# Simcovas

> Symwastatyna · 20 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Simcovas
- **Nazwa powszechna:** Simvastatinum
- **Substancja czynna:** [Symwastatyna](https://apteka.online/odpowiedniki/simvastatinum)
- **Moc:** 20 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** C10AA01
- **Liczba opakowań:** 5
- **Numer pozwolenia:** 14673
- **Podmiot odpowiedzialny:** Actavis Group PTC ehf.
- **Producent:** Balkanpharma-Dupnitsa AD, Bułgaria
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/simcovas-tabl-powl-20-mg-actavis
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/simcovas-tabl-powl-20-mg-actavis.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/19489/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/19489/characteristic

## Dostępne opakowania (5)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 28 tabl. \(2 x 14\) | 5909990649532 | Rp | 8,36 zł (dopłata od 4,68 zł) | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 28 tabl. \(4 x 7\) | 5909990649549 | Rp | — | Brak danych | — |
| 30 tabl. | 5909991048488 | Rp | — | Brak danych | — |
| 250 tabl. | 5909991199456 | Rp | — | Brak danych | — |
| 500 tabl. | 5909991199463 | Rp | — | Brak danych | — |

## Leki refundowane

### 28 tabl. \(2 x 14\) — EAN 5909990649532 · cena jedn. 0,30 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| We wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji | 30% | 8,36 zł | 4,68 zł | 3,68 zł | 5,26 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Simcovas i w jakim celu się go stosuje?
Substancją czynną leku Simcovas jest symwastatyna. Simcovas jest lekiem stosowanym w celu
obniżenia stężenia we krwi cholesterolu całkowitego, „złego” cholesterolu (cholesterol LDL)
i substancji tłuszczowych zwanych triglicerydami we krwi. Dodatkowo lek Simcovas podnosi stężenie
„dobrego” cholesterolu (cholesterol HDL). Simcovas należy do grupy leków zwanych statynami.

Cholesterol jest jedną z kilku substancji tłuszczowych znajdujących się w krwiobiegu. Całkowity
cholesterol składa się głównie z cholesterolu LDL i HDL.

Cholesterol LDL często nazywany jest "złym" cholesterolem, ponieważ może odkładać się
w ścianach tętnic tworząc płytkę. Jeżeli ta płytka narasta, może doprowadzić do zwężenia tętnic.
To zwężenie może spowolnić lub zablokować przepływ krwi do ważnych narządów, takich jak serce
i mózg. Zablokowanie przepływu krwi może doprowadzić do zawału serca lub udaru mózgu.

Cholesterol HDL często nazywany jest "dobrym" cholesterolem, ponieważ pomaga w zapobieganiu
odkładania się "złego" cholesterolu w ścianach tętnic i chroni przed chorobami serca.

Triglicerydy są inną formą tłuszczów we krwi, które mogą zwiększać ryzyko chorób serca.

Podczas przyjmowania tego leku pacjent powinien pozostawać na diecie niskocholesterolowej.

Simcovas jest stosowany jako środek uzupełniający dietę zmniejszającą stężenie cholesterolu, w
przypadku:
- zwiększonego stężenia cholesterolu we krwi (hipercholesterolemia pierwotna) lub
zwiększonego stężenia tłuszczów we krwi (hiperlipidemia mieszana);
- zaburzenia dziedzicznego (homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna), które powoduje
zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi. Można wtedy zastosować także inne metody
leczenia;

- choroby niedokrwiennej serca (choroba wieńcowa) lub wysokiego ryzyka wystąpienia choroby
niedokrwiennej serca (ze względu na cukrzycę, przebyty udar mózgu lub inne choroby naczyń
krwionośnych). Simcovas może wydłużyć życie pacjenta przyczyniając się do zmniejszenia
ryzyka rozwoju chorób serca niezależnie od stężenia cholesterolu we krwi.

U większości pacjentów nie występują bezpośrednie objawy wysokiego stężenia cholesterolu. Lekarz
może ocenić stężenie cholesterolu, zlecając proste badanie krwi. Należy regularnie zgłaszać się
na wizyty kontrolne, obserwować stężenie cholesterolu we krwi i omawiać z lekarzem zamierzone
cele leczenia.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Simcovas

Kiedy nie stosować leku Simcovas
• jeśli pacjent ma uczulenie na symwastatynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6)
• jeśli u pacjenta występuje obecnie czynna choroba wątroby
• podczas ciąży i w okresie karmienia piersią
• jeśli stosowany(-e) jest(są) jednocześnie lek(-i) zawierający(-e) co najmniej jedną z
wymienionych niżej substancji czynnych:
• itrakonazol, ketokonazol, pozakonazol lub worykonazol (leki
stosowane w leczeniu grzybicy)
• erytromycyna, klarytromycyna lub telitromycyna (stosowane w leczeniu
zakażeń),
• inhibitory proteazy wirusa HIV, takie jak indynawir, nelfinawir, rytonawir
i sakwinawir (inhibitory proteazy wirusa HIV stosowane w leczeniu zakażenia
wirusem HIV)
• boceprewir lub telaprewir (leki stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby
typu C)
• nefazodon (lek przeciwdepresyjny)
• kobicystat
• gemfibrozyl (lek obniżający stężenie cholesterolu we krwi)
• cyklosporynę (lek zwykle stosowany u pacjentów po przeszczepieniu organów)
• danazol (hormon ludzki stosowany w leczeniu endometriozy – stanu, w którym
wyściółka macicy rozwija się poza macicą).
Nie wolno stosować leku Simcovas w dawce większej niż 40 mg, jeśli pacjent przyjmuje lomitapid
(stosowany w leczeniu ciężkiego i rzadkiego genetycznego zaburzenia stężenia cholesterolu).

W przypadku wątpliwości, czy lek przyjmowany przez pacjenta jest wymieniony powyżej, należy
zwrócić się do lekarza.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Simcovas należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.

Należy poinformować lekarza:
• o wszystkich dolegliwościach, w tym o uczuleniach,
• o spożywaniu dużych ilości alkoholu,
• o występowaniu w przeszłości chorób wątroby. Stosowanie leku Simcovas może nie być
właściwe.
• o planowanym zabiegu operacyjnym. W takim przypadku może być konieczne odstawienie leku
Simcovas na pewien czas.
• jeśli pacjent jest pochodzenia azjatyckiego, ponieważ inna dawka może być odpowiednia dla
tego pacjenta.
• jeśli pacjent przyjmuje lub w ciągu ostatnich 7 dni przyjmował lek o nazwie kwas fusydowy
(stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych) doustnie lub zastrzyk. Połączenie kwasu
fusydowego i Simcovas może prowadzić do poważnych problemów z mięśniami
(rabdomioliza).

• jeśli u pacjenta występuje lub występowała miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie
mięśni, w tym w niektórych przypadkach mięśni biorących udział w oddychaniu) lub miastenia
oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oczu), ponieważ statyny mogą czasami nasilać
objawy choroby lub prowadzić do wystąpienia miastenii (patrz punkt 4).

Lekarz powinien wykonać badanie krwi przed rozpoczęciem stosowania leku Simcovas i podczas
leczenia, jeśli u pacjenta występują jakiekolwiek zaburzenia wątroby.
Badanie kontroluje czynność wątroby.

Po rozpoczęciu leczenia lekiem Simcovas lekarz może również uznać za konieczne wykonanie badań
krwi w celu sprawdzenia czynności wątroby.

Podczas stosowania tego leku lekarz będzie uważnie obserwował pacjenta, czy wystąpiły u niego
objawy cukrzycy lub ryzyko rozwoju cukrzycy. Na ryzyko rozwoju cukrzycy narażeni są pacjenci,
u których występuje zwiększone stężenie cukru i tłuszczów we krwi, nadwaga i zwiększone ciśnienie
tętnicze krwi.

Należy poinformować lekarza o poważnych chorobach płuc.

Należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza w przypadku wystąpienia niewyjaśnionego bólu
mięśni, tkliwości uciskowej lub osłabienia siły mięśni. W rzadkich przypadkach może dojść do
poważnych problemów z mięśniami, w tym do rozpadu tkanki mięśniowej, powodującego
uszkodzenie nerek; bardzo rzadko odnotowywano przypadki zgonów pacjentów.

Większe ryzyko rozpadu tkanki mięśniowej występuje u pacjentów przyjmujących lek Simcovas
w wyższych dawkach, zwłaszcza w dawce 80 mg. Ryzyko rozpadu tkanki mięśniowej jest także
większe w określonych grupach osób. Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli:
- pacjent spożywa duże ilości alkoholu,
- u pacjenta występuje choroba nerek,
- pacjent ma zaburzenia czynności tarczycy
- pacjent ma więcej niż 65 lat,
- osoba leczona jest płci żeńskiej,
- u pacjenta kiedykolwiek wystąpiły problemy z mięśniami podczas leczenia preparatami
obniżającymi stężenie lipidów należącymi do grupy statyn lub fibratów,
- u pacjenta lub jego bliskiego krewnego stwierdzono dziedziczne schorzenia mięśni.

Lekarza lub farmaceutę należy powiadomić także wtedy, gdy osłabienie mięśni utrzymuje się. W celu
rozpoznania i leczenia tej dolegliwości konieczne może być wykonanie dodatkowych badań i
przyjmowanie dodatkowych leków.

Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku Simcovas zostały zbadane u chłopców w wieku 10-17
lat i dziewcząt, które co najmniej od roku miesiączkują (patrz punkt 3: „Jak stosować lek Simcovas”).
Nie przeprowadzano badań dotyczących stosowania Simcovas u dzieci w wieku poniżej 10 lat. W celu
uzyskania bardziej szczegółowych informacji, należy skonsultować się z lekarzem.

Simcovas a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych/ stosowanych
przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować/ stosować
zawierających którąkolwiek z wymienionych poniżej substancji czynnych. Jednoczesne stosowanie
leku Simcovas z którymkolwiek z następujących leków może zwiększać ryzyko dolegliwości ze
strony mięśni (niektóre z nich wymieniono w powyższym punkcie „Kiedy nie stosować leku
Simcovas”).
• Jeśli konieczne jest doustne przyjmowanie kwasu fusydowego w leczeniu zakażenia
bakteryjnego, konieczne będzie czasowe przerwanie przyjmowania tego leku. Lekarz
poinformuje, kiedy ponowne rozpoczęcie przyjmowania leku Simcovas będzie bezpieczne.
Jednoczesne przyjmowanie leku Simcovas z kwasem fusydowym może w rzadkich przypadkach

prowadzić do osłabienia, tkliwości lub bólu mięśni (rabdomioliza). Dodatkowe informacje
dotyczące rabdomiolizy znajdują się w punkcie 4.
• cyklosporyna (często stosowana u pacjentów po przeszczepach narządów),
• danazol (syntetyczny hormon stosowany w leczeniu endometriozy, choroby w której błona
wyściełająca macicę rozrasta się poza macicą),
• leki zawierające takie substancje czynne jak itrakonazol, ketokonazol, flukonazol, pozakonazol lub
worykonazol (stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych),
• fibraty zawierające takie substancje czynne jak gemfibrozyl i bezafibrat (stosowane w celu
zmniejszenia stężenia cholesterolu),
• erytromycyna, klarytromycyna lub telitromycyna (stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych),
• inhibitory proteazy HIV, takie jak indynawir, nelfinawir, rytonawir i sakwinawir (stosowane w
leczeniu HIV),
• leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C, takie jak
boceprewir, telaprewir, elbaswir lub grazoprewir (stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia
wątroby typu C),
• nefazodon (stosowany w leczeniu depresji),
• leki zawierające substancję czynną kobicystat,
• amiodaron (stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca),
• werapamil, diltiazem lub amlodypina (stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego, bólu w klatce
piersiowej związanego z chorobą serca lub innych chorób serca),
• lomitapid (stosowany w leczeniu ciężkiego i rzadkiego genetycznego zaburzenia stężenia
cholesterolu),
• daptomycyna (lek stosowany w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz
bakteremii). Możliwe jest, że działania niepożądane wpływające na mięśnie mogą być większe, gdy
lek ten jest stosowany podczas leczenia symwastatyną (np. Simcovas). Lekarz może zadecydować o
zaprzestaniu przyjmowania leku Simcovas na jakiś czas,
• kolchicyna (stosowana w leczeniu dny moczanowej),
• tikagrelor (lek przeciwpłytkowy)

Podobnie jak w przypadku leków wymienionych powyżej, należy powiedzieć lekarzowi lub
farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, w tym o lekach wydawanych bez
recepty. W szczególności należy poinformować lekarza, jeśli pacjent stosuje leki zawierające
którąkolwiek z wymienionych poniżej substancji czynnych:
- leki zawierające substancje czynne, które zapobiegają powstawaniu zakrzepów krwi, takie jak
warfaryna, fenprokumon lub acenokumarol (leki przeciwzakrzepowe),
- fenofibrat (także stosowany w celu obniżenia cholesterolu),
- niacyna (także stosowana w celu obniżenia cholesterolu),
- ryfampicyna (stosowana w leczeniu gruźlicy).

Należy poinformować lekarza, który zaleca stosowanie nowego leku, o tym, że pacjent przyjmuje lek
Simcovas.

Simcovas z jedzeniem i piciem
Sok grejpfrutowy zawiera jeden lub więcej składników, które wpływają na działanie niektórych
leków w organizmie, w tym leku Simcovas. Należy unikać spożywania soku grejpfrutowego.

Ciąża i karmienie piersią
Nie należy przyjmować leku Simcovas, jeśli pacjentka jest w ciąży, próbuje zajść w ciążę lub
podejrzewa, że może być w ciąży. Jeśli podczas stosowania Simcovas pacjentka zajdzie w ciążę,
należy niezwłocznie przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.
Nie stosować leku Simcovas w okresie karmienia piersią, ponieważ nie wiadomo, czy lek jest
wydzielany do mleka matki.

Przed rozpoczęciem stosowania jakiegokolwiek leku należy skonsultować się z lekarzem lub
farmaceutą.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jest mało prawdopodobne, aby Simcovas wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn. Jednakże należy wziąć pod uwagę, że u niektórych osób po zażyciu leku Simcovas mogą
wystąpić zawroty głowy.

Lek Simcovas zawiera laktozę jednowodną
Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

### 3. Jak stosować lek Simcovas?
Lekarz określi właściwą dawkę leku dla pacjenta, w zależności od stanu pacjenta, stosowanego
leczenia i indywidualnej oceny ryzyka u pacjenta.

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

W trakcie stosowania leku Simcovas należy przestrzegać diety ubogiej w cholesterol.

Dawkowanie:
Zalecana dawka to 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg symwastatyny, doustnie, raz na dobę.

Dorośli:
Zwykle stosowana dawka początkowa to 10 mg, 20 mg lub w niektórych przypadkach 40 mg na dobę.
Lekarz może dostosować dawkowanie, po co najmniej 4 tygodniach, do maksymalnej dawki 80 mg
raz na dobę. Nie należy przyjmować więcej niż 80 mg na dobę.

Lekarz może przepisać niższe dawki, zwłaszcza jeśli pacjent stosuje leki wymienione powyżej lub
cierpi na niektóre choroby nerek.

Dawka 80 mg zalecana jest wyłącznie u pacjentów dorosłych z bardzo wysokim stężeniem
cholesterolu we krwi i dużym ryzykiem rozwoju chorób serca, u których nie osiągnięto docelowego
stężenia cholesterolu stosując lek w niższej dawce.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Zwykle zalecana dawka początkowa u dzieci (w wieku od 10 do 17 lat) to 10 mg na dobę wieczorem.
Maksymalna zalecana dawka to 40 mg na dobę.

Sposób stosowania:
Lek Simcovas należy przyjmować wieczorem. Lek można przyjmować podczas posiłków lub
niezależnie od jedzenia. Simcovas należy przyjmować nieprzerwanie do czasu, gdy lekarz zaleci jego
odstawienie.

Jeśli lekarz przepisał Simcovas z innym lekiem zmniejszającym stężenie cholesterolu zawierającym
jakikolwiek lek wiążący kwasy żółciowe, Simcovas należy zażywać co najmniej 2 godziny przed lub
4 godziny po przyjęciu leku wiążącego kwasy żółciowe.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Simcovas
•  Należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Pominięcie zastosowania leku Simcovas 
• Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Należy przyjąć
kolejną dawkę leku Simcovas następnego dnia o zwykłej porze.

Przerwanie stosowania leku Simcovas

• Należy poradzić się lekarza lub farmaceuty, ponieważ może wystąpić ponowne zwiększenie
stężenia cholesterolu.

W przypadku jakichkolwiek pytań dotyczących stosowania niniejszego produktu należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Następujące określenia są stosowane, aby opisać, jak często zgłaszano występowanie działań
niepożądanych:
• rzadko (może dotyczyć 1 z 1000 osób).
• bardzo rzadko (może dotyczyć 1 z 10 000 osób).
• częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Poniżej wymieniono rzadko występujące ciężkie działania niepożądane.
Jeśli wystąpi którekolwiek z tych ciężkich działań niepożądanych, należy odstawić lek
i niezwłocznie powiadomić o tym lekarza prowadzącego lub zgłosić się do oddziału ratunkowego
najbliższego szpitala
• bóle mięśniowe, tkliwość, osłabienie lub kurcze mięśni, zerwanie mięśni (bardzo rzadko). W
rzadkich przypadkach dolegliwości te mogą mieć ciężką postać i wiązać się z rozpadem
tkanki mięśniowej (rabdomiolizą) i w konsekwencji z uszkodzeniem nerek; odnotowywano
bardzo rzadko przypadki zgonów.
• reakcje nadwrażliwości (uczulenia) w tym:
• obrzęk twarzy, języka i gardła, który może powodować trudności z oddychaniem (obrzęk
naczynioruchowy)
• silny ból mięśni, zwykle ramion i bioder (polimialgia reumatyczna),
• wysypka z osłabieniem siły mięśni kończyn i szyi
• wysypka mogąca występować na skórze lub owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej
(polekowe zmiany liszajowate) (bardzo rzadko)
• ból lub zapalenie stawów
• zapalenie naczyń krwionośnych
• nietypowe siniaki, wykwity skórne i obrzęki (zapalenie skórno-mięśniowe), pokrzywka,
nadwrażliwość skóry na słońce, gorączka, uderzenia gorąca
• duszności i złe samopoczucie
• objawy choroby toczniopodobnej (w tym wysypka, dolegliwości ze strony stawów i zmiany
komórek krwi)
• zapalenie wątroby z następującymi objawami: zażółceniem skóry i białek oczu, świądem,
ciemne zabarwienie moczu lub jasne zabarwienie stolca, zmęczenie lub osłabienie, utrata
apetytu; niewydolność wątroby (bardzo rzadko)
• zapalenie trzustki często przebiegające z silnym bólem brzucha.

Następujące poważne działanie niepożądane obserwowano bardzo rzadko:
- ciężka reakcja alergiczna, która powoduje trudności w oddychaniu lub zawroty głowy
(anafilaksja)
- ginekomastia (powiększenie piersi u mężczyzn)

Rzadko zgłaszano także występowanie następujących działań niepożądanych:
• zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość)
• drętwienie lub osłabienie rąk i nóg
• bóle głowy, uczucie mrowienia, zawroty głowy,
• niewyraźne widzenie, zaburzenie widzenia
• dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (bóle brzucha, zaparcia, wzdęcia z oddawaniem
wiatrów, niestrawność, biegunka, nudności, wymioty)

• wysypka, swędzenie, wypadanie włosów
• osłabienie
• zaburzenia snu (bardzo rzadko)
• słaba pamięć (bardzo rzadko), utrata pamięci, splątanie

Następujące działania niepożądane były również zgłaszane, ale ich częstość nie może być określona
na podstawie dostępnych danych (częstość nieznana):
• zaburzenia erekcji
• depresja
• zapalenie płuc powodujące trudności w oddychaniu, w tym uporczywy kaszel i/lub duszność
lub gorączkę
• zaburzenia ścięgien, czasami powikłane zerwaniem ścięgna
• osłabienie mięśni, które się utrzymuje
• miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie mięśni, w tym w niektórych przypadkach
mięśni biorących udział w oddychaniu).
• miastenia oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oka).
Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli u pacjenta występuje osłabienie rąk lub nóg, nasilające się po
okresach aktywności, podwójne widzenie lub opadanie powiek, trudności z połykaniem lub duszności.

Dodatkowo występujące możliwe działania niepożądane obserwowane z niektórymi statynami:
• zaburzenia snu, w tym koszmary senne
• zaburzenia seksualne
• cukrzyca: ryzyko rozwoju cukrzycy jest bardziej prawdopodobne, jeśli pacjent ma wysokie
stężenie glukozy i lipidów (tłuszczów we krwi), ma nadwagę i wysokie ciśnienie tętnicze
krwi. Lekarz będzie monitorował stan pacjenta podczas stosowania tego leku.

Wyniki badań laboratoryjnych
Obserwowano podwyższenie aktywności enzymów mięśniowych (kinazy kreatynowej) we krwi
i nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301,
faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu
działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa
stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Simcovas?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po: EXP. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30ºC.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią.

Pojemniki z HDPE: po pierwszym otwarciu przechowywać w temperaturze poniżej 25°C i zużyć lek
w ciągu 6 miesięcy.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Simcovas:

Substancją czynną jest jest symwastatyna. Każda tabletka powlekana zawiera 20 mg lub 40 mg
symwastatyny.

Pozostałe składniki leku to:
Rdzeń tabletki: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana, kukurydziana,
butylohydroksyanizol (E 320), kwas askorbowy, kwas cytrynowy, bezwodny, krzemionka koloidalna
bezwodna, talk, magnezu stearynian.
Otoczka: hypromeloza (Pharmacoat 606), hypromeloza (Methocel E15 LV Premium), żelaza tlenek
czerwony (E 172), żelaza tlenek żółty (E 172), trietylu cytrynian, tytanu dwutlenek (E 171), talk,
powidon K-30.

Jak wygląda lek Simcovas i co zawiera opakowanie

Simcovas, 20 mg, to owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane w kolorze beżowym, z linią podziału po
jednej stronie.
Tabletki powlekane można dzielić na równe dawki wzdłuż linii podziału.

Simcovas, 40 mg, to owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane w kolorze ceglastym, z linią podziału
po jednej stronie.
Tabletki powlekane można dzielić na równe dawki wzdłuż linii podziału.

Tabletki powlekane pakowane są w blistry znajdujące się w pudełku tekturowym lub w pojemniki
z HDPE.

Wielkości opakowań:

Blistry:
Simcovas, 20 mg i 40 mg: 28 i 30 tabletek powlekanych.

Pojemniki z HDPE:
Simcovas, 20 mg: 250 i 500 tabletek powlekanych.
Simcovas, 40 mg: 250 tabletek powlekanych.

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny
Actavis Group PTC ehf.
Dalshraun 1, 220 Hafnarfjörður
Islandia

Wytwórca
Balkanpharma-Dupnitsa AD
3, Samokovsko Shosse Str.
2600 Dupnitsa, Bułgaria

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat leku oraz jego nazw w krajach
członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego należy zwrócić się do przedstawiciela
podmiotu odpowiedzialnego:
Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o., ul. Emilii Plater 53, 00-113 Warszawa, tel. (22) 345 93 00.

Data ostatniej aktualizacji ulotki: maj 2023

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1 NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Simcovas, 20 mg, tabletki powlekane
Simcovas, 40 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Simcovas, 20 mg, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera 20 mg symwastatyny.
Substancja/(e) pomocnicza/(e) o znanym działaniu:
Każda tabletka powlekana zawiera 131,46 mg laktozy jednowodnej.

Simcovas, 40 mg, tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera 40 mg symwastatyny.
Substancja/(e) pomocnicza/(e) o znanym działaniu:
Każda tabletka powlekana zawiera 262,92 mg laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana.

Simcovas, 20 mg to owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane w kolorze beżowym, z linią podziału
po jednej stronie.

Simcovas, 40 mg to owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane w kolorze ceglastym, z linią podziału
po jednej stronie.

Tabletki powlekane można podzielić na równe dawki.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Hipercholesterolemia
Leczenie hipercholesterolemii pierwotnej lub mieszanej dyslipidemii, jako produkt leczniczy
uzupełniający dietę, gdy odpowiedź na leczenie dietetyczne i inne niefarmakologiczne metody
leczenia (np. ćwiczenia fizyczne, zmniejszenie masy ciała) jest niewystarczająca.

Leczenie homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej (HoFH –homozygous familial
hypercholesterolaemia), jako produkt leczniczy uzupełniający dietę i inne metody leczenia
zmniejszające stężenie lipidów (np. LDL-afereza) lub gdy takie metody są niewłaściwe.

Zapobieganie incydentom sercowo-naczyniowym
Zmniejszenie zachorowalności i umieralności na choroby układu sercowo-naczyniowego u pacjentów
z jawną miażdżycą układu sercowo-naczyniowego lub cukrzycą, z prawidłowym lub podwyższonym
stężeniem cholesterolu całkowitego, jako leczenie wspomagające mające na celu skorygowanie innych
czynników ryzyka oraz uzupełnienie innego leczenia zapobiegającego chorobom serca i naczyń (patrz
punkt 5.1).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Zakres dawkowania symwastatyny wynosi od 5 mg do 80 mg, podawane raz na dobę, doustnie,
wieczorem. Jeśli to konieczne, dawkę należy korygować w odstępach co najmniej 4 tygodni;
maksymalna dawka wynosi 80 mg raz na dobę, wieczorem. Dawka 80 mg zalecana jest tylko
pacjentom z ciężką hipercholesterolemią oraz wysokim ryzykiem powikłań ze strony układu sercowonaczyniowego, którzy nie osiągnęli celów leczenia za pomocą mniejszych dawek i kiedy oczekiwane
korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla pacjenta (patrz punkt 4.4 i 5.1).

Hipercholesterolemia
Pacjent powinien stosować właściwą dietę w celu obniżenia stężenia cholesterolu, którą należy
kontynuować podczas leczenia symwastatyną. Zazwyczaj dawką początkową jest od 10 mg do 20 mg
raz na dobę, wieczorem. Pacjenci, u których konieczne jest znaczne zmniejszenie stężenia cholesterolu
LDL (powyżej 45%) mogą rozpocząć od dawki 20 mg do 40 mg raz na dobę, wieczorem.
Jeśli konieczna jest zmiana dawki, należy ją przeprowadzić tak, jak opisano wyżej.

Homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna
W oparciu o wyniki kontrolowanych badań klinicznych, zaleca się początkowe dawkowanie 40 mg
symwastatyny raz na dobę, wieczorem. U tych pacjentów symwastatynę należy stosować, jako
produkt leczniczy uzupełniający inne metody leczenia obniżające stężenie lipidów (np. LDL-afereza)
lub jeśli takie metody są niedostępne lub niewłaściwe.
U pacjentów przyjmują dobę (patrz punkty 4.3, 4.4 i 4.5
Zapobieganie zdarzeniom sercowo-naczyniowym
U pacjentów z wysokim ryzykiem wystąpienia zdarzeń wieńcowych (choroba wieńcowa
z hiperlipidemią lub bez) zalecaną dawką początkową jest zazwyczaj 20 mg do 40 mg symwastatyny
raz na dobę, podawane wieczorem. Leczenie może być rozpoczęte jednocześnie ze stosowaniem diety
i ćwiczeniami fizycznymi. W razie konieczności zmiany dawkowania należy postępować jak opisano
powyżej.

Jednoczesne stosowanie z innymi produktami leczniczymi
Symwastatyna jest skuteczna w monoterapii i w skojarzeniu z produktami leczniczymi wiążącymi
kwasy żółciowe. Zalecaną dawkę należy przyjmować nie mniej niż 2 godziny przed lub nie mniej niż
4 godziny po przyjęciu produktu leczniczego wiążącego kwasy żółciowe.

Pacjenci przyjmujący symwastatynę jednocześnie z fibratami (z wyjątkiem gemfibrozylu (patrz punkt
4.3) lub fenofibratu) nie mogą stosować dobowej dawki symwastatyny większej niż 10 mg na dobę.
Pacjenci przyjmujący symwastatynę jednocześnie z amiodaronem, amlodypiną, werapamilem lub
diltiazemem lub produktami leczniczymi zawierającymi elbaswir lub grazoprewir nie powinni
stosować dawki symwastatyny większej niż 20 mg na dobę (patrz punkty 4.4 i 4.5).

Zaburzenia czynności nerek
Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności
nerek. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) należy
starannie rozważyć podawanie dawki większej niż 10 mg na dobę i jeśli jest to niezbędne, bardzo
ostrożnie rozpocząć leczenie.

Pacjenci w podeszłym wieku
Nie ma konieczności zmiany dawkowania produktu leczniczego.

Dzieci i młodzież
U dzieci i młodzieży (chłopcy w stopniu II wg skali Tannera i powyżej, i dziewczynki, co najmniej
rok po wystąpieniu pierwszej miesiączki, w wieku od 10 do 17 lat) z heterozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną, zalecana dawka początkowa symwastatyny to 10 mg jeden raz na dobę
wieczorem. Przed rozpoczęciem leczenia symwastatyną, dzieci i młodzież powinni stosować dietę
ubogą w cholesterol; dieta taka powinna być kontynuowana podczas leczenia symwastatyną.

Zalecana dawka wynosi od 10 mg do 40 mg na dobę; maksymalna zalecana dawka to 40 mg na dobę.
Dawki powinny być dostosowane indywidualnie w zależności od zalecanego celu leczenia, tak jak
zalecane jest przez standardy leczenia pediatrycznego (patrz punkt 4.4 i 5.1). Dostosowanie
dawkowania powinno być przeprowadzone w odstępach 4 tygodni lub dłuższych.

Doświadczenia dotyczące stosowania symwastatyny u dzieci przed okresem dojrzewania są
ograniczone.

Sposób podawania
Simcovas jest przeznaczony do stosowania doustnego. Simcovas może być podawany w pojedynczej
dawce wieczorem.

#### 4.3 Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
• Czynna choroba wątroby lub utrzymujące się, niewyjaśnione zwiększenie aktywności
aminotransferaz w surowicy.
• Ciąża i okres karmienia piersią (patrz punkt 4.6).
Jednoczesne podawanie silnych inhibitorów CYP3A4 (leków, które zwiększają AUC około 5-krotnie
lub więcej) (np. itrakonazol, ketokonazol, pozakonazol, worykonazol, inhibitory proteazy wirusa HIV
(tj. nelfinawir), boceprewir, telaprewir, erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna i nefazodon,
oraz produkty lecznicze zawierające kobicystat) (patrz punkty 4.4 i 4.5).
• Jednoczesne podawanie gemfibrozylu, cyklosporyny lub danazolu (patrz punkty 4.4 i 4.5).
• • U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną stosujących lomitapid
przeciwwskazane jest stosowanie symwastatyny w dawkach większych niż 40 mg na dobę (patrz
punkty 4.2, 4.4 i 4.5).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Miopatia/Rabdomioliza
Symwastatyna, tak jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, może sporadycznie wywoływać miopatię
objawiającą się bólami mięśni, tkliwością lub osłabieniem z towarzyszącym zwiększeniem aktywności
kinazy kreatynowej (CK) ponad dziesięciokrotnie powyżej górnej granicy wartości uznanej za
prawidłową. Miopatia przyjmuje czasem postać rabdomiolizy bez lub z ostrą niewydolnością nerek
spowodowaną mioglobinurią. Odnotowano bardzo rzadkie przypadki zgonów z tego powodu. Duża
aktywność inhibitorów reduktazy HMG-CoA w osoczu zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii (np.
podwyższone stężenia symwastatyny i kwasu symwastatyny w osoczu), którego przyczyną częściowo
mogą być wywołujące interakcje produkty lecznicze, które zakłócają metabolizm symwastatyny i
(lub) szlaki transporterów (patrz punkt 4.5)..

Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, ryzyko wystąpienia miopatii
i (lub) rabdomiolizy zależy od przyjmowanej dawki. Według danych pochodzących z badania
klinicznego z udziałem 41 413 pacjentów leczonych symwastatyną, w tym 24 747 (około 60%) którzy
brali udział w badaniach ze średnim okresem obserwacji przez co najmniej 4 lata, częstość
występowania miopatii wynosiła około 0,03%, 0,08% i 0,61% przy podawaniu dawek odpowiednio:
20 mg, 40 mg i 80 mg na dobę. W tych badaniach pacjenci byli pod ścisłą kontrolą i nie otrzymywali
produktów leczniczych powodujących interakcje z symwastatyną.

W badaniu klinicznym, w którym pacjenci po przebytym zawale mięśnia sercowego byli leczeni
symwastatyną w dawce 80 mg na dobę (średni okres obserwacji 6,7 roku), częstość występowania
miopatii wyniosła około 1,0%, w porównaniu z 0,02% w grupie pacjentów, u których stosowano dawkę
20 mg na dobę. Około połowa przypadków miopatii wystąpiła w pierwszym roku leczenia. W każdym
kolejnym roku częstość występowania miopatii wyniosła w przybliżeniu 0,1% (patrz punkt 4.8 i 5.1).

Ryzyko wystąpienia miopatii jest większe u pacjentów leczonych symwastatyną w dawce 80 mg
w porównaniu do leczenia opartego na innych statynach z podobną skutecznością w zmniejszaniu

stężenia cholesterolu LDL-C. Dlatego też symwastatynę w dawce 80 mg należy stosować wyłącznie
u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem powikłań sercowo-naczyniowych,
u których nie osiągnięto wyznaczonego celu leczenia przy zastosowaniu mniejszych dawek i kiedy
oczekiwane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.
U pacjentów przyjmujących symwastatynę w dawce 80 mg, którzy wymagają stosowania produktu
leczniczego wchodzącego w interakcję z symwastatyną, należy rozważyć obniżenie dawki
symwastatyny lub zastosowanie leczenia opartego na statynie, o mniejszym ryzyku interakcji
lekowych (patrz poniżej Środki zaradcze mające na celu zmniejszenie ryzyka wystąpienia miopatii
spowodowanej interakcją produktów leczniczych i punkty 4.2, 4.3 i 4.5).

W badaniu klinicznym, w którym pacjentom obarczonym wysokim ryzykiem wystąpienia choroby
sercowo-naczyniowej podawano symwastatynę w dawce 40 mg/dobę (mediana okresu obserwacji: 3,9
roku), częstość występowania miopatii u pacjentów narodowości innej niż chińska (n = 7367) oraz
pacjentów narodowości chińskiej (n = 5468) wynosiła odpowiednio około 0,05% i 0,24%. Mimo, że
populacja azjatycka w tym badaniu składała się wyłącznie z pacjentów narodowości chińskiej, należy
zachować ostrożność przepisując symwastatynę pacjentom pochodzenia azjatyckiego i stosować u
nich najniższą konieczną dawkę.

Zmniejszona aktywność białek transportowych
Zmniejszenie aktywności wątrobowych białek transportujących aniony organiczne (OATP) może
wzmagać ekspozycję ogólnoustrojową na kwas symwastatyny i zwiększać ryzyko wystąpienia
miopatii i rabdomiolizy. Zmniejszenie aktywności może być skutkiem inhibicji przez leki wchodzące
w interakcje (np. cyklosporynę) lub występować u pacjentów będących nosicielami genotypu
SLCO1B1 c.521T>C.

U pacjentów posiadających allel (c.521T>C) genu SLCO1B1, kodujący białko OATP1B1o mniejszej
aktywności, występuje wzmożona ekspozycja ogólnoustrojowa na kwas symwastatyny i zwiększone
ryzyko miopatii. Bez przeprowadzania testów genetycznych, ryzyko wystąpienia miopatii związanej
ze stosowaniem dużych dawek symwastatyny (80 mg) wynosi ok. 1% w populacji ogólnej. Na
podstawie wyników badania SEARCH ustalono, iż u homozygotycznych nosicieli allelu C (zwanych
CC) leczonych symwastatyną w dawce 80 mg, ryzyko wystąpienia miopatii wynosi 15% w ciągu
jednego roku, natomiast u heterozygotycznych nosicieli allelu C (CT) ryzyko to wynosi 1,5%. Ryzyko
w przypadku pacjentów z najczęściej występującym genotypem (TT) wynosi 0,3% (patrz punkt 5.2
ChPL). Jeżeli to możliwe, należy rozważyć możliwość wykonania badań genetycznych na obecność
allelu C celem oceny stosunku korzyści do ryzyka przed przepisaniem symwastatyny w dawce 80 mg
danemu pacjentowi i unikać przepisywania dużych dawek pacjentom z genotypem CC. Niemniej
jednak, nieobecność wspomnianych alleli podczas genotypowania nie wyklucza wystąpienia miopatii.

Oznaczanie aktywności kinazy kreatynowej (CK)
Kinazy kreatynowej (CK) nie należy oznaczać po ciężkim wysiłku fizycznym lub w przypadku
obecności innych czynników mających prawdopodobny wpływ na wzrost aktywności CK, ponieważ
utrudnia to interpretację otrzymanych wyników. Jeśli aktywność CK jest znacznie zwiększona (ponad
pięciokrotnie powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową), należy ponownie oznaczyć
aktywność CK po 5-7 dniach w celu potwierdzenia otrzymanych wyników.

Przed rozpoczęciem leczenia
Wszyscy pacjenci rozpoczynający leczenie symwastatyną, a także ci, którym zwiększono dawkę
symwastatyny, powinni być poinformowani o ryzyku wystąpienia miopatii z zaleceniem szybkiego
zgłoszenia się do lekarza w razie odczuwania trudnych do wyjaśnienia bólów mięśni, ich nadmiernej
wrażliwości na dotyk lub osłabienia.

Należy zachować ostrożność u pacjentów, u których występują czynniki predysponujące do
wystąpienia rabdomiolizy. W celu ustalenia referencyjnej wartości wyjściowej, aktywność CK
powinna zostać oznaczona przed rozpoczęciem leczenia w następujących sytuacjach:

• Zaawansowany wiek (powyżej 65 lat)
• Płeć żeńska

• Zaburzenia czynności nerek
• Oporna na leczenie lub nieleczona niedoczynność tarczycy
• Indywidualny lub rodzinny wywiad świadczący o dziedzicznych zaburzeniach ze strony
układu mięśniowego.
• Wystąpienie w przeszłości toksycznego działania statyn lub fibratów na mięśnie
• Nadużywanie alkoholu.

W powyższych przypadkach należy rozważyć, czy przewidywane korzyści z leczenia są większe od
związanego z nim ryzyka i zaleca się monitorowanie stanu zdrowia pacjenta. Jeżeli w przeszłości
u pacjenta wystąpiło szkodliwe działanie statyn lub fibratów na mięśnie, leczenie należy rozpoczynać
bardzo ostrożnie. Jeżeli wyjściowa aktywność CK jest znacznie zwiększona (ponad pięciokrotnie
powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową), nie należy rozpoczynać leczenia.

W trakcie leczenia
Jeżeli podczas leczenia u pacjenta otrzymującego statyny wystąpią bóle mięśni, tkliwość lub skurcze
mięśni, należy oznaczyć aktywność CK. Podawanie symwastatyny należy przerwać, jeśli aktywność
CK badana u pacjenta, który nie był po forsownym wysiłku, jest znacznie podwyższona (ponad
pięciokrotnie powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową). Należy rozważyć zaprzestanie
leczenia, jeżeli objawy ze strony mięśni są nasilone i powodują codzienny dyskomfort, nawet jeśli
aktywność CK nie przekracza pięciokrotnie górnej granicy wartości uznawanej za prawidłową.
W przypadku podejrzenia miopatii z jakiegokolwiek innego powodu, produkt leczniczy należy
odstawić.

Zgłoszono bardzo rzadkie przypadki wystąpienia immunozależnej miopatii martwiczej (ang. Immunemediated necrotizing myopathy, IMNM) w trakcie leczenia statynami lub po jego zakończeniu. Cechy
kliniczne IMNM to utrzymujące się osłabienie mięśni proksymalnych oraz zwiększona aktywność
kinazy kreatynowej w surowicy, utrzymująca się mimo przerwania leczenia statynami (patrz punkt
4.8).

Jeśli objawy ze strony mięśni ustąpiły i wartość CK powróciła do normy, można rozważyć ponowne
podanie statyny w najmniejszej skutecznej dawce przy ścisłej kontroli stanu zdrowia pacjenta.

Wyższy wskaźnik miopatii obserwowano u pacjentów, u których podczas leczenia zwiększano
stopniowo dawkę symwastatyny do 80 mg (patrz punkt 5.1). Zalecane są okresowe pomiary CK,
ponieważ mogą one być przydatne do identyfikacji subklinicznych przypadków miopatii. Jednak nie
ma pewności, że takie postępowanie zapobiegnie wystąpieniu miopatii.

Leczenie symwastatyną należy przerwać na kilka dni przed planowanym dużym zabiegiem
chirurgicznym lub w przypadku wystąpienia choroby o ciężkim przebiegu wymagającej leczenia
internistycznego lub chirurgicznego.
W kilku przypadkach zaobserwowano, że statyny wywołują miastenię de novo lub nasilają już
występującą miastenię lub miastenię oczną (patrz punkt 4.8). Jeśli nastąpi nasilenie objawów, należy
przerwać stosowanie produktu Simcovas. Odnotowano nawroty choroby po podaniu (ponownym
podaniu) tej samej lub innej statyny.

Środki zaradcze mające na celu zmniejszenie ryzyka wystąpienia miopatii spowodowanej interakcją
produktów leczniczych (patrz także punkt 4.5)
Jednoczesne stosowanie symwastatyny z silnymi inhibitorami CYP3A4 (takimi jak itrakonazol,
ketokonazol, pozakonazol, worykonazol, erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna, inhibitory
proteazy wirusa HIV (tj. nelfinawir), boceprewir, telaprewir, nefazodon, produkty lecznicze
zawierające kobicystat), a także z gemfibrozylem, cyklosporyną i danazolem znacząco zwiększa
ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy (patrz punkt 4.2). Stosowanie tych produktów leczniczych
jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy zwiększa się także przy jednoczesnym stosowaniu
amiodaronu, amlodypiny, werapamilu lub diltiazemu z pewnymi dawkami symwastatyny (patrz

punkty 4.2 i 4.5). U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną to ryzyko może
ulegać zwiększeniu w wyniku jednoczesnego stosowania symwastatyny z lomitapidem.
W przypadku inhibitorów CYP3A4, przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie symwastatyny z
itrakonazolem, ketokonazolem, pozakonazolem, worykonazolem, inhibitorami proteazy wirusa HIV
(tj. nelfinawir), boceprewirem, telaprewirem, erytromycyną, klarytromycyną, telitromycyną
i nefazodonem oraz produktami leczniczymi zawierającymi kobicystat (patrz punkty 4.3 i 4.5). W
razie konieczności zastosowania silnych inhibitorów CYP3A4 (leków, które zwiększają AUC około 5-
krotnie lub więcej), należy odstawić symwastatynę (oraz rozważyć zastosowanie innej statyny) na
czas leczenia wyżej wymienionymi produktami leczniczymi. Ponadto należy zachować ostrożność
przy jednoczesnym przyjmowaniu z symwastatyną innych, słabszych inhibitorów CYP3A4:
flukonazolu, werapamilu, diltiazemu (patrz punkty 4.2 i 4.5). Należy unikać spożywania soku
grejpfrutowego podczas leczenia symwastatyną.

Stosowanie symwastatyny jednocześnie z gemfibrozylem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
Z powodu zwiększonego ryzyka miopatii i rabdomiolizy, nie należy zwiększać dawki symwastatyny
powyżej 10 mg na dobę u pacjentów przyjmujących symwastatynę jednocześnie z innymi fibratami,
oprócz fenofibratu (patrz punkt 4.2 i 4.5).

Należy zachować szczególną ostrożność przy zalecaniu leczenia fenofibratem jednocześnie
z symwastatyną, ponieważ każda z tych substancji czynnych może spowodować miopatię.

Symwastatyny nie wolno stosować jednocześnie z kwasem fusydowym podawanym ogólnoustrojowo
lub w ciągu 7 dni po zakończeniu leczenia kwasem fusydowym. W przypadku konieczności
stosowania kwasu fusydowego ogólnoustrojowo u pacjenta należy przerwać leczenie statyną na czas
trwania leczenia kwasem fusydowym. Istnieją doniesienia o przypadkach rabdomiolizy (także
prowadzących do śmierci) wśród pacjentów leczonych kwasem fusydowym w skojarzeniu ze
statynami (patrz punkt 4.5). Pacjenta należy poinformować o konieczności niezwłocznego zgłoszenia
się po pomoc medyczną w przypadku osłabienia, bólu lub tkliwości mięśni.

Leczenie statyną można wznowić po upływie 7 dni od przyjęcia ostatniej dawki kwasu fusydowego.

W wyjątkowych okolicznościach, gdy konieczne jest podawanie ogólnoustrojowe kwasu fusydowego,
np. w ramach leczenia ciężkich zakażeń, jednoczesne stosowanie symwastatyny i kwasu fusydowego
można rozważyć wyłącznie w przypadkach indywidualnych, pod ścisłym nadzorem lekarza.

Należy unikać stosowania dawek symwastatyny większych niż 20 mg na dobę w skojarzeniu
z amiodaronem , amlodypiną, werapamilem lub diltiazemem. U pacjentów z homozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną należy unikać jednoczesnego stosowania symwastatyny w dawkach
przewyższających 40 mg na dobę z lomitapidem.( (patrz punkty 4.2, 4.3 i 4.5).

U pacjentów przyjmujących jednocześnie z symwastatyną inne produkty lecznicze określone jako
umiarkowanie hamujące CYP3A4, zwłaszcza w przypadku wyższych dawek symwastatyny, może
zwiększyć się ryzyko miopatii. W przypadku jednoczesnego stosowania symwastatyny
z umiarkowanym inhibitorem CYP3A4 (lekiem, zwiększającym AUC około 2 – 5 krotnie), może być
konieczne dostosowanie dawki. Jeśli stosowane są pewne substancje mające umiarkowany wpływ na
inhibitory CYP3A4, np. diltiazem, zaleca się podawanie symwastatyny w dawce wynoszącej
maksymalnie 20 mg (patrz punkt 4.2).

Symwastatyna jest substratem transportera pompy lekowej – białka warunkującego oporność w raku
piersi (ang. Breast Cancer Resistant Protein, BCRP). Jednoczesne podawanie produktów leczniczych
będących inhibitorami BCRP (np. elbaswiru and grazoprewiru) może prowadzić do zwiększenia
stężeń symwastatyny w osoczu oraz do zwiększenia ryzyka miopatii; w związku z tym, w zależności
od przepisanej dawki konieczne może być dostosowanie dawki symwastatyny. Nie badano
jednoczesnego podawania elbaswiru i grazoprewiru z symwastatyną; jednakże, u pacjentów
przyjmujących jednocześnie produkty lecznicze zawierające elbaswir lub grazoprewir, dawka
symwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg na dobę (patrz punkt 4.5).

Rzadkie przypadki miopatii/rabdomiolizy były związane z jednoczesnym podawaniem inhibitorów
reduktazy HMG-CoA i niacyny (kwasu nikotynowego) w dawkach modyfikujących stężenie lipidów
(≥1 g na dobę), z których każdy podawany w monoterapii może powodować miopatię.

W badaniu klinicznym (mediana okresu obserwacji: 3,9 roku) z udziałem pacjentów obarczonych
wysokim ryzykiem wystąpienia choroby sercowo-naczyniowej, z dobrze kontrolowanym poziomem
cholesterolu LDL, przyjmujących symwastatynę w dawce 40 mg/dobę w monoterapii lub w skojarzeniu
z ezetymibem w dawce 10 mg, nie stwierdzono zwiększenia korzystnego wpływu na układ krążenia po
włączeniu niacyny (kwasu nikotynowego) w dawkach modyfikujących stężenie lipidów (≥ 1 g/dobę). Z
tego względu lekarze rozważający zastosowanie leczenia skojarzonego symwastatyną i niacyną
(kwasem nikotynowym) lub lekami zawierającymi niacynę w dawkach modyfikujących stężenie
lipidów (≥ 1 g/dobę) powinni dokładnie ocenić potencjalne korzyści i ryzyko, a także ściśle
monitorować pacjentów pod kątem występowania wszelkich objawów podmiotowych i
przedmiotowych, w postaci bólu mięśni, tkliwości czy osłabienia siły mięśni, zwłaszcza w pierwszych
miesiącach leczenia oraz w przypadku zwiększenia dawki któregokolwiek z leków.

Ponadto, w tym badaniu częstość występowania miopatii u pacjentów narodowości chińskiej
przyjmujących symwastatynę w dawce 40 mg lub ezetymib z symwastatyną w dawce 10 mg + 40 mg
wynosiła około 0,24% w porównaniu do 1,24% u pacjentów narodowości chińskiej przyjmujących
symwastatynę w dawce 40 mg lub ezetymib z symwastatyną w dawce 10 mg + 40 mg w skojarzeniu z
kwasem nikotynowym i laropiprantem w dawce 2000 mg + 40 mg w postaci o przedłużonym
uwalnianiu. Mimo, że populacja azjatycka w tym badaniu składała się wyłącznie z pacjentów
narodowości chińskiej, z uwagi na fakt, że częstość występowania miopatii jest wyższa u osób
pochodzących z Chin niż u pacjentów innych narodowości, nie zaleca się jednoczesnego podawania
symwastatyny z niacyną (kwasem nikotynowym) w dawkach modyfikujących stężenie lipidów (≥1
g/dobę) pacjentom pochodzenia azjatyckiego.

Acypimoks pod względem budowy podobny jest do kwasu nikotynowego. Mimo, że acypomiks nie
został przebadany, ryzyko działania toksycznego na mięśnie może być podobne do niacyny.

Daptomycyna
Zgłaszano przypadki miopatii i (lub) rabdomiolizy podczas jednoczesnego podawania inhibitorów
reduktazy HMG-CoA (np. symwastatyny) z daptomycyną. Należy zachować ostrożność przepisując
inhibitory reduktazy HMG-CoA z daptomycyną, ponieważ każdy z tych produktów podawany w
monoterapii może spowodować wystąpienie miopatii i (lub) rabdomiolizy. Należy rozważyć
tymczasowe przerwanie stosowania symwastatyny u pacjentów stosujących daptomycynę chyba, że
korzyści z jednoczesnego podawania przewyższają ryzyko. Należy zapoznać się z informacją o
daptomycynie w celu uzyskania dalszych informacji na temat wystąpienia ich potencjalnych interakcji
z inhibitorami reduktazy HMG-CoA (np. symwastatyny) oraz dalszych wskazówek dotyczących
monitorowania. (Patrz punkt 4.5).

Wpływ na czynność wątroby
Podczas badań klinicznych, u kilku dorosłych pacjentów otrzymujących symwastatynę odnotowano
utrzymujące się zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy (ponad trzykrotnie powyżej
górnej granicy wartości uznanej za prawidłową). Po przerwaniu lub zakończeniu podawania
symwastatyny u tych pacjentów, aktywność aminotransferaz powracała zazwyczaj powoli do wartości
wyjściowych.

Przed rozpoczęciem leczenia a następnie w razie wystąpienia wskazań klinicznych zaleca się
przeprowadzenie badań oceniających czynność wątroby. Pacjenci, u których zwiększono dawkę
symwastatyny do 80 mg, powinni zostać poddani dodatkowym badaniom czynności wątroby przed
rozpoczęciem przyjmowania zwiększonej dawki, 3 miesiące po zwiększeniu dawki do 80 mg,
a następnie, co pewien czas (np. co pół roku) przez pierwszy rok leczenia. Należy zachować
szczególną ostrożność u pacjentów, u których dochodzi do zwiększenia aktywności aminotransferaz
w surowicy. W takim przypadku należy bezzwłocznie powtórzyć oznaczenia, a następnie wykonywać
je częściej. Należy przerwać leczenie symwastatyną, jeżeli utrzymuje się stałe zwiększenie aktywności
aminotransferaz, a zwłaszcza, gdy osiągnie ono trzykrotność górnej granicy wartości uznanej za

prawidłową i będzie się utrzymywać. Należy pamiętać, że AlAT może pochodzić od mięśni, dlatego
jeśli AlAT rośnie z CK to może to wskazywać na miopatię (patrz powyżej: Miopatia/Rabdomioliza).

W okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu u pacjentów przyjmujących statyny, w
tym symwastatynę, zgłaszano rzadkie przypadki niewydolności wątroby bez skutku śmiertelnego i
zakończone zgonem. Jeśli podczas leczenia symwastatyną wystąpi ciężkie uszkodzenie wątroby
dające objawy kliniczne i (lub) hiperbilirubinemia lub żółtaczka, należy niezwłocznie przerwać
leczenie. Jeżeli nie można określić innej przyczyny zaburzeń, nie należy wznawiać leczenia
symwastatyną.

Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu u osób spożywających znaczne ilości
alkoholu.

Tak jak w przypadku innych substancji czynnych zmniejszających stężenie lipidów w surowicy,
odnotowano umiarkowane (nieprzekraczające trzykrotności górnej granicy wartości uznawanej za
prawidłową) zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy u pacjentów leczonych
symwastatyną. Zmiany te pojawiły się wkrótce po rozpoczęciu leczenia symwastatyną, często były
przemijające, nie towarzyszyły im żadne inne objawy i nie było konieczne przerwanie leczenia.

Cukrzyca
Niektóre dane wskazują, że wszystkie leki z grupy statyn zwiększają stężenie glukozy we krwi
i u niektórych pacjentów z wysokim ryzykiem wystąpienia cukrzycy w przyszłości, mogą powodować
hiperglikemię o nasileniu wymagającym odpowiedniej opieki diabetologicznej. Nad tym ryzykiem
przeważa jednak korzyść w postaci zmniejszenia ryzyka rozwoju chorób naczyniowych, a zatem nie
powinno się z tego powodu przerywać leczenia statynami. Pacjentów z grupy ryzyka (pacjentów,
u których stężenie glukozy na czczo wynosi od 5,6 do 6,9 mmol/l, BMI >30 kg/m2, ze zwiększonym
stężeniem triglicerydów, z nadciśnieniem tętniczym krwi) należy poddać kontroli klinicznej
i biochemicznej zgodnie z wytycznymi.

Śródmiąższowa choroba płuc
Przypadki śródmiąższowej choroby płuc zgłaszano podczas stosowania niektórych statyn, w tym
symwastatyny, zwłaszcza w leczeniu długotrwałym, (patrz punkt 4.8). Objawy mogą obejmować
duszność, nieproduktywny kaszel i pogorszenie ogólnego stanu zdrowia (zmęczenie, utrata masy ciała
i gorączka). Jeżeli podejrzewa się, że u pacjenta rozwinęła się śródmiąższowa choroba płuc, leczenie
statynami należy przerwać.

Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo i skuteczność symwastatyny u pacjentów w wieku od 10 do 17 lat z heterozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną oceniano w kontrolowanych badaniach klinicznych u młodych
chłopców ze stopniem II i powyżej w skali Tannera i u dziewczynek, u których pierwsza miesiączka
wystąpiła, co najmniej rok wcześniej. Pacjenci przyjmujący symwastatynę mieli ogólnie podobny
profil działań niepożądanych do pacjentów otrzymujących placebo. W tej populacji pacjentów nie
badano dawek wyższych niż 40 mg. W tym ograniczonym, kontrolowanym badaniu nie wykazano
klinicznie znaczącego wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe u młodych chłopców i dziewczynek
ani żadnego wpływu na długość cyklu miesiączkowego u dziewczynek (patrz punkt 4.2, 4.8 i 5.1).
Młode kobiety podczas leczenia symwastatyną powinny zasięgnąć porady lekarskiej dotyczącej
odpowiednich metod zapobiegania ciąży (patrz punkt 4.3 i 4.6). U pacjentów w wieku poniżej 18 lat,
skuteczność i bezpieczeństwo nie były badane dla okresu dłuższego niż 48 miesięcy i długoterminowy
wpływ na rozwój fizyczny, intelektualny i dojrzewanie płciowe nie jest znany. Nie badano wpływu
leczenia symwastatyną na pacjentów młodszych niż w wieku 10 lat ani u dzieci niedojrzałych
płciowo, ani też dziewczynek przed wystąpieniem pierwszej miesiączki.

Substancja/(e) pomocnicze

Laktoza
Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją
galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Do występowania potencjalnych interakcji z inhibitorami reduktazy HMG-CoA może przyczyniać się
wiele mechanizmów. Produkty lecznicze lub produkty ziołowe, które hamują pewne enzymy (np.
CYP3A4) i (lub) szlaki transporterów (np. OATP1B), mogą zwiększać stężenie symwastatyny i kwasu
symwastatyny w osoczu oraz mogą prowadzić do zwiększenia ryzyka wystąpienia miopatii i (lub)
rabdomiolizy.
Należy zapoznać się z informacją o wszystkich jednocześnie stosowanych produktach
leczniczych, w celu uzyskania dalszych informacji na temat wystąpienia ich potencjalnych
interakcji z symwastatyną i (lub) potencjalnych zmian dotyczących enzymów lub transporterów
oraz ewentualnego dostosowania dawki i schematów leczenia.

Badania dotyczące interakcji wykonano jedynie u osób dorosłych.

Interakcje farmakodynamiczne
Interakcje z produktami leczniczymi obniżającymi stężenie lipidów, które stosowane w monoterapii
mogą spowodować miopatię.
Ryzyko wystąpienia miopatii, w tym rabdomiolizy, jest zwiększone podczas jednoczesnego
podawania fibratów. Farmakokinetyczna interakcja z gemfibrozylem powoduje zwiększenie stężenia
symwastatyny w osoczu (patrz niżej Interakcje farmakokinetyczne i punkty 4.3 i 4.4). Nie ma
dowodów na to, że jednoczesne podawanie symwastatyny z fenofibratem zwiększało ryzyko
wystąpienia miopatii w stopniu większym, niż łączne ryzyko dla każdej substancji czynnej z osobna.
Odpowiednie dane z monitorowania bezpieczeństwa farmakoterapii oraz dane farmakokinetyczne dla
innych fibratów nie są dostępne. Rzadkie przypadki miopatii/rabdomiolizy związane były z
jednoczesnym podawaniem symwastatyny z dawkami niacyny (≥1 g na dobę) modyfikującymi
stężenie lipidów (patrz punkt 4.4).

Interakcje farmakokinetyczne
W poniższej tabeli przedstawiono zalecenia dotyczące stosowania substancji czynnych wchodzących
w interakcje (więcej szczegółów w tekście; patrz także punkty 4.2, 4.3 i 4.4).

Interakcje między produktami leczniczymi związane ze zwiększonym ryzykiem
występowania miopatii i (lub) rabdomiolizy

Substancje czynne powodujące
interakcje
Zalecenia dotyczące stosowania

Silne inhibitory CYP3A4:
Itrakonazol
Ketokonazol
Pozakonazol
Worykonazol
Erytromycyna
Klarytromycyna
Telitromycyna
Inhibitory proteazy HIV (tj.
nelfinawir)
Boceprewir
Telaprewir
Nefazodon
Kobicystat
Cyklosporyna
Danazol
Gemfibrozyl

Jednoczesne podawanie z symwastatyną przeciwwskazane

Inne fibraty (oprócz fenofibratu) Nie przekraczać dawki 10 mg symwastatyny na dobę

Kwas fusydowy Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z symwastatyną

Niacyna (kwas nikotynowy) (≥ 1
g/dobę)
U pacjentów pochodzenia azjatyckiego nie zaleca się
jednoczesnego stosowania z symwastatyną.
Amiodaron
Amlodypina
Werapamil
Diltiazem
Elbaswir
Grazoprewir

Nie przekraczać dawki 20 mg symwastatyny na dobę

Lomitapid U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną
nie stosować większej dawki symwastatyny niż 40 mg na dobę
Daptomycyna Należy rozważyć tymczasowe przerwanie stosowania
symwastatyny u pacjentów stosujących daptomycynę chyba, że
korzyści z jednoczesnego podawania przewyższają ryzyko
(patrz punkt 4.4)
Tikagrelor Dawki większe niż 40 mg simwastatyny dziennie nie są
zalecane
Sok grejpfrutowy Nie należy spożywać soku grejpfrutowego podczas leczenia
symwastatyną

Wpływ innych produktów leczniczych na symwastatynę
Interakcje z udziałem inhibitorów CYP3A4
Symwastatyna jest substratem cytochromu P450 3A4. Silne inhibitory cytochromu P450 3A4
zwiększają ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy poprzez zwiększenie stężenia inhibitorów
reduktazy HMG-CoA w osoczu podczas leczenia symwastatyną. Do takich inhibitorów należą:
itrakonazol, ketokonazol, pozakonazol, worykonazol, erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna,
inhibitory proteazy HIV (tj. nelfinawir), boceprewir, telaprewir, nefazodon, oraz produkty lecznicze
zawierające kobicystat. Jednoczesne podanie itrakonazolu spowodowało ponad 10-krotne zwiększenie
narażenia na kwas powstający z symwastatyny (aktywnym metabolitem jest beta-hydroksykwas).
Telitromycyna spowodowała 11-krotnie większe narażenie na kwas powstający z symwastatyny.

Stosowanie w skojarzeniu z itrakonazolem, ketokonazolem, pozakonazolem, worykonazolem,
inhibitorami proteazy wirusa HIV (tj. nelfinawir), boceprewirem, telaprewirem, erytromycyną,
klarytromycyną, telitromycyną, nefazodonem oraz produktami leczniczymi zawierającymi kobicystat
jest przeciwwskazane, podobnie jak z gemfibrozylem, cyklosporyną i danazolem (patrz punkt 4.3). W
razie konieczności zastosowania silnych inhibitorów CYP3A4 (leków, które zwiększają AUC około 5-
krotnie lub więcej), należy odstawić symwastatynę (i rozważyć podanie innego rodzaju statyny) na
czas leczenia. Należy zachować ostrożność podczas podawania symwastatyny z innymi, słabszymi
inhibitorami CYP3A4: flukonazolem, werapamilem lub diltiazemem (patrz punkty 4.2 i 4.4).

Flukonazol
Donoszono o rzadkich przypadkach rabdomiolizy związanych z jednoczesnymi przyjmowaniem
symwastatyny i flukonazolu (patrz punkt 4.4).

Cyklosporyna
Ryzyko wystąpienia miopatii i (lub) rabdomiolizy jest zwiększone przy jednoczesnym podawaniu
cyklosporyny z symwastatyną, dlatego stosowanie z cyklosporyną jest przeciwwskazane (patrz
punkt 4.3 i 4.4). Mimo niepełnego zrozumienia mechanizmu reakcji wykazano, że cyklosporyna
zwiększa AUC inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Zwiększenie AUC kwasu symwastatyny jest
prawdopodobnie częściowo spowodowane hamowaniem CYP3A4 i (lub) OATP1B1.

Danazol
Ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy jest zwiększone przy jednoczesnym podawaniu danazolu
z symwastatyną, dlatego stosowanie z danazolem jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Gemfibrozyl
Gemfibrozyl zwiększa 1,9-krotnie AUC kwasu symwastatyny przez zahamowanie szlaku
glukuronidowego i (lub) OATP1B1 (patrz punkty 4.3 i 4.4). Jednoczesne stosowanie z gemfibrozylem
jest przeciwwskazane.

Kwas fusydowy
Ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy, może być zwiększone podczas jednoczesnego podawania
kwasu fusydowego ze statynami. Mechanizm stanowiący podłoże tej interakcji (niezależnie od tego,
czy ma ona charakter farmakodynamiczny, czy farmakokinetyczny, czy zarówno farmakodynamiczny
jak i farmakokinetyczny) jest jeszcze nieznany. Istnieją doniesienia o przypadkach rabdomiolizy (w
tym zakończonych zgonem) u pacjentów leczonych takim skojarzeniem.

U pacjentów, u których ogólnoustrojowe podawanie kwasu fusydowego uważa się za konieczne,
leczenie symwastatyną należy przerwać na cały okres leczenia kwasem fusydowym. Patrz również
punkt 4.4.

Amiodaron
Ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy wzrasta przy jednoczesnym podawaniu amiodaronu
z symwastatyną (patrz punkt 4.4). W badaniach klinicznych zanotowano wystąpienie miopatii
u 6% pacjentów otrzymujących symwastatynę w dawce 80 mg i amiodaron. Dlatego też dawka
symwastatyny u pacjentów przyjmujących jednocześnie leczenie amiodaronem nie powinna
przekraczać 20 mg na dobę.

Blokery kanałów wapniowych
- Werapamil
Ryzyko miopatii i rabdomiolizy zwiększa się w przypadku jednoczesnego podawania werapamilu
z symwastatyną w dawce 40 mg lub 80 mg (patrz punkt 4.4). W badaniach farmakokinetyki
jednoczesne stosowanie symwastatyny w werapamilem powoduje 2,3- krotny wzrost ekspozycji na
kwas symwastatyny, prawdopodobnie spowodowany hamowaniem CYP3A4. Dlatego też dawka
symwastatyny u pacjentów przyjmujących jednocześnie leczenie werapamilem nie powinna
przekraczać 20 mg na dobę.

Diltiazem
Ryzyko miopatii i rabdomiolizy zwiększa się w przypadku jednoczesnego podawania diltiazemu
z symwastatyną w dawce 80 mg (patrz punkt 4.4). W badaniach farmakokinetyki jednoczesne
stosowanie symwastatyny z diltiazemem powoduje 2,7-krotny wzrost ekspozycji na kwas
symwastatyny, prawdopodobnie spowodowany hamowaniem CYP3A4. Dlatego też dawka
symwastatyny u pacjentów przyjmujących jednocześnie leczenie diltiazemem nie powinna
przekraczać 20 mg na dobę.

Amlodypina
U pacjentów przyjmujących jednocześnie amlodypinę z symwastatyną obserwowano zwiększone
ryzyko miopatii. W badaniach farmakokinetyki, jednoczesne podawanie amlodypiny powodowało
1,6-krotny wzrost ekspozycji na kwas symwastatyny. Dlatego też dawka symwastatyny u pacjentów
przyjmujących jednocześnie leczenie amlodypiną nie powinna przekraczać 20 mg na dobę.

Lomitapid
Ryzyko rozwoju miopatii i rabdomiolizy może być zwiększone w wyniku jednoczesnego podawania
lomitapidu z symwastatyną (patrz punkty 4.3 i 4.4), dlatego w przypadku pacjentów z
homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka symwastatyny nie może przekraczać 40 mg na
dobę u pacjentów przyjmujących jednocześnie lomitapid.

Umiarkowane inhibitory CYP3A4
U pacjentów stosujących jednocześnie symwastatynę, zwłaszcza w wyższych dawkach, z innymi
lekami uznanymi za mające umiarkowany wpływ na układ enzymatyczny CYP3A4, ryzyko
wystąpienia miopatii może być większe (patrz punkt 4.4).

Inhibitory białka transportowego OATP1B1
Kwas symwastatyny jest substratem dla białka transportowego OATP1B1. Jednoczesne podawanie
produktów leczniczych będących inhibitorami białka transportowego OATP1B1 może prowadzić do
podwyższonego stężenia kwasu symwastatyny w osoczu oraz podwyższonego ryzyka wystąpienia
miopatii (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Inhibitory białka warunkującego oporność w raku piersi (BCRP)
Jednoczesne podawanie produktów leczniczych będących inhibitorami BCRP, w tym produktów
leczniczych zawierających elbaswir lub grazoprewir, może prowadzić do zwiększenia stężeń
symwastatyny w osoczu oraz do zwiększenia ryzyka miopatii (patrz punkty 4.2 i 4.4).

Niacyna (kwas nikotynowy)
Rzadkie przypadki miopatii/rabdomiolizy związane były z symwastatyną podawaną jednocześnie
z niacyną (kwasem nikotynowym) w dawkach modyfikujących stężenie lipidów (≥1 g na dobę).
W badaniach farmakokinetycznych, jednoczesne stosowanie pojedynczej dawki 2 g kwasu
nikotynowego o przedłużonym uwalnianiu z symwastatyną w dawce 20 mg powodowało nieznaczne
zwiększenie AUC symwastatyny i kwasu symwastatyny oraz Cmax kwasu symwastatyny w osoczu.

Tikagrelor
Jednoczesne stosowanie tikagreloru z symwastatyną powodowało zwiększenie Cmax symwastatyny o
81% i AUC o 56% oraz zwiększenie Cmax kwasu symwastatyny o 64% i jego AUC o 52% z
pojedynczymi przypadkami zwiększenia 2- lub 3- krotnego. Jednoczesne stosowanie tikagreloru i
symwastatyny w dawce większej niż 40 mg na dobę mogłoby spowodować wystąpienie działań
niepożądanych symwastatyny i dlatego należy je uwzględnić w ocenie potencjalnych korzyści tego
skojarzenia. Nie stwierdzono wpływu symwastatyny na stężenie tikagreloru w osoczu. Nie zaleca się
jednoczesnego stosowania tikagreloru z symwastatyną w dawkach większych niż 40 mg.

Sok grejpfrutowy
Sok grejpfrutowy hamuje cytochrom P450 3A4. Spożywanie soku grejpfrutowego w dużych ilościach
(ponad 1 litr dziennie) w trakcie leczenia symwastatyną skutkowało siedmiokrotnym wzrostem
narażenia na kwas symwastatyny. Spożywanie soku grejpfrutowego w ilości 240 ml rano
i przyjmowanie symwastatyny wieczorem także skutkowało 1,9-krotnym wzrostem ekspozycji.
Należy więc unikać spożywania soku grejpfrutowego podczas leczenia symwastatyną.
Kolchicyna
Podczas jednoczesnego stosowania kolchicyny i symwastatyny donoszono o przypadkach miopatii
i rabdomiolizy u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek. Zaleca się ścisłą kontrolę pacjentów
przyjmujących leczenie skojarzone.

Daptomycyna
Ryzyko miopatii i (lub) rabdomiolizy może być zwiększone podczas jednoczesnego podawania
inhibitorów reduktazy HMG-CoA (np. symwastatyny) i daptomycyny (patrz punkt 4.4).

Ryfampicyna
Ponieważ ryfampicyna jest silnym induktorem CYP3A4, u pacjentów stosujących długoterminowe
leczenie ryfampicyną (np. w leczeniu gruźlicy) może wystąpić zmniejszona skuteczność
symwastatyny. W badaniach farmakokinetyki u zdrowych ochotników, pole pod krzywą stężenia
w osoczu (AUC) dla kwasu symwastatyny było zmniejszone o 93% w przypadku jednoczesnego
stosowania ryfampicyny.

Wpływ symwastatyny na farmakokinetykę innych produktów leczniczych
Symwastatyna nie wpływa hamująco na cytochrom P450 3A4. Dlatego też nie przypuszcza się, aby
symwastatyna wpływała na stężenie w cytoplazmie substancji metabolizowanych z udziałem
cytochromu P450 3A4.

Doustne antykoagulanty
W dwóch badaniach klinicznych, jednym przeprowadzonym w grupie zdrowych ochotników,
a drugim u pacjentów z hipercholesterolemią, dawka od 20 mg do 40 mg symwastatyny na dobę

nieznacznie nasilała działanie leków przeciwzakrzepowych (pochodnych kumaryny): czas
protrombinowy, wyrażony jako wskaźnik INR (International Normalized Ratio), wzrósł od wartości
wyjściowej 1,7 do 1,8 u ochotników, do wartości od 2,6 do 3,4 u pacjentów z hipercholesterolemią.
Odnotowano bardzo rzadkie wypadki podwyższonego INR. U pacjentów przyjmujących leki
przeciwzakrzepowe - pochodne kumaryny, należy oznaczyć czas protrombinowy przed rozpoczęciem
leczenia symwastatyną oraz powtarzać oznaczenia dostatecznie często w trakcie terapii, w celu
uniknięcia znaczących zmian czasu protrombinowego. Po potwierdzeniu stabilności czasu
protrombinowego, oznaczenia tego parametru można przeprowadzać z częstością zalecaną dla
pacjentów poddawanych leczeniu pochodnymi kumaryny. W razie zmiany dawkowania lub
zakończenia leczenia symwastatyną należy przeprowadzić taką samą procedurę. Leczenie
symwastatyną nie powodowało wystąpienia krwawień ani zmian w czasie protrombinowym
u pacjentów nieprzyjmujących antykoagulantów.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Nie należy stosować symwastatyny w okresie ciąży (patrz punkt 4.3).

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania symwastatyny u kobiet w ciąży. Nie przeprowadzono
kontrolowanych badań klinicznych z symwastatyną z udziałem kobiet w ciąży. Odnotowano rzadkie
doniesienia wystąpienia wad wrodzonych u dzieci eksponowanych wewnątrzmacicznie na inhibitory
reduktazy HMG-CoA. Jednakże analiza prospektywna około 200 ciąż eksponowanych w pierwszym
trymestrze na symwastatynę lub inne pokrewne inhibitory reduktazy HMG-CoA wykazała, że odsetek
wad wrodzonych był porównywalny do występującego w ogólnej populacji. Ta ilość ciąż była
wystarczająca pod względem statystycznym, aby wykluczyć 2,5-krotny lub większy wzrost częstości
występowania wad wrodzonych na tle ogólnej zapadalności.

Mimo iż nie udowodniono, aby zapadalność na wady wrodzone u potomstwa pacjentek przyjmujących
symwastatynę lub inne pokrewne inhibitory reduktazy HMG-CoA różniła się od obserwowanej
w ogólnej populacji, leczenie matki symwastatyną może zmniejszać u płodu stężenie mewalonianu,
który jest prekursorem biosyntezy cholesterolu. Miażdżyca jest procesem przewlekłym i przerwanie
terapii lekami obniżającymi stężenie lipidów w okresie ciąży ma prawdopodobnie niewielki wpływ na
wyniki długotrwałego leczenia pierwotnej hipercholesterolemii. Z tego względu symwastatyny nie
wolno stosować u kobiet w ciąży, u kobiet planujących ciążę w najbliższym czasie lub tych, u których
podejrzewana jest ciąża. Leczenie symwastatyną musi być przerwane w okresie trwania ciąży lub do
czasu ustalenia czy pacjentka nie jest w ciąży. (patrz punkty 4.3 i 5.3).

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy symwastatyna lub metabolity są wydzielane do mleka matki. Ponieważ wiele leków
jest wydzielanych do mleka matki, kobietom przyjmującym symwastatynę nie wolno karmić piersią ze
względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u dziecka (patrz punkt 4.3).

Płodność
Nie ma dostępnych danych z badań klinicznych dotyczących wpływu symwastatyny na płodność u
człowieka. W badaniach na szczurach nie stwierdzono wpływu symwastatyny na płodność samców i
samic (patrz punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Symwastatyna nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże
w razie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn należy wziąć pod uwagę rzadkie przypadki
występowania zawrotów głowy, odnotowane po wprowadzeniu leku do obrotu.

#### 4.8 Działania niepożądane

Częstość występowania poniższych działań niepożądanych, które zostały odnotowane podczas badań
klinicznych i (lub) po wprowadzeniu leku do obrotu, sklasyfikowana została na podstawie oceny
zapadalności na nie w szeroko zakrojonych, długoterminowych, kontrolowanych placebo badaniach
klinicznych, w tym HPS (Heart Protection Study) z udziałem 20 536 pacjentów i 4S (Scandinavian
Simvastatin Survival Study) z udziałem 4 444 pacjentów (patrz punkt 5.1). W badaniu HPS
odnotowano poważne działania niepożądane jak również bóle mięśni, zwiększenie aktywności
aminotransferaz i CK w surowicy. W badaniu 4S odnotowano wszystkie niżej wymienione działania
niepożądane. W przypadku gdy współczynnik zapadalności w grupie przyjmującej symwastatynę był
mniejszy lub podobny do notowanych w grupie przyjmującej placebo oraz jeśli spontanicznie
zgłaszane działania niepożądane były przypuszczalnie przyczynowo związane ze stosowaniem
preparatu, wówczas te działania niepożądane klasyfikowane były jako "rzadkie".

W badaniu HPS (patrz punkt 5.1) obejmującym 20 536 pacjentów otrzymujących 40 mg
symwastatyny na dobę (n = 10 269) lub przyjmujących placebo (n = 10 267), parametry
bezpieczeństwa były porównywalne pomiędzy pacjentami przyjmującymi symwastatynę a pacjentami
przyjmującymi placebo przez okres badań wynoszący średnio 5 lat. Częstość przerywania leczenia
z powodu wystąpienia działań niepożądanych była porównywalna w obu grupach (4,8% u pacjentów
leczonych symwastatyną i 5,1% u pacjentów przyjmujących placebo). Miopatia wystąpiła u <0,1%
pacjentów leczonych symwastatyną w dawce 40 mg. Zwiększona aktywność aminotransferaz (więcej
niż trzykrotnie powyżej górnej granicy wartości uznawanej za prawidłową potwierdzone powtórnym
badaniem) wystąpiła u 0,21% (n = 21) pacjentów leczonych 40 mg symwastatyny w porównaniu do
0,09% (n = 9) pacjentów przyjmujących placebo.

Częstość występowania działań niepożądanych uszeregowana jest na podstawie następującej
klasyfikacji: bardzo często (>1/10), często (≥1/100, <1/10), niezbyt często (≥1/1 000, <1/100), rzadko
(≥1/10 000, <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (nie może być określona na podstawie
dostępnych danych).

Zaburzenia krwi i układu chłonnego:
Rzadko: niedokrwistość

Zaburzenia układu immunologicznego:
Bardzo rzadko: anafilaksja

Zaburzenia psychiczne:
Bardzo rzadko: bezsenność
Nieznana: depresja

Zaburzenia układu nerwowego:
Rzadko: bóle głowy, parestezje, zawroty głowy, neuropatia obwodowa
Bardzo rzadko: zaburzenia pamięci
Częstość nieznana: miastenia

Zaburzenia oka:
Rzadko: niewyraźne widzenie, zaburzenia widzenia
Częstość nieznana: miastenia oczna

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Nieznana: śródmiąższowa choroba płuc (patrz punkt 4.4)

Zaburzenia żołądka i jelit:
Rzadko: zaparcia, bóle brzucha, wzdęcia, objawy dyspeptyczne, biegunka, nudności, wymioty,
zapalenie trzustki

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych:

Rzadko: zapalenie wątroby/żółtaczka
Bardzo rzadko: niewydolność wątroby bez skutku śmiertelnego i zakończona zgonem

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:
Rzadko: wysypka, świąd, łysienie
Bardzo rzadko: polekowe zmiany liszajowate

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej:
Rzadko: miopatia* (w tym zapalenie mięśni), rabdomioliza z lub bez ostrej niewydolności nerek (patrz
punkt 4.4), bóle mięśni, kurcze mięśni.
* W badaniach klinicznych miopatia występowała częściej u pacjentów leczonych symwastatyną w
dawce 80 mg na dobę niż u pacjentów leczonych dawką 20 mg na dobę (odpowiednio 1% i 0,02%)
(patrz punkty 4.4 i 4.5).
Bardzo rzadko: zerwanie mięśni
Nieznana: tendinopatia czasami powikłana zerwaniem, martwicza miopatia o podłożu
immunologicznym (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi:
Bardzo rzadko: ginekomastia
Nieznana: zaburzenia erekcji

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania:
Rzadko: astenia

Rzadko obserwowano objawy zespołu nadwrażliwości obejmującego następujące objawy: obrzęk
naczynioruchowy, zespół toczniopodobny, bóle mięśni typu reumatoidalnego, zapalenie skórnomięśniowe, zapalenie naczyń, trombocytopenia, eozynofilia, przyspieszony OB, zapalenie i bóle
stawów, pokrzywka, nadwrażliwość na światło, gorączka, zaczerwienienie, trudności w oddychaniu
i złe samopoczucie.

Wyniki badań laboratoryjnych:
Rzadko: wzrost aktywności aminotransferaz w surowicy (aminotransferaza alaninowa,
aminotransferaza asparaginianowa, gamma-glutamylotranspeptydaza) (patrz punkt 4.4 Wpływ
leczenia na czynność wątroby), podwyższone stężenie zasadowej fosfatazy; wzrost aktywności CK
w surowicy (patrz punkt 4.4).

U pacjentów przyjmujących statyny, w tym symwastatynę, zgłaszano przypadki wzrostu stężenia
HbA1c i glukozy w surowicy na czczo.

W okresie po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano rzadkie przypadki zaburzeń funkcji poznawczych
(np. utrata pamięci, słaba pamięć, amnezja, zaburzenia pamięci, splątanie) u pacjentów przyjmujących
statyny, w tym symwastatynę. Zgłaszanie zaburzenia były na ogół łagodne i ustępowały po
przerwaniu leczenia statyną. Obserwowano zmienny czas do wystąpienia (od 1 dnia do kilku lat)
i ustąpienia objawów (mediana 3 tygodnie).

Zgłaszano następujące, dodatkowe działania niepożądane charakterystyczne dla leków z tej grupy:
• Zaburzenia snu, w tym koszmary senne
• Zaburzenia seksualne
• cukrzyca: częstość zależy od występowania lub braku czynników ryzyka (stężenie glukozy we
krwi na czczo ≥ 5,6 mmol/l, BMI > 30 kg/m2, zwiększone stężenie triglicerydów, nadciśnienie
tętnicze krwi w wywiadzie).

Dzieci i młodzież
W 48-tygodniowych badaniach obejmujących dzieci i młodzież (chłopcy, II stopień i powyżej w skali
Tannera i dziewczynki, u których pierwsza miesiączka wystąpiła co najmniej rok wcześniej) w wieku
od 10 do 17 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (n=175), bezpieczeństwo i profil
tolerancji w grupie leczonej symwastatyną był ogólnie podobny do tego w grupie pacjentów

otrzymujących placebo. Długoterminowy wpływ na rozwój fizyczny, intelektualny i dojrzewanie
płciowe nie jest znany. Brak danych dotyczących leczenia dłuższego niż 1 rok (patrz punkt 4.2, 4.4
i 5.1).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.:
+48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

#### 4.9 Przedawkowanie

Dotychczas odnotowano kilka przypadków przedawkowania; maksymalna przyjęta dawka wynosiła
3,6 g. Wszyscy pacjenci powrócili do zdrowia bez powikłań. W przypadku przedawkowania nie
istnieje specyficzne leczenie. Zalecane jest wtedy leczenie objawowe i podtrzymujące.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: inhibitor reduktazy HMG-CoA
Kod ATC: C10A A01

Mechanizm działania
Po podaniu doustnym symwastatyna, która jest nieaktywnym laktonem, jest hydrolizowana
w wątrobie do odpowiedniego aktywnego beta-hydroksykwasu będącego silnym inhibitorem
reduktazy HMG-CoA (reduktaza 3 – hydroksy – 3 – metyloglutarylo – koenzymu A). Enzym ten
katalizuje konwersję HMG-CoA do mewalonianu (jest to wczesny, ograniczający szybkość reakcji
etap biosyntezy cholesterolu).

Wykazano, że symwastatyna zmniejsza zarówno prawidłowe, jak i zwiększone stężenie cholesterolu
LDL. LDL są wytwarzane z lipoprotein o bardzo niskiej gęstości (VLDL) i są przeważnie
katabolizowane za pomocą receptora LDL o wysokim powinowactwie. Mechanizm zmniejszania
stężenia cholesterolu LDL przez symwastatynę może być wynikiem zarówno zmniejszenia stężenia
cholesterolu VLDL (VLDL-C), jak i indukcji receptora LDL, co prowadzi do zmniejszenia produkcji
i zwiększonego katabolizmu LDL-C. Stężenie apolipoproteiny B również znacząco obniża się podczas
leczenia symwastatyną. Ponadto, symwastatyna umiarkowanie zwiększa stężenie HDL-C i zmniejsza
stężenie TG w osoczu. W wyniku tych zmian stosunek stężenia cholesterolu całkowitego do stężenia
cholesterolu HDL oraz stężenia LDL-C do stężenia HDL-C zmniejsza się.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo
Wysokie ryzyko wystąpienia choroby niedokrwiennej serca (ChNS) lub istniejąca choroba
niedokrwienna serca
W badaniu, które dotyczyło ochronnego wpływu na serce (Heart Protection Study (HPS)), oceniono
efekty leczenia symwastatyną u 20 536 pacjentów (w wieku od 40 lat do 80 lat), z hiperlipidemią lub
bez oraz z chorobą niedokrwienną serca, innymi chorobami tętnic zmniejszającymi przepływ krwi lub
cukrzycą. W tym badaniu 10 269 pacjentów leczonych było symwastatyną w dawce 40 mg na dobę,
a 10 267 pacjentów przyjmowało placebo przez okres badania wynoszący średnio 5 lat.
Na początku badania u 6 793 pacjentów (33%) stężenie HDL-C wynosiło poniżej 116 mg/dl; u 5 063
pacjentów (25%) było pomiędzy 116 mg/dl a 135 mg/dl; a u 8 680 pacjentów (42%) stężenie HDL-C
wynosiło powyżej 135 mg/dl.

Leczenie symwastatyną w dawce 40 mg na dobę w porównaniu do placebo znacząco zmniejszało
ryzyko zgonu z powodu wszystkich przyczyn (1328 [12,9%] u pacjentów leczonych symwastatyną
w porównaniu do 1507 [14,7%] u pacjentów przyjmujących placebo; p = 0,0003); powodowało
zmniejszenie ryzyka zgonów z przyczyn wieńcowych (587 [5,7%] w porównaniu do 707 [6,9%];
p = 0,0005; bezwzględne zmniejszenie ryzyka o 1,2%). Zmniejszenie liczby zgonów z przyczyn
innych niż dotyczące naczyń nie osiągnęło poziomu istotnego statystycznie. Symwastatyna
zmniejszała także ryzyko poważnych incydentów wieńcowych (złożony punkt końcowy obejmujący
zawał serca niezakończony zgonem lub zgon spowodowany chorobą wieńcową) o 27% (p <0,0001).
Symwastatyna zmniejszała konieczność wykonywania zabiegów rewaskularyzacji naczyń
wieńcowych (w tym pomostowania aortalno-wieńcowego lub przezskórnej angioplastyki wieńcowej),
rewaskularyzacji tętnic obwodowych oraz naczyń innych niż wieńcowe o odpowiednio 30%
(p <0,0001) i 16% (p = 0,006). Symwastatyna zmniejszała ryzyko udaru o 25% (p <0,0001), a o 30%
zmniejszała ryzyko udaru niedokrwiennego (p <0,0001). Dodatkowo w obrębie podgrupy pacjentów
z cukrzycą symwastatyna redukowała ryzyko wystąpienia powikłań ze strony dużych naczyń,
konieczność rewaskularyzacji tętnic obwodowych (chirurgia i angioplastyka), konieczność amputacji
kończyn dolnych lub owrzodzenia nóg o 21% (p = 0,0293). Proporcjonalne zmniejszenie częstości
zdarzeń było podobne w każdej podgrupie badanych pacjentów, włączając w to osoby bez choroby
niedokrwiennej serca, ale z miażdżycą naczyń mózgowych lub tętnic obwodowych, kobiety
i mężczyzn, chorych włączonych do badania w wieku poniżej i powyżej 70 lat, z nadciśnieniem
tętniczym krwi lub bez, a szczególnie osoby ze stężeniem cholesterolu LDL poniżej 3,0 mmol/l
w momencie włączenia do badania.

W badaniu 4S (Scandinavian Simvastatin Survival Study (4S)) wpływ leczenia symwastatyną na
całkowitą liczbę zgonów oceniano u 4 444 pacjentów z chorobą naczyń wieńcowych i wyjściowym
stężeniem cholesterolu całkowitego między 212 mg/dl a 309 mg/dl (5,5-8,0 mmol/l). W tym
wieloośrodkowym badaniu z randomizacją przeprowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z
kontrolą placebo u pacjentów z dławicą piersiową lub przebytym zawałem serca stosowano leczenie
dietą, standardowe leki oraz symwastatynę w dawce od 20 mg do 40 mg na dobę (n = 2 221) lub
placebo (n = 2 223) przez średnio 5,4 roku. Symwastatyna zmniejszała ryzyko zgonu o 30%
(bezwzględne zmniejszenie ryzyka wyniosło 3,3%). Ryzyko zgonu z przyczyn wieńcowych zmalało
o 42% (bezwzględne zmniejszenie ryzyka wyniosło 3,5%). Symwastatyna zmniejszała także ryzyko
poważnych incydentów wieńcowych (zgon z powodu choroby wieńcowej oraz potwierdzony
w trakcie hospitalizacji lub bezobjawowy zawał serca niezakończony zgonem) o 34%. Ponadto
symwastatyna znacząco (o 28%) zmniejszała ryzyko śmiertelnych oraz niezakończonych zgonem
zdarzeń mózgowo-naczyniowych (udar i przemijające ataki niedokrwienne). Nie wykazano
statystycznie znamiennej różnicy w śmiertelności z przyczyn innych niż sercowo-naczyniowe w obu
grupach.

W badaniu skuteczności dodatkowego zmniejszenia stężenia cholesterolu i homocysteiny (ang. The
Study of the Effectiveness of Additional Reductions in Cholesterol and Homocysteine; SEARCH)
oceniano wpływ leczenia symwastatyną 80 mg w porównaniu do 20 mg (mediana 6,7 lat) na duże
zdarzenia naczyniowe (MVEs; definiuje się jako choroba wieńcowa prowadząca do śmierci,
niezakończony zgonem zawał serca, rewaskularyzacja wieńcowa, niezakończony zgonem lub
śmiertelny udar, procedura obwodowej rewaskularyzacji) u 12 064 pacjentów z zawałem mięśnia
sercowego w wywiadzie. Nie stwierdzono istotnej różnicy w częstości występowania MVEs między
2 grupami; symwastatyna 20 mg (n = 1553; 25,7%) versus symwastatyna 80 mg (n = 1477; 24,5%),
RR 0,94, 95% CI: 0,88 do 1,01. Bezwzględna różnica w stężeniu cholesterolu LDL w obu grupach
w trakcie badania wynosiła 0,35 ± 0,01 mmol/L. Profile bezpieczeństwa były podobne w obu grupach
z wyjątkiem przypadków miopatii, która wynosiła około 1,0% w grupie symwastatyny 80 mg
w porównaniu z 0,02% u pacjentów leczonych dawką 20 mg. Około połowa z tych przypadków
miopatii pojawiła się w pierwszym roku leczenia. Częstość występowania miopatii podczas każdego
kolejnego roku leczenia wynosiła około 0,1%.

Hipercholesterolemia pierwotna i hiperlipidemia mieszana
W badaniach porównujących skuteczność i bezpieczeństwo symwastatyny w dobowej dawce 10 mg,
20 mg, 40 mg i 80 mg u pacjentów z hipercholesterolemią, średnie obniżenie stężenia LDL-C

wynosiło odpowiednio 30, 38, 41 i 47%. W badaniach z udziałem pacjentów z mieszaną
hiperlipidemią, którzy przyjmowali symwastatynę w dawce 40 mg i 80 mg, mediana zmniejszenia
stężenia triglicerydów wynosiła odpowiednio 28 i 33% (placebo: 2%), a średni wzrost stężenia
HDL-C odpowiednio 13 i 16% (placebo: 3%).

Dzieci i młodzież
W badaniach kontrolowanych placebo z podwójnie ślepą próbą u 175 pacjentów (99 chłopców,
stopień II i powyżej w skali Tannera i 76 dziewczynek, u których pierwsza miesiączka wystąpiła co
najmniej rok wcześniej) w wieku od 10 do 17 lat (średnia wieku 14,1 roku) z heterozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną (heFH) przydzielono do grupy symwastatyny lub grupy placebo przez
24 tygodnie (badanie podstawowe). Włączenie do badania wymagało stężenia wyjściowego LDL-C od
160 mg/dl-400 mg/dl i co najmniej u jednego z rodziców LDL-C>189 mg/dl. Dawkowanie
symwastatyny (raz na dobę wieczorem) wynosiło 10 mg przez pierwsze 8 tygodni, 20 mg przez
kolejne 8 tygodni i potem 40 mg.
W 24-tygodniowym okresie przedłużenia leczenia, 144 pacjentów zdecydowało się na kontynuację
terapii i przyjmowało 40 mg symwastatyny lub placebo.

Symwastatyna znacząco zmniejszyła stężenie LDL-C, TG i Apo B. Wyniki z badań przedłużonych do
48 tygodni były podobne do tych obserwowanych w badaniach podstawowych. Po 24 tygodniach
leczenia, średnie wartości LDL-C wynosiły 124,9 mg/dl (zakres 64 mg/dl-289 mg/dl) w grupie
symwastatyny 40 mg w porównaniu do 207,8 mg/dl (zakres 128 mg/dl-334 mg/dl) w grupie placebo.

Po 24 tygodniach leczenia symwastatyną (ze zwiększeniem dawkowania od 10 mg, 20 mg do 40 mg
na dobę w odstępach 8-tygodniowych), symwastatyna zmniejszyła średnie stężenie LDL-C o 36,8%
(placebo: wzrost 1,1% w stosunku do wartości początkowej), Apo B o 32,4% (placebo 0,5%)
i mediana poziomów TG o 7,9% (placebo: 3,2%) i zwiększyła średnie stężenia HDL-C o 8,3%
(placebo: 3,6%). Długoterminowy korzystny wpływ produktu leczniczego Simcovas na zmniejszenie
częstości zdarzeń sercowo-naczyniowych u dzieci z heFH nie jest znany.

Bezpieczeństwo i skuteczność dawek powyżej 40 mg na dobę nie były badane w grupie dzieci
z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną. Długoterminowa skuteczność leczenia
symwastatyną w dzieciństwie, na zmniejszenie zachorowalności i śmiertelności z przyczyn sercowonaczyniowych w wieku dorosłym, nie została ustalona.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Symwastatyna jest nieaktywnym laktonem, który in vivo jest łatwo hydrolizowany do odpowiedniego
beta-hydroksykwasu, silnego inhibitora reduktazy HMG-CoA. Hydroliza zachodzi głównie
w wątrobie; tempo hydrolizy w ludzkim osoczu jest bardzo niskie.

Właściwości farmakokinetyczne oceniano u pacjentów dorosłych, dane farmakokinetyczne u dzieci
i młodzieży nie są dostępne

Wchłanianie
U ludzi symwastatyna jest bardzo dobrze wchłaniana i podlega w znacznym stopniu efektowi
pierwszego przejścia przez wątrobę. Wychwyt w wątrobie zależy od przepływu krwi przez wątrobę.
Wątroba jest głównym miejscem działania aktywnego metabolitu. Po doustnym podaniu
symwastatyny, do krążenia ogólnego dociera mniej niż 5% beta-hydroksykwasu. Maksymalne
stężenia aktywnych inhibitorów w osoczu występują w ciągu 1-2 godzin po podaniu symwastatyny.
Jednoczesne przyjmowanie pokarmów nie wpływa na wchłanianie.
Farmakokinetyka po jednorazowym i wielokrotnym podaniu symwastatyny wykazała brak kumulacji
leku po wielokrotnym podaniu.

Dystrybucja
Symwastatyna i jej metabolity w >95% wiążą się z białkami.

Eliminacja
Symwastatyna jest substratem CYP3A4 (patrz punkty 4.3 i 4.5). Głównymi metabolitami
symwastatyny w osoczu ludzkim są beta-hydroksykwas i inne cztery aktywne metabolity.
Po doustnym podaniu człowiekowi znakowanej symwastatyny w ciągu 96 godzin 13% aktywności
promieniotwórczej wykryto w moczu a 60% w kale. Ilość wykryta w kale odpowiada ilości
wchłoniętych metabolitów, które zostały wydalone z żółcią oraz lekowi niewchłoniętemu. Po podaniu
dożylnym metabolitu beta-hydroksykwasu, jego okres półtrwania wynosił przeciętnie 1,9 godziny.
Przeciętnie tylko 0,3% dawki podanej dożylnie było wydalane z moczem w postaci inhibitorów.

Symwastatyna jest aktywnie wychwytywana przez hepatocyty przez nośnik OATP1B1.
Symwastatyna jest substratem transportera pompy lekowej – białka warunkującego oporność w raku
piersi (ang. Breast Cancer Resistant Protein, BCRP).

Szczególne grupy pacjentów
Polimorfizm SLCO1B1
U nosicieli allelu c.521T>C genu SLCO1B1 aktywność nośnika OATP1B1 jest mniejsza. Średnia
ekspozycja (AUC) na najważniejszy aktywny metabolit, kwas symwastatyny wynosi 120% u
heterozygotycznych nosicieli (CT) allelu C i 221% u nosicieli homozygotycznych w stosunku do
wartości występujących u pacjentów z najczęściej występującym genotypem (TT). Częstość
występowania allelu C w populacji europejskiej wynosi 18%. U pacjentów z polimorfizmem
SLCO1B1 istnieje ryzyko zwiększonej ekspozycji na symwastatynę, co może prowadzić do
zwiększonego ryzyka rabdomiolizy (patrz punkt 4.4).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W oparciu o konwencjonalne badania na zwierzętach dotyczące farmakodynamiki, toksyczności po
podaniu dawki wielokrotnej, genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazano występowania żadnego
innego zagrożenia dla ludzi niż to wynikające z działania farmakologicznego leku. Zastosowanie
maksymalnej tolerowanej dawki symwastatyny u szczurów i królików nie powodowało wad
rozwojowych u płodów i nie miało wpływu na płodność, funkcje rozrodcze ani rozwój noworodków.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki:
Laktoza jednowodna
Celuloza mikrokrystaliczna
Skrobia żelowana, kukurydziana
Butylohydroksyanizol (E 320)
Kwas askorbowy
Kwas cytrynowy
Krzemionka koloidalna bezwodna
Talk
Magnezu stearynian

Otoczka:
Hypromeloza (Pharmacoat 606)
Hypromeloza (Methocel E15 LV Premium)
Żelaza tlenek czerwony (E 172)
Żelaza tlenek żółty (E 172)
Trietylu cytrynian
Tytanu dwutlenek (E 171)
Talk
Powidon K-30

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata.

Okres ważności po pierwszym otwarciu pojemnika z HDPE: 6 miesięcy.

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30ºC. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu
ochrony przed światłem i wilgocią.
Pojemnik z HDPE: po pierwszym otwarciu przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blister (blistry) PVC/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku.
Pojemnik z HDPE z zakrętką z PP.

Wielkości opakowań:

Blistry:
Simcovas, 20 mg i 40 mg: 10, 20, 28, 30, 50, 60, 98 i 100 tabletek powlekanych.

Pojemniki z HDPE:
Simcovas, 20 mg: 100, 250 i 500 tabletek powlekanych.
Simcovas, 40 mg: 100 i 250 tabletek powlekanych.

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Actavis Group PTC ehf.
Dalshraun 1220 Hafnarfjörður
Islandia

### 8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

20 mg: 14673
40 mg: 14672

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 4 czerwca 2008

Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 4 kwietnia 2013

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

Maj 2023

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.