# Calipra

> Atorwastatyna · 40 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Calipra
- **Nazwa powszechna:** Atorvastatinum
- **Substancja czynna:** [Atorwastatyna](https://apteka.online/odpowiedniki/atorvastatinum)
- **Moc:** 40 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** C10AA05
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 20940
- **Podmiot odpowiedzialny:** Alkaloid - INT d.o.o.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/calipra-tabl-powl-40-mg-alkaloid
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/calipra-tabl-powl-40-mg-alkaloid.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/29428/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/29428/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 30 tabl. | 5909991041342 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Calipra i w jakim celu się go stosuje?
Lek Calipra należy do grupy leków określanych mianem statyn, które są lekami regulującymi poziom
lipidów (substancji tłuszczowych) w organizmie.

Lek Calipra stosowany jest w celu obniżania poziomu lipidów — konkretnie zaś cholesterolu
i triglicerydów — we krwi w sytuacjach, w których dieta i zmiany trybu życia nie przyniosły
oczekiwanych skutków. Jeśli pacjent jest narażony na zwiększone ryzyko rozwoju chorób serca, lek
Calipra można też stosować w celu obniżenia tego ryzyka, nawet jeśli poziom cholesterolu jest u
pacjenta prawidłowy. W trakcie stosowania tego leku pacjent powinien stosować standardową dietę
obniżającą poziom cholesterolu.

### 2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Calipra

Kiedy nie przyjmować leku Calipra
– jeśli pacjent ma uczulenie na atorwastatynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienione w punkcie 6),
– jeśli pacjent jednocześnie stosuje glekaprewir z pibrentaswirem w leczeniu wirusowego
zapalenia wątroby typu C,
– jeśli u pacjenta występują lub kiedykolwiek wystąpiły choroby wpływające na czynność
wątroby,
– jeśli u pacjenta stwierdzono nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby i nie
ustalono ich przyczyny,
– u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznych metod zapobiegania ciąży,
– jeśli pacjentka jest w ciąży lub próbuje zajść w ciążę,
– jeśli pacjentka karmi piersią.

2/7

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Calipra należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
− jeśli u pacjenta występuje ciężka niewydolność oddechowa,
– jeśli pacjent przyjmuje lub w ciągu ostatnich 7 dni przyjmował doustnie lub w formie
wstrzyknięć lek o nazwie kwas fusydowy. Przyjmowanie kwasu fusydowego z lekiem Calipra
może doprowadzić do poważnych problemów z mięśniami (określanych mianem rabdomiolizy),
– jeśli pacjent przebył udar mózgu z krwotokiem wewnątrzmózgowym lub gdy w mózgu
znajduje się niewielka ilość płynu z poprzedniego udaru,
– jeśli pacjent ma problemy z nerkami,
– jeśli u pacjenta występuje niedoczynność tarczycy,
– jeśli u pacjenta występuje lub występowała miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie
mięśni, w tym w niektórych przypadkach mięśni biorących udział w oddychaniu) lub miastenia
oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oczu), ponieważ statyny mogą czasami nasilać
objawy choroby lub prowadzić do wystąpienia miastenii (patrz punkt 4),
– w przypadku powtarzających się lub niewyjaśnionych bólów mięśni bądź dolegliwości mięśni
w przeszłości u pacjenta lub u osób spokrewnionych,
– jeśli u pacjenta, podczas stosowania innych leków obniżających poziom lipidów we krwi
(np. innych leków z grupy statyn bądź leków z grupy fibratów), występowały w przeszłości
problemy z mięśniami,
– jeśli pacjent regularnie wypija duże ilości alkoholu,
– jeśli u pacjenta występowały w przeszłości choroby wątroby,
– jeśli pacjent jest w wieku powyżej 70 lat,
– gdy osłabienie mięśni utrzymuje się. W celu rozpoznania i leczenia tej dolegliwości konieczne
może być wykonanie dodatkowych badań i przyjmowanie dodatkowych leków.

Jeśli którekolwiek z powyższych zastrzeżeń mają zastosowanie u pacjenta, to aby ustalić grożące
pacjentowi ryzyko wystąpienia działań niepożądanych dotyczących mięśni, lekarz zleci badanie krwi
zanim pacjent rozpocznie stosowanie omawianego leku i najprawdopodobniej również w trakcie
stosowania omawianego leku. Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych w obrębie mięśni, na
przykład tzw. rabdomiolizy (czyli patologicznego rozpadu mięśni szkieletowych), jest większe, kiedy
łącznie z omawianym lekiem przyjmowane są określone inne leki (patrz punkt 2 — „Calipra a inne
leki”).

W trakcie stosowania omawianego leku lekarz będzie uważnie monitorował stan pacjenta pod kątem
cukrzycy lub zwiększenia ryzyka zachorowania na cukrzycę. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że
pacjent może być narażony na ryzyko zachorowania na cukrzycę, jeśli stwierdza się u niego wysoki
poziom cukru i substancji tłuszczowych we krwi, jeśli pacjent ma nadwagę i jeśli pacjent ma
nadciśnienie tętnicze.

Calipra a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Pewne inne leki mogą wpływać na działanie leku Calipra. Również lek Calipra może też wpływać na
działanie pewnych innych leków. W wyniku tego rodzaju interakcji może dojść do obniżenia
skuteczności jednego z tych leków albo obu z nich. Może też dojść do zwiększenia ryzyka wystąpienia
działań niepożądanych lub do zwiększenia nasilenia działań niepożądanych, w tym poważnego
uszkodzenia mięśni, znanego jako rabdomioliza, opisanego w punkcie 4. Szczególnie ważne jest
poinformowanie lekarza, jeśli pacjent przyjmuje:

– leki stosowane w celu zmiany funkcjonowania układu odpornościowego, np. cyklosporynę,
– niektóre antybiotyki i leki przeciwgrzybicze, np. erytromycynę, klarytromycynę, telitromycynę,
ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, flukonazol, pozakonazol, ryfampicynę, kwas fusydowy,
– inne leki regulujące poziom lipidów (czyli substancji tłuszczowych) we krwi, np. gemfibrozyl,
inne leki z grupy fibratów, kolestypol,
– niektóre leki z grupy antagonistów wapnia stosowane w leczeniu dławicy piersiowej (bólu
w klatce piersiowej) lub nadciśnienia tętniczego, np. amlodypinę, diltiazem,

3/7

– leki regulujące rytm serca, np. digoksynę, werapamil, amiodaron,
– letermowir, lek stosowany w celu zapobiegania chorobie powodowanej przez wirus
cytomegalii,
– leki stosowane w leczeniu zakażenia HIV, np. rytonawir, lopinawir, atazanawir, indynawir,
darunawir, typranawir w połączeniu z rytonawirem itp.,
– niektóre leki stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C, np. telaprewir,
boceprewir oraz lek złożony zawierający elbaswir z grazoprewirem, ledypaswir z
sofosbuwirem,
– daptomycyna (lek stosowany w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i jej tkanek oraz
spowodowanych bakteriami znajdującymi się we krwi),
– inne leki wchodzące w interakcje z atorwastatyną, w tym: ezetymib (lek obniżający poziom
cholesterolu), warfarynę (lek zmniejszający krzepliwość krwi), doustne środki antykoncepcyjne,
styrypentol (lek przeciwdrgawkowy stosowany w padaczce), cymetydynę (lek stosowany
w zgadze i chorobie wrzodowej), fenazon (lek przeciwbólowy), kolchicynę (lek niegdyś
stosowany w dnie moczanowej) oraz leki zobojętniające kwas żołądkowy (leki na niestrawność
zawierające glin lub magnez),
– leki bez recepty: preparaty ziela dziurawca,
– jeżeli konieczne jest doustne przyjmowanie kwasu fusydowego do leczenia zakażenia
bakteryjnego, należy tymczasowo odstawić lek Calipra. Lekarz poinformuje, kiedy można
zacząć go ponownie przyjmować. Przyjmowanie leku Calipra z kwasem fusydowym może
w rzadkich przypadkach doprowadzić do osłabienia siły mięśniowej, bolesności lub bólu mięśni
(rabdomioliza). Więcej informacji na temat rabdomiolizy, patrz punkt 4.

Calipra z jedzeniem, piciem i alkoholem
Informacje na temat przyjmowania leku Calipra, patrz punkt 3. Należy pamiętać o poniższych
zaleceniach:

Sok grejpfrutowy
Nie należy spożywać więcej niż jedną lub dwie małe szklanki soku grejpfrutowego na dobę, ponieważ
duże ilości tego soku mogą zmieniać sposób działania omawianego leku.

Alkohol
W okresie stosowania tego leku należy unikać spożywania alkoholu. Więcej informacji — patrz punkt
2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
W ciąży i w okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży, lub gdy
planuje ciążę, przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Nie należy stosować leku Calipra, jeśli pacjentka jest w ciąży lub próbuje zajść w ciążę.
Nie należy stosować leku Calipra u kobiet w wieku rozrodczym, jeśli nie stosują one skutecznych
metod zapobiegania ciąży.
Nie należy stosować leku Calipra, jeśli pacjentka karmi piersią.
Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania leku Calipra w ciąży i okresie karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek ten zwykle nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nie
należy jednak prowadzić pojazdów, jeśli lek ten wpływa na zdolność wykonywania tej
czynności. Nie należy obsługiwać żadnych narzędzi ani maszyn, jeśli stosowanie leku wpływa na
zdolność ich obsługiwania.

Calipra zawiera laktozę jednowodną
Jeśli lekarz stwierdził u pacjenta nietolerancję pewnych cukrów, wówczas pacjent przed przyjęciem
omawianego leku powinien skontaktować się z lekarzem.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

4/7

### 3. Jak przyjmować lek Calipra?
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie
wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Calipra lekarz zaleci pacjentowi przejście na standardową dietę
obniżającą poziom cholesterolu, której pacjent powinien przestrzegać również w trakcie stosowania
tego leku.
Zazwyczaj stosowana dawka początkowa leku Calipra u dorosłych i u dzieci w wieku od 10 lat to
10 mg raz na dobę. Dawkę tę lekarz może zwiększyć, jeśli będzie taka konieczność, aż do osiągnięcia
takiej dawki, jaka jest w przypadku danego pacjenta konieczna. Lekarz będzie dokonywał zmiany
dawki w odstępach nie krótszych niż co 4 tygodnie. Dawka maksymalna leku Calipra wynosi
80 mg raz na dobę.
Tabletki leku Calipra należy połykać w całości, popijając wodą; można je przyjmować o dowolnej
porze dnia z posiłkiem lub bez, albo niezależnie od posiłków. Należy jednak starać się przyjmować
tabletkę codziennie o tej samej porze dnia.
Tabletkę można podzielić na równe dawki.

O tym, jak długo pacjent powinien stosować lek Calipra, decyduje lekarz.
Jeśli pacjent sądzi, że działanie leku Calipra jest zbyt mocne lub zbyt słabe, powinien zwrócić się do
lekarza.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Calipra
Jeśli pacjent przypadkowo zażyje zbyt wiele tabletek leku Calipra (więcej niż zalecona mu przez
lekarza dawka dobowa), wówczas w celu uzyskania porady powinien on się skontaktować z lekarzem
lub najbliższym szpitalem.

Pominięcie przyjęcia leku Calipra
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. W przypadku
pominięcia dawki leku, należy ją zażyć w przewidzianym czasie.

Przerwanie przyjmowania leku Calipra
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku lub w przypadku
zamiaru przerwania przyjmowania leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeśli wystąpi którekolwiek z wymienionych poniżej ciężkich działań niepożądanych lub
objawów, należy przerwać stosowanie tabletek i natychmiast poinformować o tym lekarza lub
zgłosić się na oddział ratunkowy najbliższego szpitala.

Rzadkie działania niepożądane (mogą występować u maksymalnie 1 osoby na 1000):
– Ciężkie reakcje alergiczne powodujące obrzęk twarzy, języka i gardła, który może znacznie
utrudniać oddychanie.
– Poważna choroba skóry przebiegająca z nasilonym łuszczeniem się i obrzękiem skóry,
powstawaniem pęcherzy na skórze, w jamie ustnej, oczach i na narządach płciowych oraz
gorączką. Wysypka skórna z różowo-czerwonymi plamami (niejednolitego koloru), szczególnie
na dłoniach i podeszwach, w przebiegu której mogą tworzyć się na skórze pęcherze.
– Osłabienie siły mięśniowej, bolesność, ból, pęknięcie mięśni lub czerwono-brązowe
zabarwienie moczu. Jeśli w tym samym czasie pojawia się też złe samopoczucie lub wysoka
temperatura, wówczas powodem tych objawów może być rozpad mięśni (fachowo określany
mianem rabdomiolizy). Rozpad mięśni nie zawsze ustępuje, nawet po przerwaniu przyjmowania
atorwastatyny; stan ten może zagrażać życiu i prowadzić do problemów z nerkami.

5/7

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą występować u maksymalnie 1 osoby na 10 000):
– Jeśli u pacjenta wystąpią problemy pod postacią niespodziewanych lub nietypowych krwawień
lub siniaków, wówczas mogą one wskazywać na uszkodzenie wątroby. Należy wówczas jak
najszybciej skonsultować się z lekarzem.
– Objawy podobne do tocznia (w tym wysypka, dolegliwości ze strony stawów i działanie na
komórki krwi).

Inne możliwe działania niepożądane tego leku:

Częste działania niepożądane (mogą występować u maksymalnie 1 osoby na 10):
– nieżyt nosa, ból gardła, krwawienie z nosa,
– reakcje alergiczne,
– zwiększenie poziomu cukru we krwi (jeśli pacjent choruje na cukrzycę, powinien nadal
starannie kontrolować poziom cukru we krwi), zwiększenie poziomu kinazy kreatynowej we
krwi,
– ból głowy,
– nudności, zaparcie, wzdęcia, niestrawność, biegunka,
– bóle stawowe i mięśniowe, dolegliwości bólowe dolnego odcinka kręgosłupa,
– wyniki badań krwi wskazujące na nieprawidłową czynność wątroby.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować u maksymalnie 1 osoby na 100):
– jadłowstręt (utrata apetytu i spadek masy ciała), zwiększenie masy ciała, zmniejszenie poziomu
cukru we krwi (jeśli pacjent choruje na cukrzycę, powinien nadal starannie kontrolować poziom
cukru we krwi),
– koszmary senne, bezsenność,
– zawroty głowy, drętwienie lub mrowienie palców u rąk i stóp, zmniejszenie wrażliwości na ból
lub dotyk, zmiany w odczuwaniu smaku, utrata pamięci, nieostre widzenie, dzwonienie w
uszach i/lub w głowie,
– wymioty, odbijanie się, ból w nadbrzuszu i podbrzuszu, zapalenie trzustki (stan zapalny trzustki
powodujący ból brzucha),
– zapalenie wątroby,
– wysypka, wysypka skórna i swędzenie, pokrzywka, wypadanie włosów,
– ból szyi, osłabienie siły mięśniowej,
– zmęczenie, złe samopoczucie, osłabienie, ból w klatce piersiowej, obrzęki, szczególnie obrzęki
wokół kostek, podwyższona temperatura ciała,
– obecność krwinek białych stwierdzona w badaniach moczu.

Rzadkie działania niepożądane (mogą występować u maksymalnie 1 osoby na 1000):
– zaburzenia widzenia,
– niespodziewane krwawienia lub siniaki,
– cholestaza (żółtaczka, czyli żółtawe zabarwienie skóry i twardówek oczu),
– uszkodzenie ścięgien,
– wysypka, która może wystąpić na skórze, lub owrzodzenia w jamie ustnej (liszajowata reakcja
polekowa),
– fioletowe zmiany skórne (objawy zapalenia naczyń krwionośnych).

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą występować u maksymalnie 1 osoby na 10 000):
– reakcja alergiczna, której objawy mogą obejmować nagle pojawiający się ciężki, świszczący
oddech, ból lub uczucie ściskania w klatce piersiowej, obrzęk powiek, twarzy, warg, jamy
ustnej, języka lub gardła, duszność, zapaść,
– utrata słuchu,
– ginekomastia (powiększenie piersi u mężczyzn).

Działania niepożądane o nieznanej częstości:
– utrzymujące się osłabienie mięśni.

6/7

Możliwe działania niepożądane zgłaszane w przypadku stosowania niektórych leków z grupy statyn
(czyli leków z tej samej grupy co lek Calipra):
– zaburzenia funkcji seksualnych,
– depresja,
– objawy ze strony układu oddechowego, w tym kaszel i/lub duszność, lub gorączka,
– cukrzyca. Ryzyko jej wystąpienia jest większe, jeśli stwierdza się u pacjenta wysoki poziom
cukru i substancji tłuszczowych we krwi, jeśli pacjent ma nadwagę i jeśli pacjent ma
nadciśnienie tętnicze. W trakcie stosowania tego leku lekarz będzie monitorował stan pacjenta.
– miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie mięśni, w tym w niektórych przypadkach
mięśni biorących udział w oddychaniu)
– miastenia oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oka).

Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli u pacjenta występuje osłabienie rąk lub nóg, nasilające się po
okresach aktywności, podwójne widzenie lub opadanie powiek, trudności z połykaniem lub duszności.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane
niewymienione w tej ulotce, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do
Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów
Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Calipra?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pojemniku i opakowaniu
zewnętrznym po skrócie EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Calipra
– Substancją czynną leku jest atorwastatyna.
Jedna tabletka powlekana zawiera 10 mg atorwastatyny (w postaci atorwastatyny wapniowej
trójwodnej).
Jedna tabletka powlekana zawiera 20 mg atorwastatyny (w postaci atorwastatyny wapniowej
trójwodnej).
Jedna tabletka powlekana zawiera 40 mg atorwastatyny (w postaci atorwastatyny wapniowej
trójwodnej).

7/7

Jedna tabletka powlekana zawiera 80 mg atorwastatyny (w postaci atorwastatyny wapniowej
trójwodnej).
– Pozostałe składniki leku to: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, wapnia węglan,
kopowidon VA 64, krospowidon (typ B), kroskarmeloza sodowa, sodu laurylosiarczan,
krzemionka koloidalna bezwodna, talk, magnezu stearynian.
Otoczka (Opadry White Y-1-7000) zawiera: hypromelozę, tytanu dwutlenek (E171), makrogol
400. Jak wygląda lek Calipra i co zawiera opakowanie
10 mg: Lek Calipra 10 mg tabletki powlekane ma postać białych, okrągłych, obustronnie wypukłych
tabletek z linią podziału na jednej stronie i wytłoczoną liczbą „10” na drugiej stronie. Średnica tabletki
wynosi około 7 mm.
20 mg: Lek Calipra 20 mg tabletki powlekane ma postać białych, okrągłych, obustronnie wypukłych
tabletek z linią podziału na jednej stronie i wytłoczoną liczbą „20” na drugiej stronie. Średnica tabletki
wynosi około 9 mm.
40 mg: Lek Calipra 40 mg tabletki powlekane ma postać białych, okrągłych, obustronnie wypukłych
tabletek z linią podziału na jednej stronie i wytłoczoną liczbą „40” na drugiej stronie. Średnica tabletki
wynosi około 11 mm.
80 mg: Lek Calipra 80 mg tabletki powlekane ma postać białych, podłużnych, obustronnie wypukłych
tabletek z linią podziału na jednej stronie i wytłoczoną liczbą „80” na drugiej stronie.
Wymiary tabletki wynoszą około 20 mm × 8 mm.

Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Każda z mocy leku Calipra tabletki powlekane dostępna jest w opakowaniach blistrowych po
30 tabletek.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
ALKALOID-INT d.o.o.
Šlandrova ulica 4
1231 Ljubljana - Črnuče
Słowenia
tel.: 386 1 300 42 90
faks: 386 1 300 42 91
email: info@alkaloid.si

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego i w Zjednoczonym Królestwie (Irlandii Północnej) pod następującymi nazwami:

Bułgaria Calipra 10 mg; 20 mg; 40 mg; 80 mg филмирани таблетки
Węgry Atorvastatin-Teva 10 mg; 20 mg; 40 mg; 80 mg filmtabletta
Polska Calipra
Republika
Słowacka Calipra 10 mg; 20 mg; 40 mg; 80 mg
Słowenia Stavra 10 mg; 20 mg; 40 mg; 80 mg filmsko obložene tablete
Rumunia Stavra 10 mg; 20 mg; 40 mg; 80 mg comprimate filmate
Zjednoczone
Królestwo (Irlandia
Północna)
Atorvastatin 10 mg; 20 mg; 40 mg; 80 mg film-coated tablets

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 10.10.2024

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

1/23

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

CALIPRA, 40 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY i ILOŚCIOWY

Jedna tabletka powlekana zawiera 40 mg atorwastatyny w postaci atorwastatyny wapniowej
trójwodnej.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:

Jedna tabletka powlekana produktu leczniczego Calipra o mocy 40 mg zawiera 183,26 mg laktozy.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletki powlekane

40 mg: Produkt leczniczy Calipra 40 mg tabletki powlekane ma postać białych, okrągłych,
obustronnie wypukłych tabletek z linią podziału na jednej stronie i wytłoczoną liczbą „40” na drugiej
stronie. Średnica tabletki wynosi około 11,0 mm.

Tabletkę można podzielić na równe dawki.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Hipercholesterolemia
Produkt leczniczy Calipra jest stosowany jako uzupełnienie odpowiedniej diety w celu obniżenia
podwyższonego stężenia cholesterolu całkowitego (TC), cholesterolu LDL (LDL-C),
apolipoproteiny B i triglicerydów u dorosłych, u młodzieży i u dzieci w wieku od 10 lat
z hipercholesterolemią pierwotną, w tym hipercholesterolemią rodzinną (wariant heterozygotyczny),
lub hiperlipidemią złożoną (mieszaną) (co odpowiada dyslipidemii typu IIa i IIb wg klasyfikacji
Fredericksona) — w przypadku niewystarczającej skuteczności diety i innych niefarmakologicznych
metod leczenia.

Produkt leczniczy Calipra jest też wskazany do stosowania w celu obniżenia stężenia TC i LDL-C
u dorosłych z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną pomocniczo w stosunku do innych
sposobów mających na celu obniżenie stężenia lipidów (np. aferezy LDL) bądź jeśli nie ma
możliwości zastosowania tego rodzaju interwencji.

Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym
Produkt leczniczy Calipra jest wskazany do stosowania w celu zapobiegania zdarzeniom sercowonaczyniowym u dorosłych pacjentów, u których szacowane ryzyko pierwszorazowego incydentu
sercowo-naczyniowego (patrz punkt 5.1) jest wysokie — pomocniczo w stosunku do eliminacji
innych czynników ryzyka.

2/23

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Przed rozpoczęciem stosowania produktu leczniczego Calipra pacjent powinien przejść na
standardową dietę obniżającą stężenie cholesterolu, kontynuując jej stosowanie w trakcie
przyjmowania produktu leczniczego Calipra.
Dawkę powinno się ustalać indywidualnie — w zależności od wyjściowego stężenia LDL-C, celu
leczenia i reakcji pacjenta na leczenie.
Zazwyczaj stosowana dawka początkowa to 10 mg raz na dobę. Modyfikacji dawkowania powinno się
dokonywać w odstępach nie krótszych niż 4 tygodnie. Dawka maksymalna to 80 mg raz na dobę.

Hipercholesterolemia pierwotna i hiperlipidemia złożona (mieszana)
U większości pacjentów udaje się uzyskać kontrolę przy dawkowaniu produktu leczniczego Calipra
wynoszącym 10 mg raz na dobę. Reakcja na leczenie staje się widoczna w ciągu 2 tygodni, osiągając
maksimum zwykle w ciągu 4 tygodni. Reakcja ta utrzymuje się następnie przez cały okres leczenia
długotrwałego.

Heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna
W przypadku tych pacjentów stosowanie produktu leczniczego Calipra należy rozpoczynać od dawki
10 mg raz na dobę. Dawki powinno się ustalać indywidualnie i zwiększać co 4 tygodnie do
osiągnięcia dawki 40 mg raz na dobę. Następnie można albo dawkę atorwastatyny zwiększyć
maksymalnie do 80 mg raz na dobę, albo do atorwastatyny w dawce 40 mg raz na dobę dodać lek
wiążący kwasy żółciowe.

Homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna
Dostępne są jedynie ograniczone dane (patrz punkt 5.1).

Dawka atorwastatyny u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną wynosi od 10 mg
do 80 mg raz na dobę (patrz punkt 5.1). U tych pacjentów produkt leczniczy Calipra powinien być
stosowany pomocniczo w stosunku do innych interwencji mających na celu obniżenie stężenia lipidów
(np. aferezy LDL) bądź jeśli nie ma możliwości zastosowania tego rodzaju interwencji.

Zapobieganie chorobom układu krążenia
W badaniach nad profilaktyką pierwotną chorób układu krążenia stosowano dawkę 10 mg/dobę.
Jednak w celu uzyskania stężenia cholesterolu (frakcji LDL) zgodnego z obowiązującymi wytycznymi
może być konieczne zastosowanie większych dawek.

Jednoczesne stosowanie z innymi lekami
U pacjentów przyjmujących w skojarzeniu z atorwastatyną leki przeciwwirusowe stosowane w
leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C, zawierające elbaswir z grazoprewirem lub
letermowir stosowany w profilaktyce zakażeń wirusem cytomegalii, nie należy podawać dawki
atorwastatyny większej niż 20 mg/dobę (patrz punkty 4.4 i 4.5).
Nie zaleca się stosowania atorwastatyny u pacjentów przyjmujących letermowir jednocześnie
z cyklosporyną (patrz punkty 4.4 i 4.5).

Zaburzenie czynności nerek
Nie ma konieczności modyfikowania dawkowania (patrz punkt 4.4).

Zaburzenie czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby produkt leczniczy Calipra należy stosować
z zachowaniem ostrożności (patrz punkty 4.4 i 5.2). Stosowanie produktu leczniczego Calipra jest
przeciwwskazane u pacjentów z czynną chorobą wątroby (patrz punkt 4.3).

Osoby w podeszłym wieku
Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania u pacjentów w wieku powyżej 70 lat w przypadku
stosowania dawek zalecanych są podobne do skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w populacji
ogólnej.

3/23

Dzieci i młodzież
Hipercholesterolemia:
Omawiany produkt leczniczy powinien być stosowany u dzieci i młodzieży wyłącznie przez lekarzy
mających doświadczenie w leczeniu hiperlipidemii w tej grupie wiekowej, a pacjenci powinni być
poddawani regularnym kontrolom w celu oceny postępów leczenia.
U pacjentów w wieku od 10 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną zalecana dawka
początkowa atorwastatyny to 10 mg raz na dobę (patrz punkt 5.1). Dawkę można zwiększyć do 80 mg
na dobę w zależności od reakcji pacjenta i tolerancji produktu leczniczego. Powinno się ją ustalać
indywidualnie, zależnie od celu leczenia. Dawkę powinno się zmieniać w odstępach nie krótszych niż
co 4 tygodnie. Zwiększenie dawki do 80 mg na dobę jest poparte danymi z badań z udziałem
dorosłych oraz ograniczonymi danymi klinicznymi z badań z udziałem dzieci z heterozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną (patrz punkty 4.8 i 5.1). Dostępne są ograniczone dane z badań
otwartych, dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności stosowania atorwastatyny u dzieci w wieku od 6
do 10 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną. Produkt leczniczy Calipra nie jest
wskazany do stosowania w leczeniu pacjentów w wieku poniżej 10 lat. Aktualne dane przedstawiono
w punktach 4.8, 5.1 i 5.2, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania.
Dla tej populacji bardziej właściwe mogą być inne postacie farmaceutyczne / inne moce.

Sposób podawania
Produkt leczniczy Calipra przeznaczony jest do stosowania doustnego. Dawkę dobową atorwastatyny
należy przyjmować w całości jednorazowo i można ją przyjmować o dowolnej porze dnia, niezależnie
od posiłków.

#### 4.3 Przeciwwskazania

Stosowanie produktu leczniczego Calipra jest przeciwwskazane:
– u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję
pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1,
– u pacjentów z czynną chorobą wątroby lub niewyjaśnionym, utrzymującym się zwiększeniem
aktywności aminotransferaz w surowicy powyżej trzykrotności górnej granicy normy (GGN),
– u pacjentów otrzymujących leki przeciwwirusowe, stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia
wątroby typu C, zawierające glekaprewir z pibrentaswirem,
– u kobiet w ciąży, kobiet karmiących piersią i kobiet zdolnych do posiadania potomstwa, lecz
niestosujących odpowiedniej metody zapobiegania ciąży (patrz punkt 4.6).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Zaburzenie czynności wątroby
Przed rozpoczęciem stosowania omawianego produktu leczniczego należy wykonać badania
czynnościowe wątroby, które w trakcie jego stosowania należy okresowo powtarzać. Badania
czynnościowe wątroby należy ponadto wykonać, jeśli u pacjenta pojawią się jakiekolwiek objawy
podmiotowe lub przedmiotowe sugerujące uszkodzenie wątroby. Pacjentów, u których stwierdza się
podwyższoną aktywność aminotransferaz, powinno się monitorować do chwili ustąpienia tych
odchyleń. W przypadku utrzymywania się aktywności aminotransferaz powyżej trzykrotności GGN
zaleca się zmniejszenie dawki produktu leczniczego Calipra bądź jego odstawienie (patrz punkt 4.8).

Produkt leczniczy Calipra należy stosowany z zachowaniem ostrożności u osób spożywających
znaczne ilości alkoholu oraz u osób z dodatnim wywiadem w kierunku chorób wątroby.

Badanie SPARCL (Stroke Prevention by Aggressive Reduction in Cholesterol Levels)
W analizie post hoc podtypów udaru mózgu u pacjentów bez choroby wieńcowej, u których niedawno
wystąpił udar mózgu lub przemijający napad niedokrwienia mózgu (TIA, transient ischaemic attack),
stwierdzono większą w stosunku do grupy placebo częstość występowania udaru krwotocznego u tych
pacjentów, u których stosowanie atorwastatyny rozpoczęto od dawki 80 mg. Owo podwyższone
ryzyko było szczególnie widoczne u pacjentów z udarem krwotocznym lub zawałem zatokowym
(lakunarnym) w wywiadzie w momencie włączania do badania. W przypadku pacjentów z udarem
krwotocznym lub zawałem zatokowym w wywiadzie nie ma pewności co do bilansu zagrożeń

4/23

i korzyści związanych ze stosowaniem atorwastatyny w dawce 80 mg, w związku z czym przy
rozpoczynaniu stosowania tego produktu leczniczego należy starannie rozważyć potencjalne ryzyko
wystąpienia udaru krwotocznego (patrz punkt 5.1).

Miastenia
W kilku przypadkach zaobserwowano, że statyny wywołują miastenię de novo lub nasilają już
występującą miastenię lub miastenię oczną (patrz punkt 4.8). Jeśli nastąpi nasilenie objawów, należy
przerwać stosowanie atorwastatyny. Odnotowano nawroty choroby po podaniu (ponownym podaniu)
tej samej lub innej statyny.

Wpływ omawianego produktu leczniczego na mięśnie szkieletowe
Atorwastatyna, podobnie jak wszystkie inhibitory reduktazy HMG-CoA, może w rzadkich
przypadkach wpływać na mięśnie szkieletowe, powodując bóle mięśniowe, zapalenie mięśni
i miopatię, które mogą prowadzić do rabdomiolizy — stanu potencjalne zagrażającego życiu
charakteryzującego się znacznie zwiększoną aktywnością kinazy kreatynowej (CK) (powyżej
dziesięciokrotności GGN), mioglobinemią i mioglobinurią, która może prowadzić do niewydolności
nerek.
Zgłoszono bardzo rzadkie przypadki wystąpienia immunozależnej miopatii martwiczej (ang. Immunemediated necrotizing myopathy, IMNM) w trakcie leczenia statynami lub po jego zakończeniu. Cechy
kliniczne IMNM to utrzymujące się osłabienie mięśni proksymalnych oraz zwiększona aktywność
kinazy kreatynowej w surowicy, utrzymująca się mimo przerwania leczenia statynami, obecność
przeciwciał przeciwko reduktazie HMG CoA i poprawa po zastosowaniu leków immunosupresyjnych.

Przed zastosowaniem omawianego produktu leczniczego
Należy zachować ostrożność zapisując atorwastatynę pacjentom, u których występują czynniki
predysponujące do rabdomiolizy. Przed włączeniem statyn należy oznaczyć aktywność CK
w następujących sytuacjach:
– u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek,
– u pacjentów z niedoczynnością tarczycy,
– u pacjentów z dodatnim wywiadem indywidualnym lub rodzinnym w kierunku dziedzicznych
chorób mięśni,
– u pacjentów, u których w przeszłości wystąpiły działania toksyczne po przyjęciu statyny lub
fibratu,
– u pacjentów chorobami wątroby w wywiadzie i/lub spożywających znaczne ilości alkoholu,
– u pacjentów w podeszłym wieku (w wieku powyżej 70 lat) — u tych pacjentów powinno się
rozważyć oznaczenie aktywności CK w zależności od obecności innych czynników
predysponujących do rabdomiolizy,
– w sytuacjach, w których może dojść do zwiększenia stężenia, np. w wyniku interakcji (patrz
punkt 4.5) oraz w szczególnych populacjach pacjentów, w tym w subpopulacjach genetycznych
(patrz punkt 5.2).

W wymienionych sytuacjach należy starannie rozważyć zagrożenia związane ze stosowaniem
omawianego produktu leczniczego w kontekście możliwych korzyści; zaleca się również
monitorowanie stanu klinicznego.
Jeśli przed rozpoczęciem leczenia zostanie stwierdzone znaczne zwiększenie aktywności CK (powyżej
pięciokrotności GGN), produktu leczniczego nie należy włączać.

Oznaczanie aktywności kinazy kreatynowej
Aktywności CK nie należy oznaczać po intensywnym wysiłku fizycznym ani w przypadku istnienia
innych prawdopodobnych przyczyn zwiększenia aktywności tego enzymu, gdyż utrudnia to
interpretację wyników. Jeśli przed rozpoczęciem leczenia zostanie stwierdzone znaczne zwiększenie
aktywności CK (powyżej pięciokrotności GGN), wówczas w celu potwierdzenia wyników oznaczenie
aktywności tego enzymu należy powtórzyć za 5 do 7 dni.

5/23

Podczas stosowania omawianego produktu leczniczego
– Pacjentom należy bezwzględnie zalecić natychmiastowe zgłoszenie się do lekarza, jeśli
wystąpią u nich bóle mięśniowe, bolesne kurcze mięśni lub osłabienie siły mięśniowej,
szczególnie jeśli objawom tym będzie towarzyszyło złe samopoczucie lub gorączka.
– Jeśli wymienione objawy pojawią się u pacjenta w trakcie stosowania atorwastatyny, konieczne
jest oznaczenie u nich aktywności CK. Jeśli zostanie stwierdzone znaczne zwiększenie
aktywności CK (powyżej pięciokrotności GGN), omawiany produkt leczniczy należy odstawić.
– Jeśli objawy ze strony mięśni będą na tyle nasilone, że będą powodowały codzienny
dyskomfort, należy rozważyć przerwanie stosowania omawianego produktu leczniczego, nawet
jeśli aktywność CK nie będzie przekraczała pięciokrotności GGN.
– Jeśli objawy ustąpią, a aktywność CK ulegnie normalizacji, można rozważyć ponowne
włączenie atorwastatyny bądź zastosowanie innej statyny w minimalnej dawce pod warunkiem
ścisłego monitorowania stanu pacjenta.
– Atorwastatynę należy bezwzględnie odstawić, jeśli dojdzie do klinicznie istotnego zwiększenia
aktywności CK (powyżej dziesięciokrotności GGN) bądź jeśli stwierdzi się lub podejrzewa się
wystąpienie rabdomiolizy.

Jednoczesne stosowanie omawianego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi
Ryzyko wystąpienia rabdomiolizy jest większe, jeśli atorwastatynę stosuje się łącznie z pewnymi
produktami leczniczymi mogącymi zwiększać stężenie atorwastatyny w osoczu, np. silnymi
inhibitorami aktywności CYP3A4 lub białek transportowych (np. cyklosporyną, telitromycyną,
klarytromycyną, delawirdyną, styrypentolem, ketokonazolem, worykonazolem, itrakonazolem,
pozakonazolem, letermowirem oraz inhibitorami proteazy HIV, takimi jak rytonawir, lopinawir,
atazanawir, indynawir, darunawir, typranawir z rytonawirem itp.). Ryzyko miopatii może też być
zwiększone w przypadku stosowania omawianego produktu leczniczego łącznie z gemfibrozylem
i innymi pochodnymi kwasu fibrowego, lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w leczeniu
wirusowego zapalenia wątroby typu C (HCV) (boceprewir, telaprewir, elbaswir z grazoprewirem,
ledypaswir z sofosbuwirem), erytromycyną, niacyną lub ezetymibem. Jeśli możliwe, należy rozważyć
stosowanie innych (niewchodzących w interakcje) produktów leczniczych aniżeli wyżej wymienione.
W przypadku konieczności stosowania wyżej wymienionych produktów leczniczych z atorwastatyną
należy starannie rozważyć korzyści i zagrożenia związane z leczeniem skojarzonym. Kiedy pacjenci
otrzymują produkty lecznicze powodujące zwiększenie stężenia atorwastatyny w osoczu, wówczas
zaleca się stosowanie niższej dawki maksymalnej atorwastatyny. Ponadto w przypadku silnych
inhibitorów aktywności CYP3A4 należy rozważyć zastosowanie niższej dawki początkowej
atorwastatyny i zaleca się odpowiednie monitorowanie stanu klinicznego tych pacjentów (patrz
punkt 4.5).
Produktu leczniczego Calipra nie należy przyjmować jednocześnie z kwasem fusydowym
przeznaczonym do układowego stosowania ani w ciągu 7 dni od zakończenia leczenia kwasem
fusydowym. U pacjentów, u których ogólnoustrojowe stosowanie kwasu fusydowego jest niezbędne,
należy przerwać podawanie statyn na czas leczenia kwasem fusydowym. U pacjentów otrzymujących
kwas fusydowy jednocześnie ze statynami zgłaszano przypadki rabdomiolizy (w tym przypadki
śmiertelne) (patrz punkt 4.5). Pacjenta należy poinformować, aby w razie wystąpienia jakichkolwiek
objawów osłabienia siły mięśniowej, bólu mięśni lub bolesności niezwłocznie zasięgnął porady
lekarza.
Leczenie statynami można wznowić po siedmiu dniach od przyjęcia przez pacjenta ostatniej dawki
kwasu fusydowego.
W wyjątkowych przypadkach, gdy konieczne jest długotrwałe układowe stosowanie kwasu
fusydowego, np. w leczeniu ciężkich zakażeń, jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Calipra z
kwasem fusydowym należy rozważyć indywidualnie i pod ścisłą kontrolą lekarza.
Ryzyko miopatii i (lub) rabdomiolizy może się zwiększyć podczas jednoczesnego podawania
inhibitorów reduktazy HMG-CoA (np. atorwastatyny) i daptomycyny (patrz punkt 4.5). Należy
rozważyć tymczasowe wstrzymanie stosowania produktu leczniczego Calipra u pacjentów
przyjmujących daptomycynę, chyba że korzyści z jednoczesnego podawania przewyższają ryzyko.
Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego podawania, aktywność CK należy mierzyć 2–3 razy w
tygodniu i uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występują jakiekolwiek przedmiotowe lub
podmiotowe objawy mogące świadczyć o miopatii.

6/23

Dzieci i młodzież
W trwającym 3 lata badaniu dotyczącym dojrzewania i rozwoju w ujęciu całościowym, oceny
dojrzałości płciowej wg skali Tannera oraz pomiaru wzrostu i masy ciała nie stwierdzono klinicznie
istotnego wpływu badanego leku na rozwój i dojrzewanie płciowe (patrz punkt 4.8).

Śródmiąższowa choroba płuc
Istnieją doniesienia o wyjątkowych przypadkach śródmiąższowej choroby płuc związanej ze
stosowaniem niektórych statyn, szczególnie w przypadku przewlekłego stosowania (patrz punkt 4.8).
Objawy, z którymi pacjenci mogą się zgłaszać do lekarza, mogą obejmować duszność, suchy kaszel
i pogorszenie ogólnego stanu zdrowia (zmęczenie, utrata masy ciała i gorączka). Jeśli podejrzewa się
śródmiąższową chorobę płuc, należy odstawić statyny.

Cukrzyca
Niektóre dane wskazują, że wszystkie leki z grupy statyn zwiększają stężenie glukozy we krwi i u
niektórych pacjentów z wysokim ryzykiem wystąpienia cukrzycy w przyszłości, mogą powodować
hiperglikemię o nasileniu wymagającym odpowiedniej opieki diabetologicznej. Nad tym ryzykiem
przeważa jednak korzyść w postaci zmniejszenia ryzyka rozwoju chorób naczyniowych, a zatem nie
powinno się z tego powodu przerywać leczenia statynami. Pacjentów z grupy ryzyka (pacjentów, u
których stężenie glukozy na czczo wynosi od 5,6 do 6,9 mmol/L, BMI > 30 kg/m2, ze zwiększonym
stężeniem trójglicerydów, z nadciśnieniem tętniczym) należy poddać kontroli klinicznej i biochemicznej
zgodnie z wytycznymi.

Substancje pomocnicze
Produkt leczniczy Calipra zawiera laktozę. Pacjenci z rzadko występującymi zaburzeniami
dziedzicznymi w postaci nietolerancji galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego
wchłaniania glukozy i galaktozy nie powinni stosować tego produktu leczniczego.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Wpływ innych jednocześnie stosowanych produktów leczniczych na atorwastatynę
Atorwastatyna jest metabolizowana przez cytochrom P450 3A4 (CYP3A4) i jest substratem
nośników wątrobowych – polipeptydów 1B1 (OATP1B1) i 1B3 (OATP1B3) transportujących
aniony organiczne. Metabolity atorwastatyny są substratami OATP1B1. Atorwastatyna jest
również zidentyfikowanym substratem pomp efluksowych P-glikoproteiny (P-gp) i białka oporności
raka piersi (BCRP), co może ograniczać wchłanianie jelitowe i klirens żółciowy atorwastatyny (patrz
punkt 5.2). Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych będących inhibitorami aktywności
CYP3A5 lub białek transportowych może prowadzić do zwiększenia stężenia atorwastatyny w osoczu,
a co za tym idzie, zwiększenia ryzyka wystąpienia miopatii. Ryzyko to może też być zwiększone przy
jednoczesnym stosowaniu atorwastatyny z innymi produktami leczniczymi mogącymi indukować
miopatię, np. z pochodnymi kwasu fibrowego i z ezetymibem (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Inhibitory aktywności CYP3A4
Wykazano, że silne inhibitory aktywności CYP3A4 prowadzą do znacznego zwiększenia stężenia
atorwastatyny (patrz tabela 1 i informacje na ten temat poniżej). Należy unikać, jeśli to możliwe,
jednoczesnego stosowania z atorwastatyną silnych inhibitorów aktywności CYP3A4
(np. cyklosporyny, telitromycyny, klarytromycyny, delawirdyny, styrypentolu, ketokonazolu,
worykonazolu, itrakonazolu, pozakonazolu, niektórych leków przeciwwirusowych stosowanych w
leczeniu HCV (np. elbaswir z grazoprewirem) oraz inhibitorów proteazy HIV, takich jak rytonawir,
lopinawir, atazanawir, indynawir, darunawir itp.). Jeśli nie da się uniknąć stosowania wymienionych
wyżej produktów leczniczych łącznie z atorwastatyną, wówczas należy rozważyć zastosowanie niższej
dawki początkowej i maksymalnej atorwastatyny i zaleca się odpowiednie monitorowanie stanu
klinicznego tych pacjentów (patrz tabela 1).
Umiarkowanie silne inhibitory aktywności CYP3A4 (np. erytromycyna, diltiazem, werapamil
i flukonazol) mogą powodować zwiększenie stężenia atorwastatyny w osoczu (patrz tabela 1). Przy

7/23

stosowaniu erytromycyny łącznie ze statynami obserwowano zwiększone ryzyko wystąpienia
miopatii. Nie przeprowadzono badań nad interakcjami między amiodaronem i werapamilem
a atorwastatyną. Zarówno amiodaron, jak i werapamil hamują aktywność CYP3A4, w związku z czym
stosowanie ich łącznie z atorwastatyną może prowadzić do zwiększonej ekspozycji na atorwastatynę.
W związku z powyższym w przypadku jednoczesnego stosowania umiarkowanie silnych inhibitorów
aktywności CYP3A4 należy rozważyć zastosowanie niższej dawki maksymalnej atorwastatyny
i zaleca się odpowiednie monitorowanie stanu klinicznego tych pacjentów. Odpowiednie
monitorowanie stanu klinicznego pacjentów zalecane jest też po włączeniu lub zmianie dawkowania
inhibitora aktywności CYP3A4.

Induktory CYP3A4
Jednoczesne stosowanie atorwastatyny z induktorami cytochromu P450 3A (np. efawirenzem,
ryfampicyną, zielem dziurawca) może prowadzić do różnie nasilonego zmniejszenia stężenia
atorwastatyny w osoczu. Ze względu na dwojaki mechanizm interakcji ryfampicyny (indukcja
cytochromu P450 3A i hamowanie aktywności wątrobowego transportera wychwytującego
OATP1B1) zaleca się jednoczasowe podawanie atorwastatyny z ryfampicyną, gdyż podanie
atorwastatyny jakiś czas po podaniu ryfampicyny wiąże się ze znacznym zmniejszeniem stężenia
atorwastatyny w osoczu. Nie wiadomo jednak, jaki wpływ wywiera ryfampicyna na stężenie
atorwastatyny w hepatocytach, w związku z czym, jeśli nie można uniknąć łącznego stosowania tych
dwóch produktów leczniczych, pacjenci powinni być uważnie monitorowani pod kątem skuteczności.

Inhibitory transporterów
Inhibitory białek transportowych mogą zwiększać ogólnoustrojową ekspozycję na atorwastatynę.
Cyklosporyna i letermowir są inhibitorami transporterów biorących udział w procesie rozkładu
atorwastatyny, tzn. OATP1B1/1B3, P-gp i BCRP prowadząc do zwiększonej ogólnoustrojowej
ekspozycji na atorwastatynę (patrz tabela 1). Nie wiadomo, jaki wpływ na ekspozycję atorwastatyny
w hepatocytach ma hamowanie wątrobowych transporterów wychwytujących. Jeśli nie jest możliwe
uniknięcie jednoczesnego stosowania tych produktów leczniczych, wówczas zaleca się obniżenie
dawki i monitorowanie pod kątem skuteczności (patrz tabela 1).

Nie zaleca się stosowania atorwastatyny u pacjentów przyjmujących letermowir jednocześnie
z cyklosporyną (patrz punkt 4.4).

Gemfibrozyl / pochodne kwasu fibrowego
Stosowanie fibratów w monoterapii sporadycznie prowadzi do wystąpienia zdarzeń niepożądanych
w obrębie mięśni szkieletowych, w tym rabdomiolizy. Ryzyko wystąpienia tych zdarzeń może być
zwiększone w przypadku łącznego stosowania pochodnych kwasu fibrowego i atorwastatyny. Jeśli nie
jest możliwe uniknięcie jednoczesnego stosowania tych produktów leczniczych, wówczas należy
stosować najniższą dawkę atorwastatyny umożliwiającą osiągnięcie celu leczniczego, a pacjentów
należy odpowiednio monitorować (patrz punkt 4.4).

Ezetymib
Stosowanie ezetymibu w monoterapii wiąże się z występowaniem zdarzeń niepożądanych w obrębie
mięśni szkieletowych, w tym rabdomiolizy. Ryzyko wystąpienia tych zdarzeń może być zwiększone
w przypadku łącznego stosowania pochodnych ezetymibu i atorwastatyny. Zaleca się odpowiednie
monitorowanie tych pacjentów.

Kolestypol
Kiedy kolestypol stosowano wraz z produktem leczniczym Calipra, stwierdzano niższe stężenie
w osoczu atorwastatyny i jej czynnych metabolitów (stosunek stężenia atorwastatyny: 0,74). Wpływ
na lipidy był natomiast większy, kiedy atorwastatyna i kolestypol były stosowane łącznie, niż kiedy
każdy z tych produktów leczniczych był stosowany osobno.

Kwas fusydowy
Jednoczesne stosowanie kwasu fusydowego o działaniu ogólnoustrojowym i statyn może zwiększyć
ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy. Mechanizm odpowiedzialny za tę interakcję

8/23

(farmakodynamiczny, farmakokinetyczny bądź oba) jest nadal nieznany. U pacjentów otrzymujących
jednocześnie te produkty lecznicze zgłoszono przypadki rabdomiolizy (w tym przypadki śmiertelne).

Jeżeli konieczne jest układowe stosowanie kwasu fusydowego, należy przerwać stosowanie
atorwastatyny na czas leczenia kwasem fusydowym (patrz punkt 4.4).

Kolchicyna
Mimo że nie przeprowadzano żadnych badań nad interakcjami między atorwastatyną a kolchicyną,
odnotowano przypadki miopatii podczas ich jednoczesnego stosowania. W związku z tym, należy
zachować ostrożność, zapisując pacjentom atorwastatynę z kolchicyną.

Daptomycyna
Zgłaszano przypadki miopatii i (lub) rabdomiolizy podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów
reduktazy HMG-CoA (np. atorwastatyny) z daptomycyną. Jeżeli nie można uniknąć jednoczesnego
podawania, zaleca się odpowiednią kontrolę kliniczną (patrz punkt 4.4).

Wpływ atorwastatyny na inne jednocześnie stosowane produkty lecznicze

Digoksyna
Kiedy digoksynę i atorwastatynę w dawce 10 mg na dobę stosowano w dawkach wielokrotnych,
stwierdzano nieznaczne zwiększenie stężenia digoksyny w stanie stacjonarnym. Stan pacjentów
przyjmujących digoksynę należy zatem odpowiednio monitorować.

Doustne środki antykoncepcyjne
Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Calipra i doustnych środków antykoncepcyjnych
powodowało zwiększenie stężenia noretyndronu i etynyloestradiolu w osoczu.

Warfaryna
W badaniu klinicznym z udziałem pacjentów przyjmujących przewlekle warfarynę jednoczesne
stosowanie atorwastatyny w dawce 80 mg na dobę prowadziło do niewielkiego skrócenia, o około
1,7 sekundy, czasu protrombinowego w okresie pierwszych 4 dni stosowania atorwastatyny, przy
czym wartość tego parametru ulegała normalizacji w ciągu 15 dni stosowania atorwastatyny. Mimo iż
przypadki klinicznie istotnych interakcji z lekami przeciwzakrzepowymi opisywano bardzo rzadko, to
u pacjentów stosujących leki przeciwzakrzepowe z grupy pochodnych kumaryny czas protrombinowy
należy oznaczyć przed włączeniem atorwastatyny, a następnie parametr ten należy oznaczać
z wystarczająco dużą częstością w początkowym okresie stosowania atorwastatyny, aby mieć
pewność, że nie dochodzi do istotnych zmian jego wartości. Po udokumentowaniu stabilizacji
wartości czasu protrombinowego parametr ten można kontrolować w odstępach czasu zwykle
zalecanych w przypadku pacjentów stosujących leki przeciwzakrzepowe z grupy pochodnych
kumaryny. Jeśli dawka atorwastatyny zostanie zmieniona bądź atorwastatyna zostanie odstawiona,
wówczas należy powtórzyć opisaną procedurę. U pacjentów niestosujących leków
przeciwzakrzepowych stosowanie atorwastatyny nie wiązało się z krwawieniami ani zmianami czasu
protrombinowego.

Dzieci i młodzież
Badania nad interakcjami międzylekowymi wykonywano tylko z udziałem dorosłych. Nie wiadomo,
jaki jest zakres interakcji u dzieci i młodzieży. U dzieci i młodzieży należy brać pod uwagę interakcje
opisane powyżej dla populacji dorosłych, a także ostrzeżenia podane w punkcie 4.4.

Interakcje z lekami
Tabela 1: Wpływ innych jednocześnie stosowanych produktów leczniczych na farmakokinetykę
atorwastatyny

9/23

Produkt leczniczy stosowany jednocześnie
z atorwastatyną oraz schemat jego
dawkowania

Atorwastatyna
Dawka (mg) Zmiana
AUC1
Zalecenia kliniczne2

Typranawir 500 mg 2 razy na dobę plus
rytonawir 200 mg 2 razy na dobę, przez
8 dni (od 14. do 21. dnia)

40 mg
w 1. dniu,
10 mg w 20.
dniu

9,4 Jeśli łączne podawanie tego produktu
leczniczego z atorwastatyną jest
konieczne, nie należy przekraczać
dawki atorwastatyny 10 mg/dobę.
Zaleca się monitorowanie stanu
klinicznego tych pacjentów.
Cyklosporyna 5,2 mg/kg mc./dobę przy
ustabilizowanym dawkowaniu
10 mg raz na
dobę przez 28
dni

8,7

Telaprewir 750 mg co 8 godzin przez 10
dni
20 mg
jednorazowo
7,9

Glekaprewir 400 mg raz na dobę +
pibrentaswir 120 mg raz na dobę, 7 dni
10 mg raz na
dobę przez 7
dni

8,3 Przeciwwskazane jest jednoczesne
stosowanie z produktami leczniczymi
zawierającym glekaprewir lub
pibrentaswir (patrz punkt 4.3).

Lopinawir 400 mg 2 razy na dobę plus
rytonawir 100 mg 2 razy na dobę, przez
14 dni

20 mg raz na
dobę przez
4 dni

5,9 Jeśli łączne podawanie tego produktu
leczniczego z atorwastatyną jest
konieczne, zaleca się stosowanie
niższych dawek podtrzymujących
atorwastatyny. Przy dawkach
atorwastatyny przekraczających
20 mg zaleca się monitorowanie stanu
klinicznego tych pacjentów.

Klarytromycyna 500 mg 2 razy na dobę
przez 9 dni
80 mg raz na
dobę przez
8 dni

4,5

Sakwinawir 400 mg 2 razy na dobę plus
rytonawir (300 mg 2 razy na dobę w dniach
od 5. do 7., a następnie od 8. dnia 400 mg
2 razy na dobę), w dniach od 4. do 18.,
30 min po podaniu atorwastatyny

40 mg raz na
dobę przez
4 dni

3,9 Jeśli łączne podawanie tych
produktów leczniczych
z atorwastatyną jest konieczne, zaleca
się stosowanie niższych dawek
podtrzymujących atorwastatyny. Przy
dawkach atorwastatyny
przekraczających 40 mg zaleca się
monitorowanie stanu klinicznego tych
pacjentów.

Darunawir 300 mg 2 razy na dobę plus
rytonawir 100 mg 2 razy na dobę, przez
9 dni

10 mg raz na
dobę przez
4 dni

3,4

Itrakonazol 200 mg raz na dobę przez 4 dni 40 mg
jednorazowo
3,3

Fosamprenawir 700 mg 2 razy na dobę plus
rytonawir 100 mg 2 razy na dobę, przez
14 dni

10 mg raz na
dobę przez
4 dni

2,5

Fosamprenawir 1400 mg 2 razy na dobę
przez 14 dni
10 mg raz na
dobę przez
4 dni

2,3

Elbaswir 50 mg raz na dobę + grazoprewir
200 mg raz na dobę, 13 dni
10 mg w dawce
jednorazowej
1,95 Podczas jednoczesnego stosowania z
produktami zawierającymi elbaswir
lub grazoprewir nie należy podawać
dawki atorwastatyny większej niż 20
mg na dobę.
Letermowir 480 mg OD, 10 dni 20 mg w dawce
jednorazowej
3,29 Podczas jednoczesnego stosowania z
produktami zawierającymi
letermowir nie należy podawać dawki
atorwastatyny większej niż 20 mg na
dobę.

10/23

Produkt leczniczy stosowany jednocześnie
z atorwastatyną oraz schemat jego
dawkowania

Atorwastatyna
Dawka (mg) Zmiana
AUC1
Zalecenia kliniczne2

Nelfinawir 1250 mg 2 razy na dobę przez
14 dni
10 mg raz na
dobę przez
28 dni

1,74 Brak szczególnych zaleceń.

Sok grejpfrutowy, 240 ml raz na dobę3 40 mg
jednorazowo
1,37 Nie zaleca się spożywania dużych
ilości soku grejpfrutowego podczas
stosowania atorwastatyny.
Diltiazem 240 mg raz na dobę przez 28 dni 40 mg
jednorazowo
1,51 Po włączeniu lub zmianie
dawkowania diltiazemu zalecane jest
odpowiednie monitorowanie stanu
klinicznego pacjentów.
Erytromycyna 500 mg 4 razy na dobę przez
7 dni
10 mg
jednorazowo
1,33 Zaleca się stosowanie niższej dawki
maksymalnej i monitorowanie stanu
klinicznego tych pacjentów.
Amlodypina 10 mg jednorazowo 80 mg
jednorazowo
1,18 Brak szczególnych zaleceń.

Cymetydyna 300 mg 4 razy na dobę przez
2 tygodnie
10 mg raz na
dobę przez
2 tygodnie

1,00 Brak szczególnych zaleceń.

Kolestypol 10 g 2 razy na dobę przez 24
tygodnie
40 mg raz na
dobę przez 8
tygodni

0,744 Brak szczególnych zaleceń.

Zawiesina neutralizująca kwas żołądkowy
złożona z wodorotlenku magnezu
i wodorotlenku glinu, 30 ml 4 razy dziennie
przez 17 dni

10 mg raz na
dobę przez 15
dni

0,66 Brak szczególnych zaleceń.

Efawirenz 600 mg raz na dobę przez 14 dni 10 mg przez
3 dni
0,59 Brak szczególnych zaleceń.

Ryfampicyna 600 mg raz na dobę przez
7 dni (podawana jednoczasowo
z atorwastatyną)

40 mg
jednorazowo
1,12 Jeśli nie jest możliwe uniknięcie
jednoczesnego stosowania
atorwastatyny i ryfampicyny,
wówczas zaleca się przyjmowanie
obu produktów leczniczych
jednoczasowo i monitorowanie stanu
klinicznego pacjenta.

Ryfampicyna 600 mg raz na dobę przez
5 dni (oba produkty lecznicze podawane
o innych porach)

40 mg
jednorazowo
0,20

Gemfibrozyl 600 mg 2 razy na dobę przez
7 dni
40 mg
jednorazowo
1,35 Zaleca się stosowanie niższej dawki
początkowej i monitorowanie stanu
klinicznego tych pacjentów.
Fenofibrat 160 mg raz na dobę przez 7 dni 40 mg
jednorazowo
1,03 Zaleca się stosowanie niższej dawki
początkowej i monitorowanie stanu
klinicznego tych pacjentów.
Boceprewir 800 mg 3 razy dziennie przez 7
dni
40 mg
jednorazowo
2,3 Zaleca się stosowanie niższej dawki
początkowej i monitorowanie stanu
klinicznego tych pacjentów. Podczas
jednoczesnego stosowania z
boceprewirem dawka atorwastatyny
nie powinna przekraczać dawki
dobowej 20 mg.
1 Oznacza stosunek wartości uzyskanych dla leków (wartość uzyskana w przypadku leku podawanego
jednocześnie z atorwastatyną do wartości uzyskanej dla samej atorwastatyny).
2 Znaczenie kliniczne — patrz punkty 4.4 i 4.5.
3 Zawiera przynajmniej jeden składnik hamujący aktywność CYP34A i może powodować zwiększenie stężenia
w osoczu produktów leczniczych metabolizowanych przez ten izoenzym. Spożycie jednej 240 ml szklanki soku
grejpfrutowego także powodowało obniżenie AUC aktywnego o-hydroksylowego metabolitu o 20,4%.

11/23

Spożywanie dużych ilości soku grejpfrutowego (ponad 1,2 l na dobę przez 5 dni) prowadziło do zwiększenia
wartości AUC atorwastatyny 2,5 razy, a także wartości AUC aktywnych inhibitorów reduktazy HMG-CoA
(atorwastatyny i jej metabolitów) 1,3 razy.
4 Stosunek wartości na podstawie pojedynczej próbki pobranej po 8-16 godz. od przyjęcia dawki.

Tabela 2: Wpływ atorwastatyny na farmakokinetykę innych jednocześnie stosowanych produktów
leczniczych
Dawka i schemat
dawkowania
atorwastatyny

Produkt leczniczy stosowany jednocześnie z atorwastatyną
Nazwa i dawka (mg) produktu leczniczego Stosunek
AUC1
Zalecenia kliniczne

80 mg raz na dobę
przez 10 dni
Digoksyna 0,25 mg raz na dobę przez
20 dni
1,15 Stan pacjentów przyjmujących
digoksynę należy odpowiednio
monitorować.
40 mg raz na dobę
przez 22 dni
Doustne środki antykoncepcyjne stosowane
raz na dobę przez 2 miesiące
- noretyndron 1 mg
- etynyloestradiol 35 μg
1,28
1,19

Brak szczególnych zaleceń.

80 mg raz na dobę
przez 15 dni
Fenazon 600 mg jednorazowo2 1,03 Brak szczególnych zaleceń.

10 jednorazowo Typranawir 500 mg 2 razy na
dobę/rytonawir 200 mg 2 razy na dobę
przez 7 dni

1,08 Brak szczególnych zaleceń.

10 mg raz na dobę
przez 4 dni
Fosamprenawir 1400 mg 2 razy na dobę
przez 14 dni
0,73 Brak szczególnych zaleceń.

10 mg raz na dobę
przez 4 dni
Fosamprenawir 700 mg 2 razy na
dobę/rytonawir 100 mg 2 razy na dobę
przez 14 dni

0,99 Brak szczególnych zaleceń.

1 Oznacza stosunek wartości uzyskanych dla leków (wartość uzyskana w przypadku leku podawanego
jednocześnie z atorwastatyną do wartości uzyskanej dla samej atorwastatyny).
2 Jednoczesne stosowanie dawek wielokrotnych atorwastatyny i fenazonu prowadziło do niewielkiego lub wręcz
niewykrywalnego wpływu na klirens fenazonu.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Kobiety zdolne do posiadania potomstwa
Kobiety zdolne do posiadania potomstwa powinny stosować odpowiednie metody antykoncepcji
podczas stosowania omawianego produktu leczniczego (patrz punkt 4.3).

Ciąża
Stosowanie produktu leczniczego Calipra jest przeciwwskazane podczas ciąży (patrz punkt 4.3). Nie
ustalono, czy stosowanie omawianego produktu leczniczego u kobiet w ciąży jest bezpieczne. Nie
przeprowadzono żadnych kontrolowanych badań klinicznych nad stosowaniem atorwastatyny u kobiet
w ciąży. Opisywano rzadkie przypadki wad wrodzonych po narażeniu wewnątrzmacicznym na
inhibitory reduktazy HMG-CoA. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozrodczość
(patrz punkt 5.3).
Stosowanie atorwastatyny przez matkę może w organizmie płodu prowadzić do zmniejszenia stężenia
mewalonianu, który jest prekursorem syntezy cholesterolu. Ponieważ miażdżyca jest procesem
przewlekłym, przerwanie stosowania leków hipolipemizujących na czas ciąży nie powinno mieć
większego wpływu na odległe ryzyko związane z pierwotną hipercholesterolemią.
Z tych powodów produktu leczniczego Calipra nie należy stosować u kobiet w ciąży, u kobiet
próbujących zajść w ciążę oraz u kobiet podejrzewających, że mogą być w ciąży. Stosowanie
produktu leczniczego Calipra należy wstrzymać na czas ciąży bądź do momentu, w którym zostanie
potwierdzone, że kobieta nie jest w ciąży (patrz punkt 4.3).

12/23

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy atorwastatyna lub jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. U szczurów
stężenie w osoczu atorwastatyny i jej czynnych metabolitów jest podobne do stężenia stwierdzanego
w mleku (patrz punkt 5.1). Ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych
kobiety stosujące produkt leczniczy Calipra nie powinny karmić piersią (patrz punkt 4.3). Stosowanie
atorwastatyny jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią (patrz punkt 4.3).

Płodność
W badaniach na zwierzętach atorwastatyna nie wpływała na płodność samców ani samic (patrz
punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Calipra wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

W bazie danych badań klinicznych kontrolowanych placebo dotyczących atorwastatyny z udziałem
łącznie 16 066 pacjentów (8755 otrzymujących atorwastatynę i 7311 otrzymujących placebo),
w przypadku których średni okres stosowania badanego leku wynosił 53 tygodnie, odsetek pacjentów
przerywających przyjmowanie badanego leku wyniósł 5,2% w przypadku atorwastatyny i 4,0%
w przypadku placebo.
Poniżej przedstawiono profil działań niepożądanych atorwastatyny w oparciu o dane z badań
klinicznych oraz obszerne dane z okresu porejestracyjnego.
Szacunkowa częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana następująco:
Często (od ≥1/100 do <1/10)
Niezbyt często (od ≥1/1000 do <1/100)
Rzadko (od ≥1/10 000 do <1/1000)
Bardzo rzadko (<1/10 000)
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Często: nieżyt nosa i gardła.
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Rzadko: małopłytkowość.
Zaburzenia układu immunologicznego
Często: reakcje alergiczne.
Bardzo rzadko: anafilaksja.
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często: hiperglikemia.
Niezbyt często: hipoglikemia, zwiększenie masy ciała, jadłowstręt.
Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często: koszmary senne, bezsenność.
Zaburzenia układu nerwowego
Często: ból głowy.
Niezbyt często: zawroty głowy, parestezje, niedoczulica, zaburzenia smaku, niepamięć.
Rzadko: neuropatia obwodowa.
Nieznana: miastenia.
Zaburzenia oka
Niezbyt często: nieostre widzenie.
Rzadko: zaburzenia widzenia.
Nieznana: miastenia oczna.
Zaburzenia ucha i błędnika
Niezbyt często: szumy uszne.
Bardzo rzadko: utrata słuchu.
Zaburzenia naczyniowe
Rzadko: zapalenie naczyń

13/23

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: ból gardła i krtani, krwotok z nosa.
Zaburzenia żołądka i jelit
Często: zaparcie, wzdęcia, niestrawność, nudności, biegunka.
Niezbyt często: wymioty, ból w nadbrzuszu i podbrzuszu, odbijanie ze zwracaniem treści żołądkowej,
zapalenie trzustki.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Niezbyt często: zapalenie wątroby.
Rzadko: cholestaza.
Bardzo rzadko: niewydolność wątroby.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często: pokrzywka, wysypka skórna, świąd, łysienie.
Rzadko: obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe zapalenie skóry, w tym rumień wielopostaciowy,
zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka, liszajowata reakcja polekowa.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często: bóle mięśniowe, bóle stawowe, bóle kończyn, bolesne kurcze mięśni, obrzęk stawów, ból
pleców.
Niezbyt często: ból szyi, osłabienie siły mięśniowej.
Rzadko: miopatia, zapalenie mięśni, rabdomioliza, pęknięcie mięśnia, tendinopatia, czasem powikłana
zerwaniem ścięgna.
Bardzo rzadko: objawy podobne do tocznia.
Nieznana: immunozależna miopatia martwicza (patrz punkt 4.4).
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Bardzo rzadko: ginekomastia.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Niezbyt często: złe samopoczucie, osłabienie, ból w klatce piersiowej, obrzęki obwodowe, zmęczenie,
gorączka.
Badania diagnostyczne
Często: nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby, zwiększona aktywność kinazy
kreatynowej we krwi.
Niezbyt często: obecność krwinek białych w moczu.
Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, również w przypadku
stosowania produktu leczniczego atorwastatyny stwierdzano podwyższoną aktywność aminotransferaz
w surowicy. Zaburzenia te były zwykle mało nasilone, miały charakter przemijający i nie wymagały
przerwania leczenia. U 0,8% pacjentów otrzymujących atorwastatyny stwierdzano klinicznie istotne
(czyli przekraczające trzykrotność GGN) zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy.
Zmiany te u wszystkich pacjentów wykazywały zależność od dawki i były odwracalne.

Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) w surowicy powyżej trzykrotności GGN miało
miejsce u 2,5% pacjentów przyjmujących atorwastatyny. Wyniki te są podobne do otrzymanych
w badaniach klinicznych dla innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Aktywność przekraczającą
dziesięciokrotność GGN stwierdzano u 0,4% pacjentów otrzymujących atorwastatynę (patrz punkt
4.4).

Dzieci i młodzież
Profil działań niepożądanych u pacjentów pediatrycznych w wieku od 10 do 17 lat leczonych
atorwastatyną był zasadniczo podobny do profilu pacjentów otrzymujących placebo. Najczęstszym
działaniem niepożądanym w obu grupach, niezależnie od oceny przyczynowości, były zakażania. W
trwającym 3 lata badaniu dotyczącym dojrzewania i rozwoju w ujęciu całościowym, oceny dojrzałości
płciowej wg skali Tannera oraz pomiaru wzrostu i masy ciała nie stwierdzono klinicznie istotnego
wpływu badanego leku na rozwój i dojrzewanie płciowe. Profil bezpieczeństwa i tolerancji u
pacjentów pediatrycznych był podobny do znanego profilu bezpieczeństwa atorwastatyny u dorosłych
pacjentów.
Baza danych dotyczących bezpieczeństwa klinicznego obejmuje dane dotyczące bezpieczeństwa
uzyskane u 520 pacjentów pediatrycznych otrzymujących atorwastatynę, wśród których 7 pacjentów
było w wieku poniżej 6 lat, 121 pacjentów było w wieku od 6 do 9 lat, a 392 pacjentów było w wieku

14/23

od 10 do 17 lat. Z dostępnych danych wynika, że częstość występowania, rodzaj i nasilenie działań
niepożądanych u dzieci jest podobna do tych zaobserwowanych u dorosłych.

Następujące działania niepożądane zostały stwierdzone w przypadku niektórych statyn:
• Zaburzenia seksualne
• Depresja
• Pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc, szczególnie w trakcie długotrwałego
stosowania (patrz punkt 4.4)
• Cukrzyca: Częstość zależy od występowania lub braku czynników ryzyka (stężenie glukozy we
krwi na czczo ≥ 5,6 mmol/L, BMI > 30 kg/m2, zwiększone stężenie trójglicerydów, nadciśnienie w
wywiadzie).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
PL-02-222 Warszawa,
Tel.: + 48 22 49 21 301,
Faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania produktu leczniczego Calipra nie jest dostępne żadne leczenie swoiste.
W razie przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe i leczenie podtrzymujące podstawowe
czynności życiowe, zależnie od potrzeb. Należy oznaczyć parametry czynnościowe wątroby
i monitorować aktywność CK w surowicy. Ze względu na wysoki stopień wiązania atorwastatyny
z białkami osocza nie należy spodziewać się, że hemodializa w sposób istotny przyspieszy usuwanie
jej z organizmu.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki modyfikujące stężenie lipidów, inhibitory reduktazy HMG-CoA,
kod ATC: C10AA05

Atorwastatyna jest selektywnym inhibitorem kompetycyjnym reduktazy HMG-CoA — enzymu
ograniczającego szybkość syntezy cholesterolu, katalizującego przemianę 3-hydroksy-3-
metyloglutarylokoenzymu A do mewalonianu będącego prekursorem steroli, w tym cholesterolu.
Triglicerydy i cholesterol są w wątrobie wbudowywane w lipoproteiny bardzo niskiej gęstości
(VLDL), które następnie uwalniane są do osocza w celu przetransportowania zawartych w nich
lipidów do tkanek obwodowych. W krążeniu VLDL przekształcają się w lipoproteiny niskiej gęstości
(LDL), których katabolizm odbywa się głównie za pośrednictwem receptora o wysokim
powinowactwie do LDL (receptora LDL).

Atorwastatyna powoduje zmniejszenie stężenia cholesterolu i lipoprotein w osoczu w wyniku
hamowania reduktazy HMG-CoA i co za tym idzie biosyntezy cholesterolu w wątrobie, a także
zwiększa liczbę receptorów LDL na powierzchni komórek wątrobowych, czego efektem jest nasilony
wychwyt i katabolizm LDL.

15/23

Atorwastatyna zmniejsza wytwarzanie LDL oraz liczbę cząsteczek LDL. Atorwastatyna prowadzi do
nasilonego i utrzymującego się zwiększenia aktywności receptora LDL i jednocześnie do korzystnych
zmian jakościowych krążących cząsteczek LDL. Atorwastatyna skutecznie zmniejsza stężenie LDL-C
u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, którzy to pacjenci stanowią populację
zwykle niereagującą na jakiekolwiek hipolipemizujące produkty lecznicze.

W badaniu nad zależnością odpowiedzi od dawki wykazano, że atorwastatyna zmniejsza stężenie TC
(30-46%), LDL-C (41-61%), apolipoproteiny B (34-50%) i triglicerydów (14-33%), powodując różnie
nasilone zwiększenie stężenia HDL-C i apolipoproteiny A1. Wyniki te uzyskiwane są w przypadku
pacjentów z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, postaciami hipercholesterolemii innymi
niż rodzinna oraz hiperlipidemiami mieszanymi, w tym u pacjentów z cukrzycą insulinoniezależną.

Wykazano, że zmniejszenie stężenia cholesterolu całkowitego (TC), LDL-C i apolipoproteiny B
prowadzi do zmniejszenia ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych i zgonów z przyczyn sercowonaczyniowych.

Homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna
W wieloośrodkowym, 8-tygodniowym badaniu otwartym zakładającym stosowanie atorwastatyny
w ramach „compassionate use”, z nieobowiązkowym udziałem w przedłużeniu badania o zmiennym
czasie trwania, wzięło udział 335 pacjentów, wśród których stwierdzono 89 pacjentów
z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną. U tych 89 pacjentów średnia procentowa redukcja
stężenia LDL-C wyniosła 20%. Atorwastatyna podawana była w tym badaniu w dawkach
nieprzekraczających 80 mg/dobę.

Miażdżyca
W badaniu REVERSAL (Reversing Atherosclerosis with Aggressive Lipid- Lowering Study) oceniano
wpływ intensywnego leczenia hipolipemizującego atorwastatyną w dawce 80 mg w porównaniu z
leczeniem hipolipemizującym o standardowej intensywności prawastatyną w dawce 40 mg na
miażdżycę tętnic wieńcowych za pomocą ultrasonografii wewnątrznaczyniowej (IVUS) wykonywanej
w trakcie angiografii u pacjentów z chorobą wieńcową. W badaniu tym — które było
randomizowanym, wieloośrodkowym badaniem kontrolowanym z zastosowaniem podwójnie ślepej
próby —IVUS wykonywano podczas pierwszej wizyty oraz po 18 miesiącach leczenia u 502
pacjentów. W grupie pacjentów, którzy stosowali atorwastatynę, (n = 253) nie stwierdzono progresji
miażdżycy.

Mediana procentowej zmiany — w stosunku do wartości wyjściowych — całkowitej objętości blaszek
miażdżycowych (główny punkt końcowy badania) wyniosła –0,4% (p = 0,98) w grupie otrzymującej
atorwastatynę i +2,7% (p = 0,001) w grupie otrzymującej prawastatynę (n = 249). Wpływ
atorwastatyny był statystycznie znamiennie większy od wpływu prawastatyny (p = 0,02). W badaniu
tym nie oceniano wpływu intensywnego leczenia hipolipemizującego na sercowo-naczyniowe punkty
końcowe (np. konieczność rewaskularyzacji, zawał mięśnia sercowego niezakończony zgonem, zgon
z przyczyn wieńcowych).

W grupie otrzymującej atorwastatynę stężenie LDL-C uległo zmniejszeniu do średnio
2,04 ±0,8 mmol/L (78,9 ±30 mg/dl) z wartości wyjściowej wynoszącej średnio 3,89 ±0,7 mmol/L
(150 ±28 mg/dL), natomiast w grupie otrzymującej prawastatynę stężenie LDL-C uległo zmniejszeniu
do średnio 2,85 ±0,7 mmol/L (110 ±26 mg/dL) z wartości wyjściowej wynoszącej średnio
3,89 ±0,7 mmol/L (150 ±26 mg/dL) (p < 0,0001). Stosowanie atorwastatyny prowadziło też do
znamiennego zmniejszenia średniego stężenia TC o 34,1% (prawastatyna: –18,4%, p < 0,0001),
średniego stężenia TG o 20% (prawastatyna: –6,8%, p < 0,0009) i średniego stężenia apolipoproteiny
B o 39,1% (prawastatyna: –22,0%, p < 0,0001). Stosowanie atorwastatyny prowadziło do zwiększenia
średniego stężenia HDL-C o 2,9% (prawastatyna: +5,6%, różnica nieznamienna statystycznie).
Średnie zmniejszenie stężenia CRP wyniosło w grupie otrzymującej atorwastatynę 36,4%, a w grupie
otrzymującej prawastatynę wynosiło ono 5,2% (p < 0,0001).

16/23

Powyższe wyniki uzyskano dla dawki wynoszącej 80 mg. Wyników tych nie można zatem
ekstrapolować na mniejsze dawki.

Profile bezpieczeństwa i tolerancji w obu badanych grupach były porównywalne.
W badaniu tym nie oceniano wpływu intensywnego leczenia hipolipemizującego na istotniejsze
sercowo-naczyniowe punkty końcowe. W związku z powyższym znaczenie kliniczne tych wyników
badania klinicznego w odniesieniu do pierwotnej i wtórnej profilaktyki incydentów sercowonaczyniowych nie jest znane.

Ostry zespół wieńcowy
W badaniu MIRACL atorwastatynę w dawce 80 mg oceniano u 3086 pacjentów z ostrym zespołem
wieńcowym (zawałem mięśnia sercowego bez fali Q lub niestabilną dławicą piersiową) (atorwastatynę
przyjmowało 1538 pacjentów, a placebo — 1548 pacjentów). Podawanie badanego leku rozpoczynano
w ostrej fazie po przyjęciu do szpitala i kontynuowano przez okres 16 tygodni. Stosowanie
atorwastatyny w dawce 80 mg/dobę prowadziło do wydłużenia czasu do wystąpienia złożonego
głównego punktu końcowego obejmującego zgon bez względu na przyczynę, zawał mięśnia
sercowego niezakończony zgonem, zatrzymanie akcji serca zakończone pomyślną resuscytacją bądź
dławicę piersiową z cechami niedokrwienia mięśnia sercowego wymagającego hospitalizacji,
wskazując na obniżenie ryzyka o 16% (p = 0,048). Wspomniane obniżenie ryzyka wynikało głównie
z 26% zmniejszenia częstości ponownej hospitalizacji z powodu napadu dławicy piersiowej z cechami
niedokrwienia mięśnia sercowego (p = 0,018). W zakresie pozostałych pobocznych punktów
końcowych nie odnotowano statystycznie znamiennych różnic (w ujęciu całościowym: placebo —
22,2%, atorwastatyna — 22,4%).

Profil bezpieczeństwa atorwastatyny w badaniu MIRACL pokrywał się z tym, co napisano
w punkcie 4.8.

Zapobieganie chorobom układu krążenia
Wpływ stosowania atorwastatyny na chorobę wieńcową zakończoną i niezakończoną zgonem
oceniano w randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu z zastosowaniem podwójnie ślepej
próby ASCOT-LLA (Anglo-Scandinavian Cardiac Outcomes Trial Lipid Lowering Arm). Do badania
włączano pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, w wieku od 40 do 79 lat, bez przebytego
w przeszłości zawału mięśnia sercowego oraz nieleczonych z powodu dławicy piersiowej i ze
stężeniem TC nieprzekraczającym 6,5 mmol/L (251 mg/dL). U każdego z pacjentów występowały co
najmniej 3 spośród z góry określonych czynników ryzyka chorób układu krążenia: płeć męska, wiek
≥ 55 lat, palenie tytoniu, cukrzyca, choroba wieńcowa u krewnego pierwszego stopnia, stosunek TC
do HDL-C powyżej 6, choroba naczyń obwodowych, przerost lewej komory serca, przebyty incydent
mózgowo-naczyniowy, swoiste zmiany w EKG, białkomocz/albuminuria. Nie u wszystkich
włączonych do badania pacjentów stwierdzono wysokie ryzyko wystąpienia pierwszorazowego
incydentu sercowo-naczyniowego.

Pacjenci otrzymywali leki hipotensyjne (albo w schemacie opartym na amlodypinie, albo w schemacie
opartym na atenololu), a także albo atorwastatynę w dawce 10 mg na dobę (n = 5168), albo placebo
(n = 5137).

Wartości bezwzględnego i względnego zmniejszenia ryzyka dla atorwastatyny były następujące:

Rodzaj zdarzenia Względne
zmniejszenie
ryzyka (%)

Liczba zdarzeń
(atorwastatyna
wobec placebo)

Bezwzględne
zmniejszenie ryzyka1
(%)

p

Zakończona zgonem choroba wieńcowa
plus niezakończony zgonem zawał mięśnia
sercowego
Wszystkie incydenty sercowo-naczyniowe
i zabiegi rewaskularyzacji
Wszystkie incydenty wieńcowe

36%

20%

29%

100 wobec 154

389 wobec 483

178 wobec 247

1,1%

1,9%

1,4%

0,0005

0,0008

0,0006

17/23

1 Dane w oparciu o różnice w zakresie częstości występowania zdarzeń w okresie obserwacji, którego mediana
wyniosła 3,3 roku.

Śmiertelność całkowita i śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych nie uległa znamiennemu
zmniejszeniu (śmiertelność całkowita — odpowiednio 185 i 212 zdarzeń, p = 0,17; śmiertelność
z przyczyn sercowo-naczyniowych — odpowiednio 74 i 82 zdarzenia, p = 0,51). W analizach
w podgrupach wyodrębnionych na podstawie płci (81% mężczyzn, 19% kobiet) korzystny wpływ
atorwastatyny stwierdzano u mężczyzn, jednak nie u kobiet, co najprawdopodobniej spowodowane
było niewielką częstością występowania badanych zdarzeń w podgrupie kobiet. Śmiertelność
całkowita i śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych była liczbowo większa u kobiet
(śmiertelność całkowita — odpowiednio 38 i 30 zdarzeń; śmiertelność z przyczyn sercowonaczyniowych — odpowiednio 17 i 12 zdarzeń), jednak różnice te nie były statystycznie znamienne.
Odnotowano znamienne interakcje lecznicze w zależności od stosowanego wyjściowo leku
hipotensyjnego. Częstość występowania głównego punktu końcowego (zakończonej zgonem choroby
wieńcowej plus niezakończonego zgonem zawału mięśnia sercowego) uległa znamiennemu
zmniejszeniu w przypadku stosowania atorwastatyny przez pacjentów przyjmujących jednocześnie
amlodypinę [HR 0,47 (0,32-0,69), p = 0,00008], jednak nie w przypadku stosowania atorwastatyny
przez pacjentów przyjmujących jednocześnie atenolol [HR 0,83 (0,59-1,17), p = 0,287].

Wpływ stosowania atorwastatyny na choroby układu krążenia zakończone i niezakończone zgonem
oceniano też w randomizowanym, wieloośrodkowym, kontrolowanym placebo badaniu
z zastosowaniem podwójnie ślepej próby CARDS (Collaborative Atorvastatin Diabetes Study)
z udziałem pacjentów z cukrzycą typu 2, w wieku od 40 do 75 lat, bez chorób układu krążenia
w wywiadzie i ze stężeniem LDL-C nieprzekraczającym 4,14 mmol/L (160 mg/dL) i stężeniem TG
nieprzekraczającym 6,78 mmol/L (600 mg/dL). U każdego z pacjentów występował co najmniej
1 spośród następujących czynników ryzyka: nadciśnienie tętnicze, aktualne palenie tytoniu,
retinopatia, mikroalbuminuria lub makroalbuminuria.

Pacjenci otrzymywali albo atorwastatynę w dawce 10 mg/dobę (n = 1428), albo placebo (n = 1410)
przez okres obserwacji, którego mediana wyniosła 3,9 roku.

Wartości bezwzględnego i względnego zmniejszenia ryzyka dla atorwastatyny były następujące:

Rodzaj zdarzenia Względne
zmniejszenie
ryzyka (%)

Liczba zdarzeń
(atorwastatyna
wobec placebo)

Bezwzględne
zmniejszenie ryzyka1
(%)

p

Duże zdarzenia sercowo-naczyniowe
(zakończony i niezakończony zgonem ostry
zawał mięśnia sercowego, niemy zawał
mięśnia sercowego, zgon z powodu ostrej
choroby wieńcowej, niestabilna dławica
piersiowa, CABG, PTCA,
rewaskularyzacja, udar mózgu)

Zawał mięśnia sercowego (zakończony
i niezakończony zgonem ostry zawał
mięśnia sercowego, niemy zawał mięśnia
sercowego)

Udar mózgu (zakończony i niezakończony
zgonem)

37%

42%

48%

83 wobec 127

38 wobec 64

21 wobec 39

3,2%

1,9%

1,3%

0,0010

0,0070

0,0163

1 Dane w oparciu o różnice w zakresie częstości występowania zdarzeń w okresie obserwacji, którego mediana
wyniosła 3,9 roku.
CABG — pomostowanie aortalno-wieńcowe; PTCA — przezskórna angioplastyka wieńcowa.

Nie stwierdzono żadnych cech świadczących o różnicach w efekcie leczniczym w zależności od płci,
wieku czy wyjściowego stężenia LDL-C. Stwierdzono korzystną tendencję, jeśli chodzi o wskaźnik

18/23

śmiertelności (82 zgony w grupie placebo i 61 zgonów w grupie otrzymującej atorwastatynę,
p = 0,0592).

Kolejny udar mózgu
W badaniu SPARCL (Stroke Prevention by Aggressive Reduction in Cholesterol Levels) oceniano
wpływ stosowania atorwastatyny w dawce 80 mg/dobę lub placebo na wystąpienie udaru mózgu
u 4731 pacjentów bez choroby wieńcowej w wywiadzie, u których w poprzednich 6 miesiącach
wystąpił udar mózgu lub przemijający napad niedokrwienny mózgu (TIA, transient ischaemic attack).
Osoby uczestniczące w badaniu były w wieku od 21 do 92 lat (średni wiek — 63 lata), średnie
wyjściowe stężenie LDL wynosiło u nich 133 mg/dL (3,4 mmol/L) i 60% stanowili mężczyźni.
Średnie stężenie LDL-C wynosiło 73 mg/dL (1,9 mmol/L) podczas otrzymywania atorwastatyny
i 129 mg/dL (3,3 mmol/L) podczas otrzymywania placebo. Mediana okresu obserwacji wyniosła
4,9 roku.

Stosowanie atorwastatyny w dawce 80 mg prowadziło do zmniejszenia ryzyka wystąpienia głównego
punktu końcowego obejmującego zakończony lub niezakończony zgonem udar mózgu o 15%
(HR 0,85; 95% CI: 0,75-1,00; p = 0,05 albo po skorygowaniu wartości o czynniki wyjściowe 0,84;
95% CI: 0,71-0,99; p = 0,03) w porównaniu z placebo. Śmiertelność ze wszystkich przyczyn wyniosła
9,1% (216/2365) w przypadku atorwastatyny i 8,9% (211/2366) w przypadku placebo.

W analizie post hoc stwierdzono, że stosowanie atorwastatyny w dawce 80 mg — w porównaniu
z placebo — prowadzi do zmniejszenia częstości występowania udaru niedokrwiennego [9,2%
(218/2365) wobec 11,6% (274/2366), p = 0,01] i zwiększenia częstości występowania udaru
krwotocznego [2,3% (55/2365) wobec 1,4% (33/2366), p = 0,02].

– Ryzyko wystąpienia udaru krwotocznego było zwiększone u pacjentów z przebytym udarem
krwotocznym w wywiadzie w momencie włączania do badania (7/45 w grupie otrzymującej
atorwastatynę i 2/48 w grupie otrzymującej placebo; HR 4,06; 95% CI: 0,84-19,57), natomiast
ryzyko wystąpienia udaru niedokrwiennego było w obu grupach podobne (3/45 w grupie
otrzymującej atorwastatynę i 2/48 w grupie otrzymującej placebo; HR 1,64; 95% CI:
0,27-9,82).
– Ryzyko wystąpienia udaru krwotocznego było zwiększone u pacjentów z zawałem zatokowym
w wywiadzie w momencie włączania do badania (20/708 w grupie otrzymującej atorwastatynę
i 4/701 w grupie otrzymującej placebo; HR 4,99; 95% CI: 1,71-14,61), natomiast jeżeli chodzi
o ryzyko wystąpienia udaru niedokrwiennego, to było ono u tych pacjentów zmniejszone
(79/708 w grupie otrzymującej atorwastatynę i 102/701 w grupie otrzymującej placebo;
HR 0,76; 95% CI: 0,57-1,02). Możliwe, że wypadkowe ryzyko udaru mózgu jest zwiększone
u pacjentów z zawałem zatokowym w wywiadzie, którzy otrzymują atorwastatynę w dawce
80 mg/dobę.

Śmiertelność całkowita wyniosła 15,6% (7/45) w przypadku atorwastatyny i 10,4% (5/48)
w podgrupie pacjentów z udarem krwotocznym w wywiadzie. Śmiertelność całkowita wyniosła 10,9%
(77/708) w przypadku atorwastatyny i 9,1% (64/701) w przypadku placebo w podgrupie pacjentów
z zawałem zatokowym w wywiadzie.

Dzieci i młodzież
Heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat
Przeprowadzono 8-tygodniowe badanie otwarte w celu oceny farmakokinetyki, farmakodynamiki,
bezpieczeństwa stosowania i tolerancji atorwastatyny z udziałem dzieci i młodzieży z genetycznie
potwierdzoną heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną i wyjściowym stężeniem LDL-C
nieprzekraczającym 4 mmol/L. Do badania włączono 39 dzieci i nastolatków w wieku od 6 do 17 lat.
Kohorta A liczyła 15 dzieci w wieku od 6 do 12 lat w I stadium dojrzałości płciowej wg skali Tannera.
Kohorta B liczyła 24 dzieci w wieku od 10 do 17 lat w co najmniej II stadium dojrzałości płciowej wg
skali Tannera.

Dawka początkowa atorwastatyny wynosiła 5 mg na dobę w kohorcie A (w której atorwastatyna
podawana była w postaci tabletek do rozgryzania i żucia) i 10 mg na dobę w kohorcie B (w której

19/23

atorwastatyna podawana była w postaci tabletek). Dawkę atorwastatyny można było podwoić, jeśli
w ciągu 4 tygodni leczenia nie udawało się u pacjenta uzyskać docelowego stężenia LDL-C
wynoszącego <3,35 mmol/L i jeśli atorwastatyna była dobrze tolerowana.

U wszystkich pacjentów odnotowano w ciągu dwóch tygodni zmniejszenie średnich wartości stężenia
LDL-C, TC, VLDL-C i Apo B. U pacjentów, u których dawkę podwojono, odnotowano jeszcze
większe zmniejszenie wartości wymienionych parametrów już po 2 tygodniach, przy pierwszej ocenie
po zwiększeniu dawki. Średnie zmniejszenie wartości badanych parametrów gospodarki lipidowej
było podobne w obu kohortach, bez względu na to, czy pacjenci otrzymywali dawkę początkową czy
też podwojoną dawkę początkową. W 8 tygodniu procentowa zmiana — w stosunku do wartości
wyjściowych — stężenia LDL-C wyniosła średnio 40%, a TC — 30% w całym zakresie stosowanych
dawek.

W drugim badaniu otwartym prowadzonym na jednej grupie 271 chłopców i dziewcząt w wieku od 6
do 15 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (HeFH) otrzymywało atorwastatynę przez
okres do 3 lat. Kryteria włączenia do tego badania obejmowały potwierdzoną HeFH i wyjściowe
stężenie LDL-C ≥ 4 mmol/L (około 152 mg/dL). Badanie objęło 139 dzieci w I stadium dojrzałości
płciowej wg skali Tannera (na ogół w wieku od 6 do 10 lat). Stosowanie atorwastatyny u dzieci w
wieku poniżej 10 lat rozpoczęto od dawki 5 mg (raz na dobę, w postaci tabletki do rozgryzienia i
żucia). Dawka początkowa atorwastatyny dla dzieci w wieku od 10 lat wynosiła 10 mg (raz na dobę).
Wszystkie dzieci mogły otrzymać wyższą dawkę, aby osiągnąć docelowe stężenie LDL-C < 3,35
mmol/l. Średnia ważona dawki dla dzieci w wieku od 6 do 9 lat wyniosła 19,6 mg, natomiast średnia
ważona dawki dla dzieci w wieku 10 lat i więcej — 23,9 mg.
Średnia (+/odchylenie standardowe) wyjściowa wartość LDL-C wyniosła 6,12 (1,26) mmol/L (około
233 (48) mg/dL). Ostateczne wyniki — patrz tabela 3.
Dane były spójne; nie odnotowano wpływu badanego leku na jakiekolwiek parametry wzrostu i
rozwoju (wzrost, masa ciała, wskaźnik BMI, stopień dojrzałości płciowej wg skali Tannera, ocena
badacza całokształtu dojrzewania i rozwoju) u dzieci i młodzieży z HeFH przyjmujących
atorwastatynę w trakcie 3-letniego badania. Ocena badacza nie wykazała wpływu badanego leku na
wzrost, masę ciała, wskaźnik BMI w zależności od wieku lub płci zależnie od wizyty.

TABELA 3. Wpływ atorwastatyny na obniżenie stężenia lipidów u dojrzewających chłopców i
dziewcząt z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (mmol/L)
Punkt czasowy N TC (S.D.) LDL-C
(S.D.)
HDL-C
(S.D.)
TG (S.D.) Apo B
(S.D.)#
Wizyta
wyjściowa
271 7,86
(1,30)
6,12 (1,26) 1,314
(0,2663)
0,93 (0,47) 1,42
(0,28)**
Miesiąc 30. 206 4,95
(0,77)*
3,25 (0,67) 1,327
(0,2796)
0,79
(0,38)*
0,90
(0,17)*
Miesiąc
36./zakończenie
leczenia

240 5,12
(0,86)
3,45 (0,81) 1,308
(0,2739)
0,78 (0,41) 0,93
(0,20)***

TC= cholesterol całkowity; LDL-C = cholesterol LDL ; HDL-C = cholesterol HDL; TG =
trójglicerydy; Apo B = apolipoproteina B; punkt czasowy „miesiąc 36./zakończenie leczenia”
obejmował dane z wizyty końcowej dla uczestników, którzy zakończyli udział w badaniu przed
upływem planowego 36-miesięcznego okresu, jak również dane z 36 miesięcy dla pacjentów,
którzy uczestniczyli w badaniu przez 36 miesięcy; „*” = wartość N w miesiącu 30. dla tego
parametru wynosiła 207; „**” = wartość N dla wizyty wyjściowej dla tego parametru wynosiła 270;
„***” = wartość N w miesiącu 36./w momencie zakończenia leczenia dla tego parametru wynosiła
243; „#” =g/l dla Apo B.

Heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna u dzieci i młodzieży w wieku od 10 do 17 lat
W kontrolowanym placebo badaniu z zastosowaniem podwójnie ślepej próby, po którym miało
miejsce przedłużenie badania prowadzone w warunkach otwartej próby, 187 chłopców
i miesiączkujących dziewcząt w wieku od 10 do 17 lat (średnia wieku — 14,1 roku)
z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną lub ciężką hipercholesterolemią zrandomizowano

20/23

do grupy otrzymującej atorwastatynę (n = 140) lub grupy otrzymującej placebo (n = 47) przez 26
tygodni; po zakończeniu tego okresu wszyscy pacjenci przeszli do fazy przedłużenia badania
w warunkach otwartej próby, otrzymując atorwastatynę przez kolejne 26 tygodni. Atorwastatyna
podawana była w dawce 10 mg raz na dobę przez pierwsze 4 tygodnie, a następnie jej dawka była
stopniowo zwiększana maksymalnie do 20 mg raz na dobę, jeśli stężenie LDL-C przekraczało
3,36 mmol/L. Stosowanie atorwastatyny prowadziło do znamiennego zmniejszenia stężenia TC, LDLC, TG i Apo B w osoczu podczas 26-tygodniowej fazy leczenia w warunkach podwójnie ślepej próby.
Podczas 26-tygodniowej fazy leczenia w warunkach podwójnie ślepej próby średnia wartość stężenia
LDL-C wyniosła 3,38 mmol/L (zakres: 1,81-6,26 mmol/L) w grupie otrzymującej atorwastatynę
i 5,91 mmol/L (zakres: 3,93-9,96 mmol/L) w grupie otrzymującej placebo.
W dodatkowym badaniu z udziałem dzieci i młodzieży porównującym atorwastatynę z kolestypolem
u pacjentów z hipercholesterolemią w wieku od 10 do 18 lat wykazano, że stosowanie atorwastatyny
(N = 25) prowadziło do znamiennego zmniejszenia stężenia LDL-C w 26. tygodniu badania (p < 0,05)
w porównaniu ze stosowaniem kolestypolu (N = 31).
W badaniu nad stosowaniem atorwastatyny w ramach tzw. „compassionate use”, z udziałem
pacjentów z ciężką hipercholesterolemią (w tym pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią)
wzięło udział 46 pacjentów pediatrycznych, przy czym dawkę atorwastatyny modyfikowano
w zależności od reakcji (osiągając u niektórych pacjentów dawkę 80 mg na dobę). Badanie to trwało
3 lata, a stężenie LDL-C obniżono o 36%.

Nie ustalono skuteczności stosowania atorwastatyny w długim okresie w okresie dzieciństwa, jeżeli
chodzi o zdolność do zmniejszania chorobowości i śmiertelności w życiu dorosłym.

Europejska Agencja Leków (EMA) uchyliła obowiązek dołączania wyników badań nad atorwastatyną
u dzieci w wieku od 0 do poniżej 6 lat w leczeniu hipercholesterolemii heterozygotycznej oraz u dzieci
i młodzieży w wieku od 0 do poniżej 18 lat w leczeniu homozygotycznej hipercholesterolemii
rodzinnej, hipercholesterolemii złożonej (mieszanej), hipercholesterolemii pierwotnej oraz
w profilaktyce występowania incydentów sercowo-naczyniowych (stosowanie u dzieci i młodzieży,
patrz punkt 4.2).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Po podaniu doustnym atorwastatyna ulega szybkiemu wchłonięciu, osiągając maksymalne stężenie
w osoczu (Cmax) w ciągu 1 do 2 godzin. Stopień wchłaniania atorwastatyny zwiększa się wraz z jej
dawką. Po podaniu doustnym atorwastatyna w postaci tabletek powlekanych charakteryzuje się
biodostępnością rzędu 95-99% w porównaniu z roztworem doustnym. Bezwzględna dostępność
biologiczna atorwastatyny wynosi około 12%, a dostępność układowa aktywności hamującej
reduktazę HMG-CoA wynosi około 30%. Niska dostępność układowa spowodowana jest klirensem
poprzedzającym przedostanie się leku do krążenia ogólnego, który zachodzi w obrębie śluzówki
przewodu pokarmowego, i/lub efektem pierwszego przejścia.

Dystrybucja
Średnia objętość dystrybucji atorwastatyny wynosi około 381 l. Atorwastatyna w co najmniej 98%
wiąże się z białkami osocza.

Metabolizm
Atorwastatyna metabolizowana jest przez cytochrom P450 3A4 do pochodnych ortoi parahydroksylowych oraz różnych produktów beta-oksydacji. Oprócz innych szlaków metabolizmu
produkty te są dalej metabolizowane drogą glukuronidacji. W warunkach in vitro siła hamowania
reduktazy HMG-CoA przez orto- i parahydroksypochodne jest taka sama jak atorwastatyny. Za około
70% aktywności hamującej reduktazę HMG CoA stwierdzanej we krwi odpowiedzialne są czynne
metabolity atorwastatyny.

Eliminacja
Eliminacja atorwastatyny odbywa się głównie za pośrednictwem żółci, po tym jak lek ten zostanie
zmetabolizowany w wątrobie i/lub poza nią. Atorwastatyna nie wydaje się jednak w dużym stopniu

21/23

podlegać krążeniu jelitowo-wątrobowemu. Średni okres półtrwania atorwastatyny z osoczu w fazie
eliminacji u ludzi wynosi około 14 godzin. Ze względu na obecność czynnych metabolitów okres
półtrwania działania hamującego reduktazę HMG-CoA wynosi około 20-30 godzin. Atorwastatyna
jest substratem transporterów wątrobowych – polipeptydów transportujących aniony organiczne 1B1
(OATP1B1) i 1B3 (OATP1B3). Metabolity atorwastatyny są substratami OATP1B1. Atorwastatyna
jest także zidentyfikowanym substratem pomp efluksowych - P-glikoproteiny (P-gp i białka oporności
raka piersi (BCRP) – co może ograniczać wchłanianie jelitowe i klirens żółciowy atorwastatyny.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku: Stężenia atorwastatyny i jej czynnych metabolitów w osoczu są wyższe
u zdrowych osób w podeszłym wieku aniżeli u młodych dorosłych, podczas gdy wpływ na lipidy był
porównywalny z wpływem obserwowanym w populacji młodszych pacjentów.

Dzieci i młodzież: W 8-tygodniowym badaniu otwartym z udziałem dzieci i młodzieży w wieku od 6
do 17 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, wyjściowym stężeniem LDL-C
wynoszącym co najmniej 4 mmol/L, w I stopniu dojrzałości płciowej wg skali Tannera (N = 15) i co
najmniej II stopniu dojrzałości płciowej wg skali Tannera (N = 24) stosowano atorwastatynę w dawce
5 mg lub 10 mg w postaci tabletek do rozgryzania i żucia bądź w dawce 10 mg lub 20 mg w postaci
tabletek powlekanych. W modelu farmakokinetyki populacyjnej atorwastatyny jedyną znamienną
współzmienną była masa ciała. Pozorny klirens atorwastatyny po podaniu doustnym u dzieci
i młodzieży wydawał się być podobny do klirensu stwierdzanego u dorosłych po allometrycznym
zeskalowaniu z uwzględnieniem masy ciała. W całym zakresie narażenia na atorwastatynę
i o-hydroksyatorwastatynę stwierdzano utrzymujące się zmniejszenie stężenia LDL-C i TC.

Płeć: Stężenia atorwastatyny i jej czynnych metabolitów u kobiet i u mężczyzn są różne (u kobiet
wartość Cmax jest około 20% wyższa, a AUC około 10% niższa). Różnice te nie mają żadnego
znaczenia klinicznego i nie prowadzą do żadnych istotnych różnic we wpływie na stężenie lipidów
u mężczyzn i u kobiet.

Zaburzenia czynności nerek: Choroby nerek nie mają żadnego wpływu na stężenie w osoczu
atorwastatyny i jej czynnych metabolitów ani na stężenie lipidów.

Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów z przewlekłą poalkoholową chorobą wątroby
(Child-Pugh B) stężenie w osoczu atorwastatyny i jej czynnych metabolitów jest znacznie zwiększone
(około 16-krotnie, jeżeli chodzi o Cmax, i około 11-krotnie, jeżeli chodzi o AUC).

Polimorfizm genu SLOC1B1: Wychwyt wszystkich inhibitorów reduktazy HMG-CoA przez wątrobę,
w tym atorwastatyny, odbywa się za pośrednictwem transportera OATP1B1. U pacjentów
z polimorfizmem genu SLCO1B1 istnieje ryzyko zwiększonego narażenia na atorwastatynę, co może
prowadzić do zwiększonego ryzyka rabdomiolizy (patrz punkt 4.4). Polimorfizm w zakresie genu
kodującego OATP1B1 (genu SLOCO1B1 c.521CC) wiąże się z większym o 2,4 razy narażeniem na
atorwastatynę (AUC) niż ma to miejsce u osób bez tego wariantu genotypowego (c.521TT). U tych
pacjentów możliwy jest też genetycznie upośledzony wychwyt wątrobowy atorwastatyny. Nie
wiadomo, jaki może to mieć wpływ na skuteczność.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W baterii 4 badań in vitro i 1 badania in vivo nie stwierdzono, aby atorwastatyna wykazywała
potencjał mutagenny i klastogenny. Choć u szczurów atorwastatyna okazała się nie wywierać
działania rakotwórczego, to u myszy przy wysokich dawkach (prowadzących do ekspozycji
przekraczającej od 6 do 11 razy AUC0-24h osiągane u ludzi przy najwyższych zalecanych dawkach)
stwierdzano występowanie przypadków gruczolaka wątrobowokomórkowego u samców i raka
wątrobowokomórkowego u samic.

Istnieją dowody naukowe z badań doświadczalnych na zwierzętach na to, że inhibitory reduktazy
HMG-CoA mogą wpływać na rozwój zarodka lub płodu. U szczurów, królików i psów atorwastatyna

22/23

nie wywierała żadnego wpływu na płodność ani nie działała teratogennie, choć w dawkach
toksycznych dla matek u szczurów i królików stwierdzano działania toksyczne w stosunku do płodów.
Podczas ekspozycji samic szczura na wysokie dawki atorwastatyny stwierdzano opóźnione
dojrzewanie potomstwa i zmniejszoną przeżywalność pourodzeniową. U szczurów stwierdzono
dowody na przechodzenie atorwastatyny przez łożysko. U szczurów stężenie w osoczu atorwastatyny
jest podobne do stężenia stwierdzanego w mleku. Nie wiadomo, czy atorwastatyna lub jej metabolity
przenikają do mleka ludzkiego.

6 DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki
Laktoza jednowodna / celuloza mikrokrystaliczna
Wapnia węglan
Kopowidon VA 64
Krospowidon (typ B)
Kroskarmeloza sodowa
Sodu laurylosiarczan
Krzemionka koloidalna bezwodna
Talk
Magnezu stearynian

Otoczka tabletki
Opadry white Y-1-7000
Hypromeloza
Tytanu dwutlenek (E171)
Makrogol 400

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Produkt leczniczy Calipra jest pakowany w blistry PVC/TE/PVDC/Aluminium umieszczone
w tekturowym pudełku.

Tabletki dostępne są w opakowaniach po 30 sztuk.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Brak szczególnych wymagań.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

23/23

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

ALKALOID-INT d.o.o.
Šlandrova ulica 4
1231 Ljubljana - Črnuče
Słowenia

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

##### 04.02.2013 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

10.10.2024

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.