# Simratio 20

> Symwastatyna · 20 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Simratio 20
- **Nazwa powszechna:** Simvastatinum
- **Substancja czynna:** [Symwastatyna](https://apteka.online/odpowiedniki/simvastatinum)
- **Moc:** 20 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** C10AA01
- **Liczba opakowań:** 3
- **Numer pozwolenia:** 10198
- **Podmiot odpowiedzialny:** ratiopharm GmbH
- **Producent:** Merckle GmbH
Teva Operations Polska Sp. z o.o.
Teva Pharmaceutical Works Private Limited Company, Niemcy
Polska
Węgry
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/simratio-20-tabl-powl-20-mg-ratiopharm
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/simratio-20-tabl-powl-20-mg-ratiopharm.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/11903/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/11903/characteristic

## Dostępne opakowania (3)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 10 tabl. | 5909991019815 | Rp | — | Brak danych | — |
| 28 tabl. | 5909991019822 | Rp | — | Brak danych | — |
| 30 tabl. | 5909991019839 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Simratio i w jakim celu się go stosuje?
Lek Simratio zawiera substancję czynną symwastatynę. Simratio jest lekiem stosowanym w celu
zmniejszenia stężenia we krwi cholesterolu całkowitego, „złego” cholesterolu (cholesterolu LDL)
oraz substancji tłuszczowych, nazywanych triglicerydami. Ponadto Simratio zwiększa stężenie
„dobrego” cholesterolu (cholesterolu HDL). Simratio należy do grupy leków zwanych statynami.

Cholesterol jest jedną z kilku substancji tłuszczowych obecnych we krwi. Cholesterol całkowity
składa się głównie z frakcji cholesterolu LDL i cholesterolu HDL.

Cholesterol LDL często zwany jest „złym” cholesterolem ponieważ może odkładać się na ścianach
naczyń tętniczych tworząc blaszki miażdżycowe. Ostatecznie, te blaszki miażdżycowe mogą
spowodować zwężenie tętnic, w wyniku czego ograniczony lub zahamowany zostaje dopływ krwi
do ważnych narządów, takich jak serce i mózg. Zahamowanie dopływu krwi może prowadzić do
wystąpienia zawału serca lub udaru mózgu.

Cholesterol HDL często zwany jest „dobrym” cholesterolem, ponieważ pomaga powstrzymać
odkładanie się złego cholesterolu w tętnicach i chroni przed chorobami serca.

Triglicerydy to inny rodzaj tłuszczów obecnych we krwi, które mogą przyczynić się do
zwiększenia ryzyka rozwoju choroby serca.

W czasie przyjmowania tego leku należy przestrzegać diety zmniejszającej stężenie cholesterolu.

Simratio jest stosowany jako środek uzupełniający dietę zmniejszającą stężenie cholesterolu, w
przypadku:

• zwiększonego stężenia cholesterolu we krwi (hipercholesterolemia pierwotna) lub
zwiększonego stężenia tłuszczów we krwi (hiperlipidemia mieszana);
• zaburzenia dziedzicznego (homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna), które powoduje
zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi. Można wtedy zastosować także inne metody leczenia;
• choroby niedokrwiennej serca (choroba wieńcowa) lub wysokiego ryzyka wystąpienia
choroby niedokrwiennej serca (ze względu na cukrzycę, przebyty udar mózgu lub inne
choroby naczyń krwionośnych). Simratio może wydłużyć życie pacjenta przyczyniając się
do zmniejszenia ryzyka rozwoju chorób serca niezależnie od stężenia cholesterolu we
krwi.

U większości osób nie występują bezpośrednie objawy zwiększenia stężenia cholesterolu. Lekarz
może ocenić stężenie cholesterolu, zlecając proste badanie krwi. Należy regularnie zgłaszać się na
wizyty kontrolne, obserwować stężenie cholesterolu we krwi i omawiać z lekarzem zamierzone cele
leczenia.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Simratio

Kiedy nie stosować leku Simratio
• jeśli pacjent ma uczulenie na symwastatynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego
leku (wymienionych w punkcie 6: Zawartość opakowania i inne informacje),
• jeśli występują obecnie zaburzenia czynności wątroby,
• jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią,
• jeśli stosowany(-e) jest(są) jednocześnie lek(-i) zawierający(-e) co najmniej jedną z
wymienionych niżej substancji czynnych:
− itrakonazol, ketokonazol, pozakonazol lub worykonazol (stosowane w leczeniu
zakażeń grzybiczych)
− erytromycyna, klarytromycyna lub telitromycyna (stosowane w leczeniu
zakażeń),
− inhibitory proteazy HIV, takie jak indynawir, nelfinawir, rytonawir i sakwinawir
(inhibitory proteazy wirusa HIV stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV),
− boceprewir i telaprewir (stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby
typu C),
− nefazodon (stosowany w leczeniu depresji),
− kobicystat,
− gemfibrozyl (stosowany w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu),
− cyklosporyna (stosowana u pacjentów po przeszczepach narządów),
− danazol (syntetyczny hormon stosowany w leczeniu endometriozy, choroby w
której błona wyściełająca macicę rozrasta się poza macicą).
• jeśli pacjent obecnie przyjmuje lub przyjmował w okresie 7 ostatnich dni lek o nazwie kwas
fusydowy (lek stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych) doustnie lub we wstrzyknięciu.
Przyjmowanie kwasu fusydowego w skojarzeniu z lekiem Simratio może prowadzić do
poważnych problemów z mięśniami (rabdomioliza).
Nie wolno stosować leku Simratio w dawce większej niż 40 mg, jeśli pacjent przyjmuje
lomitapid (stosowany w leczeniu ciężkiego i rzadkiego genetycznego zaburzenia stężenia
cholesterolu).

W razie wątpliwości, czy stosowany jest którykolwiek z wyżej wymienionych leków należy poradzić
się lekarza.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Simratio należy poinformować lekarza:

• o wszystkich dolegliwościach, w tym o uczuleniach,
• o spożywaniu dużych ilości alkoholu,
• o występowaniu w przeszłości chorób wątroby. Stosowanie leku Simratio może nie być
właściwe,
• o planowanym zabiegu operacyjnym. Może zaistnieć potrzeba przerwania stosowania leku
Simratio na krótki czas,

Należy skonsultować z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem stosowania leku Simratio:

• jeśli pacjent jest pochodzenia azjatyckiego, ponieważ inna dawka może być odpowiednia dla
tego pacjenta.
• jeśli u pacjenta występuje lub występowała miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie
mięśni, w tym w niektórych przypadkach mięśni biorących udział w oddychaniu) lub miastenia
oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oczu), ponieważ statyny mogą czasami nasilać
objawy choroby lub prowadzić do wystąpienia miastenii (patrz punkt 4).

Lekarz powinien wykonać badanie krwi przed rozpoczęciem stosowania leku Simratio i podczas
leczenia, jeśli u pacjenta występują jakiekolwiek zaburzenia wątroby. Celem badania będzie ocena
czynności wątroby.

Lekarz może również przeprowadzić badania krwi oceniające czynność wątroby po rozpoczęciu
stosowania leku Simratio.

Podczas terapii lekarz będzie prowadził ścisłą obserwację stanu zdrowia pacjenta, jeśli choruje on na
cukrzycę lub istnieje u niego ryzyko rozwoju cukrzycy. Prawdopodobieństwo rozwoju cukrzycy
istnieje u osób, które mają wysoki poziom cukru i tłuszczów we krwi, nadwagę i wysokie ciśnienie
krwi.

Należy poinformować lekarza o poważnych chorobach płuc.

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, w przypadku występowania
niewyjaśnionych bólów mięśni, ich wrażliwości na dotyk lub osłabienia. W rzadkich
przypadkach dolegliwości ze strony mięśni mogą być poważne, w tym może nastąpić rozpad
mięśni prowadzący do uszkodzenia nerek, a w bardzo rzadkich przypadkach do śmierci.

Ryzyko uszkodzenia mięśni jest większe podczas stosowania większych dawek leku Simratio w
szczególności dawki 80 mg. Ryzyko rozpadu tkanki mięśniowej jest także większe u niektórych
pacjentów. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli:
• pacjent spożywa alkohol w dużych ilościach,
• u pacjenta występują dolegliwości ze strony nerek,
• u pacjenta występują dolegliwości ze strony tarczycy,
• pacjent ma 65 lat lub więcej,
• pacjent jest płci żeńskiej,
• u pacjenta kiedykolwiek wystąpiły dolegliwości ze strony mięśni podczas leczenia lekami
zmniejszającymi stężenie cholesterolu we krwi, nazywanymi „statynami” lub fibratami,
• u pacjenta lub jego bliskiego krewnego stwierdzono dziedziczne schorzenia mięśni.

Lekarza lub farmaceutę należy powiadomić także wtedy, gdy osłabienie mięśni utrzymuje się. W
celu rozpoznania i leczenia tej dolegliwości konieczne może być wykonanie dodatkowych badań i
przyjmowanie dodatkowych leków.

Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność badano u chłopców w wieku 10-17 lat oraz dziewcząt,
które rozpoczęły miesiączkowanie (menstruację) co najmniej jeden rok wcześniej (patrz punkt 3 „Jak
stosować lek Simratio”). Nie przeprowadzono badań leku Simratio u dzieci w wieku poniżej 10 lat.
W celu uzyskania dodatkowych informacji należy skonsultować się z lekarzem.

Simratio a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio,
a także o lekach, które pacjent planuje stosować zawierających którąkolwiek z wymienionych
poniżej substancji czynnych. Jednoczesne stosowanie leku Simratio z którymkolwiek z następujących
leków może zwiększać ryzyko dolegliwości ze strony mięśni (niektóre z nich wymieniono w
powyższym punkcie „Kiedy nie stosować leku Simratio”).
• Jeśli konieczne jest doustne przyjmowanie kwasu fusydowego w leczeniu zakażenia
bakteryjnego, konieczne będzie czasowe przerwanie przyjmowania leku Simratio.
Lekarz poinformuje, kiedy ponowne rozpoczęcie przyjmowania leku Simratio będzie
bezpieczne. Jednoczesne przyjmowanie leku Simratio z kwasem fusydowym może
w rzadkich przypadkach prowadzić do osłabienia, tkliwości lub bólu mięśni
(rabdomioliza). Dodatkowe informacje dotyczące rabdomiolizy znajdują się
w punkcie 4.
• cyklosporyna (często stosowana u pacjentów po przeszczepach narządów),
• danazol (syntetyczny hormon stosowany w leczeniu endometriozy, choroby w której
błona wyściełająca macicę rozrasta się poza macicą),
• leki zawierające takie substancje czynne jak itrakonazol, ketokonazol, flukonazol,
pozakonazol lub worykonazol (stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych),
• fibraty zawierające takie substancje czynne jak gemfibrozyl i bezafibrat (stosowane w
celu zmniejszenia stężenia cholesterolu),
• erytromycyna, klarytromycyna lub telitromycyna (stosowane w leczeniu zakażeń
bakteryjnych),
• inhibitory proteazy HIV, takie jak indynawir, nelfinawir, rytonawir i sakwinawir (stosowane
w leczeniu AIDS),
• leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C, takie jak
boceprewir, telaprewir, elbaswir lub grazoprewir (stosowane w leczeniu wirusowego
zapalenia wątroby typu C),
• nefazodon (stosowany w leczeniu depresji),
• leki zawierające substancję czynną kobicystat,
• amiodaron (stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca),
• werapamil, diltiazem lub amlodypina (stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego, bólu w
klatce piersiowej związanego z chorobą serca lub innych chorób serca),
• lomitapid (stosowany w leczeniu ciężkiego i rzadkiego genetycznego zaburzenia stężenia
cholesterolu),
• daptomycyna (lek stosowany w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz
bakteremii). Możliwe jest, że działania niepożądane wpływające na mięśnie mogą być
większe, gdy lek ten jest przyjmowany podczas leczenia symwastatyną (np. Simratio).
Lekarz może zadecydować o zaprzestaniu przyjmowania leku Simratio na jakiś czas.
• kolchicyna (stosowana w leczeniu dny moczanowej),
• tikagrelor (lek przeciwpłytkowy).

Podobnie jak w przypadku leków wymienionych powyżej, należy powiedzieć lekarzowi lub
farmaceucie o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również tych, które wydawane są bez
recepty. W szczególności należy powiedzieć lekarzowi o stosowaniu leków zawierających
którąkolwiek z wymienionych poniżej substancji czynnych:
• leki zawierające substancje czynne, które zapobiegają powstawaniu zakrzepów krwi, takie
jak warfaryna, fenprokumon lub acenokumarol (leki przeciwzakrzepowe),
• fenofibrat (także stosowany w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu),
• niacyna (także stosowana w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu),
• ryfampicyna (stosowana w leczeniu gruźlicy).

O stosowaniu leku Simratio należy także poinformować każdego lekarza przepisującego nowy lek.

Pacjenci pochodzący z Chin powinni również poinformować lekarza o przyjmowaniu niacyny (kwasu

nikotynowego) lub produktów zawierających niacynę.

Simratio z jedzeniem i piciem
Sok grejpfrutowy zawiera jeden lub więcej związków, które wpływają na działanie niektórych
leków w organizmie, w tym leku Simratio. Należy unikać picia napojów zawierających sok
grejpfrutowy.

Ciąża i karmienie piersią
Nie stosować leku Simratio jeśli pacjentka jest w ciąży, gdy planuje mieć dziecko lub przypuszcza, że
może być w ciąży. W przypadku zajścia w ciążę w trakcie stosowania leku Simratio, należy
natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem. Nie stosować leku Simratio w okresie
karmienia piersią, ponieważ nie wiadomo, czy lek jest wydzielany do mleka matki.

Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Simratio nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże należy
wziąć pod uwagę, że u niektórych osób po zażyciu leku Simratio mogą wystąpić zawroty głowy.

Lek Simratio zawiera laktozę
Tabletki leku Simratio zawierają cukier zwany laktozą. Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta
nietolerancję niektórych cukrów, należy skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

3 Jak stosować lek Simratio

Lekarz ustali dawkę leku odpowiednią dla danego pacjenta w zależności od stosowanego
aktualnie leczenia oraz indywidualnego ryzyka.

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

W trakcie stosowania leku Simratio należy przestrzegać diety ubogiej w cholesterol.

Dawkowanie:
Zalecana dawka to 1 tabletka leku Simratio 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg przyjmowana doustnie,
raz na dobę.

Dorośli:
Dawka początkowa wynosi 10 mg, 20 mg lub w niektórych przypadkach 40 mg na dobę. Lekarz
może dostosować dawkę po co najmniej 4 tygodniach leczenia do maksymalnie 80 mg na dobę. Nie
stosować większej dawki niż 80 mg na dobę.

Lekarz może zalecić mniejsze dawki, zwłaszcza jeśli pacjent przyjmuje niektóre leki
wymienione powyżej lub występują u niego pewne dolegliwości związane z nerkami.

Dawka 80 mg zalecana jest wyłącznie u pacjentów dorosłych z bardzo wysokim stężeniem
cholesterolu we krwi i dużym ryzykiem rozwoju chorób serca, u których nie osiągnięto docelowego
stężenia cholesterolu stosując lek w niższej dawce.

Stosowanie u dzieci i młodzieży:
Dla dzieci (w wieku 10-17 lat) zwykle zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę
wieczorem. Maksymalna zalecana dawka wynosi 40 mg na dobę.

Sposób podawania:
Lek Simratio należy przyjmować wieczorem. Lek można przyjmować podczas posiłków lub

niezależnie od jedzenia. Simratio należy przyjmować nieprzerwanie do czasu, gdy lekarz zaleci jego
odstawienie.

Jeśli lekarz przepisał lek Simratio z innym lekiem zmniejszającym stężenie cholesterolu
zawierającym jakikolwiek lek wiążący kwasy żółciowe, lek Simratio należy zażywać co najmniej
2 godziny przed lub 4 godziny po przyjęciu leku wiążącego kwasy żółciowe.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Simratio
Należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Pominięcie zastosowania leku Simratio
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Należy przyjąć kolejną
dawkę leku Simratio następnego dnia o zwykłej porze.

Przerwanie stosowania leku Simratio
Należy poradzić się lekarza lub farmaceuty, ponieważ może wystąpić ponowne zwiększenie
stężenia cholesterolu.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, ten lek może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Następujące określenia są stosowane, aby opisać, jak często zgłaszano występowanie działań
niepożądanych:
• rzadko (może dotyczyć 1 z 1000 osób)
• bardzo rzadko (może dotyczyć 1 z 10 000 osób)
• częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Jeśli wystąpi którekolwiek z poniżej wymienionych ciężkich działań niepożądanych, należy
odstawić lek i niezwłocznie powiadomić o tym lekarza lub zgłosić się do oddziału pomocy
doraźnej najbliższego szpitala.

Zgłoszono następujące rzadko występujące ciężkie działania niepożądane:
• ból mięśni, wrażliwość na dotyk, osłabienie, zerwanie mięśni lub kurcze mięśni. W rzadkich
przypadkach dolegliwości te mogą mieć ciężką postać i wiązać się z rozpadem tkanki
mięśniowej powodującym uszkodzenie nerek; odnotowywano bardzo rzadko przypadki
zgonów.
• reakcje nadwrażliwości (uczulenia) w postaci:
- obrzęku twarzy, języka i gardła mogącego spowodować trudności w oddychaniu
(obrzęk naczynioruchowy),
- silnego bólu mięśni, zazwyczaj w okolicy stawów barkowych i biodrowych,
- wysypki z osłabieniem siły mięśni kończyn i szyi,
- wysypka, która może wystąpić na skórze lub owrzodzenie w jamie ustnej
(liszajowate zmiany skórne),
- bólu lub zapalenia stawów (polimialgia reumatyczna),
- stanów zapalnych naczyń krwionośnych (zapalenie naczyń),
- nietypowych siniaków, wykwitów skórnych i obrzęków (zapalenie skórnomięśniowe), pokrzywki, nadwrażliwości skóry na słońce, gorączki, uderzenia
gorąca,
- spłycenia oddechu (duszność) i złego samopoczucia,
- objawów choroby toczniopodobnej (w tym wysypka, dolegliwości ze strony stawów
i zmiany komórek krwi),

• zapalenie wątroby z objawami zażółcenia skóry i oczu, świądem, ciemnozabarwionym
moczem lub jasnozabarwionym stolcem, zmęczenie lub osłabienie, utrata apetytu,
niewydolność wątroby (bardzo rzadko),
• zapalenie trzustki często przebiegające z silnym bólem brzucha.

Zgłoszono następujące bardzo rzadko występujące ciężkie działania niepożądane:
• ciężka reakcja alergiczna, która powoduje trudności w oddychaniu lub zawroty głowy
(anafilaksja),
• wysypka mogąca występować na skórze lub owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej (polekowe
zmiany liszajowate),
• uszkodzenia mięśni,
• słaba pamięć,
• ginekomastia (powiększenie piersi u mężczyzn),
• zaburzenia snu.

Rzadko zgłaszano także występowanie następujących działań niepożądanych:
• zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość),
• drętwienie lub osłabienie rąk i nóg,
• bóle głowy, uczucie mrowienia, zawroty głowy,
• niewyraźne widzenie, zaburzenia widzenia,
• dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (bóle brzucha, zaparcia, wzdęcia,
niestrawność, biegunka, nudności, wymioty),
• wysypka, świąd, wypadanie włosów,
• osłabienie,
• utrata pamięci, splątanie.

Następujące działania niepożądane były również zgłaszane, ale ich częstość nie może być określona
na podstawie dostępnych danych (częstość nieznana):
• zaburzenia erekcji,
• depresja,
• zapalenie płuc powodujące problemy z oddychaniem, w tym uporczywy kaszel i (lub)
duszność lub gorączka,
• zaburzenia ścięgien, czasami powikłane zerwaniem ścięgna,
• utrzymujące się osłabienie mięśni,
• miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie mięśni, w tym w niektórych przypadkach
mięśni biorących udział w oddychaniu),
• miastenia oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oka).

Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli u pacjenta występuje osłabienie rąk lub nóg, nasilające się po
okresach aktywności, podwójne widzenie lub opadanie powiek, trudności z połykaniem lub
duszności.

Dodatkowe, możliwe działania niepożądane zgłaszane podczas stosowania niektórych statyn:
• zaburzenia snu, w tym koszmary senne,
• zaburzenia seksualne,
• cukrzyca. Wystąpienie cukrzycy jest bardziej prawdopodobne u osób z wysokim poziomem
cukru i tłuszczów we krwi, nadwagą i wysokim ciśnieniem krwi. Lekarz będzie prowadził
obserwację stanu zdrowia pacjenta podczas terapii tym lekiem.
• ból, tkliwość lub utrzymujące się osłabienie mięśni, które może nie ustąpić po przerwaniu
stosowania leku Simratio (częstość nieznana).

Wyniki badań laboratoryjnych
Obserwowano podwyższenie aktywności enzymów mięśniowych (kinazy kreatynowej) we krwi i
nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów
Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Simratio?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Lek należy
przechowywać w temperaturze poniżej 25˚C.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze po „EXP” i
opakowaniu zewnętrznym po „Termin ważności”. Termin ważności („EXP”) oznacza ostatni dzień
podanego miesiąca. Numer serii na blistrze znajduje się po skrócie „Lot”.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Simratio
• Substancją czynną jest symwastatyna. Tabletka powlekana Simratio 10 zawiera 10 mg
symwastatyny. Tabletka powlekana Simratio 20 zawiera 20 mg symwastatyny. Tabletka
powlekana Simratio 40 zawiera 40 mg symwastatyny.
• Ponadto lek zawiera: laktozę jednowodną, celulozę mikrokrystaliczną, skrobię kukurydzianą
żelowaną, kwas cytrynowy jednowodny, kwas askorbinowy, butylohydroksyanizol,
magnezu stearynian. Skład otoczki: hypromeloza, laktoza jednowodna, tytanu dwutlenek,
makrogol PEG 3350, triacetyna, żelaza tlenek czerwony oraz dla tabletek o mocy 10 mg i 20
mg: żelaza tlenek żółty.

Jak wygląda lek Simratio i co zawiera opakowanie

28, 30 tabletek powlekanych
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny
ratiopharm GmbH, Graf-Arco-Str 3,
89079 Ulm
Niemcy

Przedstawiciel podmiotu odpowiedzialnego:
Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o.
Tel: + 48 22 345 93 00

Wytwórca:
Merckle GmbH, Ludwig-Merckle-Str. 3,
89143 Blaubeuren
Niemcy

Teva Pharmaceutical Works Private Limited Company
Pallagi út 13
4042 Debrecen
Węgry

Teva Operations Poland Sp. z o.o.
Mogilska 80
31-546 Kraków

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

l. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Simratio 10, 10 mg, tabletki powlekane
Simratio 20, 20 mg, tabletki powlekane
Simratio 40, 40 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg, 20 mg lub 40 mg symwastatyny (Simvastatinum).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:
Każda tabletka powlekana 10 mg zawiera 0,07 g laktozy jednowodnej.
Każda tabletka powlekana 20 mg zawiera 0,14 g laktozy jednowodnej.
Każda tabletka powlekana 40 mg zawiera 0,285 g laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Hipercholesterolemia
Leczenie pierwotnej hipercholesterolemii lub mieszanej dyslipidemii, jako uzupełnienie diety,
kiedy reakcja na dietę lub inne niefarmakologiczne leczenie (np. ćwiczenia fizyczne, zmniejszenie
masy ciała) jest niewystarczająca.

Leczenie rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii jako uzupełnienie diety i innego
leczenia obniżającego stężenie lipidów (np. afereza LDL) lub jeśli takie leczenie jest niewłaściwe
lub niedostępne.

Zapobieganie zdarzeniom ze strony układu sercowo-naczyniowego
Zmniejszenie zachorowań i umieralności na choroby układu sercowo-naczyniowego u pacjentów
z jawną miażdżycą naczyń serca lub cukrzycą, z prawidłowym lub podwyższonym stężeniem
cholesterolu, jako leczenie wspomagające, mające na celu skorygowanie innych czynników ryzyka
lub uzupełnienie innej terapii zapobiegającej chorobom serca (patrz punkt 5.1).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Zakres dawkowania to 5-80 mg symwastatyny podawane raz na dobę, doustnie, wieczorem. Jeśli
jest to konieczne, dawkę należy korygować w odstępach co najmniej 4 tygodni do maksymalnie
80 mg podawanych raz na dobę, wieczorem. Dawka 80 mg na dobę jest zalecana tylko pacjentom z
ciężką hipercholesterolemią i dużym ryzykiem powikłań ze strony układu sercowo-naczyniowego,
którzy nie osiągnęli celów leczenia za pomocą niższej dawki oraz kiedy spodziewane korzyści
przewyższają potencjalne ryzyko (patrz punkty 4.4 i 5.1).

Hipercholesterolemia
Pacjent powinien stosować standardową niskocholesterolową dietę, którą należy kontynuować
podczas leczenia produktem leczniczym Simratio. Zazwyczaj początkową dawką jest 10-20 mg na
dobę, wieczorem. Pacjenci, u których konieczne jest znaczne obniżenie LDL-C (powyżej 45%),
mogą rozpocząć od dawki 20-40 mg raz na dobę, podawanej wieczorem. Jeśli konieczna jest
korekta dawki, należy ją przeprowadzić tak, jak opisano powyżej.

Homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna
W oparciu o wyniki kontrolowanych badań klinicznych, zalecana dawka początkowa produktu
leczniczego Simratio to 40 mg raz na dobę, wieczorem. W tej grupie pacjentów, Simratio należy
stosować jako lek uzupełniający inne metody leczenia zmniejszające stężenie lipidów (np. afereza
LDL) lub jeśli takie leczenie jest niedostępne lub niewłaściwe.

U pacjentów przyjmujących lomitapid jednocześnie z produktem leczniczym Simratio, dawka
produktu Simratio nie może przekraczać 40 mg na dobę (patrz punkty 4.3, 4.4 i 4.5).

Zapobieganie zdarzeniom ze strony układu sercowo-naczyniowego
Zalecaną dawką produktu leczniczego Simratio u pacjentów z dużym ryzykiem wystąpienia
zdarzeń wieńcowych (choroba wieńcowa, z hiperlipidemią lub bez) jest 20 do 40 mg na dobę, w
pojedynczej dawce wieczorem. Leczenie może być rozpoczęte jednocześnie ze stosowaniem diety i
ćwiczeniami fizycznymi. Jeśli konieczna jest korekta dawkowania, należy ją przeprowadzić tak, jak
opisano powyżej.

Jednoczesne stosowanie z innymi lekami
Simratio jest skuteczny w monoterapii lub w skojarzeniu z produktami wiążącymi kwasy żółciowe.
Produkt leczniczy należy podawać albo nie mniej niż 2 godziny przed lub nie mniej niż 4 godziny
po podaniu produktów wiążących kwasy żółciowe.

Pacjenci przyjmujący produkt leczniczy Simratio jednocześnie z fibratami, z wyjątkiem
gemfibrozylu (patrz punkt 4.3) lub fenofibratu, nie mogą stosować dobowej dawki produktu
leczniczego Simratio większej niż 10 mg na dobę. Pacjenci przyjmujący produkt leczniczy
Simratio jednocześnie z amiodaronem, amlodypiną, werapamilem, diltiazemem lub produktami
leczniczymi zawierającymi elbaswir lub grazoprewir nie mogą stosować dawki produktu
leczniczego Simratio większej niż 20 mg na dobę. (Patrz punkty 4.4 i 4.5).

Zaburzenia czynności nerek
Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności
nerek. U pacjentów z ostrymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min),
należy bardzo starannie rozważyć podawanie dawki większej niż 10 mg na dobę i jeśli jest to
niezbędne, bardzo ostrożnie rozpocząć leczenie.

Pacjenci w podeszłym wieku
Dostosowanie dawkowania nie jest konieczne.

Dzieci i młodzież
Zwykle zalecana dawka początkowa dla dzieci i młodzieży (chłopców w fazie II i powyżej wg
skali Tannera oraz dziewcząt, u których minął co najmniej jeden rok od pierwszej miesiączki, w
wieku 10–17 lat) z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną wynosi 10 mg raz na dobę
wieczorem. Przed rozpoczęciem leczenia symwastatyną u dzieci i młodzieży należy zastosować
standardową dietę obniżającą poziom cholesterolu; dietę należy kontynuować w trakcie leczenia
symwastatyną.
Zalecany zakres dawki wynosi 10-40 mg na dobę; najwyższa zalecana dawka wynosi 40 mg na
dobę. Dawki należy dostosowywać indywidualnie zgodnie z zalecanym celem terapii według
zaleceń dotyczących leczenia dzieci i młodzieży (patrz punkty 4.4 i 5.1).
Dawkę należy dostosowywać w odstępach 4 tygodni lub dłuższych.

Doświadczenia dotyczące stosowania produktu leczniczego Simratio u dzieci przed okresem
dojrzewania są ograniczone.

Sposób podawania
Simratio jest przeznaczony do stosowania doustnego. Simratio może być podawany w pojedynczej
dawce wieczorem.

#### 4.3 Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
wymienioną w punkcie 6.1.
• Czynna choroba wątroby lub utrzymujące się, niewyjaśnione zwiększenie aktywności
aminotransferaz w surowicy.
• Ciąża i okres karmienia piersią (patrz punkt 4.6).
• Jednoczesne podawanie silnych inhibitorów CYP3A4 (substancji powodujących w
przybliżeniu, co najmniej pięciokrotne zwiększenie wartości AUC) (np. itrakonazol,
ketokonazol, pozakonazol, worykonazol, inhibitory proteazy wirusa HIV (np. nelfinawir),
boceprewir, telaprewir, erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna, nefazodon oraz
produkty lecznicze zawierające kobicystat) (patrz punkty 4.4 i 4.5).
• Jednoczesne podawanie gemfibrozylu, cyklosporyny lub danazolu (patrz punkty 4.4
i 4.5).
• U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną stosujących lomitapid
przeciwwskazane jest stosowanie produktu leczniczego Simratio w dawkach większych niż
40 mg na dobę (patrz punkty 4.2, 4.4 i 4.5).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Miopatia/rabdomioliza
Symwastatyna, podobnie jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, wywołuje niekiedy miopatię
objawiającą się bólami mięśni, tkliwością lub osłabieniem, z towarzyszącym zwiększeniem
aktywności kinazy kreatynowej (CK) do ponad 10 razy powyżej górnej granicy wartości uznanej za
prawidłową. Miopatia czasem przekształca się w rabdomiolizę z lub bez ostrej niewydolności nerek
spowodowanej mioglobinurią. Odnotowano bardzo rzadko przypadki zgonów. Duża aktywność
inhibitorów reduktazy HMG-CoA w osoczu zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii (np.
podwyższone stężenia symwastatyny i kwasu symwastatyny w osoczu), którego przyczyną
częściowo mogą być wywołujące interakcje produkty lecznicze, które zakłócają metabolizm
symwastatyny i (lub) szlaki transporterów (patrz punkt 4.5).

Jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, ryzyko wystąpienia miopatii i (lub)
rabdomiolizy zależne jest od dawki. Według danych pochodzących z badania klinicznego, w
którym 41 413 pacjentów było leczonych symwastatyną, 24 747 z nich (około 60%) włączono do
badań ze średnim czasem obserwacji wynoszącym co najmniej 4 lata, częstość występowania
miopatii wynosiła około 0,03%, 0,08% i 0,61% przy dawce wynoszącej odpowiednio 20, 40 i 80
mg na dobę. W badaniach tych pacjenci byli pod ścisłą kontrolą oraz nie otrzymywali niektórych
produktów leczniczych powodujących interakcje.

W badaniu klinicznym, w którym pacjenci po przebytym zawale mięśnia sercowego byli leczeni
symwastatyną w dawce 80 mg na dobę (średni okres obserwacji 6,7 roku), częstość występowania
miopatii wyniosła około 1,0%, w porównaniu z 0,02% w grupie pacjentów, u których stosowano
dawkę 20 mg na dobę. Około połowa przypadków miopatii wystąpiła w pierwszym roku leczenia.
W każdym kolejnym roku częstość występowania miopatii wyniosła w przybliżeniu 0,1% (patrz
punkty 4.8 i 5.1).

Ryzyko wystąpienia miopatii jest większe u pacjentów stosujących symwastatynę w dawce 80 mg
w porównaniu z innymi rodzajami leczenia opartymi na statynach o podobnej skuteczności w
obniżaniu stężenia cholesterolu LDL. Dlatego symwastatynę w dawce 80 mg należy stosować
jedynie u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i z wysokim ryzykiem powikłań sercowonaczyniowych, u których cel leczenia nie został osiągnięty za pomocą niższych dawek i u których
spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. U pacjentów przyjmujących
symwastatynę w dawce 80 mg wymagających podania produktu leczniczego wchodzącego w
interakcję należy zastosować niższą dawkę symwastatyny lub alternatywny schemat leczenia
oparty na statynie o mniejszym potencjale interakcji z innymi produktami leczniczymi (patrz niżej
Środki zaradcze zmniejszające ryzyko wystąpienia miopatii spowodowanej interakcją produktów
leczniczych i punkty 4.2, 4.3 i 4.5).

W badaniu klinicznym, w którym pacjentom obarczonym wysokim ryzykiem wystąpienia choroby
sercowo-naczyniowej podawano symwastatynę w dawce 40 mg/dobę (mediana okresu obserwacji:
3,9 roku), częstość występowania miopatii u pacjentów narodowości innej niż chińska (n = 7367)
oraz pacjentów narodowości chińskiej (n = 5468) wynosiła odpowiednio około 0,05% i 0,24%.
Mimo, że populacja azjatycka w tym badaniu składała się wyłącznie z pacjentów narodowości
chińskiej, należy zachować ostrożność przepisując symwastatynę pacjentom pochodzenia
azjatyckiego i stosować u nich najniższą konieczną dawkę.

Zmniejszona aktywność białek transportowych

Zmniejszenie aktywności wątrobowych białek transportujących aniony organiczne (OATP) może
wzmagać ekspozycję ogólnoustrojową na kwas symwastatyny i zwiększać ryzyko wystąpienia
miopatii i rabdomiolizy. Zmniejszenie aktywności może być skutkiem inhibicji przez leki
wchodzące w interakcje (np. cyklosporynę) lub występować u pacjentów będących nosicielami
genotypu SLCO1B1 c.521T>C.

U pacjentów posiadających allel (c.521T>C) genu SLCO1B1, kodujący białko OATP1B1 o
mniejszej aktywności, występuje wzmożona ekspozycja ogólnoustrojowa na kwas symwastatyny i
zwiększone ryzyko miopatii. Bez przeprowadzania testów genetycznych, ryzyko wystąpienia
miopatii związanej ze stosowaniem dużych dawek symwastatyny (80 mg) wynosi ok. 1% w
populacji ogólnej. Na podstawie wyników badania SEARCH ustalono, iż u homozygotycznych
nosicieli allelu C (zwanych CC) leczonych symwastatyną w dawce 80 mg, ryzyko wystąpienia
miopatii wynosi 15 % w ciągu jednego roku, natomiast u heterozygotycznych nosicieli allelu C

(CT) ryzyko to wynosi 1,5%. Ryzyko w przypadku pacjentów z najczęściej występującym
genotypem (TT) wynosi 0,3% (patrz punkt 5.2). Jeżeli to możliwe, należy rozważyć możliwość
wykonania badań genetycznych na obecność allelu C celem oceny stosunku korzyści do ryzyka
przed przepisaniem symwastatyny w dawce 80 mg danemu pacjentowi i unikać przepisywania
dużych dawek pacjentom z genotypem CC. Niemniej jednak, nieobecność wspomnianych alleli
podczas genotypowania nie wyklucza wystąpienia miopatii.

Oznaczanie aktywności kinazy kreatynowej
Aktywność kinazy kreatynowej (CK) nie powinna być oznaczana po męczącym wysiłku fizycznym
lub jeśli istnieją jakiekolwiek inne, alternatywne przyczyny powodujące zwiększenie aktywności
CK, ponieważ może to spowodować trudności w interpretacji oznaczanej wartości. Jeżeli
aktywność CK jest znacznie większa od górnej granicy wartości uznanej za prawidłową (ponad
pięciokrotnie powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową), należy w celu
potwierdzenia wyników powtórzyć badanie po 5. a najpóźniej po 7. dniu.

Przed rozpoczęciem leczenia
Przed rozpoczęciem stosowania symwastatyny lub w przypadku zwiększenia dawki symwastatyny,
należy poinformować wszystkich pacjentów o ryzyku wystąpienia miopatii i zalecić szybkie
zgłoszenie się do lekarza w razie odczuwania trudnych do wyjaśnienia bólów mięśni, ich
nadmiernej wrażliwości na dotyk lub osłabienia.
Ostrożnie należy stosować u pacjentów z czynnikami predysponującymi do wystąpienia
rabdomiolizy. Aby ustalić referencyjną wartość wyjściową, aktywność CK należy oznaczać przed
rozpoczęciem leczenia w następujących przypadkach:
• podeszły wiek (≥65 lat),
• płeć żeńska,
• zaburzenia czynności nerek,
• oporna na leczenie lub nieleczona niedoczynność tarczycy,
• indywidualny lub rodzinny wywiad świadczący o dziedzicznych zaburzeniach ze strony
układu mięśniowego,
• pacjenci, u których w przeszłości wystąpiło toksyczne działanie statyn lub fibratów na
mięśnie,
• uzależnienie od alkoholu.

W powyższych przypadkach należy rozważyć spodziewane korzyści leczenia i związane z tym
ryzyko. Zalecane jest monitorowanie stanu zdrowia pacjenta. Jeśli w przeszłości u pacjenta
wystąpił szkodliwy wpływ statyn lub fibratów na mięśnie, leczenie należy rozpocząć bardzo
ostrożnie. Jeśli aktywność CK znacznie przekracza górną granicę wartości uznanej za prawidłową
(pięciokrotnie powyżej górnej wartości uznanej za prawidłową), nie należy rozpoczynać leczenia
symwastatyną.

Podczas leczenia
Jeśli podczas leczenia u pacjenta otrzymującego statyny wystąpią bóle mięśni, osłabienie lub
kurcze mięśni, należy oznaczyć aktywność CK. Podawanie symwastatyny należy przerwać, jeśli
aktywność CK badana u pacjenta, który nie był po forsownym wysiłku fizycznym, jest znacznie
podwyższona (ponad pięciokrotnie powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową).
Należy rozważyć odstawienie symwastatyny, nawet jeśli aktywność CK nie przekracza
pięciokrotnie górnej granicy wartości uznanej za prawidłową, ale niepożądane objawy ze strony
mięśni są nasilone i powodują codzienny dyskomfort. Jeśli z jakichkolwiek powodów
podejrzewana jest miopatia, lek należy odstawić.

Zgłoszono bardzo rzadkie przypadki wystąpienia immunozależnej miopatii martwiczej (ang.
Immune-mediated necrotizing myopathy, IMNM) w trakcie leczenia statynami lub po jego
zakończeniu. Cechy kliniczne IMNM to utrzymujące się osłabienie mięśni proksymalnych oraz
zwiększona aktywność kinazy kreatynowej w surowicy, utrzymująca się mimo przerwania leczenia
statynami (patrz punkt 4.8).

Jeśli objawy ze strony mięśni ustąpiły i wartość CK powróciła do normy, można rozważyć
powtórne podanie statyny w najmniejszej skutecznej dawce przy ścisłej kontroli stanu zdrowia
pacjenta.

U pacjentów, u których dawkę symwastatyny zwiększono do 80 mg, obserwowano częstsze
występowanie miopatii (patrz punkt 5.1). Zaleca się okresowe oznaczanie stężenia CK jako badanie
przydatne do identyfikacji subklinicznych przypadków miopatii. Nie ma jednak żadnej pewności,
że pozwoli to uniknąć rozwoju miopatii.

Leczenie symwastatyną należy przerwać na kilka dni przed planowanym dużym zabiegiem
chirurgicznym lub jeśli konieczne jest podjęcie leczenia internistycznego lub chirurgicznego.

Środki zaradcze zmniejszające ryzyko wystąpienia miopatii spowodowanej interakcją produktów
leczniczych (patrz także punkt 4.5)
Ryzyko miopatii i rabdomiolizy znacznie wzrasta podczas jednoczesnego stosowania
symwastatyny z innymi silnymi inhibitorami CYP3A4 (takimi jak: itrakonazol, ketokonazol,
pozakonazol, worykonazol, erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna, inhibitory proteazy
wirusa HIV (np. nelfinawir), boceprewir, telaprewir, nefazodon, produkty lecznicze zawierające
kobicystat), jak również gemfibrozylem, cyklosporyną i danazolem. Stosowanie tych produktów
leczniczych jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Ryzyko miopatii i rabdomiolizy wzrasta również podczas jednoczesnego stosowania amiodaronu,
amlodypiny, werapamilu lub diltiazemu z pewnymi dawkami symwastatyny (patrz punkty 4.2 i
4.5). Ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy, może zwiększyć się podczas jednoczesnego
stosowania kwasu fusydowego ze statynami (patrz punkt 4.5). U pacjentów z homozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną to ryzyko może ulegać zwiększeniu w wyniku jednoczesnego
stosowania symwastatyny z lomitapidem.

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie symwastatyny z inhibitorami CYP3A4:
itrakonazolem, ketokonazolem, pozakonazolem, worykonazolem, inhibitorami proteazy wirusa
HIV (np. neflinawirem), boceprewirem, telaprewirem, erytromycyną, klarytromycyną,
telitromycyną, nefazodonem oraz produktami leczniczymi zawierającymi kobicystat (patrz punkty
#### 4.3 i 4.5). Jeśli leczenie silnymi inhibitorami CYP3A4 (substancji powodujących w przybliżeniu,
co najmniej pięciokrotne zwiększenie wartości AUC) jest konieczne, należy w tym czasie przerwać
stosowanie symwastatyny (i rozważyć podanie innego rodzaju statyny). Należy ponadto zachować
ostrożność podczas podawania symwastatyny z inhibitorami CYP3A4 o słabszym działaniu:
flukonazolem, werapamilem, diltiazemem (patrz punkty 4.2 i 4.5). Należy unikać jednoczesnego
przyjmowania symwastatyny i soku grejpfrutowego.

Przeciwwskazane jest stosowanie symwastatyny z gemfibrozylem (patrz punkt 4.3). Ze względu na
zwiększone ryzyko wystąpienia miopatii lub rabdomiolizy, nie należy przekraczać dawki 10 mg
symwastatyny na dobę u pacjentów przyjmujących jednocześnie fibraty z wyjątkiem fenofibratu.
(patrz punkty 4.2 i 4.5). Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania
fenofibratu z symwastatyną, ponieważ każdy z tych preparatów podawany w monoterapii może
spowodować miopatię.

Symwastatyny nie wolno stosować jednocześnie z kwasem fusydowym podawanym
ogólnoustrojowo lub w ciągu 7 dni po zakończeniu leczenia kwasem fusydowym. U pacjentów, u
których podawanie ogólnoustrojowo kwasu fusydowego uważa się za konieczne, leczenie
statynami należy przerwać na cały okres leczenia kwasem fusydowym. Istnieją doniesienia o
przypadkach rabdomiolizy (także prowadzących do śmierci) wśród pacjentów leczonych kwasem
fusydowym w skojarzeniu ze statynami (patrz punkt 4.5). Pacjentowi trzeba zalecić, aby w razie
wystąpienia jakichkolwiek objawów w postaci osłabienia, bólu lub tkliwości mięśni, niezwłocznie
zgłosił się do lekarza. Leczenie statynami można wznowić po upływie siedmiu dni od daty podania
ostatniej dawki kwasu fusydowego. W wyjątkowych okolicznościach, gdy konieczne jest
podawanie ogólnoustrojowo kwasu fusydowego, np. w ramach leczenia ciężkich zakażeń,
jednoczesne stosowanie symwastatyny i kwasu fusydowego można rozważyć wyłącznie w
przypadkach indywidualnych, pod ścisłym nadzorem lekarza.

Należy unikać jednoczesnego stosowania symwastatyny w dawkach większych niż 20 mg na dobę
z amiodaronem, amlodypiną, werapamilem lub diltiazemem. U pacjentów z homozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną należy unikać jednoczesnego stosowania symwastatyny w dawkach
przewyższających 40 mg na dobę z lomitapidem. (Patrz punkty 4.2, 4.3 i 4.5).

Pacjenci przyjmujący jednocześnie z symwastatyną inne produkty lecznicze, oznaczone jako mające
umiarkowany hamujący wpływ na CYP3A4, zwłaszcza większe dawki symwastatyny, mogą mieć
zwiększone ryzyko wystąpienia miopatii. W przypadku jednoczesnego stosowania symwastatyny z
umiarkowanym inhibitorem CYP3A4 (substancją powodującą w przybliżeniu 2 do 5 krotnego
zwiększenia wartości AUC), może być konieczne dostosowanie dawki. Jeśli stosowane są pewne
substancje mające umiarkowanie hamujący wpływ na inhibitory CYP3A4, np. diltiazem, zaleca się
podawanie symwastatyny w dawce wynoszącej maksymalnie 20 mg (patrz punkt 4.2).

Symwastatyna jest substratem transportera pompy lekowej – białka warunkującego oporność w
raku piersi (ang. Breast Cancer Resistant Protein, BCRP). Jednoczesne podawanie produktów
leczniczych będących inhibitorami BCRP (np. elbaswiru and grazoprewiru) może prowadzić do
zwiększenia stężeń symwastatyny w osoczu oraz do zwiększenia ryzyka miopatii; w związku z
tym, w zależności od przepisanej dawki konieczne może być dostosowanie dawki symwastatyny.
Nie badano jednoczesnego podawania elbaswiru i grazoprewiru z symwastatyną; jednakże, u
pacjentów przyjmujących jednocześnie produkty lecznicze zawierające elbaswir lub
grazoprewir, dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg na dobę (patrz punkt 4.5).

Rzadko obserwowano przypadki miopatii/rabdomiolizy, związane z przyjmowaniem inhibitorów
reduktazy HMG-CoA jednocześnie z niacyną (kwasem nikotynowym) w dawkach modyfikujących
stężenie lipidów (≥ 1 g/dobę), każdy lek z obydwu grup stosowany w monoterapii może
spowodować rozwój miopatii.

W badaniu klinicznym (mediana okresu obserwacji: 3,9 roku) z udziałem pacjentów obarczonych
wysokim ryzykiem wystąpienia choroby sercowo-naczyniowej, z dobrze kontrolowanym
poziomem cholesterolu LDL, przyjmujących symwastatynę w dawce 40 mg/dobę w monoterapii
lub w skojarzeniu z ezetymibem w dawce 10 mg, nie stwierdzono zwiększenia korzystnego
wpływu na układ krążenia po włączeniu niacyny (kwasu nikotynowego) w dawkach
modyfikujących stężenie lipidów (≥ 1 g/dobę). Z tego względu lekarze rozważający zastosowanie
leczenia skojarzonego symwastatyną i niacyną (kwasem nikotynowym) lub lekami zawierającymi
niacynę w dawkach modyfikujących stężenie lipidów (≥ 1 g/dobę) powinni dokładnie ocenić
potencjalne korzyści i ryzyko, a także ściśle monitorować pacjentów pod kątem występowania
wszelkich objawów podmiotowych i przedmiotowych, w postaci bólu mięśni, tkliwości czy

osłabienia siły mięśni, zwłaszcza w pierwszych miesiącach leczenia oraz w przypadku zwiększenia
dawki któregokolwiek z leków.

Ponadto, w tym badaniu częstość występowania miopatii u pacjentów narodowości chińskiej
przyjmujących symwastatynę w dawce 40 mg lub ezetymib z symwastatyną w dawce 10 mg + 40
mg wynosiła około 0,24% w porównaniu do 1,24% u pacjentów narodowości chińskiej
przyjmujących symwastatynę w dawce 40 mg lub ezetymib z symwastatyną w dawce 10 mg + 40
mg w skojarzeniu z kwasem nikotynowym i laropiprantem w dawce 2000 mg + 40 mg w postaci o
przedłużonym uwalnianiu. Mimo, że populacja azjatycka w tym badaniu składała się wyłącznie z
pacjentów narodowości chińskiej, z uwagi na fakt, że częstość występowania miopatii jest wyższa
u osób pochodzących z Chin niż u pacjentów innych narodowości, nie zaleca się jednoczesnego
podawania symwastatyny z niacyną (kwasem nikotynowym) w dawkach modyfikujących stężenie
lipidów (≥1 g/dobę) pacjentom pochodzenia azjatyckiego.

Acypimoks pod względem budowy podobny jest do kwasu nikotynowego. Mimo, że acypomiks nie
został przebadany, ryzyko działania toksycznego na mięśnie może być podobne do niacyny.

Daptomycyna
Zgłaszano przypadki miopatii i (lub) rabdomiolizy podczas jednoczesnego podawania inhibitorów
reduktazy HMG-CoA (np. symwastatyny) z daptomycyną. Należy zachować ostrożność
przepisując inhibitory reduktazy HMG-CoA z daptomycyną, ponieważ każdy z tych produktów
podawany w monoterapii może spowodować wystąpienie miopatii i (lub) rabdomiolizy. Należy
rozważyć tymczasowe przerwanie stosowania symwastatyny u pacjentów przyjmujących
daptomycynę chyba, że korzyści z jednoczesnego podawania przewyższają ryzyko. Należy
zapoznać się z informacją o daptomycynie w celu uzyskania dalszych informacji na temat
wystąpienia ich potencjalnych interakcji z inhibitorami reduktazy HMG-CoA (np. symwastatyny)
oraz dalszych wskazówek dotyczących monitorowania. (Patrz punkt 4.5).

Miastenia lub miastenia oczna
W kilku przypadkach zaobserwowano, że statyny wywołują miastenię de novo lub nasilają już
występującą miastenię lub miastenię oczną (patrz punkt 4.8). Jeśli nastąpi nasilenie objawów,
należy przerwać stosowanie produktu Simratio. Odnotowano nawroty choroby po podaniu
(ponownym podaniu) tej samej lub innej statyny.

Wpływ na wątrobę
Podczas badań klinicznych, u kilku dorosłych pacjentów leczonych symwastatyną doszło do
utrzymującego się zwiększenia aktywności aminotransferaz w surowicy (ponad trzykrotnie
powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową). Po odstawieniu symwastatyny,
aktywność aminotransferaz u tych pacjentów zwykle wracała powoli do wartości sprzed leczenia.

Zaleca się wykonywanie badań oceniających czynność wątroby u wszystkich pacjentów przed
rozpoczęciem stosowania leku a następnie, gdy będzie to wskazane klinicznie. U pacjentów, u
których wymagane jest stosowanie symwastatyny w dawce 80 mg należy wykonać dodatkowy test
przed zmianą dawkowania, 3 miesiące po zmianie dawkowania na 80 mg, a następnie co pewien
czas (np. co pół roku) w pierwszym roku leczenia. Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów,
u których stwierdzono zwiększenie aktywności aminotransferaz. U tych pacjentów należy
niezwłocznie powtórzyć badania, a następnie przeprowadzać je częściej. Jeśli następuje dalsze
zwiększanie aktywności aminotransferaz, zwłaszcza do wartości trzykrotnie większych od górnej
granicy normy i utrzymuje się, lek należy odstawić. Należy zwrócić uwagę, że aktywność
aminotransferazy alaninowej (AlAT) może wywodzić się z tkanki mięśniowej, zatem wzrost

aktywności AlAT wraz ze wzrostem aktywności CK może wskazywać na miopatię (patrz wyżej
Miopatia/rabdomioliza).

W okresie porejestracyjnym zgłaszano rzadkie przypadki niewydolności wątroby bez skutku
śmiertelnego i zakończone zgonem, u pacjentów przyjmujących statyny, w tym symwastatynę.
Jeżeli podczas leczenia symwastatyną wystąpi ciężkie uszkodzenie wątroby dające objawy
kliniczne i (lub) hiperbilirubinemia lub żółtaczka, należy niezwłocznie przerwać leczenie. Jeżeli nie
można zidentyfikować innej przyczyny zaburzeń, nie należy wznawiać leczenia symwastatyną.

Symwastatynę należy stosować ostrożnie u osób pijących znaczne ilości alkoholu.

Po zastosowaniu symwastatyny, podobnie jak i po zastosowaniu innych leków zmniejszających
stężenie lipidów, obserwowano umiarkowane zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy
(mniej niż trzykrotnie powyżej górnej granicy wartości uznawanej za prawidłową). Zwiększenie
takie występowało wkrótce po rozpoczęciu leczenia symwastatyną, często było przemijające i nie
towarzyszyły mu żadne dodatkowe objawy. Odstawienie leku nie było konieczne.

Cukrzyca
Niektóre dane wskazują, że statyny są lekami podnoszącymi stężenie glukozy we krwi; u
niektórych pacjentów, u których istnieje wysokie ryzyko wystąpienia cukrzycy w przyszłości, mogą
one wywołać hiperglikemię na poziomie wymagającym podania leków przeciwcukrzycowych. To
ryzyko jest jednak równoważone przez zdolność statyn do zmniejszenia ryzyka chorób
naczyniowych, nie powinno ono zatem być powodem przerwania terapii statynami. U pacjentów z
grupy ryzyka (poziom glukozy na czczo 5,6–6,9 mmol/l, BMI > 30 kg/m2, podwyższony poziom
triglicerydów, nadciśnienie) należy prowadzić obserwację kliniczną i monitorować parametry
biochemiczne zgodnie z lokalnymi wytycznymi.

Śródmiąższowa choroba płuc
Pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc zgłaszano podczas stosowania niektórych
statyn, szczególnie podczas długotrwałej terapii (patrz punkt 4.8). Objawy mogą obejmować
duszność, suchy kaszel oraz pogorszenie stanu ogólnego (zmęczenie, zmniejszenie masy ciała oraz
gorączka). Jeśli istnieje podejrzenie, że rozwinęła się u pacjenta śródmiąższowa choroba płuc,
należy zakończyć leczenie statyną.

Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania symwastatyny u pacjentów w wieku 10-17 lat z
heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną oceniano w kontrolowanym badaniu klinicznym z
udziałem chłopców w fazie II i powyżej wg skali Tannera oraz dziewcząt, u których minął co
najmniej jeden rok od pierwszej miesiączki. Profil działań niepożądanych u pacjentów leczonych
symwastatyną był na ogół podobny do profilu u pacjentów, którym podawano placebo. Dawek
większych niż 40 mg nie badano w tej populacji. W tym ograniczonym, kontrolowanym badaniu
nie stwierdzono wykrywalnego wpływu na wzrost lub dojrzewanie płciowe u chłopców i dziewcząt
ani jakiegokolwiek wpływu na długość cyklu miesiączkowego u dziewcząt (patrz punkty 4.2, 4.8 i
5.1). Dziewczęta należy poinformować o odpowiednich metodach zapobiegania ciąży podczas
leczenia symwastatyną (patrz punkty 4.3 i 4.6). U pacjentów w wieku < 18 lat nie przeprowadzono
badań skuteczności ani bezpieczeństwa w odniesieniu do okresu leczenia > 48 tygodni i
długotrwały wpływ leku na dojrzewanie fizyczne, umysłowe i płciowe jest nieznany. Nie badano
stosowania symwastatyny u pacjentów w wieku poniżej 10 lat ani dzieci w wieku przed
dojrzewaniem i dziewcząt przed pierwszą miesiączką.

Substancje pomocnicze

Simratio zawiera laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą
dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego
wchłaniania glukozy-galaktozy.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Do występowania potencjalnych interakcji z inhibitorami reduktazy HMG-CoA może przyczyniać
się wiele mechanizmów. Produkty lecznicze lub produkty ziołowe, które hamują pewne enzymy
(np. CYP3A4) i (lub) szlaki transporterów (np. OATP1B), mogą zwiększać stężenie symwastatyny
i kwasu symwastatyny w osoczu oraz mogą prowadzić do zwiększenia ryzyka wystąpienia miopatii
i (lub) rabdomiolizy.

Należy zapoznać się z informacją o wszystkich jednocześnie stosowanych produktach
leczniczych, w celu uzyskania dalszych informacji na temat wystąpienia ich potencjalnych
interakcji z symwastatyną i (lub) potencjalnych zmian dotyczących enzymów lub
transporterów oraz ewentualnego dostosowania dawki i schematów leczenia.

Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.

Interakcje farmakodynamiczne
Interakcje z produktami obniżającymi stężenie lipidów, które podawane w monoterapii mogą
spowodować miopatię.
Ryzyko wystąpienia miopatii w tym rabdomiolizy jest zwiększone podczas jednoczesnego
stosowania fibratów. Ponadto, interakcja z gemfibrozylem powoduje zwiększenie stężenia
symwastatyny w osoczu krwi (patrz poniżej: Interakcje farmakokinetyczne oraz punkty 4.3 i 4.4).
Nie ma dowodów, że ryzyko wystąpienia miopatii podczas jednoczesnego stosowania
symwastatyny i fenofibratu jest większe niż łączne ryzyko stosowania każdego z tych produktów
osobno. Nie ma dostępnych danych z zakresu farmakokinetyki i monitorowania bezpieczeństwa
stosowania dotyczących innych fibratów.
Rzadko obserwowano przypadki miopatii/rabdomiolizy związane z przyjmowaniem symwastatyny
jednocześnie z niacyną w dawkach modyfikujących stężenie lipidów (≥ 1 g/dobę) (patrz punkt 4.4).

Interakcje farmakokinetyczne
Zalecenia odnośnie przepisywania leków wchodzących w interakcje zostały zebrane w tabeli poniżej
(dalsze szczegóły zawarte są w tekście, patrz również punkty 4.2, 4.3 i 4.4).

Interakcje lekowe związane ze zwiększonym
ryzykiem miopatii/rabdomiolizy

Leki wchodzące w interakcje Zalecenia odnośnie przepisywania

Silne inhibitory CYP3A4, np.
Itrakonazol
Ketokonazol
Pozakonazol
Worykonazol
Erytromycyna
Klarytromycyna
Telitromycyna
Inhibitory proteazy wirusa
HIV (np. nelfinawir)
Boceprewir
Telaprewir
Nefazodon
Kobicystat
Cyklosporyna
Danazol
Gemfibrozyl

Przeciwwskazane do stosowania z symwastatyną

Inne fibraty (z
wyjątkiem fenofibratu)
Nie stosować dawki większej niż 10 mg symwastatyny na dobę

Kwas fusydowy Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z symwastatyną

Niacyna (kwas nikotynowy) (≥
1 g/dobę)
U pacjentów pochodzenia azjatyckiego nie zaleca się
jednoczesnego stosowania z symwastatyną

Amiodaron
Amlodypina
Werapamil
Diltiazem
Elbaswir
Grazoprewir

Nie stosować dawki większej niż 20 mg symwastatyny na dobę.

Lomitapid U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną
nie stosować większej dawki symwastatyny niż 40 mg na dobę

Daptomycyna Należy rozważyć tymczasowe przerwanie stosowania
symwastatyny u pacjentów przyjmujących daptomycynę chyba,
że korzyści z jednoczesnego podawania przewyższają ryzyko
(patrz punkt 4.4)

Tikagrelor Nie zaleca się podawania dawek większych niż 40 mg
symwastatyny na dobę

Sok
grejpfrutowy
Unikać picia soku grejpfrutowego podczas stosowania
symwastatyny.

Wpływ innych preparatów na symwastatynę
Interakcje dotyczące inhibitorów CYP3A4
Symwastatyna jest substratem cytochromu P450 3A4. Jednoczesne leczenie symwastatyną i
silnymi inhibitorami cytochromu P450 3A4 zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy,
na skutek zwiększenia stężenia inhibitorów reduktazy HMG-CoA w osoczu. Do takich inhibitorów
cytochromu P450 3A4 należą: itrakonazol, ketokonazol, pozakonazol, worykonazol, erytromycyna,
klarytromycyna, telitromycyna, inhibitory proteazy wirusa HIV (np. nelfinawir), boceprewir,
telaprewir, nefazodon oraz produkty lecznicze zawierające kobicystat. Jednoczesne podanie
itrakonazolu spowodowało ponad 10-krotne zwiększenie narażenia na kwas powstający z
symwastatyny (aktywnym metabolitem jest beta-hydroksykwas). Telitromycyna spowodowała 11-
krotnie większe narażenie na kwas powstający z symwastatyny.

Przeciwwskazane jest stosowanie symwastatyny z itrakonazolem, ketokonazolem, pozakonazolem,
worykonazolem, inhibitorami proteazy wirusa HIV (np. nelfinawirem), boceprewirem,
telaprewirem, erytromycyną, klarytromycyną, telitromycyną, nefazodonem oraz produktami
leczniczymi zawierającymi kobicystat, jak również gemfibrozylem, cyklosporyną i danazolem
(patrz punkt 4.3). Jeśli leczenie silnymi inhibitorami CYP3A4 (substancji powodujących w
przybliżeniu, co najmniej pięciokrotne zwiększenie wartości AUC) jest konieczne, należy podczas
tego leczenia przerwać stosowanie symwastatyny (i rozważyć podanie innego rodzaju statyny).
Ostrożnie należy stosować symwastatynę jednocześnie z innymi słabszymi inhibitorami CYP3A4:
flukonazolem, werapamilem, diltiazemem (patrz punkty 4.2 i 4.4).

Flukonazol
Zgłaszano rzadkie przypadki rabdomiolizy związane z jednoczesnym stosowaniem symwastatyny i
flukonazolu (patrz punkt 4.4).

Cyklosporyna
Ryzyko wystąpienia miopatii i (lub) rabdomiolizy jest zwiększone podczas jednoczesnego
stosowania cyklosporyny z symwastatyną, dlatego stosowanie z cyklosporyną jest przeciwwskazane
(patrz punkty 4.3 i 4.4). Mimo, że mechanizm nie jest w pełni wyjaśniony, wykazano, że
cyklosporyna zwiększa AUC inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Zwiększenie AUC kwasu
symwastatyny występowało przypuszczalnie częściowo na skutek hamowania CYP3A4 i (lub)
OATP1B1.

Danazol
Jednoczesne stosowanie danazolu i symwastatyny zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii i
rabdomiolizy, dlatego stosowanie z danazolem jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Gemfibrozyl
Gemfibrozyl zwiększa 1,9- krotnie wartość AUC kwasu symwastatyny prawdopodobnie w wyniku
zahamowania szlaku glukuronidowego i (lub) OATP1B1 (patrz punkty 4.3 i 4.4). Jednoczesne
stosowanie z gemfibrozylem jest przeciwwskazane.

Kwas fusydowy
Ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy może być zwiększone podczas jednoczesnego stosowania
kwasu fusydowego ze statynami. Mechanizm leżący u podłoża tej interakcji (niezależnie od tego,
czy ma ona charakter farmakodynamiczny, czy farmakokinetyczny, czy zarówno
farmakodynamiczny, jak i farmakokinetyczny) jest jeszcze nieznany. Istnieją doniesienia o
przypadkach rabdomiolizy (także prowadzących do śmierci) wśród pacjentów leczonych takim

skojarzeniem. W wyniku zastosowania takiego skojarzenia może dojść do wzrostu stężenia obu
leków w osoczu.

U pacjentów, u których ogólnoustrojowe podawanie kwasu fusydowego uważa się za konieczne,
leczenie symwastatyną należy przerwać na cały okres leczenia kwasem fusydowym. Patrz także
punkt 4.4.

Amiodaron
Ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy wzrasta podczas stosowania amiodaronu jednocześnie
z symwastatyną (patrz punkt 4.4). W badaniu klinicznym wystąpienie miopatii obserwowano u 6%
pacjentów otrzymujących symwastatynę w dawce 80 mg i amiodaron. Dlatego u pacjentów
stosujących jednocześnie lek zawierający amiodaron, dawka symwastatyny nie powinna
przekraczać 20 mg na dobę.

Antagoniści kanału wapniowego
• Werapamil
Ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy jest zwiększone podczas jednoczesnego
stosowania werapamilu z symwastatyną w dawce 40 mg lub 80 mg (patrz punkt 4.4). W
badaniach farmakokinetycznych jednoczesne podawanie z werapamilem powoduje 2,3-
krotne zwiększenie narażenia na kwas symwastatyny, przypuszczalnie na skutek
hamowania CYP3A4. Dlatego u pacjentów otrzymujących jednocześnie symwastatynę i
werapamil dawka symwastatyny nie powinna być większa niż 20 mg na dobę.

• Diltiazem
Ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy jest zwiększone podczas jednoczesnego
stosowania diltiazemu z symwastatyną w dawce 80 mg (patrz punkt 4.4).
W badaniach farmakokinetycznych jednoczesne podawanie z diltiazemem powoduje 2,7-
krotne zwiększenie narażenia na kwas symwastatyny, przypuszczalnie na skutek
hamowania CYP3A4. Dlatego też dawka symwastatyny u pacjentów otrzymujących
jednocześnie diltiazem nie powinna być większa niż 20 mg na dobę.

• Amlodypina
U pacjentów stosujących amlodypinę jednocześnie z symwastatyną ryzyko wystąpienia
miopatii jest zwiększone. W badaniu farmakokinetycznym jednoczesne stosowanie
amlodypiny prowadziło do 1,6-krotnego wzrostu ekspozycji na kwas symwastatyny.
Dlatego też dawka symwastatyny u pacjentów otrzymujących jednocześnie amlodypinę nie
powinna być większa niż 20 mg na dobę.

Lomitapid
Ryzyko rozwoju miopatii i rabdomiolizy może być zwiększone w wyniku jednoczesnego
podawania lomitapidu z symwastatyną (patrz punkty 4.3 i 4.4), dlatego w przypadku pacjentów z
homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka symwastatyny nie może przekraczać 40 mg
na dobę u pacjentów przyjmujących jednocześnie lomitapid.

Umiarkowane inhibitory CYP3A4: U pacjentów stosujących jednocześnie symwastatynę,
zwłaszcza w wyższych dawkach, z innymi lekami uznanymi za mające umiarkowany wpływ na
układ enzymatyczny CYP3A4, ryzyko wystąpienia miopatii może być większe (patrz punkt 4.4).

Inhibitory białka transportowego OATP1B1: Kwas symwastatyny jest substratem dla białka
transportowego OATP1B1. Jednoczesne podawanie produktów leczniczych będących inhibitorami

białka transportowego OATP1B1 może prowadzić do podwyższonego stężenia kwasu
symwastatyny w osoczu oraz podwyższonego ryzyka wystąpienia miopatii (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Inhibitory białka warunkującego oporność w raku piersi (BCRP): Jednoczesne podawanie
produktów leczniczych będących inhibitorami BCRP, w tym produktów leczniczych zawierających
elbaswir lub grazoprewir, może prowadzić do zwiększenia stężeń symwastatyny w osoczu oraz do
zwiększenia ryzyka miopatii (patrz punkty 4.2 i 4.4).

Niacyna (kwas nikotynowy): Obserwowano przypadki rozwoju miopatii/rabdomiolizy podczas
przyjmowania symwastatyny jednocześnie z niacyną (kwasem nikotynowym) w dawkach
modyfikujących stężenie lipidów (≥ 1 g/dobę). W badaniu farmakokinetyki podanie kwasu
nikotynowego o przedłużonym uwalnianiu w dawce jednorazowej wynoszącej 2 g jednocześnie z
symwastatyną w dawce 20 mg spowodowało nieznaczny wzrost wartości pola pod krzywą (AUC)
symwastatyny i kwasu symwastatyny oraz wartości Cmax stężenia kwasu symwastatyny w osoczu.

Tikagrelor: Jednoczesne podawanie tikagreloru z symwastatyną powodowało zwiększenie wartości
Cmax symwastatyny o 81% i wartości AUC o 56% oraz zwiększenie wartości Cmax kwasu
symwastatyny o 64% i wartości AUC o 52%, przy czym w poszczególnych przypadkach
odnotowano wzrost równy 2- do 3-krotnemu. Podawanie tikagreloru jednocześnie z symwastatyną
w dawkach przekraczających 40 mg na dobę może spowodować wystąpienie działań
niepożądanych symwastatyny i należy je rozważyć w odniesieniu do potencjalnych korzyści. Nie
stwierdzono wpływu symwastatyny na stężenie tikagreloru w osoczu. Nie zaleca się jednoczesnego
stosowania tikagreloru z symwastatyną w dawkach przekraczających 40 mg.

Sok grejpfrutowy: Sok grejpfrutowy hamuje cytochrom P450 3A4. Jednoczesne stosowanie
symwastatyny i picie dużych ilości soku grejpfrutowego (ponad 1 litr dziennie) powoduje 7-krotne
zwiększenie narażenia na kwas symwastatyny. Wypicie 240 ml soku grejpfrutowego rano i
przyjęcie wieczorem symwastatyny powoduje 1,9-krotne zwiększenie narażenia. Należy unikać
picia soku grejpfrutowego podczas leczenia symwastatyną.

Kolchicyna: U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zgłaszano przypadki miopatii i
rabdomiolizy podczas jednoczesnego stosowania kolchicyny i symwastatyny. Zalecane jest uważne
monitorowanie pacjentów.

Daptomycyna: Ryzyko miopatii i (lub) rabdomiolizy może być zwiększone podczas jednoczesnego
podawania inhibitorów reduktazy HMG-CoA (np. symwastatyny) i daptomycyny (patrz punkt 4.4).

Ryfampicyna: Ponieważ ryfampicyna jest induktorem aktywności P450 3A4, u pacjentów
długotrwale przyjmujących ryfampicynę (np. leczonych na gruźlicę) jednocześnie z symwastatyną,
skuteczność leczenia symwastatyną może być zmniejszona. W badaniu farmakokinetyki leku
u zdrowych ochotników stwierdzono zmniejszenie pola pod krzywą (AUC) stężeń osoczowych
kwasu symwastatyny o 93% przy jednoczesnym stosowaniu ryfampicyny.

Wpływ symwastatyny na farmakokinetykę innych produktów leczniczych:
Symwastatyna nie wpływa hamująco na cytochrom P450 3A4. Dlatego też, symwastatyna nie
wpływa na stężenie w osoczu innych substancji metabolizowanych przez cytochrom P450 3A4.

Doustne leki przeciwzakrzepowe: W dwóch badaniach klinicznych: jednym - obejmującym
zdrowych ochotników, drugim – pacjentów z hipercholesterolemią, symwastatyna w dawce 20 mg
– 40 mg na dobę umiarkowanie nasilała działanie leków przeciwzakrzepowych, pochodnych

kumaryny: czas protrombinowy (podawany jako International Normalized Ratio, INR) zwiększył
się z wartości sprzed podania leku wynoszącej 1,7 do wartości 1,8 oraz z 2,6 do 3,4 odpowiednio u
zdrowych ochotników i osób chorych. Informowano o bardzo rzadkich przypadkach podwyższenia
wartości INR. U pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe pochodne kumaryny, czas
protrombinowy należy ocenić zarówno przed rozpoczęciem terapii symwastatyną, jak i
odpowiednio często w początkowym okresie trwania terapii, aby upewnić się, czy nie występują
istotne zmiany w czasie protrombinowym. Po stwierdzeniu stabilności czasu protrombinowego
należy go oceniać z częstością zalecaną podczas terapii pochodnymi kumaryny. Powyższą
procedurę należy powtórzyć w przypadku zmiany dawki symwastatyny lub przerwania stosowania
tego leku. u pacjentów nie przyjmujących leków przeciwzakrzepowych, jednoczesne przyjmowanie
symwastatyny nie było związane z występowaniem krwawień lub zmian czasu protrombinowego.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Nie należy stosować produktu leczniczego Simratio w okresie ciąży (patrz punkt 4.3).

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania w czasie ciąży. Nie przeprowadzono kontrolowanych
badań klinicznych u kobiet ciężarnych. Obserwowano rzadkie przypadki występowania wad
wrodzonych u dzieci, których matki w okresie ciąży leczone były inhibitorami reduktazy HMGCoA. Jednak, w analizie danych dotyczących około 200 ciężarnych, które były prospektywnie
obserwowane w pierwszym trymestrze ciąży, a przyjmowały symwastatynę lub inny inhibitor
reduktazy HMG-CoA o podobnej strukturze chemicznej, częstość występowania wad wrodzonych
nie była większa od tej jaka występuje w ogólnej populacji. Liczba odnotowanych przypadków
ciąży u kobiet przyjmujących symwastatynę była statystycznie wystarczająca, aby wykluczyć 2,5-
krotny lub większy wzrost występowania wad rozwojowych płodów wobec ogólnej częstości
występowania.

Chociaż nie ma dowodów świadczących, że przypadki wad wrodzonych u potomstwa pacjentów
przyjmujących symwastatynę lub inny pokrewny inhibitor reduktazy HMG-CoA są różne od tych
obserwowanych ogólnie w populacji, stosowanie symwastatyny w okresie ciąży może zmniejszyć u
płodu stężenie mewalonianu, który jest prekursorem biosyntezy cholesterolu. Miażdżyca jest
chorobą przewlekłą i przerwanie leczenia zmniejszającego stężenie lipidów podczas ciąży ma
prawdopodobnie niewielki wpływ na wyniki długotrwałego leczenia pierwotnej
hipercholesterolemii. Z tego względu, nie należy stosować symwastatyny u kobiet w ciąży, u kobiet
planujących ciążę w najbliższym czasie lub tych, u których podejrzewana jest ciąża. W okresie
ciąży lub do czasu ustalenia, że kobieta nie jest w ciąży symwastatynę należy odstawić. (Patrz
punkty 4.3 i 5.3).

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy symwastatyna lub jej metabolity przenikają do mleka kobiet. Ponieważ jednak
wiele leków jest wydzielanych z mlekiem matki, kobiety przyjmujące symwastatynę nie powinny
karmić piersią ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u dziecka
(patrz punkt 4.3).

Płodność
Nie ma dostępnych danych z badań klinicznych dotyczących wpływu symwastatyny na płodność u
człowieka. W badaniach na szczurach nie stwierdzono wpływu symwastatyny na płodność (patrz
punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Produkt leczniczy Simratio nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność
prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże podczas prowadzenia pojazdu lub
obsługiwania maszyn należy wziąć pod uwagę, że po zastosowaniu symwastatyny mogą wystąpić
zawroty głowy, o czym donoszono po wprowadzeniu symwastatyny do obrotu.

#### 4.8 Działania niepożądane

Działania niepożądane, o których informowano w czasie trwania badań klinicznych i po
wprowadzeniu symwastatyny do obrotu, uszeregowano w oparciu o częstość ich występowania, w
szeroko zakrojonych, długoterminowych, kontrolowanych placebo badaniach klinicznych, w tym
HPS i 4S z udziałem odpowiednio 20 536 i 4444 pacjentów (patrz punkt 5.1). W badaniu HPS,
odnotowano poważne działania niepożądane jak również bóle mięśni, zwiększenie aktywności
aminotransferaz i CK w surowicy. W badaniu 4S odnotowano wszystkie poniżej wymienione
działania niepożądane. Jeśli częstość występowania działań niepożądanych po symwastatynie była
mniejsza lub podobna do tej, jaka występuje w badaniach po podaniu placebo oraz jeśli
spontanicznie zgłaszane działania niepożądane były przypuszczalnie przyczynowo związane ze
stosowaniem produktu leczniczego, takie działania niepożądane klasyfikowano jako „rzadko”
występujące.

W badaniu HPS (patrz punkt 5.1), w którym uczestniczyło 20 536 pacjentów leczonych
symwastatyną w dawce 40 mg na dobę (n = 10 269) lub placebo (n = 10 267), parametry
bezpieczeństwa były porównywalne wśród pacjentów przyjmujących symwastatynę lub placebo,
przez okres wynoszący średnio 5 lat obserwacji. Wskaźniki przerwania leczenia z powodu działań
niepożądanych były w tych grupach porównywalne (4,8% w grupie pacjentów leczonych
symwastatyną, w porównaniu z 5,1% w grupie placebo). Częstość występowania miopatii była
poniżej 0,1% (<0,1%) u pacjentów leczonych symwastatyną w dawce 40 mg. Zwiększenie
aktywności aminotransferaz (więcej niż trzykrotnie powyżej górnej granicy uznanej za prawidłową,
potwierdzone powtórnym badaniem) wystąpiło u 0,21% pacjentów (n = 21) leczonych
symwastatyną w dawce 40 mg, w porównaniu do 0,09% pacjentów (n = 9) otrzymujących placebo.

Częstość występowania działań niepożądanych uszeregowano zgodnie z następującą klasyfikacją:
Bardzo często (>1/10), często (≥1/100, <1/10), niezbyt często (≥1/1000, <1/100), rzadko (≥1/10
000, < 1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia krwi i układu chłonnego:
Rzadko: niedokrwistość

Zaburzenia układu immunologicznego:
Bardzo rzadko: anafilaksja

Zaburzenia psychiczne:
Bardzo rzadko: bezsenność
Częstość nieznana: depresja

Zaburzenia układu nerwowego:
Rzadko: ból głowy, parestezje, zawroty głowy, neuropatia obwodowa
Bardzo rzadko: zaburzenia pamięci

Częstość nieznana: miastenia

Zaburzenia oka:
Rzadko: niewyraźne widzenie, zaburzenia widzenia
Częstość nieznana: miastenia oczna

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia:
Częstość nieznana: śródmiąższowa choroba płuc (patrz punkt 4.4)

Zaburzenia żołądka i jelit:
Rzadko: zaparcia, bóle brzucha, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, niestrawność, biegunka,
nudności, wymioty, zapalenie trzustki

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych:
Rzadko: zapalenie wątroby/żółtaczka
Bardzo rzadko: niewydolność wątroby bez skutku śmiertelnego i zakończona zgonem

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:
Rzadko: wysypka, świąd, łysienie
Bardzo rzadko: polekowe zmiany liszajowate

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej:
Rzadko: miopatia* (w tym zapalenie mięśni), rabdomioliza z ostrą niewydolnością nerek lub bez
(patrz punkt 4.4), bóle mięśniowe, kurcze mięśni
* W badaniu klinicznym u pacjentów leczonych symwastatyną w dawce 80 mg na dobę miopatia
występowała częściej niż u osób przyjmujących symwastatynę w dawce 20 mg na dobę
(odpowiednio 1,0% w porównaniu z 0,02%) (patrz punkty 4.4 i 4.5).

Bardzo rzadko: zerwanie mięśni
Częstość nieznana: tendinopatia, czasami powikłana przerwaniem ścięgna; immunozależna
miopatia martwicza**
** Zgłoszono bardzo rzadkie przypadki wystąpienia immunozależnej miopatii martwiczej (IMNM)
– miopatii autoimmunologicznej, w trakcie leczenia statynami lub po jego zakończeniu. Cechy
kliniczne IMNM to utrzymujące się osłabienie mięśni proksymalnych oraz zwiększona aktywność
kinazy kreatynowej w surowicy, utrzymująca się mimo przerwania leczenia statynami; biopsja
mięśni wykazuje martwiczą miopatię bez istotnego zapalenia; poprawa następuje w wyniku
stosowania leków immunosupresyjnych (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi:
Bardzo rzadko: ginekomastia
Częstość nieznana: zaburzenia erekcji

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania:
Rzadko: astenia

W rzadkich przypadkach opisywano objawy zespołu nadwrażliwości, przebiegającego z jednym
lub więcej spośród objawów, takich jak: obrzęk naczynioruchowy, zespół toczniopodobny, bóle
mięśni typu reumatoidalnego, zapalenie mięśni i skóry, zapalenie naczyń, małopłytkowość,
eozynofilia, podwyższone OB, zapalenie stawów i bóle stawów, pokrzywka, nadwrażliwość na
światło, gorączka, uderzenia gorąca, duszność, złe samopoczucie.

Badania diagnostyczne:
Rzadko: zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy krwi (aminotransferazy alaninowej,
aminotransferazy asparaginianowej, γ-glutamylotranspeptydazy) (patrz punkt 4.4 Wpływ na
wątrobę), podwyższenie aktywności fosfatazy alkalicznej; zwiększenie aktywności kinazy
kreatynowej w surowicy krwi (patrz punkt 4.4).

U pacjentów przyjmujących statyny, w tym symwastatynę, zgłaszano przypadki wzrostu stężenia
HbA1c i glukozy w surowicy na czczo.

W okresie porejestracyjnym zgłaszano rzadkie przypadki zaburzeń funkcji poznawczych (np. utrata
pamięci, słaba pamięć, amnezja, zaburzenia pamięci, splątanie) u pacjentów przyjmujących
statyny, w tym symwastatynę. Zgłaszane problemy były na ogół łagodne i ustępowały po
przerwaniu leczenia statyną. Obserwowano zmienny czas do wystąpienia (od 1 dnia do kilku lat) i
ustąpienia (mediana 3 tygodnie) objawów.

Zgłaszano następujące działania niepożądane podczas stosowania niektórych statyn:
− zaburzenia snu, w tym koszmary senne;
− zaburzenia seksualne;
− cukrzyca: częstość zależy od obecności lub braku czynników ryzyka (poziom glukozy na
czczo ≥ 5,6 mmol/l, BMI > 30 kg/m2, podwyższony poziom triglicerydów, nadciśnienie w
wywiadzie).

Dzieci i młodzież
W 48-tygodniowym badaniu z udziałem dzieci i młodzieży (chłopców w fazie II i powyżej wg
skali Tannera oraz dziewcząt, u których minął co najmniej jeden rok od pierwszej miesiączki) w
wieku 10-17 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (n = 175), profil bezpieczeństwa
i tolerancji w grupie leczonej symwastatyną był na ogół podobny do profilu w grupie
leczonej placebo. Długotrwały wpływ leku na dojrzewanie fizyczne, umysłowe i płciowe jest
nieznany. Obecnie, po jednym roku leczenia, nie są dostępne wystarczające dane. (Patrz punkty
4.2, 4.4 i 5.1.)

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka
stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny
zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu
Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów
Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222
Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Dotychczas opisano kilka przypadków przedawkowania symwastatyny; maksymalna przyjęta
dawka to 3,6 g. U wszystkich pacjentów nastąpiło wyzdrowienie bez powikłań. Nie ma

specyficznych metod leczenia w przypadku przedawkowania. Należy zastosować leczenie
objawowe i inne wspomagające środki.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Inhibitory reduktazy 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A,
Kod ATC: C10A A01

Mechanizm działania
Po podaniu doustnym, symwastatyna, będąca nieaktywnym laktonem, jest hydrolizowana w
wątrobie do odpowiedniego beta-hydroksykwasu, który jest inhibitorem reduktazy 3-hydroksy-3-
metyloglutarylo-koenzymu A (HMG-CoA). Enzym ten katalizuje przemianę HMG-CoA w
mewalonian. Jest to wczesny etap przemian prowadzących do powstawania cholesterolu.
Ograniczenie tego procesu ma wpływ na szybkość syntezy cholesterolu.

Symwastatyna powoduje zmniejszenie stężenia LDL-cholesterolu (LDL-C), zarówno w
przypadkach gdy stężenie to jest podwyższone jak i prawidłowe. LDL składa się z protein o bardzo
niskiej gęstości (VLDL) i jest katabolizowany głównie za pośrednictwem receptora LDL o bardzo
wysokim powinowactwie. Mechanizm działania symwastatyny prowadzącego do zmniejszania
stężenia LDL przez symwastatynę może być wynikiem zarówno obniżenia stężenia cholesterolu
VLDL (VLDL-C) jak i indukcji receptora LDL. Prowadzi to do zmniejszenia wytwarzania oraz
zwiększonego katabolizmu LDL-C. W wyniku leczenia symwastatyną znacznie zmniejsza się
stężenie apolipoproteiny B. Dodatkowo, symwastatyna powoduje niewielki wzrost stężenia HDL-C
oraz zmniejszenie stężenia TG w osoczu. W wyniku tych działań stosunek całkowitego
cholesterolu do HDL-C oraz LDL do HDL-C jest obniżony.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Duże ryzyko wystąpienia choroby wieńcowej (CHD) lub istniejąca choroba wieńcowa
W badaniu HPS (ang. Heart Protection Study), oceniono wpływ leczenia symwastatyną u 20 536
pacjentów (w wieku od 40 do 80 lat), z chorobą naczyń wieńcowych, inną zarostową chorobą tętnic
lub cukrzycą, u których stwierdzono lub nie stwierdzono hiperlipidemii. W trakcie tego badania 10
269 pacjentów przyjmowało 40 mg symwastatyny na dobę i 10 267 pacjentów przyjmowało
placebo przez okres wynoszący średnio 5 lat. Na początku badania stężenia LDL-C u 6793
pacjentów (33%) były poniżej 116 mg/dl, u 5063 pacjentów (25%) pomiędzy 116 mg/dl a 135
mg/dl, natomiast u 8680 pacjentów (42%) powyżej 135 mg/dl.

W porównaniu z placebo leczenie symwastatyną w dawce 40 mg na dobę powodowało istotne
zmniejszenie ryzyka śmierci z powodu wszystkich przyczyn (1328 [12,9%] u pacjentów leczonych
symwastatyną, w porównaniu z 1507 [14,7%] u pacjentów otrzymujących placebo; p = 0,0003);
powodowało zmniejszenie ryzyka zgonów wieńcowych o 18% (587 [5,7%] w porównaniu do 707
[6,9%]; p = 0,0005; bezwzględne zmniejszenie ryzyka 1,2%). Zmniejszenie liczby zgonów z
innych przyczyn niż dotyczące układu naczyniowego nie osiągnęło poziomu istotnego
statystycznie. Przyjmowanie symwastatyny zmniejszało także ryzyko wystąpienia poważnych
zdarzeń wieńcowych (złożony punkt końcowy składający się z zawału serca nieprowadzącego do
zgonu lub zgonu z przyczyn wieńcowych) o 27% (p < 0,0001). Symwastatyna zmniejszała potrzebę
wykonania procedury rewaskularyzacji naczyń wieńcowych (w tym pomosty aortalno-wieńcowe
lub przezskórna angioplastyka balonowa) i rewaskularyzację naczyń obwodowych oraz naczyń

innych niż wieńcowych, odpowiednio o 30% (p < 0,0001) i 16% (p = 0,006). Symwastatyna
zmniejszała o 25% (p < 0,0001) ryzyko wystąpienia udaru, a do 30% zmniejszał ryzyko udaru z
powodu niedokrwienia (p < 0,0001). Dodatkowo, w podgrupie pacjentów z cukrzycą,
symwastatyna zmniejszała ryzyko rozwoju powikłań ze strony dużych naczyń krwionośnych,
konieczność wykonania rewaskularyzacji naczyń obwodowych (zabiegi chirurgiczne lub
angioplastyka), konieczność wykonania amputacji kończyn lub częstość wystąpienia owrzodzeń
nóg o 21 % (p = 0,0293). Proporcjonalne zmniejszenie częstości zdarzeń było podobne w każdej
podgrupie badanych pacjentów, w tym również u pacjentów, u których nie stwierdzono choroby
wieńcowej, ale u których stwierdzono schorzenia naczyń mózgowych lub tętnic obwodowych, w
grupie kobiet i mężczyzn mających w momencie włączenia do badania mniej lub ponad 70 lat, z
nadciśnieniem tętniczym lub bez oraz w szczególności u pacjentów, u których w momencie
włączenia do badania stężenie cholesterolu LDL było niższe niż 3,0 mmol/l.

W badaniu 4S (ang. Scandinavian Simvastatin Survival Study), oceniono wpływ leczenia
symwastatyną na śmiertelność całkowitą u 4444 pacjentów z chorobą naczyń wieńcowych, u
których stężenie całkowitego cholesterolu w momencie rozpoczęcia badania zawierało się w
przedziale 212-309 mg/dl (5,5-8,0 mmol/l). W tym badaniu wieloośrodkowym, z randomizacją, z
podwójnie ślepą próbą, kontrolowanym placebo, pacjenci z dławicą piersiową lub u których
wcześniej wystąpił zawał mięśnia sercowego, otrzymywali leczenie złożone z diety, standardowych
leków i podawano im symwastatynę w dawce 20-40 mg na dobę (n = 2221) albo placebo (n =
2223) przez okres wynoszący średnio 5,4 lat. Symwastatyna zmniejszała ryzyko zgonu o 30%
(bezwzględne zmniejszenie ryzyka o 3,3%). Ryzyko śmierci z powodu choroby naczyń
wieńcowych zostało zredukowane o 42% (bezwzględne zmniejszenie ryzyka o 3,5%).
Symwastatyna zmniejszała także ryzyko wystąpienia poważnych zdarzeń wieńcowych (zgon z
powodu choroby wieńcowej wraz z potwierdzonym w trakcie hospitalizacji zawałem serca
niepowodującym śmierci) o 34%. Ponadto, symwastatyna w znaczącym stopniu (o 28%)
zmniejszyła ryzyko wystąpienia zakończonych śmiercią i niepowodujących śmierci zdarzeń ze
strony naczyń mózgowych (udar i przemijające epizody niedokrwienia). Pomiędzy grupami nie
stwierdzono istotnej statystycznie różnicy częstości występowania zgonów niespowodowanych
chorobami serca i naczyń.

W badaniu dotyczącym skuteczności dodatkowego zmniejszenia stężenia cholesterolu i
homocysteiny (ang. Study of Effectiveness of Additional Reductions in Cholesterol and
Homocysteine, SEARCH) oceniano wpływ leczenia symwastatyną w dawce 80 mg w porównaniu z
leczeniem dawką 20 mg (mediana czasu obserwacji kontrolnej – 6,7 roku) na występowanie
poważnych zdarzeń naczyniowych (MVE, zdefiniowanych jako choroba wieńcowa zakończona
zgonem, zawał mięśnia sercowego bez skutku śmiertelnego, procedura rewaskularyzacji naczyń
wieńcowych, udar mózgu ze skutkiem śmiertelnym lub bez lub procedura rewaskularyzacji naczyń
obwodowych) u 12 064 pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego. Nie stwierdzono
istotnej różnicy częstości występowania MVE między 2 grupami leczonymi; symwastatyną w
dawce 20 mg (n = 1553; 25,7%) w porównaniu z symwastatyną w dawce 80 mg (n = 1477; 24,5%);
RR 0,94, 95% CI: 0,88 do 1,01. Bezwzględna różnica stężenia frakcji LDL-C odnotowana między
dwiema grupami leczonymi w przebiegu badania wyniosła 0,35 ± 0,01 mmol/l. Profil
bezpieczeństwa był zbliżony w obu grupach, poza częstością występowania miopatii wynoszącą
około 1,0% w grupie leczonej symwastatyną w dawce 80 mg w porównaniu z 0,02% w grupie
leczonej symwastatyną w dawce 20 mg. Około połowę z tych przypadków miopatii stwierdzono w
pierwszym roku leczenia. Częstość występowania miopatii w każdym kolejnym roku leczenia
wyniosła około 0,1%.

Pierwotna hipercholesterolemia i mieszana hiperlipidemia
W badaniach mających na celu porównanie skuteczności i bezpieczeństwa stosowania
symwastatyny w dawkach 10, 20, 40 i 80 mg na dobę, u pacjentów z hipercholestrolemią,
obserwowano średnie zmniejszenie stężenia LDL-C odpowiednio o 30, 38, 41 i 47%. W badaniach
pacjentów ze złożoną (mieszaną) hiperlipidemią, którzy otrzymywali symwastatynę w dawkach 40
i 80 mg, mediana zmniejszenia stężenia triglicerydów wynosiła odpowiednio 28 i 33% (placebo:
2%), średni wzrost stężenia HDL-C odpowiednio 13 i 16% (placebo: 3%).

Dzieci i młodzież
W badaniu z podwójnie ślepą próbą i grupą kontrolną placebo 175 pacjentów (99 chłopców w fazie
II i powyżej wg skali Tannera oraz 76 dziewcząt, u których minął co najmniej jeden rok od
pierwszej miesiączki) w wieku 10-17 lat (średni wiek 14,1 roku) z heterozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną (HeFH) przydzielono losowo do grupy otrzymującej symwastatynę
lub grupy otrzymującej placebo przez 24 tygodnie (badanie główne). Kryteria włączenia do
badania obejmowały wartość początkową stężenia LDL-C w przedziale między 160 i 400 mg/dl
oraz wartość stężenia LDL-C u co najmniej jednego rodzica > 189 mg/dl. Dawka symwastatyny
(raz na dobę wieczorem) wynosiła 10 mg przez pierwsze 8 tygodni, 20 mg przez kolejne 8 tygodni,
a następnie 40 mg. W 24-tygodniowym przedłużeniu badania 144 pacjentów wybranych w celu
kontynuowania leczenia otrzymywało symwastatynę w dawce 40 mg lub placebo.

Symwastatyna powodowała istotne zmniejszenie stężenia LDL-C, triglicerydów (TG) oraz Apo B
w osoczu. Wyniki uzyskane w fazie przedłużenia badania do 48 tygodni były porównywalne z
wynikami uzyskanymi w badaniu głównym. Po 24 tygodniach leczenia średnia wartość uzyskanego
stężenia LDL-C wynosiła 124,9 mg/dl (zakres: 64,0-289,0 mg/dL) w grupie przyjmującej
symwastatynę w dawce 40 mg, w porównaniu z 207,8 mg/dl (zakres: 128,0–334,0 mg/dL) w grupie
otrzymującej placebo.

Po 24 tygodniach leczenia symwastatyną (w dawkach rosnących od 10, 20 do 40 mg na dobę w
odstępach 8 tygodni) symwastatyna zmniejszała średnie stężenie LDL-C o 36,8 % (placebo: 1,1%
wzrost względem wartości początkowej) i Apo B o 32,4 % (placebo: 0,5%), a medianę stężenia TG
o 7,9 % (placebo: 3,2%), natomiast powodował zwiększenie średniego stężenia HDL-C o 8,3 %
(placebo: 3,6%). Długotrwałe korzyści z przyjmowania symwastatyny w odniesieniu do zdarzeń ze
strony układu sercowo-naczyniowego u dzieci z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną
(HeFH) są nieznane.

Nie przeprowadzono badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności dawek powyżej
40 mg na dobę u dzieci z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną. Nie ustalono
długotrwałej skuteczności leczenia symwastatyną w dzieciństwie w celu obniżenia
zachorowalności i śmiertelności w wieku dorosłym.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Symwastatyna jest nieaktywnym laktonem, który in vivo łatwo ulega hydrolizie do odpowiedniego
beta-hydroksykwasu, silnego inhibitora reduktazy HMG-CoA. Proces hydrolizy odbywa się
głównie w wątrobie; w osoczu ludzkim proces ten przebiega bardzo powoli.

Właściwości farmakokinetyczne badano u pacjentów dorosłych. Dane farmakokinetyczne
dotyczące dzieci i młodzieży nie są dostępne.

Wchłanianie
U ludzi symwastatyna jest dobrze wchłaniana i znaczny jej wychwyt następuje w wątrobie (efekt
pierwszego przejścia). Wychwyt w wątrobie zależy od przepływu krwi w wątrobie.
Wątroba jest głównym miejscem działania formy aktywnej.
Po doustnym podaniu symwastatyny, wchłanianie beta-hydroksykwasu do krążenia ogólnego było
mniejsze niż 5% dawki. Maksymalne stężenie w osoczu aktywnego inhibitora jest osiągane około
1 do 2 godzin po podaniu symwastatyny. Przyjęcie symwastatyny z posiłkiem nie wpływa na
wchłanianie symwastatyny.

Farmakokinetyka po jednorazowym i wielokrotnym podaniu symwastatyny wskazuje na brak
kumulacji produktu po wielokrotnym podaniu.

Dystrybucja
Symwastatyna i jej aktywne metabolity są w znacznym stopniu > 95% wiązane z białkami.

Eliminacja
Symwastatyna jest substratem dla CYP3A4 (patrz punkty 4.3 i 4.5). Głównymi metabolitami
symwastatyny obecnymi w ludzkim osoczu jest betahydroksykwas i inne cztery aktywne
metabolity. Po podaniu doustnym znakowanej symwastatyny, w ciągu 96 godzin 13% dawki jest
wydalane z moczem, a 60% z kałem. Zawartość leku wykryta w kale odpowiadała ilości
wchłoniętych metabolitów, które zostały wydalone z żółcią oraz lekowi niewchłoniętemu.
Po dożylnym podaniu metabolitu beta-hydroksykwasu, okres półtrwania wynosił przeciętnie 1,9
godzin. Przeciętnie tylko 0,3% dawki podanej dożylnie było wydalane w moczu w postaci
inhibitorów.

Kwas symwastatyny jest aktywnie wprowadzany do hepatocytów przez białko transportujące
OATP1B1.

Symwastatyna jest substratem transportera pompy lekowej BCRP.

Szczególne grupy pacjentów
Polimorfizm genu SLCO1B1
Osoby posiadające allel c.521T>C genu SLCO1B1 mają mniejszą aktywność białka
transportującego OATP1B1. Średnia ekspozycja (AUC) na główny aktywny metabolit, kwas
symwastatyny, wynosi 120% u heterozygotycznych nosicieli allelu C (CT) oraz 221% u nosicieli
homozygotycznych (CC) w stosunku do pacjentów o najbardziej powszechnym genotypie (TT). W
populacji europejskiej allel C występuje z częstotliwością 18%. U pacjentów z polimorfizmem
genu SLCO1B1 występuje ryzyko zwiększonej ekspozycji na kwas symwastatyny, co prowadzić
może do zwiększenia ryzyka wystąpienia rabdomiolizy (patrz punkt 4.4).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W oparciu o konwencjonalne badania na zwierzętach, dotyczące farmakodynamiki, toksyczności
po podaniu dawki wielokrotnej, genotoksyczności i rakotwórczości, stwierdzono, że dla ludzi
nie występuje inne zagrożenie poza tym, jakie może wyniknąć z samego mechanizmu
farmakologicznego działania symwastatyny. Po podaniu maksymalnej tolerowanej dawki
symwastatyny, zarówno u szczurów jak i królików, nie stwierdzono zniekształceń płodów, wpływu
na płodność, funkcje rozrodcze lub rozwój noworodków.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

### 6. l Wykaz substancji pomocniczych

Laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana żelowana, kwas cytrynowy
jednowodny, kwas askorbinowy, butylohydroksyanizol, magnezu stearynian.
Skład otoczki: hypromeloza, laktoza jednowodna, tytanu dwutlenek, makrogol PEG 3350,
triacetyna, żelaza tlenek czerwony oraz dla tabletek o mocy 10 mg i 20 mg: żelaza tlenek żółty.

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Brak danych dotyczących niezgodności farmaceutycznych.

#### 6.3 Okres ważności

2 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 25˚C.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Lek w postaci tabletek powlekanych, podzielnych pakowany w blistry PCV/PVDC/PE/Al. Każdy
blister zawiera 10 lub 14 tabletek. W opakowaniu zewnętrznym wykonanym z kartonu znajduje się
28 tabletek (2 blistry x 14 tabletek) lub 30 tabletek (3 blistry x 10 tabletek). Do każdego
opakowania dołączona jest ulotka informacyjna dla pacjenta.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu
leczniczego do stosowania

Brak szczególnych wymagań.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

ratiopharm GmbH
Graf-Arco-Strasse 3
89079 Ulm, Niemcy

### 8. NUMER(-Y) POZWOLENIA(Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Simratio 10: 10197
Simratio 20: 10198
Simratio 40: 10199

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 27.02.2004 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 22.02.2013 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.