# Simvastatin Bluefish

> Symwastatyna · 10 mg · Tabletki powlekane

## Szczegóły leku

- **Nazwa:** Simvastatin Bluefish
- **Nazwa powszechna:** Simvastatinum
- **Substancja czynna:** [Symwastatyna](https://apteka.online/odpowiedniki/simvastatinum)
- **Moc:** 10 mg
- **Postać farmaceutyczna:** Tabletki powlekane
- **Droga podania:** doustna
- **Kategoria dostępności:** Rp
- **Kod ATC:** C10AA01
- **Liczba opakowań:** 9
- **Numer pozwolenia:** 15818
- **Podmiot odpowiedzialny:** Bluefish Pharmaceuticals AB
- **Producent:** Bluefish Pharmaceuticals AB, Szwecja
- **Status RPL:** Produkt aktywny
- **Wersja HTML:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/simvastatin-bluefish-tabl-powl-10-mg-bluefish
- **Wersja Markdown:** https://apteka.online/katalog-lekow/leki-modyfikujace-gospodarke-lipidowa/simvastatin-bluefish-tabl-powl-10-mg-bluefish.md

## Dokumenty PDF

- Ulotka leku PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/21450/leaflet
- ChPL PDF: https://rejestrymedyczne.ezdrowie.gov.pl/api/rpl/medicinal-products/21450/characteristic

## Dostępne opakowania (9)

| Opakowanie | EAN | Kategoria | Cena (refundacja) | Dostępność | Kup teraz |
|---|---|---|---|---|---|
| 28 tabl. | 5909990723591 | Rp | 4,78 zł (dopłata od 2,94 zł) | Bardzo dobrze dostępny (5/5) | — |
| 10 tabl. | 5909990723577 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 14 tabl. | 5909990723584 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 30 tabl. | 5909990723607 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 50 tabl. | 5909990723669 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 56 tabl. | 5909990723676 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 84 tabl. | 5909990723683 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 98 tabl. | 5909990723690 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |
| 100 tabl. | 5909990723706 | Rp | — | Niedostępny (1/5) | — |

## Leki refundowane

### 28 tabl. — EAN 5909990723591 · cena jedn. 0,17 zł / tabl.

| Wskazanie | Poziom | Cena 100% | Dopłata | Refundacja NFZ | Limit |
|---|---|---|---|---|---|
| We wszystkich zarejestrowanych wskazaniach na dzień wydania decyzji | 30% | 4,78 zł | 2,94 zł | 1,84 zł | 2,63 zł |

**Bezpłatnie z uprawnieniem S (seniorzy 65+) oraz DZ (dzieci i młodzież do 18): 0,00 zł** — lek na wykazie bezpłatnych leków MZ (pełna bezpłatność dla uprawnionego pacjenta, w zakresie wskazań objętych refundacją).

> Ceny urzędowe (maksymalne) z obwieszczenia refundacyjnego MZ 82W. Rzeczywista dopłata zależy od poziomu odpłatności i wskazania na recepcie. Leki ujęte w wykazie bezpłatnych leków MZ są całkowicie bezpłatne (0,00 zł) dla osób z uprawnieniem S (seniorzy 65+) lub DZ (dzieci i młodzież do 18).

## Wskaźnik dostępności

Wskaźnik dostępności to orientacyjne oszacowanie naszego autorskiego algorytmu. Ma charakter wyłącznie poglądowy i może różnić się od rzeczywistego stanu w konkretnej aptece.

- Bardzo dobrze dostępny (5/5)
- Dobrze dostępny (4/5)
- Trudno dostępny (2/5)
- Niedostępny (1/5)
- Brak danych

Produkty lecznicze o dobrej i bardzo dobrej dostępności zazwyczaj możesz zamówić na następny dzień w aptece. Przejdź do katalogu aptek, aby znaleźć numer telefonu do apteki w Twojej okolicy. Przed rozmową z farmaceutą przygotuj kod e-recepty oraz Twój numer PESEL lub osoby, na którą wystawiona jest recepta.

## Ulotka dla pacjenta

### 1. Co to jest lek Simvastatin Bluefish i w jakim celu się go stosuje?
Lek Simvastatin Bluefish zawiera substancję czynną symwastatynę. Lek Simvastatin Bluefish stosuje
się do obniżania stężeń cholesterolu całkowitego we krwi, „złego” cholesterolu (cholesterol LDL) oraz
substancji tłuszczowych, zwanych triglicerydami. Ponadto, lek Simvastatin Bluefish podwyższa
stężenie „dobrego” cholesterolu (cholesterol HDL). Lek Simvastatin Bluefish należy do grupy leków
zwanych statynami.

Cholesterol jest jedną z kilku substancji tłuszczowych obecnych we krwi. Cholesterol całkowity
składa się głównie z frakcji cholesterolu LDL i cholesterolu HDL.

Cholesterol LDL często zwany jest „złym” cholesterolem, ponieważ może odkładać się na ścianach
naczyń tętniczych, tworząc blaszki miażdżycowe. Ostatecznie, te blaszki miażdżycowe mogą
spowodować zwężenie tętnic, w wyniku czego ograniczony lub zahamowany zostaje dopływ krwi do
ważnych narządów, takich jak serce i mózg. Zahamowanie dopływu krwi może prowadzić do
wystąpienia zawału serca lub udaru mózgu.

Cholesterol HDL często zwany jest „dobrym” cholesterolem, ponieważ pomaga powstrzymać
odkładanie się złego cholesterolu w tętnicach i chroni przed chorobami serca.

Triglicerydy to inny rodzaj tłuszczów obecnych we krwi, które mogą przyczynić się do zwiększenia
ryzyka rozwoju choroby serca.

Podczas stosowania tego leku pacjent powinien stosować właściwą dietę w celu obniżenia stężenia
cholesterolu.

Lek Simvastatin Bluefish stosuje się jako środek uzupełniający dietę zmniejszającą stężenie
cholesterolu w następujących przypadkach:
• podwyższone stężenie cholesterolu we krwi (hipercholesterolemia pierwotna) lub podwyższone
stężenie tłuszczów we krwi (hiperlipidemia mieszana);

• choroba dziedziczna (homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna), która powoduje
podwyższenie stężenia cholesterolu we krwi. Mogą być zastosowane także inne metody
leczenia;
• choroba niedokrwienna serca (ChNS) lub wysokie ryzyko ChNS (z powodu cukrzycy, udaru
w przeszłości lub innych chorób naczyń krwionośnych). Lek Simvastatin Bluefish może
wydłużać życie w wyniku zmniejszenia ryzyka wystąpienia chorób serca, niezależnie od
stężenia cholesterolu we krwi.

U większości ludzi nie występują bezpośrednie objawy wysokiego stężenia cholesterolu. Lekarz może
określić stężenie cholesterolu za pomocą prostego badania krwi. Należy regularnie zgłaszać się na
wizyty kontrolne do lekarza, kontrolować stężenie cholesterolu i omawiać z lekarzem cele, które chce
się osiągnąć.

### 2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Simvastatin Bluefish

Kiedy nie przyjmować leku Simvastatin Bluefish
• Jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na symwastatynę lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
• Jeśli u pacjenta występują obecnie problemy z wątrobą.
• W okresie ciąży lub karmienia piersią.
• Jeśli pacjent przyjmuje jeden lub kilka z następujących leków, zawierających co najmniej jedną
z wymienionych niżej substancji czynnych:
- itrakonazol, ketakonazol, pozakonazol lub worykonazol (stosowane w leczeniu zakażeń
grzybiczych),
- erytromycynę, klarytromycynę lub telitromycynę (stosowane w leczeniu zakażeń),
- inhibitory proteazy wirusa HIV, takie jak indynawir, nelfinawir, rytonawir i sakwinawir
(inhibitory proteazy wirusa HIV stosowane są w leczeniu zakażenia wirusem HIV),
- boceprewir i telaprewir (stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C),
- nefazodon (stosowany w leczeniu depresji),
- kobicystat,
- gemfibrozyl (stosowany w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu),
- cyklosporynę (stosowana u pacjentów po przeszczepach narządów),
- danazol (syntetyczny hormon stosowany w leczeniu endometriozy, choroby w której błona
wyściełająca macicę rozrasta się poza macicą).
• jeśli pacjent obecnie przyjmuje lub przyjmował w okresie 7 ostatnich dni lek o nazwie kwas
fusydowy (lek stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych) doustnie lub we wstrzyknięciu.
Przyjmowanie kwasu fusydowego w skojarzeniu z lekiem Simvastatin Bluefish może
prowadzić do poważnych problemów dotyczących mięśni (rabdomioliza).

Nie wolno stosować leku Simvastatin Bluefish w dawce większej niż 40 mg, jeśli pacjent przyjmuje
lomitapid (stosowany w leczeniu ciężkiego i rzadkiego genetycznego zaburzenia stężenia
cholesterolu).

W razie wątpliwości, czy stosowany jest którykolwiek z wyżej wymienionych leków należy poradzić
się lekarza.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem stosowania leku Simvastatin
Bluefish:
• jeśli u pacjenta występuje lub występowała miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie
mięśni, w tym w niektórych przypadkach mięśni biorących udział w oddychaniu) lub miastenia
oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oczu), ponieważ statyny mogą czasami nasilać
objawy choroby lub prowadzić do wystąpienia miastenii (patrz punkt 4),
• o wszystkich dolegliwościach, w tym o uczuleniach,
• o spożywaniu dużych ilości alkoholu,

• o występowaniu w przeszłości chorób wątroby. Stosowanie leku Simvastatin Bluefish może nie
być właściwe,
• o planowanym zabiegu operacyjnym. Może zaistnieć potrzeba przerwania stosowania leku
Simvastatin Bluefish na krótki czas,
• jeśli pacjent jest pochodzenia azjatyckiego, ponieważ inna dawka może być odpowiednia dla
tego pacjenta.

Lekarz powinien wykonać badanie krwi przed rozpoczęciem stosowania leku Simvastatin Bluefish
i podczas leczenia, jeśli u pacjenta występują jakiekolwiek zaburzenia wątroby. Celem badania będzie
ocena czynności wątroby.

Lekarz może również przeprowadzić badania krwi oceniające czynność wątroby po rozpoczęciu
stosowania leku Simvastatin Bluefish.

Podczas stosowania tego leku lekarz będzie uważnie kontrolował, czy pacjent ma cukrzycę lub
znajduje się w grupie ryzyka rozwoju cukrzycy. Ryzyko rozwoju cukrzycy jest prawdopodobne, jeśli
pacjent ma wysokie stężenie cukru i tłuszczów we krwi, nadwagę lub wysokie ciśnienie tętnicze krwi.

Należy poinformować lekarza o poważnych chorobach płuc.

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, w przypadku występowania niewyjaśnionych
bólów mięśni, ich wrażliwości na dotyk lub osłabienia. W rzadkich przypadkach dolegliwości ze
strony mięśni mogą być poważne, w tym może nastąpić rozpad mięśni prowadzący do
uszkodzenia nerek, a w bardzo rzadkich przypadkach do śmierci.

Ryzyko uszkodzenia mięśni jest większe podczas stosowania większych dawek leku Simvastatin
Bluefish, w szczególności dawki 80 mg. Ryzyko rozpadu tkanki mięśniowej jest także większe
u niektórych pacjentów. Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli:
• pacjent spożywa alkohol w dużych ilościach,
• u pacjenta występują dolegliwości ze strony nerek,
• u pacjenta występują dolegliwości ze strony tarczycy,
• pacjent ma 65 lat lub więcej,
• pacjent jest płci żeńskiej,
• u pacjenta kiedykolwiek wystąpiły dolegliwości ze strony mięśni podczas leczenia preparatami
zmniejszającymi stężenie cholesterolu we krwi, nazywanymi statynami lub fibratami,
• u pacjenta lub jego bliskiego krewnego stwierdzono dziedziczne schorzenia mięśni.

Lekarza lub farmaceutę należy powiadomić także wtedy, gdy osłabienie mięśni utrzymuje się. W celu
rozpoznania i leczenia tej dolegliwości konieczne może być wykonanie dodatkowych badań
i przyjmowanie dodatkowych leków.

Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku Simvastatin Bluefish badano u chłopców w wieku
10-17 lat oraz u dziewcząt, które rozpoczęły miesiączkowanie (menstruację) co najmniej rok
wcześniej (patrz punkt 3 „Jak stosować lek Simvastatin Bluefish”). Nie przeprowadzono badań
dotyczących stosowania leku Simvastatin Bluefish u dzieci w wieku poniżej 10 lat. W celu uzyskania
dalszych informacji należy skontaktować się z lekarzem.

Lek Simvastatin Bluefish a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, zawierających którąkolwiek z
wymienionych poniżej substancji czynnych. Równoczesne przyjmowanie symwastatyny z poniżej
wymienionymi lekami zwiększa ryzyko wystąpienia problemów dotyczących mięśni (niektóre z nich
zostały wspomniane w poprzednim punkcie „Kiedy nie stosować leku Simvastatin Bluefish”)

Jeśli konieczne jest doustne przyjmowanie kwasu fusydowego w leczeniu zakażenia
bakteryjnego, konieczne będzie czasowe przerwanie przyjmowania tego leku. Lekarz
poinformuje, kiedy ponowne rozpoczęcie przyjmowania leku Simvastatin Bluefish będzie
bezpieczne. Jednoczesne przyjmowanie leku Simvastatin Bluefish z kwasem fusydowym może
w rzadkich przypadkach prowadzić do osłabienia, tkliwości lub bólu mięśni (rabdomioliza).
Dodatkowe informacje dotyczące rabdomiolizy znajdują się w punkcie 4.
• Cyklosporyna (stosowana często u pacjentów po przeszczepieniu narządów).
• Danazol (syntetyczny hormon stosowany w leczeniu endometriozy, choroby w której błona
wyściełająca macicę rozrasta się poza macicą).
• Leki, zawierające takie substancje czynne, jak itrakonazol, ketokonazol, flukonazol,
pozakonazol lub worykonazol (stosowane do leczenia zakażeń grzybiczych).
• Fibraty, zawierające takie substancje czynne jak gemfibrozyl i bezafibrat (stosowane w celu
zmniejszenia stężenie cholesterolu).
• Erytromycyna, klarytromycyna lub telitromycyna (stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych).
• Inhibitory proteazy HIV, na przykład indynawir, nelfinawir, rytonawir i sakwinawir (stosowane
w leczeniu AIDS).
• Leki przeciwwirusowe stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C, takie jak
boceprewir, telaprewir, elbaswir lub grazoprewir (stosowane w leczeniu wirusowego zapalenia
wątroby typu C).
• Nefazodon (stosowany w leczeniu depresji).
• Leki zawierające substancję czynną kobicystat.
• Amiodaron (stosowany do leczenia nieregularnego rytmu serca).
• Werapamil, diltiazem lub amlodypina (stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, bólu
w klatce piersiowej związanego z chorobą serca lub innych chorób serca).
• Lomitapid (stosowany w leczeniu ciężkiego i rzadkiego genetycznego zaburzenia stężenia
cholesterolu).
• Daptomycyna (lek stosowany w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz
bakteremii). Możliwe jest, że działania niepożądane wpływające na mięśnie mogą być większe,
gdy lek ten jest przyjmowany podczas leczenia symwastatyną (np. Simvastatin Bluefish).
Lekarz może zadecydować o zaprzestaniu przyjmowania leku Simvastatin Bluefish na jakiś
czas.
• Kolchicyna (stosowana do leczenia dny moczanowej).
• Rybocyklib (stosowany w leczeniu raka piersi).
• Palbocyklib (stosowany w leczeniu raka piersi).

Podobnie jak w przypadku leków wymienionych powyżej, należy powiedzieć lekarzowi lub
farmaceucie o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również tych, które wydawane są bez
recepty. Szczególnie ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych obecnie
następujących lekach, zawierających którąkolwiek z wymienionych poniżej substancji czynnych:
• Leki zawierające substancje czynne, które zapobiegają tworzeniu się skrzepów krwi, takie jak
warfaryna, fenprokumon lub acenokumarol (leki przeciwzakrzepowe).
• Fenofibrat (także stosowany w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu).
• Niacyna (także stosowana w celu zmniejszenia stężenie cholesterolu).
• Ryfampicyna (stosowana w leczenia gruźlicy).

O stosowaniu leku Simvastatin Bluefish należy także poinformować każdego lekarza przepisującego
nowy lek.

Lek Simvastatin Bluefish z jedzeniem i piciem
Sok grapefruitowy zawiera jeden lub kilka związków, które wpływają na działanie niektórych leków
w organizmie, w tym leku Simvastatin Bluefish. Należy unikać spożywania soku grapefruitowego.

Ciąża i karmienie piersią
Nie należy przyjmować leku Simvastatin Bluefish, jeśli pacjentka jest w ciąży, planuje ciążę lub
podejrzewa, że jest w ciąży. W razie zajścia w ciążę podczas stosowania leku Simvastatin Bluefish
należy przerwać jego przyjmowanie i skontaktować się z lekarzem.

Nie wolno karmić piersią podczas przyjmowania leku Simvastatin Bluefish, ponieważ nie wiadomo,
czy lek wydziela się do mleka kobiet.

Przed rozpoczęciem przyjmowania jakichkolwiek leków należy skonsultować się z lekarzem lub
farmaceutą.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie należy spodziewać się wpływu leku Simvastatin Bluefish na zdolność prowadzenia pojazdów
lub obsługiwanie maszyn. Jednakże, należy wziąć pod uwagę, że u niektórych osób po zażyciu leku
Simvastatin Bluefish mogą wystąpić zawroty głowy.

Lek Simvastatin Bluefish zawiera laktozę
Lek Simvastatin Bluefish zawiera laktozę jednowodną (cukier mleczny). Jeżeli pacjent został
w przeszłości poinformowany o braku tolerancji niektórych cukrów, przed przyjęciem tego leku
należy skontaktować się z lekarzem.

### 3. Jak stosować lek Simvastatin Bluefish?
Lekarz ustali dawkę leku odpowiednią dla danego pacjenta, w zależności od stosowanego aktualnie
leczenia oraz indywidualnego ryzyka.

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

Podczas leczenia lekiem Simvastatin Bluefish pacjent powinien stosować standardową dietę
obniżającą stężenie cholesterolu.

Dawkowanie:
Zalecana dawka leku Simvastatin Bluefish to 1 tabletka 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg podawana raz
na dobę, doustnie.

Dorośli:
Dawka początkowa wynosi 10, 20 lub w niektórych przypadkach 40 mg na dobę. Lekarz może
dostosować dawkę po co najmniej 4 tygodniach leczenia do maksymalnie 80 mg na dobę. Nie
stosować większej dawki niż 80 mg na dobę.

Lekarz może zalecić mniejsze dawki, zwłaszcza jeśli pacjent przyjmuje niektóre leki wymienione
powyżej lub posiada pewne dolegliwości związane z nerkami.

Dawka 80 mg jest zalecana do stosowania wyłącznie u dorosłych pacjentów z bardzo wysokim
stężeniem cholesterolu i wysokim ryzykiem chorób serca i naczyń, u których nie osiągnięto
docelowego stężenia cholesterolu stosując lek w mniejszej dawce.

Stosowanie u dzieci i młodzieży:
Dla dzieci (w wieku 10-17 lat) zwykle zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę
wieczorem. Maksymalna zalecana dawka wynosi 40 mg na dobę.

Sposób podawania:
Lek Simvastatin Bluefish należy przyjmować wieczorem. Lek można przyjmować podczas posiłków
lub niezależnie od jedzenia. Simvastatin Bluefish należy przyjmować nieprzerwanie do czasu, gdy
lekarz zaleci jego odstawienie.

Jeśli lekarz przepisał lek Simvastatin Bluefish z innym lekiem zmniejszającym stężenie cholesterolu
zawierającym jakikolwiek lek wiążący kwasy żółciowe, lek Simvastatin Bluefish należy zażywać co
najmniej 2 godziny przed lub 4 godziny po przyjęciu leku wiążącego kwasy żółciowe.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Simvastatin Bluefish
Należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Pominięcie zastosowania leku Simvastatin Bluefish
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki.
Należy przyjąć kolejną dawkę leku Simvastatin Bluefish następnego dnia o zwykłej porze.

Przerwanie stosowania leku Simvastatin Bluefish
Należy poradzić się lekarza lub farmaceuty, ponieważ może wystąpić ponowne zwiększenie stężenia
cholesterolu.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.

### 4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Do oceny częstości występowania działań niepożądanych zastosowano następujące określenia:

• Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej, niż u 1 na 1 000 osób).
• Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej, niż u 1 na 10 000 osób).
• Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z wymienionych poniżej ciężkich działań
niepożądanych, należy przerwać stosowanie leku i natychmiast skonsultować się z lekarzem lub
udać się do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala.

Obserwowano następujące ciężkie działania niepożądane występujące rzadko.

• Ból mięśni, tkliwość, osłabienie lub skurcze mięśni,. W rzadkich przypadkach problemy
z mięśniami mogą mieć poważne następstwa, w tym rozpad tkanki mięśniowej prowadzący do
uszkodzenia nerek; w bardzo rzadkich przypadkach występował zgon.
• Reakcje nadwrażliwości (alergiczne) obejmujące:
• obrzęk twarzy, języka i gardła, który może spowodować trudności w oddychaniu (obrzęk
naczynioruchowy),
• silne bóle mięśni, zazwyczaj barków i bioder,
• wysypka z osłabieniem mięśni kończyn i szyi,
• ból lub zapalenie stawów (polimialgia reumatyczna),
• zapalenie naczyń krwionośnych,
• nieprawidłowe siniaczenie, wysypka skórna i obrzęk (zapalenie skórno-mięśniowe),
pokrzywka, nadwrażliwość skóry na światło, podwyższona temperatura, zaczerwienienie,
• trudności w oddychaniu (duszność) lub złe samopoczucie,
• objawy zespołu toczniopodobnego (w tym wysypka, zaburzenia stawowe i zaburzenia
krwinek).
• Zapalenie wątroby z takimi objawami, jak zażółcenie skóry i oczu, świąd, ciemno zabarwiony
mocz lub jasno zabarwiony stolec, zmęczenie lub osłabienie, utrata apetytu, niewydolność
wątroby (bardzo rzadko).
• Zapalenie trzustki, często z silnym bólem brzucha.

Zgłoszono następujące bardzo rzadko występujące ciężkie działania niepożądane:
• Ciężka reakcja alergiczna, która powoduje trudności w oddychaniu lub zawroty głowy
(anafilaksja).

• Wysypka mogąca występować na skórze lub owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej
(polekowe zmiany liszajowate).
• Zerwanie mięśni.
• Ginekomastia (powiększenie piersi u mężczyzn).

Rzadko obserwowano także następujące działania niepożądane:
• Mała ilość krwinek czerwonych (niedokrwistość).
• Drętwienie lub osłabienie ramion i nóg.
• Ból głowy, uczucie mrowienia, zawroty głowy.
• Niewyraźne widzenie oraz zaburzenia widzenia.
• Zaburzenia trawienne (ból brzucha, zaparcie, wzdęcia, niestrawność, biegunka, nudności,
wymioty).
• Wysypka, świąd, wypadanie włosów.
• Osłabienie.
• Zaburzenia snu (bardzo rzadko).
• Słaba pamięć (bardzo rzadko), utrata pamięci, splątanie.

Obserwowano także następujące działania niepożądane, jednakże częstość ich występowania nie może
być określona na podstawie dostępnych danych (częstość nieznana):
• Zaburzenia wzwodu.
• Depresja.
• Zapalenie płuc, powodujące problemy z oddychaniem, w tym przewlekły kaszel i (lub)
skrócenie oddechu i gorączkę.
• Zaburzenia ścięgien, czasami powikłane zerwaniem ścięgna.
• Miastenia (choroba powodująca ogólne osłabienie mięśni, w tym w niektórych przypadkach
mięśni biorących udział w oddychaniu).
• Miastenia oczna (choroba powodująca osłabienie mięśni oka).

Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli u pacjenta występuje osłabienie rąk lub nóg, nasilające się po
okresach aktywności, podwójne widzenie lub opadanie powiek, trudności z połykaniem lub duszności.

Możliwe działania niepożądane, obserwowane w trakcie stosowania innych statyn:
• Zaburzenia snu, w tym koszmary senne.
• Zaburzenia seksualne.
• Cukrzyca: jest bardziej prawdopodobna, jeśli pacjent ma wysokie stężenie cukru i tłuszczów we
krwi, nadwagę lub wysokie ciśnienie tętnicze krwi. Lekarz będzie kontrolował stan zdrowia
pacjenta podczas stosowania tego leku.
• Ból, tkliwość lub utrzymujące się osłabienie mięśni, które może nie ustąpić po przerwaniu
stosowania leku Simvastatin Bluefish (częstość nieznana).

Wyniki badań laboratoryjnych:
Obserwowano podwyższenie wyników niektórych badań krwi oceniających czynność wątroby oraz
zwiększenie aktywności enzymów mięśniowych (kinaza kreatynowa).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa, Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309,
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

### 5. Jak przechowywać lek Simvastatin Bluefish?
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Brak szczególnych środków
ostrożności dotyczących przechowywania.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze i kartoniku po
„EXP” lub „Termin ważności”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

### 6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Simvastatin Bluefish

Substancją czynną leku jest symwastatyna. Każda tabletka powlekana zawiera 20 mg symwastatyny.

Pozostałe składniki leku to:

Rdzeń tabletki:
Butylohydroksyanizol (E 320)
Kwas askorbowy
Kwas cytrynowy jednowodny
Celuloza mikrokrystaliczna
Skrobia żelowana, kukurydziana
Laktoza jednowodna
Magnezu stearynian

Otoczka tabletki:
Opadry Pink 20A54239:
Hypromeloza 6 cP
Hydroksypropyloceluloza
Tytanu dwutlenek (E 171)
Talk
Żelaza tlenek żółty (E 172)
Żelaza tlenek czerwony (E 172)

Jak wygląda lek Simvastatin Bluefish i co zawiera opakowanie

Tabletki powlekane.

Okrągłe, dwuwypukłe, jasnoróżowe tabletki powlekane, z napisem „A” po jednej stronie i „02” po
drugiej stronie.

Tabletki powlekane Simvastatin Bluefish 20 mg dostępne są w blistrach zawierających 10, 14, 28, 30,
50, 56, 84, 98 lub 100 tabletek.

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
Bluefish Pharmaceuticals AB, P.O. Box 49013, 100 28 Stockholm, Szwecja.

Wytwórca
Bluefish Pharmaceuticals AB, Gävlegatan 22, 113 30 Stockholm, Szwecja.

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Austria: Simvastatin Bluefish 20 mg Filmtabletten

Irlandia: Simvastatin Bluefish 20 mg film-coated tablets
Islandia: Simvastatin Bluefish 20 mg filmuhúðaðar töflur
Niemcy: Simvastatin Bluefish 20 mg Filmtabletten
Norwegia: Simvastatin Bluefish 20 mg tabletter, filmdrasjerte
Polska: Simvastatin Bluefish
Portugalia: Simvastatina Bluefish
Szwecja: Simvastatin Bluefish 20 mg filmdragerade tabletter

Data ostatniej aktualizacji ulotki: marzec 2026

## Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

### 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Simvastatin Bluefish, 10 mg, tabletki powlekane

### 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka powlekana Simvastatin Bluefish 10 mg zawiera 10 mg symwastatyny.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza jednowodna
Jedna tabletka zawiera 70 mg laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

### 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Tabletka powlekana.

Simvastatin Bluefish, 10 mg, to okrągłe, dwuwypukłe tabletki powlekane w kolorze jasnoróżowym,
z napisem „A” po jednej stronie i „01” po drugiej stronie.

### 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

#### 4.1 Wskazania do stosowania

Hipercholesterolemia

Leczenie hipercholesterolemii pierwotnej lub mieszanej dyslipidemii, jako uzupełnienie diety, kiedy
reakcja na dietę lub inne niefarmakologiczne leczenie (np. ćwiczenia fizyczne, zmniejszenie masy ciała)
jest niewystarczająca.

Leczenie rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii (ang. homozygous familial
hypercholesterolaemia, HoFH) jako uzupełnienie diety i innego leczenia obniżającego stężenie lipidów
(np. afereza LDL) lub jeśli takie leczenie jest niewłaściwe.

Zapobieganie zdarzeniom ze strony układu sercowo-naczyniowego

Zmniejszenie zachorowań i umieralności na choroby układu sercowo-naczyniowego u pacjentów
z jawną miażdżycą naczyń serca lub cukrzycą, z prawidłowym lub podwyższonym stężeniem
cholesterolu, jako leczenie wspomagające, mające na celu skorygowanie innych czynników ryzyka lub
uzupełnienie innej terapii zapobiegającej chorobom serca (patrz punkt 5.1).

#### 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie
Zakres dawkowania to 5 mg - 80 mg symwastatyny podawane raz na dobę, doustnie, wieczorem. Jeśli
jest to konieczne, dawkę należy korygować w odstępach co najmniej 4 tygodni do maksymalnie 80 mg
podawanych raz na dobę, wieczorem. Dawka 80 mg na dobę jest zalecana tylko pacjentom z ciężką
hipercholesterolemią i dużym ryzykiem powikłań ze strony układu sercowo-naczyniowego, u których
nie uzyskano spodziewanego celu terapii po zastosowaniu mniejszych dawek i gdy spodziewane
korzyści przewyższają potencjalne ryzyko (patrz punkty 4.4 i 5.1).

Hipercholesterolemia

Pacjent powinien stosować standardową niskocholesterolową dietę, którą należy kontynuować podczas
leczenia produktem Simvastatin Bluefish. Zazwyczaj początkową dawką jest 10 mg - 20 mg raz na
dobę, wieczorem. Pacjenci, u których konieczne jest znaczne obniżenie LDL-C (powyżej 45%), mogą
rozpocząć od dawki 20 mg - 40 mg raz na dobę, podawanej wieczorem. Jeśli konieczna jest korekta
dawki, należy ją przeprowadzić tak, jak opisano powyżej.

Homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna

W oparciu o wyniki kontrolowanych badań klinicznych, zalecana dawka początkowa produktu
leczniczego Simvastatin Bluefish to 40 mg raz na dobę, wieczorem. W tej grupie pacjentów,
Simvastatin Bluefish należy stosować jako lek uzupełniający inne metody leczenia zmniejszające
stężenie lipidów (np. afereza LDL) lub jeśli takie leczenie jest niedostępne.

U pacjentów przyjmujących lomitapid jednocześnie z produktem leczniczym Simvastatin Bluefish,
dawka produktu Simvastatin Bluefish nie może przekraczać 40 mg na dobę (patrz punkty 4.3, 4.4 i 4.5).

Zapobieganie zdarzeniom ze strony układu sercowo-naczyniowego

Zalecaną dawką produktu Simvastatin Bluefish u pacjentów z dużym ryzykiem wystąpienia zdarzeń
wieńcowych (choroba wieńcowa, z hiperlipidemią lub bez) jest 20 mg do 40 mg na dobę, w pojedynczej
dawce, wieczorem.
Leczenie może być rozpoczęte jednocześnie ze stosowaniem diety i ćwiczeniami fizycznymi. Jeśli
konieczna jest korekta dawkowania, należy ją przeprowadzić tak, jak opisano powyżej.

Jednoczesne stosowanie z innymi lekami zmniejszającymi stężenie lipidów

Produkt leczniczy Simvastatin Bluefish jest skuteczny w monoterapii lub w skojarzeniu z produktami
wiążącymi kwasy żółciowe. Produkt leczniczy należy podawać albo nie mniej niż 2 godziny przed lub
nie mniej niż 4 godziny po podaniu produktów wiążących kwasy żółciowe.

Pacjenci przyjmujący produkt leczniczy Simvastatin Bluefish jednocześnie z fibratami, z wyjątkiem
gemfibrozylu (patrz punkt 4.3) lub fenofibratu, nie mogą stosować dobowej dawki produktu leczniczego
Simvastatin Bluefish większej niż 10 mg na dobę. Pacjenci przyjmujący jednocześnie z produktem
Simvastatin Bluefish amiodaron, amlodypinę, werapamil, diltiazem lub produkty lecznicze zawierające
elbaswir lub grazoprewir, nie mogą stosować dawki produktu Simvastatin Bluefish większej niż 20 mg
na dobę (patrz punkt 4.4 i 4.5).

Zaburzenia czynności nerek

Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności
nerek.
U pacjentów z ostrymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min), należy bardzo
starannie rozważyć podawanie dawki większej niż 10 mg na dobę i jeśli jest to niezbędne, bardzo
ostrożnie rozpocząć leczenie.

Osoby w podeszłym wieku

Dostosowanie dawkowania nie jest konieczne.

Dzieci i młodzież

U dzieci i młodzieży (chłopcy w fazie II i powyżej wg. skali Tannera, dziewczęta przynajmniej 1 rok
po rozpoczęciu miesiączkowania, w wieku 10-17 lat) z heterozygotyczną hipercholesterolemią
rodzinną zalecana dawka początkowa wynosi zazwyczaj 10 mg symwastatyny raz na dobę, podawane
wieczorem. Przed rozpoczęciem leczenia należy zalecić dzieciom i młodzieży stosowanie

standardowej diety zmniejszającej stężenie cholesterolu i utrzymywanie jej przez cały okres leczenia
symwastatyną.

Zakres dawkowania wynosi od 10 mg do 40 mg, podawane raz na dobę; maksymalna dawka dobowa
wynosi 40 mg. Dawkę należy określić indywidualnie, na podstawie celu leczenia, zgodnie
z zaleceniami dotyczącymi leczenia u dzieci (patrz punkty 4.4 i 5.1). Dawkę należy dostosowywać
w odstępach co 4 tygodnie lub dłuższych.

Doświadczenia dotyczące stosowania produktu leczniczego Simvastatin Bluefish u dzieci przed
pokwitaniem są ograniczone.

Sposób podawania
Produkt leczniczy Simvastatin Bluefish jest przeznaczony do stosowania doustnego. Produkt leczniczy
Simvastatin Bluefish może być podawany w pojedynczej dawce wieczorem.

#### 4.3 Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną
w punkcie 6.1.
• Czynna choroba wątroby lub utrzymujące się, niewyjaśnione zwiększenie aktywności
aminotransferaz w surowicy.
• Ciąża i laktacja (patrz punkt 4.6).
• Jednoczesne podawanie silnych inhibitorów CYP3A4 (substancji powodujących w przybliżeniu
co najmniej pięciokrotne zwiększenie wartości AUC) (np. itrakonazol, ketokonazol, pozakonazol,
worykonazol, inhibitory proteazy wirusa HIV (np. nelfinawir), boceprewir, telaprewir,
erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna, nefazodon oraz produkty lecznicze zawierające
kobicystat) (patrz punkt 4.4 i 4.5).
• Jednoczesne podawanie gemfibrozylu, cyklosporyny lub danazolu (patrz punkty 4.4 i 4.5).
• U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną stosujących lomitapid
przeciwwskazane jest stosowanie produktu leczniczego Simvastatin Bluefish w dawkach
większych niż 40 mg na dobę (patrz punkty 4.2, 4.4 i 4.5).

#### 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Miopatia/rabdomioliza (rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych)
Symwastatyna, podobnie jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, wywołuje niekiedy miopatię
objawiającą się bólami mięśni, tkliwością lub osłabieniem, z towarzyszącym zwiększeniem aktywności
kinazy kreatynowej (CK) do ponad 10 razy powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową.
Miopatia czasem przekształca się w rabdomiolizę z lub bez ostrej niewydolności nerek spowodowanej
mioglobinurią. Odnotowano bardzo rzadko przypadki zgonów. Duża aktywność inhibitorów reduktazy
HMG-CoA w osoczu zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii (np. podwyższone stężenia symwastatyny
i kwasu symwastatyny w osoczu), którego przyczyną częściowo mogą być wywołujące interakcje
produkty lecznicze, które zakłócają metabolizm symwastatyny i (lub) szlaki transporterów (patrz
punkt 4.5).

Jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA, ryzyko wystąpienia miopatii i (lub)
rabdomiolizy zależne jest od dawki. Według danych pochodzących z badania klinicznego, w którym
41 413 pacjentów było leczonych symwastatyną, w tym 24 747 pacjentów (około 60%) włączonych
było do badań ze średnim okresem obserwacji trwającym przez co najmniej 4 lata, częstość
występowania miopatii wynosiła około 0,03%, 0,08% i 0,61% przy dawce wynoszącej odpowiednio
20, 40 i 80 mg na dobę. W badaniach tych pacjenci byli pod ścisłą kontrolą oraz nie otrzymywali
niektórych produktów leczniczych powodujących interakcje.

W badaniu klinicznym z udziałem pacjentów, u których wcześniej wystąpił zawał serca, leczonych
symwastatyną w dawce 80 mg na dobę (średni okres obserwacji 6,7 lat) częstość występowania miopatii
wynosiła około 1% w porównaniu do 0,02% u pacjentów, leczonych dawką 20 mg na dobę. Około

połowy przypadków miopatii wystąpiło w trakcie pierwszego roku leczenia. Częstość występowania
miopatii w trakcie każdego, kolejnego roku leczenia wynosiła około 0,1% (patrz punkty 4.8 i 5.1).

Ryzyko wystąpienia miopatii jest większe u pacjentów stosujących symwastatynę w dawce 80 mg
w porównaniu z innymi rodzajami leczenia opartymi na statynach o podobnej skuteczności
w obniżaniu stężenia cholesterolu LDL. Dlatego produkt leczniczy Simvastatin Bluefish w dawce 80
mg należy stosować jedynie u pacjentów z ciężką hipercholesterolemią i z wysokim ryzykiem
powikłań sercowo-naczyniowych, u których cel leczenia nie został osiągnięty za pomocą mniejszych
dawek i u których spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. U pacjentów
przyjmujących symwastatynę w dawce 80 mg wymagających podania produktu leczniczego
wchodzącego w interakcję należy zastosować mniejszą dawkę symwastatyny lub alternatywny
schemat leczenia oparty na statynie o mniejszym potencjale interakcji z innymi produktami
leczniczymi (patrz niżej Środki zaradcze zmniejszające ryzyko wystąpienia miopatii spowodowanej
interakcją produktów leczniczych i punkty 4.2, 4.3 i 4.5).

W badaniu klinicznym, w którym pacjentom obarczonym wysokim ryzykiem wystąpienia choroby
sercowo-naczyniowej podawano symwastatynę w dawce 40 mg/dobę (mediana okresu obserwacji:
3,9 roku), częstość występowania miopatii u pacjentów narodowości innej niż chińska (n = 7367) oraz
pacjentów narodowości chińskiej (n = 5468) wynosiła odpowiednio około 0,05% i 0,24%. Mimo, że
populacja azjatycka w tym badaniu składała się wyłącznie z pacjentów narodowości chińskiej, należy
zachować ostrożność przepisując symwastatynę pacjentom pochodzenia azjatyckiego i stosować
u nich najmniejszą konieczną dawkę.

Zmniejszona aktywność białek transportowych

Zmniejszenie aktywności wątrobowych białek transportujących aniony organiczne (OATP) może
wzmagać ekspozycję ogólnoustrojową na kwas symwastatyny i zwiększać ryzyko wystąpienia
miopatii i rabdomiolizy. Zmniejszenie aktywności może być skutkiem inhibicji przez leki wchodzące
w interakcje (np. cyklosporynę) lub występować u pacjentów będących nosicielami genotypu
SLCO1B1 c.521T>C.

U pacjentów posiadających allel (c.521T>C) genu SLCO1B1, kodujący białko OATP1B1 o mniejszej
aktywności, występuje wzmożona ekspozycja ogólnoustrojowa na kwas symwastatyny i zwiększone
ryzyko miopatii. Bez przeprowadzania testów genetycznych, ryzyko wystąpienia miopatii związanej ze
stosowaniem dużych dawek symwastatyny (80 mg) wynosi ok. 1% w populacji ogólnej. Na podstawie
wyników badania SEARCH ustalono, iż u homozygotycznych nosicieli allelu C (zwanych CC)
leczonych symwastatyną w dawce 80 mg, ryzyko wystąpienia miopatii wynosi 15% w ciągu jednego
roku, natomiast u heterozygotycznych nosicieli allelu C (CT) ryzyko to wynosi 1,5%. Ryzyko w
przypadku pacjentów z najczęściej występującym genotypem (TT) wynosi 0,3% (patrz punkt
#### 5.2 ChPL). Jeżeli to możliwe, należy rozważyć możliwość wykonania badań genetycznych na obecność
allelu C celem oceny stosunku korzyści do ryzyka przed przepisaniem symwastatyny w dawce 80 mg
danemu pacjentowi i unikać przepisywania dużych dawek pacjentom z genotypem CC. Niemniej
jednak, nieobecność wspomnianych alleli podczas genotypowania nie wyklucza wystąpienia miopatii.

Oznaczanie aktywności kinazy kreatynowej

Aktywność kinazy kreatynowej (CK) nie powinna być oznaczana po męczącym wysiłku fizycznym lub
jeśli istnieją jakiekolwiek inne, alternatywne przyczyny powodujące zwiększenie aktywności CK,
ponieważ może to spowodować trudności w interpretacji oznaczanej wartości. Jeżeli aktywność CK jest
znacznie większa od górnej granicy wartości uznanej za prawidłową (ponad pięciokrotnie
powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową), należy w celu potwierdzenia wyników
powtórzyć badanie po piątym, a najpóźniej po siódmym dniu.

Przed rozpoczęciem leczenia

Przed rozpoczęciem stosowania symwastatyny lub w przypadku zwiększenia dawki symwastatyny,
należy poinformować wszystkich pacjentów o ryzyku wystąpienia miopatii i zalecić szybkie zgłoszenie

się do lekarza w razie odczuwania trudnych do wyjaśnienia bólów mięśni, ich nadmiernej wrażliwości
na dotyk lub osłabienia.

Ostrożnie należy stosować u pacjentów z czynnikami predysponującymi do wystąpienia rabdomiolizy.
Aby ustalić referencyjną wartość wyjściową, aktywność CK należy oznaczać przed rozpoczęciem
leczenia w następujących przypadkach:
• podeszły wiek (> 65 lat),
• płeć żeńska,
• zaburzenia czynności nerek,
• oporna na leczenie lub nieleczona niedoczynność tarczycy,
• indywidualny lub rodzinny wywiad świadczący o dziedzicznych zaburzeniach ze strony układu
mięśniowego,
• pacjenci, u których w przeszłości wystąpiło toksyczne działanie statyn lub fibratów na mięśnie,
• uzależnienie od alkoholu.

W powyższych przypadkach należy rozważyć spodziewane korzyści leczenia i związane z tym ryzyko.
Zalecane jest monitorowanie stanu zdrowia pacjenta. Jeśli w przeszłości u pacjenta wystąpił szkodliwy
wpływ statyn lub fibratów na mięśnie, leczenie należy rozpocząć bardzo ostrożnie. Jeśli aktywność CK
znacznie przekracza górną granicę wartości uznanej za prawidłową (pięciokrotnie powyżej górnej
wartości uznanej za prawidłową), nie należy rozpoczynać leczenia symwastatyną.

Podczas leczenia

Jeśli podczas leczenia u pacjenta otrzymującego statyny wystąpią bóle mięśni, osłabienie lub kurcze
mięśni, należy oznaczyć aktywność CK. Podawanie symwastatyny należy przerwać, jeśli aktywność
CK badana u pacjenta, który nie był po forsownym wysiłku fizycznym, jest znacznie podwyższona
(ponad pięciokrotnie powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową).
Należy rozważyć odstawienie symwastatyny, nawet jeśli aktywność CK nie przekracza pięciokrotnie
górnej granicy wartości uznanej za prawidłową, ale niepożądane objawy ze strony mięśni są nasilone
i powodują codzienny dyskomfort. Jeśli z jakichkolwiek powodów podejrzewana jest miopatia, lek
należy odstawić.

Zgłoszono bardzo rzadkie przypadki wystąpienia immunozależnej miopatii martwiczej (ang. Immunemediated necrotizing myopathy, IMNM) w trakcie leczenia statynami lub po jego zakończeniu. Cechy
kliniczne IMNM to utrzymujące się osłabienie mięśni proksymalnych oraz zwiększona aktywność
kinazy kreatynowej w surowicy, utrzymująca się mimo przerwania leczenia statynami (patrz punkt 4.8).

Jeśli objawy ze strony mięśni ustąpiły i wartość CK powróciła do normy, można rozważyć powtórne
podanie statyny w najmniejszej skutecznej dawce przy ścisłej kontroli stanu zdrowia pacjenta.

U pacjentów, u których zwiększono dawkę do 80 mg obserwowano większą częstość występowania
miopatii (patrz punkt 5.1). Zaleca się okresowe badanie aktywności CK, co może być pomocne
w rozpoznaniu subklinicznych przypadków miopatii. Jednakże, nie jest pewne, czy tego typu kontrola
zapobiegnie wystąpieniu miopatii.

Leczenie symwastatyną należy przerwać na kilka dni przed planowanym dużym zabiegiem
chirurgicznym lub jeśli konieczne jest podjęcie leczenia internistycznego lub chirurgicznego.

Środki zaradcze zmniejszające ryzyko wystąpienia miopatii spowodowanej interakcją produktów
leczniczych (patrz także punkt 4.5)

Ryzyko miopatii i rabdomiolizy znacznie wzrasta podczas jednoczesnego stosowania symwastatyny
z innymi silnymi inhibitorami CYP3A4 (takimi jak: itrakonazol, ketokonazol, pozakonazol,
worykonazol, erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna, inhibitory proteazy wirusa HIV
(np. nelfinawir), boceprewir, telaprewir, nefazodon, produkty lecznicze zawierające kobicystat), jak
również gemfibrozyl, cyklosporyna i danazol. Stosowanie tych produktów leczniczych jest
przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Ryzyko miopatii i rabdomiolizy wzrasta również podczas jednoczesnego stosowania amiodaronu,
amlodypiny, werapamilu lub diltiazemu z pewnymi dawkami symwastatyny (patrz punkty 4.2 i 4.5).
Ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy, może zwiększyć się podczas jednoczesnego stosowania kwasu
fusydowego ze statynami (patrz punkt 4.5). U pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią
rodzinną to ryzyko może ulegać zwiększeniu w wyniku jednoczesnego stosowania symwastatyny
z lomitapidem.

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie symwastatyny z inhibitorami CYP3A4: itrakonazolem,
ketokonazolem, pozakonazolem, worykonazolem, inhibitorami proteazy wirusa HIV (np.
neflinawirem), boceprewirem, telaprewirem, erytromycyną, klarytromycyną, telitromycyną,
nefazodonem oraz produktami leczniczymi zawierającymi kobicystat (patrz punkty 4.3 i 4.5). Jeśli
leczenie silnymi inhibitorami CYP3A4 (substancji powodujących w przybliżeniu co najmniej
pięciokrotne zwiększenie wartości AUC) jest konieczne, należy w tym czasie przerwać stosowanie
symwastatyny (i rozważyć podanie innego rodzaju statyny). Należy ponadto zachować ostrożność
podczas podawania symwastatyny z inhibitorami CYP3A4 o słabszym działaniu: flukonazolem,
werapamilem, diltiazemem (patrz punkty 4.2 i 4.5). Należy unikać jednoczesnego przyjmowania
symwastatyny i soku grejpfrutowego.

Przeciwwskazane jest stosowanie symwastatyny z gemfibrozylem (patrz punkt 4.3). Ze względu na
zwiększone ryzyko wystąpienia miopatii lub rabdomiolizy, nie należy przekraczać dawki 10 mg
symwastatyny na dobę u pacjentów przyjmujących jednocześnie fibraty z wyjątkiem fenofibratu.
(Patrz punkty 4.2 i 4.5). Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania fenofibratu
z symwastatyną, ponieważ każdy z tych produktów, podawany w monoterapii, może spowodować
miopatię.

Symwastatyny nie wolno stosować jednocześnie z kwasem fusydowym podawanym ogólnoustrojowo
lub w ciągu 7 dni po zakończeniu leczenia kwasem fusydowym. U pacjentów, u których podawanie
ogólnoustrojowo kwasu fusydowego uważa się za konieczne, leczenie statynami należy przerwać na
cały okres leczenia kwasem fusydowym. Istnieją doniesienia o przypadkach rabdomiolizy (także
prowadzących do śmierci) wśród pacjentów leczonych kwasem fusydowym w skojarzeniu ze
statynami (patrz punkt 4.5). Pacjentowi trzeba zalecić, aby w razie wystąpienia jakichkolwiek
objawów w postaci osłabienia, bólu lub tkliwości mięśni, niezwłocznie zgłosił się do lekarza. Leczenie
statynami można wznowić po upływie siedmiu dni od daty podania ostatniej dawki kwasu
fusydowego. W wyjątkowych okolicznościach, gdy konieczne jest podawanie ogólnoustrojowo kwasu
fusydowego, np. w ramach leczenia ciężkich zakażeń, jednoczesne stosowanie symwastatyny i kwasu
fusydowego można rozważyć wyłącznie w przypadkach indywidualnych, pod ścisłym nadzorem
lekarza.

Należy unikać jednoczesnego stosowania symwastatyny w dawkach większych niż 20 mg na dobę
z amiodaronem, amlodypiną, werapamilem lub diltiazemem. U pacjentów z homozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną należy unikać jednoczesnego stosowania symwastatyny w dawkach
większych, niż 40 mg na dobę z lomitapidem. (Patrz punkty 4.2, 4.3 i 4.5).

Pacjenci przyjmujący jednocześnie z symwastatyną inne produkty lecznicze, oznaczone jako mające
umiarkowany hamujący wpływ na CYP3A4, zwłaszcza większe dawki symwastatyny, mogą mieć
zwiększone ryzyko wystąpienia miopatii. W przypadku jednoczesnego stosowania symwastatyny
z umiarkowanym inhibitorem CYP3A4 (substancją powodującą w przybliżeniu 2-5-krotne
zwiększenie wartości AUC), może być konieczne dostosowanie dawki. Jeśli stosowane są pewne
substancje mające umiarkowanie hamujący wpływ na inhibitory CYP3A4, np. diltiazem, zaleca się
podawanie symwastatyny w dawce wynoszącej maksymalnie 20 mg (patrz punkt 4.2).

Symwastatyna jest substratem transportera pompy lekowej – białka warunkującego oporność w raku
piersi (ang. Breast Cancer Resistant Protein, BCRP). Jednoczesne podawanie produktów leczniczych
będących inhibitorami BCRP (np. elbaswiru and grazoprewiru) może prowadzić do zwiększenia stężeń
symwastatyny w osoczu oraz do zwiększenia ryzyka miopatii; w związku z tym, w zależności od
przepisanej dawki, konieczne może być dostosowanie dawki symwastatyny. Nie badano jednoczesnego

podawania elbaswiru i grazoprewiru z symwastatyną; jednakże, u pacjentów przyjmujących
jednocześnie produkty lecznicze zawierające elbaswir lub grazoprewir, dawka produktu leczniczego
Simvastatin Bluefish nie powinna przekraczać 20 mg na dobę (patrz punkt 4.5).

Rzadkie przypadki miopatii/rabdomiolizy związane były z jednoczesnym stosowaniem inhibitorów
reduktazy HMG-CoA i niacyny (kwasu nikotynowego) w dawkach zmniejszających stężenie lipidów
(≥1 g/na dobę). Każdy z tych produktów podawany w monoterapii może spowodować miopatię.

W badaniu klinicznym (mediana okresu obserwacji: 3,9 roku) z udziałem pacjentów obarczonych
wysokim ryzykiem wystąpienia choroby sercowo-naczyniowej, z dobrze kontrolowanym poziomem
cholesterolu LDL, przyjmujących symwastatynę w dawce 40 mg/dobę w monoterapii lub
w skojarzeniu z ezetymibem w dawce 10 mg, nie stwierdzono zwiększenia korzystnego wpływu na
układ krążenia po włączeniu niacyny (kwasu nikotynowego) w dawkach modyfikujących stężenie
lipidów (≥ 1 g/dobę). Z tego względu, lekarze rozważający zastosowanie leczenia skojarzonego
symwastatyną i niacyną (kwasem nikotynowym) lub lekami zawierającymi niacynę w dawkach
modyfikujących stężenie lipidów (≥ 1 g/dobę) powinni dokładnie ocenić potencjalne korzyści
i ryzyko, a także ściśle monitorować pacjentów pod kątem występowania wszelkich objawów
podmiotowych i przedmiotowych, w postaci bólu mięśni, tkliwości czy osłabienia siły mięśni,
zwłaszcza w pierwszych miesiącach leczenia oraz w przypadku zwiększenia dawki któregokolwiek
z leków.

Ponadto, w tym badaniu częstość występowania miopatii u pacjentów narodowości chińskiej
przyjmujących symwastatynę w dawce 40 mg lub ezetymib z symwastatyną w dawce 10 mg + 40 mg
wynosiła około 0,24% w porównaniu do 1,24% u pacjentów narodowości chińskiej przyjmujących
symwastatynę w dawce 40 mg lub ezetymib z symwastatyną w dawce 10 mg + 40 mg w skojarzeniu
z kwasem nikotynowym i laropiprantem w dawce 2000 mg + 40 mg w postaci o przedłużonym
uwalnianiu. Mimo, że populacja azjatycka w tym badaniu składała się wyłącznie z pacjentów
narodowości chińskiej, z uwagi na fakt, że częstość występowania miopatii jest wyższa u osób
pochodzących z Chin niż u pacjentów innych narodowości, nie zaleca się jednoczesnego podawania
symwastatyny z niacyną (kwasem nikotynowym) w dawkach modyfikujących stężenie lipidów
(≥1 g/dobę) pacjentom pochodzenia azjatyckiego.

Acypimoks pod względem budowy podobny jest do kwasu nikotynowego. Mimo, że acypomiks nie
został przebadany, ryzyko działania toksycznego na mięśnie może być podobne do niacyny.

Daptomycyna
Zgłaszano przypadki miopatii i (lub) rabdomiolizy podczas jednoczesnego podawania inhibitorów
reduktazy HMG-CoA (np. symwastatyny) z daptomycyną. Należy zachować ostrożność przepisując
inhibitory reduktazy HMG-CoA z daptomycyną, ponieważ każdy z tych produktów podawany
w monoterapii może spowodować wystąpienie miopatii i (lub) rabdomiolizy. Należy rozważyć
tymczasowe przerwanie stosowania produktu leczniczego Simvastatin Bluefish u pacjentów
przyjmujących daptomycynę chyba, że korzyści z jednoczesnego podawania przewyższają ryzyko.
Należy zapoznać się z informacją o daptomycynie w celu uzyskania dalszych informacji na temat
wystąpienia ich potencjalnych interakcji z inhibitorami reduktazy HMG-CoA (np. symwastatyny) oraz
dalszych wskazówek dotyczących monitorowania. (Patrz punkt 4.5).

Wpływ na wątrobę

Podczas badań klinicznych, u kilku dorosłych pacjentów leczonych symwastatyną doszło do
utrzymującego się zwiększenia aktywności aminotransferaz w surowicy (ponad trzykrotnie
powyżej górnej granicy wartości uznanej za prawidłową). Po odstawieniu symwastatyny, aktywność
aminotransferaz u tych pacjentów zwykle wracała powoli do wartości sprzed leczenia.

Zaleca się wykonywanie badań oceniających czynność wątroby u wszystkich pacjentów przed
rozpoczęciem stosowania leku a następnie, gdy będzie to wskazane klinicznie. U pacjentów, u których
wymagane jest stosowanie symwastatyny w dawce 80 mg należy wykonać dodatkowy test przed zmianą
dawkowania, 3 miesiące po zmianie dawkowania na 80 mg, a następnie co pewien czas (np. co pół

roku) w pierwszym roku leczenia. Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów, u których
stwierdzono zwiększenie aktywności aminotransferaz. U tych pacjentów należy niezwłocznie
powtórzyć badania, a następnie przeprowadzać je częściej. Jeśli następuje dalsze zwiększanie
aktywności aminotransferaz, zwłaszcza do wartości trzykrotnie większych od górnej granicy normy
i utrzymuje się, lek należy odstawić. Należy zwrócić uwagę, że aktywność aminotransferazy alaninowej
(AlAT) może wywodzić się z tkanki mięśniowej, zatem zwiększenie aktywności AlAT wraz ze
zwiększeniem aktywności CK może wskazywać na miopatię (patrz wyżej Miopatia/rabdomioliza).

W okresie porejestracyjnym zgłaszano rzadkie przypadki niewydolności wątroby bez skutku
śmiertelnego i zakończone zgonem, u pacjentów przyjmujących statyny, w tym symwastatynę. Jeżeli
podczas leczenia produktem leczniczym Simvastatin Bluefish wystąpi ciężkie uszkodzenie wątroby
dające objawy kliniczne i (lub) hiperbilirubinemia lub żółtaczka, należy niezwłocznie przerwać
leczenie. Jeżeli nie można zidentyfikować innej przyczyny zaburzeń, nie należy wznawiać leczenia
produktem leczniczym Simvastatin Bluefish.

Lek należy stosować ostrożnie u osób pijących znaczne ilości alkoholu.
Po zastosowaniu symwastatyny, podobnie jak i po zastosowaniu innych leków zmniejszających stężenie
lipidów, obserwowano umiarkowane zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy (mniej niż
trzykrotnie powyżej górnej granicy wartości uznawanej za prawidłową). Zwiększenie takie
występowało wkrótce po rozpoczęciu leczenia symwastatyną, często było przemijające i nie
towarzyszyły mu żadne dodatkowe objawy. Odstawienie leku nie było konieczne.

Cukrzyca

Niektóre dane wskazują, że statyny, jako grupa leków, powodują zwiększenie stężenia glukozy we
krwi i u niektórych pacjentów z grupy wysokiego ryzyka rozwoju cukrzycy w przyszłości, mogą
prowadzić do wystąpienia hiperglikemii w stopniu wymagającym odpowiedniej opieki
diabetologicznej. Jednakże, korzyści ze zmniejszenia ryzyka dla układu naczyniowego po
zastosowaniu statyny przeważają nad ryzykiem rozwoju cukrzycy i dlatego nie powinno być ono
powodem przerwania leczenia statyną. U pacjentów z czynnikami ryzyka (glikemia na czczo 5,6 do
6,9 mmol/l, BMI > 30 kg/m2, zwiększenie stężenia triglicerydów, nadciśnienie tętnicze) należy
monitorować stan kliniczny i parametry biochemiczne, zgodnie z wytycznymi krajowymi.

Śródmiąższowa choroba płuc

W badaniach klinicznych obserwowano przypadki choroby śródmiąższowej płuc po zastosowaniu
niektórych statyn, w tym symwastatyny, szczególnie podczas długotrwałego podawania (patrz punkt
4.8). Objawy mogą obejmować duszność, nieproduktywny kaszel oraz pogorszenie ogólnego stanu
zdrowia (zmęczenie, zmniejszenie masy ciała i gorączka). W przypadku podejrzenia rozwoju choroby
śródmiąższowej płuc u pacjenta, należy przerwać leczenie statyną.

Dzieci i młodzież

W kontrolowanym badaniu klinicznym z udziałem chłopców w fazie II i powyżej wg. skali Tannera
i dziewcząt przynajmniej 1 rok po rozpoczęciu miesiączkowania oceniano bezpieczeństwo
i skuteczność stosowania symwastatyny u pacjentów w wieku 10-17 lat z heterozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną. Profil działań niepożądanych u pacjentów leczonych symwastatyną był
podobny do notowanego w grupie przyjmującej placebo. Nie badano dawek większych niż 40 mg
u tych pacjentów. W tym ograniczonym, kontrolowanym badaniu klinicznym nie zanotowano wpływu
na wzrost lub dojrzewanie płciowe u chłopców lub dziewcząt lub na długość cyklu menstruacyjnego
u dziewcząt (patrz punkty 4.2, 4.8 i 5.1). Młodzież płci żeńskiej powinna podczas leczenia
symwastatyną stosować skuteczne metody zapobiegania ciąży (patrz punkt 4.3 i 4.6). Nie badano
skuteczności i bezpieczeństwa podawania symwastatyny pacjentom w wieku <18 lat przez okres
>48 tygodni, w związku z powyższym wpływ produktu na rozwój psychiczny, intelektualny i płciowy
nie jest znany. Nie badano symwastatyny w badaniach klinicznych obejmujących pacjentów
młodszych niż 10 lat, pacjentów przed pokwitaniem oraz dziewczęta przed rozpoczęciem
miesiączkowania.

W kilku przypadkach zaobserwowano, że statyny wywołują miastenię de novo lub nasilają już
występującą miastenię lub miastenię oczną (patrz punkt 4.8). Jeśli nastąpi nasilenie objawów, należy
przerwać stosowanie produktu Simvastatin Bluefish. Odnotowano nawroty choroby po podaniu
(ponownym podaniu) tej samej lub innej statyny.

Substancje pomocnicze

Produkt leczniczy Simvastatin Bluefish zawiera laktozę. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną
nietolerancją laktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinni
przyjmować tego leku.

#### 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Do występowania potencjalnych interakcji z inhibitorami reduktazy HMG-CoA może przyczyniać się
wiele mechanizmów. Produkty lecznicze lub produkty ziołowe, które hamują pewne enzymy (np.
CYP3A4) i (lub) szlaki transporterów (np. OATP1B), mogą zwiększać stężenie symwastatyny i kwasu
symwastatyny w osoczu oraz mogą prowadzić do zwiększenia ryzyka wystąpienia miopatii i (lub)
rabdomiolizy.

Należy zapoznać się z informacją o wszystkich jednocześnie stosowanych produktach
leczniczych, w celu uzyskania dalszych informacji na temat wystąpienia ich potencjalnych
interakcji z symwastatyną i (lub) potencjalnych zmian dotyczących enzymów lub transporterów
oraz ewentualnego dostosowania dawki i schematów leczenia.

Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.

Interakcje farmakodynamiczne

Interakcje z produktami obniżającymi stężenie lipidów, które podawane w monoterapii mogą
spowodować miopatię.
Ryzyko wystąpienia miopatii w tym rabdomiolizy jest zwiększone podczas jednoczesnego stosowania
fibratów. Ponadto, interakcja farmakokinetyczna z gemfibrozylem powoduje zwiększenie stężenia
symwastatyny w osoczu krwi (patrz poniżej „Interakcje farmakokinetyczne” i punkty 4.3 i 4.4).
Nie ma dowodów, że ryzyko wystąpienia miopatii podczas jednoczesnego stosowania symwastatyny
i fenofibratu jest większe niż łączne ryzyko stosowania każdego z tych produktów osobno. Nie ma
dostępnych danych z zakresu farmakokinetyki i monitorowania bezpieczeństwa stosowania dotyczących
innych fibratów. Rzadkie przypadki miopatii/rabdomiolizy związane były z jednoczesnym stosowaniem
symwastatyny i niacyny w dawkach zmniejszających stężenie lipidów (≥1 g/dobę) (patrz punkt 4.4).

Interakcje farmakokinetyczne

Zalecenia odnośnie przepisywania leków wchodzących w interakcje zostały zebrane w tabeli poniżej
(dalsze szczegóły zawarte są w tekście, patrz również punkty 4.2, 4.3 i 4.4).

Interakcje lekowe związane ze zwiększonym ryzykiem miopatii/rabdomioliza
Leki wchodzące w interakcje Zalecenia odnośnie przepisywania
Silne inhibitory CYP3A4, np.:
Itrakonazol
Ketokonazol
Pozakonazol
Worykonazol
Erytromycyna
Klarytromycyna
Telitromycyna
Inhibitory proteazy wirusa HIV (np. nelfinawir)
Boceprewir
Telaprewir

Przeciwwskazane do stosowania z symwastatyną.

Nefazodon
Kobicystat
Cyklosporyna
Danazol
Gemfibrozyl
Inne fibraty (z wyjątkiem fenofibratu) Nie stosować dawki większej niż 10 mg
symwastatyny na dobę.
Kwas fusydowy Nie zaleca się jednoczesnego stosowania
z symwastatyną.
Niacyna (kwas nikotynowy) (≥ 1 g/dobę) U pacjentów pochodzenia azjatyckiego nie zaleca
się jednoczesnego stosowania z symwastatyną.
Amiodaron
Amlodypina
Werapamil
Diltiazem
Elbaswir
Grazoprewir

Nie stosować dawki większej niż 20 mg
symwastatyny na dobę.

Lomitapid U pacjentów z rodzinną homozygotyczną
hipercholesterolemią nie stosować dawki większej
niż 40 mg symwastatyny na dobę.
Rybocyklib Należy unikać jednoczesnego stosowania.
Palbocyklib Nie zaleca się jednoczesnego stosowania.
Daptomycyna Należy rozważyć tymczasowe przerwanie
stosowania symwastatyny u pacjentów
przyjmujących daptomycynę chyba, że korzyści
z jednoczesnego podawania przewyższają ryzyko
(patrz punkt 4.4)
Sok grejpfrutowy Unikać picia soku grejpfrutowego podczas
stosowania symwastatyny.

Wpływ innych produktów leczniczych na symwastatynę

Interakcje dotyczące inhibitorów CYP3A4

Symwastatyna jest substratem cytochromu P450 3A4. Jednoczesne leczenie symwastatyną i silnymi
inhibitorami cytochromu P450 3A4 zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy, na skutek
zwiększenia stężenia inhibitorów reduktazy HMG-CoA w osoczu. Do takich inhibitorów cytochromu
P450 3A4 należą: itrakonazol, ketokonazol, pozakonazol, erytromycyna, klarytromycyna,
telitromycyna, inhibitory proteazy wirusa HIV (np. nelfinawir), boceprewir telaprewir, nefazodon,
oraz produkty lecznicze zawierające kobicystat. Jednoczesne podanie itrakonazolu spowodowało
ponad 10-krotne zwiększenie narażenia na kwas powstający z symwastatyny (aktywnym metabolitem
jest beta-hydroksykwas). Telitromycyna spowodowała 11-krotnie większe narażenie na kwas
powstający z symwastatyny.
Przeciwwskazane jest stosowanie symwastatyny z itrakonazolem, ketokonazolem, pozakonazolem,
worykonazolem, inhibitorami proteazy wirusa HIV (np. nelfinawirem), boceprewirem, telaprewirem,
erytromycyną, klarytromycyną, telitromycyną i nefazodonem oraz produktami leczniczymi
zawierającymi kobicystat, jak również gemfibrozylem, cyklosporyną i danazolem (patrz punkt 4.3).
Jeśli leczenie silnymi inhibitorami CYP3A4 (substancji powodujących w przybliżeniu co najmniej
pięciokrotne zwiększenie wartości AUC) jest konieczne, należy podczas tego leczenia przerwać
stosowanie symwastatyny (i rozważyć podanie innego rodzaju statyny). Ostrożnie należy stosować
symwastatynę jednocześnie z innymi słabszymi inhibitorami CYP3A4: flukonazolem, werapamilem
lub diltiazemem (patrz punkty 4.2 i 4.4).

Flukonazol
Obserwowano rzadkie przypadki rabdomiolizy związane z jednoczesnym stosowaniem symwastatyny
i flukonazolu (patrz punkt 4.4).

Cyklosporyna
Ryzyko wystąpienia miopatii i (lub) rabdomiolizy jest zwiększone podczas jednoczesnego stosowania
cyklosporyny z symwastatyną dlatego stosowanie z cyklosporyną jest przeciwwskazane (patrz punkty
#### 4.3 i 4.4). Mimo, że mechanizm nie jest w pełni wyjaśniony, wykazano, że cyklosporyna zwiększa
AUC inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Zwiększenie AUC kwasu symwastatyny występowało
przypuszczalnie częściowo na skutek hamowania CYP3A4 i (lub) OATP1B1.

Danazol
Jednoczesne stosowanie danazolu i symwastatyny zwiększa ryzyko wystąpienia miopatii
i rabdomiolizy, dlatego stosowanie z danazolem jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Gemfibrozyl
Gemfibrozyl zwiększa 1,9-krotnie AUC kwasu symwastatyny prawdopodobnie w wyniku
zahamowania szlaku glukuronidowego i (lub) OATP1B1 (patrz punkty 4.3 i 4.4). Jednoczesne
stosowanie z gemfibrozylem jest przeciwwskazane.

Kwas fusydowy
Ryzyko miopatii, w tym rabdomiolizy może być zwiększone podczas jednoczesnego stosowania
kwasu fusydowego ze statynami. Mechanizm leżący u podłoża tej interakcji (niezależnie od tego, czy
ma ona charakter farmakodynamiczny, czy farmakokinetyczny, czy zarówno farmakodynamiczny, jak
i farmakokinetyczny) jest jeszcze nieznany. Istnieją doniesienia o przypadkach rabdomiolizy (także
prowadzących do śmierci) wśród pacjentów leczonych takim skojarzeniem. W wyniku zastosowania
takiego skojarzenia może dojść do wzrostu stężenia obu leków w osoczu.

U pacjentów, u których ogólnoustrojowe podawanie kwasu fusydowego uważa się za konieczne,
leczenie symwastatyną należy przerwać na cały okres leczenia kwasem fusydowym. Patrz także punkt
#### 4.4. Amiodaron
Ryzyko wystąpienia miopatii i (lub) rabdomiolizy wzrasta podczas stosowania amiodaronu
jednocześnie z symwastatyną (patrz punkt 4.4). W badaniach klinicznych wystąpienie miopatii
zaobserwowano u 6 % pacjentów otrzymujących symwastatynę w dawce 80 mg i amiodaron. Dlatego
u pacjentów otrzymujących jednocześnie symwastatynę i amiodaron dawka symwastatyny nie powinna
być większa niż 20 mg na dobę.

Antagoniści kanałów wapniowych
• Werapamil
Ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy wzrasta podczas stosowania werapamilu jednocześnie
z symwastatyną w dawkach 40 mg lub 80 mg (patrz punkt 4.4). W badaniach farmakokinetycznych
jednoczesne podawanie z werapamilem powoduje 2,3-krotne zwiększenie narażenia na kwas
symwastatyny, przypuszczalnie na skutek hamowania CYP3A4. Dlatego u pacjentów
otrzymujących jednocześnie symwastatynę i werapamil dawka symwastatyny nie powinna być
większa niż 20 mg na dobę.

• Diltiazem
Ryzyko wystąpienia miopatii i rabdomiolizy wzrasta podczas stosowania diltiazemu jednocześnie
z symwastatyną w dawce 80 mg (patrz punkt 4.4). W badaniach farmakokinetycznych jednoczesne
podawanie z diltiazemem powoduje 2,7-krotne zwiększenie narażenia na kwas symwastatyny,
przypuszczalnie na skutek hamowania CYP3A4. Dlatego też, dawka symwastatyny u pacjentów
otrzymujących jednocześnie diltiazem nie powinna być większa niż 20 mg na dobę.

• Amlodypina
U pacjentów przyjmujących amlodypinę jednocześnie z symwastatyną występuje zwiększone
ryzyko miopatii. W badaniach farmakokinetycznych jednoczesne podawanie z amlodypiną
powoduje1,6-krotne zwiększenie całkowitego narażenia na kwas symwastatyny. Dlatego też, dawka

symwastatyny u pacjentów otrzymujących jednocześnie amlodypinę nie powinna być większa niż
20 mg na dobę.

Lomitapid
Ryzyko rozwoju miopatii i rabdomiolizy może być zwiększone w wyniku jednoczesnego podawania
lomitapidu z symwastatyną (patrz punkty 4.3 i 4.4), dlatego w przypadku pacjentów
z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną dawka symwastatyny nie może przekraczać 40 mg
na dobę u pacjentów przyjmujących jednocześnie lomitapid.

Umiarkowane inhibitory CYP3A4
U pacjentów stosujących jednocześnie symwastatynę, zwłaszcza w wyższych dawkach, z innymi
lekami uznanymi za mające umiarkowany wpływ na układ enzymatyczny CYP3A4, ryzyko
wystąpienia miopatii może być większe (patrz punkt 4.4).

Inhibitory białka transportowego OATP1B1
Kwas symwastatyny jest substratem dla białka transportowego OATP1B1. Jednoczesne podawanie
produktów leczniczych będących inhibitorami białka transportowego OATP1B1 może prowadzić do
zwiększonego stężenia kwasu symwastatyny w osoczu oraz zwiększonego ryzyka wystąpienia
miopatii (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Inhibitory białka warunkującego oporność w raku piersi (BCRP)
Jednoczesne podawanie produktów leczniczych będących inhibitorami BCRP, w tym produktów
leczniczych zawierających elbaswir lub grazoprewir, może prowadzić do zwiększenia stężeń
symwastatyny w osoczu oraz do zwiększenia ryzyka miopatii (patrz punkty 4.2 i 4.4).

Niacyna (kwas nikotynowy)
Rzadkie przypadki miopatii/rabdomiolizy związane były z jednoczesnym stosowaniem symwastatyny
i niacyny (kwasu nikotynowego) w dawkach modyfikujących stężenie lipidów (≥1 g/dobę).
W badaniach farmakokinetycznych jednoczesne podanie jednorazowej dawki 2 g kwasu
nikotynowego o przedłużonym uwalnianiu z symwastatyną w dawce 20 mg powodowało nieznaczne
zwiększenie AUC symwastatyny i kwasu symwastatyny oraz zwiększenie Cmax kwasu symwastatyny
w osoczu.

Sok grejpfrutowy
Sok grejpfrutowy hamuje cytochrom P450 3A4. Jednoczesne stosowanie symwastatyny i picie dużych
ilości soku grejpfrutowego (ponad 1 litr dziennie) powoduje 7-krotne zwiększenie narażenia na kwas
symwastatyny. Wypicie 240 ml soku grejpfrutowego rano i przyjęcie wieczorem symwastatyny
powoduje 1,9-krotne zwiększenie narażenia. Należy unikać picia soku grejpfrutowego podczas leczenia
symwastatyną.

Kolchicyna
Notowano pojedyncze przypadki miopatii i rabdomiolizy podczas jednoczesnego stosowania
kolchicyny z symwastatyną u pacjentów z niewydolnością nerek. Zalecana jest ścisła kontrola kliniczna
pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, stosujących leki w takim skojarzeniu.

Daptomycyna
Ryzyko miopatii i (lub) rabdomiolizy może być zwiększone podczas jednoczesnego podawania
inhibitorów reduktazy HMG-CoA (np. symwastatyny) i daptomycyny (patrz punkt 4.4).

Ryfampicyna
Ryfampicyna jest silnym induktorem CYP3A4, z tego względu u pacjentów przyjmujących długotrwale
ryfampicynę (np. w leczeniu gruźlicy) może wystąpić utrata skuteczności działania symwastatyny.
W badaniach farmakokinetycznych u zdrowych ochotników jednoczesne podawanie z ryfampicyną
powodowało zmniejszenie pola powierzchni pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC) dla kwasu
symwastatyny o 93%.

Wpływ symwastatyny na farmakokinetykę innych produktów leczniczych

Symwastatyna nie wpływa hamująco na cytochrom P450 3A4. Dlatego też należy się spodziewać, że
symwastatyna nie wpływa na stężenie w osoczu innych substancji metabolizowanych przez cytochrom
P450 3A4.

Doustne leki przeciwzakrzepowe
W dwóch badaniach klinicznych: jednym - obejmującym zdrowych ochotników, drugim - pacjentów
z hipercholesterolemią, symwastatyna w dawce 20 mg – 40 mg na dobę umiarkowanie nasilała działanie
leków przeciwzakrzepowych, pochodnych kumaryny: czas protrombinowy (podawany jako
International Normalized Ratio, INR) zwiększył się z wartości sprzed podania leku wynoszącej 1,7 do
wartości 1,8 oraz z 2,6 do 3,4 odpowiednio u zdrowych ochotników i osób chorych. Informowano
o bardzo rzadkich przypadkach podwyższenia wartości INR. U pacjentów przyjmujących leki
przeciwzakrzepowe pochodne kumaryny, czas protrombinowy należy ocenić zarówno przed
rozpoczęciem terapii symwastatyną, jak i odpowiednio często w początkowym okresie trwania terapii,
aby upewnić się, czy nie występują istotne zmiany w czasie protrombinowym. Po stwierdzeniu
stabilności czasu protrombinowego należy go oceniać z częstością zalecaną podczas terapii pochodnymi
kumaryny. Powyższą procedurę należy powtórzyć w przypadku zmiany dawki symwastatyny lub
przerwania stosowania tego leku. U pacjentów nie przyjmujących leków przeciwzakrzepowych,
jednoczesne przyjmowanie symwastatyny nie było związane z występowaniem krwawień lub zmian
czasu protrombinowego.

#### 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża
Produkt leczniczy Simvastatin Bluefish jest przeciwwskazany w okresie ciąży (patrz punkt 4.3).

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania w czasie ciąży. Nie przeprowadzono kontrolowanych badań
klinicznych z symwastatyną z udziałem kobiet ciężarnych. Obserwowano rzadkie przypadki
występowania wad wrodzonych u dzieci, których matki w okresie ciąży leczone były inhibitorami
reduktazy HMG-CoA. Jednak, w analizie danych dotyczących około 200 ciężarnych, które były
prospektywnie obserwowane w pierwszym trymestrze ciąży, a przyjmowały symwastatynę lub inny
inhibitor reduktazy HMG-CoA o podobnej strukturze chemicznej, częstość występowania wad
wrodzonych nie była większa od tej jaka występuje w ogólnej populacji. Liczba odnotowanych
przypadków ciąży u kobiet przyjmujących symwastatynę była statystycznie wystarczająca, aby
wykluczyć 2,5-krotny lub większy wzrost występowania wad rozwojowych płodów wobec ogólnej
częstości występowania.

Chociaż nie ma dowodów świadczących, że przypadki wad wrodzonych u potomstwa pacjentów
przyjmujących produkt leczniczy Simvastatin Bluefish lub inny pokrewny inhibitor reduktazy
HMG-CoA są różne od tych obserwowanych ogólnie w populacji, leczenie w okresie ciąży produktem
leczniczym Simvastatin Bluefish może zmniejszyć u płodu stężenie mewalonianu, który jest
prekursorem biosyntezy cholesterolu. Miażdżyca jest chorobą przewlekłą i przerwanie leczenia
zmniejszającego stężenie lipidów podczas ciąży ma prawdopodobnie niewielki wpływ na wyniki
długotrwałego leczenia pierwotnej hipercholesterolemii. Z tego względu, produkt leczniczy Simvastatin
Bluefish nie może być stosowana u kobiet w ciąży, u kobiet planujących ciążę w najbliższym czasie lub
tych, u których podejrzewana jest ciąża. Leczenie produktem leczniczym Simvastatin Bluefish należy
przerwać w okresie trwania ciąży lub do czasu ustalenia czy pacjentka nie jest w ciąży (patrz punkty 4.3
i 5.3).

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy symwastatyna lub jej metabolity przenikają do mleka kobiet. Ponieważ jednak wiele
leków jest wydzielanych z mlekiem matki, kobiety przyjmujące symwastatynę nie powinny karmić
piersią ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u dziecka (patrz
punkt 4.3).

Płodność

Nie ma dostępnych danych z badań klinicznych dotyczących wpływu symwastatyny na płodność
u człowieka. W badaniach na szczurach nie stwierdzono wpływu symwastatyny na płodność (patrz
punkt 5.3).

#### 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Symwastatyna nie wywiera wpływu lub ma niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługi urządzeń mechanicznych. Jednakże podczas prowadzenia pojazdu lub obsługi maszyn
mechanicznych należy wziąć pod uwagę, że po zastosowaniu symwastatyny mogą wystąpić
zawroty głowy, o czym donoszono po wprowadzeniu produktu na rynek.

#### 4.8 Działania niepożądane

Działania niepożądane, o których informowano w czasie trwania badań klinicznych i po wprowadzeniu
produktu do obrotu, uszeregowano w oparciu o częstość ich występowania, w szeroko zakrojonych,
długoterminowych, kontrolowanych placebo badaniach klinicznych, w tym HPS (ang. Heart Protection
Study) i 4S (ang. Scadinavian Simvastatin Survivial Study) z udziałem odpowiednio 20 536 i 4444
pacjentów (patrz punkt 5.1). W badaniu HPS, odnotowano poważne działania niepożądane jak również
bóle mięśni, zwiększenie aktywności aminotransferaz i CK w surowicy. W badaniu 4S odnotowano
wszystkie poniżej wymienione działania niepożądane. Jeśli częstość występowania działań
niepożądanych po symwastatynie była mniejsza lub podobna do tej, jaka występuje w badaniach po
podaniu placebo oraz jeśli spontanicznie zgłaszane działania niepożądane były przypuszczalnie
przyczynowo związane ze stosowaniem produktu, takie działania niepożądane klasyfikowano jako
„rzadko” występujące.

W badaniu HPS (patrz punkt 5.1), w którym uczestniczyło 20 536 pacjentów leczonych symwastatyną
w dawce 40 mg na dobę (n = 10 269) lub placebo (n = 10 267), parametry bezpieczeństwa były
porównywalne wśród pacjentów przyjmujących symwastatynę lub placebo, przez okres wynoszący
średnio 5 lat obserwacji. Wskaźniki przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych były
w tych grupach porównywalne (4,8% w grupie pacjentów leczonych symwastatyną, w porównaniu
z 5,1% w grupie placebo). Częstość występowania miopatii była poniżej 0,1% (<0,1%) u pacjentów
leczonych symwastatyną w dawce 40 mg. Zwiększenie aktywności aminotransferaz (więcej niż
trzykrotnie powyżej górnej granicy uznanej za prawidłową, potwierdzone powtórnym badaniem)
wystąpiło u 0,21% pacjentów (n = 21) leczonych symwastatyną w dawce 40 mg, w porównaniu do
0,09% pacjentów (n = 9) otrzymujących placebo.

Częstość występowania działań niepożądanych uszeregowano zgodnie z następującą klasyfikacją:
Bardzo często (≥1/10), Często (≥1/100, <1/10), Niezbyt często (≥1/1000, < 1/100), Rzadko (≥ 1/10 000,
< 1/1000), Bardzo rzadko (< 1/10 000),
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Rzadko: niedokrwistość.

Zaburzenia układu immunologicznego
Bardzo rzadko: anafilaksja.

Zaburzenia psychiczne
Bardzo rzadko: bezsenność.
Nieznana: depresja.

Zaburzenia układu nerwowego
Rzadko: ból głowy, parestezje, zawroty głowy, neuropatia obwodowa.
Bardzo rzadko: zaburzenia pamięci.
Częstość nieznana: miastenia.

Zaburzenia oka

Rzadko: niewyraźne widzenie, zaburzenia widzenia.
Częstość nieznana: miastenia oczna.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Nieznana: śródmiąższowa choroba płuc (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia żołądka i jelit
Rzadko: zaparcia, bóle brzucha, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, niestrawność, biegunka, nudności,
wymioty, zapalenie trzustki.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Rzadko: zapalenie wątroby/żółtaczka.
Bardzo rzadko: niewydolność wątroby bez skutku śmiertelnego i zakończona zgonem.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Rzadko: wysypka, świąd, łysienie.
Bardzo rzadko: polekowe zmiany liszajowate.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Rzadko: miopatia* (w tym zapalenie mięśni), rabdomioliza z lub bez ostrej niewydolności nerek (patrz
punkt 4.4), bóle mięśniowe, kurcze mięśni.
Bardzo rzadko: zerwanie mięśni.
Nieznana: tendinopatia, czasami powikłana przerwaniem ścięgna, immunozależna miopatia
martwicza**.

* w badaniach klinicznych miopatia występowała częściej u pacjentów leczonych symwastatyną
w dawce 80 mg na dobę w porównaniu do pacjentów otrzymujących dawkę 20 mg na dobę
(odpowiednio 1% vs 0,02%) (patrz punkty 4.4 i 4.5).
** Zgłoszono bardzo rzadkie przypadki wystąpienia immunozależnej miopatii martwiczej (IMNM) –
miopatii autoimmunologicznej, w trakcie leczenia statynami lub po jego zakończeniu. Cechy kliniczne
IMNM to utrzymujące się osłabienie mięśni proksymalnych oraz zwiększona aktywność kinazy
kreatynowej w surowicy, utrzymująca się mimo przerwania leczenia statynami; biopsja mięśni
wykazuje martwiczą miopatię bez istotnego zapalenia; poprawa następuje w wyniku stosowania leków
immunosupresyjnych (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Bardzo rzadko: ginekomastia.
Nieznana: zaburzenia wzwodu.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Rzadko: astenia.

W rzadkich przypadkach opisywano objawy zespołu nadwrażliwości, przebiegającego z jednym lub
więcej spośród objawów, takich jak: obrzęk naczynioruchowy, zespół toczniopodobny, bóle mięśni typu
reumatoidalnego, zapalenie mięśni i skóry, zapalenie naczyń, małopłytkowość, eozynofilia,
podwyższone OB, zapalenie stawów, bóle stawów, pokrzywka, nadwrażliwość na światło, gorączka,
uderzenia gorąca, duszność, złe samopoczucie.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych
Rzadko: zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy (aminotransferaza alaninowa,
aminotransferaza asparaginowa, gamma-glutamylotranseptydaza (patrz punkt 4.4, Wpływ na wątrobę),
podwyższenie aktywności fosfatazy zasadowej, zwiększenie aktywności CK w surowicy (patrz punkt
4.4).

U pacjentów przyjmujących statyny, w tym produkt leczniczy Simvastatin Bluefish, zgłaszano
przypadki zwiększenia stężenia HbA1c i glukozy w surowicy na czczo.

W okresie porejestracyjnym zgłaszano rzadkie przypadki zaburzeń funkcji poznawczych (np. utrata
pamięci, słaba pamięć, amnezja, zaburzenia pamięci, splątanie) u pacjentów przyjmujących statyny,
w tym symwastatynę. Zgłaszane problemy były na ogół łagodne i ustępowały po przerwaniu leczenia
statyną. Obserwowano zmienny czas do wystąpienia (od 1 dnia do kilku lat) i ustąpienia (mediana
3 tygodnie) objawów.

W trakcie stosowania niektórych statyn obserwowano następujące działania niepożądane:
• Zaburzenia snu, w tym koszmary senne.
• Zaburzenia seksualne.
• Cukrzycę: częstość występowania będzie zależała od tego, czy występują lub nie czynniki
ryzyka (stężenie glukozy we krwi na czczo ≥5,6 mmol/l, BMI > 30 kg/m2, zwiększenie stężenia
triglicerydów, nadciśnienie tętnicze w wywiadzie).

Dzieci i młodzież
W trwającym 48 tygodni badaniu z udziałem dzieci i młodzieży w wieku 10-17 lat (chłopcy w fazie II
i powyżej wg skali Tannera, dziewczęta przynajmniej 1 rok po rozpoczęciu miesiączkowania)
z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną (n=175) profil bezpieczeństwa i tolerancji
u pacjentów leczonych symwastatyną był podobny do notowanego w grupie przyjmującej placebo.
Długoterminowy wpływ produktu na rozwój psychiczny, intelektualny i płciowy nie jest znany.
Obecnie brak wystarczających danych dotyczących leczenia dłuższego niż 1 rok (patrz punkty 4.2, 4.4
i 5.1).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań
niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania
produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać
wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa
Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

#### 4.9 Przedawkowanie

Dotychczas opisano kilka przypadków przedawkowania; maksymalna przyjęta dawka to 3,6 g.
U wszystkich pacjentów nastąpiło wyzdrowienie bez powikłań. Nie ma specyficznych metod leczenia
w przypadku przedawkowania. Należy zastosować leczenie objawowe i inne wspomagające środki.

### 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

#### 5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Inhibitory reduktazy HMG-CoA
Kod ATC: C10A A01

Mechanizm działania

Po podaniu doustnym, symwastatyna, będąca nieaktywnym laktonem, jest hydrolizowana w wątrobie
do odpowiedniego beta-hydroksykwasu, który jest silnym inhibitorem reduktazy 3-hydroksy-3-
metyloglutarylo-koenzymu A (HMG-CoA). Enzym ten katalizuje przemianę HMG-CoA w mewalonian.
Jest to wczesny etap przemian prowadzących do powstawania cholesterolu. Ograniczenie tego procesu
ma wpływ na szybkość syntezy cholesterolu.

Symwastatyna powoduje zmniejszenie stężenia LDL-cholesterolu (LDL-C), zarówno w przypadkach
gdy stężenie to jest podwyższone jak i prawidłowe. LDL składa się z protein o bardzo niskiej gęstości
(VLDL) i jest katabolizowany głównie za pośrednictwem receptora LDL o bardzo wysokim
powinowactwie. Mechanizm działania symwastatyny prowadzącego do zmniejszania stężenia LDL
może być wynikiem zarówno obniżenia stężenia cholesterolu VLDL (VLDL-C) jak i indukcji receptora
LDL. Prowadzi to do zmniejszenia wytwarzania oraz zwiększonego katabolizmu LDL-C. W wyniku
leczenia symwastatyną znacznie zmniejsza się stężenie apolipoproteiny B. Dodatkowo, symwastatyna
powoduje niewielki wzrost stężenia HDL-C oraz zmniejszenie stężenia TG w osoczu. W wyniku tego
stosunek całkowitego cholesterolu do HDL-C oraz LDL do HDL-C jest obniżony.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Duże ryzyko wystąpienia choroby wieńcowej (CHD) lub istniejąca choroba wieńcowa.

W badaniu HPS (ang. Heart Protection Study), oceniono wpływ leczenia symwastatyną u 20 536
pacjentów (w wieku od 40 do 80 lat), z chorobą naczyń wieńcowych, inną zarostową chorobą tętnic lub
cukrzycą, u których stwierdzono lub nie stwierdzono hiperlipidemii. W trakcie tego badania 10 269
pacjentów przyjmowało symwastatynę w dawce 40 mg/dobę i 10 267 pacjentów przyjmowało placebo
przez okres wynoszący średnio 5 lat. Na początku badania stężenia LDL-C u 6 793 pacjentów (33%)
były poniżej 116 mg/dl, u 5 063 pacjentów (25%) pomiędzy 116 mg/dl a 135 mg/dl, natomiast u 8 680
pacjentów (42%) powyżej 135 mg/dl.

W porównaniu z placebo leczenie symwastatyną w dawce 40 mg/dobę w znacznie zmniejszało ryzyko
śmierci z powodu wszystkich przyczyn (1 328 [12,9%] u pacjentów leczonych symwastatyną,
w porównaniu z 1 507 [14,7%] u pacjentów otrzymujących placebo; p = 0,0003); powodowało
zmniejszenie ryzyka zgonów wieńcowych o 18% (587 [5,7%] w porównaniu do 707 [6,9%];
p = 0,0005; bezwzględne zmniejszenie ryzyka 1,2%). Zmniejszenie liczby zgonów z innych przyczyn
niż dotyczące układu naczyniowego nie osiągnęło poziomu istotnego statystycznie. Przyjmowanie
symwastatyny zmniejszało także ryzyko wystąpienia poważnych zdarzeń wieńcowych (złożony punkt
końcowy składający się z zawału serca nie prowadzącego do zgonu lub zgonu z przyczyn wieńcowych)
o 27% (p < 0,0001). Symwastatyna zmniejszała potrzebę wykonania procedury rewaskularyzacji naczyń
wieńcowych (w tym pomosty aortalno-wieńcowe lub przezskórna angioplastyka balonowa)
i rewaskularyzację naczyń obwodowych oraz naczyń innych niż wieńcowych, odpowiednio o 30%
(p < 0,0001) i 16% (p = 0,006). Symwastatyna zmniejszała o 25% (p < 0,0001) ryzyko wystąpienia
udaru, a do 30% zmniejszała ryzyko udaru z powodu niedokrwienia (p < 0,0001). Dodatkowo,
w podgrupie pacjentów z cukrzycą, symwastatyna zmniejszała ryzyko rozwoju powikłań ze strony
dużych naczyń krwionośnych, konieczność wykonania rewaskularyzacji naczyń obwodowych (zabiegi
chirurgiczne lub angioplastyka), konieczność wykonania amputacji kończyn lub częstość wystąpienia
owrzodzeń nóg o 21% (p = 0,0293). Proporcjonalne zmniejszenie częstości zdarzeń było podobne
w każdej podgrupie badanych pacjentów, w tym również u pacjentów, u których nie stwierdzono
choroby wieńcowej, ale u których stwierdzono schorzenia naczyń mózgowych lub tętnic obwodowych,
w grupie kobiet i mężczyzn mających w momencie włączenia do badania mniej lub ponad 70 lat,
z nadciśnieniem tętniczym lub bez oraz w szczególności u pacjentów, u których w momencie włączenia
do badania stężenie cholesterolu LDL było niższe niż 3,0 mmo/l.

W badaniu 4S (ang. Scandinavian Simvastatin Survival Study), oceniono wpływ leczenia symwastatyną
na całkowitą liczbę zgonów u 4 444 pacjentów z chorobą naczyń wieńcowych, u których stężenie
całkowitego cholesterolu w momencie rozpoczęcia badania zawierało się w przedziale 212 – 309 mg/dl
(5,5-8,0 mmol/l). W tym badaniu wieloośrodkowym, z randomizacją, z podwójnie ślepą próbą,
kontrolowanym placebo, pacjenci z dławicą piersiową lub u których wcześniej wystąpił zawał serca,
otrzymywali leczenie złożone z diety, standardowych leków i podawano im symwastatynę w dawce
20 mg – 40 mg/dobę (n = 2 221) albo placebo (n = 2 223) przez okres wynoszący średnio 5,4 lat.
Symwastatyna zmniejszyła ryzyko zgonu o 30% (bezwzględne zmniejszenie ryzyka o 3,3%). Ryzyko
śmierci z powodu choroby naczyń wieńcowych zostało zredukowane o 42% (bezwzględne zmniejszenie
ryzyka o 3,5%). Symwastatyna zmniejszyła także ryzyko wystąpienia poważnych zdarzeń wieńcowych
(zgon z powodu choroby wieńcowej wraz z potwierdzonym w trakcie hospitalizacji zawałem serca nie
powodującym śmierci) o 34%. Ponadto, symwastatyna w znaczącym stopniu (o 28%) zmniejszyła

ryzyko wystąpienia zakończonych śmiercią i nie powodujących śmierci zdarzeń ze strony naczyń
mózgowych (udar i przemijające epizody niedokrwienia). Pomiędzy grupami nie stwierdzono istotnej
statystycznie różnicy częstości występowania zgonów nie spowodowanych chorobami serca i naczyń.

W badaniu SEARCH (ang. The Study of the Effectiveness of Additional Reductions in Cholesterol and
Homocysteine) oceniano wpływ leczenia symwastatyną w dawce 80 mg w porównaniu do dawki 20 mg
(średni okres obserwacji 6,7 lat) na poważne zdarzenia sercowo- naczyniowe (zgon z powodu choroby
wieńcowej, zawał serca nie powodujący śmierci, procedury rewaskularyzacji naczyń wieńcowych, udar
mózgu zakończony śmiercią i nie powodujący śmierci, procedury rewaskularyzacji naczyń
obwodowych) oceniano u 12 064 pacjentów u których wcześniej wystąpił zawał serca.
Pomiędzy grupami nie stwierdzono istotnej różnicy dotyczącej częstości występowania poważnych
zdarzeń sercowo- naczyniowych: symwastatyna w dawce 20 mg (n=1 553; 25,7%) vs symwastatyna
w dawce 80 mg (n=1 477; 24,5%); RR 0,94, 95% CI: 0,88-1,01. Obserwowana w trakcie badania
bezwzględna różnica dotycząca stężenia cholesterolu-LDL pomiędzy dwiema grupami wynosiła
0,35±0,01 mmol/l. Profil bezpieczeństwa w obydwu grupach był podobny, z wyjątkiem częstości
występowania miopatii wynoszącej około 1% u pacjentów otrzymujących symwastatynę w dawce
80 mg w porównaniu do 0,02% u pacjentów, którym podawano symwastatynę w dawce 80 mg. Około
połowy przypadków miopatii wystąpiło w trakcie pierwszego roku leczenia. Częstość występowania
miopatii w trakcie każdego, kolejnego roku leczenia wynosiła około 0,1%.

Pierwotna hipercholestrolemia i mieszana hiperlipidemia

W badaniach mających na celu porównanie skuteczności i bezpieczeństwa stosowania symwastatyny
w dawkach 10, 20, 40 i 80 mg na dobę, u pacjentów z hipercholestrolemią, obserwowano średnie
zmniejszenie stężenia LDL-C o 30, 38, 41 i 47%. W badaniach pacjentów ze złożoną (mieszaną)
hiperlipidemią, którzy otrzymywali symwastatynę w dawkach 40 i 80 mg, mediana zmniejszenia
stężenia triglicerydów wynosiła odpowiednio 28 i 33% (placebo: 2%), średni wzrost stężenia HDL-C
odpowiednio 13 i 16% (placebo: 3%).

Dzieci i młodzież

W kontrolowanym placebo badaniu klinicznym z zastosowaniem podwójnie ślepej próby,
175 pacjentów (99 chłopców w fazie II i powyżej wg skali Tannera i 76 dziewcząt przynajmniej 1 rok
po rozpoczęciu miesiączkowania) w wieku 10-17 lat (średni wiek 14,1 lat) z heterozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną (heFH) randomizowano do grupy otrzymującej przez 24 tygodnie
symwastatynę lub placebo (badanie podstawowe). Kryteria włączenia do tego badania obejmowały
wyjściowe stężenie cholesterolu-LDL pomiędzy 160 a 400 mg/dl i stężenie cholesterolu-LDL
> 189 mg/dl u co najmniej jednego z rodziców. Dawka symwastatyny (raz na dobę, wieczorem) przez
pierwsze 8 tygodni wynosiła 10 mg, przez kolejne 8 tygodni 20 mg, a następnie 40 mg. Podczas
trwającej 24 tygodnie przedłużonej fazy badania 144 pacjentów kontynuowało leczenie otrzymując
symwastatynę w dawce 40 mg lub placebo.

Symwastatyna powodowała znamienne zmniejszenie stężenia cholesterolu-LDL, triglicerydów
i apolipoproteiny B. Wyniki uzyskane po wydłużeniu badania do 48 tygodni były podobne wyników
uzyskanych w badaniu podstawowym.

Podczas fazy badania trwającej 24 tygodnie średnie osiągnięte stężenie cholesterolu-LDL w grupie
symwastatyny podawanej w dawce 40 mg wynosiło 124,9 mg/dl (zakres od 64 mg/dl do 289 mg/dl)
w porównaniu do 207,8 mg/dl (zakres od 127,8 mg/dl do 334 mg/dl) w grupie placebo.

Po 24 tygodniach leczenia (dawki zwiększane od 10, 20 do 40 mg na dobę w odstępach
8-tygodniowych), symwastatyna zmniejszała średnie stężenie LDL-C o 36,8% (placebo: zwiększenie
o 1,1% od wyjściowego), ApoB o 32,4% (placebo: 0,5%) i średnie stężenia TG o 7,9% (placebo:
3,2%) oraz zwiększała średnie stężenie HDL-C o 8,3% (placebo: 3,6%). Wpływ symwastatyny na
zdarzenia sercowo-naczyniowe u dzieci z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną nie jest
znany.

Nie badano skuteczności i bezpieczeństwa dawek większych niż 40 mg u dzieci z heterozygotyczną
hipercholesterolemią rodzinną. Nie ustalono skuteczności długoterminowego podawania
symwastatyny w wieku dziecięcym na umieralność i chorobowość w wieku dorosłym.

#### 5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Symwastatyna jest nieaktywnym laktonem, który in vivo łatwo ulega hydrolizie do odpowiedniego
beta-hydroksykwasu, silnego inhibitora reduktazy HMG-CoA. Proces hydrolizy odbywa się głównie
w wątrobie; w osoczu ludzkim proces ten przebiega bardzo powoli.

Właściwości farmakokinetyczne oceniano u dorosłych pacjentów. Dane dotyczące właściwości
farmakokinetycznych u dzieci i młodzieży są niedostępne.

Wchłanianie
U ludzi symwastatyna jest dobrze wchłaniana i znaczny jej wychwyt następuje w wątrobie (efekt
pierwszego przejścia). Wychwyt w wątrobie zależy od przepływu krwi w wątrobie. Wątroba
jest głównym miejscem działania formy aktywnej.
Po doustnym podaniu symwastatyny, wchłanianie beta-hydroksykwasu do krążenia ogólnego było
mniejsze niż 5% dawki. Maksymalne stężenie w osoczu aktywnego inhibitora jest osiągane około 1 do
2 godzin po podaniu symwastatyny. Przyjęcie symwastatyny z posiłkiem nie wpływa na wchłanianie
symwastatyny.

Farmakokinetyka po jednorazowym i wielokrotnym podaniu symwastatyny wskazuje na brak kumulacji
produktu po wielokrotnym podaniu.

Dystrybucja
Symwastatyna i jej aktywne metabolity są w znacznym stopniu > 95% wiązane z białkami.

Eliminacja
Symwastatyna jest substratem dla CYP3A4 (patrz punkty 4.3 i 4.5). Głównymi metabolitami
symwastatyny obecnymi w ludzkim osoczu jest beta hydroksykwas i inne cztery aktywne metabolity.
Po podaniu doustnym znakowanej symwastatyny, w ciągu 96 godzin 13% dawki jest wydalane
z moczem, a 60% z kałem. Zawartość leku wykryta w kale odpowiadała ilości wchłoniętych
metabolitów, które zostały wydalone z żółcią oraz lekowi niewchłoniętemu.
Po dożylnym podaniu metabolitu beta-hydroksykwasu, okres półtrwania wynosił przeciętnie 1,9 godzin.
Przeciętnie tylko 0,3% dawki podanej dożylnie było wydalane w moczu w postaci inhibitorów.

Kwas symwastatyny jest czynnie wychwytywany przez hepatocyty przez nośnik OATP1B1.

Symwastatyna jest substratem transportera pompy lekowej BCRP.

Szczególne grupy pacjentów

Polimorfizm genu SLCO1B1

U nosicieli allelu c.521T>C genu SLCO1B1 aktywność nośnika OATP1B1 jest mniejsza. Średnia
ekspozycja (AUC) na najważniejszy aktywny metabolit, kwas symwastatyny wynosi 120%
u heterozygotycznych nosicieli (CT) allelu C i 221% u nosicieli homozygotycznych (CC) w stosunku
do wartości występujących u pacjentów z najczęściej występującym genotypem (TT). Częstość
występowania allelu C w populacji europejskiej wynosi 18%. U pacjentów z polimorfizmem
SLCO1B1 istnieje ryzyko zwiększonej ekspozycji na kwas symwastatyny, co może prowadzić do
zwiększonego ryzyka występowania rabdomiolizy (patrz punkt 4.4).

#### 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

W oparciu o konwencjonalne badania na zwierzętach, dotyczące farmakodynamiki, toksyczności po
podaniu dawki wielokrotnej, genotoksyczności i rakotwórczości, stwierdzono, że dla ludzi nie

występuje inne zagrożenie poza tym, jakie może wyniknąć z samego mechanizmu farmakologicznego
działania symwastatyny.
Po podaniu maksymalnej tolerowanej dawki symwastatyny, zarówno u szczurów jak i królików, nie
stwierdzono zniekształceń płodów, wpływu na płodność, funkcje rozrodcze lub rozwój noworodków.

### 6. DANE FARMACEUTYCZNE

#### 6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Rdzeń tabletki:
Butylohydroksyanizol (E 320)
Kwas askorbowy
Kwas cytrynowy jednowodny
Celuloza mikrokrystaliczna
Skrobia żelowana, kukurydziana
Laktoza jednowodna
Magnezu stearynian

Otoczka tabletki:
Opadry Pink 20A54239:
Hypromeloza 6 cP
Hydroksypropyloceluloza
Tytanu dwutlenek (E 171)
Talk
Żelaza tlenek żółty (E 172)
Żelaza tlenek czerwony (E 172)

#### 6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

#### 6.3 Okres ważności

5 lat

#### 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania.

#### 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Blister (blistry) PVC/PE/PVDC/Aluminium.

Opakowania zawierają po 10, 14, 28, 30, 50, 56, 84, 98 i 100 tabletek.

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

#### 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania

Każdy niewykorzystany produkt lub zużyty materiał medyczny należy usunąć zgodnie z lokalnymi
wytycznymi.

### 7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

Bluefish Pharmaceuticals AB, P.O. Box 49013, 100 28 Stockholm, Szwecja

### 8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

### 9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 30 lipca 2009 r.
Data ostatniego przedłużenia pozwolenia: 19 lipca 2012 r.

### 10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

24/03/2026

---

> Informacje mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.