# Simvastatin Aurovitas

> Symwastatyna · 40 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Simvastatin Aurovitas
- **Nazwa powszechna:** Simvastatinum
- **Substancja czynna:** [Symwastatyna](https://apteka.online/odpowiedniki/simvastatinum)
- **Moc:** 40 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** C10AA01
- **Liczba opakowań:** 20
- **Numer pozwolenia:** 15937
- **Podmiot odpowiedzialny:** Aurovitas Pharma Polska Sp. z o.o.
- **Producent:** APL Swift Services \(Malta\) Ltd.
Fareva Amboise, Malta
Francja
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/simvastatin-aurovitas-tabl-powl-40-mg-aurovitas
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/simvastatin-aurovitas-tabl-powl-40-mg-aurovitas.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/21649/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/21649/characteristic

## Dostępne opakowania (20)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 10 tabl. | 5909990731657 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 14 tabl. | 5909990731664 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 20 tabl. | 5909990818747 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 28 tabl. | 5909990731671 | Rp | — | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 30 tabl. | 5909990731688 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 30 tabl. | 5909991521530 | Rp | — | Brak danych | — |
| 50 tabl. | 5909990731695 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 50 tabl. | 5909991521493 | Rp | — | Brak danych | — |
| 56 tabl. | 5909990731701 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 56 tabl. | 5909991521509 | Rp | — | Brak danych | — |
| 60 tabl. | 5909990818754 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 60 tabl. | 5909991521547 | Rp | — | Brak danych | — |
| 84 tabl. | 5909990731749 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 90 tabl. | 5909990818761 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 90 tabl. | 5909991521523 | Rp | — | Brak danych | — |
| 98 tabl. | 5909990731756 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 98 tabl. | 5909991521516 | Rp | — | Brak danych | — |
| 100 tabl. | 5909990731763 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 100 tabl. | 5909991521554 | Rp | — | Brak danych | — |
| 1000 tabl. | 5909991521486 | Rp | — | Brak danych | — |

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Simvastatin Aurovitas i w jakim celu się go stosuje.?
Simvastatin Aurovitas jest lekiem stosowanym w celu obniżenia stężenia cholesterolu całkowitego,
„złego” cholesterolu (cholesterolu LDL) oraz zmniejszenia stężenia substancji tłuszczowych zwanych
triglicerydami we krwi. Ponadto lek ten podwyższa stężenie “dobrego” cholesterolu (cholesterol
HDL). Simvastatin Aurovitas jest lekiem należącym do grupy leków zwanych statynami.

Cholesterol jest jedną z kilku substancji tłuszczowych znajdujących się w krwiobiegu. Całkowity
cholesterol składa się głównie z cholesterolu LDL i HDL.

Cholesterol LDL często jest nazywany „złym” cholesterolem, ponieważ może odkładać się w ścianach
tętnic, tworząc płytkę. Narastanie takiej płytki może spowodować zwężenie tętnic, co może spowolnić
lub zablokować przepływ krwi do ważnych narządów, takich jak serce i mózg. Takie zablokowanie
przepływu krwi może doprowadzić do zawału serca lub udaru mózgu.

Cholesterol HDL często jest nazywany „dobrym” cholesterolem, ponieważ pomaga w zapobieganiu
odkładania się złego cholesterolu w ścianach tętnic i chroni przed chorobami serca.

Triglicerydy są innym rodzajem tłuszczów we krwi, które mogą zwiększyć ryzyko chorób serca.

Podczas przyjmowania tego leku pacjent powinien pozostawać na diecie niskocholesterolowej.

Ten lek stosuje się wraz z dietą niskocholesterolową w następujących przypadkach:
• podwyższone stężenie cholesterolu we krwi (hipercholesterolemia pierwotna) lub podwyższone
stężenie tłuszczów we krwi (hiperlipidemia mieszana);
• choroba dziedziczna (homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna), która powoduje
podwyższenie stężenia cholesterolu we krwi. Mogą być zastosowane także inne metody leczenia.
• choroba niedokrwienna serca (ChNS) lub wysokie ryzyko ChNS (z powodu cukrzycy, udaru w
przeszłości lub innych chorób naczyń krwionośnych). Lek Simvastatin Aurovitas może wydłużać
życie w wyniku zmniejszenia ryzyka wystąpienia chorób serca, niezależnie od stężenia
cholesterolu we krwi.

U większości ludzi nie występują bezpośrednie objawy wysokiego stężenia cholesterolu. Lekarz może
określić stężenie cholesterolu za pomocą prostego badania krwi. Należy regularnie zgłaszać się na
wizyty kontrolne do lekarza, kontrolować stężenie cholesterolu i omawiać z lekarzem cele, które chce
się osiągnąć.

### 2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Simvastatin Aurovitas

Kiedy nie stosować leku Simvastatin Aurovitas
• jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na symwastatynę lub którykolwiek z pozostałych
składników leku Simvastatin Aurovitas (wymienionych w punkcie 6).
• jeśli obecnie występują problemy z wątrobą
• w okresie ciąży lub karmienia piersią
• jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie jeden lub więcej produktów leczniczych zawierających
następujące substancje czynne:
- itrakonazol, ketokonazol, pozakonazol lub worykonazol (leki przeciwgrzybicze)
- erytromycynę, klarytomycynę lub telitromycynę (stosowane w zwalczaniu infekcji)
- inhibitory proteazy HIV takie jak indynawir, nelfinawir, rytonawir oraz sakwinawir (inhibitory
proteazy HIV są stosowane przy zakażeniach wirusem HIV)
- boceprewir lub telaprewir (stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C)
- nefazodon (stosowany w leczeniu depresji)
- kobicystat
- gemfibrozyl (stosowany w celu obniżenia poziomu cholesterolu)
- cyklosporynę (stosowaną u pacjentów po przeszczepieniu organów)
- danazol (hormon ludzki stosowany w leczeniu endometriozy – stanu, w którym wyściółka
macicy rozwija się poza macicą)
• jeśli pacjent obecnie przyjmuje lub przyjmował w okresie 7 ostatnich dni lek o nazwie kwas
fusydowy (lek stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych) doustnie lub we wstrzyknięciu.
Przyjmowanie kwasu fusydowego w skojarzeniu z symwastatyną może prowadzić do poważnych
problemów dotyczących mięśni (rabdomioliza).
Nie należy przyjmować więcej niż 40 mg symwastatyny, jeśli pacjent przyjmuje lomitapid (stosowany
w leczeniu poważnego i rzadkiego, genetycznego bardzo dużego stężenia cholesterolu).

W przypadku wątpliwości, czy lek przyjmowany przez pacjenta jest wymieniony powyżej, należy
zwrócić się do lekarza.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania Simvastatin Aurovitas należy omówić to z lekarzem lub
farmaceutą.
• Należy poinformować lekarza o wszystkich aktualnie występujących schorzeniach, w tym o
alergiach.
• Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent spożywa znaczne ilości alkoholu.
• Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent kiedykolwiek przechodził chorobę wątroby. Lek
Simvastatin Aurovitas może okazać się nieodpowiedni.
• Należy powiadomić lekarza w przypadku, gdy pacjent jest przed zaplanowanym zabiegiem
chirurgicznym. Może być wymagane odstawienie tego leku na krótki okres.
• Jeśli pacjent jest Azjatą, ponieważ może zostać zastosowane inne dawkowanie.

Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien zlecić wykonanie badania krwi. Badanie kontroluje
czynność wątroby. Po rozpoczęciu leczenia lekiem Simvastatin Aurovitas lekarz może również uznać
za konieczne wykonanie badań krwi w celu sprawdzenia czynności wątroby.

Także po rozpoczęciu stosowania tego leku lekarz może także zalecić wykonanie badania krwi po
rozpoczęciu, aby sprawdzić, czy wątroba pracuje prawidłowo.

Osoby chore na cukrzycę lub te, u których istnieje ryzyko rozwoju cukrzycy, będą pod ścisłą kontrolą
lekarską podczas stosowania tego leku. Osoby, u których stwierdza się wysokie stężenie cukru i
tłuszczów we krwi, nadwagę oraz wysokie ciśnienie krwi, mogą być zagrożone ryzykiem rozwoju
cukrzycy.

Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba płuc.

Należy niezwłocznie powiadomić lekarza, jeśli pacjent odczuwa niewyjaśniony ból, tkliwość lub
osłabienie mięśni. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne schorzenia mięśni, w tym
rozpad mięśni powodujący uszkodzenie nerek; wystąpiły też bardzo rzadkie przypadki
śmiertelne.

Ryzyko niewydolności mięśni jest większe w przypadku przyjmowania wyższych dawek leku
Simvastatin Aurovitas, szczególnie dawki 80 mg. Ryzyko niewydolności mięśni jest również
większe u pewnych pacjentów. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent:
• spożywa znaczne ilości alkoholu
• ma problemy z nerkami
• ma problemy z tarczycą
• ma 65 lat i więcej
• u kobiet
• kiedykolwiek cierpiał na schorzenia mięśni podczas przyjmowania leków obniżających stężenie
cholesterolu, nazywanych statynami lub fibratami
• u pacjenta lub członka jego najbliższej rodziny występują dziedziczne choroby mięśni.

Należy również poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli u pacjenta występuje stale utrzymujące się
osłabienie mięśni. Lekarz może zlecić dodatkowe badania i leki w celu zdiagnozowania choroby i
podjęcia odpowiedniego leczenia.

Jeśli u pacjenta występuje lub występowała miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie mięśni,
w tym w niektórych przypadkach mięśni biorących udział w oddychaniu) lub miastenia oczna
(choroba powodująca osłabienie mięśni oczu), ponieważ statyny mogą czasami nasilać objawy
choroby lub prowadzić do wystąpienia miastenii (patrz punkt 4).

Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność symwastatyny badano u chłopców w wieku 10-17 lat oraz
dziewcząt, które rozpoczęły miesiączkowanie (menstruację) co najmniej jeden rok wcześniej (patrz
punkt 3: Jak stosować Simvastatin Aurovitas). Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu
symwastatyny na dzieci w wieku poniżej 10 lat. W celu uzyskania dodatkowych informacji należy
skonsultować się z lekarzem.

Lek Simvastatin Aurovitas a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Równoczesne przyjmowanie
symwastatyny z poniżej wymienionymi lekami zwiększa ryzyko wystąpienia problemów dotyczących
mięśni (niektóre z nich zostały wspomniane w poprzednim punkcie „Kiedy nie stosować leku
Simvastatin Aurovitas”):

• Jeśli pacjent musi przyjmować doustnie kwas fusydowy w leczeniu infekcji bakteryjnych, należy
przerwać stosowanie leku Simvastatin Aurovitas. Lekarz poinformuje pacjenta, kiedy będzie
mógł bezpiecznie wznowić przyjmowanie leku Simvastatin Aurovitas. Jednoczesne
przyjmowanie leku Simvastatin Aurovitas z kwasem fusydowym rzadko może powodować
osłabienie mięśni, tkliwość lub ból (rabdomioliza). W celu uzyskania więcej informacji na temat
rabdomiolizy, patrz punkt 4.

• Cyklosporyna (lek stosowany często u pacjentów po przeszczepieniu narządów).
• Danazol (syntetyczny hormon stosowany w leczeniu endometriozy, stanu, w którym wyściółka
macicy rozwija się poza macicą)

• Leki takie jak itrakonazol, ketokonazol, pozakonazol lub worykonazol (leki przeciwgrzybicze)
• Fibraty zawierające substancje czynne, takie jak gemfibrozyl i bezafibrat (stosowane w celu
obniżenia stężenia cholesterolu).
• Erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna (stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych)
• Inhibitory proteazy HIV, na przykład indynawir, nelfinawir, rytonawir i sakwinawir (stosowane
w leczeniu AIDS).
• Leki przeciwwirusowe na zapalenie wątroby typu C, takie jak boceprewir, telaprewir, elbaswir
lub grazoprewir
• Boceprewir lub telaprewir (stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C)
• Nefazodon (stosowany w leczeniu depresji)
• Leki zawierające substancję czynną, kobicystat
• Amiodaron (stosowany w arytmii)
• Werapamil, diltiazem lub amlodypina (stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, bólu w
klatce piersiowej związanego z chorobą serca lub innych chorób serca)
• Lomitapid (stosowany w leczeniu poważnego i rzadkiego, genetycznego bardzo dużego stężenia
cholesterolu)
• Daptomycyna (lek stosowany w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz
bakteremii). Możliwe jest, że działania niepożądane wpływające na mięśnie mogą być większe,
gdy lek ten jest przyjmowany podczas leczenia symwastatyną. Lekarz może zadecydować o
zaprzestaniu przyjmowania symwastatyny na jakiś czas.
• Kolchicyna (stosowana w leczeniu dny moczanowej)
• Rybocyklib (stosowany w leczeniu raka piersi)
• Palbocyklib (stosowany w leczeniu raka piersi)

Podobnie jak w przypadku leków wymienionych powyżej, należy powiedzieć lekarzowi lub
farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, w tym o lekach wydawanych bez
recepty. W szczególności należy poinformować lekarza, jeśli pacjent stosuje:
• leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna, fenprokumon, acenokumarol (antykoagulanty)
• fenofibrat (inny lek obniżający cholesterol)
• niacynę (inny lek obniżający cholesterol)
• ryfampicynę (stosowaną w leczeniu gruźlicy)
• tikagrelor (lek zmniejszający agregację płytek).

Należy ponadto powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje niacynę (kwas nikotynowy) lub
zawierający niacynę produkt i jeśli pacjent jest Chińczykiem.

Stosowanie leku Simvastatin Aurovitas z jedzeniem i piciem
Sok grejpfrutowy zawiera jeden lub więcej składników, które wpływają na sposób przyswajania przez
organizm człowieka niektórych produktów leczniczych, w tym leku Simvastatin Aurovitas. Podczas
leczenia należy unikać picia soku grejpfrutowego.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Nie należy
przyjmować leku Simvastatin Aurovitas, jeśli pacjentka jest w ciąży, planuje ciążę lub podejrzewa, że
jest w ciąży. W razie zajścia w ciążę podczas stosowania tego leku należy przerwać jego
przyjmowanie i skontaktować się z lekarzem.

Nie wolno karmić piersią podczas przyjmowania leku Simvastatin Aurovitas, ponieważ nie wiadomo,
czy lek wydziela się do mleka kobiet.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Ten lek nie wpływa na zdolność do kierowania pojazdami i obsługiwania urządzeń mechanicznych.
Należy jednak zachować ostrożność, gdyż może powodować zawroty głowy u niektórych pacjentów.

Lek Simvastatin Aurovitas zawiera laktozę

Lek Simvastatin Aurovitas zawiera cukier zwany laktozą. Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta
nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem
leku.

### 3. Jak stosować lek Simvastatin Aurovitas.?
Lekarz określa właściwą moc tabletki dla danego pacjenta, zależnie od stanu zdrowia pacjenta, jego
obecnego leczenia i poziomu ryzyka osobistego pacjenta.

Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

W trakcie leczenia lekiem Simvastatin Aurovitas należy stosować dietę zmniejszającą stężenie
cholesterolu.

Dawkowanie

Zazwyczaj zalecana dawka, to jedna tabletka 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg, lub 80 mg leku Simvastatin
Aurovitas doustnie raz na dobę.

Dorośli:
Zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi 10, 20 lub, w niektórych przypadkach, 40 mg na
dobę. Lekarz może dostosować dawkę po upływie co najmniej 4 tygodni do maksymalnie 80 mg na
dobę. Nie należy przyjmować więcej niż 80 mg na dobę.

Lekarz może zalecić mniejsze dawki, zwłaszcza w przypadku przyjmowania niektórych leków
wymienionych powyżej lub przy zaburzeniach nerek.

Dawka 80 mg jest zalecana jedynie dorosłym pacjentom z bardzo wysokim stężeniem cholesterolu i
przy silnym zagrożeniu chorobami serca, którzy nie osiągnęli pożądanego stężenia cholesterolu przy
zastosowaniu mniejszych dawek.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Dla dzieci (10-17 lat) zalecaną dawką początkową jest 10 mg na dobę, przyjmowane wieczorem.
Maksymalna zalecana dawka to 40 mg na dobę.

Sposób i czas podawania
Lek Simvastatin Aurovitas należy przyjmować wieczorem. Lek można przyjmować z jedzeniem lub
bez jedzenia. Nie należy przerywać leczenia bez porozumienia się z lekarzem.

Jeśli lekarz zalecił przyjmowanie leku Simvastatin Aurovitas łącznie z innym lekiem obniżającym
stężenie cholesterolu zawierającym dowolny składnik wiążący kwasy żółciowe, lek Simvastatin
Aurovitas należy przyjmować na dwie godziny przed przyjęciem leków wiążących kwasy żółciowe
lub po upływie co najmniej czterech godzin po ich podaniu.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Simvastatin Aurovitas
• należy się skontaktować z lekarzem lub farmaceutą

Pominięcie zastosowania leku Simvastatin Aurovitas
• nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki; przyjąć normalną
dawkę leku Simvastatin Aurovitas o zwykłej porze następnego dnia. Nie należy stosować dawki
podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki.

Przerwanie stosowania leku Simvastatin Aurovitas

Należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą, ponieważ możliwy jest ponowny wzrost poziomu
cholesterolu.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Następujące terminy zostały wykorzystane do określenia częstości występowania działań
niepożądanych:
Rzadko (mogą wystąpić u 1 na 1000 pacjentów)
Bardzo rzadko (może dotyczyć 1 na 10 000 pacjentów)
Nieznana (częstość nie może być określona ze względu na brak wystarczających danych)

Obserwowano następujące, występujące rzadko ciężkie działania niepożądane.
W przypadku wystąpienia następujących ciężkich działań niepożądanych, należy przerwać
stosowanie leku i natychmiast skonsultować się z lekarzem lub udać się do oddziału
ratunkowego najbliższego szpitala:

• Ból mięśni, tkliwość, osłabienie, pęknięcie mięśni lub skurcze mięśni. W rzadkich przypadkach
problemy z mięśniami mogą mieć poważne następstwa, w tym rozpad tkanki mięśniowej
prowadzący do uszkodzenia nerek; w bardzo rzadkich przypadkach występował zgon.
• Reakcje nadwrażliwości (alergiczne) obejmujące:
• obrzęk twarzy, języka i gardła, który może spowodować trudności w oddychaniu (obrzęk
naczynioruchowy),
• silne bóle mięśni, zazwyczaj barków i bioder,
• wysypka z osłabieniem mięśni kończyn i szyi,
• wysypka, która może wystąpić na skórze lub rany w jamie ustnej (osutka liszajowata),
• ból lub zapalenie stawów (polimialgia reumatyczna),
• zapalenie naczyń krwionośnych,
• nieprawidłowe siniaczenie, wysypka skórna i obrzęk (zapalenie skórno-mięśniowe),
pokrzywka, nadwrażliwość skóry na światło, podwyższona temperatura, zaczerwienienie,
• trudności w oddychaniu (duszności) lub złe samopoczucie,
• objawy zespołu toczniopodobnego (w tym wysypka, zaburzenia stawowe i zaburzenia
krwinek).
• Zapalenie wątroby z następującymi objawami: zażółcenie skóry i oczu, świąd, ciemno
zabarwiony mocz lub jasno zabarwiony stolec, uczucie zmęczenia lub osłabienia, utrata apetytu,
niewydolność wątroby (bardzo rzadko).
• Zapalenie trzustki, często z silnym bólem brzucha.

Rzadko obserwowano także następujące działania niepożądane:
• mała ilość krwinek czerwonych (niedokrwistość),
• drętwienie lub osłabienie ramion i nóg,
• ból głowy, uczucie mrowienia, zawroty głowy,
• niewyraźne widzenie, zaburzenia widzenia,
• zaburzenia trawienne (ból brzucha, zaparcie, wzdęcia, niestrawność, biegunka, nudności,
wymioty),
• wysypka, świąd, wypadanie włosów,
• osłabienie,
• zaburzenia snu (bardzo rzadkie),
• słaba pamięć (bardzo rzadkie), utrata pamięci, dezorientacja.

Zgłoszono następujące bardzo rzadko występujące ciężkie działanie niepożądane:

• ciężka reakcja alergiczna, która powoduje trudności w oddychaniu lub zawroty głowy
(anafilaksja),
• ginekomastia (powiększenie piersi u mężczyzn).

Następujące działania niepożądane były również zgłaszane ale częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych informacji (częstość nieznana):
• zaburzenia erekcji,
• depresja,
• zapalenie płuc, powodujące problemy z oddychaniem, w tym uporczywy kaszel lub duszność
lub gorączka,
• problemy ze ścięgnami, czasami powikłane zerwaniem ścięgna,
• miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie mięśni, w tym w niektórych przypadkach
mięśni biorących udział w oddychaniu),
• miastenia oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oka).
Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli u pacjenta występuje osłabienie rąk lub nóg, nasilające
się po okresach aktywności, podwójne widzenie lub opadanie powiek, trudności z połykaniem
lub duszności.

Dodatkowe działania zgłaszane w związku ze stosowaniem niektórych statyn:
• zaburzenia snu, w tym koszmary senne,
• zaburzenia seksualne,
• cukrzyca. Większe prawdopodobieństwo rozwoju cukrzycy istnieje u osób, u których stwierdza
się wysokie stężenie cukru i tłuszczów we krwi, nadwagę oraz wysokie ciśnienie krwi. Lekarz
będzie monitorował stan pacjenta podczas stosowania tego leku.

Wyniki badań laboratoryjnych
Obserwowano podwyższenie wyników niektórych badań krwi oceniających czynność wątroby oraz
zwiększenie aktywności enzymów mięśniowych (kinaza kreatynowa).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
al. Jerozolimskie 181c, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona
internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Simvastatin Aurovitas?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po: EXP. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Simvastatin Aurovitas
Substancją czynną leku jest symwastatyna.

Simvastatin Aurovitas, 20 mg: Każda tabletka powlekana zawiera 20 mg symwastatyny.
Simvastatin Aurovitas, 40 mg: Każda tabletka powlekana zawiera 40 mg symwastatyny.

Pozostałe składniki leku to:
Rdzeń tabletki: Butylohydroksyanizol (E 320), Kwas askorbowy, Kwas cytrynowy jednowodny,
Celuloza mikrokrystaliczna, Skrobia żelowana kukurydziana, Laktoza jednowodna, Magnezu
stearynian
Otoczka tabletki 20 mg (Opadry Pink 20A54239): Hypromeloza 6cP, Hydroksypropyloceluloza,
Tytanu dwutlenek (E 171), Talk, Żelaza tlenek żółty (E 172), Żelaza tlenek czerwony (E 172).
Otoczka tabletki 40 mg (Opadry Pink 20A54211): Hypromeloza 6cP, Hydroksypropyloceluloza,
Tytanu dwutlenek (E 171), Talk, Żelaza tlenek czerwony (E 172).

Jak wygląda lek Simvastatin Aurovitas i co zawiera opakowanie

Simvastatin Aurovitas, 20 mg, tabletki powlekane
Tabletki barwy jasnoróżowej, okrągłe [o średnicy 8,1 mm], dwuwypukłe, z wygrawerowaną literą SI
po jednej stronie i cyframi 20 po drugiej.

Simvastatin Aurovitas, 40 mg, tabletki powlekane
Tabletki barwy różowej, okrągłe [o średnicy 10,1 mm] dwuwypukłe, z wygrawerowaną literą SI po
jednej stronie i cyframi 40 po drugiej.

Tabletki powlekane Simvastatin Aurovitas 20 mg i 40 mg: blister (blistry)
PVC/PE/PVDC/Aluminium. Opakowania zawierają po 10, 14, 20, 28, 30, 50, 56, 60, 84, 90, 98 lub
100 tabletek.

Tabletki powlekane Simvastatin Aurovitas 10, 20 i 40 mg pakowane są w białe, nieprzezroczyste
okrągłe pojemniki z HDPE z białym nieprzezroczystym polipropylenowym zamknięciem, zawierające
30, 50, 56, 60, 90, 98, 100 i 1000 (wyłacznie do użytku szpitalnego lub dozowania dawek) tabletek
powlekanych.

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny

Aurovitas Pharma Polska Sp. z o.o.
ul. Sokratesa 13D lokal 27
01-909 Warszawa

Wytwórca

APL Swift Services (Malta) Limited
HF26, Hal Far Industrial Estate, Hal Far,
Birzebbugia, BBG 3000.
Malta

Generis Farmacêutica S.A.
Rua João de Deus, no 19, Venda Nova
2700-487 Amadora
Portugalia

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Francja: SIMVASTATINE ARROW LAB 10 /20 /40 mg, comprimés pelliculés
Niemcy: Simvastatin PUREN 10 /20 /40 /80 mg Filmtabletten
Włochy: Simvastatina Aurobindo 10 /20 /40 mg compresse rivestite con film
Polska: Simvastatin Aurovitas
Portugalia: Simvastatina Aurobindo
Hiszpania: Simvastatina Aurovitas 10 /20 /40 mg comprimidos recubiertos con película
Holandia: Simvastatine Aurobindo 5/10/20 /40 /80 mg filmomhulde tabletten

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 03/2026

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Simvastatin Aurovitas, 20 mg, tabletki powlekane
Simvastatin Aurovitas, 40 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza jednowodna
Każda tabletka powlekana Simvastatin Aurovitas 20 mg zawiera 20 mg symwastatyny.
Jedna tabletka zawiera 140 mg laktozy jednowodnej.

Każda tabletka powlekana Simvastatin Aurovitas 40 mg zawiera 40 mg symwastatyny.
Jedna tabletka zawiera 280 mg laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana.

Simvastatin Aurovitas, 20 mg: Tabletki powlekane barwy jasnoróżowej, okrągłe [o średnicy 8,1 mm],
dwuwypukłe, z wygrawerowaną literą SI po jednej stronie i cyframi 20 po drugiej.

Simvastatin Aurovitas, 40 mg: Tabletki powlekane barwy różowej, okrągłe [o średnicy 10,1 mm]
dwuwypukłe, z wygrawerowaną literą SI po jednej stronie i cyframi 40 po drugiej.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1. Wskazania do stosowania

Hipercholesterolemia
Leczenie hipercholesterolemii pierwotnej lub mieszanej dyslipidemii, jako uzupełnienie diety, kiedy
reakcja na dietę lub inne niefarmakologiczne leczenie (np. ćwiczenia fizyczne, zmniejszenie masy ciała)
jest niewystarczająca.

Leczenie rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii (HoFH) jako uzupełnienie diety i innego
leczenia obniżającego stężenie lipidów (np. afereza LDL) lub jeśli takie leczenie jest niewłaściwe.

Zapobieganie zdarzeniom ze strony układu sercowo-naczyniowego
Zmniejszenie zachorowań i umieralności na choroby układu sercowo-naczyniowego u pacjentów
z jawną miażdżycą naczyń serca lub cukrzycą, z prawidłowym lub podwyższonym stężeniem
cholesterolu, jako leczenie wspomagające, mające na celu skorygowanie innych czynników ryzyka lub
uzupełnienie innej terapii zapobiegającej chorobom serca (patrz punkt 5.1).

#### 4.2. Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Zakres dawkowania to 5 mg - 80 mg podawane doustnie raz na dobę, , wieczorem. Jeśli jest to
konieczne, dawkę należy korygować w odstępach co najmniej 4 tygodni do maksymalnie 80 mg

podawanych raz na dobę, wieczorem. Dawka 80 mg jest zalecana wyłącznie dla pacjentów z ciężką
hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem powikłań sercowo-naczyniowych, którzy nie osiągnęli
docelowego poziomu przy leczeniu mniejszymi dawkami i kiedy spodziewane korzyści są większe niż
potencjalne ryzyko (patrz punkty 4.4 i 5.1).

Hipercholesterolemia
Pacjent powinien stosować standardową niskocholesterolową dietę, którą należy kontynuować podczas
leczenia produktem Simvastatin Aurovitas . Zazwyczaj początkową dawką jest 10 mg - 20 mg raz na
dobę, wieczorem. Pacjenci, u których konieczne jest znaczne obniżenie LDL-C (powyżej 45%), mogą
rozpocząć od dawki 20 mg - 40 mg raz na dobę, podawanej wieczorem. Jeśli konieczna jest korekta
dawki, należy ją przeprowadzić tak, jak opisano powyżej.

Homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna
W oparciu o wyniki kontrolowanych badań klinicznych, zalecana dawka symwastatyny to 40 mg raz na
dobę, wieczorem. W tej grupie pacjentów, Simvastatin Aurovitas należy stosować jako lek
uzupełniający inne metody leczenia zmniejszające stężenie lipidów (np. afereza LDL) lub jeśli takie
leczenie jest niedostępne.

U pacjentów przyjmujących lomitapid jednocześnie z produktem leczniczym Simvastatin Aurovitas ,
dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 40 mg na dobę (patrz punkty 4.3, 4.4 i 4.5).

Zapobieganie zdarzeniom ze strony układu sercowo-naczyniowego
Zalecaną dawką produktu Simvastatin Aurovitas u pacjentów z dużym ryzykiem wystąpienia zdarzeń
wieńcowych (choroba wieńcowa, z hiperlipidemią lub bez) jest 20 mg do 40 mg na dobę, w pojedynczej
dawce, wieczorem.
Leczenie może być rozpoczęte jednocześnie ze stosowaniem diety i ćwiczeniami fizycznymi. Jeśli
konieczna jest korekta dawkowania, należy ją przeprowadzić tak, jak opisano powyżej.

Jednoczesne stosowanie z innymi lekami zmniejszającymi stężenie lipidów.
Produkt leczniczy Simvastatin Aurovitas jest skuteczny w monoterapii lub w skojarzeniu z produktami
wiążącymi kwasy żółciowe. Produkt leczniczy należy podawać albo nie mniej niż 2 godziny przed lub
nie mniej niż 4 godziny po podaniu produktów wiążących kwasy żółciowe.

U pacjentów przyjmujących jednocześnie z produktem Simvastatin Aurovitas fibraty inne niż
gemfibrozyl (patrz punkt 4.3) lub fenofibrat dawka produktu Simvastatin Aurovitas nie powinna
przekraczać 10 mg na dobę. Pacjenci przyjmujący jednocześnie z produktem Simvastatin Aurovitas
amiodaron, amlodypinę, werapamil lub diltiazem, lub produkty zawierające elbaswir lub grazoprewir,
nie mogą stosować dawki produktu Simvastatin Aurovitas większej niż 20 mg na dobę (patrz punkt 4.4
i 4.5).

Zaburzenia czynności nerek
Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności
nerek.

U pacjentów z ostrą niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min), należy bardzo starannie
rozważyć podawanie dawki większej niż 10 mg na dobę i jeśli jest to niezbędne, bardzo ostrożnie
rozpocząć leczenie.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku
Dostosowanie dawkowania nie jest konieczne.

Dzieci i młodzież
Dla dzieci i młodzieży (chłopcy w drugiej fazie rozwoju wg. skali Tannera lub powyżej i dziewczęta
co najmniej rok od czasu wystąpienia pierwszej miesiączki, w wieku 10-17 lat) z heterozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną, zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę przyjmowana

wieczorem. Przed rozpoczęciem leczenia dzieci i młodzież powinni stosować standardową dietę
obniżającą stężenie cholesterolu oraz kontynuować tą dietę podczas leczenia symwastatyną.

Zalecany zakres dawkowania wynosi od 10 mg do 40 mg symwastatyny na dobę, maksymalna
zalecana dawka to 40 mg na dobę. Dawki należy dostosowywać indywidualnie zgodnie z zalecanym
celem terapii według zaleceń dotyczących leczenia dzieci i młodzieży (patrz punkty 4.4 i 5.1). Dawkę
należy dostosowywać w odstępach 4 tygodni lub dłuższych.

Doświadczenie dotyczące stosowania symwastatyny u dzieci przed osiągnięciem dojrzałości płciowej
jest ograniczone.

Sposób podawania
Symwastatyna jest przeznaczona do podawania doustnego. Symwastatynę można podawać w
pojedynczej dawce wieczorem.

#### 4.3. Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na substancję czynnąlub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w
punkcie 6.1.
• Czynna choroba wątroby lub utrzymujące się, niewyjaśnione zwiększenie aktywności
aminotransferaz w surowicy.
• Ciąża i okres karmienia piersią (patrz punkt 4.6).
• Jednoczesne podawanie silnych inhibitorów CYP3A4 (śródków zwiększających AUC
• 5-krotnie lub więcej) (np. itrakonazolu, ketokonazolu, pozakonazolu, worykonazolu,
inhibitorów proteazy wirusa HIV, (np. nelfinawiru), boceprewiru, telaprewiru, erytromycyny,
klarytromycyny, telitromycyny, nefazodonu oraz produktów leczniczych zawierających
kobicystat) (patrz punkty 4.4 i 4.5).
• Jednoczesne podawanie lomitapidu z dawką produktu leczniczego Simvastatin Aurovitas
większą niż 40 mg u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (HoFH)
(patrz punkty 4.2, 4.4 i 4.5).

#### 4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Miopatia/rabdomioliza (rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych)
Symwastatyna, podobnie jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, wywołuje niekiedy miopatię
objawiającą się bólami mięśni, tkliwością lub osłabieniem, z towarzyszącym zwiększeniem aktywności
kinazy kreatynowej (CK) do ponad 10 razy powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową.
Miopatia czasem przekształca się w rabdomiolizę z lub bez ostrej niewydolności nerek spowodowanej
mioglobinurią. Odnotowano bardzo rzadko przypadki zgonów. Duża aktywność inhibitorów reduktazy
HMG-CoA w osoczu zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii (np. podwyższone stężenia symwastatyny i
kwasu symwastatyny w osoczu), którego przyczyną częściowo mogą być wywołujące interakcje
produkty lecznicze, które zakłócają metabolizm symwastatyny i (lub) szlaki transporterów (patrz punkt
4.5).

Podobnie jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA ryzyko wystąpienia miopatii/
rabdomiolizy jest uzależnione od wielkości stosowanych dawek. Podczas badań klinicznych, w
których 41 413 pacjentów poddano leczeniu symwastatyną, 24 747 (w przybliżeniu 60%) pacjentów
włączonych do badań o średnim okresie kontrolnym trwającym co najmniej 4 lat, częstość
występowania miopatii wynosiła 0,03%, 0,08% oraz 0,61% przy dawkach odpowiednio 20, 40 i 80
mg/dobę. Podczas tych badań pacjenci byli pod ścisłą kontrolą i nie otrzymywali niektórych leków
powodujących interakcje.

W badaniach klinicznych, w których pacjenci z zawałem mięśnia sercowego w wywiadzie otrzymywali
symwastatynę w dawce 80 mg/dobę (średni okres 6,7 lat), częstość wystąpienia miopatii wynosiła w

przybliżeniu 1,0%, natomiast u pacjentów leczonych dawką 20 mg/dobę wynosiła ona 0,02%. W
przybliżeniu połowa przypadków miopatii miała miejsce w czasie pierwszego roku stosowania leku.
Częstość wystąpienia miopatii w trakcie każdego kolejnego roku leczenia wynosiła w przybliżeniu
0,1% (patrz punkty 4.8 i 5.1).

Ryzyko wystąpienia miopatii jest większe u pacjentów leczonych symwastatyną w dawce 80 mg w
porównaniu do leczenia opartego na innych statynach z podobną skutecznością w zmniejszaniu stężenia
cholesterolu LDL-C. Dlatego też produkt Simvastatin Aurovitas w dawce 80 mg należy stosować
wyłącznie u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem powikłań sercowonaczyniowych, u których nie osiągnięto wyznaczonego celu leczenia przy zastosowaniu mniejszych
dawek i kiedy oczekiwane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. U pacjentów przyjmujących
symwastatynę w dawce 80 mg, którzy wymagają stosowania produktu leczniczego wchodzącego w
interakcję z symwastatyną, należy rozważyć obniżenie dawki symwastatyny lub zastosowanie leczenia
opartego na statynie, o mniejszym ryzyku interakcji lekowych (patrz poniżej „Środki zaradcze mające
na celu zmniejszenie ryzyka wystąpienia miopatii spowodowanej interakcją produktów leczniczych” i
punkty 4.2, 4.3 i 4.5).

W badaniu klinicznym, w którym pacjentów z grupy wysokiego ryzyka chorób sercowo-naczyniowych
leczono simwastatyną w dawce 40 mg na dobę (mediana obserwacji 3,9 roku), częstość występowania
miopatii wynosiła około 0,05% dla pacjentów populacji niechińskiej (n = 7367) w porównaniu z 0,24%
dla pacjentów populacji chińskiej (n = 5468). Mimo że tylko grupa chińska spośród populacji
azjatyckiej była oceniana w tym badaniu klinicznym, należy zachować ostrożność, przepisując
symwastatynę pacjentom populacji azjatyckiej i należy wprowadzić najmniejszą konieczną dawkę.

Zmniejszona aktywność białek transportujących
Zmniejszona aktywność wątrobowych białek transportujących OATP (polipeptydy transportujące
aniony organiczne; organic anion transporting polypeptides) może prowadzić do zwiększonej
ekspozycji na symwastatynę, co może skutkować zwiększonym ryzykiem miopatii i rabdomiolizy.
Zmniejszona aktywność tych białek może wystąpić wskutek stosowania leków hamujących ich
aktywność (np. cyklosporyna) lub u pacjentów będących nosicielami genotypu SLCO1B1 c.521T>C.

Pacjenci będący nosicielami allelu c.521T>C genu SLCO1B1, kodującego mniej aktywne białko
OATP1B1, mają zwiększoną ekspozycję na symwastatynę oraz zwiększone ryzyko miopatii. Ogólnie
bez wykonywania badań genetycznych, ryzyko wystąpienia miopatii związanej ze stosowaniem
wysokiej dawki symwastatyny (80 mg) wynosi 1%. Na podstawie wyników badania SEARCH,
homozygotyczni nosiciele allelu C (zwani również CC), leczeni symwastatyną w dawce 80 mg, mieli
15% ryzyko wystąpienia miopatii w ciągu jednego roku, podczas gdy u heterozygotycznych nosicieli
allelu C (CT) ryzyko to wynosiło 1,5%. Takie samo ryzyko u pacjentów posiadających najczęściej
występujący genotyp (TT) wynosi 0,3% (patrz punkt 5.2). Jeśli jest to możliwe, należy rozpatrzeć
konieczność wykonania badań genetycznych w celu wykrycia obecności allelu C przed zaleceniem
stosowania symwastatyny w dawce 80 mg jako element oceny korzyści i ryzyka, a wysokie dawki
symwastatyny nie powinny być stosowane u osób posiadających genotyp CC. Należy jednak
pamiętać, że niewystępowanie genotypu CC nie wyklucza ryzyka wystąpienia miopatii.

Oznaczanie aktywności kinazy kreatynowej
Aktywność kinazy kreatynowej (CK) nie powinna być oznaczana po męczącym wysiłku fizycznym lub
jeśli istnieją jakiekolwiek inne, alternatywne przyczyny powodujące zwiększenie aktywności CK,
ponieważ może to spowodować trudności w interpretacji oznaczanej wartości. Jeżeli aktywność CK jest
znacznie większa od górnej granicy wartości uznanej za prawidłową (ponad pięciokrotnie powyżej
górnej granicy wartości uznanej za prawidłową), należy w celu potwierdzenia wyników powtórzyć
badanie po piątym, a najpóźniej po siódmym dniu.

Przed rozpoczęciem leczenia
Przed rozpoczęciem stosowania symwastatyny lub w przypadku zwiększenia dawki symwastatyny,
należy poinformować wszystkich pacjentów o ryzyku wystąpienia miopatii i zalecić szybkie zgłoszenie

się do lekarza w razie odczuwania trudnych do wyjaśnienia bólów mięśni, ich nadmiernej wrażliwości
na dotyk lub osłabienia.

Ostrożnie należy stosować u pacjentów z czynnikami predysponującymi do wystąpienia rabdomiolizy.
Aby ustalić referencyjną wartość wyjściową, aktywność CK należy oznaczać przed rozpoczęciem
leczenia w następujących przypadkach:
• pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat),
• kobiety,
• zaburzenia czynności nerek,
• oporna na leczenie lub nieleczona niedoczynność tarczycy,
• indywidualny lub rodzinny wywiad świadczący o dziedzicznych zaburzeniach ze strony układu
mięśniowego,
• pacjenci, u których w przeszłości wystąpiło toksyczne działanie statyn lub fibratów na mięśnie,
• uzależnienie od alkoholu.

W powyższych przypadkach należy rozważyć spodziewane korzyści leczenia i związane z tym ryzyko.
Zalecane jest monitorowanie stanu zdrowia pacjenta. Jeśli w przeszłości u pacjenta wystąpił szkodliwy
wpływ statyn lub fibratów na mięśnie, leczenie należy rozpocząć bardzo ostrożnie. Jeśli aktywność CK
znacznie przekracza górną granicę wartości uznanej za prawidłową (pięciokrotnie powyżej górnej
wartości uznanej za prawidłową), nie należy rozpoczynać leczenia symwastatyną.

Podczas leczenia
Jeśli podczas leczenia u pacjenta otrzymującego statyny wystąpią bóle mięśni, osłabienie lub kurcze
mięśni, należy oznaczyć aktywność CK. Podawanie symwastatyny należy przerwać, jeśli aktywność CK
badana u pacjenta, który nie był po forsownym wysiłku fizycznym, jest znacznie podwyższona (ponad
pięciokrotnie powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową).
Należy rozważyć odstawienie symwastatyny, nawet jeśli aktywność CK nie przekracza pięciokrotnie
górnej granicy wartości uznanej za prawidłową, ale niepożądane objawy ze strony mięśni są nasilone
i powodują codzienny dyskomfort. Jeśli z jakichkolwiek powodów podejrzewana jest miopatia, lek
należy odstawić.

Zgłoszono bardzo rzadkie przypadki wystąpienia immunozależnej miopatii martwiczej (ang.
Immunemediated necrotizing myopathy, IMNM) w trakcie leczenia statynami lub po jego zakończeniu.
Cechy kliniczne IMNM to utrzymujące się osłabienie mięśni proksymalnych oraz zwiększona
aktywność kinazy kreatynowej w surowicy, utrzymująca się mimo przerwania leczenia statynami.

Jeśli objawy ze strony mięśni ustąpiły i wartość CK powróciła do normy, można rozważyć powtórne
podanie statyny w najmniejszej skutecznej dawce przy ścisłej kontroli stanu zdrowia pacjenta.

Wyższy współczynnik zapadalności na miopatię został zaobserwowany u pacjentów przyjmujących
miareczkowane dawki 80 mg (patrz punkt 5.1). Zaleca się okresowe oznaczanie aktywności CK, jako
iż może się to okazać się pomocne w identyfikacji subklinicznych przypadków miopatii. Jakkolwiek
nie ma pewności, że poprzez takie monitorowanie można zapobiec miopatii.

Leczenie symwastatyną należy przerwać na kilka dni przed planowanym dużym zabiegiem
chirurgicznym lub jeśli konieczne jest podjęcie leczenia internistycznego lub chirurgicznego.

Środki zaradcze zmniejszające ryzyko wystąpienia miopatii spowodowanej interakcją produktów
leczniczych (patrz także punkt 4.5).
Ryzyko wystąpienia miopatii oraz rabdomiolizy znacząco wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu
symwastatyny z silnymi inhibitorami CYP3 A4 (takimi jak: itrakonazol, ketokonazol, pozakonazol,
worykonazol, erytromycyna, klarytomycyna, telitromycyna, inhibitorów proteazy wirusa HIV [np.
nelfinawir], boceprewir, telaprewir, nefazodon, produkty lecznicze zawierające kobicystat), jak również

gemfibrozyl, cyklosporyna i danazol. Jednoczesne stosowanie tych produktów leczniczych jest
przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Ryzyko wystąpienia miopatii oraz rabdomiolizy także wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu
amiodaronu, amlodypiny, werapamilu lub diltiazemu z pewnymi dawkami symwastatyny (patrz punkty
#### 4.2 i 4.5). Ryzyko wystąpienia miopatii, włączając rabdomiolizę, może zwiększyć się poprzez
jednoczesne stosowanie kwasu fusydowego ze statynami (patrz punkt 4.5). U pacjentów z
homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną ryzyko to może ulegać zwiększeniu w wyniku
jednoczesnego stosowania symwastatyny z lomitapidem.

W konsekwencji, w odniesieniu do inhibitorów CYP3 A4, jednoczesne stosowanie symwastatyny z
itrakonazolem, ketokonazolem, pozakonazolem, worykonazolem, inhibitorami proteazy wirusa HIV
(np. nelfinawirem), boceprewirem, telaprewirem, erytromycyną, klarytromycyną, telitromycyną,
nefazodonem oraz produktami leczniczymi zawierającymi kobicystat jest przeciwwskazane (patrz
punkty 4.3 i 4.5). W razie konieczności zastosowania silnych inhibitorów CYP3A4 (leków, które
zwiększają AUC około 5-krotnie lub więcej), należy odstawić symwastatynę (oraz rozważyć
zastosowanie innej statyny) na czas leczenia wyżej wymienionymi produktami leczniczymi. Ponadto
należy zachować ostrożność przy jednoczesnym przyjmowaniu z symwastatyną innych, słabszych
inhibitorów CYP3A4: flukonazolu, werapamilu, diltiazemu (patrz punkty 4.2 i 4.5). Należy unikać
spożywania soku grejpfrutowego podczas leczenia symwastatyną.

Stosowanie symwastatyny jednocześnie z gemfibrozylem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Z
powodu zwiększonego ryzyka miopatii i rabdomiolizy, nie należy zwiększać dawki symwastatyny
powyżej 10 mg na dobę u pacjentów przyjmujących symwastatynę jednocześnie z innymi fibratami,
oprócz fenofibratu (patrz punkt 4.2 i 4.5).

Nie należy stosować symwastatyny jednocześnie z ogólnoustrojowo podawanym kwasem fusydowym
lub w ciągu 7 dni od zakończenia stosowania kwasu fusydowego. W przypadku konieczności
stosowania kwasu fusydowego ogólnoustrojowo u pacjenta należy przerwać leczenie statyną na czas
trwania leczenia kwasem fusydowym. Zgłaszano przypadki rabdomiolizy (w tym zakończone zgonem)
u pacjentów przyjmujących jednocześnie symwastatynę i kwas fusydowy (patrz punkt 4.5). Pacjenta
należy poinformować o konieczności niezwłocznego zgłoszenia się po pomoc medyczną w przypadku
osłabienia, bólu lub tkliwości mięśni.

Leczenie statyną można wznowić po upływie 7 dni od przyjęcia ostatniej dawki kwasu fusydowego.

W wyjątkowych okolicznościach, gdy konieczne jest podawanie ogólnoustrojowe kwasu fusydowego,
np. w ramach leczenia ciężkich zakażeń, jednoczesne stosowanie symwastatyny i kwasu fusydowego
można rozważyć wyłącznie w przypadkach indywidualnych, pod ścisłym nadzorem lekarza.

Należy unikać jednoczesnego stosowania symwastatyny w dawkach większych niż 20 mg na dobę
z amiodaronem, amlodypiną, werapamilem lub diltiazem. U pacjentów z homozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną (HoFH) należy unikać jednoczesnego stosowania symwastatyny w
dawce większej niż 40 mg z lomitapidem (patrz punkty 4.2, 4.3 i 4.5).

U pacjentów przyjmujących jednocześnie z symwastatyną inne produkty lecznicze określone jako
umiarkowanie hamujące CYP3A4, zwłaszcza w przypadku wyższych dawek symwastatyny, może
zwiększyć się ryzyko miopatii. W przypadku jednoczesnego stosowania symwastatyny z
umiarkowanym inhibitorem CYP3A4 (lekiem, zwiększającym AUC około 5-krotnie lub więcej), może
być konieczne dostosowanie dawki. Jeśli stosowane są pewne substancje mające umiarkowany wpływ
na inhibitory CYP3A4, np. diltiazem, zaleca się podawanie symwastatyny w dawce wynoszącej
maksymalnie 20 mg (patrz punkt 4.2).

Symwastatyna jest substratem transportera pompy lekowej – białka warunkującego oporność w raku
piersi (ang. Breast Cancer Resistant Protein, BCRP). Jednoczesne podawanie produktów będących

inhibitorami BCRP (np. elbaswiru i grazoprewiru) może prowadzić do zwiększenia stężeń
symwastatyny w osoczu i zwiększonego ryzyka miopatii; w związku z tym, w zależności od
przepisanej dawki konieczne może być dostosowanie dawki symwastatyny. Nie badano
jednoczesnego podawania elbaswiru i grazoprewiru z symwastatyną; jednakże, u pacjentów
przyjmujących jednocześnie produkty lecznicze zawierające elbaswir lub grazoprewir, dawka
symwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg na dobę (patrz punkt 4.5).

Rzadkie przypadki wystąpienia miopatii/rabdomiolizy powiązane były z jednoczesnym
przyjmowaniem inhibitorów reduktazy HMG-CoA i niacyny (kwasu nikotynowego) w dawkach
zwykle stosowanych w celu zmniejszenia stężenia lipidów (≥1 g/dobę), z których każdy podany
oddzielnie może powodować miopatię.

W badaniu klinicznym (mediana obserwacji 3,9 roku) z udziałem pacjentów z wysokim ryzykiem
chorób sercowo-naczyniowych oraz z dobrze kontrolowanym stężeniem LDL-C dla symwastatyny w
dawce 40 mg na dobę, z ezetymibem w dawce 10 mg lub bez, nie odnotowano zwiększenia korzyści
na układ sercowo-naczyniowy z produktami zawierającymi niacynę w dawkach modyfikujących
stężenie lipidów (≥1 g/dobę). Dlatego też lekarze rozważający wprowadzenie terapii skojarzonej
symwastatyną i niacyną (kwasem nikotynowym) lub produktami zawierającymi niacynę w dawkach
modyfikujących stężenie lipidów (≥1 g/dobę) powinni starannie określić płynące z takiej terapii
potencjalne korzyści i ryzyko oraz ściśle monitorować pacjentów pod kątem wystąpienia objawów
przedmiotowych i podmiotowych bólu, tkliwości lub osłabienia mięśni, zwłaszcza podczas
pierwszych miesięcy terapii i podczas zwiększania dawek któregokolwiek z tych produktów
leczniczych.

Ponadto, w tym badaniu częstość występowania miopatii wynosiła około 0,24% u pacjentów
pochodzenia chińskiego przyjmujących symwastatynę w dawce 40 mg albo ezetymib z symwastatyną
odpowiednio w dawkach 10 i 40 mg w porównaniu z 1,24% w przypadku pacjentów pochodzenia
chińskiego przyjmujących symwastatynę w dawce 40 mg albo ezetymib z symwastatyną odpowiednio
w dawkach 10 i 40 mg jednocześnie z kwasem nikotynowym o zmodyfikowanym uwalnianiu i
laropiprantem odpowiednio w dawkach 2000 mg i 40 mg. Jednoczesne stosowanie symwastatyny z
produktami zawierającymi niacynę (kwas nikotynowy) w dawkach modyfikujących stężenie lipidów
(≥1 g/dobę) nie jest zalecane u pacjentów pochodzenia azjatyckiego, mimo że w grupie pacjentów
pochodzenia azjatyckiego w tym badaniu oceniana była tylko grupa pacjentów pochodzenia chińskiego,
ponieważ w tej grupie ryzyko wystąpienia miopatii jest większe niż u pacjentów niepochodzących z
Chin.

Acypimoks ma budowę zbliżoną do niacyny. Toksyczny wpływ acypimoksu może być podobny do
niacyny, chociaż nie był badany pod tym względem.

W kilku przypadkach zaobserwowano, że statyny wywołują miastenię de novo lub nasilają już
występującą miastenię lub miastenię oczną (patrz punkt 4.8). Jeśli nastąpi nasilenie objawów, należy
przerwać stosowanie produktu Simvastatin Aurovitas. Odnotowano nawroty choroby po podaniu
(ponownym podaniu) tej samej lub innej statyny.

Daptomycyna
Zgłaszano przypadki miopatii i (lub) rabdomiolizy podczas jednoczesnego podawania inhibitorów
reduktazy HMG-CoA (np. symwastatyny) z daptomycyną. Należy zachować ostrożność przepisując
inhibitory reduktazy HMG-CoA z daptomycyną, ponieważ każdy z tych produktów podawany w
monoterapii może spowodować wystąpienie miopatii i (lub) rabdomiolizy. Należy rozważyć
tymczasowe przerwanie stosowania produktu leczniczego Simvastatin Aurovitas u pacjentów
przyjmujących daptomycynę chyba, że korzyści z jednoczesnego podawania przewyższają ryzyko.
Należy zapoznać się z informacją o daptomycynie w celu uzyskania dalszych informacji na temat
wystąpienia ich potencjalnych interakcji z inhibitorami reduktazy HMG-CoA (np. symwastatyny) oraz
dalszych wskazówek dotyczących monitorowania. (Patrz punkt 4.5).

Wpływ na wątrobę
Podczas badań klinicznych, u kilku dorosłych pacjentów leczonych symwastatyną doszło do
utrzymującego się zwiększenia aktywności aminotransferaz w surowicy (ponad trzykrotnie powyżej
górnej granicy wartości uznanej za prawidłową). Po odstawieniu symwastatyny, aktywność
aminotransferaz u tych pacjentów zwykle wracała powoli do wartości sprzed leczenia.

Zaleca się wykonywanie badań oceniających czynność wątroby u wszystkich pacjentów przed
rozpoczęciem stosowania leku a następnie, gdy będzie to wskazane klinicznie. U pacjentów, u których
wymagane jest stosowanie symwastatyny w dawce 80 mg należy wykonać dodatkowy test przed
zmianą dawkowania, 3 miesiące po zmianie dawkowania na 80 mg, a następnie co pewien czas (np. co
pół roku) w pierwszym roku leczenia. Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów, u których
stwierdzono zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy. U tych pacjentów należy
niezwłocznie powtórzyć badania, a następnie przeprowadzać je częściej. Jeśli następuje dalsze
zwiększanie aktywności aminotransferaz, zwłaszcza do wartości trzykrotnie większych od górnej
granicy normy i utrzymuje się, lek należy odstawić. Należy pamiętać, że AlAT może pochodzić od
mięśni, dlatego jeśli AlAT rośnie z CK to może to wskazywać na miopatię (patrz powyżej:
Miopatia/Rabdomioliza).

W okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu u pacjentów przyjmujących statyny, w
tym symwastatynę, zgłaszano rzadkie przypadki niewydolności wątroby bez skutku śmiertelnego i
zakończone zgonem. Jeśli podczas leczenia produktem Simvastatin Aurovitas wystąpi ciężkie
uszkodzenie wątroby dające objawy kliniczne i (lub) hiperbilirubinemia lub żółtaczka, należy
niezwłocznie przerwać leczenie. Jeżeli nie można określić innej przyczyny zaburzeń, nie należy
wznawiać leczenia produktem Simvastatin Aurovitas.

Produkt należy stosować ostrożnie u osób pijących znaczne ilości alkoholu.

Po zastosowaniu symwastatyny, podobnie jak i po zastosowaniu innych leków zmniejszających stężenie
lipidów, obserwowano umiarkowane zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy (mniej niż
trzykrotnie powyżej górnej granicy wartości uznawanej za prawidłową). Zwiększenie takie
występowało wkrótce po rozpoczęciu leczenia symwastatyną, często było przemijające i nie
towarzyszyły mu żadne dodatkowe objawy. Odstawienie leku nie było konieczne.

Cukrzyca
Niektóre dane wskazują, że wszystkie leki z grupy statyn zwiększają stężenie glukozy we krwi i u
niektórych pacjentów z wysokim ryzykiem wystąpienia cukrzycy w przyszłości, mogą powodować
hiperglikemię o nasileniu wymagającym odpowiedniej opieki diabetologicznej. Nad tym ryzykiem
przeważa jednak korzyść w postaci zmniejszenia ryzyka rozwoju chorób naczyniowych, a zatem nie
powinno się z tego powodu przerywać leczenia statynami. Pacjentów z grupy ryzyka (pacjentów, u
których stężenie glukozy na czczo wynosi od 5,6 do 6,9 mmol/l, BMI > 30 kg/m2, ze zwiększonym
stężeniem trójglicerydów, z nadciśnieniem tętniczym) należy poddać kontroli klinicznej i
biochemicznej zgodnie z wytycznymi.

Śródmiąższowa choroba płuc
Zgłoszono przypadki wystąpienia śródmiąższowej choroby płuc podczas stosowania niektórych statyn,
łącznie z symwastatyną, zwłaszcza w terapii długoterminowej (patrz punkt 4.8). Zgłaszane dolegliwości
mogą obejmować: duszność, kaszel nieproduktywny i pogorszenie się ogólnego stanu zdrowia
(zmęczenie, utrata wagi i gorączka). Jeśli u pacjenta rozwinęła się śródmiąższowa choroba płuc, terapia
statyną powinna zostać przerwana.

Dzieci i młodzież
Badania skuteczności i bezpieczeństwa oceniano w grupie pacjentów w wieku 10-17 lat z
heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną w kontrolowanym badaniu klinicznym z udziałem
chłopców w drugiej fazie rozwoju lub powyżej wg. skali Tannera i dziewcząt co najmniej rok od czasu
wystąpienia pierwszej miesiączki. Profil działań niepożądanych u pacjentów leczonych symwastatyną

oraz tych leczonych placebo był na ogół podobny. Nie przeprowadzano badań z zastosowaniem
dawki większej niż 40 mg w tej populacji. W tym ograniczonym kontrolowanym badaniu nie
stwierdzono zauważalnego wpływu na wzrost lub dojrzewanie płciowe nastoletnich chłopców i
dziewcząt oraz na długość cyklu miesiączkowego u dziewcząt (patrz punkt 4.2, 4.8. i 5.1). Powinno się
udzielić porady w sprawie odpowiednich metod zapobiegania ciąży nastolatkom w trakcie leczenia
symwastatyną (patrz punkt 4.3 i 4.6). Nie prowadzono badań skuteczności i bezpieczeństwa w okresie
leczenia dłuższym niż 48 tygodni u pacjentów poniżej 18 lat, stąd długotrwały wpływ na dojrzewanie
fizyczne, psychiczne i płciowe nie jest znany. Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania
symwastatyny u pacjentów poniżej 10 lat, u dzieci przed okresem dojrzewania oraz u dziewczynek
przed pierwszą miesiączką.

Substancje pomocnicze
Ten produkt zawiera laktozę. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją laktozy,
niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinni
przyjmować tego leku.

#### 4.5. Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Do występowania potencjalnych interakcji z inhibitorami reduktazy HMG-CoA może przyczyniać się
wiele mechanizmów. Produkty lecznicze lub produkty ziołowe, które hamują pewne enzymy (np.
CYP3A4) i (lub) szlaki transporterów (np. OATP1B), mogą zwiększać stężenie symwastatyny i kwasu
symwastatyny w osoczu oraz mogą prowadzić do zwiększenia ryzyka wystąpienia miopatii i (lub)
rabdomiolizy.

Należy zapoznać się z informacją o wszystkich jednocześnie stosowanych produktach leczniczych, w
celu uzyskania dalszych informacji na temat wystąpienia ich potencjalnych interakcji z symwastatyną
i (lub) potencjalnych zmian dotyczących enzymów lub transporterów oraz ewentualnego dostosowania
dawki i schematów leczenia.

Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.

Interakcje farmakodynamiczne
Interakcje z produktami obniżającymi stężenie lipidów, które podawane w monoterapii mogą
spowodować miopatię.
Ryzyko wystąpienia miopatii w tym rabdomiolizy jest zwiększone podczas jednoczesnego stosowania
fibratów. Ponadto, interakcja farmakokinetyczna z gemfibrozylem powoduje zwiększenie stężenia
symwastatyny w osoczu krwi (patrz poniżej: Interakcje farmakokinetyczne oraz punkty 4.3 i 4.4). Nie
ma dowodów, że ryzyko wystąpienia miopatii podczas jednoczesnego stosowania symwastatyny i
fenofibratu jest większe niż łączne ryzyko stosowania każdego z tych produktów osobno. Nie ma
dostępnych danych z zakresu farmakokinetyki i monitorowania bezpieczeństwa stosowania dotyczących
innych fibratów. Rzadkie przypadki wystąpienia miopatii/rabdomiolizy były związane z jednoczesnym
przyjmowaniem symwastatyny z niacyną w dawkach modyfikujących stężenie lipidów (≥1 g/dobę)
(patrz punkt 4.4).

Interakcje farmakokinetyczne
Zalecenia odnośnie przepisywania leków wchodzących w interakcje zostały zebrane w tabeli poniżej
(dalsze szczegóły zawarte są w tekście, patrz również punkty 4.2, 4.3 i 4.4).

Interakcje lekowe związane
ze zwiększonym ryzykiem miopatii/rabdomiolizy

Leki wchodzące w interakcje Zalecenia odnośnie przepisywania
Silne inhibitory CYP3A4:
Itrakonazol
Ketokonazol
Przeciwwskazane do stosowania
z symwastatyną

Pozakonazol
Worykonazol
Erytromycyna
Klarytromycyna
Telitromycyna
Inhibitory proteazy wirusa HIV
(np. nelfinawir)
Boceprewir
Telaprewir
Nefazodon
Kobicystat
Cyklosporyna
Danazol
Gemfibrozyl
Inne fibraty (z wyjątkiem fenofibratu) Nie stosować dawki większej niż 10 mg
symwastatyny na dobę.
Kwas fusydowy Jednoczesne stosowanie z symwastatyną nie jest
zalecane.
Niacyna (kwas nikotynowy ≥ 1 g/dzień) U pacjentów pochodzenia azjatyckiego nie
zaleca się jednoczesnego stosowania z
symwastatyną
Amiodaron
Amlodypina
Werapamil
Diltiazem
Elbaswir
Grazoprewir

Nie stosować dawki większej niż 20 mg
symwastatyny na dobę.

Lomitapid U pacjentów z hipercholesterolemią rodzinną
(HoFH) dawka symwastatyny nie powinna
przekraczać 40 mg na dobę.
Daptomycyna Należy rozważyć tymczasowe przerwanie
stosowania symwastatyny u pacjentów
przyjmujących daptomycynę chyba, że korzyści
z jednoczesnego podawania przewyższają
ryzyko (patrz punkt 4.4)
Sok grejpfrutowy Unikać picia soku grejpfrutowego podczas
stosowania symwastatyny.
Palbocyklib Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z
symwastatyną.
Rybocyklib Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z
symwastatyną.

Wpływ innych produktów leczniczych na symwastatynę

Interakcje z inhibitorami CYP3A4
Symwastatyna jest substratem cytochromu P450 3A4. Jednoczesne leczenie symwastatyną i silnymi
inhibitorami cytochromu P450 3A4 zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy, na skutek
zwiększenia stężenia inhibitorów reduktazy HMG-CoA w osoczu. Do takich inhibitorów cytochromu
P450 3A4 należą: itrakonazol, ketokonazol, pozakonazol, worykonazol, erytromycyna,
klarytromycyna, telitromycyna, inhibitory proteazy wirusa HIV (np. nelfinawir) boceprewir,
telaprewir, nefazodon i produkty lecznicze zawierające kobicystat. Jednoczesne podanie itrakonazolu
spowodowało ponad 10-krotne zwiększenie narażenia na kwas powstający z symwastatyny

(aktywnym metabolitem jest beta-hydroksykwas). Telitromycyna spowodowała 11-krotnie większe
narażenie na kwas symwastatyny.

Stosowanie symwastatyny z itrakonazolem, ketokonazolem, pozakonazolem, worykonazolem,
inhibitorami proteazy wirusa HIV (np. nelfinawirem), boceprewirem, telaprewirem, erytromycyną,
klarytromycyną, telitromycyną, nefazodonem oraz produktami leczniczymi zawierającymi kobicystat
jest przeciwwskazane. W razie konieczności zastosowania silnych inhibitorów CYP3A4 (leków, które
zwiększają AUC około 5-krotnie lub więcej), należy odstawić symwastatynę (i rozważyć podanie
innego rodzaju statyny) na czas leczenia. Należy zachować ostrożność podczas podawania
symwastatyny z innymi, słabszymi inhibitorami CYP3A4: flukonazolem, werapamilem lub
diltiazemem (patrz punkty 4.2 i 4.4).

Flukonazol
Zanotowano rzadkie przypadki rabdomiolizy związane z jednoczesnym stosowaniem symwastatyny i
flukonazolu (patrz punkt 4.4.).

Cyklosporyna
Ryzyko wystąpienia miopatii i (lub) rabdomiolizy jest zwiększone podczas jednoczesnego stosowania
cyklosporyny z symwastatyną, Dlatego stosowanie z cyklosporyną jest przeciwwskazane. Mimo
niepełnego zrozumienia mechanizmu reakcji wykazano, że cyklosporyna zwiększa AUC inhibitorów
reduktazy HMG-CoA. Zwiększenie AUC kwasu symwastatyny jest prawdopodobnie częściowo
spowodowane hamowaniem CYP3A4 i (lub) OATP1B1.

Danazol
Ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy jest zwiększone przy jednoczesnym podawaniu danazolu z
symwastatyną, dlatego stosowanie z danazolem jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Gemfibrozyl
Gemfibrozyl zwiększa 1,9-krotnie AUC kwasu symwastatyny prawdopodobnie w wyniku zahamowania
szlaku glukuronidowego i (lub) OATP1B1 (patrz punkty 4.3 i 4.4). Jednoczesne stosowanie z
gemfibrozylem jest przeciwwskazane.

Kwas fusydowy
Ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy, może być zwiększone podczas jednoczesnego podawania
ogólnoustrojowego kwasu fusydowego ze statynami. Mechanizm stanowiący podłoże tej interakcji
(niezależnie od tego, czy ma ona charakter farmakodynamiczny, czy farmakokinetyczny, czy zarówno
farmakodynamiczny jak i farmakokinetyczny) jest jeszcze nieznany. Istnieją doniesienia o przypadkach
rabdomiolizy (w tym zakończonych zgonem) u pacjentów leczonych takim skojarzeniem. W wyniku
zastosowania takiego skojarzenia może dojść do wzrostu stężenia obu leków w osoczu.

U pacjentów, u których podawanie kwasu fusydowego uważa się za konieczne, leczenie symwastatyną
należy przerwać na czas leczenia kwasem fusydowym. (Patrz punkt 4.4).

Amiodaron
Ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy jest zwiększone poprzez jednoczesne przyjmowanie
amiodaronu z symwastatyną (patrz punkt 4.4). W trwających badaniach klinicznych zanotowano
wystąpienie miopatii u 6% pacjentów otrzymujących amiodaron i symwastatynę w dawce 80 mg.
Dlatego też dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg na dobę u pacjentów otrzymujących
jednocześnie amiodaron.

Antagoniści kanału wapniowego
Werapamil
Ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy jest zwiększone poprzez jednoczesne przyjmowanie
werapamilu z dawkami 40 mg lub 80 mg symwastatyny (patrz punkt 4.4). W badaniach

farmakokinetycznych jednoczesne podawanie z werapamilem powodowało 2,3-krotny wzrost
ekspozycji na kwas symwastatyny, prawdopodobnie częściowo spowodowany hamowaniem CYP3A4.
Dlatego też dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg na dobę u pacjentów przyjmujących
jednocześnie amiodaron lub werapamil.

Diltiazem
Ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy jest zwiększone poprzez jednoczesne przyjmowanie
diltiazemu z dawką 80 mg symwastatyny (patrz punkt 4.4 W badaniach farmakokinetycznych
jednoczesne podawanie diltiazemu powodowało 2,7-krotny wzrost ekspozycji na kwas symwastatyny,
prawdopodobnie spowodowany hamowaniem CYP3A4. Dlatego też dawka symwastatyny nie
powinna przekraczać 20 mg na dobę u pacjentów otrzymujących równocześnie diltiazem.

Amlodypina
Pacjenci poddani leczeniu amlodypiną przy jednoczesnym stosowaniu symwastatyny wykazują
zwiększone ryzyko zapadalności na miopatię. W badaniach farmakokinetycznych jednoczesne
podawanie amlodypiny powodowało 1,6-krotny wzrost ekspozycji na kwas symwastatyny. Dlatego też
dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg na dobę u pacjentów otrzymujących
równocześnie amlodypinę.

Lomitapid
Ryzyko wystąpienia miopatii/rabdomiolizy może być zwiększone przy jednoczesnym stosowaniu
lomitapidu i symwastatyny (patrz punkty 4.3 i 4.4). Dlatego też, u pacjentów z homozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną (HoFH), dawka symwastatyny nie może być wyższa niż 40 mg na dobę
u pacjentów przyjmujących jednocześnie produkty lecznicze zawierające lomitapid.

Umiarkowane inhibitory CYP3A4
U pacjentów przyjmujących jednocześnie z symwastatyną inne produkty lecznicze określone, jako
umiarkowanie hamujące CYP3A4, zwłaszcza w przypadku wyższych dawek symwastatyny, może
zwiększyć się ryzyko miopatii (patrz punkt 4).

Inhibitory białka transportującego OATP1B1
Kwas symwastatyny jest substratem białka transportującego OATP1B1. Jednoczesne stosowanie
produktów leczniczych, które są inhibitorami białka transportującego OATP1B1 może prowadzić do
zwiększenia stężenia kwasu symwastatyny w osoczu oraz zwiększyć ryzyko miopatii (patrz punkty
#### 4.3 i 4.4).

Inhibitory białka warunkującego oporność na raka piersi (BCRP)
Jednoczesne podawanie produktów leczniczych będących inhibitorami BCRP, w tym produktów
zawierających elbaswir lub grazoprewir, może prowadzić do zwiększenia stężeń symwastatyny w
osoczu oraz do zwiększenia ryzyka miopatii (patrz punkty 4.2 i 4.4).

Niacyna (kwas nikotynowy)
Rzadkie przypadki wystąpienia miopatii/rabdomiolizy były związane z jednoczesnym przyjmowaniem
symwastatyny z niacyną (kwasem nikotynowym) w dawkach modyfikujących stężenie lipidów (≥1
g/dobę). W badaniach farmakokinetycznych jednoczesne podawanie pojedynczej 2 g dawki kwasu
nikotynowego w postaci o przedłużonym uwalnianiu i symwastatyny w dawce 20 mg powodowało
umiarkowany wzrost AUC symwastatyny i kwasu symwastatyny oraz Cmax stężeń kwasu
symwastatyny w osoczu.

Sok grejpfrutowy
Sok grejpfrutowy hamuje cytochrom P450 3A4. Jednoczesne stosowanie symwastatyny i picie dużych
ilości soku grejpfrutowego (ponad 1 litr dziennie) powoduje 7-krotne zwiększenie narażenia na kwas
symwastatyny. Wypicie 240 ml soku grejpfrutowego rano i przyjęcie wieczorem symwastatyny
powoduje 1,9-krotne zwiększenie narażenia. Należy unikać picia soku grejpfrutowego podczas leczenia
symwastatyną.

Kolchicyna
Istnieją doniesienia o wystąpieniu miopatii i rabdomiolizy u pacjentów z zaburzeniami czynności
nerek jednocześnie przyjmujących kolchicynę i symwastatynę. Zalecana jest ścisła obserwacja
kliniczna pacjentów przyjmujących równocześnie te leki.

Daptomycyna
Ryzyko miopatii i (lub) rabdomiolizy może być zwiększone podczas jednoczesnego podawania
inhibitorów reduktazy HMG-CoA (np. symwastatyny) i daptomycyny (patrz punkt 4.4).

Ryfampicyna
Ponieważ ryfampicyna jest silnym induktorem CYP3A4, u pacjentów długotrwale leczonych
ryfampicyną (np. leczonych z powodu gruźlicy) może wystąpić spadek skuteczności symwastatyny. W
badaniach farmakokinetyki u zdrowych ochotników pole powierzchni pod krzywą zależności stężenia
leku we krwi od czasu (AUC) dla kwasu symwastatyny zmniejszyło się o 93% przy jednoczesnym
stosowaniu ryfampicyny.

Wpływ symwastatyny na farmakokinetykę innych produktów leczniczych
Symwastatyna nie wpływa hamująco na cytochrom P450 3A4. Dlatego też nie przypuszcza się, aby
symwastatyna wpływała na stężenie w cytoplazmie substancji metabolizowanych z udziałem
cytochromu P450 3A4.

Doustne leki przeciwzakrzepowe
W dwóch badaniach klinicznych: jednym - obejmującym zdrowych ochotników, drugim - pacjentów
z hipercholesterolemią, symwastatyna w dawce 20 mg – 40 mg na dobę umiarkowanie nasilała działanie
leków przeciwzakrzepowych, pochodnych kumaryny: czas protrombinowy (podawany jako
International Normalized Ratio, INR) zwiększył się z wartości sprzed podania leku wynoszącej 1,7 do
wartości 1,8 oraz z 2,6 do 3,4 odpowiednio u zdrowych ochotników i osób chorych. Informowano
o bardzo rzadkich przypadkach podwyższenia wartości INR. U pacjentów przyjmujących leki
przeciwzakrzepowe pochodne kumaryny, czas protrombinowy należy ocenić zarówno przed
rozpoczęciem terapii symwastatyną, jak i odpowiednio często w początkowym okresie trwania terapii,
aby upewnić się, czy nie występują istotne zmiany w czasie protrombinowym. Po stwierdzeniu
stabilności czasu protrombinowego należy go oceniać z częstością zalecaną podczas terapii pochodnymi
kumaryny. Powyższą procedurę należy powtórzyć w przypadku zmiany dawki symwastatyny lub
przerwania stosowania tego leku. U pacjentów nie przyjmujących leków przeciwzakrzepowych,
jednoczesne przyjmowanie symwastatyny nie było związane z występowaniem krwawień lub zmian
czasu protrombinowego.

#### 4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Produkt Simvastatin Aurovitas o jest przeciwwskazany w okresie ciąży (patrz punkt 4.3).

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania w czasie ciąży. Nie przeprowadzono kontrolowanych badań
klinicznych z symwastatyną z udziałem kobiet ciężarnych. Obserwowano rzadkie przypadki
występowania wad wrodzonych u dzieci, których matki w okresie ciąży leczone były inhibitorami
reduktazy HMG-CoA. Jednak, w analizie danych dotyczących około 200 ciężarnych, które były
prospektywnie obserwowane w pierwszym trymestrze ciąży, a przyjmowały symwastatynę lub inny
inhibitor reduktazy HMG-CoA o podobnej strukturze chemicznej, częstość występowania wad

wrodzonych nie była większa od tej jaka występuje w ogólnej populacji. Liczba odnotowanych
przypadków ciąży u kobiet przyjmujących symwastatynę była statystycznie wystarczająca, aby
wykluczyć 2,5-krotny lub większy wzrost występowania wad rozwojowych płodów wobec ogólnej
częstości występowania. Chociaż nie ma dowodów świadczących, że przypadki wad wrodzonych u
potomstwa pacjentów przyjmujących symwastatynę lub inny pokrewny inhibitor reduktazy HMG-CoA
są różne od tych obserwowanych ogólnie w populacji, leczenie symwastatyną w okresie ciąży może
zmniejszyć u płodu stężenie mewalonianu, który jest prekursorem biosyntezy cholesterolu. Miażdżyca
jest chorobą przewlekłą i przerwanie leczenia zmniejszającego stężenie lipidów podczas ciąży ma
prawdopodobnie niewielki wpływ na wyniki długotrwałego leczenia pierwotnej hipercholesterolemii. Z
tego względu, nie wolno stosować leku Simvastatin Aurovitas u kobiet, które są w ciąży, starają się
zajść w ciążę lub podejrzewają, że są w ciąży. Należy przerwać przyjmowanie leku Simvastatin
Aurovitas na czas ciąży lub dopóki nie zostanie potwierdzone, że pacjentka nie jest w ciąży. (patrz
punkty 4.3 i 5.3).

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy symwastatyna lub jej metabolity przenikają do mleka kobiet. Ponieważ jednak wiele
leków jest wydzielanych z mlekiem matki, kobiety przyjmujące Simvastatin Aurovitas nie powinny
karmić piersią ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u dziecka (patrz
punkt 4.3).

Płodność

Nie ma dostępnych danych z badań klinicznych dotyczących wpływu symwastatyny na płodność u
człowieka. W badaniach na szczurach nie stwierdzono wpływu symwastatyny na płodność (patrz punkt
5.3).

#### 4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Produkt leczniczy Simvastatin Aurovitas nie wywiera wpływu lub ma niewielki wpływ na zdolność
prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych. Jednakże podczas prowadzenia pojazdu lub
obsługi maszyn mechanicznych należy wziąć pod uwagę, że po zastosowaniu symwastatyny rzadko
mogą wystąpić zawroty głowy, o czym donoszono po wprowadzeniu produktu na rynek.

#### 4.8 Działania niepożądane

Działania niepożądane, o których informowano w czasie trwania badań klinicznych i po wprowadzeniu
produktu do obrotu, uszeregowano w oparciu o częstość ich występowania, w szeroko zakrojonych,
długoterminowych, kontrolowanych placebo badaniach klinicznych, w tym HPS (ang. Heart Protection
Study) i 4S (ang. Scadinavian Simvastatin Survivial Study) z udziałem odpowiednio 20 536 i 4 444
pacjentów (patrz punkt 5.1). W badaniu HPS, odnotowano poważne działania niepożądane jak również
bóle mięśni, zwiększenie aktywności aminotransferaz i CK w surowicy. W badaniu 4S odnotowano
wszystkie poniżej wymienione działania niepożądane. Jeśli częstość występowania działań
niepożądanych po symwastatynie była mniejsza lub podobna do tej, jaka występuje w badaniach po
podaniu placebo oraz jeśli spontanicznie zgłaszane działania niepożądane były przypuszczalnie
przyczynowo związane ze stosowaniem produktu, takie działania niepożądane klasyfikowano jako
„rzadko” występujące.
W badaniu HPS (patrz punkt 5.1), w którym uczestniczyło 20 536 pacjentów leczonych symwastatyną
w dawce 40 mg na dobę (n = 10 269) lub placebo (n = 10 267), parametry bezpieczeństwa były
porównywalne wśród pacjentów przyjmujących symwastatynę w dawce 40 mg lub placebo, przez okres
wynoszący średnio 5 lat obserwacji. Wskaźniki przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych
były w tych grupach porównywalne (4,8% w grupie pacjentów leczonych symwastatyną, w porównaniu
z 5,1% w grupie placebo). Częstość występowania miopatii była poniżej 0,1% u pacjentów leczonych
symwastatyną w dawce 40 mg. Zwiększenie aktywności aminotransferaz (więcej niż trzykrotnie
powyżej górnej granicy uznanej za prawidłową, potwierdzone powtórnym badaniem) wystąpiło

u 0,21% pacjentów (n = 21) leczonych symwastayną w dawce 40 mg, w porównaniu do 0,09%
pacjentów (n = 9) otrzymujących placebo.

Częstość występowania działań niepożądanych uszeregowana jest na podstawie następującej
klasyfikacji:
Bardzo często (>1/10), często (≥1/100, <1/10), niezbyt często (≥1/1000, < 1/100),
rzadko (≥ 1/10 000, < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona
na podstawie dostępnych danych)

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Rzadko: niedokrwistość

Zaburzenia psychiczne
Bardzo rzadko: bezsenność
Nieznana: depresja

Zaburzenia układu nerwowego
Rzadko: ból głowy, parestezje, zawroty głowy, neuropatia obwodowa.
Bardzo rzadko: upośledzenie pamięci
Częstość nieznana: miastenia

Zaburzenia oka:
Rzadko: niewyraźne widzenie, zaburzenia widzenia
Częstość nieznana: miastenia oczna

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia:
Nieznana: śródmiąższowa choroba płuc (patrz pkt. 4.4)

Zaburzenia żołądka i jelit
Rzadko: zaparcia, bóle brzucha, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, niestrawność, biegunka, nudności,
wymioty, zapalenie trzustki

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Rzadko: zapalenie wątroby/żółtaczka
Bardzo rzadko: śmiertelna i niezakończona zgonem niewydolność wątroby

Zaburzenia układu immunologicznego
Bardzo rzadko: anafilaksja

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Rzadko: wysypka, świąd, łysienie
Bardzo rzadko: osutka liszajowata

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej:
Rzadko: miopatia* (w tym zapalenie mięśni), rabdomioliza z ostrą niewydolnością nerek lub bez
(patrz punkt 4.4), bóle mięśni, kurcze mięśni

* W badaniu klinicznym miopatia występowała często u pacjentów leczonych symwastatyną 80
mg/dobę w porównaniu do pacjentów leczonych dawką 20 mg/dobę (odpowiednio 1,0% do 0,02%)
(patrz punkty 4.4 i 4.5).

Bardzo rzadko: pęknięcie mięśni

Nieznana: tendinopatia czasami powikłana zerwaniem ścięgna, zerwanie ścięgna, immunozależna
miopatia martwicza **

** Zgłoszono bardzo rzadkie przypadki wystąpienia immunozależnej miopatii martwiczej (IMNM) –
miopatii autoimmunologicznej, w trakcie leczenia statynami lub po jego zakończeniu. Cechy kliniczne
IMNM to utrzymujące się osłabienie mięśni proksymalnych oraz zwiększona aktywność kinazy
kreatynowej w surowicy, utrzymująca się mimo przerwania leczenia statynami; biopsja mięśni
wykazuje martwiczą miopatię bez istotnego zapalenia; poprawa następuje w wyniku stosowania leków
immunosupresyjnych (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi:
Nieznana: zaburzenia erekcji
Bardzo rzadko: ginekomastia

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Rzadko: astenia

W rzadkich przypadkach opisywano objawy zespołu nadwrażliwości, przebiegającego z jednym lub
więcej spośród objawów, takich jak: obrzęk naczynioruchowy, zespół toczniopodobny, bóle mięśni typu
reumatoidalnego, zapalenie mięśni i skóry, zapalenie naczyń, małopłytkowość, eozynofilia,
podwyższone OB, zapalenie stawów, bóle stawów, pokrzywka, nadwrażliwość na światło, gorączka,
uderzenia gorąca, duszność, złe samopoczucie.

Wyniki badań laboratoryjnych:
Rzadko: wzrost aktywności aminotransferaz w surowicy (aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza
asparaginianowa, gamma-glutamylotranspeptydaza) (patrz punkt 4.4 „Wpływ leczenia na czynność
wątroby”), podwyższone stężenie zasadowej fosfatazy; wzrost aktywności CK w surowicy (patrz punkt
4.4).

U pacjentów przyjmujących statyny, w tym Simvastatin Aurovitas, zgłaszano przypadki wzrostu
stężenia HbA1c i glukozy w surowicy na czczo.

W okresie po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano rzadkie przypadki zaburzeń funkcji poznawczych (np.
utrata pamięci, słaba pamięć, amnezja, zaburzenia pamięci, splątanie) u pacjentów przyjmujących
statyny, w tym symwastatynę. Zgłaszanie zaburzenia były na ogół łagodne i ustępowały po przerwaniu
leczenia statyną. Obserwowano zmienny czas do wystąpienia (od 1 dnia do kilku lat) i ustąpienia
objawów (mediana 3 tygodnie).

Działania niepożądane charakterystyczne dla leków z tej grupy:
• zaburzenia snu, w tym koszmary senne,
• zaburzenia seksualne,
• cukrzyca: częstość zależy od występowania lub braku czynników ryzyka (stężenie glukozy we krwi
na czczo ≥ 5,6 mmol/l, BMI > 30 kg/m2 , zwiększone stężenie triglicerydów, nadciśnienie tętnicze
krwi w wywiadzie).

Dzieci i młodzież
W 48-tygodniowych badaniach obejmujących dzieci i młodzież (chłopcy, II stopień i powyżej w skali
Tannera i dziewczynki, u których pierwsza miesiączka wystąpiła co najmniej rok wcześniej) w wieku
od 10 do 17 lat z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (n=175), bezpieczeństwo i profil
tolerancji w grupie leczonej produktem Simvastatin Aurovitas był ogólnie podobny do tego w grupie
pacjentów 14 otrzymujących placebo. Długoterminowy wpływ na rozwój fizyczny, intelektualny i
dojrzewanie płciowe nie jest znany. Brak danych dotyczących leczenia dłuższego niż 1 rok. (Patrz punkt
4.2, 4.4 i 5.1).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem
Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Dotychczas opisano kilka przypadków przedawkowania; maksymalna przyjęta dawka to 3,6 g.
U wszystkich pacjentów nastąpiło wyzdrowienie bez powikłań. Nie ma specyficznych metod leczenia
w przypadku przedawkowania. Należy zastosować leczenie objawowe i inne wspomagające środki.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Inhibitory reduktazy HMG-CoA
Kod ATC: C10A A01

Mechanizm działania
Po podaniu doustnym, symwastatyna, będąca nieaktywnym laktonem, jest hydrolizowana
w wątrobie do odpowiedniego beta-hydroksykwasu, który jest silnym inhibitorem reduktazy
3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A (HMG-CoA). Enzym ten katalizuje przemianę HMG-CoA
w mewalonian. Jest to wczesny, ograniczający szybkość etap przemian prowadzących do powstawania
cholesterolu.

Symwastatyna powoduje zmniejszenie stężenia LDL-cholesterolu (LDL-C), zarówno w przypadkach
gdy stężenie to jest podwyższone jak i prawidłowe. LDL składa się z lipoprotein o bardzo niskiej
gęstości (VLDL) i jest katabolizowany głównie za pośrednictwem receptora LDL o bardzo wysokim
powinowactwie. Mechanizm działania symwastatyny prowadzącego do zmniejszania stężenia LDL
może być wynikiem zarówno obniżenia stężenia cholesterolu VLDL (VLDL-C) jak i indukcji receptora
LDL. Prowadzi to do zmniejszenia wytwarzania oraz zwiększonego katabolizmu LDL-C. W wyniku
leczenia symwastatyną znacznie zmniejsza się stężenie apolipoproteiny B. Dodatkowo, symwastatyna
powoduje niewielki wzrost stężenia HDL-C oraz zmniejszenie stężenia TG w osoczu. W wyniku tego
stosunek całkowitego cholesterolu do HDL-C oraz LDL do HDL-C jest obniżony.

Duże ryzyko wystąpienia choroby wieńcowej (CHD) lub istniejąca choroba wieńcowa.
W badaniu HPS (ang. Heart Protection Study), oceniono wpływ leczenia symwastatyną u 20 536
pacjentów (w wieku od 40 do 80 lat), z chorobą naczyń wieńcowych, inną zarostową chorobą tętnic lub
cukrzycą, u których stwierdzono lub nie stwierdzono hiperlipidemii. W trakcie tego badania 10 269
pacjentów przyjmowało symwastatynę w dawce 40 mg/dobę i 10 267 pacjentów przyjmowało placebo
przez okres wynoszący średnio 5 lat. Na początku badania, stężenia LDL-C u 6 793 pacjentów (33%)
były poniżej 116 mg/dl, u 5 063 pacjentów (25%) pomiędzy 116 mg/dl a 135 mg/dl, natomiast u 8 680
pacjentów (42%) powyżej 135 mg/dl.

W porównaniu z placebo leczenie symwastatyną w dawce 40 mg/dobę znacznie zmniejszało ryzyko
śmierci z powodu wszystkich przyczyn (1 328 [12,9%] u pacjentów leczonych symwastatyną, w
porównaniu z 1 507 [14,7%] u pacjentów otrzymujących placebo; p = 0,0003); powodowało
zmniejszenie ryzyka zgonów wieńcowych o 18% (587 [5,7%] w porównaniu do 707 [6,9%]; p =
0,0005; bezwzględne zmniejszenie ryzyka 1,2%). Zmniejszenie liczby zgonów z innych przyczyn niż
dotyczące układu naczyniowego nie osiągnęło poziomu istotnego statystycznie. Przyjmowanie
symwastatyny zmniejszało także ryzyko wystąpienia poważnych zdarzeń wieńcowych (złożony punkt
końcowy składający się z zawału serca nie prowadzącego do zgonu lub zgonu z przyczyn wieńcowych)
o 27% (p < 0,0001). Symwastatyna zmniejszała potrzebę wykonania procedury rewaskularyzacji naczyń
wieńcowych (w tym pomosty aortalno-wieńcowe lub przezskórna angioplastyka balonowa) i
rewaskularyzację naczyń obwodowych oraz naczyń innych niż wieńcowych, odpowiednio o 30% (p <
0,0001) i 16% (p = 0,006). Symwastatyna zmniejszała o 25% (p < 0,0001) ryzyko wystąpienia udaru, a
do 30% zmniejszała ryzyko udaru z powodu niedokrwienia (p < 0,0001). Dodatkowo, w podgrupie
pacjentów z cukrzycą, symwastatyna zmniejszała ryzyko rozwoju powikłań ze strony dużych naczyń
krwionośnych, konieczność wykonania rewaskularyzacji naczyń obwodowych (zabiegi chirurgiczne lub
angioplastyka), konieczność wykonania amputacji kończyn lub częstość wystąpienia owrzodzeń nóg o
21% (p = 0,0293). Proporcjonalne zmniejszenie częstości zdarzeń było podobne w każdej podgrupie
badanych pacjentów, w tym również u pacjentów, u których nie stwierdzono choroby wieńcowej, ale u
których stwierdzono schorzenia naczyń mózgowych lub tętnic obwodowych, w grupie kobiet i
mężczyzn mających w momencie włączenia do badania mniej lub ponad 70 lat, z nadciśnieniem
tętniczym lub bez, oraz w szczególności u pacjentów, u których w momencie włączenia do badania
stężenie cholesterolu LDL było niższe niż 3,0 mmol/l.

W badaniu 4S (ang. Scandinavian Simvastatin Survival Study), oceniono wpływ leczenia symwastatyną
na całkowitą liczbę zgonów u 4 444 pacjentów z chorobą naczyń wieńcowych, u których stężenie
całkowitego cholesterolu w momencie rozpoczęcia badania zawierało się w przedziale 212 – 309 mg/dl
(5,5-8,0 mmol/l). W tym badaniu wieloośrodkowym, z randomizacją, z podwójnie ślepą próbą,
kontrolowanym placebo, pacjenci z dławicą piersiową lub u których wcześniej wystąpił zawał serca,
otrzymywali leczenie złożone z diety, standardowych leków i podawano im symwastatynę w dawce 20
mg – 40 mg/dobę (n = 2 221) albo placebo (n = 2 223) przez okres wynoszący średnio 5,4 lat.
Symwastatyna zmniejszyła ryzyko zgonu o 30% (bezwzględne zmniejszenie ryzyka o 3,3%). Ryzyko
śmierci z powodu choroby naczyń wieńcowych zostało zredukowane o 42% (bezwzględne zmniejszenie
ryzyka o 3,5%). Symwastatyna zmniejszyła także ryzyko wystąpienia poważnych zdarzeń wieńcowych
(zgon z powodu choroby wieńcowej wraz z potwierdzonym w trakcie hospitalizacji zawałem serca nie
powodującym śmierci) o 34%. Ponadto, symwastatyna w znaczącym stopniu (o 28%) zmniejszyła
ryzyko wystąpienia zakończonych śmiercią i nie powodujących śmierci zdarzeń ze strony naczyń
mózgowych (udar i przemijające epizody niedokrwienia). Pomiędzy grupami nie stwierdzono istotnej
statystycznie różnicy częstości występowania zgonów nie spowodowanych chorobami serca i naczyń.

W Badaniu Skuteczności Dodatkowego Obniżania Poziomów Cholesterolu i Homocysteiny (The
Study of the Effectiveness of Additional Reductions in Cholesterol and Homocysteine - SEARCH)
oceniono efekty leczenia symwastatyną w dawce 80 mg w porównaniu do dawki 20 mg (średni okres
wynosił 6,7 lat) na poważne incydenty naczyniowe (MVE, definiowane jako: choroba wieńcowa
zakończona zgonem, zawał serca niezakończony zgonem, zabieg rewaskularyzacji naczyń
wieńcowych, udar zakończony lub niezakończony zgonem lub rewaskularyzacja tętnic obwodowych)
u 12 064 pacjentów z historią zawału mięśnia sercowego. Nie wykazano znamiennej różnicy w
wystąpieniu incydentów MVE pomiędzy tymi dwiema grupami; symwastatyna 20 mg (n = 1553; 25,7
%) w porównaniu do symwastatyny 80 mg (n = 1477; 24,5 %); RR (Zmniejszenie Ryzyka): 0,94, 95
% CI (Wskaźnik Skuteczności): 0,88 do 1,01. Bezwzględna różnica w stężeniu LDL-C pomiędzy tymi
dwiema grupami w okresie badania wynosiła 0,35 ± 0,01 mmol/l. Parametry bezpieczeństwa
pomiędzy tymi dwiema leczonymi grupami były zbliżone z tą różnicą, że częstość występowania
miopatii wynosiła 1,0% u pacjentów leczonych 80% mg w porównaniu do 0,02% u pacjentów
leczonych dawką 20 mg. W przybliżeniu połowa przypadków wystąpienia miopatii miała miejsce w
czasie pierwszego roku stosowania leku. Procent wystąpienia miopatii w trakcie każdego kolejnego
roku leczenia wynosił w przybliżeniu 0,1%.

Pierwotna hipercholestrolemia i mieszana hiperlipidemia
W badaniach mających na celu porównanie skuteczności i bezpieczeństwa stosowania symwastatyny w
dawkach 10, 20, 40 i 80 mg na dobę, u pacjentów z hipercholestrolemią, obserwowano średnie
zmniejszenie stężenia LDL-C o 30, 38, 41 i 47%. W badaniach pacjentów ze złożoną (mieszaną)
hiperlipidemią, którzy otrzymywali symwastatynę w dawkach 40 i 80 mg, mediana zmniejszenia
stężenia triglicerydów wynosiła odpowiednio 28 i 33% (placebo: 2%), średni wzrost stężenia HDL-C
odpowiednio 13 i 16% (placebo: 3%).

Dzieci i młodzież

W badaniu z podwójnie ślepą próbą i grupą kontrolną placebo 175 pacjentów (99 chłopców w fazie II
i powyżej wg skali Tannera oraz 76 dziewcząt, u których minął co najmniej jeden rok od pierwszej
miesiączki) w wieku 10-17 lat (średni wiek 14,1 roku) z heterozygotyczną hipercholesterolemią
rodzinną (heFH) przydzielono losowo do grupy otrzymującej symwastatynę lub grupy otrzymującej
placebo przez 24 tygodnie (badanie główne). Kryteria włączenia do badania obejmowały wartość
początkową stężenia LDL-C w przedziale między 4,1-10,3 mmol/l (160-400 mg/dl) oraz wartość
stężenia LDL-C u co najmniej jednego rodzica > 4,9 mmol/l (189 mg/dl). Dawka symwastatyny (raz
na dobę wieczorem) wynosiła 10 mg przez pierwsze 8 tygodni, 20 mg przez kolejne 8 tygodni, a
następnie 40 mg. W 24-tygodniowym przedłużeniu badania 144 pacjentów wybranych w celu
kontynuowania leczenia otrzymywało symwastatynę w dawce 40 mg lub placebo.

Symwastatyna znacząco zmniejszała poziomy LDL-C, TG oraz apolipoproteiny B w osoczu.
Rezultaty z przedłużonego do 48 tygodni okresu zostały porównane do rezultatów zaobserwowanych
podczas badania podstawowego.

Po 24 tygodniowym okresie leczenia, osiągniętą średnią wartością LDL-C było 124,9 mg/dl (zakres
64,0-289,0 mg/dl) w grupie leczonej dawką 40 mg symwastatyny, w porównaniu do 207,8 mg/dl
(zakres: 128,0-334,0 mg/dl) w grupie leczonej placebo.
Po 24 tygodniowym okresie leczenia symwastatyną (dawkami zwiększanymi w 8 tygodniowych
odstępach od 10, 20 aż do 40 mg dobowo), symwastatyna zmniejszyła średni poziom LDL-C o 36,8%
(placebo 1,1% wzrost od poziomu wyjściowego), poziom apolipoproteiny B o 32,4% (placebo: 0,5%)
oraz średnie poziomy TG (trójglicerydów) o 7,9% (placebo: 3,2%) i zwiększyła średnie poziomy
HDL-C o 8,3% (placebo: 3,6%). Długoterminowe korzyści wynikające ze stosowania symwastatyny
na incydenty sercowo-naczyniowe u dzieci z heFH (hipercholesterolemia rodzinna heterozygotyczna)
pozostają nieznane.

Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności dawek powyżej 40 mg/dobę u dzieci z heterozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną. Długoterminowa skuteczność terapii symwastatyną w okresie
dziecięcym w celu obniżenia zapadalności i śmiertelności w okresie dojrzałym nie została ustalona.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Symwastatyna jest nieaktywnym laktonem, który in vivo jest łatwo hydrolizowany do odpowiedniego
beta-hydroksykwasu, silnego inhibitora reduktazy HMG-CoA. Hydroliza zachodzi głównie w
wątrobie; tempo hydrolizy w ludzkim osoczu jest bardzo niskie.

Właściwości farmakokinetyczne zostały zbadane u dorosłych. Brak danych dotyczących właściwości
farmakokinetycznych u dzieci i młodzieży.

Wchłanianie
U ludzi symwastatyna jest dobrze wchłaniana i znaczny jej wychwyt następuje w wątrobie (efekt
pierwszego przejścia). Wychwyt w wątrobie zależy od przepływu krwi w wątrobie. Wątroba jest
głównym miejscem działania formy aktywnej. Po doustnym podaniu symwastatyny, wchłanianie betahydroksykwasu do krążenia ogólnego było mniejsze niż 5% dawki. Maksymalne stężenie w osoczu

aktywnego inhibitora jest osiągane około 1 do 2 godzin po podaniu symwastatyny. Przyjęcie
symwastatyny z posiłkiem nie wpływa na wchłanianie symwastatyny.

Farmakokinetyka po jednorazowym i wielokrotnym podaniu symwastatyny wskazuje na brak kumulacji
produktu po wielokrotnym podaniu.

Dystrybucja
Symwastatyna i jej aktywne metabolity są w znacznym stopniu > 95% wiązane z białkami.

Wydalanie
Symwastatyna jest substratem CYP3A4 (patrz punkty 4.3 i 4.5). Głównymi metabolitami symwastatyny
w osoczu ludzkim są beta-hydroksykwas i inne cztery aktywne metabolity. Po podaniu doustnym
znakowanej symwastatyny, w ciągu 96 godzin 13% dawki jest wydalane z moczem, a 60% z kałem.
Zawartość leku wykryta w kale odpowiadała ilości wchłoniętych metabolitów, które zostały wydalone z
żółcią oraz lekowi niewchłoniętemu.Po dożylnym podaniu metabolitu beta-hydroksykwasu, okres
półtrwania wynosił przeciętnie 1,9 godzin. Przeciętnie tylko 0,3% dawki podanej dożylnie było
wydalane w moczu w postaci inhibitorów.

Symwastatyna jest aktywnie wychwytywana przez komórki wątroby (hepatocyty) poprzez białko
transportujące OATP1B1.

Symwastatyna jest substratem transportera pompy lekowej BCRP.

Szczególne grupy pacjentów

Nosiciele allelu c.521T>C genu SLCO1B1 mają niższą aktywność OATP1B1. Średnia ekspozycja
(AUC) na główny aktywny metabolit, kwas symwastatyny wynosi 120% u heterozygotycznych
nosicieli allelu C (CT) i 221% u homozygotycznych nosicieli (CC) względem średniej ekspozycji
stwierdzanej u pacjentów z najczęściej występującym genotypem (TT). Allel C występuje u 18%
populacji europejskiej. U pacjentów z polimorfizmem genu SLCO1B1 istnieje ryzyko zwiększonej
ekspozycji na symwastatynę, której skutkiem jest zwiększone ryzyko wystąpienia rabdomiolizy (patrz
punkt 4.4).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W oparciu o konwencjonalne badania na zwierzętach, dotyczące farmakodynamiki, toksyczności po
podaniu dawki wielokrotnej, genotoksyczności i rakotwórczości, stwierdzono, że dla ludzi nie
występuje inne zagrożenie poza tym, jakie może wyniknąć z samego mechanizmu farmakologicznego
działania symwastatyny. Po podaniu maksymalnej tolerowanej dawki symwastatyny, zarówno u
szczurów jak i królików, nie stwierdzono zniekształceń płodów, wpływu na płodność, funkcje rozrodcze
lub rozwój noworodków.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki:
Butylohydroksyanizol (E 320)
Kwas askorbowy
Kwas cytrynowy jednowodny
Celuloza mikrokrystaliczna
Skrobia żelowana, kukurydziana
Laktoza jednowodna

Magnezu stearynian

Otoczka tabletki:
Otoczka tabletki 20 mg (Opadry Pink 20A54239):
Hypromeloza 6cP,
Hydroksypropyloceluloza,
Tytanu dwutlenek (E 171),
Talk,
Żelaza tlenek żółty (E 172),
Żelaza tlenek czerwony (E 172).

Otoczka tabletki 40 mg (Opadry Pink 20A54211):
Hypromeloza 6cP,
Hydroksypropyloceluloza,
Tytanu dwutlenek (E 171),
Talk,
Żelaza tlenek czerwony (E 172).

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

3 lata

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak szczególnych zaleceń dotyczących przechowywania.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Tabletki powlekane Simvastatin Aurobindo są dostępne w blistrach z PVC / PE / PVdC / aluminium i
białym nieprzezroczystym okrągłym pojemniku z HDPE z białym nieprzezroczystym
polipropylenowym zamknięciem.

Wielkości opakowań:

Blister:
10, 20 i 40 mg:
10, 14, 20, 28, 30, 50, 56, 60, 84, 90, 98 i 100 tabletek powlekanych.

5 mg i 80 mg:
10, 14, 28, 30, 50, 56, 84, 98 i 100 tabletek powlekanych.

Butelka HDPE:
10, 20 i 40 mg:
30, 50, 56, 60, 90, 98, 100 i 1000 (wyłącznie do użytku szpitalnego lub dozowania dawek) tabletek
powlekanych.

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Aurovitas Pharma Polska Sp. z o.o.
ul. Sokratesa 13D lokal 27
01-909 Warszawa

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Simvastatin Aurovitas, 20 mg, tabletki powlekane : 15936
Simvastatin Aurovitas, 40 mg, tabletki powlekane : 15937

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU/ DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

03.09.2009/23.04.2013

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

2026-03-25

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.