# Ivabradine Ranbaxy

> Iwabradyna · 5 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Ivabradine Ranbaxy
- **Nazwa powszechna:** Ivabradinum
- **Substancja czynna:** [Iwabradyna](https://apteka.online/odpowiedniki/ivabradinum)
- **Moc:** 5 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** C01EB17
- **Liczba opakowań:** 2
- **Numer pozwolenia:** 25227
- **Podmiot odpowiedzialny:** Ranbaxy \(Poland\) Sp. z o.o.
- **Producent:** Remedica Ltd, Cypr
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-kardiologiczne/ivabradine-ranbaxy-tabl-powl-5-mg-ranbaxy
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-kardiologiczne/ivabradine-ranbaxy-tabl-powl-5-mg-ranbaxy.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/39840/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/39840/characteristic

## Dostępne opakowania (2)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 56 tabl. | 5909991398606 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 112 tabl. | 5909991398613 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Ivabradine Ranbaxy i w jakim celu się go stosuje?
Ivabradine Ranbaxy (iwabradyna) jest stosowana w leczeniu chorób serca:
- objawowej stabilnej dławicy piersiowej (która powoduje ból w klatce piersiowej) u osób
dorosłych, u których częstość akcji serca wynosi 70 lub więcej skurczów na minutę. Jest
podawana dorosłym pacjentom, którzy nie tolerują lub nie mogą przyjmować leków stosowanych
w leczeniu chorób serca, nazywanych beta-adrenolitykami. Jest także podawana w skojarzeniu z
beta-adrenolitykami u osób dorosłych, których stan nie jest w pełni kontrolowany podczas
stosowania beta-adrenolityku.
- przewlekłej niewydolności serca u dorosłych pacjentów, u których częstość akcji serca wynosi
75 lub więcej skurczów na minutę. Jest stosowana w skojarzeniu ze standardowym leczeniem,
w tym z beta-adrenolitykiem lub jeśli beta-adrenolityki są przeciwwskazane albo nie są
tolerowane.

Stabilna dławica piersiowa (zazwyczaj nazywana dławicą)
Jest to choroba serca, która występuje wówczas, gdy mięsień sercowy nie otrzymuje wystarczającej
ilości tlenu. Choroba ta zwykle pojawia się u osób pomiędzy 40 a 50 r.ż. Najczęstszym objawem jest
ból lub dyskomfort w klatce piersiowej. Dławica piersiowa występuje częściej w przypadku
przyspieszenia czynności serca, na przykład po wysiłku, pod wpływem emocji, zimna lub po posiłku. U
osób z dławicą piersiową przyśpieszenie czynności serca może wywołać ból w klatce piersiowej.

Przewlekła niewydolność serca
Choroba ta pojawia się, jeśli serce nie może przepompować wystarczającej ilości krwi do
organizmu. Najczęstsze objawy to duszność, znużenie, zmęczenie i obrzęk okolicy kostek.

Jak działa lek Ivabradine Ranbaxy?
Lek ten działa głównie poprzez zwolnienie czynności serca o kilka skurczów na minutę. Prowadzi to
do zmniejszenia zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen, szczególnie w sytuacjach, w których

PL/H/0654/001-002/IA/004

bardziej prawdopodobne jest wystąpienie bólu dławicowego. W ten sposób ten lek pomaga
kontrolować i zmniejszać częstość napadów dławicowych.
Ponadto, ponieważ przyspieszenie czynności serca niekorzystnie wpływa na czynność serca i rokowanie
odnośnie przeżycia u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, swoiste działanie iwabradyny,
zmniejszające częstość akcji serca, pomaga poprawić czynność serca oraz rokowanie odnośnie
przeżycia.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ivabradine Ranbaxy

Kiedy nie stosować leku Ivabradine Ranbaxy
– jeśli pacjent ma uczulenie na iwabradynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6);
– u pacjentów ze zbyt wolną czynnością serca w spoczynku, przed leczeniem (mniej niż 70
skurczów na minutę);
– u pacjentów we wstrząsie kardiogennym (zaburzenie serca leczone w szpitalu);
– u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca;
– u pacjentów ze świeżym zawałem mięśnia sercowego;
– u pacjentów z bardzo niskim ciśnieniem tętniczym;
– u pacjentów z niestabilną dławicą piersiową (ciężka postać z bardzo często pojawiającymi się
bólami w klatce piersiowej, występującymi podczas lub niezależnie od wysiłku);
– u pacjentów z niewydolnością serca, która ostatnio się nasiliła;
– jeśli czynność serca jest powodowana wyłącznie przez rozrusznik serca;
– u pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby;
– u pacjentów aktualnie przyjmujących leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (takie jak
ketokonazol, itrakonazol), antybiotyki z grupy makrolidów (np. jozamycyna, klarytromycyna,
telitromycyna lub erytromycyna podawana doustnie), leki stosowane w leczeniu zakażeń HIV
(takie jak nelfinawir, rytonawir), nefazodon (lek stosowany w leczeniu depresji) lub diltiazem,
werapamil (stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego lub dławicy piersiowej);
– jeśli pacjentka jest w wieku rozrodczym i nie stosuje skutecznych metod zapobiegania ciąży;
– u kobiet w ciąży lub planujących ciążę;
– u kobiet karmiących piersią.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Ivabradine Ranbaxy należy omówić to z lekarzem lub
farmaceutą:
– jeśli pacjent ma zaburzenia rytmu serca (takie jak nieregularna czynność serca, kołatanie
serca, nasilenie bólu w klatce piersiowej) lub utrwalone migotanie przedsionków (rodzaj
nieregularnej czynności serca), lub ma nieprawidłowy zapis w elektrokardiogramie (EKG),
nazywany zespołem długiego odstępu QT;
– jeśli pacjent ma takie objawy, jak: uczucie zmęczenia, zawroty głowy lub duszność (co może
oznaczać za wolną czynność serca);
– jeśli u pacjenta występują objawy migotania przedsionków (bardzo szybkie tętno w
spoczynku - powyżej 110 skurczów na minutę lub tętno nieregularne, bez wyraźnej
przyczyny, trudne do zmierzenia);
– jeśli pacjent przebył niedawno udar mózgu;
– jeśli pacjent ma łagodne lub umiarkowane niedociśnienie tętnicze;
– jeśli pacjent ma niekontrolowane ciśnienie tętnicze, zwłaszcza po zmianie leczenia
przeciwnadciśnieniowego;
– jeśli pacjent ma ciężką niewydolność serca lub niewydolność serca z nieprawidłowym zapisem
w EKG, nazywanym blokiem odnogi pęczka Hisa;
– jeśli pacjent ma przewlekłą chorobę siatkówki oka;
– jeśli pacjent ma umiarkowane zaburzenia czynności wątroby;
– jeśli pacjent ma ciężką chorobę nerek.

Jeżeli którykolwiek z powyżej wymienionych stanów dotyczy pacjenta (przed zastosowaniem lub

PL/H/0654/001-002/IA/004

podczas stosowania leku Ivabradine Ranbaxy), należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.

Dzieci i młodzież
Lek Ivabradine Ranbaxy nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18
lat.

Ivabradine Ranbaxy a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu któregokolwiek z wymienionych poniżej leków,
ponieważ może być konieczne dostosowanie dawki leku Ivabradine Ranbaxy albo zachowanie
szczególnej ostrożności podczas jednoczesnego stosowania:
– flukonazolu (leku przeciwgrzybiczego);
– ryfampicyny (antybiotyku);
– barbituranów (stosowanych w przypadku trudności z zasypianiem lub w leczeniu padaczki);
– fenytoiny (stosowanej w leczeniu padaczki);
– preparatów dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) (leków ziołowych, stosowanych w
leczeniu depresji);
– leków wydłużających odstęp QT stosowanych w leczeniu zaburzeń rytmu serca lub innych
chorób, takich jak:
o chinidyny, dyzopiramidu, ibutylidu, sotalolu, amiodaronu (stosowanych w leczeniu
zaburzeń rytmu serca);
o beprydylu (stosowanego w leczeniu dławicy piersiowej);
o niektórych leków przeciwlękowych, stosowanych w schizofrenii lub innych psychozach
(takie jak pimozydu, zyprazydonu, sertyndolu);
o leków przeciwmalarycznych (takie jak meflochiny lub halofantryny);
o erytromycyny stosowanej dożylnie (antybiotyku);
o pentamidyny (leku przeciwpasożytniczego);
o cyzaprydu (leku stosowanego w przypadku refluksu żołądkowo-przełykowego);
– niektórych leków moczopędnych, które mogą zmniejszać stężenie potasu we krwi, takich jak
furosemidu, hydrochlorotiazydu, indapamidu (stosowanych w leczeniu obrzęków i wysokiego
ciśnienia tętniczego).

Stosowanie leku Ivabradine Ranbaxy z jedzeniem i piciem
Podczas przyjmowania tego leku nie należy pić soku grejpfrutowego.

Ciąża i karmienie piersią
Nie wolno przyjmować tego leku, jeśli pacjentka jest w ciąży lub planuje ciążę (patrz „Kiedy nie
stosować leku Ivabradine Ranbaxy”).
Należy zgłosić się do lekarza w razie zajścia w ciążę podczas przyjmowania leku Ivabradine Ranbaxy.
Pacjentka w wieku rozrodczym nie powinna przyjmować tego leku, chyba że stosuje skuteczne metody
zapobiegania ciąży (patrz „Kiedy nie stosować leku Ivabradine Ranbaxy”).

Nie wolno przyjmować tego leku podczas karmienia piersią (patrz „Kiedy nie stosować leku Ivabradine
Ranbaxy”). Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli pacjentka karmi lub zamierza karmić piersią,
ponieważ karmienie piersią należy przerwać, jeśli pacjentka przyjmuje Ivabradine Ranbaxy.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Ten lek może powodować przemijające zaburzenia widzenia (chwilowe wrażenia widzenia silnego
światła w polu widzenia, patrz „Możliwe działania niepożądane”). W razie ich wystąpienia, należy
zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn, zwłaszcza w sytuacjach,
gdy może dojść do nagłych zmian natężenia oświetlenia, szczególnie podczas prowadzenia pojazdów

PL/H/0654/001-002/IA/004

nocą.

Lek Ivabradine Ranbaxy zawiera żółcień pomarańczową, która może powodować reakcje alergiczne.

Lek Ivabradine Ranbaxy zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną 5 mg lub 7,5 mg, to znaczy lek
uznaje się za „wolny od sodu”.

### 3. Jak stosować lek Ivabradine Ranbaxy?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek Ivabradine Ranbaxy należy przyjmować podczas posiłków.

Leczenie stabilnej dławicy piersiowej
Nie należy stosować dawki początkowej większej niż jedna tabletka o mocy 5 mg dwa razy na dobę. Jeśli
utrzymują się objawy dławicy piersiowej, a dawka 5 mg dwa razy na dobę jest dobrze tolerowana, lekarz
może zalecić zwiększenie dawki. Nie należy stosować dawki podtrzymującej większej niż 7,5 mg dwa
razy na dobę. Lekarz określi odpowiednią dawkę dla pacjenta. Zazwyczaj stosowana dawka to jedna
tabletka rano i jedna wieczorem. W niektórych przypadkach (np. u pacjentów w podeszłym wieku) lekarz
może zalecić połowę dawki, tj. połowę tabletki o mocy 5 mg (co odpowiada 2,5 mg iwabradyny) rano i
połowę tabletki o mocy 5 mg wieczorem.

Leczenie przewlekłej niewydolności serca
Zazwyczaj zalecana dawka początkowa to jedna tabletka o mocy 5 mg dwa razy na dobę, w razie
konieczności dawkę zwiększa się do jednej tabletki o mocy 7,5 mg dwa razy na dobę. Lekarz określi
dawkę odpowiednią dla pacjenta. Zazwyczaj stosowana dawka to jedna tabletka rano i jedna wieczorem.
W niektórych przypadkach (np. u pacjentów w podeszłym wieku) lekarz może zalecić połowę dawki, tj.
połowę tabletki o mocy 5 mg (co odpowiada 2,5 mg iwabradyny) rano i połowę tabletki o mocy 5 mg
wieczorem.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Ivabradine Ranbaxy
Po przyjęciu dużej dawki może wystąpić duszność lub uczucie zmęczenia, ponieważ dochodzi do
nadmiernego zwolnienia czynności serca. W takim przypadku należy natychmiast zgłosić się do lekarza.

Pominięcie przyjęcia leku Ivabradine Ranbaxy
W razie pominięcia przyjęcia dawki leku Ivabradine Ranbaxy, następną dawkę należy przyjąć o
zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Nazwy dni tygodnia nadrukowane na blistrze pomogą zapamiętać, kiedy ostatnio przyjęto lek.

Przerwanie stosowania leku Ivabradine Ranbaxy
Ponieważ leczenie dławicy piersiowej lub przewlekłej niewydolności serca jest zazwyczaj
długotrwałe, przed przerwaniem stosowania tego leku należy zwrócić się do lekarza.

W przypadku wrażenia, że działanie leku jest zbyt mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

PL/H/0654/001-002/IA/004

Najczęstsze działania niepożądane tego leku zależą od dawki i są związane ze sposobem jego
działania:

Bardzo często (może dotyczyć co najmniej 1 na 10 pacjentów)
Zaburzenia widzenia (chwilowe wrażenia widzenia silnego światła, najczęściej spowodowane przez
nagłe zmiany natężenia światła). Zaburzenia te są także opisywane jako aureola, kolorowe błyski,
rozdzielony obraz lub zwielokrotnione obrazy. Zwykle pojawiają się w ciągu pierwszych dwóch
miesięcy leczenia, po których mogą powtarzać się wielokrotnie i ustąpić podczas lub po leczeniu.

Często (może dotyczyć mniej niż 1 na 10 pacjentów)
Zaburzenia czynności serca (zwolnienie czynności serca), które występują szczególnie w ciągu
pierwszych 2 do 3 miesięcy od rozpoczęcia leczenia.

Zgłaszano także inne działania niepożądane:

Często (może dotyczyć mniej niż 1 na 10 pacjentów)
Szybkie, nieregularne skurcze serca, odczuwanie czynności serca, niekontrolowane ciśnienie
tętnicze, ból głowy, zawroty głowy i niewyraźne widzenie (zamazane widzenie).

Niezbyt często (może dotyczyć mniej niż 1 na 100 pacjentów)
Kołatanie serca i skurcze dodatkowe, nudności, zaparcie, biegunka, ból brzucha, uczucie wirowania
(zawroty głowy pochodzenia błędnikowego), trudności w oddychaniu (duszność), kurcze mięśni i
zmiany w parametrach laboratoryjnych: duże stężenie kwasu moczowego we krwi, zwiększenie liczby
eozynofili we krwi (rodzaj krwinek białych) i zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi (produkt rozpadu
mięśni), wysypka, obrzęk naczynioruchowy (np. obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w
oddychaniu lub przełykaniu), niskie ciśnienie tętnicze, omdlenie, uczucie zmęczenia, uczucie osłabienia,
nieprawidłowy zapis czynności serca w badaniu EKG, podwójne widzenie, pogorszenie widzenia.

Rzadko (może dotyczyć mniej niż 1 na 1 000 pacjentów)
Pokrzywka, swędzenie, zaczerwienienie skóry, złe samopoczucie.

Bardzo rzadko (może dotyczyć mniej niż 1 na 10 000 pacjentów)
Nieregularna czynność serca.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Ivabradine Ranbaxy?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności (EXP) zamieszczonego na pudełku i blistrze.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Numer serii jest określony jako Lot.

PL/H/0654/001-002/IA/004

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Ivabradine Ranbaxy
- Substancją czynną leku jest iwabradyna (w postaci iwabradyny chlorowodorku).
Ivabradine Ranbaxy 5 mg: jedna tabletka powlekana zawiera 5 mg iwabradyny (co odpowiada
5,390 mg chlorowodorku iwabradyny).
Ivabradine Ranbaxy 7,5 mg: jedna tabletka powlekana zawiera 7,5 mg iwabradyny (co odpowiada
8,085 mg chlorowodorku iwabradyny).
- Pozostałe składniki wchodzące w skład rdzenia tabletki: celuloza mikrokrystaliczna, powidon
K30, skrobia kukurydziana, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian
oraz składniki wchodzące w skład otoczki: alkohol poliwinylowy, talk, tytanu dwutlenek (E 171),
makrogol 3350, żelaza tlenek żółty (E 172), żelaza tlenek czerwony (E 172), kopolimer kwasu
metakrylowego i akrylanu etylu (1:1) (typ A), żółcień pomarańczowa (E 110), wodorowęglan
sodu.

Jak wygląda lek Ivabradine Ranbaxy i co zawiera opakowanie
Ivabradine Ranbaxy 5 mg: tabletki są łososiowej barwy, podłużne, powlekane, z rowkiem
ułatwiającym podział tabletki po obu stronach, z wytłoczonym oznakowaniem „5” po jednej stronie i
gładkie po drugiej stronie. Przybliżone rozmiary to 8,6 mm x 4,5 mm.
Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Ivabradine Ranbaxy 7,5 mg: tabletki są łososiowej barwy, trójkątne, powlekane, z wytłoczonym
oznakowaniem „7.5” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie. Przybliżone rozmiary to 7,6 mm x 7,1
mm.

Tabletki są w blistrach Aluminium/OPA/Aluminium/PVC z nadrukiem dni tygodnia. Pudełka tekturowe
zawierają 56 lub 112 tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
Ranbaxy (Poland) Sp. z o.o.
ul. Idzikowskiego 16
00-710 Warszawa

Wytwórca
Remedica Ltd
Aharnon Street, Limassol Industrial Estate
3056 Limassol, Cypr

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 02.05.2023 r.

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

PL/H/0654/001-002/IA/004

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Ivabradine Ranbaxy, 5 mg, tabletki powlekane
Ivabradine Ranbaxy, 7,5 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera 5 mg iwabradyny (co odpowiada 5,390 mg iwabradyny
chlorowodorku).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 0,02 mg żółcieni pomarańczowej.

Każda tabletka powlekana zawiera 7,5 mg iwabradyny (co odpowiada 8,085 mg iwabradyny
chlorowodorku).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 0,03 mg żółcieni pomarańczowej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana

Ivabradine Ranbaxy, 5 mg, tabletki powlekane
Tabletka powlekana, łososiowej barwy, podłużna, z rowkiem po obu stronach, z wytłoczonym
oznaczeniem „5” po jednej stronie i gładka po drugiej stronie, o przybliżonych wymiarach 8,6 mm x
4,5 mm.

Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Ivabradine Ranbaxy, 7,5 mg, tabletki powlekane
Tabletka powlekana, łososiowej barwy, trójkątna, z wytłoczonym oznaczeniem „7,5” po jednej stronie
i gładka po drugiej stronie, o przybliżonych wymiarach 7,6 mm x 7,1 mm.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Leczenie objawowe przewlekłej, stabilnej dławicy piersiowej
Iwabradyna jest wskazana w leczeniu objawowym przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej
u osób dorosłych z chorobą niedokrwienną serca, z prawidłowym rytmem zatokowym oraz z
częstością akcji serca ≥ 70 skurczów na minutę. Iwabradyna jest wskazana:
• u osób dorosłych z nietolerancją lub z przeciwwskazaniem do stosowania beta-adrenolityków
• lub w skojarzeniu z beta-adrenolitykami u pacjentów, u których nie uzyskano wystarczającej
kontroli podczas stosowania optymalnej dawki beta-adrenolityku.

Leczenie przewlekłej niewydolności serca
Iwabradyna jest wskazana w leczeniu przewlekłej niewydolności serca klasy II do IV wg klasyfikacji
NYHA, z zaburzeniami czynności skurczowej, u pacjentów z rytmem zatokowym, u których częstość

PL/H/0654/001-002/IA/004

akcji serca wynosi ≥ 75 skurczów na minutę, w skojarzeniu z leczeniem standardowym, w tym z
beta-adrenolitykiem lub jeśli leczenie beta-adrenolitykiem jest przeciwwskazane albo nie jest
tolerowane (patrz punkt 5.1).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Dla różnych dawek dostępne są tabletki powlekane zawierające 5 mg i 7,5 mg iwabradyny.

Leczenie objawowe przewlekłej, stabilnej dławicy piersiowej
Zaleca się, aby decyzja o rozpoczęciu leczenia lub dostosowaniu dawkowania została podjęta po
dokonaniu serii pomiarów częstości akcji serca, badania EKG lub 24-godzinnego
monitorowania w warunkach ambulatoryjnych. U pacjentów w wieku poniżej 75 lat nie należy
stosować dawki początkowej iwabradyny większej niż 5 mg dwa razy na dobę. Po trzech do
czterech tygodniach leczenia, jeśli u pacjenta wciąż występują objawy, a dawka początkowa
jest dobrze tolerowana i jeśli częstość akcji serca w spoczynku wynosi stale powyżej 60
skurczów na minutę, dawka może być zwiększona do kolejnej, większej dawki u pacjentów
otrzymujących 2,5 mg dwa razy na dobę lub 5 mg dwa razy na dobę. Nie należy stosować dawki
podtrzymującej większej niż 7,5 mg dwa razy na dobę.
Jeśli w ciągu 3 miesięcy po rozpoczęciu leczenia nie ma poprawy odnośnie objawów dławicy
piersiowej, terapię iwabradyną należy przerwać.
Dodatkowo, należy rozważyć przerwanie leczenia, jeśli wpływ na obiawy jest niewielki oraz jeśli nie
wystąpi klinicznie istotne zmniejszenie częstości akcji serca w spoczynku w ciągu trzech miesięcy.
Jeżeli w czasie leczenia wystąpi zwolnienie czynności serca w spoczynku poniżej 50 skurczów na
minutę lub pacjent odczuwa objawy związane z bradykardią, takie jak: zawroty głowy, uczucie
zmęczenia lub niedociśnienie, dawkę należy stopniowo zmniejszać, do najmniejszej dawki 2,5 mg
dwa razy na dobę (pół tabletki o mocy 5 mg dwa razy na dobę). Po zmniejszeniu dawki należy
monitorować częstość akcji serca (patrz punkt 4.4). Leczenie należy przerwać, jeżeli częstość akcji
serca wynosi stale poniżej 50 skurczów na minutę lub jeśli utrzymują się objawy bradykardii,
pomimo zmniejszenia dawki.

Leczenie przewlekłej niewydolności serca
Leczenie należy rozpoczynać tylko u pacjenta ze stabilną niewydolnością serca. Zaleca się, aby lekarz
prowadzący terapię był doświadczony w leczeniu przewlekłej niewydolności serca.
Zazwyczaj zalecana dawka początkowa iwabradyny wynosi 5 mg dwa razy na dobę. Po dwóch
tygodniach leczenia dawka może być zwiększona do 7,5 mg dwa razy na dobę, jeśli częstość akcji
serca w spoczynku wynosi stale powyżej 60 skurczów na minutę lub zmniejszona do 2,5 mg dwa razy
na dobę (pół tabletki o mocy 5 mg dwa razy na dobę), jeśli częstość akcji serca w spoczynku wynosi
stale poniżej 50 skurczów na minutę lub w przypadku wystąpienia objawów związanych z
bradykardią, takich jak zawroty głowy, zmęczenie lub niedociśnienie. Jeśli częstość akcji serca
wynosi od 50 do 60 skurczów na minutę, należy utrzymać dawkę 5 mg dwa razy na dobę.
Jeśli podczas leczenia częstość akcji serca w spoczynku zmniejszy się trwale do poniżej 50 skurczów
na minutę lub u pacjenta wystąpią objawy związane z bradykardią, dawkę należy zmniejszyć do
kolejnej, mniejszej dawki u pacjentów otrzymujących 7,5 mg dwa razy na dobę lub 5 mg dwa razy na
dobę. Jeśli częstość akcji serca w spoczynku zwiększy się trwale do powyżej 60 skurczów na minutę,
dawka może być zwiększona do kolejnej, większej dawki u pacjentów otrzymujących 2,5 mg dwa
razy na dobę lub 5 mg dwa razy na dobę.
Należy przerwać leczenie, jeśli częstość akcji serca pozostaje poniżej 50 skurczów na minutę lub
utrzymują się objawy bradykardii (patrz punkt 4.4).

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w wieku podeszłym
U pacjentów w wieku 75 lat i powyżej należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej

PL/H/0654/001-002/IA/004

(2,5 mg dwa razy na dobę, tzn. pół tabletki o mocy 5 mg dwa razy na dobę). Dawkę można
zwiększać w razie potrzeby.

Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek
Nie jest wymagana zmiana dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek i klirensem kreatyniny
powyżej 15 ml/min (patrz punkt 5.2).
Brak dostępnych danych dotyczących stosowania u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 15
ml/min. W tej grupie pacjentów, iwabradynę należy stosować ze szczególną ostrożnością.

Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby
Nie jest wymagana zmiana dawkowania u pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania iwabradyny u pacjentów z umiarkowanym
zaburzeniem czynności wątroby. Iwabradyna jest przeciwwskazana do stosowania u pacjentów z
ciężką niewydolnością wątroby, ponieważ nie przeprowadzono badań w tej populacji i należy
spodziewać się znacznego zwiększenia narażenia układowego (patrz punkty 4.3 i 5.2).

Dzieci i młodzież
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania iwabradyny w leczeniu przewlekłej
niewydolności serca u dzieci w wieku poniżej 18 lat.
Dostępne dane opisano w punktach 5.1 i 5.2, ale nie można przedstawić zaleceń dotyczących
dawkowania.

Sposób podawania
Tabletki należy przyjmować doustnie, dwa razy na dobę, tj. jedną tabletkę rano i wieczorem, podczas
posiłków (patrz punkt 5.2).

#### 4.3 Przeciwwskazania

Przeciwskazania:
• nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1;
• częstość pracy serca w spoczynku przed leczeniem poniżej 70 skurczów na minutę;
• wstrząs kardiogenny;
• ostra faza zawału mięśnia sercowego;
• ciężkie niedociśnienie (< 90/50 mm Hg);
• ciężka niewydolność wątroby;
• zespół chorego węzła zatokowego;
• blok zatokowo-przedsionkowy;
• niestabilna lub ostra niewydolność serca;
• konieczność stosowania stymulatora serca (częstość akcji serca narzucona wyłącznie przez
stymulator serca);
• niestabilna dławica piersiowa;
• blok przedsionkowo-komorowy trzeciego stopnia;
• jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami izoenzymu 3A4 cytochromu P450, takimi jak:
azolowe pochodne przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol), antybiotyki makrolidowe
(klarytromycyna, erytromycyna podawana doustnie, jozamycyna, telitromycyna), inhibitory
proteazy HIV (nelfinawir, rytonawir) i nefazodon (patrz punkty 4.5 i 5.2);
• jednoczesne stosowanie z werapamilem lub diltiazemem, które są umiarkowanymi inhibitorami
CYP3A4 o właściwościach zmniejszania częstości akcji serca (patrz punkt 4.5);
• ciąża, laktacja oraz leczenie u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują odpowiednich
metod zapobiegania ciąży (patrz punkt 4.6).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

PL/H/0654/001-002/IA/004

Ostrzeżenia specjalne

Brak korzyści odnośnie klinicznych punktów końcowych u pacjentów z objawową, przewlekłą,
stabilną dławicą piersiową
Iwabradyna jest wskazana wyłacznie w leczeniu objawowym przewlekłej, stabilnej dławicy
piersiowej, ponieważ nie wpływa korzystnie na sercowo-naczyniowe punkty końcowe (np. zawał
mięśnia sercowego lub zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych) (patrz punkt 5.1).

Pomiary częstości akcji serca
Ponieważ częstość akcji serca może znacznie się zmieniać w czasie, przed rozpoczęciem leczenia
iwabradyną oraz u pacjentów leczonych iwabradyną, u których rozważa się dostosowanie
dawkowania, określając spoczynkową częstość akcji serca należy rozważyć dokonanie serii pomiarów
częstości akcji serca, wykonanie EKG lub 24-godzinnego monitorowania w warunkach
ambulatoryjnych. Odnosi się to również do pacjentów z wolną czynnością serca, szczególnie, jeśli
zmniejsza się poniżej 50 skurczów na minutę lub do pacjentów, u których zmniejszono dawkę (patrz
punkt 4.2).

Zaburzenia rytmu serca
Iwabradyna nie jest skuteczna w leczeniu lub zapobieganiu zaburzeniom rytmu serca i prawdopodobnie
traci ona skuteczność w razie wystąpienia tachyarytmii (np. tachykardii komorowej lub
nadkomorowej). Dlatego nie zaleca się stosowania iwabradyny u pacjentów z migotaniem
przedsionków lub innymi zaburzeniami rytmu serca, które wpływają na czynność węzła zatokowego.
U pacjentów leczonych iwabradyną zwiększa się ryzyko wystąpienia migotania przedsionków (patrz
punkt 4.8). Migotanie przedsionków było częstsze u pacjentów stosujących jednocześnie amiodaron
lub silne leki przeciwarytmiczne klasy I. Zaleca się regularną kontrolę kliniczną pacjentów
leczonych iwabradyną w celu obserwacji, czy nie wystąpiło migotanie przedsionków (przetrwałe
lub napadowe), w tym, jeżeli są wskazania kliniczne (np. zaostrzenie dławicy piersiowej, kołatanie
serca, nieregularne tętno), wykonywanie badania EKG. Należy poinformować pacjentów o
objawach przedmiotowych i podmiotowych migotania przedsionków oraz zalecić, aby skontaktowali
się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.
Jeśli migotanie przedsionków wystąpi podczas leczenia, należy ponownie ocenić stosunek korzyści
do ryzyka kontynuowania leczenia iwabradyną.
Należy ściśle monitorować stan kliniczny pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca i z
zaburzeniami przewodzenia śródkomorowego (blok lewej odnogi pęczka Hisa, blok prawej odnogi
pęczka Hisa) oraz z zaburzeniami synchronizacji komór.

Stosowanie u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym drugiego stopnia
Nie zaleca się stosowania iwabradyny u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym drugiego
stopnia.

Stosowanie u pacjentów z wolną czynnością serca
Nie należy rozpoczynać leczenia iwabradyną u pacjentów z częstością pracy serca w spoczynku
wynoszącą przed leczeniem poniżej 70 skurczów na minutę (patrz punkt 4.3).
Jeżeli podczas leczenia częstość pracy serca w spoczynku zmniejszy się długotrwale poniżej 50
skurczów na minutę lub pacjent odczuwa objawy związane z bradykardią, takie jak zawroty głowy,
uczucie zmęczenia lub niedociśnienie, dawkę należy stopniowo zmniejszać. Jeżeli częstość pracy
serca utrzymuje się nadal poniżej 50 skurczów na minutę lub utrzymują się objawy bradykardii,
należy przerwać stosowanie leku (patrz punkt 4.2).

Stosowanie w skojarzeniu z antagonistami wapnia
Jednoczesne stosowanie iwabradyny w skojarzeniu z lekami z grupy antagonistów wapnia,
zmniejszającymi częstość pracy serca, takimi jak werapamil lub diltiazem, jest przeciwwskazane
(patrz punkty 4.3 i 4.5).
Nie ma potrzeby stosowania szczególnych środków bezpieczeństwa podczas stosowania iwabradyny

PL/H/0654/001-002/IA/004

w skojarzeniu z azotanami i antagonistami wapnia, pochodnymi dihydropirydyny, takimi jak
amlodypina. Dodatkowa skuteczność iwabradyny w skojarzeniu z antagonistami wapnia,
pochodnymi dihydropirydyny nie została ustalona (patrz punkt 5.1).

Przewlekła niewydolność serca
Przed rozważeniem leczenia iwabradyną należy ustabilizować niewydolność serca. Iwabradynę
należy stosować z ostrożnością u pacjentów z niewydolnością serca klasy IV według klasyfikacji
NYHA, ze względu na ograniczoną ilość danych dla tej populacji.

Udar mózgu
Nie zaleca się stosowania iwabradyny bezpośrednio po wystąpieniu udaru mózgu, ponieważ nie ma
danych dotyczących podawania leku w takich przypadkach.

Widzenie
Iwabradyna wpływa na czynność siatkówki. Nie ma dowodów toksycznego wpływu długotrwałego
leczenia iwabradyną na siatkówkę (patrz punkt 5.1). Należy rozważyć przerwanie leczenia w
przypadku jakiegokolwiek nieoczekiwanego pogorszenia wzroku. Należy zachować ostrożność u
pacjentów z barwnikowym zwyrodnieniem siatkówki.

Środki ostrożności dotyczące stosowania

Pacjenci z niedociśnieniem
Ponieważ dostępne są ograniczone dane dotyczące pacjentów z łagodnym i umiarkowanym
niedociśnieniem tętniczym, iwabradynę należy stosować ostrożnie w tej grupie pacjentów.
Iwabradyna jest przeciwwskazana do stosowania u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem (ciśnienie
tętnicze < 90/50 mmHg) (patrz punkt 4.3).

Migotanie przedsionków - zaburzenia rytmu serca
Nie ma dowodów na to, że u pacjentów przyjmujących iwabradynę, u których przeprowadzono
kardiowersję farmakologiczną istnieje ryzyko (narastającej) bradykardii po przywróceniu rytmu
zatokowego. Niemniej jednak, ze względu na brak odpowiedniej ilości danych, wykonanie
kardiowersji elektrycznej w trybie planowym należy rozważyć po 24 godzinach od przyjęcia ostatniej
dawki iwabradyny.

Stosowanie u pacjentów z wrodzonym zespołem długiego odstępu QT albo przyjmujących leki
wydłużające odstęp QT
Należy unikać stosowania iwabradyny u pacjentów z wrodzonym zespołem długiego odstępu QT lub
przyjmujących leki wydłużające odstęp QT (patrz punkt 4.5). Jeżeli takie skojarzenie jest konieczne,
należy ściśle monitorować czynność serca.
Zmniejszenie częstości akcji serca spowodowane przez iwabradynę może nasilić wydłużenie odstępu
QT, co może powodować wystąpienie ciężkich arytmii, zwłaszcza torsade de pointes.

Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym wymagający modyfikacji leczenia nadciśnienia
W badaniu SHIFT epizody zwiększonego ciśnienia tętniczego występowały u większej liczby
pacjentów leczonych iwabradyną (7,1%) w porównaniu do pacjentów, którym podawano placebo
(6,1%). Epizody te występowały najczęściej wkrótce po modyfikacji leczenia nadciśnienia, były
przemijające i nie wpływały na efekt leczenia iwabradyną. Jeśli u pacjentów z przewlekłą
niewydolnością serca, leczonych iwabradyną, są dokonywane modyfikacje terapii, należy
monitorować ciśnienie tętnicze (patrz punkt 4.8).

Substancje pomocnicze
Produkt leczniczy zawiera żółcień pomarańczową, która może powodować reakcje alergiczne.

Sód
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę powlekaną 5 mg lub 7,5 mg,

PL/H/0654/001-002/IA/004

to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje farmakodynamiczne

Jednoczesne stosowanie niezalecane
Produkty lecznicze wydłużające odstęp QT
• Produkty lecznicze wydłużające odstęp QT stosowane w leczeniu chorób układu krążenia
(np. chinidyna, dyzopiramid, beprydyl, sotalol, ibutylid, amiodaron).
• Produkty lecznicze wydłużające odstęp QT stosowane w leczeniu chorób innych układów
(np. pimozyd, zyprazydon, sertyndol, meflochina, halofantryna, pentamidyna, cyzapryd,
erytromycyna podana dożylnie).
Powinno się unikać jednoczesnego stosowania produktów leczniczych wydłużających odstęp QT,
stosowanych w leczeniu chorób układu krążenia lub innych układów z iwabradyną, ponieważ
zmniejszenie częstości pracy serca może nasilać wydłużenie odstępu QT. Jeżeli takie skojarzenie jest
konieczne, należy ściśle monitorować czynność serca (patrz punkt 4.4).

Jednoczesne stosowanie z ostrożnością
Leki moczopędne zwiększające wydalanie potasu (tiazydowe leki moczopędne i pętlowe leki
moczopędne): hipokaliemia może zwiększać ryzyko arytmii. Ponieważ iwabradyna może
powodować bradykardię, jednoczesne wystąpienie hipokaliemii i bradykardii jest czynnikiem
predysponującym do wystąpienia ciężkich arytmii, zwłaszcza u pacjentów z zespołem długiego
odstępu QT, wrodzonym lub wywołanym przez substancje.

Interakcje farmakokinetyczne
Cytochrom P450 3A4 (CYP3A4)
Iwabradyna jest metabolizowana wyłącznie przez CYP3A4 i jest bardzo słabym inhibitorem tego
izoenzymu.
Wykazano, że iwabradyna nie ma wpływu na metabolizm innych substratów CYP3A4 i ich stężenia w
osoczu (w tym substancji o lekkim, umiarkowanie silnym lub silnym działaniu hamującym na ten
izoenzym). Inhibitory CYP3A4 oraz substancje o działaniu pobudzającym ten izoenzym mogą
wykazywać interakcje z iwabradyną oraz wpływać na jej metabolizm i farmakokinetykę w stopniu
istotnym klinicznie. Badania interakcji między poszczególnymi lekami wykazały, że inhibitory
CYP3A4 zwiększają stężenia iwabradyny w osoczu, natomiast substancje o działaniu pobudzającym
ten izoenzym zmniejszają te stężenia. Zwiększone stężenia iwabradyny w osoczu mogą być związane
z ryzykiem nasilonej bradykardii (patrz punkt 4.4).

Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie iwabradyny z silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi
jak azolowe pochodne przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol), antybiotyki makrolidowe
(klarytromycyna, erytromycyna podawana doustnie, jozamycyna, telitromycyna), inhibitory proteazy
HIV (nelfinawir, rytonawir) i nefazodon (patrz punkt 4.3). Silne inhibitory CYP3A4, ketokonazol (w
dawce 200 mg raz na dobę) oraz jozamycyna (1 g dwa razy na dobę) zwiększają średnie narażenie na
iwabradynę w osoczu od 7 do 8 razy.

Inhibitory CYP3A4 o umiarkowanie silnym działaniu: swoiste badania nad interakcjami pomiędzy
lekami, przeprowadzone z udziałem zdrowych ochotników oraz pacjentów, wykazały, że podawanie
iwabradyny w skojarzeniu z lekami zmniejszającymi częstość pracy serca diltiazemem lub
werapamilem powodowało zwiększenie narażenia na iwabradynę (zwiększenie AUC o 2 do 3 razy)
oraz dodatkowe zmniejszenie częstości pracy serca o 5 skurczów na minutę. Jednoczesne stosowanie
iwabradyny w skojarzeniu z tymi lekami jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Jednoczesne stosowanie niezalecane

PL/H/0654/001-002/IA/004

Sok grejpfrutowy: jednoczesne picie soku grejpfrutowego zwiększa dwukrotnie narażenie na
iwabradynę. Z tego względu należy unikać picia soku grejpfrutowego.

Jednoczesne stosowanie ze szczególną ostrożnością
• Inhibitory CYP3A4 o umiarkowanie silnym działaniu: można rozważyć jednoczesne
stosowanie iwabradyny z innymi inhibitorami CYP3A4 o umiarkowanie silnym działaniu
(np. flukonazolem), rozpoczynając od dawki iwabradyny 2,5 mg dwa razy na dobę oraz o ile
częstość pracy serca w spoczynku wynosi powyżej 70 skurczów na minutę, monitorując
częstość pracy serca.
• Leki pobudzające CYP3A4: leki pobudzające CYP3A4 (w tym ryfampicyna, barbiturany,
fenytoina, Hypericum perforatum [preparaty dziurawca zwyczajnego]) mogą zmniejszać
narażenie na iwabradynę i jej działanie. Podczas jednoczesnego stosowania produktów
leczniczych pobudzających CYP3A4 może być konieczne dostosowanie dawki iwabradyny.
Stwierdzono zmniejszenie AUC iwabradyny o połowę podczas jednoczesnego przyjmowania
tego leku w dawce 10 mg dwa razy na dobę i preparatu dziurawca zwyczajnego. Należy
ograniczyć stosowanie preparatów dziurawca zwyczajnego podczas leczenia iwabradyną.

Inne leki stosowane jednocześnie
Swoiste badania interakcji pomiędzy lekami nie wykazały klinicznie istotnych interakcji
farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych pomiędzy iwabradyną a wymienionymi poniżej
produktami leczniczymi: inhibitory pompy protonowej (omeprazol, lanzoprazol), syldenafil,
inhibitory reduktazy HMG-CoA (symwastatyna), antagoniści wapnia z grupy pochodnych
dihydropirydyny (amlodypina, lacydypina), digoksyna i warfaryna. Ponadto, nie stwierdzono
klinicznie znamiennego wpływu iwabradyny na właściwości farmakokinetyczne symwastatyny,
amlodypiny, lacydypiny, właściwości farmakokinetyczne oraz farmakodynamiczne digoksyny i
warfaryny, oraz na właściwości farmakodynamiczne kwasu acetylosalicylowego.
W kluczowych badaniach III fazy stosowano rutynowo następujące produkty lecznicze w
skojarzeniu z iwabradyną, bez obaw dotyczących bezpieczeństwa: inhibitory konwertazy
angiotensyny, antagoniści angiotensyny II, beta-adrenolityki, leki moczopędne, antagoniści
aldosteronu, krótko- i długo działające azotany, inhibitory reduktazy HMG-CoA, fibraty, inhibitory
pompy protonowej, doustne leki przeciwcukrzycowe, kwas acetylosalicylowy i inne
przeciwpłytkowe produkty lecznicze.

Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym
Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować podczas leczenia odpowiednie metody
zapobiegania ciąży (patrz punkt 4.3).

Ciąża
Brak danych lub istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania iwabradyny u kobiet w ciąży.
Badania na zwierzętach wykazały toksyczne działanie na rozmnażanie się. Badania te wykazały
działanie embriotoksyczne i teratogenne (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest
znane. Z tego powodu stosowanie iwabradyny jest przeciwwskazane w ciąży (patrz punkt 4.3).

Karmienie piersią
Badania na zwierzętach wykazują, że iwabradyna przenika do mleka. Dlatego stosowanie
iwabradyny jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią (patrz punkt 4.3).
Kobiety wymagające leczenia iwabradyną powinny przestać karmić piersią i wybrać inny sposób
karmienia dziecka.

Płodność

PL/H/0654/001-002/IA/004

Badania na szczurach nie wykazały wpływu na płodność u samców i samic (patrz punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Specyficzne badanie oceniające możliwy wpływ iwabradyny na zdolność prowadzenia pojazdów
przeprowadzone u zdrowych ochotników, nie wykazało jakichkolwiek zmian w zdolności
prowadzenia pojazdów. Jednakże po wprowadzeniu produktu do obrotu donoszono o przypadkach
zaburzonej zdolności prowadzenia pojazdów ze względu na objawy wzrokowe. Iwabradyna może
powodować przemijające zaburzenia widzenia, głównie w postaci wrażenia widzenia silnego światła
(patrz punkt 4.8). Należy brać pod uwagę możliwość wystąpienia takich zaburzeń widzenia podczas
prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu, w
sytuacjach, gdy może dojść do nagłych zmian natężenia światła, szczególnie podczas prowadzenia
pojazdów mechanicznych w nocy.
Iwabradyna nie ma wpływu na zdolność obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Przeprowadzono badania kliniczne nad działaniem iwabradyny z udziałem prawie 45 000
uczestników. Najczęściej występujące działania niepożądane iwabradyny, zaburzenia
widzenia i bradykardia, zależą od dawki leku i są związane z działaniem farmakologicznym
produktu leczniczego.

Wykaz działań niepożądanych przedstawiony w postaci tabeli
Następujące działania niepożądane zgłaszane podczas badań klinicznych są wymienione zgodnie z
następującą częstością: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do
<1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość nie może być
określona na podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja układowonarządowa
Częstość Preferowane określenie

Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Niezbyt często Eozynofilia

Zaburzenia metabolizmu
i odżywiania
Niezbyt często Zwiększone stężenie kwasu moczowego we
krwi
Zaburzenia układu nerwowego Często Ból głowy, zazwyczaj podczas pierwszego
miesiąca leczenia
Zawroty głowy, prawdopodobnie związane
z bradykardią
Niezbyt często* Omdlenie, prawdopodobnie związane
z bradykardią
Zaburzenia oka Bardzo często Zaburzenia widzenia (wrażenie widzenia
silnego światła)
Często Niewyraźne widzenie
Niezbyt często* Podwójne widzenie
Osłabione widzenie
Zaburzenia ucha i błędnika Niezbyt często Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Zaburzenia serca Często Bradykardia
Blok przedsionkowo-komorowy pierwszego
stopnia (wydłużony odstęp PQ w zapisie
EKG)
Dodatkowe skurcze komorowe
Migotanie przedsionków

PL/H/0654/001-002/IA/004

Niezbyt często Kołatanie serca, dodatkowe skurcze
nadkomorowe
Bardzo rzadko Blok przedsionkowo-komorowy drugiego
stopnia, blok przedsionkowo-komorowy
trzeciego stopnia

Zespół chorego węzła zatokowego
Zaburzenia naczyniowe Często Niekontrolowane ciśnienie tętnicze
Niezbyt często* Niedociśnienie, prawdopodobnie związane
z bradykardią
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki piersiowej
i śródpiersia

Niezbyt często Duszność

Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często Nudności
Zaparcie
Biegunka
Ból brzucha*
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Niezbyt często* Obrzęk naczynioruchowy
Wysypka
Rzadko* Rumień
Świąd
Pokrzywka
Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często Kurcze mięśni

Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
Niezbyt często* Astenia, prawdopodobnie związana
z bradykardią
Zmęczenie, prawdopodobnie związane
z bradykardią
Rzadko* Złe samopoczucie, prawdopodobnie
związane z bradykardią

Badania diagnostyczne Niezbyt często Zwiększone stężenie kreatyniny we krwi
Wydłużenie odstępu QT w badaniu EKG
* Częstość oceniona na podstawie spontanicznych zgłoszeń zdarzeń niepożądanych w badaniach
klinicznych.

Opis wybranych działań niepożądanych
Zaburzenia widzenia, opisywane jako przemijające wrażenia widzenia silnego światła w
ograniczonej części pola widzenia, zgłaszało 14,5% pacjentów. Zaburzenia te zazwyczaj są
wywołane przez nagłe zmiany natężenia światła. Zaburzenia widzenia mogą być także opisywane
jako aureola, dekompozycja obrazu (efekt stroboskopowy lub kalejdoskopowy), kolorowe jasne
światła lub zwielokrotnione obrazy (przetrwałe wrażenie wzrokowe na siatkówce, ang. retinal
persistency).
Zaburzenia widzenia na ogół występują w ciągu pierwszych dwóch miesięcy leczenia. W
późniejszym okresie mogą się one powtarzać. Na ogół opisywano zaburzenia widzenia jako lekkie
lub o umiarkowanym nasileniu. Wszystkie zaburzenia widzenia w postaci wrażenia widzenia
silnego światła ustępowały w czasie leczenia lub po jego zakończeniu, w większości przypadków w
czasie leczenia (77,5%). Mniej niż 1% pacjentów zmieniło tryb zwykłych czynności życia
codziennego albo przerwało leczenie w związku z opisanymi zaburzeniami widzenia.

Bradykardia była zgłaszana u 3,3% pacjentów, szczególnie w ciągu pierwszych 2 – 3 miesięcy
leczenia. U 0,5% pacjentów występowała ciężka bradykardia, z częstością pracy serca wynoszącą 40
skurczów na minutę lub mniej.

PL/H/0654/001-002/IA/004

W badaniu SIGNIFY migotanie przedsionków obserwowano u 5,3% pacjentów przyjmujących
iwabradynę, w porównaniu do 3,8% pacjentów w grupie placebo. W sumarycznej analizie
wszystkich kontrolowanych badań klinicznych fazy II/III z podwójnie ślepą próbą, z czasem
trwania co najmniej 3 miesiące, obejmujących ponad 40 000 pacjentów, wskaźnik zapadalności na
migotanie przedsionków wyniósł 4,86% u pacjentów leczonych iwabradyną w porównaniu do
4,08% w grupie kontrolnej, czemu odpowiada współczynnik ryzyka: 1,26, 95% CI [1,15-1,39].

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.+ 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Objawy
Przedawkowanie może prowadzić do ciężkiej i przedłużającej się bradykardii (patrz punkt 4.8).

Leczenie
Ciężką bradykardię należy leczyć objawowo, w specjalistycznym oddziale. W razie wystąpienia
bradykardii ze słabą tolerancją hemodynamiczną, należy rozważyć zastosowanie leczenia
objawowego, w tym dożylne podanie produktów leczniczych o działaniu pobudzającym receptory
beta-adrenergiczne, na przykład izoprenaliny. W razie konieczności należy zastosować okresowo
sztuczną elektrostymulację serca.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Leki nasercowe, inne leki nasercowe, kod ATC: C01EB17.

Mechanizm działania

Iwabradyna jest lekiem o swoistym działaniu zmniejszającym częstość pracy serca poprzez
wybiórcze i swoiste działanie na prąd If rozrusznika serca, który kontroluje samoistną depolaryzację
węzła zatokowego w okresie rozkurczu i reguluje częstość pracy serca. Lek działa wyłącznie na
węzeł zatokowy i nie ma wpływu na czas przewodnictwa w przedsionkach, węźle przedsionkowokomorowym lub komorach serca ani na kurczliwość mięśnia sercowego lub repolaryzację komory.

Iwabradyna może mieć wpływ na prąd Ih w siatkówce, który bardzo przypomina prąd If w sercu.
Prąd ten uczestniczy w uzyskiwaniu rozdzielczości czasowej układu wzrokowego poprzez
ograniczanie reakcji siatkówki na bodźce jasnego światła. W pewnych okolicznościach (np. przy
nagłych zmianach natężenia światła), częściowe zahamowanie prądu Ih przez iwabradynę stanowi
przyczynę zaburzeń widzenia, które mogą być w rzadkich przypadkach odczuwane przez
pacjentów. Zaburzenia widzenia są opisywane jako przemijające uczucie przejaśnienia w
ograniczonym obszarze pola widzenia (patrz punkt 4.8).

PL/H/0654/001-002/IA/004

Działanie farmakodynamiczne

Główne działanie farmakodynamiczne iwabradyny u ludzi polega na swoistym, zależnym od dawki
zmniejszeniu częstości pracy serca. Analiza zmniejszenia częstości pracy serca podczas podawania
iwabradyny w dawce do 20 mg dwa razy na dobę wykazuje tendencję wystąpienia efektu plateau.
Jest to zgodne ze zmniejszonym ryzykiem wystąpienia ciężkiej bradykardii z częstością pracy serca
poniżej 40 skurczów na minutę (patrz punkt 4.8).
Podczas podawania leku w zazwyczaj zalecanych dawkach stwierdzono zmniejszenie częstości pracy
serca o około 10 skurczów na minutę w spoczynku i podczas wysiłku. Prowadzi to do zmniejszenia
obciążenia serca oraz zużycia tlenu przez mięsień sercowy. Iwabradyna nie ma wpływu na
przewodnictwo wewnątrzsercowe, kurczliwość (nie ma ujemnego działania inotropowego) lub
repolaryzację komór:
– w badaniach z zakresu elektrofizjologii klinicznej stwierdzono, że iwabradyna nie ma
wpływu na czas przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, wewnątrzkomorowego lub
skorygowany odstęp QT;
– u pacjentów z zaburzeniem czynności lewej komory (frakcja wyrzutowa lewej komory od
30% do 45%) iwabradyna nie miała niekorzystnego wpływu na ten parametr.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Działanie przeciwdławicowe i przeciwniedokrwienne iwabradyny wykazano w pięciu
randomizowanych badaniach z zastosowaniem metody podwójnie ślepej próby (trzy badania z grupą
kontrolną placebo, jedno badanie z grupą kontrolną przyjmującą atenolol i jedno badanie z grupą
kontrolną przyjmującą amlodypinę). W badaniach wzięło udział ogółem 4 111 pacjentów z przewlekłą
stabilną dławicą piersiową, spośród których 2 617 przyjmowało iwabradynę.

Wykazano, że iwabradyna w dawce 5 mg dwa razy na dobę była skuteczna pod względem wpływu
na wszystkie parametry testu wysiłkowego, wykonywanego po 3 – 4 tygodniach leczenia.
Potwierdzono także skuteczność leku w dawce 7,5 mg dwa razy na dobę. Dodatkową korzyść leku
w dawce 5 mg dwa razy na dobę potwierdzono w szczególności w badaniu z grupą kontrolną
przyjmującą atenolol. Po miesiącu podawania iwabradyny w dawce 5 mg dwa razy na dobę
wydłużenie ogólnego czasu trwania testu wysiłkowego w okresie minimalnego stężenia leku we
krwi wynosiło w przybliżeniu 1 minutę. Natomiast po trzech miesiącach obowiązkowego,
stopniowego zwiększenia dawki iwabradyny do 7,5 mg dwa razy na dobę, stwierdzono dalsze
wydłużenie czasu trwania testu wysiłkowego o prawie 25 sekund. W tym badaniu potwierdzono
korzystne działanie przeciwdławicowe i przeciwniedokrwienne iwabradyny u pacjentów w wieku
65 lat lub powyżej. Podczas podawania iwabradyny w dawkach 5 lub 7,5 mg dwa razy na dobę we
wszystkich badaniach stwierdzono skuteczny wpływ leku na wszystkie parametry testu
wysiłkowego (całkowity czas trwania wysiłku, czas do wystąpienia ograniczających wysiłek
objawów dławicy piersiowej, czas do wystąpienia bólu dławicowego oraz czas do wystąpienia
obniżenia odcinka ST o 1 mm). Stwierdzono zmniejszenie częstości występowania napadów
dławicy piersiowej o około 70%. Podczas stosowania iwabradyny dwa razy na dobę uzyskiwano
jednolitą skuteczność działania leku przez okres 24 godzin.
W randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu, przeprowadzonym z udziałem 889
pacjentów leczonych atenololem w dawce 50 mg raz na dobę, iwabradyna wykazała dodatkową
skuteczność w stosunku do wszystkich parametrów ETT (testu wysiłkowego na bieżni), kiedy
aktywność leku była najmniejsza (12 godzin po doustnym przyjęciu leku).

W randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu, przeprowadzonym w grupie 725
pacjentów leczonych amlodypiną w dawce 10 mg raz na dobę, nie wykazano dodatkowej
skuteczności iwabradyny w czasie, kiedy jej stężenia były minimalne (12 godzin po doustnym
przyjęciu leku), natomiast taką dodatkową skuteczność potwierdzono w czasie, kiedy stężenia
iwabradyny były maksymalne (3-4 godziny po doustnym przyjęciu leku).

PL/H/0654/001-002/IA/004

W randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu przeprowadzonym u 1 277 pacjentów, u
których zastosowano amlodypinę w dawce 5 mg raz na dobę lub nifedypinę GITS w dawce 30 mg raz
na dobę, po 6 tygodniach leczenia, w okresie najmniejszej aktywności leku (12 godzin po doustnym
przyjęciu iwabradyny) iwabradyna wykazała statystycznie znaczącą dodatkową skuteczność w
zakresie odpowiedzi na leczenie (definiowanej jako zmniejszenie liczby napadów dławicy piersiowej
o co najmniej 3 na tydzień i (lub) wydłużenie o co najmniej 60 s czasu do obniżenia odcinka ST o 1
mm podczas testu wysiłkowego na bieżni) (iloraz szans OR= 1,3, 95% CI [1,0–1,7]; p=0,012).
Iwabradyna nie wykazała dodatkowej skuteczności w zakresie drugorzędowych parametrów testu
wysiłkowego w okresie najmniejszej aktywności leku, podczas gdy taka dodatkowa skuteczność
została wykazana w okresie największej aktywności leku (3-4 godziny po doustnym przyjęciu
iwabradyny).

Skuteczność iwabradyny utrzymywała się w pełni przez okresy stosowania leku, trwające 3 lub 4
miesiące w ramach prób klinicznych nad jej skutecznością. Nie stwierdzono cech tolerancji
farmakologicznej (utraty skuteczności) rozwijającej się podczas leczenia, ani zjawiska ”z odbicia” po
nagłym przerwaniu leczenia. Działanie przeciwdławicowe i przeciwniedokrwienne iwabradyny było
związane z zależnym od dawki zmniejszeniem częstości pracy serca oraz znamiennym zmniejszeniem
iloczynu częstości pracy serca i skurczowego ciśnienia tętniczego krwi w spoczynku oraz podczas
wysiłku. Wpływ na ciśnienie tętnicze krwi i obwodowe opory naczyniowe był nieznaczny i klinicznie
nieistotny.

Utrzymujące się zmniejszenie częstości pracy serca wykazano u pacjentów leczonych iwabradyną
przez okres przynajmniej jednego roku (n=713). Nie obserwowano wpływu na stężenia glukozy
czy metabolizm lipidów.

Działanie przeciwdławicowe i przeciwniedokrwienne iwabradyny występowało także u pacjentów
z cukrzycą (n=457), a profil bezpieczeństwa w porównaniu z ogólną populacją był podobny.

U 10 917 pacjentów z chorobą niedokrwienną serca i zaburzeniami czynności lewej komory
(LVEF<40%), u których stosowano optymalną dodatkową terapię, spośród których 86,9% pacjentów
otrzymywało beta-adrenolityki, zostało przeprowadzone duże badanie z punktami końcowymi
BEAUTIFUL. Główne kryterium skuteczności stanowiło połączenie zgonu z przyczyn sercowonaczyniowych, hospitalizacji z powodu świeżego zawału serca lub hospitalizacji z powodu
wystąpienia albo nasilenia niewydolności serca. Badanie nie wykazało różnicy w częstości
występowania pierwotnego złożonego punktu końcowego w grupie otrzymującej iwabradynę w
porównaniu do grupy otrzymującej placebo (ryzyko względne iwabradyna: placebo wynosiło 1,00,
p=0,945).
W randomizowanej (n=1 507) podgrupie post-hoc pacjentów z objawową dławicą piersiową nie
rozpoznano oznak dotyczących bezpieczeństwa odnośnie zgonu sercowo-naczyniowego,
hospitalizacji z powodu świeżego zawału serca lub niewydolności serca (iwabradyna 12,0% versus
placebo 15,5%, p=0,05).

Duże badane kliniczne SIGNIFY przeprowadzono u 19 102 pacjentów z chorobą wieńcową bez
klinicznej niewydolności serca (LVEF> 40%), u których stosowano optymalną dodatkową terapię.
Stosowane dawkowanie było większe niż dawkowanie zatwierdzone [początkowa dawka 7,5 mg dwa
razy na dobę (5 mg dwa razy na dobę dla wieku ≥ 75 lat) i zwiększanie do 10 mg dwa razy na dobę].
Głównym kryterium skuteczności był złożony punkt końcowy obejmujący zgon sercowo-naczyniowy
lub zawał serca niezakończony zgonem. W badaniu nie wykazano różnicy w częstości wystąpienia
pierwszorzędowego złożonego punktu końcowego w grupie iwabradyny w porównaniu do grupy
placebo (względne ryzyko iwabradyna/placebo: 1,08, p=0,197). Bradykardię odnotowano u 17,9%
pacjentów w grupie iwabradyny (2,1% w grupie placebo). Werapamil, diltiazem lub silne inhibitory
CYP3A4 otrzymywało 7,1% pacjentów w trakcie badania.
Obserwowano niewielkie statystycznie istotne zwiększenie pierwszorzędowego złożonego punktu
końcowego we wstępnie wyszczególnionej podgrupie pacjentów z dławicą piersiową klasy II lub

PL/H/0654/001-002/IA/004

wyższej wg CCS (n=12 049) (roczne częstości występowania 3,4% wobec 2,9%, względne ryzyko
iwabradyna /placebo 1,18, p=0,018), ale nie w podgrupie całkowitej populacji z dławicą piersiową
klasy ≥ I wg CCS (n=14 286) (względne ryzyko iwabradyna /placebo 1,11, p=0,110).
Stosowane w badaniu dawkowanie większe niż zatwierdzone nie wyjaśnia w pełni tych ustaleń.

Badanie SHIFT było dużym, wieloośrodkowym, międzynarodowym, randomizowanym
badaniem z zastosowaniem metody podwójnie ślepej próby, kontrolowanym placebo,
przeprowadzonym z udziałem 6 505 dorosłych pacjentów ze stabilną przewlekłą niewydolnością
serca (przez ≥ 4 tygodnie) od II do IV stopnia według klasyfikacji NYHA, ze zmniejszoną
frakcją wyrzutową lewej komory (LVEF ≤ 35%) oraz częstością akcji serca w spoczynku ≥ 70
skurczów na minutę.
U pacjentów stosowano standardowe leczenie, w tym beta-adrenolityki (89%), inhibitory ACE i
(lub) antagonistów angiotensyny II (91%), leki moczopędne (83%) i antagonistów aldosteronu
(60%).
W grupie otrzymującej iwabradynę 67% pacjentów było leczonych dawką 7,5 mg dwa razy na dobę.
Mediana czasu obserwacji wynosiła 22,9 miesiąca. Leczenie iwabradyną było związane ze średnim
zmniejszeniem częstości akcji serca o 15 skurczów na minutę, w przypadku wartości początkowej
80 skurczów na minutę. Różnica w częstości akcji serca między grupą otrzymującą iwabradynę i
grupą otrzymującą placebo wynosiła 10,8 skurczów na minutę podczas 28 dni, 9,1 skurczów na
minutę podczas 12 miesięcy i 8,3 skurczów na minutę podczas 24 miesięcy.

Badanie wykazało klinicznie i statystycznie znaczące względne zmniejszenie ryzyka o 18%
odnośnie pierwotnego złożonego punktu końcowego, na który składa się zgon z przyczyn sercowonaczyniowych i hospitalizacja z powodu nasilenia niewydolności serca (współczynnik ryzyka: 0,82,
95% CI [0,75; 0,90] – p<0,0001), mające miejsce w ciągu 3 miesięcy od rozpoczęcia leczenia.
Bezwzględne zmniejszenie ryzyka wynosiło 4,2%. Na pierwotny punkt końcowy mają wpływ głównie
punkty końcowe związane z niewydolnością serca, hospitalizacja z powodu nasilenia niewydolności
serca (bezwzględne zmniejszenie ryzyka o 4,7%) oraz zgony z powodu niewydolności serca
(bezwzględne zmniejszenie ryzyka o 1,1%).

Wpływ leczenia na pierwotny złożony punkt końcowy, jego komponenty oraz wtórne punkty końcowe

Iwabradyna
(N=3 241)
n (%)

Placebo
(N=3 264)
n (%)

Współczynnik
ryzyka [95% CI]
Wartość p

Pierwotny złożony punkt
końcowy
793 (24,47) 937 (28,71) 0,82 [0,75; 0,90] <0,0001

Komponenty:
- Zgon z przyczyn sercowonaczyniowych
- Hospitalizacja z powodu
nasilenia niewydolności serca

449 (13,85)

514 (15,86)

491 (15,04)

672 (20,59)

0,91 [0,80; 1,03]

0,74 [0,66; 0,83]

0,128

<0,0001

Inne wtórne punkty końcowe:
503 (15,52) 552 (16,91) 0,90 [0,80; 1,02] 0,092- Zgon z wszystkich przyczyn
- Zgon z powodu niewydolności 113 (3,49) 151 (4,63) 0,74 [0,58; 0,94] 0,014
serca
- Hospitalizacja z jakiejkolwiek 1 231 (37,98) 1 356 (41,54) 0,89 [0,82; 0,96] 0,003
przyczyny
- Hospitalizacja z przyczyn 977 (30,15) 1 122 (34,38) 0,85 [0,78; 0,92] 0,0002
sercowo-naczyniowych

Redukcję odnośnie pierwotnego punktu końcowego obserwowano konsekwentnie niezależnie od
płci, stopnia niewydolności według NYHA, etiologii niedokrwiennej lub nie-niedokrwiennej
niewydolności serca oraz występowania cukrzycy albo nadciśnienia w wywiadzie.

PL/H/0654/001-002/IA/004

W podgrupie pacjentów z częstością akcji serca ≥ 75 skurczów na minutę (n=4 150) obserwowano
większą redukcję w pierwotnym złożonym punkcie końcowym o 24% (współczynnik ryzyka: 0,76,
95% CI [0,68; 0,85] – p<0,0001) oraz dla innych wtórnych punktów końcowych, w tym zgonu z
wszystkich przyczyn (współczynnik ryzyka: 0,83, 95% CI [0,72; 0,96] – p=0,0109) i zgonu z
przyczyn sercowo-naczyniowych (współczynnik ryzyka: 0,83, 95% CI [0,71; 0,97] – p=0,0166).
Profil bezpieczeństwa iwabradyny w tej podgrupie pacjentów jest zgodny z profilem dla populacji
ogólnej.

Znaczący wpływ na pierwotny złożony punkt końcowy obserwowano w całej grupie pacjentów
otrzymujących beta-adrenolityk (współczynnik ryzyka: 0,85, 95% CI [0,76; 0,94]). W podgrupie
pacjentów z częstością akcji serca ≥ 75 skurczów na minutę i otrzymujących zaleconą docelową
dawkę beta-adrenolityku, obserwowano statystycznie nieistotną korzyść odnośnie pierwotnego
złożonego punktu końcowego (współczynnik ryzyka: 0,97, 95% CI [0,74; 1,28]) i innych wtórnych
punktów końcowych, w tym hospitalizacji z powodu nasilenia niewydolności serca (współczynnik
ryzyka: 0,79, 95% CI [0,56; 1,10]) lub zgonu z powodu niewydolności serca (współczynnik ryzyka:
0,69, 95% CI [0,31; 1,53]).

Obserwowano znaczącą poprawę stopnia niewydolności według NYHA, odnośnie ostatnio
określonej wartości, u 887 (28%) pacjentów otrzymujących iwabradynę stopień poprawił się w
porównaniu do 776 (24%) pacjentów otrzymujących placebo (p=0,001).

W badaniu z udziałem 97 pacjentów z randomizacją i grupą kontrolną otrzymującą placebo dane
zebrane podczas konkretnych badań okulistycznych miały na celu udokumentowanie funkcji układu
czopkowego i pręcikowego oraz wznoszącej się ścieżki wzrokowej (tj. Elektroretinogramu, pola
widzenia statycznego i kinetycznego, widzenia barw, ostrości wzroku), u pacjentów leczonych
iwabradyną w przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej przez 3 lata, nie wykazano żadnej toksyczności
siatkówki.

Dzieci i młodzież
Przeprowadzono randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo badanie u 116
pacjentów w wieku dziecięcym (17 pacjentów w wieku 6-12 miesięcy, 36 - w wieku 1-3 lata i 63
- w wieku 3-18 lat) z przewlekłą niewydolnością serca oraz kardiomiopatią rozstrzeniową, u
których stosowano optymalną dodatkową terapię; 74 pacjentów otrzymało iwabradynę (stosunek
2:1).
Dawka początkowa wynosiła 0,02 mg/kg mc. dwa razy na dobę w podgrupie w wieku 6-12
miesięcy, 0,05 mg/kg mc. dwa razy na dobę w podgrupie w wieku 1-3 lata i w wieku 3-18 lat z
masą ciała < 40 kg oraz 2,5 mg dwa razy na dobę w podgrupie w wieku 3-18 lat z masą ciała ≥ 40
kg. Dawki były dostosowane do odpowiedzi terapeutycznej, dawki maksymalne wynosiły
odpowiednio 0,2 mg/kg mc. dwa razy na dobę, 0,3 mg/kg mc. dwa razy na dobę i 15 mg dwa razy
na dobę.
W badaniu tym iwabradynę podawano w postaci roztworu doustnego lub tabletki dwa razy na dobę.
Brak różnic farmakokinetycznych między tymi postaciami wykazano w otwartym, randomizowanym
badaniu w schemacie krzyżowym z dwoma okresami oceny u 24 zdrowych ochotników.
Zmniejszenie częstości akcji serca o 20%, bez bradykardii, osiągnięto u 69,9% pacjentów w grupie
iwabradyny wobec 12,2% w grupie placebo w okresie dostosowywania dawki, trwającym od 2 do 8
tygodni (iloraz szans: E = 17,24, 95% CI [5,91; 50,30]).
Średnie dawki iwabradyny pozwalające na zmniejszenie częstości akcji serca o 20% wyniosły
0,13 ± 0,04 mg/kg mc. dwa razy na dobę, 0,10 ± 0,04 mg/kg mc. dwa razy na dobę i 4,1 ± 2,2 mg dwa
razy na dobę, odpowiednio w podgrupach w wieku 1-3 lata, 3-18 lat z masą ciała < 40 kg i 3-18 lat z
masą ciała ≥ 40 kg.
Średnia frakcja wyrzutowa lewej komory (LVEF) po 12 miesiącach zwiększyła się z 31,8% do
45,3% w grupie iwabradyny wobec zwiększenia z 35,4% do 42,3% w grupie placebo. Poprawa w
zakresie klasy NYHA wystąpiła u 37,7% pacjentów w grupie iwabradyny wobec 25% w grupie
placebo.

PL/H/0654/001-002/IA/004

Poprawy te nie były znamienne statystycznie.
Profil bezpieczeństwa w okresie roku był podobny do opisanego u dorosłych pacjentów z
przewlekłą niewydolnością serca.

Nie badano długotrwałego wpływu iwabradyny na wzrost, okres dojrzewania i rozwój ogólny ani
długookresowej skuteczności terapii iwabradyną w okresie dzieciństwa odnośnie zmniejszenia
chorobowości i śmiertelności z powodu chorób układu sercowo-naczyniowego.

Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek przedstawienia wyników badań iwabradyny we
wszystkich podgrupach populacji pediatrycznej w leczeniu dławicy piersiowej.
Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek przedstawienia wyników badań iwabradyny u
dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy w leczeniu przewlekłej niewydolności serca.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

W warunkach fizjologicznych iwabradyna jest szybko uwalniana z tabletek i jest dobrze
rozpuszczalna w wodzie (>10 mg/ml). Iwabradyna jest enancjomerem S. W badaniach in vivo nie
stwierdzono biokonwersji. Pochodna N-demetylowa iwabradyny została zidentyfikowana jako
główny metabolit u ludzi.

Wchłanianie i dostępność biologiczna
Iwabradyna jest szybko i prawie całkowicie wchłaniana po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie
w osoczu występuje w przybliżeniu po 1 godzinie od przyjęcia leku na czczo. Bezwzględna
dostępność biologiczna tabletek powlekanych wynosi około 40% ze względu na efekt pierwszego
przejścia w jelitach i wątrobie.
Pokarm opóźniał wchłanianie o około 1 godzinę oraz zwiększał ekspozycję na lek w osoczu o około
20% do 30%. Zaleca się przyjmowanie tabletki podczas posiłków, w celu zmniejszenia
międzyosobniczych różnic narażenia na lek (patrz punkt 4.2).

Dystrybucja
Iwabradyna jest w około 70% związana z białkami osocza a objętość dystrybucji w stanie równowagi
wynosi u pacjentów około 100 litrów. Maksymalne stężenie leku w osoczu po długotrwałym
podawaniu w zalecanej dawce 5 mg dwa razy na dobę wynosi 22 ng/ml (współczynnik zmienności
CV= 29%). Średnie stężenie leku w osoczu w stanie równowagi stacjonarnej wynosi 10 ng/ml
(współczynnik zmienności CV= 38%).

Biotransformacja
Iwabradyna jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie i w jelitach w procesie oksydacji
wyłącznie poprzez cytochrom P450 3A4 (CYP3A4). Głównym czynnym metabolitem jest
pochodna N-demetylowa (S 18982). Ekspozycja na tę substancję odpowiada około 40% ekspozycji
na substancję macierzystą. Metabolizm tego czynnego metabolitu również zachodzi z udziałem
CYP3A4. Iwabradyna charakteryzuje się małym powinowactwem do CYP3A4, nie wykazuje ona
klinicznie istotnego działania pobudzającego lub hamującego na CYP3A4, dlatego też jest mało
prawdopodobne, aby iwabradyna miała wpływ na metabolizm substratów CYP3A4 lub stężenia
tych substancji w osoczu. Odwrotnie, substancje o silnym działaniu hamującym lub pobudzającym
CYP3A4 mogą mieć znaczny wpływ na stężenia iwabradyny w osoczu (patrz punkt 4.5).

Wydalanie
Iwabradyna jest wydalana z głównym okresem półtrwania w fazie eliminacji w osoczu
wynoszącym 2 godziny (70% – 75% AUC). Efektywny okres półtrwania wynosi 11 godzin.
Całkowity klirens wynosi około 400 ml/min a klirens nerkowy około 70 ml/min. Metabolity są
wydalane w podobnym stopniu z kałem i w moczu. Około 4% dawki doustnej jest wydalane w
moczu w postaci niezmienionej.

PL/H/0654/001-002/IA/004

Farmakokinetyka liniowa lub nieliniowa
Farmakokinetyka iwabradyny jest liniowa w przypadku podawania doustnego w dawkach od 0,5 do
24 mg.

Szczególne populacje
• Osoby w wieku podeszłym: nie stwierdzono różnic farmakokinetycznych (AUC i Cmax) w
populacjach pacjentów w wieku podeszłym (≥65 lat) lub bardzo podeszłym (≥75 lat), w
porównaniu do populacji ogólnej (patrz punkt 4.2).
• Zaburzenie czynności nerek: wpływ niewydolności nerek (klirens kreatyniny od 15 do
60 ml/min) na farmakokinetykę iwabradyny jest minimalny w związku z małym udziałem
klirensu nerkowego (około 20%) w całkowitym wydalaniu zarówno iwabradyny, jak i jej
głównego metabolitu S 18982 (patrz punkt 4.2).
• Zaburzenie czynności wątroby: u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby
(Child Pugh do 7) niezwiązane AUC iwabradyny i jej głównego, czynnego metabolitu były
około 20% większe niż u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby. Dostępne są
ograniczone dane, aby wyciągać wnioski dotyczące wpływu iwabradyny u pacjentów
z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby. Brak jest danych dotyczących stosowania
leku u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i 4.3).
• Dzieci i młodzież: profil farmakokinetyczny iwabradyny u dzieci w wieku od 6 miesięcy do
poniżej 18 lat, z przewlekłą niewydolnością serca, jest podobny do właściwości
farmakokinetycznych opisanych u dorosłych, gdy stosowano schemat ustalania dawki w
oparciu o wiek i masę ciała.

Związek między właściwościami farmakokinetycznymi a właściwościami farmakodynamicznymi
Analiza związku między właściwościami farmakokinetycznymi a właściwościami
farmakodynamicznymi wykazała, że częstość rytmu serca zmniejsza się prawie liniowo wraz ze
zwiększaniem się stężeń iwabradyny oraz S 18982 w osoczu, dla dawek do 15 – 20 mg dwa razy na
dobę. Po większych dawkach, zmniejszenie częstości pracy serca nie jest dłużej proporcjonalne do
stężeń iwabradyny w osoczu, obserwuje się tendencję do wystąpienia plateau. Większe narażenie na
iwabradynę podczas jej podawania w skojarzeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4 może prowadzić
do nadmiernego spowolnienia częstości pracy serca, chociaż ryzyko to jest mniejsze po
jednoczesnym podawaniu iwabradyny i inhibitorów CYP3A4 o umiarkowanie silnym działaniu
(patrz punkty 4.3, 4.4, 4.5). Związek między właściwościami farmakokinetycznymi a
właściwościami farmakodynamicznymi iwabradyny u dzieci w wieku od 6 miesięcy do poniżej 18
lat, z przewlekłą niewydolnością serca, jest podobny do związku między właściwościami
farmakokinetycznymi a właściwościami farmakodynamicznymi opisanymi u dorosłych.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących
bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego
działania rakotwórczego nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla ludzi. Badania nad
toksycznym wpływem na rozrodczość nie wykazały wpływu iwabradyny na płodność u szczurów
płci męskiej lub żeńskiej. Podając iwabradynę ciężarnym samicom różnych gatunków zwierząt w
okresie organogenezy, u których narażenie było podobne jak po podaniu dawek terapeutycznych,
wykazano zwiększenie częstości występowania wad serca u płodów szczurów oraz małą liczbę
płodów z wrodzonym brakiem jednego lub więcej palców u królików.

U psów, którym podawano iwabradynę (w dawkach 2, 7 lub 24 mg/kg masy ciała na dobę) przez
okres jednego roku, stwierdzono przemijające zmiany w siatkówce, ale nie były one związane z
wystąpieniem uszkodzenia struktur oka. Dane te są zgodne z działaniem farmakodynamicznym
iwabradyny, związanym z jej wpływem na prądy Ih aktywowane hiperpolaryzacją w siatkówce,
które z kolei wykazują duże podobieństwo do prądu If pełniącego rolę stymulatora serca.
Inne badania nad działaniem leku po długotrwałym podawaniu albo nad działaniem rakotwórczym nie

PL/H/0654/001-002/IA/004

wykazały klinicznie istotnych zmian.

Ocena ryzyka dla środowiska
Ocena ryzyka dla środowiska dotyczącego iwabradyny została przeprowadzona zgodnie
z europejskimi wytycznymi.
Wyniki tej oceny wskazują, że nie ma ryzyka ani zagrożenia dla środowiska ze strony iwabradyny.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Celuloza mikrokrystaliczna
Powidon K30
Skrobia kukurydziana
Krzemionka koloidalna, bezwodna
Magnezu stearynian

Otoczka:
Alkohol poliwinylowy
Talk
Tytanu dwutlenek (E 171)
Makrogol 3350
Kwas metakrylowego i akrylanu etylu kopolimer (1:1) (typ A)
Żelaza tlenek żółty (E 172)
Żółcień pomarańczowa FCF (E 110)
Żelaza tlenek czerwony (E 172)
Sodu wodorowęglan

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blister Aluminium/OPA/Aluminium/PVC, w tekturowym pudełku.
Opakowania kalendarzowe zawierające 14, 28, 56, 84, 98 lub 112 tabletek powlekanych.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE

PL/H/0654/001-002/IA/004

NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Ranbaxy (Poland) Sp. z o.o.
ul. Idzikowskiego 16
00-710 Warszawa

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 25227, 25228

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

##### 27.03.2019 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY
TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

##### 02.05.2023 r.

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.