# Rosuvastatin MSN

> Rosuwastatyna · 40 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Rosuvastatin MSN
- **Nazwa powszechna:** Rosuvastatinum
- **Substancja czynna:** [Rosuwastatyna](https://apteka.online/odpowiedniki/rosuvastatinum)
- **Moc:** 40 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** C10AA07
- **Liczba opakowań:** 15
- **Numer pozwolenia:** 26834
- **Podmiot odpowiedzialny:** Vivanta Generics s.r.o.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/rosuvastatin-msn-tabl-powl-40-mg-vivanta
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/rosuvastatin-msn-tabl-powl-40-mg-vivanta.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/40989/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/40989/characteristic

## Dostępne opakowania (15)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 7 tabl. | 5909991728946 | Rp | — | Brak danych | — |
| 14 tabl. | 5909991728953 | Rp | — | Brak danych | — |
| 15 tabl. | 5909991728960 | Rp | — | Brak danych | — |
| 20 tabl. | 5909991728977 | Rp | — | Brak danych | — |
| 28 tabl. | 5909991473495 | Rp | — | Brak danych | — |
| 30 tabl. w blistrze | 5909991473501 | Rp | — | Brak danych | — |
| 30 tabl. w pojemniku | 5909991473594 | Rp | — | Brak danych | — |
| 42 tabl. | 5909991473518 | Rp | — | Brak danych | — |
| 50 tabl. | 5909991473525 | Rp | — | Brak danych | — |
| 56 tabl. | 5909991473532 | Rp | — | Brak danych | — |
| 60 tabl. | 5909991473549 | Rp | — | Brak danych | — |
| 84 tabl. | 5909991473556 | Rp | — | Brak danych | — |
| 90 tabl. | 5909991473563 | Rp | — | Brak danych | — |
| 98 tabl. | 5909991473570 | Rp | — | Brak danych | — |
| 100 tabl. | 5909991473587 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Rosuvastatin MSN i w jakim celu się go stosuje?
Lek Rosuvastatin MSN należy do grupy leków zwanych statynami.

Lek Rosuvastatin MSN jest zalecany do stosowania ponieważ:
• Pacjent ma wysokie stężenie cholesterolu. Oznacza to, że występuje u niego ryzyko ataku serca
(zawału serca) lub udaru. Lek Rosuvastatin MSN stosuje się u dorosłych, młodzieży i dzieci
w wieku powyżej 6 lat w celu leczenia wysokiego stężenia cholesterolu.

• Zalecono stosowanie statyny, gdyż zmiana diety oraz zwiększona aktywność fizyczna okazały
się niewystarczające do uzyskania prawidłowego stężenia cholesterolu. Podczas stosowania leku
Rosuvastatin MSN należy utrzymywać dietę zmniejszającą stężenie cholesterolu oraz
wykonywać ćwiczenia fizyczne.

Lub

• U pacjenta występują inne czynniki zwiększające ryzyko zawału serca, udaru lub innych
podobnych chorób.

Zawał serca, udar lub inne problemy zdrowotne mogą być spowodowane przez chorobę zwaną
miażdżycą. Miażdżyca jest wynikiem odkładania się blaszek miażdżycowych w naczyniach
krwionośnych.

Dlaczego ważne jest stosowanie leku Rosuvastatin MSN
Lek Rosuvastatin MSN jest stosowany w celu uzyskania prawidłowego stężenia we krwi substancji

tłuszczowych zwanych lipidami, najczęściej cholesterolu.

We krwi występują różne typy cholesterolu, tzw. „zły” cholesterol (LDL-C) oraz „dobry” cholesterol
(HDL-C).
• Lek Rosuvastatin MSN może zmniejszać stężenie „złego” cholesterolu oraz zwiększać stężenie
„dobrego” cholesterolu.
• Działanie leku Rosuvastatin MSN polega na hamowaniu wytwarzania w organizmie „złego”
cholesterolu oraz ułatwia usuwanie go z krwi.

U większości ludzi wysokie stężenie cholesterolu nie ma wpływu na samopoczucie, ponieważ nie
wywołuje żadnych objawów. Jednak przy braku leczenia, złogi substancji tłuszczowych mogą
odkładać się w ścianach naczyń krwionośnych, powodując ich zwężanie.

Czasami zwężone naczynia krwionośne mogą ulec zamknięciu, co powoduje przerwanie dopływu
krwi do serca lub mózgu, prowadząc do zawału serca lub udaru. Poprzez zmniejszenie stężenia
cholesterolu można zmniejszyć ryzyko zawału serca, udaru lub wystąpienia innych podobnych chorób
związanych z dużym stężeniem cholesterolu.

Należy kontynuować przyjmowanie leku Rosuvastatin MSN nawet, jeśli uzyskano prawidłowe
wartości stężenia cholesterolu, ponieważ lek zapobiega ponownemu zwiększeniu się stężenia
cholesterolu powodującego odkładanie się złogów substancji tłuszczowych.

Jednak należy przerwać stosowanie leku, jeśli tak zaleci lekarz lub jeśli pacjentka zajdzie w ciążę.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Rosuvastatin MSN

Kiedy nie stosować leku Rosuvastatin MSN:
• jeśli pacjent ma uczulenie na rozuwastatynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6).
• jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią. W przypadku zajścia w ciążę w czasie stosowania
leku Rosuvastatin MSN, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z
lekarzem. Kobiety w wieku rozrodczym stosujące lek Rosuvastatin MSN powinny stosować
skuteczne metody zapobiegania ciąży.
• jeśli u pacjenta występuje choroba wątroby.
• jeśli u pacjenta występują ciężkie choroby nerek.
• jeśli u pacjenta występują powtarzające się lub niewyjaśnione bóle mięśni.
• jeśli pacjent przyjmuje skojarzenie sofosbuwiru/welpataswiru/woksylaprewiru (stosowane w
wirusowym zakażeniu wątroby zwanym zapaleniem wątroby typu C).
• jeśli pacjent przyjmuje cyklosporynę (lek stosowany np. po przeszczepie narządów).

Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta (lub w razie wątpliwości), należy ponownie
skontaktować się z lekarzem.

Ponadto nie należy przyjmować leku Rosuvastatin MSN w dawce 40 mg (największa dawka):
• jeśli u pacjenta występują choroby nerek o umiarkowanym nasileniu (w razie wątpliwości
należy skontaktować się z lekarzem),
• jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności tarczycy,
• jeśli u pacjenta w przeszłości występowały powtarzające się lub niewyjaśnione bóle mięśni lub
problemy z mięśniami lub podobne problemy u osób spokrewnionych lub problemy z mięśniami
podczas przyjmowania w przeszłości innych leków zmniejszających stężenie cholesterolu,
• jeśli pacjent regularnie spożywa duże ilości alkoholu,
• jeśli pacjent ma pochodzenie azjatyckie (japońskie, chińskie, filipińskie, wietnamskie,
koreańskie i hinduskie),

• jeśli pacjent przyjmuje inne leki zwane fibratami, zmniejszające stężenie cholesterolu.

Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta (lub w razie wątpliwości), należy ponownie
skontaktować się z lekarzem.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Rosuvastatin MSN należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
• jeśli u pacjenta występują problemy z nerkami.
• jeśli u pacjenta występują problemy z wątrobą.
• jeśli u pacjenta w przeszłości występowały powtarzające się lub niewyjaśnione bóle mięśni lub
problemy z mięśniami lub podobne problemy u osób spokrewnionych lub problemy z mięśniami
podczas przyjmowania w przeszłości innych leków zmniejszających stężenie cholesterolu. W
przypadku niewyjaśnionych bólów mięśni zwłaszcza, gdy towarzyszy im złe samopoczucie lub
gorączka, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Należy również powiedzieć
lekarzowi lub farmaceucie o stałym osłabieniu mięśni.
• jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła wysypka skórna o ciężkim nasileniu lub łuszczenie się
skóry, pęcherze i (lub) owrzodzenia w jamie ustnej po przyjęciu leku Rosuvastatin MSN lub
innych leków podobnych.
• jeśli u pacjenta występuje lub występowała miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie
mięśni, w tym w niektórych przypadkach mięśni biorących udział w oddychaniu) lub miastenia
oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oczu), ponieważ statyny mogą czasami nasilać
objawy choroby lub prowadzić do wystąpienia miastenii (patrz punkt 4).
• jeśli pacjent regularnie spożywa duże ilości alkoholu.
• jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności tarczycy.
• jeśli pacjent przyjmuje inne leki zwane fibratami, zmniejszające stężenie cholesterolu. Należy
dokładnie zapoznać się z treścią ulotki, również w przypadku przyjmowania w przeszłości
innych leków zmniejszających stężenie cholesterolu.
• jeśli pacjent przyjmuje leki stosowane w zakażeniu wirusem HIV, np. rytonawir z lopinawirem
i (lub) atazanawirem (patrz punkt ,,Lek Rosuvastatin MSN a inne leki”).
• jeśli pacjent przyjmuje lub przyjmował w ciągu ostatnich 7 dni lek o nazwie kwas fusydynowy
(lek stosowany w zakażeniach bakteryjnych) doustnie lub we wstrzyknięciu. Stosowanie kwasu
fusydynowego z lekiem Rosuvastatin MSN może prowadzić do poważnych problemów z
mięśniami (rabdomiolizy), patrz także „Lek Rosuvastatin MSN a inne leki”.
• pacjentów w wieku powyżej 70 lat (ponieważ lekarz ustali właściwą dla pacjenta dawkę
początkową leku Rosuvastatin MSN).
• pacjentów z ciężką niewydolnością oddechową.
• pacjentów pochodzenia azjatyckiego (japońskiego, chińskiego, filipińskiego, wietnamskiego,
koreańskiego i hinduskiego). Lekarz dobierze odpowiednią dla pacjenta dawkę początkową leku
Rosuvastatin MSN.

Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta (lub w przypadku wątpliwości):
• Nie należy przyjmować leku Rosuvastatin MSN w dawce 40 mg (największa dawka) i należy
skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą przed przyjęciem jakiejkolwiek dawki leku
Rosuvastatin MSN.

W związku ze stosowaniem leku Rosuvastatin MSN notowano występowanie ciężkich reakcji
skórnych, w tym zespół Stevensa-Johnsona i reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi
(DRESS). Jeśli wystąpi którykolwiek z objawów opisanych w punkcie 4, należy przerwać stosowanie
leku Rosuvastatin MSN i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

U niewielkiej liczby pacjentów przyjmowanie statyn może wpływać na czynność wątroby. Działanie
to można oznaczyć za pomocą prostego badania krwi sprawdzającego czy aktywność enzymów
wątrobowych uległa zwiększeniu. Dlatego też lekarz zwykle zaleci wykonanie badań krwi (badanie
aktywności enzymów wątrobowych) przed rozpoczęciem oraz w czasie leczenia lekiem Rosuvastatin

MSN.

Podczas przyjmowania tego leku lekarz będzie uważnie monitorował pacjentów z cukrzycą oraz
pacjentów z grupy ryzyka wystąpienia cukrzycy. Pacjenci należący do grupy ryzyka rozwoju cukrzycy
to pacjenci, u których występuje wysokie stężenie cukru i tłuszczy we krwi, pacjenci z nadwagą oraz
pacjenci z wysokim ciśnieniem krwi.

Dzieci i młodzież
• Pacjenci w wieku poniżej 6 lat: leku Rosuvastatin MSN nie należy stosować u dzieci w wieku
poniżej 6 lat.
• Pacjenci w wieku poniżej 18 lat: lek Rosuvastatin MSN 40 mg nie jest odpowiedni do
stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Lek Rosuvastatin MSN a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Należy poinformować lekarza prowadzącego, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych
leków:
• cyklosporynę (stosowaną na przykład po przeszczepach narządów),
• warfarynę, tikagrelor lub klopidogrel (lub jakikolwiek inny lek stosowany do rozrzedzania
krwi),
• fibraty (takie jak gemfibrozyl, fenofibrat) lub inne leki zmniejszające stężenie cholesterolu (np.
ezetymib),
• leki stosowane w niestrawności (stosowane w celu zobojętnienia kwasu w żołądku),
• erytromycyna (antybiotyk), kwas fusydynowy (antybiotyk – patrz także „Ostrzeżenia i środki
ostrożności” oraz poniżej),
• doustny środek antykoncepcyjny (pigułka),
• regorafenib (stosowany w leczeniu raka),
• darolutamid (stosowany w leczeniu raka),
• kampatynib (stosowany w leczeniu raka),
• hormonalną terapię zastępczą,
• fostamatinib (stosowany w leczeniu obniżonej liczby płytek krwi),
• febuksostat (stosowany w leczeniu i zapobieganiu wysokich stężeń kwasu moczowego we
krwi),
• teryflunomid (stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego),
• którykolwiek z następujących leków stosowanych w leczeniu zakażeń wirusowych, w tym
zakażenia wirusem HIV lub wirusowego zapalenia wątroby typu C, podawanego pojedynczo
lub w skojarzeniu (patrz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”): rytonawir, lopinawir, atazanawir,
sofosbuwir, woksylaprewir, ombitaswir, parytaprewir, dasabuwir, welpataswir, grazoprewir,
elbaswir, glekaprewir, pibrentaswir,
• roksadustat (stosowany w leczeniu niedokrwistości u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek),
• tafamidis (stosowany w leczeniu choroby zwanej amyloidozą transtyretynową).

Lek Rosuvastatin MSN może zmieniać działanie tych leków lub powyższe leki mogą zmieniać
działanie leku Rosuvastatin MSN.

Jeśli konieczne jest przyjmowanie doustnego kwasu fusydynowego w celu leczenia zakażenia
bakteryjnego, należy tymczasowo zaprzestać stosowania tego leku. Lekarz poinformuje pacjenta,
kiedy można bezpiecznie rozpocząć ponowne stosowanie leku Rosuvastatin MSN. Przyjmowanie leku
Rosuvastatin MSN z kwasem fusydynowym rzadko może prowadzić do osłabienia, tkliwości lub bólu
mięśni (rabdomiolizy). Patrz więcej informacji na temat rabdomiolizy w punkcie 4.

Ciąża i karmienie piersią

Nie należy przyjmować leku Rosuvastatin MSN w ciąży lub podczas karmienia piersią. Jeśli pacjentka
zajdzie w ciążę w czasie przyjmowania leku Rosuvastatin MSN, powinna natychmiast zaprzestać
przyjmowania tego leku i skontaktować się z lekarzem. Kobiety w wieku rozrodczym powinny
stosować skuteczne metody zapobiegania ciąży podczas przyjmowania leku Rosuvastatin MSN.

Należy poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
U większości pacjentów lek Rosuvastatin MSN nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów lub
obsługiwania maszyn. Jednak u niektórych pacjentów mogą wystąpić zawroty głowy podczas
stosowania leku Rosuvastatin MSN. W razie wystąpienia zawrotów głowy należy skontaktować się
z lekarzem przed podejmowaniem prób prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Lek Rosuvastatin MSN zawiera laktozę
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Pełna lista składników znajduje się w punkcie: „Zawartość opakowania i inne informacje”.

### 3. Jak stosować lek Rosuvastatin MSN?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

Zazwyczaj stosowane dawki u dorosłych pacjentów

Stosowanie leku Rosuvastatin MSN w celu zmniejszenia wysokiego stężenia cholesterolu:

Dawka początkowa
Leczenie lekiem Rosuvastatin MSN należy rozpocząć od dawki 5 mg lub 10 mg, nawet w przypadku
przyjmowania przez pacjenta w przeszłości innych statyn w większych dawkach. Dawka początkowa
zależy od:
• stężenia cholesterolu,
• stopnia ryzyka wystąpienia zawału serca lub udaru,
• obecności czynnika, który może sprzyjać wystąpieniu działań niepożądanych.

Należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą w celu ustalenia odpowiedniej dawki
początkowej.

Lekarz może przepisać najmniejszą dawkę (5 mg), jeśli:
• pacjent jest pochodzenia azjatyckiego(japońskiego, chińskiego, filipińskiego, wietnamskiego,
koreańskiego i hinduskiego),
• pacjent jest w wieku powyżej 70 lat,
• występują problemy z nerkami o umiarkowanym nasileniu,
• występuje ryzyko bólu mięśni i problemów z mięśniami (miopatia).

Zwiększenie dawki i maksymalna dawka dobowa
W celu osiągnięcia prawidłowego stężenia cholesterolu lekarz może zdecydować o stopniowym
zwiększaniu dawki, aż do takiej dawki leku Rosuvastatin MSN, która będzie odpowiednia dla
pacjenta. Jeśli rozpoczęto stosowanie dawki 5 mg, lekarz może podjąć decyzję o jej zwiększeniu do 10
mg, następnie 20 mg, a następnie 40 mg, jeśli jest to konieczne.

Jeśli pacjent rozpoczął leczenie od dawki 10 mg, lekarz może podjąć decyzję o zwiększeniu dawki do
20 mg, a następnie o ile to konieczne, do 40 mg. Między każdą zmianą dawki będzie przerwa

wynosząca cztery tygodnie.

Maksymalna dawka dobowa leku Rosuvastatin MSN wynosi 40 mg. Dotyczy to wyłącznie pacjentów
z wysokim stężeniem cholesterolu i wysokim ryzykiem zawału serca lub udaru mózgu, u których
stężenie cholesterolu nie jest wystarczająco obniżone po dawce 20 mg.

Stosowanie leku Rosuvastatin MSN w celu zmniejszenia ryzyka zawału serca, udaru lub
wystąpienia innych podobnych problemów zdrowotnych:
Zalecana dawka początkowa to 20 mg na dobę. Jednakże lekarz może zdecydować o zmniejszeniu
dawki, jeśli u pacjenta występują jakiekolwiek wspomniane powyżej czynniki.

Stosowanie u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat
Zakres dawek stosowanych u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat wynosi od 5 do 20 mg raz na
dobę. Zazwyczaj stosowana dawka początkowa to 5 mg na dobę. Lekarz może stopniowo zwiększać
dawkę, aż do osiągnięcia dawki odpowiedniej dla danego pacjenta. Maksymalna dawka dobowa leku
Rosuvastatin MSN to 10 mg lub 20 mg u dzieci w wieku od 6 do 17 lat w zależności od stanu zdrowia
pacjenta. Dawkę należy przyjmować raz na dobę. Leku Rosuvastatin MSN 40 mg nie należy stosować
u dzieci.

Sposób przyjmowania tabletek
Tabletkę należy połykać w całości, popijając wodą.

Lek Rosuvastatin MSN należy przyjmować raz na dobę. Lek Rosuvastatin MSN można
przyjmować o dowolnej porze dnia, z posiłkiem lub bez posiłku.
W celu łatwiejszego zapamiętania o przyjmowaniu leku, należy go przyjmować o tej samej porze
każdego dnia.

Regularne kontrole lekarskie sprawdzające stężenie cholesterolu
Istotne jest regularne zgłaszanie się na kontrolę lekarską w celu sprawdzenia, czy stężenie cholesterolu
utrzymuje się na odpowiednim poziomie.

Lekarz może zwiększyć dawkę leku Rosuvastatin MSN do dawki odpowiedniej dla danego pacjenta.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Rosuvastatin MSN
Należy skontaktować się z lekarzem lub najbliższym szpitalem.
Jeśli pacjent udaje się do szpitala lub jest leczony z powodu innych chorób, należy poinformować
personel medyczny o przyjmowaniu leku Rosuvastatin MSN.

Pominięcie przyjęcia leku Rosuvastatin MSN
W razie pominięcia przyjęcia dawki, kolejną dawkę należy przyjąć o zwykłej porze. Nie należy
stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Rosuvastatin MSN
Przed przerwaniem stosowania leku Rosuvastatin MSN, należy skontaktować się z lekarzem.
Przerwanie stosowania leku Rosuvastatin MSN może spowodować ponowne zwiększenie stężenia
cholesterolu.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Ważne jest, aby pacjent wiedział, jakie działania niepożądane leku mogą wystąpić.
Działania niepożądane są na ogół łagodne i krótkotrwałe.

Jeżeli wystąpi którekolwiek z następujących działań niepożądanych, należy przerwać stosowanie
leku Rosuvastatin MSN i natychmiast skontaktować się z lekarzem:
• Problemy z oddychaniem, z lub bez obrzęku twarzy, ust, języka i (lub) gardła,
• Obrzęk twarzy, ust, języka i (lub) gardła, który może powodować trudności w połykaniu,
• Silny świąd skóry (z grudkami).
• Zaczerwienione płaskie, tarczowate lub okrągłe plamy na tułowiu, często z pęcherzami w
środku, łuszczenie się skóry, owrzodzenia w jamie ustnej, gardle, nosie, na narządach płciowych
i w obrębie oczu. Występowanie tego typu groźnych wysypek skórnych mogą poprzedzać
gorączka i objawy grypopodobne (zespół Stevensa-Johnsona).
• Rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół DRESS lub
zespół nadwrażliwości na lek).

Należy również przerwać stosowanie leku Rosuvastatin MSN i natychmiast skontaktować się
z lekarzem:
• Jeśli wystąpi nietypowy ból mięśni lub problemy z mięśniami utrzymujące się dłużej niż
można się tego spodziewać. Objawy dotyczące mięśni częściej występują u dzieci i młodzieży
niż u dorosłych. Tak jak w przypadku innych statyn działania niepożądane dotyczące mięśni
występują u niewielkiej liczby pacjentów i rzadko mogą rozwinąć się w potencjalnie
zagrażające życiu uszkodzenie mięśni zwane rabdomiolizą.
• Jeśli u pacjenta wystąpiło zerwanie mięśni.
• Jeśli u pacjenta wystąpił zespół toczniopodobny (w tym wysypka, zaburzenia czynności
stawów i wpływ na komórki krwi).

Często występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć od 1 na 10 do 1 na 100 pacjentów):
• Ból głowy, ból brzucha, zaparcia, nudności, bóle mięśni, osłabienie, zawroty głowy.
• Zwiększenie ilości białka w moczu - zazwyczaj ustępuje samoistnie bez konieczności
odstawienia leku Rosuvastatin MSN (tylko w przypadku dawki 40 mg).
• Cukrzyca. Prawdopodobieństwo wystąpienia cukrzycy jest większe, jeśli pacjent ma wysokie
stężenie cukru i tłuszczu we krwi, ma nadwagę i wysokie ciśnienie krwi. Lekarz prowadzący
będzie monitorował pacjenta podczas przyjmowania tego leku.

Niezbyt często występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć od 1 na 100 do 1 na 1 000
pacjentów):
• Wysypka, świąd lub inne reakcje skórne.
• Zwiększenie ilości białka w moczu - zazwyczaj ustępuje samoistnie bez konieczności
odstawienia leku Rosuvastatin MSN (tylko w przypadku dawek 5 mg, 10 mg i 20 mg).

Rzadko występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć od 1 na 1 000 do 1 na 10 000
pacjentów):
• Ciężka reakcja alergiczna, w tym obrzęk twarzy, ust, języka i (lub) gardła, który może
powodować trudności w połykaniu i oddychaniu, silny świąd skóry (z grudkami). W razie
wystąpienia reakcji alergicznej należy przerwać stosowanie leku Rosuvastatin MSN i
natychmiast skontaktować się z lekarzem.
• Uszkodzenie mięśni u dorosłych. W razie wystąpienia nietypowego bólu mięśni lub problemów
z mięśniami utrzymującymi dłużej niż można spodziewać, należy przerwać stosowanie leku
Rosuvastatin MSN i natychmiast skontaktować się z lekarzem.
• Silny ból brzucha (zapalenie trzustki).
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi.
• Większa niż zwykle skłonność do krwawienia lub powstawania siniaków z powodu niskiego
poziomu płytek krwi.
• Zespół choroby podobnej do tocznia (w tym wysypka, zaburzenia czynności stawów i wpływ na

komórki krwi).

Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć mniej niż 1 na 10 000
pacjentów):
• Żółtaczka (zażółcenie skóry i oczu), zapalenie wątroby, śladowe ilości krwi w moczu,
uszkodzenie nerwów kończyn dolnych i górnych (zdrętwienie), ból stawów, utrata pamięci,
ginekomastia (powiększenie piersi u mężczyzn).

Działania niepożądane o nieznanej częstości mogą obejmować:
• Biegunkę (luźne stolce), kaszel, skrócony oddech (duszność), obrzęk, zaburzenia snu, w tym
bezsenność i koszmary senne, zaburzenia funkcji seksualnych, depresja, problemy z
oddychaniem, w tym uporczywy kaszel i (lub) skrócony oddech lub gorączka, uszkodzenie
ścięgien, stałe osłabienie mięśni.
• Miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie mięśni, w tym w niektórych przypadkach
mięśni biorących udział w oddychaniu).
• Miastenia oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oka).
Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli u pacjenta występuje osłabienie rąk lub nóg, nasilające się po
okresach aktywności, podwójne widzenie lub opadanie powiek, trudności z połykaniem lub duszności.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21
309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

### 5. Jak przechowywać lek Rosuvastatin MSN?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku, butelce i blistrze
po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania leku.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Rosuvastatin MSN
Substancją czynną leku jest rozuwastatyna. Jedna tabletka powlekana zawiera 5 mg, 10 mg, 20 mg lub
40 mg rozuwastatyny (Rosuvastatinum) (w postaci rozuwastatyny wapniowej).

Pozostałe składniki to: celuloza mikrokrystaliczna (E 460), krospowidon typ B, skrobia żelowana,
kukurydziana, meglumina, mannitol, magnezu stearynian.
Otoczka tabletki Opadry II 32K580000 White: hypromeloza 15 mPas, laktoza jednowodna, tytanu

dwutlenek (E 171), triacetyna.

Jak wygląda lek Rosuvastatin MSN i co zawiera opakowanie
• Lek Rosuvastatin MSN, 5 mg to białe lub prawie białe, obustronnie wypukłe, okrągłe tabletki
powlekane, o średnicy 7 mm i grubości 4 mm (w przybliżeniu), z wytłoczonym napisem „R5”
na jednej stronie i gładkie po drugiej stronie.
• Lek Rosuvastatin MSN, 10 mg to białe lub prawie białe, obustronnie wypukłe, okrągłe tabletki
powlekane, o średnicy 7 mm i grubości 4 mm (w przybliżeniu), z wytłoczonym napisem „R10”
na jednej stronie i gładkie po drugiej stronie.
• Lek Rosuvastatin MSN, 20 mg to białe lub prawie białe, obustronnie wypukłe, okrągłe tabletki
powlekane, o średnicy 9 mm i grubości 5 mm (w przybliżeniu), z wytłoczonym napisem „R20”
na jednej stronie i gładkie po drugiej stronie.
• Lek Rosuvastatin MSN, 40 mg to białe lub prawie białe, obustronnie wypukłe, owalne tabletki
powlekane, o długości 12 mm, szerokości 7 mm i grubości 5 mm (w przybliżeniu), z
wytłoczonym napisem „R” na jednej stronie i „40” po drugiej stronie.

Tabletki pakowane są w blistry z folii Aluminium/Aluminium umieszczone w tekturowym pudełku
oraz w pojemniki HDPE ze środkiem pochłaniającym wilgoć (1 g), z wieczkiem z PP
zabezpieczającym przed dostępem dzieci z uszczelnieniem, w tekturowym pudełku.

Wielkości opakowań:
Blistry: 7, 14, 15, 20, 28, 30, 42, 50, 56, 60, 84, 90, 98 lub 100 tabletek.
Pojemniki HDPE: 30 tabletek (dla mocy 40 mg) lub 90 tabletek (dla mocy 5 mg, 10 mg, 20 mg).

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca/importer

Podmiot odpowiedzialny:
Vivanta Generics s.r.o.
Třtinová 260/1, Čakovice
196 00 Praga 9
Republika Czeska
tel.: (+48) 699 711 147

Importer:
Pharmadox Healthcare Ltd.
KW20A, Kordin Industrial Park
Paola, PLA 3000
Malta

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Holandia: Rosuvastatin MSN 5 mg/10 mg/20 mg/40 mg filmomhulde tabletten
Republika Czeska: Corvapro Neo
Słowacja: Provacor
Polska: Rosuvastatin MSN
Rumunia: Rosuvastatină MSN 5 mg comprimate filmate
Rosuvastatină MSN 10 mg comprimate filmate
Rosuvastatină MSN 20 mg comprimate filmate
Rosuvastatină MSN 40 mg comprimate filmate
Węgry: Rosuvastatin MSN 5 mg/10 mg/20 mg/40 mg

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 06/2024

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Rosuvastatin MSN, 5 mg, tabletki powlekane
Rosuvastatin MSN, 10 mg, tabletki powlekane
Rosuvastatin MSN, 20 mg, tabletki powlekane
Rosuvastatin MSN, 40 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

5 mg: każda tabletka zawiera 5 mg rozuwastatyny (w postaci rozuwastatyny wapniowej).
10 mg: każda tabletka zawiera 10 mg rozuwastatyny (w postaci rozuwastatyny wapniowej).
20 mg: każda tabletka zawiera 20 mg rozuwastatyny (w postaci rozuwastatyny wapniowej).
40 mg: każda tabletka zawiera 40 mg rozuwastatyny (w postaci rozuwastatyny wapniowej).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:
5 mg i 10 mg: każda tabletka zawiera 1,26 mg laktozy jednowodnej.
20 mg i 40 mg: każda tabletka zawiera 2,52 mg laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana.

5 mg: Białe lub prawie białe, obustronnie wypukłe, okrągłe tabletki powlekane, o średnicy 7 mm
i grubości 4 mm (w przybliżeniu), z wytłoczonym napisem „R5” na jednej stronie i gładkie po drugiej
stronie.

10 mg: Białe lub prawie białe, obustronnie wypukłe, okrągłe tabletki powlekane, o średnicy 7 mm
i grubości 4 mm (w przybliżeniu), z wytłoczonym napisem „R10” na jednej stronie i gładkie po
drugiej stronie.

20 mg: Białe lub prawie białe, obustronnie wypukłe, okrągłe tabletki powlekane, o średnicy 9 mm
i grubości 5 mm (w przybliżeniu), z wytłoczonym napisem „R20” na jednej stronie i gładkie po
drugiej stronie.

40 mg: Białe lub prawie białe, obustronnie wypukłe, owalne tabletki powlekane, o długości 12 mm,
szerokości 7 mm i grubości 5 mm (w przybliżeniu), z wytłoczonym napisem „R” na jednej stronie
i „40” po drugiej stronie.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Leczenie hipercholesterolemii
Pierwotna hipercholesterolemia u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku 6 lat lub starszych (typu IIa,
w tym rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia) lub mieszana dyslipidemia (typu IIb) -
wspomagająco z dietą, gdy stosowanie diety i innych niefarmakologicznych sposobów leczenia (np.
ćwiczenia fizyczne, zmniejszenie wagi ciała) jest niewystarczające.

Dorośli, młodzież i dzieci w wieku 6 lat i starsze z rodzinną homozygotyczną hipercholesterolemią –
wspomagająco do diety i innych sposobów leczenia powodujących zmniejszenie stężenia lipidów (np.
afereza LDL) lub, jeśli te sposoby leczenia są nieskuteczne.

Zapobieganie zdarzeniom sercowo-naczyniowym
Zapobieganie poważnym zdarzeniom sercowo-naczyniowym u pacjentów, u których ryzyko
pierwszego zdarzenia sercowo-naczyniowego oceniane jest jako duże (patrz punkt 5.1), wspomagająco
wraz z działaniami mającymi na celu zmniejszenie innych czynników ryzyka.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Przed rozpoczęciem leczenia pacjent powinien stosować standardową dietę mającą na celu
zmniejszenie stężenia cholesterolu; stosowanie diety powinno być kontynuowane w trakcie leczenia.
Dawkę należy ustalać indywidualnie, zgodnie z obowiązującymi zaleceniami zależnie od celu terapii
oraz reakcji pacjenta na leczenie.

Produkt leczniczy Rosuvastatin MSN może być przyjmowany o każdej porze dnia, niezależnie od
posiłków.

Leczenie hipercholesterolemii
Zalecana dawka początkowa to 5 lub 10 mg, doustnie, raz na dobę, zarówno u pacjentów, którzy nie
byli wcześniej leczeni innymi lekami z grupy statyn, jak również u pacjentów leczonych innymi
inhibitorami reduktazy HMG-CoA. W trakcie ustalania dawki początkowej należy wziąć pod uwagę
stężenie cholesterolu u każdego pacjenta i czynniki ryzyka wystąpienia chorób sercowonaczyniowych, jak również ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (patrz poniżej). Jeśli jest to
konieczne, po 4 tygodniach leczenia można zwiększyć dawkę (patrz punkt 5.1). Z powodu
zwiększonej częstości występowania działań niepożądanych po podaniu dawki 40 mg w porównaniu
ze stosowaniem mniejszych dawek (patrz punkt 4.8), zwiększenie do dawki maksymalnej 40 mg,
można rozważyć jedynie u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią, należących do grupy wysokiego
ryzyka wystąpienia chorób sercowo-naczyniowych (w szczególności u pacjentów z rodzinną
hipercholesterolemią), u których nie uzyskano spodziewanego celu terapii po zastosowaniu dawki 20
mg oraz pozostających pod regularną kontrolą lekarską (patrz punkt 4.4). Zaleca się, aby
wprowadzanie dawki 40 mg odbywało się pod kontrolą lekarza specjalisty.

Zapobieganie zdarzeniom sercowo-naczyniowym
W badaniach nad zmniejszeniem ryzyka wystąpienia zdarzeń sercowo-naczyniowych stosowano
dawkę 20 mg na dobę (patrz punkt 5.1).

Dzieci i młodzież
Stosowanie produktu leczniczego u dzieci i młodzieży powinno być prowadzone tylko przez lekarza
specjalistę.

Dzieci i młodzież w wieku od 6 do 17 lat (faza II-V wg skali Tannera).

Heterozygotyczna rodzinna hipercholesterolemia.
U dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną zwykle stosowana dawka
początkowa to 5 mg na dobę.

• U dzieci w wieku od 6 do 9 lat z heterozygotyczną rodzinną hipercholesterolemią zwykły zakres
dawek wynosi 5-10 mg doustnie raz na dobę. Bezpieczeństwo i skuteczność dawek większych
niż 10 mg nie były badane w tej populacji.

• U dzieci w wieku od 10 do 17 lat z heterozygotyczną rodzinną hipercholesterolemią zwykły
zakres dawek wynosi 5-20 mg doustnie raz na dobę. Bezpieczeństwo i skuteczność dawek

większych niż 20 mg nie były badane w tej populacji.

Zwiększanie dawki powinno odbywać się na podstawie indywidualnej reakcji i tolerancji leczenia
dzieci i młodzieży, zgodnie z zaleceniami i rekomendacjami dotyczącymi leczenia dzieci i młodzieży
(patrz punkt 4.4). Przed rozpoczęciem leczenia rozuwastatyną u dzieci i młodzieży należy zastosować
standardową dietę zmniejszającą stężenie cholesterolu; stosowanie diety powinno być kontynuowane
podczas leczenia rozuwastatyną.

Homozygotyczna rodzinna hipercholesterolemia
U dzieci w wieku od 6 do 17 lat z homozygotyczną rodzinną hipercholesterolemią zalecana
maksymalna dawka wynosi 20 mg raz na dobę.

Zaleca się stosowanie początkowej dawki od 5 do 10 mg raz na dobę w zależności od wieku, masy
ciała i wcześniej stosowanych statyn. Zwiększanie dawki do maksymalnej dawki 20 mg raz na dobę
powinno być prowadzone zgodnie z indywidualną reakcją i tolerancją na lek u dzieci i młodzieży,
zgodnie z zaleceniami dotyczącymi leczenia dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.4). U dzieci i młodzieży
należy zastosować standardową dietę obniżającą stężenie cholesterolu przed rozpoczęciem leczenia
rozuwastatyną; dieta ta powinna być kontynuowana podczas leczenia rozuwastatyną.

Dane dotyczące stosowania dawek innych niż 20 mg w tej populacji są ograniczone.

Tabletki 40 mg nie są odpowiednie do stosowania u dzieci i młodzieży.

Dzieci w wieku poniżej 6 lat
Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania rozuwastatyny u dzieci w wieku poniżej 6 lat.
Produkt leczniczy Rosuvastatin MSN nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 6 lat.

Pacjenci w podeszłym wieku
Zalecana dawka początkowa u pacjentów w wieku powyżej 70 lat wynosi 5 mg (patrz punkt 4.4). Nie
ma konieczności zmiany dawki ze względu na wiek pacjentów.

Pacjenci z niewydolnością nerek
Nie ma konieczności zmiany dawki u pacjentów z niewielkimi do umiarkowanych zaburzeniami
czynności nerek. Zalecana dawka początkowa u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności
nerek (klirens kreatyniny < 60 mL/min) wynosi 5 mg. Stosowanie dawek 40 mg jest przeciwwskazane
u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Stosowanie produktu leczniczego
Rosuvastatin MSN w jakiejkolwiek dawce jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami
czynności nerek (patrz punkty 4.3 i 5.2).

Pacjenci z niewydolnością wątroby
Nie stwierdzono zwiększenia ekspozycji ustrojowej na rozuwastatynę u pacjentów z 7 punktami lub
mniejszą liczbą punktów w skali Child-Pugh. Jednakże u pacjentów z 8 lub 9 punktami w skali ChildPugh obserwowano zwiększenie ekspozycji ustrojowej na rozuwastatynę (patrz punkt 5.2). U tych
pacjentów należy rozważyć ocenę czynności nerek (patrz punkt 4.4). Nie ma danych dotyczących
stosowania produktu leczniczego u pacjentów z grupy powyżej 9 punktów w skali Child-Pugh.
Rozuwastatyna jest przeciwwskazana u pacjentów z czynną chorobą wątroby (patrz punkt 4.3).

Rasa
U pacjentów rasy azjatyckiej obserwowano zwiększoną ekspozycję ogólnoustrojową na rozuwastatynę
(patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2). U pacjentów pochodzących z Azji zalecana dawka początkowa wynosi
5 mg. U tych pacjentów stosowanie dawek 40 mg jest przeciwwskazane.

Polimorfizm genetyczny
Wykazano, że genotypy SLCO1B1 (OATP1B1) c.521CC i ABCG2 (BCRP) c.421AA są powiązane ze
zwiększoną ekspozycją na rozuwastatynę. U pacjentów, u których wiadomo, że mają genotyp c.521CC

lub c.421AA, zaleca się połowę zwykle zalecanej dawki i maksymalną dawkę raz na dobę wynoszącą
20 mg tabletek rozuwastatyny (patrz punkty 4.4, 4.5 i 5.2).

Dawkowanie u pacjentów z czynnikami sprzyjającymi miopatii
U pacjentów z czynnikami sprzyjającymi miopatii leczenie należy rozpoczynać od dawki 5 mg (patrz
punkt 4.4).
Stosowanie dawki 40 mg jest przeciwwskazane u niektórych pacjentów z tej grupy (patrz punkt 4.3).

Terapia skojarzona
Rozuwastatyna jest substratem różnych białek transportujących (na przykład OATP1B1 i BCRP).
Ryzyko miopatii (w tym rabdomiolizy) zwiększa się, gdy rozuwastatynę podaje się jednocześnie
z niektórymi produktami leczniczymi, które mogą zwiększać stężenie rozuwastatyny w osoczu w
wyniku interakcji z tymi białkami transportowymi (np. cyklosporyna i niektóre inhibitory proteazy, w
tym połączenia rytonawiru z atazanawirem, lopinawirem i (lub) typranawirem, patrz punkty 4.4 i 4.5).
Jeśli to możliwe, należy rozważyć zastosowanie alternatywnych leków oraz, w razie konieczności,
rozważyć czasowe przerwanie leczenia rozuwastatyną. W sytuacjach, gdy jednoczesne stosowanie
tych produktów leczniczych z rozuwastatyną jest konieczne, należy dokładnie rozważyć korzyści i
ryzyko jednoczesnego leczenia i dostosowania dawki rozuwastatyny (patrz punkt 4.5).

#### 4.3 Przeciwwskazania

Rozuwastatyna jest przeciwwskazana:
• u pacjentów z nadwrażliwością na rozuwastatynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1.
• u pacjentów z czynną chorobą wątroby, w tym niewyjaśnione, utrzymujące się zwiększenie
aktywności aminotransferaz w surowicy oraz wszelkie zwiększenie aktywności aminotransferaz
w surowicy przekraczające 3-krotność górnej granicy normy (GGN),
• u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 mL/min),
• u pacjentów z miopatią,
• u pacjentów otrzymujących jednocześnie skojarzenie sofosbuwiru/welpataswiru/
woksylaprewiru (patrz punkt 4.5).
• u pacjentów jednocześnie leczonych cyklosporyną,
• w okresie ciąży, karmienia piersią i u pacjentek w wieku rozrodczym nie stosujących
skutecznych metod zapobiegania ciąży.

Stosowanie produktu leczniczego w dawce 40 mg jest przeciwwskazane u pacjentów z czynnikami
predysponującymi do występowania miopatii lub rabdomiolizy. Należą do nich:
• umiarkowana niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 60 mL/min),
• niedoczynność tarczycy,
• genetycznie uwarunkowane choroby mięśni u pacjenta lub członków jego rodziny,
• wystąpienie objawów uszkodzenia mięśni po zastosowaniu innego inhibitora reduktazy HMG
CoA lub leku z grupy fibratów,
• nadużywanie alkoholu,
• sytuacje, w których może dojść do zwiększenia stężenia produktu leczniczego w osoczu,
• rasa azjatycka,
• jednoczesne stosowanie leków z grupy fibratów.
(Patrz punkty 4.4, 4.5 i 5.2)

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Wpływ na nerki
U pacjentów leczonych dużymi dawkami rozuwastatyny, zwłaszcza dawką 40 mg, stwierdzano
w większości przypadków sporadyczne lub przemijające występowanie białkomoczu, głównie
pochodzenia kanalikowego, wykrywanego testem paskowym. Nie stwierdzono, aby występowanie

białkomoczu poprzedzało wystąpienie ostrej lub postępującej choroby nerek (patrz punkt 4.8). Odsetek
zgłaszanych ciężkich działań niepożądanych ze strony nerek po wprowadzeniu leku do obrotu był
wyższy u pacjentów przyjmujących lek w dawce 40 mg. U pacjentów leczonych dawką 40 mg należy
rozważyć kontrolę czynności nerek podczas rutynowych wizyt lekarskich.

Wpływ na mięśnie szkieletowe
U pacjentów leczonych wszystkimi dawkami rozuwastatyny, zwłaszcza dawkami powyżej 20 mg,
stwierdzano występowanie działania na mięśnie szkieletowe, np. bólów mięśni, miopatii oraz rzadko
rabdomiolizy. Zgłaszano bardzo rzadko przypadki rabdomiolizy przy jednoczesnym stosowaniu
ezetymibu z inhibitorami reduktazy HMG-CoA. W przypadku jednoczesnego stosowania obu leków
nie można wykluczyć występowania interakcji farmakodynamicznej (patrz punkt 4.5) i należy
zachować ostrożność. Podobnie jak w przypadku pozostałych inhibitorów reduktazy HMG-CoA,
odsetek zgłaszanych przypadków rabdomiolizy, związanych ze stosowaniem produktu leczniczego
Rosuvastatin MSN po wprowadzeniu leku do obrotu był większy w przypadku pacjentów
przyjmujących lek w dawce 40 mg.

Pomiar aktywności kinazy kreatynowej
Nie należy badać aktywności kinazy kreatynowej (CK) po wytężonym wysiłku fizycznym lub kiedy
występują inne możliwe przyczyny zwiększenia aktywności CK, co może prowadzić do
nieprawidłowej interpretacji wyniku badania. Jeśli przed rozpoczęciem leczenia aktywność kinazy
kreatynowej była znacznie zwiększona (> 5 x GGN), należy po 5-7 dniach wykonać badanie
kontrolne. Nie należy rozpoczynać leczenia, jeśli w badaniu kontrolnym CK > 5 x GGN.

Przed rozpoczęciem leczenia
Rozuwastatynę, tak jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, należy stosować ostrożnie u pacjentów
z czynnikami predysponującymi do wystąpienia miopatii lub rabdomiolizy. Należą do nich:
• niewydolność nerek,
• niedoczynność tarczycy,
• genetycznie uwarunkowane choroby mięśni u pacjenta lub członków jego rodziny,
• wystąpienie objawów uszkodzenia mięśni po zastosowaniu innego inhibitora reduktazy HMG
CoA lub leku z grupy fibratów,
• nadużywanie alkoholu,
• wiek powyżej 70 lat,
• sytuacje, w których może dojść do zwiększenia stężenia produktu leczniczego w osoczu (patrz
punkty 4.2, 4.5 i 5.2),
• jednoczesne stosowanie leków z grupy fibratów.

U tych pacjentów należy rozważyć ryzyko i możliwe korzyści leczenia, a w trakcie leczenia zaleca się
obserwację pacjenta. Jeśli u pacjenta w badaniu wykonanym przed leczeniem stwierdza się znacznie
zwiększoną aktywność kinazy kreatynowej (> 5 x GGN), nie należy rozpoczynać leczenia.

W trakcie leczenia
Należy poinformować pacjenta, aby niezwłocznie powiadomił lekarza, jeśli wystąpią niewyjaśnione
bóle mięśni, osłabienie siły mięśniowej lub skurcze mięśni, szczególnie jeśli towarzyszy im złe
samopoczucie lub gorączka. U tych pacjentów należy wykonać badanie aktywności kinazy
kreatynowej. Jeśli aktywność kinazy kreatynowej jest znacząco zwiększona (> 5 x GGN) lub jeśli
objawy ze strony mięśni są nasilone i powodują dolegliwości podczas codziennych czynności (nawet
wtedy, gdy CK ≤ 5 x GGN), należy przerwać leczenie. Po ustąpieniu objawów klinicznych i
zmniejszeniu aktywności kinazy kreatynowej do wartości prawidłowych można rozważyć ponowne
zastosowanie rozuwastatyny lub innego inhibitora reduktazy HMG-CoA w najmniejszej dawce. Jeśli u
pacjenta nie występują objawy kliniczne, nie jest konieczna rutynowa kontrola aktywności kinazy
kreatynowej. Istnieją bardzo rzadkie doniesienia o martwiczej miopatii zależnej od układu
immunologicznego (ang. immune-mediated necrotising myopathy, IMNM) podczas lub po leczeniu
statynami, w tym rozuwastatyną. IMNM jest klinicznie scharakteryzowany przez proksymalne

osłabienie mięśni i podwyższony poziom kinazy kreatynowej w surowicy, które utrzymują się pomimo
przerwania leczenia statyną.

W kilku przypadkach zaobserwowano, że statyny wywołują miastenię de novo lub nasilają już
występującą miastenię lub miastenię oczną (patrz punkt 4.8). Jeśli nastąpi nasilenie objawów, należy
przerwać stosowanie produktu leczniczego Rosuvastatin MSN. Odnotowano nawroty choroby po
podaniu (ponownym podaniu) tej samej lub innej statyny.

Dane z badań klinicznych niewielkiej liczby pacjentów nie dostarczają dowodów zwiększonego
wpływu rozuwastatyny na mięśnie szkieletowe, jeśli była ona stosowana z innymi lekami. Jednakże u
pacjentów leczonych innymi inhibitorami reduktazy HMG-CoA, pochodnymi kwasu fibrynowego, w
tym gemfibrozylem, cyklosporyną, kwasem nikotynowym, lekami przeciwgrzybiczymi z grupy azoli,
inhibitorami proteazy oraz antybiotykami makrolidowymi stwierdzano zwiększenie częstości
występowania zapalenia mięśni i miopatii. Gemfibrozyl stosowany jednocześnie z niektórymi
inhibitorami reduktazy HMG-CoA zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii. Dlatego nie zaleca się
jednoczesnego stosowania gemfibrozylu z rozuwastatyną. Należy dokładnie rozważyć korzyści
wynikające ze zmiany stężenia lipidów i ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem leków z grupy
fibratów lub niacyny z rozuwastatyną. Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny w dawce 40 mg oraz
leków z grupy fibratów jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.5 i 4.8).

Nie wolno podawać rozuwastatyny jednocześnie z ogólnoustrojowymi postaciami kwasu
fusydynowego lub w ciągu 7 dni po zakończeniu leczenia kwasem fusydynowym. U pacjentów, u
których stosowanie ogólnoustrojowego kwasu fusydynowego jest konieczne, leczenie statyną należy
przerwać w trakcie leczenia kwasem fusydynowym. Zgłaszano przypadki rabdomiolizy (w tym
niektóre przypadki śmiertelne) u pacjentów otrzymujących jednocześnie kwas fusydynowy i statyny
(patrz punkt 4.5). Należy poinformować pacjenta, aby natychmiast skonsultował się z lekarzem, jeśli
wystąpią jakiekolwiek objawy osłabienia, bólu lub tkliwości mięśni. Terapia statynami może być
ponownie wprowadzona 7 dni po ostatniej dawce kwasu fusydynowego. W wyjątkowych
okolicznościach, gdy potrzeba zastosować ogólnoustrojowy kwas fusydynowy przez dłuższy okres
czasu, np. w leczeniu ciężkich zakażeń, konieczność jednoczesnego podawania rozuwastatyny i kwasu
fusydynowego należy rozważać dla każdego pacjenta osobno i pod ścisłym nadzorem lekarza.

Nie należy stosować rozuwastatyny, jeśli u pacjenta występują objawy mogące świadczyć o ostrej,
ciężkiej miopatii, lub w sytuacji predysponującej do wystąpienia wtórnej niewydolności nerek na
skutek rabdomiolizy (np. posocznica, niedociśnienie, rozległy zabieg chirurgiczny, uraz, ciężkie
zaburzenia metaboliczne, wewnątrzwydzielnicze i elektrolitowe lub niekontrolowane drgawki).

Ciężkie skórne reakcje niepożądane
Podczas stosowania rozuwastatyny występowały ciężkie skórne działania niepożądane w tym zespół
Stevensa-Johnsona (ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS) i reakcja polekowa z eozynofilią i objawami
ogólnymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS), mogące zagrażać
życiu lub zakończyć się zgonem. Przepisując lek, należy poinformować pacjenta o przedmiotowych i
podmiotowych objawach ciężkich reakcji skórnych oraz uważnie go obserwować w czasie leczenia.
Jeśli objawy przedmiotowe i podmiotowe wskazują na wystąpienie tych reakcji, należy natychmiast
przerwać stosowanie leku Rosuvastatin MSN i rozważyć alternatywne leczenie.
Jeśli u pacjenta wystąpi ciężka reakcja, taka jak SJS lub DRESS podczas stosowania leku Rosuvastatin
MSN, nie należy nigdy ponownie stosować tego leku u tego pacjenta.

Wpływ na czynność wątroby
Rozuwastatyna, tak jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, powinna być stosowana ostrożnie
u pacjentów nadużywających alkoholu i (lub) pacjentów, u których występuje choroba wątroby
w wywiadzie.

Zaleca się wykonanie badań czynności wątroby przed rozpoczęciem leczenia i 3 miesiące po jego
rozpoczęciu. Należy przerwać leczenie lub zmniejszyć dawkę rozuwastatyny, jeśli aktywność

aminotransferaz w surowicy jest 3-krotnie większa niż górna granica normy. Odsetek zgłaszanych
ciężkich działań niepożądanych ze strony wątroby (głównie w postaci zwiększonej aktywności
aminotransferaz) po wprowadzeniu leku do obrotu był wyższy u pacjentów przyjmujących lek w
dawce 40 mg.

U pacjentów z wtórną hipercholesterolemią spowodowaną niedoczynnością tarczycy lub zespołem
nerczycowym przed rozpoczęciem leczenia rozuwastatyną należy zastosować odpowiednie leczenie
choroby podstawowej.

Rasa
W badaniach farmakokinetyki wykazano zwiększoną ekspozycję na lek u pacjentów rasy azjatyckiej
w porównaniu z pacjentami rasy kaukaskiej (patrz punkty 4.2, 4.3 i 5.2).

Inhibitory proteazy
U pacjentów otrzymujących rozuwastatynę jednocześnie z różnymi inhibitorami proteazy w
skojarzeniu z rytonawirem obserwowano zwiększoną ogólnoustrojową ekspozycję na rozuwastatynę.
Należy rozważyć zarówno obniżenie stężenia lipidów poprzez zastosowanie rozuwastatyny u
pacjentów zakażonych HIV otrzymujących inhibitory proteazy, jak i zwiększenie stężenia
rozuwastatyny w osoczu podczas rozpoczynania i zwiększania dawek rozuwastatyny u pacjentów
leczonych inhibitorami proteazy. Jednoczesne stosowanie z inhibitorami proteazy nie jest zalecane,
chyba że dostosowano dawkę rozuwastatyny (patrz punkt 4.2 i 4.5).

Nietolerancja laktozy
Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją galaktozy, brakiem
laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego leku.

Śródmiąższowe zapalenie płuc
Zgłaszane były pojedyncze przypadki śródmiąższowego zapalenia płuc związanego ze stosowaniem
niektórych statyn, zwłaszcza podczas długotrwałej terapii (patrz punkt 4.8). Do objawów można
zaliczyć duszność, nieproduktywny kaszel i pogorszenie ogólnego stanu zdrowia (zmęczenie,
zmniejszenie masy ciała oraz gorączkę). Jeśli istnieje podejrzenie, że u pacjenta rozwinęło się
śródmiąższowe zapalenie płuc, należy przerwać leczenie statynami.

Cukrzyca
Niektóre wyniki badań sugerują, że statyny jako grupa leków, zwiększają stężenie glukozy we krwi
i u niektórych pacjentów, z grupy wysokiego ryzyka wystąpienia cukrzycy w przyszłości, mogą
powodować hiperglikemię w stopniu powodującym konieczność odpowiedniej opieki
diabetologicznej.
Ryzyko to jest jednak równoważone przez zmniejszenie ryzyka dla układu naczyniowego podczas
stosowania statyn i dlatego nie powinno być ono powodem przerwania leczenia statynami. Pacjenci
z grupy ryzyka (stężenie glukozy na czczo od 5,6 do 6,9 mmol/L, BMI > 30 kg/m2, zwiększone
stężenie triglicerydów, nadciśnienie tętnicze) powinni być monitorowani pod względem klinicznym
i biochemicznym zgodnie z wytycznymi.

W badaniu JUPITER, zgłaszana całkowita częstość występowania cukrzycy wynosiła 2,8% dla
rozuwastatyny i 2,3% dla placebo, głównie u pacjentów ze stężeniem glukozy na czczo od 5,6 do
6,9 mmol/L).

Dzieci i młodzież
Ocena wzrostu, zwiększenia masy ciała, indeksu BMI (ang. body mass index) i dojrzałości
drugorzędowych cech płciowych według skali Tannera u dzieci w wieku od 6 do 17 lat stosujących
rozuwastatynę jest ograniczona do okresu 2 lat. Po dwuletnich badaniach nie stwierdzono wpływu na
wzrost, wagę, BMI lub dojrzewanie płciowe (patrz punkt 5.1).

W badaniach klinicznych u dzieci i młodzieży przyjmującej rozuwastatynę przez 52 tygodnie,

zwiększenie aktywności kinazy kreatyniny wynosiło > 10 x GGN, a objawy mięśniowe następujące po
ćwiczeniach lub zwiększonej aktywności fizycznej obserwowane były częściej w porównaniu do
obserwowanych w badaniach klinicznych dotyczących osób dorosłych (patrz punkt 4.8).

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Wpływ jednoczesnego podawania produktów leczniczych na rozuwastatynę.

Inhibitory białka transporterowego
Rozuwastatyna jest substratem dla niektórych białek transportujących, w tym transportera
wątrobowego wychwytu OATP1B1 i transportera BCRP z wypływem. Jednoczesne stosowanie
rozuwastatyny z produktami leczniczymi, które są inhibitorami tych białek transporterowych, może
powodować zwiększenie stężenia rozuwastatyny w osoczu i zwiększone ryzyko miopatii (patrz punkt
4.2, 4.4 i 4.5, Tabela 1).

Cyklosporyna
Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i cyklosporyny powoduje około 7-krotne zwiększenie pola
powierzchni pod krzywą (AUC) rozuwastatyny w porównaniu z powierzchnią pola stwierdzaną
u zdrowych ochotników (patrz Tabela 1). Stosowanie rozuwastatyny w połączeniu z cyklosporyną jest
przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Jednoczesne stosowanie nie wpływa na stężenie cyklosporyny
w osoczu.

Inhibitory proteazy
Mimo, że mechanizm interakcji nie jest znany, jednoczesne stosowanie inhibitora proteazy może
znacząco zwiększyć ekspozycję na rozuwastatynę (patrz Tabela 1). Badania farmakokinetyki u
zdrowych ochotników, którym jednocześnie podawano 10 mg rozuwastatyny oraz lek złożony z
dwóch inhibitorów proteazy (300 mg atazanawiru/100 mg rytonawiru) wykazały odpowiednio około
trzykrotne oraz siedmiokrotne zwiększenie w stanie stacjonarnym AUC oraz Cmax rozuwastatyny.
Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i niektórych kombinacji inhibitorów proteazy można rozważyć
po dokładnym przeanalizowaniu dostosowania dawek rozuwastatyny w oparciu o oczekiwany wzrost
ekspozycji na rozuwastatynę (patrz punkty 4.2, 4.4 i 4.5 oraz Tabela 1).

Gemfibrozyl i inne leki zmniejszające stężenie lipidów
Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i gemfibrozylu powoduje 2-krotne zwiększenie Cmax
rozuwastatyny oraz AUC (patrz punkt 4.4).

W przeprowadzonych specyficznych badaniach interakcji nie wykazano farmakokinetycznych
interakcji z fenofibratem, jednakże można się spodziewać wystąpienia interakcji
farmakodynamicznych. Jednoczesne stosowanie inhibitorów reduktazy HMG-CoA oraz gemfibrozylu,
fenofibratu lub innych fibratów oraz niacyny (kwas nikotynowy) w dawce zmniejszającej stężenie
lipidów (1 g na dobę lub większej) zwiększa ryzyko miopatii, prawdopodobnie dlatego, że leki te same
mogą powodować miopatię. Jednoczesne stosowanie fibratów i rozuwastatyny w dawce 40 mg jest
przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.4). U tych pacjentów należy rozpoczynać leczenie od dawki 5
mg.

Ezetymib
Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny w dawce 10 mg i ezetymibu w dawce 10 mg powodowało
1,2 krotny wzrost AUC rozuwastatyny u osób z hipercholesterolemią (Tabela 1). Jednakże podczas
jednoczesnego stosowania nie można wykluczyć działań niepożądanych wynikających z interakcji
farmakodynamicznych (patrz punkt 4.4).

Leki przeciw nadkwaśności
Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i zawiesin zmniejszających kwaśność soku żołądkowego
zawierających wodorotlenek glinu i magnezu powodowało zmniejszenie stężenia rozuwastatyny
w osoczu mniej więcej o 50%. Działanie to było mniejsze, gdy leki zobojętniające były zażywane

2 godziny po przyjęciu rozuwastatyny. Nie badano, jakie znaczenie kliniczne ma ta interakcja.

Erytromycyna
Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i erytromycyny powoduje zmniejszenie AUC rozuwastatyny
o 20% i jej stężenia maksymalnego (Cmax) o 30%. Ta interakcja może być spowodowana
zwiększeniem motoryki przewodu pokarmowego po zastosowaniu erytromycyny.

Tikagrelor
Tikagrelor może powodować niewydolność nerek i wpływać na wydalanie rozuwastatyny przez nerki,
zwiększając ryzyko kumulacji rozuwastatyny. W niektórych przypadkach jednoczesne stosowanie
tikagreloru i rozuwastatyny prowadziło do pogorszenia czynności nerek, zwiększenia aktywności
kinazy kreatynowej i rabdomiolizy. Podczas jednoczesnego stosowania tikagreloru i rozuwastatyny
zaleca się kontrolowanie czynności nerek i aktywności kinazy kreatynowej.

Enzymy cytochromu P450
Z badań in vivo oraz in vitro wynika, że rozuwastatyna nie działa hamująco lub pobudzająco na
izoenzymy cytochromu P450. Ponadto enzymy te mają słabe powinowactwo do rozuwastatyny.
Dlatego, nie należy oczekiwać interakcji leku wynikających z metabolizmu za pośrednictwem
cytochromu P450. Nie stwierdzono występowania klinicznie istotnych interakcji pomiędzy
rozuwastatyną i flukonazolem (inhibitor CYP2C9 i CYP3A4) lub ketokonazolem (inhibitor CYP2A6 i
CYP3A4).

Interakcje wymagające dostosowania dawki rozuwastatyny (patrz również Tabela 1):
Gdy konieczne jest jednoczesne stosowanie rozuwastatyny z innymi produktami leczniczymi
zwiększającymi ekspozycję na rozuwastatynę, należy dostosować dawki rozuwastatyny. Dawkowanie
należy rozpocząć 5 mg rozuwastatyny raz na dobę, jeśli spodziewany wzrost ekspozycji (AUC) jest
około 2-krotny lub większy. Maksymalną dawkę dobową rozuwastatyny należy dostosować tak, aby
oczekiwana ekspozycja na rozuwastatynę nie przekraczała dawki 40 mg rozuwastatyny przyjmowanej
bez wchodzenia w interakcje z produktami leczniczymi, na przykład 20 mg rozuwastatyny
z gemfibrozylem (1,9-krotny wzrost) i 10 mg rozuwastatyny ze skojarzonym
atazanawirem/rytonawirem (3,1-krotny wzrost).

Jeśli obserwuje się, że produkt leczniczy zwiększa AUC rozuwastatyny mniej niż 2-krotnie, nie ma
potrzeby zmniejszania dawki początkowej, ale należy zachować ostrożność, zwiększając dawkę
rozuwastatyny powyżej 20 mg.

Tabela 1. Wpływ skojarzonych produktów leczniczych na ekspozycję na rozuwastatynę (AUC,
w kolejności malejącego stopnia zwiększenia ekspozycji) z opublikowanych badań klinicznych

2-krotne lub większe niż 2-krotne zwiększenie wartości AUC rozuwastatyny
Schemat dawkowania leku wchodzącego w
interakcję
Schemat dawkowania
rozuwastatyny
Zmiana AUC
rozuwastatyny*

Sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir (400 mg-
100 mg-100 mg) + woksylaprewir (100 mg) raz na
dobę przez 15 dni

10 mg, pojedyncza dawka 7,4-krotny ↑

Cyklosporyna 75 mg BID do 200 mg BID, 6
miesięcy
10 mg OD, 10 dni 7,1-krotny ↑

Darolutamid 600 mg BID, 5 dni 5 mg, pojedyncza dawka 5,2-krotny ↑
Regorafenib 160 mg OD, 14 dni 5 mg, pojedyncza dawka 3,8-krotny ↑
Atazanawir 300 mg/rytonawir 100 mg OD, 8 dni 10 mg, pojedyncza dawka 3,1-krotny ↑
Roksadustat 200 mg QOD 10 mg, pojedyncza dawka 2,9-krotny ↑
Welpataswir 100 mg OD 10 mg, pojedyncza dawka 2,7-krotny ↑

Ombitaswir 25 mg/parytaprewir 150 mg/rytonawir
100 mg OD/dasabuwir 400 mg BID, 14 dni
5 mg, pojedyncza dawka 2,6-krotny ↑

Teryflunomid Brak danych 2,5-krotny ↑
Grazoprewir 200 mg/elbaswir 50 mg OD, 11 dni 10 mg, pojedyncza dawka 2,3-krotny ↑
Glekaprewir 400 mg/pibrentaswir 120 mg OD,
7 dni
5 mg OD, 7 dni 2,2-krotny ↑

Lopinawir 400 mg/rytonawir 100 mg BID, 17 dni 20 mg OD, 7 dni 2,1-krotny ↑
Kampatynib 400 mg BID 10 mg, pojedyncza dawka 2,1-krotny ↑
Obciążenie klopidogrelem 300 mg, a następnie 75
mg w 24 godziny
20 mg, pojedyncza dawka 2-krotny ↑

Fostamatinib 100 mg BID 20 mg, pojedyncza dawka 2,0-krotny ↑
Tafamidis 61 mg BID w dniach 1 i 2, a następnie
OD w dniach od 3 do 9
10 mg, pojedyncza dawka 2,0-krotny ↑

Mniej niż 2-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny
Schemat dawkowania leku wchodzącego w
interakcję
Schemat dawkowania
rozuwastatyny
Zmiana AUC
rozuwastatyny*

Febuksostat 120 mg OD 10 mg, pojedyncza dawka 1,9-krotny ↑
Gemfibrozyl 600 mg BID, 7 dni 80 mg, pojedyncza dawka 1,9-krotny ↑
Eltrombopag 75 mg OD, 5 dni 10 mg, pojedyncza dawka 1,6-krotny ↑
Darunawir 600 mg/rytonawir 100 mg BID, 7 dni 10 mg OD, 7 dni 1,5-krotny ↑
Typranawir 500 mg/rytonawir 200 mg BID, 11 dni 10 mg, pojedyncza dawka 1,4-krotny ↑
Dronedaron 400 mg BID Niedostępne 1,4-krotny ↑
Itrakonazol 200 mg OD, 5 dni 10 mg, pojedyncza dawka 1,4-krotny ↑**
Ezetymib 10 mg OD, 14 dni 10 mg, OD, 14 dni 1,2-krotny ↑**
Zmniejszenie AUC rozuwastatyny
Schemat dawkowania leku wchodzącego w
interakcję
Schemat dawkowania
rozuwastatyny
Zmiana AUC
rozuwastatyny*
Erytromycyna 500 mg QID, 7 dni 80 mg, pojedyncza dawka 20% ↓
Bajkalina 50 mg TID, 14 dni 20 mg, pojedyncza dawka 47% ↓
* Dane podane jako x-krotna zmiana oznaczają prosty stosunek między ekspozycją na
rozuwastatynę podczas równoczesnego stosowania z innymi lekami a ekspozycją podczas
podawania samej tylko rozuwastatyny. Dane podane jako % zmiany stanowią % różnicy w stosunku
do samej rozuwastatyny.
Wzrost jest oznaczony jako „↑”, spadek jako „↓”.
** Przeprowadzono kilka badań interakcji przy różnych dawkach rozuwastatyny, tabela pokazuje
najbardziej znaczący stosunek
AUC = obszar pod krzywą; OD = raz na dobę; BID = dwa razy na dobę; TID = trzy razy na dobę;
QID = cztery razy na dobę
Następujące produkty lecznicze/skojarzenia produktów leczniczych nie miały klinicznie istotnego
wpływu na stosunek AUC rozuwastatyny przy jednoczesnym podaniu:
Aleglitazar 0,3 mg dawkowanie przez 7 dni; Fenofibrat 67 mg dawkowanie przez 7 dni TID;
Flukonazol 200 mg dawkowanie przez 11 dni OD; Fosamprenawir 700 mg/rytonawir 100 mg
dawkowanie przez 8 dni BID; Ketokonazol 200 mg dawkowanie przez 7 dni BID; Ryfampicyna 450
mg dawkowanie przez 7 dni OD; Sylimaryna 140 mg dawkowanie przez 5 dni TID.

Wpływ rozuwastatyny na stosowane jednocześnie produkty lecznicze.

Antagoniści witaminy K
Tak jak w przypadku stosowania innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, rozpoczęcie leczenia lub
zwiększenie dawki u pacjentów leczonych jednocześnie antagonistami witaminy K (np. warfaryną lub
innymi lekami przeciwzakrzepowymi z grupy kumaryn) może powodować zwiększenie
międzynarodowego wskaźnika normalizowanego (INR). Zmniejszenie dawki rozuwastatyny lub

zaprzestanie jej podawania może powodować zmniejszenie INR. W takich przypadkach należy
odpowiednio kontrolować INR.

Doustne środki antykoncepcyjne lub hormonalna terapia zastępcza (HTZ)
Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i doustnych środków antykoncepcyjnych powodowało
zwiększenie AUC etynyloestradiolu i norgestrelu odpowiednio o 26 i 34%. Należy to uwzględnić
podczas ustalania dawki środka antykoncepcyjnego. Brak jakichkolwiek danych farmakokinetycznych
dotyczących jednoczesnego stosowania rozuwastatyny i hormonalnej terapii zastępczej, dlatego nie
można wykluczyć występowania podobnego działania, jak podczas jednoczesnego stosowania ze
środkami antykoncepcyjnymi. Jednakże leki te były stosowane jednocześnie i dobrze tolerowane przez
wiele pacjentek biorących udział w badaniach klinicznych.

Inne leki:

Digoksyna
Na podstawie danych z przeprowadzonych odpowiednich badań nad interakcjami można
przypuszczać, że nie występują klinicznie istotne interakcje z digoksyną.

Kwas fusydynowy
Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji rozuwastatyny z kwasem fusydynowym. Ryzyko
wystąpienia miopatii, w tym rabdomiolizy, może być zwiększone przez jednoczesne podawanie
ogólnoustrojowego kwasu fusydynowego ze statynami. Mechanizm tej interakcji (czy to
farmakodynamiczny, czy farmakokinetyczny, lub oba) nie jest jeszcze znany. Zgłaszano przypadki
rabdomiolizy (w tym niektóre przypadki śmiertelne) u pacjentów otrzymujących tę kombinację.

Jeśli konieczne jest leczenie ogólnoustrojowym kwasem fusydynowym, leczenie rozuwastatyną należy
przerwać w trakcie leczenia kwasem fusydynowym. Zobacz także punkt 4.4.

Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych. Zakres interakcji w populacji
dzieci i młodzieży nie jest znany.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Stosowanie produktu leczniczego Rosuvastatin MSN w ciąży i okresie karmienia piersią jest
przeciwwskazane. Pacjentki w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody zapobiegania
ciąży.

Ciąża
Ze względu na to, że cholesterol oraz inne produkty jego przemiany są niezbędne do prawidłowego
rozwoju płodu, spodziewane ryzyko stosowania inhibitorów reduktazy HMG-CoA przewyższa
korzyści wynikające z leczenia kobiety w ciąży. Wyniki badań na zwierzętach zawierają ograniczone
dowody toksycznego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Jeśli podczas leczenia produktem
leczniczym Rosuvastatin MSN pacjentka zajdzie w ciążę, należy niezwłocznie przerwać leczenie.

Karmienie piersią
Ograniczone dane z opublikowanych raportów wskazują, że rozuwastatyna przenika do mleka
ludzkiego. Rozuwastatyna przenika do mleka szczurów. Ze względu na mechanizm działania
rozuwastatyny istnieje potencjalne ryzyko wystąpienia działań niepożądanych u niemowlęcia.
Rozuwastatyna jest przeciwwskazana w okresie karmienia piersią.

Płodność
Nie jest znany wpływ stosowania rozuwastatyny na płodność.

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań nad wpływem rozuwastatyny na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn. Jednakże na podstawie właściwości farmakodynamicznych rozuwastatyny
można sądzić, że nie powinna ona wywierać takiego wpływu. W czasie leczenia mogą wystąpić
zawroty głowy, co może mieć wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

#### 4.8 Działania niepożądane

Działania niepożądane obserwowane po rozuwastatynie są na ogół łagodne i przemijające.
W kontrolowanych badaniach klinicznych mniej niż 4% pacjentów leczonych rozuwastatyną zostało
wycofanych z leczenia z powodu działań niepożądanych.

Tabelaryczna lista działań niepożądanych
Na podstawie danych z badań klinicznych i obszernych doświadczeń po wprowadzeniu do obrotu,
poniższa tabela przedstawia profil działań niepożądanych rozuwastatyny. Wymienione poniżej
działania niepożądane są klasyfikowane zgodnie z klasyfikacją układów i narządów.

Częstotliwość występowania zdarzeń niepożądanych jest uszeregowana według następujących
kryteriów: Często (≥ 1/100 do < 1/10); Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100); Rzadko (≥ 1/10 000 do
< 1/1 000); Bardzo rzadko (< 1/10 000); Nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych
danych).

Tabela 2. Działania niepożądane występujące w badaniach klinicznych i po wprowadzeniu do
obrotu produktu leczniczego

Klasyfikacja
układów
i narządów

Często Niezbyt
często
Rzadko Bardzo
rzadko
Nieznana

Zaburzenia krwi i
układu chłonnego
Trombocytopenia

Zaburzenia układu
immunologicznego
Reakcje
nadwrażliwości,
w tym obrzęk
naczynioruchowy
Zaburzenia
endokrynologiczne
Cukrzyca1

Zburzenia
psychiczne
Depresja

Zaburzenia układu
nerwowego
Ból głowy
Zawroty
głowy

Polineuropatia
Utrata pamięci
Neuropatia
obwodowa
Zaburzenia snu
(w tym
bezsenność
i koszmary
senne)
Miastenia
Zaburzenia oka Miastenia oczna
Zaburzenia układu
oddechowego,
klatki piersiowej
i śródpiersia

Kaszel
Duszność

Zaburzenia żołądka
i jelit
Zaparcia
Nudności
Ból brzucha

Zapalenie trzustki Biegunka

Zaburzenia
wątroby i dróg
żółciowych

Zwiększenie
aktywności
aminotransferaz
wątrobowych

Żółtaczka
Zapalenie
wątroby

Zaburzenia skóry i
tkanki podskórnej
Świąd,
Wysypka
Pokrzywka

Zespół
StevensaJohnsona
Reakcja
polekowa z
eozynofilią i
objawami
ogólnymi
(DRESS)
Zaburzenia
mięśniowoszkieletowe i tkanki
łącznej

Ból mięśni Miopatia (w tym
zapalenie mięśni)
Rabdomioliza
Zespół
toczniopodobny
Zerwanie mięśni

Ból stawów Zaburzenia
ścięgien,
czasem
powikłane
zerwaniem
ścięgna
Immunozależna
miopatia
martwicza
Zaburzenia nerek i
dróg moczowych
Krwiomocz

Zaburzenia układu
rozrodczego i piersi
Ginekomastia

Zaburzenia ogólne
i stany w miejscu
podania

Osłabienie Obrzęk

1 Częstość zależy od obecności lub braku czynników ryzyka (stężenie glukozy we krwi na czczo ≥ 5,6
mmol/L, BMI > 30 kg/m2, podwyższone stężenie triglicerydów, nadciśnienie tętnicze w wywiadzie).

Wydaje się, że tak jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, częstość występowania
działań niepożądanych zależy od dawki.

Wpływ na czynność nerek: U pacjentów leczonych rozuwastatyną obserwowano występowanie
proteinurii, głównie pochodzenia kanalikowego, stwierdzanej testem paskowym. Podczas leczenia
dawkami 10 mg lub 20 mg u mniej niż 1% pacjentów i u 3% pacjentów leczonych dawką 40 mg
stwierdzano zmianę wyniku białka w moczu z „brak” lub „ślad” na „++” lub więcej w teście
paskowym. Po zastosowaniu dawki 20 mg stwierdzano zmianę wyniku białka w moczu z „brak” lub
„ślad” na „+” w teście paskowym nieznacznie częściej. W większości przypadków proteinuria
zmniejsza się lub przemija samoistnie podczas leczenia. Dane z badań klinicznych i po wprowadzeniu
leku do obrotu nie wykazały, aby proteinuria poprzedzała wystąpienie ostrej lub postępującej choroby
nerek.

U pacjentów leczonych rozuwastatyną obserwowano występowanie krwiomoczu, jednak dane z badań
klinicznych wskazują, że częstość jego występowania jest niska.

Działanie na mięśnie szkieletowe: U pacjentów leczonych rozuwastatyną, szczególnie w dawkach
większych niż 20 mg, stwierdzano występowanie działania na mięśnie szkieletowe, np. bólów mięśni,
miopatii (w tym zapalenia mięśni) oraz rzadko, rabdomiolizy z lub bez ostrej niewydolności nerek.

U pacjentów leczonych rozuwastatyną stwierdzano zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej
zależne od dawki. W większości przypadków było ono łagodne, bezobjawowe i przemijające. W razie
zwiększenia aktywności kinazy kreatynowej (> 5 x GGN) należy przerwać leczenie (patrz punkt 4.4).

Wpływ na czynność wątroby: U niewielkiej liczby pacjentów leczonych rozuwastatyną
obserwowano, podobnie jak po zastosowaniu innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, zwiększenie
aktywności aminotransferaz zależne od dawki. W większości przypadków było ono łagodne,
bezobjawowe i przemijające.

W przypadku niektórych statyn odnotowano następujące działania niepożądane:

Zaburzenia seksualne.

Wyjątkowe przypadki śródmiąższowej choroby płuc, szczególnie w przypadku długotrwałej terapii
(patrz punkt 4.4).

Częstość występowania rabdomiolizy, ciężkich zdarzeń dotyczących nerek i wątroby (objawiających
się głównie zwiększoną aktywnością aminotransferaz) jest większa przy stosowaniu dawki 40 mg.

Dzieci i młodzież: Zwiększenie stężenia kinazy kreatyniny > 10 x GGN (górna granica normy) i
objawy ze strony mięśni występujące po ćwiczeniach lub zwiększonej aktywności fizycznej
obserwowane były częściej w 52-tygodniowym badaniu klinicznym przeprowadzonym wśród dzieci i
młodzieży w porównaniu z osobami dorosłymi (patrz punkt 4.4). Pod innymi względami, profil
bezpieczeństwa rozuwastatyny u dzieci i młodzieży był zbliżony do profilu bezpieczeństwa u
dorosłych pacjentów.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Brak ustalonego sposobu postępowania w razie przedawkowania. W razie przedawkowania należy
stosować leczenie objawowe i jeśli jest to konieczne zastosować leczenie podtrzymujące. Należy
kontrolować czynność wątroby oraz aktywność kinazy kreatynowej. Wydaje się, że hemodializa nie
ma zastosowania w leczeniu przedawkowania.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: inhibitory reduktazy HMG-CoA, kod ATC: C10AA07

Mechanizm działania
Rozuwastatyna jest wybiórczym i kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, enzymu
ograniczającego szybkość przemiany 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A do mewalonianu,
prekursora cholesterolu. Rozuwastatyna działa przede wszystkim w wątrobie, narządzie docelowym
dla leków zmniejszających stężenie cholesterolu.

Rozuwastatyna zwiększa ilość receptorów dla LDL na powierzchni komórek wątroby, co ułatwia

wychwytywanie i katabolizm LDL, hamuje wytwarzanie VLDL w wątrobie, co prowadzi do
zmniejszenia całkowitej ilości VLDL i LDL.

Działanie farmakodynamiczne
Rozuwastatyna zmniejsza stężenie frakcji LDL-cholesterolu, cholesterolu całkowitego i triglicerydów
oraz zwiększa stężenie frakcji HDL-cholesterolu. Rozuwastatyna powoduje zmniejszenie stężenia
lipoproteiny ApoB, frakcji nie-HDL-C, VLDL-C, VLDL-TG i zwiększa stężenie lipoproteiny ApoA-I
(patrz Tabela 3). Rozuwastatyna zmniejsza również stosunek LDL-C/HDL-C, całkowitego C/HDL-C,
nie-HDL-C/HDL-C oraz ApoB/ApoA-I.

Tabela 3. Reakcja na zastosowaną dawkę u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią (typu
IIa i IIb) (uśredniona zmiana w procentach w odniesieniu do wartości początkowych).

Dawka N LDL-C Całkowity-C HDL-C TG nie-HDL-C ApoB ApoA-I
Placebo 13 -7 -5 3 -3 -7 -3 0
5 17 -45 -33 13 -35 -44 -38 4
10 17 -52 -36 14 -10 -48 -42 4
20 17 -55 -40 8 -23 -51 -46 5
40 18 -63 -46 10 -28 -60 -54 0

Efekt terapeutyczny jest osiągany w ciągu tygodnia od rozpoczęcia leczenia, a 90% pełnej odpowiedzi
występuje w ciągu 2 tygodni. Pełna odpowiedź na leczenie występuje zazwyczaj w ciągu 4 tygodni
i utrzymuje się po tym czasie.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Rozuwastatyna jest skuteczna u pacjentów dorosłych z hipercholesterolemią występującą z lub bez
hipertriglicerydemii, niezależnie od rasy, płci, wieku, występowania chorób dodatkowych, takich jak
cukrzyca, rodzinna hipercholesterolemia.

Dane z badań klinicznych fazy III zawierają dowody skuteczności rozuwastatyny w leczeniu
większości pacjentów z hipercholesterolemią typu IIa i IIb (średnie wyjściowe stężenie LDL-C około
4,8 mmol/L) zgodnie z zaleceniami Europejskiego Towarzystwa Arteriosklerozy (EAS, z 1998).
Około 80% pacjentów leczonych dawką 10 mg osiągnęło zalecany w wytycznych EAS cel terapii dla
stężenia LDL-C (< 3 mmol/L).

W dużym badaniu klinicznym, obejmującym 435 pacjentów z rodzinną heterozygotyczną
hipercholesterolemią, podawano od 20 mg do 80 mg rozuwastatyny, zwiększając dawkę w sposób
wymuszony. Wszystkie dawki wykazały korzystne działanie na stężenie lipidów oraz osiągnięcie
przez pacjenta celu terapii. Po zwiększeniu dawki dobowej do 40 mg (w ciągu 12 tygodni leczenia)
stwierdzono zmniejszenie stężenia LDL-C o 53%. Stężenie LDL-C < 3 mmol/L (które jest celem
terapii wg zaleceń EAS) osiągnęło 33% pacjentów.

W otwartym badaniu z zastosowaniem wymuszonego zwiększania dawki oceniano reakcję 42
pacjentów (włączając w to 8 pacjentów pediatrycznych) z rodzinną homozygotyczną
hipercholesterolemią na leczenie rozuwastatyną w dawce od 20 do 40 mg. W ogólnej populacji
stężenie LDL-C zmniejszyło się średnio o 22%.

Z badań klinicznych z udziałem ograniczonej liczby pacjentów wynika, że podawanie rozuwastatyny
jednocześnie z fenofibratem skuteczniej zmniejsza stężenia triglicerydów oraz że stosowanie
jednocześnie z niacyną zwiększa stężenie HDL-C (patrz punkt 4.4).

W wieloośrodkowym, badaniu klinicznym z podwójnie ślepa próbą kontrolowanym placebo
(METEOR), randomizowano 984 pacjentów w wieku od 45 do 70 lat oraz z małym ryzykiem choroby
wieńcowej (określanym w skali ryzyka Framingham jako < 10% przez ponad 10 lat), ze średnim
stężeniem LDL-C 4,0 mml/L (154,5 mg/dL), ale z subkliniczną miażdżycą tętnic (rozpoznawaną na

podstawie grubości badania grubości błony środkowej i wewnętrznej ściany tętnic szyjnych [ang.
Carotid Intima Media Thickness, CIMT]) do grupy otrzymującej 40 mg rozuwastatyny raz na dobę lub
placebo przez 2 lata. Rozuwastatyna istotnie spowalniała odsetek progresji maksymalnej CIMT w 12
punktach tętnicy szyjnej w porównaniu do placebo o -0,0145 mm/rok [95% CI -0,0196, -0,0093;
p < 0,0001]. Zmiana w porównaniu ze stanem wyjściowym wynosiła -0,0014 mm/rok [-0,12 %/rok
(nieistotna)] dla rozuwastatyny w porównaniu do progresji +0,0131 mm/rok [1,12%/rok (p < 0,0001)]
w przypadku placebo. Dotychczas nie wykazano bezpośredniej korelacji pomiędzy zmniejszeniem
CIMT a zmniejszeniem ryzyka epizodów sercowo-naczyniowych. Populacja pacjentów
uczestniczących w badaniu METEOR reprezentowała grupę niskiego ryzyka choroby wieńcowej serca
i nie odzwierciedlała populacji docelowej dla rozuwastatyny 40 mg. Dawkę 40 mg należy przepisywać
wyłącznie pacjentom z ciężką hipercholesterolemią z grupy wysokiego ryzyka epizodów sercowonaczyniowych (patrz punkt 4.2).

W badaniu Justification for the Use of Statins In Primary Prevention: An Intervention Trial Evaluating
Rosuvastatin (JUPITER), wpływ rozuwastatyny na występowanie dużych zdarzeń sercowonaczyniowych o charakterze miażdżycowym został oceniony u 17802 mężczyzn (≥ 50 lat) i kobiet
(≥ 60 lat).

Uczestnicy badania byli losowo przypisani do grupy stosującej placebo (n = 8 901) i grupy stosującej
rozuwastatynę w dawce 20 mg raz na dobę (n = 8 901), a średni czas trwania badania wynosił 2 lata.

Stężenie cholesterolu LDL zmniejszyło się o 45% (p < 0,001) w grupie stosującej rozuwastatynę
w porównaniu z grupą placebo.

Analiza post hoc w podgrupie pacjentów wysokiego ryzyka, u których wyjściowy wynik na skali
ryzyka Framingham był większy niż 20% (1 558 uczestników) wykazała znaczącą redukcję złożonego
punktu końcowego obejmującego zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, udar i zawał mięśnia
sercowego (p = 0,028) podczas stosowania rozuwastatyny, w porównaniu z placebo. Bezwzględne
zmniejszenie ryzyka częstości zdarzeń wynosiło 8,8 na 1000 pacjento-lat. Całkowita śmiertelność
pozostała bez zmian w tej grupie pacjentów wysokiego ryzyka (p = 0,193). Analiza post hoc w
podgrupie wysokiego ryzyka (łącznie 9302 uczestników) z wyjściowym wynikiem na skali ryzyka
SCORE ≥ 5% (po ekstrapolacji w celu włączenia uczestników w wieku powyżej 65 lat) stwierdzono
znaczącą redukcję ryzyka w złożonym punkcie końcowym obejmującym zgon z przyczyn sercowonaczyniowych, udar i zawał mięśnia sercowego (p = 0,0003) podczas stosowania rozuwastatyny, w
porównaniu z placebo. Bezwzględne zmniejszenie ryzyka częstości zdarzeń wynosiło 5,1 na 1000
pacjento-lat. Całkowita śmiertelność pozostała bez zmian w tej grupie pacjentów wysokiego ryzyka
(p = 0,076).

W badaniu JUPITER, 6,6% pacjentów stosujących rozuwastatynę i 6,2% przyjmujących placebo
przerwało badanie ze względu na wystąpienie działań niepożądanych. Najczęstszymi działaniami
niepożądanymi prowadzącymi do przerwania terapii były: ból mięśni (0,3% w grupie stosującej
rozuwastatynę, 0,2% w grupie stosującej placebo), ból brzucha (0,03% w grupie stosującej
rozuwastatynę, 0,02% w grupie stosującej placebo) i wysypka (0,02% w grupie stosującej
rozuwastatynę, 0,03% w grupie stosującej placebo). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi
występującymi z częstością większą lub zbliżoną do tej obserwowanej w przypadku placebo były
zakażenia układu moczowego (8,7% w grupie stosującej rozuwastatynę, 8,6% w grupie placebo),
zapalenia nosa i gardła (7,6% w przypadku rozuwastatyny, 7,2% w przypadku placebo), ból pleców
(7,6% w grupie z rozuwastatyną, 6,9% w grupie z placebo) i ból mięśni (7,6% w przypadku
rozuwastatyny, 6,6% w grupie placebo).

Dzieci i młodzież
W podwójnie ślepym, randomizowanym, wieloośrodkowym, kontrolowanym placebo, 12-
tygodniowym badaniu (n = 176, w tym 97 chłopców i 79 dziewcząt) a następnie w 40-tygodniowej
(n = 173, w tym 96 chłopców i 77 dziewcząt), otwartej fazie badania, polegającej na zwiększaniu
dawki rozuwastatyny, pacjentom w wieku od 10 do 17 lat (II-V faza rozwoju płciowego według skali

Tannera, dziewczęta przynajmniej rok po pierwszej miesiączce) z heterozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną podawano 5, 10 lub 20 mg rozuwastatyny lub placebo raz na dobę przez
12 tygodni, a następnie wszyscy przyjmowali rozuwastatynę codziennie przez 40 tygodni. Na
początku badania około 30% pacjentów w wieku od 10 do 13 lat i około 17%, 18%, 40% i 25% było
odpowiednio w II, III, IV lub V fazie rozwoju płciowego według skali Tannera.

Stężenie cholesterolu LDL-C zmniejszyło się o 38,3%, 44,6% i 50,0% przez stosowanie
rozuwastatyny w dawkach odpowiednio 5, 10 i 20 mg w porównaniu z 0,7% w przypadku stosowania
placebo.

Na koniec 40-tygodniowej, otwartej fazy badania, w której stopniowo zwiększano dawkę
rozuwastatyny do maksymalnie 20 mg raz na dobę, u 70 ze 173 pacjentów (40,5%) osiągnięto
założony cel terapeutyczny, którym było stężenie cholesterolu LDL-C poniżej 2,8 mmol/L.

Po 52 tygodniach badań nie stwierdzono wpływu na wzrost, masę ciała, indeks BMI lub dojrzałość
płciową (patrz punkt 4.4). Badanie to (n = 176) nie służyło do porównania rzadko występujących
działań niepożądanych rozuwastatyny.

Rozuwastatynę badano także w 2-letnim otwartym badaniu z próbkowaniem do osiągnięcia celu u 198
dzieci z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną w wieku od 6 do 17 lat (88 chłopców i 110
dziewczynek, stadium Tannera < II-V). Dawka początkowa dla wszystkich pacjentów wynosiła 5 mg
rozuwastatyny raz na dobę. Pacjenci w wieku od 6 do 9 lat (n = 64) mogli przyjmować maksymalne
dawki 10 mg raz na dobę i pacjenci w wieku od 10 do 17 lat (n = 134) do maksymalnej dawki 20 mg
raz na dobę.

Po 24 miesiącach leczenia rozuwastatyną średnie zmniejszenie LS od wartości wyjściowej w LDL-C
wyniosło -43% (wartość wyjściowa: 236 mg/dL, miesiąc 24: 133 mg/dL). Dla każdej grupy wiekowej
średnia wartość LS dla obniżenia wartości wyjściowych dla LDL-C wynosiła -43% (wartość
wyjściowa: 234 mg/dL, miesiąc 24: 124 mg/dL), -45% (wartość wyjściowa: 234 mg/dL, 124 mg/dL) i
-35% (wartość wyjściowa: 241 mg/dL, miesiąc 24: 153 mg/dL) odpowiednio w 6 do < 10, 10 do < 14 i
14 do < 18 lat.

Rozuwastatyna w dawce 5 mg, 10 mg i 20 mg również osiągnęła statystycznie znaczące średnie
zmiany od wartości wyjściowych dla następujących drugorzędowych zmiennych lipidowych i
lipoproteinowych: HDL-C, TC, nie-HDL-C, LDL-C/HDL-C, TC/HDL -C, TG/HDL-C, nie-HDL-C/
HDL-C, ApoB, ApoB/ApoA-1. Zmiany te były ukierunkowane na poprawę odpowiedzi lipidowych i
utrzymywały się przez ponad 2 lata.

Po 24 miesiącach leczenia nie stwierdzono wpływu na wzrost, wagę, BMI lub dojrzewanie płciowe
(patrz punkt 4.4).

Rozuwastatynę badano w randomizowanym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo,
wieloośrodkowym badaniu klinicznym z grupą, której podawano 20 mg raz na dobę w porównaniu
z grupą placebo u 14 dzieci i młodzieży (w wieku od 6 do 17 lat) z homozygotyczną rodzinną
hipercholesterolemią. Badanie obejmowało trwającą 4 tygodnie dietetyczną fazę wstępną, podczas
której pacjenci byli leczeni rozuwastatyną w dawce 10 mg, faza przejściowa składająca się z 6-
tygodniowego okresu leczenia rozuwastatyną w dawce 20 mg, poprzedzona lub poprzedzająca 6-
tygodniowy okres podawania placebo oraz 12-tygodniową fazę podtrzymującą, podczas której
wszyscy pacjenci byli leczeni rozuwastatyną w dawce 20 mg. Pacjenci, którzy przystąpili do badania
dotyczącego leczenia ezetymibem lub aferezą, kontynuowali leczenie przez całe badanie.

Po 6 tygodniach leczenia rozuwastatyną w dawce 20 mg w porównaniu z placebo obserwowano
istotne statystycznie (p = 0,005) zmniejszenie stężenia LDL-C (22,3%, 85,4 mg/dL lub 2,2 mmol/L).
Zaobserwowano statystycznie istotne zmniejszenie zawartości całkowitego-C (20,1%, p = 0,003), nieHDL-C (22,9%, p = 0,003) i ApoB (17,1%, p = 0,024). Redukcje obserwowano również w TG, LDL-

C / HDL-C, Całkowitym-C/HDL-C, nie-HDL-C/HDL-C i ApoB/ApoA-1 po 6 tygodniach leczenia
rozuwastatyną 20 mg w porównaniu z placebo. Zmniejszenie stężenia LDL-C po 6 tygodniach
leczenia rozuwastatyną w dawce 20 mg, poprzedzającego 6 tygodniowe leczenie placebo,
utrzymywało się przez 12 tygodni ciągłego leczenia. U jednego pacjenta następowało dalsze
zmniejszenie LDL-C (8,0%), całkowitego C (6,7%) i nie-HDL-C (7,4%) po 6 tygodniach leczenia po
zwiększeniu dawki do 40 mg.

Podczas przedłużonego otwartego leczenia u 9 z pacjentów leczonych rozuwastatyną w dawce 20 mg
przez okres do 90 tygodni obniżenie LDL-C utrzymywało się w zakresie od -12,1% do -21,3%.

U 7 badanych dzieci i młodzieży (w wieku od 8 do 17 lat) w otwartym badaniu próby z wymuszonym
dawkowaniem, z homozygotyczną rodzinną hipercholesterolemią (patrz wyżej), procentowe
zmniejszenie stężenia LDL-C (21,0%), całkowitego C (19,2%), oraz nie-HDL-C (21,0%) od wartości
wyjściowej po 6 tygodniach leczenia rozuwastatyną 20 mg było zgodne z obserwowanym w wyżej
wspomnianym badaniu z udziałem dzieci i młodzieży z homozygotyczną rodzinną
hipercholesterolemią.

Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań z rozuwastatyną we
wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu homozygotycznej rodzinnej
hipercholesterolemii, pierwotnej połączonej (mieszanej) dyslipidemii oraz w zapobieganiu incydentom
sercowo-naczyniowym (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie
Po podaniu doustnym rozuwastatyna osiąga maksymalne stężenie w osoczu po około 5 godzinach.
Bezwzględna biodostępność wynosi około 20%.

Dystrybucja
Rozuwastatyna jest w znacznym stopniu wychwytywana przez wątrobę, główne miejsce tworzenia
cholesterolu i usuwania LDL-C. Objętość dystrybucji rozuwastatyny wynosi około 134 L.
Rozuwastatyna wiąże się z białkami osocza, głównie z albuminami, w około 90%.

Metabolizm
Rozuwastatyna jest metabolizowana w niewielkim stopniu (około 10%). W badaniach metabolizmu
wykonanych in vitro z użyciem ludzkich hepatocytów wykazano, że rozuwastatyna ma małe
powinowactwo do enzymów układu cytochromu P450. Głównym izoenzymem biorącym udział
w metabolizmie rozuwastatyny jest CYP2C9, w mniejszym stopniu, izoenzymy 2C19, 3A4 i 2D6.
Głównymi zidentyfikowanymi metabolitami są N-demetylowane i laktonowe pochodne. Metabolity
N-demetylowane są około 50% mniej aktywne niż rozuwastatyna, a metabolity w postaci laktonów
uważa się za nieaktywne klinicznie. Rozuwastatyna hamuje ponad 90% aktywności reduktazy HGMCoA.

Eliminacja
Około 90% rozuwastatyny jest wydalane w postaci niezmienionej z kałem (zarówno dawka
wchłonięta, jak i niewchłonięta). Pozostała część jest wydalana z moczem. Około 5% jest wydalane z
moczem w postaci niezmienionej. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 19 godzin. Okres
półtrwania w fazie eliminacji nie zwiększa się, gdy podaje się większe dawki. Średni klirens osoczowy
wynosi około 50 L/h (współczynnik zmienności 21,7%). Tak jak w przypadku innych inhibitorów
reduktazy HMG-CoA, wychwyt rozuwastatyny przez komórki wątroby odbywa się przez OATP-C -
związek transportowy w błonie komórek wątroby. Jest to ważny związek w procesie eliminacji
rozuwastatyny w wątrobie.

Liniowość
Ekspozycja ogólnoustrojowa na rozuwastatynę zwiększa się proporcjonalnie do dawki.

Parametry farmakokinetyczne nie zmieniają się po wielokrotnym podaniu w ciągu doby.

Szczególne grupy pacjentów

Wiek i płeć: U dorosłych pacjentów nie stwierdzono klinicznie istotnej zależności właściwości
farmakokinetycznych rozuwastatyny od wieku i płci. Właściwości farmakokinetyczne rozuwastatyny
u dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną były zbliżone do tych
obserwowanych u dorosłych ochotników (patrz poniżej „Dzieci i młodzież”).

Rasa: Badania farmakokinetyki wykazały około 2-krotne zwiększenie mediany AUC i Cmax u
pacjentów rasy azjatyckiej (pochodzących z Japonii, Chin, Filipin, Wietnamu oraz Korei) w
porównaniu z pacjentami rasy białej; u pacjentów z Indii obserwowano około 1,3-krotne zwiększenie
mediany AUC i Cmax. Badania farmakokinetyczne u populacji pacjentów rasy białej i czarnej nie
wykazały różnic istotnych klinicznie.

Niewydolność nerek: W badaniach u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o różnym nasileniu
stwierdzono, że łagodne lub umiarkowane zaburzenia czynności nerek nie wpływają na stężenie
rozuwastatyny lub N-demetylowanych metabolitów w osoczu. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami
czynności nerek (CrCl < 30 mL/min) stwierdzono 3-krotne zwiększenie stężenia i 9-krotne
zwiększenie stężenia N-demetylowanych metabolitów w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami. U
pacjentów dializowanych stężenie rozuwastatyny w stanie stacjonarnym było o około 50% większe niż
u zdrowych ochotników.

Niewydolność wątroby: U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o różnym nasileniu nie
stwierdzono zwiększonej ekspozycji na rozuwastatynę u pacjentów z grupy z 7 punktami lub mniejszą
liczbą punktów w skali Child-Pugh. Jednakże u dwóch pacjentów z grupy 8 i 9 punktów w skali ChildPugh stwierdzono co najmniej 2-krotne zwiększenie ekspozycji w porównaniu z pacjentami z grup
mających mniejszą liczbę punktów w skali Child-Pugh. Nie ma danych dotyczących pacjentów z
grupy powyżej 9 punktów w skali Child-Pugh.

Polimorfizm genetyczny: Rozmieszczenie inhibitorów reduktazy HMG-CoA, w tym rozuwastatyny,
obejmuje białka transportujące OATP1B1 i BCRP kodowane przez gen SLCO1B1 (OATP1B1) i gen
ABCG2 (BCRP). Niektóre warianty tych genów, takie jak SLCO1B1 c.521CC i ABCG2 c.421AA, są
związane z około 1.6-krotnie wyższą ekspozycją na rozuwastatynę (AUC) lub 2,4-krotnie wyższą
ekspozycją, odpowiednio w porównaniu z genotypami SLCO1B1 c.521TT lub ABCG2 c.421CC. U
pacjentów, u których wiadomo, że mają te genotypy (SLCO1B1 c.521CC lub ABCG2 c.421AA),
zaleca się niższą dawkę dobową rozuwastatyny.

Dzieci i młodzież: W dwóch badaniach farmakokinetycznych z rozuwastatyną (podawaną w postaci
tabletek) u dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną w wieku od 10 do 17
lub od 6 do 17 lat (łącznie 214 pacjentów) wykazano, że ekspozycja u pacjentów pediatrycznych
wydaje się porównywalna lub mniejsza niż u dorosłych pacjentów. Ekspozycja na rozuwastatynę była
przewidywalna w odniesieniu do dawki i czasu w ciągu 2 lat.

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących
bezpieczeństwa, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego nie ujawniają żadnego
szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie prowadzono szczegółowych badań nad wpływem na
hERG. Działania niepożądane nie obserwowane w badaniach klinicznych, jednak stwierdzane u
zwierząt przy ekspozycji zbliżonej do uzyskiwanej ekspozycji klinicznej to: w badaniach toksyczności
po podaniu dawek wielokrotnych zmiany histopatologiczne w wątrobie, prawdopodobnie
spowodowane działaniem farmakologicznym rozuwastatyny obserwowane u myszy, szczurów oraz w
mniejszym stopniu ze zmianami w pęcherzyku żółciowym u psów; zmiany te nie występowały u małp.
Dodatkowo po podaniu większych dawek obserwowano działanie uszkadzające jądra u małp i psów. U

szczurów obserwowano toksyczny wpływ na rozrodczość, w tym zmniejszenie wielkości, masy i
przeżycia nowonarodzonych szczurów po podaniu dawek toksycznych dla matki, kiedy ekspozycja
ustrojowa była kilkakrotnie większa niż po podaniu dawki leczniczej.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki:
Celuloza mikrokrystaliczna (E 460)
Krospowidon typ B
Skrobia żelowana, kukurydziana
Meglumina
Mannitol
Magnezu stearynian

Otoczka tabletki:
Opadry II 32K580000 White:
Hypromeloza 15 mPas
Laktoza jednowodna
Tytanu dwutlenek (E 171)
Triacetyna

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Tabletki pakowane są w blistry z folii Aluminium/Aluminium umieszczone w tekturowym pudełku
oraz w pojemniki HDPE ze środkiem pochłaniającym wilgoć (1 g), z wieczkiem z PP
zabezpieczającym przed dostępem dzieci z uszczelnieniem, w tekturowym pudełku.

Blistry: 7, 14, 15, 20, 28, 30, 42, 50, 56, 60, 84, 90, 98 lub 100 tabletek.
Pojemniki HDPE: 90 tabletek (5 mg, 10 mg, 20 mg), 30 tabletek (40 mg).

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Vivanta Generics s.r.o.
Třtinová 260/1, Čakovice
196 00 Praga 9
Republika Czeska

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

5 mg, pozwolenie nr: 26831
10 mg, pozwolenie nr: 26832
20 mg, pozwolenie nr: 26833
40 mg, pozwolenie nr: 26834

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 2022-01-05
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 2024-06-26

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

2025-05-14

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.