# Ezetimibe Aurovitas

> Ezetymib · 10 mg · Tabletki

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Ezetimibe Aurovitas
- **Nazwa powszechna:** Ezetimibum
- **Substancja czynna:** [Ezetymib](https://apteka.online/odpowiedniki/ezetimibum)
- **Moc:** 10 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** C10AX09
- **Liczba opakowań:** 15
- **Numer pozwolenia:** 24803
- **Podmiot odpowiedzialny:** Aurovitas Pharma Polska Sp. z o.o.
- **Producent:** APL Swift Services \(Malta\) Ltd.
Arrow Generiques - Lyon
Generis Farmaceutica, S.A., Malta
Francja
Portugalia
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/ezetimibe-aurovitas-tabl-10-mg-aurovitas
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/ezetimibe-aurovitas-tabl-10-mg-aurovitas.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/38914/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/38914/characteristic

## Dostępne opakowania (15)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 10 tabl. | 5909991376628 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 14 tabl. | 5909991376635 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 15 tabl. | 5909991376642 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 28 tabl. w blistrze | 5909991376659 | Rp | — | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 28 tabl. w butelce | 5909991376666 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 30 tabl. | 5909991376673 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 50 tabl. | 5909991376680 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 56 tabl. | 5909991376697 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 90 tabl. | 5909991376703 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 98 tabl. w blistrze | 5909991376727 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 98 tabl. w butelce | 5909991376710 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 100 tabl. w blistrze | 5909991376741 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 100 tabl. w butelce | 5909991376734 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 300 tabl. | 5909991376758 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 500 tabl. | 5909991376765 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Ezetimibe Aurovitas i w jakim celu się go stosuje?
Ezetimibe Aurovitas jest lekiem stosowanym w celu obniżenia podwyższonego stężenia cholesterolu.

Lek Ezetimibe Aurovitas powoduje obniżenie we krwi stężenia cholesterolu całkowitego, „złego”
cholesterolu (cholesterolu LDL) i substancji tłuszczowych, nazywanych triglicerydami.
Ponadto Ezetimibe Aurovitas zwiększa stężenie „dobrego” cholesterolu (cholesterolu HDL).

Ezetymib, substancja czynna leku Ezetimibe Aurovitas zmniejsza ilość wchłanianego cholesterolu w
organizmie.

Lek Ezetimibe Aurovitas uzupełnia działanie statyn, grupy leków, które zmniejszają stężenie
cholesterolu produkowanego w organizmie.

Cholesterol jest jedną z kilku substancji tłuszczowych znajdujących się we krwi. Całkowity
cholesterol składa się głównie z cholesterolu LDL i HDL.

Cholesterol LDL zwany jest często „złym” cholesterolem, ponieważ może się odkładać w ścianie
naczyń tętniczych w postaci blaszek miażdżycowych. Nagromadzenie tych blaszek może ostatecznie
prowadzić do zwężenia światła tętnic, co może spowodować zwolnienie tempa przepływu krwi lub
zatrzymanie dopływu krwi do ważnych narządów, takich jak serce i mózg. Zatrzymanie dopływu krwi
może być przyczyną zawału serca lub udaru mózgu.

Cholesterol HDL zwany jest często „dobrym” cholesterolem, ponieważ pomaga powstrzymać proces
odkładania się złego cholesterolu w tętnicach i chroni przed rozwojem choroby serca.

Triglicerydy to inny rodzaj tłuszczów występujących we krwi, które mogą przyczynić się do
zwiększenia ryzyka rozwoju choroby serca.

Lek stosowany jest u pacjentów, u których sama dieta obniżająca poziom cholesterolu nie wystarcza,
żeby kontrolować jego stężenie we krwi. Podczas przyjmowania tego leku należy przestrzegać diety
obniżającej stężenie cholesterolu.

Ezetimibe Aurovitas stosuje się w połączeniu z dietą obniżającą poziom cholesterolu, jeśli:
• u pacjenta istnieje zwiększone stężenie cholesterolu we krwi (hipercholesterolemia pierwotna
[heterozygotyczna rodzinna i nierodzinna])
o w skojarzeniu ze statyną, jeśli nie jest możliwe odpowiednie zmniejszenie stężenia
cholesterolu podczas stosowania wyłącznie statyny,
o w monoterapii, jeśli stosowanie statyny nie jest wskazane lub jest źle tolerowane.
• u pacjenta występuje dziedziczna choroba (homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna),
która powoduje zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi. U pacjenta zostanie zastosowana
statyna oraz mogą być zastosowane inne metody leczenia.
• u pacjenta występuje dziedziczna choroba (homozygotyczna sitosterolemia, znana również jako
fitosterolemia), która powoduje zwiększenie stężenia steroli roślinnych we krwi.

Jeśli pacjent choruje na serce, Ezetimibe Aurovitas stosowany w skojarzeniu z lekami
zmniejszającymi stężenie cholesterolu zwanymi statynami, zmniejsza ryzyko zawału serca, udaru,
zabiegów operacyjnych wykonywanych w celu zwiększenia dopływu krwi do serca, oraz
hospitalizacji z powodu bólów klatki piersiowej.

Lek Ezetimibe Aurovitas nie pomaga schudnąć.

### 2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Ezetimibe Aurovitas

Jeśli pacjent stosuje lek Ezetimibe Aurovitas razem ze statyną, należy zapoznać się z ulotką dla
pacjenta dla tego konkretnego leku.

Kiedy nie przyjmować leku Ezetimibe Aurovitas:
• jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników
tego leku (wymienione w punkcie 6).

Kiedy nie przyjmować leku Ezetimibe Aurovitas w skojarzeniu ze statyną:
• jeśli występują obecnie problemy z wątrobą,
• jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Ezetimibe Aurovitas należy omówić to z lekarzem lub
farmaceutą.
• Należy poinformować lekarza o wszystkich dolegliwościach, w tym o uczuleniach.
• Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Ezetimibe Aurovitas w skojarzeniu ze statyną, lekarz
powinien przeprowadzić badania krwi oceniające czynność wątroby.
• Lekarz może również przeprowadzić badania krwi oceniające czynność wątroby po rozpoczęciu
przyjmowania leku Ezetimibe Aurovitas w skojarzeniu ze statyną.

Lek Ezetimibe Aurovitas nie jest zalecany do stosowania u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką
niewydolnością wątroby.

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności leku Ezetimibe Aurovitas stosowanego w
skojarzeniu z fibratami, lekami powodującymi obniżenie stężenia cholesterolu.

Dzieci i młodzież

Ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania nie należy
stosować tego leku u dzieci i młodzieży (w wieku od 6 do 17 lat), o ile nie zostanie przepisany przez
specjalistę. Nie należy stosować tego leku u dzieci w wieku poniżej 6 lat ze względu na brak danych w
tej grupie wiekowej.

Lek Ezetimibe Aurovitas a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
W szczególności należy powiedzieć lekarzowi w przypadku przyjmowania leków zawierających
którąkolwiek z następujących substancji czynnych:
• cyklosporyny (stosowanej np. po przeszczepieniu narządu),
• warfaryny, fenprokumonu, acenokumarolu lub fluindionu oraz innych leków zapobiegających
tworzeniu się zakrzepów krwi (leków przeciwzakrzepowych),
• kolestyraminy (stosowanej również w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu), ponieważ
wpływa na działanie leku Ezetimibe Aurovitas,
• fibratów (stosowanych w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu).

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie przyjmować leku Ezetimibe Aurovitas w skojarzeniu ze statyną, jeśli pacjentka jest w ciąży,
zamierza zajść w ciążę lub przypuszcza, że może być w ciąży. Jeżeli pacjentka zajdzie w ciążę w
trakcie przyjmowania leku Ezetimibe Aurovitas w skojarzeniu ze statyną, powinna natychmiast
przerwać przyjmowanie obu leków i skontaktować się z lekarzem.

Brak danych klinicznych dotyczących stosowania leku Ezetimibe Aurovitas bez stosowania statyny
podczas ciąży. Jeżeli pacjentka jest w ciąży, powinna zapytać lekarza o poradę.

Nie przyjmować leku Ezetimibe Aurovitas w skojarzeniu ze statyną w okresie karmienia piersią,
ponieważ nie wiadomo, czy leki przechodzą do mleka matki.

Ezetimibe Aurovitas bez stosowania statyny nie powinien być stosowany w okresie karmienia piersią.
Pacjentka powinna zapytać lekarza o poradę.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie należy oczekiwać, że lek Ezetimibe Aurovitas zaburza zdolność prowadzenia pojazdów lub
obsługiwania maszyn. Należy jednak wziąć pod uwagę, że po zażyciu leku Ezetimibe Aurovitas u
niektórych osób mogą wystąpić zawroty głowy.

Lek Ezetimibe Aurovitas zawiera laktozę
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

### 3. Jak przyjmować lek Ezetimibe Aurovitas?
Lek ten należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. O ile lekarz nie zaleci inaczej,
należy nadal stosować przyjmowane poprzednio leki zmniejszające stężenie cholesterolu. W razie
wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
• Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Ezetimibe Aurovitas należy stosować dietę
zmniejszającą stężenie cholesterolu.
• Podczas przyjmowania leku Ezetimibe Aurovitas należy przestrzegać diety obniżającej poziom
cholesterolu.

Zalecana dawka to jedna tabletka leku Ezetimibe Aurovitas 10 mg doustnie, raz na dobę.

Lek Ezetimibe Aurovitas można przyjmować o dowolnej porze dnia, z jedzeniem lub bez.

Jeżeli lekarz przepisał lek Ezetimibe Aurovitas i statynę, oba leki można przyjmować w tym samym
czasie. W takim przypadku należy zapoznać się z informacją dotyczącą dawkowania w ulotce dla
danego leku.

Jeżeli lekarz przepisał lek Ezetimibe Aurovitas i inny lek powodujący obniżenie stężenia cholesterolu,
który zawiera substancję czynną kolestyraminę lub jakikolwiek inny lek zawierający żywicę wiążącą
kwasy żółciowe, lek Ezetimibe Aurovitas należy zażyć co najmniej 2 godziny przed lub 4 godziny po
przyjęciu żywicy wiążącej kwasy żółciowe.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Ezetimibe Aurovitas
Należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Pominięcie przyjęcia leku Ezetimibe Aurovitas
Nie należy przyjmować podwójnej dawki, w celu uzupełnienia dawki pominiętej, wystarczy przyjąć
dawkę leku Ezetimibe Aurovitas o zwykłej porze następnego dnia.

Przerwanie przyjmowania leku Ezetimibe Aurovitas
Należy poradzić się lekarza jeśli pacjent rozważa odstawienie leku, ponieważ stężenie cholesterolu
może ponownie wzrosnąć.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Częstość występowania działań niepożądanych uszeregowano zgodnie z następującą klasyfikacją:
• Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów);
• Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów);
• Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów);
• Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1 000 pacjentów);
• Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów, w tym pojedyncze
przypadki).

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, w przypadku wystąpienia niewyjaśnionych
bólów mięśni, ich tkliwości lub osłabienia. W rzadkich przypadkach dolegliwości ze strony
mięśni, w tym rozpad mięśni prowadzący do uszkodzenia nerek, mogą być ciężkie i przejść w
stan potencjalnie zagrażający życiu.

Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano występowanie reakcji alergicznych, w tym obrzęku twarzy,
warg, języka i/lub gardła, które mogą powodować trudności w oddychaniu lub połykaniu (wymagają
one natychmiastowego leczenia).

W przypadku stosowania bez dodatku innych leków, zgłaszano następujące działania niepożądane:
Często: ból brzucha; biegunka; wzdęcia; uczucie zmęczenia.
Niezbyt często: zwiększenie parametrów niektórych testów czynnościowych wątroby
(aminotransferaz) lub mięśni (CK); kaszel; niestrawność; zgaga; nudności; bóle
stawów; skurcze mięśni; bóle karku; zmniejszenie apetytu, ból, ból w klatce
piersiowej, nagłe zaczerwienienie twarzy; wysokie ciśnienie tętnicze krwi.

Ponadto, podczas stosowania w skojarzeniu ze statyną występowały następujące działania
niepożądane:
Często: zwiększenie parametrów niektórych testów czynnościowych wątroby
(aminotransferaz); ból głowy; bóle mięśni, tkliwość lub osłabienie mięśni.
Niezbyt często: odczucie mrowienia; suchość w ustach; świąd; wysypka; pokrzywka; ból pleców;
osłabienie mięśni; ból rąk i nóg; nieuzasadnione zmęczenie lub osłabienie; obrzęki,
szczególnie dłoni i stóp.

Ponadto, podczas stosowania w skojarzeniu ze statyną lub bez możliwe są następujące działania
niepożądane: ból brzucha.

Ponadto zgłaszano następujące działania niepożądane podczas stosowania ogólnego: zawroty głowy;
bóle mięśni, problemy z wątrobą; reakcje uczuleniowe w tym wysypka i pokrzywka; trudności w
oddychaniu lub przełykaniu z lub bez obrzęku twarzy, ust, języka lub gardła, czerwona, wypukła
wysypka, czasami ze zmianami w kształcie tarczy (rumień wielopostaciowy); bóle, tkliwość lub
osłabienie mięśni; rozpad mięśni; kamica żółciowa lub zapalenie pęcherzyka żółciowego (może
powodować ból brzucha, nudności, wymioty); zapalenie trzustki często z silnym bólem brzucha;
zaparcia; zmniejszenie liczby krwinek, które może powodować siniaki/krwawienia (małopłytkowość);
uczucie mrowienia; depresja; nieuzasadnione zmęczenie lub osłabienie; skrócony oddech.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona
internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Ezetimibe Aurovitas?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie, pudełku i butelce
po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Ezetimibe Aurovitas
- Substancją czynną jest ezetymib.
Każda tabletka zawiera 10 mg ezetymibu.

- Ponadto lek zawiera: laktozę jednowodną, hypromelozę (typ 2910), kroskarmelozę sodową,
sodu laurylosiarczan, krospowidon (typ B), celulozę mikrokrystaliczną (PH 102), magnezu
stearynian.

Jak wygląda lek Ezetimibe Aurovitas i co zawiera opakowanie

Tabletka.

Białe do białawych, niepowlekane, dwuwypukłe tabletki o ściętych krawędziach, z wytłoczeniem ‘E
Z’ po jednej stronie tabletki i ‘10’ po drugiej stronie. Rozmiar tabletki to 8,1 mm x 4,1 mm.

Lek Ezetimibe Aurovitas, tabletki jest dostępny w blistrach i butelkach z HDPE.

Blistry: 10, 14, 15, 28, 30, 50, 56, 90, 98, 100 i 300 tabletek.
Butelka z HDPE: 28, 98, 100 i 500 tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny:
Aurovitas Pharma Polska Sp. z o.o.
ul. Sokratesa 13D lokal 27
01-909 Warszawa

Wytwórca/Importer:
APL Swift Services (Malta) Ltd
HF26, Hal Far Industrial Estate, Hal Far
Birzebbugia, BBG 3000
Malta

Arrow Génériques - Lyon
26 avenue Tony Garnier
69007 Lyon
Francja

Generis Farmacêutica, S.A.
Rua João de Deus, n.º 19, Venda Nova
2700-487 Amadora
Portugalia

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Belgia: Ezetimib AB 10 mg tabletten
Republika Czeska: Ezetimib Aurovitas
Francja: Ezétimibe Arrow 10 mg comprimé
Niemcy: Ezetimib PUREN 10 mg Tabletten
Holandia: Ezetimibe Aurobindo 10 mg, tabletten
Polska: Ezetimibe Aurovitas
Portugalia: Ezetimiba Aurovitas
Hiszpania: Ezetimiba Aurovitas 10 mg comprimidos EFG

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 03/2023

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Ezetimibe Aurovitas, 10 mg, tabletki

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka zawiera 10 mg ezetymibu (Ezetimibum).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:
Każda tabletka zawiera 62 mg laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka.

Białe do białawych, niepowlekane, dwuwypukłe tabletki o ściętych krawędziach, z wytłoczeniem ‘E
Z’ po jednej stronie tabletki i ‘10’ po drugiej stronie. Rozmiar tabletki to 8,1 mm x 4,1 mm.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Hipercholesterolemia pierwotna
Ezetymib podawany w skojarzeniu z inhibitorem reduktazy HMG-CoA (statyną) jest wskazany jako
produkt leczniczy wspomagający wraz z dietą u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią
(heterozygotyczną rodzinną lub nierodzinną), u których nie jest możliwe odpowiednie zmniejszenie
stężenia lipidów przy zastosowaniu samej statyny.
Ezetymib w monoterapii jest wskazany jako produkt leczniczy wspomagający dietę u pacjentów z
pierwotną hipercholesterolemią (heterozygotyczną rodzinną lub nierodzinną), u których stosowanie
statyny jest niewskazane lub lek ten nie jest tolerowany.

Zapobieganie wystąpieniu incydentów sercowo-naczyniowych
Ezetymib podawany jako lek uzupełniający pacjentom leczonym statyną lub włączany do leczenia
jednocześnie ze statyną jest wskazany do stosowania, w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia
incydentów sercowo-naczyniowych (patrz punkt 5.1) u pacjentów z chorobą wieńcową (ang. CHD,
Coronary Heart Disease) i ostrym zespołem wieńcowym w wywiadzie (ang. ACS, Acute Coronary
Syndrome).

Homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna
Ezetymib w skojarzeniu ze statyną jest wskazany jako produkt leczniczy wspomagający wraz z dietą u
pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną. U pacjentów mogą być również
stosowane dodatkowe metody leczenia (np. afereza LDL).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Pacjent powinien stosować odpowiednią dietę zmniejszającą stężenie lipidów we krwi oraz dieta
powinna być kontynuowana w okresie stosowania produktu leczniczego Ezetimibe Aurovitas.

Sposób podawania
Podanie doustne. Zalecana dawka to jedna tabletka Ezetimibe Aurovitas 10 mg raz na dobę. Produkt
leczniczy Ezetimibe Aurovitas można przyjmować o dowolnej porze dnia, z posiłkiem lub niezależnie
od posiłków.

W przypadku stosowania produktu leczniczego Ezetimibe Aurovitas w skojarzeniu ze statyną, należy
kontynuować stosowanie wskazanej zwykłej dawki początkowej danej statyny lub już ustalonej
wyższej dawki danej statyny. Należy zapoznać się z zaleceniami dotyczącymi stosowania tej statyny.

Stosowanie u pacjentów z chorobą wieńcową i ostrym zespołem wieńcowym w wywiadzie
W celu dodatkowej redukcji incydentów sercowo-naczyniowych u pacjentów z chorobą wieńcową i
ostrym zespołem wieńcowym w wywiadzie, Ezetimibe Aurovitas może być stosowany ze statyną,
gdyż udowodniono korzystny wpływ takiego połączenia.

Jednoczesne stosowanie z lekami wiążącymi kwasy żółciowe
Ezetimibe Aurovitas należy przyjmować co najmniej 2 godziny przed lub 4 godziny po przyjęciu leku
wiążącego kwasy żółciowe.

Osoby w podeszłym wieku
Nie jest wymagane dostosowanie dawki produktu leczniczego dla osób w podeszłym wieku (patrz
punkt 5.2).

Dzieci i młodzież
Leczenie należy rozpocząć pod nadzorem lekarza specjalisty.

Dzieci w wieku 6 lat i powyżej oraz młodzież: Nie określono bezpieczeństwa ani skuteczności
stosowania ezetymibu u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat. Aktualne dane przedstawiono w
punktach 4.4, 4.8, 5.1 i 5.2, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania.

Jeśli produkt leczniczy Ezetimibe Aurovitas jest podawany u dzieci w skojarzeniu ze statyną,
dawkowanie statyny należy omówić z lekarzem.

Dzieci w wieku poniżej 6 lat:
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności ezetymibu u dzieci w wieku poniżej 6 lat.
Brak dostępnych danych.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (5-6 punktów wg skali Child-Pugh) nie
jest wymagane dostosowanie dawki produktu leczniczego. U pacjentów z umiarkowanymi
zaburzeniami czynności wątroby (7-9 punktów wg skali Child-Pugh) lub ciężkimi zaburzeniami
czynności wątroby (> 9 punktów wg skali Child-Pugh) nie zaleca się stosowania produktu leczniczego
Ezetimibe Aurovitas (patrz punkty 4.4 i 5.2).

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Nie jest wymagane dostosowanie dawki produktu leczniczego u pacjentów z zaburzeniami czynności
nerek (patrz punkt 5.2).

#### 4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.

W przypadku stosowania produktu leczniczego Ezetimibe Aurovitas w skojarzeniu ze statyną należy
zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego (ChPL) dla tego produktu leczniczego.

Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Ezetimibe Aurovitas i statyny w okresie ciąży i laktacji
jest przeciwwskazane.

Produkt leczniczy Ezetimibe Aurovitas w skojarzeniu ze statyną jest przeciwwskazany u pacjentów z
czynną chorobą wątroby lub niewyjaśnionym, utrzymującym się zwiększeniem aktywności
aminotransferaz w surowicy krwi.

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

W przypadku jednoczesnego stosowania ze statyną, należy zapoznać się z ChPL danego produktu
leczniczego.

Enzymy wątrobowe
W badaniach z grupą kontrolną, w których pacjenci przyjmowali ezetymib i statynę, obserwowano
zwiększenie aktywności aminotransferaz (≥ 3x powyżej górnej granicy wartości prawidłowych
[GGN]). W przypadku jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Ezetimibe Aurovitas i statyny
należy przeprowadzać testy czynnościowe wątroby przed rozpoczęciem leczenia oraz zgodnie z
zaleceniami ChPL dotyczącymi danej statyny (patrz punkt 4.8).

W badaniu IMPROVE-IT (ang. IMProved Reduction of Outcomes: Vytorin Efficacy International
Trial) 18 144 pacjentów z chorobą wieńcową i ostrym zespołem wieńcowym w wywiadzie
przydzielano w sposób losowy do grupy otrzymującej ezetymib z symwastatyną w dawce 10 mg + 40
mg na dobę (n=9067) lub symwastatynę w dawce 40 mg na dobę (n=9077). Podczas okresu
obserwacji, którego mediana wynosiła 6,0 lat, częstość występowania kolejnych wzrostów poziomu
aminotransferaz (≥ 3x GGN) w grupie otrzymującej ezetymib z symwastatyną oraz w grupie
otrzymującej symwastatynę wynosiła odpowiednio 2,5% i 2,3% (Patrz punkt 4.8).

W kontrolowanym badaniu klinicznym, w którym ponad 9000 pacjentów z przewlekłą chorobą nerek
randomizowano do grupy leczonej produktem leczniczym Ezetimibe Aurovitas w dawce 10 mg z
symwastatyną w dawce 20 mg na dobę (n=4650) lub do grupy przyjmującej placebo (n=4620)
(mediana okresu obserwacji 4,9 roku), częstość występowania kolejnego zwiększenia aktywności
aminotransferaz (> 3x GGN) wynosiła 0,7% wśród osób przyjmujących Ezetimibe Aurovitas z
symwastatyną i 0,6% w grupie placebo (patrz punkt 4.8).

Mięśnie szkieletowe
Po wprowadzeniu ezetymibu do obrotu zgłaszano przypadki wystąpienia miopatii i rabdomiolizy.
Większość pacjentów, u których doszło do rabdomiolizy przyjmowała statyny jednocześnie z
ezetymibem. Jednak bardzo rzadko zgłaszano również występowanie rabdomiolizy w przypadku
monoterapii oraz w przypadku jednoczesnego stosowania ezetymibu z innymi produktami, których
związek ze zwiększeniem ryzyka rabdomiolizy jest znany. Jeśli podejrzewany jest rozwój miopatii na
podstawie objawów ze strony mięśni lub zostanie ona potwierdzona zwiększeniem aktywności kinazy
kreatynowej (CK) przekraczającym 10 razy górną granicę wartości prawidłowych, należy
niezwłocznie zaprzestać stosowania produktu leczniczego Ezetimibe Aurovitas, statyn i wszelkich
innych leków równocześnie przyjmowanych przez pacjenta. Wszyscy pacjenci rozpoczynający
leczenie produktem leczniczym Ezetimibe Aurovitas powinni być poinformowani o ryzyku
wystąpienia miopatii i o konieczności natychmiastowego zgłoszenia wszelkich niewyjaśnionych
bólów mięśni, ich tkliwości lub osłabienia (patrz punkt 4.8).

W badaniu IMPROVE-IT, 18 144 pacjentów z chorobą wieńcową i ostrym zespołem wieńcowym w
wywiadzie przydzielano w sposób losowy do grupy otrzymującej ezetymib z symwastatyną w dawce
10 mg + 40 mg na dobę (n=9067) lub symwastatynę w dawce 40 mg na dobę (n=9077). Podczas
okresu obserwacji, którego mediana wynosiła 6,0 lat, częstość występowania miopatii w grupie
otrzymującej ezetymib z symwastatyną oraz w grupie przyjmującej symwastatynę wynosiła
odpowiednio 0,2% i 0,1%, gdzie miopatię zdefiniowano jako niewyjaśnione osłabienie mięśni lub ból
ze zwiększoną aktywnością kinazy kreatynowej (CK) w surowicy wynoszącej ≥ 10x GGN lub dwa
kolejne epizody zwiększenia aktywności CK wynoszące ≥ 5 i < 10x GGN. Częstość występowania
rabdomiolizy w grupie otrzymującej ezetymib z symwastatyną oraz w grupie otrzymującej
symwastatynę wynosiła odpowiednio 0,1% i 0,2%, gdzie rabdomiolizę zdefiniowano jako
niewyjaśnione osłabienie mięśni lub ból ze zwiększoną aktywnością CK w surowicy wynoszącej ≥

10x GGN i objawami uszkodzenia nerek, dwa kolejne epizody zwiększenia aktywności CK
wynoszącej ≥ 5 i < 10x GGN z objawami uszkodzenia nerek lub CK ≥ 10 000 j.m./l bez objawów
uszkodzenia nerek. (Patrz punkt 4.8.).

W badaniu klinicznym, w którym ponad 9000 pacjentów z przewlekłą chorobą nerek randomizowano
do grupy leczonej produktem leczniczym Ezetimibe Aurovitas z symwastatyną 20 mg na dobę
(n=4650) lub placebo (n=4620) (mediana okresu obserwacji 4,9 roku), częstość występowania
miopatii/rabdomiolizy wynosiła 0,2% wśród osób przyjmujących produkt leczniczy Ezetimibe
Aurovitas z symwastatyną i 0,1% w grupie placebo (patrz punkt 4.8).

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Ze względu na to, że nie są znane skutki długotrwałego stosowania ezetymibu u pacjentów z
umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, nie zaleca się stosowania produktu
leczniczego Ezetimibe Aurovitas u tych pacjentów (patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież
Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania ezetymibu u pacjentów w wieku od 6 do 10 lat z
heterozygotyczną postacią hipercholesterolemii rodzinnej lub z hipercholesterolemią nierodzinną
oceniano w trwającym 12 tygodni badaniu klinicznym kontrolowanym placebo. Nie badano jednak
wpływu ezetymibu stosowanego w okresie dłuższym niż 12 tygodni w tej grupie wiekowej (patrz
punkty 4.2, 4.8, 5.1 i 5.2).

Nie przeprowadzono badań z zastosowaniem ezetymibu u pacjentów w wieku poniżej 6 lat (patrz
punkty 4.2 i 4.8).

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania ezetymibu w skojarzeniu z symwastatyną u pacjentów w
wieku 10 do 17 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną oceniono w badaniu klinicznym
z grupą kontrolną z udziałem dorastających chłopców (w skali Tannera, w fazie II i powyżej) oraz
dziewcząt, u których pierwsza miesiączka wystąpiła co najmniej 1 rok wcześniej.

W tym ograniczonym badaniu z grupą kontrolną, ogólnie nie stwierdzono wykrywalnego wpływu na
wzrost lub dojrzewanie płciowe u dorastających chłopców lub dziewcząt, ani na długość cyklu
miesiączkowego u dziewcząt. Nie przeprowadzono jednak badań dotyczących wpływu stosowania
ezetymibu przez okres > 33 tygodni na wzrost i proces dojrzewania płciowego (patrz punkty 4.2 i 4.8).

Nie przeprowadzono oceny bezpieczeństwa i skuteczności stosowania ezetymibu w skojarzeniu z
symwastatyną w dawce przekraczającej 40 mg na dobę u dzieci i młodzieży w wieku 10 do 17 lat.

Nie przeprowadzono badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności ezetymibu
stosowanego w skojarzeniu z symwastatyną u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 10 lat (patrz punkty
#### 4.2 i 4.8).

Nie przeprowadzono oceny długotrwałej skuteczności stosowania ezetymibu u pacjentów w wieku
poniżej 17 lat w zakresie zmniejszenia zachorowalności i śmiertelności w wieku dojrzałym.

Fibraty
Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności ezetymibu w skojarzeniu z fibratami.
Jeśli u pacjentów przyjmujących Ezetimibe Aurovitas i fenofibrat podejrzewa się wystąpienie kamicy
żółciowej, wskazane są badania pęcherzyka żółciowego, a leczenie należy przerwać (patrz punkty 4.5
i 4.8).

Cyklosporyna
Należy zachować ostrożność na początku stosowania produktu leczniczego Ezetimibe Aurovitas u
pacjentów przyjmujących cyklosporynę. Należy monitorować stężenia cyklosporyny u pacjentów
przyjmujących Ezetimibe Aurovitas i cyklosporynę (patrz punkt 4.5).

Substancje przeciwzakrzepowe

W przypadku stosowania produktu leczniczego Ezetimibe Aurovitas jednocześnie z warfaryną, inną
substancją przeciwzakrzepową z grupy pochodnych kumaryny lub fluindionem, należy odpowiednio
monitorować wartości INR (międzynarodowy wskaźnik znormalizowany) (patrz punkt 4.5).

Substancje pomocnicze

Produkt leczniczy Ezetimibe Aurovitas zawiera laktozę
Ten produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną
nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Produkt leczniczy Ezetimibe Aurovitas zawiera sód
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że jest
zasadniczo „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

W badaniach przedklinicznych wykazano, że ezetymib nie indukuje enzymów z grupy cytochromu
P450 metabolizujących leki.

Nie obserwowano istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych pomiędzy ezetymibem a
lekami, o których wiadomo, że są metabolizowane przez cytochromy P450 1A2, 2D6, 2C8, 2C9 i 3A4
lub przez N-acetylotransferazę.

W badaniach dotyczących interakcji klinicznych stwierdzono, że ezetymib nie ma wpływu na
parametry farmakokinetyczne dapsonu, dekstrometorfanu, digoksyny, doustnych środków
antykoncepcyjnych (zawierających etynyloestradiol i lewonorgestrel), glipizydu, tolbutamidu lub
midazolamu, podczas jednoczesnego stosowania tych leków. Cymetydyna podawana jednocześnie z
ezetymibem nie miała wpływu na jego biodostępność.

Leki zobojętniające
Jednoczesne przyjmowanie leków zobojętniających zmniejsza szybkość wchłaniania ezetymibu, ale
nie ma wpływu na jego biodostępność. Zmniejszenie szybkości wchłaniania nie jest uważane za
klinicznie istotne.

Kolestyramina
Jednoczesne podawanie kolestyraminy zmniejsza średnią wartość pola pod krzywą (AUC) ezetymibu
całkowitego (ezetymib + glukuronian ezetymibu) o około 55%. Stopień obniżenia poziomu
lipoproteiny niskiej gęstości, w wyniku dołączenia produktu leczniczego Ezetimibe Aurovitas do
leczenia kolestyraminą może być obniżony w wyniku tej interakcji (patrz punkt 4.2).

Fibraty
Należy wziąć pod uwagę możliwe ryzyko wystąpienia kamicy żółciowej i schorzenia pęcherzyka
żółciowego u pacjentów przyjmujących fenofibrat i Ezetimibe Aurovitas (patrz punkty 4.4 i 4.8).

Jeśli u pacjentów przyjmujących Ezetimibe Aurovitas i fenofibrat podejrzewa się wystąpienie kamicy
żółciowej, wskazane są badania pęcherzyka żółciowego, a leczenie należy przerwać (patrz punkt 4.8).

Podczas jednoczesnego przyjmowania fenofibratu lub gemfibrozylu następuje nieznaczne zwiększenie
całkowitego stężenia ezetymibu (odpowiednio: 1,5- i 1,7-krotnie).

Nie przeprowadzono badań dotyczących jednoczesnego stosowania ezetymibu w skojarzeniu z innymi
fibratami.

Fibraty mogą zwiększać wydalanie cholesterolu do żółci, co prowadzi do kamicy żółciowej. W
badaniu na zwierzętach, ezetymib czasami zwiększał stężenie cholesterolu w żółci zawartej w
pęcherzyku żółciowym, ale nie u wszystkich gatunków (patrz punkt 5.3). Ryzyko powstawania

kamieni w pęcherzyku żółciowym związane z leczeniem produktem Ezetimibe Aurovitas nie może
być wykluczone.

Statyny
Nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych podczas jednoczesnego
stosowania ezetymibu z atorwastatyną, symwastatyną, prawastatyną, lowastatyną, fluwastatyną lub
rozuwastatyną.

Cyklosporyna
W badaniu z udziałem 8 pacjentów po przeszczepieniu nerki (klirens kreatyniny > 50 ml/min.), którzy
przyjmowali stałą dawkę cyklosporyny, po podaniu pojedynczej dawki 10 mg ezetymibu stwierdzono
3,4-krotne zwiększenie średniej wartości AUC całkowitego ezetymibu (zakres od 2,3 do 7,9-krotnie)
w porównaniu z grupą osób zdrowych, otrzymujących ezetymib w monoterapii w ramach innego
badania (n=17). W innym badaniu u pacjenta po zabiegu przeszczepienia nerki z ciężkim zaburzeniem
czynności nerek, który przyjmował cyklosporynę i wiele innych leków, wykazano 12-krotne
zwiększenie stężenia całkowitego ezetymibu, w porównaniu z osobami z grupy kontrolnej
otrzymującymi ezetymib w monoterapii. W badaniu skrzyżowanym złożonym z dwóch okresów, w
którym uczestniczyło dwunastu zdrowych ochotników stosowanie 20 mg ezetymibu na dobę przez 8
dni z podaniem pojedynczej dawki cyklosporyny wielkości 100 mg w dniu 7. badania spowodowało
średnie zwiększenie AUC cyklosporyny o 15% (zakres wynosił od 10% zmniejszenia do 51%
zwiększenia) w porównaniu z podaniem wyłącznie pojedynczej dawki cyklosporyny wielkości 100
mg. Nie przeprowadzono kontrolowanego badania dotyczącego wpływu jednoczesnego stosowania
ezetymibu na ekspozycję na cyklosporynę u pacjentów po przeszczepieniu nerki. Należy zachować
ostrożność rozpoczynając leczenie produktem leczniczym Ezetimibe Aurovitas w trakcie stosowania
cyklosporyny. Należy monitorować stężenie cyklosporyny u pacjentów przyjmujących jednocześnie
Ezetimibe Aurovitas i cyklosporynę (patrz punkt 4.4).

Leki przeciwzakrzepowe
Jednoczesne stosowanie ezetymibu (10 mg raz na dobę) nie miało istotnego wpływu na biodostępność
warfaryny i czas protrombinowy w badaniu przeprowadzonym z udziałem dwunastu zdrowych
dorosłych mężczyzn. Jednakże istnieją doniesienia dotyczące zwiększenia wartości INR u pacjentów
stosujących warfarynę lub fluindion, u których dołączono leczenie ezetymibem. W przypadku
dołączenia produktu leczniczego Ezetimibe Aurovitas do terapii z warfaryną, inną substancją
przeciwzakrzepową z grupy pochodnych kumaryny lub fluindionem, należy odpowiednio
monitorować INR (patrz punkt 4.4).

Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Stosowanie produktu leczniczego Ezetimibe Aurovitas w skojarzeniu ze statyną jest przeciwwskazane
w okresie ciąży i laktacji (patrz punkt 4.3). Należy zapoznać się z ChPL dotyczącą określonej statyny.

Ciąża
Produkt leczniczy Ezetimibe Aurovitas wolno podawać kobietom w ciąży jedynie wówczas, gdy jest
to bezwzględnie konieczne. Brak danych klinicznych na temat stosowania ezetymibu w okresie ciąży.
Badania na zwierzętach dotyczące stosowania ezetymibu w monoterapii nie wykazały żadnego
bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu,
przebieg porodu lub rozwój noworodka (patrz punkt 5.3).

Karmienie piersią
Produktu leczniczego Ezetimibe Aurovitas nie należy stosować w okresie laktacji. Badania na
szczurach wykazały, że ezetymib jest wydzielany do mleka tych zwierząt. Nie wiadomo, czy ezetymib
jest wydzielany do mleka kobiecego.

Płodność

Brak dostępnych danych z badań klinicznych dotyczących wpływu ezetymibu na płodność u ludzi.
Ezetymib nie miał wpływu na płodność samców i samic szczurów (patrz punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i
obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
należy wziąć pod uwagę, że zgłaszano występowanie zawrotów głowy.

#### 4.8 Działania niepożądane

Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych (obserwowanych podczas badań klinicznych i po
wprowadzeniu ezetymibu do obrotu)

W przeprowadzonych badaniach klinicznych trwających do 112 tygodni 2396 pacjentom podawano
ezetymib w dawce 10 mg na dobę w monoterapii, 11 308 pacjentom w skojarzeniu ze statyną oraz 185
pacjentom w skojarzeniu z fenofibratem. Działania niepożądane były zwykle łagodne i przemijające.
Ogólna częstość występowania działań niepożądanych w badaniach była podobna do częstości ich
występowania podczas stosowania placebo. Stwierdzono również, że liczba pacjentów, którzy
przerwali leczenie z powodu działań niepożądanych była porównywalna w grupie przyjmującej
ezetymib i placebo.

Ezetymib w monoterapii lub w skojarzeniu ze statyną:

Poniżej przedstawiono działania niepożądane obserwowane u pacjentów leczonych ezetymibem n w
monoterapii (n=2396), które pojawiły się z większą częstością niż u pacjentów przyjmujących placebo
(n=1159) lub u pacjentów leczonych ezetymibem w skojarzeniu ze statyną (n=11 308), które pojawiły
się z większą częstością niż u pacjentów przyjmujących jedynie statynę (n=9361). Działania
niepożądane obserwowane po wprowadzeniu ezetymibu do obrotu, pochodzą ze zgłoszeń dotyczących
ezetymibu stosowanego w monoterapii lub w skojarzeniu ze statyną. Działania niepożądane
obserwowane w badaniach klinicznych ezetymibu (w monoterapii lub w skojarzeniu ze statyną) lub
zgłoszone po wprowadzeniu ezetymibu do obrotu, w monoterapii lub w skojarzeniu ze statyną
wymieniono w Tabeli 1. Objawy te przedstawiono według klasyfikacji układów i narządów oraz
częstości występowania

Częstości występowania określono jako występujące: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do <
1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10
000) oraz częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Tabela 1
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów
Częstość występowania
Działanie niepożądane

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Częstość nieznana małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego
Częstość nieznana reakcje nadwrażliwości, w tym wysypka;
pokrzywka; wstrząs anafilaktyczny i obrzęk
naczynioruchowy
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Niezbyt często zmniejszenie apetytu
Zaburzenia psychiczne
Częstość nieznana depresja
Zaburzenia układu nerwowego
Często ból głowy

Niezbyt często parestezje
Częstość nieznana Zawroty głowy
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często uderzenia gorąca; nadciśnienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i
śródpiersia
Niezbyt często kaszel
Częstość nieznana duszność
Zaburzenia żołądka i jelit
Często ból brzucha; biegunka; wzdęcia
Niezbyt często niestrawność; refluks żołądkowo-przełykowy;
nudności; suchość w jamie ustnej; zapalenie
błony śluzowej żołądka
Częstość nieznana zapalenie trzustki; zaparcie
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Częstość nieznana zapalenie wątroby; kamica żółciowa;
zapalenie pęcherzyka żółciowego
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często świąd; wysypka; pokrzywka
Częstość nieznana rumień wielopostaciowy
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często ból mięśni
Niezbyt często ból stawów; skurcze mięśni; ból szyi; ból
pleców, osłabienie mięśni; ból kończyn
Częstość nieznana miopatia/rabdomioliza (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często zmęczenie
Niezbyt często ból w klatce piersiowej; ból; osłabienie;
obrzęk obwodowy
Badania diagnostyczne
Często zwiększenie aktywności AlAT i (lub) AspAT
Niezbyt często zwiększenie aktywności fosfokinazy
kreatynowej (CPK) we krwi; zwiększenie
aktywności gammaglutamylotransferazy;
nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych
wątroby

Ezetymib w skojarzeniu z fenofibratem
Zaburzenia żołądka i jelit: ból brzucha (często)

W kontrolowanym placebo klinicznym badaniu wieloośrodkowym, z podwójnie ślepą próbą,
uczestniczyli pacjenci z mieszaną hiperlipidemią. 625 pacjentów leczonych było przez 12 tygodni, a
576 pacjentów przez 1 rok. W badaniu tym, 172 pacjentów przyjmujących ezetymib i fenofibrat
ukończyło 12-tygodniowe leczenie, a 230 pacjentów przyjmujących ezetymib i fenofibrat (w tym 109
przyjmujących ezetymib w monoterapii przez pierwszych 12 tygodni) ukończyło leczenie trwające 1
rok. Celem badania nie było porównanie leczonych grup pacjentów pod względem występowania
rzadkich działań niepożądanych. Wskaźnik występowania (przedział ufności 95%) istotnego
klinicznie zwiększenia aktywności aminotransferaz (> 3x GGN w kolejnych oznaczeniach) w
surowicy wynosił odpowiednio 4,5% (1,9; 8,8) dla fenofibratu stosowanego w monoterapii i 2,7%
(1,2; 5,4) dla ezetymibu podawanego w skojarzeniu z fenofibratem, po dostosowaniu ekspozycji na
leczenie. Natomiast wskaźnik cholecystektomii wynosił odpowiednio, dla fenofibratu stosowanego w
monoterapii 0,6% (0,0; 3,1) i dla ezetymibu podawanego w skojarzeniu z fenofibratem 1,7% (0,6; 4,0)
(patrz punkty 4.4 i 4.5).

Dzieci i młodzież (w wieku od 6 do 17 lat)
W badaniu prowadzonym z udziałem dzieci i młodzieży (w wieku od 6 do 10 lat) z heterozygotyczną
postacią hipercholesterolemii rodzinnej lub hipercholesterolemią nierodzinną (n=138) obserwowano
zwiększenie aktywności AlAT i (lub) AspAT (≥ 3x GGN w kolejnych oznaczeniach) u 1,1%
pacjentów (1 pacjent) leczonych ezetymibem w porównaniu z 0% osób z grupy placebo. Nie
stwierdzono żadnego przypadku zwiększenia aktywności kinazy kreatynowej (CK) (≥ 10x GGN). Nie
zgłoszono żadnego przypadku miopatii.

W oddzielnym badaniu z udziałem dzieci i młodzieży (w wieku od 10 do 17 lat) z heterozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną (n=248), u 3% pacjentów (4 pacjentów) leczonych ezetymibem w
skojarzeniu z symwastatyną obserwowano zwiększenie aktywności AlAT i (lub) AspAT (≥ 3x GGN w
kolejnych oznaczeniach) w porównaniu z 2% osób (2 pacjentów) z grupy stosującej symwastatynę w
monoterapii; podwyższenie stężenia CK (≥ 10x GGN) stwierdzono odpowiednio u 2% (2 pacjentów) i
0% uczestników badania. Nie zaobserwowano przypadków miopatii.

Badania te nie były dostosowane do oceny porównawczej rzadko występujących działań
niepożądanych produktu leczniczego.

Pacjenci z chorobą wieńcową i ostrym zespołem wieńcowym w wywiadzie
W badaniu IMPROVE-IT (patrz punkt 5.1) z udziałem 18 144 pacjentów leczonych ezetymibem z
symwastatyną w dawce 10 mg + 40 mg (n=9067, przy czym u 6% pacjentów dawkę ezetymibu i
symwastatyny zwiększono do 10 mg + 80 mg) lub symwastatyną w dawce 40 mg (n=9077, przy czym
u 27% pacjentów dawkę symwastatyny zwiększono do 80 mg) w okresie obserwacji, którego mediana
wynosiła 6,0 lat, obserwowano zbliżone profile bezpieczeństwa. Wskaźnik przerwania leczenia z
powodu działań niepożądanych wynosił 10,6% u pacjentów leczonych ezetymibem z symwastatyną
oraz 10,1% u pacjentów leczonych symwastatyną. Częstość występowania miopatii w grupie
otrzymującej ezetymib z symwastatyną oraz w grupie otrzymującej symwastatynę wynosiła
odpowiednio 0,2% i 0,1%. Miopatię zdefiniowano, jako niewyjaśnione osłabienie mięśni lub ból ze
zwiększoną aktywnością CK w surowicy wynoszącą ≥ 10x GGN lub dwa kolejne epizody zwiększenia
aktywności CK wynoszące ≥ 5 i < 10x GGN. Częstość występowania rabdomiolizy w grupie
otrzymującej ezetymib z symwastatyną oraz w grupie otrzymującej symwastatynę wynosiła
odpowiednio 0,1% i 0,2%. Rabdomiolizę zdefiniowano jako niewyjaśnione osłabienie mięśni lub ból
ze zwiększoną aktywnością CK w surowicy wynoszącą ≥ 10x GGN i objawami uszkodzenia nerek,
dwa kolejne epizody zwiększenia aktywności CK wynoszącej ≥ 5 i < 10x GGN z objawami
uszkodzenia nerek lub CK ≥ 10 000 j.m./l bez objawów uszkodzenia nerek. Częstość występowania
kolejnych wzrostów poziomu transaminaz (≥ 3x GGN) w grupie otrzymującej ezetymib z
symwastatyną oraz w grupie otrzymującej symwastatynę wynosiła odpowiednio 2,5% i 2,3% (Patrz
punkt 4.4.). Działania niepożądane ze strony pęcherzyka żółciowego zgłoszono u 3,1% pacjentów z
grupy otrzymującej ezetymib z symwastatyną oraz u 3,5% pacjentów z grupy leczonej
symwastatyną. Częstość hospitalizacji z powodu cholecystektomii w obu leczonych grupach wynosiła
1,5%. Nowotwór (zdefiniowany jako dowolny nowy nowotwór) zdiagnozowano podczas badania u
odpowiednio 9,4% i 9,5% pacjentów.

Pacjenci z przewlekłą chorobą nerek
W badaniu dotyczącym ochrony serca i nerek (ang. SHARP, Study of Heart and Renal Protection)
(patrz punkt 5.1) z udziałem ponad 9000 pacjentów przyjmujących skojarzone leczenie ezetymibem
10 mg z symwastatyną 20 mg na dobę (n=4650) lub placebo (n=4620), profile bezpieczeństwa były
porównywalne w okresie obserwacji wynoszącym średnio 4,9 roku. W tym badaniu rejestrowano
tylko ciężkie działania niepożądane i przypadki rezygnacji z leczenia z powodu działań
niepożądanych. Częstość przerywania leczenia z powodu wystąpienia działań niepożądanych była
porównywalna (10,4% wśród pacjentów leczonych ezetymibem z symwastatyną, 9,8% wśród
pacjentów przyjmujących placebo). Częstość występowania miopatii/rabdomiolizy wynosiła 0,2% w
przypadku pacjentów leczonych ezetymibem w skojarzeniu z symwastatyną i 0,1% wśród pacjentów
przyjmujących placebo. Przypadki zwiększenia aktywności aminotransferaz (> 3x GGN) stwierdzono
u 0,7% pacjentów leczonych ezetymibem w skojarzeniu z symwastatyną w porównaniu z 0,6%
pacjentów przyjmujących placebo (Patrz punkt 4.4). W tym badaniu nie odnotowano statystycznie

istotnego wzrostu częstości występowania określonych wcześniej działań niepożądanych, w tym
nowotworów (9,4% w grupie leczonej ezetymibem z symwastatyną, 9,5% w grupie przyjmującej
placebo), zapalenia wątroby, operacji usunięcia pęcherzyka żółciowego lub powikłań kamicy
żółciowej, lub zapalenia trzustki.

Wpływ leku na parametry laboratoryjne
W badaniach z grupą kontrolną, w których ezetymib był stosowany w monoterapii, częstość
występowania istotnego klinicznie zwiększenia aktywności aminotransferaz w surowicy (zwiększenie
aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) i (lub) asparaginianowej (AspAT)
≥ 3x GGN w kolejnych oznaczeniach) była podobna w grupie przyjmujących ezetymib (0,5%) oraz
placebo (0,3%).W badaniach, w których stosowano leczenie skojarzone, częstość występowania
wspomnianego uprzednio zwiększenia aktywności aminotransferaz w surowicy wynosiła 1,3% w
grupie pacjentów przyjmujących ezetymib w skojarzeniu ze statyną oraz 0,4% w grupie pacjentów
przyjmujących wyłącznie statynę. Zwiększenie aktywności enzymów przebiegało na ogół bez
objawów; nie stwierdzano cech zastoju żółci. Aktywność aminotransferaz powracała do wartości
początkowych po zaprzestaniu przyjmowania leków albo podczas dalszego ich stosowania (patrz
punkt 4.4).

W badaniach klinicznych zgłaszano zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej przekraczające 10
razy górną granicę wartości prawidłowych u 4 spośród 1674 (0,2%) pacjentów stosujących wyłącznie
ezetymib w porównaniu z 1 spośród 786 (0,1%) pacjentów stosujących placebo oraz u 1 spośród 917
(0,1%) pacjentów stosujących jednocześnie ezetymib i statyny w porównaniu z 4 spośród 929 (0,4%)
pacjentów stosujących wyłącznie statyny. Nie stwierdzono większej liczby przypadków miopatii lub
rabdomiolizy związanych ze stosowaniem ezetymibu w porównaniu z odpowiednią grupą kontrolną
(placebo lub statyna w monoterapii) (patrz punkt 4.4).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Ezetymib był dobrze tolerowany w badaniach klinicznych, w których dawkę 50 mg na dobę podawano
15 zdrowym ochotnikom przez 14 dni, a dawkę 40 mg na dobę podawano 18 pacjentom z
hipercholesterolemią pierwotną przez okres 56 dni. W badaniach na zwierzętach nie obserwowano
działania toksycznego po przyjęciu pojedynczej dawki doustnej 5000 mg/kg ezetymibu u szczurów i
myszy oraz 3000 mg/kg u psów.

Informowano o kilku przypadkach przedawkowania ezetymibu; większość tych przypadków nie była
związana z występowaniem działań niepożądanych. Raportowane działania niepożądane nie były
poważne. W przypadku wystąpienia przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe i
wspomagające.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki modyfikujące stężenie lipidów,
kod ATC: C10A X09

Mechanizm działania
Ezetymib należy do nowej grupy leków zmniejszających stężenie lipidów, które wybiórczo hamują
wchłanianie cholesterolu i pochodnych steroli roślinnych w jelitach. Ezetymib działa po podaniu
doustnym. Jego mechanizm działania różni się od mechanizmów działania innych grup leków
zmniejszających stężenie cholesterolu (np. statyn, żywic wiążących kwasy żółciowe, pochodnych
kwasu fibrynowego i stanoli pochodzenia roślinnego). Celem działania ezetymibu na poziomie
molekularnym jest nośnik steroli, białko Niemann-Pick C1-Like 1 (NPC1L1), które odgrywa rolę w
wychwytywaniu cholesterolu i fitosteroli w jelicie.

Ezetymib wiąże się z rąbkiem szczoteczkowym jelita cienkiego i hamuje wchłanianie cholesterolu.
Prowadzi to do zmniejszenia ilości cholesterolu transportowanego do wątroby. Statyny zmniejszają
syntezę cholesterolu w wątrobie. Ze względu na różne mechanizmy działania obu leków możliwe jest
uzupełniające się zmniejszenie stężenia cholesterolu. W trwającym 2 tygodnie badaniu z udziałem 18
pacjentów z hipercholesterolemią ezetymib hamował wchłanianie cholesterolu z jelit o 54% w
porównaniu z placebo.

Działanie farmakodynamiczne
Przeprowadzono szereg badań przedklinicznych, aby określić czy działanie ezetymibu hamujące
absorpcję cholesterolu jest wybiórcze. Ezetymib hamował wchłanianie cholesterolu znakowanego
izotopem węgla 14C, nie miał zaś wpływu na wchłanianie triglicerydów, kwasów tłuszczowych,
kwasów żółciowych, progesteronu, etynyloestradiolu lub witamin rozpuszczalnych w tłuszczach,
takich jak witaminy A i D.

Badania epidemiologiczne wykazały, że zachorowalność i śmiertelność z powodu chorób układu
krążenia są związane proporcjonalnie ze stężeniem cholesterolu całkowitego i cholesterolu LDL,
natomiast odwrotnie proporcjonalnie ze stężeniem cholesterolu HDL. Podawanie ezetymibu ze statyną
skutecznie zmniejsza ryzyko wystąpienia incydentów sercowo-naczyniowych u pacjentów z chorobą
wieńcową i ostrym zespołem wieńcowym w wywiadzie.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
W badaniach klinicznych z grupą kontrolną stosowano ezetymib w monoterapii albo w skojarzeniu ze
statyną. U pacjentów z hipercholesterolemią zastosowanie ezetymibu powodowało istotne
zmniejszenie stężenia cholesterolu całkowitego, stężenia cholesterolu LDL, apolipoproteiny B (apo B)
oraz triglicerydów, jak również zwiększenie stężenia cholesterolu HDL.

Hipercholesterolemia pierwotna
W trwającym 8 tygodni badaniu z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanym placebo uczestniczyło 769
pacjentów z hipercholesterolemią, którzy przyjmowali statynę w monoterapii i u których nie uzyskano
docelowego stężenia cholesterolu LDL (2,6 do 4,1 mmol/l [100 do 160 mg/dl] w zależności od
stężenia początkowego) według amerykańskiego National Cholesterol Education Program (NCEP).
Pacjentów tych przydzielono losowo do grupy otrzymującej ezetymib w dawce 10 mg lub placebo, w
skojarzeniu z aktualnie stosowaną statyną.

Wśród pacjentów leczonych statyną, u których nie uzyskano docelowego stężenia cholesterolu LDL
(około 82% pacjentów), istotnie więcej pacjentów przyjmujących ezetymib uzyskało docelowe
stężenie cholesterolu LDL na zakończenie okresu obserwacji niż pacjentów przydzielonych losowo do
grupy placebo (odpowiednio 72% w porównaniu z 19%). Również odpowiednie zmniejszenie stężenia
cholesterolu LDL było istotnie różne (25% w grupie przyjmujących ezetymib w porównaniu z 4% w
grupie placebo). Ponadto dołączenie leczenia ezetymibem do aktualnie przyjmowanej statyny, istotnie
zmniejszyło stężenie cholesterolu całkowitego, stężenie apo B, stężenie triglicerydów i zwiększyło
stężenie cholesterolu HDL w porównaniu z placebo. Ezetymib lub placebo dodane do aktualnie
przyjmowanej statyny powodowały zmniejszenie mediany stężenia białka C-reaktywnego
odpowiednio o 10% lub 0% w porównaniu z wartościami początkowymi.

Przeprowadzono 2 badania z podwójnie ślepą próbą, z randomizacją, grupą kontrolną placebo i
okresem obserwacji wynoszącym 12 tygodni, w których wzięło udział 1719 pacjentów z pierwotną

hipercholesterolemią. W grupie przyjmującej ezetymib w dawce 10 mg stwierdzono istotnie większą
redukcję stężenia cholesterolu całkowitego (o 13%), stężenia cholesterolu LDL (o 19%), stężenia apo
B (14%) i triglicerydów (o 8%) oraz zwiększenie stężenia cholesterolu HDL (o 3%) w porównaniu z
grupą placebo. Ponadto ezetymib nie miał wpływu na osoczowe stężenia witamin rozpuszczalnych w
tłuszczach (witaminy A, D, E), a także nie miał wpływu na czas protrombinowy. Podobnie jak inne
produkty lecznicze zmniejszające stężenie lipidów, ezetymib nie zaburzał wytwarzania hormonów
steroidowych kory nadnerczy.

W wieloośrodkowym badaniu klinicznym z grupą kontrolną prowadzonym metodą podwójnie ślepej
próby (ENHANCE) 720 pacjentów z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną randomizowano
do grup leczonych przez 2 lata ezetymibem w dawce wynoszącej 10 mg w skojarzeniu z
symwastatyną w dawce wynoszącej 80 mg (n=357) lub symwastatyną w dawce wynoszącej 80 mg
(n=363). Głównym celem tego badania było sprawdzenie wpływu stosowania leczenia skojarzonego
ezetymibem i symwastatyną na grubość błony wewnętrznej i środkowej (ang. IMT, intima-media
thickness) tętnicy szyjnej w porównaniu z monoterapią symwastatyną. Wciąż nie wykazano wpływu
tego zastępczego markera na zachorowalność i śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych.

Pierwszorzędowy punkt końcowy badania, zmiana średniej wartości IMT we wszystkich sześciu
odcinkach tętnicy szyjnej mierzonej metodą ultrasonografii w projekcji B, nie różnił się istotnie
(p=0,29) w obu grupach leczonych. Po upływie 2 lat badania z zastosowaniem 10 mg ezetymibu w
skojarzeniu z 80 mg symwastatyny lub samej symwastatyny w dawce 80 mg grubość błony
wewnętrznej i środkowej zwiększyła się odpowiednio o 0,0111 mm i 0,0058 mm (wyjściowa średnia
wartość IMT tętnicy szyjnej wynosiła odpowiednio 0,68 mm i 0,69 mm).

Leczenie ezetymibem w dawce 10 mg w skojarzeniu z symwastatyną w dawce 80 mg wiązało się z
istotnie większym obniżeniem stężenia frakcji cholesterolu LDL, cholesterolu całkowitego, apo B,
oraz triglicerydów w porównaniu z leczeniem samą symwastatyną w dawce 80 mg. Procentowy
wzrost stężenia cholesterolu HDL był podobny w obu grupach leczonych. Działania niepożądane
zgłaszane w grupie leczonej ezetymibem w dawce 10 mg w skojarzeniu z symwastatyną w dawce 80
mg były zgodne ze znanym profilem bezpieczeństwa takiej terapii.

Dzieci i młodzież
W wieloośrodkowym badaniu z podwójnie ślepą próbą i grupą kontrolną, 138 pacjentów (59
chłopców oraz 79 dziewcząt) w wieku od 6 do 10 lat (średni wiek 8,3 roku) z heterozygotyczną
postacią hipercholesterolemii rodzinnej lub z hipercholesterolemią nierodzinną, u których wyjściowe
stężenie cholesterolu LDL wynosiło od 3,74 do 9,92 mmol/l, randomizowano do leczenia ezetymibem
w dawce 10 mg lub placebo przez 12 tygodni.

W 12 tygodniu ezetymib spowodował istotne obniżenie stężenia cholesterolu całkowitego (-21% w
porównaniu z 0%), cholesterolu LDL (-28% w porównaniu z -1%), apo B (-22% w porównaniu z -1%)
i cholesterolu nie-HDL (-26% w porównaniu z 0%) w porównaniu z placebo. Wyniki uzyskane we
wspomnianych dwóch grupach leczonych były zbliżone w odniesieniu do stężeń triglicerydów i
cholesterolu HDL (odpowiednio -6% w porównaniu z +8% oraz +2% w porównaniu z +1%).

W wieloośrodkowym badaniu z podwójnie ślepą próbą i grupą kontrolną, 142 chłopców (w skali
Tannera w fazie II i powyżej) oraz 106 dziewcząt, u których wystąpiła już pierwsza miesiączka, w
wieku 10 do 17 lat (średnia wieku 14,2 roku) z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną
(HeFH) i stężeniem wyjściowym cholesterolu LDL pomiędzy 4,1 a 10,4 mmol/l przydzielono losowo
albo do grupy przyjmującej ezetymib w dawce 10 mg w skojarzeniu z symwastatyną (10, 20 lub 40
mg), albo do grupy otrzymującej wyłącznie symwastatynę (10, 20 lub 40 mg) przez okres 6 tygodni,
Ezetymib podawany w skojarzeniu z symwastatyną w dawce 40 mg lub symwastatynę w monoterapii
w dawce 40 mg przez okres kolejnych 27 tygodni, a następnie metodą terapii otwartej ezetymib w
skojarzeniu z symwastatyną (10, 20 lub 40 mg) przez kolejne 20 tygodni.

W 6 tygodniu wykazano, że ezetymib stosowany w skojarzeniu z symwastatyną (we wszystkich
dawkach) znacząco obniżał stężenie cholesterolu całkowitego (38% w porównaniu z 26%),
cholesterolu LDL (49% w porównaniu z 34%), apo B (39% w porównaniu z 27%) i cholesterolu nie-

HDL (47% w porównaniu z 33%) w porównaniu z symwastatyną w monoterapii (we wszystkich
dawkach). W odniesieniu do stężenia triglicerydów i cholesterolu HDL wyniki otrzymane w obu
grupach leczonych były zbliżone (odpowiednio -17% w porównaniu z -12% oraz +7% w porównaniu
z +6%). W 33 tygodniu, uzyskane wyniki były zgodne z otrzymanymi w 6 tygodniu i znacząco
większa liczba pacjentów otrzymujących ezetymib w skojarzeniu z symwastatyną w dawce 40 mg
(62%), osiągnęła idealną docelową wartość stężenia cholesterolu LDL według kryteriów NCEP AAP
(< 2,8 mmol/l [110 mg/dl]) w porównaniu z pacjentami przyjmującymi wyłącznie symwastatynę w
dawce 40 mg (25%). W 53 tygodniu, pod koniec przedłużenia fazy otwartej badania, utrzymywały się
wyniki leczenia w zakresie parametrów lipidowych.

Nie przeprowadzono oceny bezpieczeństwa i skuteczności leczenia skojarzonego ezetymibem z
symwastatyną w dawkach przekraczających 40 mg na dobę u dzieci w wieku 10 do 17 lat. Nie
przeprowadzono badań dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania ezetymibu w
skojarzeniu z symwastatyną u dzieci w wieku poniżej 10 lat.

Nie przeprowadzono oceny długoterminowej skuteczności leczenia ezetymibem u pacjentów poniżej
17 lat w zakresie zmniejszenia zachorowalności i śmiertelności w wieku dojrzałym.

Zapobieganie wystąpieniu incydentów sercowo-naczyniowych
Badanie IMPROVE-IT było wieloośrodkowym, randomizowanym badaniem klinicznym z podwójnie
ślepą próbą i kontrolą aktywną, przeprowadzonym z udziałem 18 144 pacjentów włączonych do
badania w ciągu 10 dni od hospitalizacji z powodu wystąpienia ostrego zespołu wieńcowego (OZW,
tj. ostrego zawału mięśnia sercowego lub niestabilnej dławicy piersiowej). W czasie przyjęcia do
szpitala z powodu OZW u pacjentów, którzy nie przyjmowali leczenia obniżającego poziom lipidów,
stężenie cholesterolu LDL wynosiło ≤ 125 mg/dl (≤ 3,2 mmol/l), a u pacjentów, którzy przyjmowali
leczenie obniżające poziom lipidów, wynosiło ≤ 100 mg/dl (≤ 2,6 mmol/l). Wszystkich pacjentów
przydzielano w sposób losowy w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej ezetymib z symwastatyną w
dawce 10 mg+ 40 mg (n=9067) lub symwastatynę w dawce 40 mg (n=9077). Mediana okresu
obserwacji wynosiła 6,0 lat.

Średnia wieku pacjentów wynosiła 63,6 lat. 76% pacjentów stanowili mężczyźni, 84% pacjentów było
rasy białej, a 27% pacjentów chorowało na cukrzycę. Średnie stężenie cholesterolu LDL w czasie
wystąpienia incydentu kwalifikującego do badania u pacjentów przyjmujących leczenie obniżające
poziom lipidów (n=6390) i u tych, którzy nie przyjmowali leczenia obniżającego poziom lipidów
(n=11 594) wynosiło odpowiednio 80 mg/dl (2,1 mmol/l) i 101 mg/dl (2,6 mmol/l). Przed
hospitalizacją z powodu wystąpienia OZW kwalifikującego do badania 34% pacjentów przyjmowało
statynę. Po upływie jednego roku średnie stężenie cholesterolu LDL u pacjentów kontynuujących
leczenie wynosiło 53,2 mg/dl (1,4 mmol/l) w grupie otrzymującej ezetymib z symwastatyną i 69,9
mg/dl (1,8 mmol/l) w grupie przyjmującej symwastatynę w monoterapii. Poziom lipidów badano na
ogół u pacjentów, którzy w dalszym ciągu przyjmowali badane leczenie.

Na pierwszorzędowy punkt końcowy składał się zgon z przyczyn naczyniowo-sercowych, poważne
incydenty wieńcowe (zdefiniowane jako zawał mięśnia sercowego niezakończony zgonem,
udokumentowana niestabilna dławica piersiowa wymagająca hospitalizacji lub jakakolwiek procedura
rewaskularyzacji wieńcowej przeprowadzona przynajmniej 30 dni po losowym przydzieleniu leczenia)
oraz udar mózgu niezakończony zgonem.

Badanie wykazało, że leczenie ezetymibem w skojarzeniu z symwastatyną pozwalało uzyskać
dodatkowe korzyści w zmniejszeniu pierwszorzędowego złożonego punktu końcowego, tj. zgonu z
przyczyn sercowo-naczyniowych, poważnego incydentu wieńcowego i udaru mózgu niezakończonego
zgonem, w porównaniu z samą symwastatyną (zmniejszenie ryzyka względnego o 6,4%, p=0,016).
Pierwszorzędowy punkt końcowy wystąpił u 2572 z 9067 pacjentów (7-letni wskaźnik KaplanaMeiera [KM] wynosił 32,72%) w grupie przyjmującej ezetymib z symwastatyną oraz u 2742 z 9077
pacjentów (7-letni wskaźnik KM wynosił 34,67%) w grupie otrzymującej samą symwastatynę (patrz
Rycina 1 i Tabela 2.). Oczekuje się, że w przypadku jednoczesnego podawania innych statyn o
udowodnionej skuteczności w zmniejszeniu ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych korzyści te

będą zbliżone. Całkowita liczba zgonów w tej grupie podwyższonego ryzyka nie uległa zmianie (patrz
Tabela 2).

Stwierdzono ogólną korzyść w przypadku wszystkich udarów mózgu; jakkolwiek odnotowano
niewielkie, nieistotne zwiększenie liczby udarów krwotocznych w grupie otrzymującej ezetymib z
symwastatyną w porównaniu do grupy pacjentów otrzymujących samą symwastatynę (patrz Tabela 2).
Ryzyko udaru krwotocznego w przypadku jednoczesnego podawania ezetymibu w skojarzeniu ze
statyną o silniejszym działaniu nie zostało ocenione w długoterminowych badaniach. Efekt leczenia
ezetymibem z symwastatyną był na ogół spójny z efektami uzyskiwanymi w szeregu podgrup, tj.
zależnie od płci, wieku, rasy, cukrzycy w wywiadzie, wyjściowego poziomu lipidów, wcześniejszego
leczenia statyną, przebytego udaru mózgu i nadciśnienia.

Rycina 1: Wpływ leczenia skojarzonego ezetymibem z symwastatyną na pierwszorzędowy złożony
punkt końcowy, tj. zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, poważny incydent wieńcowy lub udar
mózgu niezakończony zgonem.

Tabela 2
Poważne incydenty sercowo-naczyniowe u wszystkich przydzielanych w sposób losowy pacjentów w
badaniu IMPROVE-IT z podziałem na grupy leczenia.

Wynik
Ezetymib +
Symwastatyna
10 + 40 mga

Symwastatyna
40 mgb
(N=9077)

Współczynnik
ryzyka
(95% CI)
Wartość
p
n K-M%c n K-M%c
Pierwszorzędowy złożony punkt końcowy skuteczności
Zgon z przyczyn
sercowonaczyniowych, poważny
incydent wieńcowy i udar
mózgu niezakończony
zgonem

2572 32,72% 2742 34,67% 0,936 (0,887, 0,988) 0,016

Drugorzędowe złożone punkty końcowe skuteczności
Zgon związany z chorobą
wieńcową, zawał mięśnia
sercowego
niezakończony zgonem,
rewaskularyzacja
wieńcowa w trybie
pilnym po 30 dniach

1322 17,52% 1448 18,88% 0,912 (0,847, 0,983) 0,016

Poważny incydent
wieńcowy, udar mózgu
niezakończony zgonem,
zgon (z dowolnej
przyczyny)

3089 38,65% 3246 40,25% 0,948 (0,903, 0,996) 0,035

Zgon z przyczyn
sercowo-naczyniowych,
zawał mięśnia sercowego
niezakończony zgonem,
niestabilna dławica
piersiowa wymagająca
hospitalizacji,
jakakolwiek procedura
rewaskularyzacji, udar
mózgu niezakończony
zgonem

2716 34,49% 2869 36,20% 0,945 (0,897, 0,996) 0,035

Składowe pierwszorzędowego złożonego punktu końcowego skuteczności i wybrane punkty
końcowe skuteczności (pierwsze wystąpienie określonego zdarzenia w dowolnym momencie)
Zgon z przyczyn
sercowo-naczyniowych 537 6,89% 538 6,84% 1,000 (0,887, 1,127) 0,997
Poważny incydent
wieńcowy:
zawał mięśnia sercowego
niezakończony zgonem 945 12,77% 1083 14,41% 0,871 (0,798, 0,950) 0,002
niestabilna dławica
piersiowa wymagająca
hospitalizacji
156 2,06% 148 1,92% 1,059 (0,846, 1,326) 0,618

rewaskularyzacja
wieńcowa po 30 dniach 1690 21,84% 1793 23,36% 0,947 (0,886, 1,012) 0,107
Udar mózgu
niezakończony zgonem 245 3,49% 305 4,24% 0,802 (0,678, 0,949) 0,010
Wszystkie przypadki
zawału mięśnia
sercowego (zakończone i
niezakończone zgonem)
977 13,13% 1118 14,82% 0,872 (0,800, 0,950) 0,002

Wszystkie przypadki
udaru (zakończone i
niezakończone zgonem)
296 4,16% 345 4,77% 0,857 (0,734, 1,001) 0,052

Udar niekrwotoczny d 242 3,48% 305 4,23% 0,793 (0,670, 0,939) 0,007
Udar krwotoczny 59 0,77% 43 0,59% 1,377 (0,930, 2,040) 0,110
Zgon z dowolnej
przyczyny 1215 15,36% 1231 15,28% 0,989 (0,914, 1,070) 0,782

a u 6% pacjentów dawkę ezetymibu + symwastatyny zwiększono do 10 + 80 mg.
b u 27% pacjentów dawkę symwastatyny zwiększono do 80 mg.
c estymator Kaplana-Meiera po 7 latach.
d w tym udar niedokrwienny mózgu lub udar niekreślonego rodzaju.

Zapobieganie poważnym zdarzeniom naczyniowym w przewlekłej chorobie nerek

Badanie SHARP było wielonarodowym, randomizowanym badaniem, z grupą kontrolną placebo i
podwójnie ślepą próbą, przeprowadzonym z udziałem 9438 pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, z
których w chwili rozpoczęcia badania 1/3 była poddawana hemodializie. 4650 pacjentów przydzielono
do grupy stosującej kombinację ezetymibu i symwastatyny w stałej dawce 10/20 mg, a 4620 do grupy
placebo. Mediana czasu obserwacji wynosiła 4,9 roku. Średnia wieku pacjentów wynosiła 62 lata,
63% uczestników stanowili mężczyźni, 72% osób było rasy białej, u 23% stwierdzono cukrzycę, a w

przypadku pacjentów niedializowanych średnia szacunkowa szybkość przesączania kłębuszkowego
(ang. eGFR, estimated glomerular filtration rate) wynosiła 26,5 ml/min/1,73 m2.

W kryteriach przystąpienia do badania nie uwzględniono parametrów lipidowych. Średnie wyjściowe
stężenie frakcji cholesterolu LDL wynosiło 108 mg/dl. Po upływie jednego roku, w tym u pacjentów
nie przyjmujących już badanego produktu leczniczego, stężenie cholesterolu LDL zmniejszyło się
względem placebo o 26% w grupie leczonej symwastatyną w monoterapii w dawce 20 mg i o 38% w
grupie stosującej ezetymib 10 mg w skojarzeniu z symwastatyną w dawce 20 mg.

Porównaniem pierwotnym określonym w protokole badania SHARP była analiza wyodrębniona
zgodnie z zaplanowanym leczeniem „poważnych zdarzeń naczyniowych” (zdefiniowanych jako zawał
mięśnia sercowego niezakończony zgonem lub zgon z przyczyn sercowych, udar mózgu lub
jakakolwiek procedura rewaskularyzacji) wyłącznie u tych pacjentów przydzielanych w sposób
losowy na początku do grupy leczonej ezetymibem w skojarzeniu z symwastatyną (n=4193) lub do
grupy placebo (n=4191). W analizach wtórnych uwzględniono tę samą kombinację zdarzeń, którą
analizowano w całej kohorcie pacjentów przydzielanych w sposób losowy (w chwili rozpoczęcia
badania lub po upływie 1 roku) do grupy leczonej ezetymibem w skojarzeniu z symwastatyną
(n=4650) lub do grupy placebo (n=4620), a także poszczególne składowe tej kombinacji.

Analiza pierwszorzędowego punktu końcowego wykazała, że stosowanie ezetymibu w skojarzeniu z
symwastatyną wiązało się z istotnym zmniejszeniem ryzyka wystąpienia poważnych zdarzeń
naczyniowych (749 pacjentów ze stwierdzonymi zdarzeniami w grupie placebo w porównaniu z 639
przypadkami w grupie leczonej ezetymibem w skojarzeniu z symwastatyną), przy czym ryzyko
względne zmniejszyło się o 16% (p=0,001).

Jednakże plan tego badania nie pozwala na odrębną ocenę wpływu ezetymibu na skuteczność w
zakresie istotnego zmniejszenia ryzyka występowania poważnych zdarzeń naczyniowych u pacjentów
z przewlekłą chorobą nerek.

W Tabeli 3 przedstawiono poszczególne zdarzenia opisywane jako poważne incydenty naczyniowe,
stwierdzone u pacjentów przydzielanych w sposób losowy. Stosowanie ezetymibu w skojarzeniu z
symwastatyną wiązało się z istotnym zmniejszeniem ryzyka wystąpienia udaru mózgu oraz wykonania
jakiejkolwiek procedury rewaskularyzacji, przy nieistotnych różnicach liczbowych na korzyść
ezetymibu w skojarzeniu z symwastatyną, w odniesieniu do zdarzeń w postaci zawału mięśnia
sercowego niezakończonego zgonem i zgonu z przyczyn sercowych.

Tabela 3
Poważne zdarzenia naczyniowe stwierdzone u wszystkich przydzielanych w sposób losowy pacjentów
w badaniu SHARPa z podziałem na grupy leczenia

Wynik

Ezehron w
skojarzeniu
z symwastatyną
20 mg
(N=4650)

Placebo
(N=4620)
Współczynnik
ryzyka
(95% CI)
Wartość p

Poważne
zdarzenia
naczyniowe
701 (15,1%) 814 (17,6%) 0,85 (0,77-0,94) 0,001

Zawał mięśnia
sercowego
niezakończony
zgonem
134 (2,9%) 159 (3,4%) 0,84 (0,66-1,05) 0,12

Zgon sercowy 253 (5,4%) 272 (5,9%) 0,93 (0,78-1,10) 0,38
Jakikolwiek udar 171 (3,7%) 210 (4,5%) 0,81 (0,66-0,99) 0,038
Niekrwotoczny
udar mózgu 131 (2,8%) 174 (3,8%) 0,75 (0,60-0,94) 0,011
Krwotoczny udar 45 (1,0%) 37 (0,8%) 1,21 (0,78-1,86) 0,40

mózgu
Jakakolwiek
procedura
rewaskularyzacji
284 (6,1%) 352 (7,6%) 0,79 (0,68-0,93) 0,004

Poważne
zdarzenia
miażdżycowe
(ang. MAE, major
atherosclerotic
events) b

526 (11,3%) 619 (13,4%) 0,83 (0,74-0,94) 0,002

a Analiza wyodrębniona zgodnie z zaplanowanym leczeniem z uwzględnieniem wszystkich
uczestników badania SHARP przydzielanych w sposób losowy do grupy leczonej ezetymibem w
skojarzeniu z symwastatyną lub do grupy placebo w chwili rozpoczęcia badania lub po upływie 1
roku.
b MAE: zdefiniowane jako kombinacja zawału mięśnia sercowego niezakończonego zgonem, zgonu z
przyczyn wieńcowych, niekrwotocznego udaru mózgu lub jakiejkolwiek procedury
rewaskularyzacji.

W przypadku pacjentów, u których wyjściowe stężenie cholesterolu LDL było mniejsze (< 2,5
mmol/l) oraz pacjentów, którzy w chwili rozpoczęcia badania poddawani byli dializie, całkowite
zmniejszenie stężenia frakcji cholesterolu LDL uzyskane za pomocą ezetymibu w skojarzeniu z
symwastatyną było mniejsze niż w przypadku pozostałych pacjentów i analogicznie, zmniejszenie
ryzyka w obu tych grupach było relatywnie osłabione.

Homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna
W randomizowanym badaniu, z podwójnie ślepą próbą i z okresem obserwacji wynoszącym 12
tygodni wzięło udział 50 pacjentów z rozpoznaniem homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej
na podstawie danych klinicznych i (lub) genetycznych. Pacjenci przyjmowali atorwastatynę lub
symwastatynę (40 mg), stosując lub nie stosując aferezy LDL. Ezetymib przyjmowany w skojarzeniu
z atorwastatyną (40 lub 80 mg) lub symwastatyną (40 lub 80 mg) istotnie zmniejszał stężenie
cholesterolu LDL (o 15%) w porównaniu ze zwiększeniem dawek symwastatyny lub atorwastatyny,
stosowanych w monoterapii z 40 do 80 mg.

Stenoza aortalna
Badanie dotyczące stosowania symwastatyny i ezetymibu w leczeniu stenozy aortalnej (ang. SEAS,
Simvastatin and Ezetimibe for the Treatment of Aortic Stenosis) było to wieloośrodkowe badanie z
podwójnie ślepą próbą i grupą kontrolną placebo (mediana czasu trwania 4,4 lata) prowadzone z
udziałem 1873 pacjentów z bezobjawową stenozą aortalną (ang. AS, aortic stenosis),
udokumentowaną na podstawie mierzonej metodą Dopplera wartości szczytowej prędkości przepływu
przez zastawkę aortalną mieszczącej się w zakresie od 2,5 do 4,0 m/s. Do badania włączono jedynie
pacjentów, w przypadku których stwierdzono brak konieczności stosowania statyn w celu
zmniejszenia ryzyka rozwoju miażdżycy układu sercowo-naczyniowego. Pacjentów randomizowano
w stosunku liczbowym 1 : 1 do grupy przyjmującej placebo lub do grupy leczonej ezetymibem w
dawce 10 mg w skojarzeniu z symwastatyną w dawce 40 mg na dobę.

Pierwszorzędowym punktem końcowym badania był punkt złożony w postaci poważnych incydentów
sercowo-naczyniowych (ang. MCE, major cardiovascular events), czyli zgonu z przyczyn sercowonaczyniowych, operacji wymiany zastawki aortalnej (ang. AVR, aortic valve replacement),
zastoinowej niewydolności serca (ang. CHF, congestive heart failure) w następstwie progresji stenozy
aortalnej, zawału mięśnia sercowego bez skutku śmiertelnego, operacji wszczepienia pomostów
aortalno-wieńcowych (ang. CABG, coronary artery bypass grafting), przezskórnej interwencji
wieńcowej (ang. PCI, percutaneous coronary intervention), hospitalizacji z powodu niestabilnej
dławicy piersiowej oraz niekrwotocznego udaru mózgu. Najważniejsze drugoplanowe punkty
końcowe stanowiły zestawienia podzbiorów określonych kategorii zdarzeń z pierwszorzędowego
punktu końcowego.

W porównaniu z placebo leczenie skojarzone ezetymibem z symwastatyną w dawce 10/40 mg nie
wiązało się z istotnym zmniejszeniem ryzyka wystąpienia poważnych incydentów sercowonaczyniowych. Pierwszorzędowy punkt końcowy stwierdzono u 333 pacjentów (35,3%) z grupy
leczonej ezetymibem w skojarzeniu z symwastatyną oraz u 355 pacjentów (38,2%) z grupy placebo
(współczynnik ryzyka - HR w grupie leczonej ezetymibem w skojarzeniu z symwastatyną wynosił
0,96; 95% przedział ufności, 0,83 do 1,12; p=0,59). Operację wymiany zastawki aortalnej
przeprowadzono u 267 pacjentów (28,3%) z grupy leczonej ezetymibem w skojarzeniu z
symwastatyną i u 278 pacjentów (29,9%) z grupy placebo (HR, 1,00; 95% przedział ufności, 0,84 do
1,18; p=0,97). Wystąpienie niedokrwiennych incydentów sercowo-naczyniowych odnotowano u
mniejszej liczby pacjentów z grupy leczonej ezetymibem w skojarzeniu z symwastatyną (n=148) niż z
grupy placebo (n=187) (HR, 0,78; 95% przedział ufności, 0,63 do 0,97; p=0,02), głównie ze względu
na mniejszą liczbę osób poddanych operacji wszczepienia pomostów aortalno-wieńcowych.

Nowotwory stwierdzono częściej w grupie leczonej ezetymibem z symwastatyną (105 w porównaniu z
70, p=0,01). Kliniczne znaczenie tej obserwacji jest niepewne, ponieważ w większym badaniu
SHARP całkowita liczba pacjentów, u których wystąpiły nowotwory (438 w grupie leczonej
ezetymibem w skojarzeniu z symwastatyną w porównaniu z 439 w grupie otrzymującej placebo) nie
różniła się. Ponadto w badaniu IMPROVE-IT całkowita liczba pacjentów z nowo zdiagnozowanym
nowotworem złośliwym (853 w grupie ezetymib/symwastatyna w stosunku do 863 w grupie
otrzymującej tylko symwastatynę) nie różniła się znacząco, a zatem wyniki uzyskane w badaniu SEAS
nie zostały potwierdzone przez badanie SHARP lub IMPROVE-IT.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Po przyjęciu doustnym, ezetymib jest szybko wchłaniany i w znacznym stopniu sprzęgany do postaci
czynnego farmakologicznie glukuronianu fenolowego (glukuronian ezetymibu). Średnie maksymalne
stężenia leku (Cmax) występują w ciągu 1 - 2 godzin w przypadku glukuronianu ezetymibu i w ciągu 4
- 12 godzin w przypadku ezetymibu. Nie można określić bezwzględnej biodostępności ezetymibu,
ponieważ substancja ta jest prawie całkowicie nierozpuszczalna w wodnych roztworach do
wstrzykiwań.

Jednoczesne przyjmowanie pokarmów (z dużą lub małą zawartością tłuszczu) nie ma wpływu na
biodostępność ezetymibu podczas stosowania produktu leczniczego Ezetimibe Aurovitas w postaci
tabletek 10 mg. Produkt leczniczy Ezetimibe Aurovitas można przyjmować niezależnie od posiłków.

Dystrybucja
Ezetymib i glukuronian ezetymibu wiążą się z białkami ludzkiego osocza odpowiednio w 99,7% i 88 –
92%.

Metabolizm
Ezetymib jest metabolizowany głównie w jelicie cienkim i w wątrobie poprzez sprzęganie z kwasem
glukuronowym (reakcja II fazy), a następnie wydalany z żółcią. U wszystkich badanych gatunków
zwierząt obserwowano również minimalny metabolizm oksydacyjny (reakcja I fazy). Ezetymib i
glukuronian ezetymibu są dwiema głównymi pochodnymi leku wykrywanymi w osoczu krwi.
Stanowią one odpowiednio 10% - 20% oraz 80% - 90% całkowitego stężenia leku w osoczu krwi.
Zarówno ezetymib, jak i glukuronian ezetymibu są powoli usuwane z osocza. Stwierdzono znaczne
krążenie jelitowo-wątrobowe tych substancji. Okres półtrwania ezetymibu i glukuronianu ezetymibu
wynosi około 22 godzin.

Eliminacja
Po podaniu doustnym ezetymibu znakowanego C14 w dawce 20 mg ludziom, całkowity ezetymib w
osoczu krwi stanowił około 93% całkowitej aktywności promieniotwórczej. W kale i w moczu
odzyskano odpowiednio około 78% i 11% całkowitej dawki izotopu promieniotwórczego w okresie
10-dniowej zbiórki. Po 48 godzinach od podania nie stwierdzono wykrywalnego poziomu aktywności
promieniotwórczej w osoczu krwi.

Szczególne grupy pacjentów

Dzieci i młodzież
Parametry farmakokinetyczne ezetymibu są podobne u dzieci w wieku powyżej 6 lat jak u dorosłych.
Brak danych o właściwościach farmakokinetycznych w populacji dzieci w wieku poniżej 6 lat.
Doświadczenie kliniczne u dzieci i młodzieży obejmuje pacjentów z homozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną lub heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną.

Osoby w podeszłym wieku
Stężenie ezetymibu całkowitego w osoczu krwi u osób w wieku podeszłym (65 lat lub starszych) jest
około 2 razy większe niż u osób młodszych (18 – 45 lat). Zmniejszenie stężenia cholesterolu LDL
oraz profil działań niepożądanych są porównywalne przy stosowaniu ezetymibu u osób w wieku
podeszłym i u osób młodszych. Dlatego nie ma konieczności dostosowywania dawkowania ezetymibu
u osób starszych.

Zaburzenia czynności wątroby
Po podaniu ezetymibu w pojedynczej dawce 10 mg średnie AUC stężenia całkowitego ezetymibu było
zwiększone około 1,7-krotnie u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (5-6
punktów wg skali Child-Pugh) w porównaniu z osobami zdrowymi. W 14 dniowym badaniu, w
którym podawano dawki wielokrotne leku (10 mg raz na dobę) pacjentom z umiarkowanymi
zaburzeniami czynności wątroby (7-9 punktów wg skali Child-Pugh), stwierdzono około 4-krotne
zwiększenie średniego AUC całkowitego ezetymibu pomiędzy dobą pierwszą i czternastą w
porównaniu z osobami zdrowymi. Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu leczniczego u
pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby. Ze względu na to, że nie jest znany wpływ
wzrastającej ekspozycji na ezetymib u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami
czynności wątroby (> 9 punktów wg skali Child-Pugh) nie zaleca się stosowania produktu leczniczego
Ezetimibe Aurovitas w tej grupie pacjentów (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia czynności nerek
Po podaniu ezetymibu w pojedynczej dawce 10 mg pacjentom z ciężką chorobą nerek (n=8, średni
klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min/1,73 m2), średnie AUC całkowitego ezetymibu zwiększyło się około
1,5-krotnie w porównaniu z osobami zdrowymi (n=9). Wynik ten nie jest uważany za klinicznie
istotny. Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu leczniczego u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek.

U dodatkowego pacjenta uczestniczącego w powyższym badaniu (stan po przeszczepieniu nerki,
otrzymującego wiele leków, w tym cyklosporynę) stężenie ezetymibu całkowitego wzrosło 12-krotnie.

Płeć
U kobiet stwierdzono nieco większe (około 20%) stężenia całkowitego ezetymibu w osoczu niż u
mężczyzn. Nie stwierdzono różnic pod względem zmniejszenia stężenia cholesterolu LDL i profilu
bezpieczeństwa u mężczyzn i kobiet leczonych ezetymibem, dlatego nie jest wymagane dostosowanie
dawki w zależności od płci pacjenta.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Badania na zwierzętach dotyczące przewlekłego działania toksycznego nie wykazały szczególnie
zagrożonych narządów takim działaniem. U psów, którym podawano ezetymib przez okres czterech
tygodni (≥ 0,03 mg/kg m.c. na dobę) stwierdzono zwiększenie stężenia cholesterolu w żółci
znajdującej się w pęcherzyku żółciowym o 2,5 do 3,5 razy. Niemniej jednak w badaniu, w którym
psom podawano lek w dawkach do 300 mg/kg mc. na dobę przez okres jednego roku, nie stwierdzono
zwiększenia zapadalności na kamicę żółciową, ani innego oddziaływania na wątrobę i drogi żółciowe.
Nie wiadomo, czy wyniki tych badań mają jakieś odniesienie do ludzi. Nie można wykluczyć ryzyka
powstawania kamieni żółciowych w przypadku stosowania produktu leczniczego Ezetimibe Aurovitas
w dawkach terapeutycznych.

W badaniach nad jednoczesnym stosowaniem ezetymibu i statyn stwierdzono, że działania toksyczne
były zasadniczo takie, jakie są związane ze stosowaniem statyn. Niektóre z tych działań były bardziej
widoczne podczas jednoczesnego stosowania produktów leczniczych niż obserwowane podczas
stosowania statyn w monoterapii. Można to przypisać interakcjom farmakokinetycznym i
farmakodynamicznym podczas stosowania skojarzonego. W badaniach klinicznych nie obserwowano
takich interakcji. Miopatia występowała u szczurów dopiero po dawkach wielokrotnie większych od
dawek leczniczych u ludzi (około 20 razy większe AUC w odniesieniu do statyn oraz 500 – 2000 razy
większe AUC w odniesieniu do aktywnych metabolitów ezetymibu).

W szeregu testów dotyczących działania ezetymibu przeprowadzonych in vivo i in vitro nie
stwierdzono działania genotoksycznego podczas podawania leku pojedynczo lub w skojarzeniu ze
statyną. Wyniki długotrwałych badań dotyczących działania rakotwórczego ezetymibu były również
ujemne.

Ezetymib nie wykazał wpływu na płodność samic i samców szczurów. Nie miał działania
teratogennego w badaniach na szczurach lub królikach, nie miał także wpływu na rozwój
przedurodzeniowy i pourodzeniowy. Ezetymib przenikał barierę łożyskową u ciężarnych samic
szczura i królika podczas podawania go w wielokrotnych dawkach po 1000 mg/kg m. c. na dobę. W
przypadku jednoczesnego podawania ezetymibu i statyn nie stwierdzono działania teratogennego u
szczurów. Zaobserwowano niewielką liczbę zaburzeń rozwoju kośćca (połączenia trzonów kręgów
piersiowych i ogonowych, zmniejszenie liczby kręgów ogonowych) u ciężarnych samic szczura. W
przypadku jednoczesnego stosowania ezetymibu i lowastatyny stwierdzono działanie letalne na
zarodki.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Laktoza jednowodna
Hypromeloza (2910)
Kroskarmeloza sodowa
Sodu laurylosiarczan
Krospowidon (typ B)
Celuloza mikrokrystaliczna (PH 102)
Magnezu stearynian

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Produkt Ezetimibe Aurovitas, tabletki jest dostępny w blistrach z folii PVC/PVDC/Aluminium oraz w
białej nieprzezroczystej butelce z HDPE zamkniętej polipropylenową zakrętką, w tekturowym
pudełku.

Wielkość opakowań
Blistry: 10, 14, 15, 28, 30, 50, 56, 90, 98, 100 i 300 tabletek.

Butelka z HDPE: 28, 98, 100 i 500 tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego
do stosowania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi
przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Aurovitas Pharma Polska Sp. z.o.o.
ul. Sokratesa 13D lokal 27
01-909 Warszawa

### 8. NUMER(Y) POZWOLENIA(Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 2018-06-29

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

2021-09-17

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.