# Ezehron Duo

> Rosuwastatyna + Ezetymib · 40 mg + 10 mg · Tabletki

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Ezehron Duo
- **Nazwa powszechna:** Rosuvastatinum + Ezetimibum
- **Substancja czynna:** [Rosuwastatyna + Ezetymib](https://apteka.online/odpowiedniki/rosuvastatinum)
- **Moc:** 40 mg + 10 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** C10BA06
- **Liczba opakowań:** 6
- **Numer pozwolenia:** 28405
- **Podmiot odpowiedzialny:** Adamed Pharma S.A.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/ezehron-duo-tabl-40-mg-10-mg-adamed
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/ezehron-duo-tabl-40-mg-10-mg-adamed.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/47597/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/47597/characteristic

## Dostępne opakowania (6)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 28 tabl. | 5900411012836 | Rp | 21,76 zł (dopłata od 11,16 zł) | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 56 tabl. | 5900411012850 | Rp | 42,16 zł (dopłata od 21,10 zł) | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 30 tabl. | 5900411012843 | Rp | — | Brak danych | — |
| 60 tabl. | 5900411012867 | Rp | — | Brak danych | — |
| 90 tabl. | 5900411012874 | Rp | — | Brak danych | — |
| 100 tabl. | 5900411012881 | Rp | — | Brak danych | — |

## Leki refundowane

### 28 tabl. — EAN 5900411012836 · cena jedn. 0,78 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| Zapobieganie zdarzeniom sercowo-naczyniowym; leczenie substytucyjne pierwotnej hipercholesterolemii | 30% | 21,76 zł | 11,16 zł | 10,60 zł | 13,37 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

### 56 tabl. — EAN 5900411012850 · cena jedn. 0,75 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| Zapobieganie zdarzeniom sercowo-naczyniowym; leczenie substytucyjne pierwotnej hipercholesterolemii | 30% | 42,16 zł | 21,10 zł | 21,06 zł | 26,75 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Ezehron Duo i w jakim celu się go stosuje?
Lek Ezehron Duo zawiera dwie różne substancje czynne w jednej tabletce. Jedną z substancji
czynnych jest rozuwastatyna z grupy tak zwanych statyn, a drugą substancją czynną jest ezetymib.

Ezehron Duo jest lekiem stosowanym w celu zmniejszenia stężenia we krwi cholesterolu całkowitego,
tak zwanego „złego” cholesterolu (cholesterol LDL) i substancji tłuszczowych o nazwie „triglicerydy”,
a ponadto zwiększa stężenie tak zwanego „dobrego” cholesterolu (cholesterol HDL). Lek zmniejsza
stężenie cholesterolu działając na dwa sposoby: zmniejsza ilość cholesterolu wchłanianego
w przewodzie pokarmowym oraz ilość cholesterolu wytwarzanego w organizmie.

U większości ludzi duże stężenie cholesterolu nie wpływa na samopoczucie, gdyż nie powoduje
żadnych objawów. Jednak nieleczone powoduje, że złogi tłuszczowe mogą gromadzić się w ścianach
naczyń krwionośnych, powodując ich zwężenie. Na skutek zwężenia możliwe jest zamknięcie światła
naczynia krwionośnego i odcięcie dopływu krwi do serca lub mózgu, co prowadzi do zawału mięśnia
sercowego lub udaru mózgu. Poprzez obniżenie stężenia cholesterolu można zmniejszyć ryzyko
zawału serca, udaru mózgu lub innych podobnych problemów zdrowotnych.

Lek Ezehron Duo stosuje się u pacjentów, u których sama dieta nie wystarcza, aby utrzymać
prawidłowe stężenie cholesterolu. Podczas stosowania tego leku należy cały czas przestrzegać diety
obniżającej stężenie cholesterolu.
Lekarz może przepisać lek Ezehron Duo, jeśli pacjent przyjmuje już rozuwastatynę i ezetymib
w takich samych dawkach, jak w leku złożonym.
Lek stosuje się u pacjentów:
→ ze zwiększonym stężeniem cholesterolu we krwi (hipercholesterolemia pierwotna)
→ z chorobą serca – lek Ezehron Duo zmniejsza ryzyko zawału serca, udaru mózgu, konieczności
wykonania zabiegu chirurgicznego w celu poprawy przepływu krwi w sercu lub konieczności
hospitalizacji z powodu bólu w klatce piersiowej.

Lek Ezehron Duo nie pomaga w zmniejszeniu masy ciała.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ezehron Duo

Kiedy nie stosować leku Ezehron Duo
→ jeśli pacjent ma uczulenie na rozuwastatynę, ezetymib lub którykolwiek z pozostałych składników
tego leku (wymienionych w punkcie 6)
→ jeśli pacjent ma chorobę wątroby
→ jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności nerek
→ jeśli pacjent odczuwa nawracające, niewyjaśnione bóle mięśniowe (miopatia)
→ jeśli pacjent przyjmuje skojarzenie sofosbuwiru/welpataswiru/woksylaprewiru (stosowane
w leczeniu wirusowego zakażenia wątroby zwanego zapaleniem wątroby typu C)
→ jeśli pacjent przyjmuje lek zawierający cyklosporynę (stosowany na przykład po przeszczepieniu
narządu)
→ jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę w trakcie stosowania
leku Ezehron Duo, powinna natychmiast przerwać przyjmowanie leku i powiadomić o tym lekarza.
Podczas stosowania leku Ezehron Duo należy unikać zajścia w ciążę, stosując skuteczne metody
zapobiegania ciąży (patrz podpunkt „Ciąża i karmienie piersią”)
→ jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła wysypka skórna o ciężkim nasileniu lub łuszczenie się
skóry, pęcherze i (lub) owrzodzenia w jamie ustnej po przyjęciu leku Ezehron Duo lub innych
podobnych leków.

Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta (lub pacjent ma co do tego wątpliwości),
należy zwrócić się do lekarza.

Ponadto, nie stosować leku Ezehron Duo, 40 mg + 10 mg (największa dawka):
• jeśli u pacjenta występuje umiarkowanie nasilona choroba nerek (w przypadku wątpliwości należy
zapytać lekarza),
• jeśli u pacjenta występuje choroba tarczycy,
• jeśli u pacjenta występują częste lub niewiadomego pochodzenia dolegliwości lub bóle mięśni, jeśli
u pacjenta lub członków jego rodziny stwierdzano choroby mięśni lub wcześniej podczas
stosowania leków zmniejszających stężenie cholesterolu występowały zaburzenia ze strony mięśni,
• jeśli pacjent regularnie spożywa duże ilości alkoholu,
• jeśli pacjent pochodzi z Azji (Japończycy, Chińczycy, Filipińczycy, Wietnamczycy, Koreańczycy
i Hindusi),
• jeśli pacjent stosuje leki z grupy fibratów tzn. inne leki zmniejszające stężenie cholesterolu (patrz
punkt „Ezehron Duo a inne leki”).

Jeśli którakolwiek z wymienionych wyżej sytuacji dotyczy pacjenta (lub pacjent ma wątpliwości)
należy ponownie skontaktować się z lekarzem.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed zastosowaniem leku Ezehron Duo należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli:
→ pacjent ma zaburzenia czynności nerek;
→ pacjent ma zaburzenia czynności wątroby;
→ pacjent odczuwał nawracające lub niewyjaśnione bóle mięśniowe, w przeszłości występowały
u niego lub u jego krewnych schorzenia mięśni, bądź wcześniejsze problemy dotyczące mięśni
miały związek z przyjmowaniem innych leków zmniejszających stężenie cholesterolu. W razie
niewyjaśnionych bólów mięśni, zwłaszcza połączonych ze złym samopoczuciem lub gorączką,
należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza. Należy również powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie
o utrzymującym się osłabieniu mięśni;
→ pacjent pochodzi z Azji (Japonii, Chin, Filipin, Wietnamu, Korei lub Indii). Lekarz ustali
odpowiednią dla pacjenta dawkę leku Ezehron Duo;
→ pacjent otrzymuje leki przeciwzakaźne, w tym leki stosowane w leczeniu zakażenia HIV lub
wirusem zapalenia wątroby typu C, np. rytonawir z lopinawirem i (lub) atazanawir lub symepewir

(patrz punkt „Ezehron Duo a inne leki”);
→ pacjent ma ciężką niewydolność oddechową;
→ pacjent przyjmuje inne leki (tzw. fibraty) w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu. Należy
przeczytać dokładnie ulotkę, nawet jeśli pacjent przyjmował wcześniej inne leki zmniejszające
stężenie cholesterolu,
→ pacjent regularnie spożywa duże ilości alkoholu;
→ u pacjenta stwierdzono nieprawidłową czynność tarczycy (niedoczynność tarczycy);
→ pacjent ma ponad 70 lat (gdyż lekarz będzie musiał wybrać dla niego odpowiednią dawkę leku
Ezehron Duo);
→ pacjent otrzymuje lub otrzymywał w ciągu ostatnich 7 dni doustnie lub we wstrzyknięciu lek
o nazwie kwas fusydowy (stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych). Jednoczesne stosowanie
kwasu fusydowego i leku Ezehron Duo może prowadzić do poważnych zaburzeń dotyczących
mięśni (rabdomioliza);
→ u pacjenta występuje lub występowała miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie mięśni,
w tym w niektórych przypadkach mięśni biorących udział w oddychaniu) lub miastenia oczna
(choroba powodująca osłabienie mięśni oczu), ponieważ statyny mogą czasami nasilać objawy
choroby lub prowadzić do wystąpienia miastenii (patrz punkt 4);
→ kiedykolwiek po przyjęciu rozuwastatyny lub innych pochodnych leków u pacjenta wystąpiła
ciężka wysypka lub łuszczenie się skóry, powstawanie pęcherzy i (lub) owrzodzenie jamy ustnej.

Jeśli którakolwiek z wyżej wymienionych sytuacji dotyczy pacjenta (lub w razie wątpliwości, czy taka
sytuacja ma miejsce), nie stosować leku Ezehron Duo, 40 mg + 10 mg (największa dawka) i należy
ponownie porozumieć się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem stosowania leku Ezehron
Duo.

U niewielkiej liczby osób statyny mogą wpływać na czynność wątroby. Wykrywa się to prostym
badaniem, sprawdzającym zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi. Dlatego lekarz
zalecać będzie regularnie wykonanie takich badań w trakcie stosowania leku Ezehron Duo. Ważne,
aby pacjent zgłaszał się do lekarza po skierowanie na badania.

Podczas stosowania tego leku, lekarz będzie uważnie kontrolował stan pacjentów z cukrzycą lub
z czynnikami ryzyka jej rozwoju. Istnieje duże prawdopodobieństwo zagrożenia rozwojem cukrzycy,
jeśli pacjent ma duże stężenia cukrów i tłuszczy we krwi, nadwagę i wysokie ciśnienie tętnicze.

W związku ze stosowaniem rozuwastatyny notowano występowanie ciężkich reakcji skórnych, w tym
zespół Stevensa-Johnsona i reakcję polekową z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS). Jeśli
wystąpi którykolwiek z objawów opisanych w punkcie 4, należy przerwać stosowanie leku Ezehron
Duo i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Ezehron Duo u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Ezehron Duo a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Należy powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu któregokolwiek z następujących leków:
→ cyklosporyna (lek stosowany np. po przeszczepieniu narządu w celu zapobiegania odrzuceniu
przeszczepu. Cyklosporyna nasila działanie jednocześnie stosowanej rozuwastatyny). Podczas
stosowania cyklosporyny nie należy przyjmować leku Ezehron Duo;
→ leki przeciwzakrzepowe, np. warfaryna, acenokumarol, fluindion, tikagrelor albo klopidogrel
(jednoczesne stosowanie z lekiem Ezehron Duo może spowodować nasilenie działania
przeciwzakrzepowego ze zwiększonym ryzykiem krwawienia);
→ inne leki zmniejszające stężenie cholesterolu, tzw. fibraty, które regulują również stężenie
triglicerydów we krwi (np. gemfibrozyl i inne leki z tej grupy). Podczas jednoczesnego stosowania
zwiększa się działanie rozuwastatyny. Nie stosować Ezehron Duo 40 mg + 10 mg jednocześnie z
fibratami;

→ kolestyramina (lek stosowany w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu), gdyż wpływa ona na
sposób działania ezetymibu;
→ darolutamid, regorafenib lub kapmatynib (stosowany w leczeniu raka);
→ którykolwiek z następujących leków stosowanych w leczeniu zakażeń wirusowych, w tym
zakażenia HIV lub wirusem zapalenia wątroby typu C, podawany pojedynczo lub w skojarzeniu
z innymi lekami (patrz: Ostrzeżenia i środki ostrożności): rytonawir, lopinawir, atazanawir,
sofosbuwir, woksylaprewir, ombitaswir, parytaprewir, dazabuwir, welpataswir, grazoprewir,
elbaswir, glekaprewir, pibrentaswir;
→ leki stosowane w leczeniu niestrawności, zawierające glin i magnez (stosowane w celu
zobojętnienia kwasu solnego w żołądku). Leki te mogą zmniejszyć stężenie rozuwastatyny
w osoczu. Takie działanie można osłabić przyjmując te leki 2 godziny po przyjęciu rozuwastatyny;
→ erytromycyna (antybiotyk). Podczas jednoczesnego stosowania zmniejsza się działanie
rozuwastatyny;
→ kwas fusydowy. Jeśli pacjent musi przyjmować doustnie kwas fusydowy w celu leczenia zakażenia
bakteryjnego, konieczne będzie czasowe odstawienie leku Ezehron Duo. Lekarz poinformuje,
kiedy można bezpiecznie wznowić jego przyjmowanie. Jednoczesne stosowanie leku Ezehron Duo
i kwasu fusydowego może rzadko spowodować osłabienie mięśni, ich tkliwość uciskową lub ból
(rabdomioliza). Więcej informacji o rabdomiolizie znajduje się w punkcie 4.;
→ doustne środki antykoncepcyjne (tabletka antykoncepcyjna). Podczas jednoczesnego stosowania
zwiększa się stężenie hormonów płciowych uwalnianych z tabletki;
→ leki stosowane w hormonalnej terapii zastępczej (zwiększenie stężenia hormonów we krwi);
→ fostamatinib (stosowany w leczeniu obniżonej liczby płytek krwi);
→ febuksostat (stosowany w leczeniu i zapobieganiu wysokich stężeń kwasu moczowego we krwi);
→ teryflunomid (stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego).

Jeśli pacjent ma być przyjęty do szpitala lub leczony jest z powodu innej choroby, powinien
poinformować personel medyczny o przyjmowaniu leku Ezehron Duo.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża
Leku Ezehron Duo nie należy stosować, jeśli pacjentka jest w ciąży, stara się zajść w ciążę lub
przypuszcza, że może być w ciąży. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę w okresie stosowania leku Ezehron
Duo, powinna natychmiast przerwać stosowanie leku i powiadomić lekarza. Podczas stosowania
leku Ezehron Duo pacjentki powinny stosować skuteczne metody zapobiegania ciąży.

Karmienie piersią
Leku Ezehron Duo nie należy stosować w okresie karmienia piersią, gdyż nie wiadomo, czy lek
przenika do mleka kobiecego.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Ezehron Duo nie powinien wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Należy jednak mieć na uwadze, że u niektórych pacjentów lek Ezehron Duo może wywołać zawroty
głowy. W takim przypadku przed podjęciem prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn należy
skontaktować się z lekarzem.

Tabletki leku Ezehron Duo zawierają laktozę jednowodną
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Tabletki leku Ezehron Duo zawierają sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

### 3. Jak stosować lek Ezehron Duo?
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie
wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

W czasie stosowania leku Ezehron Duo należy kontynuować dietę niskocholesterolową i zachowywać
aktywność fizyczną.

Zalecaną dawką dobową u dorosłych jest jedna tabletka o danej mocy.

Lek Ezehron Duo należy przyjmować raz na dobę.
Lek można przyjmować o dowolnej porze dnia, z jedzeniem lub bez. Tabletki należy połykać
w całości, popijając wodą.
Lek należy przyjmować o tej samej porze każdego dnia.

Lek Ezehron Duo nie jest odpowiedni do rozpoczynania leczenia. Jeśli rozpoczyna się leczenie lub
jeśli konieczna jest zmiana dawki, należy przyjmować każdą z substancji czynnych w postaci
osobnych leków i dopiero po ustaleniu ich dawek można przejść na lek Ezehron Duo o określonej
mocy.

Maksymalna dawka dobowa rozuwastatyny to 40 mg. Jest ona stosowana u pacjentów z wysokim
stężeniem cholesterolu i dużym ryzykiem zawału lub udaru, u których dawka 30 mg była
niewystarczająca do zmniejszenia stężenia cholesterolu.

Regularne kontrolowanie stężenia cholesterolu
Ważne, aby zgłaszać się do lekarza na regularną kontrolę stężenia cholesterolu w celu upewnienia się,
że udało się uzyskać i utrzymać prawidłową wartość tego wskaźnika.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Ezehron Duo
W razie przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem lub oddziałem ratunkowym
najbliższego szpitala, gdyż może być konieczna pomoc medyczna.

Pominięcie przyjęcia leku Ezehron Duo
W razie pominięcia dawki leku następną tabletkę należy przyjąć o właściwej porze. Nie należy
stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Ezehron Duo
Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent chce przerwać przyjmowanie leku Ezehron Duo. Po
odstawieniu leku Ezehron Duo stężenie cholesterolu może się znowu zwiększyć.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Ważne, aby pacjent wiedział, jakie działania niepożądane mogą się wiązać ze stosowaniem leku.

Należy przerwać przyjmowanie leku Ezehron Duo i niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną,
jeśli u pacjenta wystąpi którakolwiek z poniższych:
• Reakcja alergiczna: obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła, który może utrudniać oddychanie
i połykanie, bardzo nasilone swędzenie skóry (z grudkami). Są to rzadkie możliwe działania
niepożądane;
• Zespół choroby toczniopodobnej (w tym wysypka, zaburzenia stawów i wpływ na komórki krwi).
Jest to rzadkie, możliwe działanie niepożądane;

• Zerwanie mięśnia. Jest to rzadkie, możliwe działanie niepożądane
• Zaczerwienione płaskie, tarczowate lub okrągłe plamy na tułowiu, często z pęcherzami w środku,
łuszczenie się skóry, owrzodzenia w jamie ustnej, gardle, nosie, na narządach płciowych i w
obrębie oczu. Występowanie tego typu groźnych wysypek skórnych mogą poprzedzać gorączka
i objawy grypopodobne (zespół Stevensa-Johnsona). Częstotliwość występowania tego działania
niepożądanego nie jest znana;
• Rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół DRESS lub
zespół nadwrażliwości na lek). Częstotliwość występowania tego działania niepożądanego nie jest
znana.

Należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza, jeśli u pacjenta wystąpi jakikolwiek nietypowy,
utrzymujący się ból mięśni. Stan taki rzadko może postępować do zagrażającego życiu uszkodzenia
mięśni (znanego jako rabdomioliza), powodującego złe samopoczucie, gorączkę i zaburzenia
czynności nerek.

W celu określenia częstości działań niepożądanych zastosowano następującą klasyfikację:
- bardzo częste (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów)
- częste (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów)
- niezbyt częste (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów)
- rzadkie (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów)
- bardzo rzadkie (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów), w tym pojedyncze
przypadki

Częste działania niepożądane
◦ ból głowy
◦ zaparcie
◦ nudności
◦ ból mięśni
◦ tkliwość mięśni
◦ uczucie osłabienia
◦ zawroty głowy
◦ zwiększenie ilości białka w moczu. Zazwyczaj objaw ten ustępuje samoistnie i nie trzeba
przerywać przyjmowania leku Ezehron Duo (dotyczy tylko dawki rozuwastatyny 40 mg).
◦ cukrzyca - jest bardziej prawdopodobna u pacjentów z dużym stężeniem cukru i tłuszczów we
krwi, z nadwagą i wysokim ciśnieniem krwi. Lekarz będzie kontrolował stan pacjenta podczas
stosowania tego leku.
◦ ból żołądka
◦ biegunka
◦ wzdęcia (nadmiar gazów w jelitach)
◦ odczucie zmęczenia
◦ zwiększenie wyników niektórych badań krwi oceniających czynność wątroby (aktywności
aminotransferaz)

Niezbyt częste działania niepożądane
◦ wysypka, świąd, pokrzywka
◦ zwiększenie ilości białka w moczu, które zwykle ustępuje samoistnie, bez konieczności przerwania
przyjmowania tabletek Ezehron Duo (dotyczy dawek rozuwastatyny 15 mg i 30 mg)
◦ zwiększenie wyników pewnych badań oceniających stan mięśni (aktywność kinazy kreatynowej,
CK)
◦ kaszel
◦ niestrawność
◦ zgaga
◦ nudności
◦ ból stawów
◦ skurcze mięśni
◦ ból szyi
◦ zmniejszenie apetytu

◦ ból
◦ ból w klatce piersiowej
◦ uderzenia gorąca
◦ wysokie ciśnienie krwi
◦ mrowienie
◦ suchość w jamie ustnej
◦ zapalenie błony śluzowej żołądka
◦ ból pleców
◦ osłabienie mięśni
◦ ból w ramionach i nogach
◦ obrzęk, zwłaszcza rąk i stóp

Rzadkie działania niepożądane
◦ zapalenie trzustki powodujące silny ból brzucha, który może promieniować do pleców
◦ większa niż zwykle skłonność do krwawień lub powstawania siniaków ze względu na niski poziom
płytek krwi.

Bardzo rzadkie działania niepożądane
◦ żółtaczka (zażółcenie skóry i oczu)
◦ zapalenie wątroby
◦ śladowa ilość krwi w moczu
◦ uszkodzenie nerwów w nogach i rękach (np. drętwienie)
◦ utrata pamięci
◦ powiększenie piersi u mężczyzn (ginekomastia)

Działania niepożądane występujące z nieznaną częstością
◦ duszność
◦ obrzęk
◦ zaburzenia snu, w tym bezsenność i koszmary senne
◦ zaburzenia seksualne
◦ depresja
◦ zaburzenia oddychania, w tym uporczywy kaszel i (lub) duszność lub gorączka
◦ uszkodzenie ścięgna
◦ utrzymujące się osłabienie mięśni
◦ czerwona, wypukła wysypka, czasami ze zmianami w kształcie tarczy (rumień wielopostaciowy);
tkliwość mięśni,
◦ kamica żółciowa lub zapalenie pęcherzyka żółciowego (co może spowodować ból brzucha,
nudności, wymioty)
◦ miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie mięśni, w tym w niektórych przypadkach mięśni
biorących udział w oddychaniu)
◦ miastenia oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oka)

Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli u pacjenta występuje osłabienie rąk lub nóg, nasilające się po
okresach aktywności, podwójne widzenie lub opadanie powiek, trudności z połykaniem lub duszności.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Ezehron Duo?
Lek należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Ezehron Duo
Substancjami czynnymi leku są: rozuwastatyna (w postaci rozuwastatyny wapniowej) i ezetymib.
Tabletki zawierają rozuwastatynę wapniową w ilości odpowiadającej 15 mg, 30 mg lub 40 mg
rozuwastatyny. Każda tabletka zawiera 10 mg ezetymibu.

Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna typ 102, kroskarmeloza
sodowa, krospowidon typ A, powidon K-30, sodu laurylosiarczan i magnezu stearynian.

Jak wygląda lek Ezehron Duo i co zawiera opakowanie
Ezehron Duo, 15 mg + 10 mg: biała lub prawie biała, sześciokątna, obustronnie wypukła,
niepowlekana tabletka o wymiarach ok. 9 x 8 mm, z obustronnie wytłoczonym znakiem „E3”.

Ezehron Duo, tabletki 30 mg + 10 mg: biała lub prawie biała, obustronnie wypukła, niepowlekana
tabletka o kształcie prostokąta, o wymiarach 12 x 6 mm, z obustronnie wytłoczonym znakiem „X”.

Ezehron Duo, tabletki 40 mg + 10 mg: biała lub prawie biała, eliptyczna, obustronnie wypukła,
niepowlekana tabletka o wymiarach ok. 13 x 6 mm, z obustronnie wytłoczonym znakiem „E6”.

Opakowania zawierające po 28, 30, 56, 60, 90 i 100 tabletek w blistrze z folii
PA/Aluminium/PVC/Aluminium, umieszczone w tekturowym pudełku z ulotką informacyjną dla
pacjenta.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
Adamed Pharma S.A.
Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A
05-152 Czosnów
tel.: +48 22 732 77 00

Wytwórca:
Adamed Pharma S.A.
ul. Marszałka J. Piłsudskiego 5
95-200 Pabianice

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Ezehron Duo, 15 mg + 10 mg, tabletki
Ezehron Duo, 30 mg + 10 mg, tabletki
Ezehron Duo, 40 mg + 10 mg, tabletki

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Ezehron Duo 15 mg + 10 mg: każda tabletka zawiera 15,60 mg rozuwastatyny wapnia (co odpowiada
15 mg rozuwastatyny) i 10 mg ezetymibu.

Ezehron Duo 30 mg + 10 mg: każda tabletka zawiera 31,20 mg rozuwastatyny wapnia (co odpowiada
30 mg rozuwastatyny) i 10 mg ezetymibu.

Ezehron Duo 40 mg + 10 mg: każda tabletka zawiera 41,60 mg rozuwastatyny wapnia (co odpowiada
40 mg rozuwastatyny) i 10 mg ezetymibu.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Ezehron Duo 15 mg + 10 mg: każda tabletka zawiera 104,74 mg laktozy jednowodnej (co odpowiada
99,5 mg laktozy).

Ezehron Duo 30 mg + 10 mg: każda tabletka zawiera 140,47 mg laktozy jednowodnej (co odpowiada
133,5 mg laktozy).

Ezehron Duo 40 mg + 10 mg: każda tabletka zawiera 164,30 mg laktozy jednowodnej (co odpowiada
156,1 mg laktozy).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka.

Ezehron Duo 15 mg + 10 mg: biała lub prawie biała, sześciokątna, obustronnie wypukła,
niepowlekana tabletka o wymiarach ok. 9 x 8 mm, z obustronnie wytłoczonym znakiem „E3”.

Ezehron Duo 30 mg + 10 mg: biała lub prawie biała, obustronnie wypukła, niepowlekana tabletka
o kształcie prostokąta, o wymiarach 12 x 6 mm, z obustronnie wytłoczonym znakiem „X”.

Ezehron Duo 40 mg + 10 mg: biała lub prawie biała, eliptyczna, obustronnie wypukła, niepowlekana
tabletka o wymiarach ok. 13 x 6 mm, z obustronnie wytłoczonym znakiem „E6”.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Hipercholesterolemia pierwotna
Produkt leczniczy Ezehron Duo, jako uzupełnienie diety, jest wskazany do leczenia substytucyjnego
u dorosłych, u których uzyskano odpowiednią kontrolę hipercholesterolemii stosując jednocześnie
pojedyncze substancje czynne w osobnych produktach leczniczych, ale w takich samych dawkach, jak
w produkcie złożonym.

Zapobieganie zdarzeniom sercowo-naczyniowym

Stosowanie produktu leczniczego Ezehron Duo jest wskazane w celu zmniejszenia ryzyka zdarzeń
sercowo-naczyniowych (patrz punkt 5.1), jako leczenie substytucyjne u pacjentów z chorobą
niedokrwienną serca (ang. coronary heart disease, CHD) i ostrym zespołem wieńcowym (OZW)
w wywiadzie, u których uzyskano odpowiednią kontrolę choroby stosując jednocześnie pojedyncze
substancje czynne w osobnych produktach leczniczych, ale w takich samych dawkach, jak dawki
zawarte w produkcie złożonym.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Produkt leczniczy Ezehron Duo jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów, u których
hipercholesterolemia jest odpowiednio kontrolowana za pomocą oddzielnie podawanych preparatów
jednoskładnikowych w takich samych dawkach, jak zalecane leczenie skojarzone.
Pacjent powinien stosować odpowiednią dietę obniżającą stężenie lipidów i kontynuować tę dietę podczas
leczenia produktem leczniczym Ezehron Duo.

Zalecana dawka dobowa to 1 tabletka o danej mocy, podawana z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.
Produkt leczniczy Ezehron Duo nie jest odpowiedni do rozpoczynania leczenia. Włączanie leczenia lub
zmiany w dawkowaniu, jeśli są potrzebne, należy przeprowadzać wyłącznie stosując substancje czynne
w postaci oddzielnych leków i dopiero po ustaleniu odpowiednich dawek można przejść na lek Ezehron
Duo. Produkty lecznicze Ezehron Duo w tabletkach o mocy 15 mg + 10 mg, 30 mg +10 mg nie są
odpowiednie do leczenia pacjentów, u których konieczne jest stosowanie rozuwastatyny w dawce 40 mg.

Produkt leczniczy Ezehron Duo należy przyjmować albo ≥2 godziny przed lub ≥4 godziny po podaniu
leku wiążącego kwasy żółciowe.

Dzieci i młodzież
Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności połączenia rozuwastatyny
i ezetymibu u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Obecnie dostępne dane przedstawiono w punktach 4.8, 5.1
i 5.2, ale nie można sformułować żadnych zaleceń dotyczących dawkowania.

Stosowanie u osób w podeszłym wieku
U pacjentów >70 lat zaleca się rozuwastatynę w dawce początkowej 5 mg (patrz punkt 4.4). Złożony
produkt leczniczy nie jest odpowiedni do rozpoczynania leczenia. Włączanie leczenia lub zmiany
w dawkowaniu, jeśli są potrzebne, należy przeprowadzać wyłącznie stosując substancje czynne w postaci
oddzielnych leków i dopiero po ustaleniu odpowiednich dawek można przejść na lek Ezehron Duo
o odpowiedniej mocy.

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek
Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami
czynności nerek.
U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) zalecana
początkowa dawka rozuwastatyny wynosi 5 mg. Złożony produkt leczniczy nie jest odpowiedni do
rozpoczynania leczenia. Do rozpoczynania leczenia lub modyfikacji dawki należy stosować pojedyncze
substancje czynne w postaci oddzielnych produktów leczniczych.
U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek stosowanie rozuwastatyny w jakiejkolwiek dawce jest
przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 5.2).

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
Nie jest konieczne dostosowanie dawkowania u pacjentów z łagodną niewydolnością wątroby (5 do 6
punktów w skali Childa-Pugha). Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Ezehron Duo u pacjentów
z niewydolnością wątroby umiarkowaną (7 do 9 punktów w skali Childa-Pugha) lub ciężką (>9 punktów
w skali Childa-Pugha), patrz punkty 4.4 i 5.2. Stosowanie produktu leczniczego Ezehron Duo u pacjentów
z aktywną chorobą wątroby (patrz punkt 4.3) jest przeciwwskazane.

Rasa
U pacjentów pochodzenia azjatyckiego obserwowano zwiększoną ogólnoustrojową ekspozycję na

rozuwastatynę (patrz punkty 4.4 i 5.2). U pacjentów pochodzenia azjatyckiego zalecaną początkową
dawką rozuwastatyny jest 5 mg. Złożony produkt leczniczy nie jest odpowiedni do rozpoczynania leczenia.
Do rozpoczynania leczenia lub modyfikacji dawki należy stosować pojedyncze substancje czynne
w postaci oddzielnych produktów leczniczych.

Polimorfizmy genetyczne
Znane są specyficzne rodzaje polimorfizmów genetycznych, które mogą prowadzić do zwiększonej
ekspozycji na rozuwastatynę (patrz punkt 5.2). U pacjentów, u których stwierdzono występowanie takich
specyficznych rodzajów polimorfizmów, zaleca się mniejszą dawkę dobową produktu Ezehron Duo.

Dawkowanie u pacjentów z czynnikami predysponującymi do miopatii
Zalecana dawka początkowa u pacjentów z czynnikami predysponującymi do miopatii wynosi 5 mg
rozuwastatyny (patrz punkt 4.4). Dawka 40 mg rozuwastatyny jest przeciwwskazana u niektórych
pacjentów z tej grupy (patrz punkt 4.3). Złożony produkt leczniczy nie jest odpowiedni do rozpoczynania
leczenia. Do rozpoczynania leczenia lub modyfikacji dawki należy stosować pojedyncze substancje czynne
w postaci oddzielnych produktów leczniczych.

Jednocześnie stosowana terapia
Rozuwastatyna jest substratem różnych białek transportowych (np. OATP1B1 i BCRP). Ryzyko
wystąpienia miopatii (w tym rabdomiolizy) zwiększa się, gdy produkt leczniczy Ezehron Duo jest
podawany jednocześnie z niektórymi produktami leczniczymi, które mogą zwiększać stężenie
rozuwastatyny w osoczu ze względu na interakcje z tymi białkami transportowymi (np. cyklosporyna
i niektóre inhibitory proteazy, w tym skojarzenia rytonawiru z atazanawirem, lopinawirem i (lub)
typranawirem; (patrz punkty 4.4 i 4.5).
O ile to możliwe, należy rozważyć zastosowanie alternatywnych leków, a w razie potrzeby czasowe
przerwanie leczenia produktem Ezehron Duo. W sytuacjach, w których nie można uniknąć jednoczesnego
stosowania tych produktów leczniczych i produktu Ezehron Duo, należy dokładnie rozważyć korzyści
i ryzyko związane z równoczesnym leczeniem i dostosowanie dawkowania rozuwastatyny (patrz punkt
4.5).

Sposób podawania
Podanie doustne.
Produkt leczniczy Ezehron Duo należy przyjmować raz na dobę, codziennie o tej samej porze,
z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.
Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą.

#### 4.3 Przeciwwskazania
− U pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję
pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
− W okresie ciąży, karmienia piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących
odpowiednich środków antykoncepcyjnych (patrz punkt 4.6).
− U pacjentów z czynną chorobą wątroby, w tym z niewyjaśnionym, utrzymującym się
zwiększeniem aktywności aminotransferaz w surowicy oraz zwiększeniem aktywności
aminotransferaz w surowicy przekraczającym 3-krotność górnej granicy normy (GGN)
− U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) (patrz punkt
4.4).
− U pacjentów z miopatią (patrz punkt 4.4).
− U pacjentów otrzymujących jednocześnie sofosbuwir w skojarzeniu z welpataswirem
i woksylaprewirem (patrz punkt 4.5)
− U pacjentów otrzymujących jednocześnie cyklosporynę (patrz punkt 4.5).

Dawka 40 mg + 10 mg jest przeciwwskazana u pacjentów z czynnikami predysponującymi do
miopatii/rabdomiolizy. Do takich czynników należą:
- Umiarkowana niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 60 ml/min).
- Niedoczynność tarczycy.
- Genetycznie uwarunkowane choroby mięśni u pacjenta lub członków jego rodziny,

- Wcześniejsze wystąpienie objawów uszkodzenia mięśni po zastosowaniu innego inhibitora
reduktazy HMG-CoA lub leku z grupy fibratów,
- Nadużywanie alkoholu.
- Sytuacje, w których może wystąpić zwiększenie stężenia rozuwastatyny w osoczu.
- Pacjenci pochodzący z Azji.
- Jednoczesne stosowanie fibratów.
Patrz punkty 4.4, 4.5 i 5.2.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Ciężkie skórne działania niepożądane
Podczas stosowania rozuwastatyny zgłaszano ciężkie skórne działania niepożądane, w tym zespół
Stevensa-Johnsona (SJS) i reakcje na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS), które
mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu. W momencie przepisywania leku pacjentom należy
poinformować o przedmiotowych i podmiotowych objawach ciężkich reakcji skórnych i ściśle ich
monitorować. Jeśli pojawią się oznaki i objawy sugerujące wystąpienie tych reakcji, należy
natychmiast przerwać stosowanie leku Ezehron Duo i rozważyć alternatywne leczenie.
Jeśli u pacjenta wystąpi ciężka reakcja, taka jak SJS lub DRESS podczas stosowania produktu Ezehron
Duo, nie wolno wznawiać leczenia rozuwastatyną u tego pacjenta w żadnym momencie.

Wpływ na mięśnie szkieletowe
U pacjentów leczonych rozuwastatyną w jakichkolwiek dawkach, a w szczególności dawkami
> 20 mg, zgłaszano wpływ na mięśnie szkieletowe, np. bóle mięśni, miopatię i rzadko rabdomiolizę.
Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMGCoA, częstość zgłaszania rabdomiolizy
związanej ze stosowaniem rozuwastatyny, po wprowadzeniu jej do obrotu, jest większa po podaniu
dawki 40 mg.
Po wprowadzeniu ezetymibu do obrotu zgłaszano przypadki miopatii i rabdomiolizy. Jednak
rabdomiolizę zgłaszano bardzo rzadko podczas monoterapii ezetymibem i bardzo rzadko po dodaniu
ezetymibu do innych leków, o których wiadomo, że wiążą się ze zwiększonym ryzykiem
rabdomiolizy.
W przypadku podejrzenia miopatii na podstawie objawów mięśniowych lub jej potwierdzenia
badaniem aktywności fosfokinazy kreatynowej (CPK), należy natychmiast przerwać stosowanie leku
Ezehron Duo i wszystkich tych innych leków, które pacjent przyjmuje jednocześnie. Wszystkich
pacjentów rozpoczynających leczenie lekiem Ezehron Duo należy poinformować o ryzyku
wystąpienia miopatii i poinformować o konieczności niezwłocznego zgłaszania wszelkich
niewyjaśnionych bólów, tkliwości lub osłabienia mięśni (patrz punkt 4.8).

Pomiar aktywności kinazy kreatynowej
Kinazy kreatynowej (CK) nie należy oznaczać po intensywnym wysiłku fizycznym lub kiedy
występują inne możliwe przyczyny zwiększenia aktywności CK, które mogą zakłócić interpretację
wyniku. Jeśli poziom CK jest znacznie podwyższony na początku badania (> 5× GGN), należy
przeprowadzić test potwierdzający w ciągu 5 – 7 dni. Nie należy rozpoczynać leczenia jeśli powtórne
badanie potwierdzi wyjściową CK > 5× GGN.

Przed rozpoczęciem leczenia
Należy zachować ostrożność u pacjentów z czynnikami predysponującymi do miopatii/rabdomiolizy.
Do takich czynników należą:
− zaburzenia czynności nerek,
− niedoczynność tarczycy,
− genetycznie uwarunkowane choroby mięśni u pacjenta lub członków jego rodziny,
− wystąpienie objawów uszkodzenia mięśni po zastosowaniu innego inhibitora reduktazy HMGCoA lub leków z grupy fibratów,
− nadużywanie alkoholu,
− wiek > 70 lat,
− sytuacje, w których może wystąpić zwiększenie stężenia substancji czynnej w osoczu (patrz
punkty 4.2, 4.5 i 5.2),

− jednoczesne stosowanie leków z grupy fibratów.

U takich pacjentów należy rozważyć ryzyko związane z leczeniem w odniesieniu do możliwych
korzyści i zaleca się monitorowanie kliniczne. Jeśli początkowa aktywność CK jest istotnie
zwiększona (>5 x GGN), leczenia nie należy rozpoczynać.

W trakcie leczenia
Pacjentom należy zalecić natychmiastowe zgłaszanie niewyjaśnionych bólów mięśni, osłabienia lub
skurczów, szczególnie jeśli towarzyszy im złe samopoczucie lub gorączka. U tych pacjentów należy
oznaczyć aktywność CK. Leczenie należy przerwać, jeśli aktywność CK jest znacznie podwyższona
(> 5× GGN) lub jeśli objawy mięśniowe są ciężkie i powodują codzienny dyskomfort (nawet jeśli
aktywność CK wynosi ≤ 5× GGN). Jeśli objawy ustąpią, a aktywność CK powróci do normy, należy
rozważyć ponowne wprowadzenie rozuwastatyny lub alternatywnego inhibitora reduktazy HMG-CoA
w najmniejszej dawce, przy ścisłym monitorowaniu pacjenta. Rutynowe monitorowanie aktywności
CK u pacjentów bezobjawowych nie jest uzasadnione.
Bardzo rzadko zgłaszano przypadki wystąpienia immunozależnej miopatii martwiczej (ang. Immunemediated necrotising myopathy, IMNM) w trakcie lub po leczeniu statynami, w tym rozuwastatyną.
IMNM klinicznie charakteryzuje się osłabieniem mięśni proksymalnych i podwyższoną aktywnością
kinazy kreatynowej w surowicy, które utrzymują się pomimo przerwania leczenia statynami.

W niewielu przypadkach zgłaszano, że statyny wywołują de novo lub nasilają istniejącą wcześniej
miastenię lub miastenię oczną (patrz punkt 4.8). Stosowanie leku Ezehron Duo należy przerwać
w przypadku nasilenia objawów. Zgłaszano nawroty po (ponownym) podaniu tej samej lub innej
statyny.

Dane z badań klinicznych przeprowadzonych u małej grupy pacjentów nie zawierają dowodów
zwiększonego działania rozuwastatyny na mięśnie szkieletowe, jeśli była ona stosowana z innymi
lekami. Jednak u pacjentów otrzymujących inne inhibitory reduktazy HMG-CoA jednocześnie z
pochodnymi kwasu fibrynowego, w tym gemfibrozylem, cyklosporyną, kwasem nikotynowym oraz
azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi, inhibitorami proteazy i antybiotykami makrolidowymi,
zaobserwowano zwiększenie częstości występowania zapalenia mięśni i miopatii. Gemfibrozyl
zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii, gdy jest podawany jednocześnie z niektórymi inhibitorami
reduktazy HMG-CoA. Z tego względu nie zaleca się jednoczesnego stosowania rozuwastatyny i
gemfibrozylu. Należy dokładnie rozważyć korzyści wynikające ze zmiany stężenia lipidów i ryzyko
związane z jednoczesnym stosowaniem leków z grupy fibratów lub kwasu nikotynowego i
rozuwastatyny. Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny w dawce 40 mg oraz leków z grupy fibratów
jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.5 i 4.8).

Produkt leczniczy Ezehron Duo nie może być podawany jednocześnie z kwasem fusydowym
podawanym ogólnoustrojowo lub w ciągu 7 dni od zaprzestania leczenia kwasem fusydowym.
U pacjentów, u których ogólnoustrojowe stosowanie kwasu fusydowego jest konieczne, leczenie
statynami należy przerwać na cały czas trwania leczenia kwasem fusydowym. Zgłaszano przypadki
rabdomiolizy (w tym niektóre zakończone zgonem) u pacjentów otrzymujących kwas fusydowy
w skojarzeniu ze statyną (patrz punkt 4.5). Pacjentom należy zalecić niezwłoczne zwrócenie się
o pomoc lekarską, jeśli wystąpią u nich jakiekolwiek objawy osłabienia mięśni, bólu lub tkliwości.
Leczenie statynami można wznowić siedem dni po podaniu ostatniej dawki kwasu fusydowego.
W wyjątkowych okolicznościach, gdy konieczne jest długotrwałe stosowanie ogólnoustrojowe kwasu
fusydowego, np. w leczeniu ciężkich zakażeń, potrzebę jednoczesnego podawania leku Ezehron Duo
i kwasu fusydowego należy rozpatrywać wyłącznie indywidualnie dla każdego przypadku i pod
ścisłym nadzorem lekarza.

Nie należy stosować leku Ezehron Duo, jeśli u pacjenta występują ostre, ciężkie objawy mogące
wskazywać na miopatię lub predysponujące do wystąpienia wtórnej niewydolności nerek na skutek
rabdomiolizy (np. sepsa, niedociśnienie, rozległy zabieg chirurgiczny, uraz, ciężkie zaburzenia
metaboliczne, wewnątrzwydzielnicze i elektrolitowe lub niekontrolowana padaczka).

Wpływ na wątrobę
Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, lek Ezehron Duo należy
stosować ostrożnie u pacjentów, którzy spożywają nadmierne ilości alkoholu i (lub) mają chorobę
wątroby w wywiadzie.

W kontrolowanych badaniach klinicznych z udziałem pacjentów otrzymujących ezetymib ze statyną
obserwowano stopniowe zwiększenie aktywności aminotransferaz (≥ 3× GGN).
Zaleca się wykonanie testów czynnościowych wątroby przed rozpoczęciem leczenia i 3 miesiące po
jego rozpoczęciu. Należy przerwać stosowanie rozuwastatyny lub zmniejszyć dawkę, jeśli aktywność
aminotransferaz w surowicy jest większa niż 3× GGN. Częstość zgłaszania ciężkich zdarzeń
dotyczących wątroby (polegających głównie na zwiększeniu aktywności aminotransferaz
wątrobowych) po wprowadzeniu rozuwastatyny do obrotu jest większa po podaniu dawki 40 mg.
U pacjentów z wtórną hipercholesterolemią spowodowaną niedoczynnością tarczycy lub zespołem
nerczycowym przed rozpoczęciem leczenia rozuwastatyną należy leczyć chorobę podstawową.
Ze względu na nieznane skutki zwiększonej ekspozycji na ezetymib u pacjentów z umiarkowanymi
lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, nie zaleca się stosowania leku Ezehron Duo (patrz
punkt 5.2).

Wpływ na nerki
Białkomocz, wykrywany w badaniu paskowym i głównie pochodzenia kanalikowego, obserwowano
u pacjentów leczonych większymi dawkami rozuwastatyny, w szczególności 40 mg, gdzie
w większości przypadków był on przemijający lub okresowy. Nie wykazano, aby białkomocz był
wskaźnikiem ostrej lub postępującej choroby nerek (patrz punkt 4.8). Częstość zgłaszania ciężkich
zdarzeń nerkowych po wprowadzeniu rozuwastatyny do obrotu jest większa po podaniu dawki 40 mg.
Ocenę czynności nerek należy rozważyć podczas rutynowej obserwacji pacjentów leczonych dawką
rozuwastatyny 40 mg.

Cukrzyca
Niektóre dane sugerują, że wszystkie leki z grupy statyn podnoszą poziom glukozy we krwi, a u
niektórych pacjentów z wysokim ryzykiem rozwoju cukrzycy w przyszłości, mogą powodować
hiperglikemię, wymagającą odpowiedniej opieki diabetologicznej. Nad tym ryzykiem przeważa
jednak korzyść w postaci zmniejszenia ryzyka rozwoju chorób naczyniowych, dlatego nie powinno się
z tego powodu przerywać leczenia statynami. Pacjenci z grupy ryzyka (stężenie glukozy na czczo 5,6
– 6,9 mmol/l, BMI > 30 kg/m2, podwyższone stężenie trójglicerydów, nadciśnienie tętnicze) powinni
być monitorowani zarówno klinicznie, jak i biochemicznie zgodnie z krajowymi wytycznymi.
W badaniu JUPITER całkowita częstość występowania cukrzycy wynosiła 2,8% w grupie
otrzymującej rozuwastatynę i 2,3% w grupie placebo, głównie u pacjentów ze stężeniem glukozy na
czczo wynoszącym 5,6 – 6,9 mmol/l.

Śródmiąższowa choroba płuc
Zgłaszano wyjątkowe przypadki śródmiąższowej choroby płuc podczas stosowania niektórych statyn,
zwłaszcza w przypadku długotrwałego leczenia (patrz punkt 4.8). Objawy mogą obejmować duszność,
nieproduktywny kaszel i pogorszenie ogólnego stanu zdrowia (zmęczenie, utrata masy ciała
i gorączka). Jeśli podejrzewa się, że u pacjenta rozwinęła się śródmiąższowa choroba płuc, należy
przerwać leczenie statynami.

Inhibitory proteazy
U pacjentów otrzymujących rozuwastatynę jednocześnie z różnymi inhibitorami proteazy
w skojarzeniu z rytonawirem obserwowano zwiększoną ogólnoustrojową ekspozycję na
rozuwastatynę. Należy wziąć pod uwagę zarówno korzyści wynikające z obniżenia stężenia lipidów za
pomocą leku Ezehron Duo u pacjentów zakażonych wirusem HIV otrzymujących inhibitory proteazy,
jak i możliwość zwiększenia stężenia rozuwastatyny w osoczu na początku leczenia i podczas
zwiększania dawek rozuwastatyny u pacjentów leczonych inhibitorami proteazy. Nie zaleca się
jednoczesnego stosowania z niektórymi inhibitorami proteazy, chyba że dawka rozuwastatyny
zostanie dostosowana (patrz punkty 4.2 i 4.5).

Fibraty
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności ezetymibu podawanego z fibratami (patrz
powyżej oraz punkty 4.3 i 4.5).
W przypadku podejrzenia kamicy żółciowej u pacjenta otrzymującego lek Ezehron Duo i fenofibrat
wskazane jest przeprowadzenie badania pęcherzyka żółciowego oraz przerwanie leczenia (patrz
punkty 4.5 i 4.8).

Leki przeciwzakrzepowe
W przypadku dodania Ezehron Duo do warfaryny, innego leku przeciwzakrzepowego z grupy
pochodnych kumaryny, lub fluindionu, należy odpowiednio monitorować wartość międzynarodowego
współczynnika znormalizowanego (INR) (patrz punkt 4.5).

Cyklosporyna
Patrz punkty 4.3 i 4.5.

Rasa
Badania farmakokinetyczne wykazały zwiększenie ekspozycji na rozuwastatynę u osób pochodzenia
azjatyckiego w porównaniu z osobami rasy kaukaskiej (patrz punkty 4.2, 4.3 i 5.2).

Dzieci i młodzież
Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności ezetymibu w skojarzeniu
z rozuwastatyną u dzieci w wieku poniżej 18 lat, dlatego nie zaleca się ich stosowania w tej grupie
wiekowej.

Produkt leczniczy Ezehron Duo zawiera laktozę jednowodną i sód
Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy
lub zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy nie powinni przyjmować tego leku.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Przeciwwskazane połączenia
Cyklosporyna
Jednoczesne podawanie produktu leczniczego Ezehron Duo z cyklosporyną jest przeciwwskazane ze
względu na rozuwastatynę (patrz punkt 4.3). Podczas jednoczesnego leczenia rozuwastatyną
i cyklosporyną, wartości AUC rozuwastatyny były średnio o 7 razy większe niż obserwowane
u zdrowych ochotników (patrz Tabela 1). Jednoczesne podawanie nie wpływało na stężenie
cyklosporyny w osoczu.
W badaniu przeprowadzonym u ośmiu pacjentów po przeszczepieniu nerki (z klirensem kreatyniny
>50 ml/min), otrzymujących ustaloną dawkę cyklosporyny, podanie ezetymibu w pojedynczej dawce
10 mg spowodowało 3,4-krotne (w zakresie od 2,3 do 7,9 raza) zwiększenie średniej wartości AUC
ezetymibu całkowitego w porównaniu z kontrolną populacją zdrowych osób otrzymujących sam
ezetymib w ramach innego badania (n=17). W innym badaniu wykazano, że w porównaniu z
pacjentami z grupy kontrolnej otrzymujących sam ezetymib, ekspozycja na całkowity ezetymib
u pacjenta po przeszczepieniu nerki, z ciężką niewydolnością nerek, otrzymującego cyklosporynę
i szereg innych leków była 12-krotnie większa. W krzyżowym badaniu prowadzonym w układzie
naprzemiennym w 2 okresach czasu, obejmującym 12 zdrowych osób, codzienne podawanie 20 mg
ezetymibu przez 8 dni wraz z pojedynczą dawką 100 mg cyklosporyny w dniu 7. powodowało
zwiększenie wartości AUC cyklosporyny średnio o 15% (zakres od zmniejszenia o 10% do
zwiększenia o 51%) w porównaniu z podaniem samej cyklosporyny w pojedynczej dawce 100 mg.
Nie przeprowadzono kontrolowanego badania oceniającego wpływ jednoczesnego podawania
ezetymibu na ekspozycję na cyklosporynę u pacjentów po przeszczepieniu nerki.

Gemfibrozyl i inne leki obniżające poziom lipidów
Dawka 40 mg rozuwastatyny jest przeciwwskazana do jednoczesnego stosowania z fibratami (patrz
punkty 4.3 i 4.4).

Niezalecane połączenia
Gemfibrozyl i inne produkty lecznicze obniżające poziom lipidów
U pacjentów otrzymujących fenofibrat i ezetymib lekarze powinni być świadomi możliwego ryzyka
wystąpienia kamicy żółciowej i choroby pęcherzyka żółciowego (patrz punkty 4.4 i 4.8). W przypadku
podejrzenia kamicy żółciowej u pacjenta otrzymującego ezetymib i fenofibrat wskazane jest badanie
pęcherzyka żółciowego i należy przerwać to leczenie (patrz punkt 4.8). Jednoczesne stosowanie
fenofibratu lub gemfibrozylu nieznacznie zwiększało całkowite stężenie ezetymibu (odpowiednio
około 1,5- i 1,7-krotnie).
Nie badano jednoczesnego podawania ezetymibu z innymi fibratami. Fibraty mogą zwiększać
wydalanie cholesterolu do żółci, prowadząc do kamicy żółciowej. W badaniach na zwierzętach
ezetymib czasami zwiększał stężenie cholesterolu w żółci pęcherzyka żółciowego, ale nie
u wszystkich gatunków (patrz punkt 5.3). Nie można wykluczyć ryzyka działania litogennego
związanego ze stosowaniem terapeutycznym ezetymibu.

Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i gemfibrozylu powodowało 2-krotne zwiększenie Cmax i AUC
rozuwastatyny (patrz punkt 4.4).
Na podstawie danych ze specyficznych badań interakcji nie należy spodziewać się istotnych
farmakokinetycznie interakcji z fenofibratem, jednak mogą wystąpić interakcje farmakodynamiczne.
Gemfibrozyl, fenofibrat, inne fibraty w dawkach obniżających stężenie lipidów (większe lub równe
1 g/dobę) oraz niacyny (kwasu nikotynowego) zwiększają ryzyko miopatii, gdy są podawane
jednocześnie z inhibitorami reduktazy HMG-CoA, prawdopodobnie dlatego, że leki te mogą
powodować miopatię już wtedy gdy są podawane w monoterapii.

Inhibitory proteazy
Chociaż dokładny mechanizm interakcji nie jest znany, jednoczesne stosowanie inhibitorów proteazy
może znacznie zwiększać ekspozycję na rozuwastatynę (patrz Tabela 1). W badaniu
farmakokinetycznym jednoczesne podawanie 10 mg rozuwastatyny i produktu złożonego z 2
inhibitorów proteazy (300 mg atazanawiru / 100 mg rytonawiru) zdrowym ochotnikom wiązało się
z około 3-krotnym i 7-krotnym zwiększeniem AUC i Cmax rozuwastatyny. Jednoczesne stosowanie
rozuwastatyny i niektórych inhibitorów proteazy w skojarzeniu można rozważyć po dokładnym
przemyśleniu dostosowania dawki rozuwastatyny w oparciu o spodziewane zwiększenie ekspozycji na
rozuwastatynę (patrz punkty 4.2, 4.4 i 4.5 Tabela 1).

Inhibitory białek transportowych
Rozuwastatyna jest substratem dla niektórych białek transportowych, w tym OATP1B1 transportera
wychwytu wątrobowego i transportera wypływu BCRP. Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny
z produktami leczniczymi będącymi inhibitorami tych białek transportowych może powodować
zwiększenie stężenia rozuwastatyny w osoczu i zwiększenie ryzyka miopatii (patrz punkty 4.2, 4.4
i 4.5 Tabela 1).

Kwas fusydowy
Nie przeprowadzono badań interakcji z rozuwastatyną i kwasem fusydowym. Ryzyko wystąpienia
miopatii, w tym rabdomiolizy, może być zwiększone przy jednoczesnym stosowaniu kwasu
fusydowego o działaniu ogólnoustrojowym i statyn. Mechanizm tej interakcji (niezależnie od tego czy
jest farmakodynamiczna, farmakokinetyczna, czy też obie) jest jeszcze nieznany. Zgłaszano przypadki
rabdomiolizy (w tym przypadki śmiertelne) u pacjentów otrzymujących to skojarzone leczenie.
Jeśli konieczne jest leczenie kwasem fusydowym o działaniu ogólnoustrojowym, leczenie
rozuwastatyną należy przerwać na czas trwania leczenia kwasem fusydowym. Patrz również punkt
#### 4.4. Inne interakcje
Enzymy cytochromu P450
Wyniki badań in vitro i in vivo pokazują, że rozuwastatyna nie jest ani inhibitorem, ani induktorem
izoenzymów cytochromu P450. Ponadto rozuwastatyna jest słabym substratem dla tych izoenzymów.
W związku z tym nie należy spodziewać się interakcji lekowych wynikających z metabolizmu,
w którym pośredniczy cytochrom P450. Nie zaobserwowano klinicznie istotnych interakcji pomiędzy

rozuwastatyną a flukonazolem (inhibitorem CYP2C9 i CYP3A4) lub ketokonazolem (inhibitorem
CYP2A6 i CYP3A4).
W badaniach przedklinicznych wykazano, że ezetymib nie indukuje enzymów cytochromu P450
metabolizujących leki. Nie zaobserwowano klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych
między ezetymibem a lekami, o których wiadomo, że są metabolizowane przez cytochromy P450
1A2, 2D6, 2C8, 2C9 i 3A4 lub N-acetylotransferazę.

Leki zobojętniające
Jednoczesne podawanie leków zobojętniających kwas żołądkowy zmniejszało szybkość wchłaniania
ezetymibu, ale nie miało wpływu na biodostępność ezetymibu. Ta zmniejszona szybkość wchłaniania
nie jest uważana za istotną klinicznie. Jednoczesne podawanie rozuwastatyny z zawiesiną
zobojętniającą zawierającą glin i wodorotlenek magnezu powodowało zmniejszenie stężenia
rozuwastatyny w osoczu o około 50%. Efekt ten został złagodzony, gdy lek zobojętniający kwas
żołądkowy podawano 2 godziny po podaniu rozuwastatyny. Nie badano znaczenia klinicznego tej
interakcji.

Kolestyramina
Jednoczesne podawanie kolestyraminy zmniejszało wartość średnią powierzchni pod krzywą (AUC)
całkowitego ezetymibu (ezetymib + glukuronid ezetymibu) o około 55%. Zmniejszenie stopnia
redukcji stężenia cholesterolu frakcji LDL spowodowane dodaniem ezetymibu do kolestyraminy może
być spowodowane przez tę interakcję (patrz punkt 4.2).

Leki przeciwzakrzepowe, antagoniści witaminy K
Jednoczesne podawanie ezetymibu (10 mg raz na dobę) nie miało istotnego wpływu na biodostępność
warfaryny i czas protrombinowy w badaniu z udziałem 12 zdrowych dorosłych mężczyzn. Jednak po
wprowadzeniu ezetymibu do obrotu zgłaszano zwiększenie INR u pacjentów, u których ezetymib był
dodawany do warfaryny lub fluindionu. W przypadku dodania produktu leczniczego Ezehron Duo do
warfaryny, innego kumarynowego leku przeciwzakrzepowego lub fluindionu, należy odpowiednio
monitorować INR (patrz punkt 4.4).
Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, rozpoczęcie leczenia lub
zwiększenie dawki rozuwastatyny u pacjentów leczonych jednocześnie antagonistami witaminy K (np.
warfaryną lub innym kumarynowym lekiem przeciwzakrzepowym) może spowodować zwiększenie
INR. Przerwanie leczenia rozuwastatyną lub zmniejszenie jej dawki może spowodować zmniejszenie
INR. W takich sytuacjach pożądane jest odpowiednie monitorowanie INR.

Tikagrelor
Tikagrelor może wpływać na wydalanie rozuwastatyny przez nerki, zwiększając ryzyko kumulacji
rozuwastatyny. Chociaż dokładny mechanizm nie jest znany, w niektórych przypadkach jednoczesne
stosowanie tikagreloru i rozuwastatyny prowadziło do pogorszenia czynności nerek, zwiększenia
stężenia CPK i rabdomiolizy.

Erytromycyna
Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i erytromycyny powodowało 20% zmniejszenie AUC (0 – t)
i 30% zmniejszenie Cmax rozuwastatyny. Ta interakcja może być spowodowana wzrostem motoryki
jelit spowodowanym przez erytromycynę.

Doustna antykoncepcja/hormonalna terapia zastępcza (HTZ)
Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i doustnych środków antykoncepcyjnych powodowało
zwiększenie AUC etynyloestradiolu i norgestrelu odpowiednio o 26% i 34%. Zwiększone stężenie
w osoczu należy wziąć pod uwagę przy wyborze doustnych dawek środków anykoncepcyjnych. Brak
danych farmakokinetycznych dotyczących kobiet przyjmujących jednocześnie rozuwastatynę i HTZ,
dlatego nie można wykluczyć podobnego działania. Jednak, kombinacja była szeroko stosowana u
kobiet w badaniach klinicznych i była dobrze tolerowana.
W badaniach klinicznych dotyczących interakcji ezetymib nie miał wpływu na farmakokinetykę
doustnych środków antykoncepcyjnych (etynyloestradiolu i lewonorgestrelu).

Statyny
Nie zaobserwowano klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych podczas jednoczesnego
stosowania ezetymibu z atorwastatyną, symwastatyną, prawastatyną, lowastatyną, fluwastatyną lub
rozuwastatyną.

Inne produkty lecznicze
Na podstawie danych ze specyficznych badań interakcji z rozuwastatyną nie oczekuje się klinicznie
istotnych interakcji z digoksyną. W badaniach klinicznych dotyczących interakcji ezetymib nie miał
wpływu na farmakokinetykę dapsonu, dekstrometorfanu, digoksyny, glipizydu, tolbutamidu lub
midazolamu podczas jednoczesnego podawania. Cymetydyna podawana jednocześnie z ezetymibem
nie miała wpływu na biodostępność ezetymibu.

Ezetymib/rozuwastatyna
Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny w dawce 10 mg i ezetymibu w dawce 10 mg powodowało 1,2-
krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny u pacjentów z hipercholesterolemią (Tabela 1). Nie można
wykluczyć interakcji farmakodynamicznej między rozuwastatyną a ezetymibem (patrz punkt 4.4).

Interakcje wymagające dostosowania dawki rozuwastatyny (patrz także Tabela 1)
W przypadku konieczności jednoczesnego podawania rozuwastatyny z innymi produktami
leczniczymi, o których wiadomo, że zwiększają ekspozycję na rozuwastatynę, należy dostosować
dawki. Należy rozpocząć od dawki 5 mg raz na dobę rozuwastatyny, jeśli spodziewane zwiększenie
ekspozycji (AUC) jest około 2-krotne lub większe. Maksymalną dawkę dobową należy dostosować
tak, aby przewidywana ekspozycja na rozuwastatynę nie przekroczyła dawki dobowej 40 mg
rozuwastatyny przyjmowanej bez stosowania produktów leczniczych wchodzących w interakcje, na
przykład dawki 20 mg rozuwastatyny z gemfibrozylem (zwiększenie 1,9-krotne) i dawki 10 mg
rozuwastatyny z rytonawirem w skojarzeniu z atazanawirem (zwiększenie 3,1-krotnie).
Jeśli zaobserwowano, że produkt leczniczy zwiększa AUC rozuwastatyny mniej niż 2-krotnie, nie
trzeba zmniejszać dawki początkowej, ale należy zachować ostrożność w przypadku zwiększania
dawki rozuwastatyny powyżej 20 mg.

Tabela 1: Wpływ jednocześnie podawanych produktów leczniczych na ekspozycję na
rozuwastatynę (AUC; zgodnie ze zmniejszającą się wartością) z opublikowanych badań
klinicznych

2-krotne lub ponad 2-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny
Schemat dawkowania leku wchodzącego
w interakcję
Schemat dawkowania
rozuwastatyny
Zmiana AUC
rozuwastatyny*
Sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir
(400 mg-100 mg-100 mg) +
woksylaprewir (100 mg) raz na dobę
przez 15 dni

10 mg pojedyncza dawka 7,4-krotnie ↑

Cyklosporyna 75 mg – 200 mg dwa razy
na dobę, 6 miesięcy
10 mg OD, 10 dni 7,1-krotnie ↑

Darolutamid 600 mg dwa razy na dobę,
5 dni
5 mg, pojedyncza dawka 5,2-krotnie ↑

Regorafenib 160 mg, OD, 14 dni 5 mg pojedyncza dawka 3,8-krotnie ↑
Atazanawir 300 mg/rytonawir 100 mg
tabletki powlekane
OD, 8 dni

10 mg, pojedyncza dawka 3,1-krotnie ↑

Welpataswir 100 mg OD 10 mg, pojedyncza dawka 2,7-krotnie ↑
Ombitaswir 25 mg/parytaprewir 150
mg/rytonawir 100 mg OD/ dazabuwir
400 mg dwa razy na dobę, 14 dni

5 mg, pojedyncza dawka 2,6-krotnie ↑

Teryflunomid Brak danych 2,5-krotnie ↑

Grazoprewir 200 mg/elbaswir 50 mg od,
11 dni
10 mg, pojedyncza dawka 2,3-krotnie ↑

Glekaprewir 400 mg/pibrentaswir 120
mg tabletki powlekane
OD, 7 dni

5 mg OD, 7 dni 2,2-krotnie ↑

Lopinawir 400 mg/rytonawir 100 mg
dwa razy na dobę, 17 dni
20 mg OD, 7 dni 2,1-krotnie ↑

Kapmatynib 400mg dwa razy na dobę 10 mg, pojedyncza dawka 2,1-krotnie ↑

Klopidogrel 300 mg nasycający, a
następnie 75 mg po 24 godzinach
20 mg, pojedyncza dawka 2-krotnie ↑

Fostamatynib 100 mg dwa razy na dobę 20 mg, pojedyncza dawka 2,0-krotnie ↑

Mniej niż 2-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny
Schemat dawkowania leku wchodzącego
w interakcję
Schemat dawkowania
rozuwastatyny
Zmiana AUC
rozuwastatyny *
Febuksostat 120mg OD 10 mg, pojedyncza dawka 1,9-krotnie ↑

Gemfibrozyl 600 mg dwa razy na dobę,
7 dni
80 mg, pojedyncza dawka 1,9-krotnie ↑

Eltrombopag 75 mg OD, 5 dni 10 mg, pojedyncza dawka 1,6-krotnie ↑
Darunawir 600 mg/rytonawir 100 mg
dwa razy na dobę, 7 dni
10 mg OD, 7 dni 1,5-krotnie ↑

Tipranawir 500 mg/rytonawir 200 mg
dwa razy na dobę, 11 dni
10 mg, pojedyncza dawka 1,4-krotnie ↑

Dronedaron 400 mg dwa razy na dobę Niedostępne 1,4-krotnie ↑
Itrakonazol 200 mg OD, 5 dni 10 mg, pojedyncza dawka **1,4-krotnie ↑
Ezetymib 10 mg OD, 14 dni 10 mg, OD, 14 dni **1,2-krotnie ↑

Zmniejszenie AUC rozuwastatyny
Schemat dawkowania leku wchodzącego
w interakcję
Schemat dawkowania
rozuwastatyny
Zmiana AUC
rozuwastatyny*
Erytromycyna 500 mg QID, 7 dni 80 mg, pojedyncza dawka 20% ↓
Bajkalina 50 mg dwa razy na dobę, 14
dni
20 mg, pojedyncza dawka 47% ↓

* Dane podane jako zmiana x-krotna reprezentują prosty stosunek między jednoczesnym
podawaniem z innym lekiem a samą rozuwastatyną.
Dane podane jako zmiana procentowa stanowią różnicę procentową w stosunku do samej
rozuwastatyny. Wzrost jest oznaczony jako „↑”, spadek jako „↓”.
** Przeprowadzono kilka badań interakcji przy różnych dawkach rozuwastatyny, tabela pokazuje
najbardziej znaczący stosunek.
AUC = pole pod krzywą;
OD = raz na dobę; BID = dwa razy na dobę; TID = trzy razy na dobę; QID = cztery razy na dobę.
Następujące produkty lecznicze/kombinacje nie miały klinicznie istotnego wpływu na współczynnik
AUC rozuwastatyny podczas jednoczesnego podawania:
Aleglitazar 0,3 mg 7 dni dawkowania; fenofibrat 67 mg 7 dni dawkowanie TID; flukonazol 200 mg
11 dni dawkowania OD; fosamprenawir 700 mg/rytonawir 100 mg 8 dni dwa razy na dobę;

ketokonazol 200 mg 7 dni dawkowanie dwa razy na dobę; ryfampicyna 450 mg 7 dni dawkowania
OD; sylimaryna 140 mg 5 dni TID dawkowania.

Dzieci i młodzież
Badania interakcji przeprowadzono wyłącznie u osób dorosłych.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Produkt leczniczy Ezehron Duo jest przeciwwskazany w okresie ciąży i karmienia piersią (patrz punkt
4.3). Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować odpowiednie środki antykoncepcyjne.

Ciąża
Brak danych klinicznych dotyczących stosowania ezetymibu w okresie ciąży. Badania na zwierzętach
dotyczące stosowania ezetymibu w monoterapii nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego
szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, poród lub rozwój pourodzeniowy
(patrz punkt 5.3).
Ponieważ cholesterol i inne produkty biosyntezy cholesterolu są niezbędne do rozwoju płodu,
potencjalne ryzyko związane z hamowaniem reduktazy HMG-CoA przeważa nad korzyściami
płynącymi z leczenia w czasie ciąży. Badania na zwierzętach dostarczają ograniczonych dowodów na
szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas stosowania
leku Ezehron Duo, leczenie należy natychmiast przerwać.

Karmienie piersią
Badania na szczurach wykazały, że ezetymib przenika do mleka matki. Nie wiadomo, czy ezetymib
przenika do mleka ludzkiego.
Rozuwastatyna przenika do mleka szczurów. Brak danych dotyczących przenikania do mleka u ludzi
(patrz punkt 4.3).

Płodność
Brak danych z badań klinicznych dotyczących wpływu ezetymibu lub rozuwastatyny na płodność
u ludzi. Ezetymib nie miał wpływu na płodność samców i samic szczurów, a rozuwastatyna
w większych dawkach wykazywała toksyczne działanie na jądra u małp i psów (patrz punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn. Podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania należy jednak wziąć pod uwagę możliwość
wystąpienia zawrotów głowy.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Działania niepożądane leku zgłaszane wcześniej dla jednego ze składników leku (ezetymibu lub
rozuwastatyny) mogą być potencjalnymi działaniami niepożądanymi produktu leczniczego Ezehron
Duo.
W badaniach klinicznych trwających do 112 tygodni ezetymib w dawce 10 mg na dobę podawano
2 396 pacjentom w monoterapii, natomiast u 11 308 pacjentów zastosowano skojarzenie ze statyną
zaś u 185 pacjentów skojarzenie z fenofibratem.
Działania niepożądane były zazwyczaj łagodne i przemijające. Ogólna częstość występowania działań
niepożądanych była podobna w grupie otrzymującej ezetymib i placebo. Podobnie, odsetek
przypadków przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych był porównywalny w przypadku
ezetymibu i placebo.

W tabeli poniżej przedstawiono działania niepożądane obserwowane u pacjentów leczonych
ezetymibem w monoterapii (n = 2396), które pojawiły się z większą częstością niż u pacjentów
przyjmujących placebo (n = 1159) lub u pacjentów leczonych ezetymibem w skojarzeniu ze statyną

(n = 11308), które pojawiły się z większą częstością niż u pacjentów przyjmujących jedynie statynę
(n = 9361).
Działania niepożądane obserwowane po wprowadzeniu ezetymibu do obrotu pochodzą ze zgłoszeń
dotyczących ezetymibu stosowanego w monoterapii lub w skojarzeniu ze statyną. Działania
niepożądane obserwowane w badaniach klinicznych ezetymibu (w monoterapii lub w skojarzeniu ze
statyną) lub zgłoszone po wprowadzeniu ezetymibu do obrotu, w monoterapii lub w skojarzeniu ze
statyną wymieniono w tabeli poniżej. Działania te przedstawiono zgodnie z klasyfikacją układów i
narządów oraz częstością występowania.

Działania niepożądane obserwowane podczas stosowania rozuwastatyny są na ogół łagodne
i przemijające. W kontrolowanych badaniach klinicznych mniej niż 4% pacjentów leczonych
rozuwastatyną przerwało udział w badaniu z powodu działań niepożądanych.
Według dostępnych danych, w badaniach klinicznych 1 200 pacjentów przyjmowało rozuwastatynę
i ezetymib w skojarzeniu. Jak podano w opublikowanym piśmiennictwie, najczęstszymi działaniami
niepożądanymi związanymi z leczeniem skojarzonym rozuwastatyną + ezetymibem u pacjentów
z hipercholesterolemią są zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, problemy
żołądkowo-jelitowe i bóle mięśni. Są to znane działania niepożądane tych substancji czynnych. Nie
można jednak wykluczyć interakcji farmakodynamicznej między rozuwastatyną a ezetymibem (patrz
punkt 5.2).

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych
Częstość występowania działań niepożądanych uszeregowano zgodnie z następującą konwencją:
bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100); rzadko
(≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000) i częstość nieznana (częstość nie może być
określona na podstawie dostępnych danych).
Klasyfikacja układów i narządów
MedDRA
Częstotliwość Działanie niepożądane

Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
Rzadko małopłytkowość2
Częstość
nieznana
małopłytkowość5

Zaburzenia układu
immunologicznego
Rzadko reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk
naczynioruchowy2
Częstość
nieznana
nadwrażliwość (w tym wysypka, pokrzywka,
anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy)5
Zaburzenia endokrynologiczne Często Cukrzyca1,2
Zaburzenia metabolizmu
i odżywiania
Niezbyt
często
zmniejszony apetyt3

Zaburzenia psychiczne Częstość
nieznana
depresja2,5

Zaburzenia układu nerwowego Często ból głowy2,4, zawroty głowy2
Niezbyt
często
parestezje4

Bardzo
rzadko
polineuropatia2, utrata pamięci2

Częstość
nieznana
neuropatia obwodowa2, zaburzenia snu (w tym
bezsenność i koszmary senne)2, miastenia,
zawroty głowy5, parestezje5
Zaburzenia oka Częstość
nieznana
Miastenia oka

Zaburzenia naczyniowe Niezbyt
często
uderzenia gorąca3, nadciśnienie3

Zaburzenia układu oddechowego,
klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt
często
kaszel3

Częstość
nieznana
kaszel2, duszność2,5

Zaburzenia żołądka i jelit Często zaparcia2, nudności2, bóle brzucha2,3, biegunka3,
wzdęcia3
Niezbyt
często
niestrawność3, choroba refluksowa przełyku3,
nudności3, suchość w ustach4, zapalenie błony
śluzowej żołądka4
Rzadko zapalenie trzustki2
Częstość
nieznana
biegunka2, zapalenie trzustki5, zaparcia5

Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
Rzadko zwiększenie aktywności aminotransferaz
wątrobowych2
Bardzo
rzadko
żółtaczka2, zapalenie wątroby2

Częstość
nieznana
zapalenie wątroby5, kamica żółciowa5,
zapalenie pęcherzyka żółciowego5
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
Niezbyt
często
świąd2,4, wysypka2,4, pokrzywka2,4

Częstość
nieznana
zespół Stevensa-Johnsona2, rumień
wielopostaciowy5,
reakcja na lek z eozynofilią i objawami
ogólnoustrojowymi (DRESS)

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe
i tkanki łącznej
Często bóle mięśni2,4
Niezbyt
często
bóle stawów3, skurcze mięśni3, ból szyi3, ból
pleców4, osłabienie mięśni4, ból kończyn4

Rzadko miopatia (w tym zapalenie mięśni)2,
rabdomioliza2
Zespół toczniopodobny, zerwanie mięśnia
Bardzo
rzadko
bóle stawów2

Częstość
nieznana
miopatia martwicza o podłożu
immunologicznym2, zaburzenia ścięgien
(czasami powikłane zerwaniem2), bóle mięśni5,
miopatia/rabdomioliza5 (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
Bardzo
rzadko
krwiomocz2

Zaburzenia układu rozrodczego
i piersi
Bardzo
rzadko
ginekomastia2

Badania diagnostyczne Często Zwiększenie aktywności AlAT i (lub) AspAT4
Niezbyt
często
Zwiększenie aktywności AlAT i/lub AspAT3,
zwiększenie aktywności CPK we krwi3,
zwiększenie aktywności gammaglutamylotransferazy3, nieprawidłowy wynik
testu czynnościowego wątroby3
Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
Często astenia2, zmęczenie3
Niezbyt
często
ból w klatce piersiowej3, ból3, osłabienie4,
obrzęk obwodowy4
Częstość
nieznana
obrzęk2, osłabienie5

1 Częstość zależy od obecności lub braku czynników ryzyka (stężenie glukozy na czczo ≥ 5,6
mmol/l, BMI > 30 kg/m2, podwyższone stężenie trójglicerydów, nadciśnienie tętnicze
w wywiadzie) – dla rozuwastatyny.
2 Profil działań niepożądanych rozuwastatyny na podstawie danych z badań klinicznych i dużego
doświadczenia po wprowadzeniu rozuwastatyny do obrotu.
3 Ezetymib w monoterapii. Działania niepożądane obserwowano u pacjentów leczonych ezetymibem
(N = 2 396) i częściej niż w grupie placebo (N = 1 159).
4 Ezetymib podawany jednocześnie ze statyną. Działania niepożądane obserwowano u pacjentów
stosujących ezetymib podawany jednocześnie ze statyną (N = 11 308) i z większą częstością niż
u pacjentów u których statyna była podawana w monoterapii (N = 9 361).
5 Dodatkowe działania niepożądane ezetymibu, zgłaszane po wprowadzeniu do obrotu (podawany ze
statyną lub bez statyny).

Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, częstość występowania działań
niepożądanych leku jest zależna od dawki.

Wpływ na nerki
Białkomocz, wykrywany w badaniu paskowym i głównie pochodzenia kanalikowego, obserwowano
u pacjentów leczonych rozuwastatyną. Zmiany stężenia białka w moczu z zera lub śladowego do ++
lub więcej obserwowano u < 1% pacjentów w pewnym momencie leczenia dawkami 10 i 20 mg oraz
u około 3% pacjentów leczonych dawką 40 mg. Zaobserwowano niewielkie zwiększenie przesunięcia
(od zera lub śladowego do +) po podaniu dawki 20 mg. W większości przypadków białkomocz
zmniejsza się lub ustępuje samoistnie podczas kontynuowania leczenia. Przegląd danych z badań
klinicznych i dotychczasowych doświadczeń po wprowadzeniu rozuwastatyny do obrotu nie wykazał
związku przyczynowego między białkomoczem a ostrą lub postępującą chorobą nerek.
U pacjentów leczonych rozuwastatyną obserwowano krwiomocz, a dane z badań klinicznych
wskazują, że częstość występowania jest niewielka.

Wpływ na mięśnie szkieletowe
U pacjentów leczonych rozuwastatyną we wszystkich dawkach, a w szczególności w dawkach > 20
mg, zgłaszano wpływ na mięśnie szkieletowe, np. bóle mięśni, miopatię (w tym zapalenie mięśni)
oraz, rzadko rabdomiolizę z ostrą niewydolnością nerek lub bez niej.
U pacjentów przyjmujących rozuwastatynę obserwowano zależne od dawki zwiększenie aktywności
CK; Większość przypadków była łagodna, bezobjawowa i przemijająca. W przypadku zwiększenia
aktywności CK (> 5× GGN) leczenie należy przerwać (patrz punkt 4.4).

Wpływ na wątrobę
Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, u niewielkiej liczby pacjentów
przyjmujących rozuwastatynę obserwowano zależne od dawki zwiększenie aktywności
aminotransferaz. Większość przypadków była łagodna, bezobjawowa i przemijająca.
Częstość zgłaszania rabdomiolizy, ciężkich zdarzeń nerkowych i ciężkich zdarzeń dotyczących
wątroby (polegających głównie na zwiększeniu aktywności aminotransferaz wątrobowych) jest
większa po podaniu dawki 40 mg.

Zgłaszano następujące działania niepożądane związane z niektórymi statynami:
− Dysfunkcja seksualna.
− Wyjątkowe przypadki śródmiąższowej choroby płuc, zwłaszcza w przypadku długotrwałego
leczenia (patrz punkt 4.4).

Wartości laboratoryjne
W kontrolowanych badaniach klinicznych z zastosowaniem ezetymibu w monoterapii częstość
występowania klinicznie istotnego zwiększenia aktywności aminotransferaz w surowicy (AlAT i (lub)
AspAT ≥ 3× GGN, kolejno) była podobna w grupie otrzymującej ezetymib (0,5%) i placebo (0,3%).
W badaniach dotyczących jednoczesnego podawania częstość występowania wynosiła 1,3%
u pacjentów leczonych ezetymibem podawanym jednocześnie ze statyną i 0,4% u pacjentów
leczonych samą statyną. Zwiększenie to było na ogół bezobjawowe, nie było związane z cholestazą

i powróciło do wartości wyjściowych po przerwaniu leczenia lub podczas kontynuowania leczenia
(patrz punkt 4.4).
W badaniach klinicznych aktywność CPK > 10× GGN zgłoszono u 4 z 1 674 (0,2%) pacjentów,
którym podawano ezetymib w monoterapii, w porównaniu z 1 z 786 (0,1%) pacjentów, którym
podawano placebo, oraz u 1 z 917 (0,1%) pacjentów, którym podawano jednocześnie ezetymib
i statynę, w porównaniu z 4 z 929 (0,4%) pacjentów, którym podawano same statyny. Nie stwierdzono
częstszego występowania miopatii lub rabdomiolizy związanych ze stosowaniem ezetymibu w
porównaniu z odpowiednią grupą kontrolną (placebo lub statyna w monoterapii) (patrz punkt 4.4).

Ezetymib podawany jednocześnie z fenofibratem
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: ból brzucha (często)

W wieloośrodkowym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu klinicznym
z udziałem pacjentów z mieszaną hiperlipidemią, 625 pacjentów leczono przez okres do 12 tygodni,
a 576 pacjentów przez okres do 1 roku. W badaniu tym 172 pacjentów leczonych ezetymibem
i fenofibratem ukończyło 12-tygodniową terapię, a 230 pacjentów leczonych ezetymibem i
fenofibratem (w tym 109, którzy otrzymywali ezetymib w monoterapii przez pierwsze 12 tygodni)
ukończyło 1 rok leczenia. Badanie to nie miało na celu porównania grup leczonych pod kątem
rzadkich zdarzeń. Częstość występowania (95% CI) klinicznie istotnego zwiększenia aktywności
(> 3 x GGN, kolejno) w aktywności aminotransferaz w surowicy wynosiła 4,5% (1,9; 8,8) i 2,7%
(1,2, 5,4) odpowiednio dla monoterapii fenofibratem i ezetymibu podawanego jednocześnie
z fenofibratem, skorygowanych o ekspozycję na leczenie. Częstość występowania cholecystektomii
wynosiła odpowiednio 0,6% (0,0, 3,1) i 1,7% (0,6; 4,0) w monoterapii fenofibratem i ezetymibem
podawanym jednocześnie z fenofibratem (patrz punkty 4.4 i 4.5).

Dzieci i młodzież
Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego
zawierającego ezetymib i rozuwastatynę u dzieci w wieku poniżej 18 lat (patrz punkt 5.1).

Rozuwastatyna
W trwającym 52 tygodnie badaniu klinicznym zwiększenie aktywności CK >10 x GGN oraz
objawy dotyczące mięśni po wysiłku lub zwiększonej aktywności fizycznej obserwowano częściej
u dzieci i młodzieży niż u dorosłych. Pod innymi względami profil bezpieczeństwa stosowania
rozuwastatyny u dzieci i młodzieży oraz u dorosłych był podobny.

Ezetymib
W badaniu z udziałem dzieci (w wieku 6 do 10 lat) z heterozygotyczną rodzinną lub nierodzinną
hipercholesterolemią (n=138), u 1,1% pacjentów (1 pacjent) leczonych ezetymibem obserwowano
podwyższenie aktywności AlAT i (lub) AspAT (≥3 x GGN) w porównaniu z 0% w grupie placebo.
Nie odnotowano zwiększenia aktywności CK (≥10 x GGN). Nie zaobserwowano przypadków
miopatii.

W odrębnym badaniu obejmującym nastoletnich pacjentów (w wieku od 10 do 17 lat) z
heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (n=248) zwiększenie aktywności AlAT i (lub)
AspAT (≥3 x GGN) obserwowano w 3% (4 pacjentów) w grupie otrzymującej ezetymib
z symwastatyną w porównaniu z 2% (2 pacjentów) w grupie monoterapii symwastatyną; odsetki te
wynosiły odpowiednio 2% (2 pacjentów) i 0% dla zwiększenia aktywności CK (≥10 x GGN). Nie
opisywano przypadków miopatii.
Badania te nie były skonstruowane do porównania rzadkich polekowych reakcji niepożądanych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa

tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe i podtrzymujące.

Ezetimib
W badaniach klinicznych wykazano, że ezetymib podawany w dawce 50 mg/dobę 15 zdrowym
ochotnikom przez okres do 14 dni lub w dawce 40 mg/dobę 18 pacjentom z pierwotną
hipercholesterolemią przez okres do 56 dni był zasadniczo dobrze tolerowany. U zwierząt nie
obserwowano toksyczności po zastosowaniu ezetymibu w pojedynczych dawkach doustnych
wynoszących 5000 mg/kg mc. u szczurów i myszy oraz 3000 mg/kg mc. u psów.
Zgłoszono kilka przypadków przedawkowania ezetymibu: większość z nich nie wiązała się
z wystąpieniem działań niepożądanych, a działania niepożądane, które zgłoszono, nie były ciężkie.

Rozuwastatyna
Nie ma opublikowanych danych z piśmiennictwa dotyczących przedawkowania rozuwastatyny. Nie
ma specyficznego leczenia w przypadku przedawkowania rozuwastatyny. Należy monitorować
czynność wątroby i stężenie CK. Jest mało prawdopodobne, aby hemodializa przyniosła korzyści.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki modyfikujące stężenie lipidów, kombinacje różnych leków
modyfikujących stężenie lipidów.
Kod ATC: C10BA06

Ezehron Duo jest produktem leczniczym zmniejszającym stężenie lipidów, który selektywnie hamuje
wchłanianie jelitowe cholesterolu i pokrewnych steroli roślinnych oraz hamuje endogenną syntezę
cholesterolu.

Mechanizm działania

Rozuwastatyna
Rozuwastatyna jest selektywnym i kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, enzymu
ograniczającego szybkość przemiany 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A do mewalonianu,
prekursora cholesterolu. Rozuwastatyna działa przede wszystkim w wątrobie, narządzie docelowym
dla leków zmniejszających stężenie cholesterolu.

Rozuwastatyna zwiększa liczbę wątrobowych receptorów LDL na powierzchni komórki, nasilając
w ten sposób wychwyt i katabolizm LDL oraz hamuje wątrobową syntezę VLDL, zmniejszając tym
samym całkowitą ilość VLDL i LDL.

Ezetymib
Ezetymib należy do nowej klasy leków, które zmniejszają stężenie lipidów i selektywnie hamują
wchłanianie cholesterolu i pokrewnych steroli roślinnych w jelitach. Ezetymib jest aktywny po
podaniu doustnym, a jego mechanizm działania różni się od mechanizmu działania innych klas leków
zmniejszających stężenia cholesterolu (np. statyn, leków wiążących kwasy żółciowe [żywice],
pochodnych kwasu fibrynowego i stanoli roślinnych). Molekularnym punktem uchwytu dla działania
ezetymibu jest transporter steroli, białko Niemann-Pick C1-Like 1 (NPC1L1), odpowiedzialne za
wychwyt cholesterolu i fitosteroli w jelitach.

Działania farmakodynamiczne

Rozuwastatyna
Rozuwastatyna zmniejsza podwyższone stężenie cholesterolu frakcji LDL (LDL-C), cholesterolu
całkowitego (Total-C) i triglicerydów (TG) oraz zwiększa stężenie cholesterolu frakcji HDL (HDL-C).
Zmniejsza również stężenie ApoB, cholesterolu frakcji nieHDL (nieHDL-C), cholesterolu VLDL
(VLDL-C), triglicerydów VLDL (VLDL-TG) i zwiększa stężenie ApoA-I (patrz tabela 2).
Rozuwastatyna zmniejsza również wartość wskaźników LDL-C/HDL-C, Total-C/HDL-C, nieHDLC/HDL-C oraz ApoB/ApoA-I.

Tabela 2 Reakcja na zastosowaną dawkę u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią typu
IIa i IIb
(uśredniona zmiana procentowa względem wartości wyjściowych)

Dawka N LDL-C Cholesterol
całkowity
HDL-C TG nieHDL-C ApoB ApoA-I

Placebo 13 -7 -5 3 -3 -7 -3 0
5 mg 17 -45 -33 13 -35 -44 -38 4
10 mg 17 -52 -36 14 -10 -48 -42 4
20 mg 17 -55 -40 8 -23 -51 -46 5
40 mg 18 -63 -46 10 -28 -60 -54 0

Działanie lecznicze uzyskuje się w ciągu tygodnia od rozpoczęcia leczenia, a 90% pełnej odpowiedzi
występuje w ciągu 2 tygodni. Pełna odpowiedź na leczenie występuje zazwyczaj w ciągu 4 tygodni
i utrzymuje się po tym czasie.

Ezetymib
Ezetymib wiąże się z rąbkiem szczoteczkowym jelita cienkiego i hamuje wchłanianie cholesterolu,
prowadząc do zmniejszenia ilości cholesterolu transportowanego z jelita do wątroby. Statyny
zmniejszają syntezę cholesterolu w wątrobie, a oba mechanizmy zapewniają uzupełniające się
zmniejszenie stężenia cholesterolu. W trwającym 2 tygodnie badaniu klinicznym u 18 pacjentów
z hipercholesterolemią ezetymib hamował wchłanianie cholesterolu w jelicie o 54% w porównaniu
z placebo.
Przeprowadzono szereg badań nieklinicznych w celu ustalenia, czy działanie ezetymibu hamujące
wchłanianie cholesterolu jest wybiórcze. Ezetymib hamował wchłanianie cholesterolu znakowanego
izotopem węgla 14C bez wpływu na wchłanianie triglicerydów, kwasów tłuszczowych, kwasów
żółciowych, progesteronu, etynyloestradiolu lub witamin A i D rozpuszczalnych w tłuszczach.

Jednoczesne podawanie rozuwastatyny i ezetymibu
W badaniach epidemiologicznych ustalono, że zachorowalność i umieralność z powodu chorób układu
krążenia zmieniają się proporcjonalnie do stężenia cholesterolu całkowitego i cholesterolu LDL,
a odwrotnie proporcjonalnie do stężenia cholesterolu HDL.
Jednoczesne podawanie statyny z ezetymibem powoduje skuteczne zmniejszenie ryzyka zdarzeń
sercowo-naczyniowych u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca i ostrym zespołem wieńcowym
w wywiadzie.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Hipercholesterolemia pierwotna
W trwającym 6 tygodni randomizowanym badaniu klinicznym w grupach równoległych z podwójnie
ślepą próbą oceniano bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ezetymibu (10 mg) dodawanego do
stałej terapii rozuwastatyną w porównaniu z rozuwastatyną w dawce zwiększanej z 5 mg do 10 mg lub
z 10 mg do 20 mg (n=440). Zbiorcze dane wykazały, że ezetymib dodany do stałej dawki
rozuwastatyny 5 mg lub 10 mg zmniejszał stężenie cholesterolu LDL o 21%. Dla porównania,
podwojenie dawki rozuwastatyny do 10 mg lub 20 mg powodowało zmniejszenie stężenia
cholesterolu LDL o 5,7% (różnica między grupami 15,2%, p <0,001). Terapia ezetymibem
i rozuwastatyną w dawce 5 mg silniej zmniejszała stężenie cholesterolu LDL niż sama rozuwastatyna

w dawce 10 mg (różnica 12,3%, p <0,001), a terapia ezetymibem i rozuwastatyną w dawce 10 mg
silniej zmniejszała stężenie cholesterolu LDL niż rozuwastatyna w dawce 20 mg (różnica 17,5%,
p <0,001).

Trwające 6 tygodni randomizowane badanie miało na celu ocenę skuteczności i bezpieczeństwa
stosowania rozuwastatyny w dawce 40 mg w monoterapii lub w terapii skojarzonej z 10 mg ezetymibu
u pacjentów z dużym ryzykiem choroby niedokrwiennej serca (n=469). Docelowe stężenie
cholesterolu LDL wg ATP III (<100 mg/dl) uzyskało znacząco więcej pacjentów otrzymujących
rozuwastatynę z ezetymibem niż pacjentów otrzymujących samą rozuwastatynę (94,0% vs. 79,1%,
p <0,001). Rozuwastatyna w dawce 40 mg skutecznie poprawiała profil lipidów aterogennych w tej
populacji dużego ryzyka.

W 12-tygodniowym, otwartym badaniu z randomizacją oceniono obniżenie stężenia cholesterolu LDL
w różnych ramionach leczenia (rozuwastatyna 10 mg plus ezetymib 10 mg, rozuwastatyna
20 mg/ezetymib 10 mg, symwastatyna 40/ezetymib 10 mg, symwastatyna 80/ezetymib 10 mg).
Zmniejszenie stężenia względem wartości wyjściowych przy terapii skojarzonej z małą dawką
rozuwastatyny wynosiło 59,7% i było istotnie większe niż przy terapii skojarzonej z małą dawką
symwastatyny, kiedy to wynosiło 55,2% (p<0,05). Terapia skojarzona z dużą dawką rozuwastatyny
powodowała zmniejszenie stężenia cholesterolu LDL o 63,5%, a terapia skojarzona z dużą dawką
symwastatyny o 57,4% (p<0,001).

Dzieci i młodzież
Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań referencyjnego produktu
leczniczego zawierającego rozuwastatynę i referencyjnego produktu leczniczego zawierającego
ezetymib we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu zwiększonego stężenia
cholesterolu (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Terapia rozuwastatyną i ezetymibem
Jednoczesne stosowanie 10 mg rozuwastatyny i 10 mg ezetymibu u osób z hipercholesterolemią
powodowało 1,2-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny. Nie można wykluczyć interakcji
farmakodynamicznej w odniesieniu do działań niepożądanych między rozuwastatyną a ezetymibem.

Rozuwastatyna
Wchłanianie
Po podaniu doustnym rozuwastatyna osiąga maksymalne stężenia w osoczu po upływie około
5 godzin. Całkowita biodostępność wynosi około 20%.

Dystrybucja
Rozuwastatyna jest w znacznym stopniu wychwytywana przez wątrobę, która jest głównym miejscem
syntezy cholesterolu i usuwania cholesterolu frakcji LDL. Objętość dystrybucji rozuwastatyny wynosi
około 134 l. Około 90% rozuwastatyny wiąże się z białkami osocza, głównie z albuminą.

Metabolizm
Rozuwastatyna podlega ograniczonemu metabolizmowi (około 10%). Badania metabolizmu in vitro
z użyciem ludzkich hepatocytów wskazują, że rozuwastatyna jest słabym substratem dla metabolizmu
z udziałem enzymów cytochromu P450. Głównym izoenzymem uczestniczącym w metabolizmie
rozuwastatyny był CYP2C9, w mniejszym stopniu izoenzymy 2C19, 3A4 i 2D6. Głównymi
zidentyfikowanymi metabolitami są pochodne N-demetylowe i laktonowe. Metabolit N-demetylowy
wykazuje aktywność o około 50% słabszą niż rozuwastatyna, a metabolit w postaci laktonu uważa się
za nieaktywny klinicznie. Rozuwastatyna hamuje ponad 90% aktywności krążącej reduktazy HGMCoA.

Eliminacja
Około 90% dawki rozuwastatyny jest wydalane w postaci niezmienionej z kałem (zarówno

wchłonięta, jak i niewchłonięta substancja czynna), a pozostała część jest wydalana w moczu (około
5% w postaci niezmienionej). Okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza wynosi około 19 godzin
i nie zwiększa się po podaniu większych dawek. Średnia geometryczna klirensu osoczowego wynosi
około 50 litrów na godzinę (współczynnik zmienności 21,7%).
Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA wątrobowy wychwyt
rozuwastatyny odbywa się przy udziale transportera błonowego OATP-C. Transporter ten ma ważne
znaczenie dla wątrobowej eliminacji rozuwastatyny.

Liniowość
Układowa ekspozycja na rozuwastatynę zwiększa się proporcjonalnie do dawki. Parametry
farmakokinetyczne nie zmieniają się po podaniu wielu dawek dobowych.

Szczególne grupy pacjentów

Wiek i płeć
Nie stwierdzono klinicznie istotnego wpływu wieku lub płci na farmakokinetykę rozuwastatyny
u dorosłych. Farmakokinetyka rozuwastatyny u dzieci i młodzieży z heterozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną była podobna, jak u dorosłych ochotników (patrz niżej “Dzieci
i młodzież”).

Rasa
Badania farmakokinetyki wykazują, że mediana wartości AUC i Cmax u pacjentów pochodzących
z Azji (Japończyków, Chińczyków, Filipińczyków, Wietnamczyków i Koreańczyków) jest około 2-
krotnie większa niż u osób rasy kaukaskiej. Azjaci z subkontynentu Indyjskiego wykazują około 1,3-
krotne zwiększenie mediany AUC i Cmax.
Analiza farmakokinetyki populacyjnej nie wykazała klinicznie istotnych różnic w farmakokinetyce między
grupą rasy kaukaskiej a grupą czarną.

Niewydolność nerek
W badaniu z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o różnym nasileniu stwierdzono, że
łagodna do umiarkowanej choroba nerek nie wpływa na stężenie rozuwastatyny ani N-demetylowego
metabolitu w osoczu. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30
ml/min) stwierdzano 3-krotne zwiększenie stężenia rozuwastatyny w osoczu i 9-krotne zwiększenie
stężenia jej N-demetylowego metabolitu w porównaniu z wartościami u zdrowych ochotników.
U pacjentów poddawanych hemodializie stężenie rozuwastatyny w osoczu w stanie stacjonarnym było
o około 50% większe niż u zdrowych ochotników.

Niewydolność wątroby:
W badaniu z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o różnym nasileniu nie
stwierdzono zwiększonej ekspozycji na rozuwastatynę u pacjentów z 7 lub mniej punktami w skali
Childa-Pugha. Jednak u dwóch pacjentów z 8 i 9 punktami w skali Childa-Pugha stwierdzono co
najmniej 2-krotne zwiększenie ekspozycji układowej w porównaniu z pacjentami z niższą punktacją
w skali Childa-Pugha.
Brak danych dotyczących pacjentów z grupy powyżej 9 punktów w skali Childa-Pugha.

Polimorfizmy genetyczne
Rozmieszczenie inhibitorów reduktazy HMG-CoA, w tym rozuwastatyny, związane jest z czynnością
białek transportowych OATP1B1 i BCRP. U pacjentów z polimorfizmami genetycznymi SLCO1B1
(OATP1B1) i (lub) ABCG2 (BCRP) istnieje ryzyko zwiększonej ekspozycji na rozuwastatynę.
Indywidualne polimorfizmy SLCO1B1 c.521CC i ABCG2 c.421AA są związane z większą
ekspozycją na rozuwastatynę (AUC) w porównaniu z genotypami SLCO1B1 c.521TT lub ABCG2
c.421CC. Tak szczegółowego genotypowania nie wykonuje się rutynowo w praktyce klinicznej, ale
u pacjentów z rozpoznanym polimorfizmem tego rodzaju zaleca się stosowanie produktu Ezehron Duo
w mniejszej dawce dobowej.

Dzieci i młodzież

W dwóch badaniach farmakokinetyki rozuwastatyny (w tabletkach) u dzieci i młodzieży w wieku od
10 do 17 lat lub od 6 do 17 lat (łącznie 214 pacjentów) z heterozygotyczną hipercholesterolemią
rodzinną wykazały, że ekspozycja w tej grupie pacjentów jest porównywalna lub mniejsza niż
ekspozycja obserwowana u dorosłych pacjentów. W okresie 2 lat ekspozycja na rozuwastatynę była
przewidywalna w odniesieniu do dawki i czasu.

Ezetymib

Wchłanianie
Po podaniu doustnym ezetymib jest szybko wchłaniany i w znacznym stopniu sprzęgany do czynnego
farmakologicznie glukuronidu fenolowego (glukuronid ezetymibu). Glukuronid ezetymibu osiąga
średnie maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w ciągu 1 do 2 godzin, zaś ezetymib w ciągu od 4 do
12 godzin. Nie można określić bezwzględnej biodostępności ezetymibu, gdyż lek jest praktycznie
nierozpuszczalny w wodnych roztworach do wstrzykiwań.
Przyjmowanie ezetymibu podczas posiłku (wysokotłuszczowego lub beztłuszczowego) nie wpływało
na biodostępność ezetymibu po podaniu doustnym. Ezetymib można przyjmować z posiłkiem lub
niezależnie od posiłku.

Dystrybucja
Ezetymib i glukuronid ezetymibu wiążą się z ludzkimi białkami osocza odpowiednio w 99,7% i 88-
92%.

Metabolizm
Ezetymib jest metabolizowany głównie w jelicie cienkim i w wątrobie przez sprzęganie z kwasem
glukuronowym (reakcja fazy II), a następnie jest wydalany z żółcią. U wszystkich badanych gatunków
obserwowano również minimalny metabolizm oksydacyjny (reakcja fazy I). Ezetymib i glukuronid
ezetymibu są głównymi pochodnymi leku wykrywanymiw osoczu, stanowiącymi odpowiednio około
10 do 20% i 80 do 90% całkowitej ilości leku w osoczu. Zarówno ezetymib, jak i glukuronid
ezetymibu są powoli eliminowane z osocza przy stwierdzonym znaczącym udziale krążenia jelitowowątrobowego. Okres półtrwania ezetymibu i glukuronidu ezetymibu wynosi około 22 godzin.

Eliminacja
Po doustnym podaniu ezetymibu znakowanego 14C (w dawce 20 mg) całkowity ezetymib stanowił
u ludzi około 93% całkowitej radioaktywności w osoczu. W ciągu dziesięciodniowej zbiórki około
78% podanej ilości izotopu zostało wydalone z kałem, zaś 11% w moczu. Po 48 godzinach od podania
nie stwierdzono wykrywalnego poziomu radioaktywności w osoczu.

Szczególne grupy pacjentów
Wiek i płeć
Stężenie całkowitego ezetymibu w osoczu było około 2-krotnie większe u pacjentów w podeszłym
wieku (≥65 lat) niż u osób młodych (od 18 do 45 lat). Zmniejszenie stężenia cholesterolu LDL oraz
profil bezpieczeństwa u osób w podeszłym wieku i u osób młodych są porównywalne. Dlatego
modyfikacja dawki leku u osób w podeszłym wieku nie jest konieczna. Stężenie całkowitego
ezetymibu w osoczu jest nieco większe (o około 20%) u kobiet niż u mężczyzn. Zmniejszenie stężenia
cholesterolu LDL oraz profil bezpieczeństwa u kobiet i u mężczyzn leczonych ezetymibem są
porównywalne. Dlatego zmiana dawki w zależności od płci pacjenta nie jest konieczna.

Niewydolność nerek
U pacjentów z ciężką chorobą nerek (n=8; średni klirens kreatyniny Clkr ≤30 ml/min/1,73 m2) podanie
ezetymibu w pojedynczej dawce 10 mg powodowało około 1,5-krotne zwiększenie średniej wartości
AUC dla całkowitego ezetymibu w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami (n=9). Wynik ten nie jest
uważany za klinicznie istotny. Nie ma konieczności dostosowania dawkowania u pacjentów z
zaburzeniami czynności nerek.
U dodatkowego uczestnika tego badania (pacjent po przeszczepieniu nerki, otrzymujący wiele leków,
w tym cyklosporynę) stwierdzono 12-krotne zwiększenie ekspozycji na całkowity ezetymib.

Niewydolność wątroby
U pacjentów z łagodną niewydolnością wątroby (5 lub 6 punktów w skali Childa-Pugha) podanie
ezetymibu w pojedynczej dawce 10 mg powodowało około 1,7-krotne zwiększenie średniej wartości
AUC dla całkowitego ezetymibu w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami. W trwającym 14 dni
badaniu wielokrotne podawanie dawki dobowej 10 mg pacjentom z umiarkowaną niewydolnością
wątroby (od 7 do 9 punktów w skali Childa-Pugha) powodowało, że średnia wartość AUC dla
ezetymibu całkowitego zwiększyła się w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami około czterokrotnie
między 1. a 14. dniem badania. U pacjentów z lekką niewydolnością wątroby modyfikacja dawki nie
jest konieczna. Nie zaleca się stosowania ezetymibu u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką
niewydolnością wątroby (>9 punktów w skali Childa-Pugha) ze względu na brak danych dotyczących
wpływu zwiększonej ekspozycji na ezetymib u pacjentów tej grupy (patrz punkt 4.4).

Dzieci i młodzież
Farmakokinetyka ezetymibu u dzieci w wieku ≥ 6 lat i u dorosłych jest podobna. Nie są dostępne dane
dotyczące jej farmakokinetyki u dzieci w wieku <6 lat.
Doświadczenie kliniczne obejmuje dzieci i młodzież z hipercholesterolemią rodzinną homozygotyczną
(HoFH) i heterozygotyczną (HeFH) lub z sitosterolemią.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W badaniach z jednoczesnym zastosowaniem ezetymibu i statyn obserwowane działania toksyczne
były typowe dla statyn. Niektóre z nich były bardziej nasilone niż podczas stosowania statyn
w monoterapii. Takie działanie przypisuje się farmakokinetycznym i farmakodynamicznym
interakcjom między lekami podczas leczenia skojarzonego. Nie obserwowano ich podczas badań
klinicznych. Miopatię stwierdzano u szczurów dopiero po podaniu dawek kilkakrotnie większych od
dawki leczniczej stosowanej u ludzi (około 20-krotnie większa wartość AUC dla statyn oraz od 500 do
2000 razy większa wartość AUC dla czynnych metabolitów ezetymibu).
Jednoczesne stosowanie ezetymibu i statyn nie powodowało działania teratogennego u szczurów.
U ciężarnych samic królików odnotowano niewielką liczbę deformacji szkieletu (zrośnięte kręgi
piersiowe i ogonowe, zmniejszona liczba kręgów ogonowych.
W serii testów in vivo i in vitro ezetymib podawany w monoterapii lub jednocześnie ze statynami nie
wykazywał potencjału genotoksycznego.

Ezetymib
Badania na zwierzętach dotyczące toksyczności ezetymibu po podaniu wielokrotnym nie wskazały na
istnienie narządu narażonego na takie działanie. U psów, którym podawano ezetymib przez cztery
tygodnie (≥0,03 mg/kg/mc./dobę) stężenie cholesterolu w żółci znajdującej się w pęcherzyku
żółciowym zwiększyło się 2,5- do 3,5-krotnie Jednak w trwającym rok badaniu na psach
otrzymujących ezetymib w dawkach do 300 mg/kg mc./dobę nie stwierdzono zwiększenia częstości
kamicy żółciowej lub innego oddziaływania na wątrobę i drogi żółciowe. Znaczenie tych danych dla
ludzi nie jest znane. Nie można wykluczyć ryzyka powstawania kamieni żółciowych związanego
z leczniczym zastosowaniem ezetymibu.
Długoterminowe badania działania rakotwórczego ezetymibu dały wynik negatywny.
Ezetymib nie wpływał na płodność samic i samców szczurów, nie wykazywał działania teratogennego
u szczurów lub królików, nie wpływał na rozwój zarodków i noworodków. Po podaniu wielokrotnych
dawek po 1000 mg/kg mc./dobę ezetymib przenikał przez barierę łożyskową u ciężarnych samic
szczurów i królików. Stosowanie ezetymibu z lowastatyną miało letalne działanie na zarodki.

Rozuwastatyna
Dane przedkliniczne uwzględniające wyniki konwencjonalnych badań farmakologicznych
dotyczących bezpieczeństwa, genotoksyczności i potencjalnego działania rakotwórczego nie ujawniły
występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono szczegółowych badań
wpływu na aktywność kanału potasowego hERG. Działaniami niepożądanymi, których nie
obserwowano w badaniach klinicznych, ale które występowały u zwierząt przy ekspozycji zbliżonej
do uzyskiwanej ekspozycji klinicznej były: stwierdzane w badaniach toksyczności po podaniu dawek
wielokrotnych zmiany histopatologiczne w wątrobie (prawdopodobnie spowodowane działaniem

farmakologicznym rozuwastatyny) u myszy i szczurów oraz w mniejszym stopniu wpływ na
pęcherzyk żółciowy u psów (ale nie u małp). Ponadto toksyczne działanie większych dawek leku na
jądra obserwowano u małp i psów. W badaniach na szczurach obserwowano toksyczny wpływ na
reprodukcję, polegający na zmniejszeniu wielkości miotu, masy ciała i przeżycia nowonarodzonych
szczurów. Działanie to obserwowano po podaniu dawek toksycznych dla matki, gdy ekspozycja
ogólnoustrojowa była kilkukrotnie większa niż po podaniu dawki leczniczej.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Laktoza jednowodna
Celuloza mikrokrystaliczna typ 102
Krospowidon typ A
Kroskarmeloza sodowa
Sodu laurylosiarczan
Powidon K-30
Magnezu stearynian

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

30 miesięcy

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w celu ochrony przed światłem. Brak specjalnych zaleceń
dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blister z folii PA/Aluminium/PVC/Aluminium, w tekturowym pudełku.
Wielkości opakowań: 28, 30, 56, 60, 90 i 100, tabletek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć w sposób
zgodny z lokalnymi przepisami.

### 7. NAZWA I ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO

Adamed Pharma S.A.
Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A
05-152 Czosnów

### 8. NUMER(Y) POZWOLENIA(Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO

OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.