# Atostat

> Atorwastatyna · 80 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Atostat
- **Nazwa powszechna:** Atorvastatinum
- **Substancja czynna:** [Atorwastatyna](https://apteka.online/odpowiedniki/atorvastatinum)
- **Moc:** 80 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** C10AA05
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 24995
- **Podmiot odpowiedzialny:** Artespharm Sp. z o.o.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/atostat-tabl-powl-80-mg-artespharm
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/atostat-tabl-powl-80-mg-artespharm.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/39646/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/39646/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 30 tabl. | 5909991387303 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest Atostat i w jakim celu się go stosuje?
Atostat należy do grupy leków nazywanych statynami, które regulują przemiany lipidów
(tłuszczów) w organizmie.

Atostat jest stosowany do zmniejszenia stężenia lipidów określanych jako cholesterol i
triglicerydy we krwi, gdy sama dieta ubogotłuszczowa i zmiany trybu życia nie są skuteczne.
Atostat może także być stosowany w celu zredukowania ryzyka chorób serca, nawet
wówczas, gdy stężenie cholesterolu jest prawidłowe. Podczas leczenia należy kontynuować
standardową dietę o zmniejszonej zawartości cholesterolu.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Atostat

Kiedy nie stosować leku Atostat:
- jeśli pacjent ma uczulenie na atorwastatynę lub na jakikolwiek inny podobny lek
stosowany do zmniejszenia stężenia lipidów we krwi lub na którykolwiek z pozostałych
składników leku wymienionych w punkcie 6,
- jeśli u pacjenta występują lub w przeszłości występowały choroby wątroby,
- jeśli u pacjenta stwierdzono niewyjaśnione, nieprawidłowe wyniki badań
czynnościowych wątroby,
- u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznych metod zapobiegania ciąży,
- u kobiet w ciąży lub zamierzających zajść w ciążę,
- u kobiet karmiących piersią.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem leku Atostat należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
w przypadku ciężkiej niewydolności oddechowej

- jeśli pacjent przyjmuje lub w ciągu ostatnich 7 dni przyjmował kwas fusydowy
podawany doustnie lub w iniekcjach (lek stosowany w zakażeniach bakteryjnych).
Równoczesne stosowanie kwasu fusydowego i leku Atostat może prowadzić do
poważnych problemów z mięśniami (rabdomiolizy),
- w przypadku wystąpienia udaru z krwawieniem do mózgu, lub gdy w mózgu znajduje
się niewielka ilość płynu z poprzedniego udaru,
- w przypadku problemów z nerkami,
- w przypadku niedoczynności tarczycy,
- w przypadku powtarzających się lub niewyjaśnionych bólów mięśni bądź problemów z
mięśniami w przeszłości lub podobnych problemów u osób spokrewnionych,
- w przypadku problemów z mięśniami podczas stosowanego w przeszłości leczenia
innymi lekami obniżającymi stężenie lipidów (np. innymi statynami lub fibratami),
- w przypadku regularnego spożywania alkoholu w dużych ilościach,
- w przypadku chorób wątroby występujących w przeszłości,
- u pacjentów w wieku powyżej 70 lat.
-

U pacjentów, których dotyczą którekolwiek z powyższych sytuacji, lekarz zleci wykonanie
badania krwi przed rozpoczęciem leczenia lekiem Atostat oraz w miarę możliwości podczas
leczenia w celu monitorowania ryzyka działań niepożądanych dotyczących mięśni. Wiadomo,
że ryzyko wystąpienia działań niepożądanych dotyczących mięśni np. rabdomiolizy jest
większe, gdy jednocześnie stosowane są pewne leki (patrz punkt 2 "Inne leki i Atostat").

Należy również poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent cierpi na stałe osłabienie
mięśni. Mogą być potrzebne dodatkowe badania i leki do zdiagnozowania i leczenia
osłabienia mięśni.

W czasie stosowania tego leku stan zdrowia pacjenta będzie ściśle monitorowany w sytuacji,
jeśli pacjent cierpi na cukrzycę lub występuje u niego ryzyko rozwoju cukrzycy. Pacjent jest
narażony na ryzyko rozwoju cukrzycy, jeśli występuje u niego wysoki poziom cukrów i
tłuszczów we krwi, nadwaga oraz wysokie ciśnienie krwi.

Inne leki i Atostat
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez
pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Jeśli pacjent musi zastosować doustnie kwas fusydowy w leczeniu infekcji bakteryjnej
konieczne będzie tymczasowe wstrzymanie się ze stosowaniem leku Atostat. Lekarz
poinformuje o ponownej, możliwości bezpiecznego kontynuowania leczenia lekiem Atostat.
Stosowanie leku Atostat równocześnie z kwasem fusydowym rzadko może prowadzić do
osłabienia mięśni, tkliwości lub bólu (rabdomioliza). Więcej informacji na temat
rabdomiolizy w znajduje się punkcie 4.

Niektóre leki mogą zmieniać działanie leku Atostat, lub wpływ tych leków na organizm może
być zmieniony przez lek Atostat. Ten typ interakcji może powodować mniejszą skuteczność
jednego lub obu leków. Jednocześnie może on zwiększać ryzyko wystąpienia ciężkich działań
niepożądanych w tym poważnych uszkodzeń mięśni znanych jako rabdomioliza, opisanych w
punkcie 4:

- leki modyfikujące działanie układu odpornościowego, np. cyklosporyna,
- niektóre antybiotyki i leki przeciwgrzybicze, np. erytromycyna, klarytromycyna,
telitromycyna, ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, flukonazol, pozakonazol,
ryfampicyna, kwas fusydowy,
- inne leki regulujące stężenie lipidów, np. gemfibrozyl, inne fibraty, kolestypol,

- niektóre leki blokujące kanał wapniowy stosowane w dławicy piersiowej lub
nadciśnieniu tętniczym, np. amlodypina, diltiazem; a także leki regulujące rytm serca,
np. digoksyna, werapamil, amiodaron,
- leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV, np.: rytonawir, lopinawir,
atazanawir, indynawir, darunawir, typranawir w skojarzeniu z rytonawirem itd.,
- niektóre leki stosowane w leczeniu zapalenia wątroby typu C np. telaprewir,
- do innych leków, o których wiadomo, że wykazują interakcje z lekiem Atostat należy
ezetymib (który obniża stężenie cholesterolu), warfaryna (która zmniejsza krzepliwość
krwi), doustne środki antykoncepcyjne, styrypentol (lek przeciwdrgawkowy stosowany
w leczeniu padaczki), cymetydyna (stosowana w leczeniu zgagi i wrzodów żołądka),
fenazon (środek przeciwbólowy), kolchicyna (stosowana w leczeniu dny moczanowej),
leki zobojętniające kwas żołądkowy (leki stosowane w niestrawności, zawierające glin
lub magnez) i boceprewir (stosowany w leczeniu chorób wątroby takich jak zapalenie
wątroby typu C),
- leki dostępne bez recepty: ziele dziurawca.

Stosowanie leku Atostat z jedzeniem i piciem
Informacja na temat stosowania leku Atostat znajduje się w punkcie 3. Należy jednak zwrócić
uwagę na poniższe informacje:

Sok grejpfrutowy
Nie należy spożywać więcej niż jedną lub dwie małe szklanki soku grejpfrutowego dziennie,
gdyż większe ilości soku grejpfrutowego mogą zmieniać działanie leku Atostat.

Alkohol
Podczas przyjmowania opisywanego leku należy unikać spożywania nadmiernej ilości
alkoholu. Szczegółowe informacje na ten temat przedstawiono w punkcie 2 "Ostrzeżenia i
środki ostrożności".

Ciąża i karmienie piersią
Stosowanie leku Atostat przez kobiety, które są w ciąży, lub zamierzają zajść w ciążę jest
przeciwwskazane.
Stosowanie leku Atostat przez kobiety w wieku rozrodczym jest przeciwwskazane, jeśli nie
stosują one skutecznych metod zapobiegania ciąży.
Stosowanie leku Atostat podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane.
Bezpieczeństwo stosowania leku Atostat w czasie ciąży i w okresie karmienia piersią nie
zostało udowodnione.
Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Zwykle lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak
pacjent nie powinien prowadzić pojazdów, jeśli lek wpływa na jego zdolność prowadzenia.
Nie należy używać żadnych narzędzi oraz maszyn, jeżeli stosowanie leku wpływa na
zdolność do ich obsługiwania.

ATOSTAT zawiera laktozę
Pacjenci, których lekarz poinformował o nietolerancji niektórych cukrów, powinni
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem opisywanego leku.

### 3. Jak stosować Atostat?
Lek Atostat należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku
wątpliwości należy ponownie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Przed rozpoczęciem leczenia lekarz zaleci stosowanie diety o niskiej zawartości cholesterolu;
dietę tę należy kontynuować podczas leczenia lekiem Atostat.

Zalecana dawka początkowa leku Atostat u dorosłych i dzieci w wieku 10 lat lub starszych to
10 mg raz na dobę. Dawka ta w razie potrzeby może być zwiększana przez lekarza aż do
dawki odpowiedniej dla pacjenta. Lekarz dostosowuje dawkę leku w odstępach 4-
tygodniowych lub dłuższych. Maksymalna dawka leku Atostat to 80 mg raz na dobę dla
dorosłych i 20 mg raz na dobę dla dzieci.

Tabletki leku Atostat należy połykać w całości, popijając je wodą; mogą one być
przyjmowane o dowolnej porze dnia, podczas posiłków lub niezależnie od posiłków. Należy
jednak starać się przyjmować tabletkę o tej samej porze każdego dnia.

Czas trwania leczenia lekiem Atostat jest określany przez lekarza.
W przypadku wrażenia, że działanie leku Atostat jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić
się do lekarza.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Atostat
W razie przypadkowego przyjęcia zbyt wielu tabletek leku Atostat (więcej niż typowa dawka
dobowa), należy skontaktować się z lekarzem lub najbliższym szpitalem w celu uzyskania
porady.

Pominięcie zastosowania leku Atostat
W przypadku zapomnienia o przyjęciu leku, należy po prostu przyjąć kolejną dawkę w
przewidzianym czasie. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej
dawki.

Przerwanie stosowania leku Atostat
W razie wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Atostat może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one
wystąpią.

Jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z ciężkich działań niepożądanych, powinien on
przerwać stosowanie leku i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do
oddziału ratunkowego w najbliższym szpitalu.

Rzadkie mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób
- Ciężka reakcja alergiczna powodująca obrzęk twarzy, języka i gardła, który może
powodować duże trudności z oddychaniem.
- Ciężka choroba objawiająca się łuszczeniem i obrzękiem skóry, pęcherzami skóry, ust,
oczu, genitaliów oraz gorączką. Wysypka skórna z różowo-czerwonymi plamami
szczególnie na dłoniach lub stopach z możliwymi pęcherzami.
- Osłabienie, tkliwość lub ból mięśniowy. Jeśli jednocześnie występuje złe samopoczucie
lub wysoka gorączka, może to być spowodowane nieprawidłowym rozpadem mięśni.
Nieprawidłowy rozpad mięśni nie zawsze przemija, nawet po zakończeniu stosowania
atorwastatyny i może zagrażać życiu oraz powodować problemy z nerkami.

Bardzo rzadkie mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób

- Jeśli u pacjenta wystąpi niespodziewane lub nietypowe krwawienie lub zasinienie,
może to wskazywać na nieprawidłowości ze strony wątroby. Należy jak najszybciej
skonsultować się z lekarzem.

Inne możliwe działania niepożądane Atostat:

Częste (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób)
- zapalenie przewodów nosowych, ból gardła, krwawienie z nosa,
- reakcje alergiczne,
- zwiększenie stężenia glukozy we krwi (u pacjentów z cukrzycą należy nadal uważnie
monitorować stężenie glukozy we krwi), zwiększenie stężenia kinazy kreatynowej we
krwi,
- bóle głowy,
- nudności, zaparcia, wzdęcia, niestrawność, biegunka,
- bóle stawów, bóle mięśni i ból pleców,
- wyniki badań krwi wskazujące na nieprawidłową czynność wątroby.

Niezbyt częste (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób)
- anoreksja (utrata apetytu), przyrost masy ciała, zmniejszenie stężenia glukozy we krwi
(u pacjentów z cukrzycą należy nadal uważnie monitorować stężenie glukozy we krwi),
- koszmary senne, bezsenność,
- zawroty głowy, drętwienie lub mrowienie palców rąk i stóp, zmniejszenie wrażliwości
na ból i dotyk, zmiana smaku, utrata pamięci,
- nieostre widzenie,
- dzwonienie w uszach lub w głowie,
- wymioty, odbijanie się, ból w górnej i dolnej części brzucha, zapalenie trzustki
(powodujące ból brzucha),
- zapalenie wątroby,
- wysypka, wysypka skórna i swędzenie, pokrzywka, wypadanie włosów,
- ból szyi, zmęczenie mięśni,
- zmęczenie, złe samopoczucie, osłabienie, ból w klatce piersiowej, obrzęk zwłaszcza
kostek, podwyższona temperatura,
- obecność białych krwinek w badanym moczu.

Rzadkie (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób)
- zaburzenia widzenia,
- nieoczekiwane krwawienie lub zasinienia (siniaki),
- cholestaza (zażółcenie skóry i białek oczu),
- zerwanie ścięgna.

Bardzo rzadkie (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób)
- reakcje alergiczne - objawy mogą obejmować nagłe sapanie i ból w klatce piersiowej
lub ucisk, obrzęk powiek, twarzy, ust, jamy ustnej, języka lub gardła, trudności w
oddychaniu, zapaść,
- utrata słuchu,
- ginekomastia (nadmierny rozrost tkanki gruczołowej piersi u mężczyzn).

Działania niepożądane o nieznanej częstości: utrzymujące się osłabienie mięśni.

Następujące działania niepożądane były zgłaszane w przypadku leczenia innymi
statynami:

Możliwe działania niepożądane zgłaszane w trakcie leczenia niektórymi statynami (leki tego
samego typu):
- zaburzenia seksualne,

- depresja,
- problemy z oddychaniem, w tym uporczywy kaszel i (lub) spłycenie oddechu lub
gorączka,
- cukrzyca; wystąpienie cukrzycy jest bardziej prawdopodobne, jeśli pacjent ma wysoki
poziom cukrów i tłuszczów we krwi, nadwagę i wysokie ciśnienie krwi. Lekarz będzie
kontrolował stan pacjenta podczas stosowania tego leku.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów
Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48
22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na
temat bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Atostat?
Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować leku Atostat po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i na
blistrze po „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji lub domowych pojemników na odpadki. Należy
zapytać farmaceutę co zrobić z lekami, których się już nie potrzebuje. Takie postępowanie
pomoże chronić środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Atostat

- Substancją czynną leku Atostat jest atorwastatyna.
o Każda tabletka powlekana zawiera 80 mg atorwastatyny (w postaci atorwastatyny
wapniowej).

- Pozostałe składniki leku Atostat to:
o Rdzeń tabletki: Mannitol, sodu laurylosiarczan, krzemionka koloidalna bezwodna,
sodu węglan, butylohydroksyanizol, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza
sodowa, magnezu stearynian.
o Otoczka: Hypromeloza 15cP, celuloza mikrokrystaliczna, kwas stearynowy.

Jak wygląda lek Atostat i co zawiera opakowanie

80 mg tabletki powlekane
białe, owalne, dwustronnie wypukłe tabletki z oznakowaniem „80” po jednej stronie tabletki i
gładkie po drugiej stronie

Atostat jest pakowany w blister aluminiowy zamknięty folią aluminiową termozgrzewalną.

Opakowanie zawiera 30 tabletek powlekanych w pudełku tekturowym.

Podmiot odpowiedzialny:
Artespharm Sp. z o.o.
Solec 81 B, lok. A-51,
00-382 Warszawa, Polska

Nazwa i adres importera, u którego następuje zwolnienie serii:
Mako Pharma Sp z o.o.
Wiśniowa 9, 05-092 Kiełpin

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Atostat, 80 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera 80 mg atorwastatyny (w postaci atorwastatyny wapniowej).
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletki powlekane.

Atostat, 80 mg, tabletki powlekane to białe, owalne, dwustronnie wypukłe tabletki z oznakowaniem
„80” po jednej stronie tabletki i gładkie po drugiej stronie.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Hipercholesterolemia:
Atostat jest stosowany, jako uzupełnienie leczenia dietetycznego w celu obniżenia podwyższonego
stężenia cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL, apolipoproteiny B i triglicerydów u dorosłych,
młodzieży oraz dzieci w wieku 10 lat lub starszych z hipercholesterolemią pierwotną, w tym
heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, lub z hiperlipidemią złożoną (mieszaną)
(odpowiadającą hiperlipidemii typu IIa i IIb wg klasyfikacji Fredrickson’a) w przypadku
niewystarczającej odpowiedzi na stosowanie diety i innych niefarmakologicznych metod leczenia.

Atostat jest również stosowany w celu obniżenia stężenia cholesterolu całkowitego i cholesterolu-LDL
u dorosłych z homozygotyczną postacią rodzinnej hipercholesterolemii jako terapia dodana do innych
sposobów terapii hipolipemizującej (np. afereza cholesterolu-LDL) lub wtedy, gdy taka terapia jest
niedostępna.

Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym:

Zapobieganie zdarzeniom sercowo-naczyniowym u pacjentów dorosłych, u których ryzyko
pierwszego zdarzenia sercowo-naczyniowego oceniane jest jako duże, wraz z działaniami mającymi
na celu redukcję innych czynników ryzyka (patrz punkt 5.1).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Atostat pacjent powinien stosować standardową
dietę ubogocholesterolową, którą należy kontynuować podczas leczenia produktem Atostat.

Dawki należy dostosowywać indywidualnie w zależności od stężenia cholesterolu-LDL (LDL-C)
przed rozpoczęciem leczenia oraz założonego celu terapeutycznego i reakcji pacjenta na leczenie.

Zwykle stosowana dawka początkowa to 10 mg raz na dobę. Modyfikacji dawek należy dokonywać
co 4 tygodnie lub rzadziej. Dawka maksymalna wynosi 80 mg raz na dobę.

Pierwotna hipercholesterolemia i mieszana hiperlipidemia

U większości pacjentów wystarcza dawka 10 mg Atostat raz na dobę. Skuteczność terapeutyczną
obserwuje się w ciągu 2 tygodni, a maksymalną odpowiedź osiąga się zazwyczaj w ciągu 4 tygodni.
Utrzymuje się ona podczas długotrwałego leczenia.

Heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna

Zalecana początkowa dawka produktu leczniczego Atostat wynosi 10 mg na dobę. Dawki należy
ustalać indywidualnie, a zmiany dawki należy dokonywać co 4 tygodnie, do osiągnięcia dawki 40 mg
na dobę. Następnie można albo zwiększyć dawkę do maksymalnej dawki 80 mg na dobę albo
podawać atorwastatynę w dawce 40 mg na dobę w skojarzeniu z lekami wiążącymi kwasy żółciowe.

Homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna

Dostępne są tylko ograniczone dane (patrz punkt 5.1).

Dawka atorwastatyny u pacjentów z homozygotyczną postacią hipercholesterolemii rodzinnej wynosi
od 10 mg do 80 mg na dobę (patrz punkt 5.1). Atorwastatynę należy stosować u tych pacjentów jako
leczenie wspomagające inne sposoby terapii hipolipemizującej (np. aferezę LDL-C), lub wtedy, gdy
takie sposoby leczenia są niedostępne.

Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym

W badaniach nad prewencją pierwotną dawka podawanej atorwastatyny wynosiła 10 mg/dobę. Aby
uzyskać stężenie LDL-C, odpowiadające aktualnym wytycznym konieczne może być stosowanie
większych dawek leku.

Upośledzenie czynności nerek

Nie ma konieczności dostosowywania dawki (patrz punkt 4.4).

Upośledzenie czynności wątroby
Atostat należy stosować ostrożnie u pacjentów upośledzeniem czynności wątroby (patrz punkt 4.4 i
5.2). Stosowanie Atostat jest przeciwwskazane u pacjentów z czynną chorobą wątroby (patrz punkt
4.3).

Osoby w podeszłym wieku
Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność zalecanych dawek atorwastatyny u pacjentów w wieku
powyżej 70 lat są podobne do występujących w populacji ogólnej.

Dzieci i młodzież

Hipercholesterolemia:
Stosowanie leku u dzieci powinno odbywać się pod kontrolą lekarzy specjalistów doświadczonych w
leczeniu hiperlipidemii u dzieci. Należy regularnie dokonywać oceny stanu zdrowia pacjentów pod
kątem skuteczności leczenia.

W populacji pacjentów z heterozygotyczną postacią hipercholesterolemii rodzinnej w wieku 10 lat lub
starszych, zalecana dawka początkowa atorwastatyny wynosi 10 mg na dobę (patrz punkt 5.1). Dawka
może być zwiększona do 80 mg na dobę w zależności od reakcji na leczenie i tolerancji leku. Dawki
należy dostosowywać indywidualnie w zależności od zalecanego celu leczenia w odstępach 4 tygodni
lub dłuższych. Zwiększenie dawki do 80 mg na dobę zostało poparte danymi pochodzącymi z badań
klinicznych z udziałem dorosłych pacjentów oraz ograniczoną ilością danych pochodzących z badań

klinicznych z udziałem dzieci z heterozygotyczną postacią hipercholesterolemii rodzinnej (patrz
punkty 4.8 i 5.1).
Dane pochodzące z otwartych badań dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u dzieci z
heterozygotyczną postacią hipercholesterolemii rodzinnej w wieku od 6 do 10 lat są dość ograniczone.
Atorwastatyna nie jest wskazana w leczeniu pacjentów w wieku poniżej 10 lat. Aktualnie dostępne
dane przedstawiono w punktach 4.8, 5.1 i 5.2, jednak na ich podstawie nie można wydać zaleceń
dotyczących dawkowania.

Sposób podawania

Atostat podawany jest doustnie. Dawkę dobową atorwastatyny podaje się w całości jednorazowo,
popijając wodą. Można ją zażywać o każdej porze dnia, niezależnie od posiłków.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Atostat jest przeciwwskazany u pacjentów:
- z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1.
- z czynną chorobą wątroby lub niewyjaśnioną, trwale zwiększoną aktywnością aminotransferaz
w surowicy przekraczającą 3-krotnie górną granicę normy
- w ciąży, podczas karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących
skutecznych metod zapobiegania ciąży (patrz punkt 4.6).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Wpływ na wątrobę

Przed rozpoczęciem leczenia, jak również okresowo podczas podawania leku, należy wykonać
okresowe badanie kontrolne czynności wątroby. Pacjenci, u których wystąpią objawy przedmiotowe i
podmiotowe uszkodzenia wątroby powinni być poddani badaniom czynności wątroby. Pacjenci, u
których stwierdzono zwiększenie aktywności aminotransferaz powinni być monitorowani aż do
ustąpienia zaburzeń. W przypadku utrzymującego się zwiększenia aktywności aminotransferaz,
większego niż trzykrotna wartość górnej granicy normy (GGN) zalecane jest zmniejszenie dawki lub
odstawienie Atostat (patrz punkt 4.8).

Należy zachować ostrożność podczas podawania produktu Atostat pacjentom spożywającym znaczne
ilości alkoholu i (lub) z chorobami wątroby w wywiadzie.

Zapobieganie udarom poprzez agresywne obniżenie poziomu cholesterolu (Stroke Prevention by
Agressive Reduction in Cholesterol Levels - SPARCL)

W dokonanej analizie post-hoc typów udarów u pacjentów bez choroby niedokrwiennej serca w
wywiadzie, którzy w ostatnim czasie przebyli udar mózgowy lub epizod TIA (przejściowy atak
niedokrwienny), stwierdzono częstsze występowanie udarów krwotocznych w grupie pacjentów
leczonych atorwastatyną w dawce 80 mg w porównaniu z grupą otrzymującą placebo. Wzrost ryzyka
był szczególnie zauważalny u pacjentów, którzy w momencie rozpoczęcia badania mieli w wywiadzie
wcześniejszy udar krwotoczny bądź zawał lakunarny. W przypadku pacjentów z wcześniejszym
udarem niedokrwiennym lub udarem krwotocznym w wywiadzie stosunek ryzyka i korzyści dla
stosowania atorwastatyny w dawce 80 mg nie jest jednoznaczny; w takich przypadkach przed
rozpoczęciem leczenia należy wnikliwie rozważyć potencjalne ryzyko wystąpienia udaru
krwotocznego (patrz punkt 5.1).

Wpływ na mięśnie szkieletowe

Atorwastatyna, podobnie jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, może w rzadkich przypadkach
wpływać na mięśnie szkieletowe i powodować bóle mięśniowe, zapalenie mięśni i miopatię, która
może prowadzić do rabdomiolizy, stanu potencjalnie zagrażającego życiu. Charakteryzuje się on
znacznym zwiększeniem aktywności kinazy kreatynowej (CK) (> 10 razy GGN), mioglobinemią i
mioglobinurią, które mogą prowadzić do niewydolności nerek.

Bardzo rzadkie przypadki wystąpienia immunozależnej miopatii martwiczej (ang. immune-mediated
necrotizing myopathy, IMNM) zgłaszano w trakcie leczenia niektórymi statynami lub po jego
zakończeniu. Cechy kliniczne IMNM to utrzymujące się osłabienie mięśni proksymalnych oraz
zwiększona aktywność kinazy kreatynowej w surowicy utrzymująca się pomimo przerwania leczenia
statynami.

Przed leczeniem

Atorwastatyna powinna być przepisywana z ostrożnością pacjentom, u których występują czynniki
predysponujące do rabdomiolizy. Przed włączeniem leczenia statynami należy zbadać aktywność CK
w następujących przypadkach:
- niewydolność nerek
- niedoczynność tarczycy
- choroby mięśni lub występowanie dziedzicznych chorób mięśni w wywiadzie rodzinnym
- wcześniejsze wystąpienie działania uszkadzającego mięśnie po stosowaniu statyn lub fibratów
- choroby wątroby w wywiadzie i (lub) spożywanie dużych ilości alkoholu
- u osób w podeszłym wieku (powyżej 70 lat) konieczność wykonania takich badań powinna być
rozpatrywana w kontekście innych czynników ryzyka predysponujących do wystąpienia
rabdomiolizy
- w sytuacjach, w których stężenie w osoczu może być zwiększone, np. interakcje (patrz punkt
4.5) oraz specjalne grupy pacjentów, w tym podgrupy genetyczne (patrz punkt 5.2)

W takich sytuacjach należy rozważyć ryzyko rozpoczęcia leczenia względem możliwych korzyści,
zaleca się także kontrolowanie objawów klinicznych.
Jeśli aktywność CK jest w oznaczeniu początkowym istotnie podwyższona (> 5 razy GGN) nie należy
rozpoczynać leczenia.

Pomiar aktywności kinazy kreatynowej

Aktywności kinazy kreatynowej (CK) nie należy oznaczać po ciężkim wysiłku fizycznym oraz w
przypadku występowania innych przyczyn zwiększających jej aktywność, ponieważ wówczas
właściwa interpretacja wyników jest bardzo trudna. Jeśli podczas pierwszego oznaczania aktywność
CK jest istotnie podwyższona (> 5 razy GGN), pomiaru należy dokonać ponownie po 5-7 dniach w
celu potwierdzenia wyników.

Podczas leczenia

- Należy nakazać pacjentowi niezwłoczne zgłaszanie wystąpienia bólów mięśniowych, kurczów
lub osłabienia mięśni zwłaszcza, jeśli towarzyszy temu ogólne złe samopoczucie lub gorączka.
- Jeśli objawy te wystąpią u pacjenta przyjmującego atorwastatynę, należy oznaczyć aktywność
CK. Jeśli jest ona istotnie podwyższona (> 5 razy GGN), lek należy odstawić.
- Jeśli objawy ze strony mięśni są znacznie nasilone i na co dzień wywołują dyskomfort u
pacjenta, to wówczas nawet, gdy aktywność CK jest ≤5 razy GGN, należy rozważyć przerwanie
terapii.
- Jeśli objawy kliniczne ustąpią, a aktywność CK powróci do normy, można rozważyć ponowne
włączenie atorwastatyny lub innej statyny w najmniejszej dawce i przy ścisłej kontroli
klinicznej.
- Leczenie atorwastatyną musi być przerwane, jeśli wystąpi istotne podwyższenie aktywności CK
(> 10 razy GGN) lub gdy wystąpi, bądź podejrzewa się wystąpienie rabdomiolizy.

Jednoczesne leczenie innymi produktami leczniczymi

Ryzyko wystąpienia rabdomiolizy rośnie podczas stosowania atorwastatyny jednocześnie z lekami,
które mogą zwiększać stężenie atorwastatyny w osoczu takimi jak silne inhibitory CYP3A4 lub
inhibitory białek transportujących (np. cyklosporyna, telitromycyna, klarytromycyna, delawirdyna,
styrypentol, ketokonazol, worykonazol, itrakonazol, pozakonazol oraz inhibitory proteazy HIV, w tym
rytonawir, lopinawir, atazanawir, indynawir, darunawir, itd.). Ryzyko miopatii może być również
zwiększone podczas jednoczesnego stosowania gemfibrozylu i innych pochodnych kwasu
fibrynowego, boceprewiru, erytromycyny, niacyny, ezetymibu, telaprewiru lub typranawiru w
połączeniu z rytonawirem. W miarę możliwości należy rozważyć zastosowanie alternatywnych leków
(nie wchodzących w interakcje) zamiast wymienionych powyżej.

W przypadkach konieczności jednoczesnego stosowania wymienionych leków z atorwastatyną należy
starannie rozważyć korzyści i ryzyko związane z leczeniem. Jeśli pacjent otrzymuje leki zwiększające
stężenie atorwastatyny w osoczu, zaleca się zastosowanie mniejszej dawki maksymalnej
atorwastatyny. W przypadku silnych inhibitorów CYP3A4 należy rozważyć zastosowanie mniejszej
dawki początkowej atorwastatyny i zaleca się odpowiednią obserwację kliniczną pacjenta (patrz punkt
4.5).
Atorwastatyny nie wolno podawać jednocześnie z produktami leczniczymi zawierającymi kwas
fusydowy działającymi ogólnoustrojowo ani w okresie 7 dni od zakończenia leczenia kwasem
fusydowym. U pacjentów, u których podawanie ogólnoustrojowo kwasu fusydowego uważa się za
konieczne, leczenie statynami należy przerwać na okres terapii kwasem fusydowym. Istnieją
doniesienia o przypadkach rabdomiolizy (w tym niektórych zakończonych zgonem) wśród pacjentów
leczonych kwasem fusydowym w skojarzeniu ze statynami (patrz punkt 4.5). Pacjentowi należy
zalecić, aby w razie wystąpienia jakichkolwiek objawów w postaci osłabienia, bólu lub tkliwości
mięśni niezwłocznie zgłosił się do lekarza.
Leczenie statynami może być ponownie wprowadzone po siedmiu dniach od podania ostatniej dawki
kwasu fusydowego.

W wyjątkowych okolicznościach, w których konieczne jest długotrwałe ogólnoustrojowe stosowanie
kwasu fusydowego, na przykład, w leczeniu ciężkich zakażeń, konieczność jednoczesnego podawania
leku Atostat i kwasu fusydowego powinna być rozpatrywana tylko na podstawie analizy każdego
przypadku i pod ścisłym nadzorem lekarza.

Dzieci i młodzież

Nie stwierdzono istotnego klinicznie wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe w badaniu klinicznym,
trwającym przez okres trzech lat, opartym na ogólnej ocenie dojrzewania i rozwoju, ocenie na
podstawie skali Tannera oraz pomiarze wzrostu i wagi (patrz punkt 4.8).

Śródmiąższowa choroba płuc

Zgłaszano pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc w trakcie leczenia niektórymi
statynami, szczególnie w terapii długoterminowej (patrz punkt 4.8). Objawy
mogą obejmować duszność, nieproduktywny kaszel i ogólne pogorszenie stanu zdrowia (zmęczenie,
utratę masy ciała i gorączkę). W razie podejrzenia śródmiąższowej choroby płuc u pacjenta należy
przerwać leczenie statynami.

Cukrzyca

Niektóre dane wskazują, że wszystkie leki z grupy statyn zwiększają stężenie glukozy we krwi i u
niektórych pacjentów z wysokim ryzykiem wystąpienia cukrzycy w przyszłości, mogą powodować
hiperglikemię o nasileniu wymagającym odpowiedniej opieki diabetologicznej. Nad tym ryzykiem

przeważa jednak korzyść w postaci zmniejszenia ryzyka rozwoju chorób naczyniowych, a zatem nie
powinno się z tego powodu przerywać leczenia statynami. Pacjentów z grupy ryzyka (pacjentów, u
których stężenie glukozy na czczo wynosi od 5,6 do 6,9 mmol/l, BMI > 30 kg/m2, ze zwiększonym
stężeniem trójglicerydów, z nadciśnieniem tętniczym) należy poddać kontroli klinicznej i
biochemicznej zgodnie z wytycznymi.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Wpływ jednocześnie stosowanych leków na atorwastatynę

Atorwastatyna jest metabolizowana przez cytochrom P-450 3A4 (CYP3A4) i jest substratem
transportera białek, np.: transportera wychwytu wątrobowego OATP1B1. Jednoczesne stosowanie
produktów leczniczych, które są inhibitorami CYP3A4 lub transporterami białek może prowadzić do
zwiększenia stężenia atorwastatyny w osoczu i zwiększyć ryzyko wystąpienia miopatii. Ryzyko to
może być również zwiększone podczas jednoczesnego stosowania z innymi produktami leczniczymi,
które mogą powodować miopatię, np. pochodne kwasu fibrynowego i ezetymib.

Inhibitory CYP3A4

Wykazano, że stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 prowadzi do znacznego podwyższenia
stężenia atorwastatyny (patrz Tabela 1 i szczegółowe informacje poniżej). O ile to możliwe, powinno
się unikać równoczesnego podawania silnych inhibitorów CYP3A4 (np. cyklosporyny, telitromycyny,
klarytromycyny, delawirdyny, styrypentolu, ketokonazolu, worykonazolu, itrakonazolu, pozakonazolu
i inhibitorów proteazy HIV, w tym rytonawiru, lopinawiru, atazanawiru, indynawiru, darunawiru,
etc.). W przypadku gdy nie można uniknąć jednoczesnego podawania powyższych produktów
leczniczych z atorwastatyną, powinno się rozważyć użycie mniejszej dawki początkowej i
maksymalnej atorwastatyny oraz zaleca się odpowiednie monitorowanie kliniczne pacjenta (patrz
Tabela 1).

Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. erytromycyna, diltiazem, werapamil i flukonazol)
mogą podwyższać stężenie atorwastatyny w osoczu (patrz Tabela 1). Zwiększone ryzyko miopatii
zaobserwowano w przypadku równoczesnego stosowania erytromycyny i statyn. Nie zostały
przeprowadzone badania interakcji lekowych oceniające wpływ amiodaronu lub werapamilu na
atorwastatynę. Zarówno amiodaron, jak i werapamil są znanymi inhibitorami aktywności CYP3A4 i
ich równoczesne podawanie z atorwastatyną może doprowadzać do zwiększonej ekspozycji na
atorwastatynę. Dlatego też powinno się rozważyć stosowanie niższej maksymalnej dawki
atorwastatyny i zaleca się odpowiednie kliniczne monitorowanie pacjenta w przypadku jednoczesnego
stosowania umiarkowanych inhibitorów CYP3A4. Odpowiednie monitorowanie kliniczne jest
zalecane po rozpoczęciu leczenia lub po dostosowaniu dawki inhibitora.

Induktory CYP3A4

Jednoczesne stosowanie atorwastatyny i induktorów cytochromu P450 3A (np. efawirenz,
ryfampicyna, ziele dziurawca) może prowadzić w zmiennym stopniu do zmniejszenia stężenia
atorwastatyny w osoczu. Ze względu na podwójny mechanizm interakcji wykazywany przez
ryfampicynę (indukcja cytochromu P450 3A i zahamowanie aktywności transportera OATP1B1 w
hepatocytach) zaleca się jednoczesne podawanie atorwastatyny z ryfampicyną, ponieważ opóźnione
podawanie atorwastatyny po podaniu ryfampicyny wiązało się z istotnym zmniejszeniem stężenia
atorwastatyny w osoczu. Wpływ ryfampicyny na stężenie atorwastatyny w hepatocytach jest jednak
nieznany, i w przypadku, gdy jednoczesne stosowanie jest konieczne, należy uważnie kontrolować
skuteczność działania tych produktów u pacjenta.

Inhibitory transportera białek

Inhibitory transportera białek (np. cyklosporyna) mogą zwiększać wpływ atorwastatyny na organizm
(patrz Tabela 1). Wpływ hamowania transporterów wychwytu wątrobowego na stężenie atorwastatyny
w hepatocytach nie jest znany. W przypadku, gdy nie można uniknąć jednoczesnego stosowania,
zaleca się zmniejszenie dawki i właściwe monitorowanie pod względem skuteczności (patrz Tabela 1).

Gemfibrozyl/pochodne kwasu fibrynowego

Stosowanie fibratów w monoterapii może być związane w wystąpieniem działań niepożądanych ze
strony mięśni, w tym rabdomiolizy. Ryzyko to może być zwiększone podczas jednoczesnego
stosowania pochodnych kwasu fibrynowego i atorwastatyny. W przypadku, gdy jednoczesne
stosowanie jest konieczne, należy stosować najniższe dawki atorwastatyny w celu osiągnięcia efektu
terapeutycznego oraz kontrolować stan pacjenta (patrz punkt 4.4).

Ezetymib

Stosowanie ezetymibu w monoterapii wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych ze
strony mięśni, w tym z rabdomiolizą. Ryzyko to może być zwiększone podczas jednoczesnego
stosowania ezetymibu i atorwastatyny. Pacjenci przyjmujący ezetymib i atorwastatynę powinni być
właściwie monitorowani.

Kolestypol

Stężenie atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów w osoczu było mniejsze (proporcja stężenia
atorwastatyny: 0,74), gdy kolestypol był podawany jednocześnie z produktem Atostat. Jednakże
wpływ na lipidy był większy, kiedy produkt Atostat i kolestypol podawane były w skojarzeniu, niż
kiedy stosowano tylko jeden lek.

Kwas fusydowy

Ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy, może być zwiększone podczas jednoczesnego podawania
ogólnoustrojowego kwasu fusydowego ze statynami. Mechanizm leżący u podłoża tej interakcji
(niezależnie od tego, czy ma ona charakter farmakodynamiczny, farmakokinetyczny, czy zarówno
farmakodynamiczny jak i farmakokinetyczny) jest jeszcze nieznany. Istnieją doniesienia o
przypadkach rabdomiolizy (także śmiertelnych) wśród pacjentów leczonych takim skojarzeniem.

U pacjentów, u których podawanie kwasu fusydowego ogólnoustrojowo uważa się za konieczne,
leczenie atorwastatyną należy przerwać na czas kuracji kwasem fusydowym (patrz punkt 4.4).
Kolchicyna

Pomimo, iż nie przeprowadzono badań interakcji między atorwastatyną i kolchicyną, podczas
jednoczesnego stosowania tych dwóch produktów odnotowano przypadki wystąpienia miopatii. Z tego
względu podczas stosowania atorwastatyny w skojarzeniu z kolchicyną należy zachować ostrożność.

Wpływ atorwastatyny na inne produkty lecznicze stosowane jednocześnie

Digoksyna

Podczas jednoczesnego podawania wielokrotnych dawek digoksyny i 10 mg atorwastatyny, stężenie
digoksyny w osoczu w stanie stacjonarnym nieznacznie zwiększyło się. Pacjenci przyjmujący
digoksynę powinni być właściwie monitorowani.

Doustne środki antykoncepcyjne

Jednoczesne podawanie produktu Atostat i doustnych środków antykoncepcyjnych zwiększa stężenie
noretysteronu i etynyloestradiolu w osoczu.

Warfaryna

W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów otrzymujących
długotrwałą terapię warfaryną jednoczesne podawanie atorwastatyny w dawce 80 mg na dobę i
warfaryny powodowało niewielkie skrócenie czasu protrombinowego o około 1,7 sekund podczas
pierwszych 4 dni przyjmowania obu tych leków. Czas ten powrócił do wartości wyjściowej w ciągu
15 dni stosowania atorwastatyny. Chociaż odnotowano tylko bardzo rzadkie przypadki klinicznie
znaczących interakcji ze środkami przeciwzakrzepowymi, czas protrombinowy należy oznaczyć przed
zastosowaniem atorwastatyny u pacjentów stosujących kumarynę i odpowiednio często podczas
leczenia początkowego, aby upewnić się, że czas protrombinowy nie ulegnie znaczącej zmianie. Kiedy
czas protrombinowy zostanie ustabilizowany, może on być kontrolowany w odstępach czasowych
zazwyczaj zalecanych pacjentom stosującym kumarynę. Jeśli dawkowanie atorwastatyny zostanie
zmienione lub całkowicie przerwane, należy zastosować taką samą procedurę. Stosowanie
atorwastatyny u pacjentów nie przyjmujących leków przeciwzakrzepowych nie jest związane z
wystąpieniem krwotoków lub ze zmianą czasu protrombinowego.

Dzieci i młodzież

Badania interakcji lekowych zostały przeprowadzone tylko u pacjentów dorosłych. Zakres interakcji u
dzieci jest nieznany. W przypadku stosowania produktu u dzieci należy uwzględnić powyższe
interakcje występujące u pacjentów dorosłych oraz ostrzeżenia podane w punkcie 4.4.

Interakcje leków

Tabela 1: Wpływ równoczesnego stosowania produktów leczniczych na
farmakokinetykę atorwastatyny

Równocześnie stosowany
produkt leczniczy i sposób
dawkowania

Atorwastatyna
Dawka (mg) Stosunek
AUC&
Zalecenia kliniczne#

Typranawir 500 mg BID/
Rytonawir 200 mg BID, 8 dni
(od 14. do 21. dnia)

40 mg w dniu 1.,
10 mg w dniu 20.
9,4 W przypadku, gdy
równoczesne stosowanie
atorwastatyny jest niezbędne,
nie należy przekraczać 10 mg
atorwastatyny na dobę. Zaleca
się kliniczne monitorowanie
takich pacjentów.

Telaprewir 750 mg co 8h, 10
dni 20 mg, SD 7,9
Cyklosporyna 5,2
mg/kg/dzień, stabilna dawka
10 mg OD przez
28 dni
8,7

Lopinawir 400 mg BID/
Rytonawir 100 mg BID, 14 dni
20 mg OD przez
4 dni
5,9 W przypadku, gdy
równoczesne stosowanie
atorwastatyny jest niezbędne,
zaleca się stosowanie jej
mniejszych dawek
podtrzymujących. W
przypadku dawek
atorwastatyny
przekraczających 20 mg,
zaleca się monitorowanie
kliniczne pacjentów.

Klarytromycyna 500 mg BID,
9 dni
80 mg OD przez
8 dni
4,5

Sakwinawir 400 mg BID/
Rytonawir (300 mg BID od 5.-
### 7. dnia, zwiększone do 400 mg
BID 8. dnia), w dniach 4.-18.,

40 mg OD przez
4 dni
3,9 W przypadku, gdy
równoczesne stosowanie
atorwastatyny jest niezbędne,
zaleca się stosowanie jej

30 min po podaniu
atorwastatyny
mniejszych dawek
podtrzymujących. W
przypadku dawek
atorwastatyny
przekraczających 40 mg,
zaleca się monitorowanie
kliniczne pacjentów.

Darunawir 300 mg BID/
Rytonawir 100 mg BID, 9 dni
10 mg OD przez
4 dni
3,4

Itrakonazol 200 mg OD, 4 dni 40 mg SD 3,3
Fosamprenawir 700 mg BID/
Rytonawir 100 mg BID, 14 dni
10 mg OD przez
4 dni
2,5

Fosamprenawir 1400 mg BID,
14 dni
10 mg OD przez
4 dni
2,3

Nelfinawir 1250 mg BID, 14
dni
10 mg OD przez
28 dni
1,74- Brak specjalnych zaleceń.

Sok grejpfrutowy, 240 mL
OD*
40 mg, SD 1,37 Jednoczesne spożywanie
dużych ilości soku
grejpfrutowego i
przyjmowanie atorwastatyny
nie jest zalecane.
Diltiazem 240 mg OD, 28 dni 40 mg, SD 1,51 Po włączeniu leczenia
diltiazemem lub dostosowaniu
jego dawki zalecane jest
odpowiednie monitorowanie
kliniczne pacjenta.
Erytromycyna 500 mg QID, 7
dni
10 mg, SD 1,33 Zalecana jest mniejsza dawka
maksymalna i monitorowanie
kliniczne pacjentów.
Amlodypina 10 mg,
pojedyncza dawka
80 mg, SD 1,18 Brak specjalnych zaleceń.

Cymetydyna 300 mg QID, 2
tygodnie
10 mg OD przez
2 tygodnie
1,00 Brak specjalnych zaleceń.

Kolestypol 10 g BID, 24
tygodnie
40 mg OD przez
8 tygodni
0,74** Brak specjalnych zaleceń

Zobojętniająca kwas zawiesina
wodorotlenków magnezu i
glinu, 30 ml QID, 17 dni

10 mg OD przez
15 dni
0,66 Brak specjalnych zaleceń.

Efawirenz 600 mg OD, 14 dni 10 mg przez 3
dni
0,59 Brak specjalnych zaleceń.

Ryfampicyna 600 mg OD, 7
dni (równoczesne podawanie)
40 mg SD 1,12 W przypadku, gdy nie można
uniknąć skojarzonego
stosowania atorwastatyny i
ryfampicyny, zaleca się
podawanie tych leków z
jednoczesnym
monitorowaniem klinicznym.

Ryfampicyna 600 mg OD, 5
dni (rozdzielone dawki)
40 mg SD 0,20

Gemfibrozyl 600 mg BID, 7
dni
40 mg SD 1,35 Zalecana jest mniejsza
początkowa dawka i
monitorowanie kliniczne
pacjentów.
Fenofibrat 160 mg OD, 7 dni 40 mg SD 1,03 Zalecana jest mniejsza
początkowa dawka i
monitorowanie kliniczne
pacjentów.

Boceprewir 800 mg TID, 7 dni 40 mg SD 2,3
Zalecana jest mniejsza
początkowa dawka i
monitorowanie kliniczne
pacjentów. Podczas

& Oznacza stosunek leków (jednoczesnego podawania danego leku i atorwastatyny w stosunku do atorwastatyny
podawanej w monoterapii).
## Znaczenie kliniczne - patrz punkty 4.4 i 4.5.
* Zawiera jeden lub więcej składników, które hamują CYP3A4 i mogą zwiększać osoczowe stężenia produktów
leczniczych metabolizowanych przez CYP3A4. Spożywanie jednej 240 ml szklanki soku grejpfrutowego także
powodowało obniżenie AUC aktywnego ortohydroksylowego metabolitu o 20,4%. Duże ilości soku grejpfrutowego
(ponad 1,2 l dziennie przez 5 dni) zwiększały 2,5-krotnie AUC dla atorwastatyny oraz 1,3-krotnie AUC dla aktywnych
inhibitorów reduktazy HMG-CoA (atorwastatyny i metabolitów).
** Stosunek określony na podstawie pojedynczej próbki pobranej 8–16 godz. po podaniu dawki.
OD = raz na dobę; SD = dawka jednorazowa; BID = dwa razy na dobę; TID = trzy razy na dobę; QID = cztery razy na dobę

Tabela 2: Wpływ atorwastatyny na farmakokinetykę produktów leczniczych podawanych
równocześnie
Atorwastatyna i
sposób
dawkowania

Produkt leczniczy podawany równocześnie
Produkt leczniczy/Dawka (mg) Stosunek
AUC&
Zalecenia kliniczne

80 mg OD przez
10 dni
Digoksyna 0,25 mg OD, 20 dni 1,15 Pacjenci otrzymujący
digoksynę powinni być
odpowiednio monitorowani.
40 mg OD przez
22 dni
Doustna antykoncepcja OD, 2
miesiące
- noretyndron 1 mg
- etynyloestradiol 35 μg

1,28
1,19
Brak specjalnych zaleceń.

80 mg OD przez
15 dni
* Fenazon, 600 mg SD 1,03 Brak specjalnych zaleceń.

10 mg, SD Typranawir 500 mg
BID/rytonawir 200 mg BID, 7
dni

1,08 Brak specjalnych zaleceń.

10 mg, OD
przez 4 dni
Fosamprenawir 1400 mg BID, 14
dni
0,73 Brak specjalnych zaleceń.

10 mg OD przez
4 dni
Fosamprenawir 700 mg
BID/rytonawir 100 mg BID, 14
dni

0,99 Brak specjalnych zaleceń.

& Oznacza stosunek leków (jednoczesnego podawania danego leku i atorwastatyny w stosunku do atorwastatyny
podawanej w monoterapii).
* Jednoczesne podawanie wielokrotnych dawek atorwastatyny i fenazonu wpływało w stopniu niewielkim lub żadnym na
klirens fenazonu.
OD = raz na dobę; SD = dawka jednorazowa; BID = dwa razy na dobę

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety w wieku rozrodczym

Kobiety w wieku rozrodczym podczas leczenia powinny stosować skuteczne metody zapobiegające
ciąży (patrz punkt 4.3).

Ciąża

Atostat jest przeciwwskazany podczas ciąży (patrz punkt 4.3). Nie ustalono bezpieczeństwa
stosowania u kobiet w ciąży. Nie przeprowadzono kontrolowanych badań klinicznych nad

jednoczesnego stosowania z
boceprewirem, dawka
atorwastatyny nie powinna
przekraczać 20 mg na dobę.

atorwastatyną z udziałem kobiet w ciąży. Odnotowano rzadkie przypadki wad wrodzonych po
wewnątrzmacicznym narażeniu na kontakt z inhibitorami reduktazy HMG-CoA. Badania na
zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).

Leczenie kobiet ciężarnych atorwastatyną może zredukować u płodu poziom mewalonianu, który jest
prekursorem biosyntezy cholesterolu. Miażdżyca jest procesem przewlekłym i zwykłe zaprzestanie
stosowania w trakcie ciąży produktów leczniczych obniżających stężenie lipidów powinno
mieć niewielki wpływ na długoterminowe ryzyko związane z pierwotną hipercholesterolemią.

Dlatego też produkt Atostat nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży i kobiet, które próbują zajść
w ciążę lub podejrzewają, że są w ciąży. Leczenie produktem Atostat powinno zostać przerwane na
czas trwania ciąży lub do momentu ustalenia, że pacjentka nie jest w ciąży (patrz punkt 4.3.)

Karmienie piersią

Nie wiadomo czy atorwastatyna lub jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. U szczurów,
stężenia atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów w osoczu są podobne do tych w mleku (patrz
punkt 5.3). Ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, kobiety stosujące
Atostat nie powinny karmić niemowląt piersią (patrz punkt 4.3). Atorwastatyna jest przeciwwskazana
podczas karmienia piersią (patrz punkt 4.3).

Płodność

W badaniach na zwierzętach, nie wykazano wpływu atorwastatyny na płodność mężczyzn i kobiet
(patrz punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Atostat nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

W bazie danych kontrolowanych placebo badań klinicznych dotyczących atorwastatyny spośród 16
066 pacjentów leczonych przez średnio 53 tygodnie (8755 atorwastatyną vs.7311 placebo), 5,2%
pacjentów w grupie leczonej atorwastatyną w porównaniu do 4,0% w grupie otrzymującej placebo
przerwało leczenie z powodu działań niepożądanych.

W oparciu o dane z badań klinicznych i licznych doświadczeń po wprowadzeniu leku na rynek poniżej
przedstawiono profil działań niepożądanych atorwastatyny.

Częstość występowania działań niepożądanych ustalono zgodnie z następującą zasadą: często (>1/100,
<1/10); niezbyt często (>1/1000, <1/100); rzadko (>1/10000, <1/1000); bardzo rzadko (<1/10000), nie
znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Często: zapalenie błony śluzowej nosa i gardła.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Rzadko: małopłytkowość.

Zaburzenia układu immunologicznego
Często: reakcje alergiczne.
Bardzo rzadko: anafilaksja.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Często: hiperglikemia.
Niezbyt często: hipoglikemia, zwiększenie masy ciała, anoreksja.

Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często: koszmary senne, bezsenność.

Zaburzenia układu nerwowego
Często: ból głowy.
Niezbyt często: zawroty głowy, parestezje, niedoczulica, zaburzenia smaku, amnezja.
Rzadko: neuropatia obwodowa.

Zaburzenia oka
Niezbyt często: nieostre widzenie.
Rzadko: zaburzenia widzenia.

Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często: szumy uszne.
Bardzo rzadko: utrata słuchu.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: bóle gardła i krtani, krwawienie z nosa.

Zaburzenia żołądka i jelit
Często: zaparcia, wzdęcia, niestrawność, nudności, biegunka.
Niezbyt często: wymioty, ból w górnej i dolnej części brzucha, odbijanie się ze zwracaniem treści
żołądkowej, zapalenie trzustki.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Niezbyt często: zapalenie wątroby.
Rzadko: cholestaza.
Bardzo rzadko: niewydolność wątroby.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często: pokrzywka, wysypka, świąd, łysienie.
Rzadko: obrzęk naczynioruchowy, wysypka pęcherzowa, w tym rumień wielopostaciowy, zespół
Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często: bóle mięśni, bóle stawów, bóle kończyn, skurcze mięśni, obrzęk stawów, ból pleców. Niezbyt
często: ból szyi, zmęczenie mięśni.
Rzadko: miopatia, zapalenie mięśni, rabdomioliza, problemy dotyczące ścięgien czasami powikłane
zerwaniem ścięgna.
Nieznana: immunozależna miopatia martwicza (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Bardzo rzadko: ginekomastia.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Niezbyt często: złe samopoczucie, osłabienie, bóle w klatce piersiowej, obrzęki obwodowe,
zmęczenie, gorączka.

Badania diagnostyczne
Często: nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, zwiększenie stężenia kinazy kreatynowej we
krwi.

Niezbyt często: obecność białych krwinek w moczu.

Tak jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA w trakcie stosowania atorwastatyny
obserwowano podwyższenie aktywności aminotransferaz w surowicy. Zmiany te były przeważnie
miernie nasilone, przemijające i niewymagające przerwania terapii. Istotne klinicznie (> 3 razy GGN)
zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy wystąpiło u 0,8% pacjentów przyjmujących
atorwastatynę. Było ono zależne od wielkości dawki leku i odwracalne u wszystkich pacjentów.

Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) w surowicy (> 3 razy GGN) zanotowano u 2,5%
pacjentów przyjmujących atorwastatynę. Wyniki te są podobne do otrzymanych w badaniach
klinicznych dla innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Zwiększenie aktywności CK (> 10 razy
GGN) wystąpiło u 0,4% pacjentów otrzymujących atorwastatynę (patrz punkt 4.4).

Dzieci i młodzież

Profil działań niepożądanych u dzieci i młodzieży w wieku od 10 do 17 lat leczonych atorwastatyną
był na ogół podobny do profilu pacjentów, którzy otrzymywali placebo. Najczęściej występującymi
działaniami niepożądanymi odnotowanymi w obydwu grupach, niezależnie od oceny związku
przyczynowego, były zakażenia. Nie stwierdzono istotnego klinicznie wpływu na wzrost i
dojrzewanie płciowe w badaniu klinicznym, trwającym przez okres trzech lat, opartym na ogólnej
ocenie dojrzewania i rozwoju, ocenie na podstawie skali Tannera oraz pomiarze wzrostu i wagi. Profil
bezpieczeństwa i tolerancji u dzieci i młodzieży był podobny do znanego profilu bezpieczeństwa
stosowania atorwastatyny u pacjentów dorosłych.

Baza danych bezpieczeństwa klinicznego zawiera dane dotyczące 520 dzieci leczonych atorwastatyną,
spośród których 7 pacjentów było w wieku < 6 lat, 121 pacjentów w wieku 6–9 lat, a 392 pacjentów w
wieku 10–17 lat. Na podstawie dostępnych danych częstość, rodzaj i nasilenie działań niepożądanych
u dzieci są podobne jak u pacjentów dorosłych.

W trakcie leczenia niektórymi statynami zgłaszano następujące działania niepożądane:

• Zaburzenia seksualne.
• Depresja.
• Pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc, szczególnie w trakcie długotrwałego
leczenia (patrz punkt 4.4).
• Cukrzyca: Częstość zależna od obecności lub braku czynników ryzyka (stężenie glukozy na
czczo ≥ 5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m², zwiększone stężenie triglicerydów, nadciśnienie tętnicze
w wywiadzie).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
e-mail: ndl@urpl.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi
podmiotu odpowiedzialnego

#### 4.9 Przedawkowanie

Nie jest określone specyficzne leczenie w przypadku przedawkowania produktu ATOSTAT. W
przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe i jeśli zachodzi konieczność
zastosować środki podtrzymujące czynności życiowe. Należy monitorować czynność wątroby i
aktywność kinazy kreatynowej (CK). Hemodializa nie zwiększy w znaczącym stopniu klirensu
atorwastatyny, gdyż lek wiąże się w dużym stopniu z białkami osocza.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki modyfikujące stężenie lipidów, inhibitory reduktazy HMG-CoA
Kod ATC: C10AA05.

Atorwastatyna jest selektywnym, kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA - enzymu
ograniczającego szybkość syntezy cholesterolu, katalizującego przemianę 3-hydroksy-3-
metyloglutarylokoenzymu A do mewalonianu będącego prekursorem steroli, w tym cholesterolu. W
wątrobie triglicerydy i cholesterol są wbudowywane w lipoproteiny bardzo niskiej gęstości (VLDL) i
przenoszone w osoczu do tkanek obwodowych. Powstające z VLDL lipoproteiny niskiej gęstości
(LDL), są katabolizowane głównie za pośrednictwem receptorów o wysokim powinowactwie do LDL
(receptorów LDL).

Atorwastatyna zmniejsza stężenie cholesterolu w osoczu i lipoprotein w surowicy poprzez hamowanie
reduktazy HMG-CoA, co w efekcie hamuje biosyntezę cholesterolu w wątrobie i prowadzi do
zwiększenia liczby receptorów LDL na powierzchni błony komórkowej hepatocytów nasilając w ten
sposób wychwyt i katabolizm LDL.

Atorwastatyna zmniejsza wytwarzanie LDL oraz ilość cząsteczek LDL. Atorwastatyna prowadzi do
nasilonego i utrzymującego się wzrostu aktywności receptora LDL i jednocześnie do korzystnych
zmian jakościowych krążących cząsteczek LDL. Atorwastatyna skutecznie zmniejsza LDL-C u
pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, którzy zazwyczaj nie reagują na leczenie
zmniejszające stężenie lipidów we krwi.

W badaniu nad zależnością odpowiedzi od wielkości dawki wykazano, że atorwastatyna zmniejsza
stężenie całkowitego cholesterolu (30-46%), LDL-C (41-61%), apolipoproteiny B (34-50%) i
triglicerydów (14-33%). Powoduje też różnie nasilone zwiększenie stężenia HDL-C i apolipoproteiny
A1. Wyniki te potwierdzają się w przypadku pacjentów z heterozygotyczną hipercholesterolemią
rodzinną, postaciami hipercholesterolemii innymi niż rodzinna oraz hiperlipidemiami mieszanymi, w
tym u pacjentów z cukrzycą insulinoniezależną.

Udowodniono, że obniżenie stężenia całkowitego cholesterolu, LDL-C i apolipoproteiny B zmniejsza
ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych i śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych.

Homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna

Do wieloośrodkowego, 8-tygodniowego otwartego badania prowadzonego z wykorzystaniem
procedury „compassionate use", z opcjonalną fazą dodatkową o zmiennej długości, włączono 335
pacjentów, z których 89 zidentyfikowano, jako osoby z homozygotyczną hipercholesterolemią
rodzinną. U tych 89 pacjentów średnia procentowa redukcja poziomu LDL-C wyniosła około 20%.
Atorwastatynę podawano w dawkach do 80 mg/dobę.

Miażdżyca
W badaniu REVERSAL (ang. Reversing Atherosclerosis with Aggressive Lipid-Lowering Study)
wpływ intensywnego leczenia hipolipemizującego atorwastatyną w dawce 80 mg w porównaniu ze

standardowym leczeniem hipolipemizującym prawastatyną w dawce 40 mg na miażdżycę tętnic
wieńcowych oceniano za pomocą ultrasonografii wewnątrznaczyniowej (IVUS), u pacjentów z
chorobą wieńcową podczas angiografii. W tym randomizowanym, wieloośrodkowym badaniu
kontrolowanym z zastosowaniem podwójnie ślepej próby, IVUS wykonywano podczas pierwszej
wizyty oraz po 18 miesiącach leczenia u 502 pacjentów. W grupie leczonej atorwastatyną (n=253) nie
stwierdzono progresji miażdżycy.

Mediana procentowej zmiany całkowitej objętości blaszek miażdżycowych w stosunku do wartości
wyjściowych (główny punkt końcowy badania) wynosiła -0,4% (p=0,98) w grupie leczonej
atorwastatyną i +2,7% (p=0,001) w grupie leczonej prawastatyną (n=249). Kiedy skuteczność
atorwastatyny porównano do skuteczności prawastatyny, różnica okazała się statystycznie znamienna
(p=0,02). W tym badaniu nie analizowano wpływu intensywnego leczenia hipolipemizującego na
krążeniowe punkty końcowe (takie jak konieczność przeprowadzenia rewaskularyzacji, zawał mięśnia
sercowego niezakończony zgonem, zgon wieńcowy).

W grupie leczonej atorwastatyną stężenie LDL-C uległo zmniejszeniu z wartości wyjściowej
wynoszącej średnio 3,89 ± 0,7 mmol/l (150 ± 28 mg/dl) do wartości wynoszącej średnio 2,04 ± 0,8
mmol/l (78,9 ± 30 mg/dl), a w grupie leczonej prawastatyną - z wartości wyjściowej wynoszącej
średnio 3,89 ± 0,7 mmol/l (150 ± 26 mg/dl) do wartości wynoszącej średnio 2,85 ± 0,7 mmol/l (110 ±
26 mg/dl) (p<0,0001). Atorwastatyna powodowała też znamienne zmniejszenie średniego stężenia
całkowitego cholesterolu o 34,1% (prawastatyna o 18,4%, p<0,0001), średniego stężenia TG o 20%
(prawastatyna o 6,8%, p<0,0009) i średniego stężenia apolipoproteiny B o 39,1% (prawastatyna o
22,0%, p<0,0001). Stosowanie atorwastatyny prowadziło do zwiększenia średniego stężenia HDL-C o
2,9% (po prawastatynie o 5,6%, wartość p nieznamienna statystycznie). W grupie leczonej
atorwastatyną stwierdzono ponadto zmniejszenie stężenia CRP średnio o 36,4%, podczas gdy w
grupie leczonej prawastatyną spadek ten wynosił średnio 5,2% (p<0,0001).

Ponieważ opisane wyniki uzyskano po dawce 80 mg, nie można ich ekstrapolować na mniejsze dawki.

Profile bezpieczeństwa i tolerancji obu leków były porównywalne.
W tym badaniu nie analizowano wpływu intensywnego leczenia hipolipemizującego na główne
krążeniowe punkty końcowe. Dlatego też, znaczenie kliniczne tych wyników z uwzględnieniem
pierwotnej oraz wtórnej prewencji epizodów sercowo-naczyniowych nie jest znane.

Ostry zespół wieńcowy

W badaniu MIRACL poddano ocenie stosowanie atorwastatyny w dawce 80 mg u 3086 pacjentów
(atorwastatyna: n=1538; placebo: n=1548) z ostrym zespołem wieńcowym (zawał mięśnia sercowego
bez załamka Q, niestabilna dławica piersiowa). Leczenie rozpoczynano w fazie ostrej po przyjęciu do
szpitala i prowadzono przez okres 16 tygodni. Podawanie atorwastatyny w dawce 80 mg/dobę
wydłużało czas do osiągnięcia złożonego głównego punktu końcowego, na który składały się: zgon
bez względu na przyczynę, zawał mięśnia sercowego niezakończony zgonem, zatrzymanie akcji serca
zakończone udaną resuscytacją lub dławica piersiowa z towarzyszącymi cechami niedokrwienia
mięśnia sercowego wymagająca hospitalizacji, co wskazywało na redukcję ryzyka rzędu 16%
(p=0,048). Do tego działania najbardziej przyczyniło się zmniejszenie o 26% częstości ponownych
hospitalizacji z powodu dławicy piersiowej z cechami niedokrwienia mięśnia sercowego (p=0,018). W
przypadku żadnego z pozostałych drugorzędowych punktów końcowych nie osiągnięto poziomu
znamienności statystycznej (łącznie -placebo: 22,2%, atorwastatyna: 22,4%).

Profil bezpieczeństwa stosowania atorwastatyny w badaniu MIRACL pokrywał się z profilem
opisanym w punkcie 4.8.

Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym

Wpływ atorwastatyny na zakończoną zgonem i niezakończoną zgonem chorobę wieńcową oceniano w
randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu z zastosowaniem podwójnie ślepej próby
ASCOT-LLA (ang. Anglo-Scandinavian Cardiac Outcomes Trial Lipid Lowering Arm). W badaniu
uczestniczyli pacjenci z nadciśnieniem tętniczym, w wieku 40 - 79 lat, z ujemnym wywiadem w
kierunku zawału mięśnia sercowego oraz leczenia dławicy piersiowej, oraz ze stężeniem cholesterolu
całkowitego wynoszącym < 6,5 mmol/l (251 mg/dl). U wszystkich pacjentów stwierdzono
przynajmniej 3 spośród wcześniej ustalonych czynników ryzyka sercowo-naczyniowego: płeć męską,
wiek > 55 lat, palenie tytoniu, cukrzycę, dodatni wywiad w kierunku występowania choroby
wieńcowej u krewnego pierwszego stopnia, TC:HDL-C > 6, chorobę naczyń obwodowych, przerost
lewej komory, przebyty incydent mózgowo-naczyniowy, swoiste zmiany w EKG, białkomocz lub
albuminurię. Nie u wszystkich pacjentów włączonych do badania ryzyko pierwszego zdarzenia
sercowo-naczyniowego oceniano na wysokie.

Pacjenci otrzymywali leki przeciwnadciśnieniowe (w schemacie opartym albo na amlodypinie, albo na
atenololu) i atorwastatynę w dawce 10 mg na dobę (n=5168) lub placebo (n=5137).

Stopień redukcji ryzyka bezwzględnego i względnego w wyniku stosowania atorwastatyny
przedstawiał się następująco:

Zdarzenie Redukcja
względnego
ryzyka (%)

Liczba zdarzeń
(atorwastatyna
vs placebo)

Redukcja
bezwzględnego
ryzyka1 (%)

Wartość p

Zakończona zgonem choroba
wieńcowa i zawał mięśnia
sercowego niezakończony
zgonem

36% 100 vs 154 1,1% 0,0005

Zdarzenia sercowonaczyniowe i zabiegi
rewaskularyzacji łącznie

20% 389 vs 483 1,9% 0,0008

Zdarzenia wieńcowe łącznie 29% 178 vs 247 1,4% 0,0006

W oparciu o różnicę w zakresie częstości poszczególnych zdarzeń mających miejsce w okresie
obserwacyjnym, którego mediana czasu trwania wynosiła 3,3 roku

Śmiertelność całkowita oraz śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych nie uległy znamiennemu
zmniejszeniu (śmiertelność całkowita: 185 zgonów w grupie leczonej atorwastatyną i 212 w grupie
placebo, p=0,17; śmiertelność z przyczyn krążeniowych: 74 zgony w grupie leczonej atorwastatyną i
82 w grupie placebo, p=0,51). W analizie w podgrupach wydzielonych ze względu na płeć (81%
mężczyzn, 19% kobiet) stwierdzono korzystne działanie atorwastatyny u mężczyzn, lecz nie u kobiet -
prawdopodobnie ze względu na niską częstość incydentów w podgrupie kobiet. Choć śmiertelność
całkowita i śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych były liczbowo wyższe u kobiet
(śmiertelność całkowita: 38 zgonów w grupie leczonej atorwastatyną i 30 w grupie placebo;
śmiertelność z przyczyn krążeniowych: 17 zgonów w grupie leczonej atorwastatyną i 12 w grupie
placebo), różnice nie były statystycznie znamienne. Stwierdzono natomiast znamienną zależność
skuteczności leczenia od stosowanego leku przeciwnadciśnieniowego. Ryzyko wystąpienia głównego
punktu końcowego (zakończona zgonem choroba wieńcowa i zawał mięśnia sercowego
niezakończony zgonem) uległo bowiem znamiennej redukcji w wyniku stosowania atorwastatyny u
pacjentów leczonych amlodypiną [HR 0,47 (0,32-0,69), p=0,00008], czego nie obserwowano w
przypadku pacjentów leczonych atenololem [HR 0,83 (0,59-1,17), p=0,287].

Wpływ atorwastatyny na zakończoną zgonem i niezakończoną zgonem chorobę układu sercowonaczyniowego oceniano też w badaniu CARDS (ang. Collaborative Atorvastatin Diabetes Study),
które było randomizowanym, wieloośrodkowym, kontrolowanym placebo badaniem prowadzonym w
warunkach podwójnie ślepej próby u pacjentów z cukrzycą typu 2, w wieku od 40 do 75 lat, z
ujemnym wywiadem w kierunku chorób układu krążenia oraz stężeniem LDL-C wynoszącym < 4,14

mmol/l (< 160 mg/dl) i stężeniem TG wynoszącym < 6,78 mmol/l (< 600 mg/dl). U wszystkich
pacjentów stwierdzano przynajmniej jeden z następujących czynników ryzyka: nadciśnienie tętnicze,
aktualne palenie tytoniu, retinopatię, mikroalbuminurię lub makroalbuminurię.

Pacjenci otrzymywali atorwastatynę w dawce 10 mg na dobę (n=1428), albo placebo (n=1410) przez
okres obserwacyjny, którego mediana czasu trwania wynosiła 3,9 lat.

Stopień redukcji ryzyka bezwzględnego i względnego w wyniku stosowania atorwastatyny
przedstawiał się następująco:

Zdarzenie Redukcja
względnego
ryzyka (%)

Liczba zdarzeń
(atorwastatyna
vs placebo)

Redukcja
bezwzględnego
ryzyka1(%)

Wartość
p

Duże zdarzenia sercowonaczyniowe (zakończony
lub niezakończony zgonem
ostry zawał mięśnia
sercowego, niemy zawał
mięśnia sercowego, zgon z
powodu ostrej postaci
choroby wieńcowej,
niestabilna dławica
piersiowa, CABG, PTCA,
rewaskularyzacja, udar
mózgu)

37% 83 vs 127 3,2% 0,0010

Zawał mięśnia sercowego
(zakończony lub
niezakończony zgonem
ostry zawał mięśnia
sercowego, niemy zawał
mięśnia sercowego)

42% 38 vs 64 1,9% 0,0070

Udary mózgu (zakończone i
niezakończone zgonem)
48% 21 vs 39 1,3% 0,0163

W oparciu o różnicę w zakresie częstości poszczególnych zdarzeń mających miejsce w
okresie obserwacyjnym, którego mediana czasu trwania wynosiła 3,9 lat.
CABG = pomostowanie aortalno-wieńcowe, PTCA = przezskórna angioplastyka wieńcowa.

Nie stwierdzono żadnych różnic w skuteczności leczenia w zależności od płci, wieku ani wyjściowego
stężenia LDL-C. Stwierdzono korzystną tendencję, jeżeli chodzi o wskaźnik śmiertelności (82 zgony
w grupie placebo i 61 zgonów w grupie leczonej atorwastatyną, p=0,0592).

Ponowny udar mózgu

W badaniu Stroke Prevention by Aggressive Reduction in Cholesterol Levels (SPARCL) oceniano
wpływ podawania atorwastatyny w dawce 80 mg na dobę lub placebo na występowanie udaru mózgu
u 4731 pacjentów z udarem mózgu lub przemijającym napadem niedokrwiennym (TIA) przebytymi w
ciągu ostatnich 6 miesięcy, bez choroby niedokrwiennej serca (CHD) w wywiadzie. Pacjenci byli w
60% płci męskiej, w wieku 21-92 lata (średni wiek: 63 lata). Średnie wyjściowe stężenie LDL
wynosiło u nich 133 mg/dl (3,4 mmol/l). Średnie stężenie LDL-C wynosiło 73 mg/dl (1,9 mmol/l) w
trakcie leczenia atorwastatyną i 129 mg/dl (3,3 mmol/l) w trakcie stosowania placebo. Mediana okresu
obserwacji wynosiła 4,9 roku.

Podawanie atorwastatyny w dawce 80 mg prowadziło do zmniejszenia ryzyka wystąpienia
pierwszorzędowego punktu końcowego w postaci udaru mózgu prowadzącego lub nieprowadzącego
do zgonu o 15% (HR 0,85; 95% CI, 0,72-1,00; p=0,05 lub 0,84; 95% CI, 0,71-0,99; p=0,03 po
korekcie uwzględniającej czynniki wyjściowe) w porównaniu do placebo. Umieralność ze wszystkich
przyczyn wyniosła 9,1% (216/2365) w grupie leczonej atorwastatyną w porównaniu do 8,9%
(211/2366) w grupie otrzymującej placebo.

Analiza post hoc wykazała, że stosowanie atorwastatyny w dawce 80 mg prowadziło do zmniejszenia
częstości występowania udarów niedokrwiennych (218/2365, 9,2% wobec 274/2366, 11,6%, p=0,01) i
do zwiększenia częstości występowania udarów krwotocznych (55/2365, 2,3% wobec 33/2366, 1,4%,
p=0,02) w porównaniu do placebo.

• Stwierdzono zwiększenie ryzyka udaru krwotocznego wśród pacjentów z przebytym udarem
tego typu w momencie włączenia do badania (7/45 w grupie leczonej atorwastatyną wobec
2/48 w grupie otrzymującej placebo; HR 4,06; 95% CI, 0,84-19,57), przy czym w obu
grupach obserwowano podobne ryzyko udaru niedokrwiennego (3/45 dla grupy leczonej
atorwastatyną w porównaniu do 2/48 dla grupy otrzymującej placebo; HR 1,64; 95% CI,
0,27-9,82).

• Stwierdzono zwiększenie ryzyka udaru krwotocznego wśród pacjentów z przebytym udarem
lakunarnym w momencie włączenia do badania (20/708 w grupie leczonej atorwastatyną
wobec 4/701 w grupie otrzymującej placebo; HR 4,99; 95% CI, 1,71-14,61), jednak
równocześnie u osób tych obserwowano obniżenie ryzyka udaru niedokrwiennego (79/708 w
grupie leczonej atorwastatyną wobec 102/701 w grupie otrzymującej placebo; HR 0,76; 95%
CI, 0,57-1,02). Możliwe, że u pacjentów z przebytym udarem lakunarnym, którzy otrzymują
atorwastatynę w dawce 80 mg/dobę, stwierdza się zwiększenie ryzyka udaru „netto”.

W podgrupie pacjentów z przebytym udarem krwotocznym umieralność ogólna wynosiła 15,6%
(7/45) w populacji leczonej atorwastatyną wobec 10,4% (5/48) w populacji placebo. W podgrupie
pacjentów z przebytym udarem lakunarnym umieralność ze wszystkich przyczyn wynosiła 10,9%
(77/708) po leczeniu atorwastatyną wobec 9,1% (64/701) po zastosowaniu placebo.

Dzieci i młodzież

Heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna u dzieci w wieku 6-17 lat

W 8-tygodniowym, otwartym badaniu dokonano oceny właściwości farmakokinetycznych,
farmakodynamicznych oraz profilu bezpieczeństwa i tolerancji atorwastatyny u dzieci i młodzieży z
genetycznie potwierdzoną heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną i początkowym stężeniem
LDL-C ≥4 mmol/l. Do badania włączono w sumie 39 dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat.
Kohorta A liczyła 15 dzieci w wieku 6–12 lat w stadium 1 w skali Tannera. Kohorta B liczyła 24
dzieci w wieku 10–17 lat w stadium ≥2 w skali Tannera.

Początkowa dawka atorwastatyny w Kohorcie A wynosiła 5 mg w postaci tabletki do rozgryzania i
żucia na dobę, a w Kohorcie B 10 mg w postaci tabletki na dobę. Dawka atorwastatyny była
podwajana, jeśli u pacjenta nie osiągnięto docelowego stężenia LDL-C <3,35 mmol/l w tygodniu 4
oraz jeśli lek był dobrze tolerowany.

W tygodniu 2 u wszystkich pacjentów zaobserwowano zmniejszenie średnich wartości LDL-C, TC,
VLDL-C i Apo B. U pacjentów, którym podawano dawkę podwójną, obserwowano dodatkowe
zmniejszenie już po 2 tygodniach, podczas pierwszej oceny po zwiększeniu dawki.Średnie procentowe
zmniejszenie wartości parametrów lipidów było podobne w obu kohortach, niezależnie od tego czy
pacjenci przyjmowali dawkę początkową czy dawkę podwójną. W tygodniu 8 średnia procentowa
zmiana w stosunku do początkowego stężenia LDL-C i TC wynosiła odpowiednio około 40% i 30% w
całym zakresie dawkowania.

W drugim otwartym badaniu klinicznym prowadzonym u jednej grupy pacjentów wzięło udział 271
dzieci i młodzieży, zarówno płci męskiej, jak i żeńskiej, w wieku od 6 do 15 lat z heterozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną. Uczestnicy badania byli leczeni atorwastatyną przez okres do trzech
lat. Warunkiem włączenia do badania było występowanie potwierdzonej heterozygotycznej
hipercholesterolemii rodzinnej i początkowe stężenie LDL-C ≥ 4 mmol/l (około 152 mg/dl). W
badaniu wzięło udział 139 dzieci w stadium rozwojowym 1 w skali Tannera (w wieku od 6 do 10 lat).
Początkowa dawka atorwastatyny u dzieci poniżej 10 lat wynosiła 5 mg (raz na dobę w postaci
tabletki do rozgryzania i żucia). Początkowa dawka atorwastatyny u dzieci w wieku 10 lat i starszych
wynosiła 10 mg (raz na dobę). U wszystkich dzieci istniała możliwość zwiększenia dawki do
osiągnięcia docelowego stężenia LDL-C < 3,35 mmol/l. Średnia ważona dawka u dzieci w wieku od 6
do 9 lat wynosiła 19,6 mg, natomiast średnia ważona dawka u dzieci w wieku 10 lat i starszych
wynosiła 23,9 mg.

Średnia (+/- SD) wyjściowa wartość LDL-C wynosiła 6,12 (1,26) mmol/l, co w przybliżeniu równe
było 233 (48) mg/dl. Ostateczne wyniki przedstawia tabela 3.

Uzyskane dane potwierdziły brak wpływu produktu leczniczego na którykolwiek z parametrów
wzrostu i rozwoju (tj. wzrost, wagę, wskaźnik BMI, stadium rozwoju według skali Tannera, ocenę
ogólnego rozwoju i dojrzewania) u dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią
rodzinną leczonych atorwastatyną przez okres trwania badania obejmujący 3 lata. Nie odnotowano
wpływu produktu leczniczego na wzrost, wagę ani BMI u pacjentów podzielonych według wieku, płci
i wizyt.
TABELA 3 Działanie atorwastatyny obniżające stężenie lipidów u dorastających chłopców i
dziewcząt z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (mmol/l)
Punkt
czasowy
N TC (SD) LDL-C (SD) HDL-C (SD) TG (SD) Apo B (SD)#

Początek
badania
271 7,86 (1,30) 6,12 (1,26) 1,314 (0,2663) 0,93 (0,47) 1,42 (0,28)**

Miesiąc 30 206 4,95 (0,77)* 3,25 (0,67) 1,327 (0,2796) 0,79 (0,38)* 0,90 (0,17)*
Miesiąc
36/ET
240 5,12 (0,86) 3,45 (0,81) 1,308 (0,2739) 0,78 (0,41) 0,93 (0,20)***

TC = cholesterol całkowity; LDL-C = lipoproteina o niskiej gęstości C; HDL-C = lipoproteina o wysokiej gęstości C; TG =
trójglicerydy; Apo B = apolipoproteina B; „Miesiąc 36/ET” obejmował dane z ostatniej wizyty w przypadku pacjentów, którzy
zakończyli swój udział w badaniu przed ustalonym punktem czasowym 36 miesięcy, jak również pełne dane z 36 miesięcy w
przypadku pacjentów, którzy uczestniczyli w badaniu przez 36 miesięcy; „*”= Miesiąc 30 N dla tego parametru wyniosła 207;
„**”= Początek badania N dla tego parametru wyniosła 270; „***” = Miesiąc 36/ET N dla tego parametru wyniosła 243; „#”=g/l
dla Apo B.

Heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna u dzieci w wieku 10–17 lat

W podwójnie ślepym badaniu kontrolowanym placebo, po którym nastąpiła otwarta faza obserwacji,
wzięło udział 187 chłopców i miesiączkujących dziewcząt w wieku 10–17 lat (średni wiek 14,1 lat) z
heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (FH) lub ciężką hipercholesterolemią. Uczestników
przydzielono losowo do grupy przyjmującej atorwastatynę (n=140) lub placebo (n=47) przez okres 26
tygodni. Przez kolejne 26 tygodni wszyscy uczestnicy przyjmowali atorwastatynę. Przez pierwsze 4
tygodnie podawano dawkę 10 mg atorwastatyny raz na dobę. Jeśli stężenie LDL-C wynosiło >3,36
mmol/l, dawkę zwiększano do 20 mg. Podczas trwającej 26 tygodni podwójnie ślepej fazy badania
atorwastatyna znacząco zmniejszyła całkowite stężenie cholesterolu, cholesterolu LDL, triglicerydów
i apolipoproteiny B w osoczu. Średnia uzyskana wartość cholesterolu LDL wynosiła 3,38 mmol/l
(zakres: 1,81 – 6,26 mmol/l) w grupie przyjmującej atorwastatynę, w porównaniu do 5,91 mmol/l
(zakres: 3,93-9,96 mmol/l) w grupie placebo podczas 26-tygodniowej podwójnie ślepej fazy badania.

W dodatkowym badaniu atorwastatyny i kolestypolu u pacjentów w wieku 10–18 lat z
hipercholesterolemią wykazano, że atorwastatyna (N=25) powodowała znaczne zmniejszenie stężenia
LDL-C w 26 tygodniu (p<0,05) w porównaniu do kolestypolu (N=31).

W badaniu dotyczącym stosowania produktu leczniczego w wyjątkowych przypadkach (ang.
compassionate use) u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią (w tym hipercholesterolemią
homozygotyczną) wzięło udział 46 dzieci leczonych atorwastatyną w dawce zależnej od reakcji na lek
(niektórzy pacjenci otrzymywali 80 mg atorwastatyny na dobę). Badanie było prowadzone przez 3
lata: stężenie cholesterolu LDL zmniejszyło się o 36%.

Nie ustalono długoterminowej skuteczności leczenia atorwastatyną w okresie dziecięcym, skutkującej
zmniejszeniem zachorowalności i śmiertelności u dorosłych.

Europejska Agencja ds. Produktów Leczniczych zniosła obowiązek zgłaszania wyników badań nad
atorwastatyną u dzieci w wieku od 0 do poniżej 6 lat w leczeniu heterozygotycznej
hipercholesterolemii i u dzieci w wieku od 0 do poniżej 18 lat w leczeniu homozygotycznej
hipercholesterolemii rodzinnej, hipercholesterolemii mieszanej, hipercholesterolemii pierwotnej oraz
prewencji zdarzeń sercowo-naczyniowych (patrz punkt 4.2 Dzieci i młodzież).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Atorwastatyna po podaniu doustnym wchłania się szybko, osiągając największe stężenie w osoczu
(C max) w czasie od 1 do 2 godzin. Stopień wchłaniania zwiększa się proporcjonalnie do wielkości
dawki atorwastatyny. Biodostępność atorwastatyny w postaci podawanych doustnie tabletek
powlekanych wynosi 95% do 99% biodostępności atorwastatyny podanej w postaci roztworu do
podawania doustnego. Całkowita biodostępność atorwastatyny wynosi około 12%, a ogólnoustrojowa
aktywność hamująca reduktazę HMG-CoA wynosi około 30%. Mała ogólnoustrojowa dostępność jest
przypisywana usuwaniu leku przez komórki błony śluzowej żołądka i jelit zanim dostanie się on do
krążenia i (lub) szybkiemu metabolizmowi w wątrobie (efekt pierwszego przejścia).

Dystrybucja

Średnia objętość dystrybucji atorwastatyny wynosi około 381 l. Atorwastatyna wiąże się z białkami
osocza > 98%.

Metabolizm

Atorwastatyna jest metabolizowana przez cytochrom P450 3A4 do orto- i para-hydroksylowych
pochodnych oraz różnych produktów beta-oksydacji. Niezależnie od istnienia innych szlaków
metabolicznych produkty te są dalej metabolizowane na drodze glukuronidacji. W badaniach in
vitro hamowanie reduktazy HMG-CoA przez orto- i parahydroksylowe metabolity jest równoważne z
tym obserwowanym w przypadku atorwastatyny. W przybliżeniu 70% stwierdzanej w krwi krążącej
aktywności hamującej reduktazę HMG-CoA przypisuje się aktywnym metabolitom.

Eliminacja

Atorwastatyna jest metabolizowana w wątrobie i (lub) poza nią, natomiast wydalana jest głównie z
żółcią. Atorwastatyna nie podlega w sposób istotny wątrobowo-jelitowej recyrkulacji. Średni okres
półtrwania atorwastatyny u ludzi wynosi około 14 godzin. Okres półtrwania działania hamującego
reduktazę HMG-CoA wynosi około 20 do 30 godzin ze względu na wpływ aktywnych metabolitów.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

Stężenie atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów w osoczu jest większe u zdrowych osób w
podeszłym wieku niż u młodych dorosłych, zaś działanie zmniejszające stężenie lipidów było
porównywalne w obu grupach.

Dzieci i młodzież

W otwartym, 8-tygodniowym badaniu z udziałem dzieci (w wieku 6–17 lat) w stadium 1 w skali
Tannera (N=15) i stadium ≥2 w skali Tannera (N=24) z heterozygotyczną hipercholesterolemią
rodzinną i początkowym stężeniem LDL-C ≥4 mmol/l, podawano odpowiednio 5 lub 10 mg
atorwastatyny w tabletkach do rozgryzania i żucia albo 10 lub 20 mg atorwastatyny w tabletkach
powlekanych raz na dobę. Jedyną istotną współzmienną w populacyjnej analizie farmakokinetycznej
atorwastatyny była masa ciała. Klirens atorwastatyny podawanej doustnie u dzieci był podobny do
obserwowanego u pacjentów dorosłych po wykonaniu skalowania allometrycznego z uwzględnieniem
masy ciała. Obserwowano spójne spadki stężenia LDL-C i TC w całym zakresie dawek atorwastatyny
i o-hydroksyatorwastatyny.

Płeć
Stężenia atorwastatyny i jej czynnych metabolitów różnią się u kobiet i u mężczyzn (u kobiet Cmax jest
około 20% większe niż u mężczyzn, natomiast AUC jest o 10% mniejsze niż u mężczyzn). Różnice te
nie miały istotnego znaczenia klinicznego, nie wystąpiły znaczące klinicznie różnice we wpływie na
stężenie lipidów u kobiet i mężczyzn.

Zaburzenia czynności nerek
Niewydolność nerek nie wpływa na stężenie atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów w osoczu ani
na jej skuteczność działania na gospodarkę lipidową.

Zaburzenia czynności wątroby
Stężenie atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów w osoczu jest znacznie zwiększone (Cmax około
16 razy i AUC około 11 razy) u pacjentów z przewlekłym poalkoholowym uszkodzeniem wątroby
(Child-Pugh B).

Polimorfizm SLOC1B1:

W wychwytywaniu przez wątrobę wszystkich inhibitorów reduktazy HMG-CoA, w tym
atorwastatyny, bierze udział transporter OATP1B1. U pacjentów z polimorfizmem SLCO1B1
występuje ryzyko zwiększonej ekspozycji na atorwastatynę, co może prowadzić do podwyższonego
ryzyka rabdomiolizy (patrz punkt 4.4). Polimorfizm w genie kodującym OATP1B1 (SLCO1B1
c.521CC) jest związany z 2,4-krotnie wyższą ekspozycją na atorwastatynę (AUC) niż u osób nie
będących nosicielami tego wariantu genotypu (c.521TT). U takich pacjentów możliwe jest także
wystąpienie genetycznie upośledzonego wychwytu atorwastatyny przez wątrobę. Możliwy wpływ na
skuteczność leku jest nieznany.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Nie wykazano potencjału mutagennego ani klastogennego atorwastatyny w serii 4 testów in vitro i 1
badaniu in vivo. Nie stwierdzono działania karcinogennego atorwastatyny u szczurów, jednakże w
przypadku stosowania wyższych dawek u myszy (uzyskano AUC 0-24h 6-11 razy wyższe niż u ludzi
przy zastosowaniu najwyższej zalecanej dawki) stwierdzono występowanie gruczolaków
wątrobowokomórkowych u samców i raków wątrobowokomórkowych u samic.

Dowody uzyskane z badań na zwierzętach wskazują, że inhibitory reduktazy HMG-CoA mogą
wpływać na rozwój zarodków i płodu. U szczurów, królików i psów atorwastatyna nie wpływała na
płodność i nie była teratogenna, jednak w przypadku stosowania toksycznych dawek u samic
ciężarnych, u szczurów i królików zaobserwowano toksyczność dla płodu. W przypadku zastosowania
u ciężarnych samic wysokich dawek atorwastatyny odnotowano opóźniony rozwój potomstwa
szczurów oraz obniżoną przeżywalność poporodową. U szczurów istnieją dowody na przenikanie leku
przez łożysko. Osoczowe stężenia atorwastatyny u szczurów są zbliżone do tych w mleku. Nie
wiadomo jednak, czy atorwastatyna lub jej metabolity są wydzielane do mleka ludzkiego.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki
Mannitol
Sodu laurylosiarczan
Krzemionka koloidalna bezwodna
Sodu węglan
Butylohydroksyanizol
Celuloza mikrokrystaliczna
Kroskarmeloza sodowa
Magnezu stearynian

Otoczka Sepifilm LP 010
Hypromeloza 15cP
Celuloza mikrokrystaliczna
Kwas stearynowy

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blister aluminiowy zamknięty folią aluminiową termozgrzewalną.
Atostat jest dostępny w opakowaniach zawierających 30 tabletek w tekturowym pudełku.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi
przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

ARTESPHARM Sp z o.o.
Solec 81 B, lok. A-51,
00-382 Warszawa, Polska

### 8. NUMER(-Y) POZWOLENIA(Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr:

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
/DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.