# Apo-Feno 200M

> Fenofibrat · 200 mg · Kapsułki twarde

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Apo-Feno 200M
- **Nazwa powszechna:** Fenofibratum
- **Substancja czynna:** [Fenofibrat](https://apteka.online/odpowiedniki/fenofibratum)
- **Moc:** 200 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Kapsułki twarde
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** C10AB05
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 09094
- **Podmiot odpowiedzialny:** Aurovitas Pharma Polska Sp. z o.o.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/apo-feno-200m-kaps-tw-200-mg-aurovitas
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/apo-feno-200m-kaps-tw-200-mg-aurovitas.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/10523/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/10523/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 30 kaps. | 5909990909414 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Apo-Feno 200 M i w jakim celu się go stosuje?
Lek Apo-Feno 200 M należy do grupy leków ogólnie znanych jako fenofibraty. Leki te stosowane są
w celu obniżenia poziomu tłuszczów (lipidów) we krwi. Przykładem takich tłuszczów mogą być
triglicerydy.

Lek Apo-Feno 200 M jest stosowany łącznie z dietą niskotłuszczową oraz innymi niemedycznymi
sposobami leczenia, takimi jak ćwiczenia fizyczne oraz utrata masy ciała, które mają na celu obniżenie
poziomu tłuszczów we krwi.

Lek Apo-Feno 200 M w niektórych przypadkach może być stosowany jako dodatek do innych leków
[statyn], jeżeli poziomu tłuszczów we krwi nie da się kontrolować przy użyciu samych statyn.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Apo-Feno 200 M

Kiedy nie stosować leku Apo-Feno 200 M:
- jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie na fenofibrat lub na którykolwiek z pozostałych składników
tego leku (wymienionych w punkcie 6),
- jeśli występuje ciężka niewydolność wątroby,
- jeśli występuje ciężka niewydolność nerek,
- jeśli występują objawowe schorzenia pęcherzyka żółciowego (kamica, zapalenie pęcherzyka
żółciowego),
- jeśli występuje uczulenie na światło lub reakcje fototoksyczne podczas stosowania fibratów lub
ketoprofenu,
- jeśli u pacjenta stwierdzono hiperlipoproteinemię typu I, ze zwiększonym stężeniem
chylomikronów i triglicerydów w osoczu lecz z prawidłowym stężeniem lipoprotein o bardzo
małej gęstości (VLDL),
- jeśli u pacjenta występuje przewlekłe lub ostre zapalenie trzustki z wyjątkiem ostrego zapalenia
trzustki z powodu ciężkiej hipertriglicerydemii.

Przed rozpoczęciem podawania fenofibratu lekarz wdroży odpowiednie leczenie schorzeń będących
przyczyną wtórnej hipercholesterolemii, takich jak: cukrzyca typu 2, niedoczynność tarczycy, zespół
nerczycowy, dysproteinemia, choroby wątroby z utrudnionym odpływem żółci, alkoholizm.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania Apo-Feno 200 M należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
− jeśli stwierdzono zaburzenia czynności nerek,
− jest prawdopodobne, że u pacjentów leczonych fenofibratem mogą wystąpić działania
niepożądane, które stwierdzono u osób stosujących leki z grupy fibratów takie, jak klofibrat,
gemfibrozyl, ciprofibrat, benzafibrat. Jeśli takie działania wystąpią, należy zgłosić się do lekarza,
− jeśli pacjent stosuje inne leki z grupy fibratów. Leku Apo-Feno 200 M nie należy kojarzyć z
innymi lekami z grupy fibratów. Nadmiernie zwiększone wydalanie cholesterolu do żółci może
powodować kamicę żółciową. U pacjentów leczonych jednocześnie fenofibratem i gemfibrozylem
może wystąpić rozpad mięśni prążkowanych,
− jeśli pacjent stosuje atorwastatynę, ceriwastatynę, fluwastatynę, lowastatynę, prawastatynę,
symwastatynę, leki blokujące receptory β-adrenergiczne, moczopędne leki tiazydowe lub
estrogeny. Przed zażyciem Apo-Feno 200 M należy poinformować o tym lekarza,
− jeśli u pacjenta stwierdzono kamicę żółciową. Fenofibrat zwiększa wydzielanie cholesterolu do
żółci, co może sprzyjać wystąpieniu kamicy żółciowej,
− jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby lub podczas leczenia fenofibratem
stwierdzono zaburzenia czynności wątroby ze zwiększeniem aktywności aminotransferaz i
zmniejszeniem lub zwiększeniem aktywności fosfatazy alkalicznej. Zaburzenia te ustępują po
odstawieniu leku. Lekarz może zalecić okresowe (co 3 miesiące) badanie aktywności
aminotransferaz (AspAT, AlAT, GGTP). Jeśli zaburzenia utrzymują się, tylko lekarz może
zdecydować o zmianie sposobu leczenia. W przypadku zwiększenia aktywności aminotransferaz
2-3 razy ponad wartość prawidłową, lekarz zdecyduje o odstawieniu leku,
− jeśli u pacjenta leczonego fenofibratem wystąpi zapalenie trzustki lub w przeszłości stwierdzono
zapalenie trzustki powinien on poinformować o tym lekarza. Skuteczność leczenia Apo-Feno 200
M może się w takich przypadkach zmniejszyć oraz może wystąpić niedrożność przewodu
żółciowego, a nawet kamica żółciowa,
− jeśli pacjent stosuje leki przeciwzakrzepowe należy poinformować o tym lekarza,
− jeśli u pacjenta występują czynniki sprzyjające wystąpieniu miopatii i (lub) rozpadu mięśni
prążkowanych. Są to: wiek powyżej 70 lat, osobnicza lub rodzinna skłonność do chorób mięśni,
zaburzenia czynności nerek, niedoczynność tarczycy i alkoholizm. U pacjentów z tymi
schorzeniami ryzyko wystąpienia rozpadu mięśni prążkowanych jest większe. O konieczności
leczenia fibratem u tych pacjentów decyduje lekarz. Ryzyko działania toksycznego na mięśnie
może się zwiększyć, jeśli lek jest stosowany z innym fibratem lub statynami. Jeśli wystąpią bóle
mięśni, tkliwość uciskowa, osłabienie siły mięśni, należy natychmiast skontaktować się z
lekarzem. Lekarz zaleci wykonanie oznaczania aktywności kinazy kreatynowej. W przypadku
zwiększenia aktywności 5 razy ponad wartość prawidłową, lekarz zdecyduje o przerwaniu
leczenia fenofibratem,
− jeśli u pacjenta stwierdzono cukrzycę lub niedoczynność tarczycy. Należy często konsultować się
z lekarzem,
− jeśli wystąpią ostre, skórne reakcje nadwrażliwości, powodujące konieczność leczenia
szpitalnego. Na początku leczenia może wystąpić przemijające zmniejszenie stężenia
hemoglobiny (czerwonego barwnika krwi), wartości wyniku hematokrytu (stosunek ilościowy
pomiędzy krwinkami czerwonymi a osoczem krwi) i liczby krwinek białych. Bardzo rzadko
występowało zmniejszenie liczby płytek krwi i zmniejszenie liczby granulocytów - jednego z
rodzajów białych krwinek,
− jeśli lek jest stosowany u pacjentów w podeszłym wieku. Apo-Feno 200 M można stosować bez
zmniejszania dawki.

Przed rozpoczęciem leczenia Apo-Feno 200 M lekarz zaleci wykonanie oznaczenia stężenia lipidów
we krwi, ponadto dietę ubogotłuszczową, ćwiczenia fizyczne i utrzymywanie właściwej masy ciała.

U pacjentek z hiperlipidemią przyjmujących estrogeny lub środki antykoncepcyjne zawierające
estrogeny lekarz sprawdzi czy hiperlipidemia jest pierwotna czy wtórna (możliwe zwiększenie
stężenia lipidów spowodowane doustnymi estrogenami).

Okresowo, lekarz może zalecić wykonywanie badań laboratoryjnych krwi oraz stężenia cholesterolu i
triglicerydów. Badania są niezbędne by ustalić właściwą dawkę fenofibratu. Jeśli po dwóch
miesiącach stosowania leku Apo-Feno 200 M stężenie triglicerydów i cholesterolu nie zmniejszy się
zadowalająco, lekarz zdecyduje o zmianie sposobu leczenia.

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania leku u dzieci nie zostały w pełni ustalone.

Lek Apo-Feno 200 M a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Szczególnie należy
poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje:
− leki zmniejszające krzepliwość krwi np. warfarynę. Apo-Feno 200 M może nasilać ich działanie.
Lekarz zdecyduje o zmniejszeniu dawki leku przeciwzakrzepowego i zaleci częste badanie czasu
protrombinowego, w celu dostosowania właściwej dawki leku przeciwzakrzepowego,
− inne leki z grupy fibratów lub leki z grupy inhibitorów reduktazy hydroksymetyloglutarylokoenzymu A (HMG-CoA), co zwiększa ryzyko wystąpienia ostrej miopatii, rozpadu mięśni
prążkowanych oraz ostrej niewydolności nerek,
− cyklosporynę, która nasila niekorzystny wpływ fenofibratu na nerki. Apo-Feno 200 M zwiększa
toksyczne działanie na nerki innych leków zmniejszających odporność organizmu. Jeśli pacjent
stosuje jednocześnie te leki, lekarz rozważy odpowiednie zmniejszenie ich dawek,
− cholestyraminę lub kolestypol. Apo-Feno 200 M należy stosować przynajmniej 1 godzinę przed
podaniem cholestyraminy lub kolestypolu lub 4 do 6 godzin po zażyciu tych leków.

Apo-Feno 200 M z jedzeniem i piciem
Wchłanianie fenofibratu zwiększa się o około 35%, jeśli lek jest przyjmowany z posiłkiem. Lek ApoFeno 200 M należy przyjmować podczas posiłków. Kapsułki należy połykać w całości, popijając
niewielką ilością płynu.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża:
Nie przeprowadzono odpowiednio liczebnych, dobrze kontrolowanych badań z fenofibratem u kobiet
w ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym powinny zachować szczególną ostrożność i pozostawać pod
stałą opieką lekarza. Jeżeli kobieta stwierdzi, że jest w ciąży, powinna niezwłocznie zgłosić się po
poradę do lekarza.

Karmienie piersią:
Leku Apo-Feno 200 M nie należy stosować u kobiet w okresie karmienia piersią. Matki karmiące
piersią powinny zasięgnąć opinii lekarza czy zaprzestać karmienia, czy też przerwać stosowanie leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie stwierdzono wpływu Apo-Feno 200 M na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i
obsługiwania maszyn w ruchu.

Lek Apo-Feno 200 M zawiera laktozę

Lek Apo-Feno 200 M zawiera laktozę. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję
niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Lek Apo-Feno 200 M zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

### 3. Jak stosować lek Apo-Feno 200 M?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Lekarz określi odpowiednią dawkę leku na podstawie stanu pacjenta, stosowanego leczenia i
potencjalnego ryzyka.

Podczas leczenia należy stosować dietę ubogotłuszczową i regularnie wykonywać ćwiczenia fizyczne.
Lek przyjmuje się podczas posiłków. Kapsułkę należy połykać w całości, popijając niewielką ilością
płynu. Kapsułek nie wolno otwierać ani rozgryzać.

Zalecana dawka to 1 kapsułka leku Apo-Feno 200 M raz na dobę.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny większy niż 20 ml/min, a mniejszy
niż 100 ml/min) i w podeszłym wieku należy zachować ostrożność. Leczenie należy rozpoczynać od
dawki dobowej 100 mg fenofibratu niemikronizowanego lub 67 mg mikronizowanego.
U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) lek jest
przeciwwskazany.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Nie zaleca się stosowania leku Apo-Feno 200M u osób poniżej 18 lat.

Czas leczenia zależny od wskazań ustala lekarz. Nie należy przedłużać leczenia bez porozumienia z
lekarzem.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Apo-Feno 200 M
W razie przyjęcia większej dawki niż zalecana, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty.

Nie odnotowano przypadków przedawkowania lub zatrucia fenofibratem. Lekarz może zastosować
leczenie objawowe - płukanie żołądka.

Pominięcie zastosowania leku Apo-Feno 200 M
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Kolejną dawkę należy
przyjąć o zwykłej porze.

Przerwanie stosowania leku Apo-Feno 200 M
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z niżej wymienionych poważnych działań
niepożądanych należy przerwać przyjmowanie leku Apo-Feno 200 M i skontaktować się
natychmiast z lekarzem – może być konieczne szybkie zastosowanie leczenia:

• reakcja alergiczna, w tym obrzęk twarzy, ust, języka i gardła, mogące powodować trudności w
oddychaniu
• skurcze mięśni, bóle mięśniowe, nadwrażliwość lub osłabienie mięśni – mogą to być objawy
zapalenia i rozpadu mięśni, które mogą spowodować uszkodzenie nerek lub nawet śmierć
• bóle brzucha – może być to objaw zapalenia trzustki
• bóle w klatce piersiowej i utrata oddechu – mogą to być objawy zakrzepów krwi w płucach
(zatorowość płucna)
• ból, zaczerwienienie i obrzęk nóg – mogą to być objawy zakrzepów krwi w nogach
(zakrzepica żył głębokich)
• żółte zabarwienie skóry i białkówek oczu (żółtaczka) lub zwiększenie aktywności enzymów
wątrobowych – mogą to być objawy zapalenia wątroby.
Jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów niepożądanych, należy natychmiast przestać
przyjmować lek Apo-Feno 200 M i skontaktować się z lekarzem.

Inne działania niepożądane
Często (dotyczy mniej niż 1 na 10 pacjentów)
• biegunka
• bóle brzucha
• wzdęcia z oddawaniem wiatrów
• nudności
• wymioty
• zwiększona aktywność enzymów wątrobowych we krwi – stwierdzona w badaniach
laboratoryjnych.

Niezbyt często (dotyczy mniej niż 1 na 100 pacjentów)
• bóle głowy
• kamica żółciowa
• zmniejszenie popędu płciowego
• wysypka, świąd lub czerwone wykwity na skórze
• zwiększenie stężenia kreatyniny (substancja wydzielana przez nerki) – stwierdzone w
badaniach laboratoryjnych.

Rzadko (dotyczy mniej niż 1 na 1000 pacjentów)
• łysienie
• zawroty głowy
• zmęczenie
• zwiększenie stężenia mocznika (substancja wydzielana przez nerki) – stwierdzone w
badaniach laboratoryjnych
• zwiększona wrażliwość skóry na światło słoneczne, światło lamp opalających i łóżek
opalających
• zmniejszenie stężenia hemoglobiny (czerwony barwnik krwi przenoszący tlen) i zmniejszenie
liczby krwinek białych – stwierdzone w badaniach laboratoryjnych.

Częstość nieznana
• ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksycznorozpływna martwica naskórka)
• przewlekłe choroby tkanki płucnej. W razie wystąpienia nietypowych zaburzeń oddychania
należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań

Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-
21-309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Apo-Feno 200 M?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym i dla dzieci.
Lek przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po: EXP.
Pierwsze dwie cyfry oznaczają miesiąc, kolejne cztery – rok. Termin ważności oznacza ostatni dzień
podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji lub domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Apo-Feno 200 M
Substancją czynną leku jest mikronizowany fenofibrat.
1 kapsułka zawiera 200 mg mikronizowanego fenofibratu.
Pozostałe składniki to:
kroskarmeloza sodowa, laktoza jednowodna, kwas stearynowy, krzemu dwutlenek koloidalny.

Skład kapsułki: żelaza tlenek czerwony (E 172), żelaza tlenek żółty (E 172), tytanu dwutlenek (E 171),
żelatyna.

Jak wygląda lek Apo-Feno 200 M i co zawiera opakowanie
Jasnopomarańczowe, nieprzezroczyste kapsułki z twardej żelatyny, oznakowane „Apo 200”.
Opakowanie zawiera 30 kapsułek.

Podmiot odpowiedzialny
Aurovitas Pharma Polska Sp. z o.o.
ul. Sokratesa 13D lok. 27
01-909 Warszawa
Polska

Importer
APL Swift Services (Malta) Limited
HF26, Hal Far Industrial Estate, Hal Far
Birzebbugia, BBG 3000
Malta

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 06.2021

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Apo-Feno 200 M, 200 mg, kapsułki twarde

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda kapsułka zawiera 200 mg mikronizowanego fenofibratu (Fenofibratum).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Kapsułki twarde, 200 mg.
Jasnopomarańczowe, nieprzezroczyste kapsułki z twardej żelatyny, oznakowane „Apo 200”.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1. Wskazania do stosowania

Apo-Feno 200 M jest wskazany do stosowania jako dodatek do diety oraz innych terapii
niefarmakologicznych (np. ćwiczenia fizyczne, utrata masy ciała) w następujących przypadkach:
- Leczenie ciężkiej hipertriglicerydemii z niskim poziomem cholesterolu o wysokiej gęstości
(HDL) lub bez.
- Mieszana hiperlipidemia, jeżeli stosowanie statyn jest przeciwwskazane lub nie są one
tolerowane.
- Mieszana hiperlipidemia u pacjentów należących do grupy wysokiego ryzyka wystąpienia
schorzeń sercowo-naczyniowych, jako dodatek do leczenia statynami, jeżeli stężenia
triglicerydów oraz cholesterolu o wysokiej gęstości (HDL) nie są w wystarczającym stopniu
kontrolowane.

#### 4.2. Dawkowanie i sposób podawania

W trakcie leczenia należy stosować dietę ubogotłuszczową. Produkt leczniczy przyjmuje się podczas
posiłków. Kapsułki należy połykać w całości, popijając niewielką ilością płynu.

Dawkowanie
Zalecana dawka to 1 kapsułka produktu Apo-Feno 200 M raz na dobę.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny większy niż 20 ml/min, a mniejszy
niż 100 ml/min) i w podeszłym wieku należy zachować ostrożność. Leczenie należy rozpoczynać od
dawki dobowej 100 mg fenofibratu niemikronizowanego lub 67 mg mikronizowanego.
W przypadku pominięcia jednej lub większej liczby dawek, nie należy zwiększać liczby zażywanych
kapsułek podczas przyjmowania następnej dawki. Należy nadal postępować zgodnie z zalecanym
schematem leczenia.

Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania fenofibratu u dzieci i młodzieży nie zostały ustalone. Brak
jest odpowiednich danych. Dlatego nie zaleca się stosowania fenofibratu u dzieci i młodzieży w wieku
poniżej 18 lat.

Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 roku życia)
Nie ma potrzeby dostosowania dawki. Zalecana jest dawka jak dla dorosłych, za wyjątkiem pacjentów
z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 60 ml/min) (patrz punkt: Pacjenci z niewydolnością
nerek).

Pacjenci z niewydolnością nerek
Nie należy stosować Apo-Feno 200 M u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny
<30 ml/min).
Jeśli klirens kreatyniny ma wartość od 30 do 59 ml/min, dawka dobowa fenofibratu nie powinna być
większa niż 100 mg dla postaci niemikronizowanej lub 67 mg dla postaci mikronizowanej.
Jeśli klirens kreatyniny zmniejszy się do wartości <30 ml/min, należy przerwać stosowanie
fenofibratu.

#### 4.3. Przeciwwskazania

- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
- Ciężka niewydolność wątroby.
- Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min).
- Objawowe schorzenia pęcherzyka żółciowego (kamica, zapalenie pęcherzyka żółciowego).
- Uczulenie na światło lub reakcje fototoksyczne podczas stosowania fibratów lub ketoprofenu.
- Pacjenci z hiperlipoproteinemią typu I, ze zwiększonym stężeniem chylomikronów i triglicerydów
w osoczu lecz z prawidłowym stężeniem lipoprotein o bardzo małej gęstości (VLDL).
- Przewlekłe lub ostre zapalenie trzustki z wyjątkiem ostrego zapalenia trzustki z powodu ciężkiej
hipertriglicerydemii.

#### 4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Przed rozpoczęciem podawania fenofibratu należy wdrożyć odpowiednie leczenie schorzeń będących
przyczyną wtórnej hipercholesterolemii, takich jak: cukrzyca typu 2, niedoczynność tarczycy, zespół
nerczycowy, dysproteinemia, choroby wątroby z utrudnionym odpływem żółci, alkoholizm.

Ostrzeżenia specjalne

Czynność nerek
Apo-Feno 200 M jest przeciwwskazany w ciężkiej niewydolności nerek (patrz punkt 4.3). Należy
zachować ostrożność podczas stosowania Apo-Feno 200 M u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną
niewydolnością nerek. Należy zmniejszyć dawkę produktu leczniczego u pacjentów z klirensem
kreatyniny od 30 do 59 ml/min (patrz punkt 4.2).
U pacjentów otrzymujących fenofibrat w monoterapii lub jednocześnie ze statynami obserwowano
odwracalne wzrosty stężenia kreatyniny w surowicy krwi. Zwiększone stężenie kreatyniny w surowicy
utrzymywało się na stałym poziomie, bez tendencji wzrostowej podczas długotrwałego leczenia i
wracało do wartości początkowych po zakończeniu leczenia.
W badaniach klinicznych stwierdzono, że stężenie kreatyniny zwiększyło się o więcej niż 30 μmol/l, u
10% pacjentów otrzymujących jednocześnie fenofibrat i symwastatynę i u 4,4% pacjentów
otrzymujących statynę w monoterapii. U 0,3% pacjentów otrzymujących jednocześnie fenofibrat i
symwastatynę zaobserwowano zwiększenie stężenia kreatyniny do wartości > 200 μmol/l.
Należy przerwać podawanie fenofibratu, jeżeli stężenie kreatyniny przekroczy o 50% górną granicę
normy. Zaleca się monitorowanie stężenia kreatyniny w czasie pierwszych 3 miesięcy leczenia i
okresowo w późniejszym okresie leczenia.

Z uwagi na podobieństwo chemiczne, farmakologiczne i kliniczne fenofibratu do innych leków z
grupy fibratów jak np.: klofibrat, gemfibrozyl, ciprofibrat, benzafibrat, jest prawdopodobne, że u

pacjentów leczonych fenofibratem mogą wystąpić działania niepożądane, które stwierdzono u
pacjentów stosujących leki z grupy fibratów.

Fenofibrat, podobnie jak klofibrat i gemfibrozyl, zwiększa wydzielanie cholesterolu do żółci, co może
sprzyjać wystąpieniu kamicy żółciowej. Należy zaniechać leczenia fenofibratem u pacjentów z kamicą
żółciową.

Fenofibratu nie należy podawać jednocześnie z innymi produktami leczniczymi z grupy fibratów.
Nadmiernie zwiększone wydalanie cholesterolu do żółci może powodować kamicę żółciową.
U pacjentów leczonych jednocześnie fenofibratem i gemfibrozylem może wystąpić rozpad mięśni
prążkowanych.

Brak danych dotyczących jednoczesnego stosowania fenofibratu z lekami z grupy inhibitorów
reduktazy HMG-CoA, takimi jak: atorwastatyna, ceriwastatyna, fluwastatyna, lowastatyna,
prawastatyna, symwastatyna.

Nie przeprowadzono badań farmakokinetycznych z fenofibratem u pacjentów z zaburzeniami
czynności wątroby. Należy zachować ostrożność.

Rzadko, w czasie leczenia fenofibratem obserwowano zaburzenia czynności wątroby ze zwiększeniem
aktywności aminotransferaz i zmniejszeniem lub zwiększeniem aktywności fosfatazy alkalicznej.
Zaburzenia te ustępują po odstawieniu leku. Zaleca się okresowe (co 3 miesiące) badanie aktywności
aminotransferaz (AspAT, AlAT, GGTP). Jeśli zaburzenia utrzymują się, należy zdecydować o zmianie
sposobu leczenia.
W przypadku zwiększenia aktywności aminotransferaz 2-3 razy ponad wartość prawidłową, produkt
leczniczy należy odstawić.

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z zapaleniem trzustki w wywiadzie.
Zapalenie trzustki stwierdzano też u pacjentów leczonych fenofibratem. Skuteczność leczenia
fenofibratem może się wtedy zmniejszyć oraz może wystąpić niedrożność przewodu żółciowego, a
nawet kamica żółciowa.

Fenofibrat może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych. Należy zachować szczególną
ostrożność u pacjentów stosujących leki przeciwzakrzepowe (patrz punkt 4.5 Interakcje z innymi
produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji).

Rzadko w czasie stosowania fibratów może wystąpić zapalenie mięśni, miopatia lub rozpad mięśni
prążkowanych ze zwiększeniem aktywności kinazy kreatynowej. Pacjenta należy uprzedzić, że jeśli
wystąpią bóle mięśni, tkliwość uciskowa, osłabienie siły mięśni, powinien natychmiast skontaktować
się z lekarzem. Należy zalecić wykonanie oznaczania aktywności kinazy kreatynowej. W przypadku
zwiększenia aktywności 5 razy ponad wartość prawidłową, produkt należy odstawić.

Czynniki sprzyjające wystąpieniu miopatii i (lub) rozpadu mięśni prążkowanych to: wiek powyżej 70
lat, osobnicza lub rodzinna skłonność do chorób mięśni, zaburzenia czynności nerek, niedoczynność
tarczycy i alkoholizm. U pacjentów z tymi schorzeniami ryzyko wystąpienia rozpadu mięśni
prążkowanych jest większe. Należy starannie ocenić stosunek ryzyka i korzyści leczenia u tych
pacjentów przed rozpoczęciem leczenia.
Ryzyko działania toksycznego na mięśnie może się zwiększyć, jeśli produkt Apo-Feno 200 M jest
stosowany z innym fibratem lub inhibitorem reduktazy HMG-CoA.

Specjalne środki ostrożności dotyczące stosowania
Przed rozpoczęciem leczenia fenofibratem należy zalecić wykonanie oznaczania stężenia lipidów we
krwi. Należy zalecić też dietę ubogotłuszczową, ćwiczenia fizyczne i utrzymywanie właściwej masy
ciała.

Należy zalecić pacjentom z cukrzycą lub niedoczynnością tarczycy by często kontaktowali się z
lekarzem.

Przed zastosowaniem fenofibratu należy zwrócić uwagę czy pacjent nie przyjmuje preparatów
nasilających hipertriglicerydemię, np.: blokujących receptory β-adrenergiczne, moczopędnych leków
tiazydowych lub estrogenów.

Okresowo, należy zalecać pacjentowi wykonywanie badań laboratoryjnych obrazu krwi oraz stężenia
cholesterolu i triglicerydów. Badania są niezbędne by ustalić właściwą dawkę fenofibratu. Jeśli po
dwóch miesiącach stosowania produktu leczniczego w maksymalnej dawce dobowej (1 kapsułka ApoFeno 200 M), nie uzyska się zadowalającego zmniejszenia stężenia triglicerydów i cholesterolu,
należy zdecydować o zmianie sposobu leczenia.

Rzadko mogą wystąpić ostre, skórne reakcje nadwrażliwości, powodujące konieczność leczenia
szpitalnego.
Na początku leczenia może wystąpić przemijające zmniejszenie stężenia hemoglobiny, wartości
wyniku hematokrytu i liczby leukocytów. Bardzo rzadko występowała trombocytopenia i
agranulocytoza.

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania fenofibratu u dzieci nie zostały w pełni ustalone.

Nie stwierdzono kumulacji metabolitów fenofibratu u pacjentów w podeszłym wieku. Produkt
leczniczy można stosować bez zmniejszania dawki.

U pacjentek z hiperlipidemią przyjmujących estrogeny lub środki antykoncepcyjne zawierające
estrogeny należy sprawdzić czy hiperlipidemia jest pierwotna czy wtórna (możliwe zwiększenie
stężenia lipidów spowodowane doustnymi estrogenami).
Substancje pomocnicze
Produkt leczniczy zawiera laktozę. Nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą
dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozygalaktozy.

Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy uznaje się go za
„wolny od sodu”.

#### 4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Fenofibrat może nasilać działanie preparatów zmniejszających krzepliwość krwi np. warfaryny.
Należy zmniejszyć dawkę leku przeciwzakrzepowego. Zaleca się częste badanie czasu
protrombinowego w celu ustalenia właściwej dawki leku przeciwzakrzepowego.

Jednoczesne stosowanie fenofibratu z innymi preparatami z grupy fibratów lub z lekami z grupy
inhibitorów reduktazy HMG-CoA zwiększa ryzyko wystąpienia ostrej miopatii, rozpadu mięśni
prążkowanych oraz ostrej niewydolności nerek (patrz punkt 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki
ostrożności dotyczące stosowania). Nie ma pewności, że częste kontrolowanie aktywności kinazy
kreatynowej może zapobiec tym działaniom niepożądanym.

Apo-Feno 200 M należy stosować przynajmniej jedną godzinę przed podaniem cholestyraminy lub
kolestypolu lub cztery do sześciu godzin po zażyciu tych produktów przez pacjenta.

Z uwagi na tę samą drogę eliminacji, cyklosporyna nasila niekorzystny wpływ fenofibratu na nerki.
Fenofibrat nasila też nefrotoksyczność innych leków immunosupresyjnych. Należy zachować
szczególną ostrożność, jeśli pacjent stosuje jednocześnie leki immunosupresyjne. Należy rozważyć
odpowiednie zmniejszenie ich dawek i zachować szczególną ostrożność.

Czynność nerek u tych pacjentów musi być ściśle monitorowania, a leczenie fenofibratem należy
przerwać, gdy wystąpi znacząca zmiana wyników badań laboratoryjnych.

#### 4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania fenofibratu u kobiet w ciąży. Badania na
zwierzętach nie wykazały działania teratogennego. Działanie embriotoksyczne wystąpiło po dawkach
równoważnych z dawką toksyczną dla matki (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko stosowania u ludzi
jest nieznane. Dlatego też u kobiet w ciąży produkt Apo-Feno 200 M należy stosować wyłącznie po
dokładnej ocenie korzyści i ryzyka.

Karmienie piersią
Brak jest danych o przenikaniu fenofibratu i jego metabolitów do mleka matki. W związku z
tym nie należy stosować produktu Apo-Feno 200 M u kobiet karmiących piersią.

#### 4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie zaobserwowano wpływu.

#### 4.8. Działania niepożądane

Do najczęściej raportowanych działań niepożądanych przy stosowaniu fenofibratu należą zaburzenia
trawienne, żołądkowe lub jelitowe.
Następujące działania niepożądane były obserwowane w trakcie badania klinicznego kontrolowanego
placebo (n=2344) z poniżej przedstawioną częstością:

Klasyfikacja
układów i
narządów
MedDRA

Często
≥1/100, <1/10
Niezbyt często
≥1/1000,
<1/100

Rzadko
≥1/10 000,
<1/1 000

Bardzo
rzadko
<1/10 000
w
tym
pojedyncze
przypadki

Częstość
nie znanaa
(nie może być
określona na
podstawie
dostępnych
danych)
Zaburzenia krwi
i układu
chłonnego

Zmniejszenie
stężenia
hemoglobiny,
zmniejszenie
liczby białych
krwinek
Zaburzenia
układu
immunologicznego

Nadwrażliwość

Zaburzenia
układu
nerwowego

Bóle głowy

Zaburzenia
naczyniowe
Zakrzepowozatorowa
(zatorowość
płucna,
zakrzepica żył
głębokich)٭
Zaburzenia
układu
oddechowego,
klatki

Śródmiąższowe
choroby płuc

piersiowej i
śródpiersia
Zaburzenia
żołądka i jelit
Objawy
przedmiotowe i
podmiotowe ze
strony żołądka i
jelit
(bole brzucha,
nudności,
wymioty,
biegunka i
wzdęcia z
oddawaniem
wiatrów) o
umiarkowanej
ciężkości

Zapalenie
trzustki*

Zaburzenia
wątroby i dróg
żółciowych

Zwiększenie
aktywności
aminotransferaz
(patrz punkt
4.4)

Kamica
żółciowa
Zapalenie
wątroby (patrz
punkt 4.4)

Żółtaczka,
powikłania
kamicy
żółciowej (np.
zapalenie
pęcherzyka
żółciowego,
zapalenie dróg
żółciowych,
kolka żółciowa
itp.)
Zaburzenia
skory i tkanki
podskórnej

Nadwrażliwość
skóry
(np. wysypka,
świąd,
pokrzywka)

Łysienie,
Nadwrażliwość
na światło

Zaburzenia
mięśniowo –
szkieletowe i
tkanki łącznej

Zaburzenia
mięśni (np.
mialgie,
zapalenie
mięśni, skurcze
i osłabienie
mięśni)

Rabdomioliza

Zaburzenia
układu
rozrodczego i
piersi

Zaburzenia
potencji

Badania
diagnostyczne
Zwiększenie
stężenia
kreatyniny we
krwi

Zwiększenie
stężenia
mocznika we
krwi
٭ w randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu FIELD przeprowadzonym z udziałem 9795
pacjentów z cukrzycą typu 2, zaobserwowano znamienny statystycznie wzrost przypadków zapalenia
trzustki u pacjentów przyjmujących fenofibrat w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo
(0,8% do 0,5%; p=0,031). W tym samym badaniu odnotowano znamienny statystycznie wzrost
występowania zatorowości płucnej (0,7% w grupie otrzymującej placebo do 1,1% w grupie
otrzymującej fenofibrat; p=0,022) i nieznamienny statystycznie wzrost występowania zakrzepicy żył
głębokich (placebo: 1,0% [48/4900 pacjentów], fenofibrat: 1,4% [67/4895 pacjentów]; p=0,074).
a Dodatkowo do działań niepożądanych raportowanych w trakcie badania klinicznego, następujące
działania niepożądane były zgłaszane spontanicznie po wprowadzeniu leku do obrotu. Nie można było
określić precyzyjnie częstości występowania tych działań niepożądanych i zostały zakwalifikowane
jako „częstość nieznana”.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Śródmiąższowe choroby płuc.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: Rabdomioliza.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel. + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9. Przedawkowanie

Brak doniesień o przedawkowaniu fenofibratu. Brak swoistej odtrutki. Jeśli podejrzewa się
przedawkowanie, należy leczyć objawowo i zastosować leczenie podtrzymujące, jeśli jest to konieczne.
Hemodializa nie powoduje usunięcia fenofibratu z organizmu.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1. Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki zmniejszające stężenie lipidów w surowicy, zmniejszające stężenie
cholesterolu i triglicerydów, fibraty.
Kod ATC: C10 AB 05

Fenofibrat jest pochodną kwasu fibrynowego, którego działanie modyfikujące lipidy u ludzi odbywa się
poprzez aktywację receptorów jądrowych typu alfa (PPARα - peroxisome proliferator activated
receptor α).
Aktywując PPARα fenofibrat zwiększa lipolizę i eliminację z osocza aterogennych cząstek bogatych
w triglicerydy poprzez aktywację lipazy lipoproteinowej i zmniejszenie produkcji apoproteiny CIII.
Aktywacja PPARα zwiększa również syntezę apoprotein AI i AII. Działanie fenofibratu na
lipoproteiny prowadzi do zmniejszenia frakcji cholesterolu o małej i bardzo małej gęstości (VLDL i
LDL) zawierających apoproteinę B, jak również do zwiększenia frakcji zawierającej lipoproteiny o
dużej gęstości (HDL) zawierającej apoproteiny AI i AII.

Dodatkowo, w wyniku modyfikacji syntezy i rozpadu frakcji VLDL, fenofibrat zwiększa klirens LDL i
zmniejsza stężenie LDL, które są zwiększone u pacjentów z ryzykiem wystąpienia choroby wieńcowej
(aterogenny fenotyp hiperlipidemii).

Wyniki badań klinicznych z fenofibratem wykazały zmniejszenie stężenia cholesterolu całkowitego od
20 do 25%, stężenia triglicerydów od 40 do 50%, oraz zwiększenie stężenia HDL cholesterolu od 10 do
30%.

U pacjentów z hipercholesterolemią, u których stężenie LDL-cholesterolu zmniejsza się od 20 do 35%,
ogólny wpływ na cholesterol poprawia stosunek cholesterolu całkowitego do cholesterolu HDL;
stosunek LDL-cholesterolu do HDL-cholesterolu, jak również stosunek apolipoprotein ApoB do
ApoAI, które są wskaźnikami ryzyka miażdżycy.

Z powodu istotnego wpływu na stężenie LDL-cholesterolu jak również triglicerydów, leczenie
fenofibratem powinno być korzystne u pacjentów z hipercholesterolemią (z lub bez

hipertriglicerydemii), włączając wtórną hiperlipoproteinemię występującą u pacjentów z cukrzycą
typu 2.

Obecnie nie są jeszcze dostępne wyniki długotrwałego kontrolowanego badania klinicznego
wykazujące skuteczność fenofibratu w pierwotnej i wtórnej prewencji miażdżycy.

Wykazano, że fibraty mogą łagodzić epizody choroby niedokrwiennej serca, jednakże nie wykazano,
że obniżają one niezależną od przyczyny śmiertelność przy stosowaniu w pierwotnej i wtórnej
profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych.
Badanie nad lipidami „Działanie na rzecz kontroli ryzyka chorób sercowo-naczyniowych u pacjentów
z Cukrzycą" (ACCORD; ang. Action to Control Cardiovascular Risk in Diabetes) było badaniem
randomizowanym, kontrolowanym z wykorzystaniem placebo, przeprowadzonym u 5518 pacjentów z
cukrzycą typu 2, którzy byli leczeni fenofibratem jako dodatkiem do symwastatyny. Leczenie
fenofibratem z symwastatyną w porównaniu z leczeniem symwastatyną w monoterapii nie skutkowało
żadnymi znaczącymi różnicami w złożonym, głównym punkcie końcowym: niezakończony zgonem
zawał mięśnia sercowego, niezakończony zgonem udar lub zgon związany z układem sercowonaczyniowym (wskaźnik ryzyka 0,92, 95% CI 0,79-1,08, p = 0,32; całkowite zmniejszenie ryzyka:
0,74%). W uprzednio określonej podgrupie pacjentów z dyslipidemią składającej się z pacjentów,
którzy w punkcie początkowym znajdują się w najniższym tercylu stężenia cholesterolu HDL (<34
mg/dl lub 0,88 mmol/l) oraz w najwyższym tercylu stężenia triglicerydów (>204 mg/dl lub 2,3
mmol/l), leczenie fenofibratem w skojarzeniu z symwastatyną wykazało względne obniżenie o 31%
dla złożonego, głównego punktu końcowego, w porównaniu do monoterapii symwastatyną (wskaźnik
ryzyka 0,69, 95% CI 0,49-0,97, p = 0,03; całkowite zmniejszenie ryzyka: 4,95%). Inna analiza
uprzednio określonej podgrupy wykazała, że istnieje statystycznie istotna zależność leczenia od płci (p
= 0,01), wskazując na możliwą korzyść z łączonego leczenia u mężczyzn (p = 0,037), jednak
potencjalnie większe ryzyko wystąpienia głównego punktu końcowego u kobiet otrzymujących
łączone leczenie, w porównaniu do monoterapii symwastatyną (p = 0,069). Nie obserwowano tego
efektu w opisywanej wcześniej grupie pacjentów z dyslipidemią, jednakże nie wykazano również w
sposób bezpośredni korzyści ze stosowania fenofibratu z symwastatyną u kobiet z dyslipidemią.
Dodatkowo, w tej podgrupie pacjentów nie można wykluczyć działania szkodliwego.

Pozanaczyniowe złogi cholesterolu (żółtaki ścięgniste i guzkowe) mogą zostać wyraźnie zmniejszone
lub całkowicie wyeliminowane pod wpływem fenofibratu.

U pacjentów ze zwiększonym stężeniem fibrynogenu i u pacjentów ze zwiększonym poziomem Lp(a)
leczonych fenofibratem zaobserwowano istotne zmniejszenie tych parametrów. Inne parametry stanu
zapalnego (np. stężenie białka CRP) również ulegają zmniejszeniu podczas terapii fenofibratem.

Działanie fenofibratu zwiększające wydzielanie kwasu moczowego prowadzi do zmniejszenia stężenia
kwasu moczowego o około 25%, co może stanowić dodatkową korzyść u pacjentów z dyslipidemią i
hiperurykemią.

Działanie przeciwagregacyjne fenofibratu na płytki krwi obserwowano u zwierząt, jak również w
badaniach klinicznych, w których wykazano zmniejszenie agregacji płytek wywoływanej przez ADP,
kwas arachidonowy i adrenalinę.

#### 5.2. Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Fenofibrat, jeśli jest podany na czczo, w różnym stopniu i słabo wchłania się z przewodu
pokarmowego. Wchłanianie fenofibratu zwiększa się o około 35% jeśli jest zażywany podczas
posiłku.
Wchłanianie fenofibratu mikronizowanego jest o około 50% większe niż fenofibratu
niemikronizowanego. Tak więc 200 mg fenofibratu mikronizowanego odpowiada 300 mg substancji
niemikronizowanej.

Dystrybucja
Fenofibrat we krwi ulega natychmiast hydrolizie do kwasu fenofibrynowego, odpowiedzialnego za
działanie produktu leczniczego. Maksymalne stężenie tego metabolitu w osoczu krwi wynoszące od 5
do 10 μg/ml obserwuje się w 6 do 8 godzin po podaniu 300 mg fenofibratu niemikronizowanego lub
200 mg fenofibratu mikronizowanego. Kwas fenofibrynowy wiąże się z albuminami osocza w 99%.
Dobrze przenika do komórek wątroby, nerek, jelit, płuc i serca. W komórkach wątroby, nerek i jelit
stężenie kwasu fenofibrynowego jest większe niż w osoczu krwi. W komórkach płuc, serca, jąder,
śledziony, skóry– mniejsze. Kwas fenofibrynowy nie przenika do komórek mózgu i oczu.
Współczynnik objętości dystrybucji kwasu fenofibrynowego wynosi 0,9 l/kg.

Metabolizm
Fenofibrat jest nieczynnym farmakologicznie prekursorem leku. W organizmie natychmiast ulega
hydrolizie do czynnego metabolitu– kwasu fenofibrynowego. Niewielkie ilości kwasu
fenofibrynowego są dalej redukowane do pochodnej benzhydrolu. Okres półtrwania kwasu
fenofibrynowego wynosi około 20 godzin. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek okres
półtrwania fenofibratu ulega znacznemu wydłużeniu.

Eliminacja
Około 60% podanej dawki fenofibratu wydala się w moczu w ciągu dwóch dni w postaci
glukuronianów. Pozostała część również w postaci glukuronianów jest wydalana z kałem.

#### 5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Toksyczność ostra
Przeprowadzono badania na myszach, szczurach, chomikach i psach. Fenofibrat podawano w dawkach
od 3200 do 24000 mg/kg mc. przez siedem dni. Nie stwierdzono przypadków śmierci zwierząt.

Toksyczność podostra i przewlekła
Wykonano siedmiodniowe badania na szczurach utrzymywanych na normalnej i
bogatocholesterolowej diecie. Zwierzęta otrzymywały fenofibrat w dawkach 0, 3, 10, 30, 100 i 300,
500 i 1000 mg/kg mc./dobę. Stwierdzono zwiększenie aktywności AspAT. Aktywność
aminotransferaz była nieznacznie zwiększona u szczurów na diecie bogatocholesterolowej.
Obserwowano powiększenie wątroby i rozrost peroksysomów, zależne od dawki u szczurów
otrzymujących dawki większe niż 30 mg/kg mc./dobę.

Przeprowadzono 7-dniowe badania na psach, którym podawano fenofibrat w dawkach 50 i 100
mg/dobę i 24-miesięczne– dawka 25 mg/kg mc./dobę. Obserwowano znaczne zmniejszenie masy ciała
związane z kamicą żółciową i śródmiąższowym zapaleniem nerek.

Rakotwórczość
W 24 miesięcznych badaniach na szczurach (10, 45, 60 i 200 mg/kg mc./dobę– dawki stanowiące
wielokrotność maksymalnej dawki fenofibratu zalecanej u ludzi (w mg/m2 powierzchni ciała) częstość
występowania nowotworów wątroby była znacznie większa u samców i samic otrzymujących
największą dawkę. Wystąpiło statystycznie znaczące zwiększenie liczby nowotworów u zwierząt
otrzymujących fenofibrat w dawkach 1, 2 i 6 razy większych niż maksymalna dawka zalecana u ludzi.
Obserwowano też zwiększenie liczby przypadków występowania gruczolaka trzustki i nowotworów
komórek śródmiąższowych jąder u samców otrzymujących fenofibrat w dawce 2 do 6 razy większej
niż maksymalna dawka zalecana u ludzi.

Mutagenność
Nie stwierdzono mutagenności fenofibratu w testach Amesa, indukowania chłoniaka u myszy, w
badaniach aberracji chromosomowych i syntezy zmutowanego DNA.

Reprodukcja

Samicom szczurów podawano fenofibrat w dawkach od 7 do 10 razy większych niż maksymalne
dawki stosowane u ludzi, przed i w okresie ciąży oraz w okresie karmienia. Obserwowano opóźnienia
porodu, zmniejszenie liczby zagnieżdżających się zarodków i liczby zwierząt w miocie, zmniejszenie
masy ciała noworodków, przeżywalności płodów w czasie porodu, po urodzeniu i po okresie
karmienia przez matki, zwiększenie liczby przypadków występowania zmian w układzie kostnym
(rozszczep kręgosłupa, kopulaste głowy, zniekształcone kończyny, zniekształcenia klatki piersiowej i
kręgosłupa), zmniejszenie masy ciała w okresie pomiędzy 4. a 21. dniem po porodzie.

Podawanie fenofibratu samicom królików w dawkach 9 i 18 razy większych od maksymalnej dawki
stosowanej u ludzi powodowało 10% zwiększenie liczby przypadków utraty zarodków (u samic
otrzymujących dawkę 9 razy większą niż u ludzi) i 25% zwiększenie liczby takich przypadków u
zwierząt otrzymujących dawkę fenofibratu 18 razy większą niż u ludzi. Zwiększenie liczby
przypadków śmierci płodów o 7% obserwowano u samic, które otrzymywały fenofibrat w dawce 18
razy większej niż maksymalna dawka stosowana u ludzi.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1. Wykaz substancji pomocniczych

Zawartość kapsułki:
Kroskarmeloza sodowa
Laktoza jednowodna
Kwas stearynowy
Krzemu dwutlenek koloidalny.

Skład kapsułki:
Żelaza tlenek czerwony (E 172)
Żelaza tlenek żółty (E 172)
Tytanu dwutlenek (E 171)
Żelatyna.

#### 6.2. Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3. Okres ważności

2 lata.

#### 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Lek przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

#### 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania

Lek Apo-Feno 200 M w postaci kapsułek jest pakowany w butelki HDPE z białego polietylenu.
Butelki z niebieską nakrętką zawierają 30 kapsułek po 200 mg.

#### 6.6. Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania

Bez specjalnych wymagań.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Aurovitas Pharma Polska Sp. z o.o.
ul. Sokratesa 13D lok. 27
01-909 Warszawa
Polska

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 9094.

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 06.12.2001
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 23.11.2011

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.