# Liprox

> Lowastatyna · 20 mg · Tabletki

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Liprox
- **Nazwa powszechna:** Lovastatinum
- **Substancja czynna:** [Lowastatyna](https://apteka.online/odpowiedniki/lovastatinum)
- **Moc:** 20 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** C10AA02
- **Liczba opakowań:** 1
- **Numer pozwolenia:** 08423
- **Podmiot odpowiedzialny:** Biofarm Sp. z o.o.
- **Producent:** Biofarm Sp. z o.o., Polska
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/liprox-tabl-20-mg-biofarm
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/liprox-tabl-20-mg-biofarm.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/24661/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/24661/characteristic

## Dostępne opakowania (1)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 28 tabl. | 5909990842315 | Rp | 14,74 zł (dopłata od 11,05 zł) | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |

## Leki refundowane

### 28 tabl. — EAN 5909990842315 · cena jedn. 0,53 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| We wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji | 30% | 14,74 zł | 11,05 zł | 3,69 zł | 3,51 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest Liprox i w jakim celu się go stosuje?
Substancja czynna leku Liprox to lowastatyna.
Liprox jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA wskazanym do stosowania:
- w pierwotnej hipercholesterolemii (typu II a i II b), jednocześnie z odpowiednią dietą, w celu
zmniejszenia stężenia cholesterolu całkowitego i cholesterolu LDL u pacjentów, u których
leczenie dietą lub innymi metodami nie było wystarczająco skuteczne,
- w miażdżycy tętnic wieńcowych u pacjentów ze zwiększonym stężeniem cholesterolu
w surowicy, u których stosowanie diety lub innych metod nie było wystarczająco skuteczne.

Przyjmowanie leku Liprox nie zwalnia z obowiązku stosowania diety ubogiej w cholesterol.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Liprox

Kiedy nie stosować leku Liprox:
- jeśli pacjent ma uczulenie na lowastatynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6),
- w ciąży i okresie karmienia piersią,
- jeśli u pacjenta występuje czynna choroba wątroby,
- jeśli u pacjenta utrzymuje się podwyższony poziom aminotransferaz (więcej niż trzykrotnie
przekracza normę),
- jeśli u pacjenta występuje ciężka niewydolność nerek,
- jeśli u pacjenta występują choroby mięśni szkieletowych (miopatie),
- jeśli u pacjenta występuje utrudniony odpływ żółci (cholestaza),

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona
informacje ważne dla pacjenta.
- Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
- W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
- Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym.
Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
- Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy
niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Patrz punkt 4.

- jeśli pacjent jednocześnie stosuje silne inhibitory enzymu CYP 3A4 (np. itrakonazol (lek
przeciwgrzybiczy o szerokim spektrum działania), ketokonazol, inhibitory proteazy wirusa
HIV, erytromycynę, klarytromycynę, telitromycynę i nefazodon),
- jeśli pacjent jednocześnie stosuje mibefradil (lek blokujący kanał wapniowy z grupy
pochodnych tetralolowych),
- jeśli pacjent jest uzależniony od alkoholu,
- jeśli pacjent jest w wieku poniżej 20 lat.

Leku Liprox nie należy przyjmować równocześnie z alkoholem.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Liprox należy zwrócić się do lekarza:
- jeśli u pacjenta występuje podwyższony poziom stężenia enzymów wątrobowych
(aminotransferazy alaninowej – AlAT, aminotransferazy asparaginianowej – AspAT),
- jeśli u pacjenta występują choroby wątroby,
- jeśli pacjent ma niewydolność nerek,
- jeśli u pacjenta występuje ostra choroba zakaźna,
- jeśli u pacjenta planowany jest duży zabieg chirurgiczny,
- jeśli u pacjenta występuje znaczny uraz,
- jeśli u pacjenta wystąpiły poważne zaburzenia metaboliczne lub elektrolitowe,
- jeśli pacjent ma chorobę endokrynologiczną,
- jeśli u pacjenta występuje nadciśnienie,
- jeśli u pacjenta występują stany drgawkowe,
- jeśli pacjent ma ciężką niewydolność oddechową,
- jeśli u pacjenta występuje lub występowała miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie
mięśni, w tym w niektórych przypadkach mięśni biorących udział w oddychaniu) lub miastenia
oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oczu), ponieważ statyny mogą czasami nasilać
objawy choroby lub prowadzić do wystąpienia miastenii (patrz punkt 4)

Należy jak najszybciej poinformować lekarza, jeśli przed rozpoczęciem stosowania leku Liprox
albo podczas leczenia wystąpią trudne do wyjaśnienia bóle mięśni, ich nadmierna wrażliwość
na dotyk lub osłabienie. W przypadku stwierdzenia lub podejrzewania miopatii lekarz zleci
przerwanie stosowania leku Liprox.

Lekarza lub farmaceutę należy powiadomić także wtedy, gdy osłabienie mięśni utrzymuje się. W
celu rozpoznania i leczenia tej dolegliwości konieczne może być wykonanie dodatkowych badań i
przyjmowanie dodatkowych leków.

Nie należy stosować dawki leku Liprox większej niż 20 mg na dobę u pacjentów stosujących
jednocześnie cyklosporynę, gemfibrozyl, inne fibraty lub niacynę w dawkach zmniejszających
stężenie lipidów (≥ 1g na dobę). Należy unikać jednoczesnego stosowania lowastatyny
z fibratami lub niacyną, chyba że spodziewane korzyści z uzyskanych zmian w stężeniu lipidów
przewyższą ryzyko jednoczesnego podawania tych leków.

Nie należy stosować dawki leku Liprox większej niż 40 mg na dobę u pacjentów otrzymujących
jednocześnie amiodaron lub werapamil. Należy unikać jednoczesnego stosowania lowastatyny
w dawkach większych niż 40 mg na dobę z amiodaronem lub werapamilem, chyba że
spodziewane korzyści kliniczne przewyższają ryzyko wystąpienia miopatii.

Osoby chore na cukrzycę lub te, u których istnieje ryzyko rozwoju cukrzycy, będą pod ścisłą kontrolą
lekarską podczas stosowania tego leku. Osoby, u których stwierdza się wysokie stężenie cukru
i tłuszczów we krwi, nadwagę oraz wysokie ciśnienie krwi, mogą być zagrożone ryzykiem rozwoju
cukrzycy.

Dzieci i młodzież
Lowastatyna nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, ponieważ
bezpieczeństwo i skuteczność stosowania lowastatyny u dzieci i młodzieży nie zostały określone.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek:
U pacjentów z niewydolnością nerek, u których klirens kreatyniny jest mniejszy niż 30 mL/min dawka
dobowa leku nie powinna przekraczać 20 mg.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby:
Liprox należy stosować ostrożnie u chorych, którzy przebyli choroby wątroby.
Czynna choroba wątroby jest przeciwwskazaniem do stosowania leku Liprox.
Zaleca się oznaczenie aktywności aminotransferaz u chorych przed zastosowaniem leku Liprox oraz
okresową kontrolę tych aktywności w czasie leczenia, zwłaszcza u chorych z nieprawidłowymi
wynikami testów czynnościowych wątroby lub spożywających znaczne ilości alkoholu oraz u
pacjentów, u których dawka zwiększona została do 40 mg lub więcej na dobę.
Jeśli aktywność aminotransferaz w surowicy przekracza 3-krotnie górną granicę normy, należy
rozważyć korzyści z leczenia w stosunku do ryzyka. Należy szybko ponownie oznaczyć aktywność
aminotransferaz. Jeśli zwiększona aktywność utrzymuje się lub postępuje, należy lek odstawić.

Pacjenci w podeszłym wieku
W badaniu klinicznym poświęconym stosowaniu lowastatyny u osób powyżej 60 lat stwierdzono
podobną skuteczność leku jak w populacji osób młodszych oraz nie stwierdzono zwiększenia częstości
występowania objawów niepożądanych ani odchyleń w wynikach badań laboratoryjnych.

Liprox a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Interakcje CYP3A4
Substancje będące silnymi inhibitorami CYP3A4 (podane niżej) zwiększają ryzyko występowania
dolegliwości ze strony mięśni (miopatii) poprzez zmniejszenie wydalania lowastatyny:
- Mibefradil
- Itrakonazol
- Ketokonazol
- Erytromycyna
- Klarytromycyna
- Inhibitory proteazy wirusa HIV
- Nefazodon
- Cyklosporyna

Ryzyko wystąpienia dolegliwości ze strony mięśni (miopatii) jest zwiększone podczas stosowania
poniższych leków zmniejszających stężenie lipidów we krwi. Leki te nie są silnymi inhibitorami
CYP3A4, ale stosowane w monoterapii mogą spowodować wystąpienie miopatii:
- Gemfibrozyl
- Inne fibraty
- Niacyna (kwas nikotynowy) (≥ 1 g na dobę)

Amiodaron i werapamil
Jednoczesne stosowanie amiodaronu lub werapamilu (lecz nie innych leków blokujących kanał
wapniowy) z dużymi dawkami leków z grupy inhibitorów reduktazy HGM-CoA zwiększa ryzyko
miopatii.

Inne rodzaje interakcji

W trakcie leczenia lekiem Liprox nie należy spożywać więcej niż jedną lub dwie małe szklanki soku
grejpfrutowego dziennie.

Pochodne kumaryny
Podczas jednoczesnego stosowania lowastatyny i pochodnych kumaryny może nastąpić u niektórych
chorych wydłużenie czasu protrombinowego. Jeśli wskazane jest u tych pacjentów stosowanie leków
przeciwzakrzepowych, lekarz powinien oznaczyć czas protrombinowy przed rozpoczęciem podawania
lowastatyny, a potem okresowo w czasie leczenia, w celu upewnienia się, że nie nastąpiła istotna
zmiana czasu protrombinowego. Kiedy okaże się, że czas protrombinowy jest stabilny, można go
kontrolować w takich odstępach, jakie są zwykle zalecane u chorych leczonych przeciwzakrzepowymi
pochodnymi kumaryny. Taką samą procedurę należy powtórzyć, jeśli zmienia się dawkę lowastatyny.
Leczenie lowastatyną nie jest związane z występowaniem krwawień lub zmian czasu
protrombinowego u pacjentów nieprzyjmujących leków przeciwzakrzepowych.

W licznych badaniach klinicznych nie stwierdzono występowania interakcji z antypiryną, digoksyną,
doustnymi środkami hipoglikemizującymi, beta-adrenolitykami, inhibitorami kanału wapniowego,
diuretykami oraz niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi.
Lowastatyna wykazuje korzystną klinicznie interakcję farmakodynamiczną ze środkami wiążącymi
kwasy żółciowe w jelicie.

Liprox z jedzeniem i piciem
Lek należy przyjmować podczas posiłku.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Liprox jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży.

Nie wiadomo, czy lowastatyna przenika do mleka matki. Wiele leków przenika do mleka matki
powodując ryzyko występowania działań niepożądanych u dziecka i dlatego kobiety zażywające lek
Liprox nie powinny karmić piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Brak danych dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Liprox zawiera laktozę (cukier obecny w mleku). Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta
nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem
tego leku.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w zalecanej jednostce dawkowania, to znaczy, że lek
uznaje się za „wolny od sodu”.

### 3. Jak stosować Liprox?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

O rozpoczęciu podawania lowastatyny i wielkości dawki decyduje lekarz.

Dawkowanie
Najczęściej zalecana dawka początkowa wynosi 20 mg raz na dobę (1 tabletka) przyjmowana podczas
wieczornego posiłku.

U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną hipercholesterolemią lekarz może rozpocząć leczenie
od dawki 10 mg. Jeśli dawka ta nie powoduje co najmniej 20% zmniejszenia stężenia
LDL-cholesterolu, lekarz może ją zwiększać nie częściej niż co 4 tygodnie.

Maksymalna zalecana dawka nie może być większa niż 80 mg/dobę (4 tabletki).
Lek w dawkach 40 mg/dobę i większych można przyjmować w dwóch równych dawkach
podzielonych w czasie porannego i wieczornego posiłku.

U pacjentów stosujących jednocześnie leki immunosupresyjne oraz u pacjentów z niewydolnością
nerek i zaburzeniami przepływu żółci, nie należy stosować dawki początkowej większej niż
10 mg/dobę (½ tabletki), a podtrzymującej większej niż 20 mg/dobę (1 tabletka).

Dawkę leku należy zmniejszyć, gdy stężenie całkowitego cholesterolu zostanie zredukowane poniżej
140 mg/100 ml (3,6 mmol/l), a stężenie LDL-cholesterolu poniżej 75 mg/100 ml (1,49 mmol/l).

Nie należy stosować dawki leku Liprox większej niż 20 mg na dobę u pacjentów stosujących
jednocześnie cyklosporynę, gemfibrozyl, inne fibraty lub niacynę w dawkach zmniejszających
stężenie lipidów (≥ 1g na dobę).

Nie należy stosować dawki leku Liprox większej niż 40 mg na dobę u pacjentów otrzymujących
jednocześnie amiodaron lub werapamil.

Tabletkę można podzielić na dwie równe dawki.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Liprox
W razie przyjęcia większej dawki niż zalecana, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty.

Pominięcie zastosowania leku Liprox
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Należy kontynuować przyjmowanie leku w przepisanej dawce o następnej zaleconej porze.

Przerwanie stosowania leku Liprox
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

W kontrolowanych badaniach klinicznych wystąpiły u ponad 1% chorych następujące objawy
niepożądane (związane przypuszczalnie, prawdopodobnie lub na pewno z przyjmowaniem leku):
wzdęcia, biegunka, zaparcia, nudności, niestrawność, zawroty głowy, niewyraźne widzenie, ból
głowy, mimowolne skurcze mięśni, bóle mięśniowe, wysypka i ból brzucha.

W przypadku występowania bólów mięśni, ich wrażliwości na dotyk lub osłabienia należy jak
najszybciej skontaktować się z lekarzem.

Inne objawy niepożądane występujące u 0,5% do 1% chorych to: uczucie zmęczenia, świąd, suchość
w ustach, bezsenność, zaburzenia snu i zaburzenia smaku.

Miopatia (zanik lub osłabienie mięśni) i rabdomioliza (zespół objawów chorobowych wywołanych
uszkodzeniem mięśni) występowały rzadko.

Działania niepożądane występujące z częstością nieznaną:
Miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie mięśni, w tym w niektórych przypadkach mięśni
biorących udział w oddychaniu).

Miastenia oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oka).

Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli u pacjenta występuje osłabienie rąk lub nóg, nasilające się po
okresach aktywności, podwójne widzenie lub opadanie powiek, trudności z połykaniem lub duszności.

Inne objawy niepożądane, które mogą wystąpić w trakcie przyjmowania leku to: zapalenie wątroby,
żółtaczka cholestatyczna, wymioty, anoreksja, parestezje (uczucie mrowienia), neuropatia obwodowa
(schorzenie i zaburzenie funkcji nerwów obwodowych, które może się objawiać drętwieniem
kończyn, osłabieniem kończyn lub utratą masy mięśniowej), zaburzenia psychiczne w tym lęki,
łysienie, toksyczna martwica naskórka oraz rumień wielopostaciowy, w tym zespół Stevensa-Johnsona
(zespół nadwrażliwości na różnorodne czynniki (infekcyjne, chemiczne, leki) o różnym nasileniu;
zmianami pierwotnymi są nietrwałe pęcherze pojawiające się na błonach śluzowych, głównie jamy
ustnej i narządów płciowych; pęcherze pękając tworzą bolesne nadżerki, które utrudniają odżywianie
się).
W rzadkich przypadkach stwierdzono zespół nadwrażliwości, w którym występował jeden lub więcej
spośród następujących objawów: anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy (stanowi odmianę pokrzywki
o głębszym umiejscowieniu; najczęściej towarzyszy wysiewowi bąbli pokrzywkowych), zespół
toczniopodobny, wielomięśniowe zapalenie reumatyczne, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie
okołonaczyniowe, trombocytopenia (obniżenie liczby płytek we krwi), leukopenia (zmniejszenie
liczby leukocytów (krwinek białych) we krwi obwodowej), eozynofilia (zwiększenie odsetka
eozynofili we krwi powyżej 4% ogólnej liczby leukocytów (krwinek białych)), niedokrwistość
hemolityczna, dodatni wynik na przeciwciała przeciwjądrowe, wzrost OB, zapalenie stawów, bóle
stawów, pokrzywka, osłabienie, nadwrażliwość na światło, gorączka, uderzenia krwi do głowy,
dreszcze, duszność i złe samopoczucie.

Działania niepożądane o nieznanej częstości: utrzymujące się osłabienie mięśni.

W przypadku wystąpienia któregoś z wyżej wymienionych objawów zespołu nadwrażliwości
należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.

Cukrzyca. Większe prawdopodobieństwo rozwoju cukrzycy istnieje u osób, u których stwierdza się
wysokie stężenie cukru i tłuszczów we krwi, nadwagę oraz wysokie ciśnienie krwi. Lekarz będzie
monitorował stan pacjenta podczas stosowania tego leku.

Możliwe działania niepożądane zgłaszane dla niektórych statyn (leków tego samego typu):
- utrata pamięci,
- zaburzenia seksualne,
- problemy z oddychaniem, w tym uporczywy kaszel i (lub) duszność lub gorączka.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać Liprox?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25oC.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Nie stosować tego leku, po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Liprox

- Substancją czynną leku jest 20 mg lowastatyny.

- Pozostałe składniki leku to: celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, skrobia żelowana,
magnezu stearynian, indygotyna (E 132).

Jak wygląda Liprox i co zawiera opakowanie
Tabletki jasnoniebieskie, okrągłe, obustronnie płaskie, o powierzchni gładkiej, z dopuszczalnymi
niewielkimi niebieskimi przebarwieniami, bez wykruszeń, z linią podziału po jednej stronie.

Pudełko tekturowe zawierające 28 tabletek pakowanych w blistry PVC/Aluminium.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Biofarm Sp. z o.o.
ul. Wałbrzyska 13
60-198 Poznań
Tel.: +48 61 66 51 500
Faks: +48 61 66 51 505

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

LIPROX, 20 mg, tabletki

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Jedna tabletka zawiera 20 mg lowastatyny (Lovastatinum).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza jednowodna 40 mg

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka

Tabletki jasnoniebieskie, okrągłe, obustronnie płaskie, o powierzchni gładkiej, z dopuszczalnymi
niewielkimi niebieskimi przebarwieniami, bez wykruszeń, z linią podziału po jednej stronie.

Tabletkę można podzielić na równe dawki.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1. Wskazania do stosowania

- w pierwotnej hipercholesterolemii (typu II a i II b), jednocześnie z odpowiednią dietą w celu
zmniejszenia stężenia cholesterolu całkowitego i cholesterolu LDL u pacjentów, u których
leczenie dietą lub innymi metodami nie było wystarczająco skuteczne,
- w miażdżycy tętnic wieńcowych u pacjentów ze zwiększonym stężeniem cholesterolu
w surowicy, u których stosowanie diety lub innych metod nie było wystarczająco skuteczne.

Terapia lowastatyną nie zwalnia z obowiązku przestrzegania diety ubogiej w cholesterol.

#### 4.2. Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
O rozpoczęciu podawania lowastatyny i wielkości dawki decyduje lekarz.
Najczęściej zalecana dawka początkowa wynosi 20 mg raz na dobę (1 tabletka) przyjmowana podczas
wieczornego posiłku. Pacjenci z łagodną lub umiarkowaną hipercholesterolemią mogą rozpocząć
leczenie od dawki 10 mg. Jeśli dawka ta nie powoduje co najmniej 20% zmniejszenia stężenia
LDL-cholesterolu, można ją zwiększać nie częściej niż co 4 tygodnie. Maksymalna zalecana dawka
nie może być większa niż 80 mg/dobę (4 tabletki). Lek w dawkach 40 mg/dobę i większych można
przyjmować w dwóch równych dawkach podzielonych w czasie porannego i wieczornego posiłku.
U pacjentów stosujących jednocześnie leki immunosupresyjne oraz u pacjentów z niewydolnością
nerek i zaburzeniami przepływu żółci, nie należy stosować dawki początkowej większej niż
10 mg/dobę (½ tabletki), a podtrzymującej większej niż 20 mg/dobę (1 tabletka).
Dawkę leku należy zmniejszyć gdy stężenie całkowitego cholesterolu zostanie zredukowane poniżej
140 mg/100 ml (3,6 mmol/l), a stężenie LDL-cholesterolu poniżej 75 mg/100 ml (1,94 mmol/l).

Dzieci i młodzież
Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania lowastatyny u dzieci. Dane obecnie dostępne
opisane są w punktach 4.8 i 5.1, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania.

Sposób podawania
Tabletki należy przyjmować doustnie, raz na dobę, podczas wieczornego posiłku.

#### 4.3. Przeciwwskazania

Przeciwwskazaniem do stosowania produktu Liprox jest:
- nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1,
- ciąża i okres karmienia piersią,
- czynna choroba wątroby,
- utrzymywanie się podwyższonego poziomu aminotransferaz (więcej niż trzykrotnie
przekraczającego normę),
- ciężka niewydolność nerek,
- choroby mięśni szkieletowych (miopatie),
- utrudniony odpływ żółci (cholestaza),
- jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów enzymu CYP 3A4 (np. itrakonazolu, ketokonazolu,
inhibitorów proteazy wirusa HIV, erytromycyny, klarytromycyny, telitromycyny i nefazodonu
(patrz punkt 4.5),
- jednoczesne stosowanie z mibefradilem, antagonistą kanału wapniowego z grupy pochodnych
tetralolowych (patrz punkty 4.4 i 4.5).

Produktu nie przyjmować równocześnie z alkoholem.

Przyjmowanie lowastatyny przez osoby nadużywające alkoholu zwiększa ryzyko alkoholowego
uszkodzenia wątroby. Osoby uzależnione od alkoholu nie powinny stosować tego produktu
leczniczego.

#### 4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Decyzję o zastosowaniu leku powinny poprzedzać próby obniżenia poziomu cholesterolu przez
zastosowanie odpowiedniej diety i dążenie do obniżenia masy ciała.

Podwyższony poziom aminotransferaz, nawet bez widocznych innych oznak choroby, powinien
skłaniać do zachowania szczególnej ostrożności w stosowaniu lowastatyny. Jeśli w badaniach
powtarzanych w odstępie 2 tygodni, zarówno przed zastosowaniem leku, jak i podczas jego
stosowania, poziom aminotransferaz w surowicy przekracza trzykrotną wartość normy, należy
zaniechać podawania lowastatyny.
Ostrożność w stosowaniu leku należy zachować u pacjentów zgłaszających przebyte choroby wątroby.

Pacjenci z niewydolnością nerek, u których klirens kreatyniny jest mniejszy niż 30 mL/min, nie
powinni przyjmować leku w dawce wyższej niż 20 mg/dobę.

Leczenie lowastatyną powinno być czasowo przerwane podczas ostrych chorób zakaźnych,
przy dużych zabiegach chirurgicznych, znacznych urazach, po wystąpieniu poważnych zaburzeń
metabolicznych lub elektrolitowych, w chorobach endokrynologicznych, w niedociśnieniu i w stanach
drgawkowych. Miażdżyca jest procesem przewlekłym, w którym przerwanie podawania leków
obniżających poziom cholesterolu na pewien czas nie będzie miało wielkiego wpływu na ostateczny
wynik leczenia.

Zgłoszono bardzo rzadkie przypadki wystąpienia immunozależnej miopatii martwiczej (ang. Immunemediated necrotizing myopathy, IMNM) w trakcie leczenia statynami lub po jego zakończeniu. Cechy
kliniczne IMNM to utrzymujące się osłabienie mięśni proksymalnych oraz zwiększona aktywność
kinazy kreatynowej w surowicy, utrzymująca się mimo przerwania leczenia statynami.

W kilku przypadkach zaobserwowano, że statyny wywołują miastenię de novo lub nasilają już
występującą miastenię lub miastenię oczną (patrz punkt 4.8). Jeśli nastąpi nasilenie objawów, należy
przerwać stosowanie produktu Liprox. Odnotowano nawroty choroby po podaniu (ponownym
podaniu) tej samej lub innej statyny.

Miopatia/rabdomioliza (rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych)

Lowastatyna, podobnie jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, wywołuje niekiedy miopatię
objawiającą się bólami mięśni, tkliwością lub osłabieniem, z towarzyszącym zwiększeniem
aktywności kinazy kreatynowej (CK) do ponad 10 razy powyżej górnej granicy wartości uznanej
za prawidłową. Miopatia czasem przekształca się w rabdomiolizę z lub bez ostrej niewydolności nerek
spowodowanej mioglobinurią. Odnotowano rzadkie przypadki zgonów. Duża aktywność inhibitorów
reduktazy HMG-CoA w osoczu zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii.

• Ryzyko wystąpienia miopatii/rabdomiolizy jest większe, jeśli lowastatynę stosuje się
z następującymi lekami i substancjami:

Silne inhibitory CYP3A4: cyklosporyna, mibefradil, itrakonazol, ketokonazol,
erytromycyna, klarytromycyna, inhibitory proteazy wirusa HIV lub nefazodon zwłaszcza,
jeśli są stosowane duże dawki lowastatyny [patrz punkt 4.5 Interakcje z innymi produktami
leczniczymi i inne rodzaje interakcji, Interakcje z CYP3A4; punkt 5.1 Właściwości
farmakokinetyczne].

Leki zmniejszające stężenie lipidów (same mogą spowodować miopatię):
gemfibrozyl i inne fibraty oraz niacyna w dawkach zmniejszających stężenie lipidów
(≥ 1g na dobę) zwłaszcza, jeśli są stosowane duże dawki lowastatyny [patrz: punkt 4.5
Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji, Interakcje z lekami
zmniejszającymi stężenia lipidów we krwi (które same mogą spowodować wystąpienie
miopatii)].

Inne leki: Jednoczesne stosowanie amiodaronu lub werapamilu (lecz nie innych leków
blokujących kanał wapniowy) z dużymi dawkami leków z grupy inhibitorów reduktazy
HGM-CoA zwiększa ryzyko miopatii [patrz punkt 4.5 Interakcje z innymi lekami produktami
leczniczymi i inne rodzaje interakcji].

• Ryzyko wystąpienia miopatii/rabdomiolizy jest zależne od dawki
W badaniach klinicznych (EXCEL), w trakcie których pacjenci byli pod ścisłą kontrolą oraz nie
otrzymywali niektórych leków powodujących interakcje, stwierdzono jeden przypadek miopatii
wśród 4933 pacjentów randomizowanych do grupy otrzymującej lowastatynę w dawce
20-40 mg na dobę przez 48 tygodni i 4 przypadki w grupie 1649 pacjentów przyjmujących
lowastatynę w dawce 80 mg na dobę.

Wnioski:
### 1. Należy unikać jednoczesnego stosowania lowastatyny z itrakonazolem, ketokonazolem,
erytromycyną, klarytromycyną, inhibitorami proteazy wirusa HIV i nefazodonem. Jeśli
leczenie itrakonazolem, ketokonazolem, erytromycyną czy klarytromycyną jest nieuniknione
należy przerwać stosowanie lowastatyny na czas trwania terapii. Jednoczesne stosowanie
mibefradilu i lowastatyny jest przeciwwskazane. Należy unikać jednoczesnego stosowania
lowastatyny z innymi lekami, które w dawkach terapeutycznych wywierają silny hamujący
wpływ na CYP3A4, chyba że korzyści z terapii skojarzonej przewyższają zwiększone ryzyko.

### 2. Nie należy stosować dawki lowastatyny większej niż 20 mg na dobę u pacjentów
stosujących jednocześnie cyklosporynę, gemfibrozyl, inne fibraty lub niacynę w dawkach
zmniejszających stężenie lipidów (≥ 1g na dobę). Należy unikać jednoczesnego stosowania
lowastatyny z fibratami lub niacyną, chyba że spodziewane korzyści z uzyskanych zmian
w stężeniu lipidów przewyższą ryzyko jednoczesnego podawania tych leków. Stosowanie
tych leków jednocześnie z lowastatyną powoduje zwykle tylko niewielkie dodatkowe

zmniejszenie stężenia cholesterolu LDL, można natomiast osiągnąć dalsze zmniejszenie
stężenia triglicerydów i zwiększenie stężenia cholesterolu HDL.
W krótkich, ściśle monitorowanych badaniach z małą liczbą pacjentów stosowano jednocześnie
małe dawki lowastatyny z fibratami lub niacyną. Nie stwierdzono wystąpienia miopatii.

### 3. Nie należy stosować dawki lowastatyny większej niż 40 mg na dobę u pacjentów
otrzymujących jednocześnie amiodaron lub werapamil. Należy unikać jednoczesnego
stosowania lowastatyny w dawkach większych niż 40 mg na dobę z amiodaronem
lub werapamilem, chyba że spodziewane korzyści kliniczne przewyższają ryzyko
wystąpienia miopatii.

### 4. Przed rozpoczęciem stosowania lowastatyny lub w przypadku zwiększenia dawki leku
należy poinformować pacjenta o możliwości wystąpienia miopatii i polecić szybkie
zgłoszenie się do lekarza w razie odczuwania trudnych do wyjaśnienia bólów mięśni,
ich nadmiernej wrażliwości na dotyk lub osłabienia. W przypadku stwierdzenia lub
podejrzewania miopatii należy natychmiast przerwać stosowanie lowastatyny.
Stwierdzenie objawów ze strony mięśni i (lub) zwiększenia aktywności CK co najmniej 10 razy
większej od górnej granicy wartości uznanej za prawidłową oznacza wystąpienie miopatii.
W większości przypadków po szybkim odstawieniu leku objawy ze strony mięśni ustępowały
oraz następowało zmniejszenie aktywności CK.
Można rozważyć przeprowadzenie okresowych badań aktywności CK u pacjentów
rozpoczynających leczenie lowastatyną, lub u których zwiększana jest dawka leku.
Nie gwarantuje to jednak uniknięcia wystąpienia miopatii.

### 5. U wielu pacjentów, u których podczas leczenia lowastatyną wystąpiła rabdomioliza, występuje
obszerny wywiad chorobowy, włączając niewydolność nerek będących zwykle następstwem
długotrwałej cukrzycy. U takich pacjentów konieczna jest dokładniejsza kontrola.

Lek należy odstawić na kilka dni przed planowanymi dużymi zabiegami chirurgicznymi lub
w razie wystąpienia ciężkiej choroby o ostrym przebiegu, w której konieczne jest podjęcie
leczenia internistycznego lub chirurgicznego.

Wpływ leku na wątrobę

Wstępne badania kliniczne wykazały znaczne (3-krotnie przekraczające górną granicę normy)
zwiększenie aktywności aminotransferaz u niektórych chorych. Odchylenia te występowały
najczęściej po 3-12 miesiącach stosowania lowastatyny. Nie stwierdzono przy tym żółtaczki,
ani innych klinicznych objawów przedmiotowych i podmiotowych. Nie występowały objawy
nadwrażliwości. U jednego z tych chorych wykonano biopsję wątroby, która wykazała łagodne
ogniskowe zapalenie wątroby. Niektórzy spośród badanych mieli nieprawidłowe wyniki prób
czynnościowych wątroby jeszcze przed zastosowaniem lowastatyny i (lub) spożywali znaczne ilości
alkoholu. W przypadku chorych, u których przerwano podawanie leku z powodu zwiększenia
aktywności aminotransferaz, w tym u chorego, u którego wykonano biopsję wątroby, aktywność
aminotransferaz powoli wracała do wartości sprzed leczenia.

W szeroko zakrojonych badaniach klinicznych lowastatyny (EXCEL) trwających 48 tygodni,
z udziałem 8245 chorych, znaczne (3-krotnie przekraczające górną granicę normy) zwiększenie
aktywności aminotransferaz w surowicy wystąpiło u 0,1% badanych w grupie otrzymującej placebo,
u 0,1% w grupie przyjmującej 20 mg lowastatyny na dobę, u 0,9% w grupie przyjmującej 40 mg
lowastatyny na dobę oraz u 1,5% w grupie przyjmującej 80 mg lowastatyny na dobę.

Zaleca się oznaczenie aktywności aminotransferaz u chorych przed zastosowaniem produktu Liprox
oraz okresową kontrolę tych aktywności w czasie leczenia, zwłaszcza u chorych z nieprawidłowymi
wynikami testów czynnościowych wątroby lub spożywających znaczne ilości alkoholu oraz u
pacjentów, u których dawka zwiększona została do 40 mg lub więcej na dobę.

Jeśli aktywność aminotransferaz w surowicy przekracza 3-krotnie górną granicę normy, należy
rozważyć korzyści z leczenia w stosunku do ryzyka. Należy szybko ponownie oznaczyć aktywność
aminotransferaz. Jeśli zwiększona aktywność utrzymuje się lub postępuje, należy lek odstawić.

Liprox należy stosować ostrożnie u chorych, którzy przebyli choroby wątroby.
Czynna choroba wątroby jest przeciwwskazaniem do stosowania preparatu Liprox (patrz punkt 4.3
Przeciwwskazania).

Wpływ leku na narząd wzroku

Nawet u osób nie stosujących żadnych leków z wiekiem postępuje zmętnienie soczewki. Wyniki
długotrwałych obserwacji klinicznych nie wskazują na niepożądany wpływ lowastatyny na soczewki
u ludzi.

Dzieci i młodzież

W kontrolowanych badaniach na ograniczonej populacji dziecięcej (patrz punkty 4.8 oraz 5.1)
nie wykryto żadnego wpływu lowastatyny na wzrost lub dojrzałość płciową dorastających chłopców
ani na długość cyklu menstruacyjnego u dziewcząt. Podczas leczenia lowastatyną należy zalecić
dorastającym dziewczętom stosowanie odpowiedniej metody zapobiegania ciąży (patrz punkty 4.3
oraz 4.6). Nie przeprowadzono wystarczających badań dotyczących stosowania lowastatyny u dzieci
przed rozpoczęciem okresu pokwitania i dziewcząt przed wystąpieniem pierwszej miesiączki, jak
również u pacjentów w wieku poniżej 10 lat.

Osoby w wieku podeszłym

W badaniu klinicznym dotyczącym stosowania lowastatyny u osób powyżej 60 lat stwierdzono
podobną skuteczność leku jak w populacji osób młodszych oraz nie stwierdzono zwiększenia częstości
występowania objawów niepożądanych ani odchyleń w wynikach badań laboratoryjnych.

Homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna

Homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna jest chorobą rzadką. Liprox jest w tych przypadkach
mniej skuteczny. Prawdopodobną przyczyną jest brak aktywności receptorów LDL. U chorych
z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną Liprox częściej powoduje zwiększenie aktywności
aminotransferaz w surowicy (patrz punkt 4.8 Działania niepożądane).

Hipertriglicerydemia

Lowastatyna jedynie umiarkowanie zmniejsza stężenie triglicerydów i nie jest zalecana do leczenia
zaburzeń, których głównym objawem jest hipertriglicerydemia (tzn. hiperlipidemii typu I, IV i V).

Śródmiąższowa choroba płuc

W pojedynczych przypadkach u pacjentów leczonych niektórymi statynami (szczególnie podczas
długotrwałego leczenia) występowała śródmiąższowa choroba płuc (patrz punkt 4.8). Objawami mogą
być duszność, nieproduktywny kaszel i pogorszenie ogólnego stanu zdrowia (zmęczenie, zmniejszenie
masy ciała i gorączka). Jeśli u pacjenta istnieje podejrzenie wystąpienia śródmiąższowej choroby płuc,
leczenie statynami należy przerwać.

Cukrzyca

Niektóre dane wskazują, że wszystkie leki z grupy statyn zwiększają stężenie glukozy we krwi
i u niektórych pacjentów z wysokim ryzykiem wystąpienia cukrzycy w przyszłości, mogą powodować
hiperglikemię o nasileniu wymagającym odpowiedniej opieki diabetologicznej. Nad tym ryzykiem
przeważa jednak korzyść w postaci zmniejszenia ryzyka rozwoju chorób naczyniowych, a zatem
nie powinno się z tego powodu przerywać leczenia statynami. Pacjentów z grupy ryzyka (pacjentów,

u których stężenie glukozy na czczo wynosi od 5,6 do 6,9 mmol/l, BMI > 30 kg/m2, ze zwiększonym
stężeniem trójglicerydów, z nadciśnieniem tętniczym) należy poddać kontroli klinicznej
i biochemicznej zgodnie z wytycznymi.

Zawartość laktozy
Produkt zawiera laktozę, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą
dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozygalaktozy.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w zalecanej jednostce dawkowania, to znaczy, że lek
uznaje się za „wolny od sodu”.

#### 4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Interakcje z CYP3A4

Lowastatyna jest metabolizowana przez CYP3A4, ale nie działa hamująco na CYP3A4. Nie należy
więc oczekiwać, że będzie wpływała na stężenie innych leków metabolizowanych przez CYP3A4
w osoczu. Substancje będące silnymi inhibitorami CYP3A4 (podane niżej) zwiększają ryzyko
występowania miopatii poprzez zmniejszenie wydalania lowastatyny
(Patrz również: punkt 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania,
Miopatia/Rabdomioliza oraz punkt 5.2 Właściwości farmakokinetyczne):

• Mibefradil
• Itrakonazol
• Ketokonazol
• Erytromycyna
• Klarytromycyna
• Inhibitory proteazy wirusa HIV
• Nefazodon
• Cyklosporyna

Interakcje z lekami zmniejszającymi stężenia lipidów we krwi (które same mogą spowodować
wystąpienie miopatii)

Ryzyko wystąpienia miopatii jest zwiększone podczas stosowania poniższych leków zmniejszających
stężenie lipidów we krwi. Leki te nie są silnymi inhibitorami CYP3A4, ale stosowane w monoterapii
mogą spowodować wystąpienie miopatii
(Patrz również: punkt 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania,
Miopatia/Rabdomioliza):

• Gemfibrozyl
• Inne fibraty
• Niacyna (kwas nikotynowy) (≥1 g na dobę)

Interakcje z innymi lekami

Amiodaron i werapamil

Jednoczesne stosowanie amiodaronu lub werapamilu (lecz nie innych leków blokujących kanał
wapniowy) z dużymi dawkami leków z grupy inhibitorów reduktazy HGM-CoA zwiększa ryzyko
miopatii (patrz: punkt 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania,
Miopatia/Rabdomioliza).

Pochodne kumaryny

Podczas jednoczesnego stosowania lowastatyny i pochodnych kumaryny może nastąpić u niektórych
chorych wydłużenie czasu protrombinowego. Jeśli wskazane jest u tych pacjentów stosowanie leków
przeciwzakrzepowych, czas protrombinowy należy oznaczyć przed rozpoczęciem podawania
lowastatyny, a potem okresowo w czasie leczenia, w celu upewnienia się, że nie nastąpiła istotna
zmiana czasu protrombinowego. Kiedy okaże się, że czas protrombinowy jest stabilny, można go
kontrolować w takich odstępach, jakie są zwykle zalecane u chorych leczonych przeciwzakrzepowymi
pochodnymi kumaryny. Taką samą procedurę należy powtórzyć, jeśli zmienia się dawkę lowastatyny.
Leczenie lowastatyną nie jest związane z występowaniem krwawień lub zmian czasu
protrombinowego u pacjentów nieprzyjmujących leków przeciwzakrzepowych.
W licznych badaniach klinicznych nie stwierdzono występowania interakcji z antypiryną, digoksyną,
doustnymi środkami hipoglikemizującymi, beta- adrenolitykami, inhibitorami kanału wapniowego,
diuretykami oraz niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi.
Lowastatyna wykazuje korzystną klinicznie interakcję farmakodynamiczną ze środkami wiążącymi
kwasy żółciowe w jelicie. Zmniejszenie resorpcji zwrotnej kwasów żółciowych z jelita powoduje
niedobór tzw. ugrupowań sterydowych i cholesterolu w komórkach wątroby. Wątroba reaguje na to
zwiększeniem ilości receptorów LDL, co przyspiesza wychwyt tej frakcji cholesterolu z krwiobiegu.

Inne rodzaje interakcji

Sok grejpfrutowy zawiera jeden lub więcej związków, które hamują CYP3A4 i mogą zwiększać
osoczowe stężenie leków metabolizowanych przez CYP3A4. Spożywanie niewielkich ilości soku
grejpfrutowego (250 ml dziennie-1 szklanka) w minimalnym stopniu wpływa na czynną aktywność
hamującą reduktazę HMG-CoA w osoczu (zwiększenie o 34% mierzone jako pole pod krzywą [AUC]
zależności stężenia od czasu) i nie ma znaczenia klinicznego. Jednakże, bardzo duże ilości soku
grejpfrutowego (powyżej 1,1 l dziennie) spożywane podczas terapii lowastatyną znacząco zwiększają
aktywność hamującą reduktazę HMG-CoA i z tego powodu należy unikać picia dużych ilości soku
grejpfrutowego w czasie leczenia lowastatyną.

#### 4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Kategoria stosowania leku w ciąży: X.

Liprox jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży.

Bezpieczeństwo stosowania preparatu Liprox u kobiet w ciąży nie zostało określone.
Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących stosowania lowastatyny u kobiet w ciąży.
Stwierdzono rzadkie przypadki występowania wad wrodzonych u noworodków matek, które w czasie
ciąży przyjmowały inhibitory reduktazy HMG-CoA.
Analiza około 200 prospektywnie obserwowanych przypadków ciąży wśród kobiet przyjmujących
przez pierwszy trymestr ciąży lowastatynę lub inny inhibitor reduktazy HMG-CoA o podobnej
budowie wykazała, że częstość występowania wad rozwojowych u noworodków jest porównywalna
z obserwowaną w populacji ogólnej.
Liczba odnotowanych przypadków ciąży jest wystarczająca do wykluczenia ≥ 2,5 krotnego
zwiększenia liczby wad rozwojowych u płodów w porównaniu z populacją ogólną.

Nie ma dowodów świadczących o tym, że częstość występowania wad wrodzonych u potomstwa
matek stosujących lowastatynę lub inny inhibitor reduktazy HMG-CoA o podobnej budowie różni się
w porównaniu z populacją ogólną. Jednak stosowanie lowastatyny przez kobiety w ciąży może
spowodować zmniejszenie stężenia mewalonianu (prekursora biosyntezy cholesterolu) we krwi płodu.
Miażdżyca jest chorobą przewlekłą i odstawienie leków obniżających stężenie lipidów w okresie ciąży
ma mały wpływ na wyniki długotrwałego leczenia pierwotnej hipercholesterolemi. Z tego powodu
produktu Liprox nie należy stosować u kobiet w ciąży, kobiet podejrzewających, że mogą być w ciąży
i kobiet próbujących zajść w ciążę. Stosowanie produktu Liprox należy przerwać na czas ciąży,
a w przypadku podejrzewania ciąży, do momentu jej wykluczenia.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy lowastatyna przenika do mleka matki. Wiele leków przenika do mleka matki
powodując ryzyko występowania działań niepożądanych u dziecka i dlatego kobiety zażywające
produkt Liprox nie powinny karmić piersią (patrz punkt 4.3 Przeciwwskazania).

#### 4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Brak danych dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

#### 4.8. Działania niepożądane

Lowastatyna jest na ogół dobrze tolerowana, objawy niepożądane są w większości łagodne
i przemijające.
W kontrolowanych badaniach klinicznych wystąpiły u ponad 1% chorych następujące objawy
niepożądane (związane przypuszczalnie, prawdopodobnie lub na pewno z przyjmowaniem leku):
wzdęcia, biegunka, zaparcia, nudności, niestrawność, zawroty głowy, niewyraźne widzenie, ból
głowy, mimowolne skurcze mięśni, bóle mięśniowe, wysypka i ból brzucha.
Inne objawy niepożądane występujące u 0,5% do 1% chorych, to: uczucie zmęczenia, świąd, suchość
w ustach, bezsenność, zaburzenia snu i zaburzenia smaku.

Miopatia i rabdomioliza występowały rzadko.

W badaniach klinicznych (EXCEL), trwających 48 tygodni, w których porównywano lowastatynę
z placebo, zaobserwowano podobne objawy niepożądane jak w badaniach wcześniejszych. Różnica
w ich częstości występowania wśród chorych otrzymujących lek i wśród chorych otrzymujących
placebo nie była statystycznie znamienna.

Inne objawy niepożądane, które mogą wystąpić w trakcie przyjmowania preparatu to: zapalenie
wątroby, żółtaczka cholestatyczna, wymioty, anoreksja, parestezje, neuropatia obwodowa, zaburzenia
psychiczne (w tym lęki), łysienie, martwica toksyczno-rozpływna naskórka oraz rumień
wielopostaciowy (w tym zespół Stevensa-Johnsona).

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe:
Częstość nieznana: immunozależna miopatia martwicza (patrz punkt 4.4)

Zaburzenia układu nerwowego
Częstość nieznana: miastenia

Zaburzenia oka
Częstość nieznana: miastenia oczna

W rzadkich przypadkach stwierdzono zespół nadwrażliwości, w którym występował jeden lub więcej
spośród następujących objawów: anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy, zespół toczniopodobny,
wielomięśniowe zapalenie reumatyczne, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie okołonaczyniowe,
trombocytopenia, leukopenia, eozynofilia, niedokrwistość hemolityczna, dodatni wynik na
przeciwciała przeciwjądrowe, wzrost OB, zapalenie stawów, bóle stawów, pokrzywka, osłabienie,
nadwrażliwość na światło, gorączka, uderzenia krwi do głowy, dreszcze, duszność i złe samopoczucie.

Wpływ leku na wyniki badań laboratoryjnych

W rzadkich przypadkach stwierdzono znaczne i długotrwałe zwiększenie aktywności aminotransferaz
w surowicy (patrz punkt 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania).
Występowały także niekiedy nieprawidłowe parametry czynności wątroby, w tym zwiększenie
aktywności fosfatazy alkalicznej i stężenia bilirubiny. Ponadto zanotowano przypadki zwiększenia

aktywności kinazy kreatynowej (CK) w surowicy (dotyczyły one frakcji pozasercowej CK). Było ono
zwykle nieznaczne i przemijające, większa aktywność tego enzymu występowała rzadko (patrz punkt
#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania).

W trakcie leczenia niektórymi statynami zgłaszano następujące działania niepożądane:

• Utrata pamięci
• Zaburzenia seksualne
• Cukrzyca: częstość występowania zależna od obecności lub braku czynników ryzyka (stężenie
glukozy na czczo ≥ 5,6 mmol/L, BMI>30 kg/m2, podwyższone stężenie trójglicerydów,
nadciśnienie tętnicze w wywiadzie).

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania lowastatyny (w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg na dobę)
oceniono w kontrolowanych badaniach z udziałem 100 dzieci w wieku 10-17 lat z heterozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną. Badanie z udziałem dorastających chłopców trwało 48 tygodni,
a badanie z udziałem dziewcząt, u których pierwsza miesiączka wystąpiła co najmniej rok wcześniej,
trwało 24 tygodnie.
Dawek większych niż 40 mg nie badano w tej grupie pacjentów.

Profil bezpieczeństwa stosowania lowastatyny u dzieci (uzyskany z ograniczonych badań klinicznych)
był zasadniczo podobny do profilu u osób dorosłych, z wyjątkiem statystycznie istotnego obniżenia
stężenia hormonu luteinizującego (LH) u dorastających dziewcząt leczonych lowastatyną.
Nie wykryto żadnego wpływu lowastatyny na wzrost lub dojrzałość płciową dorastających chłopców
ani na długość cyklu menstruacyjnego u dziewcząt (patrz punkty 4.4 oraz 5.1).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

#### 4.9. Przedawkowanie

Dotychczas nie ma szczególnych sposobów leczenia przedawkowania lowastatyny.
Należy zastosować ogólne zasady leczenia ostrych zatruć i monitorować czynność wątroby.

Nie wiadomo, czy lowastatyna i jej metabolity są usuwane z krwi za pomocą dializy.

Pięciu zdrowych ochotników przyjęło lowastatynę w dawce do 200 mg jednorazowo bez klinicznie
istotnych objawów niepożądanych. Zanotowano kilka przypadków nieumyślnego przedawkowania

lowastatyny. U żadnej z tych osób nie wystąpiły specyficzne objawy i wszyscy powrócili do zdrowia
bez powikłań. Maksymalna przyjęta dawka wynosiła 5-6 g.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1. Właściwości farmakodynamiczne

Kod i grupa farmakoterapeutyczna według klasyfikacji: Środki modyfikujące stężenie lipidów.
Inhibitory reduktazy HMG-CoA.
Kod ATC: C 10 AA 02

Lowastatyna jest nieczynną laktonową postacią odpowiedniego kwasu hydroksylowego, będącego
bardzo silnym inhibitorem syntezy endogennego cholesterolu: jest środkiem zmniejszającym stężenie
cholesterolu.

Po wchłonięciu w przewodzie pokarmowym lowastatyna jest szybko hydrolizowana do
β-hydroksykwasu, który jest inhibitorem kompetycyjnym reduktazy 3-hydroksy-3-metyloglutarylokoenzymu A (HMG-CoA). Enzym ten katalizuje jeden z początkowych, wpływających na szybkość
syntezy etapów biosyntezy cholesterolu w organizmie. W badaniach klinicznych wykazano, że
lowastatyna zmniejsza całkowite stężenie cholesterolu w osoczu oraz stężenie cholesterolu zawartego
we frakcji LDL (lipoproteiny o małej gęstości) i we frakcji VLDL (lipoproteiny o bardzo małej
gęstości). Ponadto lowastatyna w średnim stopniu zwiększa stężenie cholesterolu zawartego we frakcji
HDL (lipoproteiny o dużej gęstości) oraz zmniejsza stężenie triglicerydów w osoczu.

Aktywna postać lowastatyny jest specyficznym inhibitorem reduktazy HMG-CoA- enzymu, który
katalizuje przemianę HMG-CoA do mewalonianu. Przemiana HMG-CoA do mewalonianu jest
jednym z początkowych etapów biosyntezy cholesterolu, co powoduje, że podczas leczenia
lowastatyną nie trzeba obawiać się gromadzenia potencjalnie toksycznych steroli. Ponadto HMG-CoA
jest szybko przekształcany powtórnie do acetylo-koenzymu A, który uczestniczy w wielu procesach
biosyntezy w organizmie.

Zbadano skuteczność lowastatyny w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii u chorych, u których
stosowanie jedynie diety nie było wystarczające. Lowastatyna skutecznie zmniejszała stężenie
cholesterolu całkowitego oraz cholesterolu-LDL u osób z heterozygotyczną hipercholesterolemią
rodzinną i z innymi postaciami hipercholesterolemii, a także hiperlipoproteinemią mieszaną
w przypadkach, gdy głównym objawem jest zwiększenie stężenia cholesterolu. Wyraźną poprawę
stwierdzono w ciągu 2 tygodni, natomiast maksymalny skutek działania leku występował w ciągu
4-6 tygodni. Utrzymywał się w czasie kontynuowania leczenia. Po odstawieniu lowastatyny stężenie
cholesterolu całkowitego powracało do wartości sprzed leczenia.
Lowastatyna jest substancją skutecznie działającą u chorych z pierwotną hipercholesterolemią,
u których występuje również cukrzyca typu I (insulinozależna) wyrównana przez insulinoterapię lub
cukrzyca typu II (insulinoniezależna). Zmniejszenie stężenia lipidów w osoczu było porównywalne
do notowanego u chorych bez cukrzycy. Lowastatyna nie wpływa na stężenie glukozy we krwi.

W badaniach klinicznych lowastatyna stosowana w skojarzeniu z kolestypolem lub w monoterapii
hamowała rozwój miażdżycy tętnic wieńcowych.

Skuteczność leczenia miażdżycy tętnic wieńcowych za pomocą lowastatyny określono w trzech,
trwających 2-2,5 roku, randomizowanych badaniach kontrolowanych placebo z podwójnie ślepą
próbą. Wszyscy chorzy mieli miażdżycę tętnic wieńcowych stwierdzoną w angiogramach techniką
ilościowej angiografii ocenionej komputerowo (QCA).

W badaniach pod nazwą ACAPS oceniono wpływ leczenia lowastatyną na miażdżycę tętnic szyjnych
ocenianą ultrasonograficznie (B-mode) u chorych z wczesnymi zmianami bez objawów klinicznych,
ze średnim stężeniem cholesterolu całkowitego w surowicy wynoszącym 235 mg/dl (6,1 mmol/l) i bez
stwierdzonej choroby niedokrwiennej serca. Badaniem ultrasonograficznym oceniono średnią zmianę

maksymalnej grubości błony środkowo-wewnętrznej 12 segmentów tętnic szyjnych u każdego
pacjenta po 3 latach terapii w stosunku do początku badania. Stwierdzono istotną regresję zmian
w tętnicach szyjnych u chorych przyjmujących lowastatynę w porównaniu do grupy kontrolnej
przyjmującej placebo. Wśród chorych leczonych lowastatyną stwierdzono o 64% mniejszą liczbę
przypadków poważnych zaburzeń ze strony układu sercowo-naczyniowego niż w grupie otrzymującej
placebo (odpowiednio 1,1% i 3,0%; p=0,04) oraz 88% zmniejszenie całkowitej liczby zgonów
(odpowiednio 0,2% i 1,7%; p=0,02).

Dzieci i młodzież
W kontrolowanym placebo badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, 132 chłopców
w wieku od 10 do 17 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (u których początkowe
stężenie cholesterolu-LDL wynosiło 189-500 mg/dl) podzielono losowo na dwie grupy, którym
podawano lowastatynę (n=67) lub placebo (n=65) przez 48 tygodni. Dawka lowastatyny podawanej
raz na dobę, wieczorem, wynosiła 10 mg przez pierwsze 8 tygodni, 20 mg przez kolejne 8 tygodni,
a następnie 40 mg przez pozostały okres badania. Stwierdzono, że lowastatyna w sposób znaczący
zmniejsza średnią wartość początkowego stężenia cholesterolu całkowitego o 19,3 %, średnie stężenie
cholesterolu-LDL o 24,2% oraz średnie stężenie apolipoproteiny B o 21%.

Podobne rezultaty uzyskano w innym, kontrolowanym placebo badaniu prowadzonym metodą
podwójnie ślepej próby z udziałem 54 dziewcząt w wieku od 10 do 17 lat, u których pierwsza
miesiączka wystąpiła co najmniej rok wcześniej, z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną
(u których początkowe stężenie cholesterolu-LDL wynosiło 160-400 mg/dl) podzielonych losowo na
dwie grupy, którym podawano lowastatynę (n=35) lub placebo (n=19) przez 24 tygodnie. Dawka
lowastatyny podawanej raz na dobę, wieczorem, wynosiła 20 mg przez pierwsze 4 tygodnie,
a następnie 40 mg przez pozostały okres badania. Stwierdzono, że lowastatyna w sposób znaczący
zmniejsza średnią wartość początkowego stężenia cholesterolu całkowitego o 22,4 %, średnie stężenie
cholesterolu-LDL o 29,2%, średnie stężenie apolipoproteiny B o 24,4% oraz medianę stężenia
trójglicerydów o 22,7%.

Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania lowastatyny w dawkach powyżej 40 mg
na dobę u dzieci. Nie ustalono długoterminowej skuteczności stosowania leczenia lowastatyną
w dzieciństwie ukierunkowanego na zmniejszenie zachorowalności i śmiertelności wśród osób
dorosłych.

#### 5.2. Właściwości farmakokinetyczne

Lowastatyna jest laktonem, który in vivo łatwo ulega hydrolizie do odpowiedniego β-hydroksykwasu,
silnego inhibitora reduktazy HMG-CoA. Hamowanie reduktazy HMG-CoA stanowi podstawę do
przeprowadzenia badań farmakokinetycznych metabolitów (β-hydroksykwasów), określanych jako
czynne inhibitory. Po hydrolizie zasadowej bada się ogólną aktywność inhibitorów (suma inhibitorów
czynnych oraz ukrytych) w osoczu po podaniu lowastatyny.

Po podaniu doustnym lowastatyny znakowanej węglem 14C, 10% dawki jest wydalane w moczu i 83%
z kałem. Ten ostatni wskaźnik odpowiada wchłoniętym metabolitom leku wydalanym z żółcią oraz
lekowi niewchłoniętemu. Na czterech gatunkach zwierząt przeprowadzono testy, które wykazały, że
wchłonięciu ulega około 30% dawki doustnej w porównaniu z dawką referencyjną podaną dożylnie.
Badania na psach wykazały, że dostępność wchłoniętego leku w krążeniu ogólnym jest ograniczona na
skutek znacznego wychwytu lowastatyny w wątrobie (efekt pierwszego przejścia) – pierwotnym
miejscu działania leku i w następstwie wydalania metabolitów leku z żółcią. W badaniu z udziałem
4 pacjentów z hipercholesterolemią, którym podano lek w pojedynczej dawce stwierdzono, że mniej
niż 5% dawki doustnej lowastatyny przenika do krążenia ogólnego jako czynne inhibitory.
Lowastatyna i jej metabolit- β-hydroksykwas, są w znacznym stopniu wiązane z białkami osocza
(powyżej 95%). Badania na zwierzętach wykazały, że lowastatyna przenika przez barierę krew-mózg
i łożysko.

Głównymi czynnymi metabolitami lowastatyny występującymi w osoczu krwi u człowieka są:
β-hydroksykwas lowastatyny oraz jego pochodne 6’-hydroksy, 6’-hydroksymetylo oraz

6’-eksometyleno. Maksymalne stężenie inhibitorów czynnych i inhibitorów ogółem stwierdzono po
2 do 4 godzinach od przyjęcia dawki. Stężenie inhibitorów w osoczu wykazywało zależność liniową
w zakresie dawek lowastatyny do 120 mg. W przypadku podawania pacjentom lowastatyny raz na
dobę stężenie w stanie stacjonarnym występowało pomiędzy 2. a 3. dniem stosowania leku, a stężenia
inhibitorów czynnych i inhibitorów ogółem stanowiły 1,5 wartości uzyskiwanych po podaniu
pojedynczej dawki lowastatyny. Po podaniu lowastatyny na czczo osoczowe stężenia inhibitorów
czynnych i inhibitorów ogółem stanowiły 2/3 wartości stężeń uzyskiwanych w przypadku podania
lowastatyny bezpośrednio po standardowym posiłku.

Po podaniu pojedynczej dawki lowastatyny pacjentom z ciężką niewydolnością nerek (klirens
kreatyniny 10-30 ml/min) stwierdzono około 2-krotnie większe stężenie inhibitorów ogółem
w porównaniu z osobami zdrowymi.

#### 5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dawka LD50 lowastatyny podanej myszom dożołądkowo wynosi 1000 mg/kg (> 15 g/m2).

U psów stwierdzono, iż dopiero dawka ≥ 60 mg/kg m.c./dobę wywiera efekt neurotoksyczny.
Dawka ta wywołuje stężenie leku we krwi psów 30 razy wyższe aniżeli dawka 80 mg/dobę u ludzi.

Badania karcynogenezy, mutagenezy i zdolności reprodukcyjnej
U myszy, którym podawano 20 i 100 mg/kg m.c./dobę nie stwierdzono zwiększonej zapadalności
na nowotwory. Po dawkach 300 do 500 mg/kg m.c./dobę obserwowano zwiększenie częstości
występowania nowotworów wątroby i gruczolaków płuc.
Nie stwierdzono mutagennego działania lowastatyny na szczepy Salmonella typhimurium,
ani uszkodzenia materiału genetycznego w hepatocytach szczurów i myszy. Nie zaobserwowano
negatywnego wpływu lowastatyny na zdolności reprodukcyjne szczurów, jednakże u psów dawka
20 mg/kg m.c./dobę wywoływała atrofię jąder, zmniejszenie spermatogenezy i degenerację
spermatocytów.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1. Wykaz substancji pomocniczych

Celuloza mikrokrystaliczna
Laktoza jednowodna
Skrobia żelowana
Magnezu stearynian
Indygotyna (E 132)

#### 6.2. Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3. Okres ważności

2 lata

#### 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 25oC.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

#### 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania

Pudełko tekturowe zawierające 28 tabletek pakowanych w blistry PVC/Aluminium.

#### 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Bez specjalnych wymagań.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Biofarm Sp. z o.o.
ul. Wałbrzyska 13
60-198 Poznań
Tel. +48 61 66 51 500

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 8423

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 24 listopada 2000
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 29 października 2010

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.