# Ivabradine Genoptim

> Iwabradyna · 5 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Ivabradine Genoptim
- **Nazwa powszechna:** Ivabradinum
- **Substancja czynna:** [Iwabradyna](https://apteka.online/odpowiedniki/ivabradinum)
- **Moc:** 5 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** C01EB17
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 23925
- **Podmiot odpowiedzialny:** Synoptis Pharma Sp. z o.o.
- **Producent:** Pharmathen International S.A.
Pharmathen S.A., Grecja
Grecja
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-kardiologiczne/ivabradine-genoptim-tabl-powl-5-mg-synoptis
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-kardiologiczne/ivabradine-genoptim-tabl-powl-5-mg-synoptis.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/36006/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/36006/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 56 tabl. | 5909991326470 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Ivabradine Genoptim i w jakim celu się go stosuje?
Ivabradine Genoptim (iwabradyna) jest lekiem nasercowym używanym:
− w leczeniu objawowej stabilnej dławicy piersiowej (która powoduje ból w klatce piersiowej) u dorosłych
pacjentów, u których częstość akcji serca wynosi 70 lub więcej uderzeń na minutę. Stosuje się go u dorosłych,
którzy nie tolerują lub nie mogą przyjmować leków używanych w chorobach serca, zwanych lekami betaadrenolitycznymi. Stosuje się go także w skojarzeniu z lekami beta-adrenolitycznymi u dorosłych, których nie
udaje się skutecznie leczyć samym środkiem beta-adrenolitycznym;
− w leczeniu przewlekłej niewydolności serca u dorosłych pacjentów, u których częstość akcji serca wynosi 75
lub więcej uderzeń na minutę. Stosuje się go w skojarzeniu ze standardowym leczeniem, w tym z lekiem betaadrenolitycznym, lub gdy leki beta-adrenolityczne są przeciwwskazane albo nie są tolerowane.

Stabilna dławica piersiowa (zazwyczaj określana jako dławica)
Stabilna dławica piersiowa jest to choroba serca, która występuje wówczas, gdy mięsień sercowy nie otrzymuje
wystarczającej ilości tlenu. Choroba ta zwykle pojawia się u osób pomiędzy 40. a 50. rokiem życia. Najczęstszym
objawem dławicy piersiowej jest ból lub dyskomfort w klatce piersiowej. Dławica piersiowa występuje częściej
przy szybszej pracy serca, na przykład po wysiłku, w emocjach, w zimnym otoczeniu lub po posiłku. U osób z
dławicą piersiową przyśpieszenie pracy serca wywołuje ból w klatce piersiowej.

Przewlekła niewydolność serca
Przewlekła niewydolność serca jest chorobą, która pojawia się, kiedy serce nie może przepompować
wystarczającej ilości krwi do reszty organizmu. Najczęstsze objawy niewydolności serca to duszność, znużenie,
zmęczenie i obrzęk kostek.

Jak działa lek Ivabradine Genoptim
Lek Ivabradine Genoptim działa głównie poprzez zmniejszenie częstości pracy serca o kilka uderzeń na minutę.
Prowadzi to do zmniejszenia zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen, szczególnie w sytuacjach, gdy bardziej
prawdopodobne jest wystąpienie napadu bólu dławicowego. W ten sposób lek Ivabradine Genoptim pomaga
opanować i zmniejszyć liczbę napadów bólu dławicowego.
Ponadto, ponieważ zwiększona częstość akcji serca niekorzystnie wpływa na czynność serca i rokowanie odnośnie
przeżycia u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, swoiste działanie iwabradyny zmniejszające częstość
akcji serca pomaga poprawić czynność serca oraz rokowanie odnośnie przeżycia u tych pacjentów.

2 . Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ivabradine Genoptim

Kiedy nie stosować leku Ivabradine Genoptim:
– jeśli pacjent ma uczulenie na iwabradynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
– u pacjentów, u których częstość akcji serca w spoczynku jest za mała (poniżej 70 uderzeń na minutę);
– u pacjentów ze wstrząsem kardiogennym (stan serca leczony w szpitalu);
– u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca;
– u pacjentów ze świeżym zawałem mięśnia sercowego;
– u pacjentów z bardzo znacznym obniżeniem ciśnienia tętniczego krwi;
– u pacjentów z niestabilną dławicą piersiową (ciężka postać z bardzo często pojawiającymi się bólami
klatki piersiowej związanymi lub niezwiązanymi z wysiłkiem);
– u pacjentów z niewydolnością serca, która ostatnio się nasiliła;
– jeśli czynność serca jest powodowana wyłącznie przez rozrusznik serca;
– u pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby;
– u pacjentów aktualnie przyjmujących leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (takie jak
ketokonazol, itrakonazol), antybiotyki z grupy makrolidów (np. jozamycyna, klarytromycyna,
telitromycyna lub erytromycyna podawana doustnie), leki stosowane w leczeniu zakażenia HIV (takie jak
nelfinawir, rytonawir) lub nefazodon (lek stosowany w leczeniu depresji), albo diltiazem, werapamil
(stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego lub dławicy piersiowej);
– jeśli pacjentka jest w wieku rozrodczym i nie stosuje odpowiednich metod zapobiegania ciąży;
– u kobiet w ciąży lub próbujących zajść w ciążę;
– u kobiet karmiących piersią.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Ivabradine Genoptim należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty:
– jeśli pacjent ma zaburzenia rytmu serca (takie jak nieregularne bicie serca, kołatanie serca, nasilenie bólu
w klatce piersiowej) lub utrwalone migotanie przedsionków (rodzaj nieregularnego bicia serca), lub ma
pewną nieprawidłowość w elektrokardiogramie (EKG), zwaną zespołem długiego odstępu QT;
– jeśli pacjent ma takie objawy jak: uczucie zmęczenia, zawroty głowy lub duszność (co może oznaczać za
małą częstość pracy serca);
– jeśli u pacjenta występują objawy migotania przedsionków (niezwykle wysokie tętno w spoczynku
(powyżej 110 uderzeń na minutę) lub tętno nieregularne, bez widocznej przyczyny, trudne do
zmierzenia);
– jeśli u pacjenta wystąpił ostatnio udar (atak mózgowy);
– jeśli pacjent ma lekkie lub umiarkowanie nasilone obniżenie ciśnienia tętniczego krwi;
– jeśli pacjent ma niekontrolowane ciśnienie tętnicze, zwłaszcza po zmianie leczenia przeciw nadciśnieniu;
– jeśli pacjent ma ciężką niewydolność serca lub niewydolność serca z pewną nieprawidłowością w EKG
zwaną blokiem odnogi pęczka Hisa;
– jeśli u pacjenta występuje przewlekła choroba siatkówki oka;
– jeśli u pacjenta występują umiarkowanie ciężkie choroby wątroby;
– jeśli u pacjenta występują ciężkie choroby nerek.
W przypadku wystąpienia którejkolwiek z wymienionych powyżej sytuacji należy natychmiast poinformować
lekarza przed zastosowaniem lub podczas stosowania leku Ivabradine Genoptim.

Dzieci
Lek Ivabradine Genoptim nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Ivabradine Genoptim a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu któregokolwiek z wymienionych poniżej leków, ponieważ może
być konieczne skorygowanie dawki leku Ivabradine Genoptim albo ścisły nadzór nad jego stosowaniem:
– flukonazol (lek przeciwgrzybiczy);
– ryfampicyna (antybiotyk);
– barbiturany (stosowane w przypadku trudności z zasypianiem lub w padaczce);

– fenytoina (stosowana w padaczce);
– preparaty dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) (leki ziołowe, stosowane w leczeniu depresji);
– leki wydłużające odstęp QT stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca lub innych stanów, takie jak:
– chinidyna, dyzopiramid, ibutylid, sotalol, amiodaron (leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu
serca);
– beprydyl (lek stosowany w leczeniu dławicy piersiowej);
– niektóre rodzaje leków stosowanych w leczeniu lęku, schizofrenii lub innych psychoz (takie jak
pimozyd, zyprazydon, sertyndol);
– leki przeciwmalaryczne (takie jak meflochina lub halofantryna);
– erytromycyna stosowana dożylnie (antybiotyk);
– pentamidyna (lek przeciw pasożytom);
– cyzapryd (lek przeciw refluksowi żołądkowo-przełykowemu);
− niektóre rodzaje leków moczopędnych, które mogą zmniejszać stężenie potasu we krwi, takie jak
furosemid, hydrochlorotiazyd, indapamid (stosowane w leczeniu obrzęku, wysokiego ciśnienia krwi).

Stosowanie leku Ivabradine Genoptim z jedzeniem i piciem
Podczas stosowania leku Ivabradine Genoptim należy unikać picia soku grejpfrutowego.

Ciąża i karmienie piersią
Nie należy przyjmować leku Ivabradine Genoptim w okresie ciąży lub gdy pacjentka planuje mieć dziecko (patrz
„Kiedy nie stosować leku Ivabradine Genoptim”).
W razie zajścia w ciążę w okresie przyjmowania leku Ivabradine Genoptim należy zgłosić się do lekarza.
Pacjentka w wieku rozrodczym nie powinna przyjmować leku Ivabradine Genoptim, chyba że stosuje
odpowiednie metody zapobiegania ciąży (patrz „Kiedy nie stosować leku Ivabradine Genoptim”).
Nie należy przyjmować leku Ivabradine Genoptim w okresie karmienia piersią (patrz „Kiedy nie stosować leku
Ivabradine Genoptim”). Pacjentka powinna zwrócić się do lekarza, jeśli karmi lub zamierza karmić piersią,
ponieważ podczas przyjmowania leku Ivabradine Genoptim karmienie piersią należy przerwać.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko,
powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Ivabradine Genoptim może powodować przemijające zaburzenia widzenia (chwilowe wrażenia silnego
światła w polu widzenia, patrz „Możliwe działania niepożądane”). W razie ich wystąpienia należy zachować
ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn, zwłaszcza w sytuacjach, gdy może dojść do
nagłych zmian natężenia oświetlenia, szczególnie podczas prowadzenia pojazdów nocą.

Lek Ivabradine Genoptim zawiera laktozę
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z
lekarzem przed przyjęciem tego leku.

### 3. Jak stosować lek Ivabradine Genoptim?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Lek Ivabradine Genoptim należy przyjmować podczas posiłków.

Jeśli pacjent jest leczony z powodu stabilnej dławicy piersiowej
Dawka początkowa nie powinna być większa niż jedna tabletka 5 mg leku Ivabradine Genoptim dwa razy na
dobę. Jeśli pacjent wciąż ma objawy dławicy piersiowej i dobrze toleruje dawkę 5 mg dwa razy na dobę, dawka
może zostać zwiększona. Dawka podtrzymująca nie powinna przekraczać 7,5 mg dwa razy na dobę. Lekarz
przepisze odpowiednią dawkę dla pacjenta. Zwykła dawka to jedna tabletka rano i jedna tabletka wieczorem. W
niektórych przypadkach (np. jeśli pacjent jest w podeszłym wieku) lekarz może przepisać połowę dawki, tj.
połowę tabletki leku Ivabradine Genoptim, 5 mg (co odpowiada 2,5 mg iwabradyny) rano i połowę tabletki
wieczorem.

Jeśli pacjent jest leczony z powodu przewlekłej niewydolności serca
Zazwyczaj stosowana dawka początkowa to jedna tabletka 5 mg leku Ivabradine Genoptim dwa razy na dobę;
w razie konieczności dawkę zwiększa się do jednej tabletki 7,5 mg leku Ivabradine Genoptim dwa razy na
dobę. Lekarz ustali odpowiednią dawkę dla danego pacjenta. Zwykła dawka to jedna tabletka rano i jedna

tabletka wieczorem. W niektórych przypadkach (np. jeśli pacjent jest w podeszłym wieku) lekarz może zalecić
połowę dawki, tj. połowę tabletki leku Ivabradine Genoptim, 5 mg (co odpowiada 2,5 mg iwabradyny) rano i
połowę tabletki wieczorem.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Ivabradine Genoptim
Po przyjęciu dużej dawki leku Ivabradine Genoptim może wystąpić duszność lub uczucie zmęczenia, ponieważ
dochodzi do nadmiernego zwolnienia czynności serca. W takim przypadku należy natychmiast zgłosić się do
lekarza.

Pominięcie przyjęcia leku Ivabradine Genoptim
W razie pominięcia dawki leku Ivabradine Genoptim następną dawkę należy przyjąć o zwykłej porze. Nie
należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Kalendarz nadrukowany na blistrze zawierającym tabletki pomoże zapamiętać, kiedy pacjent ostatnio przyjął
tabletkę leku Ivabradine Genoptim.

Przerwanie stosowania leku Ivabradine Genoptim
Ponieważ leczenie dławicy piersiowej lub przewlekłej niewydolności serca jest zazwyczaj długotrwałe, przed
przerwaniem stosowania tego leku należy zwrócić się do lekarza.

W przypadku wrażenia, że działanie leku Ivabradine Genoptim jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Najczęstsze działania niepożądane tego leku zależą od dawki i są związane ze sposobem działania leku.

Bardzo często (może dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów):
zaburzenia widzenia (chwilowe wrażenia widzenia silnego światła, najczęściej spowodowane przez nagłe
zmiany natężenia światła). Zaburzenia te są także opisywane jako aureola, kolorowe błyski, rozdzielony obraz
lub zwielokrotnione obrazy. Zwykle pojawiają się w ciągu pierwszych dwóch miesięcy leczenia, po których
mogą wystąpić powtórnie oraz ustąpić podczas trwania terapii lub po jej zakończeniu.

Często (może dotyczyć 1 na 10 pacjentów):
zmiana czynności serca (objawy zwolnienia częstości pracy serca). Objawy występują szczególnie w ciągu
pierwszych 2 do 3 miesięcy od rozpoczęcia leczenia.

Zgłaszano także inne działania niepożądane:

Często (może dotyczyć 1 na 10 pacjentów):
nieregularne, szybkie skurcze serca, niezwykłe odczuwanie bicia serca, zmiany ciśnienia tętniczego, bóle
głowy, zawroty głowy i niewyraźne widzenie (zamazane widzenie).

Niezbyt często (może dotyczyć 1 na 100 pacjentów):
kołatanie serca i dodatkowe uderzenia serca, nudności, zaparcia, biegunka, ból brzucha, uczucie wirowania
(zawroty głowy pochodzenia błędnikowego), trudności w oddychaniu (duszność), kurcze mięśni i zmiany w
parametrach laboratoryjnych: duże stężenie kwasu moczowego we krwi, zwiększenie liczby eozynofili we krwi
(rodzaj krwinek białych) i zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi (produkt rozkładu mięśni), wysypka, obrzęk
naczynioruchowy (jak opuchnięta twarz, opuchnięty język lub gardło, trudności w oddychaniu lub przełykaniu),
niskie ciśnienie krwi, omdlenie, uczucie zmęczenia, uczucie osłabienia, nieprawidłowy zapis czynności serca w
badaniu EKG, podwójne widzenie, osłabione widzenie.

Rzadko (może dotyczyć 1 na 1000 pacjentów):
pokrzywka, swędzenie, zaczerwienienie skóry, złe samopoczucie.

Bardzo rzadko (może dotyczyć 1 na 10 000 pacjentów):
nieregularne bicie serca.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce,
należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów
Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.:
+48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa https://smz.ezdrowie.gov.pl.

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa
stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Ivabradine Genoptim?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po skrócie EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę,
jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Ivabradine Genoptim
− Substancją czynną leku jest iwabradyna (w postaci iwabradyny chlorowodorku).
Ivabradine Genoptim, 5 mg: jedna tabletka powlekana zawiera 5 mg iwabradyny (w postaci iwabradyny
chlorowodorku).
Ivabradine Genoptim, 7,5 mg: jedna tabletka powlekana zawiera 7,5 mg iwabradyny (w postaci
iwabradyny chlorowodorku).
− Pozostałe składniki wchodzące w skład rdzenia tabletki: laktoza, maltodekstryna, krospowidon (typ A),
krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian oraz składniki wchodzące w skład otoczki
tabletki: hypromeloza 2910 (15 mPas), polidekstroza, tytanu dwutlenek (E 171), talk,
maltodekstryna/dekstryna, triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha,
żelaza tlenek żółty (E 172), żelaza tlenek czerwony (E 172).

Jak wygląda lek Ivabradine Genoptim i co zawiera opakowanie
Ivabradine Genoptim, 5 mg, tabletki powlekane są barwy łososiowej, owalne, obustronnie wypukłe, z rowkiem
ułatwiającym podział tabletki po obu stronach i z wytłoczonym oznakowaniem „5” po jednej stronie, o długości
około 8,6 mm i szerokości 4,5 mm.

Ivabradine Genoptim, 7,5 mg, tabletki powlekane są barwy łososiowej, trójkątne, obustronnie wypukłe, z
wytłoczonym oznakowaniem „7.5” po jednej stronie, o wysokości trójkąta około 6,6 mm.

Tabletki są dostępne w opakowaniach kalendarzowych (blistry Aluminium/Aluminium
(PA/Aluminium/PVC/Aluminium)) po 28, 56, 98 tabletek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny:
Synoptis Pharma Sp. z o.o.
ul. Krakowiaków 65
02-255 Warszawa

Wytwórca:
Pharmathen SA
6 Dervenakion Str, Pallini 15351

Grecja

Pharmathen International SA
Sapes Industrial Park Block 5, Rodopi 69300
Grecja

Ten produkt leczniczy zarejestrowany jest w krajach Unii Europejskiej pod następującymi nazwami:

Dania Ivabradine Pharmathen 5mg & 7.5mg
Niemcy Ivabradine Pharmathen 5mg & 7.5mg
Hiszpania Ivabradine Pharmathen 5mg & 7.5mg
Wielka Brytania Ivabradine Pharmathen 5mg & 7.5mg
Francja IVABRADINE PHARMATHEN 5mg comprimé pelliculé
IVABRADINE PHARMATHEN 7,5mg comprimé pelliculé
Włochy Ivabradina Pharmathen
Polska Ivabradine Genoptim

Data ostatniej aktualizacji ulotki: grudzień 2021

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Ivabradine Genoptim, 5 mg, tabletki powlekane
Ivabradine Genoptim, 7,5 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Ivabradine Genoptim, 5 mg, tabletki powlekane
Jedna tabletka powlekana zawiera 5 mg iwabradyny (Ivabradinum) w postaci iwabradyny
chlorowodorku.
Substancja pomocnicza o znanym działaniu: jedna tabletka zawiera 62 mg laktozy.

Ivabradine Genoptim, 7,5 mg, tabletki powlekane
Jedna tabletka powlekana zawiera 7,5 mg iwabradyny (Ivabradinum) w postaci iwabradyny
chlorowodorku.
Substancja pomocnicza o znanym działaniu: jedna tabletka zawiera 93 mg laktozy.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletki powlekane

Ivabradine Genoptim, 5 mg, tabletki powlekane
Tabletki powlekane barwy łososiowej, owalne, obustronnie wypukłe, z rowkiem ułatwiającym
podział tabletki po obu stronach i wytłoczonym oznakowaniem „5” po jednej stronie, o długości
około 8,6 mm i szerokości 4,5 mm.

Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Ivabradine Genoptim, 7,5 mg, tabletki powlekane
Tabletki powlekane barwy łososiowej, trójkątne, obustronnie wypukłe, z wytłoczonym
oznakowaniem „7.5” po jednej stronie i wysokości trójkąta około 6,6 mm.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Leczenie objawowe przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej
Iwabradyna jest wskazana w leczeniu objawowym przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej u
dorosłych z chorobą niedokrwienną serca, z prawidłowym rytmem zatokowym oraz z częstością
akcji serca ≥70 uderzeń na minutę. Iwabradyna jest wskazana:
− u dorosłych z nietolerancją lub z przeciwwskazaniem do stosowania leków betaadrenolitycznych
− w skojarzeniu z lekami beta-adrenolitycznymi u pacjentów, których nie udaje się skutecznie
leczyć optymalną dawką leku beta-adrenolitycznego.

Leczenie przewlekłej niewydolności serca
Iwabradyna jest wskazana w przewlekłej niewydolności serca stopnia II do IV według klasyfikacji
NYHA, z zaburzeniami czynności skurczowej, u pacjentów z rytmem zatokowym, u których częstość
akcji serca wynosi ≥75 uderzeń na minutę, w skojarzeniu z leczeniem standardowym, w tym z lekiem

beta-adrenolitycznym, lub gdy terapia lekiem beta-adrenolitycznym jest przeciwwskazane albo nie
jest tolerowane (patrz punkt 5.1).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

W celu zapewnienia różnych dawek, dostępne są tabletki powlekane zawierające 5 mg i 7,5 mg
iwabradyny.

Leczenie objawowe przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej
Zaleca się, aby decyzja o rozpoczęciu leczenia lub dostosowaniu dawkowania została podjęta po
dokonaniu serii pomiarów częstości akcji serca, badania EKG lub 24-godzinnego monitorowania
w warunkach ambulatoryjnych.
Dawka początkowa iwabradyny nie powinna przekraczać 5 mg dwa razy na dobę u pacjentów w
wieku poniżej 75 lat. Po trzech do czterech tygodni leczenia, jeśli u pacjenta wciąż występują
objawy, jeśli dawka początkowa jest dobrze tolerowana i gdy częstość akcji serca w spoczynku
wynosi powyżej 60 uderzeń na minutę, dawkę można zwiększyć do kolejnej wyższej dawki u
pacjentów otrzymujących 2,5 mg dwa razy na dobę lub 5 mg dwa razy na dobę. Dawka
podtrzymująca nie powinna przekraczać 7,5 mg dwa razy na dobę.
Jeśli w ciągu trzech miesięcy po rozpoczęciu leczenia nie ma poprawy i objawy dławicy piersiowej
utrzymują się, terapię iwabradyną należy przerwać.
Dodatkowo, należy rozważyć przerwanie leczenia, jeśli reakcja odnośnie objawów jest tylko
ograniczona oraz kiedy nie ma klinicznie istotnego zmniejszenia częstości akcji serca w spoczynku
w ciągu trzech miesięcy.
Jeżeli w czasie leczenia częstość akcji serca w spoczynku zmniejsza się poniżej 50 uderzeń na minutę
lub pacjent odczuwa objawy związane z bradykardią takie jak zawroty głowy, uczucie zmęczenia lub
niedociśnienie, dawkowanie należy stopniowo zmniejszyć do najmniejszej dawki 2,5 mg dwa razy na
dobę (dwa razy na dobę po pół tabletki 5 mg). Po zmniejszeniu dawki należy monitorować częstość
akcji serca (patrz punkt 4.4). Leczenie należy przerwać, jeżeli częstość akcji serca utrzymuje się
poniżej 50 uderzeń na minutę lub jeśli pomimo zmniejszenia dawki utrzymują się objawy bradykardii.

Leczenie przewlekłej niewydolności serca
Leczenie należy rozpoczynać tylko u pacjentów ze stabilną niewydolnością serca. Zaleca się, aby
lekarz prowadzący terapię miał doświadczenie w leczeniu przewlekłej niewydolności serca.
Zazwyczaj zalecana dawka początkowa iwabradyny wynosi 5 mg dwa razy na dobę. Po dwóch
tygodniach leczenia dawkę można zwiększyć do 7,5 mg dwa razy na dobę, jeśli częstość akcji serca
w spoczynku wynosi stale powyżej 60 uderzeń na minutę, lub zmniejszyć do 2,5 mg dwa razy na
dobę (pół tabletki o mocy 5 mg dwa razy na dobę), jeśli częstość akcji serca w spoczynku wynosi
stale poniżej 50 uderzeń na minutę lub w przypadku wystąpienia objawów związanych z bradykardią,
takich jak zawroty głowy, zmęczenie lub niedociśnienie. Jeśli częstość akcji serca wynosi od 50 do 60
uderzeń na minutę, należy utrzymać dawkę 5 mg dwa razy na dobę. Jeśli podczas leczenia częstość
akcji serca w spoczynku zmniejszy się trwale do poniżej 50 uderzeń na minutę lub u pacjenta
występują objawy związane z bradykardią, u pacjentów otrzymujących 7,5 mg dwa razy na dobę lub
5 mg dwa razy na dobę dawkę należy zmniejszyć. Jeśli częstość akcji serca w spoczynku zwiększy się
trwale do powyżej 60 uderzeń na minutę, u pacjentów otrzymujących 2,5 mg dwa razy na dobę lub 5
mg dwa razy na dobę dawkę można zwiększyć.
Leczenie musi być przerwane, jeśli częstość akcji serca wynosi stale poniżej 50 uderzeń na minutę lub
utrzymują się objawy bradykardii (patrz punkt 4.4).

Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w wieku 75 lat i powyżej należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej
leku (2,5 mg dwa razy na dobę, tzn. pół tabletki o mocy 5 mg dwa razy na dobę). Dawkę można

zwiększać w razie potrzeby.

Zaburzenie czynności nerek
Nie jest wymagana zmiana dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek i klirensem kreatyniny
powyżej 15 mL/min (patrz punkt 5.2).
Brak jest dostępnych danych dotyczących stosowania leku u pacjentów z klirensem kreatyniny
poniżej 15 mL/min. W tej grupie pacjentów iwabradynę należy stosować ze szczególną ostrożnością.

Zaburzenie czynności wątroby
Nie jest wymagana zmiana dawkowania u pacjentów z lekkim zaburzeniem czynności wątroby.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania iwabradyny u pacjentów z umiarkowanie nasilonym
zaburzeniem czynności wątroby. Iwabradyna jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężką
niewydolnością wątroby, ponieważ nie przeprowadzono badań w tej populacji i należy spodziewać
się znacznego zwiększenia narażenia układowego (patrz punkty 4.3 i 5.2).

Dzieci i młodzież
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania iwabradyny w leczeniu przewlekłej
niewydolności serca u dzieci w wieku poniżej 18 lat.
Dostępne dane opisano w punktach 5.1 i 5.2, ale nie można przedstawić zaleceń dotyczących
dawkowania.

Sposób podawania
Tabletki należy przyjmować doustnie, dwa razy na dobę, tj. jedną tabletkę rano i jedną wieczorem,
podczas posiłków (patrz punkt 5.2).

#### 4.3 Przeciwwskazania

– Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1
– Częstość pracy serca w spoczynku przed leczeniem poniżej 70 uderzeń na minutę
– Wstrząs kardiogenny
– Świeży zawał mięśnia sercowego
– Ciężkie niedociśnienie (<90/50 mm Hg)
– Ciężka niewydolność wątroby
– Zespół chorego węzła zatokowego
– Blok zatokowo-przedsionkowy
– Niestabilna lub ostra niewydolność serca
– Konieczność stosowania stymulatora serca (częstość akcji serca narzucona wyłącznie przez
stymulator serca)
– Niestabilna dławica piersiowa
– Blok przedsionkowo-komorowy trzeciego stopnia
– Jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami cytochromu P450 3A4, takimi jak: azolowe
pochodne przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol), antybiotyki makrolidowe
(klarytromycyna, erytromycyna podawana doustnie, jozamycyna, telitromycyna), inhibitory
proteazy HIV (nelfinawir, rytonawir) i nefazodon (patrz punkty 4.5 i 5.2)
– Jednoczesne stosowanie z werapamilem lub diltiazemem, które są umiarkowanymi inhibitorami
CYP3A4 o właściwościach zmniejszania częstości akcji serca (patrz punkt 4.5)
– Ciąża, laktacja oraz leczenie u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują odpowiednich
metod zapobiegania ciąży (patrz punkt 4.6)

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Ostrzeżenia specjalne
Brak korzyści odnośnie klinicznych punktów końcowych u pacjentów z objawową przewlekłą stabilną

dławicą piersiową
Iwabradyna jest wskazana tylko w leczeniu objawowym przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej,
ponieważ nie wpływa korzystnie na sercowo-naczyniowe punkty końcowe (np. zawał mięśnia
sercowego lub zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych) (patrz punkt 5.1).

Mierzenie częstości akcji serca
Ponieważ częstość akcji serca może znacznie się zmieniać w czasie, przed rozpoczęciem leczenia
iwabradyną oraz u pacjentów leczonych iwabradyną, u których rozważa się dostosowanie
dawkowania, określając spoczynkową częstość akcji serca należy rozważyć dokonanie serii pomiarów
częstości akcji serca, EKG lub 24-godzinnego monitorowania w warunkach ambulatoryjnych. Odnosi
się to również do pacjentów z małą częstością akcji serca, szczególnie, gdy częstość akcji serca
zmniejsza się poniżej 50 uderzeń na minutę, lub po zmniejszeniu dawki (patrz punkt 4.2).

Zaburzenia rytmu serca
Iwabradyna nie jest skuteczna w leczeniu lub zapobieganiu zaburzeniom rytmu serca
i prawdopodobnie traci ona skuteczność w razie wystąpienia tachyarytmii (np. częstoskurczu
komorowego lub nadkomorowego). Dlatego nie zaleca się stosowania iwabradyny u pacjentów
z migotaniem przedsionków lub innymi zaburzeniami rytmu serca zakłócającymi czynność węzła
zatokowego.
U pacjentów leczonych iwabradyną zwiększa się ryzyko wystąpienia migotania przedsionków (patrz
punkt 4.8). Migotanie przedsionków było częstsze u pacjentów stosujących jednocześnie amiodaron
lub silne leki przeciwarytmiczne klasy I. Zaleca się regularną kontrolę kliniczną pacjentów leczonych
iwabradyną w celu obserwacji wystąpienia migotania przedsionków (utrwalonego lub napadowego),
w tym, jeżeli są wskazania kliniczne (np. zaostrzenie dławicy piersiowej, kołatanie serca,
nieregularne tętno), wykonywanie badania EKG. Należy poinformować pacjentów o objawach
przedmiotowych i podmiotowych migotania przedsionków oraz poradzić, aby skontaktowali się
z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.
Jeśli podczas terapii wystąpi migotanie przedsionków, należy ponownie starannie rozważyć stosunek
korzyści do ryzyka kontynuowania leczenia iwabradyną.
Pacjenctów z przewlekłą niewydolnością serca z zaburzeniami przewodzenia śródkomorowego (blok
lewej odnogi pęczka Hisa, blok prawej odnogi pęczka Hisa) oraz z zaburzeniami synchronizacji
komór należy starannie monitorować.

Stosowanie u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym drugiego stopnia
Iwabradyna nie jest zalecana u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym drugiego stopnia.

Stosowanie u pacjentów z małą częstością pracy serca
Nie należy rozpoczynać leczenia iwabradyną u pacjentów z częstością pracy serca w spoczynku
wynoszącą przed leczeniem poniżej 70 uderzeń na minutę (patrz punkt 4.3).
Jeżeli podczas leczenia częstość pracy serca w spoczynku zmniejszy się długotrwale poniżej 50
uderzeń na minutę lub pacjent odczuwa objawy związane z bradykardią, takie jak zawroty głowy,
uczucie zmęczenia lub niedociśnienie, dawkę należy stopniowo zmniejszać. Jeżeli częstość pracy
serca utrzymuje się nadal poniżej 50 uderzeń na minutę lub utrzymują się objawy bradykardii, należy
przerwać stosowanie leku (patrz punkt 4.2).

Stosowanie w skojarzeniu z antagonistami wapnia
Jednoczesne stosowanie iwabradyny w skojarzeniu z lekami z grupy antagonistów wapnia
zmniejszającymi częstość pracy serca, takimi jak werapamil lub diltiazem, jest przeciwwskazane
(patrz punkty 4.3 i 4.5).
Nie ma potrzeby stosowania szczególnych środków ostrożności podczas stosowania iwabradyny
w skojarzeniu z azotanami, antagonistami wapnia pochodnymi dihydropirydyny takimi jak
amlodypina. Dodatkowa skuteczność iwabradyny w skojarzeniu z antagonistami wapnia pochodnymi
dihydropirydyny nie została ustalona (patrz punkt 5.1).

Przewlekła niewydolność serca
Niewydolność serca musi być ustabilizowana przed rozważeniem leczenia iwabradyną. Iwabradynę
należy stosować z ostrożnością u pacjentów z niewydolnością serca IV stopnia według klasyfikacji
NYHA ze względu na ograniczoną ilość danych dla tej populacji.

Udar mózgu
Nie zaleca się stosowania iwabradyny bezpośrednio po wystąpieniu udaru mózgu, ponieważ nie ma
danych dotyczących podawania leku w takich sytuacjach.

Widzenie
Iwabradyna wpływa na czynność siatkówki. Nie ma dowodów toksycznego wpływu długotrwałego
leczenia iwabradyną na siatkówkę (patrz punkt 5.1). Należy rozważyć odstawienie leczenia
w przypadku nieoczekiwanego pogorszenia wzroku. Należy zachować ostrożność u pacjentów
z barwnikowym zwyrodnieniem siatkówki.

Specjalne środki ostrożności dotyczące stosowania
Pacjenci z niedociśnieniem
Dostępne są ograniczone dane na temat stosowania leku u pacjentów z niedociśnieniem lekkim do
umiarkowanego. W tej grupie pacjentów należy stosować iwabradynę z zachowaniem ostrożności.
Iwabradyna jest przeciwwskazana do stosowania u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem (ciśnienie
tętnicze krwi <90/50 mm Hg) (patrz punkt 4.3).

Migotanie przedsionków – zaburzenia rytmu serca
Nie ma dowodów na to, że u pacjentów przyjmujących iwabradynę, u których przeprowadzono
kardiowersję farmakologiczną istnieje ryzyko (narastającej) bradykardii po przywróceniu rytmu
zatokowego. Niemniej jednak, ze względu na brak odpowiedniej ilości danych, wykonanie
kardiowersji elektrycznej w trybie planowym należy rozważyć po 24 godzinach od przyjęcia ostatniej
dawki iwabradyny.

Stosowanie u pacjentów z wrodzonym zespołem długiego odstępu QT albo przyjmujących leki
wydłużające odstęp QT
Należy unikać stosowania iwabradyny u pacjentów z wrodzonym zespołem długiego odstępu QT lub
przyjmujących leki wydłużające odstęp QT (patrz punkt 4.5). Jeżeli takie skojarzenie jest konieczne,
należy ściśle monitorować czynność serca.
Zmniejszenie częstości akcji serca spowodowane przez iwabradynę może nasilić wydłużenie odstępu
QT, co może powodować wystąpienie ciężkich arytmii, zwłaszcza torsade de pointes.

Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym wymagający modyfikacji leczenia nadciśnienia
W badaniu SHIFT epizody zwiększonego ciśnienia tętniczego występowały u większej liczby
pacjentów leczonych iwabradyną (7,1%) w porównaniu z pacjentami, którym podawano placebo
(6,1%). Epizody te występowały najczęściej wkrótce po modyfikacji leczenia nadciśnienia, były
przemijające i nie wpływały na efekt leczenia iwabradyną. Jeśli u pacjentów z przewlekłą
niewydolnością serca leczonych iwabradyną są dokonywane modyfikacje terapii, należy regularnie
monitorować ciśnienie tętnicze (patrz punkt 4.8).

Substancje pomocnicze
Ponieważ tabletki zawierają laktozę, pacjenci z rzadką, dziedziczną nietolerancją galaktozy,
całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni
stosować tego produktu leczniczego.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje farmakodynamiczne
Jednoczesne stosowanie niezalecane

Produkty lecznicze wydłużające odstęp QT:
− produkty lecznicze wydłużające odstęp QT stosowane w leczeniu chorób układu krążenia
(np. chinidyna, dyzopiramid, beprydyl, sotalol, ibutylid, amiodaron),
− produkty lecznicze wydłużające odstęp QT stosowane w leczeniu chorób innych układów
(np. pimozyd, zyprazydon, sertyndol, meflochina, halofantryna, pentamidyna, cyzapryd,
erytromycyna podana dożylnie).
Powinno się unikać jednoczesnego stosowania produktów leczniczych wydłużających odstęp QT,
stosowanych w leczeniu chorób układu krążenia lub innych układów z iwabradyną, ponieważ
zmniejszenie częstości pracy serca może nasilać wydłużenie odstępu QT. Jeżeli takie skojarzenie jest
konieczne, należy ściśle monitorować czynność serca (patrz punkt 4.4).

Jednoczesne stosowanie z zachowaniem ostrożności
Leki moczopędne zwiększające wydalanie potasu (tiazydowe leki moczopędne i pętlowe leki
moczopędne): hipokaliemia może zwiększać ryzyko arytmii. Ponieważ iwabradyna może powodować
bradykardię, jednoczesne wystąpienie hipokaliemii i bradykardii jest czynnikiem predysponującym do
wystąpienia ciężkich arytmii, zwłaszcza u pacjentów z zespołem długiego odstępu QT, wrodzonym
lub wywołanym przez substancje.

Interakcje farmakokinetyczne
Cytochrom P450 3A4 (CYP3A4)
Iwabradyna jest metabolizowana wyłącznie przez CYP3A4 i jest bardzo słabym inhibitorem tego
izoenzymu. Wykazano, że iwabradyna nie ma wpływu na metabolizm innych substratów CYP3A4
i ich stężenia w osoczu (w tym substancji o lekkim, umiarkowanie silnym lub silnym działaniu
hamującym na ten izoenzym). Inhibitory CYP3A4 oraz substancje o działaniu pobudzającym ten
izoenzym mogą wykazywać interakcje z iwabradyną oraz wpływać na jej metabolizm
i farmakokinetykę w stopniu istotnym klinicznie. Badania interakcji między poszczególnymi lekami
wykazały, że inhibitory CYP3A4 zwiększają stężenia iwabradyny w osoczu, natomiast substancje
o działaniu pobudzającym ten izoenzym zmniejszają te stężenia. Zwiększone stężenia iwabradyny
w osoczu mogą być związane z ryzykiem nasilonej bradykardii (patrz punkt 4.4).

Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie iwabradyny z silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi
jak azolowe pochodne przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol), antybiotyki makrolidowe
(klarytromycyna, erytromycyna podawana doustnie, jozamycyna, telitromycyna), inhibitory proteazy
HIV (nelfinawir, rytonawir) i nefazodon (patrz punkt 4.3). Silne inhibitory CYP3A4, ketokonazol
(w dawce 200 mg raz na dobę) oraz jozamycyna (1 g dwa razy na dobę) zwiększają średnie narażenie
na iwabradynę w osoczu od 7 do 8 razy.

Inhibitory CYP3A4 o umiarkowanie silnym działaniu: swoiste badania nad interakcjami pomiędzy
lekami, przeprowadzone z udziałem zdrowych ochotników oraz pacjentów, wykazały, że podawanie
iwabradyny w skojarzeniu z lekami zmniejszającymi częstość pracy serca diltiazemem lub
werapamilem powodowało zwiększenie narażenia na iwabradynę (zwiększenie AUC o 2 do 3 razy)
oraz dodatkowe zmniejszenie częstości pracy serca o 5 uderzeń na minutę. Jednoczesne stosowanie
iwabradyny w skojarzeniu z tymi lekami jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Jednoczesne stosowanie niezalecane
Sok grejpfrutowy: jednoczesne picie soku grejpfrutowego i stosowanie iwabradyny zwiększa
dwukrotnie narażenie na iwabradynę. Z tego względu należy unikać picia soku grejpfrutowego
podczas stosowania iwabradyny.

Jednoczesne stosowanie ze szczególną ostrożnością
– Inhibitory CYP3A4 o umiarkowanie silnym działaniu: można rozważyć jednoczesne
stosowanie iwabradyny z innymi inhibitorami CYP3A4 o umiarkowanie silnym działaniu
(np. flukonazolem), rozpoczynając od dawki iwabradyny 2,5 mg dwa razy na dobę oraz o ile

częstość pracy serca w spoczynku wynosi powyżej 70 uderzeń na minutę, monitorując częstość
pracy serca.
– Leki pobudzające CYP3A4: leki pobudzające CYP3A4 (w tym ryfampicyna, barbiturany,
fenytoina, Hypericum perforatum [preparaty dziurawca zwyczajnego]) mogą zmniejszać
narażenie na iwabradynę i jej działanie. Podczas jednoczesnego stosowania produktów
leczniczych pobudzających CYP3A4 może być konieczne dostosowanie dawki iwabradyny.
Stwierdzono zmniejszenie AUC iwabradyny o połowę podczas jej jednoczesnego
przyjmowania w dawce 10 mg dwa razy na dobę z preparatem dziurawca zwyczajnego.
Należy ograniczyć stosowanie preparatów dziurawca zwyczajnego podczas leczenia
iwabradyną.

Inne leki stosowane jednocześnie
Swoiste badania interakcji pomiędzy lekami nie wykazały klinicznie istotnych interakcji
farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych pomiędzy iwabradyną a wymienionymi poniżej
produktami leczniczymi: inhibitory pompy protonowej (omeprazol, lanzoprazol), syldenafil,
inhibitory reduktazy HMG-CoA (symwastatyna), antagoniści wapnia z grupy pochodnych
dihydropirydyny (amlodypina, lacydypina), digoksyna i warfaryna. Ponadto nie stwierdzono
klinicznie znamiennego wpływu iwabradyny na właściwości farmakokinetyczne symwastatyny,
amlodypiny, lacydypiny, właściwości farmakokinetyczne oraz farmakodynamiczne digoksyny
i warfaryny, oraz na właściwości farmakodynamiczne kwasu acetylosalicylowego.
W kluczowych badaniach III fazy stosowano rutynowo następujące produkty lecznicze w skojarzeniu
z iwabradyną, bez obaw dotyczących bezpieczeństwa: inhibitory konwertazy angiotensyny,
antagoniści angiotensyny II, beta-adrenolityki, leki moczopędne, antagoniści aldosteronu, krótko
i długo działające azotany, inhibitory reduktazy HMG-CoA, fibraty, inhibitory pompy protonowej,
doustne leki przeciwcukrzycowe, kwas acetylosalicylowy i inne produkty lecznicze o działaniu
przeciwpłytkowym.

Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym
Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować podczas leczenia odpowiednie metody zapobiegania
ciąży (patrz punkt 4.3).

Ciąża
Brak danych lub istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania iwabradyny u kobiet w ciąży.
Badania na zwierzętach wykazały toksyczne działanie na rozmnażanie. Badania te wykazały
działanie embriotoksyczne i teratogenne (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest znane.
Z tego powodu stosowanie iwabradyny jest przeciwwskazane w ciąży (patrz punkt 4.3).

Karmienie piersią
Badania na zwierzętach wykazują, że iwabradyna przenika do mleka. Dlatego stosowanie iwabradyny
jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią (patrz punkt 4.3).
Kobiety wymagające leczenia iwabradyną powinny przestać karmić piersią i wybrać inny sposób
karmienia dziecka.

Płodność
Badania na szczurach nie wykazały wpływu na płodność u samców i samic (patrz punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Specyficzne badanie oceniające możliwy wpływ iwabradyny na zdolność prowadzenia pojazdów
przeprowadzone u zdrowych ochotników nie wykazało jakichkolwiek zmian w zdolności

prowadzenia pojazdów. Jednakże po wprowadzeniu produktu do obrotu donoszono o przypadkach
zaburzonej zdolności prowadzenia pojazdów ze względu na objawy dotyczące wzroku. Iwabradyna
może powodować przemijające zaburzenia widzenia, głównie w postaci wrażenia widzenia silnego
światła (patrz punkt 4.8). Należy brać pod uwagę możliwość wystąpienia takich zaburzeń widzenia
podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn, w sytuacjach gdy może dojść do nagłych
zmian natężenia światła, szczególnie podczas prowadzenia pojazdów w nocy.
Iwabradyna nie ma wpływu na zdolność obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Przeprowadzono badania kliniczne nad działaniem iwabradyny z udziałem prawie 45 000
uczestników. Najczęściej występujące działania niepożądane iwabradyny, zaburzenia widzenia
i bradykardia, zależą od dawki leku i są związane z działaniem farmakologicznym produktu
leczniczego.

Wykaz działań niepożądanych przedstawiony w postaci tabeli
Następujące działania niepożądane zgłaszane podczas badań klinicznych są wymienione zgodnie
z następującą częstością: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000
do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość nie może
być określona na podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja układowonarządowa
Częstość Preferowane określenie

Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Niezbyt często Eozynofilia

Zaburzenia metabolizmu
i odżywiania
Niezbyt często Zwiększone stężenie kwasu moczowego
we krwi
Zaburzenia układu nerwowego Często Ból głowy, zazwyczaj podczas pierwszego
miesiąca leczenia
Zawroty głowy, prawdopodobnie związane
z bradykardią
Niezbyt często* Omdlenie, prawdopodobnie związane
z bradykardią
Zaburzenia oka Bardzo często Zaburzenia widzenia (wrażenie widzenia
silnego światła)
Często Niewyraźne widzenie
Niezbyt często* Podwójne widzenie
Osłabione widzenie
Zaburzenia ucha i błędnika Niezbyt często Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Zaburzenia serca Często Bradykardia
Blok przedsionkowo-komorowy pierwszego
stopnia (wydłużony odstęp PQ w zapisie
EKG)
Dodatkowe skurcze komorowe
Migotanie przedsionków
Niezbyt często Kołatanie serca, dodatkowe skurcze
nadkomorowe
Bardzo rzadko Blok przedsionkowo-komorowy drugiego
stopnia, blok przedsionkowo-komorowy
trzeciego stopnia
Zespół chorego węzła zatokowego

Zaburzenia naczyniowe Często Niekontrolowane ciśnienie tętnicze
Niezbyt często* Niedociśnienie, prawdopodobnie związane
z bradykardią
Zaburzenia układu oddechowego,
klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często Duszność

Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często Nudności
Zaparcia
Biegunka
Ból brzucha*
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Niezbyt często* Obrzęk naczynioruchowy
Wysypka
Rzadko* Rumień
Świąd
Pokrzywka
Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często Kurcze mięśni

Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
Niezbyt często* Astenia, prawdopodobnie związana
z bradykardią
Zmęczenie, prawdopodobnie związane
z bradykardią
Rzadko* Złe samopoczucie, prawdopodobnie
związane z bradykardią

Badania diagnostyczne Niezbyt często Zwiększone stężenie kreatyniny we krwi
Wydłużenie odstępu QT w badaniu EKG
* Częstość oceniona na podstawie spontanicznych zgłoszeń zdarzeń niepożądanych w badaniach
klinicznych.

Opis wybranych działań niepożądanych
Zaburzenia widzenia, opisywane jako przemijające wrażenia widzenia silnego światła w ograniczonej
części pola widzenia, zgłaszało 14,5% pacjentów. Zaburzenia te zazwyczaj są wywołane przez nagłe
zmiany natężenia światła. Zaburzenia widzenia mogą być także opisywane jako aureola,
dekompozycja obrazu (efekt stroboskopowy lub kalejdoskopowy), kolorowe jasne światła lub
zwielokrotnione obrazy (przetrwałe wrażenie wzrokowe na siatkówce, ang. retinal persistency).
Zaburzenia widzenia na ogół występują w ciągu pierwszych dwóch miesięcy leczenia.
W późniejszym okresie mogą się one powtarzać. Na ogół zaburzenia widzenia określano jako lekkie
lub o umiarkowanym nasileniu. Wszystkie zaburzenia widzenia w postaci wrażenia widzenia silnego
światła ustępowały w czasie leczenia lub po jego zakończeniu, w większości przypadków w czasie
leczenia (77,5%). Mniej niż 1% pacjentów zmieniło tryb zwykłych czynności życia codziennego albo
przerwało leczenie w związku z opisanymi zaburzeniami widzenia.

Bradykardia była zgłaszana u 3,3% pacjentów, szczególnie w ciągu pierwszych 2-3 miesięcy
leczenia. U 0,5% pacjentów występowała ciężka bradykardia, z częstością pracy serca wynoszącą
40 uderzeń na minutę lub mniej.

W badaniu SIGNIFY migotanie przedsionków obserwowano u 5,3% pacjentów przyjmujących
iwabradynę, w porównaniu z 3,8% pacjentów w grupie placebo. W sumarycznej analizie wszystkich
kontrolowanych badań klinicznych fazy II/III z podwójnie ślepą próbą, z czasem trwania co najmniej
3 miesiące, obejmujących ponad 40 000 pacjentów, wskaźnik zapadalności na migotanie
przedsionków wyniósł 4,86% u pacjentów leczonych iwabradyną w porównaniu z 4,08% w grupie
kontrolnej, czemu odpowiada współczynnik ryzyka: 1,26, 95% CI [1,15-1,39].

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy
Przedawkowanie może prowadzić do ciężkiej i przedłużającej się bradykardii (patrz punkt 4.8).

Leczenie
Ciężką bradykardię należy leczyć objawowo, w specjalistycznym oddziale. W razie wystąpienia
bradykardii ze słabą tolerancją hemodynamiczną należy rozważyć zastosowanie leczenia
objawowego, w tym dożylne podanie produktów leczniczych o działaniu pobudzającym receptory
beta, na przykład izoprenaliny. W razie konieczności należy zastosować okresowo sztuczną
elektrostymulację serca.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki nasercowe, inne leki nasercowe, kod ATC: C01EB17.

Mechanizm działania
Iwabradyna jest lekiem o swoistym działaniu zmniejszającym częstość pracy serca poprzez wybiórcze
i swoiste działanie na prąd If rozrusznika serca, który kontroluje samoistną depolaryzację węzła
zatokowego w okresie rozkurczu i reguluje częstość pracy serca. Lek działa wyłącznie na węzeł
zatokowy i nie ma wpływu na czas przewodnictwa w przedsionkach, węźle przedsionkowokomorowym lub komorach serca ani na kurczliwość mięśnia sercowego lub repolaryzację komory.

Iwabradyna może mieć wpływ na prąd Ih w siatkówce, który bardzo przypomina prąd If w sercu. Prąd
ten uczestniczy w uzyskiwaniu rozdzielczości czasowej układu wzrokowego poprzez ograniczanie
reakcji siatkówki na bodźce jasnego światła. W pewnych okolicznościach (np. przy nagłych zmianach
natężenia światła) częściowe zahamowanie prądu Ih przez iwabradynę stanowi przyczynę zaburzeń
widzenia, które mogą być w rzadkich przypadkach odczuwane przez pacjentów. Zaburzenia widzenia
są opisywane jako przemijające nasilenie światła w ograniczonym obszarze pola widzenia (patrz
punkt 4.8).

Działanie farmakodynamiczne
Główne działanie farmakodynamiczne iwabradyny u ludzi polega na swoistym, zależnym od dawki
zmniejszeniu częstości pracy serca. Analiza zmniejszenia częstości pracy serca podczas podawania
iwabradyny w dawce do 20 mg dwa razy na dobę wykazuje tendencję wystąpienia efektu plateau. Jest
to zgodne ze zmniejszonym ryzykiem wystąpienia ciężkiej bradykardii z częstością pracy serca
poniżej 40 uderzeń na minutę (patrz punkt 4.8).
Podczas podawania w zazwyczaj zalecanych dawkach stwierdzono zmniejszenie częstości pracy
serca o około 10 uderzeń na minutę w spoczynku i podczas wysiłku. Prowadzi to do zmniejszenia
obciążenia serca oraz zużycia tlenu przez mięsień sercowy. Iwabradyna nie ma wpływu na
przewodnictwo wewnątrzsercowe, kurczliwość (nie ma ujemnego działania inotropowego) ani

repolaryzację komór:
– w badaniach z zakresu elektrofizjologii klinicznej stwierdzono, że iwabradyna nie ma wpływu
na czas przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, wewnątrzkomorowego lub skorygowany
odstęp QT;
– u pacjentów z zaburzeniem czynności lewej komory (frakcja wyrzutowa lewej komory od 30%
do 45%) iwabradyna nie miała niekorzystnego wpływu na ten parametr.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Działanie przeciwdławicowe i przeciwniedokrwienne iwabradyny wykazano w pięciu
randomizowanych badaniach z zastosowaniem metody podwójnie ślepej próby (trzy badania z grupą
kontrolną placebo, jedno badanie z grupą kontrolną przyjmującą atenolol i jedno badanie z grupą
kontrolną przyjmującą amlodypinę). W badaniach wzięło udział ogółem 4111 pacjentów z przewlekłą
stabilną dławicą piersiową, spośród których 2617 przyjmowało iwabradynę.
Wykazano, że iwabradyna w dawce 5 mg dwa razy na dobę była skuteczna pod względem wpływu na
wszystkie parametry testu wysiłkowego wykonywanego po 3-4 tygodniach leczenia. Potwierdzono
także skuteczność w dawce 7,5 mg dwa razy na dobę. W szczególności, podczas badania z grupą
kontrolną przyjmującą atenolol stwierdzono dodatkową korzyść w porównaniu z dawką 5 mg dwa
razy na dobę. Po miesiącu podawania iwabradyny w dawce 5 mg dwa razy na dobę wydłużenie
ogólnego czasu trwania testu wysiłkowego w okresie minimalnego stężenia leku we krwi wynosiło w
przybliżeniu 1 minutę. Natomiast po trzech miesiącach obowiązkowego, stopniowego zwiększenia
dawki iwabradyny do 7,5 mg dwa razy na dobę, stwierdzono dalsze wydłużenie czasu trwania testu
wysiłkowego o prawie 25 sekund. W tym badaniu potwierdzono korzystne działanie
przeciwdławicowe i przeciwniedokrwienne iwabradyny u pacjentów w wieku 65 lat lub powyżej.
Podczas podawania iwabradyny w dawkach 5 mg lub 7,5 mg dwa razy na dobę we wszystkich
badaniach stwierdzono skuteczny wpływ leku na wszystkie parametry testu wysiłkowego (całkowity
czas trwania wysiłku, czas do wystąpienia ograniczających wysiłek objawów dławicy piersiowej,
czas do wystąpienia bólu dławicowego oraz czas do wystąpienia obniżenia odcinka ST o 1 mm).
Stwierdzono zmniejszenie częstości występowania napadów dławicy piersiowej o około 70%.
Podczas stosowania iwabradyny dwa razy na dobę uzyskiwano jednolitą skuteczność działania leku
przez okres 24 godzin.

W randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu przeprowadzonym z udziałem 889 pacjentów
leczonych atenololem w dawce 50 mg raz na dobę iwabradyna wykazała dodatkową skuteczność
w stosunku do wszystkich parametrów ETT (testu wysiłkowego na bieżni), kiedy aktywność leku była
najmniejsza (12 godzin po doustnym przyjęciu leku).

W randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu przeprowadzonym w grupie 725 pacjentów
leczonych amlodypiną w dawce 10 mg raz na dobę nie wykazano dodatkowej skuteczności
iwabradyny w czasie, kiedy jej stężenia były minimalne (12 godzin po doustnym przyjęciu leku),
natomiast taką dodatkową skuteczność potwierdzono w czasie, kiedy stężenia iwabradyny były
maksymalne (3-4 godziny po doustnym przyjęciu leku).

W randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu przeprowadzonym u 1277 pacjentów,
u których zastosowano amlodypinę w dawce 5 mg raz na dobę lub nifedypinę GITS w dawce 30 mg
raz na dobę, po 6 tygodniach leczenia, w okresie najmniejszej aktywności leku (12 godzin po
doustnym przyjęciu iwabradyny) iwabradyna wykazała statystycznie znaczącą dodatkową skuteczność
w zakresie odpowiedzi na leczenie (definiowanej jako zmniejszenie liczby napadów dławicy
piersiowej o co najmniej 3 na tydzień i (lub) wydłużenie o co najmniej 60 sekund czasu do obniżenia
odcinka ST o 1 mm podczas testu wysiłkowego na bieżni) (iloraz szans OR = 1,3, 95% CI [1,0-1,7];
p = 0,012). Iwabradyna nie wykazała dodatkowej skuteczności w zakresie drugorzędowych
parametrów testu wysiłkowego w okresie najmniejszej aktywności leku, podczas gdy taka dodatkowa
skuteczność została wykazana w okresie największej aktywności leku (3-4 godziny po doustnym
przyjęciu iwabradyny).

Skuteczność iwabradyny utrzymywała się w pełni przez czas stosowania leku, trwający 3 lub 4

miesiące w ramach prób klinicznych nad jej skutecznością. Nie stwierdzono cech tolerancji
farmakologicznej (utraty skuteczności) rozwijającej się podczas leczenia ani zjawiska „z odbicia” po
nagłym przerwaniu leczenia. Działanie przeciwdławicowe i przeciwniedokrwienne iwabradyny było
związane z zależnym od dawki zmniejszeniem częstości pracy serca oraz znamiennym zmniejszeniem
iloczynu częstości pracy serca i skurczowego ciśnienia tętniczego krwi w spoczynku oraz podczas
wysiłku. Wpływ na ciśnienie tętnicze krwi i obwodowe opory naczyniowe był nieznaczny i klinicznie
nieistotny.

Utrzymujące się zmniejszenie częstości pracy serca wykazano u pacjentów leczonych iwabradyną
przez okres przynajmniej jednego roku (n = 713). Nie obserwowano wpływu na stężenie glukozy czy
metabolizm lipidów.

Działanie przeciwdławicowe i przeciwniedokrwienne iwabradyny występowało także u pacjentów
z cukrzycą (n = 457), a profil bezpieczeństwa w porównaniu z ogólną populacją był podobny.

U 10 917 pacjentów z chorobą niedokrwienną serca i zaburzeniami czynności lewej komory
(LVEF < 40%), u których stosowano optymalną dodatkową terapię, spośród których 86,9%
pacjentów otrzymywało leki beta-adrenolityczne, zostało przeprowadzone duże badanie
BEAUTIFUL z punktami końcowymi. Główne kryterium skuteczności stanowił złożony punkt
końcowy obejmujący zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, hospitalizację z powodu świeżego
zawału serca lub hospitalizację z powodu wystąpienia albo nasilenia niewydolności serca. Badanie
nie wykazało różnicy w częstości występowania pierwotnego złożonego punktu końcowego
w grupie otrzymującej iwabradynę w porównaniu z grupą otrzymującą placebo (ryzyko względne
iwabradyna: placebo wynosiło 1,00, p = 0,945).
W randomizowanej (n = 1507) podgrupie post-hoc pacjentów z objawową dławicą piersiową nie
rozpoznano oznak dotyczących bezpieczeństwa odnośnie zgonu sercowo-naczyniowego,
hospitalizacji z powodu świeżego zawału serca lub niewydolności serca (iwabradyna 12,0% versus
placebo 15,5%, p = 0,05).

Duże badane kliniczne SIGNIFY przeprowadzono u 19 102 pacjentów z chorobą wieńcową bez
klinicznej niewydolności serca (LVEF > 40%), u których stosowano optymalną dodatkową terapię.
Stosowane dawkowanie było większe niż dawkowanie zatwierdzone (początkowa dawka 7,5 mg dwa
razy na dobę (5 mg dwa razy na dobę dla wieku ≥75 lat) i zwiększanie do 10 mg dwa razy na dobę).
Głównym kryterium skuteczności był złożony punkt końcowy obejmujący zgon sercowo-naczyniowy
lub zawał serca niezakończony zgonem. W badaniu nie wykazano różnicy w częstości wystąpienia
pierwszorzędowego złożonego punktu końcowego w grupie iwabradyny w porównaniu z grupą
placebo (względne ryzyko iwabradyna : placebo: 1,08, p = 0,197). Bradykardię odnotowano u 17,9%
pacjentów w grupie iwabradyny (2,1% w grupie placebo). Werapamil, diltiazem lub silne inhibitory
CYP3A4 otrzymywało 7,1% pacjentów w trakcie badania.
Obserwowano niewielkie statystycznie istotne zwiększenie pierwszorzędowego złożonego punktu
końcowego we wstępnie wyszczególnionej podgrupie pacjentów z dławicą piersiową klasy II lub
wyższej wg CCS (n = 12 049) (roczne częstości występowania 3,4% wobec 2,9%, względne ryzyko
iwabradyna : placebo 1,18, p = 0,018), ale nie w podgrupie całkowitej populacji z dławicą piersiową
klasy ≥ I wg CCS (n = 14 286) (względne ryzyko iwabradyna: placebo 1,11, p = 0,110).
Stosowane w badaniu dawkowanie większe niż zatwierdzone nie wyjaśnia w pełni tych ustaleń.

Badanie SHIFT było dużym, wieloośrodkowym, międzynarodowym, randomizowanym badaniem
z zastosowaniem metody podwójnie ślepej próby, kontrolowanym placebo, przeprowadzonym
z udziałem 6505 dorosłych pacjentów ze stabilną przewlekłą niewydolnością serca (przez ≥4
tygodnie) od II do IV stopnia według klasyfikacji NYHA, ze zmniejszoną frakcją wyrzutową lewej
komory (LVEF ≤ 35%) oraz częstością akcji serca w spoczynku ≥70 uderzeń na minutę.
U pacjentów stosowano standardowe leczenie, w tym leki beta-adrenolityczne (89%), inhibitory ACE
i (lub) antagoniści angiotensyny II (91%), leki moczopędne (83%) i antagoniści aldosteronu (60%).
W grupie otrzymującej iwabradynę 67% pacjentów było leczonych dawką 7,5 mg dwa razy na dobę.
Średni czas obserwacji wynosił 22,9 miesiąca. Leczenie iwabradyną było związane ze średnim

zmniejszeniem częstości akcji serca o 15 uderzeń na minutę, w przypadku wartości początkowej
80 uderzeń na minutę. Różnica w częstości akcji serca między grupą otrzymującą iwabradynę i grupą
otrzymującą placebo wynosiła 10,8 uderzeń na minutę podczas 28 dni, 9,1 uderzeń na minutę
podczas 12 miesięcy i 8,3 uderzeń na minutę podczas 24 miesięcy.

Badanie wykazało klinicznie i statystycznie znaczące względne zmniejszenie ryzyka o 18% odnośnie
pierwotnego złożonego punktu końcowego, na który składa się zgon z przyczyn sercowonaczyniowych i hospitalizacja z powodu nasilenia niewydolności serca (współczynnik ryzyka:
0,82, 95% CI [0,75; 0,90] – p < 0,0001), mające miejsce w ciągu 3 miesięcy od rozpoczęcia leczenia.
Bezwzględne zmniejszenie ryzyka wynosiło 4,2%. Na pierwotny punkt końcowy mają wpływ
głównie punkty końcowe związane z niewydolnością serca, hospitalizacja z powodu nasilenia
niewydolności serca (bezwzględne zmniejszenie ryzyka o 4,7%) oraz zgony z powodu niewydolności
serca (bezwzględne zmniejszenie ryzyka o 1,1%).

Wpływ leczenia na pierwotny złożony punkt końcowy, jego składowe oraz wtórne punkty końcowe
Iwabradyna
(N = 3241)
n (%)

Placebo
(N = 3264)
n (%)

Współczynnik
ryzyka
[95% CI]

Wartość p

Pierwotny złożony punkt
końcowy
793 (24,47) 937 (28,71) 0,82 [0,75; 0,90] <0,0001

Składowe:
− zgon z przyczyn sercowonaczyniowych
− hospitalizacja z powodu
nasilenia niewydolności serca

449 (13,85)

514 (15,86)

491 (15,04)

672 (20,59)

0,91 [0,80; 1,03]

0,74 [0,66; 0,83]

0,128

<0,0001

Inne wtórne punkty końcowe:
503 (15,52) 552 (16,91) 0,90 [0,80; 1,02] 0,092– zgon ze wszystkich przyczyn
– zgon z powodu niewydolności 113 (3,49) 151 (4,63) 0,74 [0,58; 0,94] 0,014
serca
–hospitalizacja z jakiejkolwiek 1231 (37,98) 1356 (41,54) 0,89 [0,82; 0,96] 0,003
przyczyny
– hospitalizacja z przyczyn 977 (30,15) 1122 (34,38) 0,85 [0,78; 0,92] 0,0002
sercowo-naczyniowych

Zmniejszenie odnośnie pierwotnego punktu końcowego obserwowano konsekwentnie niezależnie od
płci, stopnia niewydolności według NYHA, etiologii niedokrwiennej lub nie niedokrwiennej
niewydolności serca oraz występowania cukrzycy albo nadciśnienia w wywiadzie.

W podgrupie pacjentów z częstością akcji serca ≥75 uderzeń na minutę (n = 4150) obserwowano
znaczniejsze zmniejszenie w pierwotnym złożonym punkcie końcowym o 24% (współczynnik
ryzyka: 0,76, 95% CI [0,68; 0,85] – p < 0,0001) oraz dla innych wtórnych punktów końcowych, w
tym zgonu ze wszystkich przyczyn (współczynnik ryzyka: 0,83, 95% CI [0,72; 0,96] – p = 0,0109) i
zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych (współczynnik ryzyka: 0,83, 95% CI [0,71; 0,97] – p =
0,0166). Profil bezpieczeństwa iwabradyny w tej podgrupie pacjentów jest zgodny z profilem dla
populacji ogólnej.

Znaczący wpływ na pierwotny złożony punkt końcowy obserwowano w całej grupie pacjentów
otrzymujących lek beta-adrenolityczny (współczynnik ryzyka: 0,85, 95% CI [0,76; 0,94]). W
podgrupie pacjentów z częstością akcji serca ≥75 uderzeń na minutę i otrzymujących zaleconą
docelową dawkę leku beta-adrenolitycznego obserwowano statystycznie nieistotną korzyść odnośnie
pierwotnego złożonego punktu końcowego (współczynnik ryzyka: 0,97, 95% CI [0,74; 1,28]) i
innych wtórnych punktów końcowych, w tym hospitalizacji z powodu nasilenia niewydolności serca
(współczynnik ryzyka: 0,79, 95% CI [0,56; 1,10]) lub zgonu z powodu niewydolności serca
(współczynnik ryzyka: 0,69, 95% CI [0,31; 1,53]).

Obserwowano znaczącą poprawę pod względem stopnia niewydolności według NYHA, odnośnie
ostatnio określonej wartości, stopień poprawił się u 887 (28%) pacjentów otrzymujących iwabradynę
w porównaniu z 776 (24%) pacjentami otrzymującymi placebo (p = 0,001).

W kontrolowanym placebo, randomizowanym badaniu z udziałem 97 pacjentów, dane zebrane
podczas szczegółowych badań oftalmologicznych mających na celu dokumentowanie czynności
systemu czopków i pręcików oraz wstępującej drogi wzrokowej (elektroretinogram, statyczna
i kinetyczna ocena pola widzenia, widzenie barwne, ostrość widzenia) u pacjentów leczonych
iwabradyną przez 3 lata z powodu przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej, nie wykazały
jakiejkolwiek retinotoksyczności.

Dzieci i młodzież
Przeprowadzono randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo badanie u 116
pacjentów w wieku dziecięcym (17 pacjentów w wieku 6-12 miesięcy, 36 w wieku 1-3 lata i 63
w wieku 3-18 lat) z przewlekłą niewydolnością serca oraz kardiomiopatią rozstrzeniową, u których
stosowano optymalną dodatkową terapię; 74 pacjentów otrzymało iwabradynę (stosunek 2 : 1).

Dawka początkowa wynosiła 0,02 mg/kg mc. dwa razy na dobę w podgrupie w wieku 6-12 miesięcy,
0,05 mg/kg mc. dwa razy na dobę w podgrupie w wieku 1-3 lata i w wieku 3-18 lat z masą ciała
<40 kg oraz 2,5 mg dwa razy na dobę w podgrupie w wieku 3-18 lat z masą ciała ≥40 kg. Dawki były
dostosowane do odpowiedzi terapeutycznej, dawki maksymalne wynosiły odpowiednio 0,2 mg/kg mc.
dwa razy na dobę, 0,3 mg/kg mc. dwa razy na dobę i 15 mg dwa razy na dobę.
W badaniu tym iwabradynę podawano w postaci roztworu doustnego lub tabletki dwa razy na dobę.
Brak różnic farmakokinetycznych między tymi postaciami wykazano w otwartym, randomizowanym
badaniu w schemacie krzyżowym z dwoma okresami oceny u 24 zdrowych ochotników.
Zmniejszenie częstości akcji serca o 20%, bez bradykardii, osiągnięto u 69,9% pacjentów w grupie
iwabradyny wobec 12,2% w grupie placebo w okresie dostosowywania dawki, trwającym od 2 do 8
tygodni (iloraz szans: E = 17,24, 95% CI [5,91; 50,30]).
Średnie dawki iwabradyny pozwalające na zmniejszenie częstości akcji serca o 20% wyniosły
0,13 ±0,04 mg/kg mc. dwa razy na dobę, 0,10 ±0,04 mg/kg mc. dwa razy na dobę i 4,1 ±2,2 mg dwa
razy na dobę, odpowiednio w podgrupach w wieku 1-3 lata, 3-18 lat z masą ciała <40 kg i 3-18 lat
z masą ciała ≥40 kg.
Średnia frakcja wyrzutowa lewej komory (LVEF) po 12 miesiącach zwiększyła się z 31,8% do 45,3%
w grupie iwabradyny wobec zwiększenia z 35,4% do 42,3% w grupie placebo. Poprawa w zakresie
klasy NYHA wystąpiła u 37,7% pacjentów w grupie iwabradyny wobec 25% w grupie placebo.
Poprawy te nie były znamienne statystycznie.
Profil bezpieczeństwa w okresie roku był podobny do opisanego u dorosłych pacjentów z przewlekłą
niewydolnością serca.

Nie badano długotrwałego wpływu iwabradyny na wzrost, okres dojrzewania i rozwój ogólny ani
długookresowej skuteczności terapii iwabradyną w okresie dzieciństwa, odnośnie zmniejszenia
chorobowości i śmiertelności z powodu chorób układu sercowo-naczyniowego.

Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek przedstawienia wyników badań produktu
referencyjnego we wszystkich podgrupach populacji pediatrycznej w leczeniu dławicy piersiowej.
Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek przedstawienia wyników badań produktu
referencyjnego u dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy w leczeniu przewlekłej niewydolności serca.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

W warunkach fizjologicznych iwabradyna jest szybko uwalniana z tabletek i jest dobrze
rozpuszczalna w wodzie (>10 mg/mL). Iwabradyna jest enancjomerem S. W badaniach in vivo nie
stwierdzono biokonwersji. Jako główny metabolit iwabradyny u ludzi zidentyfikowano pochodną Ndemetylową.

Wchłanianie i dostępność biologiczna
Iwabradyna wchłania się szybko i prawie całkowicie po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w
osoczu występuje w przybliżeniu po 1 godzinie od przyjęcia leku na czczo. Bezwzględna dostępność
biologiczna tabletek powlekanych wynosi około 40% ze względu na efekt pierwszego przejścia w
jelitach i wątrobie.
Pokarm opóźniał wchłanianie o około 1 godzinę oraz zwiększał ekspozycję na lek w osoczu o około
20% do 30%. Zaleca się przyjmowanie tabletki podczas posiłków w celu zmniejszenia
międzyosobniczych różnic narażenia na lek (patrz punkt 4.2).

Dystrybucja
Iwabradyna jest w około 70% związana z białkami osocza, a objętość dystrybucji w stanie równowagi
wynosi u pacjentów około 100 litrów. Maksymalne stężenie w osoczu po długotrwałym podawaniu w
zalecanej dawce 5 mg dwa razy na dobę wynosi 22 ng/mL (współczynnik zmienności CV = 29%).
Średnie stężenie leku w osoczu w stanie równowagi wynosi 10 ng/mL (współczynnik zmienności CV
= 38%).

Biotransformacja
Iwabradyna jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie i w jelitach w procesie utleniania
wyłącznie poprzez cytochrom P450 3A4 (CYP3A4). Głównym czynnym metabolitem jest pochodna
N-demetylowa (S 18982). Ekspozycja na tę substancję odpowiada około 40% ekspozycji na
substancję macierzystą. Metabolizm tego czynnego metabolitu również zachodzi z udziałem
CYP3A4. Iwabradyna charakteryzuje się małym powinowactwem do CYP3A4, nie wykazuje ona
klinicznie istotnego działania pobudzającego ani hamującego na CYP3A4, dlatego też jest mało
prawdopodobne, aby iwabradyna miała wpływ na metabolizm substratów CYP3A4 lub stężenia tych
substancji w osoczu. Odwrotnie, substancje o silnym działaniu hamującym lub pobudzającym
CYP3A4 mogą mieć znaczny wpływ na stężenia iwabradyny w osoczu (patrz punkt 4.5).

Wydalanie
Iwabradyna jest wydalana z głównym okresem półtrwania w fazie eliminacji w osoczu wynoszącym
2 godziny (70-75% AUC). Efektywny okres półtrwania wynosi 11 godzin. Całkowity klirens wynosi
około 400 mL/min, a klirens nerkowy około 70 mL/min. Metabolity są wydalane w podobnym
stopniu z kałem i w moczu. Około 4% dawki doustnej jest wydalane w moczu w postaci
niezmienionej.

Farmakokinetyka liniowa lub nieliniowa
Farmakokinetyka iwabradyny jest liniowa w przypadku podawania doustnego w dawkach od 0,5 do
24 mg.

Szczególne populacje
– Osoby w wieku podeszłym: nie stwierdzono różnic farmakokinetycznych (AUC i Cmax)
w populacjach pacjentów w wieku podeszłym (≥65 lat) lub bardzo podeszłym (≥75 lat),
w porównaniu z populacją ogólną (patrz punkt 4.2).
Zaburzenie czynności nerek: wpływ niewydolności nerek (klirens kreatyniny od 15 do
60 mL/min) na farmakokinetykę iwabradyny jest minimalny, w związku z małym udziałem
klirensu nerkowego (około 20%) w całkowitym wydalaniu zarówno iwabradyny, jak i jej
głównego metabolitu S 18982 (patrz punkt 4.2).
– Zaburzenie czynności wątroby: u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby
(stopień w skali Child Pugh do 7) AUC niezwiązanej iwabradyny i jej głównego, czynnego
metabolitu były o około 20% większe niż u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby.
Dostępne są zbyt ograniczone dane, aby wyciągać wnioski dotyczące wpływu iwabradyny u
pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby. Brak jest danych dotyczących
stosowania leku u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i
4.3).
– Dzieci i młodzież: profil farmakokinetyczny iwabradyny u dzieci w wieku od 6 miesięcy do

poniżej 18 lat z przewlekłą niewydolnością serca jest podobny do właściwości
farmakokinetycznych opisanych u dorosłych, gdy stosowano schemat ustalania dawki
w oparciu o wiek i masę ciała.

Związek między właściwościami farmakokinetycznymi a właściwościami farmakodynamicznymi
Analiza związku między właściwościami farmakokinetycznymi a właściwościami
farmakodynamicznymi wykazała, że częstość rytmu serca zmniejsza się prawie liniowo wraz ze
zwiększaniem stężeń iwabradyny oraz S 18982 w osoczu, dla dawek do 15-20 mg dwa razy na dobę.
Po większych dawkach, zmniejszenie częstości pracy serca nie jest dłużej proporcjonalne do stężeń
iwabradyny w osoczu, obserwuje się tendencję do wystąpienia plateau. Większe narażenie na
iwabradynę podczas jej podawania w skojarzeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4 może prowadzić do
nadmiernego spowolnienia częstości pracy serca, chociaż ryzyko to jest mniejsze po jednoczesnym
podawaniu iwabradyny i inhibitorów CYP3A4 o umiarkowanie silnym działaniu (patrz punkty 4.3,
4.4, 4.5). Związek między właściwościami farmakokinetycznymi a właściwościami
farmakodynamicznymi iwabradyny u dzieci w wieku od 6 miesięcy do poniżej 18 lat z przewlekłą
niewydolnością serca jest podobny do związku między właściwościami farmakokinetycznymi
a właściwościami farmakodynamicznymi opisanymi u dorosłych.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących
bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego
działania rakotwórczego nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla ludzi. Badania nad
toksycznym wpływem na rozrodczość nie wykazały wpływu iwabradyny na płodność u samców lub
samic szczurów. Podając iwabradynę ciężarnym samicom różnych gatunków zwierząt w okresie
organogenezy, u których narażenie było podobne jak po podaniu dawek terapeutycznych, wykazano
zwiększenie częstości występowania wad serca u płodów szczurów oraz niewielką liczbę płodów
z wrodzonym brakiem jednego lub więcej palców u królików.
U psów, którym podawano iwabradynę (w dawkach 2, 7 lub 24 mg/kg masy ciała na dobę) przez
okres jednego roku, stwierdzono przemijające zmiany w siatkówce, ale nie były one związane
z wystąpieniem uszkodzenia struktur oka. Dane te są zgodne z działaniem farmakodynamicznym
iwabradyny związanym z jej wpływem na prądy Ih aktywowane hiperpolaryzacją w siatkówce, które
z kolei wykazują duże podobieństwo do prądu If pełniącego rolę stymulatora serca.
Inne badania nad działaniem leku po długotrwałym podawaniu oraz nad działaniem rakotwórczym nie
wykazały klinicznie istotnych zmian.

Ocena ryzyka dla środowiska
Ocena ryzyka dla środowiska dotyczącego iwabradyny została przeprowadzona zgodnie
z europejskimi wytycznymi.
Wyniki tej oceny wskazują na brak ryzyka dla środowiska ze strony iwabradyny oraz na brak
zagrożenia dla środowiska.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki:
Laktoza
Maltodekstryna
Krospowidon typ A
Krzemionka koloidalna bezwodna
Magnezu stearynian

Otoczka tabletki:

Hypromeloza 2910 (15 mPas)
Polidekstroza
Tytanu dwutlenek (E 171)
Talk
Maltodekstryna/Dekstryna
Triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha
Żelaza tlenek żółty (E 172)
Żelaza tlenek czerwony (E 172)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

30 miesięcy

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blistry z folii Aluminium/Aluminium (PA/Aluminium/PVC/Aluminium) pakowane w pudełka
tekturowe. Opakowania kalendarzowe po 28, 56, 98 tabletek powlekanych.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Synoptis Pharma Sp. z o.o.
ul. Krakowiaków 65
02-255 Warszawa

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Ivabradine Genoptim, 5 mg, tabletki powlekane: pozwolenie nr: 23925
Ivabradine Genoptim, 7,5 mg, tabletki powlekane: pozwolenie nr: 23926

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 25.04.2017

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

02.12.2021

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.