli przedstawiono dawkę nasycającą milrynonu (dla stężenia 1 mg/ml) w mililitrach
w przeliczeniu na masę ciała pacjenta (kg).

DAWKA NASYCAJĄCA (ml)
(dla stężenia 1 mg/ml)
Masa ciała pacjenta (kg) a dawka nasycająca milrynonu (ml)
kg 30 40 50 60 70 80 90 100 110 120
ml 1,5 2,0 2,5 3,0 3,5 4,0 4,5 5,0 5,5 6,0

Dawkę nasycającą można podawać w postaci nierozcieńczonej, jednak rozcieńczenie do zaokrąglonej
objętości całkowitej wynoszącej 10 ml lub 20 ml może ułatwić obserwację natężenia wlewu (w czasie
10 minut).

Do rozcieńczenia zawartości ampułki można użyć następujących roztworów: 0,45% chlorku sodu,
0,9% chlorku sodu lub 5% roztworu glukozy.

Leku Corotrope nie należy rozcieńczać wodorowęglanem sodu. Rozcieńczony roztwór należy zużyć
w ciągu 24 godzin.

Dawka podtrzymująca: 0,375 do 0,75 μg/kg mc./min. Szybkość podawania należy dostosować do
odpowiedzi hemodynamicznej i klinicznej.

Nie należy stosować dawki dobowej większej niż 1,13 mg/kg mc. Można podawać roztwory
o różnych stężeniach, w zależności od zapotrzebowania pacjenta na płyny.

DAWKA PODTRZYMUJĄCA
Szybkość podawania Całkowita dawka dobowa
Minimum 0,375 μg/kg mc./min 0,59 mg/kg
Standardowo 0,50 μg/kg mc./min 0,77 mg/kg
Maksymalnie 0,75 μg/kg mc./min 1,13 mg/kg

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy dostosować dawkowanie leku. Dane uzyskane na
podstawie badań przeprowadzonych u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, ale bez cech
niewydolności krążenia wykazały, że w przypadku niewydolności nerek okres półtrwania milrynonu
w osoczu ulega znacznemu wydłużeniu.
Nie ma potrzeby zmiany dawki początkowej, ale dawkę podtrzymującą należy zmniejszyć zgodnie
z poniższą tabelą:

Klirens kreatyniny
(ml/min/1,73m2)
Szybkość podawania
(μg/kg mc./min)
5 0,20
10 0,23
20 0,28
30 0,33
40 0,38
50 0,43

Czas trwania leczenia należy dostosować do obserwowanej poprawy stanu pacjenta.
Nie stosować dłużej niż przez 5 dni.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
- Lekarz powinien podać dziecku pierwszą dawkę w zakresie od 50 do 75 mikrogramów na
kilogram masy ciała dziecka, w czasie od 30 do 60 minut.
- Następnie podaje się dawkę od 0,25 do 0,75 mikrogramów na każdy kilogram masy ciała dziecka
na minutę w zależności od odpowiedzi klinicznej organizmu dziecka na leczenie i występowanie
działań niepożądanych. Lek Corotrope może być podawany do 35 godzin.

Podczas infuzji dziecko będzie ściśle monitorowane. Lekarz będzie sprawdzał wiele parametrów,
takich jak rytm serca oraz ciśnienie krwi. Zostanie także pobrana próbka krwi celem oceny
odpowiedzi na leczenie i występowania działań niepożądanych.

Pacjenci w podeszłym wieku
Nie ma specjalnych zaleceń dla pacjentów w podeszłym wieku. Nie zaobserwowano związku między
częstością występowania objawów niepożądanych a wiekiem pacjenta. Kontrolowane badania
farmakokinetyczne nie ujawniły związanych z wiekiem różnic w dystrybucji i wydalaniu milrynonu.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Corotrope
Stosowanie dużych dawek milrynonu może powodować obniżenie ciśnienia tętniczego i zaburzenia
rytmu serca.
W takich przypadkach podawanie milrynonu należy przerwać aż do ustabilizowania się stanu
klinicznego pacjenta.
Specyficzne antidotum nie jest znane. Stosowane jest leczenie objawowe oraz środki wspomagające
układ krążenia.

Pominięcie zastosowania leku Corotrope
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki lub stosować dwóch
dawek leku w krótkim odstępie czasu.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane przedstawiono zgodnie z malejącą częstością występowania.

Często (mogą wystąpić do 1 na 10 pacjentów):
- komorowe skurcze dodatkowe, nietrwały lub trwały częstoskurcz komorowy, nadkomorowe
zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze, bóle głowy, na ogół łagodne lub
o umiarkowanym nasileniu.

Niezbyt często (mogą wystąpić do 1 na 100 pacjentów):
- migotanie komór, dławica piersiowa - bóle w klatce piersiowej, niedobór płytek
krwi, nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby, drżenia, zmniejszone stężenie
potasu we krwi.

Bardzo rzadko (mogą wystąpić do 1 na 10 000 pacjentów):
- zaburzenia typu torsades de pointes (polimorficzny częstoskurcz komorowy), wstrząs
anafilaktyczny, skurcz oskrzeli, reakcje skórne takie jak wysypka.

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- zmniejszenie stężenia czerwonych krwinek i (lub) hemoglobiny,
- odczyn w miejscu podania,
- niewydolność nerek, wtórna do współistniejącego niedociśnienia tętniczego.

Następujące działania niepożądane odnotowano u dzieci:

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- krwawienie do obszarów wypełnionych płynem (komór) otaczających mózg (krwotok
dokomorowy),
- przetrwały przewód tętniczy - wada serca polegająca na utrzymaniu się połączenia między
dwoma dużymi naczyniami (aortą i tętnicą płucną), które powinno być zamknięte. Może to
spowodować nadmiar płynu w płucach, krwawienia, uszkodzenie jelit lub części jelita i może
prowadzić do zgonu.

W porównaniu do osób dorosłych, zmniejszenie liczby płytek krwi wydaje się występować częściej
u dzieci, a ryzyko wystąpienia tego działania niepożądanego zwiększa się wraz z czasem trwania
infuzji leku Corotrope.

Wydaje się, że problemy z rytmem serca występują rzadziej u dzieci niż u dorosłych.

U niektórych osób w czasie stosowania leku Corotrope mogą wystąpić inne działania niepożądane.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane n iewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych.
Al. Jerozolimskie 181 C
02 - 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi
podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Corotrope?
Przechowywać w temperaturze poniżej 250C. Nie zamrażać.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Corotrope
- Substancją czynną leku jest milrynon. 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 1 mg milrynonu.
Pozostałe składniki to: kwas mlekowy, glukoza bezwodna, woda do wstrzykiwań, sodu wodorotlenek
i/lub kwas mlekowy (do ustalenia pH).

Jak wygląda lek Corotrope i co zawiera opakowanie

Opakowanie zawiera 10 ampułek po 10 ml.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny:
Sanofi Winthrop Industrie
82, Avenue Raspail
94250 Gentilly
Francja

Wytwórca:

Delpharm Dijon
6, boulevard de l’Europe
21800 Quetigny
Francja

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela
podmiotu odpowiedzialnego w Polsce:

Sanofi Sp. z o.o.
ul. Marcina Kasprzaka 6
01-211 Warszawa
Tel.: +48 22 280 00 00

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

COROTROPE, 1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 1 mg milrynonu (Milrinonum).

1 ampułka 10 ml zawiera 10 mg milrynonu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwór do wstrzykiwań

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

COROTROPE jest przeznaczony do krótkotrwałej terapii dożylnej niewydolności krążenia, w tym
zespołów małego rzutu po operacjach kardiochirurgicznych.

U dzieci produkt leczniczy Corotrope jest wskazany w krótkotrwałym leczeniu (do 35 godzin) ciężkiej
zastoinowej niewydolności serca niereagującej na konwencjonalne leczenie podtrzymujące
(glikozydy, leki moczopędne, leki rozszerzające naczynia i (lub) inhibitory konwertazy angiotensyny
(ACE)), oraz w krótkotrwałym leczeniu (do 35 godzin) u dzieci z ostrą niewydolnością serca, w tym
w zespołach małego rzutu, po operacjach kardiochirurgicznych.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Leczenie milrynonem rozpoczyna się dawką nasycającą, podając następnie dawkę podtrzymującą
w infuzji ciągłej według poniższego schematu.

W razie konieczności, podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Corotrope z innym
leczeniem przeciwnadciśnieniowym należy odpowiednio dostosować dawkowanie.

Dorośli
Dawka nasycająca: 50 μg/kg mc. podane powoli dożylnie przez co najmniej 10 minut.

W poniższej tabeli przedstawiono dawkę nasycającą milrynonu (dla stężenia 1 mg/ml) w mililitrach
w przeliczeniu na masę ciała pacjenta (kg).

DAWKA NASYCAJĄCA (ml)
(dla stężenia 1 mg/ml)
Masa ciała pacjenta (kg) a dawka nasycająca milrynonu (ml)
kg 30 40 50 60 70 80 90 100 110 120
ml 1,5 2,0 2,5 3,0 3,5 4,0 4,5 5,0 5,5 6,0

Dawkę nasycającą można podawać w postaci nierozcieńczonej, jednak rozcieńczenie do zaokrąglonej
objętości całkowitej wynoszącej 10 ml lub 20 ml może ułatwić obserwację natężenia infuzji (w czasie
10 minut).

Do rozcieńczenia zawartości ampułki można użyć następujących roztworów: 0,45% chlorku sodu,
0,9% chlorku sodu lub 5% roztworu glukozy.
Produktu leczniczego Corotrope nie należy rozcieńczać wodorowęglanem sodu. Rozcieńczony
roztwór należy zużyć w ciągu 24 godzin.

Dawka podtrzymująca: 0,375 do 0,75 μg/kg mc./min zgodnie z poniższą tabelą. Szybkość
podawania należy dostosować do odpowiedzi hemodynamicznej i klinicznej. Nie należy stosować
dawki dobowej większej niż 1,13 mg/kg mc. Można podawać roztwory o różnych stężeniach, w
zależności od zapotrzebowania pacjenta na płyny.

DAWKA PODTRZYMUJĄCA
Szybkość podawania Całkowita dawka dobowa
Minimum 0,375 μg/kg mc./min 0,59 mg/kg
Standardowo 0,50 μg/kg mc./min 0,77 mg/kg
Maksymalnie 0,75 μg/kg mc./min 1,13 mg/kg

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy dostosować dawkowanie produktu (patrz
punkt 4.4.). Dane uzyskane na podstawie badań przeprowadzonych u pacjentów z ciężką
niewydolnością nerek ale bez cech niewydolności krążenia wykazały, że w przypadku niewydolności
nerek okres półtrwania milrynonu w surowicy ulega znacznemu wydłużeniu.
Nie ma potrzeby zmiany dawki początkowej, ale dawkę podtrzymującą należy zmniejszyć zgodnie
z poniższą tabelą:

Klirens kreatyniny
(ml/min/1,73m2)
Szybkość podawania
(μg/kg mc./min)
5 0,20
10 0,23
20 0,28
30 0,33
40 0,38
50 0,43

Czas trwania leczenia należy dostosować do obserwowanej poprawy stanu pacjenta.
Nie stosować dłużej niż przez 5 dni.

Dzieci i młodzież
W opublikowanych badaniach dawki stosowane u niemowląt i dzieci były następujące:
• dożylna dawka nasycająca: 50 do 75 μg/kg mc. podawane w ciągu 30 do 60 minut.
• ciągła infuzja dożylna: należy rozpocząć w oparciu o odpowiedź hemodynamiczną
i uwzględniając możliwy początek wystąpienia działań niepożądanych pomiędzy 0,25 do
0,75 μg/kg mc./min przez okres do 35 godzin.

W badaniach klinicznych dotyczących zespołu małego rzutu serca u niemowląt i dzieci poniżej 6 lat
po operacji naprawczej wrodzonej wady serca dawka nasycająca 75 μg/kg podawana w ciągu
60 minut, a następnie dawka 0,75 μg/kg mc./min podawana w infuzji przez 35 godzin istotnie
zmniejszyły ryzyko rozwoju zespołu małego rzutu serca.

Należy wziąć pod uwagę wyniki badań farmakokinetycznych (patrz punkt 5.2).

Zaburzona czynność nerek:
Ze względu na brak danych, stosowanie milrynonu nie jest zalecane u dzieci z zaburzeniami czynności
nerek (więcej informacji patrz punkt 4.4).

Przetrwały przewód tętniczy:
W przypadku, gdy pożądane jest zastosowanie milrynonu u wcześniaków i noworodków
z przetrwałym przewodem tętniczym lub zagrożonych wystąpieniem przetrwałego przewodu
tętniczego, należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka (patrz punkt 4.4, 4.8, 5.2 i 5.3).

Pacjenci w podeszłym wieku
Nie ma specjalnych zaleceń dla pacjentów w podeszłym wieku. Nie zaobserwowano związku między
częstością występowania objawów niepożądanych a wiekiem pacjenta. Kontrolowane badania
farmakokinetyczne nie ujawniły związanych z wiekiem różnic w dystrybucji i wydalaniu milrynonu.

Sposób podawania
Podanie dożylne.
Przed podaniem należy sprawdzić, czy roztwór w ampułce jest bezbarwny i klarowny.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na milrynon lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Ciężka hipowolemia.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Specjalne ostrzeżenia

Podczas leczenia milrynonem należy dokładnie monitorować ciśnienie krwi, częstość akcji serca, stan
kliniczny, EKG, równowagę płynową, elektrolity i czynność nerek (np. stężenie kreatyniny
w surowicy krwi).

U pacjentów z ciężką postacią zwężenia zastawki aorty lub tętnicy płucnej oraz z przerostowym
zwężeniem podzastawkowym aorty, milrynon nie może zastąpić chirurgicznego usunięcia zwężenia.
Tak jak inne leki o działaniu inotropowym dodatnim i (lub) rozszerzającym naczynia krwionośne
może nasilać objawy zwężenia drogi odpływu krwi u pacjentów z przerostowym zwężeniem
podzastawkowym aorty.

Stosowanie leku o działaniu inotropowym dodatnim, jakim jest milrynon, w ostrej fazie zawału
mięśnia sercowego może prowadzić do niepożądanego zwiększenia zużycia tlenu przez mięsień
sercowy (MVO2). W związku z tym u pacjentów w ostrej fazie zawału serca należy zachować dużą
ostrożność w podawaniu milrynonu. Milrynon nie zwiększa MVO2 u pacjentów z przewlekłą
niewydolnością serca.

Środki ostrożności dotyczące stosowania

Milrynon może wywołać spadek ciśnienia tętniczego krwi na skutek rozszerzenia naczyń
krwionośnych. W związku z tym, należy zachować ostrożność stosując milrynon u pacjentów,
u których przed włączeniem leczenia stwierdza się obniżone ciśnienie tętnicze krwi. U pacjentów,
u których w czasie leczenia milrynonem wystąpi nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi,
należy przerwać podawanie produktu leczniczego. Stosowanie produktu leczniczego należy wznowić
z mniejszą częstością infuzji, po uzyskaniu prawidłowego ciśnienia tętniczego krwi.

W czasie leczenia u pacjentów z grupy dużego ryzyka obserwowano komorowe i nadkomorowe
zaburzenia rytmu serca. U niektórych pacjentów milrynon zwiększał częstość komorowych skurczów
dodatkowych, w tym częstoskurczu komorowego.

Ponieważ skłonność do zaburzeń rytmu spowodowana niewydolnością krążenia może być zwiększona
podczas stosowania wielu produktów leczniczych lub ich skojarzeń, pacjenci leczeni milrynonem
powinni być w czasie podawania produktu dokładnie monitorowani (częstość akcji serca, objawy
kliniczne, EKG, gospodarka wodno-elektrolitowa i czynność nerek).

Milrynon powoduje zwiększenie przewodnictwa przedsionkowo – komorowego. U pacjentów
z trzepotaniem i migotaniem przedsionków milrynon może zwiększyć częstość rytmu komór. U tych
pacjentów należy rozważyć wstępne podanie naparstnicy lub innych leków wydłużających czas
przewodzenia w węźle przedsionkowo-komorowym.

W przypadku, gdy przyczyną znacznego obniżenia ciśnienia napływu krwi do komór może być
stosowane ostatnio intensywne leczenie moczopędne, milrynon należy podawać ostrożnie, kontrolując
ciśnienie tętnicze, częstość rytmu serca i objawy kliniczne.

W czasie leczenia milrynonem należy kontrolować gospodarkę wodno-elektrolitową i stężenie
kreatyniny w surowicy krwi. Nasilenie diurezy spowodowane zwiększeniem objętości minutowej
serca może spowodować konieczność zmniejszenia dawek środków moczopędnych.

Utrata potasu związana z nasileniem diurezy może predysponować pacjentów, szczególnie - leczonych
glikozydami naparstnicy do zaburzeń rytmu serca. Dlatego, hipokaliemię należy wyrównywać przed
i w trakcie leczenia milrynonem.

U pacjentów z niewydolnością serca często obserwuje się obniżony poziom hemoglobiny, również
niedokrwistość. W związku z ryzykiem wystąpienia trombocytopenii lub niedokrwistości, należy
ściśle monitorować odpowiednie wyniki badań laboratoryjnych u pacjentów z obniżonym stężeniem
płytek krwi lub hemoglobiny.

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek należy dostosować dawkowanie produktu (patrz punkt
4.2.).

Nie ma danych z badań klinicznych dotyczących stosowania milrynonu w infuzji przez okres dłuższy
niż 48 godzin.

Obserwowano przypadki odczynów w miejscu podania (patrz punkt 4.8). Dlatego należy starannie
obserwować miejsce podania, aby unikać podania pozanaczyniowego.

Nie ma specjalnych zaleceń dla pacjentów w podeszłym wieku. Nie zaobserwowano związku między
częstością występowania objawów niepożądanych a wiekiem pacjenta. Kontrolowane badania
farmakokinetyczne nie ujawniły związanych z wiekiem różnic w dystrybucji i wydalaniu milrynonu.

Dzieci i młodzież

Następujące ostrzeżenia i środki ostrożności należy wziąć pod uwagę dodatkowo, oprócz tych
opisanych u dorosłych.

W badaniach klinicznych z udziałem dzieci, milrynon wydawał się opóźniać zamykanie przewodu
tętniczego. Dlatego, należy ocenić stosunek korzyści terapeutycznych do potencjalnego ryzyka (patrz
punkt 4.8).

U noworodków po operacjach na otwartym sercu w czasie leczenia produktem leczniczym Corotrope,
monitorowanie powinno obejmować ocenę tętna i rytmu serca, ciśnienia tętniczego w krążeniu

ogólnym poprzez cewnik w tętnicy pępowinowej lub cewnik obwodowy, centralnego ciśnienia
żylnego, wskaźnika sercowego, rzutu serca, oporu naczyniowego w krążeniu ogólnym, ciśnienia
w tętnicy płucnej oraz ciśnienia w przedsionkach serca. Należy wykonać następujące badania
laboratoryjne: liczba płytek krwi, stężenie potasu w surowicy, badania czynnościowe wątroby i nerek.
Częstotliwość oceny zależy od wartości wyjściowych; konieczna jest ocena reakcji noworodka na
zmiany w terapii.

W literaturze fachowej opisano, że u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek klirens
milrynonu był w istotny sposób zmniejszony i występowały klinicznie istotne działania niepożądane,
jednakże nie została określona konkretna wartość klirensu kreatyniny, przy której należy dokonać
modyfikacji dawkowania u tych pacjentów. W związku z tym stosowanie milrynonu w tej populacji
nie jest zalecane (patrz punkt 4.2).

U dzieci i młodzieży należy rozpocząć stosowanie milrynonu tylko wtedy, gdy pacjent jest stabilny
hemodynamicznie.

Należy zachować ostrożność u noworodków z czynnikami ryzyka krwawienia dokomorowego (tj.
u wcześniaków, noworodków o niskiej masie urodzeniowej), ponieważ milrynon może powodować
trombocytopenię. W badaniach klinicznych w populacji dzieci i młodzieży, ryzyko trombocytopenii
istotnie wzrastało wraz z czasem trwania infuzji. Dane kliniczne sugerują, że trombocytopenia
związana ze stosowaniem milrynonu występuje częściej u dzieci niż u dorosłych (patrz punkt 4.8).

W badaniach klinicznych milrynon wydawał się zwalniać zamykanie przewodu tętniczego w populacji
dzieci. Dlatego w przypadkach, gdy pożądane jest zastosowanie milrynonu u wcześniaków
i noworodków z przetrwałym przewodem tętniczym lub zagrożonych wystąpieniem przetrwałego
przewodu tętniczego, należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka wynikające z zastosowania
produktu leczniczego Corotrope (patrz punkt 4.2, 4.8, 5.2 i 5.3).

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w ampułce, to znaczy produkt uznaje
się za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Wstrzyknięcie furosemidu lub bumetanidu i milrynonu do tego samego zestawu do wstrzykiwań
dożylnych powoduje wytrącenie osadu. Tak więc furosemidu ani bumetanidu nie należy podawać
z milrynonem tym samym zestawem kroplówkowym.

Nie należy rozcieńczać milrynonu w roztworze wodorowęglanu sodu (patrz punkt 6.2.).

Ze względu na ograniczone dane dotyczące interakcji nie należy mieszać produktu leczniczego
Corotrope z innymi lekami.

Podczas podawania milrynonu należy ściśle monitorować zaburzenia wodno-elektrolitowe oraz
stężenie kreatyniny w surowicy krwi. Poprawa rzutu serca i w konsekwencji diurezy może wymagać
zmniejszenia dawkowania leku moczopędnego.
Utrata potasu spowodowana wzmożoną diurezą, może predysponować pacjentów leczonych
glikozydami naparstnicy do występowania zaburzeń rytmu serca. W związku z tym, przed włączeniem
produktu leczniczego Corotrope lub w trakcie jego stosowania należy uzupełniać potas.

Równoczesne stosowanie innych leków o działaniu inotropowym nasila dodatni efekt inotropowy.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża i płodność
Mimo, że w badaniach na zwierzętach nie stwierdzono szkodliwego działania leku na płód ani też
szkodliwego wpływu na reprodukcję, nie przeprowadzono odpowiednich badań dotyczących
bezpieczeństwa stosowania milrynonu u kobiet w ciąży. Milrynon może być stosowany w ciąży,
w przypadku gdy spodziewane korzyści przeważają potencjalne ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią
Brak wystarczających danych dotyczących przenikania milrynonu do mleka kobiecego. Milrynon
może być stosowany w okresie karmienia piersią, w przypadku gdy spodziewane korzyści przeważają
potencjalne ryzyko.

#### 4.7 Wpływ leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu Corotrope na zdolność prowadzenia
pojazdów i obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Działania niepożądane przedstawiono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów, a częstość ich
występowania jest określona przy użyciu następującej konwencji: bardzo często (≥ 1/10); często
(≥ 1/100, < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000, < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000, < 1/1000); bardzo rzadko
(< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Niezbyt często: trombocytopenia*
Częstość nieznana: zmniejszenie stężenia czerwonych krwinek i (lub) hemoglobiny

* U niemowląt i dzieci, ryzyko wystąpienia trombocytopenii istotnie wzrastało wraz z czasem trwania
infuzji. Dane kliniczne sugerują, że związana ze stosowaniem milrynonu trombocytopenia występuje
częściej u dzieci niż u dorosłych (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Niezbyt często: hipokaliemia

Zaburzenia układu nerwowego
Często: bóle głowy, na ogół łagodne lub o umiarkowanym nasileniu.
Niezbyt często: drżenia

Zaburzenia serca
Często: komorowe skurcze dodatkowe, nieutrwalony lub utrwalony częstoskurcz
komorowy (patrz punkt 4.4), nadkomorowe zaburzenia rytmu serca,
niedociśnienie tętnicze
Niezbyt często: migotanie komór, dławica piersiowa - bóle w klatce piersiowej
Bardzo rzadko: zaburzenia typu torsade de pointes

Częstość występowania zarówno komorowych jak i nadkomorowych zaburzeń rytmu serca nie była
związana z dawką produktu i stężeniem milrynonu we krwi. Zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca
są często związane z pewnymi stanami, takimi jak występujące wcześniej zaburzenia rytmu serca,
zaburzenia metaboliczne (np. hipokaliemia), nieprawidłowe stężenie digoksyny we krwi i założenie
cewnika. Wyniki badań klinicznych wskazują na to, że zaburzenia rytmu serca związane ze
stosowaniem milrynonu występują rzadziej u dzieci niż u dorosłych.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo rzadko: skurcz oskrzeli

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Niezbyt często: nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo rzadko: reakcje skórne, takie jak wysypka

Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Częstość nieznana: niewydolność nerek, wtórna do współistniejącego niedociśnienia tętniczego.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Częstość nieznana: odczyn w miejscu podania infuzji
Bardzo rzadko: wstrząs anafilaktyczny

Dzieci i młodzież

Zaburzenia układu nerwowego
Częstość nieznana: krwawienie dokomorowe (patrz punkt 4.4)

Wady wrodzone, choroby rodzinne i genetyczne
Częstość nieznana: przetrwały przewód tętniczy *** (patrz punkt 4.2, 4.4, 5.2 i 5.3)

*** Ciężkie następstwa przetrwałego przewodu tętniczego są związane z występującym jednocześnie
nadmiernym przepływem krwi przez płuca, powodującym obrzęk płuc i krwotok, oraz zmniejszoną
perfuzją narządów, powodującą krwawienie dokomorowe i martwicze zapalenie jelit, co, jak opisano
w literaturze, może kończyć się zgonem.

Nie są jeszcze dostępne długoterminowe dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu
leczniczego Corotrope u dzieci i młodzieży.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
Al. Jerozolimskie 181 C
02 - 222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi
podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.

#### 4.9 Przedawkowanie

Stosowanie dużych dawek milrynonu może powodować obniżenie ciśnienia tętniczego i zaburzenia
rytmu serca.
W takich przypadkach podawanie milrynonu należy przerwać aż do ustabilizowania się stanu
klinicznego pacjenta. Specyficzne antidotum nie jest znane. Należy zastosować leczenie objawowe
oraz stosować środki wspomagające układ krążenia.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki pobudzające pracę serca, z wyłączeniem glikozydów nasercowych;
inhibitory fosfodiesterazy.
Kod ATC: C 01 CE 02

Milrynon jest syntetycznym związkiem o działaniu inotropowyn dodatnim i rozszerzającym naczynia
krwionośne. Mechanizm działania milrynonu polega na selektywnym hamowaniu izoenzymu
fosfodiesterazy cyklicznego AMP (frakcja III, PDE III lub CGI-PDE). W wyniku zahamowania przez
milrynon hydrolizy c-AMP zwiększa się jego stężenie w mięśniu sercowym i błonie mięśniowej
naczyń. Zwiększone stężenie c-AMP zwiększa dostępność zjonizowanego wapnia w kardiomiocytach
podczas skurczu i przyspiesza jego wewnątrzkomórkowe przemieszczenia w czasie skurczu, jak też
zmniejsza dostępność wapnia w komórkach mięśni gładkich naczyń i powoduje ich rozkurcz.
Milrynon nie zwiększa wrażliwości białek włókien mięśniowych na wapń. Milrynon nie wchodzi
w reakcję z adrenergicznymi receptorami beta ani nie hamuje zależnej od ATP pompy sodowopotasowej, jak czynią to glikozydy naparstnicy. Aktywność inotropowa jest zachowana w obecności
inotropowych stężeń dopaminy oraz ouabainy.

Badania właściwości farmakodynamicznych, przeprowadzone z udziałem pacjentów z zaburzeniami
czynności komór, wykazały bezpośredni wpływ leku na kurczliwość, to znaczy dodatnie działanie
inotropowe, jak również bezpośrednie działanie rozszerzające naczynia. Przerwanie stosowania leków
sympatykomimetycznych może także przyczynić się do nasilenia uogólnionego działania
rozszerzającego naczynia u leczonych pacjentów.

Przy stężeniach milrynonu w osoczu krwi w zakresie od 100 do 300 ng/ml obserwowano zarówno
działanie inotropowe, jak i działanie rozszerzające naczynia.

U pacjentów z zaburzeniem czynności mięśnia sercowego podanie mleczanu milrynonu we
wstrzyknięciu, w dawce nasycającej, szybko powoduje znamienną poprawę pojemności minutowej
serca, ciśnienia zaklinowania w naczyniach włosowatych płuc oraz poprawę obwodowego oporu
naczyniowego. Jednocześnie dochodzi jedynie do niewielkich zmian częstotliwości rytmu serca
(nieznaczne zwiększenie) oraz ciśnienia tętniczego krwi (nieznaczne obniżenie). Dawki podawane
wynosiły od 12,5 do 125 μg/kg. Podawano je z szybkością 100 μg/s. Poprawa parametrów
hemodynamicznych zachodziła bez zwiększenia zużycia tlenu przez mięsień sercowy.

Milrynon zmniejsza opór w krążeniu płucnym.

Oprócz zwiększania kurczliwości mięśnia sercowego, milrynon poprawia czynność rozkurczową, na
co wskazuje poprawa relaksacji mięśnia lewej komory w okresie rozkurczowym.

Uwagi ogólne
W badaniu klinicznym przeprowadzonym z udziałem 189 pacjentów z niewydolnością serca,
zaprojektowanym w celu określenia dawki terapeutycznej mleczanu milrynonu, początkowo
podawano dawkę nasycającą, a następnie produkt w infuzji podtrzymującym. Stwierdzono
początkowo niewielkie zwiększenie frakcji wyrzutowej lewej komory (ang. ejection fraction, EF%).
Wynosiło ono odpowiednio 25%, 38% i 42% przy testowanych dawkach 37,5 μg/kg/0,375 μg/kg/min
(n=26), 50 μg/kg/0,5 μg/kg/min (n=95)oraz 75 μg/kg/0,75 μg/kg/min (n=15).

Stwierdzono znamienne zmniejszenie ciśnienia zaklinowania w naczyniach włosowatych płuc, o
odpowiednio 17%, 21% i 36%. Równocześnie stwierdzono znamienne obniżenie układowego oporu
naczyniowego o odpowiednio 17%, 21% i 37%. Dawka podtrzymująca 25 μg/kg/min była
nieskuteczna (n=53 pacjentów). U znacznej większości pacjentów stwierdzono poprawę czynności
hemodynamicznej w ciągu pierwszych 5 oraz 15 minut po rozpoczęciu leczenia.

Ogólnie nie stwierdzono zmiany częstotliwości akcji serca (odpowiednio zwiększenie 3,3% i 10%).
Średnie ciśnienie tętnicze krwi zmniejszyło się o maksymalnie 5% przy stosowaniu dwóch mniejszych
dawek oraz 17% przy stosowaniu produktu w największej dawce. U znacznej większości pacjentów
stosowano równocześnie inne leki, w tym leki moczopędne oraz pochodne naparstnicy.

Pacjenci byli obserwowani przez okres 48 godzin (mniejsza liczba pacjentów była obserwowana przez
72 godziny). Stwierdzono poprawę czynności hemodynamicznej bez cech zmniejszania się siły
działania farmakologicznego (bez cech zjawiska tachyfilaksji).

Poprawa czynności hemodynamicznej była związana z poprawą w zakresie objawów klinicznych.

Przeprowadzono dwa dodatkowe badania kliniczne z udziałem odpowiednio 40 i 105 pacjentów
z niewydolnością serca. W badaniach tych uzyskano podobne wyniki, jak w badaniu opisywanym
powyżej.

Czas trwania leczenia powinien zależeć od odpowiedzi pacjenta. Pacjenci uczestniczący w badaniu
otrzymywali mleczan milrynonu w postaci infuzji przez okres 5 dni.

Mleczan milrynonu ma korzystny wpływ na parametry hemodynamiczne u pacjentów przyjmujących
produkty naparstnicy. Lek ten nie powoduje objawów zatrucia naparstnicą.

Choroba niedokrwienna serca
Przewlekła: u pacjentów z wtórną niewydolnością serca w przebiegu choroby niedokrwiennej serca
mleczan milrynonu poprawia czynność lewej komory, nie wywołując objawów podmiotowych lub
zmian elektrokardiograficznych związanych z niedokrwieniem mięśnia sercowego.
W grupie 20 pacjentów ze stabilną dławicą piersiową i ograniczoną tolerancją na wysiłek, bez
objawów niewydolności serca, mleczan milrynonu nie powodował nasilenia dławicy. Stwierdzono
poprawę tolerancji na wysiłek, ale nie określono efektu placebo związanego z przyjmowaniem
produktu.

Ostra: w badaniu z udziałem 101 pacjentów z niewydolnością serca w ostrej fazie zawału mięśnia
sercowego mleczan milrynonu podawany w standardowej dawce poprawiał czynność serca.
Niemniej jednak, podawanie milrynonu w ostrym stadium zawału mięśnia sercowego należy starannie
rozważyć (patrz punkt 4.4.1)

Kardiochirurgia
W badaniu z udziałem 99 pacjentów z ostrą niewydolnością serca po zabiegu operacyjnym na sercu,
mleczan milrynonu w takich samych dawkach, jakie okazały się skuteczne w leczeniu pacjentów
niepoddawanych leczeniu operacyjnemu, powodował bardzo znamienne zwiększenie frakcji
wyrzutowej, w zakresie od 34% do 44% w okresie 60 minut, a także zmniejszenie ciśnienia
zaklinowania w naczyniach włosowatych płuc oraz obwodowego oporu naczyniowego. Zmiany te
obserwowano we wszystkich przypadkach przez cały okres 12 godzin leczenia. Jak się wydaje,
częstotliwość akcji serca zwiększa się a ciśnienie krwi zmniejsza się, jednak zmiany te były łagodne
i nie miały znaczenia klinicznego.

Podobne wyniki uzyskano w dodatkowym badaniu klinicznym z udziałem 60 pacjentów z
nieprawidłową pojemnością minutową serca po zabiegu z krążeniem pozaustrojowym, który
przebiegał prawidłowo.

W badaniu z podwójnie ślepą próbą 30 pacjentów z ryzykiem niewydolności serca po stosowaniu
krążenia pozaustrojowego podzielono losowo na dwie grupy. W jednej grupie 15 pacjentów
przyjmowało milrynon a w drugiej grupie 15 pacjentów przyjmowało placebo. Pacjenci otrzymywali
badany lek 15 minut przed rozpoczęciem krążenia pozaustrojowego. W grupie pacjentów, którzy
przyjmowali mleczan milrynonu, uzyskano dobre wyniki po stosowaniu krążenia pozaustrojowego.

Natomiast w grupie pacjentów, którzy otrzymywali placebo, konieczne było podawanie dodatkowych
leków w celu skutecznego przeprowadzenia krążenia pozaustrojowego.

Dzieci młodzież
W piśmiennictwie naukowym opisano badania kliniczne z udziałem pacjentów leczonych z powodu
zespołu niskiego rzutu po operacji kardiochirurgicznej, wstrząsu septycznego lub nadciśnienia
płucnego. Zazwyczaj stosowane dawkowanie obejmowało dawkę nasycającą, która wynosiła od 50 do
75 μg/kg mc. podawaną przez 30 do 60 minut, a następnie od 0,25 do 0,75 μg/kg mc. /min w ciągłej
infuzji dożylnej przez okres do 35 godzin. W omawianych badaniach milrynon spowodował
zwiększenie rzutu serca, zmniejszenie ciśnienia napełniania serca oraz zmniejszenie oporu
naczyniowego w krążeniu ogólnym i płucnym, przy minimalnych zmianach częstotliwości rytmu
serca i zużycia tlenu przez mięsień sercowy.

Wyniki badań nad dłuższym stosowaniem milrynonu nie są wystarczające, aby zalecać podawanie
milrynonu przez okres dłuższy niż 35 godzin.

W niektórych badaniach oceniono stosowanie milrynonu u dzieci i młodzieży z niehiperdynamiczną
formą wstrząsu septycznego (Barton i in., 1996; Lindsay i in., 1998); wpływ milrynonu na
pooperacyjne nadciśnienie płucne po chirurgicznej korekcji wad w tetralogii Fallota (Chu i in., 2000);
wpływ jednoczesnego zastosowania tlenku azotu i milrynonu na krążenie płucne po operacji Fontana
(Cai i wsp., 2008).
Wyniki tych badań były niejednoznaczne, dlatego nie można zalecić stosowania milrynonu
w wymienionych wskazaniach.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Po wstrzyknięciu dożylnym 12,5 do 125 μg/kg mc. w grupie pacjentów z niewydolnością serca
stwierdzono następujące parametry farmakokinetyczne milrynonu:
• objętość dystrybucji 0,38 l/kg mc.;
• okres półtrwania w fazie eliminacji 2,3 godziny;
• klirens 0,13 l/kg mc./godz.

Po podaniu milrynonu we infuzji dożylnej z szybkością 0,20 do 0,70 μg/kg/min u pacjentów
z niewydolnością serca stwierdzono następujące parametry farmakokinetyczne:
• objętość dystrybucji około 0,45 l/kg mc.;
• okres półtrwania w fazie eliminacji 2,6 godz.;
• klirens 0,14 l/kg mc./godz.
Te parametry farmakokinetyczne nie były zależne od dawki. Wartość parametru farmakokinetycznego
AUC była zależna od dawki.

Wykazano (metodą ultrawirowania), że milrynon wiąże się z białkami osocza w ponad 70%. Osiąga
on stężenie w osoczu krwi 70 do 400 ng/ml.
Milrynon jest wydalany głównie w moczu.Po podaniu doustnym 83% milrynonu występuje w moczu
w postaci niezmienionej, a 12% ma postać O-glukuronianu.
U zdrowych osób wydalanie milrynonu w moczu odbywa się szybko; około 60% podanej dawki jest
wydalane w ciągu 2 godzin i około 90% po 8 godzinach od podania.

Klirens nerkowy milrynonu wynosi około 0,3 l/min. Wskazuje to na czynne wydalanie przez nerki.

Dzieci i młodzież
Milrynon jest szybciej eliminowany z ustroju dzieci niż dorosłych, jednak niemowlęta mają istotnie
niższy klirens niż dzieci, a klirens u wcześniaków jest jeszcze niższy. Z powodu szybszego klirensu
stężenia osoczowe milrynonu w stanie stacjonarnym były niższe u dzieci niż u dorosłych. U dzieci
i młodzieży z prawidłową czynnością nerek osoczowe stężenia milrynonu w stanie stacjonarnym po

6–12 godzinach ciągłej infuzji z szybkością 0,5 do 0,75 μg/kg mc./min wynosiły około 100–300
ng/ml.

Po infuzji dożylnej z szybkością 0,5 do 0,75 μg/kg mc./min u noworodków, niemowląt i dzieci po
operacji kardiochirurgicznej na otwartym sercu, objętość dystrybucji milrynonu wynosi
od 0,35 do 0,9 l/kg mc. bez istotnych różnic w poszczególnych grupach wiekowych. U wcześniaków
urodzonych długo przed wyznaczonym terminem, po infuzji dożylnej milrynonu z szybkością
0,5 μg/kg mc./min, podanego w celu zapobieżenia wypływowi krwi z krążenia ogólnego po
urodzeniu, objętość dystrybucji milrynonu wynosi około 0,5 l/kg mc.

W kilku badaniach farmakokinetycznych wykazano, że u dzieci i młodzieży klirens leku wzrasta wraz
z wiekiem pacjenta. Niemowlęta mają istotnie niższy klirens (3,4-3,8 ml/kg mc./min) niż dzieci (5,9–
6,7 ml/kg/min). U noworodków klirens milrynonu wynosił około 1,64 ml/kg mc./min,
a u wcześniaków był jeszcze niższy (0,64 ml/kg mc./min).

Milrynon ma średni końcowy okres półtrwania wynoszący od 2 do 4 godzin u niemowląt i dzieci oraz
10 godzin u wcześniaków.

Stwierdzono, że optymalna dawka, w wyniku podania której uzyskiwano stężenia milrynonu w osoczu
powyżej progu farmakodynamicznej skuteczności, dla dzieci i młodzieży jest większa niż dla
dorosłych, przy czym powyżej zdefiniowana optymalna dawka dla wcześniaków jest mniejsza niż dla
dzieci.

Przetrwały przewód tętniczy:
Milrynon jest eliminowany na drodze wydzielania nerkowego, a jego objętość dystrybucji jest
ograniczona do przestrzeni pozakomórkowej, co sugeruje, że nadmiar płynów oraz zmiany
hemodynamiczne związane z przetrwałym przewodem tętniczym mogą mieć wpływ na dystrybucję
i wydzielanie milrynonu (patrz część 4.2, 4.4, 4.8 oraz 5.3).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Młode zwierzęta
Przeprowadzono niekliniczne badanie oceniające wpływ inhibitorów fosfodiesterazy typu 3 (ang. PDE
3, Phosphodiesterase 3 inhibitors) na rozszerzenie przewodu tętniczego u młodych szczurów
urodzonych w terminie i różnic w porównaniu z dojrzałymi i niedojrzałymi płodami szczurzymi.
Pourodzeniowe rozszerzanie przewodu tętniczego przez milrynon było badane z zastosowaniem trzech
dawek (10, 1 i 0,1 mg/kg mc.). Rozszerzający wpływ milrynonu na płodowy przewód tętniczy
zwężony działaniem indometacyny był badany poprzez równoczesne podanie milrynonu (10, 1 i 0,1
mg/kg) oraz indometacyny (10 mg/kg) ciężarnej samicy szczura w 21 dniu ciąży (płód dojrzały)
i w 19 dniu ciąży (płód niedojrzały). Omawiane badanie in vivo wykazało, że milrynon powoduje
zależne od dawki rozszerzenie zwężonego przewodu tętniczego u płodów szczurzych oraz młodych
szczurów po urodzeniu. Działanie rozszerzające było silniejsze w przypadku wykonania iniekcji
bezpośrednio po porodzie w porównaniu z wykonaniem jej 1 godzinę później. Dodatkowo badanie
wykazało, że niedojrzały przewód tętniczy jest bardziej wrażliwy na działanie milrynonu niż dojrzały
(patrz część 4.2, 4.4, 4.8 oraz 5.2).

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Kwas mlekowy
Glukoza bezwodna
Woda do wstrzykiwań
Sodu wodorotlenek i/lub kwas mlekowy (do ustalenia pH)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Wstrzyknięcie furosemidu lub bumetanidu i milrynonu do tego samego zestawu do iniekcji dożylnych
powoduje wytrącenie osadu. Tak więc furosemidu ani bumetanidu nie należy podawać z milrynonem
tym samym zestawem kroplówkowym.

Nie należy rozcieńczać milrynonu w roztworze wodorowęglanu sodu.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Nie zamrażać.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

10 ampułek po 10 ml z bezbarwnego szkła w tekturowym pudełku.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Produkty lecznicze do podawania dożylnego przed zastosowaniem należy obejrzeć i nie należy ich
stosować w przypadku zauważenia strąceń lub zmiany barwy produktu.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Sanofi Winthrop Industrie
82, Avenue Raspail
94250 Gentilly
Francja

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 22 grudnia1999
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 14 marca 2014

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.