# Rozesta

> Rosuwastatyna + Ezetymib · 20 mg + 10 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Rozesta
- **Nazwa powszechna:** Rosuvastatinum + Ezetimibum
- **Substancja czynna:** [Rosuwastatyna + Ezetymib](https://apteka.online/odpowiedniki/rosuvastatinum)
- **Moc:** 20 mg + 10 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** C10BA06
- **Liczba opakowań:** 3
- **Numer pozwolenia:** 26603
- **Podmiot odpowiedzialny:** Zentiva, k.s.
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/rozesta-tabl-powl-20-mg-10-mg-zentiva
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/rozesta-tabl-powl-20-mg-10-mg-zentiva.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/41837/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/41837/characteristic

## Dostępne opakowania (3)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 30 tabl. | 5909991463830 | Rp | 23,26 zł (dopłata od 13,23 zł) | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 60 tabl. | 5909991463847 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 100 tabl. | 5909991463854 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Leki refundowane

### 30 tabl. — EAN 5909991463830 · cena jedn. 0,78 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| Zapobieganie zdarzeniom sercowo-naczyniowym; \<2\>Leczenie substytucyjne pierwotnej hipercholesterolemii | 30% | 23,26 zł | 13,23 zł | 10,03 zł | 14,33 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Rozesta i w jakim celu się go stosuje?
Lek Rozesta zawiera dwie różne substancje czynne w jednej tabletce. Jedną z substancji czynnych jest
rozuwastatyna, należąca do grupy leków zwanej statynami, drugą substancją czynną jest ezetymib.

Lek Rozesta jest lekiem stosowanym w celu zmniejszenia we krwi stężenia cholesterolu całkowitego,
“złego” cholesterolu (cholesterolu LDL) i substancji tłuszczowych nazywanych trójglicerydami.
Dodatkowo, lek Rozesta zwiększa stężenia „dobrego” cholesterolu (cholesterolu HDL).

Lek Rozesta zmniejsza stężenia cholesterolu działając na dwa sposoby. Lek zmniejsza ilość cholesterolu
wchłanianego w przewodzie pokarmowym oraz ilość cholesterolu wytwarzanego w organizmie.
Cholesterol jest jedną z kilku substancji tłuszczowych występujących we krwi. W skład cholesterolu
całkowitego wchodzi głównie cholesterol LDL i cholesterol HDL.
Cholesterol LDL często nazywany jest „złym” cholesterolem, ponieważ może odkładać się na
ścianach naczyń tętniczych tworząc blaszki miażdżycowe. Ostatecznie, te blaszki miażdżycowe mogą
spowodować zwężenie tętnic, w wyniku czego ograniczony lub zahamowany zostaje dopływ krwi do
ważnych narządów, takich jak serce i mózg. Zahamowanie dopływu krwi może prowadzić do
wystąpienia zawału serca lub udaru mózgu.
Cholesterol HDL często zwany jest „dobrym” cholesterolem, ponieważ pomaga powstrzymać
odkładanie się złego cholesterolu w tętnicach i zapobiega chorobom serca.
Triglicerydy to inny rodzaj tłuszczów obecnych we krwi, które mogą przyczynić się do zwiększenia
ryzyka rozwoju choroby serca.
Lek jest stosowany u pacjentów, u których sama dieta nie wystarcza, aby utrzymać prawidłowe
stężenie cholesterolu. Podczas przyjmowania tego leku należy przestrzegać diety zmniejszającej
stężenie cholesterolu.

Lek Rozesta jest stosowany w uzupełnieniu do diety zmniejszającej stężenie cholesterolu w przypadku:

zwiększonego stężenia cholesterolu we krwi (hipercholesterolemia pierwotna [heterozygotyczna
rodzinna lub nierodzinna])
• gdy pacjent stosuje statynę i ezetymib w oddzielnych tabletkach,
• dziedzicznego zaburzenia (homozygotyczna rodzinna hipercholesterolemia), które
zwiększa stężenie cholesterolu we krwi. Wówczas u pacjenta mogą być również
zastosowane inne rodzaje leczenia.
Lek Rozesta jest stosowany w leczeniu substytucyjnym u dorosłych pacjentów z chorobą niedokrwienną
serca i ostrym zespołem wieńcowym w wywiadzie.

Lek Rozesta nie wpływa na zmniejszenie masy ciała.
U większości ludzi duże stężenie cholesterolu nie ma wpływu na to jak się czują, ponieważ nie daje
żadnych objawów. Jeśli jednak nie będzie leczone, złogi tłuszczowe mogą odkładać się w ścianach
naczyń krwionośnych, prowadząc do ich zwężenia.
Czasami te zwężone naczynia mogą zostać zablokowane, co może odciąć dopływ krwi do serca lub
mózgu, prowadząc do zawału serca lub udaru mózgu. Jeśli stężenie cholesterolu powróci do
prawidłowych wartości, zmniejszy się wówczas ryzyko wystąpienia zawału serca, udaru mózgu lub
innych podobnych problemów zdrowotnych.
Należy kontynuować przyjmowanie leku Rozesta, nawet jeśli stężenie cholesterolu powróciło do
prawidłowych wartości, ponieważ zapobiega to ponownemu zwiększeniu stężenia cholesterolu oraz
odkładaniu się złogów tłuszczowych.
Należy jednak przerwać leczenie, jeśli tak zadecyduje lekarz lub jeśli pacjentka jest w ciąży.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Rozesta

Kiedy nie stosować leku Rozesta:
− jeśli pacjent ma uczulenie na ezetymib, rozuwastatynę lub którykolwiek z pozostałych składników
tego leku (wymienionych w punkcie 6).
− jeśli u pacjenta obecnie występuje choroba wątroby.
− jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas stosowania
leku Rozesta, powinna natychmiast przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem. Kobiety
w wieku rozrodczym, stosujące lek Rozesta, powinny unikać zajścia w ciążę, stosując skuteczne
metody zapobiegania ciąży.
− jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek.
− jeśli u pacjenta występują powtarzające się lub niewyjaśnione dolegliwości lub bóle mięśni
(miopatia).
− jeśli pacjent przyjmuje skojarzenie leków sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir (stosowane w
leczeniu wirusowego zakażenia wątroby typu C).
− jeśli pacjent przyjmuje lek nazywany cyklosporyną (stosowany na przykład po przeszczepieniu
narządu).
Jeśli którakolwiek z wyżej wymienionych sytuacji dotyczy pacjenta (lub w razie wątpliwości, czy taka
sytuacja ma miejsce), należy skonsultować się z lekarzem.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Rozesta należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
− jeśli u pacjenta występuje choroba nerek.
− jeśli pacjent regularnie spożywa duże ilości alkoholu lub przebył wcześniej chorobę wątroby.
Lek Rozesta może nie być odpowiedni.
− jeśli u pacjenta występują nawracające lub niewyjaśnione dolegliwości lub bóle mięśni, pacjent
ma chorobę mięśni albo wystąpiła ona w rodzinie, lub jeśli wcześniej podczas stosowania innych
leków zmniejszających stężenie cholesterolu występowały zaburzenia dotyczące mięśni. Należy
natychmiast skontaktować się z lekarzem jeśli wystąpią niewyjaśnione dolegliwości ze strony
mięśni lub bóle mięśni, szczególnie jeśli towarzyszy im ogólne złe samopoczucie lub gorączka.
Należy również poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli u pacjenta występuje utrzymujące się

osłabienie mięśni.
− jeśli pacjent ma niedoczynność tarczycy (niedoczynność tarczycy).
− jeśli u pacjenta występuje ciężka niewydolność oddechowa.
− jeśli pacjent przyjmuje leki stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV, np. lopinawir i (lub)
atazanawir (patrz punkt „Lek Rozesta a inne leki”).
− jeśli pacjent jest w wieku powyżej 70 lat (ponieważ lekarz powinien ustalić właściwą dla pacjenta
dawkę początkową leku Rozesta).
− jeśli pacjent przyjmuje inne leki obniżające stężenie cholesterolu, zwane fibratami (patrz punkt
„Lek Rozesta a inne leki”).
− jeśli pacjent ma zaplanowaną operację. Być może konieczne będzie przerwanie leczenia lekiem
Rozesta na krótki czas.
− jeśli pacjent jest pochodzenia azjatyckiego (Japończcy, Chińczycy, Filipińczycy, Wietnamczycy,
Koreańczycy lub Hindusi). Lekarz ustali właściwą dla pacjenta dawkę początkową leku Rozesta.
− jeśli pacjent przyjmuje obecnie lub w ciągu ostatnich 7 dni przyjmował lek o nazwie kwas
fusydowy (lek stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych) doustnie lub w formie zastrzyku.
Skojarzenie kwasu fusydowego oraz leku Rozesta, może powodować poważne problemy
z mięśniami (rabdomioliza).
− jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła wysypka skórna o ciężkim nasileniu lub łuszczenie się
skóry, pęcherze i (lub) owrzodzenia w jamie ustnej po przyjęciu leku Rozesta lub innych leków
podobnych.
− jeśli u pacjenta występuje lub występowała miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie
mięśni, w tym w niektórych przypadkach mięśni biorących udział w oddychaniu) lub miastenia
oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oczu), ponieważ statyny mogą czasami nasilać
objawy choroby lub prowadzić do wystąpienia miastenii (patrz punkt 4).

Zachowaj szczególną ostrożność podczas stosowania leku Rozesta
W związku ze stosowaniem leku Rozesta notowano występowanie ciężkich reakcji skórnych, w tym
zespół Stevensa-Johnsona i reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS). Jeśli
wystąpi którykolwiek z objawów opisanych w punkcie 4, należy przerwać stosowanie leku Rozesta.

Osoby chore na cukrzycę lub te, u których istnieje ryzyko rozwoju cukrzycy, będą pod ścisłą kontrolą
lekarską podczas stosowania tego leku. Osoby, u których stwierdza się wysokie stężenie cukru
i tłuszczów we krwi, nadwagę i wysokie ciśnienie krwi, mogą być zagrożone ryzykiem rozwoju
cukrzycy.

U niewielkiej grupy pacjentów statyny mogą wpływać na czynność wątroby. W celu potwierdzenia
takiego działania wykonuje się proste badanie krwi, które pozwala rozpoznać zwiększoną aktywność
enzymów wątrobowych we krwi. Z tego powodu lekarz będzie regularnie zlecał takie badanie krwi
(badanie czynności wątroby) w czasie leczenia lekiem Rozesta. Ważne jest, aby udać się się do
lekarza, który zleci wykonanie określonych badań laboratoryjnych.

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Rozesta u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Lek Rozesta a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. W szególności, należy
powiedziec lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z wymienionych poniżej leków:
− Cyklosporyna (często stosowana u pacjentów po przeszczepieniu narządu). Nie należy stosować
leku Rozesta podczas przyjmowania cyklosporyny.
− Darolutamid (stosowany w leczeniu raka).
− Leki zawierające substancję czynną zapobiegającą tworzeniu się zakrzepów, takie jak warfaryna
lub klopidogrel, fenprokumon, acenokumarol, fluindion lub tikagrelor (leki przeciwzakrzepowe).
− Kolestyramina (również stosowana w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu), ponieważ

wpływa na sposób działania leku Rozesta.
− Fibraty, takie jak gemfibrozyl, fenofibrat (leki stosowane w celu zmniejszenia stężenia
cholesterolu) lub inne leki stosowane w celu zmniejszenia cholesterolu (takie jak ezetymib).
− Leki na niestrawność zawierające glin i magnez (stosowane do zobojętniania kwasu w żołądku).
− Erytromycyna (antybiotyk).
− Doustne środki antykoncepcyjne (tzw. „pigułka”).
− Hormonalna terapia zastępcza.
− Regorafenib (stosowany w leczeniu raka).
− Którykolwiek z następujących leków stosowanych w leczeniu zakażeń wirusowych, w tym
zakażenia HIV lub wirusowego zapalenia wątroby typu C, podawany pojedynczo lub
w skojarzeniu z innymi lekami (patrz punkt „Ostrzeżenia i środki ostrożności”): rytonawir,
lopinawir, atazanawir, sofosbuwir, woksylaprewir, ombitaswir, parytaprewir, dasabuwir,
welpataswir, grazoprewir, elbaswir, glekaprewir, pibrentaswir.
− Kwas fusydowy - jeśli w celu leczenia zakażenia bakteryjnego pacjent musi stosować kwas
fusydowy, należy tymczasowo przerwać stosowanie tego leku. Lekarz wskaże, kiedy będzie
można bezpiecznie wznowić przyjmowanie leku Rozesta. Jednoczesne stosowanie leku Rozesta
z kwasem fusydowym może w rzadkich przypadkach prowadzić do osłabienia, tkliwości lub bólu
mięśni (rabdomioliza). W celu uzyskania dodatkowych informacji dotyczących rabdomiolizy,
patrz punkt 4.
Pacjent stosujący lek Rozesta powinien poinformować o jego stosowaniu każdego lekarza, który
będzie mu przepisywał jakikolwiek nowy lek.

Ciąża i karmienie piersią
Nie stosować leku Rozesta, jeśli pacjentka jest w ciąży, zamierza zajść w ciążę lub przypuszcza, że
może być w ciąży. Jeżeli pacjentka zajdzie w ciążę podczas leczenia lekiem Rozesta, musi
natychmiast przerwać przyjmowanie tego leku i niezwłocznie poinformować o tym lekarza. Podczas
leczenia lekiem Rozesta, kobiety powinny stosować skuteczne metody zapobiegania ciąży.

Nie stosować leku Rozesta w okresie karmienia piersią, ponieważ nie wiadomo czy lek przenika do
mleka matki.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie należy się spodziewać, aby lek Rozesta miał wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
lub obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, należy wziąć pod uwagę, że u niektórych osób mogą
wystąpić zawroty głowy po przyjęciu leku Rozesta.
Jeśli po przyjęciu tego leku wystąpią zawroty głowy, należy skontaktować się z lekarzem zanim
pacjent będzie prowadził samochód lub obsługiwał maszyny.

Lek Rozesta zawiera laktozę jednowodną (rodzaj cukru) i sód
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej tabletce, to znaczy lek uznaje się za „wolny
od sodu”.

### 3. Jak stosować lek Rozesta?
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku wątpliwości należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
− Przed rozpoczęciem stosowania leku Rozesta należy stosować dietę zmniejszającą stężenie
cholesterolu.
− Podczas stosowania leku Rozesta należy przestrzegać diety zmniejszającej stężenie cholesterolu.
Lekarz ustali odpowiednią dawkę dla pacjenta, w zależności od aktualnego leczenia i indywidualnego
statusu ryzyka.

Zalecana dawka to 1 tabletka leku Rozesta, raz na dobę.

Lek Rozesta nie jest odpowiedni do rozpoczynania leczenia.
Rozpoczęcie leczenia lub zmiany w dawkowaniu, jeśli są potrzebne, powinno się odbywać przez
podanie substancji czynnych w postaci oddzielnych leków. Dopiero po ustaleniu odpowiednich dawek
możliwe jest zastosowanie leku złożonego Rozesta w odpowiedniej dawce.
Należy starać się przyjmować tabletkę codziennie o tej samej porze, co ułatwi zapamiętanie.
Lek można przyjmować z jedzeniem lub bez. Należy połykać każdą tabletkę w całości, popijając
wodą.
Jeżeli lekarz zalecił stosowanie leku Rozesta z innym lekiem obniżającym stężenie cholesterolu
zawierającym substancję czynną kolestyraminę lub inną żywicę wiążącą kwasy żółciowe, należy
zażyć lek Rozesta co najmniej 2 godziny przed lub 4 godziny po przyjęciu żywicy wiążącej kwasy
żółciowe.

Regularne badania cholesterolu
W celu upewnienia się, że stężenie cholesterolu zmniejszyło się i utrzymuje się na prawidłowym
poziomie, należy odbywać wizyty kontrolne u lekarza i przeprowadzać badania krwi. Lekarz może
zdecydować o zwiększeniu dawki, tak aby była ona odpowiednia dla pacjenta.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Rozesta
Należy skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do izby przyjęć najbliższego szpitala, ponieważ
konieczna może być pomoc lekarska.

Pominięcie zastosowania leku Rozesta
Nie ma powodu do zmartwienia, należy opuścić pominiętą dawkę i przyjąć następną planowaną
dawkę o stałej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Rozesta
Należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, ponieważ stężenie cholesterolu może ponownie
się zwiększyć.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy przerwać przyjmowanie leku Rozesta i natychmiast zgłosić się po pomoc medyczną, jeśli
wystąpią którekolwiek z następujących objawów:
− trudności w oddychaniu z obrzękiem twarzy, warg, języka i (lub) gardła lub bez; obrzęk twarzy,
warg, języka i (lub) gardła, który może powodować trudności w połykaniu; silny świąd skóry
(z wypukłymi grudkami). Mogą to być objawy ciężkiej reakcji alergicznej.
− jakikolwiek niewyjaśniony ból, tkliwość lub osłabienie mięśni. Dzieje się tak, ponieważ
w rzadkich przypadkach problemy z mięśniami, w tym rozpad mięśni prowadzący do
uszkodzenia nerek, mogą być poważne i mogą stać się stanem potencjalnie zagrażającym życiu.
− zespół toczniopodobny (w tym wysypka, zaburzenia stawów i wpływ na komórki krwi).
− zerwanie mięśnia.
− zaczerwienione płaskie, tarczowate lub okrągłe plamy na tułowiu, często z pęcherzami w środku,
łuszczenie się skóry, owrzodzenia w jamie ustnej, gardle, nosie, na narządach płciowych i w
obrębie oczu. Występowanie tego typu groźnych wysypek skórnych mogą poprzedzać gorączka i
objawy grypopodobne (zespół Stevensa-Johnsona).
− rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół DRESS lub
zespół nadwrażliwości na lek).

Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób):
Biegunka; wzdęcia; uczucie zmęczenia; zwiększenie wartości wyników niektórych badań
laboratoryjnych krwi oceniających czynność wątroby (aminotransferazy wątrobowe); ból głowy; ból
brzucha; zaparcia; nudności, ból mięśni, uczucie osłabienia; zawroty głowy; cukrzyca - jest bardziej
prawdopodobne, jeśli pacjent ma wysokie stężenie cukru i tłuszczów we krwi, ma nadwagę i wysokie
ciśnienie krwi. Lekarz będzie kontrolował stan pacjenta podczas przyjmowania tego leku.

Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób):
Zwiększenie wartości wyników niektórych laboratoryjnych badań krwi dotyczących czynności mięśni
(CK, kinaza kreatynowa); kaszel; niestrawność; zgaga; ból stawu; skurcze mięśni; ból szyi;
zmniejszenie apetytu; ból; ból w klatce piersiowej; uderzenie gorąca; wysokie ciśnienie krwi; uczucie
mrowienia; suchość w jamie ustnej; zapalenie żołądka; swędzenie; wysypka; pokrzywka lub inne
reakcje skórne; ból pleców; osłabienie mięśni; ból rąk i nóg; obrzęk, szczególnie rąk i stóp;
zwiększenie ilości białka w moczu - zwykle samoistnie powraca do normy bez konieczności
przerywania stosowania leku Rozesta (tylko rozuwastatyna 10 mg i 20 mg).

Rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1 000 osób):
Zmniejszenie liczby krwinek, które może powodować powstawanie siniaków i (lub) krwawienia
(małopłytkowość); silny ból brzucha (zapalenie trzustki).

Bardzo rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 osób):
Żółtaczka (zażółcenie skóry i oczu); zapalenie wątroby; obecność śladowych ilości krwi w moczu;
uszkodzenie nerwów nóg i ramion (np. drętwienie); utrata pamięci; ginekomastia (powiększenie piersi
u mężczyzn).

Częstość nieznana (nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych):
Duszność; obrzęk; zaburzenia snu, w tym bezsenność i koszmary senne; zaburzenia seksualne;
depresja; problemy z oddychaniem, w tym uporczywy kaszel i (lub) duszność lub gorączka; uraz
ścięgna; stałe osłabienie mięśni; wypukła czerwona wysypka, czasami ze zmianami w kształcie tarczy
(rumień wielopostaciowy); tkliwość mięśni; kamienie żółciowe lub zapalenie pęcherzyka żółciowego
(które może powodować ból brzucha, nudności, wymioty); miastenia (choroba powodująca ogólne
osłabienie mięśni, w tym w niektórych przypadkach mięśni biorących udział w oddychaniu).
Miastenia oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oka).

Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli u pacjenta występuje osłabienie rąk lub nóg, nasilające się po
okresach aktywności, podwójne widzenie lub opadanie powiek, trudności z połykaniem lub duszności.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181 C
02 222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi
podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Rozesta?
Lek przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu zewnętrznym
i blistrze po „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Lek przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią i światłem. Brak
szczególnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Rozesta
− Substancjami czynnymi leku są rozuwastatyna i ezetymib. Każda tabletka zawiera 5 mg, 10 mg,
20 mg rozuwastatyny (w postaci rozuwastatyny wapniowej) i 10 mg ezetymibu.
Pozostałe składniki to: celuloza mikrokrystaliczna (PH 102), krzemionka koloidalna bezwodna,
magnezu stearynian, powidon K 30, kroskarmeloza sodowa, sodu laurylosiarczan, laktoza
jednowodna, hypromeloza.
Rozesta, 5 mg + 10 mg: Opadry yellow: hypromeloza, tytanu dwutlenek (E171), makrogol 4000,
żelaza tlenek żółty (E172), talk, żelaza tlenek czerwony (E172).
Rozesta, 10 mg + 10 mg: Opadry beige: hypromeloza 2910, tytanu dwutlenek (E171), makrogol 4000,
żelaza tlenek żółty (E172), talk.
Rozesta, 20 mg + 10 mg: Vivacoat Yellow: hypromeloza, tytanu dwutlenek (E171), talk,
makrogol 4000, żelaza tlenek żółty (E172).

Jak wygląda lek Rozesta i co zawiera opakowanie
Rozesta, 5 mg + 10 mg, to jasnożółte, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy
około 10 mm, z wytłoczonym napisem „EL5” po jednej stronie.
Rozesta, 10 mg + 10 mg, to beżowe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy
około 10 mm z wytłoczonym napisem „EL4” po jednej stronie.
Rozesta, 20 mg + 10 mg, to żółte, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy około
10 mm z wytłoczonym napisem „EL3” po jednej stronie.

Lek Rozesta, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 10 mg, dostępny jest w opakowaniach zawierających 10, 15, 30,
60, 90 lub 100 tabletek powlekanych.
Lek Rozesta, 20 mg + 10 mg, dostępny jest w opakowaniach zawierających 30, 60, 90 lub 100
tabletek powlekanych.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
Zentiva, k.s.,
U kabelovny 130
Dolní Měcholupy
102 37 Praga 10
Republika Czeska

Wytwórca
ELPEN Pharmaceutical Industry Co. Inc.
95 Marathonos Avenue 19009,

Pikermi, Attiki
Grecja

ELPEN Pharmaceutical Co. Inc.
Zapani, Block 1048,
Keratea, 19001
Grecja

Rontis Hellas Medical and Pharmaceutical Products S.A.
P.O BOX 3012 Larissa Industrial Area,
Larissa, 41500, Grecja

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami :

Holandia, Estonia, Łotwa, Polska: Rozesta
Francja: Quiloga
Republika Czeska, Portugalia, Rumunia, Węgry, Słowacja: Rozetin
Bułgaria: Розетин

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat leku należy zwrócić się do przedstawiciela
podmiotu odpowiedzialnego w Polsce:

Zentiva Polska Sp. z o.o.
ul. Bonifraterska 17
00-203 Warszawa
tel.: +48 22 375 92 00

Data ostatniej aktualizacji ulotki: marzec 2026

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Rozesta, 5 mg+10 mg, tabletki powlekane
Rozesta, 10 mg+10 mg, tabletki powlekane
Rozesta, 20 mg+10 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Rozesta, 5 mg+10 mg: każda tabletka powlekana zawiera 5,20 mg rozuwastatyny wapniowej
(co odpowiada 5 mg rozuwastatyny) i 10 mg ezetymibu.
Rozesta, 10 mg + 10 mg: każda tabletka powlekana zawiera 10,40 mg rozuwastatyny wapniowej
(co odpowiada 10 mg rozuwastatyny) i 10 mg ezetymibu.
Rozesta, 20 mg + 10 mg: każda tabletka powlekana zawiera 20,80 mg rozuwastatyny wapniowej
(co odpowiada 20 mg rozuwastatyny) i 10 mg ezetymibu.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:
Rozesta, 5 mg+10 mg: Każda tabletka powlekana zawiera 200,50 mg laktozy jednowodnej
(co odpowiada 190,47 mg laktozy bezwodnej).
Rozesta, 10 mg+10 mg: Każda tabletka powlekana zawiera 200,50 mg laktozy jednowodnej
(co odpowiada 190,47 mg laktozy bezwodnej).
Rozesta, 20 mg+10 mg: Każda tabletka powlekana zawiera 200,50 mg laktozy jednowodnej
(co odpowiada 190,47 mg laktozy bezwodnej).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt. 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana.
Rozesta, 5 mg+10 mg: Jasnożółte, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy około
10 mm, z wytłoczonym napisem „EL5” po jednej stronie.
Rozesta, 10 mg+10 mg: beżowe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy około
10 mm z wytłoczonym napisem „EL4” po jednej stronie.
Rozesta, 20 mg+10 mg: żółte, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy około
10 mm z wytłoczonym napisem „EL3” po jednej stronie.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Pierwotna hipercholesterolemia/homozygotyczna rodzinna hipercholesterolemia (HoFH)
Produkt leczniczy Rozesta jest wskazany jako leczenie zastępcze, wspomagające dietę u dorosłych
pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią (heterozygotyczną rodzinną i nierodzinną) lub
homozygotyczną rodzinną hipercholesterolemią, u których uzyskano odpowiednią kontrolę za
pomocą terapii skojarzonej opartej o ezetymib i rozuwastatynę, które podawano jednocześnie w tych
samych dawkach, jak w produkcie złożonym, ale w postaci oddzielnych produktów leczniczych.

Zapobieganie zdarzeniom sercowo-naczyniowym
Produkt leczniczy Rozesta jest wskazany w leczeniu substytucyjnym u dorosłych pacjentów z
chorobą niedokrwienną serca (ang. coronary heart disease, CHD) i ostrym zespołem wieńcowym
(OZW) w wywiadzie, u których uzyskano odpowiednią kontrolę choroby stosując jednocześnie
pojedyncze substancje czynne w osobnych produktach leczniczych, ale w takich samych dawkach,
jak w produkcie złożonym.

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Pacjent powinien stosować odpowiednią dietę zmniejszającą stężenie lipidów i kontynuować tę dietę
podczas leczenia produktem leczniczym Rozesta.
Produkt Rozesta nie jest odpowiedni do rozpoczynania leczenia. Rozpoczęcie leczenia lub w razie
konieczności dostosowanie dawki powinno się odbywać przez podanie tych samych substancji
czynnych w postaci oddzielnych produktów i dopiero po ustaleniu odpowiednich dawek możliwe jest
zastosowanie produktu złożonego o określonej mocy.
Pacjent powinien stosować moc odpowiadającą jego wcześniejszemu leczeniu.
Zalecana dawka to 1 tabletka produktu Rozesta raz na dobę.

Jednoczesne stosowanie z produktami wiążącymi kwasy żółciowe
Dawkowanie produktu leczniczego Rozesta powinno nastąpić co najmniej 2 godziny przed lub co
najmniej 4 godziny po podaniu środka wiążącego kwasy żółciowe (patrz punkt 4.5).

Dzieci i młodzież
Nie określono dotychczas bezpieczeństwa i skuteczności stosowania skojarzenia
ezetymibu + rozuwastatyny u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Aktualnie dostępne dane przedstawiono
w punktach 4.8, 5.1 i 5.2, ale nie można sformułować żadnych zaleceń dotyczących dawkowania.

Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w wieku powyżej 70 lat zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg rozuwastatyny
(patrz punkt 4.4). Złożony produkt leczniczy nie jest odpowiedni do rozpoczynania leczenia.
Rozpoczęcie leczenia lub w razie konieczności dostosowanie dawki, należy przeprowadzać
wyłącznie stosując substancje czynne w postaci oddzielnych produktów leczniczych. Dopiero po
ustaleniu odpowiednich dawek możliwe jest zastosowanie produktu złożonego o odpowiedniej mocy.

Zaburzenia czynności wątroby
U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (5 do 6 punktów w skali Childa-Pugha)
nie jest wymagane dostosowanie dawki. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności
wątroby (7 do 9 punktów w skali Childa-Pugha) lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby
(>9 punktów w skali Childa-Pugha) nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Rozesta
(patrz punkty 4.4 i 5.2). Stosowanie produktu leczniczego Rozesta jest przeciwwskazane u pacjentów
z czynną chorobą wątroby (patrz punkt 4.3).

Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki.
U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min)
zalecana dawka początkowa rozuwastatyny wynosi 5 mg.
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek stosowanie produktu leczniczego Rozesta jest
przeciwwskazane niezależnie od dawki (patrz punkty 4.3 i 5.2).

Rasa
U Azjatów obserwowano zwiększoną ekspozycję układową na rozuwastatynę (patrz punkty 4.4
i 5.2). U pacjentów pochodzących z Azji zalecaną początkową dawką jest 5 mg rozuwastatyny.
Zastosowanie złożonego produktu leczniczego nie jest odpowiednie do rozpoczęcia leczenia. Do
rozpoczęcia leczenia lub modyfikacji dawki należy stosować pojedyncze substancje czynne w postaci
oddzielnych produktów leczniczych.

Polimorfizmy genetyczne
Znane są określone typy polimorfizmów genetycznych, które mogą prowadzić do zwiększonej
ekspozycji na rozuwastatynę (patrz punkt 5.2). U pacjentów, u których stwierdzono występowanie
specyficznego rodzaju polimorfizmu, zaleca się stosowanie mniejszej dawki dobowej produktu
leczniczego Rozesta.

Dawkowanie u pacjentów z czynnikami predysponującymi do miopatii
U pacjentów z czynnikami predysponującymi do miopatii zalecana dawka początkowa
rozuwastatyny wynosi 5 mg (patrz punkt 4.4). Zastosowanie złożonego produktu leczniczego nie jest
odpowiednie do rozpoczęcia leczenia. Do rozpoczęcia leczenia lub modyfikacji dawki należy
stosować pojedyncze substancje czynne w oddzielnych produktach leczniczych.

Leczenie skojarzone
Rozuwastatyna jest substratem różnych białek transportowych (np. OATP1B1 i BCRP). Ryzyko
miopatii (w tym rabdomiolizy) jest zwiększone, gdy produkt leczniczy Rozesta jest jednocześnie
stosowany z niektórymi produktami leczniczymi, które w wyniku interakcji z tymi białkami
transportującymi, mogą zwiększać stężenie rozuwastatyny w osoczu (np. cyklosporyna i niektóre
inhibitory proteazy, w tym połączenia rytonawiru z atazanawirem, lopinawirem i (lub) typranawirem;
(patrz punkty 4.4 i 4.5).
Jeśli to możliwe, należy rozważyć zastosowanie innych produktów leczniczych, a w razie
konieczności tymczasowo przerwać leczenie produktem Rozesta. W sytuacjach, gdy nie można
uniknąć jednoczesnego podawania tych produktów leczniczych i produktu Rozesta, należy dokładnie
rozważyć korzyści i ryzyko jednoczesnego leczenia oraz dostosowanie dawkowania rozuwastatyny
(patrz punkt 4.5).

Sposób podawania
Podanie doustne.
Produkt leczniczy Rozesta należy przyjmować każdego dnia o tej samej porze, z posiłkiem lub
bez posiłku. Tabletkę należy połykać w całości, popijając wodą.

#### 4.3 Przeciwwskazania

− Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
− Ciąża, karmienie piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznych metod
zapobiegania ciąży (patrz punkt 4.6).
− Czynna choroba wątroby lub niewyjaśnione, utrzymujące się zwiększenie aktywności
aminotransferaz w surowicy i zwiększenie aktywności którejkolwiek z aminotransferaz
w surowicy przekraczające 3-krotnie górną granicę normy (GGN) (patrz punkt 4.4).
− U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30 ml/min) (patrz
punkt 4.4).

− U pacjentów z miopatią (patrz punkt 4.4).
− U pacjentów otrzymujących jednocześnie skojarzenie sofosbuwiru, welpataswiru
z woksylaprewirem (patrz punkt 4.5).
− U pacjentów otrzymujących jednocześnie cyklosporynę (patrz punkt 4.5).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Wpływ na mięśnie szkieletowe
U pacjentów leczonych rozuwastatyną we wszystkich dawkach, a w szczególności dawkami
większymi niż 20 mg, odnotowano wpływ na mięśnie szkieletowe, np. ból mięśni, miopatię i rzadko
rabdomiolizę. Po wprowadzeniu ezetymibu do obrotu, zgłaszano przypadki wystąpienia miopatii
i rabdomiolizy. Zgłaszano bardzo rzadkie przypadki rabdomiolizy u pacjentów otrzymujących
ezetymib w monoterapii oraz otrzymujących ezetymib jednocześnie z innymi produktami leczniczymi,
których stosowanie zwiększa ryzyko rabdomiolizy.
Jeśli na podstawie objawów ze strony mięśni podejrzewa się miopatię lub jeśli miopatia zostanie
potwierdzona badaniem stężenia fosfokinazy kreatynowej (ang. Creatine Kinase, CPK), należy
natychmiast zaprzestać stosowania produktu Rozesta i innych produktów leczniczych, które pacjent
jednocześnie stosuje. Wszystkich pacjentów rozpoczynających leczenie produktem Rozesta należy
poinformować o ryzyku wystąpienia miopatii i konieczności natychmiastowego zgłoszenia
jakiegokolwiek niewyjaśnionego bólu mięśni, ich tkliwości lub osłabienia (patrz punkt 4.8).

Miastenia
W kilku przypadkach zaobserwowano, że statyny wywołują miastenię de novo lub nasilają już
występującą miastenię lub miastenię oczną (patrz punkt 4.8). Jeśli nastąpi nasilenie objawów, należy
przerwać stosowanie produktu Rozesta. Odnotowano nawroty choroby po podaniu (ponownym
podaniu) tej samej lub innej statyny.

Oznaczenie aktywności kinazy kreatynowej
Aktywności kinazy kreatynowej (CK) nie należy oznaczać po intensywnym wysiłku fizycznym lub
w przypadku istnienia jakiejkolwiek innej prawdopodobnej przyczyny zwiększonej aktywności CK,
gdyż może to utrudniać interpretację wyników. Jeśli aktywność CK jest istotnie zwiększona przed
rozpoczęciem leczenia (>5 razy ponad górną granicę normy, GGN), w ciągu 5-7 dni należy wykonać
badanie potwierdzające. Jeśli powtórne badanie potwierdzi, że początkowa aktywność CK ponad
pięciokrotnie przekracza GGN, leczenia nie należy rozpoczynać.

Przed rozpoczęciem leczenia
Należy zachować ostrożność u pacjentów, u których występują czynniki predysponujące do
wystąpienia miopatii i (lub) rabdomiolizy. Do tych czynników należą:
− zaburzenia czynności nerek,
− niedoczynność tarczycy,
− dziedziczne choroby układu mięśniowego w wywiadzie pacjenta lub w wywiadzie rodzinnym,
− wystąpienie objawów uszkodzenia mięśni podczas wcześniejszego leczenia innym
inhibitorem reduktazy HMG-CoA lub fibratem,
− nadużywanie alkoholu,
− wiek powyżej 70 lat,
− sytuacje, w których może wystąpić zwiększone stężenie w osoczu (patrz punkty 4.2, 4.5 i 5.2),
− jednoczesne stosowanie fibratów.

W powyższych przypadkach należy rozważyć ryzyko leczenia względem możliwych korzyści
wynikających z leczenia. Zalecana jest kontrola stanu klinicznego pacjenta. Jeżeli aktywność CK
przed rozpoczęciem leczenia jest znacznie podwyższona (>5x GGN), nie należy rozpoczynać leczenia.

Podczas leczenia
Pacjentom należy zalecić niezwłoczne zgłaszanie niewyjaśnionego bólu mięśni, osłabienia lub kurczy
mięśni, szczególnie jeśli towarzyszy im złe samopoczucie lub gorączka. U tych pacjentów należy
oznaczyć aktywność CK. Leczenie należy przerwać, jeśli aktywność CK jest znacząco zwiększona
(>5 x GGN) lub jeśli objawy mięśniowe są znacznie nasilone i powodują dyskomfort w codziennym
życiu (nawet jeśli aktywność CK jest ≤5 x GGN). Jeśli objawy ustąpią i aktywność CK powróci do
normy, można rozważyć ponowne zastosowanie rozuwastatyny lub innego inhibitora reduktazy HMGCoA w najmniejszej dawce i pod ścisłą kontrolą. Brak podstaw do rutynowego kontrolowania
aktywności CK u pacjentów, u których nie występują objawy.

Zgłoszono bardzo rzadkie przypadki wystąpienia immunozależnej miopatii martwiczej (ang. immunemediated necrotizing myopathy, IMNM) w trakcie leczenia statynami, w tym rozuwastatyną, lub po
jego zakończeniu. Cechy kliniczne IMNM to utrzymujące się osłabienie mięśni proksymalnych oraz
zwiększona aktywność kinazy kreatynowej w surowicy krwi, utrzymująca się mimo przerwania
leczenia statynami.
W badaniach klinicznych nie wykazano zwiększonego wpływu na mięśnie szkieletowe u niewielkiej
liczby pacjentów otrzymujących rozuwastatynę i leczenie skojarzone. Jednakże, u pacjentów
otrzymujących inne inhibitory reduktazy HMG-CoA razem z pochodnymi kwasu fibrynowego, w tym
z gemfibrozylem, cyklosporyną, kwasem nikotynowym, azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi,
inhibitorami proteazy i antybiotykami makrolidowymi obserwowano zwiększoną częstość
występowania zapalenia mięśni i miopatii.
Gemfibrozyl podawany jednocześnie z niektórymi inhibitorami reduktazy HMG-CoA zwiększa
ryzyko miopatii. Dlatego nie zaleca się skojarzonego stosowania rozuwastatyny i gemfibrozylu.
Należy starannie rozważyć korzyści płynące z dalszych zmian stężenia lipidów w wyniku
skojarzonego stosowania rozuwastatyny i fibratów lub niacyny wobec możliwego ryzyka związanego
z takim leczeniem.
Produkt leczniczy Rozesta nie powinien być stosowany u jakiegokolwiek pacjenta z ostrym,
ciężkim stanem wskazują miopatię lub predysponującym do rozwoju niewydolności nerek wtórnej
do rabdomiolizy (np. sepsa, niedociśnienie tętnicze, rozległy zabieg chirurgiczny, uraz, ciężkie
zaburzenia metaboliczne, endokrynologiczne lub elektrolitowe albo niekontrolowane napady
padaczkowe).

Wpływ na wątrobę
W kontrolowanych badaniach, w których pacjentom podawano jednocześnie ezetymib i statynę,
obserwowano stopniowe zwiększanie się aktywności aminotransferaz (≥3 x GGN).
Zaleca się wykonanie badań czynności wątroby przed rozpoczęciem leczenia rozuwastatyną i 3
miesiące po jego rozpoczęciu. Jeśli aktywność aminotransferaz w surowicy krwi jest większa niż 3 x
GGN, rozuwastatynę należy odstawić lub zmniejszyć jej dawkę.
U pacjentów z wtórną hipercholesterolemią wywołaną niedoczynnością tarczycy lub zespołem
nerczycowym, przed rozpoczęciem leczenia rozuwastatyną należy leczyć chorobę podstawową.
Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Rozesta u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi
zaburzeniami czynności wątroby, w związku z nieznanym wpływem zwiększonej ekspozycji na
ezetymib (patrz punkt 5.2).

Choroba wątroby i alkohol
Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, rozuwastatynę należy stosować
ostrożnie u pacjentów nadużywających alkoholu i (lub) z chorobami wątroby w wywiadzie.

Wpływ na nerki
U pacjentów leczonych większymi dawkami rozuwastatyny, zwłaszcza dawką 40 mg, stwierdzano w
większości przypadków sporadyczny lub okresowy białkomocz wykrywany testem paskowym,
głównie pochodzenia kanalikowego. Nie stwierdzano, aby występowanie białkomoczu poprzedzało
wystąpienie ostrej lub postępującej choroby nerek (patrz punkt 4.8).

Cukrzyca
Niektóre dane wskazują, że wszystkie leki z grupy statyn, zwiększają stężenie glukozy we krwi,
a u niektórych pacjentów, z wysokim ryzykiem rozwoju cukrzycy w przyszłości, mogą powodować
hiperglikemię wymagającą odpowiedniej opieki diabetologicznej. Nad tym ryzykiem przeważa jednak
korzyść w postaci zmniejszenia ryzyka rozwoju chorób naczyniowych, dlatego nie powinno się z tego
powodu przerywać leczenia statynami. Pacjenci z grupy ryzyka (stężenie glukozy na czczo 5,6 -
6,9 mmol/l, BMI > 30 kg/m2, zwiększone stężenie triglicerydów, nadciśnienie tętnicze) należy poddać
kontroli klinicznej i biochemicznej zgodnie z wytycznymi krajowymi.
W badaniu JUPITER zgłaszana całkowita częstość występowania cukrzycy wynosiła 2,8% w grupie
przyjmującej rozuwastatynę i 2,3% w grupie przyjmującej placebo, u większości pacjentów stężenie
glukozy na czczo wynosiło 5,6 - 6,9 mmol/l.

Śródmiąższowa choroba płuc
Podczas stosowania, zwłaszcza długotrwałego, niektórych statyn opisywano pojedyncze przypadki
śródmiąższowej choroby płuc (patrz punkt 4.8). Występujące objawy mogą obejmować duszność,
nieproduktywny kaszel oraz pogorszenie ogólnego stanu zdrowia (zmęczenie, zmniejszenie masy ciała
i gorączka). Jeśli istnieje podejrzenie, że u pacjenta doszło do rozwoju śródmiąższowej choroby płuc,
należy przerwać leczenie statyną.

Inhibitory proteazy
U pacjentów otrzymujących rozuwastatynę jednocześnie z różnymi inhibitorami proteazy w
skojarzeniu z rytonawirem obserwowano zwiększoną ekspozycję układową na rozuwastatynę. Należy
wziąć pod uwagę zarówno korzyści wynikające ze zmniejszenia stężenia lipidów podczas stosowania
produktu Rozesta u pacjentów zakażonych wirusem HIV otrzymujących inhibitory proteazy, jak i
możliwość zwiększenia stężenia rozuwastatyny w osoczu, podczas rozpoczynania leczenia i
zwiększania dawki rozuwastatyny u pacjentów leczonych inhibitorami proteazy. Nie zaleca się
jednoczesnego stosowania z niektórymi inhibitorami proteazy, o ile nie zostanie odpowiednio
dostosowana dawka rozuwastatyny (patrz punkty 4.2 i 4.5).

Fibraty
Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności ezetymibu podawanego jednocześnie
z fibratami (patrz powyżej oraz punkty 4.3 i 4.5).
Jeśli u pacjenta otrzymującego produkt leczniczy Rozesta i fenofibrat istnieje podejrzenie kamicy
żółciowej, wskazane jest przeprowadzenie badania pęcherzyka żółciowego oraz przerwanie leczenia
(patrz punkty 4.5 i 4.8).

Leki przeciwzakrzepowe
Jeśli produkt leczniczy Rozesta jest stosowany z warfaryną, innym lekiem przeciwzakrzepowym
z grupy pochodnych kumaryny lub fluindionem, należy kontrolować wartość międzynarodowego
współczynnika znormalizowanego (ang. International Normalised Ratio, INR) (patrz punkt 4.5).

Cyklosporyna
Patrz punkty 4.3 i 4.5.

Kwas fusydowy
Produktu leczniczego Rozesta nie wolno stosować jednocześnie z kwasem fusydowym podawanym
ogólnoustrojowo lub w ciągu 7 dni po zakończeniu przyjmowania kwasu fusydowego. U pacjentów,
u których podawanie ogólnoustrojowo kwasu fusydowego uważa się za konieczne, leczenie statynami
należy przerwać na czas przyjmowania kwasu fusydowego. Zgłaszano przypadki rabdomiolizy (w tym
także niektóre przypadki śmiertelne) u pacjentów leczonych jednocześnie kwasem fusydowym
i statynami (patrz punkt 4.5). Pacjentowi należy zalecić, aby w razie wystąpienia jakichkolwiek
objawów osłabienia, bólu lub tkliwości mięśni, niezwłocznie zgłosił się do lekarza.
Leczenie statynami można wznowić po upływie siedmiu dni od daty podania ostatniej dawki kwasu
fusydowego.
W wyjątkowych okolicznościach, gdy konieczne jest przedłużone podawanie ogólnoustrojowo kwasu
fusydowego, np. w leczeniu ciężkich zakażeń, jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Rozesta
i kwasu fusydowego można rozważyć wyłącznie w przypadkach indywidualnych, pod ścisłym
nadzorem lekarza.

Ciężkie skórne reakcje niepożądane
Podczas stosowania rozuwastatyny występowały ciężkie skórne działania niepożądane w tym zespół
Stevensa-Johnsona (SJS ang. Stevens-Johnson syndrome) i reakcja polekowa z eozynofilią i objawami
ogólnymi (DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms), mogące zagrażać
życiu lub zakończyć się zgonem. Przepisując lek, należy poinformować pacjenta o przedmiotowych i
podmiotowych objawach ciężkich reakcji skórnych oraz uważnie go obserwować w czasie leczenia.
Jeśli objawy przedmiotowe i podmiotowe wskazują na wystąpienie tych reakcji, należy natychmiast
przerwać stosowanie leku Rozesta i rozważyć alternatywne leczenie.
Jeśli u pacjenta wystąpi ciężka reakcja, taka jak SJS lub DRESS podczas stosowania leku Rozesta, nie
należy nigdy ponownie stosować tego leku u tego pacjenta.

Rasa
W badaniach farmakokinetycznych wykazano zwiększoną ekspozycję na rozuwastatynę u osób rasy
azjatyckiej w porównaniu z rasą kaukaską (patrz punkty 4.2, 4.3 i 5.2).

Dzieci i młodzież
Nie ustalono jeszcze bezpieczeństwa ani skuteczności skojarzonego stosowania ezetymibu
i rozuwastatyny u dzieci w wieku poniżej 18 lat, dlatego takie skojarzenie nie jest zalecane w tej
grupie wiekowej.

Produkt Rozesta zawiera laktozę jednowodną i sód
Produktu leczniczego nie powinni stosować pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją
galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej tabletce, to znaczy produkt
uznaje się za „wolny od sodu”.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Skojarzenia przeciwskazane:
Cyklosporyna
Podawanie produktu leczniczego Rozesta jednocześnie z cyklosporyną jest przeciwwskazane ze
względu na zawartość rozuwastatyny (patrz punkt 4.3). Podczas jednoczesnego stosowania
rozuwastatyny i cyklosporyny, wartości AUC dla rozuwastatyny były średnio 7-krotnie większe niż
obserwowane u zdrowych ochotników (patrz Tabela 1). Jednoczesne stosowanie nie wpływało na
stężenie cyklosporyny w osoczu.
W badaniu z udziałem 8 pacjentów po przeszczepieniu nerki z klirensem kreatyniny >50 ml/min,
otrzymujących ustaloną dawkę cyklosporyny, podanie pojedynczej dawki 10 mg ezetymibu
spowodowało 3,4-krotne (zakres od 2,3 do 7,9-krotność) zwiększenie średniej wartości AUC
całkowitego ezetymibu w porównaniu z kontrolną populacją zdrowych osób otrzymujących ezetymib
w monoterapii, w ramach innego badania (n=17). W innym badaniu wykazano, że w porównaniu z

pacjentami z grupy kontrolnej otrzymującymi wyłącznie ezetymib, ekspozycja na całkowity ezetymib
u pacjenta po przeszczepieniu nerki, z ciężką niewydolnością nerek, otrzymującego cyklosporynę i
wiele innych leków była 12-krotnie większa. W badaniu prowadzonym w układzie naprzemiennym w
2 okresach czasu, obejmującym 12 zdrowych osób, codzienne podawanie 20 mg ezetymibu przez 8
dni wraz z pojedynczą dawką 100 mg cyklosporyny w dniu 7. badania powodowało średnie
zwiększenie wartości AUC cyklosporyny o 15% (zakres od zmniejszenia o 10% do zwiększenia o
51%) w porównaniu z podaniem wyłącznie cyklosporyny w pojedynczej dawce 100 mg. Nie
przeprowadzono kontrolowanego badania oceniającego wpływ jednoczesnego podawania ezetymibu
na ekspozycję na cyklosporynę u pacjentów po przeszczepieniu nerki.

Niezalecane połączenia
Fibraty i inne produkty obniżające poziom lipidów
U pacjentów otrzymujących fenofibrat i ezetymib, lekarze powinni być świadomi możliwego ryzyka
kamicy żółciowej i choroby pęcherzyka żółciowego (patrz punkty 4.4 i 4.8). Jeśli podejrzewa się
kamicę żółciową u pacjenta otrzymującego ezetymib i fenofibrat, wskazane jest badanie pęcherzyka
żółciowego i przerwanie leczenia (patrz punkt 4.8). Jednoczesne podawanie fenofibratu lub
gemfibrozylu nieznacznie zwiększało całkowite stężenie ezetymibu (odpowiednio około 1,5 i 1,7
razy).
Nie badano jednoczesnego podawania ezetymibu z innymi fibratami. Fibraty mogą zwiększać
wydalanie cholesterolu z żółcią, prowadząc do kamicy żółciowej. W badaniach na zwierzętach
ezetymib czasami zwiększał zawartość cholesterolu w żółci, ale nie u wszystkich gatunków (patrz
punkt 5.3). Nie można wykluczyć ryzyka działania przyśpieszającego tworzenie złogów związanego z
leczeniem ezetymibem.
Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i gemfibrozylu powodowało 2-krotne zwiększenie wartości
Cmax i AUC rozuwastatyny (patrz punkt 4.4).
Na podstawie danych ze specyficznych badań interakcji nie oczekuje się żadnych istotnych interakcji
farmakokinetycznych z fenofibratem, jednak mogą wystąpić interakcje farmakodynamiczne.
Gemfibrozyl, fenofibrat, inne fibraty i niacyna (kwas nikotynowy) w dawkach zmniejszających
stężenie lipidów (> lub równych 1 g/dobę) zwiększają ryzyko wystąpienia miopatii, gdy są podawane
jednocześnie z inhibitorami reduktazy HMG-CoA, prawdopodobnie dlatego, że produkty te podawane
pojedynczo mogą powodować miopatię.

Inhibitory proteazy
Chociaż dokładny mechanizm interakcji nie jest znany, jednoczesne stosowanie inhibitorów proteazy
może znacznie zwiększyć ekspozycję na rozuwastatynę (patrz Tabela 1). W badaniu
farmakokinetycznym jednoczesne podawanie 10 mg rozuwastatyny oraz połączenia dwóch
inhibitorów proteazy (300 mg atazanawiru i 100 mg rytonawiru) zdrowym ochotnikom, spowodowało
odpowiednio około 3- i 7-krotne zwiększenie AUC i Cmax rozuwastatyny. Jednoczesne stosowanie
rozuwastatyny i niektórych połączeń inhibitorów proteazy można rozważyć po starannie
przemyślanym dostosowaniu dawki rozuwastatyny na podstawie spodziewanego zwiększenia
ekspozycji na rozuwastatynę (patrz punkty 4.2, 4.4 i 4.5 Tabela 1).

Inhibitory białek transportujących
Rozuwastatyna jest substratem niektórych białek transportujących, w tym transportera wychwytu
wątrobowego OATP1B1 i transportera wypompowującego BCRP. Jednoczesne stosowanie
rozuwastatyny z produktami leczniczymi, które są inhibitorami tych białek transportujących, może
powodować zwiększenie stężenia rozuwastatyny w osoczu i zwiększone ryzyko miopatii (patrz punkty
4.2, 4.4 i 4.5 Tabela 1).

Kwas fusydowy
Jednoczesne podawanie kwasu fusydowego stosowanego ogólnoustrojowo i statyn może zwiększać
ryzyko miopatii, włącznie z rabdomiolizą. Mechanizm tej interakcji (niezależnie od tego, czy jest to
interakcja farmakodynamiczna, farmakokinetyczna, czy obydwie) nie został dotychczas wyjaśniony.
Istnieją doniesienia o występowaniu rabdomiolizy (w tym niektóre przypadki zgonów) u pacjentów
otrzymujących takie leczenie skojarzone.

Jeśli leczenie kwasem fusydowym stosowanym ogólnoustrojowo jest konieczne, leczenie
rozuwastatyną należy przerwać na czas podawania kwasu fusydowego. Patrz również punkt 4.4.

Inne interakcje
Enzymy cytochromu P450
Badania in vitro i in vivo wykazały, że rozuwastatyna nie jest inhibitorem ani induktorem izoenzymów
układu cytochromu P450, a ponadto jest dla nich słabym substratem. Dlatego nie należy spodziewać
się interakcji wynikających z metabolizmu zachodzącego za pośrednictwem układu enzymatycznego
cytochromu P450. Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji rozuwastatyny z flukonazolem
(inhibitor CYP2C9 i CYP3A4) ani z ketokonazolem (inhibitor CYP2A6 i CYP3A4).
W badaniach przedklinicznych wykazano, że ezetymib nie indukuje enzymów cytochromu P450,
uczestniczących w metabolizmie leków. Nie obserwowano istotnych klinicznie interakcji
farmakokinetycznych między ezetymibem a lekami metabolizowanymi przez izoenzymy cytochromu
P450 1A2, 2D6, 2C8, 2C9 i 3A4 lub N-acetylotransferazę.

Leki zobojętniające sok żołądkowy
Jednoczesne stosowanie leków zobojętniających zmniejsza szybkość wchłaniania ezetymibu, ale nie
wpływa na jego biodostępność. Zmniejszenie szybkości wchłaniania nie jest uznawne za klinicznie
istotne.
Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i zawiesiny zmniejszającej kwaśność soku żołądkowego,
zawierającej wodorotlenek glinu i magnezu, powodowało zmniejszenie stężenia rozuwastatyny
w osoczu o około 50%. Działanie to było mniejsze, gdy lek zobojętniający był podawany 2 godziny po
podaniu rozuwastatyny. Znaczenie kliniczne tej interakcji nie było badane.

Kolestyramina
Jednoczesne podawanie kolestyraminy zmniejsza średnią wartość pola pod krzywą (AUC)
całkowitego ezetymibu (ezetymib + glukuronian ezetymibu) o około 55%. W wyniku tej interakcji
po włączeniu ezetymibu do leczenia kolestyraminą, efekt zwiększonej redukcji stężenia cholesterolu
frakcji lipoprotein niskiej gęstości (LDL-C) może ulec osłabieniu (patrz punkt 4.2).

Antykoagulanty, antagoniści witaminy K
Jednoczesne podawanie ezetymibu (10 mg raz na dobę) nie miało istotnego wpływu na
biodostępność warfaryny i czas protrombinowy w badaniu z udziałem 12 zdrowych dorosłych
mężczyzn. Jednak istnieją doniesienia z okresu po wprowadzeniu do obrotu zwiększenia wartości
wskaźnika INR u pacjentów, którzy otrzymywali ezetymib dołączony do warfaryny lub fluindionu.
Jeśli produkt leczniczy Rozesta jest jednocześnie stosowany z warfaryną, innym lekiem
przeciwzakrzepowym z grupy kumaryny lub fluindionem, należy odpowiednio monitorować wartość
INR (patrz punkt 4.4).
Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, rozpoczęcie leczenia lub
zwiększenie dawki rozuwastatyny u pacjentów leczonych jednocześnie antagonistami witaminy K
(np. warfaryną lub innym lekiem przeciwzakrzepowym z grupy kumaryny) może spowodować
zwiększenie wartości INR. Odstawienie lub zmniejszenie dawki rozuwastatyny może powodować
zmniejszenie INR. W takich sytuacjach pożądane jest odpowiednie kontrolowanie jego wartości.

Erytromycyna
Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i erytromycyny powodowało 20% zmniejszenie AUC(0 - t)
i 30% zmniejszenie Cmax rozuwastatyny. Przyczyną tej interakcji może być zwiększenie motoryki
jelita przez erytromycynę.

Doustna antykoncepcja/Hormonalna Terapia Zastępcza (HTZ)
Jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i doustnych środków antykoncepcyjnych powodowało
zwiększenie wartości AUC dla etynyloestradiolu o 26%, a dla norgestrelu o 34%. Zwiększone
stężenie w osoczu należy uwzględnić przy wyborze dawki doustnego środka antykoncepcyjnego.
Brak dostępnych danych farmakokinetycznych dotyczących jednoczesnego stosowania
rozuwastatyny i HTZ, dlatego nie można wykluczyć podobnego działania. Połączenie to było jednak

szeroko stosowane u kobiet w badaniach klinicznych i było dobrze tolerowane.
W badaniach klinicznych interakcji, ezetymib nie miał wpływu na farmakokinetykę doustnych
środków antykoncepcyjnych (etynyloestradiolu i lewonorgestrelu).
Statyny
Nie obserwowano istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych podczas jednoczesnego
podawania ezetymibu z atorwastatyną, symwastatyną, prawastatyną, lowastatyną, fluwastatyną lub
rozuwastatyną.

Inne produkty lecznicze
Na podstawie danych pochodzących ze specyficznych badań interakcji z rozuwastatyną, nie oczekuje
się żadnych istotnych klinicznie interakcji z digoksyną. W badaniach klinicznych interakcji ezetymib
nie miał wpływu na farmakokinetykę dapsonu, dekstrometorfanu, digoksyny, glipizydu, tolbutamidu
ani midazolamu podczas jednoczesnego stosowania. Cymetydyna, podawana razem z ezetymibem,
nie miała wpływu na biodostępność ezetymibu.

Ezetymib/rozuwastatyna
Jednoczesne stosowanie 10 mg rozuwastatyny i 10 mg ezetymibu powodowało 1,2-krotne
zwiększenie AUC rozuwastatyny u pacjentów z hipercholesterolemią (Tabela 1). Pod względem
działań niepożądanych nie można wykluczyć interakcji farmakodynamicznej miedzy między
rozuwastatyną i ezetymibem (patrz punkt 4.4).

Tikagrelor
Tikagrelor może powodować niewydolność nerek i wpływać na wydalanie rozuwastatyny przez
nerki, zwiększając ryzyko kumulacji rozuwastatyny. Chociaż dokładny mechanizm nie jest znany, w
niektórych przypadkach jednoczesne stosowanie tikagreloru i rozuwastatyny prowadziło do
pogorszenia czynności nerek, zwiększenia aktywności kinazy kreatynowej i rabdomiolizy.

Interakcje wymagające dostosowania dawki rozuwastatyny (patrz także Tabela 1)
Jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie rozuwastatyny i innych produktów leczniczych, które
zwiększają ekspozycję na rozuwastatynę, dawki należy dostosować. Jeśli spodziewane zwiększenie
ekspozycji (AUC) jest około dwukrotne lub większe, leczenie rozuwastatyną należy rozpocząć od
dawki 5 mg raz na dobę. Maksymalną dawkę dobową rozuwastatyny należy dostosować tak, aby
przewidywana ekspozycja na rozuwastatynę nie była większa niż uzyskiwana po podaniu
rozuwastatyny w dawce dobowej 40 mg, bez wchodzących z nią w interakcję produktów leczniczych.
Przykładem jest podanie 20 mg rozuwastatyny z gemfibrozylem (1,9-krotne zwiększenie ekspozycji)
oraz 10 mg rozuwastatyny z połączeniem atazanawiru i rytonawiru (3,1-krotne zwiększenie
ekspozycji).
Jeśli obserwuje się, że produkt leczniczy zwiększa AUC rozuwastatyny mniej niż 2-krotnie, nie ma
potrzeby zmniejszania dawki początkowej, ale należy zachować ostrożność, zwiększając dawkę
rozuwastatyny powyżej 20 mg.

Tabela 1. Wpływ jednocześnie stosowanych leków na ekspozycję na rozuwastatynę (AUC; w
kolejności malejącego stopnia zwiększenia ekspozycji) na podstawie danych z opublikowanych badań
klinicznych
2-krotne lub większe niż 2-krotne zwiększenie wartości AUC rozuwastatyny
Schemat dawkowania leku powodującego
interakcję
Schemat dawkowania
rozuwastatyny
Zmiana AUC
rozuwastatyny*

sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir
(400 mg/100 mg/100 mg) + woksylaprewir
(100 mg) OD przez 15 dni

10 mg, pojedyncza dawka 7,4-krotny ↑

Cyklosporyna w dawce od 75 mg do 200 mg
BID, 6 miesięcy
10 mg OD, 10 dni 7,1-krotny ↑

Darolutamid 600 mg BID, 5 dni 5 mg, pojedyncza dawka 5,2-krotny ↑

2-krotne lub większe niż 2-krotne zwiększenie wartości AUC rozuwastatyny
Schemat dawkowania leku powodującego
interakcję
Schemat dawkowania
rozuwastatyny
Zmiana AUC
rozuwastatyny*

Atazanawir 300 mg/rytonawir 100 mg OD,
8 dni
10 mg, pojedyncza dawka 3,1-krotny ↑

Regorafenib 160 mg, OD, 14 dni 5 mg, pojedyncza dawka 3,8-krotny ↑

Welpataswir 100 mg OD 10 mg, dawka pojedyncza 2,7-krotny ↑
Ombitaswir 25 mg/
parytaprewir 150 mg/rytonawir 100 mg OD/
dazabuwir 400 mg BID, 14 dni

5 mg, dawka pojedyncza 2,6-krotny ↑

Grazoprewir 200 mg/elbaswir 50 mg OD,
11 dni
10 mg, dawka pojedyncza 2,3-krotny ↑

Glekaprewir 400 mg/pibrentaswir 120 mg
OD, 7 dni
5 mg OD, 7 dni 2,2-krotne ↑

Lopinawir 400 mg/rytonawir 100 mg BID,
17 dni
20 mg OD, 7 dni 2,1-krotny

Klopidogrel w dawce nasycającej 300 mg,
a następnie 75 mg na 24 godziny
20 mg, pojedyncza dawka 2-krotny ↑

Gemfibrozil 600 mg BID, 7 dni 80 mg, pojedyncza dawka 1,9-krotny ↑
Mniej niż 2-krotne zwiększenie AUC rozuwastatyny
Schemat dawkowania leku powodującego
interakcję
Schemat dawkowania
rozuwastatyny
Zmiana AUC
rozuwastatyny*

Eltrombopag 75 mg OD, 5 dni 10 mg, pojedyncza dawka 1,6-krotny ↑
Darunawir 600 mg/rytonawir 100 mg BID,
7 dni
10 mg OD, 7 dni 1,5-krotny ↑

Typranawir 500 mg/rytonawir 200 mg BID,
11 dni
10 mg, pojedyncza dawka 1,4-krotny ↑

Dronedaron 400 mg, BID Brak danych 1,4-krotny ↑
Itrakonazol 200 mg, OD, 5 dni 10 mg, pojedyncza dawka **1,4-krotny ↑
Ezetymib 10 mg OD, 14 days 10 mg, OD, 14 dni **1,2-krotny ↑
Zmniejszenie AUC rozuwastatyny
Schemat dawkowania leku powodującego
interakcję
Schemat dawkowania
rozuwastatyny
Zmiana AUC
rozuwastatyny*

Erytromycyna 500 mg QID, 7 dni 80 mg, pojedyncza dawka 20% ↓
Bajkalina 50 mg TID, 14 dni 20 mg, pojedyncza dawka 47% ↓
*Dane podane jako krotność zmiany przedstawiają prostą proporcję między ekspozycją na rozuwastatynę
podczas jednoczesnego stosowania z innymi lekami, a ekspozycją podczas podawania samej rozuwastatyny.
Dane w % przedstawiają procentową różnicę wobec samej rozuwastatyny.
„↑” oznacza zwiększenie, „↓” oznacza zmniejszenie
** Przeprowadzono szereg badań interakcji dla różnych dawek rozuwastatyny, w tabeli ukazano najbardziej
istotną proporcję.
AUC – pole powierzchni pod krzywą
OD = raz na dobę; BID = dwa razy na dobę; TID = trzy razy na dobę; QID = cztery razy na dobę

Następujące produkty lecznicze/połączenia nie miały klinicznie istotnego wpływu na stosunek AUC
rozuwastatyny przy jednoczesnym podaniu:

Aleglitazar 0,3 mg dawkowanie przez 7 dni; fenofibrat 67 mg dawkowanie przez 7 dni trzy razy na
dobę; flukonazol 200 mg dawkowanie przez 11 dni raz na dobę; fosamprenawir 700 mg/rytonawir
100 mg dawkowanie przez 8 dni dwa razy na dobę; ketokonazol 200 mg dawkowanie przez 7 dni
dwa razy na dobę; ryfampicyna 450 mg dawkowanie przez 7 dni raz na dobę; sylimaryna 140 mg
dawkowanie przez 5 dni trzy razy na dobę.

Dzieci i młodzież
Badania interakcji przeprowadzono tylko u dorosłych.

#### 4.6. Płodność, ciąża i laktacja

Produkt leczniczy Rozesta jest przeciwwskazany w okresie ciąży i karmienia piersią (patrz punkt
4.3). Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować odpowiednie metody antykoncepcji.

Ciąża
Brak danych klinicznych dotyczących stosowania ezetymibu w okresie ciąży. Badania na
zwierzętach dotyczące stosowania ezetymibu w monoterapii nie wykazały bezpośredniego lub
pośredniego szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój zarodka i płodu, poród lub rozwój
pourodzeniowy (patrz punkt 5.3).
Ze względu na to, że cholesterol i inne produkty jego biosyntezy mają zasadnicze znaczenie dla
rozwoju płodu, potencjalne ryzyko wynikające z zahamowania reduktazy HMG-CoA przeważa nad
korzyścią z leczenia w okresie ciąży. Badania na zwierzętach dostarczają ograniczoną ilość danych
dotyczących toksycznego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę
podczas stosowania tego produktu leczniczego, leczenie należy natychmiast przerwać.

Karmienie piersią
Badania na szczurach wykazały, że ezetymib przenika do mleka karmiących samic szczura. Nie
wiadomo, czy ezetymib przenika do mleka kobiecego.
Rozuwastatyna przenika do mleka samic szczurów. Brak danych dotyczących przenikania leku do
mleka kobiecego (patrz punkt 4.3).

Płodność
Nie ma dostępnych danych z badań klinicznych dotyczących wpływu ezetymibu lub rozuwastatyny
na płodność u ludzi. Ezetymib nie miał wpływu na płodność samców ani samic szczurów,
rozuwastatyna w większych dawkach powodowała toksyczne działanie na jądra u małp i psów (patrz
punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Nie przeprowadzono badań wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Jednak podczas wykonywania tych czynności należy brać pod uwagę możliwość wystąpienia
zawrotów głowy.

#### 4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa
Działania niepożądane zgłaszane wcześniej dla jednego z poszczególnych składników (ezetymibu
lub rozuwastatyny) mogą być potencjalnymi działaniami niepożądanymi produktu Rozesta.
W trwających do 112 tygodni badaniach klinicznych ezetymib w dawce dobowej 10 mg stosowano
w monoterapii u 2396 pacjentów, w skojarzeniu ze statyną u 11 308 pacjentów, a w skojarzeniu
z fenofibratem u 185 pacjentów.
Działania niepożądane były zwykle łagodne i przemijające. Całkowita częstość działań
niepożądanych ezetymibu i placebo była podobna. Również liczba pacjentów, którzy przerwali
leczenie z powodu działań niepożądanych, była porównywalna w grupie otrzymującej ezetymib i
placebo.

Działania niepożądane obserwowane podczas stosowania rozuwastatyny były na ogół łagodne
i przemijające. W kontrolowanych badaniach klinicznych mniej niż 4% pacjentów leczonych
rozuwastatyną przerwało leczenie z powodu zdarzeń niepożądanych.
Zgodnie z dostępnymi danymi, 1200 uczestników badań klinicznych otrzymywało rozuwastatynę
w skojarzeniu z ezetymibem. Jak wskazują opublikowane dane, najczęstszymi działaniami
niepożądanymi związanymi z takim leczeniem skojarzonym u pacjentów z hipercholesterolemią są:
zwiększona aktywność aminotransferaz, zaburzenia żołądkowo-jelitowe i bóle mięśniowe.
Są to znane działania niepożądane substancji czynnych. Nie można jednak wykluczyć interakcji
farmakodynamicznej między rozuwastatyną i ezetymibem w postaci działań niepożądanych (patrz
punkt 5.2).

Tabelaryczna lista działań niepożądanych
Częstość działań niepożądanych uszeregowano zgodnie z następującą konwencją: bardzo często
(≥ 1/10); często (≥ 1/100 do <1/10); niezbyt często (≥ 1/1 000 do <1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do
<1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) i częstość nieznana (częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja układów
i narządów wg MedDRA
Częstość Działanie niepożądane

Zaburzenia krwi i układu
chłonnego
rzadko małopłytkowość2
częstość nieznana małopłytkowosć5

Zaburzenia układu
immunologicznego
rzadko reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk
naczynioruchowy2
częstość nieznana nadwrażliwość (w tym wysypka, pokrzywka,
anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy)5
Zaburzenia
endokrynologiczne
często cukrzyca1,2

Zaburzenia metabolizmu
i odżywiania
niezbyt często zmniejszenie apetytu3

Zaburzenia psychiczne częstość nieznana depresja2,5

Zaburzenia układu
nerwowego
często ból głowy2,4, zawroty głowy2
niezbyt często parestezja4
bardzo rzadko polineuropatia2, utrata pamięci2
częstość nieznana neuropatia obwodowa2, zaburzenia snu
(w tym bezsenność i koszmary senne)2,
zawroty głowy5, parestezja5, miastenia

Zaburzenia oka częstość nieznana miastenia oczna
Zaburzenia naczyniowe niezbyt często uderzenia gorąca3, nadciśnienie tętnicze3
Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia

niezbyt często kaszel3
częstość nieznana kaszel2, duszność2,5

Zaburzenia żołądka i jelit często zaparcie2, nudności2, ból brzucha2,3,
biegunka3, wzdęcia3
niezbyt często niestrawność3, choroba refluksowa przełyku3,
nudności3, suchość w ustach4, zapalenie błony
śluzowej żołądka4

Klasyfikacja układów
i narządów wg MedDRA
Częstość Działanie niepożądane

rzadko zapalenie trzustki 2

częstość nieznana biegunka2, zapalenie trzustki5, zaparcie5

Zaburzenia wątroby i dróg
żółciowych
rzadko zwiększona aktywność aminotransferaz
wątrobowych2

bardzo rzadko żółtaczka2, zapalenie wątroby2
częstość nieznana zapalenie wątroby5, kamica żółciowa5,
zapalenie pęcherzyka żółciowego5
Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej
niezbyt często świąd2,4, wysypka2,4, pokrzywka2,4
częstość nieznana zespół Stevensa-Johnsona2,
rumień wielopostaciowy5, reakcja polekowa z
eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS)

Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej
często bóle mięśni2,4
niezbyt często bóle stawów3, skurcze mięśni3, ból szyi3, ból
pleców4, osłabienie mięśni4,
ból kończyn4
rzadko miopatia (w tym zapalenie mięśni)2,
rabdomioliza2,
zespół toczniopodobny, zerwanie mięśnia
bardzo rzadko ból stawów2
częstość nieznana miopatia martwicza o podłożu
immunologicznym2, zaburzenia ścięgien
(czasami powikłane zerwaniem2),
bóle mięśni5,
miopatia i (lub) rabdomioliza5 (patrz punkt 4.4)

Zaburzenia nerek i dróg
moczowych
bardzo rzadko krwiomocz2

Zaburzenia układu
rozrodczego i piersi
bardzo rzadko ginekomastia 2

Badania diagnostyczne często zwiększenie aktywności AlAT i (lub) AspAT4

niezbyt często zwiększenie aktywności AlAT i (lub)
AspAT3,
zwiększona katywność kinazy
fosfokreatynowej3,
zwiększenie aktywności gammaglutamylotransferazy3, nieprawidłowe wyniki
badań czynności wątroby3

Zaburzenia ogólne i stany
w miejscu podania
często astenia2, zmęczenie3
niezbyt często ból w klatce piersiowej3, ból3, astenia4,
obrzęk obwodowy4
częstość nieznana obrzęk2, astenia5

1 Częstość zależy od obecności lub braku czynników ryzyka (stężenie glukozy na czczo
≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m2, zwiększone stężenie triglicerydów, nadciśnienie tętnicze
w wywiadzie) – dla rozuwastatyny.
2 Profil działań niepożądanych rozuwastatyny na podstawie danych z badań klinicznych i
dużego doświadczenia po wprowadzeniu rozuwastatyny do obrotu.
3 Ezetymib w monoterapii. Działania niepożądane, które obserwowano u pacjentów leczonych
ezetymibem (n=2396) i występujące z większą częstością niż po podaniu placebo (N=1159).
4 Ezetymib podawany jednocześnie ze statyną. Działania niepożądane, które obserwowano
u pacjentów otrzymujących ezetymib ze statyną (n=11 308) i występujące z większą
częstością niż po podaniu placebo (N=9361).
5 Dodatkowe działania niepożądane ezetymibu zgłaszane po wprowadzeniu do obrotu (ze
statyną lub bez).

Tak jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, częstość działań niepożądanych jest
uzależniona od dawki.

Wpływ na nerki
U pacjentów leczonych rozuwastatyną obserwowano białkomocz wykrywany testem paskowym,
głównie pochodzenia kanalikowego. Zwiększenie ilości białka w moczu (od „brak” lub „ślad” do „+
+” albo więcej) stwierdzano na pewnym etapie leczenia u mniej niż 1% pacjentów otrzymujących
dawki 10 mg i 20 mg. Niewielkie zwiększenie ilości białka: od „brak” lub „ślad” do „+”
zaobswerwowano u pacjentów otrzymujących dawkę 20 mg. W większości przypadków białkomocz
zmniejsza się lub samoistnie przemija podczas leczenia. Dane z badań klinicznych i doświadczenia po
wprowadzeniu produktu do obrotu nie wykazały związku przyczynowego między białkomoczem a
ostrą lub postępującą chorobą nerek.
U pacjentów leczonych rozuwastatyną obserwowano krwiomocz, a dane z badań klinicznych
wykazały niewielką częstość jego występowania.

Wpływ na mięśnie szkieletowe
U pacjentów leczonych rozuwastatyną we wszystkich dawkach, ale szczególnie w dawkach większych
niż 20 mg, opisywano wpływ na mięśnie szkieletowe, np. bóle mięśni, miopatię (w tym zapalenie
mięśni) oraz rzadko rabdomiolizę z ostrą niewydolnością nerek lub bez niej. U pacjentów
otrzymujących rozuwastatynę obserwowano zależne od dawki zwiększenie aktywności kinazy
kreatynowej (CK). W większości przypadków było ono łagodne, bezobjawowe i przemijające. Jeśli
aktywność kinazy kreatynowej zwiększy się (>5 x GGN), leczenie należy przerwać (patrz punkt 4.4).

Wpływ na wątrobę
Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, u niewielkiej liczby pacjentów
leczonych rozuwastatyną obserwowano zależne od dawki zwiększenie aktywności aminotransferaz.
W większości przypadków było ono łagodne, bezobjawowe i przemijające.

W przypadku stosowania niektórych statyn opisywano następujące działania niepożądane:
− zaburzenia seksualne.
− wyjątkowe przypadki śródmiąższowej choroby płuc, szczególnie w przypadku długotrwałej
terapii (patrz punkt 4.4).

Wyniki badań laboratoryjnych
W kontrolowanych badaniach klinicznych dotyczących monoterapii częstość występowania klinicznie
istotnego zwiększenia aktywności aminotransferaz w surowicy (AlAT i (lub) AspAT ≥3 × GGN,
kolejne) była podobna dla ezetymibu (0,5%) i placebo (0,3%). W badaniach z zastosowaniem leczenia
skojarzonego, częstość ta wynosiła 1,3% u pacjentów otrzymujących jednocześnie ezetymib i statynę
oraz 0,4% u pacjentów leczonych statyną w monoterapii. Zmiany te były zwykle bezobjawowe, nie
wiązały się z zastojem żółci i powracały do wartości wyjściowych po przerwaniu leczenia lub podczas
dalszej terapii (patrz punkt 4.4).

W badaniach klinicznych, aktywność CPK >10 x GGN zgłaszano u 4 z 1674 (0,2%) pacjentów
otrzymujących sam ezetymib, u 1 z 786 (0,1%) pacjentów otrzymujących placebo, u 1 z 917 (0,1%)
pacjentów otrzymujących jednocześnie ezetymib i statynę oraz u 4 z 929 (0,4%) pacjentów
otrzymujących samą statynę. Nie odnotowano częstszego występowania miopatii lub rabdomiolizy
u pacjentów otrzymujących ezetymib w porównaniu z odpowiednim kontrolnym ramieniem badania
(placebo lub sama statyna) (patrz punkt 4.4).

Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania ezetymibu z rozuwastatyną u dzieci w wieku poniżej 18 lat
nie zostały jeszcze ustalone (patrz punkt 5.1).

Rozuwastatyna
W trwającym 52 tygodnie badaniu klinicznym zwiększenie aktywności CK >10 x GGN oraz objawy
dotyczące mięśni po wysiłku lub zwiększonej aktywności fizycznej obserwowano częściej u dzieci
i młodzieży niż u dorosłych. Pod innymi względami profil bezpieczeństwa stosowania rozuwastatyny
u dzieci i młodzieży oraz u dorosłych był podobny.

Ezetymib
W badaniu z udziałem dzieci (w wieku 6 do 10 lat) z heterozygotyczną rodzinną lub nierodzinną
hipercholesterolemią (n=138), u 1,1% pacjentów (1 pacjent) leczonych ezetymibem obserwowano
zwiększenie aktywności AlAT i (lub) AspAT (≥3 x GGN, kolejno) w porównaniu z 0% w grupie
placebo. Nie odnotowano zwiększenia aktywności CPK (≥10 x GGN). Nie zaobserwowano
przypadków miopatii.
W odrębnym badaniu obejmującym nastoletnich pacjentów (w wieku od 10 do 17 lat)
z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (n=248) zwiększenie aktywności AlAT i (lub)
AspAT (≥3 x GGN, kolejno) obserwowano w 3% (4 pacjentów) w grupie otrzymującej ezetymib
z symwastatyną w porównaniu z 2% (2 pacjentów) w grupie otrzymującej symwastatynę w
monoterapii; odsetki te wynosiły odpowiednio 2% (2 pacjentów) i 0% dla zwiększenia aktywności
CPK (≥10 x GGN). Nie opisywano przypadków miopatii.
Badania te nie były skonstruowane do porównania rzadkich polekowych działań niepożądanych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi
podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.

#### 4.9 Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe i wspomagające.

Ezetymib
W badaniach klinicznych wykazano, że ezetymib podawany w dawce 50 mg/dobę 15 zdrowym
osobom przez okres do 14 dni lub w dawce 40 mg/dobę 18 pacjentom z pierwotną
hipercholesterolemią przez okres do 56 dni był zasadniczo dobrze tolerowany. U zwierząt nie
obserwowano toksyczności po zastosowaniu ezetymibu w pojedynczych dawkach doustnych
wynoszących 5000 mg/kg mc. u szczurów i myszy oraz 3000 mg/kg mc. u psów.
Zgłoszono kilka przypadków przedawkowania ezetymibu. Większość z nich nie wiązała się
z wystąpieniem działań niepożądanych, a działania niepożądane, które zgłoszono, nie były ciężkie.

Rozuwastatyna
Nie ma opublikowanych danych literaturowych dotyczących przedawkowania rozuwastatyny. Nie
ma specyficznego leczenia w przypadku przedawkowania rozuwastatyny. Należy monitorować
czynność wątroby i aktywność CK. Jest mało prawdopodobne, aby hemodializa przyniosła korzyści.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1. Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Czynniki modyfikujące lipidy, połączenie różnych czynników
modyfikujących lipidy.
Kod ATC: C10BA06

Mechanizm działania
Cholesterol w osoczu pochodzi z jelitowej absorpcji i z syntezy endogennej. Produkt leczniczy
Rozesta zawiera ezetymib i rozuwastatynę, dwie substancje obniżające stężenie lipidów
o uzupełniających się mechanizmach działania. Rozesta obniża podwyższony cholesterol całkowity
(TC), cholesterol frakcji lipoprotein niskiej gęstości (LDL-C), apolipoproteinę B (Apo B),
triglicerydy (TG) oraz cholesterol frakcji lipoprotein gęstości innej niż wysoka (nie-HDL-C),a
zwiększa stężenie cholesterolu frakcji lipoprotein wysokiej gęstości (HDL-C) poprzez podwójne
hamowanie absorpcji i syntezy cholesterolu.

Ezetymib
Ezetymib należy do nowej klasy leków, które zmniejszają stężenia lipidów i wybiórczo hamują
wchłanianie cholesterolu i pochodnych steroli roślinnych w jelitach. Ezetymib działa po podaniu
doustnym. Jego mechanizm działania różni się od mechanizmu działania innych grup leków
zmniejszających stężenia cholesterolu (np. statyn, żywic wiążących kwasy żółciowe, pochodnych
kwasu fibrynowego i stanoli roślinnych). Celem działania ezetymibu na poziomie molekularnym jest
nośnik steroli, białko Niemann-Pick C1-Like 1 (NPC1L1), które odgrywa rolę w wychwytywaniu
cholesterolu i fitosteroli w jelicie.

Rozuwastatyna
Rozuwastatyna jest wybiórczym i kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, enzymu
ograniczającego szybkość przemiany 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A do mewalonianu,
prekursora cholesterolu. Rozuwastatyna działa przede wszystkim w wątrobie, narządzie docelowym
dla leków zmniejszających stężenie cholesterolu.
Rozuwastatyna zwiększa liczbę receptorów LDL na powierzchni komórek wątroby, co ułatwia
wychwytywanie i katabolizm LDL oraz hamuje syntezę VLDL w wątrobie, co prowadzi do
zmniejszenia całkowitej ilości cząstek VLDL i LDL.

Działanie farmakodynamiczne
Ezetymib
Ezetymib wiąże się z rąbkiem szczoteczkowym jelita cienkiego i hamuje wchłanianie cholesterolu,
co prowadzi do zmniejszenia ilości cholesterolu transportowanego z jelit do wątroby. Z kolei statyny
zmniejszają syntezę cholesterolu w wątrobie. Ze względu na różne mechanizmy działania obu leków
możliwe jest uzupełniające się zmniejszenie stężenia cholesterolu. W 2-tygodniowym badaniu
klinicznym z udziałem 18 pacjentów z hipercholesterolemią, ezetymib hamował wchłanianie
cholesterolu z jelit o 54% w porównaniu z placebo.

Przeprowadzono szereg badań przedklinicznych aby określić, czy działanie ezetymibu hamujące
absorpcję cholesterolu jest wybiórcze. Ezetymib hamował wchłanianie cholesterolu znakowanego
izotopem węgla [C14], nie miał zaś wpływu na wchłanianie triglicerydów, kwasów tłuszczowych,
kwasów żółciowych, progesteronu, etynyloestradiolu czy rozpuszczalnych w tłuszczach
witamin A i D.

Badania epidemiologiczne wykazały, że zapadalność i umieralność z powodu chorób układu
sercowo-naczyniowego są związane proporcjonalnie ze stężeniem cholesterolu całkowitego (TC) i
cholesterolu LDL, natomiast odwrotnie proporcjonalnie ze stężeniem cholesterolu HDL.

Podawanie ezetymibu ze statyną skutecznie redukuje ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych
u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca i epizodem ostrego zespołu wieńcowego (OZW) w
wywiadzie.

Rozuwastatyna
Rozuwastatyna zmniejsza stężenie podwyższonej frakcji cholesterolu LDL, cholesterolu całkowitego
i triglicerydów (TG) oraz zwiększa stężenie cholesterolu frakcji HDL. Rozuwastatyna powoduje
zmniejszenie stężenia lipoproteiny ApoB, frakcji nie-HDL-C, VLDL-C, VLDL-TG i zwiększa
stężenie lipoproteiny ApoA-I (patrz Tabela 2). Rozuwastatyna zmniejsza również stosunek
LDL-C/HDL-C, TC/HDL-C, nie-HDL-C/HDL-C oraz ApoB/ApoA-I.

Tabela 2: Reakcja na zastosowaną dawkę leku u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią (typu
IIa i IIb) (uśredniona zmiana w procentach w odniesieniu do wartości początkowych)

Dawka N LDL-C Total-C HDL-C TG nie-HDL-C Apo B Apo A-I
Placebo 13 -7 -5 3 -3 -7 -3 0
5 17 -45 -33 13 -35 -44 -38 4
10 17 -52 -36 14 -10 -48 -42 4
20 17 -55 -40 8 -23 -51 -46 5
40 18 -63 -46 10 -28 -60 -54 0

Działanie lecznicze jest osiągane w ciągu 1 tygodnia od rozpoczęcia leczenia, a 90% maksymalnej
odpowiedzi występuje w ciągu 2 tygodni. Pełna odpowiedź na leczenie pojawia się zazwyczaj w
ciągu 4 tygodni i utrzymuje się po tym czasie.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Ezetymib
W badaniach klinicznych z grupą kontrolną ezetymib stosowany zarówno w monoterapii jak i w
skojarzeniu ze statyną u pacjentów z hipercholesterolemią powodował znamienne zmniejszenie
stężenia cholesterolu całkowitego (TC), cholesterolu frakcji lipoprotein niskiej gęstości (LDL-C),
apolipoproteiny B (Apo B) i triglicerydów (TG) oraz zwiększał stężenie cholesterolu frakcji
lipoprotein o wysokiej gęstości (HDL-C).

Hipercholesterolemia pierwotna
W trwającym 8 tygodni badaniu z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanym placebo, uczestniczyło
769 pacjentów z hipercholesterolemią przyjmujących statynę w monoterapii, u których nie uzyskano
docelowego stężenia LDL-C (od 2,6 do 4,1 mmol/l [100 - 160 mg/dl], w zależności od wyjściowej
charakterystyki) wg National Cholesterol Education Program (NCEP). Pacjentów tych przydzielono
losowo do grupy otrzymującej ezetymib w dawce 10 mg lub placebo, w połączeniu z dotychczas
stosowaną statyną.
Wśród pacjentów leczonych statyną, u których nie uzyskano docelowego stężenia LDL-C (~ 82%) w
momencie włączania do badania , znacznie więcej pacjentów zrandomizowanych do leczenia
ezetymibem uzyskało docelowe stężenie cholesterolu LDL na zakończenie okresu obserwacji niż
pacjentów przydzielonych losowo do grupy placebo, odpowiednio 72% w porównaniu z 19%.
Również odpowiednie zmniejszenia stężenia cholesterolu LDL były znamiennie różne (25% w
grupie pacjentów przyjmujących ezetymib w porównaniu z 4% w grupie placebo). Ponadto
dołączenie leczenia ezetymibem do dotychczas przyjmowanej statyny znamiennie zmniejszało
stężenie cholesterolu całkowitego (TC), stężenie Apo B, stężenie triglicerydów oraz zwiększało
stężenie cholesterolu HDL w porównaniu z placebo. Ezetymib lub placebo dodane do aktualnie
przyjmowanej statyny powodowały zmniejszenie mediany stężenia białka C-reaktywnego
odpowiednio o 10% lub 0%, w porównaniu z wartościami początkowymi.

W dwóch badaniach z podwójnie ślepą próbą, z randomizacją, kontrolowanych placebo, z okresem
obserwacji wynoszącym 12 tygodni, u 1 719 pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią stosowanie
ezetymibu w dawce 10 mg znacznie zmniejszało stężenie cholesterolu całkowitego (TC) (13%),
LDL-C ( 19%), Apo B (14%) i trójglicerydów (8%) oraz także zwiększało stężenia HDL-C (3%) w
porównaniu z placebo. Ponadto ezetymib nie miał wpływu na stężenia osoczowe rozpuszczalnych w
tłuszczach witamin A, D i E, a także nie miał wpływu na czas protrombinowy oraz, podobnie jak
inne środki zmniejszające stężenie lipidów, nie zaburzał wytwarzania hormonów sterydowych kory
nadnerczy.

Rozuwastatyna
Rozuwastatyna jest skuteczna u pacjentów dorosłych pacjentów z hipercholesterolemią,
współistniejącą z hipertrójglicerydemią lub bez niej, niezależnie od rasy, płci, lub wieku, a także w
szczególnych populacjach, takich jak diabetycy, czy pacjenci z rodzinną hipercholesterolemią.
Na podstawie połączonych danych z badań klinicznych fazy III wykazano skuteczność
rozuwastatyny w leczeniu większości pacjentów z hipercholesterolemią typu IIa i IIb (średnie
wyjściowe stężenie LDL-C około 4,8 mmol/l) zgodnie z zaleceniami Europejskiego Towarzystwa
Badań nad Miażdżycą (EAS, 1998). Około 80% pacjentów leczonych dawką 10 mg osiągnęło
zalecany w wytycznych EAS cel terapii dla stężenia LDL-C (<3 mmol/l).
W dużym badaniu z udziałem 435 pacjentów z heterozygotyczną rodzinną hipercholesterolemią
stosowano rozuwastatynę w dawkach od 20 mg do 80 mg zastosowaniem wymuszonego
zwiększania dawki. Wszystkie dawki wykazały korzystny wpływ na stężenia lipidów oraz
osiągnięcie przez pacjenta celu terapii. Po zwiększeniu dawki dobowej do 40 mg (12 tygodni
leczenia),stężenie LDL-C zmniejszyło się o 53%. 33% pacjentów osiągnęło zalecany w wytycznych
EAS cel terapii dla stężenia LDL-C (<3 mmol/l).
W otwartym badaniu z zastosowaniem wymuszonego zwiększania dawki oceniano odpowiedź 42
pacjentów z rodzinną homozygotyczną hipercholesterolemią na leczenie rozuwastatyną w dawce od
20 mg do 40 mg. W ogólnej populacji stężenie LDL-C zmniejszyło się średnio o 22%.

Rozuwastatyna + ezetymib
W trwającym 6 tygodni, randomizowanym, podwójnie zaślepionym, badaniu klinicznym w grupach
równoległych oceniano bezpieczeństwo i skuteczność ezetymibu (w dawce 10 mg) dodawanego do
stabilnej terapii rozuwastatyną w porównaniu ze zwiększaniem dawki rozuwastatyny z 5 mg do 10
mg lub z 10 mg do 20 mg (n=440). Zbiorcze dane wykazały, że dodanie ezetymibu do stabilnego
leczenia rozuwastatyną w dawce 5 mg lub 10 mg obniżyło cholesterol LDL o 21%. Dla porównania,
podwajając dawkę rozuwastatyny do 10 mg lub 20 mg osiągano redukcję cholesterolu cholesterolu
LDL o 5,7%. (różnica między grupami 15,2%, p <0,001). Indywidualnie, ezetymib dodany do
rozuwastatyny w dawce 5 mg obniżył cholesterol LDL bardziej niż rozuwastatyna w dawce 10 mg
(różnica 12,3%, p <0,001), a natomiast ezetymib dodany do rozuwastatyny w dawce 10 mg obniżył
cholesterol LDL bardziej niż rozuwastatyna w dawce 20 mg (różnica 17,5%, p <0,001).
W 12-tygodniowym, otwartym badaniu z randomizacją oceniono obniżenie stężenia cholesterolu
LDL w różnych ramionach leczenia (ezetymib + rozuwastatyna 10 mg + 10 mg, 10 mg + 20 mg, 10
mg + 40 mg, 10 mg + 80 mg). Zmniejszenie stężenia względem wartości wyjściowych przy terapii
skojarzonej z małą dawką rozuwastatyny wynosiło 59,7% i było istotnie większe niż przy terapii
skojarzonej z małą dawką symwastatyny, kiedy to wynosiło 55,2% (p<0,05). Terapia skojarzona
z dużą dawką rozuwastatyny powodowała zmniejszenie stężenia cholesterolu LDL-C o 63,5%,
a terapia skojarzona z dużą dawką symwastatyny o 57,4% (p<0,001).

Dzieci i młodzież
Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączenia wyników badań produktu leczniczego
Rozesta we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu podwyższonego stężenia
cholesterolu (patrz punkt 4.2 - informacja dotycząca stosowania u dzieci i młodzieży).

#### 5.2. Właściwości farmakokinetyczne

Brak istotnych interakcji farmakokinetycznych pomiędzy dwoma składnikami znajdującymi się w

jednej dawce produktu.
Średnie wartości AUC oraz Cmax dla całkowitego ezetymibu i całkowitej rozuwastatyny nie różniły
się pomiędzy grupami monoterapii i terapii skojarzonej z rozuwastatyną w dawce 10 mg i
ezetymibem w dawce 10 mg.

Wchłanianie
Ezetymib
Po podaniu doustnym ezetymib jest szybko wchłaniany i w znacznym stopniu sprzęgany w postaci
czynnego farmakologicznie glukuronianu fenolowego (glukuronianu ezetymibu). Średnie
maksymalne stężenia (Cmax) występują w ciągu 1 do 2 godzin w przypadku glukuronianu ezetymibu
oraz 4 do 12 godzin w przypadku ezetymibu. Nie można określić bezwzględnej biodostępności
ezetymibu, ponieważ substancja ta jest prawie całkowicie nierozpuszczalna w wodnych roztworach
odpowiednich do wstrzykiwań. Jednoczesne przyjmowanie pokarmów (z dużą lub małą zawartością
tłuszczu) ) nie ma wpływu na biodostępność ezetymibu po podaniu doustnym postaci tabletek 10 mg.
Ezetymib można przyjmować z jedzeniem lub bez.

Rozuwastatyna
Po podaniu doustnym rozuwastatyna osiąga maksymalne stężenia w osoczu występuje po około 5
godzinach. Bezwzględna biodostępność wynosi około 20%.

Dystrybucja
Ezetymib
Ezetymib i glukuronian ezetymibu wiążą się z białkami ludzkiego osocza odpowiednio w 99,7% oraz
w 88 - 92%.

Rozuwastatyna
Rozuwastatyna jest w znacznym stopniu wychwytywana przez wątrobę, będącą głównym miejscem
syntezy cholesterolu i usuwania LDL-C. Objętość dystrybucji rozuwastatyny wynosi około 134 l.
Rozuwastatyna wiąże się z białkami osocza, głównie z albuminami, w około 90%.

Metabolizm
Ezetymib
Ezetymib jest metabolizowany głównie w jelicie cienkim i w wątrobie poprzez sprzęganie z kwasem
glukuronowym (reakcja fazy II), a następnie wydalany z żółcią. U wszystkich badanych gatunków
zwierząt obserwowano również minimalny metabolizm oksydacyjny (reakcja fazy I). Ezetymib i
glukuronian ezetymibu są dwiema głównymi pochodnymi leku wykrywanymi w osoczu krwi,
stanowiącymi odpowiednio 10 do 20% oraz 80 do 90% całkowitego stężenia leku w osoczu.
Zarówno ezetymib, jak i glukuronian ezetymibu są powoli wydalane z osocza ze znacznym
krążeniem jelitowo-wątrobowym tych substancji. Okres półtrwania ezetymibu i glukuronianu
ezetymibu wynosi około 22 godzin.

Rozuwastatyna
Rozuwastatyna jest metabolizowana w niewielkim stopniu (około 10%). W badaniach metabolizmu
wykonanych in vitro z użyciem ludzkich hepatocytów wykazano, że rozuwastatyna ms małe
powinowactwo do enzymów układu cytochromu P450. Głównym izoenzymem biorącym udział w
metabolizmie rozuwastatyny jest CYP2C9, w mniejszym stopniu izoenzymy 2C19, 3A4 i 2D6.
Głównymi wykrytymi metabolitami są pochodne N-demetylowe i laktonowe. Metabolity Ndemetylowane są około 50% mniej aktywne niż rozuwastatyna, podczas gdy metabolity laktonowe
uważa się za nieaktywne klinicznie. Rozuwastatyna hamuje ponad 90% aktywności krążącej
reduktazy HGM-CoA.

Eliminacja
Ezetymib
Po doustnym podaniu ludziom ezetymibu znakowanego C14 (dawka ezetymibu 20 mg) całkowity
ezetymib w osoczu krwi stanowił około 93% całkowitej aktywności promieniotwórczej. W stolcu i

w moczu odzyskano odpowiednio około 78% i 11% całkowitej dawki izotopu promieniotwórczego w
okresie 10-dniowej zbiórki. Po 48 godzinach od podania nie stwierdzono wykrywalnego poziomu
aktywności promieniotwórczej w osoczu krwi.

Rozuwastatyna
Około 90% dawki rozuwastatyny jest wydalane w postaci niezmienionej z kałem (zarówno dawka
wchłonięta, jak i niewchłonięta), a pozostała część jest wydalana z moczem. Około 5% jest wydalane
z moczem w postaci niezmienionej. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 19 godzin i
nie zwiększa się, gdy podaje się większe dawki. Średni klirens osoczowy wynosi około 50 l/h
(współczynnik zmienności 21,7%). Takjak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA,
wychwytywanie rozuwastatyny przez komórki wątroby odbywa się za pomocą transportera
błonowego OATP-C. Jest to ważny związek transportowy w procesie eliminacji rozuwastatyny w
wątrobie.

Liniowość
Ekspozycja ustrojowa na rozuwastatynę zwiększa się proporcjonalnie do dawki. Parametry
farmakokinetyczne nie zmieniają się po wielokrotnym podaniu w ciągu doby.

Szczególne populacje:
Niewydolność wątroby
Ezetymib
Po podaniu ezetymibu w pojedynczej dawce 10 mg średnie AUC stężenia całkowitego ezetymibu
było zwiększone około 1,7-krotne u pacjentów z łagodną niewydolnością wątroby (5 lub 6 punktów
w skali Childa-Pugh) w porównaniu z osobami zdrowymi. W 14-dniowym badaniu, w którym
podawano dawki wielokrotne leku (po 10 mg na dobę) pacjentom z umiarkowaną niewydolnością
wątroby (7 do 9 punktów w skali Childa-Pugh), stwierdzono około 4-krotne zwiększenie średniago
AUC całkowitego ezetymibu pomiędzy dobą 1-szą i dobą 14-tą w porównaniu ze zdrowymi
osobami. Nie jest konieczne dostosowanie dawki leku u pacjentów z łagodą niewydolnością wątroby.
Ze względu na to, że nie jest znany wpływ wzrastającej ekspozycji na ezetymib u pacjentów z
umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby (>9 punktów w skali Childa-Pugh) nie zaleca się
stosowania ezetymibu (patrz punkt 4.4).

Rozuwastatyna
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o różnym nasileniu nie stwierdzono zwiększonej
ekspozycji na rozuwastatynę u pacjentów z 7 punktami lub mniejszą liczbą punktów w skali ChildaPugh. Jednakże u dwóch pacjentów z grupy 8 i 9 punktów w skali Childa-Pugh stwierdzono co
najmniej 2-krotne zwiększenie ekspozycji w porównaniu z pacjentami grup mających mniejszą liczbę
punktów w tej skali. Nie ma danych dotyczących pacjentów z grupy powyżej 9 punktów w skali
Childa-Pugh.

Niewydolność nerek
Ezetymib
Po podaniu ezetymibu w pojedynczej dawce 10 mg pacjentom z ciężką chorobą nerek (n=8; średni
klirens kreatyniny Clcr ≤30 ml/min/1,73 m2) średnie AUC całkowitego ezetymibu zwiększyło się
około 1,5-krotne w porównaniu ze zdrowymi osobami (n=9). Wynik ten nie jest uważany za
klinicznie istotny. Nie jest konieczne dostosowanie dawki leku u pacjentów z niewydolnością nerek.
U dodatkowego pacjenta uczestniczącego w powyższym badaniu (stan po przeszczepieniu nerki oraz
otrzymującego wiele leków, w tym cyklosporynę) stężenie ezetymibu całkowitego wzrosło 12-
krotnie.

Rozuwastatyna
W badaniach z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o różnym nasileniu
stwierdzono, że łagodne do umiarkowanej zaburzenia czynności nerek nie wpływają na stężenie
rozuwastatyny lub jej N-demetylowanych metabolitów w osoczu krwi. U pacjentów z ciężkimi
zaburzeniami czynności nerek (Clcr<30 ml/min) stwierdzano 3-krotne zwiększenie stężenia

rozuwastatyny w osoczu i 9-krotne zwiększenie stężenia jej N-demetylowanych metabolitów w
porównaniu z wartościami u zdrowych ochotników. U pacjentów dializowanych stężenie
rozuwastatyny w stanie stacjonarnym było o około 50% większe niż u zdrowych ochotników.

Wiek i płeć
Ezetymib
Stężenia osoczowe całkowitego ezetymibu są około 2-krotnie większe u pacjentów w podeszłym
wieku (≥65 lat) niż u młodszych pacjentów (18 do 45 lat). Nie stwierdzono różnic pod względem
zmniejszenia stężenia LDL-C i profilu bezpieczeństwa pomiędzy pacjentami w podeszłym wieku i u
osób młodszych leczonych ezetymibem. Dlatego u pacjentów w podeszłym wieku nie ma
konieczności dostosowania dawki.
U kobiet stwierdzono nieco większe (o około 20%) stężenia osoczowe całkowitego ezetymibu niż u
mężczyzn. Nie stwierdzono różnic pod względem zmniejszenia stężenia LDL-C oraz profilu
bezpieczeństwa pomiędzy kobietami a u mężczyznami leczonymi ezetymibem. Dlatego nie jest
wymagane dostosowanie dawki w zależności od płci pacjenta.

Rozuwastatyna
U dorosłych pacjentów nie stwierdzono klinicznie istotnego wpływu wieku i płci na właściwości
farmakokinetyczne rozuwastatyny.

Rasa
Rozuwastatyna
Badania farmakokinetyczne wykazały około 2-krotne zwiększenie powierzchni pola pod krzywą
(AUC) i Cmax u pacjentów pochodzenia azjatyckiego (Japończyków, Chińczyków, Filipińczyków,
Wietnamczyków i Koreańczyków) w porównaniu z rasą kaukaską. U Azjatów pochodzenia
hinduskiego występuje około 1,3-krotne zwiększenie powierzchni pola pod krzywą AUC i Cmax.
Badania farmakokinetyczne w populacji rasy kaukaskiej i czarnej nie wykazały różnic istotnych
klinicznie.

Polimorfizmy genetyczne
Rozuwastatyna
W dystrybucji inhibitorów reduktazy HMG-CoA, w tym rozuwastatyny, związane jest z czynnością
białek transportowych OATP1B1 i BCRP. U pacjentów z polimorfizmami genetycznymi SLCO1B1
(OATP1B1) i (lub) ABCG2 (BCRP) istnieje ryzyko zwiększonej ekspozycji na rozuwastatynę.
Pojedyncze polimorfizmy SLCO1B1 c.521CC i ABCG2 c.421AA są związane z większą ekspozycją
na rozuwastatynę (AUC) w porównaniu z genotypami SLCO1B1 c.521TT lub ABCG2 c.421CC. To
swoiste genotypowanie nie jest rutynowe w praktyce klinicznej, ale u pacjentów z rozpoznanym
polimorfizmem tego rodzaju zaleca się mniejszą dzienną dawkę rozuwastatyny.

Dzieci i młodzież
Ezetymib
Farmakokinetyka ezetymibu u dzieci w wieku poniżej 6 lat i powyżej jest podobna do
farmakokinetyki u dorosłych. Brak dostępnych danych farmakokinetycznych u dzieci i młodzieży.
Doświadczenie kliniczne obejmuje dzieci i młodzież oraz dorosłych pacjentów z
hipercholesterolemią rodzinną homozygotyczną (HoFH) i heterozygotyczną (HeFH) lub
z sitosterolemią.

Rozuwastatyna
Nie określono w pełni parametrów farmakokinetycznych rozuwastatyny u dzieci i młodzieży w
wieku 10 - 17 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną. Niewielkie badanie
farmakokinetyczne z rozuwastatyną (podawaną w tabletkach) u 18 dzieciwykazało, że ekspozycja
u dzieci i młodzieży wydaje się być porównywalna z ekspozycją u dorosłych pacjentów. Ponadto
wyniki wskazują, że nie oczekuje się dużego odchylenia od proporcjonalności dawki.

#### 5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W badaniach dotyczących jednoczesnego stosowania ezetymibu i statyn stwierdzono, że działania
toksyczne były zasadniczo takie, jak związane ze stosowaniem statyn. Niektóre z działań
toksycznych były bardziej widoczne podczas stosowania produktu złożonego niż obserwowane
podczas stosowania statyn w monoterapii. Można to przypisać interakcjom farmakokinetycznym i
farmakodynamicznym podczas stosowania leczenia skojarzonego. W badaniach klinicznych nie
obserwowano takich interakcji. Miopatie występowały u szczurów dopiero po dawkach wielokrotnie
wyższych od dawek leczniczych stosowanych u ludzi (około 20 razy większe AUC dla statyn i 500
do 2 000 razy większe AUC dla aktywnych metabolitów).
Leczenie skojarzone ezetymibem i statynami nie wykazało działania teratogennego u szczurów. U
ciężarnych samic królika zaobserwowano niewielką liczbę deformacji kostnych (zrośnięcie kręgów
piersiowych i ogonowych, zmniejszenie liczby kręgów ogonowych). W szeregu testów dotyczących
działania ezetymibu przeprowadzonych in vivo i in vitro nie stwierdzono genotoksycznego działania
podczas podawania ezetymibu osobno lub w skojarzeniu ze statynami.

Ezetymib
Badania z udziałem zwierząt dotyczące przewlekłego działania toksycznego ezetymibu nie wskazały
istnienia narządów szczególnie narażonych działaniem toksycznym. U psów, którym podawano
ezetymib przez cztery tygodnie (≥0,03 mg/kg/mc./dobę) stwierdzono zwiększenie stężenia
cholesterolu w żółci znajdującej się w pęcherzyku żółciowym od2,5 do 3,5 razy. Niemniej jednak w
badaniu w którym przez rok podawano psom dawki do 300 mg/kg mc./dobę nie stwierdzono
zwiększenia zapadalności na kamicę żółciową lub innego oddziaływania na wątrobę i drogi żółciowe.
Nie wiadomo, czy wyniki tych badań mają znaczenie dla ludzi. Nie można wykluczyć ryzyka
powstawania kamieni żółciowych podczas stosowania ezetymibu w dawkach terapeutycznych.

Długoterminowe badania rakotwórczości ezetymibu były negatywne.
Ezetymib nie wpływał na płodność samic lub samców szczurów, ani też nie wykazywał działania
teratogennego w badaniach na szczurach lub królikach, ani też nie wpływał na rozwój
przedurodzeniowy lub pourodzeniowy. Po podaniu wielokrotnych dawek po 1000 mg/kg mc./dobę
ezetymib przenikał przez barierę łożyskową u ciężarnych samic szczurów i królików. Stosowanie
ezetymibu z lowastatyną miało letalne działanie na zarodki

Rozuwastatyna
Dane przedkliniczne uwzględniające wyniki konwencjonalnych badań farmakologicznych
dotyczących bezpieczeństwa stosowania, genotoksyczności i potencjalnego działania rakotwórczego
nie ujawniły występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono
szczegółowych badań nad wpływem leku na aktywność hERG. Działania niepożądane, nie
obserwowane w badaniach klinicznych, jednak stwierdzane u zwierząt po ekspozycji zbliżonej do
uzyskiwanej ekspozycji klinicznej to: w badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym zmiany
histopatologiczne w wątrobie ,prawdopodobnie na skutek działania farmakologicznego
rozuwastatyny, były obserwowane u myszy, szczurów oraz, w mniejszym stopniu, wraz ze
zmianami w pęcherzyku żółciowym, u psów, lecz nie u małp. Ponadto po podaniu większych dawek
obserwowano działanie uszkadzające jądra u małp i psów. U szczurów obserwowano toksyczny
wpływ na rozrodczość, ze zmniejszeniem wielkości i masy miotów i przeżywalności
nowonarodzonych szczurów po podaniu dawek toksycznych matce. W badaniach tych ekspozycje
ustrojowe były kilkakrotnie większe od dawki leczniczej.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1. Wykaz substancji pomocniczych

Celuloza mikrokrystaliczna
Krzemionka koloidalna bezwodna

Magnezu stearynian
Powidon K 30
Kroskarmeloza sodowa
Sodu laurylosiarczan
Laktoza jednowodna
Hypromeloza

Otoczka tabletki
Rozesta, 5 mg + 10 mg, Opadry Yelllow:
Hypromeloza
Tytanu dwutlenek
Makrogol 4000
Żelaza tlenek żółty (E172)
Talk
Żelaza tlenek czerwony (E172)

Rozesta, 10 mg + 10 mg, Opadry Beige:
Hypromeloza
Tytanu dwutlenek
Makrogol 4000
Żelaza tlenek żółty (E172)
Talk

Rozesta, 20 mg + 10 mg, Vivacoat Yellow:
Hypromeloza
Tytanu dwutlenek
Makrogol (E1521)
Talk
Makrogol 4000
Żelaza tlenek żółty (E172)

#### 6.2. Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3. Okres ważności

3 lata

#### 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią i światłem. Brak
szczególnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego.

#### 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania

Produkt leczniczy Rozesta 5 mg + 10 mg i 10 mg + 10 mg tabletki powlekane
Opakowania po 10, 15, 30, 60, 90 i 100 tabletek powlekanych w blistrze
(OPA/Aluminium/PVC/Aluminium).

Produkt leczniczy Rozesta 20 mg + 10 mg tabletki powlekane
Opakowania po 30, 60, 90 i 100 tabletek powlekanych w blistrze
(OPA/Aluminium/PVC/Aluminium).

Nie wszystkie wielkości opakowań musza znajdować się w obrocie.

#### 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

Zentiva, k.s., U kabelovny 130, Dolní Měcholupy, 102 37 Praga 10, Republika Czeska

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Rozesta, 5 mg + 10 mg
Pozwolenie nr: 26601

Rozesta, 10 mg + 10 mg
Pozwolenie nr: 26602

Rozesta, 20 mg + 10 mg
Pozwolenie nr: 26603

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 3 września 2021

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

08/2025

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.